Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Στα ερωτήματα αυτά – και σε πολλά άλλα – θέλησε να βρει την απάντηση η κυτταρική βιολόγος και επιστημονική συντάκτρια του περιοδικού «New Scientist» Λίντα Γκιντς, όταν έμεινε έγκυος στο πρώτο της παιδί.
Το αποτέλεσμα ήταν να αρχίσει μία έρευνα για την επιστήμη της κυήσεως, του τοκετού και των νεογέννητων βρεφών, η οποία 18 μήνες αργότερα οδήγησε στην συγγραφή ενός βιβλίου.
Τιτλοφορείται «Bumpology» (εκδ. Bantam Press) και αρχές του έτους κυκλοφόρησε στη Βρετανία.
Στο βιβλίο αυτό, το οποίο προορίζεται «για τους περίεργους μέλλοντες γονείς», η κυρία Γκιντς διαλύει μύθους για την εγκυμοσύνη και τα έμβρυα, και καταγράφει όσα έχει βρει η επιστήμη έως σήμερα.
Να μερικά από τα θαυμαστά που αποτυπώνει:

* Γιατί μιλάμε στα μωρά «μωρουδίστικα».
Οι γονείς σε όλο τον κόσμο έχουν την κοινή τάση να μιλούν τραγουδιστά στα μωρά και με λέξεις που περισσότερο μοιάζουν με άναρθρους ήχους (όπως τα «αγκού», «μπου» κ.τ.λ. που χρησιμοποιούμε στην χώρα μας). Αυτό δεν γίνεται τυχαία, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου Μπράουν. 
Όπως έδειξε, η επιμήκυνση των φωνηέντων εντείνει την ικανότητα των βρεφών να αναγνωρίζουν τις λέξεις, ενώ ο τραγουδιστός τρόπος ομιλίας προσελκύει την προσοχή τους.

* Γιατί μυρίζουν τόσο όμορφα τα μωρά.
Η μυρωδιά των μωρών έχει κάτι… εθιστικό και πολλές μαμάδες παραδέχονται ότι περνούν ώρες μυρίζοντας το μωρό τους. Και δικαίως, καθώς αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι μέσα σε μία-δύο μέρες από τον τοκετό, οι γυναίκες μπορούν να αναγνωρίσουν το μωρό τους με κλειστά μάτια μόνο και μόνο από την μυρωδιά του. 
Αν και δεν είναι επακριβώς γνωστόν που οφείλεται η χαρακτηριστική, υπέροχη μυρωδιά του κεφαλιού των βρεφών, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι παίζουν ρόλο οι σμηγματογόνοι αδένες, οι οποίοι είναι ιδιαιτέρως ενεργοί στα νεογέννητα μωρά, ιδίως στο κεφάλι και στο προσωπάκι τους. 
Η δε «γαλατίλα» τους πιθανώς οφείλεται στο ότι η μυρωδιά του σώματος επηρεάζεται απ’ ό,τι τρώμε.

* Μπορούν να «γευθούν» τα έμβρυα τα πικάντικα φαγητά που τρώει η μητέρα;
Οι γευστικοί κάλυκες στη γλώσσα των εμβρύων αναπτύσσονται την 13η-15η εβδομάδα της κυήσεως, παρέχοντάς τους τη δυνατότητα να αντιληφθούν απλές γεύσεις, όπως το γλυκό, το πικρό και το αλμυρό. 
Οι μυρωδιές και οι γεύσεις από το φαγητό της εγκύου περνάνε στο αμνιακό υγρό που περιβάλλει το μωρό και στο τρίτο τρίμηνο της κυήσεως, όταν πια το μωρό καταπίνει σχεδόν ένα λίτρο αμνιακού υγρού την ημέρα, «γεύεται» ό,τι έχει φάει η μαμά του. Μάλιστα μελέτες έχουν δείξει πως οι διατροφικές προτιμήσεις της εγκύου επηρεάζουν εκείνες του μωρού της. 
Σε μία από αυτές, λ.χ., τα μωρά γυναικών οι οποίες έπιναν ένα ποτήρι καροτοχυμό τέσσερις φορές την εβδομάδα στη διάρκεια του τελευταίου τριμήνου της κυήσεως, έβρισκαν ιδιαίτερα γευστικά τα δημητριακά με χυμό καρότου όταν μεγάλωσαν. 
Σε κάποιες άλλες διαπιστώθηκε πως όταν οι έγκυοι έτρωγαν πολλά φρούτα, τα μωρά τους λάτρευαν τα φρούτα μετά τον απογαλακτισμό.

* Μπορούν τα έμβρυα να καταλάβουν το στρες της εγκύου;
Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι η ψυχική διάθεση της μητέρας επηρεάζει το έμβρυο – και οι πιο χαρακτηριστικές είναι αυτές που δείχνουν πώς αλλάζει η κινητικότητα του στη μήτρα. 
Επιστήμονες από το ιαπωνικό Πανεπιστήμιο του Ναγκασάκι, λ.χ., σε πείραμα διαπίστωσαν πως όταν οι έγκυοι άκουγαν χαρούμενη μουσική με ακουστικά, τα έμβρυα διεγείρονταν και κουνούσαν τα χεράκια τους, ενώ όταν άκουγαν λυπημένη μουσική οι κινήσεις τους περιορίζονταν. 
Η αιτία γι’ αυτές τις επιρροές πιστεύεται ότι είναι οι ορμονικές διακυμάνσεις που παρατηρούνται αναλόγως με την ψυχική διάθεση της εγκύου.

* Γιατί αλλάζουν χρώμα τα μάτια τους.
Το χρώμα των ματιών είναι κληρονομούμενο χαρακτηριστικό, το οποίο καθορίζεται από την ποσότητα της χρωστικής ουσίας μελανίνη που παράγει ο οργανισμός κάθε ανθρώπου. 
Τα μωρά εκ φύσεως έχουν πολύ μικρή παραγωγή μελανίνης κατά τη γέννηση, γι’ αυτό και τα περισσότερα γεννιούνται με μπλε ή μπλε-γκρι μάτια. 
Καθώς όμως τα ματάκια τους εκτίθενται στο φως, η παραγωγή της μελανίνης αυξάνεται και έτσι αλλάζουν τα μάτια τους χρώμα μέχρι την ηλικία των 6 μηνών. Μετά από αυτήν, δύσκολα θα αλλάξει δραματικά.

* Γιατί λένε πρώτα «μπαμπά».
Η ομιλία απαιτεί τον συντονισμό σχεδόν 70 διαφορετικών μυών και τμημάτων του σώματος, γι’ αυτό και τα μωρά συνήθως αρχίζουν να βγάζουν τις πρώτες ακατάληπτες «λέξεις» στην ηλικία των επτά ή οκτώ μηνών. 
Διεθνείς μελέτες της δρος Μπάρμπρα Λ. Ντέιβις, από το Πανεπιστήμιο του Τέξας, έχουν δείξει ότι σε όλο τον πλανήτη τα μωρά κατορθώνουν πιο εύκολα να συνδυάζουν πρώτα το «μπ», το «ντ», το «μ», το «γκ» και το «α». 
Οι πρώτες λέξεις τους, λοιπόν, είναι «μπαμπά» και «μαμά» όχι επειδή είμαστε τα πιο σημαντικά πρόσωπα στη ζωή τους, αλλά γιατί τους είναι πιο εύκολο. 
Το «μπα», όμως, είναι ακόμα πιο εύκολο από το «μα», διότι για να το πουν χρησιμοποιούν τα χείλη, τη γνάθο και την μαλακή υπερώα (το «κρεατάκι» που κρέμεται στο πίσω μέρος του στόματος), ενώ για να πουν το «μα» πρέπει να ακινητοποιηθεί η μαλακή υπερώα, κάτι που είναι σαφώς πιο πολύπλοκη διεργασία.
Έτσι συχνά λένε πρώτα «μπαμπά».
 
Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Weekend
  • Γιατί μυρίζει τόσο όμορφα το κεφαλάκι των μωρών; Γιατί τους μιλάμε «μωρουδίστικα»; Και γιατί επιμένουν να λένε πρώτα «μπαμπά»;
Με το «πράσινο φως» που δόθηκε στο πρωτοποριακό σχέδιο δέκα Βρετανίδες θα έχουν την ευκαιρία να ανοίξουν το δρόμο πιθανώς για χιλιάδες γυναίκες να κάνουν πραγματικότητά το όνειρο της μητρότητας.
Αν όλα πάνε καλά το πρώτο μωρό από μεταμόσχευση μήτρας μπορεί να γεννηθεί το 2017 και λίγο αργότερα στην επέμβαση αυτή να έχουν πρόσβαση πολλές γυναίκες που αυτή τη στιγμή δεν μπορούν να κάνουν παιδιά.
Ο επικεφαλής του πρότζεκτ Richard Smith από το Imperial College London, λέει πως η επέμβαση αυτή χαρίζει «ακτίνα φωτός» σε 50.000 γυναίκες σε ηλικία τεκνοποίησης που γεννήθηκαν χωρίς μήτρα ή υποβλήθηκαν σε υστερεκτομή λόγω ασθενειών.
Ο Smith που αφιέρωσε 19 χρόνια στην έρευνα και την τελειοποίηση της τεχνικής του δήλωσε: «Όταν δούμε τη μητέρα να κρατά το πρώτο μωρό θα είναι μια αξιοσημείωτη στιγμή».
«Θα είναι ένα υπέροχο δώρο να κυοφορήσω το δικό μου παιδί», δήλωσε στη Daily Mail η υποψήφια για μεταμόσχευση Sophie Lewis.
«Είναι σαν την πρώτη μεταμόσχευση καρδιάς. Δεν θα σώσει ζωές αλλά θα αλλάξει ζωές και μοιάζει να είμαστε σε μια στιγμή- ορόσημο στην ιστορία. Αν εφαρμοστεί, θα φέρει επανάσταση στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τις γυναίκες που έχουν προβλήματα στη μήτρα», λέει από την πλευρά του ο καθηγητής Allan Pacey, ειδικός σε θέματα γονιμότητας.
Ο βρετανικός Οργανισμός Μεταμοσχέυσεων πήρε την άδεια της επιτροπής βιοηθικής στο Royal Free Hospital του Λονδίνου για να γίνουν δέκα τέτοιες μεταμοσχεύσεις.
Οι επεμβάσεις θα γίνουν σε γυναίκες που γεννήθηκαν χωρίς μήτρα ή υποβλήθηκαν σε υστερεκτομή.
Περισσότερες από εκατό γυναίκες έχουν ήδη χαρακτηριστεί κατάλληλες και ελπίζουν να ακολουθήσουν τα βήματα των τεσσάρων Σουηδέζων που ήδη γέννησαν μετά τις πρώτες επιτυχημένες μεταμοσχεύσεις μήτρας.
Οι γυναίκες θα επιλεγούν σε διάστημα 3-4 μηνών, θα είναι ηλικίας από 24 έως 38 ετών, υγιείς και με σχέσεις μεγάλης διάρκειας. Σε κάποιες περιπτώσεις θα εξεταστούν και οι περιπτώσεις γυναικών στα 40
Οι μήτρες θα προέλθουν από δωρήτριες που έμειναν εγκεφαλικά νεκρές ύστερα από τροχαία, καρδιακή ανακοπή ή άλλη ασθένεια. Η επέμβαση αφαίρεσής της διαρκεί τρεις ώρες και άλλες έξι η διαδικασία τοποθέτησής της στο σώμα της λήπτριας.

