Άρθρα

Ζωάκια από γκοφρέ χαρτί!

Ζωάκια από γκοφρέ χαρτί!

Θα χρειαστείτε χαρτόνι, κόλα και χαρτί γκοφρέ!
Στο ένα χαρτόνι κάντε το περίγραμμα ενός ζώου και στη συνέχεια γεμίστε το με μπαλίτσες από γκοφρέ χαρτί! 
Μπορείτε να κάνετε στο τέλος 2 τρύπες, να περάσετε σπάγκο ή κλωστή και να το κρεμάσετε στο παιδικό δωμάτιο!
Καλή έμπνευση!
 
 

• Μια όμορφη ιδέα για να απασχολήσουμε το παιδί μας δημιουργικά και ευχάριστα!

• 0 σχόλια
• 2351 εμφανίσεις

vicky86

20 Σεπτεμβρίου, 201511 yr

Παιδί και χτύπημα στο κεφάλι: Ποιες είναι οι νέες οδηγίες αντιμετώπισης

Παιδί και χτύπημα στο κεφάλι: Ποιες είναι οι νέες οδηγίες αντιμετώπισης

Ο βασικότερος κανόνας είναι ότι μετά από ένα χτύπημα κανένα παιδί δεν πρέπει να επιστρέφει στο παιχνίδι ή στον αγώνα την ίδια ημέρα ή οποιαδήποτε άλλη στιγμή εάν δεν βεβαιώσει πρώτα ένας γιατρός ότι δεν έχει συμπτώματα εγκεφαλικής διάσεισης.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς», η απόφαση πρέπει απαραιτήτως να λαμβάνεται από τον γιατρό και όχι από τρίτους (γονείς, παιδιά, προπονητές).
Η σωστή διάγνωση της διάσεισης προϋποθέτει ο γιατρός να ξέρει τις νοητικές και σωματικές δεξιότητες του παιδιού πριν από το χτύπημα.
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με έναν πλήρη νευρολογικό και νοητικό έλεγχο των παιδιών κατά την έναρξη της αθλητικής χρονιάς, σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες οδηγίες της Εθνικής Εταιρείας Προπονητών (NATA) των ΗΠΑ.
Ο έλεγχος αυτός περιλαμβάνει λήψη ιατρικού ιστορικού, σωματικές και νευρολογικές αξιολογήσεις, κινητική κατάσταση (λ.χ. ισορροπία) και τεστ νευρονοητικών λειτουργιών.
Εάν υπάρχουν υπόνοιες εγκεφαλικής διάσεισης, οι προαναφερθείσες εξετάσεις πρέπει να επαναληφθούν και τα αποτελέσματά τους να συγκριθούν με τις αρχικές εξετάσεις.
«Οι κλασικές ερωτήσεις του τύπου «τι ώρα είναι;», «ξέρεις πού βρίσκεσαι;», «πότε έχεις γενέθλια;» είναι αναποτελεσματικές για την αξιολόγηση της νοητικής κατάστασης και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται» τονίζει η ΝΑΤΑ. «Ούτε έχει νόημα η ερώτηση «είσαι καλά;»».
Η σωστή διάγνωση της διάσεισης χρειάζεται χρόνο, γι” αυτό το παιδί δεν πρέπει να επιστρέψει βεβιασμένα στις αθλητικές του υποχρεώσεις, τονίζει ο δρ Στίβεν Μπρόλιο, διευθυντής του Εργαστηρίου Έρευνας Νευροτραυμάτων στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και κύριος συγγραφέας των οδηγιών της ΝΑΤΑ.
Μετά τη διάγνωση
-Ο ασθενής πρέπει να μένει σε ήρεμο περιβάλλον χωρίς στρες και να κοιμάται αρκετά προκειμένου να αναρρώσει ο εγκέφαλος.
-Ο ασθενής δεν πρέπει να καταπονεί το σώμα και το μυαλό του.
-Απαγορεύονται άσκηση, κοπιώδεις φυσικές δραστηριότητες, βιντεοπαιχνίδια, TV, χρήση κινητών και κομπιούτερ, δυνατή μουσική, κοπιώδες διάβασμα.
-Μόλις εξαφανιστεί κάθε σύμπτωμα (μπορεί να χρειαστούν 1-2 εβδομάδες ή περισσότερο), η επιστροφή στη φυσική δραστηριότητα πρέπει να είναι βαθμιαία.
-Αν επανεμφανιστούν τα συμπτώματα, η δραστηριότητα πρέπει να διακοπεί αμέσως.
Γονείς, προπονητές και παιδιά πρέπει επίσης να ξέρουν τα συμπτώματα που υποδηλώνουν επιδείνωση:
αυξανόμενη σύγχυση, οξυθυμία, διακύμανση στα επίπεδα συνείδησης, επιδεινούμενος πονοκέφαλος και επαναλαμβανόμενοι εμετοί απαιτούν άμεσο επανέλεγχο από τον γιατρό.
Στη διάρκεια της ανάρρωσης, τέλος, ο ασθενής πρέπει να αποφεύγει τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα καθώς και το αλκοόλ και κάθε ουσία που μπορεί να επηρεάσει τον εγκέφαλο.
Σε περίπτωση αμφιβολίας, πρέπει να συμβουλεύεται τον γιατρό του.
Πηγή:onmed.gr

• Τα χτυπήματα στο κεφάλι είναι πολύ συνηθισμένα στα παιδιά, γι” αυτό είναι σημαντικό οι γονείς, αλλά και οι προπονητές τους να ξέρουν πώς πρέπει να γίνονται η διάγνωση και η αντιμετώπιση, προκειμένου να αποφευχθούν οι μακροχρόνιες συνέπειες.

• κεφάλι
• παιδί

• 0 σχόλια
• 2095 εμφανίσεις

vicky86

20 Σεπτεμβρίου, 201511 yr

Το παιχνίδι σε ανοικτούς χώρους μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης μυωπίας στα παιδιά

Το παιχνίδι σε ανοικτούς χώρους μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης μυωπίας στα παιδιά

Οι ανοικτοί ορίζοντες όπως λένε οι οφθαλμίατροι χρόνια τώρα καταπολεμούν την εμφάνιση μυωπίας καθώς τα μάτια εκπαιδεύονται στο να εστιάζουν μακριά.
Μια νέα μελέτη που έγινε με τη σύμπραξη Κινέζων και Αυστραλών επιστημόνων σε μαθητές του Δημοτικού Σχολείου έδειξε ότι τα παιδάκια που παίζουν σε ανοικτούς χώρους παρουσιάζουν μυωπία σε μικρότερο ποσοστό από τα παιδιά που παίζουν σε κλειστούς χώρους.
Για τις ανάγκες της μελέτης οι επιστήμονες παρακολούθησαν τα παιδάκια από 12 Δημοτικά Σχολεία με μέση ηλικία τα 6,6 έτη. Στα μισά έβαλαν υποχρεωτικό παιχνίδια κάθε μέρα για 40 λεπτά σε ανοιχτούς χώρους και τα υπόλοιπα τα άφησαν όπως ήταν σε κλειστούς.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου (JAMA), όταν ξεκίνησαν μόνο το 2% των παιδιών είχε μυωπία και στις δύο ομάδες. Έπειτα από τρία χρόνια από τα παιδιά που έπαιζαν σε ανοικτό χώρο είχαν μυωπία το 30% ενώ από αυτά που έπαιζαν σε κλειστό χώρο το 40%.
Ο επικεφαλής της μελέτης τον δρα Μινγκουάνγκ Χε από του Πανεπιστήμιο «Σαν Γιατ-σεν» της Γκουανγκτσού, επισημαίνει ότι οι δραστηριότητες σε ανοικτούς χώρους βοηθούν τα μάτια να εξασκηθούν στις μακρινές αποστάσεις, ενώ αντίθετα όσο πιο κλεισμένα είναι τα παιδιά τόσο πιο «τεμπέλικο» γίνεται το μάτι καθώς εστιάζει πολύ γρήγορα σε αυτό που ψάχνει. Προτρέπει μάλιστα του γονείς να βγάζουν τα παιδιά στο ύπαιθρο τακτικά καθώς όπως λέει, η μυωπία έχει αυξητικές τάσεις σε πολλές χώρες.
Πηγή:naftemporiki.gr

• Μια νέα μελέτη που έγινε με τη σύμπραξη Κινέζων και Αυστραλών επιστημόνων σε μαθητές του Δημοτικού Σχολείου έδειξε ότι τα παιδάκια που παίζουν σε ανοικτούς χώρους παρουσιάζουν μυωπία σε μικρότερο ποσοστό από τα παιδιά που παίζουν σε κλειστούς χώρους.

• παιχνίδι
• μυωπία
• παιδιά

• 0 σχόλια
• 935 εμφανίσεις

vicky86

20 Σεπτεμβρίου, 201511 yr

Μην ασχολείστε με το κινητό όταν είστε με τα παιδιά σας

Μην ασχολείστε με το κινητό όταν είστε με τα παιδιά σας

Τα παιδιά «κληρονομούν» την εμμονή με την τεχνολογία από τους γονείς τους, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η ψυχική τους υγεία και οι σχολικές τους επιδόσεις.
Οι μαμάδες και οι μπαμπάδες πρέπει να λειτουργούν - σύμφωνα με τους ειδικούς - ως πρότυπα για τα νεότερα μέλη της οικογένειας, διασφαλίζοντας το γεγονός ότι η τεχνολογία δεν επηρεάζει την επικοινωνία μεταξύ τους.
Οι γονείς είναι σημαντικό να ελέγχουν τον τρόπο που οι ίδιοι χρησιμοποιούν το κινητό τους, καθώς και τον χρόνο που δαπανούν στην οθόνη του τηλεφώνου ενώ τα παιδιά τους είναι παρόντα, έτσι ώστε να καταφέρουν να αποτελέσουν το καλό παράδειγμα γι’ αυτά.
Χρειάζεται, δηλαδή, να πειθαρχήσουν τον εαυτό τους και να μην επιτρέπουν τη διακοπή των οικογενειακών συζητήσεων, γιατί κάτι τέτοιο στέλνει το μήνυμα στα παιδιά ότι το σπουδαίο πράγμα στο σπίτι είναι το να κοιτάνε μια οθόνη, ακόμα και αν υπάρχει εκεί γύρω κάποιος ο οποίος θα ήθελε να τους μιλήσει και να επικοινωνήσει μαζί τους.
Επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι μέχρι την ηλικία των 7 ετών, τα παιδιά έχουν παρακολουθήσει προγράμματα μπροστά σε οθόνες για ψυχαγωγικούς λόγους για σχεδόν έναν ολόκληρο χρόνο, επί 24ώρου βάσεως. Μέχρι την ηλικία των 18, ο χρόνος αυτός αγγίζει τα… 3 χρόνια!
Πηγή: vita.gr

• Αν συνηθίζετε να τσεκάρετε τα mail σας στο κινητό σας ενώ παίρνετε πρωινό και διαβάζετε την εφημερίδα σας, θα πρέπει να ξέρετε ότι δεν βάζετε σε κίνδυνο μόνο τα δάχτυλά σας.

• κινητό
• γονείς

• 0 σχόλια
• 1171 εμφανίσεις

admin

20 Σεπτεμβρίου, 201511 yr

Μία βραβευμένη ταινία μικρού μήκους για την ενδοσχολική βία της ΣΤ΄τάξης του 32ου Δημοτικού σχολείου Πατρών

Μία βραβευμένη ταινία μικρού μήκους για την ενδοσχολική βία της ΣΤ΄τάξης του 32ου Δημοτικού σχολείου Πατρών

Η ταινία βραβεύτηκε το 2012, με ειδικό βραβείο από τον 3ο Πανελλήνιο Μαθητικού Διαγωνισμού Ταινιών Μικρού Μήκους «Ένας πλανήτης… μια ευκαιρία».
Τον διαγωνισμό συνδιοργάνωσαν η ΕΡΤ Α.Ε., η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Σερρών, το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας και η Διεύθυνση Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης.
 

• Η ενδοσχολική βία έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις και στην Ελλάδα. Την παρακάτω ταινία μικρού μήκους δημιούργησαν τα παιδιά της ΣΤ΄τάξης του 32ου Δημοτικού σχολείου Πατρών, τα οποία θέλησαν να περάσουν το δικό τους μήνυμα.

• ενδοσχολική βία
• bullying

• 0 σχόλια
• 748 εμφανίσεις

admin

20 Σεπτεμβρίου, 201511 yr

🛡️ Μην Αφήνετε Την Ασφάλεια Των Παιδιών Σας Στην Τύχη – Ενημερωθείτε Και Εκπαιδεύστε Τα

🛡️ Μην Αφήνετε Την Ασφάλεια Των Παιδιών Σας Στην Τύχη – Ενημερωθείτε Και Εκπαιδεύστε Τα

