Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας με τη συνδρομή των ψυχολόγων της Διεύθυνσης Υγειονομικού του Σώματος απευθύνει ορισμένες χρήσιμες συμβουλές και πληροφορίες σε γονείς και παιδιά, με σκοπό την προφύλαξη των ανηλίκων από περιστατικά αποπλάνησης και ασέλγειας σε βάρος τους.
Οι ακόλουθες οδηγίες και περιγραφές αφορούν ενδείξεις πιθανής σεξουαλικής προτίμησης σε ανήλικους, χωρίς απαραίτητα να σημαίνει ότι κάθε τέτοιο χαρακτηριστικό αποτελεί απόδειξη ότι κάποιος είναι παιδόφιλος. Σε συνδυασμό, ωστόσο, με οποιαδήποτε «περίεργη» συμπεριφορά, θα πρέπει να κινήσει υποψίες.
Τι είναι η σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκου;
Σεξουαλική κακοποίηση είναι οποιουδήποτε τύπου επαφή ενός ενήλικου (παιδόφιλος) με ένα παιδί με στόχο τη σεξουαλική ικανοποίηση του ενηλίκου, ο οποίος έχει πάντα την αποκλειστική ευθύνη μιας τέτοιας πράξης.
Ο παιδόφιλος, στα γενικά του χαρακτηριστικά, είναι συνήθως άντρας, άνω των 30 ετών, με λίγους φίλους της ηλικίας του και συχνάζει σε χώρους με παιδιά όπως παιδικές χαρές, Ίντερνετ καφέ, αθλητικά κέντρα κ.α. Συχνά μάλιστα εργάζεται με παιδιά, ενώ δεν αποκλείεται να είναι άτομο «υπεράνω πάσης υποψίας».
Σε πολλές περιπτώσεις είναι γνωστό μέλος της εκάστοτε τοπικής κοινωνίας και συνήθως ανήκει στο περιβάλλον του παιδιού ή και της οικογένειας. Όπως έχει αποδειχθεί σε αρκετές περιπτώσεις στην πράξη, χρησιμοποιεί τα ηλεκτρονικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προκειμένου να αποκτήσει πρόσβαση σε παιδιά, ενώ ενδέχεται να προσποιείται τον έφηβο για να συζητά και να παίζει παιχνίδια μαζί τους στο Διαδίκτυο.
Στοχεύει σε συγκεκριμένες ηλικίες και φύλο, συνήθως παιδιά προεφηβικής ηλικίας, και δρα μεθοδικά και με υπομονή για να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους. Μπορεί επίσης να προβεί σε πράξεις συναισθηματικού εκβιασμού ή να απειλήσει το παιδί, προκειμένου να μην αποκαλύψει τις δραστηριότητές του στους γονείς του.
Οδηγίες προς τους γονείς:
1. Παρατηρήστε το άτομο που υποψιάζεστε για σεξουαλικά κακοποιητική συμπεριφορά σε παιδιά:
α) Παρατηρήστε τη συμπεριφορά του:
– Ενδιαφέρεται περισσότερο για τα παιδιά απ’ ότι για τους ενήλικες;
– Προσφέρεται να κρατήσει τα παιδιά σας για να κάνετε τις δουλειές σας ή για να βγείτε έξω;
– Εργάζεται με παιδιά;
– Είναι ιδιαίτερα εκδηλωτικός με τα παιδιά;
– Εμπλέκεται σε δραστηριότητες με παιδιά, όταν δεν είναι παρόντες οι γονείς;
β) Παρατηρήστε τις προσωπικές του σχέσεις:
– Είναι ελεύθερος, δεν ενδιαφέρεται να έχει ένα σύντροφο της ηλικίας του ή έναν οποιονδήποτε σύντροφο;
– Ενδιαφέρεται περισσότερο για τα παιδιά της συντρόφου του απ’ ότι για την ίδια; (σε μονογονεϊκές οικογένειες)
– Είναι παντρεμένος, αλλά πιο εκδηλωτικός με τα παιδιά του απ’ ότι με τη σύζυγό του;
γ) Παρατηρήστε τις κοινωνικές του σχέσεις:
– Ταυτίζεται περισσότερο με τα παιδιά απ’ ότι με άτομα της ηλικίας του;
– Έχει περισσότερες φιλικές σχέσεις με παιδιά απ’ ότι με ενήλικες;
– Οι φίλοι του (που είναι παιδιά) είναι συγκεκριμένης ηλικιακής κατηγορίας ή/και φύλου;
2. Προσέξτε τα παιδιά σας:
– Παρατηρείτε κάποια απότομη αλλαγή στη συμπεριφορά του παιδιού σας;
– Μήπως εμφανίζει ξαφνικά προβλήματα στον ύπνο ή βλέπει πιο συχνά εφιάλτες;
– Ζωγραφίζει θέματα με σεξουαλικό περιεχόμενο;
– Έχει σεξουαλική συμπεριφορά που δεν ταιριάζει με την ηλικία του ή επιδεικνύει σεξουαλική συμπεριφορά προς άλλα παιδιά;
– Έχει παλινδρομήσει σε προηγούμενες συμπεριφορές, όπως ενούρηση και εγκόπρηση, ενώ είχε μάθει να ελέγχει τις συμπεριφορές αυτές;
– Φοβάται πρόσωπα ή μέρη που δεν φοβόταν παλιότερα;
– Μιλάει τον τελευταίο καιρό συνέχεια για κάποιον ενήλικο για τον οποίο δε μιλούσε στο παρελθόν;
– Προσπαθεί να σας πει κάτι, αλλά σταματά όταν εμφανίζεται κάποιος άλλος ενήλικος;
– Έρχεται σπίτι με σκισμένα ρούχα ή λερωμένα εσώρουχα;
– Εμφανίζει δυσκολία να περπατήσει ή να καθίσει;
Όλα τα παραπάνω αποτελούν σημάδια που θα πρέπει να υποψιάσουν τους γονείς, προκειμένου να δώσουν περισσότερη προσοχή στο παιδί τους και να δουν τι συμβαίνει. Μην πανικοβάλλεστε, αλλά έχετε τα μάτια και τα αυτιά σας ανοιχτά.
3. Ασφάλεια στο Διαδίκτυο:
– Συζητείστε με το παιδί σας για τους κινδύνους του Διαδικτύου, χωρίς βέβαια να απαγορεύσετε τη χρήση του. Εξηγείστε του ότι δεν πρέπει να δίνει προσωπικές πληροφορίες (ονοματεπώνυμο, διεύθυνση κ.λπ.) ή να στέλνει φωτογραφίες σε αγνώστους μέσω Διαδικτύου.
– Σκόπιμο είναι να φροντίσετε ώστε να έχετε πρόσβαση στο Διαδίκτυο από το σπίτι, ώστε να μπορείτε να ελέγχετε τις ηλεκτρονικές δραστηριότητες του παιδιού σας και να μη χρειάζεται να πηγαίνει σε Ίντερνετ καφέ.
– Βάλτε τον υπολογιστή σε έναν κοινό χώρο του σπιτιού και όχι στο παιδικό δωμάτιο, για να αποφύγετε την πιθανότητα να το «βρει» ο παιδόφιλος μόνο του.
– Ρωτήστε το παιδί σας ποιες ιστοσελίδες επισκέπτεται ή/και ελέγξτε το μόνοι σας μέσω των «αγαπημένων» και του «ιστορικού περιήγησης» του προγράμματος φυλλομετρητή (browser) και κάντε του προτάσεις για ηλεκτρονικές διευθύνσεις κατάλληλες για την ηλικία του.
Λάβετε επίσης υπόψη ότι τα παιδιά στην εφηβεία μπορεί να είναι αντιδραστικά και να αναζητούν την ιδιωτικότητα, ενώ πολλές αλλαγές στη συμπεριφορά τους μπορεί να οφείλονται στο σεξουαλικό ξύπνημα της εφηβικής ηλικίας. Σταθείτε δίπλα τους με τρόπο διακριτικό και όχι παρεμβατικό.
Μιλήστε στα παιδιά σας, κερδίστε την εμπιστοσύνη τους. Πρέπει να πιστεύουν ότι μπορούν να σας πουν οτιδήποτε χωρίς να φοβούνται ή να ντρέπονται. Μιλήστε τους για το σώμα τους. Πείτε τους τι να προσέχουν. Διδάξτε τους τις συμπεριφορές που είναι αποδεκτές απέναντι στους άλλους ενήλικες, αλλά και απέναντι στα παιδιά της ηλικίας τους.
Οδηγίες προς τα παιδιά:
Ο παρακάτω ενδεικτικός οδηγός μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τα παιδιά, είτε διαβάζοντάς τον απευθείας, είτε μπορεί να διαβαστεί από τους γονείς, προκειμένου να πάρουν ιδέες για το πώς μπορούν να μιλήσουν με απλό τρόπο στα παιδιά τους για το τι να αποφεύγουν.
– Ένας ενήλικος δεν πρέπει ποτέ να ζητάει από ένα παιδί να αγγίξει το ίδιο τα γεννητικά του όργανα.
– Κανένας ενήλικος δεν πρέπει να αγγίζει τα γεννητικά όργανα των παιδιών, εκτός αν είναι γιατρός στο ιατρείο του.
– Κανένας ενήλικος δεν πρέπει να ζητάει από ένα παιδί να κάνει οτιδήποτε μαζί του, ενώ είναι είτε εκείνος είτε το παιδί χωρίς ρούχα.
– Κανένας ενήλικος δεν πρέπει να ζητάει από ένα παιδί να κρατήσει κάτι κρυφό ή μυστικό από τους γονείς του, κυρίως κάτι που αφορά το ίδιο.
Πες «όχι» όταν:
– Ένας ενήλικος σου ζητά να κάνεις κάτι που ξέρεις ότι είναι λάθος.
– Ένας ενήλικος θέλει να σε αγγίξει κάπου που δεν θέλεις εσύ.
– Ένας ενήλικος κάνει κάτι στο σώμα σου, που σε κάνει να νιώθεις περίεργα ή και να πονάς.
– Ένας ενήλικος σου ζητά να κάνεις κάτι και να μην το πεις στους γονείς σου.
Ξεχώρισε το «δώρο» από τη «δωροδοκία»:
Δώρο έιναι κάτι που σου δίνει κάποιος γιατί σε αγαπάει. Δωροδοκία είναι όταν κάποιος σου δίνει κάτι ή σε αφήνει να κάνεις κάτι και ζητάει αντάλλαγμα για αυτό. Για παράδειγμα: «Θα σου δώσω ένα γλυκό, αν βγάλεις τα ρούχα σου και ξαπλώσεις δίπλα μου».
Προστασία στο δρόμο:
– Φρόντισε να είσαι έξω με παρέες και απόφυγε να τριγυρνάς μόνος σου.
– Μη μιλάς σε αγνώστους ή άτομα που δεν γνωρίζεις καλά.
– Βάλε τις φωνές και τρέξε γρήγορα, αν κάποιος προσπαθήσει να σε παρασύρει κάπου απόμερα ή να σε βάλει σε ένα αυτοκίνητο.
– Έχε το νου σου να αρνηθείς, αν είσαι έξω και κάποιος σου προσφέρει χρήματα για να του κάνεις μια χάρη.
– Πρόσεχε στις δημόσιες τουαλέτες και πήγαινε με έναν φίλο, αν αυτό είναι δυνατό. Βγες γρήγορα έξω αν σε πλησιάσει κάποιος.
– Έχε πάντα χρήματα μαζί σου για να γυρίσεις στο σπίτι και μην ξοδεύεις ποτέ αυτά τα χρήματα.
Προστασία στο Διαδίκτυο:
– Ρύθμισε την ασφάλεια του λογαριασμού σου (στο facebook , myspace , friendster κ.λπ.), ώστε να μπορούν μόνο οι «φίλοι» σου να δουν λεπτομέρειες του προφίλ σου.
– Μη δίνεις ποτέ και σε κανέναν τους κωδικούς πρόσβασής σου.
– Χρησιμοποίησε μια φωτογραφία προφίλ που να μη δείχνει το πρόσωπό σου ή να εμφανίζει άλλες πληροφορίες για εσένα.
– Μη δίνεις πληροφορίες για το σχολείο σου, το πού μένεις ή το τηλέφωνό σου.
– Μην κάνεις «φίλους» άτομα που δεν έχεις γνωρίσει προσωπικά.
– Μη συναντάς άτομα που έχεις «γνωρίσει» στο Διαδίκτυο, χωρίς την παρουσία ενός από τους γονείς σου.
– Έχε στο νου σου ότι οι άνθρωποι που γνωρίζεις στο Διαδίκτυο μπορεί να λένε ψέματα για το ποιοι είναι.
