Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Περίπου το 15% των ζευγαριών που επιχειρούν να αποκτήσουν παιδί αντιμετωπίζουν πρόβλημα υπογονιμότητας.  
Η αναπαραγωγική ιατρική έρχεται να δώσει λύση σε προβλήματα του ανδρικού παράγοντα, του γυναικείου παράγοντα, αλλά και σε υπογονιμότητα άγνωστης αιτιολογίας. 
Στόχος είναι να βοηθηθούν τα ζευγάρια έτσι ώστε να έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα, όσον το δυνατόν πιο άμεσα και ανώδυνα. 
Οι συνηθέστεροι παράγοντες ανδρικής υπογονιμότητας είναι οι εξής: 
- Αιτίες που σχετίζονται με τον τρόπο ζωής (οινοπνευματώδη ποτά, κάπνισμα, χρήση ναρκωτικών ουσιών, χρήση αναβολικών στεροειδών, κακή διατροφή, αναιμία, καθώς και έντονο stress)
- Ανθυγιεινές συνθήκες εργασίας
- Πολύ στενά εσώρουχα ή παντελόνια
- Τραυματισμοί και επεμβάσεις στους όρχεις
- Φλεγμονές στα επιμέρους αναπαραγωγικά όργανα (π.χ. προστατίτιδα, επιδιδυμίτιδα και ορχίτιδα)
- Χρωματοσωματικές διαταραχές
- Γενετικές ανωμαλίες
Οι συνηθέστεροι παράγοντες γυναικείας υπογονιμότητας είναι οι εξής:
- Παθήσεις των σαλπίγγων (σαλπιγγίτιδα, απόφραξη, υδροσάλπιγγες)
- Παθήσεις των ωοθηκών (ενδομητρίωση, όγκοι)
- Παθήσεις του τραχήλου της μήτρας (ινομυώματα και τραχηλίτιδα κλπ.)
- Ενδοκρινολογικά προβλήματα
- Γενετικές / χρωματοσωμικές ανωμαλίες
- Η προχωρημένη ηλικία της γυναίκας (άνω των 40 ετών ή FSH>11)
- Οι αρκετά υπέρβαρες ή λιπόβαρες γυναίκες
- Αιτίες που σχετίζονται με τον τρόπο ζωής (υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, χρήση ναρκωτικών ουσιών, καθώς και άγχος)
Πότε ένα ζευγάρι πρέπει να ζητήσει βοήθεια 
Όταν ένα ζευγάρι, το οποίο έχει ελεύθερες σεξουαλικές επαφές, χωρίς προφυλάξεις για 1 χρόνο και δεν έχει καταφέρει να αποκτήσει παιδί, τότε πρέπει να απευθυνθεί αρχικά στο γιατρό του. Περιπτώσεις ζευγαριών, που έχουν κάποιο ιστορικό ή ενδείξεις για υπογονιμότητα, θα πρέπει  να απευθύνονται νωρίτερα στο γιατρό ή ακόμα και πριν την έναρξη της προσπάθειας. 
Ενδείξεις για τις γυναίκες είναι οι εξής: 
- Ιστορικό φλεγμονών στο αναπαραγωγικό σύστημα (ενδομητρίτιδα, σαλπιγγίτιδα, ενδομητρίωση κ.α.)
- Ιστορικό επεμβάσεων στο αναπαραγωγικό σύστημα (αφαίρεση σαλπίγγων, αφαίρεση κύστεων στις ωοθήκες κ.α.)
- Ανωμαλίες στον κύκλο
- Ιστορικό αποβολών
- Προχωρημένη Ηλικία (άνω των 40 ετών ή FSH>12)
 
Ενδείξεις για τους άντρες είναι οι εξής:
- Προβλήματα σπέρματος
- Διαταραχές στύσης ή πρόωρη εκσπερμάτωση
- Αζωοσπερμία
 
  • H υπογονιμότητα παρουσιάζει αυξητική τάση σε πολλά σύγχρονα ζευγάρια.
Ανάλογα με ποιο εντερικό παράσιτο (σκώληκα) μολύνεται μια γυναίκα, «πιάνει» παιδί πιο εύκολα ή πιο δύσκολα. Αυτό είναι το απροσδόκητο συμπέρασμα μιας ασυνήθιστης επιστημονικής έρευνας, που επί χρόνια μελέτησε μια φυλή του Βολιβιανού Αμαζονίου, τους Τσιμάνε.
 Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον βιολόγο Άαρον Μπλάκγουελ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Σάντα Μπάρμπαρα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science», ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 1.000 γυναίκες των Τσιμάνε επί εννέα χρόνια.
Όπως διαπιστώθηκε, οι γυναίκες που μολύνονται με ένα είδος σκουληκιού (το αγκυλόστομα), κάνουν αργότερα το πρώτο παιδί τους, γεννούν σε αραιότερα χρονικά διαστήματα και συνολικά αποκτούν λιγότερα παιδιά. Αντίθετα, όσες έχουν μολυνθεί με ένα άλλο είδος εντερικού παράσιτου (την ασκαρίδα), γεννούν πρόωρα το πρώτο παιδί τους, μεσολαβούν μικρότερα διαστήματα ανάμεσα στις γέννες τους και αποκτούν περισσότερα παιδιά.
Οι επιστήμονες συμπέραναν ότι ο ένας μικροοργανισμός ευνοεί τη γονιμότητα και ο άλλος τη «φρενάρει», για άγνωστη αιτία, που πιθανώς έχει να κάνει με τη διαφορετική αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος στα δύο παράσιτα. Οι γυναίκες των Τσιμάνε χρησιμοποιούν σπάνια αντισυλληπτικές μεθόδους και κατά μέσο όρο γεννάνε εννέα παιδιά.
Το 70% του πληθυσμού των Τσιμάνε (συνολικά περίπου 16.000 άτομα) έχουν μολυνθεί από εντερικά παράσιτα, χωρίς να το ξέρουν. Οι γυναίκες με ασκαρίδα (που μπορεί να φθάσει τα 36 εκατοστά) κάνουν τρία περισσότερα παιδιά σε σχέση με όσες δεν έχουν μολυνθεί με το παράσιτο, ενώ όσες έχουν μολυνθεί με αγκυλόστομα (που είναι μικροσκοπικό), κάνουν τρία λιγότερα παιδιά.