Από την ασφάλεια στο σπίτι και στον δρόμο μέχρι το νερό, τη φωτιά, τον σεισμό, τους αγνώστους και το διαδίκτυο, υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούμε να διδάξουμε στα παιδιά χωρίς να τα φοβίσουμε.
Ο στόχος δεν είναι να μεγαλώσουμε παιδιά που φοβούνται τον κόσμο.
Είναι να μεγαλώσουμε παιδιά ενημερωμένα, ψύχραιμα και όσο γίνεται πιο προετοιμασμένα να προστατεύσουν τον εαυτό τους όταν χρειαστεί.
🧠 Η Ασφάλεια Μαθαίνεται
Τα παιδιά δεν γεννιούνται γνωρίζοντας τι είναι επικίνδυνο.
Μπορεί να καταλαβαίνουν ότι κάτι «δεν είναι σωστό», όμως χρειάζονται καθοδήγηση για να μάθουν πώς να αντιδρούν.
Γι' αυτό το «μην κάνεις αυτό» από μόνο του δεν αρκεί.
Το παιδί χρειάζεται να ακούσει και το «αν συμβεί αυτό, τότε κάνε εκείνο».
Για παράδειγμα, δεν αρκεί να γνωρίζει ότι δεν πρέπει να πλησιάζει έναν δρόμο χωρίς ενήλικα.
Χρειάζεται να ξέρει ότι σταματά, κοιτάζει την κυκλοφορία, περιμένει και περνά μόνο όταν είναι ασφαλές.
Η εκπαίδευση στην ασφάλεια χρειάζεται να είναι απλή, επαναλαμβανόμενη και προσαρμοσμένη στην ηλικία.
🏠 Ξεκινήστε Από Την Ασφάλεια Στο Σπίτι
Το σπίτι είναι ο ασφαλής χώρος του παιδιού, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν κίνδυνοι.
Τα παιδιά πρέπει σταδιακά να μαθαίνουν ότι ορισμένα αντικείμενα και καταστάσεις χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή.
✓ Δεν αγγίζουμε πρίζες ή ηλεκτρικές συσκευές με βρεγμένα χέρια.
✓ Δεν παίζουμε με σπίρτα, αναπτήρες ή άλλες πηγές θερμότητας.
✓ Δεν παίρνουμε φάρμακα χωρίς την άδεια ενήλικα.
✓ Δεν ανοίγουμε την πόρτα σε άγνωστο όταν είμαστε μόνοι.
✓ Δεν αγγίζουμε επικίνδυνα εργαλεία ή χημικά προϊόντα.
✓ Δεν πλησιάζουμε ένα αναμμένο μάτι κουζίνας ή άλλη πηγή θερμότητας.
Η εκπαίδευση δεν σημαίνει ότι αφήνουμε το παιδί να «δοκιμάσει» έναν κίνδυνο για να μάθει.
Του εξηγούμε τι μπορεί να συμβεί και του δείχνουμε τι πρέπει να κάνει.
🚦 Μάθετε Στο Παιδί Τους Κανόνες Του Δρόμου
Η κυκλοφοριακή αγωγή ξεκινά πολύ πριν το παιδί κυκλοφορήσει μόνο του.
Στις καθημερινές διαδρομές μπορείτε να εξηγείτε φωναχτά τη διαδικασία.
«Σταματάμε. Κοιτάμε. Ακούμε. Περιμένουμε. Περνάμε όταν είναι ασφαλές.»
Μάθετε επίσης στο παιδί να μην θεωρεί ότι επειδή βλέπει ένα όχημα μακριά, ο δρόμος είναι αυτομάτως ασφαλής.
Οι κανόνες χρειάζονται επανάληψη μέχρι να γίνουν σταδιακά συνήθεια και όχι απλή απομνημόνευση.
🌊 Η Ασφάλεια Στο Νερό Δεν Είναι Δεδομένη
Η γνώση κολύμβησης είναι σημαντική, αλλά δεν σημαίνει ότι το παιδί είναι άτρωτο στο νερό.
Η επίβλεψη παραμένει απαραίτητη.
Μάθετε στο παιδί:
✓ Να μην πλησιάζει πισίνα, θάλασσα ή άλλο νερό χωρίς την παρουσία υπεύθυνου ενήλικα.
✓ Να ακολουθεί τους κανόνες του χώρου.
✓ Να μην σπρώχνει ή τραβά άλλα παιδιά στο νερό.
✓ Να μην επιχειρεί επικίνδυνες βουτιές.
✓ Να ζητά αμέσως βοήθεια αν κάποιος δυσκολεύεται στο νερό.
Και υπάρχει ένας κανόνας που αξίζει να επαναλαμβάνεται στα μεγαλύτερα παιδιά:
Αν κάποιος κινδυνεύει στο νερό, δεν μπαίνουμε κι εμείς στο νερό για να τον σώσουμε.
Φωνάζουμε ενήλικα και ζητάμε άμεσα βοήθεια.
🔥 Μάθετε Στο Παιδί Τι Να Κάνει Σε Περίπτωση Φωτιάς
Το παιδί πρέπει να γνωρίζει ότι σε περίπτωση φωτιάς δεν κρύβεται και δεν επιστρέφει για να πάρει παιχνίδια ή αντικείμενα.
Μάθετε του:
✓ Να απομακρύνεται από τον χώρο όταν μπορεί να το κάνει με ασφάλεια.
✓ Να ενημερώνει αμέσως έναν ενήλικα.
✓ Να μην χρησιμοποιεί ασανσέρ.
✓ Να ακολουθεί το οικογενειακό σχέδιο διαφυγής.
✓ Να ζητά βοήθεια και, όταν είναι αρκετά μεγάλο και βρίσκεται σε ασφαλή θέση, να γνωρίζει πώς καλείται το 112.
Ένα απλό οικογενειακό σχέδιο διαφυγής και μια ήρεμη άσκηση μπορούν να βοηθήσουν το παιδί να γνωρίζει τι πρέπει να κάνει χωρίς να χρειάζεται να το σκεφτεί για πρώτη φορά την ώρα του πανικού.
🌍 Σεισμός: Μάθετε Στο Παιδί Την Σωστή Αντίδραση
Ο σεισμός δεν μπορεί να προβλεφθεί με ακρίβεια.
Μπορούμε όμως να έχουμε προετοιμαστεί.
Το Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας συνιστά, κατά τη διάρκεια της δόνησης, προστασία κάτω από ανθεκτικό τραπέζι ή γραφείο, προστασία του κεφαλιού και του αυχένα και απομάκρυνση από τζάμια και αντικείμενα που μπορεί να πέσουν.
🏠 Αν Το Παιδί Βρίσκεται Μέσα Στο Σπίτι
Μάθετε του:
✓ Να παραμένει μέσα και να μην τρέχει προς την έξοδο κατά τη διάρκεια της δόνησης.
✓ Να απομακρύνεται από παράθυρα, τζάμια, βιβλιοθήκες και ψηλά έπιπλα.
✓ Να καλύπτεται κάτω από ένα ανθεκτικό τραπέζι ή γραφείο, να γονατίζει και να κρατά το πόδι του επίπλου.
✓ Αν δεν υπάρχει κατάλληλο έπιπλο, να χαμηλώνει το σώμα του και να προστατεύει το κεφάλι και τον αυχένα του.
✓ Να μην βγαίνει στο μπαλκόνι.
✓ Να μην χρησιμοποιεί ασανσέρ.
Το παιδί δεν χρειάζεται να θυμάται ένα μεγάλο κείμενο.
Χρειάζεται να θυμάται:
«Καλύπτομαι – προστατεύω το κεφάλι μου – κρατιέμαι – περιμένω.»
🏫 Αν Βρίσκεται Στο Σχολείο
Ακολουθεί τις οδηγίες του εκπαιδευτικού και του σχολείου.
Δεν τρέχει πανικόβλητο προς την έξοδο και δεν προσπαθεί να φύγει μόνο του.
Οι γονείς είναι σημαντικό να γνωρίζουν το σχέδιο αντισεισμικής προστασίας του σχολείου και τη διαδικασία παραλαβής των παιδιών μετά από μια έκτακτη κατάσταση.
🌳 Αν Βρίσκεται Έξω
Απομακρύνεται από κτίρια, μπαλκόνια, τζάμια, ηλεκτρικά ή τηλεφωνικά καλώδια και άλλα σημεία όπου μπορεί να πέσουν αντικείμενα.
Αναζητά όσο γίνεται ανοιχτό και ασφαλή χώρο.
🚗 Αν Βρίσκεται Σε Αυτοκίνητο
Ο ενήλικας σταματά το αυτοκίνητο με ασφάλεια και αποφεύγει σημεία όπως γέφυρες, σήραγγες και σημεία όπου μπορεί να πέσουν αντικείμενα.
Το παιδί παραμένει μέσα και ακολουθεί τις οδηγίες του ενήλικα.
🧯 Μετά Τον Σεισμό
Το παιδί πρέπει να γνωρίζει ότι μπορεί να ακολουθήσουν μετασεισμοί.
Αν υπάρχει οδηγία εκκένωσης, εγκαταλείπουμε το κτίριο από το κλιμακοστάσιο και δεν χρησιμοποιούμε ασανσέρ.
Δεν αγγίζουμε πεσμένα ηλεκτρικά καλώδια και δεν επιστρέφουμε σε κτίριο που έχει υποστεί ζημιές χωρίς οδηγία των αρμόδιων αρχών.
🚨 Συγκεκριμένες Οδηγίες Έκτακτης Ανάγκης
Τα παιδιά δεν χρειάζεται να γνωρίζουν όλες τις διαδικασίες των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης.
Χρειάζεται όμως να ξέρουν πότε πρέπει να ζητήσουν βοήθεια και τι πληροφορίες πρέπει να δώσουν.
Στην Ελλάδα, το 112 είναι ο ενιαίος ευρωπαϊκός αριθμός έκτακτης ανάγκης και χρησιμοποιείται χωρίς χρέωση όταν υπάρχει άμεση ανάγκη.
Όταν καλούμε το 112, πρέπει να μπορούμε να πούμε:
✓ Τι έχει συμβεί.
✓ Πού βρίσκεται το περιστατικό.
✓ Πότε συνέβη, εφόσον είναι σημαντικό.
✓ Αν υπάρχουν τραυματίες.
Οι χειριστές θα κάνουν επιπλέον ερωτήσεις και το παιδί πρέπει να μάθει να μην κλείνει την κλήση πριν του το ζητήσουν.
Για τα μικρότερα παιδιά, προτεραιότητα είναι να μάθουν να αναζητούν έναν ασφαλή ενήλικα.
Για τα μεγαλύτερα παιδιά, μπορείτε να κάνετε ένα απλό παιχνίδι ρόλων:
«Αν χρειαστεί να καλέσεις το 112, τι θα πεις;»
Δεν χρησιμοποιούμε ποτέ το 112 για παιχνίδι ή χωρίς πραγματική ανάγκη.
🧍 Αν Το Παιδί Χαθεί Σε Δημόσιο Χώρο
Το πρώτο που πρέπει να μάθει είναι:
«Σταματάω. Δεν περιφέρομαι ψάχνοντας πανικόβλητος.»
Ανάλογα με την ηλικία του, μπορεί να ζητήσει βοήθεια από έναν εργαζόμενο του χώρου, έναν αστυνομικό ή έναν ασφαλή ενήλικα που βρίσκεται μαζί με παιδιά.
Είναι χρήσιμο να γνωρίζει το μικρό του όνομα, το επώνυμο των γονιών του και, όταν είναι αρκετά μεγάλο, έναν αριθμό τηλεφώνου.
👤 Προσωπικά Όρια Και Προστασία Από Κακοποίηση
Η ασφάλεια δεν αφορά μόνο φυσικούς κινδύνους.
Τα παιδιά πρέπει να γνωρίζουν ότι το σώμα τους ανήκει σε αυτά και ότι μπορούν να πουν «όχι» σε μια επαφή που τα κάνει να αισθάνονται άβολα.
Μάθετε τους ότι δεν υπάρχουν «μυστικά» που πρέπει να κρατήσουν αν κάποιος τους ζητά κάτι που τους φοβίζει ή τους κάνει να αισθάνονται άσχημα.
Και πάνω απ' όλα, πείτε τους ξεκάθαρα:
«Μπορείς να μου πεις οτιδήποτε. Δεν θα θυμώσω μαζί σου επειδή μου μίλησες.»
Η αίσθηση ότι το παιδί μπορεί να μιλήσει χωρίς φόβο είναι βασικό κομμάτι της πρόληψης.
📱 Ψηφιακή Ασφάλεια: Οι Κίνδυνοι Δεν Τελειώνουν Στην Πόρτα Του Σπιτιού
Η ασφάλεια ενός παιδιού σήμερα περιλαμβάνει και τον ψηφιακό κόσμο.
Μάθετε του να μην μοιράζεται χωρίς την κατάλληλη καθοδήγηση:
✓ Διεύθυνση.
✓ Τηλέφωνο.
✓ Κωδικούς πρόσβασης.
✓ Ακριβή τοποθεσία.
✓ Πληροφορίες για το σχολείο και την καθημερινή του διαδρομή.
✓ Προσωπικές φωτογραφίες ή βίντεο.
Εξίσου σημαντικό είναι να ξέρει ότι μπορεί να σας δείξει ένα περίεργο μήνυμα, μια εικόνα ή μια συνομιλία χωρίς να φοβάται ότι θα τιμωρηθεί αμέσως.
👨‍👩‍👧 Δημιουργήστε Ένα Οικογενειακό Σχέδιο Ασφάλειας
