Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
1. Πότε να πεις όχι
Ένα από τα προειδοποιητικά σημάδια είναι η αδυναμία άρνησης. Αν το παιδάκι σου δεν έχει ακούσει ποτέ από το στόμα σου τη λέξη ΟΧΙ θα πάρει το μήνυμα πως μπορεί να έχει ότι ζητήσει. Και μπορεί να πιστεύεις πως με αυτόν τον τρόπο δείχνεις έμπρακτα την αγάπη σου, στην πραγματικότητα όμως του κάνεις κακό. Στην πραγματική ζωή υπάρχουν απογοητεύσεις, αρνήσεις και πρέπει να μάθουμε να κοπιάζουμε και να διεκδικούμε. Τίποτα δε μας χαρίζεται μόνο και μόνο επειδή το ζητήσαμε.
2. Ξέρει τι θα πει οικονομία;
Σίγουρα το βλαστάρι σου αξίζει τα καλύτερα ρούχα και παιχνίδια αλλά τι γίνεται όταν δεν έχεις; Μάθε στα παιδιά την ένοια της οικονομίας - όχι με τη λογική της τσιγγουνιάς αλλά του "όσο αντέχει η τσέπη μας" και δίδαξέ τους πως η αγάπη δε μεταφράζεται σε υλικά αγαθά. Είναι από τα πιο σημαντικά μαθήματα που θα τα βοηθήσει και στην ενήλικη ζωή!
3. Ενδίδεις εύκολα
Ενδίδεις στα αιτήματα των παιδιών μόνο και μόνο για να μην ακούς γκρίνια και σε ζαλίζουν; Το παιδί κλαίει κάθε φορά που αρνείσαι κάτι κι εσύ για να μη γίνεις ρεζίλι σε κοινή θέα του κάνεις το χατήρι; Λάθος τακτική. Η διαπραγμάτευση είναι το κλειδί! Πρότεινε εναλλακτικές ή κάντε συμφωνία. Κι αν η γκρίνια επιμένει μην ενδώσεις...
4. Πόσα παιχνίδια έχει;
Πόσα παιχνίδια και γκάτζετς έχει το παιδί σου; Είναι τόσα πολλά που δε χωράτε να περάσετε στο δωμάτιο; Έχει μάθει να μοιράζεται; Προσπάθησε να του διδάξεις τη λογική της προσφοράς και της φιλανθρωπίας. Ξεχωρίστε μαζί τα παλιά παιχνίδια που δε θέλει δωρίζοντάς τα για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Είναι ο καλύτερος τρόπος για να μάθει τη χαρά της προσφοράς.
5. Ξέρει να μοιράζεται;
Πώς αντιδρά στο ενδεχόμενο της μοιρασιάς; Δεν προσφέρει ούτε μια πατατούλα ακόμη κι αν του ζητηθεί; Δανείζει τα παιχνίδια του σε φίλους; Κάθε αρχή και δύσκολη και σίγουρα δε θα είναι εύκολο, είναι όμως εξαιρετικά σημαντικό να μάθει το παιδί να μοιράζεται!
  • Κάθε γονιός θέλει το καλύτερο για τα παιδιά του και να τους προσφέρει όσο περισσότερα μπορεί. Από την άλλη είναι σημαντικό να τους διδάξει τα όρια και πως δεν μπορούν να έχουν πάντα ότι θελήσουν.
Δεδομένων μάλιστα των προβλημάτων που παρουσιάζονται στα σχολεία της χώρας, με τις ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς και αναλώσιμα, είναι βέβαιον ότι κάθε ευχάριστος συνειρμός και κάθε κίνητρο που μπορούν να δώσουν οι γονείς στα παιδιά τους για να «ξαναθυμηθούν» τη σχολική καθημερινότητα είναι καλοδεχούμενα.
Τι λένε οι ειδικοί για την πρώτη εβδομάδα στα σχολεία;
Η κυρία Μαρίνα Ψιλούτσικου, συγγραφέας, διδάκτορας στη Στρατηγική των Επιχειρήσεων και συνεργάτρια του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, προσεγγίζει το θέμα από όλες τις πλευρές.
Όπως αναφέρει μιλώντας στο «Βήμα», «η μόρφωση ενός ανθρώπου δεν επηρεάζεται από έναν μόνον παράγοντα ώστε φροντίζοντας αυτόν να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Δεν μπορεί να υπάρχει μια απλή απάντηση για ένα τόσο σύνθετο ερώτημα».
Μπροστά στην... αποτυχία
Αναφέροντας μερικές κλασικές «παγίδες» στον τρόπο που αντιμετωπίζουν οι γονείς τη σχολική ζωή των παιδιών τους αναφέρει χαρακτηριστικά ότι πολλοί θα έχουν ακούσει πολλές φορές - ίσως να το έχουν πει κιόλας - το «δεν πειράζει, η μανούλα σ' αγαπάει» όταν ένα παιδί αποτυγχάνει σε μια σχολική δοκιμασία.
«Κάθε φορά που ένα παιδί κάνει κάτι "κακό" ή έχει μια "αποτυχία", οι γονείς σπεύδουν να το διαβεβαιώσουν ότι εξακολουθούν να το αγαπούν παρά το "λάθος" του» αναφέρει.
«Σκεφθείτε την περίπτωση ενός χαμηλού βαθμού σε ένα διαγώνισμα ή στον έλεγχο ενός τριμήνου.
Για να "παρηγορήσουν" το παιδί οι γονείς (χωρίς να ρωτήσουν αν πράγματι χρειάζεται παρηγοριά και δηλώνοντας εμμέσως πως κατά τη γνώμη τους θα έπρεπε να είναι συντετριμμένο και να χρειάζεται παρηγοριά) σπεύδουν με τις καλύτερες των προθέσεων να το διαβεβαιώσουν ότι η επίδοση (ένα 12 ας πούμε) δεν θα έχει καμία επίπτωση στον τρόπο που θα το αντιμετωπίζουν και βέβαια κανέναν αντίκτυπο στην αγάπη τους, που παραμένει αναλλοίωτη και ακέραια» συνεχίζει.
«Καλό φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Και θα ήταν καλό αν πράγματι το παιδί είχε θεωρήσει ότι μπορεί ένας χαμηλός βαθμός να του στερήσει την αγάπη των γονέων του. Αλλά από μόνο του ένα παιδί δεν θα το σκεφτόταν ποτέ.
Όταν το σκέφτεται, κάποια προηγούμενη συμπεριφορά το έχει οδηγήσει να το σκεφθεί.