Το έναυσμα για την έρευνα υπήρξε το γεγονός ότι μία επιστήμων, που διεξήγαγε μελέτες στη συγκεκριμένη περιοχή της Βολιβίας και η οποία προσπαθούσε να συλλάβει παιδί με τον άνδρα της, έμεινε πολύ γρήγορα έγκυος, πράγμα που την έβαλε σε σκέψεις κατά πόσο υπήρξε κάποιος περιβαλλοντικός παράγων, ο οποίος την έκανε πιο γόνιμη. Όπως αποδείχθηκε, ήταν…ένα σκουλήκι.
Διεθνώς, εκτιμάται ότι το αγκυλόστομα και η ασκαρίδα -που ανήκουν στις έλμινθες- έχουν μολύνει τουλάχιστον 800 εκατομμύρια ανθρώπους, κυρίως σε φτωχές χώρες. Συνεπώς δεν αποκλείεται να παίζουν ένα σημαντικό -αν και αφανή- ρόλο στην παγκόσμια δημογραφία, με την πιθανή επιρροή που ασκουν στη γυναικεία γονιμότητα.
Είναι πάντως αμφίβολο αν οι σύγχρονες δυτικές γυναίκες που δυσκολεύονται να κάνουν παιδί, θα ήθελαν να μολυνθούν με ένα εντερικό παράσιτο επί τούτου. Επιπλέον, οι παρασιτικές λοιμώξεις μπορεί να δημιουργήσουν επικίνδυνες επιπλοκές στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, γι” αυτό δύσκολα οι γιατροί θα αποτολμούσαν μια θεραπεία της υπογονιμότητας με τη βοήθεια σκωλήκων.
Πηγή: protothema.gr
  • Τι δείχνει έρευνα εννέα ετών σε γυναίκες φυλής του Αμαζονίου στη Βολιβία
Μπορεί να λένε ότι οι γυναίκες είναι αυτές που τρελαίνονται όταν δούνε μωρό, αλλά η πραγματική μεταμόρφωση είναι αυτή που συμβαίνει στον άντρα. Είναι σαν να μαγνητίζεται το βλέμμα του και πλέον μόνο το μικρό μωρό υπάρχει στο οπτικό του πεδίο.
Και μιλάμε για το παιδί κάποιου άλλου. Φανταστείτε τι συμβαίνει όταν ο άντρας γίνεται πατέρας. Βασικά πιστεύω ότι εκείνη τη στιγμή, την πρώτη φορά που ακούει το κλάμα του δικού του παιδιού, το αγόρι γίνεται άντρας. Μέχρι εκείνη τη στιγμή είναι απλά αγόρι. Μαλώνει για αμάξια, ομάδες, γυναίκες. Το παίζει σκληρός, απότομος, macho και δήθεν. Το παίζει ιστορία.
Μετά καταλαβαίνει το προφανές. Το να το παίζεις πατέρας είναι το πραγματικά δύσκολο. Το να το παίζεις ιστορία είναι τζάμπα. Μπορείς να το κάνεις χωρίς ρίσκο. Όταν όμως αντιλαμβάνεσαι ότι είσαι υπεύθυνος και για τη ζωή που μόλις έφερε η γυναίκα της ζωής σου στον κόσμο, τότε είναι που αλλάζει κάτι μέσα σου. Μεγαλώνεις; Ωριμάζεις; Δεν ξέρω ποια είναι η κατάλληλη λέξη. Κι όμως είναι περίεργο, γιατί πέρα από την προφανή αλλαγή προς το πιο σοβαρό, το πιο υπεύθυνο, ο άντρας την ίδια στιγμή γίνεται και πιο παιδί. Είναι αντιφατικό, αλλά συμβαίνει.
Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι όλοι μιλάνε για χαζομπαμπάδες. Ούτε ότι τα παιδιά και ειδικά οι κόρες, έχουν ιδιαίτερη αδυναμία στους μπαμπάδες. Ο λόγος είναι απλός. Ο άντρας μόλις γίνει μπαμπάς ξεχνάει τι σημαίνει το όχι. Και επίσης ξεχνάει πόσο χρονών είναι. Όσο το παιδί είναι μικρό, περνάει μαζί του χρόνο σε κάθε ευκαιρία. Έχοντας όμως πάντα στο πρόσωπό του εκείνο το χαζό χαμόγελο που λέει απλά μία λέξη. «Ευτυχία».
Είναι η πιο ευτυχισμένη του στιγμή όταν αγγίζει αυτό το μικρό πλάσμα. Και μόλις το πλάσμα αυτό αρχίσει να μεγαλώνει και να ζητάει πράγματα, τότε είναι που ξεχνάει τη λέξη όχι. Πώς μετά να μην έχουν τέτοια αδυναμία τα παιδιά στους μπαμπάδες; Αφού είναι πάντα οι καλοί της ιστορίας. Και αναπόφευκτα οι μαμάδες, με το πραγματιστικό ρεαλισμό της γυναικείας τους φύσης, είναι αυτές που προσπαθούν να κρατήσουν τα πράγματα σε φυσιολογικά επίπεδα.
Νομίζω η πιο σωστή περιγραφή της επίδρασης ενός παιδιού στη ζωή και την κοσμοθεωρία ενός άντρα είναι αυτή που έδωσε ο Johnny Depp όταν περιέγραψε τα συναισθήματα που ένιωσε όταν αντίκρισε το πρώτο του παιδί. «Ήταν σαν ένα πέπλο να τραβήχτηκε μπροστά από τα μάτια και να μπόρεσα επιτέλους να δω την πραγματική εικόνα της πραγματικότητας.» Αυτό ακριβώς.
Ένας άντρας αλλάζει εκείνη τη στιγμή επειδή γίνεται ότι περιέγραψε ο Depp. Έρχεται πιο κοντά στην πραγματικότητα. Γίνεται απτή. Κλαίει τα βράδια και γελάει όταν κάνεις τον καραγκιόζη. Ζητάει μπάλες ποδοσφαίρου πριν καλά καλά αρχίζει να περπατάει και φουστανάκια πριν καν αρχίσει να μιλάει.