Η προετοιμασία δεν πρέπει να αρχίζει όταν συμβεί κάτι.
Καθίστε οικογενειακά και συμφωνήστε:
✓ Ποιοι είναι οι ενήλικες που εμπιστευόμαστε.
✓ Ποιον καλούμε σε περίπτωση ανάγκης.
✓ Πού συναντιόμαστε αν χωριστούμε.
✓ Πού βρίσκεται η έξοδος από το σπίτι.
✓ Ποιο είναι το σημείο συγκέντρωσης μετά από εκκένωση.
✓ Τι κάνουμε σε περίπτωση φωτιάς ή σεισμού.
✓ Τι κάνουμε αν χαθούμε.
✓ Πώς ζητάμε βοήθεια.
Η American Academy of Pediatrics προτείνει οικογενειακή προετοιμασία για καταστροφές, ασκήσεις ετοιμότητας και ένα βασικό κιτ έκτακτης ανάγκης με νερό, τρόφιμα, φάρμακα, φακό, πρώτες βοήθειες και άλλα απαραίτητα.
Το σημαντικό είναι το σχέδιο να είναι απλό και εφαρμόσιμο.
📌 Ηλικιακή Προσαρμογή Της Εκπαίδευσης Στην Ασφάλεια
✓ Προσχολική Ηλικία
Μιλάμε με πολύ απλές λέξεις και χρησιμοποιούμε καθημερινά παραδείγματα.
Μαθαίνουμε βασικούς κανόνες για το σπίτι, τον δρόμο, το νερό και το σώμα.
Δεν περιμένουμε από ένα μικρό παιδί να διαχειριστεί μόνο του μια σοβαρή έκτακτη ανάγκη.
✓ Πρώτες Τάξεις Δημοτικού
Χρησιμοποιούμε παιχνίδια ρόλων και απλά σενάρια.
Το παιδί μπορεί να μάθει πώς ζητά βοήθεια, ποιοι ενήλικες μπορούν να το βοηθήσουν και βασικούς κανόνες για φωτιά, σεισμό και δρόμο.
✓ Μεγαλύτερα Παιδιά
Μπορούμε να εξασκήσουμε πιο σύνθετα σενάρια, όπως τι κάνουν αν χαθούν, αν χωριστούν από την οικογένεια ή αν χρειαστεί να καλέσουν βοήθεια.
✓ Έφηβοι
Η έμφαση μεταφέρεται περισσότερο στην αυτονομία και την υπευθυνότητα.
Μπορούν να γνωρίζουν πώς χρησιμοποιείται το 112, να συμμετέχουν στο οικογενειακό σχέδιο έκτακτης ανάγκης και να λαμβάνουν αποφάσεις σε καταστάσεις όπου δεν υπάρχει άμεσα ένας γονέας δίπλα τους.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Το 112 μπορεί να χρησιμοποιηθεί για άμεση βοήθεια στην Ελλάδα και συνδέεται με τις αρμόδιες υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.
🔦 Το 112 μπορεί επίσης να στείλει προειδοποιητικές ειδοποιήσεις στα κινητά σε επικίνδυνες καταστάσεις, όπως σεισμούς και άλλα σοβαρά φαινόμενα.
🔦 Οι επίσημες οδηγίες για τον σεισμό δεν συνιστούν να τρέχουμε προς την έξοδο την ώρα της δόνησης· προτεραιότητα είναι η προστασία από αντικείμενα και θραύσματα.
🔦 Η οικογενειακή προετοιμασία και οι ασκήσεις ετοιμότητας βοηθούν τα παιδιά να γνωρίζουν τι να κάνουν σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.
🔦 Η καλύτερη εκπαίδευση στην ασφάλεια δεν βασίζεται μόνο στο «πρόσεχε», αλλά στο να διδάσκουμε στο παιδί συγκεκριμένες ενέργειες για συγκεκριμένες καταστάσεις.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Αν μιλήσουμε στα παιδιά για κινδύνους, θα τα κάνουμε φοβισμένα.»
✔ Αλήθεια: Η ενημέρωση δεν χρειάζεται να βασίζεται στον φόβο.
Όταν γίνεται με ήρεμο και κατάλληλο για την ηλικία τρόπο, μπορεί να κάνει το παιδί να αισθάνεται πιο προετοιμασμένο και πιο ικανό.
❌ Μύθος: «Στον σεισμό πρέπει να τρέξουμε αμέσως προς την έξοδο.»
✔ Αλήθεια: Κατά τη διάρκεια της δόνησης, οι επίσημες οδηγίες δίνουν προτεραιότητα στην προστασία κάτω από ανθεκτικό έπιπλο ή στην προστασία του κεφαλιού και του αυχένα, μακριά από τζάμια και αντικείμενα που μπορεί να πέσουν.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί ξέρει κολύμπι, είναι ασφαλές στο νερό.»
✔ Αλήθεια: Η κολύμβηση είναι σημαντική δεξιότητα, αλλά δεν αντικαθιστά την επίβλεψη και τους κανόνες ασφαλείας.
❌ Μύθος: «Τα παιδιά πρέπει να ξέρουν να αντιμετωπίζουν μόνα τους κάθε κίνδυνο.»
✔ Αλήθεια: Η σημαντικότερη δεξιότητα είναι να αναγνωρίζουν πότε χρειάζονται βοήθεια και να ξέρουν πώς να τη ζητήσουν.
❌ Μύθος: «Το παιδί πρέπει να υπακούει πάντα έναν ενήλικα επειδή είναι μεγαλύτερος.»
✔ Αλήθεια: Το παιδί χρειάζεται να ξέρει ότι μπορεί να απομακρυνθεί από μια κατάσταση που το κάνει να αισθάνεται άβολα ή ανασφαλές και να αναζητήσει βοήθεια από έναν ασφαλή ενήλικα.
❌ Μύθος: «Αρκεί να έχουμε μιλήσει μία φορά για την ασφάλεια.»
✔ Αλήθεια: Οι κανόνες χρειάζονται επανάληψη και πρακτική εξάσκηση, ιδιαίτερα όσο το παιδί μεγαλώνει και αποκτά περισσότερη ανεξαρτησία.
💡 Χρήσιμες Ιδέες Για Την Καθημερινότητα
✓ Κάντε μικρές συζητήσεις για την ασφάλεια αντί για μεγάλες και τρομακτικές «διαλέξεις».
✓ Παίξτε παιχνίδια ρόλων με πραγματικά καθημερινά σενάρια.
✓ Κάντε μαζί μια μικρή άσκηση για το τι κάνουμε σε περίπτωση σεισμού.
✓ Δείξτε στα παιδιά τις εξόδους του σπιτιού και συμφωνήστε ένα σημείο συγκέντρωσης.
✓ Μάθετε στα μεγαλύτερα παιδιά πότε και πώς χρησιμοποιούμε το 112.
✓ Βάλτε τους βασικούς αριθμούς ανάγκης σε σημείο που μπορούν να βρουν εύκολα.
✓ Ελέγχετε ότι τα παιδιά γνωρίζουν βασικά οικογενειακά στοιχεία, όταν είναι αρκετά μεγάλα για να τα χρησιμοποιήσουν.
✓ Δημιουργήστε ένα μικρό οικογενειακό κιτ έκτακτης ανάγκης.
✓ Ενημερωθείτε από τους επίσημους φορείς για τις οδηγίες που αφορούν την περιοχή σας.
✓ Επαναλαμβάνετε τους κανόνες καθώς το παιδί μεγαλώνει.
❤️ Στόχος Δεν Είναι Ένα Παιδί Που Φοβάται – Είναι Ένα Παιδί Που Ξέρει Τι Να Κάνει
Η προστασία των παιδιών δεν μπορεί να βασίζεται στην υπόθεση ότι «σε εμάς δεν θα συμβεί».
Δεν χρειάζεται όμως ούτε να μεγαλώνουμε παιδιά που φοβούνται κάθε πιθανό κίνδυνο.
Χρειάζεται να τους δώσουμε κάτι πολύ πιο χρήσιμο: γνώση, κρίση και πρακτικές δεξιότητες.
Να ξέρουν πότε πρέπει να απομακρυνθούν.
Να ξέρουν πότε πρέπει να ζητήσουν βοήθεια.
Να ξέρουν ποιον μπορούν να εμπιστευτούν.
Και, όσο μεγαλώνουν, να μπορούν να αναλαμβάνουν όλο και μεγαλύτερο μέρος της δικής τους ασφάλειας.
Γιατί η πραγματική πρόληψη δεν είναι να λέμε συνεχώς στο παιδί «πρόσεχε».
Είναι να του έχουμε μάθει τι ακριβώς πρέπει να κάνει όταν κάτι δεν πάει όπως πρέπει.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Από ποια ηλικία πρέπει να μιλάμε στα παιδιά για την ασφάλεια;
Από πολύ μικρή ηλικία.
Αυτό που αλλάζει είναι ο τρόπος και η πολυπλοκότητα της συζήτησης.
Ένα μικρό παιδί μαθαίνει βασικούς κανόνες, ενώ ένα μεγαλύτερο παιδί μπορεί να μάθει συγκεκριμένες διαδικασίες έκτακτης ανάγκης.
❓ Πρέπει να μάθει το παιδί να καλεί το 112;
Τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούν να μάθουν πότε και πώς χρησιμοποιείται το 112.
Τα μικρότερα παιδιά χρειάζεται κυρίως να μάθουν να απομακρύνονται από έναν άμεσο κίνδυνο και να αναζητούν έναν ασφαλή ενήλικα.
❓ Τι πρέπει να πει ένα παιδί όταν καλέσει το 112;
Να εξηγήσει τι έχει συμβεί και πού βρίσκεται και να απαντήσει στις ερωτήσεις του χειριστή.
Αν στείλει μήνυμα, είναι σημαντικό να αναφέρει τι συνέβη, πού και πότε και αν υπάρχουν τραυματίες.
❓ Τι πρέπει να κάνει ένα παιδί κατά τη διάρκεια σεισμού;
Αν βρίσκεται μέσα, δεν τρέχει προς την έξοδο.
Απομακρύνεται από τζάμια και αντικείμενα που μπορεί να πέσουν και προστατεύεται κάτω από ανθεκτικό τραπέζι ή γραφείο, όταν υπάρχει κατάλληλο σημείο.
❓ Πώς θα μιλήσω στο παιδί μου για κινδύνους χωρίς να το φοβίσω;
Μιλήστε ήρεμα, χρησιμοποιήστε απλά παραδείγματα και επικεντρωθείτε περισσότερο στο τι μπορεί να κάνει το παιδί παρά στις τρομακτικές συνέπειες ενός κινδύνου.
🌟 Η Γνώση Είναι Ένα Από Τα Πιο Σημαντικά Εργαλεία Προστασίας
Δεν μπορούμε να είμαστε δίπλα στα παιδιά κάθε λεπτό.
Μπορούμε όμως να τους δώσουμε κάτι που θα τα συνοδεύει όσο μεγαλώνουν: γνώση, κρίση και την ικανότητα να ζητούν βοήθεια.
Η εκπαίδευση στην ασφάλεια δεν είναι μία συζήτηση που γίνεται μία φορά.
Εξελίσσεται μαζί με το παιδί, επειδή αλλάζουν οι ελευθερίες του, οι δραστηριότητές του και οι κίνδυνοι που μπορεί να συναντήσει.
Κάθε νέα ελευθερία χρειάζεται να συνοδεύεται από νέα γνώση και νέα υπευθυνότητα.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Η ασφάλεια δεν χρειάζεται να γίνει μια ακόμη πηγή άγχους για τους γονείς.
Μπορεί να γίνει μέρος της καθημερινής ανατροφής, μέσα από μικρές συζητήσεις, παραδείγματα και απλές ασκήσεις.
Μερικά λεπτά προετοιμασίας σήμερα μπορεί να βοηθήσουν ένα παιδί να ξέρει πού να πάει, τι να κάνει και ποιον να καλέσει όταν πραγματικά χρειαστεί.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά εξατομικευμένη καθοδήγηση από παιδίατρο, εκπαιδευτικό ή άλλο αρμόδιο επαγγελματία.
Σε πραγματική έκτακτη ανάγκη, ακολουθείτε τις οδηγίες των αρμόδιων υπηρεσιών και καλείτε το 112 όταν υπάρχει άμεση ανάγκη για βοήθεια.
Για θέματα σεισμού, πυρκαγιάς και άλλων φυσικών ή τεχνολογικών κινδύνων, οι γονείς πρέπει να ενημερώνονται από τις επίσημες οδηγίες του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας και των αρμόδιων φορέων.

