Άρθρα

Μπισκότα με κορνφλέικς!

Μπισκότα με κορνφλέικς!

Υλικά
- 130 γρ. βούτυρο αγελάδος
- 140 γρ. ζάχαρη καστανή, κρυσταλλική (όχι την υγρή με τη μελάσα)
- 2 αυγά
- 170 γρ. σταφίδες της αρεσκείας μας
- 280 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
- 80 γρ. κορνφλέικς

Μερίδες 800 γρ.
Προετοιμασία 25΄ - 30΄
Ψήσιμο 18΄ - 20΄

Διαδικασία

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170° C.
Στον κάδο του μίξερ βάζουμε το βούτυρο με τη ζάχαρη και τα χτυπάμε με το φτερό μέχρι να αφρατέψουν (εναλλακτικά, με μίξερ χειρός).
Προσθέτουμε ένα-ένα τα αυγά και μετά τις σταφίδες.
Στο τέλος ρίχνουμε και το αλεύρι συνεχίζοντας το ανακάτεμα για πολύ λίγο, για να μην πάρει αέρα
το ζυμάρι.

Καλύπτουμε τη λαμαρίνα του φούρνου, με μια λαδόκολλα.
Σε ένα μπολ βάζουμε τα κορνφλέικς.
Πλάθουμε μικρές μπάλες από τη ζύμη και τις ρολάρουμε μέσα στα κορνφλέικς.
Τοποθετούμε τα μπισκότα πάνω στη λαμαρίνα αφήνοντας κενά μεταξύ τους.
Ψήνουμε στον προθερμασμένο φούρνο στους 170° C για 18 - 20 λεπτά.

glykesistories.gr

• Αφράτα, μυρωδάτα, τραγανά και πεντανόστιμα για το γάλα των μικρών αλλά και τον καφέ των μεγάλων!
  

