Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.
mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Δείτε όλες τις κατηγορίες

Πρώτη μέρα στο σχολείο

Όλη μας η ζωή είναι ένα ταξίδι αλλαγών και προσαρμογών, βρισκόμαστε σε ένα συνεχές μεταβατικό στάδιο.
Το κοινό σημείο του ταξιδιού μας είναι ότι σε όλα τα στάδια της ανάπτυξής μας βιώνουμε την κάθε αρχή με φόβο, ανασφάλεια και πολλές φορές με απαισιοδοξία.
Μια πρώτη «γεύση» αυτού του ταξιδιού είναι η εισαγωγή μας στο σχολείο και πιο συγκεκριμένα στο νηπιαγωγείο.
Είναι ο πρώτος αποχωρισμός από την ασφάλεια της αγκαλιάς των γονιών και ειδικότερα της μητέρας.
Μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε ως ένα δεύτερο απογαλακτισμό με όλα τα «συμπτώματα» που ακολουθούν.
Είναι ένα αναγκαίο και επώδυνο στάδιο, που έχει συνήθως ως κύριο χαρακτηριστικό τους ατελείωτους αποχωρισμούς και τα δράματα στην είσοδο του σχολείου.
Αρκετά παιδιά βιώνουν αυτή τη μετάβαση στην νέα πραγματικότητα ως εχθρική και στρεσογόνα, που προκαλεί πρωινούς πονοκεφάλους, νεύρα και ενοχές στους γονείς. Στη φάση αυτή το παιδί περνά από την παντοδυναμία και τον εγωκεντρισμό στην πειθαρχία και την ομαδικότητα, είναι το στάδιο όπου το παιδί αντιλαμβάνεται τη «θνητότητα» της φύσης του και τον εαυτό του ως μέλος μιας ομάδας με κανόνες.

Η εξάρτηση του παιδιού από τους γονείς και κυρίως από τη μητέρα είναι απολύτως φυσιολογική, καθώς προϋπάρχει από τους πρώτους μήνες ζωής και κορυφώνεται μεταξύ του 13ου και του 24ου μήνα.

Εκείνη την περίοδο το παιδί είναι προσκολλημένο ενστικτωδώς στη μητέρα, κατά κύριο λόγο για να επιβιώσει μέσω του θηλασμού και της φροντίδας.
Αυτή η προσκόλληση μπορεί να θεωρηθεί φυσιολογική μέχρι και τα 6 έτη.
Όταν το άγχος που εκδηλώνει το παιδί είναι υπερβολικό και δυσανάλογο του αναπτυξιακού επιπέδου, τότε ενδείκνυται η παρακολούθηση από ειδικό ψυχικής υγείας.
Στη συνέχεια του άρθρου θα δούμε μερικούς κανόνες που εφαρμόζονται για να βοηθηθεί τόσο το παιδί όσο και οι γονείς να ενταχθούν ομαλά στη νέα αυτή κατάσταση:

1. Στο σπίτι υπάρχουν κανόνες, όπως και στο σχολείο
Για να προσαρμοστεί πιο εύκολα το παιδί μας στο σχολείο πρέπει να υπάρχουν κανόνες και στο σπίτι. Π.χ. μαζεύουμε τα παιχνίδια μας όταν τελειώσουμε το παιχνίδι, καθόμαστε στο τραπέζι για φαγητό, μαθαίνουμε για την προσωπική μας υγιεινή. Βέβαια είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι το παιδί μαθαίνει και μιμείται τις πράξεις μας και όχι τις διαλέξεις μας. Οπότε οι κανόνες ισχύουν για όλους ανεξαιρέτως στο σπίτι.

2. Μικρές πρόβες αποχωρισμού
Από μια ηλικία και έπειτα -συνήθως μετά τους 24 μήνες- το παιδί πρέπει να αρχίσει να μαθαίνει να διαχειρίζεται το άγχος της απουσίας του γονιού.
Αυτό βέβαια γίνεται σταδιακά, αφήνοντας το παιδί για μερικά λεπτά έως μερικές ώρες με ένα άλλο πρόσωπο της εμπιστοσύνης μας (γιαγιά, παππού). Το ίδιο επίσης μπορεί να εφαρμοστεί αποτελεσματικά σε έναν παιχνιδότοπο με επίβλεψη.
Για μερικά λεπτά μείνετε εκτός του οπτικού πεδίου του παιδιού, βοηθώντας το έτσι να αντιληφθεί ότι με το να λείψετε για λίγη ώρα δεν πρόκειται να του συμβεί κάτι κακό, ούτε θα το εγκαταλείψετε.
Όταν αφήσετε το παιδί στο σχολείο αποφύγετε τους δακρύβρεκτους και μεγάλους αποχαιρετισμούς και απομακρυνθείτε διακριτικά και αθόρυβα. Τα παιδιά λειτουργούν βάσει της δικής μας αντίδρασης.

3. Δημιουργήστε ένα σύντομο τελετουργικό αποχαιρετισμό
Οι τελετουργικές πράξεις δρουν πολλές φορές καταπραϋντικά (ακόμα και σε ενήλικες).
Για παράδειγμα, επινοείστε μαζί με το παιδί σας μια μυστική χειρονομία, μια μαγική λέξη, ένα φιλί, κάτι που να τονώνει το θάρρος και την αυτοπεποίθηση του παιδιού πριν από την αποχώρησή σας.

4. Επισκεφτείτε το σχολείο πριν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς
Λίγο πριν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς είναι αρκετά ωφέλιμο για το παιδί να νιώσει τον χώρο οικείο.
Αυτό θα μειώσει το άγχος της πρώτης μέρας και θα διευκολύνει το παιδί να προσαρμοστεί και να εγκλιματιστεί ομαλά.

5. Ο ρόλος του «μεταβατικού αντικειμένου»
Το μεταβατικό αντικείμενο είναι ο «παλιός μας φίλος» που έπαιξε τεράστιο ρόλο στη μείωση του άγχους μας στη βρεφική ηλικία.
Για πολλούς ήταν το λούτρινο αρκουδάκι, για άλλους ήταν ένα μαξιλαράκι κ.λπ.
Αυτό το αντικείμενο υποκαθιστούσε συμβολικά τη μαμά, μειώνοντάς μας τη δυσφορία σε στρεσογόνες καταστάσεις.
Αφήστε το παιδί σας τις πρώτες μέρες να έχει μαζί του ένα αγαπημένο μικρό αντικείμενο.
Αυτό θα παίξει τον ρόλο του μεταβατικού αντικειμένου, βοηθώντας το παιδί να αυτοματοποιήσει την ικανότητα του αυτο-καθησυχασμού, αποκτώντας συνάμα και αντίληψη «εαυτού».