Τι λόγο θα είχε να το σκεφθεί άλλωστε;
Η αγάπη των γονέων είναι δεδομένη, ακλόνητη και παντοτινή.
Δεν επηρεάζεται από τίποτα. Δεν περνάει από το μυαλό ενός παιδιού ότι μπορεί να μην το αγαπάνε οι γονείς του επειδή δεν έγραψε καλά σε ένα διαγώνισμα. Οι γονείς το κάνουν να το σκεφθεί» λέει χαρακτηριστικά.
Και αναφέρει ότι ένα παιδί που έχει συνδέσει την αγάπη των γονιών του με τις επιτυχίες (σχολικές ή όχι) εξελίσσεται σε έναν άνθρωπο που δεν λέει ποτέ «όχι», «που γίνεται χίλια κομμάτια για να ικανοποιήσει τους πάντες (γονείς, προϊσταμένους, συναδέλφους, φίλους, ερωτικούς συντρόφους, παιδιά) επειδή τρέμει στην ιδέα ότι διαφορετικά δεν θα τον αγαπάνε, ότι αν δεν είναι τέλειος θα στερηθεί την αγάπη των άλλων.
Ή αλλιώς εξελίσσεται σε έναν άνθρωπο που βάζει όλους τους προαναφερθέντες (γονείς, προϊσταμένους, συναδέλφους, φίλους, ερωτικούς συντρόφους, παιδιά) σε συνεχή τεστ αγάπης, τους ζητάει συνεχώς να αποδεικνύουν πως τον αγαπούν, ότι θα συνεχίσουν να τον αγαπούν, όσο άσχημη και αν είναι η συμπεριφορά του».
Όνειρα στην κρίση
Ακόμη η κυρία Ψιλούτσικου αναφέρει ότι πρόσφατα άκουσε «παιδιά 12 και 13 ετών να θεωρούν δεδομένο πως δεν θα βρουν δουλειά όταν μεγαλώσουν, ότι λόγω κρίσης δεν θα μπορέσουν να σπουδάσουν και ότι η μόνη τους επιλογή είναι να σκάβουν στα χωράφια!
Ο,τι και αν έχει προηγηθεί σε επίπεδο εκφοβισμού (όλες οι γενιές το περάσαμε), αυτή η πλήρης απογοήτευση, αυτή η ακύρωση της προσωπικής προσπάθειας δεν έχει προηγούμενο.
Δεν φοβούνται τα σημερινά παιδιά ότι αν δεν προσπαθήσουν δεν θα τα καταφέρουν.
Είναι πεπεισμένα πως, ανεξάρτητα από αυτά που θα κάνουν, δεν θα έχουν καμία ευκαιρία να καταφέρουν τους στόχους τους.
Είναι πεπεισμένα πως έχουν καταδικαστεί».
«Μην φοβίζετε τα παιδιά σας, δεν είναι καλή επιλογή. Μην τα κάνετε να αισθάνονται αδύναμα, είναι το πιο επικίνδυνο πράγμα στον κόσμο. Και είναι το ακριβώς αντίθετο από αυτό που οφείλουν να κάνουν οι γονείς.
Οι γονείς οφείλουν να παίρνουν τον φόβο των παιδιών τους, να είναι η προστασία τους για να αναπτυχθούν ελεύθερα» καταλήγει.
Ο δεκάλογος
Κάντε σημείο αναφοράς τις ερωτήσεις και τις ιδέες. Όταν το παιδί σας επιστρέφει από το σχολείο, μη ρωτάτε «τι σε ρώτησε η δασκάλα;» αλλά «τι ρώτησες εσύ τη δασκάλα;». Είναι μακράν διασκεδαστικότερο και μακράν χρησιμότερο.
Αντισταθείτε στον πειρασμό να αντικαταστήσετε το παιδί σας, να μπείτε στη θέση του και να κάνετε πράγματα αντί αυτού. Ο ρόλος σας είναι επικουρικός και συμβουλευτικός. Χρησιμοποιήστε ενικό αριθμό. Το πρώτο πληθυντικό («εμείς διαβάζουμε έτσι», «στο διαγώνισμα δεν τα πήγαμε καλά», «η δασκάλα μάς έβαλε πολλά») δεν είναι δόκιμο.
Κάντε μια λίστα για όλα τα θετικά του σχολείου στο οποίο πηγαίνει το παιδί σας. Μόνο με τα θετικά. Ζητήστε και από το ίδιο μια αντίστοιχη. Ναι, υπάρχουν. Περισσότερα από όσα νομίζετε.
Στο τέλος κάθε σχολικής ημέρας ζητήστε από το παιδί σας να σας αναφέρει δυο-τρία πράγματα για τα οποία νιώθει ότι άξιζε η ενασχόλησή του με το σχολείο (η παρουσία του εκεί και ο χρόνος μελέτης). Ναι, θα βρει. Και θα αποτελέσουν σημαντικό κίνητρο.
Ζητήστε από το παιδί σας να αποφασίσει τα βασικά της χρονιάς. Πότε θα μελετάει, με ποια σειρά, με ποιον τρόπο. Ζητήστε του να φτιάξει το πρόγραμμά του ώστε να είναι πιο ταιριαστό για το ίδιο και πιο εύκολο να το τηρήσει. Μην το κάνετε εσείς. Αφήστε να το κάνει μόνο του.
Γνωρίστε τους ανθρώπους που θα συναναστρέφεται το παιδί σας. Δασκάλους, συμμαθητές, γονείς συμμαθητών. Μιλήστε μαζί τους, παρατηρήστε από κοντά τις ώρες των διαλειμμάτων, ρωτήστε το ίδιο το παιδί σας. Είναι οι σύμμαχοί σας.
Μη διακρίνετε τα μαθήματα σε πρωτεύοντα και δευτερεύοντα. Κανένα δεν βρίσκεται τυχαία στο πρόγραμμα σπουδών, για καθένα υπάρχει λόγος. Ανακαλύψτε τον.
Μιλήστε λιγότερο και παραδειγματίστε περισσότερο. Δημιουργήστε τις συνθήκες που θα διευκολύνουν το παιδί σας να πετύχει τους στόχους του. Μην απαιτείτε να κλείσει την τηλεόραση, βρείτε του μια πιο ελκυστική εναλλακτική.Μην το υποχρεώνετε να διαβάζει για τη γλώσσα, παίξτε μαζί του Scrabble.Μην του λέτε να κάνει το σωστό, κάντε το πρώτοι.
Βεβαιωθείτε ότι είστε συνεπείς απέναντι στα παιδιά σας. Οι επιλογές σας, οι συμβουλές σας, οι αντιρρήσεις σας, η συμπεριφορά σας και τα λεγόμενά σας πρέπει να βρίσκονται διαχρονικά σε αρμονία και συμφωνία μεταξύ τους. Δεν είναι καθόλου εύκολο.