Τι να κάνω σε περίπτωση που υποψιάζομαι ή έχω ενδείξεις ότι κάποιος ενήλικος ασελγεί σε βάρος ανηλίκων;
Μπορείτε να απευθυνθείτε:
– στην Υποδιεύθυνση Προστασίας Ανηλίκων της Διεύθυνσης Ασφαλείας Αττικής – Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής (ΓΑΔΑ): Λεωφ. Αλεξάνδρας 173, 3ος όροφος, τηλ. 210 6476370.
– στο Τμήμα Ανηλίκων της Διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης: Μοναστηρίου 326, τηλ. 2310 388456, 2310 388457, 2310 388458.
στις κατά τόπους Υπηρεσίες Ασφαλείας των Νομών των υπόλοιπων Υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας.
Για αναφορές περιστατικών διαδικτυακής παρενόχλησης – παιδοφιλίας ή παιδικής πορνογραφίας, μπορείτε να επικοινωνείτε με τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος στην ειδική τηλεφωνική γραμμή καταγγελιών 11012 (λειτουργεί όλο το 24ωρο) ή και μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας (e-mail) στη διεύθυνση 11012@ hellenicpolice.gr
Οποιαδήποτε πληροφορία ή καταγγελία ελέγχεται από εξειδικευμένο αστυνομικό προσωπικό, προκειμένου να διερευνηθεί και να διαλευκανθεί η υπόθεση.
  • Μετά το τελευταίο περιστατικό-κρούσμα με τη σύλληψη του «Δράκου των Πετραλώνων», η ΕΛ.ΑΣ. δίνει κάποιες χρήσιμες συμβουλές προς τους γονείς αλλά και τα παιδιά για την προφύλαξη και προστασία από πράξεις ασέλγειας ή κακοποίησης.
Η ΚΜΜ θα εξυπηρετήσει 50 άπορες ή ανασφάλιστες γυναίκες και θα βρίσκεται στον χώρο από τις 10:00 το πρωί έως τις 6:00 το απόγευμα. Οι ενδιαφερόμενες μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή στην υπεύθυνη κ. Ελένη Λέκα, κοινωνική λειτουργό του Συλλόγου από 14/09 έως 24/09 μεταξύ 11:00 με 18:00.
Προϋποθέσεις συμμετοχής: Βιβλιάριο απορίας από την Πρόνοια ή κάρτα ανεργίας από τον ΟΑΕΔ ή οποιοδήποτε άλλο επίσημο έγγραφο δημόσιας αρχής του τόπου που να πιστοποιεί την ανεργία ή την απορία.
Τα πιστοποιητικά απορίας ή ανεργίας θα πρέπει να τα έχουν μαζί τους οι εξεταζόμενες το Σάββατο 26/09.
Επιπλέον απαραίτητες προϋποθέσεις για τον μαστογραφικό έλεγχο:
Ηλικίες γυναικών από 40 έως 70 ετών. Να μην έχει γίνει μαστογραφία τους τελευταίους 12 μήνες. Να μην έχουν ιστορικό καρκίνου μαστού, βιοψίας ή αισθητικής επέμβασης στο μαστό. Να μην είναι σε έμμηνο ρύση ( 3 ημέρες πριν την περίοδο και 5 ημέρες μετά). Οι δράσεις του Συλλόγου σε συνδυασμό με τον 7ο Αγώνα GreeceRacefortheCure πραγματοποιούνται για να επιτευχθεί ο στόχος για το 2015 που είναι η ενημέρωση όλων των γυναικών για τις μεθόδους έγκαιρης διάγνωσης και τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσουν ανάλογα με την ηλικία στην οποία βρίσκονται και σύμφωνα πάντα με τις διεθνείς ιατρικές οδηγίες.
Περισσότερες πληροφορίες για τον 7ο Αγώνα Δρόμου & Περιπάτου GreeceRacefortheCure® 2015στην επίσημη ιστοσελίδα του αγώνα στο http://www.grecerace.gr.
  • Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Γυναικών με Καρκίνο Μαστού «Άλμα Ζωής» σε συνεργασία με την Κινητή Μονάδα Μαστογράφου της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας θα παρέχει το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου δωρεάν μαστογραφίες στον χώρο του Ζαππείου.
Όπως επισημαίνεται από το Σ.Κ.Ε.Π., το συγκεκριμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα ευαισθητοποίησης και συνειδητοποίησης στο πλαίσιο του σχολείου υλοποιείται από στελέχη και συνεργάτες του Συνδέσμου, που είναι και οι ίδιοι νέοι με αναπηρία και με την ενεργή συμμετοχή των μαθητών.
Όπως σημειώνεται, «η έλλειψη της καθημερινής επαφής, της απαραίτητης γνώσης και το αίσθημα της άγνοιας είναι εκείνα που συχνά αποτελούν την αιτία διαμόρφωσης αρνητικών στάσεων και άκαμπτων αντιλήψεων σχετικά με την εικόνα της αναπηρίας.
Οι ανοιχτές συζητήσεις, χωρίς λογοκρισία και διαμεσολαβητές, διαμορφώνουν ένα καινούργιο κώδικα επικοινωνίας χτίζοντας μέσα από την βιωματική διαδικασία, σχέσεις κατανόησης, σεβασμού και αποδοχής στο πλαίσιο του σχολείου. Τα ατόφια ανθρώπινα συναισθήματα αποτελούν την απλούστερη αλλά και πιο πετυχημένη συνταγή για μια στάση ζωής χωρίς περιορισμούς και «κλειστές» αντιλήψεις».
Στόχοι του προγράμματος είναι η:
Κατανόηση των καθημερινών εμποδίων που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία Εξοικείωση των μαθητών με την «διαφορετικότητα» και η διαχείριση της διαφορετικότητας Ενίσχυση προγραμμάτων ευαισθητοποίησης στο σχολικό πλαίσιο Ενσωμάτωση των ατόμων με αναπηρία στην καθημερινότητα μας Άρση των προκαταλήψεων και του κοινωνικού αποκλεισμού Άλλωστε, ο κοινωνικός αποκλεισμός μπορεί να απαλυνθεί εάν από πολύ μικρή ηλικία τα παιδιά εξοικειωθούν με την έννοια της «διαφορετικότητας».
  • Την ένταξη στην εκπαιδευτική διαδικασία «βιωματικού προγράμματος εξοικείωσης με την διαφορετικότητα: ανοιχτός διάλογος ενημέρωσης & ευαισθητοποίησης, από άτομα με αναπηρία» ενέκρινε το Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων, ύστερα από αίτημα του Σ.Κ.Ε.Π. (Συνδέσμου Κοινωνικής Ευθύνης για Παιδιά και Νέους).
«Θα τα καταφέρει άραγε μόνος του;»
«Θα καταλάβει γιατί κλαίει το μωρό;»
«Κι αν πεινάσει, κουραστεί ή χρειαστεί κάτι και δεν ξέρει τι να κάνει;»
Αν αυτές οι σκέψεις περνούν από το μυαλό σου κάθε φορά που σκέφτεσαι να αφήσεις το μωρό με τον μπαμπά του, δεν είσαι η μόνη.
Πολλές μητέρες δυσκολεύονται να αποχωριστούν για λίγο το μωρό τους, ακόμη κι όταν πρόκειται να το φροντίσει ο ίδιος του ο πατέρας.
Ίσως επειδή περνούν μαζί το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, ίσως επειδή έχουν αναλάβει περισσότερες καθημερινές φροντίδες ή επειδή φοβούνται ότι ο μπαμπάς δεν θα καταλάβει τόσο εύκολα τις ανάγκες του μωρού.
Υπάρχει, όμως, κάτι πολύ σημαντικό που αξίζει να θυμάσαι:
ο μπαμπάς δεν χρειάζεται να φροντίζει το μωρό ακριβώς όπως εσύ για να είναι ένας καλός και ικανός γονιός.
Χρειάζεται να έχει την ευκαιρία να γνωρίσει το παιδί του, να αποκτήσει εμπειρία και να δημιουργήσει τη δική του σχέση μαζί του.
Ας δούμε πώς μπορείτε να κάνετε αυτό το βήμα με περισσότερη ηρεμία, εμπιστοσύνη και συνεργασία.
❤️ 1. Θυμήσου Ότι Και Ο Μπαμπάς Μαθαίνει Να Γίνεται Γονιός
Όταν γεννιέται ένα μωρό, κανείς δεν γνωρίζει αυτομάτως όλες τις ανάγκες του.
Η μητέρα μπορεί να έχει περάσει εννέα μήνες εγκυμοσύνης, να έχει ήδη αναπτύξει μια ιδιαίτερη καθημερινή επαφή με το μωρό
ή να έχει αναλάβει περισσότερες φροντίδες από τις πρώτες ημέρες.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ο πατέρας δεν μπορεί να αποκτήσει την ίδια εξοικείωση.
Μπορεί στην αρχή να μην καταλαβαίνει αμέσως γιατί κλαίει το μωρό ή να δυσκολεύεται με την αλλαγή της πάνας και το ντύσιμο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι ικανός.
Σημαίνει ότι χρειάζεται χρόνο και πρακτική εξάσκηση, όπως χρειάστηκε και κάθε νέος γονιός.
Μην περιμένεις να τα κάνει όλα τέλεια από την πρώτη φορά.
Δώσε του την ευκαιρία να δοκιμάσει, να μάθει και να αποκτήσει αυτοπεποίθηση.
🤝 2. Μοιράστε Τις Ευθύνες Από Πριν
Είναι πιο εύκολο να εμπιστευτείς τον μπαμπά όταν δεν αισθάνεσαι ότι πρέπει να του εξηγείς τα πάντα την τελευταία στιγμή.
Πριν φύγεις, συζητήστε μαζί τις βασικές ανάγκες του μωρού.
Εξηγήστε ο ένας στον άλλον τι χρειάζεται να γνωρίζει ο γονιός που θα αναλάβει τη φροντίδα.
Για παράδειγμα:
Πότε περίπου τρώει το μωρό και πώς προετοιμάζεται το γεύμα του.
Πού βρίσκονται οι πάνες, τα μωρομάντηλα και τα καθαρά ρούχα.
Ποια είναι η συνηθισμένη ρουτίνα ύπνου.
Πώς δείχνει ότι κουράστηκε ή πεινάει.
Τι το βοηθά να ηρεμήσει όταν κλαίει.
Ποια πράγματα χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή για την ασφάλειά του.
Δεν χρειάζεται να δημιουργήσετε ένα ολόκληρο εγχειρίδιο φροντίδας.
Μια απλή και ξεκάθαρη συνεννόηση αρκεί για να αισθάνεστε και οι δύο πιο σίγουροι.
👨‍🍼 3. Άφησέ Τον Να Αναλάβει Τη Φροντίδα Όσο Είσαι Ακόμη Στο Σπίτι
Αν δυσκολεύεσαι να αφήσεις το μωρό μόνο με τον μπαμπά, ξεκινήστε σταδιακά.
Μπορείς αρχικά να του αφήσεις την πρωτοβουλία σε ορισμένες καθημερινές δραστηριότητες, ενώ βρίσκεσαι στο σπίτι.
Άφησέ τον να αλλάξει την πάνα, να ντύσει το μωρό, να το κάνει μπάνιο όταν είναι κατάλληλη η στιγμή ή να αναλάβει την προετοιμασία του ύπνου.
Προσπάθησε, όμως, να μην παρεμβαίνεις σε κάθε μικρή κίνηση.
Αν κάτι δεν γίνεται με τον δικό σου τρόπο, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι γίνεται λάθος.
Η διαφορετική προσέγγιση δεν είναι από μόνη της πρόβλημα, αρκεί να τηρούνται οι βασικοί κανόνες ασφάλειας και φροντίδας.
Έτσι, ο μπαμπάς αποκτά εμπειρία και εσύ αρχίζεις να αισθάνεσαι μεγαλύτερη σιγουριά.
🌷 4. Ξεκινήστε Με Μικρές Απουσίες
Δεν χρειάζεται η πρώτη φορά να είναι ένα ολόκληρο απόγευμα ή μια πολύωρη έξοδος.
Μπορείς να ξεκινήσεις με μια σύντομη απουσία.
Πήγαινε για έναν περίπατο, κάνε μια μικρή βόλτα ή απόλαυσε έναν καφέ χωρίς να χρειάζεται να έχεις συνεχώς την προσοχή σου
στο τι συμβαίνει στο σπίτι.
Σταδιακά, μπορείτε να αυξήσετε τον χρόνο ανάλογα με την ηλικία του μωρού, τις ανάγκες του και το πόσο άνετα αισθάνεστε και οι δύο.