6. Υπομονή και επιμονή
Μην μπείτε στον πειρασμό να επιστρέψετε στην αίθουσα, ακόμα και αν το παιδί συνεχίζει να κλαίει ραγίζοντας σας την καρδιά.
Αυτό θα ενισχύσει την αρνητική συμπεριφορά του παιδιού και εγγυημένα θα συνεχίσει να το επαναλαμβάνει.

7. Θετικότητα, θετικότητα, θετικότητα
Είναι εξίσου σημαντικό να έχουμε εμπιστοσύνη στους εκπαιδευτικούς που βρίσκονται σ’ αυτή τη θέση μετά από άρτια πανεπιστημιακή εκπαίδευση και μακροχρόνια πρακτική εξάσκηση σε θέματα παιδείας και ψυχολογίας.
Το συμπέρασμα, λοιπόν, είναι ότι το μυστικό για μια πιο ομαλή και ανώδυνη προσαρμογή στο σχολείο είναι και πάλι η ουσιαστική επικοινωνία με το παιδί σας και η κατανόηση των βαθύτερων συναισθηματικών του αναγκών.
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Κλινικός Ψυχολόγος Ψυχαναλυτικής Σχολής και Προσέγγισης
  • Αρκετά παιδιά βιώνουν αυτή τη μετάβαση ως εχθρική και στρεσογόνα.
admin

Είναι τελικά τα πρωτότοκα παιδιά πιο έξυπνα;

Σύμφωνα με τα αποτελέσματά τους, τα πρωτότοκα παίρνουν περισσότερη προσοχή από τους γονείς, είναι γεννημένα για να μαθαίνουν και έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να ακολουθήσουν ανώτατες σπουδές
Είναι όμως και πιο έξυπνα;
Οι επιστήμονες απαντούν καταφατικά και σε αυτό.
Τα πρώτα παιδιά είναι εξυπνότερα από τα δεύτερα υποστηρίζουν, αλλά η διαφορά είναι απειροελάχιστη, συμπληρώνουν.
Η σχετική έρευνα σε δείγμα 377.000 μαθητών γυμνασίου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα πρωτότοκα έχουν υψηλότερο IQ και διαφορετικά χαρακτηριστικά προσωπικότητας από τα παιδιά που έρχονται αργότερα στην οικογένεια.
Τα πρωτότοκα είναι πιο εξωστρεφή, αξιαγάπητα και ευσυνείδητα, ενώ εκδηλώνουν λιγότερο άγχος σε σύγκριση με τα αδέλφια τους.
Πάντως, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Ιλινόις εξηγούν ότι οι διαφορές είναι τόσο μικρές που εκτιμούν ότι δεν επηρεάζουν τις ζωές των ανθρώπων.
  • Τα πρωτότοκα παιδιά και οι ...ιδιαιτερότητές τους έχουν αποτελέσει αντικείμενο πληθώρας μελετών.
moderator

Χαρισματικά παιδιά και αφοσιωμένοι γονείς

Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Nebraska- Lincoln διαπίστωσαν ότι ο ρόλος των γονιών είναι ζωτικός όσον αφορά τη διάκριση των παιδιών τους στα σπορ, σε κάποιο μουσικό όργανο ή σε όποιον άλλο στόχο έχουν στη ζωή τους.
«Το ταλέντο κατά ένα μέρος είναι κάτι με το οποίο γεννιέσαι, αλλά κατά ένα μεγάλο ποσοστό δημιουργείται από τους γονείς που αφιερώνουν τη ζωή τους στην φροντίδα για την ανάπτυξη του ταλέντου του παιδιού», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής και εκπαιδευτικός ψυχολόγος, Kenneth Kiewra.
Οι ερευνητές μελέτησαν τις οικογένειες χαρισματικών παιδιών και διαπίστωσαν ότι οι γονείς παίζουν καθοριστικό ρόλο στην επιτυχία του παιδιού τους, γεγονός που συμπεριλαμβάνει και τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος, όπου το ταλέντο του παιδιού μπορεί να αναγνωριστεί, να καλλιεργηθεί και να ανθίσει.
Οι μελετητές παρατήρησαν ότι για την πρόοδο των παιδιών τους, οι γονείς έχουν κάνει μεγάλες θυσίες, τόσο οικονομικές, όσο και θυσίες που σχετίζονται με την καριέρα και τον χρόνο τους, ενώ πολλοί ακόμη βρίσκονται στη διαδικασία στήριξης του παιδιού τους.
Πηγή: onmed.gr
  • Πίσω από τα ταλαντούχα παιδιά υπάρχει ένα γονιός που έχει αφοσιωθεί στην ανάπτυξη και την πρόοδό τους, σύμφωνα με νέα έρευνα.
moderator

Στοργικός πατέρας κουβαλάει καθημερινά τον γιο του στο σχολείο 29 χλμ μακριά!

Ο Yu Xukang από την Κίνα, διανύει μια απόσταση 29 χιλιομέτρων καθημερινά προκειμένου να μεταφέρει στους ώμους του τον γιο του που αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα.
Η σχέση των δυο αντρών, γιου και πατέρα, είναι απίστευτα δυνατή. Μένουν σε ένα μικρό σπίτι στην επαρχία Fengyi στην νοτιοδυτική Κίνα, ενώ η μητέρα του παιδιού τους εγκατέλειψε.

Ο 12χρονος Xiao Qiang δεν έγινε δεκτός, εξαιτίας του προβλήματός του, σε κανένα σχολείο που βρίσκεται κοντά στο σπίτι τους με αποτέλεσμα ο στοργικός πατέρας να αναγκάζεται να πραγματοποιεί μια απόσταση 29 χιλιομέτρων με τα πόδια έχοντας στους ώμους του τον μονάκριβο του γιο.
«Ο γιος μου έχει μία σωματική αναπηρία. Δεν έχει πρόβλημα με τα χέρια και τα πόδια του αλλά η πλάτη του είναι κυρτή με αποτέλεσμα να μη μπορεί να περπατήσει. Δεν έχει όμως κανένα πρόβλημα με το μυαλό του. Είναι πανέξυπνος», λέει ο πατέρας.