• Η ασφάλεια των παιδιών δεν εξασφαλίζεται μόνο με ένα «πρόσεχε».
  Τα παιδιά χρειάζονται γνώση, σαφείς κανόνες και πρακτική εξάσκηση, ώστε σταδιακά να μπορούν να αναγνωρίζουν έναν κίνδυνο, να προστατεύονται και να ξέρουν πότε και πώς πρέπει να ζητήσουν βοήθεια.

• ασφάλεια
• εκπαίδευση

• 0 σχόλια
• 2071 εμφανίσεις

admin

20 Σεπτεμβρίου, 201511 yr

🌐 Από Ποια Ηλικία Μπορεί Το Παιδί Να Σερφάρει Στο Διαδίκτυο Με Ασφάλεια;

🌐 Από Ποια Ηλικία Μπορεί Το Παιδί Να Σερφάρει Στο Διαδίκτυο Με Ασφάλεια;

Το βασικό ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι απλώς «από ποια ηλικία επιτρέπεται το διαδίκτυο;», αλλά «σε ποια ηλικία και με ποιον τρόπο μπορεί το παιδί να το χρησιμοποιεί με ασφάλεια;»
Δεν υπάρχει ηλικία στην οποία το παιδί μπορεί να σερφάρει εντελώς χωρίς κινδύνους.
Υπάρχουν όμως τρόποι ώστε η χρήση να γίνεται σταδιακά, ανάλογα με την ηλικία, την ωριμότητα και την ικανότητα του παιδιού να ακολουθεί κανόνες.
🧠 Το Διαδίκτυο Δεν Είναι Παιχνίδι Χωρίς Κανόνες
Για ένα μικρό παιδί, μια οθόνη μπορεί να φαίνεται σαν ένα απλό παιχνίδι.
Στην πραγματικότητα, όμως, το διαδίκτυο το φέρνει σε επαφή με ανθρώπους, εικόνες, πληροφορίες, διαφημίσεις και περιεχόμενο που δεν μπορεί πάντοτε να αξιολογήσει.
Ένα παιδί μπορεί να πατήσει κατά λάθος έναν σύνδεσμο, να εμφανιστεί ακατάλληλο περιεχόμενο, να μιλήσει με έναν άγνωστο ή να μοιραστεί προσωπικές πληροφορίες χωρίς να αντιλαμβάνεται τις συνέπειες.
Η UNICEF συστήνει στους γονείς να ξεκινούν την εκπαίδευση για την ιδιωτικότητα και την ψηφιακή ασφάλεια από την πρώτη στιγμή που το παιδί αρχίζει να χρησιμοποιεί ψηφιακές συσκευές, με κανόνες προσαρμοσμένους στην ηλικία του.
Άρα, η ασφάλεια δεν ξεκινά όταν το παιδί αποκτήσει το πρώτο του κινητό.
Ξεκινά πολύ νωρίτερα.
👶 3–5 Ετών: Μόνο Με Ενήλικα Δίπλα Του
Σε αυτή την ηλικία το παιδί δεν είναι έτοιμο για ανεξάρτητη περιήγηση στο διαδίκτυο.
Η χρήση μπορεί να γίνεται, αλλά μαζί με τον γονέα και μέσα από επιλεγμένο, κατάλληλο περιεχόμενο.
Δεν αφήνουμε το παιδί να περιηγείται μόνο του από βίντεο σε βίντεο ή από ιστοσελίδα σε ιστοσελίδα.
Ο γονέας μπορεί να:
✓ επιλέγει από πριν τις εφαρμογές και τις ιστοσελίδες
✓ χρησιμοποιεί γονικούς ελέγχους και ασφαλή αναζήτηση
✓ παρακολουθεί μαζί με το παιδί αυτό που βλέπει
✓ εξηγεί με απλά λόγια τι είναι προσωπική πληροφορία
✓ μαθαίνει στο παιδί να φωνάζει τον γονέα όταν εμφανιστεί κάτι περίεργο ή τρομακτικό.
Σε αυτή την ηλικία δεν περιμένουμε από το παιδί να προστατεύσει μόνο του τον εαυτό του.
Η προστασία βρίσκεται κυρίως στα χέρια του ενήλικα.
🧒 6–9 Ετών: Περισσότερη Ελευθερία, Όχι Ανεξέλεγκτη Περιήγηση
Το παιδί αρχίζει να αποκτά μεγαλύτερη αυτονομία και μπορεί να χρησιμοποιεί το διαδίκτυο για σχολικές εργασίες, παιχνίδια και εκπαιδευτικές δραστηριότητες.
Ωστόσο, χρειάζεται ακόμη στενή γονική επίβλεψη.
Μπορεί να μάθει:
✓ να μην αναφέρει το ονοματεπώνυμο, τη διεύθυνση ή το σχολείο του
✓ να μην στέλνει φωτογραφίες χωρίς να ρωτήσει
✓ να μην απαντά σε αγνώστους
✓ να μην πατά συνδέσμους που δεν γνωρίζει
✓ να ζητά βοήθεια όταν κάτι το κάνει να αισθάνεται άβολα
✓ να καταλαβαίνει ότι ό,τι βλέπει στο διαδίκτυο δεν είναι απαραίτητα αληθινό.
Σε αυτή την ηλικία είναι ιδιαίτερα σημαντικό ο γονέας να χτίζει εμπιστοσύνη και όχι φόβο.
Το παιδί πρέπει να γνωρίζει ότι μπορεί να πει «είδα κάτι περίεργο» χωρίς να φοβάται ότι θα τιμωρηθεί ή θα του αφαιρεθεί αμέσως η συσκευή.
👦 10–12 Ετών: Εκπαίδευση Για Πιο Ανεξάρτητη Χρήση
Σε αυτή την ηλικία πολλά παιδιά αρχίζουν να ζητούν περισσότερη ιδιωτικότητα και μεγαλύτερη ελευθερία στο διαδίκτυο.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι έτοιμα για πλήρη ανεξαρτησία.
Είναι η κατάλληλη περίοδος για να μάθουν στην πράξη:
✓ πώς λειτουργούν οι ρυθμίσεις απορρήτου
✓ γιατί δεν μοιραζόμαστε κωδικούς
✓ πώς αναγνωρίζουμε έναν ύποπτο λογαριασμό
✓ τι είναι το cyberbullying
✓ γιατί δεν συναντάμε διαδικτυακές γνωριμίες χωρίς ενημέρωση και παρουσία ενήλικα
✓ πώς κάνουμε αναφορά και αποκλεισμό ενός προβληματικού λογαριασμού
✓ γιατί μια φωτογραφία ή ένα μήνυμα που δημοσιεύεται μπορεί να διαδοθεί πολύ περισσότερο από όσο υπολογίζουμε.
Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής επισημαίνει ότι οι γονείς χρειάζεται να συζητούν με τα παιδιά τους για τις διαδικτυακές δραστηριότητες, να θέτουν κανόνες για την επικοινωνία με άλλους και να χρησιμοποιούν τις ρυθμίσεις απορρήτου και γονικού ελέγχου.
🧑 13+ Ετών: Περισσότερη Αυτονομία, Συνεχής Επικοινωνία
Η εφηβεία φέρνει μεγαλύτερη ανεξαρτησία, αλλά όχι απαραίτητα μεγαλύτερη ικανότητα διαχείρισης όλων των κινδύνων.
Ο έφηβος μπορεί να χρησιμοποιεί περισσότερες υπηρεσίες και πλατφόρμες, όμως χρειάζεται να γνωρίζει ότι:
Το διαδίκτυο δεν είναι ιδιωτικός χώρος μόνο και μόνο επειδή χρησιμοποιείται από το δικό του κινητό.
Πρέπει να κατανοεί τους κινδύνους του cyberbullying, της εξαπάτησης, της έκθεσης σε ακατάλληλο περιεχόμενο, της παραβίασης προσωπικών δεδομένων και της επικοινωνίας με αγνώστους.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όταν κάποιος ζητά φωτογραφίες, προσωπικά στοιχεία, μυστικότητα ή συνάντηση από κοντά.
Η UNICEF επισημαίνει ότι οι διαδικτυακοί κίνδυνοι περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων την παρενόχληση, την εκμετάλλευση, την παραβίαση της ιδιωτικότητας και την έκθεση σε επιβλαβές περιεχόμενο.
🔐 Τι Δεν Πρέπει Να Μοιράζεται Ποτέ Το Παιδί
Από μικρή ηλικία το παιδί πρέπει να γνωρίζει ότι ορισμένες πληροφορίες είναι προσωπικές.
Δεν δημοσιεύουμε ή στέλνουμε σε αγνώστους:
✓ διεύθυνση κατοικίας
✓ αριθμό τηλεφώνου
✓ όνομα σχολείου και καθημερινό πρόγραμμα
✓ κωδικούς πρόσβασης
✓ ακριβή τοποθεσία
✓ προσωπικές φωτογραφίες χωρίς σκέψη και κατάλληλη επίβλεψη
✓ στοιχεία γονέων ή άλλων μελών της οικογένειας.
Η UNICEF τονίζει ότι κάθε ανάρτηση, σχόλιο, φωτογραφία ή κοινοποίηση δημιουργεί ένα ψηφιακό αποτύπωμα που μπορεί να είναι δύσκολο να εξαλειφθεί.
🚨 Τι Κάνουμε Αν Το Παιδί Δει Κάτι Τρομακτικό Ή Ακατάλληλο;
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να μάθει είναι:
«Δεν φταις εσύ και μπορείς πάντα να μου το πεις.»
Αν εμφανιστεί κάτι που το φοβίσει, το μπερδέψει ή το κάνει να αισθανθεί άβολα:
✓ σταματά την επικοινωνία
✓ δεν απαντά σε πιέσεις ή απειλές
✓ δεν στέλνει τίποτα περισσότερο
✓ κρατά, όταν είναι ασφαλές και χρήσιμο, στοιχεία της επικοινωνίας
✓ μπλοκάρει και αναφέρει τον λογαριασμό
✓ ενημερώνει αμέσως έναν γονέα ή άλλον έμπιστο ενήλικα.
Η αντίδραση του γονέα είναι καθοριστική.
Οι φωνές, η ντροπή και η τιμωρία μπορεί να κάνουν το παιδί να κρύψει την επόμενη δυσάρεστη εμπειρία του.
Η UNICEF συστήνει στα παιδιά να μιλούν αμέσως σε γονέα ή έμπιστο ενήλικα όταν κάτι στο διαδίκτυο τα αναστατώνει, τα κάνει να αισθάνονται άβολα ή τα φοβίζει.
📱 Γονικός Έλεγχος: Βοήθεια, Όχι Υποκατάστατο Της Εμπιστοσύνης
Οι γονικοί έλεγχοι μπορούν να περιορίσουν την πρόσβαση σε ακατάλληλο περιεχόμενο και να προσθέσουν ένα σημαντικό επίπεδο προστασίας.
Δεν μπορούν όμως να αντικαταστήσουν την ενημέρωση.
Το παιδί πρέπει να γνωρίζει γιατί υπάρχουν οι κανόνες και όχι απλώς να βλέπει ότι κάποιος τα ελέγχει.
Ο στόχος είναι σταδιακά να περάσουμε από το:
«Η μαμά και ο μπαμπάς με προστατεύουν»
στο:
«Ξέρω πώς να προστατεύω και εγώ τον εαυτό μου».
📌 Ηλικιακή Προσαρμογή Της Διαδικτυακής Εκπαίδευσης
3–5 ετών: Ο ενήλικας επιλέγει το περιεχόμενο και βρίσκεται δίπλα στο παιδί.
6–9 ετών: Το παιδί μαθαίνει βασικούς κανόνες ιδιωτικότητας και ζητά βοήθεια όταν κάτι είναι άγνωστο.
10–12 ετών: Αρχίζει να αποκτά μεγαλύτερη αυτονομία, αλλά με σαφείς κανόνες, έλεγχο και συχνή συζήτηση.
13–15 ετών: Η έμφαση μεταφέρεται περισσότερο στην υπεύθυνη χρήση, στην ιδιωτικότητα, στις διαδικτυακές σχέσεις και στην αναγνώριση κινδύνων.
16+ ετών: Η αυτονομία αυξάνεται, αλλά η επικοινωνία με τους γονείς παραμένει σημαντική, ιδιαίτερα όταν προκύπτουν σοβαρά προβλήματα.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δύο παιδιά της ίδιας ηλικίας μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετικό επίπεδο ωριμότητας.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Ένα παιδί μπορεί να αντιμετωπίσει διαδικτυακό κίνδυνο ακόμη και όταν δεν χρησιμοποιεί κοινωνικά δίκτυα, μέσω παιχνιδιών, εφαρμογών, βίντεο ή υπηρεσιών συνομιλίας.
🔦 Οι διαδικτυακοί δράστες δεν είναι απαραίτητα άγνωστοι· σε ορισμένες περιπτώσεις το παιδί γνωρίζει ήδη το άτομο που το προσεγγίζει.
🔦 Η ιδιωτικότητα πρέπει να διδάσκεται από μικρή ηλικία και όχι όταν το παιδί αποκτήσει το πρώτο smartphone.
🔦 Η υπερβολική ή προβληματική χρήση μπορεί να επηρεάσει τον ύπνο, τη σωματική δραστηριότητα, τα χόμπι και τις κοινωνικές σχέσεις του παιδιού.
🔦 Το καλύτερο «σύστημα ασφαλείας» δεν είναι μόνο μια εφαρμογή γονικού ελέγχου, αλλά ένα παιδί που ξέρει πότε πρέπει να ζητήσει βοήθεια.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Αν το παιδί είναι πάνω από 13 ετών, μπορεί να χρησιμοποιεί το διαδίκτυο χωρίς επίβλεψη.»
✔ Αλήθεια: Η ηλικία από μόνη της δεν εξασφαλίζει ψηφιακή ωριμότητα. Χρειάζονται σταδιακή αυτονομία, κανόνες και ανοιχτή επικοινωνία.
❌ Μύθος: «Το παιδί ξέρει από τεχνολογία, άρα ξέρει και να προστατεύεται.»
✔ Αλήθεια: Η τεχνική εξοικείωση δεν σημαίνει ότι μπορεί να αναγνωρίσει χειριστική συμπεριφορά, απάτη, grooming ή επικίνδυνο περιεχόμενο.
❌ Μύθος: «Ο γονικός έλεγχος αρκεί για να είναι ασφαλές.»
✔ Αλήθεια: Τα εργαλεία προστασίας βοηθούν, αλλά χρειάζονται μαζί με εκπαίδευση, κανόνες και συζήτηση.
❌ Μύθος: «Αν κάτι συμβεί, το παιδί θα έρθει αμέσως να μου το πει.»
✔ Αλήθεια: Μπορεί να ντραπεί, να φοβηθεί ή να πιστέψει ότι θα τιμωρηθεί. Γι’ αυτό χρειάζεται να γνωρίζει από πριν ότι μπορεί να μιλήσει χωρίς φόβο.
❌ Μύθος: «Ό,τι διαγράφεται από το διαδίκτυο εξαφανίζεται.»
✔ Αλήθεια: Μια φωτογραφία, ένα μήνυμα ή μια ανάρτηση μπορεί να έχει ήδη αποθηκευτεί ή κοινοποιηθεί από άλλους.
❌ Μύθος: «Οι κίνδυνοι προέρχονται μόνο από αγνώστους.»
✔ Αλήθεια: Προβληματικές συμπεριφορές μπορεί να προέρχονται και από γνωστά πρόσωπα ή συνομηλίκους.
💡 Χρήσιμες Ιδέες Για Την Καθημερινότητα
✓ Δημιουργήστε οικογενειακούς κανόνες διαδικτύου και συμφωνήστε μαζί με το παιδί τι επιτρέπεται.
✓ Μην χρησιμοποιείτε μόνο απαγορεύσεις.
Εξηγήστε τον λόγο πίσω από κάθε κανόνα.
✓ Κρατήστε τις συσκευές των μικρότερων παιδιών σε κοινόχρηστους χώρους.
✓ Ελέγχετε τις ρυθμίσεις απορρήτου και ενεργοποιείτε τα διαθέσιμα εργαλεία γονικού ελέγχου.
✓ Μάθετε στο παιδί τις λέξεις «σταματώ – μπλοκάρω – αναφέρω – μιλάω σε ενήλικα».
✓ Κάντε περιστασιακά μαζί αναζήτηση στο διαδίκτυο και συζητήστε τι είναι αξιόπιστο και τι όχι.
✓ Δημιουργήστε ένα κλίμα όπου το παιδί ξέρει ότι δεν θα χάσει την εμπιστοσύνη σας επειδή σας είπε την αλήθεια.
❤️ Η Ασφάλεια Χτίζεται Σταδιακά
Το παιδί δεν χρειάζεται να φοβάται το διαδίκτυο.
Χρειάζεται να μάθει να το χρησιμοποιεί με κριτική σκέψη, όρια και υπευθυνότητα.
Δεν υπάρχει μια μαγική ηλικία κατά την οποία το παιδί γίνεται ξαφνικά ασφαλές online.
Υπάρχει μια σταδιακή διαδικασία εκπαίδευσης, στην οποία ο γονέας αρχικά βρίσκεται πολύ κοντά και στη συνέχεια παραχωρεί σταδιακά περισσότερη αυτονομία.
Το ζητούμενο δεν είναι να γνωρίζουν οι γονείς κάθε ιστοσελίδα, εφαρμογή και τάση.
Είναι να γνωρίζει το παιδί ότι, όταν κάτι στο διαδίκτυο του φαίνεται λάθος, δεν χρειάζεται να το αντιμετωπίσει μόνο του.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Από ποια ηλικία μπορεί ένα παιδί να χρησιμοποιεί το διαδίκτυο;
Δεν υπάρχει μία καθολική ηλικία. Από μικρή ηλικία μπορεί να υπάρχει περιορισμένη και επιλεγμένη χρήση μαζί με ενήλικα, ενώ η αυτονομία αυξάνεται σταδιακά ανάλογα με την ωριμότητα του παιδιού.
❓ Πρέπει να ελέγχω το κινητό του παιδιού μου;
Η επίβλεψη πρέπει να είναι ανάλογη με την ηλικία και την ωριμότητα. Στα μικρότερα παιδιά χρειάζεται μεγαλύτερη επίβλεψη, ενώ στους μεγαλύτερους πρέπει να συνδυάζεται με συζήτηση, συμφωνημένους κανόνες και σταδιακή εμπιστοσύνη.
❓ Τι κάνω αν το παιδί μιλά με έναν άγνωστο online;
Μείνετε ψύχραιμοι, ακούστε τι συνέβη και εξηγήστε γιατί χρειάζεται προσοχή. Αν υπάρχει πίεση, απειλή, σεξουαλικό περιεχόμενο ή προσπάθεια συνάντησης, χρειάζεται άμεση παρέμβαση ενήλικα και, ανάλογα με την περίπτωση, αναφορά στις αρμόδιες αρχές.
❓ Είναι ασφαλή τα online παιχνίδια;
Δεν είναι όλα τα παιχνίδια ίδια. Ορισμένα διαθέτουν συνομιλίες, μηνύματα, αγορές και επαφή με άλλους χρήστες. Ελέγξτε τις ρυθμίσεις, περιορίστε τις συνομιλίες όπου χρειάζεται και εξηγήστε στο παιδί τους βασικούς κανόνες προστασίας.
❓ Τι πρέπει να κάνει το παιδί αν δει κάτι που το τρομάξει;
Να σταματήσει την αλληλεπίδραση και να το πει αμέσως σε έναν γονέα ή άλλον έμπιστο ενήλικα. Το σημαντικότερο είναι να ξέρει ότι δεν θα κατηγορηθεί επειδή ζήτησε βοήθεια.
🌟 Το Διαδίκτυο Μπορεί Να Είναι Σύμμαχος, Όχι Απειλή
Το διαδίκτυο μπορεί να ανοίξει στα παιδιά έναν τεράστιο κόσμο γνώσης και δημιουργίας.
Η δική μας δουλειά ως γονείς δεν είναι να τα κρατήσουμε για πάντα μακριά από αυτόν τον κόσμο, αλλά να τα βοηθήσουμε να μάθουν πώς να κινούνται μέσα του με ασφάλεια.
Η ασφαλής χρήση ξεκινά με μικρά βήματα, ξεκάθαρους κανόνες και πολλές συζητήσεις.
Και όσο το παιδί μεγαλώνει, η προστασία μετατρέπεται σταδιακά από εξωτερικό έλεγχο σε προσωπική υπευθυνότητα.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Κάθε οικογένεια βρίσκει τον δικό της τρόπο να βοηθά το παιδί να ανακαλύπτει τον ψηφιακό κόσμο με ασφάλεια και σιγουριά.
Ίσως η δική σας εμπειρία, μια μικρή συμβουλή ή ένας κανόνας που εφαρμόζετε στο σπίτι να φανεί χρήσιμος και σε άλλους γονείς που βρίσκονται τώρα στην ίδια διαδρομή.
Γιατί μέσα από τις εμπειρίες που μοιραζόμαστε, μπορούμε όλοι να βρίσκουμε νέες ιδέες και τρόπους για να προστατεύουμε καλύτερα τα παιδιά μας.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη συμβουλή παιδιάτρου ή ειδικού.

Αν η διαδικτυακή δραστηριότητα του παιδιού συνδέεται με έντονο φόβο, παρενόχληση, εκφοβισμό, απειλές, εκμετάλλευση ή σημαντικές αλλαγές στη συμπεριφορά και την καθημερινότητά του, ζητήστε άμεσα βοήθεια από κατάλληλο επαγγελματία και, όταν χρειάζεται, από τις αρμόδιες υπηρεσίες.

• Το διαδίκτυο αποτελεί πλέον μέρος της καθημερινότητας των παιδιών.
  Μπορεί να γίνει ένα εξαιρετικό εργαλείο για μάθηση, δημιουργία, επικοινωνία και ψυχαγωγία, αλλά ταυτόχρονα κρύβει κινδύνους που ένα παιδί δεν είναι πάντα σε θέση να αναγνωρίσει μόνο του.