• 0 σχόλια
• 659 εμφανίσεις

Guest

4 Σεπτεμβρίου, 201313 yr

🌱 Το «Φανταστικό» Και Το «Πραγματικό» Μας Παιδί: Τα 4 Στάδια Της Αποδοχής

🌱 Το «Φανταστικό» Και Το «Πραγματικό» Μας Παιδί: Τα 4 Στάδια Της Αποδοχής

Όμως, το παιδί που έρχεται στον κόσμο είναι ένας ξεχωριστός άνθρωπος, με τη δική του προσωπικότητα, τις δικές του ανάγκες
και τη δική του πορεία.
Η αποδοχή αυτής της πραγματικότητας αποτελεί μια σημαντική συναισθηματική διαδρομή για τους γονείς.
💭 Το Παιδί Που Έχουμε Φανταστεί Και Το Παιδί Που Γνωρίζουμε
Πριν ακόμη γεννηθεί ένα παιδί, οι γονείς συχνά δημιουργούν μέσα τους μια εικόνα για το πώς θα είναι.
Μπορεί να φαντάζονται ότι θα είναι ήρεμο, κοινωνικό, καλός μαθητής, αθλητικό ή ιδιαίτερα δημιουργικό.
Ίσως ονειρεύονται ότι θα αγαπά τις ίδιες δραστηριότητες με εκείνους, θα ακολουθήσει μια συγκεκριμένη πορεία
ή θα έχει μια ζωή απαλλαγμένη από δυσκολίες.
Αυτές οι προσδοκίες είναι ανθρώπινες. Αποτελούν συχνά μέρος της χαράς και της ανυπομονησίας που συνοδεύουν τη γονεϊκότητα.
Ωστόσο, όταν αρχίζουμε να γνωρίζουμε το πραγματικό παιδί μας, ανακαλύπτουμε ότι δεν είναι απαραίτητο να μοιάζει με την εικόνα
που είχαμε δημιουργήσει.
Μπορεί να είναι πιο ευαίσθητο από όσο περιμέναμε, να δυσκολεύεται σε τομείς που θεωρούσαμε εύκολους
ή να έχει ενδιαφέροντα που δεν κατανοούμε αμέσως.
Μπορεί ακόμη να χρειάζεται διαφορετικό τρόπο μάθησης, περισσότερη υποστήριξη ή περισσότερο χρόνο για να κατακτήσει ορισμένες δεξιότητες.
Το πραγματικό παιδί δεν είναι μια αποτυχημένη εκδοχή του παιδιού που ονειρευτήκαμε.
Είναι ένας ξεχωριστός άνθρωπος που χρειάζεται να τον γνωρίσουμε πέρα από τις προσδοκίες μας.
Η πρόκληση για τους γονείς είναι να μετακινηθούν σταδιακά από το «πώς θα ήθελα να είναι»
στο «ποιο είναι πραγματικά και πώς μπορώ να το στηρίξω».
🧩 Γιατί Μερικές Φορές Δυσκολευόμαστε Να Αποδεχτούμε Το Παιδί Μας;
Η απόσταση ανάμεσα στις προσδοκίες και στην πραγματικότητα μπορεί να προκαλέσει ανάμεικτα συναισθήματα.
Ένας γονιός μπορεί να νιώθει αγάπη και υπερηφάνεια, αλλά ταυτόχρονα απογοήτευση, ανησυχία ή αβεβαιότητα.
Αυτό μπορεί να συμβεί όταν το παιδί έχει διαφορετικό χαρακτήρα από εκείνον που περιμέναμε,
αντιμετωπίζει μαθησιακές δυσκολίες, δυσκολεύεται στις κοινωνικές σχέσεις ή χρειάζεται πρόσθετη αναπτυξιακή υποστήριξη.
Μερικές φορές, οι γονείς φοβούνται για το μέλλον του παιδιού τους.
Άλλες φορές, ανησυχούν για το πώς θα το αντιμετωπίσουν οι άλλοι ή συγκρίνουν την πορεία του με εκείνη άλλων παιδιών.
Οι κοινωνικές προσδοκίες και οι δικές μας εμπειρίες από την παιδική ηλικία μπορούν επίσης να επηρεάσουν τον τρόπο
με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη συμπεριφορά του παιδιού μας.
Είναι σημαντικό να ξεχωρίζουμε την αποδοχή από την παραίτηση.
Αποδέχομαι το παιδί μου δεν σημαίνει ότι αγνοώ τις δυσκολίες του ή ότι σταματώ να το βοηθώ.
Σημαίνει ότι αναγνωρίζω ποιο είναι σήμερα, χωρίς να το κάνω να αισθάνεται ότι η αγάπη μου εξαρτάται από τις επιδόσεις ή τη συμπεριφορά του.
🌿 Τα 4 Στάδια Της Αποδοχής
Η αποδοχή δεν ακολουθεί την ίδια πορεία σε όλους τους γονείς.Τα παρακάτω τέσσερα στάδια αποτελούν έναν ενδεικτικό τρόπο κατανόησης της συναισθηματικής προσαρμογής και όχι μια επιστημονικά καθορισμένη ακολουθία που ισχύει για κάθε οικογένεια.
Ένας γονιός μπορεί να περάσει από διαφορετικά συναισθήματα, να επιστρέψει σε προηγούμενες ανησυχίες
ή να βιώσει περισσότερα από ένα στάδια ταυτόχρονα.
1. 💭 Η Ιδεατή Εικόνα Και Οι Προσδοκίες
Στο πρώτο στάδιο, οι γονείς έχουν συνήθως μια εικόνα για το παιδί που επιθυμούν ή περιμένουν να γνωρίσουν.
Φαντάζονται πώς θα συμπεριφέρεται, πώς θα τα πηγαίνει στο σχολείο και ποιες ευκαιρίες θα έχει στη ζωή του.
Μπορεί, χωρίς να το αντιλαμβάνονται, να συνδέουν την ευτυχία του με συγκεκριμένες επιτυχίες ή χαρακτηριστικά.
Για παράδειγμα, ένας γονιός μπορεί να ονειρεύεται ότι το παιδί του θα είναι άριστος μαθητής,
ενώ το παιδί μπορεί να έχει διαφορετικές κλίσεις και να χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να μάθει.
Σε αυτό το στάδιο, είναι χρήσιμο να θυμόμαστε ότι οι προσδοκίες μας δεν αποτελούν υποχρεώσεις του παιδιού.
Χρήσιμο βήμα:
Αναρωτηθείτε αν αυτό που επιθυμείτε είναι πραγματικά σημαντικό για την ευημερία του παιδιού ή αν αντανακλά κυρίως τις δικές σας επιθυμίες.
2. 🌧️ Η Απογοήτευση Και Η Εσωτερική Σύγκρουση
Το δεύτερο στάδιο μπορεί να εμφανιστεί όταν η πραγματικότητα δεν ανταποκρίνεται στην εικόνα που είχαμε δημιουργήσει.
Ο γονιός ενδέχεται να απογοητευτεί, να ανησυχήσει ή να δυσκολευτεί να κατανοήσει τη συμπεριφορά του παιδιού. Μπορεί να αναρωτηθεί γιατί δεν έχει τα χαρακτηριστικά που περίμενε ή να συγκρίνει την εξέλιξή του με εκείνη άλλων παιδιών.
Για παράδειγμα, ένα παιδί μπορεί να μην αγαπά τα ομαδικά αθλήματα, να προτιμά ήσυχες δραστηριότητες ή να δυσκολεύεται να δημιουργήσει φιλίες. Αν ο γονιός θεωρεί ότι η κοινωνικότητα ή ο αθλητισμός είναι απαραίτητα στοιχεία μιας επιτυχημένης παιδικής ηλικίας, μπορεί να αισθανθεί ότι κάτι δεν πηγαίνει όπως θα ήθελε.
Το σημαντικό είναι να μην επιτρέψουμε στην απογοήτευση να μετατραπεί σε απόρριψη, αυστηρή κριτική ή συνεχείς συγκρίσεις.
Χρήσιμο βήμα:
Αντί να ρωτάτε «Γιατί δεν είναι όπως το περίμενα;», δοκιμάστε να αναρωτηθείτε «Τι προσπαθεί να μου δείξει για τον εαυτό του;».
3. 🤍 Η Αναγνώριση Και Η Συναισθηματική Προσαρμογή
Στο τρίτο στάδιο, οι γονείς αρχίζουν να αναγνωρίζουν πιο καθαρά τις πραγματικές ανάγκες, τις δυνατότητες και τις δυσκολίες του παιδιού.
Αυτό δεν σημαίνει ότι εξαφανίζονται αμέσως οι ανησυχίες τους. Σημαίνει, όμως, ότι μπορούν σταδιακά να δουν το παιδί με μεγαλύτερη κατανόηση και λιγότερη προσκόλληση στις αρχικές προσδοκίες τους.
Αν, για παράδειγμα, το παιδί δυσκολεύεται στα μαθήματα, ο γονιός μπορεί να σταματήσει να εστιάζει αποκλειστικά στους βαθμούς και να αναζητήσει τον τρόπο με τον οποίο μαθαίνει καλύτερα.
Αν είναι πιο εσωστρεφές, μπορεί να σεβαστεί την ανάγκη του για ηρεμία, χωρίς να θεωρεί ότι πρέπει να γίνει πιο εξωστρεφές για να είναι ευτυχισμένο.
Χρήσιμο βήμα:
Παρατηρήστε τις δυνατότητες του παιδιού, ακούστε όσα σας λέει και αναζητήστε λύσεις που ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες του.
4. 🌈 Η Αποδοχή Του Πραγματικού Παιδιού
Στο τέταρτο στάδιο, η σχέση με το παιδί γίνεται λιγότερο εξαρτημένη από το αν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μας.
Ο γονιός αναγνωρίζει ότι το παιδί έχει τη δική του προσωπικότητα και ότι η αξία του δεν καθορίζεται από τις επιδόσεις, τις επιτυχίες ή την ομοιότητά του με άλλα παιδιά.
Η αποδοχή δεν σημαίνει ότι ο γονιός δεν ανησυχεί ποτέ ή ότι συμφωνεί με κάθε συμπεριφορά. Μπορεί να θέτει όρια, να καθοδηγεί και να αναζητά βοήθεια, χωρίς να προσπαθεί να αλλάξει τον πυρήνα της προσωπικότητας του παιδιού.
Το παιδί καταλαβαίνει έτσι ότι μπορεί να μιλήσει για τις δυσκολίες του χωρίς να φοβάται ότι θα χάσει την αγάπη των γονιών του.
Χρήσιμο βήμα:
Δείξτε στο παιδί ότι το αγαπάτε γι' αυτό που είναι, ενώ ταυτόχρονα το βοηθάτε να αναπτύξει τις δυνατότητές του και να αντιμετωπίσει όσα το δυσκολεύουν.
👨‍👩‍👧 Πώς Μπορούμε Να Στηρίξουμε Το Παιδί Χωρίς Να Το Περιορίζουμε;
Η αποδοχή γίνεται καθημερινή πράξη μέσα από τον τρόπο που μιλάμε, ακούμε και ανταποκρινόμαστε στο παιδί μας.
Ακούστε χωρίς να βιάζεστε να διορθώσετε. Αφήστε το να εκφράσει τη γνώμη και τα συναισθήματά του, ακόμη κι όταν διαφέρουν από τα δικά σας.
Αποφύγετε τις συγκρίσεις. Κάθε παιδί έχει τον δικό του ρυθμό ανάπτυξης και τα δικά του δυνατά σημεία.
Επαινέστε την προσπάθεια. Αναγνωρίστε την επιμονή, τη συνεργασία, τη δημιουργικότητα και την πρόοδό του, όχι μόνο το αποτέλεσμα.
Σεβαστείτε τις ιδιαιτερότητές του. Δεν χρειάζεται να έχει τα ίδια ενδιαφέροντα, τον ίδιο χαρακτήρα ή τις ίδιες ικανότητες με εσάς.
Θέστε σταθερά και δίκαια όρια. Η αποδοχή δεν αποκλείει τους κανόνες. Το παιδί χρειάζεται καθοδήγηση, ασφάλεια και σαφή όρια.
Ζητήστε υποστήριξη όταν χρειάζεται. Αν υπάρχουν δυσκολίες στη μάθηση, στην ανάπτυξη ή στη συναισθηματική συμπεριφορά, απευθυνθείτε στους κατάλληλους επαγγελματίες.
Η αγάπη δεν χρειάζεται να εκφράζεται μόνο όταν το παιδί πετυχαίνει κάτι.
Είναι σημαντικό να τη βιώνει και όταν δυσκολεύεται, κάνει λάθη ή χρειάζεται περισσότερο χρόνο.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: Αν αποδεχτώ το παιδί μου όπως είναι, θα πάψω να το ενθαρρύνω να εξελιχθεί.
✔ Αλήθεια: Η αποδοχή και η ενθάρρυνση μπορούν να συνυπάρχουν. Το παιδί εξελίσσεται πιο ουσιαστικά όταν νιώθει ότι υποστηρίζεται και δεν χρειάζεται να αποδείξει την αξία του.
❌ Μύθος: Το παιδί μου πρέπει να εκπληρώσει τις προσδοκίες μου για να πετύχει.
✔ Αλήθεια: Οι δικές του ανάγκες, οι κλίσεις και οι προσωπικοί του στόχοι χρειάζεται να λαμβάνονται υπόψη. Η επιτυχία δεν έχει την ίδια μορφή για όλους.
❌ Μύθος: Οι καλοί γονείς αποδέχονται πάντα εύκολα την πραγματικότητα.
✔ Αλήθεια: Η γονεϊκότητα περιλαμβάνει συχνά αμφιβολίες και δύσκολα συναισθήματα. Αυτό που έχει σημασία είναι να αναγνωρίζουμε όσα νιώθουμε και να μην τα μετατρέπουμε σε βάρος για το παιδί.
❓ Συχνές Ερωτήσεις
❓ Είναι φυσιολογικό να απογοητεύομαι όταν το παιδί μου δεν είναι όπως το φανταζόμουν;
Ναι, μπορεί να συμβεί. Είναι σημαντικό, όμως, να αναγνωρίζετε την απογοήτευσή σας χωρίς να κάνετε το παιδί να αισθάνεται υπεύθυνο για αυτήν.
❓ Πρέπει να ακολουθήσουν όλοι οι γονείς τα τέσσερα στάδια με συγκεκριμένη σειρά;
Όχι. Τα στάδια αποτελούν έναν ενδεικτικό τρόπο περιγραφής πιθανών συναισθημάτων και όχι μια υποχρεωτική ή καθολική διαδικασία.
❓ Πώς θα καταλάβω αν πιέζω υπερβολικά το παιδί μου;
Αν η καθημερινότητά του περιστρέφεται γύρω από τον φόβο της αποτυχίας, αν φοβάται να σας απογοητεύσει ή αν νιώθει ότι πρέπει συνεχώς να αποδεικνύει την αξία του, αξίζει να επανεξετάσετε τις προσδοκίες και τον τρόπο επικοινωνίας σας.
❓ Μπορώ να αποδέχομαι το παιδί μου και ταυτόχρονα να διορθώνω μια προβληματική συμπεριφορά;
Βεβαίως. Μπορείτε να αποδέχεστε τα συναισθήματα και την προσωπικότητά του, ενώ παράλληλα θέτετε όρια σε συμπεριφορές που πληγώνουν το ίδιο ή τους άλλους.
❓ Τι γίνεται αν δυσκολεύομαι πολύ να αποδεχτώ τις ανάγκες ή τις δυσκολίες του παιδιού μου;
Δεν χρειάζεται να αντιμετωπίσετε μόνοι σας αυτή τη δυσκολία. Η συζήτηση με έναν ψυχολόγο ή σύμβουλο γονέων μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε τα συναισθήματά σας και να δημιουργήσετε μια πιο υποστηρικτική σχέση με το παιδί.
🌻 Το Παιδί Δεν Χρειάζεται Να Γίνει Αυτό Που Ονειρευτήκαμε
Το παιδί που φανταστήκαμε μπορεί να μας συντρόφευε στα όνειρά μας, αλλά το παιδί που έχουμε μπροστά μας είναι εκείνο με το οποίο χτίζουμε μια πραγματική σχέση.
Δεν χρειάζεται να εγκαταλείψουμε κάθε προσδοκία. Χρειάζεται να αφήσουμε χώρο για την προσωπικότητα,
τις επιθυμίες και τις δυνατότητες του παιδιού μας, ακόμη κι όταν διαφέρουν από όσα είχαμε προβλέψει.
Η ουσιαστική αποδοχή αρχίζει όταν σταματάμε να αναρωτιόμαστε πώς θα κάνουμε το παιδί μας να ταιριάξει στην εικόνα μας
και αρχίζουμε να ανακαλύπτουμε ποιο είναι πραγματικά.
Το παιδί μας δεν χρειάζεται να γίνει το παιδί που ονειρευτήκαμε για να αξίζει την αγάπη μας.
Χρειάζεται να νιώθει ότι το βλέπουμε, το ακούμε και το στηρίζουμε καθώς μεγαλώνει και διαμορφώνει τη δική του ταυτότητα.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Κάθε γονιός έχει τις δικές του προσδοκίες, τις δικές του ανησυχίες και τη δική του διαδρομή προς την αποδοχή.
Μοιραστείτε τις σκέψεις και τις εμπειρίες σας, εφόσον το επιθυμείτε. Η συζήτηση με άλλους γονείς μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε
ότι δεν χρειάζεται να είμαστε τέλειοι, αλλά να παραμένουμε πρόθυμοι να μαθαίνουμε, να ακούμε και να μεγαλώνουμε μαζί με τα παιδιά μας.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστά την εξατομικευμένη συμβουλευτική ή την αξιολόγηση από ειδικό ψυχικής υγείας.
Αν οι δυσκολίες στην αποδοχή συνοδεύονται από έντονη ή παρατεταμένη συναισθηματική επιβάρυνση, συγκρούσεις στην οικογένεια
ή δυσκολίες στη σχέση με το παιδί, ένας ψυχολόγος ή κατάλληλος επαγγελματίας μπορεί να προσφέρει ουσιαστική υποστήριξη.

• Κάθε γονιός, πολύ πριν γνωρίσει το παιδί του, έχει ήδη αρχίσει να το φαντάζεται.
  Ονειρεύεται πώς θα είναι, τι χαρακτήρα θα έχει, τι θα αγαπά και πώς θα εξελιχθεί η ζωή του μαζί του.

• 0 σχόλια
• 761 εμφανίσεις

Guest

4 Σεπτεμβρίου, 201313 yr

Sleeping beauties! Υπέροχες φωτογραφίες μωρών που κοιμούνται!

Sleeping beauties! Υπέροχες φωτογραφίες μωρών που κοιμούνται!