«Όλα τα σχολεία κοντά στο σπίτι μας τον απέρριψαν. Έτσι αποφάσισα ότι θα τον κουβαλάω κάθε μέρα στους ώμους και θα τον πηγαίνω μόνος μου σχολείο. Σηκωνόμαστε στις 5 το πρωί, βάζω στον μικρό να φάει και μετά ξεκινάμε το ταξίδι μας», συμπληρώνει.
  • Η αγάπη εκμηδενίζει τις αποστάσεις. Η απέραντη αγάπη που δείχνει ένας πατέρας στον ανάπηρο γιο του είναι συγκινητική και αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση.
moderator

Όταν το μωρό συνάντησε τη γάτα [vid]

Τα πράγματα δεν πήγαν απλώς καλά, πήγαν εξαιρετικά. Δείτε στο video πως ακριβώς είναι ο αγνός και πηγαίος ενθουσιασμός!
 
  • H μητέρα ενός μωρού αποφασίζει να συστήσει το μωρό στη γάτα του σπιτιού. Προφανώς ανέμενε ότι τα πράγματα θα πάνε καλά.
moderator

Οι γονείς αγνοούν τις διατροφικές διαταραχές των παιδιών

Αν και οι περισσότεροι γονείς έχουν μια γενική (και μάλλον συγκεχυμένη) ιδέα σχετικά με τις παραπάνω διαταραχές πρόσληψης τροφής, ελάχιστοι θα ήταν σε θέση να αναγνωρίσουν τα συμπτώματά τους. Ακόμα λιγότεροι θα είχαν την οξυδέρκεια να τα εντοπίσουν… στα ίδια τους τα παιδιά.
Διότι πόσοι καταφέρνουν να δουν πίσω από την επιφάνεια του προβλήματος και να αντιληφθούν τις λεπτές διαφορές; Πώς διακρίνουμε αν η 14χρονη μαθήτρια που κάνει συστηματικά δίαιτα οδεύει προς την ανορεξία; Πώς καταλαβαίνουμε αν η φοιτήτρια που έχει φυσιολογικό βάρος, αλλά τρώει υπερβολικές ποσότητες, προκαλεί εμετό μετά από κάθε γεύμα; Εν τέλει, πόσοι γονείς έχουν το θάρρος να αποδεχθούν ότι η διατροφική διαταραχή έχει χτυπήσει την πόρτα τους;
Οι γονείς μπορούν να «σώσουν» τα παιδιά τους
Οπως αποκαλύπτουν στο «Βήμα» οι ειδικοί ψυχολόγοι της ΜΚΟ «Ανάσα», η οποία ειδικεύεται στη βοήθεια των ατόμων με διατροφικές διαταραχές, η συντριπτική πλειονότητα των γονέων όχι μόνο δεν αναγνωρίζουν τα συμπτώματα αλλά ακόμα και αν υποψιάζονται ότι κάτι συμβαίνει συχνά… αρνούνται να παραδεχτούν το πρόβλημα.
Γι’ αυτό η εν λόγω ΜΚΟ οργανώνει σε δύο διαδοχικές Παρασκευές (27 Μαΐου και 3 Ιουνίου) δωρεάν σεμινάρια για γονείς που επιθυμούν να ενημερωθούν για τα συμπτώματα των διατροφικών διαταραχών που εξελίσσονται ύπουλα και μπορούν να αποβούν μοιραίες.
Οπως εξηγεί η κυρία Ιρις Χατζητζάνου, ψυχολόγος του Κέντρου Ημέρας «Ανάσα» και εισηγήτρια στο αυριανό σεμινάριο, «είναι σημαντικό να διαγνωσθεί έγκαιρα μία διατροφική διαταραχή, γιατί όσο πιο γρήγορα ζητηθεί η βοήθεια του ειδικού, τόσο πιο πολλές είναι οι πιθανότητες να σωθεί ένα παιδί ή ένας έφηβος. Συνεπώς, ο ρόλος του γονιού είναι κομβικός, διότι σε αυτές τις ηλικίες, ο γονιός είναι σχεδόν πάντα αυτός που θα πείσει το παιδί του να μιλήσει στον ψυχολόγο».
Εντοπισμός του προβλήματος
Για να γίνει όμως αυτό, ο γονιός πρέπει να είναι σε θέση να εντοπίσει το πρόβλημα. Και αυτό δεν είναι πάντα εύκολο, γιατί οι έφηβες που πάσχουν από ψυχογενή ανορεξία ή βουλιμία σκαρφίζονται δεκάδες τρόπους να εξαπατήσουν το οικογενειακό τους περιβάλλον και να συγκαλύψουν την ασθένειά τους.
«Για παράδειγμα, μια κοπέλα με ψυχογενή βουλιμία μπορεί να έχει φυσιολογικό βάρος, να τρώει μεγάλες ποσότητες και στη συνέχεια κρυφά απ’ τους γονείς της να προκαλεί στον εαυτό της εμετό ή να χρησιμοποιεί καθαρτικά. Για να αντιληφθεί ο γονιός ότι υπάρχει πρόβλημα πρέπει να κοιτάξει πίσω από την επιφάνεια, να είναι πραγματικά κοντά στο παιδί και να αναζητεί λεπτές αλλαγές στη συμπεριφορά και στην διάθεσή της», σχολιάζει η κυρία Χατζητζάνου.
Το πρόβλημα αφορά την οικογένεια
«Τι έκανα λάθος;» Το εν λόγω ερώτημα ταλανίζει κάθε γονιό, όταν η κόρη του (διότι στη συντριπτική πλειονότητα πρόκειται για κορίτσια) πάσχει από διατροφική διαταραχή. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος για τον οποίο εκατοντάδες γονείς επιλέγουν να αγνοούν το πρόβλημα, καθώς αισθάνονται ότι δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν συναισθηματικά στις ενοχές και στο ψυχικό βάρος που η παραδοχή της διαταραχής συνεπάγεται.
«Η αποδοχή της ψυχογενούς ανορεξίας ή βουλιμίας είναι πολύ δύσκολη διαδικασία για τους γονείς. Τους βασανίζουν ερωτήματα. “Πώς συνέβη; Γιατί συνέβη; Ποιος φταίει;” Η ελλιπής τους ενημέρωση συνδέεται με το φόβο, καθώς βλέπουν το παιδί τους να χάνει βάρος ή να παίρνει πολύ βάρος, καταστρέφοντας το σώμα του.
Τα πράγματα χειροτερεύουν όταν ο γονιός ακολουθεί μια “επιφανειακή” αντιμετώπιση στο πρόβλημα, όπως για παράδειγμα λέγοντας στην κόρη του να φάει περισσότερο ή να σταματήσει να τρώει», εξηγεί η κλινική ψυχολόγος του Κέντρου Ημέρας «Ανάσα», κυρία Σοφία Σέρρα.
«Παράλληλες συνεδρίες»
Οπως τονίζει, για να ξεπεράσει μία έφηβη τη διατροφική διαταραχή, πρέπει ολόκληρη η οικογένεια να αποτελέσει τμήμα της θεραπείας. «Η παρουσία και των δύο γονέων είναι σημαντική. Γίνονται οικογενειακές θεραπείες ή παράλληλες συνεδρίες με το παιδί και τους γονείς. Το παιδί αλλά και οι γονείς πρέπει να έρθουν σε επαφή με όσα δυσκολεύονται να διαχειριστούν και να ανακαλύψουν νέους τρόπους συνύπαρξης.
Αυτή η διαδικασία δεν είναι εύκολη, αλλά είναι απαραίτητη για να υπάρξει ουσιαστική θεραπεία του παιδιού. Το θετικό είναι ότι αν ο γονιός έχει τη διάθεση να έρθει σε επαφή με τα δικά του “δύσκολα” συναισθήματα, μπορεί να ενισχύσει την ανάρρωση του παιδιού του», καταλήγει η κυρία Σέρρα.
Πηγή: tovima.gr
  • Ψυχογενής ανορεξία, ψυχογενής βουλιμία και ψυχαναγκαστική πολυφαγία είναι οι πιο συχνές διατροφικές διαταραχές.
moderator