Μα πώς να πεις όχι σε δύο ματάκια που σε κοιτάνε και σου ζητάνε κάτι; Τον κόσμο όλο να πρέπει να φέρεις ανάποδα, θα το κάνεις. Όχι επειδή πρέπει. Αλλά επειδή θέλεις. Επειδή είναι πλέον το μοναδικό πράγμα που θέλει να κάνει ένας άντρας. Να ικανοποιεί τις επιθυμίες αυτού του μικρού πλάσματος. Που το μεγαλύτερό του αφοπλιστικό όπλο είναι ένα και κανείς δεν το λέει ποτέ.
Έχει τα μάτια και το χαμόγελό της.
Κωνσταντίνος Κυριάκος | Pillowfights.gr
 
  • Έχετε δει πώς αλλάζει το πρόσωπο ενός άντρα όταν αντικρίζει ένα μωρό; Πώς αλλάζει το σύνολο του είναι του μέσα σε μία στιγμή;
Αν και τα δυο προέρχονται απ᾽ το ρήμα «παιδεύω», στην ουσία πρόκειται για δύο διαφορετικές έννοιες.
Η εκπαίδευση παρέχεται από τα σχολεία και πιστοποιείται με πτυχία, ενώ η παιδεία είναι αποτέλεσμα τόσο του περιβάλλοντος στο οποίο γαλουχήθηκες, όσο και προϊόν εσωτερικών ζυμώσεων του εκάστοτε ατόμου.
Η παιδεία είναι αυτή που σου μαθαίνει να ξεχωρίζεις το καλό απ᾽ το κακό. Σε διδάσκει τι είναι δικαιοσύνη και τι σεβασμός. Απ᾽ την άλλη, η εκπαίδευση επιτελεί το ρόλο του μορφωτικού αγαθού μέσω του οποίου αποκτάς γνώσεις, που με τη σειρά τους θ᾽ αποτελέσουν εφόδιο για ένα καλό βιοτικό επίπεδο.
Στις μέρες μας, εν αντιθέσει με τα παλαιότερα χρόνια, υπάρχει τέτοια πληθώρα εκπαιδευτικών μέσων και πτυχίων που φτάνουν να γεμίσεις έναν τοίχο. Στην ουσία, όμως, οι άνθρωποι είναι απαίδευτοι.
Οι παλιότεροι μπορεί να μην είχαν τη δυνατότητα να μορφωθούν, όμως, είχαν ιδιαίτερα αυξημένη την αίσθηση δικαίου. Τώρα γιατί εμείς χάσαμε την ουσία, είναι απορίας άξιο.
Προσποιούμαστε πώς γνωρίζουμε τα πάντα κι εκφράζουμε τη γνώμη μας επί παντός επιστητού. Μπορεί να μάθαμε να μιλάμε πολλές και διαφορετικές γλώσσες αλλά δε μιλάμε την κυριότερη: αυτή της πεπαιδευμένης αντίληψης.
Παιδεία: ένας τόσο ηχητικά εύκολος,  μα τόσο δυσπρόσιτος στην πράξη όρος. Κανένας απ᾽ τους φιλοσόφους δεν όρισε τον όρο «εκπαίδευση» παρά μόνο τον όρο της παιδείας και ποτέ δεν έκανε το λάθος να τους ταυτίσει.
Ίσως γιατί ήξεραν ποιο απ᾽ τα δυο είναι ο θεμέλιος λίθος μιας υγιούς προσωπικότητας και κοινωνίας.
Εκπαίδευση χωρίς παιδεία μοιάζει με δέντρο χωρίς κορμό. Θα συναντήσεις πολλούς ανθρώπους με πτυχία, μα με παιδεία λίγους. Κι ας πιστεύουν λανθασμένα πως το ένα επιφέρει το άλλο.
Αν υπήρχε ουσιαστική παιδεία θα υπήρχε σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή. Θα υπήρχε δικαιοσύνη. Ο κόσμος θα έβλεπε όμορφες και άσπρες μέρες. Οι μαύρες και κόκκινες μέρες που ζούμε είναι προϊόν της εκπαίδευσης που χρησιμοποιείται απ᾽ τους μεγάλους για να χειραγωγήσουν τους λαούς.
Το χέρι του ανθρώπου που έχει γαλουχηθεί με τα ιδανικά της παιδείας δεν οπλίζεται ποτέ για να επιτεθεί. Ο άνθρωπος ο πεπαιδευμένος δίνει αξία στην ανθρώπινη ζωή, την τιμά, τη σέβεται και την υπερασπίζεται.
Σίγουρα η εκπαίδευση είναι  ζωτικής σημασίας. Χωρίς αυτήν ο πολιτισμός μας δε θα είχε κάνει άλματα. Το πρόβλημα δεν είναι η εκπαίδευση ως μορφωτικό αγαθό, αλλά η έλλειψη της ουσιαστικής παιδείας ως βάση για να στηριχθεί και να ευοδώσει.
Κανένα βιβλίο και δε θα στη διδάξει. Η οικογένεια σου κι η ίδια η ζωή θα στη μάθουν, αρκεί να έχεις τα μάτια και τα αυτιά ανοιχτά να αφουγκραστείς τα γεγονότα γύρω σου.
Δυστυχώς στους τέσσερις μουντούς τοίχους του σχολείου η κριτική σκέψη αντικαθίσταται απ᾽ την παπαγαλία. Τα παιδιά μαθαίνουν για τις ιδέες της παιδείας χωρίς να μπορούν να τις αντιληφθούν πρακτικά.
Μα πώς θα μάθουμε να φερόμαστε σαν κοινωνικά όντα όταν μεγαλώνουμε σ᾽ ένα εκπαιδευτικό σύστημα που δε σέβεται τη διαφορετικότητα και προάγει ως την παπαγαλία αντί της κριτικής σκέψης;
Δεν ξέρω για εσάς, πάντως οραματίζομαι μια κοινωνία ανθρώπων για ανθρώπους. Μια κοινωνία που χαμογελά συχνότερα, που είναι αισιόδοξη και που δε λειτουργεί τυχοδιωκτικά για άτυπα χαρτιά πιστοποίησης ικανοτήτων.