• ηλικία
• ίντερνετ
• παιδιά

• 0 σχόλια
• 1573 εμφανίσεις

admin

20 Σεπτεμβρίου, 201511 yr

😴 Πόσο Ύπνο Χρειάζονται Τα Παιδιά; Οι Ώρες Που Έχουν Ανάγκη Ανά Ηλικία

😴 Πόσο Ύπνο Χρειάζονται Τα Παιδιά; Οι Ώρες Που Έχουν Ανάγκη Ανά Ηλικία

...«Κοιμήθηκε αρκετά;»
«Μήπως κοιμάται πολύ;»
«Γιατί ξυπνά τόσο δύσκολα το πρωί;»
Ο ύπνος είναι μία από τις βασικότερες ανάγκες ενός παιδιού.
Δεν βοηθά μόνο το σώμα να ξεκουραστεί.
Ο καλός ύπνος συνδέεται με την προσοχή, τη μάθηση, τη μνήμη, τη συμπεριφορά, τη συναισθηματική ρύθμιση και τη γενικότερη υγεία του παιδιού.
Οι ανάγκες όμως αλλάζουν σημαντικά όσο το παιδί μεγαλώνει.
Ένα μωρό χρειάζεται πολύ περισσότερες ώρες ύπνου από ένα παιδί Δημοτικού και ένας έφηβος χρειάζεται λιγότερες ώρες από ένα μικρό παιδί, αλλά και πάλι περισσότερες από έναν ενήλικα.
Γι' αυτό δεν υπάρχει μία συγκεκριμένη ώρα ύπνου που να ταιριάζει σε όλα τα παιδιά.
Υπάρχει όμως ένα ενδεικτικό εύρος ωρών ανά ηλικία που μπορεί να βοηθήσει τους γονείς να καταλάβουν αν το παιδί κοιμάται αρκετά.
💤 Πόσες Ώρες Χρειάζεται Ένα Παιδί Ανά Ηλικία;
Οι συστάσεις για τον ύπνο βασίζονται κυρίως στην ηλικία.
Οι παρακάτω ώρες αφορούν συνολικό ύπνο μέσα στο 24ωρο, ενώ για τα μικρότερα παιδιά περιλαμβάνονται και οι ημερήσιοι ύπνοι.
👶 0–3 μηνών:
14–17 ώρες συνολικά μέσα στο 24ωρο.
🍼 4–11 μηνών:
12–16 ώρες, μαζί με τους ημερήσιους ύπνους.
🚼 1–2 ετών:
11–14 ώρες, μαζί με τους ημερήσιους ύπνους.
🧸 3–5 ετών:
10–13 ώρες, μαζί με τον ημερήσιο ύπνο.
🎒 6–12 ετών:
9–12 ώρες κάθε 24ωρο.
🎓 13–18 ετών:
8–10 ώρες κάθε βράδυ.
Οι αριθμοί αυτοί είναι εύρη και όχι αυστηρός κανόνας.
Δεν χρειάζεται ένα παιδί που κοιμάται εννέα ώρες και μισή να κοιμάται ακριβώς όσο ένα άλλο παιδί της ίδιας ηλικίας.
Σημασία έχει και το πώς αισθάνεται και λειτουργεί μέσα στην ημέρα.
🌙 Γιατί Ο Ύπνος Είναι Τόσο Σημαντικός;
Κατά τη διάρκεια του ύπνου το σώμα και ο εγκέφαλος συνεχίζουν σημαντικές διαδικασίες.
Το παιδί χρειάζεται τον ύπνο για να μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της επόμενης ημέρας.
Ο επαρκής ύπνος συνδέεται με καλύτερη προσοχή, μάθηση, μνήμη και συμπεριφορά.
Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για τα παιδιά σχολικής ηλικίας.
Ένα παιδί που κοιμάται συστηματικά λιγότερο από όσο χρειάζεται μπορεί να εμφανίζει περισσότερη κόπωση ή δυσκολία στη συγκέντρωση.
Μερικές φορές μάλιστα η έλλειψη ύπνου μπορεί να μοιάζει με αφηρημάδα, ευερεθιστότητα ή δυσκολία παραμονής στην εργασία.
Γι' αυτό, όταν ένα παιδί δυσκολεύεται στο σχολείο, αξίζει να εξετάζεται και η ποιότητα και η διάρκεια του ύπνου του.
🧸 Τα Μικρά Παιδιά Χρειάζονται Και Ημερήσιο Ύπνο
Στα βρέφη και στα μικρότερα παιδιά, ο συνολικός ύπνος δεν γίνεται απαραίτητα όλος το βράδυ.
Μπορεί να περιλαμβάνει έναν ή περισσότερους ημερήσιους ύπνους.
Για παράδειγμα, ένα παιδί 1–2 ετών μπορεί να κοιμάται το βράδυ και να χρειάζεται επιπλέον ύπνο κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Σταδιακά, καθώς μεγαλώνει, ο ημερήσιος ύπνος μειώνεται.
Στην προσχολική ηλικία ορισμένα παιδιά εξακολουθούν να κοιμούνται το μεσημέρι, ενώ άλλα έχουν σταματήσει.
Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάποιο από τα δύο έχει πρόβλημα.
Οι ανάγκες διαφέρουν από παιδί σε παιδί.
🎒 Πόσο Ύπνο Χρειάζεται Ένα Παιδί Δημοτικού;
Για τα παιδιά ηλικίας 6–12 ετών, οι συστάσεις είναι 9–12 ώρες ύπνου το 24ωρο.
Αυτό σημαίνει ότι ένα παιδί που πρέπει να ξυπνήσει στις 7:00 το πρωί χρειάζεται να έχει αρκετά νωρίς την ώρα κατάκλισης, ώστε να μπορέσει πραγματικά να συμπληρώσει τις ώρες που χρειάζεται.
Δεν αρκεί να βρίσκεται στο κρεβάτι.
Χρειάζεται να έχει χρόνο για να αποκοιμηθεί και να έχει ήρεμο και σχετικά συνεχόμενο ύπνο.
Αν ένα παιδί κοιμάται συστηματικά πολύ αργά, μπορεί να δυσκολεύεται περισσότερο να ξυπνήσει το πρωί και να εμφανίζει κόπωση μέσα στην ημέρα.
🎓 Γιατί Οι Έφηβοι Κοιμούνται Τόσο Αργά;
Οι έφηβοι συχνά δυσκολεύονται να κοιμηθούν νωρίς.
Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι απλώς «τεμπελιάζουν» ή δεν θέλουν να κοιμηθούν.
Η εφηβεία συνοδεύεται από αλλαγές στον κιρκάδιο ρυθμό, ενώ παράλληλα αυξάνονται οι σχολικές, κοινωνικές και εξωσχολικές υποχρεώσεις.
Παρόλα αυτά, οι έφηβοι ηλικίας 13–18 ετών χρειάζονται περίπου 8–10 ώρες ύπνου.
Το πρόβλημα είναι ότι η πρωινή ώρα του σχολείου συχνά απαιτεί πολύ νωρίς ξύπνημα.
Γι' αυτό είναι σημαντικό το πρόγραμμα του εφήβου να αφήνει πραγματικό χρόνο για ύπνο.
⏰ Πώς Καταλαβαίνουμε Ότι Το Παιδί Δεν Κοιμάται Αρκετά;
Δεν χρειάζεται να κοιτάμε μόνο το ρολόι.
Μπορούμε να παρατηρούμε και τη συμπεριφορά του παιδιού μέσα στην ημέρα.
Μερικά σημάδια που αξίζει να προσέξουμε είναι:
✓ Δυσκολεύεται πολύ να ξυπνήσει το πρωί.
✓ Είναι πολύ κουρασμένο κατά τη διάρκεια της ημέρας.
✓ Δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί.
✓ Είναι περισσότερο ευερέθιστο ή έχει συχνές αλλαγές στη διάθεση.
✓ Αποκοιμιέται εύκολα σε ήσυχες δραστηριότητες.
✓ Χρειάζεται συχνά ύπνο μέσα στην ημέρα ενώ δεν τον χρειαζόταν προηγουμένως.
✓ Η σχολική του λειτουργία φαίνεται να επηρεάζεται από την κόπωση.
Δεν σημαίνει ότι όλα αυτά οφείλονται στον ύπνο.
Μπορεί να υπάρχουν και άλλες αιτίες.
Όμως αποτελούν λόγους για να εξετάσουμε αν το παιδί κοιμάται αρκετά και αν ο ύπνος του είναι ποιοτικός.
🛏️ Δεν Μετράει Μόνο Η Ποσότητα Του Ύπνου
Ένα παιδί μπορεί να βρίσκεται στο κρεβάτι για πολλές ώρες και παρ' όλα αυτά να μην ξεκουράζεται καλά.
Σημασία έχει και η ποιότητα του ύπνου.
Συχνές αφυπνίσεις, δυσκολία στην αναπνοή, έντονο ροχαλητό ή δυσκολία να αποκοιμηθεί μπορούν να επηρεάσουν τον ύπνο.
Γι' αυτό δεν αρκεί να λέμε:
«Κοιμάται εννέα ώρες, άρα είναι εντάξει.»
Χρειάζεται να δούμε και πώς κοιμάται.
📱 Οι Οθόνες Επηρεάζουν Τον Ύπνο;
Η χρήση κινητού, tablet ή άλλων οθονών πριν από τον ύπνο μπορεί να δυσκολέψει τη δημιουργία μιας ήρεμης βραδινής ρουτίνας.
Οι παιδιατρικές οδηγίες ενθαρρύνουν τις οικογένειες να δημιουργούν σταθερή ρουτίνα πριν από τον ύπνο και να αποφεύγουν τις οθόνες πριν από την κατάκλιση.
Για τα μικρότερα παιδιά, το CDC προτείνει να αποφεύγεται η χρήση οθονών για 1–2 ώρες πριν από τον ύπνο και να μην υπάρχουν οθόνες στο υπνοδωμάτιο.
Δεν χρειάζεται όμως να μετατρέψουμε την ώρα του ύπνου σε καθημερινή μάχη.
Μια σταθερή και ήρεμη διαδικασία βοηθά περισσότερο από τις συνεχείς παρατηρήσεις.
🛁 Δημιουργήστε Μια Σταθερή Βραδινή Ρουτίνα
Τα παιδιά συνήθως ανταποκρίνονται καλύτερα όταν γνωρίζουν τι πρόκειται να ακολουθήσει.
Μια απλή βραδινή ρουτίνα μπορεί να είναι:
✓ Μπάνιο.
✓ Πιτζάμες.
✓ Βούρτσισμα δοντιών.
✓ Ήρεμη δραστηριότητα.
✓ Παραμύθι ή διάβασμα.
✓ Ύπνος.
Δεν χρειάζεται να είναι περίπλοκη.
Ακόμη και μια μικρή επαναλαμβανόμενη σειρά δραστηριοτήτων μπορεί να λειτουργήσει ως σήμα ότι πλησιάζει η ώρα του ύπνου.
🌙 Η Ίδια Ώρα Κάθε Βράδυ Βοηθά
Η σταθερότητα είναι σημαντική.
Όταν το παιδί κοιμάται κάθε μέρα περίπου την ίδια ώρα και ξυπνά περίπου την ίδια ώρα, είναι ευκολότερο να διατηρηθεί ένας σταθερός ρυθμός ύπνου.
Αυτό ισχύει ιδιαίτερα όταν υπάρχει σχολείο.
Τα Σαββατοκύριακα μπορεί να υπάρχει κάποια ευελιξία.
Δεν χρειάζεται όμως η διαφορά ανάμεσα στις καθημερινές και στο Σαββατοκύριακο να είναι τόσο μεγάλη ώστε το παιδί να δυσκολεύεται ξανά να κοιμηθεί την Κυριακή το βράδυ.
☀️ Και Η Ώρα Που Ξυπνάει Έχει Σημασία
Όταν προσπαθούμε να οργανώσουμε τον ύπνο, συχνά σκεφτόμαστε μόνο την ώρα που το παιδί πηγαίνει στο κρεβάτι.
Όμως σημαντική είναι και η ώρα που πρέπει να ξυπνήσει.
Για ένα παιδί που πρέπει να σηκωθεί νωρίς για το σχολείο, η ώρα του ύπνου χρειάζεται να προσαρμοστεί ώστε να συμπληρώνει τις απαιτούμενες ώρες.
Δεν είναι απαραίτητα λύση να ζητήσουμε από το παιδί να «κοιμηθεί λίγο λιγότερο» επειδή το πρόγραμμα είναι γεμάτο.
Αν υπάρχουν πολλές δραστηριότητες μέσα στην εβδομάδα, ίσως χρειάζεται να επανεξεταστεί το πρόγραμμα ώστε να μην θυσιάζεται ο ύπνος.
🏃 Ύπνος, Παιχνίδι Και Καθημερινότητα
Ο ύπνος δεν είναι απομονωμένος από την υπόλοιπη καθημερινότητα.
Το παιδί χρειάζεται χρόνο για κίνηση, παιχνίδι, σχολείο, οικογενειακή επαφή και ξεκούραση.
Όταν το καθημερινό πρόγραμμα είναι υπερφορτωμένο, ο ύπνος μπορεί να είναι από τα πρώτα πράγματα που περιορίζονται.
Αυτό όμως μπορεί να δημιουργήσει έναν φαύλο κύκλο.
Λιγότερος ύπνος μπορεί να σημαίνει περισσότερη κόπωση την επόμενη ημέρα.
Και περισσότερη κόπωση μπορεί να κάνει δυσκολότερη τη συγκέντρωση, τη μάθηση και τη διαχείριση των συναισθημάτων.
Γι' αυτό ο ύπνος χρειάζεται να θεωρείται βασικό μέρος του καθημερινού προγράμματος και όχι κάτι που περισσεύει όταν τελειώσουν όλα τα υπόλοιπα.
🧠 Ύπνος Και Σχολείο
Ένα παιδί που δεν κοιμάται αρκετά μπορεί να δυσκολεύεται περισσότερο να παραμείνει συγκεντρωμένο και να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του σχολείου.
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό όταν το παιδί ήδη αντιμετωπίζει δυσκολίες στη μάθηση.
Η έλλειψη ύπνου δεν σημαίνει ότι προκαλεί δυσλεξία ή κάποια συγκεκριμένη μαθησιακή δυσκολία.
Μπορεί όμως να κάνει την προσοχή, τη μνήμη, τη συμπεριφορά και τη σχολική προσπάθεια πιο δύσκολες.
Γι' αυτό, όταν ένα παιδί δυσκολεύεται στο σχολείο, είναι χρήσιμο να εξετάζεται συνολικά η καθημερινότητά του και όχι μόνο η μελέτη.
🧸 Ηλικιακή Προσαρμογή Των Συμβουλών
Βρέφη 0–12 μηνών
Ο ύπνος κατανέμεται μέσα στο 24ωρο και περιλαμβάνει ημερήσιους ύπνους.
Οι γονείς χρειάζεται να ακολουθούν ασφαλείς πρακτικές ύπνου και να ανταποκρίνονται στις ανάγκες του βρέφους.
Νήπια 1–2 ετών
Η σταθερή ώρα ύπνου και η επαναλαμβανόμενη βραδινή ρουτίνα βοηθούν το παιδί να προετοιμάζεται για τον ύπνο.
Οι ημερήσιοι ύπνοι εξακολουθούν να αποτελούν μέρος των συνολικών ωρών ύπνου.
Προσχολική ηλικία 3–5 ετών
Τα παιδιά χρειάζονται περίπου 10–13 ώρες ύπνου συνολικά, μαζί με τον ημερήσιο ύπνο όταν υπάρχει.
Η ήρεμη ρουτίνα, η σταθερότητα και ο περιορισμός των οθονών πριν από τον ύπνο μπορούν να βοηθήσουν.
Δημοτικό 6–12 ετών
Ο στόχος είναι περίπου 9–12 ώρες ύπνου.
Εδώ χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στο σχολικό πρόγραμμα, στις εξωσχολικές δραστηριότητες και στη χρήση οθονών.
Έφηβοι 13–18 ετών
Οι έφηβοι χρειάζονται περίπου 8–10 ώρες ύπνου.
Η χρήση κινητού αργά το βράδυ, οι σχολικές υποχρεώσεις και οι πολύ πρωινές ώρες αφύπνισης μπορούν να κάνουν δύσκολη την επίτευξη αυτού του στόχου.
💡 Χρήσιμες Ιδέες Για Καλύτερο Ύπνο
✓ Κρατήστε όσο γίνεται σταθερή ώρα ύπνου και αφύπνισης.
✓ Δημιουργήστε μια απλή βραδινή ρουτίνα που επαναλαμβάνεται κάθε μέρα.
✓ Απομακρύνετε τις οθόνες πριν από τον ύπνο, ιδιαίτερα όταν βλέπετε ότι δυσκολεύουν την ηρεμία του παιδιού.
✓ Μην γεμίζετε το απόγευμα με υπερβολικά πολλές δραστηριότητες.
✓ Δώστε χρόνο για ήρεμο παιχνίδι ή διάβασμα πριν από την κατάκλιση.
✓ Κρατήστε το υπνοδωμάτιο ήσυχο και κατάλληλο για ύπνο.
✓ Αποφύγετε να χρησιμοποιείτε τον ύπνο ως τιμωρία ή ανταμοιβή.
✓ Παρατηρήστε τη συμπεριφορά του παιδιού την επόμενη ημέρα, όχι μόνο πόσες ώρες κοιμήθηκε.
✓ Μην θυσιάζετε συστηματικά τον ύπνο για εξωσχολικές δραστηριότητες ή διάβασμα.
✓ Δώστε χρόνο στη νέα ρουτίνα να σταθεροποιηθεί. Οι αλλαγές στον ύπνο συνήθως χρειάζονται συνέπεια.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Τα παιδιά σχολικής ηλικίας χρειάζονται περίπου 9–12 ώρες ύπνου κάθε 24ωρο.
🔦 Οι έφηβοι χρειάζονται περίπου 8–10 ώρες ύπνου, παρότι συχνά κοιμούνται λιγότερο.
🔦 Ο επαρκής ύπνος συνδέεται με την προσοχή, τη μάθηση, τη μνήμη και τη συναισθηματική ρύθμιση.
🔦 Στα μικρότερα παιδιά οι ημερήσιοι ύπνοι υπολογίζονται στις συνολικές ώρες ύπνου του 24ώρου.
🔦 Η σταθερή βραδινή ρουτίνα και η απομάκρυνση των οθονών από την ώρα του ύπνου μπορούν να βοηθήσουν στη δημιουργία καλύτερων συνηθειών ύπνου.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Όσο περισσότερο κοιμάται ένα παιδί, τόσο καλύτερα.»
✔ Αλήθεια: Οι ανάγκες διαφέρουν ανά ηλικία και υπάρχει ένα προτεινόμενο εύρος ωρών για κάθε ηλικιακή ομάδα.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί κοιμηθεί λιγότερο μία φορά, θα πάθει κάτι.»
✔ Αλήθεια: Μια περιστασιακή αλλαγή δεν σημαίνει απαραίτητα πρόβλημα. Μεγαλύτερη σημασία έχει η συστηματική έλλειψη ύπνου.
❌ Μύθος: «Τα μεγαλύτερα παιδιά δεν χρειάζονται πολύ ύπνο.»
✔ Αλήθεια: Οι έφηβοι εξακολουθούν να χρειάζονται περίπου 8–10 ώρες ύπνου κάθε βράδυ.
❌ Μύθος: «Αν ένα παιδί είναι κουρασμένο, θα κοιμηθεί μόνο του νωρίτερα.»
✔ Αλήθεια: Η υπερβολική κόπωση δεν σημαίνει πάντα ότι το παιδί θα αποκοιμηθεί εύκολα. Η σταθερή ρουτίνα μπορεί να βοηθήσει περισσότερο.
❌ Μύθος: «Το Σαββατοκύριακο μπορεί να κοιμάται όσο θέλει και να αναπληρώνει όλη την εβδομάδα.»
✔ Αλήθεια: Ο σταθερός ρυθμός ύπνου είναι σημαντικός. Οι μεγάλες διαφορές ανάμεσα στις καθημερινές και στο Σαββατοκύριακο μπορούν να δυσκολέψουν την επαναφορά της ρουτίνας.
❌ Μύθος: «Η δυσκολία συγκέντρωσης σημαίνει πάντα ότι το παιδί έχει μαθησιακή δυσκολία.»
✔ Αλήθεια: Η ανεπαρκής ή κακής ποιότητας睡眠 μπορεί επίσης να επηρεάζει την προσοχή και τη σχολική λειτουργία. Γι' αυτό χρειάζεται να εξετάζεται η συνολική εικόνα του παιδιού.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Πόσες ώρες πρέπει να κοιμάται ένα παιδί Δημοτικού;
Ένα παιδί ηλικίας 6–12 ετών χρειάζεται συνήθως 9–12 ώρες ύπνου μέσα στο 24ωρο.
❓ Πόσες ώρες χρειάζεται ένας έφηβος;
Οι έφηβοι ηλικίας 13–18 ετών χρειάζονται περίπου 8–10 ώρες ύπνου κάθε βράδυ.
❓ Πώς θα καταλάβω ότι το παιδί μου δεν κοιμάται αρκετά;
Μπορεί να εμφανίζει έντονη πρωινή δυσκολία αφύπνισης, κόπωση, ευερεθιστότητα ή δυσκολία στη συγκέντρωση.
Αν αυτά είναι συστηματικά, αξίζει να εξετάσετε τη διάρκεια και την ποιότητα του ύπνου του.
❓ Πρέπει να κοιμάται το παιδί ακριβώς την ίδια ώρα κάθε βράδυ;
Δεν χρειάζεται απόλυτη ακρίβεια στο λεπτό.
Μια σταθερή και προβλέψιμη ώρα ύπνου όμως μπορεί να βοηθήσει σημαντικά τη δημιουργία μιας καλής ρουτίνας.
❓ Πότε χρειάζεται να μιλήσω με παιδίατρο για τον ύπνο;
Αν το παιδί ροχαλίζει έντονα, παρουσιάζει παύσεις στην αναπνοή, δυσκολεύεται συστηματικά να κοιμηθεί ή να παραμείνει κοιμισμένο, είναι υπερβολικά νυσταγμένο μέσα στην ημέρα ή ο ύπνος επηρεάζει σημαντικά τη λειτουργικότητά του, χρειάζεται συζήτηση με τον παιδίατρο.
🌙 Ο Καλός Ύπνος Είναι Μέρος Της Φροντίδας Του Παιδιού
Ο ύπνος δεν είναι απλώς οι ώρες που το παιδί περνά στο κρεβάτι.
Είναι χρόνος κατά τον οποίο το σώμα και ο εγκέφαλος ξεκουράζονται και προετοιμάζονται για την επόμενη ημέρα.
Ένα παιδί που κοιμάται αρκετά έχει περισσότερες πιθανότητες να ξεκινά την ημέρα του ξεκούραστο, έτοιμο να συγκεντρωθεί, να μάθει και να παίξει.
Δεν χρειάζεται να κυνηγάμε έναν τέλειο αριθμό κάθε βράδυ.
Χρειάζεται να γνωρίζουμε τις ανάγκες της ηλικίας του παιδιού, να παρατηρούμε πώς λειτουργεί μέσα στην ημέρα και να δημιουργούμε ένα σταθερό περιβάλλον που ευνοεί τον ύπνο.
Και πάνω απ' όλα, να θυμόμαστε ότι ο ύπνος δεν είναι πολυτέλεια ούτε χρόνος που περισσεύει.
Είναι βασικό κομμάτι της ανάπτυξης και της καθημερινής υγείας του παιδιού.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Πόσες ώρες κοιμάται συνήθως το παιδί σας και ποια ώρα δυσκολεύεται περισσότερο να κοιμηθεί;
Έχετε κάποια μικρή βραδινή συνήθεια που βοηθά το παιδί να χαλαρώνει και να προετοιμάζεται για ύπνο;
Οι εμπειρίες των γονιών μπορούν να δώσουν χρήσιμες ιδέες και σε άλλες οικογένειες που προσπαθούν να δημιουργήσουν μια πιο ήρεμη και σταθερή καθημερινή ρουτίνα ύπνου.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη αξιολόγηση και καθοδήγηση από παιδίατρο ή ειδικό ύπνου.
Οι ανάγκες ύπνου διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία και το κάθε παιδί, ενώ η ποιότητα του ύπνου έχει επίσης σημασία.
Αν υπάρχουν επίμονες δυσκολίες στον ύπνο, έντονο ροχαλητό, παύσεις στην αναπνοή, υπερβολική υπνηλία μέσα στην ημέρα ή σημαντική επίδραση του ύπνου στη συμπεριφορά και στη σχολική λειτουργία, είναι σημαντικό να ζητηθεί η συμβουλή του παιδιάτρου.