Όσκαρ ηθοποιίας από δίδυμα μωράκια [vid]

Να υποκριθούν ότι… κοιμούνται φυσικά!
Το μόνιτορ για την παρακολούθηση των δύο μωρών επιτρέπει στην Judy να τους μιλήσει από απόσταση, ωστόσο αυτά καταλαβαίνουν ότι μάλλον πλησιάζει.
Αφήνουν λοιπόν τα παιχνίδια και προσποιούνται ότι έχουν αφεθεί στην αγκαλιά του Μορφέα…
Πού να ΄ξεραν ότι και οι τοίχοι έχουν μάτια!
  • Αυτά τα αξιολάτρευτα δίδυμα κοριτσάκια ξέρουν ακριβώς τι πρέπει να κάνουν όταν η μαμά τους πλησιάζει στο δωμάτιο!
moderator

Επηρεάζει η εργασία τη σύλληψη;

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Όντρεϊ Γκάσκινς της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό επαγγελματικής και περιβαλλοντικής ιατρικής «Occupational and Environmental Medicine», σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, μελέτησαν 1.739 νοσοκόμες που προσπαθούσαν να μείνουν έγκυες. Περίπου το ένα τρίτο δούλευαν τουλάχιστον 40 ώρες και το 40% έπρεπε συχνά να σηκώνουν βάρη.
Η ανάλυση έδειξε ότι όσες γυναίκες δούλευαν πάνω από 40 ώρες εβδομαδιαίως, χρειάζονταν κατά μέσο όρο 20% περισσότερο χρόνο για να «πιάσουν» παιδί, σε σχέση με όσες δούλευαν 21 έως 40 ώρες.
Επίσης, όσες σήκωναν ή μετακινούσαν βάρη τουλάχιστον 12 κιλών αρκετές φορές μέσα στη μέρα, παρέτειναν τον χρόνο σύλληψης παιδιού έως 50% (ιδίως οι υπέρβαρες ή παχύσαρκες), σε σχέση με όσες δεν χρειαζόταν να κάνουν κάτι τέτοιο στην εργασία τους.
Από την άλλη, η εργασία σε νυχτερινές ή εναλλασσόμενες βάρδιες δεν φαίνεται να παρατείνει τον χρόνο της σύλληψης.
«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η βαριά δουλειά, τόσο σε όρους σωματικής εξάντλησης, όσο και μεγάλου ωραρίου, φαίνεται να έχει επιζήμια επίπτωση στην ικανότητα των γυναικών να μείνουν έγκυες», δήλωσε η Γκάσκινς.
Τα περισσότερα υγιή ζευγάρια συλλαμβάνουν παιδί μέσα σε τρεις έως έξι μήνες, ενώ μπορεί να χρειασθούν περισσότερο χρόνο αν έχουν προχωρημένη ηλικία, ιατρικά προβλήματα, είναι καπνιστές ή πίνουν πολύ αλκοόλ.
Οι γυναίκες που θέλουν να μείνουν γρήγορα έγκυες, σύμφωνα με τους ειδικούς, πρέπει να έχουν κανονικό βάρος, να ασκούνται σωματικά, να αποφεύγουν το κάπνισμα και το στρες, καθώς επίσης να κάνουν σεξ τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ – Capitalhealth
  • Οι γυναίκες που δουλεύουν περισσότερες από 40 ώρες την εβδομάδα, καθώς και όσες στην εργασία τους πρέπει συχνά να σηκώνουν βαριά φορτία, μένουν πιο αργά έγκυες, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.
vicky86

Πρώιμες Επιθετικές Συμπεριφορές Στο Σχολείο: Πρόληψη, Ρόλος Οικογένειας Και Εκπαίδευσης 🧠🏫