Η Αμερικανίδα φωτογράφος, 32 ετών, μίλησε στη Daily Mail για τις υπέροχες φωτογραφίες-πορτραίτα νεογέννητων που τραβάει και το πόσο συναρπαστικά είναι τα μωρά!


Πριγκήπισσα από κούνια!
Κάθε μωρό έχει τη δική του χάρη, τις ιδιορρυθμίες του, το δικό του χαρακτήρα αλλά μάλλον όταν κοιμούνται όλα μοιάζουν το ίδιο γαλήνια!


Απλά λατρεμένο!
Το αποτέλεσμα σε κάθε περίπτωση είναι φωτογραφίες μωρών που λατρεύεις να χαζεύεις για την ηρεμία και τη γαλήνη που εκπέμπουν!


Sleeping beauty!
Το στοίχημα όπως εξηγεί η Alicia Gould είναι να χαλαρώσουν οι γονείς που είναι ήδη τσιτωμένοι από τις πρώτες εβδομάδες με το νεογέννητο μωρό τους.


Μωρά με πόζες!
Όπως είναι φυσικό κάθε μωρό έχει τη δική του έκφραση και πόζα και το αποτέλεσμα είναι φυσικά μοναδικό όπως στην περίπτωση αυτού του μωρού!


Ύπνος βαθύς!
Όπως αποκαλύπτει η φωτογράφος το να φωτογραφίζει τόσο μικρά μωράκια είναι τρομακτικό όπως επίσης ότι κάποια μωράκια ήταν αδύνατον να τα ξυπνήσει! Η απρόβλεπτη φύση των μωρών!


Αγγελικός ύπνος!
"Στόχος μου είναι να κοιτάζει η κάθε μαμά τις φωτογραφίες δέκα χρόνια αργότερα και να θυμάται την κατακλυσμιαία αγάπη που είχε για το νεογέννητο μωρό της", αποκαλύπτει η φωτογράφος και με τέτοιες φωτογραφίες είναι σίγουρο ότι θα το πετύχει!


Cosy and warm!
Οι φωτογραφίες δείχνουν όλο το μεγαλείο της απλότητας ενός μωρού που κοιμάται, όμως για κάθε φωτογραφία μπορεί να χρειαστούν πάνω από 3 ώρες προετοιμασίας!


Χεράκι για μαξιλάρι!
Η Alicia φωτογραφίζει τα μωρά μέσα στις 3 πρώτες εβδομάδες από τη γέννηση σε διάφορες πόζες κυρίως όμως όταν αυτά κοιμούνται!

• 
  <p>Αυτά τα μωρά θα σου "κλέψουν" την καρδιά! Υπέροχα, νεογέννητα μωράκια που κοιμούνται ειρηνικά και γαλήνια, φωτογραφημένα από την Alicia Gould!</p>
  

• 0 σχόλια
• 3172 εμφανίσεις

Guest

4 Σεπτεμβρίου, 201313 yr

Μεγάλες δόσεις γέλιου από μωρά (video)

Μεγάλες δόσεις γέλιου από μωρά (video)

Στη συγκεκριμένη περίπτωση γελάνε, ή καλύτερα ξεκαρδίζονται!

Σε ένα βίντεο 2,5 λεπτών μωρά από όλον τον κόσμο, τα περισσότερα μόλις μερικών μηνών, γελάνε με την καρδιά τους και μας κάνουν να κλαίμε από τα γέλια.

Για του λόγου το αληθές δείτε το ακόλουθο βίντεο για να καταλάβετε ότι τα μωρά είναι φοβερά, κυρίως όταν λύνονται στα γέλια!

• 
  <p>Τα μωρά είναι πάντα μια ιδιαίτερη κατηγορία από μόνα τους, ό,τι κι αν κάνουν.</p>
  

• 0 σχόλια
• 556 εμφανίσεις

Guest

4 Σεπτεμβρίου, 201313 yr

Τι λατρεύουν να κάνουν τα μωρά; Δείτε!

Τι λατρεύουν να κάνουν τα μωρά; Δείτε!

Επιλέγουν απλά πράγματα για να παίξουν και να διασκεδάσουν και συχνά αδιαφορούν για τα παιχνίδια αφού ένα χαρτόκουτο ή μερικές κατσαρόλες είναι αρκετά για να περάσουν καλά. Και βέβαια είναι συγκεκριμένα τα πράγματα στα οποία δείχνουν την προτίμησή τους τα μωρά ανά τον κόσμο χωρίς καμία διαφορά. Γιατί οι συνήθειες των μωρών είναι παρόμοιες ό,τι εθνικότητα κι αν έχουν. Δείτε λοιπόν στη συνέχεια τα 12 βασικά πράγματα τα οποία τα μωρά λατρεύουν να κάνουν…

1. Να παίζουν με τα χαρτοκιβώτια…


2. … και με τα χαρτιά κουζίνας


3 . Να ξυπνάνε στις 5 το πρωί


4. Να παίζουν με τις σαπουνόφουσκες…


5. … και με τις κατσαρόλες και τα τηγάνια


6. Να φοράνε (τα κορίτσια) την αγαπημένη τους φούστα πάνω από μία εβδομάδα


7. Να προσπαθούν και να πιστεύουν ότι μπορούν να πετάξουν


8. Να ασχολούνται με το διαδίκτυο κι ας μην ξέρουν τι είναι!


9. Τα γενέθλια


10 . Το γαργάλημα


11. Το γνωστό «τσα»!


12. Να ανακαλύπτουν τον κόσμο γύρω τους

• 
  <p>Τα μωρά ανακαλύπτουν διαρκώς τον κόσμο γύρω τους και προσπαθούν να κατανοήσουν οτιδήποτε βλέπουν με το δικό τους μοναδικό τρόπο.</p>
  

• 0 σχόλια
• 670 εμφανίσεις

Guest

4 Σεπτεμβρίου, 201313 yr

Ακρωτηριασμένο παιδί και δελφίνι κολυμπούν μαζί!

Ακρωτηριασμένο παιδί και δελφίνι κολυμπούν μαζί!

Και όμως, οι δυο τους είχαν κάτι κοινό, εκτός από την αγάπη τους για το νερό: το δελφίνι είναι επίσης τραυματισμένο και του έχει κοπεί η ουρά.

Ο Cieran Kelso πέταξε στη Φλόριντα από την Αγγλία και είχε την σπάνια ευκαιρία να κολυμπήσει με την Winter, ένα δελφίνι στο Clearwater Marine Aquarium που κολυμπάει με προσθετική ουρά και έχει πρωταγωνιστήσει και στην ταινία «Dolphin Tale». Και αυτό ήταν κάτι που έκανε το αγόρι να νιώθει πιο κοντά με το θηλαστικό.

Αφότου έχασε και τα δύο πόδια του από μηνιγγίτιδα σε ηλικία ενός έτους, ο Cieran χρησιμοποιεί προσθετικά μέλη με βατραχοπέδιλα για να κολυμπήσει.

«Τα πρώτα του λόγια όταν είδε την ταινία ήταν «Η Winter είναι σαν και μένα», είπε ο πατέρας του Cieran, Gary Kelso. «Είναι πρωτόγνωρα τα συναισθήματα όταν βλέπεις τον Cieran να κολυμπάει με το δελφίνι».

Η οικογένεια έκρυψε το ταξίδι από το αγόρι μέχρι τις 16 Αυγούστου, οπότε ήταν η πτήση για Φλόριντα.

Οι αεροσυνοδοί ανακοίνωσαν ότι το ταξίδι ήταν μια επίσκεψη - έκπληξη στο σπίτι της Winter, που οργανώθηκε από τους τοπικούς υπαλλήλους τουρισμού.

Το όνειρο του Cieran είχε γίνει πραγματικότητα!

Την ημέρα που οι δυο τους βρέθηκαν μαζί στην ίδια πισίνα, ο εκπαιδευτής Cammie Zodrow προέτρεψε τον Cieran να ακουμπήσει το δελφίνι, κάνοντάς του έτσι σήμα να δείξει την ουρά της.

«Εσείς είστε οι καλύτεροι φίλοι τώρα», είπε ο Zodrow στον Cieran, που δεν μπορούσε παρά να λάμπει από ευτυχία.

Στη συνέχεια, πιάστηκε από το πτερύγιό της και κολύμπησε δίπλα της, κάνοντας σε κύκλους και βόλτες για αρκετή ώρα.

ια περισσότερο από μία ώρα, η Winter και ο Cieran – στην αρχή έχοντας μαζί μόνο τον εκπαιδευτή, στη συνέχεια και την 5χρονη αδελφή του, Layla-Eve και την αδελφή της Winter, Hope – κολυμπούσαν στην πισίνα.

Ο Cieran είπε ότι είναι ο μεγαλύτερος θαυμαστής της Winter και θα μπορούσε να κολυμπάει μαζί της για «ένα εκατομμύριο ώρες». «Ήταν πιο απίστευτο και από το απίστευτο», είπε μόλις βγήκε από την πισίνα.

H οργάνωση για την επίσκεψη διήρκεσε περίπου ένα χρόνο, στη διάρκεια του οποίου οι γονείς του Cieran προσπαθούσαν να του το κρατήσουν κρυφό.