Είναι βέβαιο πως τα παιδιά σας έχουν την αγάπη σας. Βεβαιωθείτε πως έχουν και τον σεβασμό σας. Τον χρειάζονται και είναι ο καλύτερος τρόπος για να μάθουν να τον τρέφουν και τα ίδια.
Πηγή: Το Βήμα
  • Στο savoir vivre της σχολικής ζωής υπάρχουν πολλά κεφάλαια που προκαλούν στους μαθητές περισσότερο αντίδραση παρά χαρά για τη διδακτική διαδικασία.
Η μουσικοθεραπεία είναι μια δημιουργική θεραπεία κατάλληλη και απαραίτητη για τέτοια παιδιά, καθώς τους δίνει τη δυνατότητα μέσα σε ένα οριοθετημένο θεραπευτικό πλαίσιο να  δημιουργήσουν  μουσική, αλλά και  ιστορίες ή παιχνίδια που τους εκφράζουν.
Έτσι εκδηλώνουν πολύ εύκολα τα συναισθήματα τους χωρίς απαραίτητα να χρησιμοποιήσουν το λόγο.  Μέσα από την ελεύθερη δημιουργία της μουσικής τα παιδιά μπορούν να ανταλλάξουν μηνύματα χωρίς να χρειαστεί να μιλήσουν.
Ο μουσικοθεραπευτής θα λάβει τα μηνύματα αυτά και θα βοηθήσει τα παιδιά να νοιώσουν ασφαλή ώστε να εκφραστούν και να «οδηγηθούν» στην επιθυμητή πρόοδο.
Στόχοι της μουσικοθεραπείας
Οι στόχοι της μουσικοθεραπείας για παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες είναι κυρίως:
• Βελτίωση συγκέντρωσης
• Εξωτερίκευση συναισθημάτων
• Βελτίωση ψυχικής υγείας
• Ανάπτυξη γνωστικής ικανότητας
• Απόκτηση αυτοπεποίθησης
• Κατανόηση ορίων
• Αυτογνωσία(γνωριμία με το εγώ, συνειδητοποίηση του εγώ)
• Ανάπτυξη συναισθηματικής νοημοσύνης
• Βελτίωση επικοινωνίας με τους άλλους
Ένα παιδί με υπερικινητικότητα χρειάζεται να διοχετεύσει την ενέργεια του και να εισαχθεί σε ένα θεραπευτικό πλαίσιο συγκεκριμένης διάρκειας , όπου θα έχει τη δυνατότητα ελεύθερης έκφρασης και δημιουργίας μέσα στα θεραπευτικά όρια.
Σταδιακά θα αποδέχεται τους κανόνες της θεραπείας αλλά και τους κανόνες που θα πρέπει να ακολουθεί στο σχολείο και στην κοινωνική ζωή.
Τα παιδιά έχοντας αυτό το χώρο όπου θα μπορούν να εκφράζονται ελεύθερα, έχουν παράλληλα τη δυνατότητα να αναπτύξουν τη συγκέντρωση και τη δημιουργικότητα τους, να αναπτύξουν και να αντιληφθούν το Εγώ τους και να αναπτύξουν την ικανότητα να σέβονται και να αντιλαμβάνονται τους γύρω τους.
Μέσα από την ελεύθερη έκφραση και τη μουσική, τους δίνεται η  ευκαιρία να διοχετεύσουν ενέργεια δημιουργώντας.
Για παράδειγμα, μπορούν να γνωριστούν και να μιλήσουν με το θεραπευτή εάν θέλουν, να παίξουν με διάφορα όργανα, να ανακαλύψουν τον ήχο των διαφόρων οργάνων ή  τον ήχο της φωνής τους , να τραγουδήσουν ή και με τη βοήθεια του θεραπευτή να δημιουργήσουν μαζί ένα τραγούδι μια μουσική που τους εκφράζει εκείνη την στιγμή, ελεύθερα χωρίς καν να χρειάζεται να γνωρίζουν μουσική.
Ο θεραπευτής θα τους βοηθήσει με κατάλληλες μουσικοθεραπευτικές τεχνικές να αναπτυχθούν, θα τους στηρίξει και θα είναι εκεί για να τους ακούσει.
Η μουσικοθεραπεία είναι μια μη λεκτική θεραπεία.
Η κίνηση, ο ρυθμός, η μελωδία, η κραυγή που θα δημιουργήσει το παιδί, είναι σημαντικά  τόσο για το ίδιο όσο και για τον θεραπευτή, που θα τα επεξεργαστεί και θα το βοηθήσει με τον ανάλογο κάθε φορά τρόπο, να εξελιχθεί μέσα από τη μουσικοθεραπεία.
Και το καλύτερο; Δεν υπάρχει το αίσθημα της αποτυχίας
Στην θεραπεία δεν υπάρχει η επιτυχία και η αποτυχία, που πολλές φορές παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες βιώνουν κατά τη διάρκεια της σχολικής εκμάθησης, καθώς πολλές φορές στο χώρο του σχολείου μπορεί να νοιώθουν μειονεκτικά γιατί η δυσκολία τους, φαινομενικά δεν τα καθιστά ικανά όπως τα άλλα παιδιά.
Με τη μουσικοθεραπεία θα αισθανθούν δημιουργικοί και ικανοί για πολλές δραστηριότητες.  Μέσα από την ενίσχυση της αυτοπεποίθησης το παιδί  νοιώθει καλύτερα με τον εαυτό του και προσπαθεί συνεχώς να βελτιώνεται.
Αναγνωρισμένη θεραπεία με αποτελέσματα
Πρόκειται για μια αναγνωρισμένη θεραπεία που προσφέρεται σε όλα τα σχολεία στην Αγγλία, την Αμερική και την Αυστραλία, καθώς είναι αποδεδειγμένο ότι βοηθά στην εξέλιξη των παιδιών και εφήβων με μαθησιακές δυσκολίες.
Υπάρχουν πολλές  μελέτες που περιγράφουν συγκεκριμένα περιστατικά και τη διαδικασία της θεραπείας παιδιών με συγκεκριμένη μαθησιακή δυσκολία, αποδεικνύοντας την αποτελεσματικότητα της μουσικοθεραπείας.
Παναγιώτα Καπνίση, Μουσικοθεραπεύτρια/ Επαγγελματίας Υγείας
  • Παιδιά με διάγνωση υπερκινητικότητας, με ΔΕΠΥ, με αργή ανάπτυξη και με συναισθηματικές διαταραχές και πολλές άλλες διαγνώσεις, συνήθως εντάσσονται στην κατηγορία των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες.