Τι Είναι Οι Πρώιμες Επιθετικές Συμπεριφορές 👶⚡
Στην προσχολική ηλικία, η επιθετικότητα δεν έχει την ίδια έννοια με την επιθετικότητα των μεγαλύτερων παιδιών ή των ενηλίκων.
Συνήθως εκδηλώνεται ως:
σπρωξίματα 🤲
δαγκώματα 🦷
φωνές ή έντονες αντιδράσεις 🔊
διεκδίκηση παιχνιδιών με βίαιο τρόπο 🧸
δυσκολία στην αναμονή ή στη συνεργασία
👉 Αυτές οι συμπεριφορές δεν σημαίνουν απαραίτητα «κακή συμπεριφορά», αλλά συχνά δείχνουν ότι το παιδί:
δεν έχει ακόμη αναπτύξει πλήρως δεξιότητες αυτορρύθμισης
δυσκολεύεται να εκφράσει λεκτικά τα συναισθήματά του
αντιδρά παρορμητικά σε ερεθίσματα
Πώς Μπορούν Να Εξελιχθούν Σε Εκφοβισμό 🚸
Αν αυτές οι συμπεριφορές:
δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα
δεν τεθούν σαφή όρια
δεν υπάρξει καθοδήγηση συναισθημάτων
τότε υπάρχει πιθανότητα να εξελιχθούν σταδιακά σε μορφές σχολικού εκφοβισμού (bullying).
Αυτό δεν συμβαίνει απότομα, αλλά με μια κλιμάκωση μέσα στα χρόνια:
αρχικά παρορμητική επιθετικότητα
στη συνέχεια επαναλαμβανόμενες συγκρούσεις
και αργότερα συνειδητή χρήση βίας ή αποκλεισμού
Το Φαινόμενο Ανά Βαθμίδα Εκπαίδευσης 🏫📊
Σύμφωνα με ερευνητικά δεδομένα, τα φαινόμενα βίας και εκφοβισμού διαφοροποιούνται ανά ηλικιακή βαθμίδα:
🧸 Νηπιαγωγείο
πρώιμες επιθετικές αντιδράσεις
δυσκολία στη συνεργασία
παρορμητικότητα
📚 Δημοτικό
λεκτική βία
περιθωριοποίηση παιδιών
μικροεκβιασμοί και κοινωνικές ομάδες
🧑‍🎓 Γυμνάσιο
πίεση για εμφάνιση και αποδοχή
θέματα ταυτότητας
σωματική και ηλεκτρονική βία 📱
🎓 Λύκειο
πιο έντονες κοινωνικές συγκρούσεις
λεκτικός και σωματικός εκφοβισμός
αυξημένη επιρροή ομάδας συνομηλίκων
Ο Ρόλος Του Οικογενειακού Περιβάλλοντος 👨‍👩‍👧💛
Η οικογένεια αποτελεί τον πρώτο και πιο σημαντικό χώρο κοινωνικοποίησης του παιδιού.
Το παιδί:
μαθαίνει πώς να εκφράζει θυμό 😠
παρατηρεί τρόπους επίλυσης συγκρούσεων
διαμορφώνει πρότυπα συμπεριφοράς
👉 Ένα περιβάλλον με:
σταθερότητα
συναισθηματική ασφάλεια
όρια αλλά και αγάπη
λειτουργεί προστατευτικά απέναντι στην ανάπτυξη επιθετικών συμπεριφορών.
Αντίθετα, ένα περιβάλλον με:
ένταση
ασυνέπεια
υπερβολική αυστηρότητα ή υπερπροστασία
μπορεί να ενισχύσει την επιθετικότητα ή την ανασφάλεια.
Ο Ρόλος Του Σχολικού Περιβάλλοντος 🏫🌈
Το σχολείο δεν είναι απλώς χώρος μάθησης, αλλά και χώρος κοινωνικής διαμόρφωσης.
Ένα ασφαλές σχολικό περιβάλλον:
μειώνει τις επιθετικές συμπεριφορές
ενισχύει τη συνεργασία
καλλιεργεί ενσυναίσθηση
👉 Οι εκπαιδευτικοί έχουν καθοριστικό ρόλο, καθώς λειτουργούν ως:
πρότυπα συμπεριφοράς
διαμεσολαβητές συγκρούσεων
υποστηρικτές συναισθηματικής ανάπτυξης
Σύνδεση Σχολείου Και Οικογένειας 🤝
Η συνεργασία σχολείου και οικογένειας είναι από τους πιο κρίσιμους παράγοντες πρόληψης.
Όταν υπάρχει επικοινωνία:
τα προβλήματα εντοπίζονται νωρίς
υπάρχει κοινή γραμμή αντιμετώπισης
το παιδί αισθάνεται σταθερότητα
👉 Η έλλειψη συνεργασίας, αντίθετα, μπορεί να ενισχύσει τις δυσκολίες.
Τρόποι Πρόληψης Και Αντιμετώπισης 🛠️💡
Η πρόληψη του φαινομένου δεν βασίζεται σε μία μόνο ενέργεια, αλλά σε ένα σύνολο πρακτικών:
📌 1. Επιμόρφωση εκπαιδευτικών
κατανόηση επιθετικών συμπεριφορών
διαχείριση συγκρούσεων στην τάξη
📌 2. Κανόνες και πρωτόκολλα
σαφείς διαδικασίες για όλα τα σχολεία
ενιαία αντιμετώπιση περιστατικών
📌 3. Δράσεις ευαισθητοποίησης
συζητήσεις στην τάξη
βιωματικά παιχνίδια ρόλων 🎭
καλλιέργεια ενσυναίσθησης
📌 4. Υποστηρικτικές δομές
ψυχολόγοι
κοινωνικοί λειτουργοί
συμβουλευτικές υπηρεσίες 🧠
📌 5. Δημιουργικές δραστηριότητες
σκάκι ♟️
θέατρο 🎭
κινηματογραφικές προβολές 🎬
ομαδικά παιχνίδια
Ο Ρόλος Των Γονέων Στην Πρόληψη 👨‍👩‍👧‍👦💛
Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν ουσιαστικά:
μιλώντας καθημερινά με το παιδί 💬
δείχνοντας πώς λύνονται οι συγκρούσεις χωρίς βία
θέτοντας όρια με σταθερότητα
ενισχύοντας την ενσυναίσθηση
👉 Το παιδί μαθαίνει κυρίως από αυτό που βλέπει, όχι από αυτό που του λέγεται.
Σημάδια Που Χρειάζονται Προσοχή ⚠️
Κάποια σημάδια που δεν πρέπει να αγνοούνται:
συχνές συγκρούσεις με άλλα παιδιά
δυσκολία στο μοίρασμα
έντονες εκρήξεις θυμού
απόρριψη κανόνων
👉 Σε αυτές τις περιπτώσεις, η συνεργασία με ειδικούς μπορεί να είναι πολύ βοηθητική.
Συχνές Ερωτήσεις (FAQ) ❓
Είναι φυσιολογικό ένα παιδί να είναι επιθετικό στο νηπιαγωγείο;
Ναι, μέχρι ένα βαθμό. Είναι μέρος της ανάπτυξης, αλλά χρειάζεται καθοδήγηση.
Η επιθετικότητα σημαίνει ότι το παιδί θα γίνει εκφοβιστής;
Όχι απαραίτητα. Η εξέλιξη εξαρτάται από το περιβάλλον και την παρέμβαση.
Ποιος έχει μεγαλύτερη ευθύνη, γονείς ή σχολείο;
Και οι δύο. Η συνεργασία είναι καθοριστική.
Συμπερασματικά 🌟💛
Οι πρώιμες επιθετικές συμπεριφορές δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται με φόβο ή τιμωρία, αλλά με κατανόηση, καθοδήγηση και συνεργασία.
Η οικογένεια και το σχολείο αποτελούν δύο αλληλένδετους πυλώνες που διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο το παιδί θα μάθει να σχετίζεται με τους άλλους.
Με σωστή πρόληψη, ενίσχυση της ενσυναίσθησης και σταθερά όρια, μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να αναπτύξουν υγιείς κοινωνικές σχέσεις και να χτίσουν ένα ασφαλές συναισθηματικό μέλλον. 🌈👶
  • Οι πρώιμες επιθετικές συμπεριφορές στην προσχολική και σχολική ηλικία αποτελούν ένα σημαντικό αναπτυξιακό και κοινωνικό ζήτημα που απασχολεί γονείς, εκπαιδευτικούς και ειδικούς ψυχικής υγείας. 🌱
    Αν και σε μικρές ηλικίες συχνά εμφανίζονται ως «αθώες αντιδράσεις», όταν δεν αντιμετωπιστούν σωστά, μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για μελλοντικές μορφές σχολικού εκφοβισμού.