Οφείλουμε να πλάσουμε έναν κόσμο ανθρωποκεντρικής συνείδησης κι όχι τεχνογνωσίας. Μια πραγματικότητα που δε θα φοβίζει τις νέες γενιές που θα ακολουθήσουν. Που θα τους μάθει να συνυπάρχουν αρμονικά και με σεβασμό προς τον συνάνθρωπο.
Η ελπίδα είναι σαν τον αέρα: Μόλις βρει μια μικρή χαραματιά στην ψυχή μας, ορμάει μέσα γυρεύοντας να γεμίσει το κενό που συνάντησε. Αρκεί να το πιστέψουμε!
Γράφει η Ευαγγελια Τζιακα / ilov.gr
  • Σ᾽ αυτό τον κόσμο οι άνθρωποι τείνουν να μπερδεύουν την εκπαίδευση με την παιδεία.
Το εντυπωσιακό με αυτά τα στατιστικά είναι πως κάτι τέτοιο συμβαίνει για πρώτη φορά από το 1938 που ξεκίνησαν οι έρευνες τέτοιου είδους.
Η εν λόγω έρευνα υποστηρίζει πως οι γυναίκες επιλέγουν τη μητρότητα ολοένα και πιο αργά στη ζωή τους. Παράλληλα, αυξημένος είναι και ο αριθμός των γυναικών που δεν κάνουν καθόλου παιδιά, είτε λόγω επιλογής, είτε λόγω δυσκολιών.
Πιο συγκεκριμένα, το 2014, το 21% των μωρών που γεννήθηκαν στη Βρετανία και την Ουαλία, είχαν μητέρες άνω των 35 ετών, ενώ το 20% είχαν μητέρες νεαρότερες των 25 ετών.
Συνολικά, οι μητέρες στην πλειοψηφία τους ήταν μεταξύ 25 και 34 ετών, με το 52% να ανήκει στις μητέρες από 30 χρονών και πάνω.
Σύμφωνα με την έκθεση του ONS, ο μέσος όρος της ηλικίας των πατεράδων έχει επίσης αυξηθεί, καθώς το 2014 ο μέσος όρος ήταν 33,1 ετών, ενώ το 2013 ήταν 32,9 ετών.
Όπως σχολίασε ο Siobhan Freegard, ιδρυτής της σελίδας κοινωνικής δικτύωσης «Channel Mum», η αύξηση που παρατηρήθηκε, πιθανότατα οφείλεται στην επιλογή των ζευγαριών να αναβάλλουν τη δημιουργία οικογένειας μέχρι να αποκτήσουν μια επαγγελματική και οικονομική σταθερότητα.
Πιο συγκεκριμένα, ο Freegard δήλωσε στη «The Daily Telegraph» πως: « Για να ξεκινήσεις μια οικογένεια, χρειάζεσαι ένα σπίτι, αλλά σε πολλά μέρη κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο για όσους είναι κάτω των 25 ετών. Τα ενοίκια και οι τιμές των σπιτιών ξεπερνούν τους μισθούς, ενώ η αυξανόμενη επαγγελματική αβεβαιότητα σημαίνει πως τα ζευγάρια περιμένουν μέχρι να αισθανθούν σιγουριά για να γίνουν γονείς».
Αναφορικά με την κοινωνική κατάσταση των γονιών, το 53% των μωρών έχουν γονείς που έχουν παντρευτεί ή που ζουν με σύμφωνο συμβίωσης. Στο εν λόγω ποσοστό παρατηρείται πτώση, καθώς το 2004 άγγιζε το 58%.
  • Περισσότερα φαίνεται πως είναι τα μωρά που γεννιούνται από γυναίκες άνω των 35 ετών από αυτά που οι μητέρες τους είναι κάτω των 25 ετών, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία από την Υπηρεσία Εθνικών Στατιστικών (ONS) στη Βρετανία.
Δείτε παρακάτω την πρόσκληση :
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
«Το Χαμόγελο του Παιδιού» στο πλαίσιο της εκστρατείας ενημέρωσης και κινητοποίησης των πολιτών, που πραγματοποιεί ενάντια σε κάθε μορφή Βίας κατά των Παιδιών, σας καλεί
την Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2015, Παγκόσμια Ημέρα ενάντια στην Κακοποίηση των Παιδιών, και ώρα 10:30 π.μ. στην αίθουσα «Δεξαμενές Καθαρισμού» στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων για να συμμετέχετε σε σειρά δράσεων, οι οποίες περιλαμβάνουν:
Συνέντευξη Τύπου κατά τη διάρκεια των οποίων «Το Χαμόγελο του Παιδιού» θα παρουσιάσει τα επίσημα στατιστικά στοιχεία για τα φαινόμενα της Βίας κατά των Παιδιών.
Το Τούνελ της Καταπίεσης (Tunnel of Oppression – http://tunnelingreece.tumblr.com) Μία παράσταση του Δημήτρη Πλαβούκου, που θίγει σύγχρονα θέματα βίας, καταπίεσης, ρατσισμού και διάκρισης. Βασισμένη στο Museum of Tolerance του Los Angeles, η παράσταση παρουσιάζει μέσα από αναπαράσταση, μορφές βίας και καταπίεσης στη σύγχρονη Ελλάδα. Οι παρευρισκόμενοι μπαίνουν μέσα στο χώρο που είναι διαμορφωμένος να δίνει την αίσθηση του τούνελ και γίνονται κομμάτι αυτών των αναπαραστάσεων. Μετά την έξοδό τους από το τούνελ, οι παρευρισκόμενοι, δέχονται αποφόρτιση από ομάδα ψυχολόγων. – Ώρες λειτουργίας 1μμ – 3μμ & 5μμ – 8μμ – Είσοδος ελεύθερη
Μαθητές ορθώνουν τοίχο ενάντια στην Κακοποίηση των Παιδιών με τα μηνύματά τους. Σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο οι μαθητές θα γράψουν τα μηνύματα υποστήριξής τους σε κάθε παιδί θύμα.
Η Εκστρατεία ενημέρωσης και κινητοποίησης από «Το Χαμόγελο του Παιδιού» τελεί υπό την αιγίδα της Α.Ε. του Προέδρου της Δημοκρατίας Κυρίου Προκοπίου Παυλοπούλου.
  • Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά της παιδικής κακοποίησης το Χαμόγελο του Παιδιού πραγματοποιεί μια εκδήλωση ενάντια σε κάθε μορφή Βίας κατά των Παιδιών.
Αυτό που σίγουρα έχει ανάγκη το παιδί σε όποια ηλικία κι αν φτάσει είναι η κατανόηση, η υποστήριξη και η αγάπη σας. 
Ένας οδηγός για να μπορέσετε να διαχειριστείτε την συμπεριφορά του μωρού σας.
Όταν το μωράκι σας κλαίει υπερβολικά:
- Το κλάμα είναι ο τρόπος που το μωράκι σας προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί σας.
- Προσπαθήστε να καταλάβετε για ποιο λόγο το μωρό σας κλαίει. Με το κλάμα θέλει να σας δείξει τις ανάγκες του. Μπορεί να κλαίει γιατί πεινάει, πονάει, να θέλει να το πάρετε αγκαλιά, ζεσταίνεται ή κρυώνει. 
- Πρέπει να ξέρετε ότι μερικά μωράκια κλαίνε περισσότερο από άλλα.
 Ένας ασφαλής τρόπος να το ησυχάσετε είναι να το πάρετε στην αγκαλιά σας και να του μιλάτε ή να του τραγουδάτε σιγά. 
Όταν το μωράκι σας δε μπορεί να κοιμηθεί:
- Προσπαθήστε να καταλάβετε τον λόγω της ανησυχίας του. Μπορεί να πεινάει, να κρυώνει, να ζεσταίνεται η να έχει λερώσει την πάνα του.
- Πάρτε το στην αγκαλιά σας, νανουρίστε το με ένα τραγουδάκι και αφήστε το όταν αποκοιμηθεί στο κρεβατάκι του με απαλές κινήσεις.
Όταν νιώθετε εξαντλημένη και αδύναμη:
- Μη διστάσετε να ζητήσετε τη βοήθεια ενός κοντινού σας προσώπου. Ένα μικρό διάλειμμα θα σας βοηθήσει να επανακτήσετε τις δυνάμεις σας.
- Αν νιώσετε ότι δεν μπορείτε να διαχειριστείτε τη συμπεριφορά του ζητήστε τη βοήθεια κάποιου ειδικού. Μιλήστε με τον παιδίατρο σας και κάποιον που να συναναστρέφεται με τα παιδιά. 
  • Κάθε παιδί είναι μοναδικό και εκδηλώνει με τον δικό του τρόπο τις ανάγκες του και τις ικανότητες του, οι οποίες συνθέτουν τη γενική συμπεριφορά του.
Επιπλέον, μπορεί να φαίνονται χλωμά και συχνά να νιώθουν την ανάγκη να μείνουν στο κρεβάτι.
Σε γενικές γραμμές, ο πόνος διαρκεί λίγες ώρες, αν και ορισμένες φορές μπορεί να διαρκέσει μία ολόκληρη ημέρα. Όπως αναφέρει η Ελληνική Παιδιατρική Εταιρεία, οι πονοκέφαλοι σπάνια αποτελούν σύμπτωμα κάποιας σοβαρής υποκείμενης πάθησης.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι επαναλαμβανόμενοι πονοκέφαλοι των παιδιών οφείλονται σε συναισθηματικό στρες που συνδέεται με κάποιες συγκεκριμένες συνθήκες στο οικογενειακό ή σχολικό περιβάλλον (π.χ. γέννηση αδελφού ή αδελφής, σχολικές εξετάσεις κ.λπ.).
Εάν το παιδί σας παρουσιάζει συχνά πονοκεφάλους ή έχει πονοκέφαλο που διαρκεί πάνω από μία ημέρα, ενημερώστε τον παιδίατρο που το παρακολουθεί.
Εφόσον δεν υπόκειται κάποια νόσος, ο γιατρός θα σας συστήσει να παρατηρήσετε εάν το παιδί πονάει συνήθως μετά την πρόσληψη κάποιας συγκεκριμένης τροφής, ενώ, στην περίπτωση σοβαρού πονοκεφάλου, μπορεί να σας συστήσει να χορηγήσετε στο παιδί παυσίπονο.
Εάν οι πονοκέφαλοι επιμένουν, μπορεί να οφείλονται σε ψυχολογικά ή συναισθηματικά αίτια. Συζητήστε αυτό το ενδεχόμενο με το γιατρό που παρακολουθεί το παιδί, ο οποίος μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν παιδοψυχίατρο.
  • Μερικά παιδιά, παρ” όλο που σε γενικές γραμμές είναι υγιή, παρουσιάζουν πονοκεφάλους κάθε λίγες ημέρες, εβδομάδες ή μήνες.
Ελάτε με τα παιδιά σας και τους μικρούς σας φίλους να περάσουμε μαζί ένα διασκεδαστικό χαλαρό απόγευμα γεμάτο εκπλήξεις, με παιχνίδια, δημιουργική απασχόληση και πολλά άλλα ακόμη:
– Θεατρικό Εργαστήρι από την Κάρμεν Ρουγγέρη και τα παιδικά βιβλία από τις εκδόσεις ΔΙΑΠΛΑΣΗ, σπιτικά παιχνιδοζυμάρια, εργαστήριο μπισκότων, ξυλοπόδαροι και πολλές ακόμα εκπλήξεις!
– Δωρεάν προληπτικές παιδιατρικές και οδοντιατρικές εξετάσεις για παιδιά στο κινητό πολυϊατρείο «Ιπποκράτης».
– Διαδραστικές παρεμβάσεις για παιδιά στο Εργαστήριο Ενημέρωσης, Εκπαίδευσης & Τεχνολογίας «Οδυσσέας» για να ταξιδέψουμε με ασφάλεια στον κόσμο της τεχνολογίας.
– Παρουσίαση όλων των δράσεων του οργανισμού.
Σας περιμένουμε την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου και ώρα 17:30 στο Εκθεσιακό κέντρο Helexpo Μαρούσι!
Αναλυτικό πρόγραμμα για την τριήμερη γιορτή 13-15 Νοεμβρίου στο www.hamogelo.gr
  • «Το Χαμόγελο του Παιδιού» διοργανώνει για 2η συνεχή χρονιά τη Μεγάλη Γιορτή για τα Παιδιά, 13-15 Νοεμβρίου, από τις 10:00 έως τις 22:00, με ελεύθερη είσοδο στο Εκθεσιακό Κέντρο Helexpo Μαρούσι.