Μια έρευνα που διεξάχθηκε από την American Psychological Association διαπίστωσε ότι το σχολείο και οι φίλοι, είναι οι μεγαλύτερες πηγές άγχους για τα μικρά σας. Η έρευνα έδειξε επίσης, ότι το 72% των παιδιών έχουν αρνητικές συμπεριφορές που συνδέονται με το στρες και το 62% έχουν σωματικά συμπτώματα που συνδέονται με αυτό, όπως πονοκεφάλους και στομαχόπονους.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός, ότι τα μεγαλύτερα επίπεδα άγχους βρέθηκαν σε μαθητές γυμνασίου. Τι οδηγεί όμως τα παιδιά σας σε όλη αυτή την ένταση; Αν διαβάσετε το παρακάτω άρθρο, θα σας λυθούν όλες οι απορίες.
Πριν τριάντα χρόνια το νηπιαγωγείο περιελάμβανε μόνο ζωγραφιές και τραγούδια. Σήμερα τα νηπιαγωγεία έχουν εργασίες και πολλά από αυτά είναι ξενόγλωσσα. Αυτό ακούγεται πολύ καλό για τα μικρά σας, αλλά μπορεί να τα αγχώσει, διότι αναγκάζονται να αναπτυχθούν ταχύτερα. Επίσης, μια έκθεση από το Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια διαπίστωσε, ότι ο χρόνος που δαπανάται στα νηπιαγωγεία για τη μάθηση, έχει αυξηθεί κατά 25% από το 1998, ενώ ο χρόνος που δαπανάται για την τέχνη, τη μουσική, και τη φυσική αγωγή έχει μειωθεί δραματικά.
Και το στρες για τα μικρά σας μόλις άρχισε, διότι με το που θα πάνε δημοτικό αρχίζουν να νιώθουν άγχος για τις επιδόσεις τους και τον έλεγχο. Αρκετά παιδιά μπορεί να έχουν προβλήματα στον ύπνο, κλάματα και απροθυμία να πάνε σχολείο, λόγω του στρες που νιώθουν. Οι δραστηριότητες όπως τα σπορ, η τέχνη ή η μουσική μπορούν να ανακουφίσουν τα μικρά σας από την ένταση.
Ένα άλλο γεγονός που μπορεί να αγχώσει τα μικρά σας, είναι η πρόωρη έκθεση τους στη τηλεόραση. Χάρη στην συνεχή ενημέρωση που υπάρχει στα μέσα ενημέρωσης, τα παιδιά εκτίθενται σε τρομακτικές εικόνες σε πολύ πιο μικρή ηλικία, από ό,τι θα έπρεπε. Γι αυτό και πρέπει να φιλτράρετε πάντα τη ροή των πληροφοριών και να κοιτάτε το περιεχόμενο που παρακολουθούν τα παιδιά σας. Επίσης, σχεδόν 3 στα 4 παιδιά ηλικίας 6 έως 17 ετών έχουν πλέον μια ηλεκτρονική συσκευή στο υπνοδωμάτιο τους, με αποτέλεσμα να μη κοιμούνται αρκετά. Και φυσικά η έλλειψη ύπνου δημιουργεί εκνευρισμό και επηρεάζει αρνητικά τη μνήμη και τη κρίση.
Η οικογενειακή κατάσταση αποτελεί ακόμα έναν παράγοντα που ενδέχεται να στρεσάρει τα μικρά σας, εφόσον δεν επικρατεί ηρεμία. Τα ποσοστά των διαζυγίων έχει αυξηθεί αρκετά κατά τη τελευταία δεκαετία, έτσι περίπου 1,5 εκατομμύρια παιδιά στην Αμερική κάθε χρόνο ζουν με χωρισμένους γονείς. Από μόνο του αυτό το γεγονός μπορεί να τα αγχώσει αρκετά. Ωστόσο, αν είστε ήρεμοι, θα νιώθουν και τα μικρά σας πιο όμορφα και θα μπορέσουν να αντιμετωπίσουν το διαζύγιο με λιγότερο στρες.
Εν κατακλείδι, στη σημερινή εποχή το άγχος το βιώνουμε όλοι, έτσι και τα παιδιά, και ως ένα βαθμό είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα. Αλλά, αν παρατηρήσετε, ότι αναστατώνει τη ζωή τους, τότε καλό είναι να μιλήσετε με ένα ειδικό, ώστε να σας δώσει τις κατάλληλες συμβουλές.
  • Ο κόσμος των μεγάλων είναι αγχωτικός και έντονος. Νιώθουμε στρες για τα επαγγελματικά, για τη φροντίδα του σπιτιού και για τα οικονομικά. Όμως, έχετε ποτέ αναρωτηθεί αν τα παιδιά σας έχουν και εκείνα τις δικές τους σκέψεις, που μπορεί να τους δημιουργούν έντονο στρες;
Με τον μικρό Vincent, ζωηρό και παιχνιδιάρη όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας του, να κλείνει ένα χρόνο ζωής, η Stenberg μίλησε για τη χαρά της μητρότητας.
«Είναι ένα φανταστικό συναίσθημα. Και μόνο το γεγονός πως έχω την ευκαιρία να ζω με αυτό το υγιές και ζωηρό παιδί, είναι πανέμορφο. Είμαστε πολύ, πολύ ευτυχισμένοι», τόνισε.
Η 37χρονη Σουηδέζα γεννήθηκε χωρίς μήτρα και για πολλά χρόνια δεν τολμούσε ούτε να σκεφτεί πως θα μπορούσε να γίνει μητέρα.
Όλα άλλαξαν όταν στα 29 της συνάντησε τον τωρινό σύντροφό της Claes Nilsson ο οποίος αρνήθηκε να αποδεχθεί το γεγονός πως δεν θα έκανε ποτέ παιδιά.
Η Stenberg έλαβε μέρος σε ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα του πανεπιστημίου του Γκέτεμποργκ στο πλαίσιο του οποίου σε εννέα γυναίκες έγινε μεταμόσχευση μήτρας από μητέρες, αδελφές και φίλες που είχαν ολοκληρώσει τις οικογένειές τους και δεν τους ήταν πια η μήτρα «απαραίτητη».
Η οικογένεια της Stenberg είχε αρχικά αποφασίσει να διατηρήσει την ανωνυμία της αλλά με τον Vincent να κλείνει πια ένα χρόνο ζωής, αποφάσισε να μιλήσει ανοιχτά.
Η Stenberg είπε ότι μοιράζεται την ιστορία της για να δώσει ελπίδα και σε άλλες γυναίκες που επιθυμούν να κάνουν πραγματικότητα το όνειρό τους να κάνουν οικογένεια.