Δείτε το συγκινητικό βίντεο

• 
  <p>Ένα 8χρονο αγόρι, που έχει υποβληθεί σε διπλό ακρωτηριασμό και έμαθε να κολυμπάει με προσθετικά βατραχοπέδιλα μπήκε σε μία πισίνα και κολύμπησε μαζί με ένα δελφίνι.</p>
  

• 0 σχόλια
• 760 εμφανίσεις

Guest

3 Σεπτεμβρίου, 201313 yr

🚫 Οι 15 Πιο Συνηθισμένοι Τρόποι Άσκησης Σχολικής Βίας

🚫 Οι 15 Πιο Συνηθισμένοι Τρόποι Άσκησης Σχολικής Βίας

Είναι σημαντικό οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί να αναγνωρίζουν τις διαφορετικές μορφές της, ώστε να μπορούν να παρέμβουν έγκαιρα και να προστατεύσουν τα παιδιά.
Το άρθρο αφορά κυρίως παιδιά ηλικίας 6–12 ετών, δηλαδή μαθητές του Δημοτικού, και παρουσιάζει συμπεριφορές που μπορεί να αποτελούν σχολικό εκφοβισμό ή άλλες μορφές σχολικής βίας.
🧩 Πότε Μιλάμε Για Σχολικό Εκφοβισμό;
Ο σχολικός εκφοβισμός, γνωστός και ως bullying, περιλαμβάνει συνήθως επιθετικές ή προσβλητικές συμπεριφορές που επαναλαμβάνονται και συνδέονται με ανισορροπία δύναμης ανάμεσα στα παιδιά.
Η ανισορροπία αυτή μπορεί να είναι σωματική, κοινωνική ή ψυχολογική. Για παράδειγμα, ένα παιδί μπορεί να δυσκολεύεται να υπερασπιστεί τον εαυτό του απέναντι σε μια ομάδα συμμαθητών που το απειλεί ή το αποκλείει συστηματικά.
Δεν αποτελεί, όμως, κάθε διαφωνία ή μεμονωμένος καβγάς εκφοβισμό. Ακόμη κι ένα μεμονωμένο περιστατικό μπορεί να είναι σοβαρή πράξη βίας και να χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση, ακόμη κι αν δεν πληροί όλα τα χαρακτηριστικά του σχολικού εκφοβισμού.
Το σημαντικό δεν είναι να περιμένουμε να επαναληφθεί μια συμπεριφορά για να παρέμβουμε, αλλά να ακούμε το παιδί και να αξιολογούμε τη σοβαρότητα του περιστατικού.
👊 1. Σωματική Βία
Η σωματική βία είναι μία από τις πιο άμεσα αναγνωρίσιμες μορφές σχολικής βίας. Περιλαμβάνει χτυπήματα, κλοτσιές, σπρωξίματα, τρικλοποδιές ή άλλες πράξεις που προκαλούν πόνο ή τραυματισμό.
Μπορεί επίσης να περιλαμβάνει το σκόπιμο πέταγμα αντικειμένων πάνω σε ένα παιδί ή την παρεμπόδιση της κίνησής του με απειλητικό τρόπο.
Τι πρέπει να προσέξουν οι γονείς:
Ανεξήγητοι τραυματισμοί, σκισμένα ρούχα, κατεστραμμένα αντικείμενα ή έντονη απροθυμία του παιδιού να πάει στο σχολείο.
🗣️ 2. Λεκτική Βία Και Προσβολές
Η λεκτική βία περιλαμβάνει υβριστικούς χαρακτηρισμούς, κοροϊδίες, εξευτελιστικά σχόλια και επαναλαμβανόμενες προσβολές.
Ένα παιδί μπορεί να γίνεται στόχος εξαιτίας της εμφάνισής του, της φωνής του, των επιδόσεών του ή του τρόπου με τον οποίο εκφράζεται.
Όταν οι προσβολές επαναλαμβάνονται με σκοπό να πληγώσουν ή να ταπεινώσουν, μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την αυτοεκτίμηση του παιδιού.
Τι χρειάζεται: Να μην υποτιμούμε τις προσβολές ως «αστεία» και να δείχνουμε στο παιδί ότι δικαιούται να αισθάνεται ασφαλές και σεβαστό.
😔 3. Κοινωνικός Αποκλεισμός
Ο κοινωνικός αποκλεισμός συμβαίνει όταν ένα παιδί απομονώνεται σκόπιμα από την ομάδα των συμμαθητών του.
Μπορεί να μην το αφήνουν να συμμετέχει σε παιχνίδια, να το αποκλείουν επανειλημμένα από ομαδικές δραστηριότητες ή να παροτρύνουν άλλα παιδιά να μην του μιλούν.
Αυτή η μορφή βίας είναι συχνά δύσκολο να εντοπιστεί, επειδή δεν αφήνει ορατά σημάδια.
Τι χρειάζεται: Προσεκτική παρατήρηση των σχέσεων του παιδιού και συνεργασία με το σχολείο, ιδιαίτερα όταν η απομόνωση είναι συστηματική.
4. Κοροϊδία Και Εξευτελισμός Μπροστά Σε Άλλους
Η επαναλαμβανόμενη γελοιοποίηση μπορεί να κάνει ένα παιδί να νιώθει ντροπή, φόβο και ανασφάλεια.
Οι συμμαθητές μπορεί να γελούν εις βάρος του, να μιμούνται προσβλητικά τις κινήσεις του ή να το εκθέτουν σκόπιμα μπροστά στην τάξη.
Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δύσκολη όταν οι υπόλοιποι συμμετέχουν στο γέλιο, ενισχύοντας τη συμπεριφορά εκείνου που επιτίθεται.
Τι χρειάζεται:
Να κατανοήσουν τα παιδιά ότι ένα αστείο παύει να είναι αστείο όταν πληγώνει, ταπεινώνει ή φοβίζει κάποιον.
💬 5. Διάδοση Φημών Και Ψευδών Ισχυρισμών
Η διάδοση φημών αποτελεί μορφή κοινωνικής επιθετικότητας.
Ένα παιδί μπορεί να διαδίδει ψέματα για έναν συμμαθητή του, να παρουσιάζει προσωπικές πληροφορίες με σκοπό να τον εκθέσει ή να προσπαθεί να στρέψει την παρέα εναντίον του.
Οι φήμες μπορούν να διαταράξουν τις φιλίες και να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον καχυποψίας και απομόνωσης.
Τι χρειάζεται:
Να αποφεύγουμε την αναπαραγωγή ανεπιβεβαίωτων πληροφοριών και να ενθαρρύνουμε τα παιδιά να ζητούν βοήθεια από έναν έμπιστο ενήλικα.
😠 6. Απειλές Και Εκφοβιστικές Συμπεριφορές
Οι απειλές μπορεί να αφορούν σωματική επίθεση, καταστροφή αντικειμένων ή κοινωνικές συνέπειες, όπως το να μην κάνει κανείς παρέα με το παιδί.
Ορισμένα παιδιά χρησιμοποιούν τον φόβο για να επιβάλουν τη θέλησή τους ή να αναγκάσουν έναν συμμαθητή να υπακούσει.
Το παιδί που δέχεται τις απειλές μπορεί να φοβάται να μιλήσει, επειδή ανησυχεί ότι η κατάσταση θα χειροτερέψει.
Τι χρειάζεται:
Να αντιμετωπίζονται οι απειλές σοβαρά και να ενημερώνονται οι υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί και οι γονείς, ανάλογα με την περίπτωση.
🎒 7. Καταστροφή Ή Αφαίρεση Προσωπικών Αντικειμένων
Η σκόπιμη καταστροφή σχολικών ειδών, το σκίσιμο τετραδίων, το σπάσιμο αντικειμένων ή η αφαίρεση προσωπικών αντικειμένων μπορεί να χρησιμοποιούνται ως μέσα εκφοβισμού.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένα παιδί αναγκάζεται να δώσει χρήματα ή αντικείμενα υπό πίεση ή απειλή.
Δεν πρέπει να θεωρούμε τέτοιες συμπεριφορές απλές παιδικές σκανταλιές, ιδιαίτερα όταν επαναλαμβάνονται ή προκαλούν φόβο.
Τι χρειάζεται:
Να καταγράφονται τα περιστατικά και να διερευνώνται με τη συνεργασία της οικογένειας και του σχολείου.
🧍 8. Εξαναγκασμός Και Επιβολή Θελήματος
Σε αυτή την περίπτωση, ένα παιδί πιέζεται να κάνει κάτι που δεν θέλει, επειδή φοβάται τις συνέπειες της άρνησής του.
Μπορεί να αναγκάζεται να παραχωρεί τη θέση του, να εκτελεί εντολές, να δίνει τα πράγματά του ή να συμμετέχει σε πράξεις που το κάνουν να αισθάνεται άβολα.
Ο εξαναγκασμός δεν είναι πάντα εμφανής. Μπορεί να εκδηλώνεται με απειλές, εκβιασμούς ή την κατάχρηση της επιρροής που έχει ένα παιδί μέσα στην ομάδα.
Τι χρειάζεται:
Να μάθουμε στα παιδιά ότι έχουν δικαίωμα να λένε «όχι» και να ζητούν βοήθεια όταν κάποιος παραβιάζει τα όριά τους.
🗯️ 9. Σεξουαλική Παρενόχληση
Η σεξουαλική παρενόχληση μπορεί να περιλαμβάνει ανεπιθύμητα σεξουαλικά σχόλια, προσβλητικά υπονοούμενα, χειρονομίες, ανεπιθύμητα αγγίγματα ή πίεση για την αποκάλυψη προσωπικών εικόνων.
Τέτοιες συμπεριφορές χρειάζονται σοβαρή και άμεση αντιμετώπιση, ανεξάρτητα από την ηλικία των παιδιών.
Οι γονείς χρειάζεται να διδάσκουν στα παιδιά ότι το σώμα τους ανήκει στα ίδια, ότι μπορούν να αρνούνται ανεπιθύμητη επαφή και ότι δεν ευθύνονται αν κάποιος παραβιάσει τα όριά τους.
Τι χρειάζεται:
Άμεση ενημέρωση των αρμόδιων ενηλίκων και κατάλληλη προστασία του παιδιού, χωρίς επίρριψη ευθυνών ή ανάκριση από την οικογένεια.
📱 10. Διαδικτυακός Εκφοβισμός
Ο διαδικτυακός εκφοβισμός μπορεί να συνεχίζεται ακόμη και όταν το παιδί βρίσκεται στο σπίτι του.
Περιλαμβάνει προσβλητικά μηνύματα, απειλές, εξευτελιστικές αναρτήσεις, επαναλαμβανόμενη παρενόχληση σε παιχνίδια ή ομάδες συνομιλίας και τη δημοσίευση προσωπικού υλικού χωρίς συναίνεση.
Το περιεχόμενο μπορεί να διαδοθεί γρήγορα και να παραμείνει προσβάσιμο, εντείνοντας την πίεση που αισθάνεται το παιδί.
Τι χρειάζεται:
Διατηρήστε τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία, χρησιμοποιήστε τις λειτουργίες αποκλεισμού και αναφοράς και ζητήστε βοήθεια από το σχολείο ή τις αρμόδιες υπηρεσίες, ανάλογα με τη σοβαρότητα.
👥 11. Ομαδική Επίθεση Εναντίον Ενός Παιδιού
Όταν πολλά παιδιά στρέφονται εναντίον ενός συμμαθητή, η ανισορροπία δύναμης μπορεί να γίνει ιδιαίτερα έντονη.
Η συμπεριφορά μπορεί να περιλαμβάνει ομαδικές προσβολές, αποκλεισμό, απειλές ή σωματικές επιθέσεις.
Το παιδί που στοχοποιείται μπορεί να αισθάνεται ότι δεν έχει κανέναν σύμμαχο και ότι δεν μπορεί να προστατευτεί.
Τι χρειάζεται:
Το σχολείο να παρέμβει οργανωμένα, να διασφαλίσει την προστασία του παιδιού και να εξετάσει τη συμπεριφορά όλων των εμπλεκομένων, χωρίς να μεταφέρει στο ίδιο το παιδί την ευθύνη να λύσει μόνο του το πρόβλημα.
🧑‍🏫 12. Ταπείνωση Εξαιτίας Σχολικών Επιδόσεων
Ορισμένα παιδιά γίνονται στόχος επειδή δυσκολεύονται στα μαθήματα, κάνουν λάθη, χρειάζονται περισσότερο χρόνο ή λαμβάνουν χαμηλότερους βαθμούς.