    Η έγκαιρη αναγνώριση και παρέμβαση είναι καθοριστικής σημασίας για την ψυχοκοινωνική εξέλιξη του παιδιού. 💛
vicky86

«Γονικός έλεγχος»: Δωρεάν Android εφαρμογή για γονείς

Σύμφωνα με την Έκθεση Ofcom για τα Μέτρα Διαδικτυακής Ασφάλειας, που εκδόθηκε τον Ιανουάριο 2015, παρατηρείται μία σημαντική αύξηση στην πρόσβαση, την κατοχή και χρήση υπολογιστών tablet σε παιδιά όλων των ηλικιών από το 2013. Αρκετά παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας είναι κάτοχοι smartphones (το 20% των smartphones στις ηλικίες 8-11 και το 65% στις ηλικίες 12-15), ενώ στις ηλικίες μεταξύ 12-15, αναφέρεται ως η συσκευή που θα τους έλειπε περισσότερο.
Στόχος της ESET είναι να διαφυλάξει ότι τα παιδιά κάθε ηλικίας μπορούν να έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο με περισσότερη ασφάλεια, χωρίς να ανησυχούν για online απειλές όπως κακόβουλες διαφημίσεις, phishing και malware.
«Η εφαρμογή Γονικός Έλεγχος της ESET για Android σχεδιάστηκε για να προσφέρει στους γονείς τη σιγουριά ότι τα παιδιά τους είναι ασφαλή κατά τη χρήση των «έξυπνων» συσκευών παρέχοντας τους προστασία, ευχρηστία και επιδόσεις μέσα από μία σειρά δωρεάν και premium χαρακτηριστικών» σημειώνει ο Branislav Orlik, Product Manager της ESET. «Ο επόμενος στόχος μας είναι να προσφέρουμε προστασία στις οικογένειες ενάντια στις online απειλές, ώστε να μπορούν να απολαμβάνουν τον πλούτο της πληροφορίας και της ψυχαγωγίας που υπάρχει στο διαδίκτυο.»
unnamed (2)Η εφαρμογή Γονικός Έλεγχος της ESET για Android είναι ένα ολοκληρωμένο και φιλικό σύστημα προστασίας, που βοηθά τους γονείς να οικοδομήσουν μία σχέση σεβασμού με τα παιδιά τους που χρησιμοποιούν smartphone ή tablet. Σχεδιασμένη να βοηθά τους γονείς στην προστασία των παιδιών τους από τους διαδικτυακούς κινδύνους και τις ακατάλληλες ιστοσελίδες, η εφαρμογή διαθέτει μία σειρά χαρακτηριστικών ασφάλειας σε συνδυασμό με ένα εύχρηστο περιβάλλον εργασίας.
Μεταξύ των χαρακτηριστικών περιλαμβάνονται:
– Application Guard: εμποδίζει το ακατάλληλο περιεχόμενο βάσει προεπιλογής σύμφωνα με την ηλικία του παιδιού.
– Time Management: επιτρέπει στους γονείς να περιορίσουν το χρόνο που αφιερώνει το παιδί σε παιχνίδια και άλλες εφαρμογές, ακόμη και όταν το παιδί βρίσκεται εκτός σπιτιού.
– Web Guard: φιλτράρει ακατάλληλα website σύμφωνα με την ηλικία του παιδιού.
– Child Locator: επιτρέπει στους γονείς να εντοπίζουν οποιαδήποτε στιγμή την τοποθεσία του παιδιού τους.

Οι δοκιμές της έκδοσης BETA είναι πολύ σημαντικές για εμάς» συνεχίζει ο Orlik. «Έχουμε εργαστεί πολύ σκληρά για να κάνουμε την εφαρμογή Γονικός Έλεγχος της ESET για χρήστες Android εξίσου φιλική, διαισθητική και χρήσιμη τόσο για παιδιά όσο και για γονείς. Ωστόσο, τίποτα δεν συγκρίνεται με τα σχόλια των ίδιων των γονιών και των παιδιών σε όλον τον κόσμο. Γι’ αυτό έχουμε αποφασίσει να προσφέρουμε τα premium χαρακτηριστικά σε όλες τις οικογένειες που θα συμμετάσχουν στις δοκιμές BETA δωρεάν χωρίς καμία δέσμευση για έξι ολόκληρους μήνες.»
Όσοι επιθυμούν να συμμετάσχουν στη φάση δοκιμών της έκδοσης Beta της εφαρμογής Γονικός Έλεγχος της ESET για Android, μπορούν να γίνουν μέλη στο Πρόγραμμα Beta της ESET στη διεύθυνση http://www.eset.com/gr/beta/parental-control-android/.
  • Την έκδοση Beta της νέας εφαρμογής Γονικός Έλεγχος για Android παρουσίασε πρόσφατα η ESET. Θέλοντας να ευχαριστήσει όλους όσους συμμετέχουν στις δοκιμές της έκδοσης Beta, η ESET προσφέρει δωρεάν πρόσβαση στα χαρακτηριστικά ασφάλειας της εφαρμογής όπως το Web Guard και το Time Management για έξι μήνες.
moderator