Ο Vincent γεννήθηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο και είναι το πρώτο από τέσσερα παιδιά που γεννήθηκαν ύστερα από μεταμόσχευση μήτρας. Οι περισσότερες γυναίκες που συμμετείχαν στο πρωτοποριακό πρόγραμμα έλαβαν μήτρες από συγγενείς τους ενώ η δότρια της Stenberg ήταν η 61χρονη οικογενειακή φίλη Ewa Rosen.
«Είναι απίστευτη. Χωρίς κανένα όφελος, καμία πληρωμή, μόνο από καλή θέληση δώρισε τη μήτρα της. Είναι η νονά του Vincent και έχουμε πολύ στενή σχέση», λέει η Malin.
«Τον αποκαλεί το 7ο θαύμα της επειδή έχει δύο δικά της παιδιά και τέσσερα εγγόνια».
Ο μικρός Vincent δεν θα αποκτήσει αδελφάκι καθώς η 37χρονη έχει ήδη προχωρήσει σε αφαίρεση της μήτρας λόγω φόβων πως μια δεύτερη εγκυμοσύνη θα ήταν επικίνδυνη.
  • Πριν ένα χρόνο η Malin Stenberg έγραψε ιστορία καθώς ήταν η πρώτη γυναίκα που έφερε στον κόσμο το παιδί της ύστερα από μεταμόσχευση μήτρας.
Δεν έχει σημασία αν έχετε μικρό ή μεγάλο χώρο, σημασία έχει να κατονομάσετε ένα σημείο ως χώρο μελέτης, αναφέρει η Δρ. Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια.