Αυτή η διαδικασία βοηθά και τους δύο γονείς.
Εσύ διαπιστώνεις ότι μπορείς να απομακρυνθείς χωρίς να συμβεί κάτι ανησυχητικό, ενώ ο μπαμπάς μαθαίνει να ανταποκρίνεται
στις ανάγκες του παιδιού χωρίς να περιμένει συνεχώς οδηγίες.
🧠 5. Μην Προσπαθείς Να Ελέγχεις Κάθε Κίνηση Από Απόσταση
Ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην εμπιστοσύνη είναι η συνεχής ανάγκη ελέγχου.
«Έφαγε;»
«Κοιμήθηκε;»
«Τον άλλαξες;»
«Γιατί κλαίει;»
Αν τηλεφωνείς κάθε λίγα λεπτά ή στέλνεις συνεχώς μηνύματα, είναι πιθανό να μην καταφέρεις να χαλαρώσεις ούτε εσύ ούτε ο μπαμπάς.
Είναι φυσιολογικό να θέλεις να μάθεις αν όλα πηγαίνουν καλά.
Ωστόσο, προσπάθησε να συμφωνήσετε από πριν πότε θα επικοινωνήσετε και σε ποιες περιπτώσεις χρειάζεται να σε καλέσει.
Αν δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος ανησυχίας, άφησέ τον να διαχειριστεί τη φροντίδα του μωρού.
Η εμπιστοσύνη δεν χτίζεται όταν ελέγχουμε τα πάντα, αλλά όταν δίνουμε στον άλλον χώρο να αναλάβει την ευθύνη του.
🍼 6. Εξήγησε Του Τι Χρειάζεται Να Γνωρίζει Χωρίς Να Τον Κάνεις Να Αισθάνεται Ανίκανος
Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να ενημερώνεις τον μπαμπά και στο να του δίνεις την εντύπωση ότι δεν μπορεί να φροντίσει το παιδί χωρίς εσένα.
Φράσεις όπως:
«Πρόσεχε, μην το κάνεις έτσι!»
«Άσε, θα το κάνω εγώ γιατί δεν ξέρεις.»
«Δεν θα καταλάβεις τι θέλει όταν αρχίσει να κλαίει.»
Μπορεί να μειώσουν την αυτοπεποίθησή του και να τον κάνουν να διστάζει να αναλάβει πρωτοβουλίες.
Προτίμησε να του εξηγείς ήρεμα όσα χρειάζεται να γνωρίζει.
Για παράδειγμα:
«Όταν κουράζεται, συνήθως τρίβει τα ματάκια του.»
«Αν πεινάσει, το γάλα βρίσκεται στο συγκεκριμένο σημείο.»
«Αν δυσκολευτείς να το ηρεμήσεις, δοκίμασε να του μιλήσεις απαλά και να το κρατήσεις με ασφάλεια.»
Και μην ξεχνάς ότι η επικοινωνία πρέπει να λειτουργεί και προς τις δύο κατευθύνσεις.
Ο μπαμπάς μπορεί επίσης να έχει παρατηρήσει πράγματα για το μωρό που εσύ δεν γνωρίζεις.
😴 7. Βεβαιωθείτε Ότι Γνωρίζει Τους Βασικούς Κανόνες Ασφαλείας
Η εμπιστοσύνη δεν σημαίνει ότι αφήνουμε στην τύχη θέματα που αφορούν την ασφάλεια του μωρού.
Πριν αναλάβει μόνος του τη φροντίδα, είναι σημαντικό να γνωρίζει ορισμένους βασικούς κανόνες.
Ειδικότερα:
Ύπνος: Το μωρό τοποθετείται ανάσκελα για κάθε ύπνο, σε σταθερή, επίπεδη και κατάλληλη επιφάνεια, χωρίς μαξιλάρια, χαλαρές κουβέρτες ή παιχνίδια μέσα στον χώρο ύπνου.
Μεταφορά: Το κεφάλι και ο αυχένας του υποστηρίζονται κατάλληλα, ιδιαίτερα τους πρώτους μήνες.
Μπάνιο: Δεν αφήνουμε ποτέ το μωρό μόνο του μέσα στο νερό, ούτε για λίγα δευτερόλεπτα.
Τάισμα: Ακολουθούμε τις οδηγίες για την παρασκευή και τη χορήγηση του γάλακτος και δεν πιέζουμε το μωρό να φάει.
Θερμοκρασία: Αποφεύγουμε την υπερβολική ένδυση και ελέγχουμε αν το μωρό είναι άνετο.
Έντονο κλάμα: Δεν ταρακουνάμε ποτέ το μωρό. Αν ο φροντιστής αισθανθεί ότι χάνει την ψυχραιμία του, το τοποθετεί με ασφάλεια στην κούνια του και ζητά βοήθεια.
Είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζει πώς να επικοινωνήσει μαζί σου και με τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, αν προκύψει κάτι σοβαρό.
Η γνώση των βασικών κανόνων δεν μειώνει την αυθόρμητη σχέση του μπαμπά με το μωρό.
Αντίθετα, του προσφέρει τα απαραίτητα εφόδια για να το φροντίζει με ασφάλεια.
💞 8. Άφησέ Τους Να Δημιουργήσουν Τη Δική Τους Σχέση
Ο μπαμπάς μπορεί να έχει διαφορετικό τρόπο να παίζει, να μιλάει και να επικοινωνεί με το μωρό.
Μπορεί να επιλέγει διαφορετικά τραγουδάκια, να κάνει άλλες εκφράσεις ή να έχει τη δική του αγαπημένη ρουτίνα.
Αυτό είναι κάτι θετικό.
Το μωρό έχει την ευκαιρία να γνωρίσει διαφορετικούς τρόπους αλληλεπίδρασης και να αναπτύξει μια ξεχωριστή σχέση με κάθε γονιό.
Μην προσπαθείς να κάνεις τον μπαμπά να αντιγράφει κάθε δική σου συνήθεια.
Αρκεί να ανταποκρίνεται με αγάπη, ευαισθησία και συνέπεια στις ανάγκες του παιδιού.
Και κάτι ακόμη: μην αντιμετωπίζεις τον χρόνο που περνούν μαζί ως απλή «βοήθεια προς τη μαμά».
Ο μπαμπάς δεν είναι βοηθός στην ανατροφή του παιδιού. Είναι ισότιμος γονιός.
☕ 9. Μην Αισθάνεσαι Ενοχές Επειδή Θέλεις Λίγο Χρόνο Για Εσένα
Η μητρότητα είναι γεμάτη όμορφες στιγμές, αλλά μπορεί να είναι και εξαντλητική.
Η φροντίδα ενός μωρού απαιτεί χρόνο, σωματική ενέργεια και συναισθηματική διαθεσιμότητα.
Είναι απολύτως φυσιολογικό να θέλεις να κάνεις ένα μπάνιο με την ησυχία σου, να συναντήσεις μια φίλη, να πας μια βόλτα
ή απλώς να καθίσεις για λίγο χωρίς να σε χρειάζεται κάποιος.
Δεν χρειάζεται να περιμένεις να εξαντληθείς για να ζητήσεις λίγο προσωπικό χρόνο.
Η ξεκούραση δεν σε κάνει λιγότερο καλή μητέρα.
Αντίθετα, η δυνατότητα να φροντίζεις και τον εαυτό σου αποτελεί σημαντικό κομμάτι της οικογενειακής ισορροπίας.
Και ο μπαμπάς χρειάζεται αντίστοιχα χρόνο για να αναπτύξει τη δική του σχέση με το παιδί.
👶 10. Προσαρμόστε Τη Φροντίδα Στην Ηλικία Του Μωρού
Οι ανάγκες ενός νεογέννητου δεν είναι ίδιες με εκείνες ενός μωρού οκτώ ή δέκα μηνών.
Γι' αυτό είναι χρήσιμο να προσαρμόζετε τον τρόπο με τον οποίο οργανώνετε τον χρόνο του μπαμπά με το παιδί.
Στους πρώτους τρεις μήνες:
Ο μπαμπάς μπορεί να αναλάβει την αλλαγή πάνας, το ρέψιμο μετά το γεύμα, την αγκαλιά, την ήρεμη ομιλία και την προετοιμασία για τον ύπνο.
Αν το μωρό θηλάζει, μπορεί να αναλάβει άλλες φροντίδες πριν ή μετά τον θηλασμό.
Από τριών έως έξι μηνών:
Μπορεί να περνά περισσότερο χρόνο παίζοντας μαζί του, να του τραγουδά, να του μιλά και να αναλαμβάνει μέρος της καθημερινής ρουτίνας.
Από έξι έως δώδεκα μηνών:
Το παιχνίδι γίνεται πιο ενεργό και το μωρό αρχίζει να εξερευνά περισσότερο το περιβάλλον του.
Ο μπαμπάς μπορεί να οργανώνει ασφαλείς δραστηριότητες στο πάτωμα, να διαβάζει μικρά βιβλία και να συμμετέχει στα γεύματα,
σύμφωνα με τις οδηγίες που ακολουθείτε για τη διατροφή του.
Σε κάθε ηλικία, η ασφάλεια, η ανταπόκριση στις ανάγκες του μωρού και η τρυφερή επικοινωνία παραμένουν προτεραιότητα.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες Για Τη Φροντίδα Του Μωρού Από Τον Μπαμπά
❌ Μύθος: Η μητέρα γνωρίζει πάντα καλύτερα τι χρειάζεται το μωρό.
✔ Αλήθεια: Η εξοικείωση έρχεται μέσα από την καθημερινή επαφή και την εμπειρία. Και οι δύο γονείς μπορούν να μάθουν να αναγνωρίζουν τις ανάγκες του παιδιού.
❌ Μύθος: Αν το μωρό κλαίει όταν το κρατά ο μπαμπάς, σημαίνει ότι δεν τον θέλει.
✔ Αλήθεια: Το κλάμα μπορεί να οφείλεται σε πείνα, κούραση, υπερένταση ή ανάγκη για παρηγοριά. Δεν αποτελεί απόδειξη ότι το μωρό απορρίπτει τον πατέρα του.
❌ Μύθος: Ο μπαμπάς πρέπει να κάνει τα πάντα ακριβώς όπως η μαμά.
✔ Αλήθεια: Μπορεί να έχει διαφορετικό τρόπο φροντίδας, αρκεί να ανταποκρίνεται σωστά στις ανάγκες του μωρού και να τηρεί τους κανόνες ασφαλείας.
❌ Μύθος: Μια καλή μητέρα δεν θέλει να αποχωριστεί το μωρό της ούτε για λίγο.
✔ Αλήθεια: Είναι φυσιολογικό να χρειάζεται χρόνο για τον εαυτό της. Η προσωπική ξεκούραση δεν μειώνει την αγάπη της για το παιδί.
❌ Μύθος: Ο πατέρας απλώς βοηθά τη μητέρα με το μωρό.
✔ Αλήθεια: Η φροντίδα του παιδιού είναι κοινή γονεϊκή ευθύνη και οι δύο γονείς έχουν ενεργό ρόλο στην ανατροφή του.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Τα μωρά αναπτύσσουν σχέσεις προσκόλλησης με περισσότερους από έναν σταθερούς και ευαίσθητους φροντιστές.
🔦 Η καθημερινή επαφή, η αγκαλιά, η ομιλία και το παιχνίδι βοηθούν τον μπαμπά να γνωρίσει καλύτερα τις ανάγκες του μωρού.
🔦 Δεν χρειάζεται να έχει κάθε γονιός την ίδια ακριβώς ρουτίνα για να προσφέρει στο παιδί ασφάλεια και φροντίδα.
🔦 Η συμμετοχή του πατέρα από τους πρώτους μήνες μπορεί να ενισχύσει τη σχέση του με το παιδί και να συμβάλει στην καλύτερη κατανομή των οικογενειακών ευθυνών.
🔦 Το κλάμα είναι ένας βασικός τρόπος επικοινωνίας των βρεφών και δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο γονιός που τα φροντίζει κάνει κάτι λάθος.
🔦 Η ξεκούραση και η υποστήριξη της μητέρας είναι σημαντικές για τη δική της ευεξία και για την ισορροπία ολόκληρης της οικογένειας.
❓ Συχνές Ερωτήσεις Για Τη Φροντίδα Του Μωρού Από Τον Μπαμπά
❓ Είναι φυσιολογικό να αγχώνομαι όταν αφήνω το μωρό με τον μπαμπά του;
Ναι, είναι φυσιολογικό να αισθάνεσαι ανησυχία, ιδιαίτερα αν μέχρι τώρα έχεις αναλάβει το μεγαλύτερο μέρος της καθημερινής φροντίδας.