• Ο ύπνος είναι απαραίτητος για την ανάπτυξη, τη μάθηση και την καθημερινή ευεξία κάθε παιδιού, όμως οι ανάγκες του αλλάζουν σημαντικά ανάλογα με την ηλικία. Πόσες ώρες χρειάζεται πραγματικά ένα παιδί και ποια σημάδια δείχνουν ότι ίσως δεν κοιμάται αρκετά; Ας δούμε τι χρειάζεται να γνωρίζουν οι γονείς για έναν ποιοτικό και επαρκή ύπνο σε κάθε ηλικία.

• παιδιά
• ύπνος

• 0 σχόλια
• 1910 εμφανίσεις

admin

20 Σεπτεμβρίου, 201511 yr

Το μυστικό για να γίνει το παιδί σας υγιής ενήλικας

Το μυστικό για να γίνει το παιδί σας υγιής ενήλικας

Ερευνητές του πανεπιστημίου Ρίβερσαϊντ της Καλιφόρνια, με επικεφαλής τον καθηγητή βιολογίας Θίοντορ Γκάρλαντ υποστηρίζουν ότι τα παιδιά που αθλούνται συστηματικά στα σχολικά χρόνια τους, έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να ασκούνται ως ενήλικες, γεγονός που αναμένεται να τους χαρίσει ευεξία και υγεία.
Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξαν αφού διεξήγαγαν πειράματα σε αρσενικά ποντίκια, τα μισά από τα οποία τα τάισαν επιλεκτικά, ώστε να τρέχουν πολύ, ενώ τα υπόλοιπα αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου.
Μισοί από τους ποντικούς που ήταν δρομείς και μισοί από την ομάδα ελέγχου είχαν πρόσβαση στον τροχό όταν ήταν 24 ημερών, ενώ οι υπόλοιποι δεν είχαν.
Εκείνοι που είχαν πρόσβαση, έτρεχαν στον τροχό καθημερινά για 21 ημέρες,
Μετά το πέρας των τριών εβδομάδων, οι ερευνητές απέσυραν τους τροχούς για επτά εβδομάδες και στη συνέχεια έδωσαν πρόσβαση για δύο εβδομάδες σε όλους τους ποντικούς, που συμμετείχαν στην έρευνα.
Όπως διαπίστωσαν τα ποντίκια που είχαν μάθει από μικρά να τρέχουν στο τροχό, έδειχναν προτίμηση στον τροχό και είχαν αυξημένες επιδόσεις.
Σημειώνεται ότι μια εβδομάδα ζωής στους ποντικούς ισοδυναμεί με περίπου 9 μήνες στους ανθρώπους.

• Tην ευεργετική επίδραση της άσκησης σε μικρή ηλικία στην μετέπειτα, ενήλικη ζωή του παιδιού απέδειξε νέα επιστημονική μελέτη, που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στη διαδικτυακή έκδοση του περιοδικού Physiology & Behaviour.

• άσκηση
• άθληση

• 0 σχόλια
• 953 εμφανίσεις

admin

20 Σεπτεμβρίου, 201511 yr

🛡️ Διδάξτε Στο Παιδί Σας Τον «Κανόνα Των Εσωρούχων» – Προλάβετε Την Παιδική Κακοποίηση [vid]

🛡️ Διδάξτε Στο Παιδί Σας Τον «Κανόνα Των Εσωρούχων» – Προλάβετε Την Παιδική Κακοποίηση [vid]