Τα μικρά παιδιά χρειάζονται χώρο και χρόνο αλλά και γονική επίβλεψη για να κάνουν τα μαθήματά τους.
Αν βολεύει στο πρόγραμμά σας, δημιουργήστε μια γωνιά στο τραπέζι της κουζίνας ή της τραπεζαρίας όπου το παιδί θα κάνει τα μαθήματά του, ενώ εσείς από δίπλα θα κάνετε κάτι άλλο.

Πώς να δημιουργήσετε καλές συνήθειες μελέτης για όλα τα σχολικά χρόνια
Δώστε στο παιδί σας τον έλεγχο της κατάστασης και ζητήστε του να σας βοηθήσει να ετοιμάσετε τη γωνιά μελέτης του. Το ζήτημα δεν είναι να αγοράσετε το μεγαλύτερο/καλύτερο/πιο σύνθετο/πιο ακριβό γραφείο, αλλά να φτιάξετε μια γωνιά μελέτης που το παιδί θα τη νιώθει δική του και θα κάνει την όλη διαδικασία λίγο πιο όμορφη.

Ρωτήστε το παιδί τι χρώμα γραφείο θέλει, αν θέλει ένα υποπόδιο (για να μην κρέμονται τα πόδια του από την καρέκλα), αν επιθυμεί ένα μαξιλαράκι κλπ.
Δίνοντας στο παιδί αυτή τη μικρή δύναμη στις αποφάσεις του, ουσιαστικά το βοηθάτε να αυξήσει την επιθυμία του να ασχοληθεί με τη μελέτη.

Οργανώστε τις σχολικές προμήθειες.
Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο όταν το παιδί ξεκινάει ορεξάτο να κάνει τα μαθήματά του και ανακαλύπτει ότι δεν έχει μολύβι, η γόμα του έχει χαθεί, η ξύστρα του είναι εξαφανισμένη!
Μέχρι να βρει όλα όσα χρειάζεται για να κάνει τις ασκήσεις του… πάει! Πέταξε το πουλάκι!
Έχει περάσει η ώρα και το παιδί έχει εκνευριστεί, έχει βαρεθεί, δεν βλέπει κανένα αποτέλεσμα και η αρχική του προθυμία να κάνει τα μαθήματά του εξανεμίζεται.
Φροντίστε να αγοράσετε όμορφα κουτιά και να φυλάξετε εκεί μαρκαδόρους, ξυλομπογιές, μολύβια και άλλα απαραίτητα.

Κλείστε την τηλεόραση!
Ξέρω, πολλά παιδιά επιμένουν ότι η τηλεόραση δεν τα ενοχλεί, αλλά επίσης επιμένουν ότι ο Άι-Βασίλης υπάρχει! Ο κανόνας της κλειστής τηλεόρασης ισχύει όμως και για εσάς! Διατηρήστε ησυχία.

Ο καλός φωτισμός είναι σημαντικός.
Στο κρυφό σχολειό μελετούσαν στο φως των κεριών, αλλά η μέθοδος αυτή δεν έχει πέραση στις μέρες μας. Θυμηθείτε ότι προτιμότερο είναι το φυσικό φως, αλλά όταν αυτό δεν υπάρχει, ένα δυνατό πορτατίφ (κατά προτίμηση στην αριστερή πάνω πλευρά της επιφάνειας του γραφείου ενός παιδιού που γράφει με το δεξί χέρι, ώστε να μην πέφτει σκιά πάνω στο βιβλίο ή τετράδιο) κάνει πολύ καλή δουλειά.

Τακτοποιήστε την επιφάνεια του γραφείου και τα συρτάρια του.
Η συγκέντρωση και η προσοχή αυξάνονται όταν ο περιβάλλων χώρος είναι καθαρός, τακτικός και οργανωμένος.