Αν, όμως, το άγχος είναι τόσο έντονο ώστε να μην μπορείς να απομακρυνθείς καθόλου ή να απολαύσεις την απουσία σου, αξίζει να συζητήσεις τα συναισθήματά σου με έναν επαγγελματία υγείας.
❓ Τι γίνεται αν το μωρό κλαίει συνεχώς όταν λείπω;
Ο μπαμπάς μπορεί να δοκιμάσει να ελέγξει αν πεινάει, αν χρειάζεται αλλαγή, αν νυστάζει ή αν έχει ανάγκη από ηρεμία και αγκαλιά.
Το σημαντικό είναι να παραμείνει ψύχραιμος και να ανταποκριθεί στις ανάγκες του.
Αν το κλάμα είναι ασυνήθιστο, έντονο ή συνοδεύεται από άλλα ανησυχητικά συμπτώματα, χρειάζεται επικοινωνία με τον παιδίατρο.
❓ Πρέπει να αφήνω γραπτές οδηγίες κάθε φορά;
Όχι απαραίτητα.
Στην αρχή μπορεί να είναι χρήσιμο ένα μικρό σημείωμα με τις ώρες των γευμάτων, τις βασικές συνήθειες και σημαντικές πληροφορίες.
Όσο ο μπαμπάς αποκτά εμπειρία, θα μπορεί να οργανώνει μόνος του τη φροντίδα.
❓ Τι γίνεται αν ο μπαμπάς κάνει κάτι διαφορετικά από εμένα;
Αν πρόκειται για διαφορετικό αλλά ασφαλή τρόπο φροντίδας, προσπάθησε να μην παρεμβαίνεις.
Είναι σημαντικό να υπάρχει χώρος για τις προσωπικές επιλογές κάθε γονιού, χωρίς να παραβιάζονται οι ανάγκες και η ασφάλεια του μωρού.
❓ Από ποια ηλικία μπορώ να αφήσω το μωρό μόνο με τον μπαμπά του;
Δεν υπάρχει μία συγκεκριμένη ηλικία από την οποία ο πατέρας μπορεί να αναλάβει τη φροντίδα του παιδιού.
Αν γνωρίζει τις ανάγκες του μωρού, έχει εξοικειωθεί με τη φροντίδα του και τηρεί τους κανόνες ασφαλείας, μπορεί να συμμετέχει ενεργά από τις πρώτες ημέρες της ζωής του.
Η διάρκεια της απουσίας σου χρειάζεται να προσαρμόζεται στις ανάγκες του μωρού και στις συνθήκες της οικογένειας.
💗 Η Εμπιστοσύνη Χτίζεται Με Αγάπη, Χρόνο Και Συνεργασία
Το να αφήσεις το μωρό σου με τον μπαμπά του δεν σημαίνει ότι απομακρύνεσαι από το παιδί σου ή ότι παύεις να είσαι απαραίτητη στη ζωή του.
Σημαίνει ότι αναγνωρίζεις πως το μωρό έχει δύο γονείς που μπορούν να το αγαπούν, να το φροντίζουν και να ανταποκρίνονται στις ανάγκες του.
Μην περιμένεις να εξαφανιστεί κάθε ανησυχία από την πρώτη στιγμή.
Δώστε χρόνο ο ένας στον άλλον, μοιραστείτε τις ευθύνες και αφήστε τον μπαμπά να αποκτήσει τη δική του εμπειρία.
Και εσύ, μην ξεχνάς ότι έχεις δικαίωμα να ξεκουράζεσαι, να απολαμβάνεις λίγο προσωπικό χρόνο και να αισθάνεσαι καλά μέσα στον νέο σου ρόλο.
Ένα μωρό δεν χρειάζεται δύο γονείς που κάνουν τα πάντα με τον ίδιο τρόπο.
Χρειάζεται δύο γονείς που συνεργάζονται, το αγαπούν και του προσφέρουν ασφάλεια.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Έχετε δυσκολευτεί να αφήσετε το μωρό σας με τον μπαμπά του, ακόμη κι όταν γνωρίζετε ότι είναι σε καλά χέρια;
Πώς αντέδρασε ο μπαμπάς την πρώτη φορά που ανέλαβε μόνος του τη φροντίδα του;
Και τι σας βοήθησε να αποκτήσετε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη;
Μοιραστείτε την εμπειρία σας στα σχόλια και βοηθήστε κι άλλες μαμάδες να καταλάβουν ότι δεν είναι μόνες σε αυτές τις σκέψεις.
Μοιράσου αυτό το άρθρο με έναν γονέα που χρειάζεται να το ακούσει σήμερα. 👇
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το παρόν άρθρο έχει αποκλειστικά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά τις εξατομικευμένες οδηγίες του παιδιάτρου
ή άλλου επαγγελματία υγείας.
Για απορίες σχετικά με τη διατροφή, τον ύπνο, την ανάπτυξη και την ασφάλεια του μωρού, συμβουλευτείτε τον παιδίατρο σας.
Σε περίπτωση που η έντονη ανησυχία ή το άγχος γύρω από τον αποχωρισμό δυσκολεύουν σημαντικά την καθημερινότητά σας,
μπορείτε να ζητήσετε υποστήριξη από έναν κατάλληλο επαγγελματία ψυχικής υγείας.
  • Η πρώτη φορά που αφήνεις το μωρό σου μόνο με τον μπαμπά του μπορεί να σου προκαλέσει ανάμεικτα συναισθήματα, από χαρά και ανακούφιση μέχρι αγωνία και αμφιβολία.Πώς θα καταφέρεις να χαλαρώσεις, να τον εμπιστευτείς και να απολαύσεις λίγο χρόνο για τον εαυτό σου χωρίς να σκέφτεσαι διαρκώς αν όλα πηγαίνουν καλά;
Το παιδί αφήνει για πρώτη φορά ένα μέρος της καθημερινής του ασφάλειας και αρχίζει να λειτουργεί σε ένα διαφορετικό περιβάλλον.
Δεν χρειάζεται όμως να είναι «έτοιμο για όλα» από την πρώτη μέρα.
Η προσαρμογή είναι μια διαδικασία.
Με χρόνο, σταθερότητα και υποστήριξη, το παιδί μπορεί σταδιακά να αισθανθεί ασφάλεια, να δημιουργήσει σχέσεις και να αποκτήσει μεγαλύτερη αυτονομία.
🏫 Τι Σημαίνει Η Είσοδος Στο Νηπιαγωγείο;
Το νηπιαγωγείο είναι κάτι περισσότερο από έναν χώρο όπου το παιδί περνά μερικές ώρες μακριά από το σπίτι.
Είναι ένα περιβάλλον όπου αρχίζει να:
ακολουθεί μια καθημερινή ρουτίνα,
συνεργάζεται με άλλα παιδιά,
ακούει και ακολουθεί απλές οδηγίες,
περιμένει τη σειρά του,
συμμετέχει σε ομαδικές δραστηριότητες,
εκφράζει τις ανάγκες του,
λύνει μικρές διαφωνίες,
φροντίζει περισσότερο τον εαυτό του.
Όλα αυτά αποτελούν σημαντικά βήματα προς την ανεξαρτησία.
💛 Γιατί Η Πρώτη Απομάκρυνση Μπορεί Να Είναι Δύσκολη;
Ακόμη και ένα παιδί που φαίνεται κοινωνικό και ανεξάρτητο μπορεί να δυσκολευτεί όταν έρθει η ώρα του αποχωρισμού.
Μπορεί να κλάψει, να κρατηθεί από τον γονιό, να πει ότι δεν θέλει να πάει ή να εμφανίσει περισσότερη ευαισθησία τις πρώτες ημέρες.
Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το νηπιαγωγείο δεν του ταιριάζει.
Το παιδί χρειάζεται χρόνο για να καταλάβει ότι:
ο γονιός φεύγει, αλλά επιστρέφει.
Η επανάληψη αυτής της εμπειρίας βοηθά σταδιακά να δημιουργηθεί εμπιστοσύνη.
👋 Ο Αποχαιρετισμός Χρειάζεται Να Είναι Σύντομος Και Σταθερός
Ένα από τα συχνότερα λάθη είναι ο γονιός να παρατείνει τον αποχαιρετισμό επειδή δυσκολεύεται να φύγει.
«Να φύγω τώρα;»
«Θα είσαι καλά;»
«Θες να μείνω λίγο ακόμα;»
Οι πολλές ερωτήσεις μπορεί να αυξήσουν την αβεβαιότητα του παιδιού.
Προτιμήστε έναν ζεστό αλλά ξεκάθαρο αποχαιρετισμό:
«Σε αγαπώ. Θα περάσεις όμορφα και θα έρθω να σε πάρω μετά».
Μια αγκαλιά, ένα φιλί και σταθερή αποχώρηση.
Το παιδί χρειάζεται να αισθανθεί ότι ο γονιός εμπιστεύεται πως μπορεί να τα καταφέρει.
🧸 Μην Φεύγετε Κρυφά
Μπορεί να φαίνεται δελεαστικό να φύγετε όταν το παιδί κοιτάζει αλλού για να αποφύγετε το κλάμα.
Ωστόσο, η ξαφνική εξαφάνιση μπορεί να δημιουργήσει περισσότερη ανασφάλεια.
Το παιδί χρειάζεται να γνωρίζει ότι ο γονιός φεύγει και ότι θα επιστρέψει.
Ακόμη κι αν κλάψει, η σταθερή εμπειρία του αποχωρισμού μπορεί να το βοηθήσει να αποκτήσει εμπιστοσύνη στη διαδικασία.
🗣️ Προετοιμάστε Το Παιδί Πριν Από Την Πρώτη Μέρα
Η προσαρμογή αρχίζει πριν ανοίξει η πόρτα του νηπιαγωγείου.
Μπορείτε να μιλήσετε στο παιδί για:
τον χώρο,
τους εκπαιδευτικούς,
τα άλλα παιδιά,
τα παιχνίδια,
τις δραστηριότητες,
το πότε θα φεύγει και πότε θα επιστρέφετε.
Αν είναι δυνατό, επισκεφθείτε μαζί τον χώρο πριν από την έναρξη.
Η εικόνα ενός γνώριμου περιβάλλοντος μπορεί να κάνει την πρώτη μέρα λιγότερο άγνωστη.
📚 Τα Παραμύθια Μπορούν Να Βοηθήσουν
Ένα παραμύθι για την πρώτη μέρα στο σχολείο μπορεί να δώσει στο παιδί την ευκαιρία να συζητήσει έμμεσα τους φόβους του.
Μπορείτε να ρωτήσετε:
«Πώς νομίζεις ότι ένιωθε το παιδάκι;»
«Τι θα μπορούσε να το βοηθήσει;»
«Εσύ τι θα ήθελες να κάνεις όταν πας στο σχολείο;»
Μέσα από το παιχνίδι και την ιστορία, το παιδί μπορεί να εκφράσει σκέψεις που δυσκολεύεται να πει άμεσα.
🎒 Αφήστε Το Παιδί Να Συμμετέχει Στην Προετοιμασία
Η προετοιμασία μπορεί να γίνει μια μικρή άσκηση αυτονομίας.
Αφήστε το παιδί να βοηθήσει:
στην επιλογή της τσάντας,
στην τακτοποίηση των πραγμάτων του,
στην επιλογή των ρούχων,
στην τοποθέτηση του παγουριού,
στην προετοιμασία ενός αντικειμένου που χρειάζεται.
Δεν έχει σημασία αν δεν τα κάνει όλα τέλεια.
Ο στόχος είναι να αισθανθεί:
«Αυτό είναι δικό μου. Μπορώ να το φροντίσω».
👕 Μάθετε Του Μικρές Καθημερινές Δεξιότητες
Δεν χρειάζεται το παιδί να είναι πλήρως ανεξάρτητο πριν ξεκινήσει.
Μπορεί όμως να εξασκηθεί σταδιακά σε απλές δεξιότητες.
Για παράδειγμα:
να βάζει και να βγάζει το μπουφάν του,
να πλένει τα χέρια του,
να χρησιμοποιεί την τουαλέτα όσο μπορεί μόνο του,
να τρώει με μεγαλύτερη αυτονομία,
να μαζεύει τα πράγματά του,
να ζητά βοήθεια όταν τη χρειάζεται.
Η αυτονομία δεν σημαίνει «δεν χρειάζομαι κανέναν».
Σημαίνει:
«Προσπαθώ μόνος μου και ζητώ βοήθεια όταν τη χρειάζομαι».
🍽️ Η Ώρα Του Φαγητού
Το παιδί μπορεί να χρειάζεται χρόνο για να συνηθίσει το διαφορετικό περιβάλλον και την οργάνωση των γευμάτων.