Ο «Κανόνας των Εσωρούχων» είναι ένας απλός τρόπος για να ανοίξουν οι γονείς αυτή τη συζήτηση χωρίς τρομακτικές λεπτομέρειες και χωρίς να φορτώνουν το παιδί με φόβο.
Βασίζεται στην ιδέα ότι τα μέρη του σώματος που συνήθως καλύπτονται από τα εσώρουχα είναι ιδιωτικά και κανείς δεν πρέπει να ζητά να τα δει ή να τα αγγίζει χωρίς σοβαρό λόγο και κατάλληλο τρόπο.
Το σημαντικότερο, όμως, είναι να μάθει το παιδί ότι το σώμα του ανήκει στο ίδιο, ότι έχει δικαίωμα να πει «όχι» και ότι ποτέ δεν φταίει αν κάποιος ξεπεράσει τα όριά του.
🧒 Από Ποια Ηλικία Μπορούμε Να Μιλήσουμε Για Τον «Κανόνα Των Εσωρούχων»;
Δεν χρειάζεται να περιμένουμε το παιδί να μεγαλώσει για να ξεκινήσουμε.
Το Συμβούλιο της Ευρώπης αναφέρει ότι ένα παιδί δεν είναι «πολύ μικρό» για να μάθει τον Κανόνα των Εσωρούχων, ενώ η NSPCC έχει δημιουργήσει υλικό για παιδιά από περίπου 3–4 ετών.
Αυτό δεν σημαίνει ότι θα μιλήσουμε σε ένα μικρό παιδί για τη σεξουαλική κακοποίηση με τρόπο που δεν μπορεί να κατανοήσει.
Σημαίνει ότι χρησιμοποιούμε απλές, ξεκάθαρες και ηλικιακά κατάλληλες λέξεις.
Σε ένα μικρό παιδί μπορούμε να πούμε:
«Τα σημεία του σώματός σου που καλύπτει το εσώρουχό σου είναι προσωπικά.
Κανείς δεν πρέπει να σου ζητά να τα δείξεις ή να τα αγγίξει.
Αν κάποιος το κάνει ή αν κάτι σε κάνει να νιώσεις άβολα, μπορείς πάντα να μου το πεις.»
Καθώς το παιδί μεγαλώνει, η συζήτηση μπορεί να γίνεται πιο αναλυτική.
👙 Τι Είναι Ο «Κανόνας Των Εσωρούχων»;
Ο Κανόνας των Εσωρούχων είναι ένα εργαλείο πρόληψης και εκπαίδευσης, όχι ένας κανόνας που πρέπει να αποστηθίσει το παιδί.
Η βασική ιδέα είναι απλή:
Ό,τι καλύπτεται από το εσώρουχο είναι ιδιωτικό.
Το παιδί μαθαίνει ότι:
✓ το σώμα του ανήκει στο ίδιο
✓ έχει δικαίωμα να βάζει όρια
✓ κανείς δεν έχει δικαίωμα να αγγίζει τα ιδιωτικά σημεία του χωρίς κατάλληλο λόγο
✓ δεν χρειάζεται να κρατά μυστικά που το κάνουν να φοβάται ή να νιώθει άσχημα
✓ μπορεί να πει «όχι» ακόμη και σε έναν ενήλικα που γνωρίζει
✓ μπορεί και πρέπει να μιλήσει σε έναν ενήλικα που εμπιστεύεται.
Το Συμβούλιο της Ευρώπης συνδέει τον Κανόνα με τρία βασικά μηνύματα: το σώμα ανήκει στο παιδί, υπάρχουν καλά και κακά μυστικά και υπάρχουν κατάλληλα και ακατάλληλα αγγίγματα.
❤️ «Το Σώμα Σου Ανήκει Σε Εσένα»
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο μήνυμα που μπορεί να πάρει ένα παιδί.
Δεν πρέπει να μαθαίνει μόνο ότι «οι άλλοι δεν επιτρέπεται να το αγγίζουν».
Πρέπει να καταλαβαίνει ότι έχει δικαίωμα να αισθάνεται άνετα και ασφαλές με το σώμα του.
Μπορούμε να του λέμε:
«Το σώμα σου είναι δικό σου.»
«Μπορείς να πεις όχι σε ένα άγγιγμα που δεν θέλεις.»
«Δεν χρειάζεται να φιλήσεις ή να αγκαλιάσεις κάποιον επειδή σου το ζητά.»
«Αν κάποιος σε κάνει να νιώθεις περίεργα ή άβολα, μπορείς να φύγεις και να μου το πεις.»
Αυτές οι φράσεις δεν μαθαίνουν στο παιδί να φοβάται τους ανθρώπους.
Το μαθαίνουν να αναγνωρίζει τα όριά του.
🚫 Το «Όχι» Ισχύει Ακόμη Και Με Τους Ανθρώπους Που Αγαπάμε
Ένα παιδί μπορεί να πιστεύει ότι πρέπει πάντα να υπακούει σε έναν ενήλικα.
Γι' αυτό χρειάζεται να ακούσει ξεκάθαρα ότι το δικαίωμα στα προσωπικά του όρια δεν σταματά επειδή απέναντί του βρίσκεται κάποιος γνωστός.
Ο κανόνας ισχύει ακόμη και αν πρόκειται για:
✓ συγγενή
✓ φίλο της οικογένειας
✓ μεγαλύτερο παιδί
✓ γνωστό ή άλλο πρόσωπο που εμπιστεύεται.
Η NSPCC επισημαίνει ότι η συζήτηση δεν πρέπει να περιορίζεται στον κίνδυνο από αγνώστους, καθώς ένα παιδί μπορεί να κακοποιηθεί και από άτομο που γνωρίζει ή εμπιστεύεται.
Γι' αυτό το μήνυμα δεν πρέπει να είναι:
«Μην μιλάς σε αγνώστους.»
Αλλά:
«Αν κάποιος κάνει κάτι που σε κάνει να νιώθεις άβολα, μου το λες, όποιος κι αν είναι.»
🤫 Μάθετε Στο Παιδί Τη Διαφορά Ανάμεσα Σε Ένα Μυστικό Και Μια Δυσάρεστη Έκπληξη
Τα παιδιά συχνά αγαπούν τα μυστικά.
Ένα δώρο γενεθλίων ή μια έκπληξη μπορεί να είναι ένα όμορφο μυστικό που αποκαλύπτεται σύντομα.
Υπάρχουν όμως και μυστικά που κάνουν το παιδί να νιώθει φόβο, ενοχή, άγχος ή ντροπή.
Αυτά δεν πρέπει να μένουν κρυφά.
Μπορούμε να του εξηγήσουμε:
«Αν κάποιος σου πει να κρατήσεις ένα μυστικό που σε στενοχωρεί ή σε φοβίζει, δεν χρειάζεται να το κρατήσεις.»
«Μπορείς να μου το πεις ακόμη κι αν σου είπε κάποιος να μην το πεις.»
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, γιατί ένας άνθρωπος που θέλει να χειριστεί ή να εκμεταλλευτεί ένα παιδί μπορεί να προσπαθήσει να το πείσει ότι πρέπει να κρατήσει τη συμπεριφορά μυστική.
🗣️ Διδάξτε Του Ότι Μπορεί Να Μιλήσει – Ακόμη Κι Αν Έχει Φοβηθεί
Η πρόληψη δεν ολοκληρώνεται όταν το παιδί μάθει τον κανόνα.
Πρέπει να ξέρει τι θα κάνει αν κάποιος παραβιάσει τα όριά του.
Διδάξτε του τρία απλά βήματα:
1. Απομακρύνομαι.
Αν μπορώ με ασφάλεια, φεύγω από την κατάσταση.
2. Λέω «όχι».
Δεν χρειάζεται να φωνάξω ή να αντιμετωπίσω κάποιον αν αυτό με βάζει σε μεγαλύτερο κίνδυνο.
3. Μιλάω.
Λέω τι συνέβη σε έναν ενήλικα που εμπιστεύομαι.
Και υπάρχει ένα τέταρτο, πολύ σημαντικό μήνυμα:
Αν ο πρώτος ενήλικας δεν με ακούσει, συνεχίζω να μιλάω μέχρι να βρω κάποιον που θα με προστατεύσει.
Η NSPCC τονίζει ότι το παιδί πρέπει να γνωρίζει πως μπορεί να απευθυνθεί σε έναν ασφαλή ενήλικα που εμπιστεύεται και ότι το να μιλήσει δεν θα πρέπει να το βάλει σε μπελάδες.
👩‍⚕️ Υπάρχουν Περιπτώσεις Που Χρειάζεται Να Δει Το Παιδί Γιατρός;
Ναι.
Είναι σημαντικό ο Κανόνας των Εσωρούχων να μην παρουσιάζεται στο παιδί ως απόλυτος κανόνας χωρίς εξαιρέσεις.
Ένας γιατρός ή επαγγελματίας υγείας μπορεί να χρειαστεί να εξετάσει το παιδί για ιατρικό λόγο.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο ενήλικας πρέπει να εξηγεί στο παιδί με τρόπο που καταλαβαίνει τι πρόκειται να γίνει και γιατί.
Το παιδί πρέπει να γνωρίζει ότι μια ιατρική εξέταση είναι διαφορετική από ένα άγγιγμα που γίνεται κρυφά ή χωρίς λόγο.
Η NSPCC συστήνει να εξηγείται στο παιδί γιατί χρειάζεται μια τέτοια εξέταση και να υπάρχει σεβασμός στα όριά του.
👨‍👩‍👧 Μην Κάνετε Το Παιδί Να Φοβάται Το Σώμα Του
Η συζήτηση για την κακοποίηση χρειάζεται ηρεμία και ισορροπία.
Δεν χρειάζεται να πούμε:
❌ «Υπάρχουν κακοί άνθρωποι παντού.»
❌ «Μην εμπιστεύεσαι κανέναν.»
❌ «Πρέπει να φοβάσαι όταν μένεις μόνος.»
Αντίθετα, μπορούμε να πούμε:
✓ «Υπάρχουν κανόνες που προστατεύουν το σώμα σου.»
✓ «Μπορείς να μου λες οτιδήποτε σε προβληματίζει.»
✓ «Δεν φταις ποτέ αν κάποιος παραβιάσει τα όριά σου.»
✓ «Θα σε ακούσω και θα σε πιστέψω.»
Ο στόχος είναι η ενδυνάμωση και όχι ο φόβος.
🧩 Η Πρόληψη Δεν Είναι Μία Συζήτηση
Δεν χρειάζεται να οργανώσουμε μια σοβαρή «ομιλία» με το παιδί.
Οι συζητήσεις μπορούν να γίνουν φυσικά:
✓ όταν αγοράζουμε εσώρουχα
✓ την ώρα του μπάνιου
✓ όταν μαθαίνουμε τα μέρη του σώματος
✓ όταν συζητάμε για τα προσωπικά όρια
✓ όταν το παιδί μάς ρωτά κάτι σχετικό
✓ όταν βλέπουμε ένα κατάλληλο εκπαιδευτικό βίντεο ή βιβλίο.
Η NSPCC προτείνει οι συζητήσεις για τον Κανόνα των Εσωρούχων να γίνονται σταδιακά και με τρόπο που ταιριάζει στην ηλικία και την ωριμότητα του παιδιού, αντί να αντιμετωπίζονται ως μία δύσκολη και μοναδική συζήτηση.
📌 Ηλικιακή Προσαρμογή Της Ενημέρωσης
3–5 ετών: Μαθαίνουμε τα σωστά ονόματα για τα μέρη του σώματος, εξηγούμε ότι ορισμένα σημεία είναι ιδιωτικά και ότι μπορεί πάντα να μας μιλήσει.
6–8 ετών: Συζητάμε περισσότερο για τα προσωπικά όρια, το «όχι», τα αγγίγματα και τα μυστικά που κάνουν το παιδί να νιώθει άσχημα.
9–11 ετών: Εξηγούμε πιο καθαρά την έννοια της κακοποίησης, της πίεσης, της χειραγώγησης και της αναζήτησης βοήθειας.
12+ ετών: Η συζήτηση μπορεί να επεκταθεί στις σχέσεις, στη συναίνεση, στη σεξουαλική παρενόχληση, στην ψηφιακή επικοινωνία και στην αποστολή προσωπικών εικόνων.
Η ηλικία δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας.
Η γλώσσα και το επίπεδο λεπτομέρειας πρέπει να προσαρμόζονται στην ανάπτυξη και την κατανόηση κάθε παιδιού.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Ο «Κανόνας των Εσωρούχων» δεν αφορά μόνο αγνώστους. Ένα παιδί μπορεί να χρειαστεί προστασία και από άτομα που γνωρίζει.
🔦 Η NSPCC διαθέτει εκπαιδευτικό υλικό για τον Κανόνα των Εσωρούχων για παιδιά ηλικίας περίπου 3–11 ετών, προσαρμοσμένο στην ηλικία.
🔦 Το παιδί πρέπει να γνωρίζει ότι μπορεί να πει «όχι» ακόμη και σε ένα άτομο που αγαπά ή γνωρίζει.
🔦 Ένα παιδί μπορεί να δυσκολευτεί να μιλήσει επειδή φοβάται ότι δεν θα το πιστέψουν ή ότι θα κατηγορηθεί. Γι' αυτό η σχέση εμπιστοσύνης με τον γονέα είναι εξαιρετικά σημαντική.
🔦 Ο Κανόνας των Εσωρούχων δεν είναι μόνο κανόνας προστασίας· είναι ένας τρόπος να μάθει το παιδί να αναγνωρίζει και να σέβεται τα δικά του όρια και τα όρια των άλλων.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Είναι πολύ μικρό για να μιλήσουμε για κακοποίηση.»
✔ Αλήθεια: Η ενημέρωση μπορεί να ξεκινήσει από μικρή ηλικία, με απλές και κατάλληλες για το παιδί λέξεις.
❌ Μύθος: «Πρέπει να μάθει να φοβάται τους αγνώστους.»
✔ Αλήθεια: Η πρόληψη δεν βασίζεται μόνο στον «κίνδυνο από αγνώστους». Το παιδί χρειάζεται να γνωρίζει ότι πρέπει να μιλήσει όταν κάποιος παραβιάζει τα όριά του, όποιος κι αν είναι.
❌ Μύθος: «Αν κάποιος είναι συγγενής, δεν χρειάζεται να ανησυχούμε.»
✔ Αλήθεια: Η σχέση με το παιδί δεν αποτελεί εγγύηση ασφαλούς συμπεριφοράς. Το μήνυμα πρέπει να ισχύει για όλους.
❌ Μύθος: «Αν συμβεί κάτι, το παιδί θα μου το πει αμέσως.»
✔ Αλήθεια: Μπορεί να φοβηθεί, να ντραπεί ή να πιστέψει ότι θα κατηγορηθεί. Χρειάζεται συνεχής ενθάρρυνση ώστε να γνωρίζει ότι μπορεί να μιλήσει.
❌ Μύθος: «Το να μάθει το παιδί τον Κανόνα των Εσωρούχων αρκεί για να το προστατεύσει.»
✔ Αλήθεια: Ο Κανόνας είναι ένα σημαντικό εργαλείο πρόληψης, αλλά η προστασία του παιδιού είναι κυρίως ευθύνη των ενηλίκων.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί δεν είπε όχι, σημαίνει ότι συμφώνησε.»
✔ Αλήθεια: Ένα παιδί μπορεί να παγώσει, να φοβηθεί ή να μην καταλάβει τι συμβαίνει. Η ευθύνη για την κακοποίηση ανήκει στον δράστη και ποτέ στο παιδί.
💡 Χρήσιμες Ιδέες Για Την Καθημερινότητα
✓ Χρησιμοποιήστε ήρεμη και απλή γλώσσα, χωρίς περιγραφές που μπορεί να τρομάξουν το παιδί.
✓ Μάθετε στο παιδί τις πραγματικές ονομασίες των μερών του σώματος.
✓ Δείξτε στην πράξη ότι σέβεστε το «όχι» του παιδιού, ακόμη και σε απλές καθημερινές καταστάσεις.
✓ Μην πιέζετε το παιδί να φιλήσει ή να αγκαλιάσει κάποιον επειδή «πρέπει».
✓ Επαναλαμβάνετε συχνά ότι μπορεί να σας μιλήσει για οτιδήποτε.
✓ Εξηγήστε ότι κανείς δεν έχει δικαίωμα να του ζητήσει να κρατήσει ένα μυστικό που το κάνει να φοβάται ή να νιώθει άσχημα.
✓ Δημιουργήστε έναν μικρό «κύκλο ασφαλείας» με δύο ή τρεις ενήλικες στους οποίους το παιδί μπορεί να απευθυνθεί αν χρειαστεί.
🚨 Αν Το Παιδί Σας Πει Ότι Κάτι Συνέβη
Εδώ χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή.
Ακούστε το παιδί χωρίς να το ανακρίνετε.
Μπορείτε να πείτε:
«Σε ακούω.»
«Χαίρομαι που μου το είπες.»
«Δεν φταις εσύ.»
«Θα σε βοηθήσω.»
Αποφύγετε τις πιεστικές ερωτήσεις, τις κατηγορίες και την αντιπαράθεση με το πρόσωπο που καταγγέλλεται.
Η NSPCC συστήνει να μην αντιμετωπίζει ο γονέας ο ίδιος τον φερόμενο ως δράστη, καθώς αυτό μπορεί να δυσκολέψει την προστασία του παιδιού και την περαιτέρω διαχείριση της υπόθεσης.
Στην Ελλάδα, για άμεση ανάγκη μπορείτε να καλέσετε το 112 ή την Ελληνική Αστυνομία.
Η πανελλαδική γραμμή 10201 λειτουργεί όλο το 24ωρο για θέματα προστασίας ανηλίκων, ενώ η Εθνική Γραμμή SOS 1056 λειτουργεί επίσης 24 ώρες το 24ωρο για παιδιά και ενήλικες και διαχειρίζεται αναφορές για κακοποίηση και περιστατικά παιδιών σε κίνδυνο.
❤️ Η Καλύτερη Προστασία Είναι Ένα Παιδί Που Ξέρει Ότι Μπορεί Να Μιλήσει
Δεν μπορούμε να ελέγχουμε κάθε άνθρωπο που θα συναντήσει ένα παιδί στη ζωή του.
Μπορούμε όμως να του δώσουμε γνώσεις, όρια, γλώσσα και εμπιστοσύνη.
Ο «Κανόνας των Εσωρούχων» δεν πρέπει να γίνει ένα μάθημα φόβου.
Πρέπει να γίνει ένα απλό μήνυμα που το παιδί θα κουβαλά μαζί του:
Το σώμα μου ανήκει σε εμένα.
Έχω δικαίωμα να πω όχι.
Δεν κρατώ μυστικά που με κάνουν να φοβάμαι.
Και πάντα υπάρχει κάποιος ασφαλής άνθρωπος στον οποίο μπορώ να μιλήσω.
Αυτό είναι το πραγματικό νόημα της πρόληψης: όχι να μεγαλώσει ένα παιδί φοβισμένο, αλλά ενδυναμωμένο και αρκετά ασφαλές ώστε να ζητήσει βοήθεια όταν τη χρειαστεί.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Από ποια ηλικία πρέπει να μάθω στο παιδί τον Κανόνα των Εσωρούχων;
Μπορεί να ξεκινήσει από την προσχολική ηλικία, με απλές λέξεις και χωρίς τρομακτικές λεπτομέρειες. Η NSPCC έχει δημιουργήσει υλικό για παιδιά από περίπου 3 ετών.
❓ Πρέπει να πω στο παιδί τη λέξη «σεξουαλική κακοποίηση»;
Όχι απαραίτητα από την αρχή. Στα μικρότερα παιδιά αρκούν απλά μηνύματα για το σώμα, τα προσωπικά σημεία, τα όρια και την αναζήτηση βοήθειας. Καθώς μεγαλώνει, η ενημέρωση μπορεί να γίνεται πιο συγκεκριμένη.
❓ Τι γίνεται αν το παιδί δεν θέλει να αγκαλιάσει ή να φιλήσει κάποιον συγγενή;
Το «όχι» του πρέπει να γίνεται σεβαστό. Είναι μια πολύ καλή καθημερινή ευκαιρία για να μάθει ότι έχει δικαίωμα να αποφασίζει ποιος το αγγίζει και πώς.
❓ Τι πρέπει να κάνω αν το παιδί μου μου αποκαλύψει ότι κάποιος το άγγιξε ακατάλληλα;
Μείνετε όσο μπορείτε ήρεμοι, ακούστε το παιδί, πιστέψτε το και πείτε του ότι δεν φταίει. Μην το πιέσετε να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες και μην προσπαθήσετε να αντιμετωπίσετε μόνοι σας το άτομο που αναφέρει. Αναζητήστε άμεσα βοήθεια από ειδικούς και τις αρμόδιες υπηρεσίες.
❓ Ο Κανόνας των Εσωρούχων προστατεύει μόνο από αγνώστους;
Όχι. Το παιδί πρέπει να γνωρίζει ότι οι κανόνες προστασίας ισχύουν ανεξάρτητα από το ποιος είναι απέναντί του, ακόμη και όταν πρόκειται για πρόσωπο που γνωρίζει ή εμπιστεύεται.
🌟 Η Ενημέρωση Είναι Μορφή Προστασίας
Μερικές από τις σημαντικότερες συζητήσεις που κάνουμε με τα παιδιά δεν χρειάζεται να είναι μεγάλες ή δύσκολες.
Μπορούν να ξεκινήσουν με μία απλή φράση, να συνεχιστούν μέσα από την καθημερινότητα και να μεγαλώνουν μαζί με το παιδί.
Όταν ένα παιδί γνωρίζει ότι το σώμα του έχει αξία, τα όριά του έχουν σημασία και η φωνή του πρέπει να ακούγεται, έχει ήδη αποκτήσει ένα σημαντικό εργαλείο προστασίας.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Μερικές φορές μια απλή κουβέντα που έκανε ένας γονιός με το παιδί του μπορεί να δώσει ιδέες και θάρρος και σε μια άλλη οικογένεια.
Ίσως μια δική σας προσέγγιση, μια φράση ή ένας τρόπος με τον οποίο μιλήσατε στο παιδί για τα προσωπικά του όρια να βοηθήσει και άλλους γονείς να ανοίξουν αυτή τη σημαντική συζήτηση με περισσότερη ηρεμία και σιγουριά.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την αξιολόγηση από παιδίατρο, ψυχολόγο ή άλλο αρμόδιο επαγγελματία.
Αν ένα παιδί αποκαλύψει ή αν υπάρχει υποψία σεξουαλικής κακοποίησης, χρειάζεται άμεση αναζήτηση εξειδικευμένης βοήθειας και προστασίας.
Σε περίπτωση άμεσου κινδύνου, καλέστε το 112 ή απευθυνθείτε στις αρμόδιες υπηρεσίες προστασίας ανηλίκων.
Η γραμμή 10201 της Ελληνικής Αστυνομίας λειτουργεί πανελλαδικά όλο το 24ωρο για θέματα προστασίας ανηλίκων,
ενώ η 1056 παρέχει επίσης 24ωρη υποστήριξη και δέχεται αναφορές για παιδιά σε κίνδυνο.
🎥 Δείτε Το Σχετικό Βίντεο
Για να γίνει ακόμη πιο εύκολο για τα παιδιά να κατανοήσουν τα προσωπικά τους όρια, μπορείτε να δείτε μαζί το παρακάτω σύντομο βίντεο.
Ο «Κανόνας των Εσωρούχων» παρουσιάζεται με απλό και φιλικό τρόπο, βοηθώντας τα παιδιά να καταλάβουν ότι το σώμα τους ανήκει στα ίδια, ποια αγγίγματα δεν είναι σωστά και σε ποιον μπορούν να μιλήσουν αν κάτι τα κάνει να νιώσουν άβολα ή φοβισμένα.
Το βίντεο αποτελεί μέρος του εκπαιδευτικού υλικού του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη της σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών.
 