Δώστε στο παιδί χρόνο ξεκούρασης.
Τα περισσότερα παιδιά πιέζονται από διάφορες υποχρεώσεις (ξένες γλώσσες, εξωσχολικά, αθλητικά, κλπ) αλλά και από ωραία πράγματα (παιχνίδι με φίλους, εξόδους με φίλους, κλπ) με αποτέλεσμα να αισθάνονται ότι διαρκώς τρέχουν και δεν φτάνουν! Ειδικά στις πρώτες τάξεις του δημοτικού είναι απαραίτητο να αφήνετε άφθονο χρόνο μεταξύ δραστηριοτήτων και χρόνο ξεκούρασης, ώστε το παιδί να είναι ήρεμο και ξεκούραστο.

Δώστε στο παιδί σας ένα «φιλαράκι μελέτης».
Αν έχει μεγαλύτερα αδέρφια, ζητήστε τους να κάνουν τα μαθήματά τους μαζί.
Αν δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα, δώστε στο παιδί σας ένα αγαπημένο αρκουδάκι ή άλλο ζωάκι να του κάνει παρέα την ώρα της μελέτης!

Επιλέξτε να κάνετε κι εσείς κάτι «σχολικό» την ώρα μελέτης του παιδιού σας.
Μπορείτε να διαβάσετε ένα βιβλίο, περιοδικό, να γράψετε τη λίστα με τα ψώνια ή να κάνετε κάποια ανάλογη δουλειά παρέα με το παιδί σας.

Αφήστε έναν βαθμό επιλογής στο παιδί σας.
Μην επιμένετε να κάνει τα πράγματα με το δικό σας τρόπο.
Αφουγκραστείτε τις ανάγκες και τις επιθυμίες του παιδιού σας, δώστε του χρόνο και κατανόηση.
Αν λοιπόν το μικρό παιδί σας ζητήσει μια φορά να κάνει τα μαθήματά του ξαπλωμένο μπρούμυτα στο πάτωμα, αφήστε το.
Δώστε του την επιλογή αν θα κάνει τα ελληνικά ή τα μαθηματικά πρώτα.
Με αυτό τον τρόπο εξομαλύνετε τη διαδικασία της μελέτης και σταδιακά διδάσκετε στο παιδί σας ότι αυτό είναι το καθήκον του.

  • Δεδομένου ότι στη χώρα μας ήδη από το νηπιαγωγείο ξεκινάει η πρώτη «δουλειά για το σπίτι», καταλαβαίνουμε ότι είναι απαραίτητο για το παιδί να έχει το χώρο του για να κάνει τα μαθήματά του.
Το μωράκι κάτω του ενός έτους, δεν περπατά ακόμα παρά μπουσουλάει... Ο φωτογραφικός φακός έχει συλλάβει το μωρό να μπουσουλάει και να σταματά μπροστά από μια σειρά ανδρών της αστυνομίας με ασπίδες.
Το περιστατικό έχει λάβει χώρα στα ελληνοτουρκικά σύνορα εκεί όπου χιλιάδες πρόσφυγες περιμένουν να πάρουν άδεια να περάσουν με τελικό προορισμό τη Γερμανία.

 
  • Μόνο σοκ και θλίψη μπορούν να προκαλέσουν οι φωτογραφίες από τα διεθνή μέσα με ένα μωρό προσφυγόπουλο από τη Συρία.
Το πρωινό, μας δίνει την απαραίτητη ενέργεια για να αντιμετωπίσουμε τις καθημερινές μας υποχρεώσεις.
Πολύ συχνά όμως, η πίεση του χρόνου ή η άρνηση των παιδιών για πρωινό οδηγεί στη μη κατανάλωση αυτού του πρώτου και σημαντικού γεύματος της ημέρας.
Διάφορες μελέτες έχουν δείξει ότι η κατανάλωση του πρωινού γεύματος βοηθά στη διαχείριση του σωματικού βάρους, ενώ άτομα που καταναλώνουν πρωινό τείνουν να κάνουν πιο υγιεινές επιλογές τροφίμων, όπως να καταναλώνουν περισσότερα φρούτα και λαχανικά. Αντίθετα, εκείνοι που το παραλείπουν, φαίνεται να καταναλώνουν περισσότερα τρόφιμα πλούσια σε ενέργεια και έχουν μια τάση να τρώνε περισσότερο φαγητό σε κάθε γεύμα.
Το πρωινό γεύμα όμως, είναι πολύ σημαντικό να το υιοθετήσουμε από τα πρώτα στάδια της ζωής μας.
Έτσι τα παιδιά είναι βασικό να καταναλώνουν το πρωινό γεύμα αφού αυτό θα τα γεμίσει με ενέργεια και θα τα κάνει να είναι πιο συγκεντρωμένα στην τάξη.
Πώς όμως μπορούμε να πείσουμε το παιδί μας να καταναλώσει πρωινό όταν αυτό το αρνείται;
Το πρωινό γεύμα πρέπει να είναι διασκεδαστικό, απολαυστικό και με εναλλαγές. Τα παιδιά που δεν έχουν μάθει να τρώνε πρωινό είναι πιθανόν να γκρινιάξουν, για αυτό οι γονείς θα πρέπει να φροντίσουν να το κάνουν διασκεδαστικό.
Είναι βασικό να κάθεται όλη η οικογένεια και να τρώει πρωινό.
Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι οι γονείς είναι τα πρότυπα για τα παιδιά τους και πολύ συχνά τους αντιγράφουν.
Αν είστε διακοπές σε κάποιο ξενοδοχείο, όλη αυτή η διαδικασία γίνεται ακόμα πιο ωραία για τα παιδιά. Αν είστε στο σπίτι μπορείτε να στρώσετε ένα ωραίο χαρούμενο τραπεζομάντιλο και να καθίσετε όλοι μαζί γύρω από το τραπέζι.
Η τηλεόραση και τα κινητά, καλό θα είναι να απουσιάζουν από το γεύμα, έτσι ώστε να καταλάβουν τα παιδιά ότι το πρωινό είναι σημαντικό γεύμα και του δίνετε την ανάλογη αξία.
Συνεπώς, ένα γάλα μπροστά στην τηλεόραση ή ένας καφές στα πεταχτά, ρίχνοντας κλεφτές ματιές στο tablet δεν είναι η λύση της υιοθέτησης του πρωινού γεύματος.
Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι το ένα ποτήρι γάλα ή μια κούπα καφές δεν είναι γεύμα. Καθίστε στο τραπέζι, μιλήστε, επικοινωνήστε και προγραμματίστε την ημέρα σας, επιλέγοντας τρόφιμα από όλες τις ομάδες τροφίμων.
Επίσης, ένα άλλο θέμα πάρα πολύ σημαντικό είναι ότι το παιδί θα πρέπει να είναι χαλαρό και να έχει χρόνο μπροστά του για να καταναλώσει το πρώτο γεύμα της ημέρας. Για να μην το κυνηγάει λοιπόν ο χρόνος, μπορεί το παιδί να ξυπνάει λίγο νωρίτερα, ώστε πραγματικά να απολαύσει το πρωινό του.
Είναι όμορφο, δημιουργικό και έχει αποδειχτεί ότι η συμμετοχή στη διαδικασία ετοιμασίας του πρωινού, όπως και των άλλων γευμάτων, φαίνεται να βελτιώνει τις πιθανότητες κάποιου να το καταναλώσει.
Έτσι, ετοιμάστε το πρωινό μαζί με το παιδί σας.
Η κατανάλωση πρωινού πρέπει να γίνει σταδιακά. Ένα παιδί που δεν τρώει πρωινό δεν μπορεί ξαφνικά να φάει και 1 φλιτζάνι δημητριακά ολικής άλεσης και 1 ποτήρι γάλα και 1 φρούτο.
Θα ξεκινήσει προφανώς με ένα από αυτά και ίσως σε μικρότερη ποσότητα. Δώστε του χρόνο μέχρι να το συνηθίσει και μην το πιέζετε, γιατί πολλές φορές με την πίεση υπάρχει αντίδραση.
Το πρωινό δεν χρειάζεται να είναι ένα «βαρετό» γεύμα, όπου κάθε μέρα τα παιδιά θα τρώνε τα ίδια και τα ίδια.
Οι επιλογές για ένα υγιεινό και θρεπτικό πρωινό είναι πολλές: γάλα με δημητριακά ολικής αλέσεως, φυσικός χυμός, σπιτικό κέικ, ψωμί με βούτυρο και μαρμελάδα, τοστ με τυρί και γαλοπούλα, γιαούρτι με φρούτα- και φυσικά μπορούν κάθε μέρα να τρώνε και κάτι διαφορετικό.
Ακολουθήστε τα παραπάνω tips και ωθήστε το παιδί σας να καταναλώσει ένα από τα σημαντικότερα γεύματα της ημέρας.
* Η Μαίρη Σελανικλή είναι κλινική διαιτολόγος - διατροφολόγος
Πηγή: Iatronet.gr
  • Το πρωινό αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα γεύματα της ημέρας. Είναι μια πολύ καλή αρχή για να ξεκινήσουμε τη μέρα μας γεμάτοι ενέργεια, ενώ μας βοηθά να νιώθουμε χορτάτοι μέχρι την κατανάλωση του μεσημεριανού γεύματος.
Θα χρειαστείτε χαρτόνι, κόλα και χαρτί γκοφρέ!
Στο ένα χαρτόνι κάντε το περίγραμμα ενός ζώου και στη συνέχεια γεμίστε το με μπαλίτσες από γκοφρέ χαρτί! 
Μπορείτε να κάνετε στο τέλος 2 τρύπες, να περάσετε σπάγκο ή κλωστή και να το κρεμάσετε στο παιδικό δωμάτιο!
Καλή έμπνευση!
 