Πριν από την έναρξη, βοηθήστε το να εξασκηθεί σε απλές καθημερινές κινήσεις, όπως να ανοίγει το παγουράκι ή το δοχείο του,
ανάλογα με όσα προβλέπει το νηπιαγωγείο.
Αποφύγετε όμως να μετατρέψετε την προετοιμασία σε εξετάσεις.
Δεν χρειάζεται να μπορεί να τα κάνει όλα τέλεια.
😴 Ο Ύπνος Και Η Ρουτίνα Παίζουν Ρόλο
Η αλλαγή στο καθημερινό πρόγραμμα μπορεί να είναι κουραστική.
Ένα παιδί που δεν κοιμάται αρκετά μπορεί να δυσκολεύεται περισσότερο να συγκεντρωθεί,
να συνεργαστεί και να διαχειριστεί τα συναισθήματά του.
Γι' αυτό βοηθά μια σταθερή βραδινή ρουτίνα.
Προσπαθήστε να υπάρχει αρκετός χρόνος για ύπνο, ιδιαίτερα τις πρώτες εβδομάδες.
Η καλή ξεκούραση μπορεί να κάνει την προσαρμογή πιο εύκολη.
😢 Αν Το Παιδί Κλαίει Κάθε Πρωί;
Το πρωινό κλάμα μπορεί να είναι δύσκολο για όλη την οικογένεια.
Μην το ερμηνεύετε αυτόματα ως ένδειξη ότι το παιδί περνά άσχημα όλη την ημέρα.
Ορισμένα παιδιά κλαίνε τη στιγμή του αποχωρισμού και στη συνέχεια ηρεμούν και συμμετέχουν κανονικά στις δραστηριότητες.
Είναι χρήσιμο να έχετε επικοινωνία με τον εκπαιδευτικό ώστε να γνωρίζετε πώς είναι το παιδί αφού φύγετε.
Αν όμως η δυσκολία επιμένει για μεγάλο διάστημα ή συνοδεύεται από έντονη αλλαγή στη συμπεριφορά του παιδιού,
αξίζει να συζητηθεί με τον παιδίατρο και τους εκπαιδευτικούς.
🤗 Μην Εστιάζετε Μόνο Στο Αν Έκλαψε
Μετά το σχολείο, αντί να ρωτάτε συνεχώς:
«Έκλαψες;»
δοκιμάστε:
«Τι σου άρεσε σήμερα;»
«Με ποιο παιχνίδι έπαιξες;»
«Υπήρχε κάτι που σε έκανε να γελάσεις;»
«Τι έμαθες σήμερα;»
Έτσι η συζήτηση δεν συνδέει το νηπιαγωγείο μόνο με τον αποχωρισμό και το κλάμα.
🌈 Δώστε Χώρο Στα Συναισθήματά Του
Το παιδί μπορεί να νιώθει πολλά διαφορετικά πράγματα ταυτόχρονα.
Μπορεί να χαίρεται που γνώρισε καινούργιους φίλους και παράλληλα να του λείπει ο γονιός του.
Μπορεί να θέλει να ξαναπάει αλλά να φοβάται τον αποχωρισμό.
Δεν χρειάζεται να του πείτε:
«Δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι».
Πιο βοηθητικό είναι:
«Καταλαβαίνω ότι σου λείπω. Είναι δύσκολο να αποχωριζόμαστε. Θα επιστρέψω όπως πάντα».
Με αυτόν τον τρόπο το συναίσθημα αναγνωρίζεται χωρίς να μεγαλώνει ο φόβος.
🧠 Μην Συγκρίνετε Το Παιδί Με Άλλα Παιδιά
Κάποια παιδιά προσαρμόζονται μέσα σε λίγες ημέρες.
Άλλα χρειάζονται περισσότερο χρόνο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι το ένα είναι πιο «δυνατό» ή πιο ανεξάρτητο από το άλλο.
Κάθε παιδί έχει διαφορετικό χαρακτήρα, εμπειρίες και ρυθμό προσαρμογής.
Αποφύγετε φράσεις όπως:
«Κοίτα τον φίλο σου, δεν κλαίει».
«Τα άλλα παιδιά μπαίνουν μόνα τους».
«Εσύ γιατί φοβάσαι;»
Η σύγκριση μπορεί να κάνει το παιδί να αισθανθεί ότι το συναίσθημά του είναι λάθος.
💬 Διδάξτε Του Να Ζητά Βοήθεια
Μία από τις σημαντικότερες δεξιότητες που μπορεί να αποκτήσει είναι να ζητά βοήθεια από τον εκπαιδευτικό.
Μπορείτε να εξασκηθείτε στο σπίτι με παιχνίδι ρόλων.
Παίξτε ότι είστε στο νηπιαγωγείο και ρωτήστε:
«Τι θα έλεγες αν δεν μπορούσες να ανοίξεις το παγουράκι σου;»
Το παιδί μπορεί να μάθει απλές φράσεις:
«Μπορείς να με βοηθήσεις;»
«Δεν μπορώ να το κάνω».
«Χρειάζομαι βοήθεια».
Αυτές οι μικρές φράσεις ενισχύουν σημαντικά την αυτοπεποίθησή του.
🧩 Το Παιχνίδι Είναι Ένας Τρόπος Προετοιμασίας
Μπορείτε να παίξετε στο σπίτι «το νηπιαγωγείο».
Το παιδί μπορεί να γίνει ο εκπαιδευτικός και εσείς το παιδί.
Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να εξασκηθεί σε:
τον αποχαιρετισμό,
το παιχνίδι με άλλα παιδιά,
το μάζεμα των παιχνιδιών,
την ώρα του φαγητού,
την αναζήτηση βοήθειας.
Το παιχνίδι επιτρέπει στο παιδί να επεξεργαστεί μια καινούργια εμπειρία χωρίς πίεση.
❤️ Ο Ρόλος Της Εμπιστοσύνης Των Γονιών
Τα παιδιά παρατηρούν πολύ περισσότερο από όσο νομίζουμε.
Αν ο γονιός δείχνει έντονο φόβο κάθε πρωί, το παιδί μπορεί να αντιληφθεί ότι ο χώρος είναι κάτι που πρέπει να φοβάται.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να κρύψετε τη συγκίνησή σας.
Σημαίνει ότι μπορείτε να μεταφέρετε ένα ήρεμο μήνυμα:
«Ξέρω ότι είναι καινούργιο. Και ξέρω ότι μπορείς να τα καταφέρεις».
Η εμπιστοσύνη του γονιού μπορεί να γίνει σημαντική πηγή ασφάλειας.
🌱 Η Ανεξαρτησία Δεν Σημαίνει Απομάκρυνση Από Τους Γονείς
Η είσοδος στο νηπιαγωγείο δεν σημαίνει ότι το παιδί πρέπει ξαφνικά να γίνει «μεγάλο».
Μπορεί να χρειάζεται αγκαλιά, βοήθεια, επιβεβαίωση και περισσότερη τρυφερότητα στο σπίτι.
Η ανεξαρτησία χτίζεται πάνω σε μια ασφαλή σχέση.
Το παιδί μπορεί να απομακρύνεται σταδιακά και να εξερευνά τον κόσμο επειδή γνωρίζει ότι υπάρχει ένας ασφαλής άνθρωπος
στον οποίο μπορεί να επιστρέψει.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Η προσαρμογή στο νηπιαγωγείο δεν έχει ίδιο χρονικό διάστημα για όλα τα παιδιά. Άλλα προσαρμόζονται γρήγορα και άλλα χρειάζονται περισσότερη υποστήριξη.
🔦 Ένα παιδί μπορεί να κλαίει τη στιγμή του αποχωρισμού και λίγα λεπτά αργότερα να παίζει ή να συμμετέχει στις δραστηριότητες.
🔦 Η αυτονομία δεν σημαίνει ότι το παιδί πρέπει να κάνει τα πάντα μόνο του. Σημαντικό βήμα είναι να γνωρίζει πότε και πώς να ζητά βοήθεια.
🔦 Η προετοιμασία μέσα από παιχνίδι ρόλων και παραμύθια μπορεί να βοηθήσει το παιδί να εξοικειωθεί με μια νέα εμπειρία πριν τη ζήσει.
🔦 Η σταθερή καθημερινή ρουτίνα, ο επαρκής ύπνος και οι ξεκάθαροι αποχαιρετισμοί μπορούν να κάνουν την καθημερινότητα πιο προβλέψιμη για το παιδί.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Ένα παιδί που είναι έτοιμο για το νηπιαγωγείο δεν πρέπει να κλαίει στον αποχωρισμό».
✔ Αλήθεια: Το κλάμα μπορεί να είναι φυσιολογική αντίδραση στον αποχωρισμό, ακόμη και όταν το παιδί μπορεί να προσαρμοστεί καλά στο νέο περιβάλλον.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί κλαίει κάθε πρωί, σημαίνει ότι δεν περνά καλά στο νηπιαγωγείο».
✔ Αλήθεια: Το κλάμα μπορεί να αφορά κυρίως τη στιγμή του αποχωρισμού. Η ενημέρωση από τον εκπαιδευτικό για το πώς είναι το παιδί μετά την αποχώρηση του γονιού είναι σημαντική.
❌ Μύθος: «Το παιδί πρέπει να μάθει να τα κάνει όλα μόνο του πριν πάει στο νηπιαγωγείο».
✔ Αλήθεια: Η αυτονομία αναπτύσσεται σταδιακά. Το παιδί μπορεί να συνεχίσει να χρειάζεται βοήθεια και καθοδήγηση.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί φοβάται το νηπιαγωγείο, πρέπει να του πούμε ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να φοβάται».
✔ Αλήθεια: Είναι πιο βοηθητικό να αναγνωρίσουμε το συναίσθημά του και να του δείξουμε ότι μπορεί να το διαχειριστεί με τη δική μας υποστήριξη.
❌ Μύθος: «Όσο περισσότερο παραμένει ο γονιός στον αποχαιρετισμό, τόσο πιο εύκολα θα προσαρμοστεί το παιδί».
✔ Αλήθεια: Ένας σύντομος, ζεστός και σταθερός αποχαιρετισμός μπορεί να είναι πιο βοηθητικός από έναν πολύ παρατεταμένο αποχωρισμό.
❓ Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Πώς μπορώ να προετοιμάσω το παιδί για το νηπιαγωγείο;
Μιλήστε του για το νέο περιβάλλον, επισκεφθείτε τον χώρο αν είναι δυνατό και παίξτε μαζί παιχνίδια ρόλων που θυμίζουν την καθημερινότητα του νηπιαγωγείου.
❓ Τι να κάνω αν κλαίει όταν το αφήνω;
Μείνετε ήρεμοι, δώστε μια αγκαλιά και έναν σύντομο, ξεκάθαρο αποχαιρετισμό. Ενημερώστε τον εκπαιδευτικό και μάθετε πώς είναι το παιδί αφού φύγετε.
❓ Να φύγω αν το παιδί κλαίει;
Ο αποχωρισμός χρειάζεται να γίνεται με τρόπο που έχει συμφωνηθεί με το νηπιαγωγείο. Συνήθως βοηθά ένας σταθερός αποχαιρετισμός αντί για πολλές επιστροφές που παρατείνουν την ένταση.
❓ Πώς μπορώ να βοηθήσω το παιδί να γίνει πιο ανεξάρτητο;
Δώστε του ευκαιρίες να κάνει μόνο του μικρές καθημερινές εργασίες, όπως να ντύνεται, να τακτοποιεί τα πράγματά του και να ζητά βοήθεια όταν τη χρειάζεται.
❓ Πότε χρειάζεται να ανησυχήσω για τη δυσκολία προσαρμογής;
Αν η δυσκολία παραμένει έντονη για μεγάλο χρονικό διάστημα, επηρεάζει σημαντικά την καθημερινότητα ή συνοδεύεται από έντονες αλλαγές στη συμπεριφορά, συζητήστε το με τον παιδίατρο και τους εκπαιδευτικούς.
🌿 Μικρές Συνήθειες Που Βοηθούν
Κρατήστε σταθερό το πρωινό πρόγραμμα.
Η προβλεψιμότητα βοηθά το παιδί να γνωρίζει τι θα ακολουθήσει.
Προετοιμάστε τα πράγματα από το προηγούμενο βράδυ.
Έτσι το πρωί υπάρχει λιγότερη βιασύνη και ένταση.
Δώστε μικρές ευκαιρίες επιλογής.
Αφήστε το παιδί να επιλέξει ανάμεσα σε δύο κατάλληλα ρούχα ή να αποφασίσει ποιο μικρό αντικείμενο θα βάλει πρώτο στην τσάντα του.