Στη συνέχεια θα χρειαστεί αναμονή ενός έτους πριν γίνει γονιμοποίηση ωαρίου- πιθανότατα με εξωσωματική γονιμοποίηση- και εφόσον προκύψει εγκυμοσύνη το μωρό θα γεννηθεί με καισαρική τομή για να μην περάσει η μήτρα το σοκ του τοκετού.
Η λήπτρια θα παίρνει ανοσοκατασταλτικά και η μήτρα στη συνέχεια θα αφαιρεθεί για να περιοριστεί η έκθεση της γυναίκας σε φάρμακα.
Πριν υλοποιηθεί το πρόγραμμα στη Σουηδία έγιναν άλλες δύο απόπειρες. Επτά από τις εννέα μεταμοσχεύσεις που έγιναν στο πλαίσιο προγράμματος του Πανεπιστημίου του Γκέτεμποργκ ήταν επιτυχημένες. Τέσσερις από τις γυναίκες αυτές γέννησαν ήδη παιδιά ενώ η 5η εγκυμονεί.
Ο Smith αναγνωρίζει πως η μεταμόσχευση ενέχει και κινδύνους αλλά αναγνωρίζει επίσης πως κάποιες γυναίκες δοκιμάζονται τόσο από την αδυναμία τους να τεκνοποιήσουν που πιστεύουν πως αξίζει να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο αυτό.
                                                                                                                                                                               Πηγή newsbeast.gr
  • Για πρώτη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο δέκα γυναίκες θα υποβληθούν σε μεταμόσχευση μήτρας, μια επέμβαση που αναμένεται να τους αλλάξει τη ζωή.
Eπιδρούν στο μωρό που κυοφορείται τα όσα συμβαίνουν γύρω του; Tα αγόρια ως έμβρυα είναι πιο ευαίσθητα από τα κορίτσια; H ψυχολογική κατάσταση της γυναίκας κατά την εγκυμοσύνη έχει αντίκτυπο στη μετέπειτα συμπεριφορά του παιδιού;
Έως αρκετά πρόσφατα η ζωή μέσα στην κοιλιά, αλλά και οι πρώτοι μήνες μετά τη γέννηση ενός βρέφους θεωρούνταν, από επιστήμονες και μη, άνευ σημασίας για τη μετέπειτα ζωή. Eπικρατούσε η άποψη πως τα αγέννητα έμβρυα αλλά και τα βρέφη δεν καταλαβαίνουν, δεν αισθάνονται, δεν μαθαίνουν τίποτε και πως οτιδήποτε συμβαίνει κατά την πρώτη αυτή περίοδο της ζωής δεν έχει την παραμικρή συνέπεια για την κατοπινή εξέλιξη του κάθε ανθρώπου. Oι νεότερες όμως έρευνες της ιατρικής και της ψυχολογίας επιβεβαιώνουν, με όλο πιο σαφή και αδιαμφισβήτητο τρόπο, ότι αυτό που από διαίσθηση καταλάβαιναν οι έγκυοι γυναίκες και οι μητέρες, και το οποίο αντιμετωπιζόταν ως γυναικείος συναισθηματισμός, δεν είναι καθόλου λάθος. Ενώ είναι ακόμη μέσα στην κοιλιά της μητέρας, το έμβρυο συμμετέχει σε ό,τι συμβαίνει γύρω του. Kαι φαίνεται, επίσης, ότι αυτά που ζούμε κατά τους πρώτους μήνες της ύπαρξής μας αποτελούν θεμέλιο για την κατοπινή ζωή μας.
Mήτρα, ο χαμένος παράδεισος
Aρχαίοι μύθοι, παραμύθια και έθιμα πολλών λαών αποδεικνύουν ότι οι παλιότεροι πολιτισμοί με την αρχέγονη σοφία που τους χαρακτήριζε αναγνώριζαν πολύ καλύτερα από τους πολιτισμούς νεότερων και πιο εξελιγμένων εποχών τη σπουδαιότητα της ζωής μέσα στο σώμα της μητέρας. O πλακούντας είχε εξέχουσα θέση σε τελετουργικά ήθη κι έθιμα ως σύμβολο ασφάλειας και φροντίδας για τους ανθρώπους. H εικόνα του παραδείσου θυμίζει τη ζωή μέσα στην κοιλιά, όπου υπάρχουν τροφή και προστασία, χωρίς να χρειάζεται να κάνει κανείς τίποτε γι’ αυτό, ενώ ο διωγμός από τον παράδεισο οδηγεί στη ζωή μέσα στον κόσμο. Kαι μπορεί μεν η ζωή αυτή να είναι ο αναπόφευκτος και αγαπημένος προορισμός του ανθρώπου, ο παράδεισος όμως που άφησε τον «τρέφει» και σε αυτόν προσδοκά να επιστρέψει. Oι επιστήμες βέβαια θέλουν το αντικείμενό τους να είναι ορατό και χειροπιαστό. Tο έμβρυο μέσα στην κοιλιά ήταν μέχρι πριν λίγες δεκαετίες ακόμη κάτι κρυφό, άγνωστο, αόρατο και απρόσιτο. Έτσι κανείς (εκτός ίσως από την ίδια τη γυναίκα) δεν θεωρούσε τη ζωή του άξια παρατήρησης και ιδιαίτερης προσοχής. Mέχρι τη δεκαετία του ’70 ακόμη, χειρουργοί εγχείριζαν νεογέννητα χωρίς νάρκωση, επειδή πίστευαν ότι αυτά τα μικρά πλάσματα δεν αισθάνονται πόνο. Όμως αυτό έχει αλλάξει πια.
Tα έμβρυα καταλαβαίνουν τα πάντα
Το έμβρυο είναι με πολύ σύνθετο τρόπο συνδεδεμένο με τη μητέρα και το περιβάλλον του Eίναι πια δυνατό να παρακολουθούν και να καταγράφουν οι γιατροί βήμα-βήμα το μεγάλωμα του μωρού πριν τη γέννησή του, τις κινήσεις του, τις αντιδράσεις του, να ακούνε τους χτύπους της καρδιάς του. Διαπίστωσαν λοιπόν ότι, όχι μόνο αμέσως μετά τη γέννα επικοινωνεί το βρέφος ενεργά, αλλά ότι και το αγέννητο ακόμη έμβρυο είναι με πολύ σύνθετο τρόπο συνδεδεμένο με τη μητέρα και το περιβάλλον του και επηρεάζεται άμεσα από όσα συμβαίνουν γύρω του.
● Mπόρεσαν να παρατηρήσουν ότι, όταν μία έγκυος μητέρα γελάει, το έμβρυο λίγα δευτερόλεπτα αργότερα κινείται.
● Ότι, αν προκαλέσει κανείς ένα δυνατό θόρυβο πολύ κοντά στην κοιλιά, το έμβρυο κλοτσάει.
● Ότι, αν τραγουδάει κανείς σε έμβρυα μεταξύ της 33ης και 37ης εβδομάδας της εγκυμοσύνης, αυτά αντιδρούν αργότερα στο άκουσμα των ίδιων τραγουδιών με επιβράδυνση των χτύπων της καρδιάς.
● Ότι, όταν μία έγκυος απλώς και μόνο σκέφτεται το επόμενο τσιγάρο, χωρίς να το καπνίσει, επιταχύνονται οι χτύποι της καρδιάς του εμβρύου, πράγμα που σημαίνει ότι η ιδέα και μόνο του τσιγάρου προκαλεί τέτοιες σωματικές αντιδράσεις στη μητέρα, που δημιουργούν στρες στο μωρό.
● Oτι, αν ένα νεογέννητο ακούσει τους ηχογραφημένους χτύπους της καρδιάς της μητέρας του, κλαίει λιγότερο.
● Kι ακόμη, παρατηρήθηκε ότι κατά την αμνιοπαρακέντηση μερικά έμβρυα δείχνουν έντονες αντιδράσεις σοκ: Πρώτα χτυπάει δυνατά και γρήγορα η καρδιά τους, έπειτα οι χτύποι πέφτουν και μένουν ακίνητα.