 
  • Μια όμορφη ιδέα για να απασχολήσουμε το παιδί μας δημιουργικά και ευχάριστα!
Ο βασικότερος κανόνας είναι ότι μετά από ένα χτύπημα κανένα παιδί δεν πρέπει να επιστρέφει στο παιχνίδι ή στον αγώνα την ίδια ημέρα ή οποιαδήποτε άλλη στιγμή εάν δεν βεβαιώσει πρώτα ένας γιατρός ότι δεν έχει συμπτώματα εγκεφαλικής διάσεισης.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς», η απόφαση πρέπει απαραιτήτως να λαμβάνεται από τον γιατρό και όχι από τρίτους (γονείς, παιδιά, προπονητές).
Η σωστή διάγνωση της διάσεισης προϋποθέτει ο γιατρός να ξέρει τις νοητικές και σωματικές δεξιότητες του παιδιού πριν από το χτύπημα.
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με έναν πλήρη νευρολογικό και νοητικό έλεγχο των παιδιών κατά την έναρξη της αθλητικής χρονιάς, σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες οδηγίες της Εθνικής Εταιρείας Προπονητών (NATA) των ΗΠΑ.
Ο έλεγχος αυτός περιλαμβάνει λήψη ιατρικού ιστορικού, σωματικές και νευρολογικές αξιολογήσεις, κινητική κατάσταση (λ.χ. ισορροπία) και τεστ νευρονοητικών λειτουργιών.
Εάν υπάρχουν υπόνοιες εγκεφαλικής διάσεισης, οι προαναφερθείσες εξετάσεις πρέπει να επαναληφθούν και τα αποτελέσματά τους να συγκριθούν με τις αρχικές εξετάσεις.
«Οι κλασικές ερωτήσεις του τύπου «τι ώρα είναι;», «ξέρεις πού βρίσκεσαι;», «πότε έχεις γενέθλια;» είναι αναποτελεσματικές για την αξιολόγηση της νοητικής κατάστασης και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται» τονίζει η ΝΑΤΑ. «Ούτε έχει νόημα η ερώτηση «είσαι καλά;»».
Η σωστή διάγνωση της διάσεισης χρειάζεται χρόνο, γι” αυτό το παιδί δεν πρέπει να επιστρέψει βεβιασμένα στις αθλητικές του υποχρεώσεις, τονίζει ο δρ Στίβεν Μπρόλιο, διευθυντής του Εργαστηρίου Έρευνας Νευροτραυμάτων στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και κύριος συγγραφέας των οδηγιών της ΝΑΤΑ.
Μετά τη διάγνωση
-Ο ασθενής πρέπει να μένει σε ήρεμο περιβάλλον χωρίς στρες και να κοιμάται αρκετά προκειμένου να αναρρώσει ο εγκέφαλος.
-Ο ασθενής δεν πρέπει να καταπονεί το σώμα και το μυαλό του.
-Απαγορεύονται άσκηση, κοπιώδεις φυσικές δραστηριότητες, βιντεοπαιχνίδια, TV, χρήση κινητών και κομπιούτερ, δυνατή μουσική, κοπιώδες διάβασμα.
-Μόλις εξαφανιστεί κάθε σύμπτωμα (μπορεί να χρειαστούν 1-2 εβδομάδες ή περισσότερο), η επιστροφή στη φυσική δραστηριότητα πρέπει να είναι βαθμιαία.
-Αν επανεμφανιστούν τα συμπτώματα, η δραστηριότητα πρέπει να διακοπεί αμέσως.
Γονείς, προπονητές και παιδιά πρέπει επίσης να ξέρουν τα συμπτώματα που υποδηλώνουν επιδείνωση:
αυξανόμενη σύγχυση, οξυθυμία, διακύμανση στα επίπεδα συνείδησης, επιδεινούμενος πονοκέφαλος και επαναλαμβανόμενοι εμετοί απαιτούν άμεσο επανέλεγχο από τον γιατρό.
Στη διάρκεια της ανάρρωσης, τέλος, ο ασθενής πρέπει να αποφεύγει τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα καθώς και το αλκοόλ και κάθε ουσία που μπορεί να επηρεάσει τον εγκέφαλο.
Σε περίπτωση αμφιβολίας, πρέπει να συμβουλεύεται τον γιατρό του.
Πηγή:onmed.gr
  • Τα χτυπήματα στο κεφάλι είναι πολύ συνηθισμένα στα παιδιά, γι” αυτό είναι σημαντικό οι γονείς, αλλά και οι προπονητές τους να ξέρουν πώς πρέπει να γίνονται η διάγνωση και η αντιμετώπιση, προκειμένου να αποφευχθούν οι μακροχρόνιες συνέπειες.
Οι ανοικτοί ορίζοντες όπως λένε οι οφθαλμίατροι χρόνια τώρα καταπολεμούν την εμφάνιση μυωπίας καθώς τα μάτια εκπαιδεύονται στο να εστιάζουν μακριά.
Μια νέα μελέτη που έγινε με τη σύμπραξη Κινέζων και Αυστραλών επιστημόνων σε μαθητές του Δημοτικού Σχολείου έδειξε ότι τα παιδάκια που παίζουν σε ανοικτούς χώρους παρουσιάζουν μυωπία σε μικρότερο ποσοστό από τα παιδιά που παίζουν σε κλειστούς χώρους.
Για τις ανάγκες της μελέτης οι επιστήμονες παρακολούθησαν τα παιδάκια από 12 Δημοτικά Σχολεία με μέση ηλικία τα 6,6 έτη. Στα μισά έβαλαν υποχρεωτικό παιχνίδια κάθε μέρα για 40 λεπτά σε ανοιχτούς χώρους και τα υπόλοιπα τα άφησαν όπως ήταν σε κλειστούς.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου (JAMA), όταν ξεκίνησαν μόνο το 2% των παιδιών είχε μυωπία και στις δύο ομάδες. Έπειτα από τρία χρόνια από τα παιδιά που έπαιζαν σε ανοικτό χώρο είχαν μυωπία το 30% ενώ από αυτά που έπαιζαν σε κλειστό χώρο το 40%.
Ο επικεφαλής της μελέτης τον δρα Μινγκουάνγκ Χε από του Πανεπιστήμιο «Σαν Γιατ-σεν» της Γκουανγκτσού, επισημαίνει ότι οι δραστηριότητες σε ανοικτούς χώρους βοηθούν τα μάτια να εξασκηθούν στις μακρινές αποστάσεις, ενώ αντίθετα όσο πιο κλεισμένα είναι τα παιδιά τόσο πιο «τεμπέλικο» γίνεται το μάτι καθώς εστιάζει πολύ γρήγορα σε αυτό που ψάχνει. Προτρέπει μάλιστα του γονείς να βγάζουν τα παιδιά στο ύπαιθρο τακτικά καθώς όπως λέει, η μυωπία έχει αυξητικές τάσεις σε πολλές χώρες.
Πηγή:naftemporiki.gr
  • Μια νέα μελέτη που έγινε με τη σύμπραξη Κινέζων και Αυστραλών επιστημόνων σε μαθητές του Δημοτικού Σχολείου έδειξε ότι τα παιδάκια που παίζουν σε ανοικτούς χώρους παρουσιάζουν μυωπία σε μικρότερο ποσοστό από τα παιδιά που παίζουν σε κλειστούς χώρους.
Τα παιδιά «κληρονομούν» την εμμονή με την τεχνολογία από τους γονείς τους, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η ψυχική τους υγεία και οι σχολικές τους επιδόσεις.
Οι μαμάδες και οι μπαμπάδες πρέπει να λειτουργούν - σύμφωνα με τους ειδικούς - ως πρότυπα για τα νεότερα μέλη της οικογένειας, διασφαλίζοντας το γεγονός ότι η τεχνολογία δεν επηρεάζει την επικοινωνία μεταξύ τους.
Οι γονείς είναι σημαντικό να ελέγχουν τον τρόπο που οι ίδιοι χρησιμοποιούν το κινητό τους, καθώς και τον χρόνο που δαπανούν στην οθόνη του τηλεφώνου ενώ τα παιδιά τους είναι παρόντα, έτσι ώστε να καταφέρουν να αποτελέσουν το καλό παράδειγμα γι’ αυτά.
Χρειάζεται, δηλαδή, να πειθαρχήσουν τον εαυτό τους και να μην επιτρέπουν τη διακοπή των οικογενειακών συζητήσεων, γιατί κάτι τέτοιο στέλνει το μήνυμα στα παιδιά ότι το σπουδαίο πράγμα στο σπίτι είναι το να κοιτάνε μια οθόνη, ακόμα και αν υπάρχει εκεί γύρω κάποιος ο οποίος θα ήθελε να τους μιλήσει και να επικοινωνήσει μαζί τους.
Επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι μέχρι την ηλικία των 7 ετών, τα παιδιά έχουν παρακολουθήσει προγράμματα μπροστά σε οθόνες για ψυχαγωγικούς λόγους για σχεδόν έναν ολόκληρο χρόνο, επί 24ώρου βάσεως. Μέχρι την ηλικία των 18, ο χρόνος αυτός αγγίζει τα… 3 χρόνια!
Πηγή: vita.gr
  • Αν συνηθίζετε να τσεκάρετε τα mail σας στο κινητό σας ενώ παίρνετε πρωινό και διαβάζετε την εφημερίδα σας, θα πρέπει να ξέρετε ότι δεν βάζετε σε κίνδυνο μόνο τα δάχτυλά σας.

Account

Navigation

Αναζήτηση

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.