Κρατήστε τον αποχαιρετισμό σταθερό.
Η ίδια μικρή διαδικασία κάθε μέρα μπορεί να γίνει ένα γνώριμο τελετουργικό.
Μιλήστε θετικά χωρίς υπερβολές.
Δεν χρειάζεται να λέτε ότι «θα περάσεις τέλεια».
Αρκεί να του δείχνετε ότι εμπιστεύεστε πως μπορεί να τα καταφέρει.
📝 Βασικά Σημεία Που Πρέπει Να Θυμάστε
Η είσοδος στο νηπιαγωγείο είναι ένα σημαντικό βήμα προς την αυτονομία.
Η προσαρμογή δεν έχει ίδιο ρυθμό για όλα τα παιδιά.
Το κλάμα στον αποχωρισμό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το παιδί δεν περνά καλά.
Ο σύντομος και σταθερός αποχαιρετισμός μπορεί να βοηθήσει.
Μην φεύγετε κρυφά από το παιδί.
Προετοιμάστε το παιδί μέσα από συζήτηση, παιχνίδι και καθημερινές μικρές δραστηριότητες.
Δώστε του ευκαιρίες να κάνει πράγματα μόνο του χωρίς να απαιτείτε τελειότητα.
Διδάξτε του ότι είναι σωστό να ζητά βοήθεια.
Μην συγκρίνετε την προσαρμογή του με εκείνη άλλων παιδιών.
Η σταθερή ρουτίνα, ο ύπνος και η ήρεμη στάση των γονιών μπορούν να κάνουν τη μετάβαση πιο εύκολη.
Αν η δυσκολία επιμένει ή είναι ιδιαίτερα έντονη, ζητήστε καθοδήγηση από τον παιδίατρο και τους εκπαιδευτικούς.
📌 Η Πρώτη Μεγάλη Απομάκρυνση Είναι Και Ένα Μεγάλο Βήμα Μπροστά
Η πρώτη μέρα στο νηπιαγωγείο δεν είναι απλώς η ημέρα που το παιδί περνά μερικές ώρες μακριά από το σπίτι.
Είναι η αρχή μιας νέας περιόδου κατά την οποία μαθαίνει να εξερευνά, να συνεργάζεται, να αποφασίζει, να ζητά βοήθεια και να φροντίζει περισσότερο τον εαυτό του.
Μπορεί να υπάρξουν δάκρυα, άρνηση, ενθουσιασμός ή όλα αυτά μαζί.
Το σημαντικό είναι να μην απαιτούμε από το παιδί να γίνει ανεξάρτητο απότομα.
Η ανεξαρτησία χτίζεται λίγο λίγο, μέσα από επαναλαμβανόμενες εμπειρίες και μια σχέση ασφάλειας.
Και πίσω από κάθε μικρό βήμα προς την αυτονομία υπάρχει ένας γονιός που μπορεί να λέει:
«Είμαι εδώ. Μπορείς να δοκιμάσεις μόνος σου. Και αν με χρειαστείς, θα είμαι δίπλα σου».
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Πώς ήταν η πρώτη μέρα του παιδιού σας στο νηπιαγωγείο;
Υπήρξαν δάκρυα, ενθουσιασμός ή μια απρόσμενα εύκολη προσαρμογή;
Μοιραστείτε την εμπειρία σας με άλλους γονείς.
Μερικές πραγματικές εμπειρίες μπορούν να κάνουν έναν άλλο γονιό να νιώσει ότι δεν είναι μόνος σε αυτή τη μεγάλη αλλαγή.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη συμβουλή παιδιάτρου ή άλλου επαγγελματία υγείας.
Αν το παιδί παρουσιάζει επίμονη και έντονη δυσκολία προσαρμογής ή αλλαγές στη συμπεριφορά του που σας ανησυχούν,
συζητήστε το με τον παιδίατρο και τους εκπαιδευτικούς του.
  • Η πρώτη μέρα στο νηπιαγωγείο είναι ένα μεγάλο βήμα. Για το παιδί σημαίνει έναν καινούργιο χώρο, νέους ανθρώπους, νέες συνήθειες και περισσότερες ευκαιρίες να κάνει πράγματα μόνο του. Για τους γονείς, είναι συχνά μια στιγμή γεμάτη χαρά, συγκίνηση αλλά και άγχος.
Διαβήτης τύπου 2, λοιπόν, εμφανίσθηκε σε ένα κορίτσι πριν συμπληρώσει την ηλικία των 3 ετών στις ΗΠΑ.
Η παρουσίαση του περιστατικού προκάλεσε αίσθηση στο 51ο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Διαβητολογικής Εταιρείας που γίνετε στη Στοκχόλμη, καθώς έδειξε ότι ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 εξακολουθεί να αποτελεί μείζον πρόβλημα για την υγεία των παχύσαρκων παιδιών.
«Ο έγκαιρος εντοπισμός των μικρών αυτών ασθενών που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο, η έγκαιρη διάγνωση και η πρώιμη θεραπεία τους είναι σημαντικοί παράγοντες για την μερική αναστροφή της νόσου», επισημαίνουν οι επικεφαλής της Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας, από το Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Χιούστον των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.
«Σας παρουσιάζουμε μια περίπτωση πρόωρης εμφάνισης του διαβήτη τύπου 2 σε παιδί 3 ετών που μας επισκέφθηκε για την αξιολόγηση της παχυσαρκίας. Είχε συμπτώματα, όπως πολυουρία και πολυδιψία. Το ιατρικό ιστορικό της ασθενούς ήταν μέτριο και οι γονείς της δεν είχαν ιστορικό διαβήτη. Η επανεξέταση του περιστατικού αποκάλυψε πολύ φτωχή διατροφή σε θρεπτικά συστατικά και διατροφικές συνήθειες που συνδεόταν με ανεξέλεγκτη κατανάλωση θερμίδων και λίπους» επισημαίνει ο διαβητολόγος Μ. Γιάφι που παρουσίασε το περιστατικό.
Στις εξετάσεις που έγιναν στο παιδί καταγράφηκε γλυκόζη νηστείας 230 mg/dl και φυσιολογικές τιμές λιπιδίων στο αίμα. Το ήπαρ ήταν φυσιολογικό και οι νοσοποιητικοί δείκτες για διαβήτη τύπου 1 (νεανικός διαβήτης) ήταν αρνητικοί. Με βάση τα συμπτώματα, τα ευρήματα της παχυσαρκίας και τα εργαστηριακά αποτελέσματα η διάγνωση του διαβήτη τύπου 2 ήταν παραπάνω από ξεκάθαρη.
Η μικρή ασθενής ξεκίνησε άμεσα αντιδιαβητική φαρμακευτική αγωγή και η οικογένεια υπεβλήθη σε εντατική ενημέρωση με στόχο την αλλαγή της καθημερινής διατροφικής της συμπεριφοράς.
«Ζητήσαμε από την οικογένεια να αλλάξει τον τρόπο ζωής της με έλεγχο των μερίδων φαγητού, ώστε να μειωθεί η συνολική πρόσληψη θερμίδων και να αυξηθεί η φυσική δραστηριότητα. Η ασθενής εμφάνισε σημαντική βελτίωση στη μείωση του βάρους, η οποία με τη σειρά της οδήγησε σε ομαλοποίηση των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα. Η θεραπεία μειώθηκε σταδιακά κατά 50% και στη συνέχεια σταμάτησε.
Έξι μήνες μετά τη διάγνωση, η ασθενής ήταν κατά 75% πιο κοντά στο φυσιολογικό της βάρος και είχε φυσιολογικά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα» τόνισαν οι γιατροί που παρουσίασαν το περιστατικό και επισήμαναν ότι το συμπέρασμα είναι αισιόδοξο: Η αντιστροφή του διαβήτη τύπου 2 στα παιδιά είναι δυνατή, αν γίνει έγκαιρη εξέταση των παχύσαρκων παιδιών, πρώιμη διάγνωση της νόσου, κατάλληλη θεραπεία και τροποποίηση του τρόπου ζωής.
Παρότι το περιστατικό χαρακτηρίζεται σπάνιο, οι επιστήμονες δεν αποκλείουν να βρεθούν μπροστά σε ανάλογα περιστατικά στο μέλλον, ως αποτέλεσμα του δυτικού τρόπου ζωής που ευνοεί την υπερκατανάλωση φθηνών παχυντικών τροφών για παιδιά και περιορισμό της σωματικής τους δραστηριότητας.
  • Νέα δεδομένα ισχύουν πλέον αναφορικά με την εκδήλωση διαβήτη τύπου 2 σε παιδιά κάτω των τριών ετών. Μετά το κρούσμα που εμφανίστηκε στις ΗΠΑ, η ιατρική κοινότητα είναι πλέον υποχρεωμένη να γνωρίζει ότι ακόμη και ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 (και όχι ο τύπου 1 - ο νεανικός διαβήτης των παιδιών) που σχετίζεται με τον τρόπο ζωής (παλαιότερα γνωστός ως διαβήτης των ενηλίκων) μπορεί να εμφανισθεί ακόμη και σε παιδιά ηλικίας κάτω των 3 ετών.
Η έκθεση του ΟΑΣΑ εξετάζει της συνέπειες των υπολογιστών στα αποτελέσματα διεθνών μαθητικών εξετάσεων, όπως οι εξετάσεις Pisa που διεξάγονται σε περισσότερες από 70 χώρες και η ανάλυση δείχνει ότι «ακόμα και χώρες που επενδύουν πολλά στις Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνιών στην εκπαίδευση δεν έχουν δει αισθητή βελτίωση των επιδόσεων στην ανάγνωση κειμένου, τα μαθηματικά και την επιστήμη».
Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση του Οργανισμού, η «συχνή χρήση» υπολογιστών στο σχολείο δεν δείχνει να βελτιώνει ούτε τις ψηφιακές επιδόσεις, οι οποίες μετρήθηκαν με τεστ στα οποία οι μαθητές έπρεπε να χρησιμοποιήσουν ποντίκι και πληκτρολόγιο για να διαβάσουν και να επεξεργαστούν κείμενο, να δημιουργήσουν πίνακες με δεδομένα και να κάνουν πράξεις σε μια αριθμομηχανή στην οθόνη.
«Τα εκπαιδευτικά συστήματα με τις καλύτερες επιδόσεις, όπως αυτά στην Ανατολική Ασία, είναι πιο επιφυλακτικά στη χρήση της τεχνολογίας στην σχολική αίθουσα» δήλωσε στο BBC ο Αντρέας Σλάιχερ, διευθυντής Εκπαίδευσης στον ΟΑΣΑ, ο οποίος έκανε λόγο για «φρούδες ελπίδες» όσον αφορά την τεχνολογία στα σχολεία και πρόσθεσε: «Οι μαθητές που χρησιμοποιούν ταμπλέτες και υπολογιστές πολύ συχνά τείνουν να έχουν χειρότερες επιδόσεις σε σχέση με όσους κάνουν μέτρια χρήση».
«Ένα από τα πιο απογοητευτικά ευρήματα», πρόσθεσε, «είναι ότι το κοινωνικο-οικονομικό χάσμα μεταξύ των μαθητών δεν περιορίζεται από την τεχνολογία, αλλά αντίθετα ενδέχεται να μεγαλώνει» και τόνισε ότι οι μαθητές τείνουν να αντιγράφουν από το Διαδίκτυο τις σχολικές εργασίες τους και η προσοχή τους μπορεί να διασπάται από τους υπολογιστές.
Μεταξύ των επτά χωρών με την υψηλότερη χρήση του Διαδικτύου στα σχολεία, οι τρεις (Σουηδία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία) παρουσίασαν «σημαντική επιδείνωση» στην ικανότητα ανάγνωσης. Σε ακόμα τρεις από τις επτά χώρες (Ισπανία, Νορβηγία, Δανία»), οι επιδόσεις έμειναν στάσιμες την τελευταία δεκαετία.
Η Ελλάδα δεν περιλαμβάνεται στις 31 χώρες που κάλυψε η σύγκριση, περιλαμβάνεται όμως σε πίνακα του ΟΑΣΑ για τη χρήση υπολογιστών στα σχολεία. Παρουσιάζει χαμηλές επιδόσεις με 8,2 μαθητές ανά υπολογιστή (συγκριτικά με 0,9 στην πρώτη Αυστραλία) και χρήση υπολογιστών στο σχολείο από το 65,9% των μαθητών (συγκριτικά με 95% στην Ολλανδία).