Άλλα μπορεί να κοροϊδεύονται επειδή διακρίνονται ιδιαίτερα στις σχολικές εργασίες τους.
Η ειρωνεία και η υποτίμηση μπορούν να κάνουν το παιδί να φοβάται να συμμετέχει στην τάξη ή να εκφράζει απορίες.
Τι χρειάζεται:
Να καλλιεργείται ο σεβασμός στη διαφορετικότητα των ικανοτήτων και να μην επιτρέπεται η σύνδεση της αξίας ενός παιδιού με τους βαθμούς του.
♿ 13. Εκφοβισμός Εξαιτίας Διαφορετικότητας Ή Αναπηρίας
Ένα παιδί μπορεί να στοχοποιηθεί εξαιτίας μιας αναπηρίας, μιας αναπτυξιακής ή μαθησιακής δυσκολίας, της εμφάνισης, της γλώσσας ή άλλων χαρακτηριστικών του.
Η κοροϊδία μπορεί να αφορά τον τρόπο που μιλά, κινείται, μαθαίνει ή επικοινωνεί.
Τέτοιες συμπεριφορές δεν πρέπει να δικαιολογούνται ως περιέργεια ή αθώο πείραγμα, όταν προκαλούν ταπείνωση ή αποκλεισμό.
Τι χρειάζεται: Εκπαίδευση στον σεβασμό της διαφορετικότητας, προσβάσιμο και ασφαλές σχολικό περιβάλλον και έγκαιρη παρέμβαση σε περιστατικά στοχοποίησης.
🧊 14. Σκόπιμη Αδιαφορία Και Συστηματική Απόρριψη
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η βία εκδηλώνεται με τη συστηματική απόρριψη ενός παιδιού από την ομάδα.
Οι συμμαθητές μπορεί να το αγνοούν επιδεικτικά, να απομακρύνονται όταν πλησιάζει ή να το αφήνουν επανειλημμένα μόνο σε ομαδικές δραστηριότητες, με σκοπό να το πληγώσουν.
Χρειάζεται, ωστόσο, να ξεχωρίζουμε τον σκόπιμο, επαναλαμβανόμενο αποκλεισμό από το γεγονός ότι τα παιδιά δεν είναι υποχρεωμένα να είναι φίλοι με όλους.
Τι χρειάζεται: Να παρατηρούμε αν υπάρχει οργανωμένη ή επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά που στοχοποιεί ένα παιδί και να ενισχύουμε τις ευκαιρίες για ασφαλή συμμετοχή στην ομάδα.
🔒 15. Εκβιασμός Και Χειραγώγηση
Ο εκβιασμός περιλαμβάνει την πίεση προς ένα παιδί να κάνει κάτι με αντάλλαγμα την αποφυγή μιας απειλής ή μιας ανεπιθύμητης συνέπειας.
Για παράδειγμα, κάποιος μπορεί να απαιτεί χρήματα, αντικείμενα ή υπακοή, απειλώντας ότι διαφορετικά θα το χτυπήσει, θα το εκθέσει ή θα αποκαλύψει κάτι προσωπικό.
Η χειραγώγηση μπορεί επίσης να περιλαμβάνει την εκμετάλλευση της φιλίας, όπως το «αν δεν κάνεις αυτό που θέλω, δεν θα είμαστε πια φίλοι», όταν χρησιμοποιείται συστηματικά για να ελέγχει το παιδί.
Τι χρειάζεται: Το παιδί να γνωρίζει ότι δεν χρειάζεται να υποκύπτει σε απειλές και ότι μπορεί να απευθυνθεί σε έναν ενήλικα που εμπιστεύεται.
❤️ Πώς Μπορούν Οι Γονείς Να Αναγνωρίσουν Ότι Κάτι Δεν Πηγαίνει Καλά;
Δεν εκφράζουν όλα τα παιδιά με τον ίδιο τρόπο όσα βιώνουν. Ορισμένα μιλούν ανοιχτά,
ενώ άλλα προσπαθούν να κρύψουν τις δυσκολίες τους από φόβο ή ντροπή.
Δώστε προσοχή σε πιθανές αλλαγές, όπως:
Άρνηση ή έντονη αγωνία πριν από το σχολείο.
Συχνά σωματικά ενοχλήματα, όπως πόνος στην κοιλιά ή πονοκέφαλος, ιδιαίτερα πριν από το σχολείο.
Απόσυρση από φίλους ή δραστηριότητες που παλαιότερα απολάμβανε.
Αλλαγές στον ύπνο, στη διάθεση ή στη σχολική επίδοση.
Συχνή απώλεια ή καταστροφή σχολικών αντικειμένων χωρίς σαφή εξήγηση.
Έντονη ανησυχία όταν λαμβάνει μηνύματα ή χρησιμοποιεί το κινητό του.
Τα σημάδια αυτά δεν αποδεικνύουν από μόνα τους ότι υπάρχει σχολικός εκφοβισμός. Αποτελούν, όμως, λόγους για μια ήρεμη συζήτηση και, αν χρειάζεται, για περαιτέρω διερεύνηση.
🛡️ Τι Μπορείτε Να Κάνετε Αν Το Παιδί Σας Δέχεται Σχολική Βία;
1. Ακούστε το χωρίς να το κατηγορείτε.
Αφήστε το να περιγράψει τι συνέβη με τον δικό του ρυθμό. Πείτε του ότι καλά έκανε και σας μίλησε και ότι δεν ευθύνεται για τη βίαιη συμπεριφορά κάποιου άλλου.
2. Ρωτήστε τι χρειάζεται για να αισθάνεται ασφαλές.
Αποφύγετε να το πιέσετε να αντιμετωπίσει μόνο του εκείνον που το εκφοβίζει. Εξετάστε μαζί του ποιοι ενήλικες στο σχολείο μπορούν να το βοηθήσουν.
3. Επικοινωνήστε με το σχολείο.
Μιλήστε με τον εκπαιδευτικό της τάξης και, αν χρειάζεται, με τη διεύθυνση. Περιγράψτε συγκεκριμένα τα περιστατικά και ζητήστε σαφές σχέδιο προστασίας και παρακολούθησης.
4. Καταγράψτε τα περιστατικά.
Σημειώστε ημερομηνίες, γεγονότα, εμπλεκόμενα πρόσωπα και τυχόν μάρτυρες. Στον διαδικτυακό εκφοβισμό, φυλάξτε σχετικά μηνύματα ή στιγμιότυπα οθόνης, χωρίς να τα διαδώσετε.
5. Ενισχύστε το αίσθημα ασφάλειας του παιδιού.
Βοηθήστε το να διατηρεί σχέσεις με ανθρώπους που εμπιστεύεται και να συμμετέχει σε δραστηριότητες όπου νιώθει αποδεκτό. Αν εμφανίζει επίμονη θλίψη, έντονο άγχος ή άλλες σημαντικές δυσκολίες, ζητήστε υποστήριξη από ειδικό ψυχικής υγείας.
Σε περίπτωση άμεσου κινδύνου, σοβαρού τραυματισμού ή απειλής, προέχει η άμεση προστασία του παιδιού και η επικοινωνία με τις αρμόδιες υπηρεσίες.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: Τα παιδιά που εκφοβίζονται πρέπει να μάθουν να υπερασπίζονται μόνα τους τον εαυτό τους.
✔ Αλήθεια: Είναι χρήσιμο να αναπτύσσουν δεξιότητες διεκδικητικότητας, αλλά η ευθύνη για την αντιμετώπιση της βίας ανήκει και στους ενήλικες και στο σχολείο.
❌ Μύθος: Αν δεν υπάρχουν χτυπήματα, δεν υπάρχει σχολική βία.
✔ Αλήθεια: Οι προσβολές, οι απειλές, ο κοινωνικός αποκλεισμός και ο διαδικτυακός εκφοβισμός μπορούν επίσης να προκαλέσουν σοβαρή επιβάρυνση.
❌ Μύθος: Τα παιδιά που ασκούν εκφοβισμό θα σταματήσουν αν τα αγνοήσουμε.
✔ Αλήθεια: Η αγνόηση δεν αρκεί πάντα. Χρειάζεται κατάλληλη παρέμβαση, σαφή όρια και παρακολούθηση της κατάστασης.
❌ Μύθος: Αν το παιδί δεν μιλά, σημαίνει ότι δεν συμβαίνει τίποτα.
✔ Αλήθεια: Μπορεί να φοβάται, να ντρέπεται ή να ανησυχεί ότι τα πράγματα θα χειροτερέψουν αν αποκαλύψει όσα συμβαίνουν.
❓ Συχνές Ερωτήσεις
❓ Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στο πείραγμα και στον σχολικό εκφοβισμό;
Το πείραγμα δεν έχει πάντα πρόθεση να πληγώσει και μπορεί να είναι αμοιβαίο. Ο εκφοβισμός συνδέεται συνήθως με επαναλαμβανόμενη επιθετική συμπεριφορά και ανισορροπία δύναμης. Ωστόσο, κάθε περιστατικό που προκαλεί φόβο ή βλάβη χρειάζεται προσοχή, ακόμη κι αν είναι μεμονωμένο.
❓ Πρέπει να επικοινωνήσω με το σχολείο αν το παιδί μου μού αναφέρει ένα μόνο περιστατικό;
Ναι, αν το περιστατικό είναι σοβαρό ή δημιουργεί ανησυχία, είναι σωστό να ενημερώσετε το σχολείο. Δεν χρειάζεται να περιμένετε να επαναληφθεί για να ζητήσετε προστασία.
❓ Τι πρέπει να κάνω αν το παιδί μου ασκεί εκφοβισμό σε άλλους;
Αντιμετωπίστε τη συμπεριφορά με σαφή όρια, χωρίς να χαρακτηρίζετε το παιδί ως «κακό». Διερευνήστε τι συνέβη, συνεργαστείτε με το σχολείο και βοηθήστε το παιδί να αναλάβει την ευθύνη των πράξεών του και να αναπτύξει πιο κατάλληλους τρόπους επικοινωνίας.
❓ Πώς μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου να μιλήσει για όσα συμβαίνουν;
Επιλέξτε μια ήρεμη στιγμή, ακούστε χωρίς διακοπές και αποφύγετε τις επικριτικές αντιδράσεις. Μπορείτε να του πείτε: «Χαίρομαι που μου το είπες. Θα το αντιμετωπίσουμε μαζί».
❓ Πότε χρειάζεται βοήθεια από ειδικό;
Όταν το παιδί παρουσιάζει επίμονο άγχος, θλίψη, απομόνωση, δυσκολίες στον ύπνο ή έντονη άρνηση να πάει στο σχολείο, είναι σημαντικό να συμβουλευτείτε τον παιδίατρο ή ειδικό ψυχικής υγείας παιδιών.
🌟 Κανένα Παιδί Δεν Πρέπει Να Φοβάται Να Πάει Στο Σχολείο
Η σχολική βία μπορεί να πάρει πολλές μορφές και δεν είναι πάντα εύκολο να αναγνωριστεί.
Η έγκαιρη παρατήρηση, η ανοιχτή επικοινωνία και η συνεργασία οικογένειας και σχολείου είναι ουσιαστικά βήματα για την προστασία των παιδιών.
Χρειάζεται να μάθουμε στα παιδιά να σέβονται τις διαφορές, να αναγνωρίζουν τα όρια των άλλων και να ζητούν βοήθεια όταν κάτι τα φοβίζει ή τα πληγώνει.
Κανένα παιδί δεν πρέπει να αισθάνεται ότι είναι μόνο του απέναντι στη βία. Ένα ασφαλές σχολικό περιβάλλον χτίζεται όταν οι ενήλικες ακούν, παρεμβαίνουν με συνέπεια και δείχνουν έμπρακτα ότι ο σεβασμός είναι ευθύνη όλων.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Η ενημέρωση μπορεί να βοηθήσει τους γονείς να αναγνωρίσουν συμπεριφορές που διαφορετικά ίσως περνούσαν απαρατήρητες.
Μοιραστείτε το άρθρο με άλλους γονείς και εκπαιδευτικούς, ώστε να συμβάλετε στην ευαισθητοποίηση γύρω από τη σχολική βία.
Μερικές φορές, μια έγκαιρη συζήτηση μπορεί να αποτελέσει το πρώτο βήμα για να αισθανθεί ένα παιδί ασφαλές και να ζητήσει βοήθεια.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη αξιολόγηση ή συμβουλή από ειδικό.
Αν ένα παιδί εμφανίζει επίμονες συναισθηματικές δυσκολίες, έντονο φόβο, απόσυρση
ή αλλαγές στη συμπεριφορά μετά από περιστατικά σχολικής βίας, απευθυνθείτε στον παιδίατρο ή σε ειδικό ψυχικής υγείας παιδιών.
Σε κάθε περίπτωση, η προστασία του παιδιού και η έγκαιρη αντιμετώπιση της βίας έχουν προτεραιότητα.