H μήτρα λοιπόν δεν είναι ένας αποκομμένος χώρος, μετά την εγκατάλειψη του οποίου αρχίζει η αληθινή ζωή. Eδώ και μερικά χρόνια πολλοί ψυχαναλυτές ασχολούνται με τη ζωή κατά τους 9 μήνες της κύησης και αμέσως μετά, καθώς και με την επίδραση που μπορεί να έχουν τα προγεννητικά βιώματα στην κατοπινή ζωή μας.
Aπό τους 9 πρώτους μήνες τίποτα δεν ξεχνιέται
Όσο πιο αγχωμένη είναι μία γυναίκα στην εγκυμοσύνη, τόσο πιο «νευρικά» είναι και τα μωρά μέσα στην κοιλιά Πολλοί από τους ψυχοθεραπευτές και τους ψυχιάτρους αυτούς καταλήγουν στη διαπίστωση ότι καμία εμπειρία και κανένα βίωμά μας, ακόμη και αν προέρχεται από αυτούς τους πρώτους «κρυφούς» 9 μήνες, δεν ξεχνιέται, αλλά μπορεί -αν ήταν ιδιαίτερα οδυνηρό- να προκαλέσει αργότερα ψυχικές διαταραχές.
● O Nικ, ένας 18χρονος έφηβος, οδηγήθηκε στον ψυχολόγο, επειδή είχε έντονη επιθετική και αυτοκαταστροφική συμπεριφορά. Kαιγόταν με τσιγάρα και αυτοτραυματιζόταν με ένα αγκίστρι σε απόκρυφα μέρη του σώματός του. Eπίσης, βασάνιζε άλλα παιδιά με το γάντζο μίας συρμάτινης κρεμάστρας. O ψυχοθεραπευτής που τον παρακολουθούσε έμαθε από τη μητέρα του ότι από την απόγνωσή της που την εγκατέλειψε ο άντρας της προσπάθησε να «ρίξει» το παιδί χρησιμοποιώντας μία συρμάτινη κρεμάστρα.
● Oι γονείς ενός μικρού αγοριού ενάμισι έτους ζήτησαν τη βοήθεια μίας παιδοψυχολόγου, επειδή το παιδί τους ήταν διαρκώς πολύ ανήσυχο και έμοιαζε συνέχεια να ψάχνει κάτι. Όταν η παιδοψυχαναλύτρια τους ρώτησε αν το παιδί έχασε πράγματι κάτι σημαντικό που δεν μπορεί να το ξαναβρεί πουθενά, οι γονείς κλαίγοντας διηγήθηκαν ότι είχε ένα δίδυμο αδερφάκι, με το οποίο πέρασε μαζί ολόκληρη την εγκυμοσύνη, και αυτό το παιδί πέθανε δύο εβδομάδες πριν τη γέννα. Aνάλογες περιπτώσεις περιγράφουν και άλλοι ψυχοθεραπευτές, οι οποίοι χρησιμοποιούν μεθόδους ύπνωσης, ειδικές τεχνικές αναπνοής (παλαιότερα και LSD), την ερμηνεία ονείρων.
● Ένας γνωστός ψυχίατρος περιέγραφε το παράδειγμα ενός ενήλικου πελάτη του, ο οποίος υπό την επήρεια LSD ένιωθε θανάσιμο φόβο σε συνδυασμό με αίσθημα αφόρητης ζέστης. Aργότερα, σε μία αποκαλυπτική συνομιλία με τη μητέρα του έμαθε ότι αυτή προσπαθούσε επανειλημμένα να προκαλέσει αποβολή κάνοντας καυτά μπάνια.
● Mία άλλη γυναίκα υπέφερε από διάφορους φόβους, σωματικούς πόνους άγνωστης αιτίας και το αίσθημα ότι δεν υπάρχει θέση γι’ αυτήν στη ζωή και δεν μπορεί να ζήσει. Tις νύχτες ξυπνούσε από φοβερούς εφιάλτες. Kατά τη διάρκεια της θεραπείας, είχε πολύ έντονα την εικόνα ενός αιχμηρού και πολύ απειλητικού αντικειμένου που την καταδίωκε και έμπαινε μέσα της. Αποκαλύφθηκε τότε ότι η μητέρα της είχε προσπαθήσει να την αποβάλει με τη βοήθεια μίας βελόνας πλεξίματος. Aυτές οι περιπτώσεις φαίνονται ιδιαίτερα ακραίες και εντυπωσιακές, για να μπορεί κανείς να τις θεωρήσει αδιαμφισβήτητες.
Eίναι βέβαιο ότι η ψυχική κατάσταση της μητέρας επηρεάζει το παιδί της και έχει αντίκτυπο στη συμπεριφορά και την ομαλή ανάπτυξή του. Έχει αποδειχτεί ότι, όσο πιο αγχωμένη και φοβισμένη είναι μία γυναίκα στην εγκυμοσύνη, τόσο πιο «νευρικά» είναι και τα μωρά μέσα στην κοιλιά (κινούνται περισσότερο και η καρδιά τους χτυπάει πιο γρήγορα από τα μωρά ήρεμων μητέρων). Kαι αργότερα όμως παρουσίαζουν συχνότερα προβλήματα συμπεριφοράς, όπως δυσκολία στην προσοχή και συγκέντρωση και πιο αργή ψυχοκινητική ανάπτυξη. Iδιαίτερα δε παρατηρήθηκαν τέτοιου είδους προβλήματα σε μικρά αγόρια, τα οποία φαίνεται ότι είναι περισσότερο ευαίσθητα από τα κορίτσια. Άλλωστε, είναι πιο συχνές οι αποβολές αρσενικών εμβρύων.
Πότε αρχίζει το ψυχικό «δέσιμο» με τη μητέρα
Σε μία έρευνα που έγινε στην Πράγα αποδείχτηκε ότι ανάμεσα σε νέους με τάσεις αυτοκτονίας ήταν εντυπωσιακά μεγάλο το ποσοστό αυτών που οι μητέρες τους τους είχαν αποκτήσει «κατά λάθος», αλλά δεν είχαν καταφέρει να κάνουν έκτρωση. Πρέπει βέβαια να ληφθεί υπόψη ότι, όταν η ψυχολογική κατάσταση της μητέρας είναι κακή κατά την εγκυμοσύνη, είναι πολύ πιθανό ότι θα είναι και μετά. Mία γυναίκα που βρίσκεται σε απόγνωση, και δεν θέλει να γεννήσει το παιδί που κυοφορεί, είναι μάλλον βέβαιο ότι δεν θα μπορεί ή θα έχει μεγάλες δυσκολίες να αποδεχτεί και να φροντίσει επαρκώς το παιδί αυτό και αφού το γεννήσει. Πολύ περισσότερο φαίνεται αδύνατο να δημιουργήσει μία τρυφερή και ισορροπημένη σχέση με το παιδί της. Kάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με γυναίκες που είναι ιδιαίτερα νευρικές, αγχωμένες, φοβισμένες κατά την εγκυμοσύνη: το πιθανότερο είναι ότι θα είναι περισσότερο νευρικές και φοβισμένες από άλλες μητέρες και στο μεγάλωμα των παιδιών τους. Oι εξελικτικοί ψυχολόγοι, πάντως, που ασχολούνται με το «δέσιμο», την ανάπτυξη δηλαδή και την ποιότητα της σχέσης μεταξύ μητέρας και παιδιού, ισχυρίζονται ότι αυτή έχει ήδη αρχίσει να διαμορφώνεται από το δεύτερο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Ένα παιδί που νιώθει μέσα στην κοιλιά την αγάπη και την προστασία της μητέρας του γεννιέται έχοντας ήδη εφοδιαστεί με αίσθημα εμπιστοσύνης για τη ζωή, είναι όμως απαραίτητο να βρει την ίδια ποιότητα σχέσης και αφού γεννηθεί. Φαίνεται πάντως πως ό,τι συμβαίνει κατά τους 9 μήνες μέσα στην κοιλιά δημιουργεί προδιάθεση για κατοπινές συμπεριφορές, συναισθήματα, ιδιαιτερότητες και συνθέτει, μαζί με τα γονίδια που κουβαλάμε και τις κατοπινές εμπειρίες της ζωής μας, την προσωπικότητά μας.
Ένα παιδί που νιώθει μέσα στην κοιλιά την αγάπη της μητέρας του γεννιέται με αίσθημα εμπιστοσύνης για τη ζωή.
 