Γονείς σε Μεγάλη Ηλικία: Πώς να Απολαύσετε την Οικογένεια Χωρίς Άγχος και Ενοχές

Η γονεϊκότητα έχει αλλάξει πολύ τις τελευταίες δεκαετίες.
Αν στο παρελθόν οι γονείς σε μεγάλη ηλικία αποτελούσαν την εξαίρεση, σήμερα όλο και πιο συχνά συναντάμε γυναίκες και άνδρες που αποφασίζουν να αποκτήσουν παιδί μετά τα 40.
Οι λόγοι ποικίλλουν: καριέρα, προσωπική ανάπτυξη, οικονομική σταθερότητα ή απλώς η επιθυμία να βιώσουν την εμπειρία της γονεϊκότητας όταν αισθάνονται έτοιμοι.
Η επιστήμη πλέον δείχνει ότι η μητρότητα σε μεγαλύτερη ηλικία δεν είναι απαραίτητα επικίνδυνη.
Οι προχωρημένες μέθοδοι υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, οι καλύτερες ιατρικές πρακτικές και η πληρέστερη ενημέρωση για τη σωματική και ψυχική υγεία έχουν μειώσει τους κινδύνους.
Ωστόσο, η γονεϊκότητα μετά τα 40 δεν είναι εύκολη υπόθεση.
Η ενέργεια, η σωματική αντοχή και η αντοχή στην καθημερινή φροντίδα ενός παιδιού δεν είναι στα ύψη όπως στην εικοσαετία ή τη δεκαετία των τριάντα.
Σε αυτό το άρθρο θα εξετάσουμε τα πλεονεκτήματα και τις προκλήσεις της γονεϊκότητας σε μεγάλη ηλικία και θα δώσουμε πρακτικές συμβουλές για να δημιουργήσετε αρμονική σχέση με το παιδί σας, χωρίς να εξαντλείστε ή να αισθάνεστε ένοχοι για τη διαφορά ηλικίας.
Τα Πλεονεκτήματα της Γονεϊκότητας σε Μεγάλη Ηλικία
Παρά τις σωματικές προκλήσεις, η γονεϊκότητα σε μεγαλύτερη ηλικία έχει σημαντικά πλεονεκτήματα:
Συναισθηματική ωριμότητα: Οι γονείς άνω των 40 συνήθως διαθέτουν μεγαλύτερη ψυχική ωριμότητα, υπομονή και εμπειρία ζωής, στοιχεία που βοηθούν στη διαχείριση των καθημερινών προκλήσεων της ανατροφής.
Οικονομική σταθερότητα: Οι περισσότεροι γονείς σε μεγαλύτερη ηλικία έχουν καταφέρει να έχουν επαγγελματική και οικονομική σταθερότητα, γεγονός που μειώνει το άγχος και προσφέρει περισσότερες δυνατότητες για δραστηριότητες και εκπαίδευση του παιδιού.
Εστίαση στην ποιότητα της σχέσης: Η ενέργεια και η διάθεση επικεντρώνονται περισσότερο στην ουσία της γονεϊκότητας – τη σύνδεση με το παιδί – παρά στη διαρκή ανησυχία για καριέρα ή κοινωνικές συγκρίσεις.
Συνειδητή επιλογή: Η απόφαση να αποκτήσει κανείς παιδί σε μεγαλύτερη ηλικία είναι συνήθως πιο στοχευμένη και συνειδητή, βασισμένη σε προσωπική θέληση και προετοιμασία, παρά σε κοινωνικές πιέσεις.
Οι Προκλήσεις της Γονεϊκότητας σε Μεγάλη Ηλικία
Παρά τα πλεονεκτήματα, υπάρχουν προκλήσεις που πρέπει να ληφθούν υπόψη:
Σωματική κούραση: Οι δραστηριότητες ενός μικρού παιδιού απαιτούν ενέργεια. Η συνεχής επαγρύπνηση, το παιχνίδι στο πάτωμα και η φυσική κούραση μπορεί να είναι πιο απαιτητικά για γονείς άνω των 40.
Διαφορά ηλικίας με συνομήλικους γονείς: Αυτό μπορεί να δημιουργήσει συναισθήματα κοινωνικής πίεσης ή συγκρίσεις με άλλους γονείς που είναι νεότεροι και πιο ενεργητικοί.
Συχνά μεγαλύτερη ανησυχία: Η συνειδητοποίηση ότι η γονεϊκή περίοδος είναι περιορισμένη σε χρόνο μπορεί να προκαλέσει άγχος και πίεση να «περάσουν τα πάντα σωστά».
Επιπλέον υγειονομικοί κίνδυνοι: Παρόλο που η επιστήμη έχει μειώσει πολλούς κινδύνους, μια μητέρα σε μεγάλη ηλικία πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική με την υγεία της πριν και μετά τη γέννα.
Πώς να Δημιουργήσετε Αρμονία με το Παιδί Σας
Για να αντιμετωπίσετε με επιτυχία τις προκλήσεις της γονεϊκότητας σε μεγαλύτερη ηλικία, υπάρχουν πρακτικές στρατηγικές που μπορούν να κάνουν τη διαφορά:
Αφήστε το παιδί να έχει παρέες με συνομηλίκους: Η κοινωνικοποίηση βοηθά το παιδί να αναπτύξει δεξιότητες ανεξαρτησίας και να νιώσει μέρος μιας κοινότητας. Για έναν γονέα μεγαλύτερης ηλικίας, αυτό σημαίνει ότι το παιδί δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τον γονέα για παιχνίδι και ψυχαγωγία.
Δημιουργήστε μοντέρνο και νεανικό χώρο: Το παιδικό δωμάτιο ή ο χώρος παιχνιδιού πρέπει να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της ηλικίας του παιδιού και να είναι σύγχρονος. Αυτό βοηθά τον γονέα να αισθάνεται πιο «συντονισμένος» με το παιδί, παρά με τη διαφορά ηλικίας.
Ξοδέψτε ποιοτικό χρόνο με το παιδί: Παρά τη φυσική κόπωση, οι δραστηριότητες όπως το παιχνίδι, οι βόλτες ή η ανάγνωση βιβλίων ενισχύουν τη σχέση και προσφέρουν ενέργεια και χαρά.
Αποφύγετε να λέτε ότι είστε μεγάλοι για κάτι: Η φράση «είμαι πολύ μεγάλος για να παίξω μπάλα» μπορεί να μεταφέρει στο παιδί το μήνυμα ότι υπάρχει περιορισμός λόγω ηλικίας. Αντίθετα, η ενεργή συμμετοχή ενισχύει τη σύνδεση και ενθαρρύνει το παιδί.
Αντλήστε ενέργεια από το παιδί: Τα παιδιά έχουν απεριόριστη ενέργεια και ζωντάνια. Αντί να βλέπετε τη διαφορά ηλικίας ως πρόβλημα, αφεθείτε στις στιγμές παιχνιδιού και διασκέδασης.
Φροντίστε τη σωματική σας κατάσταση: Η άσκηση, η σωστή διατροφή και η φροντίδα του σώματος είναι απαραίτητες για να αντιμετωπίσετε τις απαιτήσεις της καθημερινότητας. Γυμναστήριο, περπάτημα, τρέξιμο ή γιόγκα μπορούν να αυξήσουν την αντοχή και την ευεξία.
Σκεφθείτε και συμπεριφερθείτε με μοντέρνο τρόπο: Η γονεϊκότητα σε μεγαλύτερη ηλικία απαιτεί ευελιξία και ανοχή στις νέες τάσεις, την τεχνολογία και τα ενδιαφέροντα των παιδιών. Η προσαρμοστικότητα είναι κλειδί για να νιώθετε κοντά στο παιδί σας.
Μην προσπαθείτε να φαίνεστε νεότεροι: Η υπερβολική προσπάθεια να δείχνετε είκοσι χρονών μπορεί να δημιουργήσει ψευδείς προσδοκίες και πίεση. Κρατήστε την προσωπικότητά σας ακέραια και αποδεχτείτε τη φυσική σας ηλικία.
Η Σχέση με το Παιδί και η Διαφορά Ηλικίας
Η διαφορά ηλικίας μπορεί να είναι τόσο πλεονέκτημα όσο και πρόκληση.
Οι γονείς μεγαλύτερης ηλικίας έχουν συνήθως περισσότερη εμπειρία ζωής και μπορούν να διδάξουν σημαντικά μαθήματα στα παιδιά τους.
Από την άλλη πλευρά, μπορεί να χρειαστεί να βρουν τρόπους να «συντονιστούν» με τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των παιδιών, ώστε να αποφευχθεί η ψυχολογική απόσταση.
Η σύνδεση δεν εξαρτάται από την ηλικία, αλλά από τη στάση, την ενέργεια και την ποιότητα του χρόνου που περνάτε μαζί.
Με την κατάλληλη προσαρμογή, η σχέση μπορεί να είναι βαθιά και ουσιαστική, ακόμα και με διαφορά 20 ή 25 ετών.
Συμπέρασμα
Η απόφαση να γίνετε γονέας σε μεγάλη ηλικία δεν είναι ούτε απλή ούτε εύκολη, αλλά μπορεί να είναι ιδιαίτερα ικανοποιητική και ουσιαστική.
Η επιστήμη έχει μειώσει πολλούς κινδύνους, ενώ η ψυχική ωριμότητα, η εμπειρία και η συνειδητή επιλογή κάνουν την εμπειρία πιο σταθερή και γεμάτη νόημα.
Οι πρακτικές στρατηγικές – όπως η κοινωνικοποίηση του παιδιού, η ποιότητα χρόνου μαζί του, η φροντίδα του σώματος και η διατήρηση της προσωπικότητας – μπορούν να εξασφαλίσουν ότι η γονεϊκότητα θα είναι αρμονική, γεμάτη χαρά και δημιουργικότητα.
Η ηλικία δεν είναι εμπόδιο για να γίνετε γονέας που απολαμβάνει την καθημερινότητα, συνδέεται ουσιαστικά με το παιδί του και προσφέρει ό,τι καλύτερο μπορεί να δώσει.
Το μυστικό βρίσκεται στην αποδοχή, την προσαρμογή και την αγάπη – στοιχεία που δεν μετριούνται με χρόνια, αλλά με ποιότητα και αφοσίωση
  • Η επιστήμη και οι καθημερινές υποχρεώσεις σε συνδυασμό με την αύξηση του προσδόκιμου ζωής έχουν κάνει πλέον συνηθισμένη την εικόνα να βλέπουμε μεγάλους σε ηλικία γονείς με μικρά παιδιά.
moderator