Nτουλάπες που "βούλιαζαν" από ρούχα και παπούτσια, συρτάρια ξέχειλα με μπλουζάκια, κάλτσες, εσώρουχα κι αξεσουάρ, βιβλιοθήκες ως το ταβάνι και δυό σωροί παιχνίδια, χωμένα όπως όπως σε παιχνιδόκουτα, κούτες μπαούλα και σακουλάκια – τα περισσότερα, δεν τα άγγιζε καν, αλλά αρνιόταν να τα αποχωριστεί κιόλας. (Ναι, εννοείται, πως είναι μοναχοπαίδι…). Με τη σειρά του, το αγόρι μου ήταν ένα "δείγμα τυπικό" της οικογένειας – κατά βάση -  κι έπειτα του κύκλου, της πόλης, του κόσμου που τον είχε γεννήσει: ένας λαίμαργος και αλλοπρόσαλος καταναλωτής.
 
Και πάλι, δεν νομίζω πως εμείς πρωτοτυπούσαμε ιδιαιτέρως. Μεγαλωμένη σε χρόνια ευημερίας, χωρίς κρίσεις, στερήσεις και κατοχικά σύνδρομα, η γενιά μας στρατεύτηκε νωρίς κάτω από το logo "καταναλώνω άρα υπάρχω", που στην γονεϊκή του εκδοχή γινόταν το περίφημο "άλλωστε εμείς για ποιoν δουλεύουμε; Για τα παιδιά μας!".Που πάει να πει δουλεύεις και δε ρωτάς, διότι δουλεύεις για να πληρώνεις παιχνίδια και ρούχα και ιδιωτικά σχολεία και babysitters, τις οποίες το παιδί πιθανόν να μην χρειαζόταν ποτέ, αν δεν δούλευες εξαρχής. Στην γενική του εικόνα, το πράγμα θυμίζει λίγο το μεγάλο δίλημμα του κόκκορα στις ιστοριούλες του Αρκά: "Θέλω να βγω από το αδιέξοδό μου, αλλά δεν θυμάμαι από πού μπήκα".
 
Και για να μη χανόμαστε σε αερολογίες, σκάλισα στο Web και βρήκα μια έρευνα που είχε γίνει από μερικά χρόνια από  κάτι γιατρούς στο Κρατικό της Νίκαιας για να καταγραφούν οι απόψεις των Ελλήνων γονιών σε ό,τι αφορούσε τη σχέση τους με το παιδί και το χρήμα. Τότε  (σ.σ. λογαριάστε ότι μιλάμε για τις αρχές του 2009, άρα οριακά προ μνημονίων, χαρατσίων κ.λπ) δύο στους δέκα γονείς παιδιών ηλικίας 6-14 ετών – παραδέχονταν ότι "αντάμειβαν" με χρήματα τα παιδιά, επειδή δεν είχαν χρόνο να ασχοληθούν μαζί τους. Ενα μικρό ποσοστό (15%) προτιμούσε να μην αγοράζει τίποτα στο παιδί, ενώ, τέλος, τρεις στους δέκα γονείς αγόραζαν στα βλαστάρια τους πράγματα που δεν τους τα είχαν ζητήσει καν.
 
Και να ‘μαστε τώρα όλοι μαζί, εσείς, εμείς κι αυτοί, στα χρόνια της κρίσης και του "εξορθολογισμού εξόδων". Που σημαίνει πως κομμένα τα σινιέ jeans και τα παπούτσια, οι επιδρομές στα παιχνιδάδικα και τα ηλεκτρονικά που αποτιμώνται μισό διαμέρισμα στα Πατήσια, ανά τεμάχιο. Κομμένα και τα τρικ του τύπου "η μαμά έχει δουλειά και θ’ αργήσει το βράδυ, αλλά αύριο θα σου πάρει ό,τι θέλεις". Αν έχασες τη δουλειά σου, καλύτερα είναι – ή έτσι επιμένουν οι ειδικοί – να λες στο παιδί με ήσυχο, σταθερό τρόπο όλη την αλήθεια (εντάξει, ας μη μάθει επακριβώς τι είναι "αύξηση του spread" και "μη βιώσιμο ελληνικό χρέος"), απαλύνοντας τις αγωνίες και τους φόβους του.
 
Να ορίζεις ήρεμα τις οικονομικές, οικογενειακές δυνατότητες και το τι θα γίνει στο μέλλον. Αντί για το "δεν μπορώ να στο πάρω, δεν έχω λεφτά", προτιμότερο είναι το "δεν αγοράζουμε ό,τι βλέπουμε" ή το "αν σου είναι πραγματικά πολύ απαραίτητο, θα μαζέψουμε μαζί τα χρήματα για να το πάρουμε".
 
Ποτέ να μην ανταμείβεις ένα παιδί για να κάνει το αυτονόητο, αλλά να ΄σαι σπάταλος μαζί του σε ό,τι του δίνει ασφάλεια και αίσθηση συνέχειας. "Το πιο ακριβό και πολύτιμο πράγμα στον κόσμο", μας θυμίζουν "είναι η αγκαλιά μας και η αγάπη μας". Μόνο που αυτές τις βγάλαμε από καιρό στο σφυρί. Και άντε τώρα να τις πάρουμε πίσω…
  • Θυμάμαι μια εποχή που το δωμάτιο του γιου μου, πρέπει να παραβίαζε όλους τους κανόνες περί ορίων βάρους και στατικότητας οικοδομής.
Παραδοσιακά,  η λοίμωξη από HPV έχει εντοπιστεί σαν ανώμαλες αλλαγές κυττάρων σε ένα τεστ Παπανικολάου , ένα τεστ που χρησιμοποιείται κυρίως για την ανίχνευση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας  ή συνθήκες που μπορεί να οδηγήσουν σε καρκίνο. Κατά τη διάρκεια του τεστ Παπανικολάου, η εμφάνιση των τραχηλικών κυττάρων αξιολογείται κάτω από ένα μικροσκόπιο. Ορισμένες αλλαγές στα κύτταρα μπορεί να υποδεικνύει μια HPV λοίμωξη, αλλά δεν υπάρχει σαφής διάκριση μεταξύ υψηλής και χαμηλής-κινδύνου τύπους. 