• Η σχολική βία δεν εκδηλώνεται μόνο με χτυπήματα και σωματικές επιθέσεις. Μπορεί να εμφανιστεί μέσα από προσβολές, απειλές, κοινωνικό αποκλεισμό, διάδοση φημών ή διαδικτυακή παρενόχληση, αφήνοντας βαθιά σημάδια στην ψυχολογία ενός παιδιού.

• 0 σχόλια
• 720 εμφανίσεις

Guest

3 Σεπτεμβρίου, 201313 yr

🎒 6 Σοβαρά Ορθοπεδικά Προβλήματα Που Μπορεί Να Προκαλέσει Η Βαριά Σχολική Τσάντα

🎒 6 Σοβαρά Ορθοπεδικά Προβλήματα Που Μπορεί Να Προκαλέσει Η Βαριά Σχολική Τσάντα

Ας δούμε ποια προβλήματα μπορεί να συνδέονται με τη βαριά ή λανθασμένα φορεμένη σχολική τσάντα,
πώς μπορούμε να μειώσουμε την επιβάρυνση και ποια σημάδια χρειάζονται περισσότερη προσοχή.
🎒 Πότε Μια Σχολική Τσάντα Θεωρείται Πολύ Βαριά;
Δεν υπάρχει ένα μοναδικό βάρος που να είναι ασφαλές για κάθε παιδί.
Το κατάλληλο βάρος εξαρτάται από το σωματικό βάρος, την ηλικία, τη σωματική ανάπτυξη και τον τρόπο
με τον οποίο μεταφέρεται η τσάντα.
Μια τσάντα που μπορεί να φαίνεται διαχειρίσιμη για ένα παιδί μπορεί να είναι υπερβολικά βαριά για ένα μικρότερο ή πιο λεπτό παιδί.
Εκτός από το συνολικό βάρος, σημαντικό ρόλο παίζει και ο τρόπος μεταφοράς.
Μια τσάντα που κρέμεται από τον έναν ώμο ή βρίσκεται πολύ χαμηλά στην πλάτη μπορεί να δημιουργεί μεγαλύτερη καταπόνηση.
Γι' αυτό δεν αρκεί να ζυγίσουμε την τσάντα.
Χρειάζεται να ελέγξουμε πώς κάθεται πάνω στο σώμα του παιδιού και πώς το παιδί περπατά όταν τη φορά.
⚠️ 1. Πόνος Στην Πλάτη
Ένα από τα συχνότερα προβλήματα που μπορεί να εμφανιστούν είναι ο πόνος στην πλάτη.
Όταν το παιδί μεταφέρει μεγάλο βάρος, μπορεί να αλλάξει ασυναίσθητα τη στάση του σώματός του για να το αντισταθμίσει.
Μπορεί να γέρνει προς τα εμπρός ή να αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο στέκεται και περπατά.
Αν η τσάντα είναι βαριά καθημερινά, η επαναλαμβανόμενη καταπόνηση μπορεί να συνδέεται με μυϊκή κόπωση και ενοχλήσεις στην πλάτη.
Το παιδί μπορεί να λέει:
«Με πονάει η πλάτη μου όταν γυρίζω από το σχολείο.»
ή:
«Κουράζομαι πολύ όταν φοράω την τσάντα.»
Αυτές οι παρατηρήσεις αξίζουν προσοχή και δεν χρειάζεται να αποδίδονται αυτόματα στην «κούραση της ημέρας».
💢 2. Πόνος Και Ένταση Στους Ώμους
Οι ώμοι δέχονται σημαντικό μέρος του φορτίου, ιδιαίτερα όταν οι ιμάντες είναι πολύ σφιχτοί, πολύ λεπτοί
ή όταν η τσάντα μεταφέρεται μόνο από τη μία πλευρά.
Το παιδί μπορεί να παραπονιέται για:
✓ πόνο στους ώμους,
✓ αίσθημα βάρους,
✓ μυϊκή κόπωση,
✓ ενόχληση μετά από αρκετή ώρα μεταφοράς.
Μερικές φορές το παιδί σηκώνει ασυναίσθητα τους ώμους ή αλλάζει συνεχώς θέση για να βρει μια πιο άνετη στάση.
Η σωστή ρύθμιση των δύο ιμάντων μπορεί να βοηθήσει σημαντικά.
Η τσάντα χρειάζεται να κάθεται σταθερά και σχετικά κοντά στην πλάτη, χωρίς να τραβά το σώμα προς τα πίσω.
🦴 3. Ενόχληση Στον Αυχένα
Μια βαριά τσάντα μπορεί να επηρεάσει και την περιοχή του αυχένα, ιδιαίτερα όταν το παιδί προσπαθεί να αντισταθμίσει το βάρος
αλλάζοντας τη στάση του κεφαλιού και του κορμού.
Η κακή εφαρμογή της τσάντας μπορεί να επιδεινώσει αυτή την αίσθηση.
Το παιδί μπορεί να αναφέρει:
«Με τραβάει ο λαιμός μου.»
ή:
«Πονάω εδώ πίσω στον αυχένα.»
Δεν χρειάζεται κάθε πόνος στον αυχένα να αποδίδεται στη σχολική τσάντα.
Αν όμως η ενόχληση εμφανίζεται επανειλημμένα μετά τη μεταφορά της, αξίζει να ελεγχθεί το βάρος, η εφαρμογή και ο τρόπος μεταφοράς της.
🧍 4. Αλλαγές Στη Στάση Του Σώματος
Όταν το φορτίο είναι μεγάλο ή η τσάντα δεν εφαρμόζει σωστά, το παιδί μπορεί να αλλάζει τη στάση του σώματός του για να διατηρήσει
την ισορροπία του.
Μπορεί να γέρνει μπροστά.
Μπορεί να τραβά τους ώμους προς τα πίσω.
Μπορεί να περπατά διαφορετικά.
Μπορεί να κρατά το σώμα του πιο άκαμπτο.
Αυτές οι αλλαγές δεν σημαίνουν ότι η τσάντα «στραβώνει τη σπονδυλική στήλη».
Χρειάζεται να αποφεύγουμε τέτοιες απόλυτες διατυπώσεις.
Μια βαριά τσάντα μπορεί όμως να προκαλεί προσωρινές αλλαγές στη στάση και αυξημένη μυϊκή καταπόνηση,
ιδιαίτερα όταν μεταφέρεται για αρκετή ώρα.
Αν το παιδί παρουσιάζει επίμονη αλλαγή στη στάση του σώματος ακόμη και χωρίς την τσάντα, χρειάζεται αξιολόγηση από κατάλληλο επαγγελματία.
🦵 5. Αλλαγές Στον Τρόπο Που Περπατά
Η μεταφορά βάρους μπορεί να επηρεάσει και τον τρόπο με τον οποίο κινείται το παιδί.
Όταν η τσάντα είναι πολύ βαριά, μπορεί να προσπαθεί να διατηρήσει καλύτερα την ισορροπία του αλλάζοντας τον βηματισμό
ή τη θέση του κορμού.
Αυτό μπορεί να γίνει πιο εμφανές όταν:
✓ περπατά για αρκετή ώρα,
✓ ανεβαίνει σκάλες,
✓ μετακινείται σε μεγάλη απόσταση,
✓ μεταφέρει την τσάντα μόνο από τη μία πλευρά.
Η δυσκολία στο περπάτημα ή ο πόνος στα πόδια δεν πρέπει όμως να θεωρούνται αυτόματα αποτέλεσμα της σχολικής τσάντας.
Αν το παιδί παραπονιέται συχνά για πόνο ή παρουσιάζει επίμονη αλλαγή στον βηματισμό του, χρειάζεται να αναζητηθεί η πραγματική αιτία.
✋ 6. Μούδιασμα, Μυρμήγκιασμα Ή Πίεση Στα Χέρια
Αυτό είναι ένα σύμπτωμα που αξίζει ιδιαίτερη προσοχή.
Οι ιμάντες που πιέζουν υπερβολικά τους ώμους ή δεν εφαρμόζουν σωστά μπορεί να προκαλέσουν ενόχληση,
πίεση ή παροδικό μούδιασμα και μυρμήγκιασμα.
Το παιδί μπορεί να λέει ότι:
«Μουδιάζει το χέρι μου.»
ή:
«Με πιέζει πολύ ο ιμάντας.»
Σε αυτή την περίπτωση δεν χρειάζεται απλώς να σφίξουμε περισσότερο την τσάντα.
Χρειάζεται να ελέγξουμε το μέγεθος, το βάρος, τους ιμάντες και τον τρόπο εφαρμογής.
Αν το μούδιασμα ή το μυρμήγκιασμα επιμένει, επανέρχεται συχνά ή εμφανίζεται και χωρίς την τσάντα, χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση.
🎒 Πώς Πρέπει Να Φορά Το Παιδί Την Τσάντα;
Η σωστή εφαρμογή έχει μεγάλη σημασία.
Η τσάντα καλό είναι:
✓ να έχει δύο φαρδείς και ρυθμιζόμενους ιμάντες,
✓ να φοριέται και στους δύο ώμους,
✓ να βρίσκεται σχετικά κοντά στην πλάτη,
✓ να μην κρέμεται πολύ χαμηλά,
✓ να μην είναι υπερβολικά φαρδιά για το σώμα του παιδιού,
✓ να έχει τα πιο βαριά αντικείμενα τοποθετημένα κοντά στην πλάτη.
Το παιδί δεν χρειάζεται να νιώθει ότι η τσάντα το τραβά προς τα πίσω ή ότι πρέπει να σκύβει μπροστά για να περπατήσει.
Αν συμβαίνει αυτό, χρειάζεται να ελέγξουμε πρώτα το βάρος και την εφαρμογή.
⚖️ Το Βάρος Δεν Είναι Το Μόνο Πρόβλημα
Δύο παιδιά μπορεί να μεταφέρουν τσάντες με παρόμοιο βάρος αλλά να έχουν διαφορετική εμπειρία.
Γιατί;
Επειδή παίζουν ρόλο:
το μέγεθος της τσάντας, η κατανομή του βάρους, η εφαρμογή, οι ιμάντες, η διάρκεια μεταφοράς και η σωματική ανάπτυξη του παιδιού.
Γι' αυτό δεν αρκεί να πούμε:
«Η τσάντα ζυγίζει τόσο, άρα είναι εντάξει.»
Χρειάζεται να παρατηρούμε και το παιδί.
Αν περπατά φυσιολογικά, δεν πονά και μπορεί να μεταφέρει την τσάντα χωρίς δυσκολία, η εικόνα είναι διαφορετική από ένα παιδί που σκύβει, παραπονιέται για πόνο ή δυσκολεύεται να τη σηκώσει.
🧹 Τι Να Βγάλουμε Από Την Τσάντα;
Μερικές φορές η τσάντα γίνεται βαριά επειδή μεταφέρει πράγματα που δεν χρειάζεται.
Μια φορά την εβδομάδα μπορείτε να κάνετε έναν μικρό έλεγχο.
Αδειάστε την τσάντα μαζί με το παιδί και ελέγξτε:
✓ ποια βιβλία χρειάζονται πραγματικά,
✓ ποια τετράδια πρέπει να μεταφερθούν,
✓ αν υπάρχουν παλιά χαρτιά,
✓ αν υπάρχουν παιχνίδια που δεν χρειάζονται,
✓ αν υπάρχουν πολλά μολύβια ή αντικείμενα στην κασετίνα,
✓ αν μεταφέρεται κάποιο βιβλίο που θα μπορούσε να μείνει στο σχολείο.
Ακόμη και μικρά αντικείμενα προσθέτουν βάρος όταν μαζεύονται πολλά.