Γιατί οι γονείς δεν πρέπει να φιλούν τα παιδιά τους στο στόμα

Υπάρχουν άνθρωποι που συνηθίζουν να ταυτίζουν το χαιρετισμό μ’ ένα φιλί στο στόμα.
Κάποιοι άλλοι θεωρούν ότι ένα φιλί στο μάγουλο είναι αρκετό μεταξύ φίλων και γνωστών και κρατούν το φιλί στο στόμα για τους αγαπημένους τους, το σύντροφό τους, τους γονείς τους και τα παιδιά τους.
Πολλές μαμάδες συνηθίζουν να δίνουν στα παιδιά τους φιλί στο στόμα όχι μόνο όταν είναι μωρά, αλλά και αργότερα, όταν μεγαλώνουν πια.

Γιατρός τάσσεται κατά του φιλιού στο στόμα από γονείς σε παιδιά προειδοποιώντας ότι αυτό είναι «πάρα πολύ σεξουαλικό».

Πολλοί γονείς θα το δουν ως ένα απλό σημάδι της γονικής αγάπης, αλλά ο Δρ Charlotte Reznick έχει προειδοποιήσει ότι το στόμα είναι μια ερωτογενής ζώνη, η οποία «μπορεί να είναι διεγερτική» και στη συνέχεια να προκαλέσει σύγχυση στα παιδιά.
Ο γιατρός υποστηρίζει ότι τα παιδιά μπορεί να μπερδευτούν από αυτή την κίνηση των γονιών τους, βλέποντας την ίδια κίνηση να κάνουν και ο μπαμπάς με τη μαμά μεταξύ τους.
Σύμφωνα με τον Δρ Charlotte  η κίνηση αυτή θα μπορούσε να προκαλέσει ένα παιδί να σκεφτεί:
«Αν η μαμά και ο μπαμπάς φιλιούνται στο στόμα και το αντίστροφο, τι σημαίνει αυτό, όταν εγώ, ένα μικρό αγόρι ή κορίτσι, φιλώ τους γονείς μου στο στόμα»
Την άποψη αυτή δεν συμμερίζονται πολλοί ψυχολόγοι, που υποστηρίζουν ότι δεν δημιουργείται σύγχυση στα παιδιά από την πράξη αυτή, ενώ αντιπαραθέτουν την πράξη του θηλασμού, που μπορεί να φαντάζει σεξουαλική, αλλά δεν δημιουργεί κάποιο πρόβλημα στα παιδιά.

  • Γιατρός τάσσεται κατά του φιλιού στο στόμα από γονείς σε παιδιά προειδοποιώντας ότι αυτό είναι «πάρα πολύ σεξουαλικό».
moderator

Account

Navigation

Αναζήτηση

Αναζήτηση

Configure browser push notifications
Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.