DNA test για τον ιό HPV μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν μια συνέχεια σε μη φυσιολογικές αλλαγές που ανιχνεύονται με ένα τεστ Παπανικολάου. Οδηγίες από διάφορες οργανώσεις τώρα προτείνουμε HPV τεστ DNA να παραγγελθεί μαζί με ένα τεστ Παπανικολάου για τις γυναίκες 30 έως 65 ετών. Υπάρχουν αρκετα DNA τεστ HPV, μερικα εχουν άδεια κυκλοφορίας από το FDA, που μπορεί να ανιχνεύσει υψηλού κινδύνου τύπους του HPV. 
ΝΕΟΤΕΡΑ! 
Το Αμερικανικό Κολέγιο Μαιευτήρων και Γυναικολόγων (ACOG), η αμερικανική Υπηρεσία Πρόληψης Task Force (USPSTF), και η Αμερικανική Εταιρεία Καρκίνου (ACS) συνιστά τώρα HPV τεστ ως μέρος της ρουτίνας του τραχήλου της μήτρας για τις γυναίκες διαλογής 30 έως 65 ετών, καθώς και με τεστ Παπανικολάου , κάθε 5 χρόνια. 
Το HPV DNA τεστ δεν συνιστάται για τις γυναίκες διαλογής νεότερες από την ηλικία 30, επειδή μολύνσεις με τον ιό HPV είναι σχετικά συχνές σε αυτή την ηλικιακή ομάδα και συχνά υποχωρούν χωρίς θεραπεία ή επιπλοκές. Ωστόσο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως συνέχεια τεστ σε γυναίκες που είναι 21 ετών και άνω που έχουν μη φυσιολογικά αποτελέσματα σε τεστ Παπανικολάου είναι γνωστή ως «άτυπα πλακώδη κύτταρα απροσδιορίστου σημασίας" (ASCUS) . Τα αποτελέσματα μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να καθοριστεί η ανάγκη για κολποσκόπηση, μια διαδικασία που επιτρέπει σε ένα γιατρό να επιθεωρεί οπτικά το κόλπου και του τραχήλου υπό μεγέθυνση για την παρουσία των μη φυσιολογικων αλλαγων. 
Ορισμένοι γιατροί θα δοκιμάσουν άνδρες που ανήκουν σε μια κατηγορία υψηλού κινδύνου. Οι άνδρες που έχουν σεξουαλικές σχέσεις με άνδρες και εκείνων που έχουν τον ιό HIV μπορεί να ελεγχθεί για τον ιό HPV. Αξιολόγηση του κινδύνου του HPV που σχετίζονται με παθήσεις του πρωκτικού καναλιού στους άνδρες είναι όλο και πιο συχνές. 
Τι σημαίνει το αποτέλεσμα της εξέτασης; 
Σε ένα τεστ Παπανικολάου , ASCUS και χαμηλού βαθμού αλλαγές υποδηλώνουν την πιθανή παρουσία του ιού HPV και την ανάγκη για περαιτέρω δοκιμές. Ένα θετικό HPV DNA τεστ δείχνει την παρουσία ενός υψηλού κινδύνου τύπο του ιού HPV, αλλά η δοκιμή δεν διευκρινίζει ποιος τύπος είναι παρούσα. Εάν το HPV DNA τεστ είναι αρνητικό, είναι απίθανο ότι υπάρχει ένας υψηλού κινδύνου HPV λοίμωξη. Αν το τεστ Παπανικολάου είναι ανώμαλο, αλλά το HPV DNA τεστ είναι αρνητικό, τότε παρακολούθηση  ελέγχου και περαιτέρω παρακολούθηση υποδεικνύονται. 
Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων λενει να περιμένουμε τρία χρόνια πριν να πάρει ένα άλλο τεστ Παπανικολάου και HPV τεστ και να μιλήσω με τον γιατρό για το πότε πρέπει να έρθει σε μια άλλη επίσκεψη. Ομοίως, αν το τεστ Παπανικολάου είναι φυσιολογική, αλλά η HPV DNA τεστ είναι θετικό, πρόσθετες δοκιμές μπορεί να είναι απαραίτητη. Συνιστάται να έχετε ένα άλλο τεστ Παπανικολάου και HPV τεστ μέσα σε ένα χρόνο, σε ποιο σημείο το τεστ Παπανικολάου θα δείξει αν υπάρχουν αλλαγές στα κύτταρα έχουν συμβεί κατά τη διάρκεια αυτού του χρόνου. 
Οι δοκιμές που χρησιμοποιούνται πιο συχνά για τη διαλογή HPV ανιχνεύουν μόνο εκείνα τα είδη που έχουν έναν υψηλότερο κίνδυνο εξέλιξης σε καρκίνο. Εάν είναι θετικός, αναφέρουν την παρουσία ενός από αυτούς τους τύπους υψηλού κινδύνου: 
Οι HPV τύποι 16, 18, 31, 33, 39, 45, 51, 52, 56, 58, 59, 66, 68, και 73 
Μερικές φορές,δινουμε μοριακά τεστ για την ανίχνευση και τον εντοπισμό χαμηλού κινδύνου τύπους του HPV. Εάν το αποτέλεσμα είναι θετικό, αυτό υποδηλώνει την παρουσία ενός από τους χαμηλού κινδύνου τύπων: 
Οι HPV τύποι 6 και 11 (οι οποίες τυπικά προκαλούν κονδυλώματα), 42, 43, και 44. 
Μια δοκιμή που έχει εγκριθεί από το FDA το 2010, προσδιορίζει τις συγκεκριμένες υποτύπους του HPV 16 και 18. Εάν αυτή η δοκιμή είναι θετική, αυτό υποδηλώνει την παρουσία των υποτύπων που προκαλούν 70% των καρκίνου του τραχήλου . Ένα δεύτερο τεστ DNA, που επίσης εγκρίθηκε το 2010, ανιχνεύει ουσιαστικά όλους τους υψηλού κινδύνου τύπους του HPV σε δείγματα κυττάρων του τραχήλου της μήτρας. 