 
  • Πώς επηρεάζουν τη ζωή μας οι 9 μήνες μέσα στην κοιλιά;
Οι παρακάτω χιουμοριστικές αλλά και πολύ τρυφερές φωτογραφίες το αποδεικνύουν. 
Ο φωτογραφικός φακός αποθανάτισε μπαμπάδες με το μωράκι τους σε στιγμές που έχουν ακριβώς την ίδια στάση, την ίδια γκριμάτσα, τις ίδιες συνήθειες και όπως πολύ σοφά λέει ο λαός "Το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει! ".
 Απολαύστε τες!
 
 









  • Ποια μανούλα δεν έχει πει ποτέ "Θεέ μου είναι ίδιος ο πατέρας του"
Έτσι από τον έβδομο μήνα οι σχέσεις αλληλοσυμπληρώνονται και η σπουδαιότητα της ύπαρξης και των δυο γονιών στην ζωή του παιδιού είναι ισάξια. 
Μεγάλη σημασία έχει να καταλάβουμε ότι οι δυο γονείς δεν λειτουργούν διαφορετικά ή ξεχωριστά και δεν αντιπροσωπεύουν αποκλειστικές λειτουργίες. Δεν υπάρχουν δηλαδή πράγματα που μόνο ο ένας μπορεί να κάνει. Για το παιδί η επίδραση του μπαμπά και της μαμάς είναι θεμελιώδης ήδη από την βρεφική ηλικία.
Ας διαβάσουμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο «Η τέχνη της αγάπης» του Erich Fromm
«Ο ρόλος της μητέρας είναι να δώσει στο παιδί ασφάλεια και σιγουριά, και ο ρόλος του πατέρα είναι να οδηγήσει και να διδάξει το παιδί πώς να αντιμετωπίσει τα προβλήματα εκείνα που η συγκεκριμένη κοινωνία στην οποία γεννήθηκε το φέρνουν αντιμέτωπο.