Η οργάνωση της τσάντας μπορεί να γίνει μια μικρή εβδομαδιαία συνήθεια.
🏫 Τι Μπορεί Να Κάνει Το Σχολείο;
Η πρόληψη δεν είναι αποκλειστικά ευθύνη της οικογένειας.
Το σχολείο μπορεί να συμβάλει στη μείωση του περιττού βάρους.
Όπου υπάρχει δυνατότητα, βοηθούν:
✓ ντουλαπάκια ή χώροι φύλαξης βιβλίων,
✓ χρήση ψηφιακού υλικού όπου είναι κατάλληλο,
✓ αποφυγή μεταφοράς βιβλίων που δεν χρειάζονται καθημερινά,
✓ οργάνωση του σχολικού προγράμματος ώστε να περιορίζεται το περιττό βάρος,
✓ ενημέρωση των παιδιών για τη σωστή χρήση της τσάντας.
Η συνεργασία γονέων και εκπαιδευτικών μπορεί να κάνει σημαντική διαφορά.
👶 Ηλικιακή Προσαρμογή Των Συμβουλών
Νηπιαγωγείο
Η τσάντα χρειάζεται να είναι μικρή, ελαφριά και κατάλληλη για το σωματότυπο του παιδιού.
Δεν χρειάζεται να μεταφέρει καθημερινά αντικείμενα που δεν χρησιμοποιούνται.
Α΄–Β΄ Δημοτικού
Σε αυτή την ηλικία το παιδί μπορεί να χρειάζεται βοήθεια για να οργανώσει την τσάντα του.
Ο γονιός μπορεί να κάνει έναν σύντομο έλεγχο μαζί του, χωρίς να αναλαμβάνει πάντα ο ίδιος όλη τη διαδικασία.
Γ΄–Δ΄ Δημοτικού
Το παιδί μπορεί να αρχίσει να μαθαίνει να ελέγχει μόνο του τι χρειάζεται για την επόμενη ημέρα.
Μπορεί επίσης να μάθει να τοποθετεί τα πιο βαριά αντικείμενα κοντά στην πλάτη.
Ε΄–ΣΤ΄ Δημοτικού
Η οργάνωση της τσάντας μπορεί να γίνει μέρος της καθημερινής αυτονομίας του παιδιού.
Μπορεί να ελέγχει το πρόγραμμα της επόμενης ημέρας και να παίρνει μόνο όσα χρειάζεται.
Γυμνάσιο
Οι απαιτήσεις αυξάνονται και η τσάντα μπορεί να γίνει σημαντικά βαρύτερη.
Είναι ακόμη πιο σημαντικό να οργανώνεται με βάση το πρόγραμμα και να αποφεύγεται η καθημερινή μεταφορά περιττών βιβλίων και αντικειμένων.
💡 Χρήσιμες Ιδέες Για Μια Πιο Ελαφριά Τσάντα
✓ Ελέγξτε την τσάντα μία φορά την εβδομάδα και αφαιρέστε ό,τι δεν χρειάζεται.
✓ Ελέγχετε το πρόγραμμα της επόμενης ημέρας πριν ετοιμαστεί η τσάντα.
✓ Χρησιμοποιείτε και τους δύο ιμάντες.
✓ Ρυθμίστε τους ιμάντες στο ύψος του παιδιού ώστε η τσάντα να κάθεται σταθερά στην πλάτη.
✓ Τοποθετήστε τα πιο βαριά αντικείμενα κοντά στην πλάτη.
✓ Αποφύγετε περιττά παιχνίδια και αντικείμενα.
✓ Παρατηρήστε τον τρόπο που περπατά το παιδί με την τσάντα.
✓ Ρωτήστε το παιδί αν πονά ή κουράζεται, ακόμη κι αν δεν παραπονιέται μόνο του.
✓ Μην περιμένετε να εμφανιστεί έντονος πόνος για να ελέγξετε το βάρος.
✓ Αν το παιδί παραπονιέται συχνά για πόνο, μην θεωρείτε αυτόματα ότι είναι απλώς αποτέλεσμα της σχολικής ημέρας.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Η σωστή εφαρμογή της τσάντας έχει σημασία εκτός από το ίδιο το βάρος της.
🔦 Η μεταφορά της τσάντας μόνο από τον έναν ώμο μπορεί να αυξήσει την ασύμμετρη καταπόνηση.
🔦 Τα πιο βαριά αντικείμενα είναι προτιμότερο να βρίσκονται κοντά στην πλάτη.
🔦 Ο πόνος στην πλάτη ή στον αυχένα που επαναλαμβάνεται χρειάζεται προσοχή και δεν πρέπει να αποδίδεται αυτόματα στη σχολική τσάντα.
🔦 Η σχολική τσάντα δεν θα πρέπει να εμποδίζει το παιδί να περπατά, να στέκεται ή να κινείται φυσιολογικά.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Η βαριά σχολική τσάντα προκαλεί σκολίωση.»
✔ Αλήθεια: Δεν πρέπει να αποδίδουμε τη σκολίωση στη σχολική τσάντα. Η βαριά ή κακώς εφαρμοσμένη τσάντα μπορεί όμως να συνδέεται με πόνο, μυϊκή κόπωση και προσωρινές αλλαγές στη στάση του σώματος.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί δεν παραπονιέται, η τσάντα του είναι σίγουρα κατάλληλη.»
✔ Αλήθεια: Τα παιδιά δεν εκφράζουν πάντα την ενόχληση αμέσως. Αξίζει να ελέγχουμε τακτικά το βάρος και την εφαρμογή.
❌ Μύθος: «Αρκεί να έχει η τσάντα έναν ιμάντα για να είναι πιο εύκολη.»
✔ Αλήθεια: Η χρήση και των δύο ιμάντων βοηθά στην καλύτερη κατανομή του φορτίου.
❌ Μύθος: «Όσο πιο σφιχτά ρυθμίσουμε τους ιμάντες, τόσο καλύτερα.»
✔ Αλήθεια: Οι ιμάντες χρειάζεται να είναι σωστά ρυθμισμένοι, ώστε η τσάντα να εφαρμόζει σταθερά χωρίς να προκαλεί πίεση ή ενόχληση.
❌ Μύθος: «Ο πόνος στην πλάτη του παιδιού είναι φυσιολογικός επειδή μεγαλώνει.»
✔ Αλήθεια: Ο επαναλαμβανόμενος ή έντονος πόνος χρειάζεται να διερευνάται και δεν πρέπει να θεωρείται αυτόματα φυσιολογικός.
❌ Μύθος: «Αν η τσάντα είναι ελαφριά, δεν έχει σημασία πώς τη φορά το παιδί.»
✔ Αλήθεια: Η εφαρμογή, η κατανομή του βάρους και ο τρόπος μεταφοράς εξακολουθούν να έχουν σημασία.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Πόσο βαριά πρέπει να είναι η σχολική τσάντα;
Δεν υπάρχει ένα απόλυτο όριο που να ταιριάζει σε κάθε παιδί.
Χρειάζεται να λαμβάνονται υπόψη το σωματικό βάρος, η ηλικία, η σωματική ανάπτυξη και ο τρόπος μεταφοράς.
Όσο πιο ελαφριά είναι η τσάντα χωρίς να λείπουν απαραίτητα σχολικά είδη, τόσο καλύτερα.
❓ Είναι καλύτερη η τσάντα με ροδάκια;
Μπορεί να μειώνει το φορτίο στους ώμους και στην πλάτη όταν χρησιμοποιείται σωστά.
Ωστόσο, μπορεί να μην είναι πρακτική σε σκάλες, ανώμαλο έδαφος ή όταν το παιδί χρειάζεται να τη σηκώνει συχνά.
❓ Πρέπει το παιδί να φορά την τσάντα και με τους δύο ώμους;
Ναι, όταν πρόκειται για σακίδιο πλάτης, η χρήση και των δύο ιμάντων βοηθά στην πιο ισορροπημένη κατανομή του βάρους.
❓ Τι κάνω αν το παιδί παραπονιέται ότι πονάει η πλάτη του;
Ελέγξτε πρώτα το βάρος και την εφαρμογή της τσάντας και μειώστε το περιττό φορτίο.
Αν ο πόνος επιμένει, επανέρχεται συχνά, είναι έντονος ή συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα, χρειάζεται αξιολόγηση από παιδίατρο ή κατάλληλο επαγγελματία υγείας.
❓ Πότε χρειάζεται να απευθυνθούμε σε ειδικό;
Όταν το παιδί παρουσιάζει επίμονο ή έντονο πόνο, μούδιασμα, αδυναμία, σημαντική αλλαγή στον τρόπο που περπατά ή κινείται ή συμπτώματα που εμφανίζονται ακόμη και χωρίς την τσάντα, είναι σημαντικό να ζητηθεί ιατρική αξιολόγηση.
🌟 Η Σχολική Τσάντα Πρέπει Να Μεταφέρει Βιβλία, Όχι Να Επιβαρύνει Το Παιδί
Η σχολική τσάντα είναι απαραίτητη, όμως δεν χρειάζεται να γίνεται καθημερινή πηγή πόνου και κόπωσης.
Ένας τακτικός έλεγχος του περιεχομένου, η σωστή εφαρμογή και η χρήση και των δύο ιμάντων μπορούν να μειώσουν την περιττή επιβάρυνση.
Το πιο σημαντικό είναι να ακούμε το παιδί.
Αν λέει ότι πονάει, κουράζεται ή δυσκολεύεται να μεταφέρει την τσάντα, αξίζει να σταματήσουμε και να δούμε τι μπορούμε να αλλάξουμε.
Και αν ο πόνος επιμένει, δεν χρειάζεται να περιμένουμε να περάσει μόνος του.
Η σχολική καθημερινότητα πρέπει να βοηθά το παιδί να μαθαίνει και να κινείται με άνεση, όχι να συνηθίζει τον πόνο.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Έχετε παρατηρήσει ότι το παιδί σας κουράζεται ή πονά όταν επιστρέφει από το σχολείο με την τσάντα του;
Έχετε βρει κάποιον πρακτικό τρόπο που βοήθησε να γίνει η σχολική τσάντα πιο ελαφριά και πιο άνετη;
Μια μικρή συμβουλή από την καθημερινότητα μπορεί να φανεί χρήσιμη και σε άλλους γονείς που προσπαθούν να προστατεύσουν
την υγεία και την άνεση των παιδιών τους.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά εξατομικευμένη ιατρική αξιολόγηση.
Ο πόνος στην πλάτη, στον αυχένα ή στους ώμους ενός παιδιού μπορεί να έχει πολλές διαφορετικές αιτίες
και δεν πρέπει να αποδίδεται αυτόματα στη σχολική τσάντα.
Αν ο πόνος είναι έντονος, επίμονος, επανέρχεται συχνά ή συνοδεύεται από μούδιασμα, αδυναμία, αλλαγές στο βάδισμα ή άλλα συμπτώματα,
χρειάζεται αξιολόγηση από παιδίατρο ή τον κατάλληλο επαγγελματία υγείας.