Πηγή: in.gr
  • Η συχνή χρήση υπολογιστών στα σχολεία όχι μόνο δεν βελτιώνει, αλλά αντίθετα ρίχνει τις επιδόσεις των μαθητών, ακόμα και όσον αφορά τις ψηφιακές δεξιότητες, διαπιστώνει έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης.
Και υπάρχουν κι εκείνοι που μπορεί να μην έμειναν για πάντα κοντά μας, αλλά κατάφεραν να γίνουν ένα ξεχωριστό κομμάτι της ιστορίας μας.
Ίσως τελικά αυτό να έχει τη μεγαλύτερη σημασία στη ζωή.
Όχι πόσους ανθρώπους γνωρίσαμε, πόσα πράγματα αποκτήσαμε ή πόσο εντυπωσιακά ήταν όσα κάναμε,
αλλά τι αφήσαμε στην καρδιά των ανθρώπων που συναντήσαμε.
Γίνε στιγμές, γίνε συναισθήματα και φρόντισε να είσαι πάντα από εκείνα που έχουν αξία!
Γιατί η ζωή δεν μετριέται μόνο με τα χρόνια που περνούν, αλλά και με τις στιγμές που κάνουν την καρδιά μας να χτυπά λίγο πιο δυνατά.
❤️ Η Αξία Μας Κρύβεται Σε Όσα Προσφέρουμε
Δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι σπουδαίο για να γίνεις σημαντικός στη ζωή κάποιου.
Μερικές φορές, αρκεί να είσαι εκεί όταν σε χρειάζεται.
Να ακούσεις χωρίς να διακόψεις.
Να αγκαλιάσεις χωρίς να ζητήσεις εξηγήσεις.
Να πεις μια καλή κουβέντα όταν βλέπεις πως κάποιος δυσκολεύεται.
Να θυμηθείς μια σημαντική ημέρα ή να στείλεις ένα μήνυμα μόνο και μόνο για να ρωτήσεις αν είναι καλά.
Αυτές οι μικρές κινήσεις μπορεί να φαίνονται ασήμαντες μέσα στην καθημερινότητα, όμως για τον άνθρωπο που τις δέχεται μπορεί να σημαίνουν πολλά.
Δεν ξέρουμε πάντα τι περνά ο άλλος πίσω από το χαμόγελό του.
Μπορεί να δίνει μια δύσκολη μάχη, να αισθάνεται μόνος ή να προσπαθεί να βρει τη δύναμη να συνεχίσει.
Και τότε, μια απλή πράξη καλοσύνης μπορεί να γίνει μια όμορφη ανάμνηση που θα κρατήσει για χρόνια.
Η πραγματική αξία ενός ανθρώπου δεν φαίνεται μόνο σε όσα λέει, αλλά κυρίως στον τρόπο με τον οποίο κάνει τους άλλους να αισθάνονται.
🌷 Γίνε Η Όμορφη Ανάμνηση Κάποιου
Όλοι έχουμε ανθρώπους που θυμόμαστε με αγάπη.
Ίσως είναι ένας φίλος που στάθηκε δίπλα μας σε μια δύσκολη περίοδο, ένας δάσκαλος που πίστεψε στις δυνατότητές μας ή ένας άνθρωπος που μας έδωσε κουράγιο όταν εμείς είχαμε χάσει την πίστη στον εαυτό μας.
Μπορεί να θυμόμαστε ακόμη και μια μικρή στιγμή.
Ένα αυθόρμητο γέλιο, μια βόλτα χωρίς συγκεκριμένο προορισμό, μια συζήτηση μέχρι αργά ή μια αγκαλιά που ήρθε την κατάλληλη στιγμή.
Αυτές οι αναμνήσεις δεν έχουν απαραίτητα μεγάλη οικονομική ή πρακτική αξία.
Έχουν, όμως, συναισθηματική αξία, γιατί συνδέονται με ανθρώπους και συναισθήματα που δεν ξεχνάμε εύκολα.
Γι' αυτό αξίζει να προσπαθούμε να γινόμαστε κι εμείς όμορφες αναμνήσεις για τους άλλους.
Όχι προσποιούμενοι κάτι που δεν είμαστε, ούτε προσπαθώντας να κερδίσουμε την αγάπη όλων.
Αλλά με το να είμαστε αληθινοί, ευγενικοί και διαθέσιμοι να μοιραστούμε λίγη από τη χαρά και τη ζεστασιά μας.
Δεν χρειάζεται να μας θυμούνται όλοι.
Αρκεί να μας θυμούνται με αγάπη εκείνοι που έχουν πραγματικά σημασία.
🤗 Μην Αναβάλλεις Τις Όμορφες Στιγμές
Πόσες φορές έχουμε πει «θα βρεθούμε κάποια στιγμή», «θα τηλεφωνήσω αύριο» ή «όταν βρω χρόνο, θα πάω να τους δω»;
Η καθημερινότητα είναι γεμάτη υποχρεώσεις.
Η δουλειά, το σπίτι, οι ευθύνες και οι προσωπικές μας ανάγκες συχνά μάς κάνουν να αναβάλλουμε όσα έχουν πραγματική σημασία.
Όμως, οι όμορφες στιγμές δεν χρειάζεται να περιμένουν μια ξεχωριστή περίσταση.
Δεν χρειάζεται να οργανώσεις ένα ακριβό ταξίδι για να χαρείς με τους ανθρώπους σου.
Μια βόλτα στη γειτονιά, ένας καφές, ένα οικογενειακό τραπέζι ή λίγη ώρα ουσιαστικής επικοινωνίας μπορούν να γίνουν πολύτιμες αναμνήσεις.
Πάρε τηλέφωνο έναν άνθρωπο που σου λείπει.
Πες στους αγαπημένους σου ότι τους νοιάζεσαι.
Κάνε μια επίσκεψη χωρίς να υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος.
Μην περιμένεις πάντα να πάρει ο άλλος την πρωτοβουλία.
Και, κυρίως, μην αφήνεις τις όμορφες στιγμές να περνούν επειδή περιμένεις την τέλεια στιγμή για να τις ζήσεις.
Η ζωή δεν είναι πάντα όπως την προγραμματίζουμε.
Γι' αυτό αξίζει να βρίσκουμε χώρο για όσα γεμίζουν την καρδιά μας σήμερα.
💛 Να Είσαι Παρών, Όχι Απλώς Δίπλα
Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να βρίσκεσαι κοντά σε κάποιον και στο να είσαι πραγματικά παρών στη ζωή του.
Μπορεί να κάθεσαι δίπλα σε έναν αγαπημένο σου άνθρωπο, αλλά το μυαλό σου να βρίσκεται στη δουλειά, στις εκκρεμότητες ή στην οθόνη του κινητού σου.
Μπορεί να ρωτάς κάποιον «τι κάνεις;», αλλά να μην περιμένεις πραγματικά την απάντησή του.
Η ουσιαστική παρουσία, όμως, χρειάζεται κάτι περισσότερο.
Χρειάζεται ενδιαφέρον, προσοχή και διάθεση να ακούσεις.
Όταν περνάς χρόνο με τους ανθρώπους σου, προσπάθησε να τους αφιερώνεις πραγματικά την προσοχή σου.
Άφησε για λίγο το κινητό στην άκρη.
Κοίταξέ τους στα μάτια.
Άκουσε όσα θέλουν να μοιραστούν, ακόμη κι αν δεν έχεις πάντα μια λύση να προτείνεις.
Μερικές φορές, οι άνθρωποι δεν χρειάζονται συμβουλές.
Χρειάζονται απλώς κάποιον που θα τους ακούσει χωρίς να τους κρίνει.
Και αυτή η παρουσία μπορεί να γίνει ένα από τα πιο όμορφα πράγματα που θα θυμούνται από εσένα.
🌻 Μοίρασε Αγάπη Χωρίς Να Περιμένεις Ανταλλάγματα
Η αγάπη δεν είναι συναλλαγή.
Δεν προσφέρουμε ενδιαφέρον μόνο και μόνο για να πάρουμε κάτι πίσω.
Μια ειλικρινής καλή πράξη δεν χρειάζεται χειροκρότημα.
Ένα «σε σκέφτηκα» δεν πρέπει να συνοδεύεται από την απαίτηση να ακούσουμε αμέσως το ίδιο.
Μια βοήθεια δεν χρειάζεται να μετατρέπεται σε χρέος που θα υπενθυμίζουμε στον άλλον κάθε φορά που διαφωνούμε.
Όταν προσφέρουμε με την καρδιά μας, η χαρά βρίσκεται και στην ίδια την πράξη.
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι πρέπει να δίνουμε συνεχώς χωρίς να λαμβάνουμε τίποτα ή να ανεχόμαστε ανθρώπους που μας πληγώνουν.
Η καλοσύνη χρειάζεται να συνυπάρχει με τον αυτοσεβασμό και τα προσωπικά μας όρια.
Μπορούμε να είμαστε δοτικοί χωρίς να εξαντλούμε τον εαυτό μας.
Μπορούμε να αγαπάμε χωρίς να επιτρέπουμε την εκμετάλλευση.
Μπορούμε να συγχωρούμε χωρίς να ξεχνάμε τι μας έκανε κακό.
Το να έχεις καλή καρδιά δεν σημαίνει ότι πρέπει να αφήνεις τους άλλους να την πληγώνουν.
✨ Μικρές Κινήσεις Που Μπορούν Να Γίνουν Μεγάλες Αναμνήσεις
Αν θέλεις να αφήνεις κάτι όμορφο στους ανθρώπους γύρω σου, δεν χρειάζεται να αλλάξεις ολόκληρη τη ζωή σου.
Μπορείς να ξεκινήσεις από μικρές, καθημερινές πράξεις.
Πες ένα ειλικρινές «ευχαριστώ». Μην θεωρείς δεδομένα όσα κάνουν οι άλλοι για εσένα.
Δώσε μια αγκαλιά. Μερικές φορές η τρυφερότητα λέει περισσότερα από τις λέξεις.
Άκου με προσοχή. Δείξε στον συνομιλητή σου ότι όσα λέει έχουν σημασία.
Θυμήσου τις μικρές λεπτομέρειες. Ένα αγαπημένο τραγούδι, μια σημαντική ημερομηνία ή κάτι που τον απασχολεί.
Ζήτησε συγγνώμη όταν χρειάζεται. Η παραδοχή ενός λάθους δείχνει δύναμη και σεβασμό.
Μην ξεχνάς να λες «σ' αγαπώ». Μην περιμένεις πάντα μια ιδιαίτερη περίσταση για να εκφράσεις τα συναισθήματά σου.
Στάσου δίπλα σε κάποιον στις δύσκολες στιγμές. Η παρουσία σου μπορεί να είναι πιο σημαντική από οποιαδήποτε συμβουλή.
Χάρισε ένα χαμόγελο. Μπορεί να κάνει την ημέρα κάποιου λίγο καλύτερη.
Δημιούργησε χρόνο για τους αγαπημένους σου. Οι σχέσεις χρειάζονται φροντίδα, όχι μόνο καλές προθέσεις.
Να είσαι ο εαυτός σου. Οι αληθινές σχέσεις δεν χρειάζονται υποκρισία και προσποιήσεις.
Δεν είναι απαραίτητο να κάνεις όλα αυτά κάθε μέρα.
Αρκεί να θυμάσαι πως οι σχέσεις δυναμώνουν μέσα από μικρές, επαναλαμβανόμενες πράξεις ενδιαφέροντος.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες Για Την Αξία Των Στιγμών
❌ Μύθος: Για να αφήσεις το αποτύπωμά σου στη ζωή κάποιου, πρέπει να κάνεις κάτι μεγάλο.
✔ Αλήθεια: Συχνά, οι πιο δυνατές αναμνήσεις δημιουργούνται από απλές στιγμές, όπως μια αγκαλιά, μια συζήτηση ή μια πράξη καλοσύνης.
❌ Μύθος: Οι άνθρωποι που αγαπάμε γνωρίζουν ήδη τι αισθανόμαστε, οπότε δεν χρειάζεται να το εκφράζουμε.
✔ Αλήθεια: Η αγάπη χρειάζεται να εκφράζεται. Μια όμορφη κουβέντα ή μια μικρή κίνηση ενδιαφέροντος μπορεί να κάνει τον άλλον να νιώσει σημαντικός.
❌ Μύθος: Πρέπει να είμαστε πάντα διαθέσιμοι για όλους για να θεωρούμαστε καλοί άνθρωποι.
✔ Αλήθεια: Μπορούμε να νοιαζόμαστε για τους άλλους και ταυτόχρονα να προστατεύουμε τον χρόνο, την ηρεμία και τα προσωπικά μας όρια.
❌ Μύθος: Οι όμορφες στιγμές χρειάζονται χρήματα και ιδιαίτερη προετοιμασία.