Στην ιδανική περίπτωση, η αγάπη της μητέρας δεν .....προσπαθεί να εμποδίσει την ωρίμανση του παιδιού, ούτε να διαιωνίσει την αδυναμία του. Η μητέρα οφείλει να έχει πίστη στη ζωή και να μην καταλαμβάνεται από αγωνία ούτε να μεταδίδει στο παιδί την αγωνία της. Ένα στοιχείο της ζωής της πρέπει να είναι η επιθυμία της να γίνει το παιδί ανεξάρτητο και τελικά να αποχωριστεί από την ίδια.

Η αγάπη του πατέρα πρέπει να καθοδηγείται από αρχές και προσδοκίες. Πρέπει να είναι υπομονετική και ανεκτική και όχι απειλητική και αυταρχική. Θα πρέπει να δίνει στο παιδί που μεγαλώνει μια ολοένα και μεγαλύτερη συναίσθηση ικανότητας και τελικά να του επιτρέψει να γίνει κύριος του εαυτού του και να απαλλαγεί από την ηγεσία του πατέρα.»
  • Όταν το μωράκι έρχεται στον κόσμο ο ρόλος της μητέρας είναι πρωταρχικός. Αδιαμφισβήτητη όμως αξία και σπουδαιότητα έχει και ο ρόλος του πατέρα.
Τα νέα από την Αυστραλία και τον ειδικό οργανισμό για την ασφάλεια των παιδιών και το ηλεκτρονικό έγκλημα προκαλούν τρόμο.
Και σύμφωνα με μία έρευνα που ανακοινώθηκε στην χώρα, πάνω από τις μισές φωτογραφίες που διακινούνται σε παιδοφιλικά sites προέρχονται από τα social media. Κατά κύριο λόγο από το Facebook με το Instagram να ακολουθεί από πολύ κοντά.
Ο υπεύθυνος της έρευνας Alastai MacGibbon δήλωσε ότι η ομάδα που επιμελήθηκε την έρευνα ανακάλυψε δεκάδες εκατομμυρία φωτογραφίες από παιδιά που έκαναν αθώες καθημερινές δραστηριότητες, όπως το κολύμπι, κάποιο σπορ, ακόμα και τις σχολικές τους εργασίες στο σπίτι.
Σε δήλωσή του στην εφημερίδα «Sydney Morning Herald» είπε ότι παρά το γεγονός ότι οι φωτογραφίες δεν ήταν σε καμία περίπτωση προκλητικές, στα παιδοφιλικά sites που εντοπίστηκαν συγκέντρωναν από κάτω εκατοντάδες σχόλια σεξουαλικού περιεχομένου και της πιο αρρωστημένης φαντασίας.
Ο ίδιος δήλωσε ότι οι γονείς θα πρέπει να καταλάβουν ότι μία φωτογραφία που για τον γονέα σημαίνει πολλά πράγματα, για κάποιον άλλον κακόβουλο σημαίνει κάποια άλλα πράγματα εντελώς διαφορετικά και αρρωστημένα.
Ο κ. MacGibbon παρατήρησε ότι μέσα σε 10 ημέρες από την ανάρτηση μιας φωτογραφίας στο Facebook, κάποιες εικόνες είχαν συγκεντρώσει πάνω από 1,7 εκατομμύρια views, αναρτημένα σε ειδικά sites παιδικής πορνογραφίας. Και μάλιστα κάτω από θεματικές ενότητες, όπως «παιδιά στην παραλία», «όμορφο αγόριι παίζει στο ποτάμι», «γυμναστική».
Και όλα αυτά με σχόλια ακραία σεξουαλικά και απαράδεκτα για τα παιδιά. Μάλιστα πολλοί από τους συμμετέχοντες σ” αυτά τα sites επιδίδονται στην συγκέντρωση τέτοιων εικόνων, και ανταλασσουν μεταξύ τους φωτογραφίες αθώων παιδιών, οι γονείς των οποίων δεν γνωρίζουν σε τι χέρια έχουν πέσει.
Ο υπεύθυνος της έρευνας Toby Dagg δήλωσε ότι σε ένα παιδοφιλικό site το οποίο περιείχε πάνω από… 45 εκατομμύρια φωτογραφίες παιδιών, οι μισές από αυτές φαίνεται να έχουν πηγή κατευθείαν από τα social media. Αριθμός πραγματικά εξωφρενικός, που δείχνει τις διαστάσεις που έχει πάρει το φαινόμενο όχι μόνο στην Αυστραλία αλλά και σε όλο τον πλανήτη.
Όπως μάλιστα επαναλαμβάνουν σε κάθε τόνοι οι ειδικοί των social media, όταν ανεβάζεις οτιδήποτε στο Διαδίκτυο, χάνεις τον οποιονδήποτε έλεγχο πάνω του. Και επίσης ότι δεν έχει σημασία πόσο αθώα είναι μία φωτογραφία, γιατί ο εισβολέας που θα την αρπάξει είναι σίγουρο ότι θα την χρησιμοποιήσει για κακόβουλους σκοπούς.
Πηγή:protothema.gr
  • Αν και είναι πλέον κοινά αποδεκτό ότι το Facebook (και τα υπόλοιπα social media) δεν είναι ένας χώρος για να εκτίθενται τα παιδιά μας, πολλοί γονείς επιμένουν να αναρτούν posts με τα μικρά τους βλαστάρια.
Τα βρέφη μπορούν να προστατευθούν από την εμφάνιση άσθματος, αν έχουν αποκτήσει στον οργανισμό τους τέσσερα είδη βακτηρίων έως την ηλικία των τριών μηνών, σύμφωνα με μια νέα καναδική επιστημονική έρευνα.
Η νέα μελετη, για πρώτη φορά, δείχνει ότι ορισμένα βακτήρια παίζουν ρόλο-κλειδί στο άσθμα, ήδη από πολύ νωρίς στη ζωή ενός παιδιού, όταν ακόμη το ανοσοποιητικό σύστημά του βρίσκεται στη φάση της ανάπτυξης.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή μικροβιολογίας και ανοσολογίας Μπρετ Φίνλεϊ του Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό "Science Translational Medicine", ανέλυσαν με γενετικές τεχνικές δείγματα κοπράνων από 319 παιδιά.
Η ανάλυση έδειξε ότι τα βρέφη που αντιμετώπιζαν αυξημένο κίνδυνο άσθματος, ήσαν αυτά που είχαν στο έντερό τους χαμηλότερα επίπεδα τεσσάρων συγκεκριμένων βακτηρίων. Τα περισσότερα μωρά συνήθως αποκτούν αυτούς τους μικροοργανισμούς με φυσικό τρόπο από το περιβάλλον τους, όμως μερικά παιδιά όχι, με συνέπεια μετά να κινδυνεύουν περισσότερο από άσθμα.
Τα περιστατικά άσθματος έχουν αυξηθεί δραματικά στις ανεπτυγμένες χώρες (αλλά όχι στις πιο βρώμικες αναπτυσσόμενες χώρες) μετά τη δεκαετία του ΄50 και σήμερα πια σχεδόν ένα στα πέντε παιδιά (το 20%) στη Δύση εμφανίζει άσθμα σε λιγότερο ή περισσότερο σοβαρή μορφή.
«Η έρευνά μας ενισχύει την ‘υπόθεση της υγιεινής', σύμφωνα με την οποία τείνουμε να κάνουμε υπερβολικά καθαρό το περιβάλλον μας», δήλωσε ο Φίνλεϊ, ο οποίος επιβεβαίωσε τα ευρήματα και με πειράματα σε ποντίκια.
Η νέα ανακάλυψη ανοίγει το δρόμο για την ανάπτυξη προβιοτικών θεραπειών για τα βρέφη. Ακόμη, μπορεί να επιτρέψει τη δημιουργία ενός νέου τύπου διαγνωστικού τεστ για την έγκαιρη πρόβλεψη των παιδιών που κινδυνεύουν περισσότερο από άσθμα, ανάλογα με την μικροβιακή σύνθεση του εντέρου τους.
  • Τα περιστατικά άσθματος έχουν αυξηθεί δραματικά στις ανεπτυγμένες χώρες (αλλά όχι στις πιο βρώμικες αναπτυσσόμενες χώρες) μετά τη δεκαετία του ΄50 και σήμερα πια σχεδόν ένα στα πέντε παιδιά (το 20%) στη Δύση εμφανίζει άσθμα σε λιγότερο ή περισσότερο σοβαρή μορφή.
Όπως εξηγεί η παιδαγωγός και σκηνοθέτις της Θεατρικής Ομάδας «Μαρμελάδα» Μαρίνα Βήλλου, το θεατρικό παιχνίδι παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην κοινωνικοποίηση του παιδιού, καθώς τροφοδοτεί το πνεύμα ομαδικότητας, συνεργασίας κι αλληλεγγύης μεταξύ των μελών της ομάδας.
Το θεατρικό παιχνίδι: 
Απελευθερώνει τα εκφραστικά μέσα των παιδιών (Φωνή, Σώμα, Λόγος). Οδηγεί το παιδί σε μονοπάτια εξερεύνησης και διεύρυνσης της φαντασίας τους. Τονώνει την αυτοπεποίθησή και την αυτοεκτίμησή του, καθώς ενθαρρύνονται τα παιδιά να λάβουν πρωτοβουλίες, κι ακόμα δίνεται χώρος στην διαφορετικότητα του καθενός. Συντελεί στην όξυνση της κρίσης, της παρατηρητικότητας και της αντίληψής τους. Εκτονώνονται εκφραστικά και δημιουργικά τα συναισθήματά τους (ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης). Ως πολύτιμο γνωστικό εργαλείο για τον εκπαιδευτικό
Μέσα από το θεατρικό παιχνίδι:
καλλιεργείται η αισθητική του παιδιού, εμπλουτίζεται και εξελίσσεται η γλώσσα του (ο προφορικός λόγος και η χρήση του μέσα από ρόλους, αποτελεί μια δημιουργική μέθοδο για πιο πλούσιο λεξιλόγιο και πιο σωστή σύνταξη), τα παιδιά μαθαίνουν, ενώ ταυτόχρονα ψυχαγωγούνται (γιατί η γνώση μέσα από το θεατρικό παιχνίδι γίνεται βιωματική κι όχι θεωρητική) διευρύνεται το γνωστικό πεδίο του παιδιού, αλλά και τη φιλαναγνωσία. Η επαφή με μύθους, παραμύθια, λογοτεχνικά κείμενα, ποίηση και θεατρικά έργα ανοίγει τους ορίζοντές τους και εμπλουτίζει την παιδεία τους.
  • Το θεατρικό παιχνίδι και οι αυτοσχεδιασμοί συντελούν καθοριστικά στην απελευθέρωση των εκφραστικών μέσων των παιδιών (φωνή, σώμα, λόγος) καθώς και στην τόνωση της αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησής τους.
Αν και η Παιδεία στην Ελλάδα είναι δωρεάν, τα δημόσια σχολεία έχουν πληγεί από τις περικοπές, που επιβάλλονται ως όρος για τις συμφωνίες διάσωσης, σημειώνει το βρετανικό δίκτυο, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι τα τελευταία 30 χρόνια έχει γίνει ουσιαστικά απαραίτητο για τους μαθητές το επιπλέον έξοδο του φροντιστηρίου, προκειμένου να επιτύχουν στις δύσκολες Πανελλήνιες εξετάσεις και να μπουν στο Πανεπιστήμιο. Ομως, με την ανεργία να αυξάνεται και τους μισθούς να μειώνονται, πολλές οικογένειες- φτωχές αλλά και της μεσαίας τάξης- πασχίζουν για να καλύψουν αυτά τα επιπλέον δίδακτρα.
Η έκθεση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, αυτό το μήνα, κατέταξε την Ελλάδα στην τελευταία θέση ανάμεσα στις 30 ανεπτυγμένες οικονομίες, σε ό,τι αφορά την εκπαίδευση, εξαιτίας της στενής σχέσης ανάμεσα στις επιδόσεις των μαθητών και το εισόδημα των γονιών τους.
«Το εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας σχεδιάστηκε με επίκεντρο την ισότητα. Το άρθρο 16 του Συντάγματος εγγυάται δωρεάν εκπαίδευση σε όλα τα επίπεδα και η εισαγωγή στα Πανεπιστήμια κρίνεται αποκλειστικά από τις επιδόσεις στις Πανελλήνιες εξετάσεις. Ομως, η χαμηλή ποιότητα κάποιων δημόσιων σχολείων στην Ελλάδα και η δυσκολία των εξετάσεων έχει οδηγήσει σε ένα παράλληλο εκπαιδευτικό σύστημα. Η πλειονότητα των μαθητών στην Ελλάδα πηγαίνουν σε φροντιστήρια ή κάνουν ιδιαίτερα μαθήματα», σημειώνει το BBC.
Χαρακτηριστικό είναι πως το 2008, πριν «χτυπήσει» η κρίση, οι οικογένειες με μαθητές στα τελευταία χρόνια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ξόδεψαν πάνω από 950 εκατομμύρια ευρώ σε φροντιστήρια και ιδιαίτερα, ποσό που αποτελούσε σχεδόν το 20% των εξόδων αυτών των νοικοκυριών, το μεγαλύτερο ποσοστό από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα.
«Αν ένας μαθητής δεν πάει σε φροντιστήριο, είναι »νεκρός» σε ό,τι αφορά τις εξετάσεις», λέει η Δήμητρα Κακαμπούρα, 22χρονη φοιτήτρια που έδωσε Πανελλήνιες εξετάσεις το 2011 και μία από τις μαρτυρίες που φιλοξενεί το δημοσίευμα του BBC από νέους που έχουν περάσει από αυτή τη διαδικασία.
Η ίδια προετοιμάστηκε για τις εξετάσεις με τρίωρα καθημερινά μαθήματα σε φροντιστήριο, για τρία χρόνια και πέρασε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. «Δεν θα είχα πετύχει χωρίς φροντιστήριο και ιδιαίτερα μαθήματα. Κόστιζαν 500 ευρώ το μήνα. Πολλοί μαθητές εγκατέλειψαν τα όνειρά τους γιατί δεν μπορούσαν να πληρώσουν τα μαθήματα», προσθέτει η ίδια.
Ερευνα του 2005 είχε δείξει ότι οι μαθητές που προέρχονταν από πλουσιότερες οικογένειες στην Ελλάδα, παρακολουθούσαν περίπου τα τετραπλάσια ιδιαίτερα μαθήματα από τους πιο φτωχούς. Με το μέσο εισόδημα να έχει μειωθεί κατά το 1/3 και το ποσοστό ανεργίας να ξεπερνά το 25%, είναι πολύ πιθανό αυτό το χάσμα να μεγάλωσε περισσότερο, εκτιμά το BBC.
«Το σύστημα των φροντιστηρίων υπάρχει για δεκαετίες και μία από τις εκλογικές υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ ήταν να ανατρέψει τη φορολογία των ιδιωτικών μαθημάτων που συμφωνήθηκε με τους δανειστές τον Ιούλιο. Υπάρχουν καταγεγραμμένοι 37.000 καθηγητές σε ιδιωτικά φροντιστήρια και πολλοί επίσης είναι καθηγητές σχολείων που θέλουν να συμπληρώσουν τους χαμηλούς μισθούς τους. Σε κάποιες περιπτώσεις, οι μαθητές διδάσκονται από τους ίδιους εκπαιδευτικούς σε σχολείο και φροντιστήριο, κάτι που δημιουργεί αυτό που μία έκθεση της Κομισιόν χαρακτήριζε »στρεβλά κίνητρα»», σημειώνει ακόμη το BBC.
Πηγή:  iefimerida.gr
  • Στα χρόνια της κρίσης, η Ελλάδα έχει αποκτήσει ένα από τα πιο άνισα εκπαιδευτικά συστήματα στον ανεπτυγμένο κόσμο, γράφει το BBC.
Σε φυσιολογικές συνθήκες οι φοβίες αρχίζουν να μειώνονται, όταν το παιδί αρχίζει να κατανοεί τι συμβαίνει γύρω του και αποκτάει γνωστική ικανότητα. Οι πιο συνηθισμένοι φόβοι, είναι αυτός της εγκατάλειψης, ο φόβος των ζώων, ο φόβος να μείνει μόνο του στο σκοτάδι και ο φόβος των φυσικών καταστροφών.
Πώς όμως μπορείτε να καταλάβετε αν το παιδί σας είναι ανήσυχο;
Καταρχήν πρέπει να γνωρίζετε, ότι ο φόβος είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα, που έχει σχέση με μια εξωτερική απειλή και κάποιες φορές είναι αναγκαίο γιατί προστατεύει από ενδεχόμενες απειλές. Ενώ η φοβία είναι μια υπερβολική αντίδραση σε μια κατάσταση και συνήθως  αυτό το συναίσθημα δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο, γιατί το άτομο αποφεύγει το αντικείμενο που φοβάται και η φυγή δημιουργεί τη φοβία.
Το πρώτο σημάδι που μπορεί να σας αποκαλύψει, ότι το μικρό σας έχει κάποια φοβία, είναι η επιστροφή του σε προηγούμενες συνήθειες, όπως είναι το πιπίλισμα του αντίχειρα, η ενούρηση, η απομόνωση και η απροθυμία να σας αφήσει να φύγετε. Από τη μεριά σας, αυτό που μπορείτε να κάνετε, είναι να δημιουργήσετε ένα ασφαλές περιβάλλον για το μικρό σας, όπου θα νιώθει προστατευμένο.
Επίσης, ενδέχεται να χρειαστεί να απενεργοποιήσετε την τηλεόραση, ώστε να μη βλέπει εικόνες που μπορεί να το αναστατώσουν. Συζητήστε μαζί του και κάντε του σαφές, ότι είναι ασφαλές και ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Να θυμάστε ότι τα παιδιά πολλές φορές επηρεάζονται και από τα δικά σας συναισθήματα, αν για παράδειγμα φοβάστε τα ζώα, τότε ενδεχομένως αυτή τη φοβία, θα τη μεταδώσετε και στο μικρό σας.
Επίσης, πρέπει να είστε προσεκτικοί για τη ποσότητα και το είδος των πληροφοριών που δίνετε στο παιδί σας, γιατί αυτό εξαρτάται από πολλά πράγματα, όπως είναι ηλικία, οι εμπειρίες και το στάδιο ανάπτυξης του μικρού σας. Αν θέλετε να εξηγήσετε ένα γεγονός στο παιδί σας, με σκοπό να το καθησυχάσετε, αρχίστε με τα βασικά στοιχεία και στη συνέχεια κάνετε του ερωτήσεις, για να ελέγξετε τί έχει κατανοήσει.
Όλα τα προβλήματα, έτσι και οι φόβοι, λύνονται με διάλογο, αν όμως δεν είστε δε θέση να μιλήσετε στο μικρό σας ή χρειάζεστε περισσότερες συμβουλές, απευθυνθείτε σε έναν ειδικό.
Πηγή: jenny.gr
  • Όλα τα παιδιά μπορούν να βρεθούν αντιμέτωπα με διάφορους φόβους και αυτό είναι μια φυσιολογική εξέλιξη στην ανάπτυξη τους, αρκεί να μην γίνεται εμμονή.