Ένας γιατρός μπορεί να πάρει ένα μικρό κομμάτι του ιστού (α βιοψία ) από τον τράχηλο της μήτρας και να το εξετάσει κάτω από ένα μικροσκόπιο. Όταν είτε το τεστ Παπανικολάου ή η βιοψία δείχνει μια κατάσταση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε καρκίνο του (ονομάζεται ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία), ένα τεστ HPV DNA μπορεί να καθορίσει αν ο ασθενής έχει προσβληθεί από έναν υψηλού κινδύνου στέλεχος του ιού HPV που αυξάνει την πιθανότητα ότι ο καρκίνος μπορεί να αναπτυχθεί εάν δεν αντιμετωπίσθει. 
Σε Μερικους άνδρες που βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα για τον HPV που σχετίζονται με τον καρκίνο του πρωκτού. Τέτοιες δοκιμές είναι παρόμοιο με ένα τραχιλικο  τεστ Παπανικολάου. Το πρωκτικό επιθήλιο και τα κύτταρα εξετάζονται στο μικροσκόπιο. HPV τεστ DNA μπορεί επίσης να εκτελείται σε αυτά τα δείγματα. Όπως και σε δείγματα του τραχήλου της μήτρας, τα θετικά αποτελέσματα θα πρέπει να παρακολουθείται από το γιατρό με περαιτέρω δοκιμές, συμπεριλαμβανομένων μια πιο προσεκτική εξέταση και πιθανή βιοψία.
 
  • Πώς χρησιμοποιείται;
Η φιλία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο τόσο στη ζωή των ενήλικων, όσο και των παιδιών. Οι διαπροσωπικές σχέσεις στη ζωή του παιδιού συμβάλλουν καθοριστικά στη διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης και ισορροπημένης ταυτότητας. Μέσω της φιλίας το παιδί ανακαλύπτει τον εαυτό του, αποκτά αίσθηση εμπιστοσύνης προς τον εαυτό του, διευρύνει τους πνευματικούς του ορίζοντες, μαθαίνει να σέβεται, να συναισθάνεται, να κατανοεί, να μοιράζεται και να αποκτά ηθικούς φραγμούς, μας εξηγεί η κλινική ψυχολόγος, οικογενειακή συστημική σύμβουλος Αποστολία Ντέκοβα.
Ο κοινωνικός περίγυρος του παιδιού μεταβάλλεται με συστηματικό τρόπο και επηρεάζεται από τα αναπτυξιακά στάδια που διέρχεται. Η φιλία στην προσχολική ηλικία δομείται με αργό και σταθερό ρυθμό. Η κινητήρια δύναμη που κατευθύνει την κοινωνική αλληλεπίδραση στη προσχολική ηλικία είναι η ανάγκη για ασφάλεια. Το παιδί κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του προσπαθεί να συνδεθεί με τους άλλους με απλό τρόπο όπως με ένα χαμόγελο, άπλωμα του χεριού, κοίταγμα  κ.α. Με την πάροδο του χρόνου το παιδί αποκτά κάποιες προτιμήσεις προς συνομήλικους του, οι οποίες όμως δεν είναι σταθερές. Στην ηλικία των 3-4  ετών συχνά μπορεί να παρατηρηθούν διαφωνίες μεταξύ των παιδιών οι οποίες συχνά περιστρέφονται γύρω από δραστηριότητες ή παιχνίδια. 
Οι ψυχικές αυτές εντάσεις και διαφωνίες συνήθως είναι σύντομες. Στην ηλικία των 4 ετών τα παιδιά αναζητούν συνομήλικους που έχουν τις ίδιες προτιμήσεις με εκείνα. Σ’ αυτή την ηλικία η παιδική φιλία παίρνει τη μορφή της ευχαρίστησης και της διασκέδασης. Μεγαλώνοντας το παιδί επιδεικνύει αυξανομένη τάση να δημιουργεί ομόφυλες παρέες.  Η φιλία στη σχολική ηλικία λαμβάνει πιο μόνιμες και προσωπικές ιδιότητες και επηρεάζονται από τα κοινά ενδιαφέροντα.  
Η παιδική φιλία, τονίζει η κυρία Ντέκοβα, παίρνει τη μορφή αλληλοϋποστήριξης , συναισθηματικής συμπαράστασης και συνεργατικότητας. Το παιδί επιλέγει και διατηρεί ένα φίλο ανάλογα με την προσωπικότητά του, τη συμπεριφορά του καθώς και τη μελλοντική συμπαράσταση που μπορεί να του δώσει. Στην εφηβεία οι κοινωνικές σχέσεις με τους συνομηλίκους αντιπροσωπεύουν την εσωτερική αναζήτηση του εαυτού, καθώς και τη δημιουργία συναισθηματικού δεσμού με τον άλλον. Οι κοινωνικές συναναστροφές στην εφηβεία αποτελούν το προοίμιο για την ομαλή ένταξη στην ενήλικη ζωή.
 
Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι οι παιδικές φιλίες έχουν προστατευτικό ρόλο στη ψυχοκοινωνική υγεία του παιδιού. Έρευνες έχουν επιδείξει ότι τα παιδιά που έχουν στενές διαπροσωπικές επαφές έχουν λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν  προβλήματα ψυχοπαθολογίας  όπως κατάθλιψη, αγχώδεις διαταραχές, προβλήματα συμπεριφοράς. Επίσης παρουσιάζουν καλύτερη κοινωνική και σχολική προσαρμογή και δεν πέφτουν θύματα βίας από τους συνομήλικους τους.  
Συμπερασματικά οι παιδικές φιλίες θωρακίζουν το συναισθηματικό κόσμο του παιδιού αφού παρέχουν τη δυνατότητα στο παιδί να μοιραστεί τις σκέψεις, τα συναισθήματά του με τους άλλους και να πειραματιστεί στην εδραίωση στενών διαπροσωπικών σχέσεων στη ζωή του.
Πηγή: protothema.gr
  • Μέσω της φιλίας το παιδί ανακαλύπτει τον εαυτό του, αποκτά αίσθηση εμπιστοσύνης προς τον εαυτό του, διευρύνει τους πνευματικούς του ορίζοντες, μαθαίνει να σέβεται, να συναισθάνεται, να κατανοεί

Account

Navigation

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.