 

• Η προστασία ενός παιδιού από τη σεξουαλική κακοποίηση δεν αρχίζει όταν συμβεί κάτι κακό.
  Αρχίζει πολύ νωρίτερα, μέσα από απλές καθημερινές συζητήσεις που βοηθούν το παιδί να γνωρίζει το σώμα του, να αναγνωρίζει τα προσωπικά του όρια και να ξέρει σε ποιον μπορεί να μιλήσει όταν κάτι το κάνει να αισθάνεται άβολα ή φοβισμένο.

• ενημέρωση
• κακοποίηση
• πρόληψη

• 0 σχόλια
• 2393 εμφανίσεις

admin

19 Σεπτεμβρίου, 201511 yr

Παιδικοί σταθμοί ΕΣΠΑ: Κίνδυνος για 25.000 ήδη ενταγμένα παιδιά να τεθούν εκτός

Παιδικοί σταθμοί ΕΣΠΑ: Κίνδυνος για 25.000 ήδη ενταγμένα παιδιά να τεθούν εκτός

Πρόκειται για πρόγραμμα που επιδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ενωση και αφορά την Εναρμόνιση της Οικογενειακής Ζωής καθώς αποσκοπεί στην ενίσχυση οικογενειών ανέργων και με χαμηλά εισοδήματα. Μέσω αυτού φιλοξενήθηκαν δωρεάν δεκάδες χιλιάδες παιδιά προσχολικής ηλικίας τα τελευταία χρόνια αλλά την περασμένη χρονιά εμφανίστηκαν τεράστιες καθυστερήσεις στην αποπληρωμή των ενισχύσεων στις δομές με αποτέλεσμα σύμφωνα με τον Ελεύθερο Τύπο να κινδυνεύουν 25.000 παιδιά να μην συμμετάσχουν τελικά στο πρόγραμμα.
Η κατάσταση αυτή έχει δημιουργηθεί διότι έχει παγώσει η χρηματοδότηση του ΕΣΠΑ Υπενθυμίζεται ότι πέρυσι φιλοξενήθηκαν συνολικά 80.341 παιδιά εκ των οποίων 27.241 (33,9%) σε ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς και τα υπόλοιπα σε δημοτικούς. Φέτος, το πρόγραμμα προβλέπει φιλοξενία 81.003 παιδιών εκ των οποίων τα 24.643 (30,4%) σε ιδιωτικούς σταθμούς.
Ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ κ. Πατούλης αναφέρει σε ανακοίνωση του , ότι η έκδοση των οριστικών αποτελεσμάτων του Προγράμματος «‘Εναρμόνιση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής’’ για τη νέα περίοδο 2015-2016, το οποίο χρηματοδοτείται από το ΕΣΠΑ και αφορά στη δωρεάν φιλοξενία παιδιών στους βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς, στα ΚΔΑΠ και τα ΚΔΑΠμεΑ, ολοκληρώθηκε με σημαντική καθυστέρηση με συνέπεια τη μετάθεση υλοποίησης του από την 1 Σεπτεμβρίου στις 15 Σεπτεμβρίου.
Επίσης από τα 121.683 παιδιά, που οι μητέρες τους υπέβαλαν αιτήσεις, στο πρόγραμμα εντάχθηκαν μόνο 81.003 παιδιά, μένοντας εκτός δομών και προγραμμάτων 40.680 παιδιά. Ένα μεγάλο ποσοστό από τα παιδιά αυτά διαθέτει όλα τα αναγκαία προαπαιτούμενα για να ενταχθεί στο πρόγραμμα.
Ο κ. Πατούλης, υπογραμμίζει ότι η έλλειψη χρημάτων οδηγεί ουσιαστικά εκτός δομών αρκετές χιλιάδες παιδιά, γεγονός το οποίο οφείλεται στην άρνηση της απελθούσας κυβέρνησης να δεχθεί τις ομόφωνες αποφάσεις των συλλογικών οργάνων της Αυτοδιοίκησης, που έκαναν λόγο για κατάργηση της ρήτρας 70%-30% και για έγκριση πλήρους χρηματοδότησης του προγράμματος.
Με δεδομένο ότι οι δημοτικές δομές, συνεχίζει ο κ. Πατούλης, αποσκοπούν αποκλειστικά και μόνο στο να στηρίζουν στο μέγιστο βαθμό τις τοπικές κοινωνίες, τους εργαζόμενους γονείς, τους άνεργους και τους χαμηλόμισθους, όχι μόνο δεν έπρεπε να υπάρξει μείωση των θέσεων αλλά και αύξηση της συνολικής χρηματοδότησης από τα αρχικά προϋπολογισθέντα 184 εκατ. ευρώ, στα 234 εκατ. ευρώ ώστε να ενισχυθεί η ευαίσθητη και κρίσιμη κοινωνική τους αποστολή.
Ιδιαίτερα σοβαρό είναι και το ζήτημα της χρηματοδότησης των δήμων, των Νομικών Προσώπων τους και των Δημοτικών Κοινωφελών Επιχειρήσεων που συμμετέχουν στο πρόγραμμα, καθώς η καταβολή της πρώτης δόσης προβλέπεται να γίνει μετά την πιστοποίηση του 30% του φυσικού αντικειμένου, ενώ στο προηγούμενο σύστημα διαχείρισης η αντίστοιχη καταβολή γινόταν μετά την πιστοποίηση του 10% του φυσικού αντικειμένου, ενώ αντίστοιχες μεταβολές επέρχονται και για τη δεύτερη και τρίτη δόση, με αποτέλεσμα οι χιλιάδες εργαζόμενοι να παραμένουν απλήρωτοι επί μήνες.
Σύμφωνα με τα παραπάνω, και κατόπιν προηγούμενων ομόφωνων αποφάσεών μας, η ΚΕΔΕ ζητά:
Την άμεση αύξηση του ποσού της συνολικής χρηματοδότησης κατά 50.000.000,00€ προκειμένου να ικανοποιηθεί τουλάχιστον το σύνολο των έγκυρων αιτήσεων, ήτοι των 106.885 παιδιών. Την άμεση κατάργηση του περιορισμού των προσφερόμενων θέσεων μόνο έως το 70% της δυναμικότητας της υφιστάμενης αδείας των δομών των παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών. Την άμεση τροποποίηση ως προς τη ροή-καταβολή της χρηματοδότησης των δήμων, των Νομικών Προσώπων τους και των Δημοτικών Κοινωφελών Επιχειρήσεων που συμμετέχουν στο πρόγραμμα, με την αντίστοιχη καταβολή της πρώτης δόσης μετά την πιστοποίηση του 10% του φυσικού αντικειμένου, ενώ αντίστοιχες μεταβολές να επέλθουν για τη δεύτερη και τρίτη δόση. Τέλος ζητούμε έστω και την ύστατη στιγμή, από την υπηρεσιακή κυβέρνηση και τις υπηρεσιακές πολιτικές ηγεσίες των συναρμόδιων υπουργείων την πλήρη ανατροπή των κοινωνικά απαράδεκτων αποφάσεων της απελθούσας κυβέρνησης.
 

• Σε κίνδυνο βρίσκεται το πρόγραμμα της ΕΕΤΑΑ για την δωρεάν φιλοξενία σχεδόν 25.000 παιδιών που ήδη έχουν εγγραφεί σε ιδιωτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς μέσω ΕΣΠΑ, καθώς οι ιδιοκτήτες τους δηλώνουν έτοιμοι να αποχωρήσουν από το πρόγραμμα καταγγέλλοντας ότι όχι μόνον δεν έχουν εξοφληθεί για την περασμένη σχολική χρονιά, αλλά το Δημόσιο τους μειώνει ακόμη περισσότερο τα κονδύλια για τη νέα.

• παιδικοί σταθμοί
• εσπα

• 0 σχόλια
• 755 εμφανίσεις

admin

19 Σεπτεμβρίου, 201511 yr

Πράξεις και όχι Λόγια

Πράξεις και όχι Λόγια

Αν αρχίσετε να ενεργείτε περισσότερο και να μιλάτε λιγότερο, τα παιδιά θα παρατηρήσουν αμέσως τη διαφορά.
Αντί να φωνάζετε συνεχώς στα παιδιά να σωπάσουν, απλά περιμένετε μπροστά τους μέχρι να σας δώσουν την προσοχή τους.
Αν τα παιδιά μαλώνουν για ένα παιχνίδι απλά και σιωπηρά αποσύρετε το παιχνίδι από μπροστά τους και βάλτε το σε ένα σημείο που δεν το φτάνουν.
Σταματήστε να λέτε πράγματα που δεν εννοείτε.
Αν εννοείτε κάτι να είστε έτοιμοι να πράξετε και όχι να πείτε.
Όλες οι αναβολές εξαφανίζονται μαγικά όταν οι γονείς εννοούν αυτό που λένε και λένε αυτό που εννοούν με πράξεις και όχι με γκρίνιες και υπενθυμιστικά σχόλια.
Χρησιμοποιώντας το ρολόι και τον προσυμφωνημένο χρόνο  απλώς κινηθείτε εσείς προς την κατεύθυνση που πρέπει χωρίς να προσπαθείτε να κινήσετε τα παιδιά με τα λόγια.
Για τα μικρά παιδιά απλά πιάστε τα από το χέρι μαλακά αλλά σταθερά και οδηγήστε τα στη πράξη (στο κρεβάτι, στο μπάνιο, έξω από την παιδική χαρά, στο σχολικό που περιμένει …..).
Είναι ένδειξη έλλειψης σεβασμού, να παρακαλείτε, να φωνάζετε, να συμβουλεύετε, να βγάζετε κήρυγμα, να απειλείτε. 
Μετρήστε ως το 3, σφραγίστε τα χείλια και πράξτε.
Θα εντυπωσιαστείτε από τα αποτελέσματα.
Κάτι σημαντικό επίσης είναι να είστε στο ίδιο δωμάτιο όταν ζητάτε κάτι.
Η επικοινωνία με τα μάτια την ώρα αυτή είναι πολύ αποτελεσματική.
Ακόμη κινηθείτε προς το μέρος τους όταν τους ζητάτε να κάνουν κάτι.
Είναι καλύτερα να είστε σε κίνηση παρά καθισμένος σε μία πολυθρόνα δίνοντας εντολές.
Συνεχής Προσπάθεια
Επειδή η πιο πάνω εφαρμογή δεν είναι αποτελεσματική άμεσα, ειδικά σε παιδιά που έχουν ήδη κάποια ηλικία είναι σημαντικό να μην  παραιτηθεί κανείς στη πρώτη δυσκολία αλλά να συνεχίσει τη προσπάθεια.
Η Συνεχής Προσπάθεια μειώνει πολύ τη ματαίωση και τη σύγκρουση με τα παιδιά καθώς προσπαθούμε να τους μάθουμε θετικούς τρόπους να αντιμετωπίζουν τη ζωή.
Αυτό σημαίνει πως οι γονείς αποφασίζουν τι πρόκειται να κάνουν και συνεχίζουν την προσπάθεια με πράξεις ευγενικές και σταθερές αντί κηρύγματα και τιμωρίες.
Όταν χρειάζεται να μιλήσετε, κάντε το με λίγες (10 ή λιγότερες) λέξεις και μείνετε σταθεροί σ’ αυτό που λέτε.
Οι  λίγες λέξεις είναι πολύ πιο αποτελεσματικές.
Μ’ αυτό τον τρόπο το παιδί μαθαίνει πως το να φέρεσαι σε κάποιον με αξιοπρέπεια και σεβασμό είναι πολύ σημαντικό και το μαθαίνει με το παράδειγμά σας.
4 Βήματα για την επιτυχία του «Πράξεις και όχι Λόγια»
Κάντε μια φιλική συζήτηση όπου ο καθένας εκφράζει τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Το καλύτερο κίνητρο για συνεργασία είναι να εμπλακεί το παιδί στην εξεύρεση λύσης.
Προτείνετε πιθανές λύσεις (γονείς και παιδί) και διαλέξτε αυτή που αφήνει και τα δύο μέρη ικανοποιημένα.
Συμφωνήστε σε συγκεκριμένη ώρα (σε επίπεδο λεπτού) που θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί το ζητούμενο.
Κατανοήστε τόσο το παιδί ώστε να περιμένετε ότι το ζητούμενο πιθανότατα δεν θα έχει ολοκληρωθεί την συμφωνηθείσα ώρα και απλά συνεχίστε τη προσπάθεια κρατώντας το δικό σας μέρος της συμφωνίας αναφέροντας τη δική του ασυνέπεια (απλά αναφέροντας και όχι επιπλήττοντας).
4 Παγίδες για το «Πράξεις και όχι Λόγια»
Το να θέλει ο γονιός να έχει τις ίδιες προτεραιότητες με εκείνον το παιδί του.
Το να υποκύπτει ο γονιός σε κριτική αντί να επιμένει στο ζητούμενο.
Το να μην υπάρχουν πολύ συγκεκριμένες συμφωνίες για την επιθυμητή ώρα ολοκλήρωσης της υποχρέωσης.
Το να μην υπάρχει αξιοπρέπεια και σεβασμός και για τα δύο μέρη.
4 Βοηθήματα για το «Πράξεις και όχι Λόγια»
Οι παραινέσεις πρέπει να είναι απλές και λακωνικές.
Στις αντιρρήσεις απλώς απαντήστε: «Ποια ήταν η συμφωνία μας;»
Στις περαιτέρω αντιρρήσεις κλείστε το στόμα και χρησιμοποιείστε βουβή επικοινωνία όπως π.χ. κοιτάξτε το ρολόι, χαμογελάστε με κατανόηση, αγκαλιάστε το και κοιτάξτε επιδεικτικά το ρολόι ξανά κλπ.
Όταν το παιδί τελικά κρατήσει τη συμφωνία έστω και ενοχλημένο μην ξεχάσετε να πείτε «Ευχαριστώ που κράτησες τη συμφωνία μας».
Μερικοί γονείς θα πούνε: «Μα εγώ δεν θέλω να υπενθυμίζω τις υποχρεώσεις στο παιδί μου, θέλω να είναι υπεύθυνο χωρίς τη δική μου παραίνεση». Υπάρχουν τρεις ερωτήσεις γι αυτούς τους γονείς:
Μήπως αντί να υπενθυμίσετε με αξιοπρέπεια και σεβασμό, επιπλήττετε, βγάζετε κηρύγματα και τιμωρείτε;
Μήπως έχετε παρατηρήσει πόσο υπεύθυνα είναι τα παιδιά για θέματα που είναι του ενδιαφέροντος τους;
Μήπως πραγματικά πιστεύετε ότι οι δουλειές που τους αναθέτετε είναι σημαντικές γι αυτά;
Οι ενήλικες που θέλουν  παιδιά που ακολουθούν τις προτεραιότητες των μεγάλων με χαρά δεν έχουν κοινή λογική.
Το φυσικό είναι τα παιδιά να επιθυμούν να βάζουν τις δικές τους προτεραιότητες.
Όταν θα γίνει κατανοητό από τους γονείς ότι τα παιδιά έχουν τις δικές τους προτεραιότητες αλλά παρόλα αυτά χρειάζεται να συμμετέχουν και σε κάποιες των ενηλίκων, οι γονείς θα αρχίσουν να βλέπουν τα παιδιά τους χαριτωμένα και νορμάλ αντί για τεμπέλικα αδιάφορα και ανεύθυνα
Ερατώ Χατζημιχαλάκη
Οικογενειακή Σύμβουλος
Πηγή: http://www.allazo.gr

• Αν κάθε γονιός μπορούσε να ακούσει τον εαυτό του για μία μέρα θα έμενε έκπληκτος με το πόσες άχρηστες λέξεις λέει. Προσπαθήστε να ενεργείτε αντί να μιλάτε.

• διαπαιδαγώγηση
• επικοινωνία

• 0 σχόλια
• 2819 εμφανίσεις

admin

19 Σεπτεμβρίου, 201511 yr