✔ Αλήθεια: Η ουσία βρίσκεται στους ανθρώπους και στην επικοινωνία. Μια απλή βόλτα ή μια συζήτηση μπορεί να μείνει αξέχαστη.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Οι θετικές κοινωνικές σχέσεις και η αίσθηση ότι ανήκουμε σε μια ομάδα ανθρώπων συνδέονται με καλύτερη ψυχική ευεξία.
🔦 Μια πράξη καλοσύνης μπορεί να βελτιώσει όχι μόνο τη διάθεση εκείνου που τη δέχεται, αλλά και εκείνου που την προσφέρει.
🔦 Οι κοινές εμπειρίες συχνά γίνονται σημαντικό κομμάτι της ιστορίας μιας φιλίας ή μιας σχέσης.
🔦 Το να νιώθουμε ότι κάποιος μας ακούει με προσοχή μπορεί να ενισχύσει το αίσθημα ασφάλειας και εμπιστοσύνης.
🔦 Δεν χρειάζεται να περνάμε πολλές ώρες με κάποιον για να δημιουργήσουμε μια ουσιαστική σύνδεση. Σημασία έχει και η ποιότητα του χρόνου που μοιραζόμαστε.
📌 Τα Βασικά Που Πρέπει Να Θυμόμαστε
Η ζωή περνά και μαζί της περνούν οι ημέρες, οι ευκαιρίες και οι στιγμές που δεν θα επιστρέψουν με τον ίδιο τρόπο.
Δεν μπορούμε να ελέγξουμε πόσο θα διαρκέσει μια γνωριμία, μια φιλία ή μια σχέση.
Μπορούμε, όμως, να επιλέξουμε πώς θα φερόμαστε στους ανθρώπους που συναντάμε.
Να προσφέρουμε αγάπη χωρίς υποκρισία.
Να δείχνουμε ενδιαφέρον χωρίς να περιμένουμε πάντα ανταπόδοση.
Να ακούμε με προσοχή.
Να συγχωρούμε όταν μπορούμε.
Να βάζουμε όρια όταν χρειάζεται.
Να μη θεωρούμε δεδομένους εκείνους που μας αγαπούν.
Και να θυμόμαστε πως δεν χρειάζεται να είμαστε τέλειοι για να αφήσουμε κάτι όμορφο πίσω μας.
Χρειάζεται να είμαστε αληθινοί.
Γίνε εκείνος ο άνθρωπος που, όταν τον θυμούνται, χαμογελούν.
Γίνε μια όμορφη στιγμή μέσα σε μια δύσκολη ημέρα.
Γίνε μια ζεστή ανάμνηση που θα κάνει κάποιον να αισθανθεί πως άξιζε που σε γνώρισε.
Γιατί, στο τέλος, αυτό που μένει δεν είναι πάντα όσα αποκτήσαμε, αλλά όσα μοιραστήκαμε.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Ποιος άνθρωπος έχει αφήσει στη ζωή σας μια ανάμνηση που δεν θα ξεχάσετε ποτέ;
Και ποια μικρή πράξη καλοσύνης σας έχει κάνει να νιώσετε πραγματικά σημαντικοί;
Μοιραστείτε μαζί μας τις σκέψεις και τις εμπειρίες σας.
Ίσως η δική σας ιστορία γίνει η αφορμή για να χαμογελάσει κάποιος άλλος ή να θυμηθεί πόσο σημαντικό είναι να προσφέρουμε όμορφες στιγμές στους ανθρώπους γύρω μας.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει αποκλειστικά ενημερωτικό και ψυχαγωγικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί υποκατάστατο επαγγελματικής ψυχολογικής ή ιατρικής συμβουλής.
Αν αντιμετωπίζετε επίμονη συναισθηματική δυσκολία ή δυσκολίες στις σχέσεις σας που επηρεάζουν την καθημερινότητά σας, μπορείτε να απευθυνθείτε σε έναν ειδικό ψυχικής υγείας.
  • Υπάρχουν άνθρωποι που περνούν από τη ζωή μας και, χωρίς να το καταλάβουμε, αφήνουν πίσω τους κάτι πολύτιμο.
    Μια όμορφη ανάμνηση, ένα χαμόγελο, μια κουβέντα που θυμόμαστε στις δύσκολες στιγμές ή μια αγκαλιά που μας έκανε να νιώσουμε πως όλα θα πάνε καλά.
Ο κ. Τζορμπατζάκης είναι διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέσα από το φόρουμ (όπως έκανε για μεγάλο διάστημα και στο παρελθόν) θα απαντάει στις δικές σας ερωτήσεις και θα σας συμβουλεύει έγκυρα.
Ο σκοπός είναι, μέσα από τα άρθρα και τις απαντήσεις που δίνονται να βοηθηθούν όσο το δυνατό περισσότεροι γονείς, ειδικά στη σημερινή εποχή του ίντερνετ που υπάρχει τόση παραπληροφόρηση.
Καλωσόρισες γιατρέ!
  • Με ιδιαίτερη χαρά καλωσορίζουμε τον παιδίατρο Χρήστο Τζορμπατζάκη στην δική του ενότητα στο φόρουμ των επιστημονικών συνεργατών του mammyland.
Στα ξενοδοχεία όπου διαμένουν οι 99 διασωθέντες Σύροι και Ιρακινοί με τη μέριμνα της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ, ο ανείπωτος πόνος για όσους χάθηκαν συγκατοικεί με την ανακούφιση για όσους σώθηκαν
Η ιστορία του βρέφους, που μετρά λίγο περισσότερο από έναν μήνα ζωής και σώθηκε μαζί με πολλά άλλα παιδιά από το φρικτό ναυάγιο στο Φαρμακονήσι, είναι η άλλη πλευρά της μεγαλύτερης προσφυγικής τραγωδίας στο Αιγαίο.
Ο Σπύρος Μπαλόπητος, κυβερνήτης το περιπολικού σκάφους του Λιμενικού που έσπευσε στο σημείο της τραγωδίας μαζί με το 25μελές πλήρωμά του, έζησαν τη νύχτα του Σαββάτου προς Κυριακή, καταστάσεις που θα θυμούνται για πάντα.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας «Έθνος», όταν έφτασαν στο σημείο του ναυαγίου, με δύσκολες καιρικές συνθήκες, είδαν το ξύλινο ιστιοφόρο προσαραγμένο πολύ κοντά στα βράχια του Φαρμακονησίου. Στη θάλασσα ήταν πολλοί άνθρωποι, που κρατούσαν ψηλά τα παιδιά τους και φώναζαν πανικόβλητοι για βοήθεια.
«Είδαμε πολλά παιδιά. Ορισμένα φορούσαν σωσίβια, άλλα όχι». Λίγο πριν περισυλλέξουν το σχεδόν παγωμένο βρέφος, που κατάφερε τελικά να κρατηθεί στη ζωή, είχαν μαζέψει τη σορό ενός νεκρού μωρού. Κάναμε ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατό να σώσουμε το βρέφος, όπως και όλα τα άλλα παιδιά» διηγείται στο «Έθνος» ο κ. Μπαλόπητος.

Δεν ξεχνά την ανακούφιση στα πρόσωπα των γονιών όταν ανέβαιναν στο σκάφος και έβλεπαν τα παιδιά τους. Τα είχαμε σε κλειστό χώρο, με τις θερμάστρες, να είναι ζεστά. Όποιος ανέβαινε έτρεχε να πάρει το παιδί του, έκλαιγε, μας φιλούσε τα χέρια». Φυσικά δεν ξεχνά και τις εντελώς αντίθετες εικόνες, των γονιών που δεν έβλεπαν τα παιδιά τους ανάμεσα στα διασωθέντα...
Χθες, το «Δίκτυο Αλληλεγγύης Λέρου» μοίρασε στους διασωθέντες πρόσφυγες ρούχα, παπούτσια, παιχνίδια. «Με τα παιχνίδια, τα πρόσωπα των παιδιών σαν να έλαμψαν ξανά. Ήταν λίγες στιγμές αισιοδοξίας στο βαρύ πένθος. Πρέπει να δράσουμε για να μπορούμε να φροντίσουμε τους πρόσφυγες που φτάνουν στον τόπο μας» σημειώνει η Ματίνα Κατσίβελη, ψυχή του Δικτύου.
Στα ξενοδοχεία όπου διαμένουν οι 99 διασωθέντες Σύροι και Ιρακινοί με τη μέριμνα της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ, ο ανείπωτος πόνος για όσους χάθηκαν συγκατοικεί με την ανακούφιση για όσους σώθηκαν.
«Οι άνθρωποι είναι ακόμη σοκαρισμένοι. Πολλοί δεν έχουν συνειδηοποιήσει τί συνέβη» λέει ο Βαγγέλης Ορφανουδάκης, συντονιστής κλιμακίου των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.
Σήμερα, αναμένεται να γραφτεί η δεύτερη πράξη της τραγωδίας στη Ρόδο, όπου θα μεταβούν για αναγνώριση των σορών τουλάχιστον 26 διασωθέντες.
Ανάμεσα τους η τραγική μάνα από το Ιράκ, που έχασε τρία παιδιά και τον σύζυγο της...
Πηγή: ΕΘΝΟΣ
  • «Το μωράκι ήταν στη θάλασσα. Βρεγμένο και παγωμένο. Φορούσε μόνο ένα φορμάκι. Ο συνάδελφος που το περισυνέλεξε έβγαλε αμέσως τη μπλούζα του και το τύλιξε. Μας το έδωσε πάνω στο σκάφος, το σκεπάσαμε με κουβέρτες, τρέξαμε να βρούμε τα αερόθερμα που έχουμε για τον χειμώνα, για να επανέλθει η θερμοκρασία του».
Με γυναικεία στήθη ζωγραφισμένα σαν χάμπουργκερ, αναψυκτικά ή ντόνατ, ο Σύνδεσμος απευθύνεται στις μέλλουσες μητέρες με στόχο την ευαισθητοποίησή τους σε ζητήματα διατροφής.

Οι εικόνες έχουν λεζάντα «Το μωρό σου είναι ό,τι τρως» ή «Το μωρό σου τρώει ό,τι τρως».
Στόχος της εκστρατείας είναι να προειδοποιήσει τις μητέρες για τις πιθανώς επιβλαβείς επιπτώσεις στα μωρά τους από την κακή διατροφή τους.

«Οι συνήθειές σου τις πρώτες χίλιες μέρες της ζωής του παιδιού σου μπορούν να το προστατεύσουν από την εμφάνιση σοβαρών ασθενειών», τονίζεται στις αφίσες.
  • Ένα μωρό θηλάζει… χάμπουργκερ, ένα άλλο αναψυκτικό και το τρίτο ένα ντόνατ. Με εικόνες που προκαλούν αίσθηση ο Σύνδεσμος Παιδιάτρων του Ρίο Γκράντε στη Βραζιλία (SPRS) λάνσαρε μια καμπάνια με δυνατά μηνύματα για την επιπτώσεις όσων η μητέρα τρώει και πίνει στο αγέννητο μωρό τους.
Όπως εξηγούν οι ερευνητές αυτό συμβαίνει διότι τόσο η μητέρα όσο και ο πατέρας είναι πιο υπερπροστατευτικοί με τα δευτερότοκα παιδιά τους ή το μοναχοπαίδι τους, καθώς θεωρούν ότι έχουν ανάγκη περισσότερο από την προστασία και τη φροντίδα τους, συγκριτικά με τα πρωτότοκα.
«Βλέπουν πάντα το μικρότερο παιδί τους ως “μωρό”, ακόμη κι αν έχει ενηλικιωθεί», τονίζουν.
Στο πείραμα που διεξήγαγαν κάλεσαν μητέρες να σημειώσουν με μια γραμμή στον τοίχο το ύψος των παιδιών τους, ηλικίας δυο έως έξι ετών.
Διαπίστωσαν, λοιπόν, ότι οι μητέρες υποτίμησαν το ύψος του πιο μικρού στην ηλικία παιδιού τους με μέσο όρο κατά 7,5 εκατοστά. Κάτι αντίστοιχο δεν καταγράφηκε, όταν τους ζητήθηκε να σημειώσουν το ύψος του μεγάλου τους παιδιού.
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό βιολογίας «Current Βiology».
  • Μην ανησυχείτε, δεν είστε οι μοναδικοί… Σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη σχεδόν όλοι οι γονείς τείνουν να βλέπουν τα παιδιά τους πιο κοντά απ’ όσο δείχνει ο υψομετρητής. Συγκεκριμένα, τα μικρότερα παιδιά της οικογένειας.

Account

Navigation

Αναζήτηση

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.