"Θα έχω φίλους;", "Θα με συμπαθήσει ο καθηγητής;", "Θα με αγαπάει η μαμά, αν δεν τα βγάλω πέρα με τα καινούρια μαθήματα", είναι τα μεγάλα άγχη, που -με μικρές παραλλαγές- καταλαμβάνουν τους μαθητές, σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.
Γονείς και εκπαιδευτικοί είναι εκείνοι, που πρέπει να βοηθήσουν στην προσαρμογή των παιδιών, καθησυχάζοντας τις -βάσιμες και μη- ανησυχίες τους. Τι γίνεται, όμως, όταν οι γονείς είναι πιο αγχωμένοι από τα παιδιά τους;
"Η άγνοια κακός σύμβουλος"
Μία γενική διαπίστωση είναι, ότι η μετάβαση των παιδιών τους σε νέα σχολική βαθμίδα συνιστά για τους γονείς μία αγχωτική διαδικασία. Όταν, όμως, το άγχος τους φτάνει να γίνεται πανικός, ή όταν μετατοπίζεται στο παιδί, αλλά και όταν υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις στη συμπεριφορά του μαθητή, που να δικαιολογούν την ανησυχία, εκεί χρειάζεται παρέμβαση, είναι οι γονείς, που πρέπει πρώτα να αναζητήσουν βοήθεια.
Φορείς, με εξειδικευμένη γνώση, που υποστηρίζονται από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, όπως οι κατά τόπους Σχολές Γονέων, δύνανται να καθοδηγήσουν τους γονείς, να τους απαλλάξουν από το αδικαιολόγητο άγχος και να εντοπίσουν τις περιπτώσεις εκείνες, όπου υπάρχει πραγματικά πρόβλημα.
"Το δικό μας έργο είναι να βοηθήσουμε τους γονείς, ώστε να μπορούν να αναγνωρίζουν, όταν κάτι πάει στραβά ή είναι πιο δύσκολη η προσαρμογή του παιδιού στο σχολείο από ό,τι αναμενόμενα, αλλά πρωτίστως να τους εξοικειώσουμε με αντιδράσεις, ώστε να μην τρομάζουν με συμπεριφορές των παιδιών τους, που είναι φυσιολογικές, σε μία φάση μεταβατική για εκείνα, όπως η είσοδος στην υποχρεωτική εκπαίδευση ή στο γυμνάσιο, που αφενός ανοίγει έναν νέο κόσμο για εκείνα, αφετέρου τα φέρει αντιμέτωπα με καινούριες προκλήσεις και αγωνίες" εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η σχολική ψυχολόγος Μαρία Κυριακίδου, αναπληρώτρια επιστημονική διευθύντρια του Κέντρου Πρόληψης της Εξάρτησης από Ναρκωτικά και Προαγωγής της Υγείας "Πυξίδα".
Η επιστημονική ομάδα της "Πυξίδας" υλοποιεί τα τελευταία χρόνια ειδικές δράσεις δωρεάν πληροφόρησης και ενημέρωσης για τους γονείς και τους δασκάλους, σχετικά με την ομαλή προσαρμογή των παιδιών σε νέο σχολικό περιβάλλον, στα σχολεία των δήμων Νεάπολης-Συκεών, Λαγκαδά και Βόλβης.
"Οι μαθητές ανησυχούν για την αποδοχή τους και οι γονείς για τις μαθητικές επιδόσεις"
"Νομίζω ότι οι γονείς είναι πολύ αγχωμένοι για την προσαρμογή των παιδιών τους στο νέο σχολικό περιβάλλον, έρχονται συχνά σφιγμένοι, ακόμη και σε κατάσταση πανικού. Διαπιστώνουμε, επίσης, ότι στις περισσότερες περιπτώσεις δε βοηθά να συζητούν μεταξύ τους, καθώς αντί η συζήτηση να λειτουργήσει υποστηρικτικά, εντείνει την ανησυχία, αναπαράγοντας στερεότυπες προσεγγίσεις, όπως 'πρώτη δημοτικού, τώρα αρχίζουν τα δύσκολα', 'πρώτη Γυμνασίου, δε φαντάζεστε τι σας περιμένει' κ.λπ.
Γι' αυτό παροτρύνουμε τους γονείς να έλθουν να μας βρουν, γιατί πολλές φορές είναι μπερδεμένοι, έχουν ένα παιδί, που συμπεριφέρεται φυσιολογικά και θεωρούν, ότι αντιμετωπίζει πρόβλημα" σημειώνει η κ. Κυριακίδου.
Μία διαπίστωση με ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι, ότι για τους περισσότερους γονείς η μεγαλύτερη ανησυχία τους σχετίζεται με τις μαθητικές επιδόσεις των παιδιών τους στο σχολείο και δευτερευόντως με την κοινωνικοποίησή τους και την αποδοχή τους από δασκάλους και συμμαθητές, που είναι η βασική πηγή ανησυχίας για τα ίδια τα παιδιά.
"Το κομμάτι του άγχους, σε σχέση με τις απαιτήσεις του σχολικού περιβάλλοντος, μπορεί να μείνει προβληματικό ή να γίνει δημιουργικό, ανάλογα πώς θα το προσεγγίσει ο γονιός και αν θα βοηθήσει και το παιδί του" διευκρινίζει η κ. Κυριακίδου, προσθέτοντας ότι "ακριβώς πάνω στο άγχος των γονιών για τις μαθητικές επιδόσεις, ακουμπά το άγχος του παιδιού, αν οι γονείς θα το αποδέχονται, σε περίπτωση που δεν έχει υψηλές επιδόσεις".
"Όμως, το πιο σημαντικό για τα παιδιά είναι να νιώσουν ενταγμένα στο σχολείο, να αισθάνονται ότι έχουν ανθρώπους, που εμπιστεύονται. Οι γονείς πρέπει να προσφέρουν τη μεγαλύτερη υποστήριξη, να καλλιεργήσουν ένα περιβάλλον ασφάλειας και κατανόησης για το παιδί τους και να έχουν πάντα τα μάτια και τα αυτιά τους ανοιχτά, για τα προβλήματά του" υπογραμμίζει η σχολική ψυχολόγος.
"Πότε υπάρχει πρόβλημα και τι πρέπει να κάνουν οι γονείς;"
Γενικός κανόνας, που να ορίζει συγκεκριμένη διάρκεια για την περίοδο προσαρμογής των μαθητών στη νέα σχολική βαθμίδα δεν υπάρχει, σύμφωνα με την κ. Κυριακίδου. Ωστόσο, όπως εξηγεί, "ο γονιός πρέπει να κινητοποιηθεί όταν διαπιστώνει, ότι καθώς περνά ο καιρός ένα πρόβλημα παραμένει και δεν αλλάζει".
Οι αντιδράσεις διαμαρτυρίας κατά την προσαρμογή στο νέο σχολικό περιβάλλον δεν είναι κάτι ανησυχητικό. Σε κάποιες περιπτώσεις, ωστόσο, οι μαθητές μπορεί να παρουσιάσουν έντονο άγχος, εφιάλτες και δυσκολίες στον ύπνο, δυσφορία για ό,τι αφορά το σχολείο, επιθετικότητα ή και σωματικά συμπτώματα (κούραση, πόνοι, ζαλάδες).
"Πρέπει οι γονείς να παρακολουθούν τη συμπεριφορά του παιδιού, να είναι σε συνεννόηση με τον εκπαιδευτικό, όταν για παράδειγμα φαίνεται, ότι το παιδί δε συμμετέχει στο μάθημα, δεν είναι χαρούμενο, εκφράζει δυσφορία για το σχολείο, ή δυσκολεύεται να κάνει φίλους. Στην αρχή πολλά παιδιά μπορεί να έχουν τέτοια προβλήματα, όμως, μέρα με τη μέρα, τα παιδιά πρέπει να δείχνουν πιο άνετα" επισημαίνει η κ Κυριακίδου.
"Για να βοηθήσουν τα παιδιά οι γονείς δεν πρέπει να υποτιμούν τις δυσκολίες και τις αγωνίες που βιώνουν, ούτε να καλλιεργούν υπερβολικές προσδοκίες για το σχολείο. Αντίθετα, μπορούν να ακούν με σεβασμό για τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους, δείχνοντας εμπιστοσύνη στα παιδιά και ενθαρρύνοντάς τα, ότι μπορούν να τα καταφέρουν" διευκρινίζει.
Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ
  • Ιδιαίτερα στρεσογόνος και ψυχικά επώδυνη μπορεί να εξελιχθεί για τα "πρωτάκια" η διαδικασία προσαρμογής τους στο νέο σχολικό περιβάλλον, είτε πρόκειται για το Νηπιαγωγείο (είσοδος στην υποχρεωτική εκπαίδευση), είτε για το Δημοτικό, είτε για το Γυμνάσιο.
Στο σοκαριστικό βίντεο που κυκλοφορεί ήδη στο YouTube και πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο κοινωνικού πειράμαματος, ένας άνδρας, ο Τζόι Σάλαντς, πηγαίνει σε μία παιδική χαρά και ζητά την άδεια από μητέρες να μιλήσει στα παιδιά τους.
 
  • Όσο κι αν έχετε «τα μάτια σας 14», ένα βίντεο που έχει γίνει viral τις τελευταίες ώρες στο Διαδίκτυο αποδεικνύει ότι όχι μόνο είναι πολύ εύκολο ένας άγνωστος να προσεγγίσει το παιδί σας, αλλά και να το κάνει να φύγει μαζί του χωρίς καν να χρειαστεί να ασκήσει βία.

Account

Navigation

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.