• Η σχολική τσάντα είναι καθημερινό μέρος της ζωής του παιδιού, όμως όταν είναι υπερβολικά βαριά μπορεί να επιβαρύνει σημαντικά το σώμα του.
  Πόνος στην πλάτη, στους ώμους και στον αυχένα δεν είναι ενοχλήσεις που χρειάζεται να θεωρούμε πάντα «φυσιολογικές» επειδή το παιδί πηγαίνει σχολείο.

• 0 σχόλια
• 887 εμφανίσεις

Guest

3 Σεπτεμβρίου, 201313 yr

Υπολογιστές, τεχνολογία και παιδιά: Συνδυάζονται;

Υπολογιστές, τεχνολογία και παιδιά: Συνδυάζονται;

Αυτές τις αλλαγές φαίνεται να προσπαθούν να απεικονίσουν και οι διαφημίσεις, σε μερικές από τις οποίες εμφανίζεται η γυναίκα ως σύζυγος ή μητέρα που προσπαθεί να φέρει όλες τις υποχρεώσεις της εις πέρας, χωρίς να μένει πίσω στις εξελίξεις της εποχής και της τεχνολογίας.

Συνήθως στις διαφημίσεις στήνεται ένα ιδανικό σκηνικό, όπου, για παράδειγμα, μια γυναίκα βάζει το παιδί της στο αυτοκίνητο, το δένει στο ειδικό κάθισμα, οδηγεί χρησιμοποιώντας πλοηγό και ταυτόχρονα μιλάει στο τηλέφωνο για να τακτοποιήσει τις τελευταίες λεπτομέρειες της δουλειάς της, έχοντας στην τσάντα της το λάπτοπ.

Φυσικά όλα αυτά τα κάνει με χαμόγελο γιατί όλα βγαίνουν εύκολα, αβίαστα, χωρίς ιδιαίτερο κόπο και κούραση, αφού είναι μια σύγχρονη γυναίκα, πλήρως εναρμονισμένη με τον τρόπο ζωής της εποχής της και πάλι φυσικά, οι διαφημίσεις δε δείχνουν πουθενά αυτήν τη μητέρα να μιλάει με το παιδάκι της, προσπαθώντας να επικοινωνήσει μαζί του.

Βέβαια, οι άνθρωποι που φτιάχνουν τις διαφημίσεις ξέρουν τι πουλάνε κι αυτό που φαίνεται να θέλουν να πωλήσουν αυτές τις μέρες είναι ό,τι είναι κανόνας πλέον για τα μέλη μιας οικογένειας, να ενδιαφέρονται περισσότερο για τις ηλεκτρονικές τους συσκευές από ό,τι ο ένας για τον άλλον.

Και ίσως να έχουν δίκιο, καθώς δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις οικογενειών που έχει το κάθε μέλος έναν υπολογιστή στο δωμάτιό του κι όλοι σερφάρουν στο διαδίκτυο, απομονωμένοι ο ένας από τον άλλον, γιατί δε βρίσκουν τι να πουν μεταξύ τους, αφού τα λένε όλα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με φίλους.

Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα από το Kaiser Family Foundation, τα παιδιά ηλικίας 8 ως 18 ετών περνούν πλέον περισσότερες από επτάμισι ώρες τη ημέρα σε συσκευές με οθόνες, όπως υπολογιστές, τηλεοράσεις κι άλλα gadgets. Σε αυτές τις ώρες δε συμπεριλαμβάνεται ο χρόνος που ξοδεύουν να στέλνουν μηνύματα ή να μιλάνε στο κινητό τους τηλέφωνο.

Εν τω μεταξύ, έρευνα δείχνει ότι οι εργαζόμενοι γονείς περνούν απειροελάχιστο ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά τους, μόλις λίγα λεπτά της ώρας! Άρα, εάν κάνει κάποιος τις πράξεις θα καταλάβει ότι τα παιδιά περνούν πολύ περισσότερο χρόνο με τους υπολογιστές τους από ό,τι με την οικογένειά τους.

Είναι γεγονός ότι οι υπολογιστές υπάρχουν στη ζωή μας και είναι πια αναπόσπαστο κομμάτι της, καθώς πλέον είναι αδιανόητο ένα παιδί να μεγαλώνει σε σπίτι που δεν υπάρχει υπολογιστής. Επίσης, όλο και περισσότεροι δάσκαλοι και καθηγητές αναθέτουν στους μαθητές εργασίες που απαιτούν έρευνα στο διαδίκτυο ή δουλειά στον υπολογιστή, υποθέτοντας ότι όλα τα παιδιά έχουν πρόσβαση σε υπολογιστή.

Από την άλλη, υπάρχουν τα κινητά που έχουν αλλάξει άρδην τη ζωή των παιδιών, τα οποία δε διανοούνται πια την καθημερινότητά τους χωρίς κινητό. Πολλές φορές τα κινητά έχουν φανεί χρήσιμα, καθώς παρέχουν μια κάποιας μορφής ασφάλεια σε όσα παιδιά είναι στο σπίτι μόνα τους ή βγαίνουν συνεχώς έξω και πρέπει να μπορούν να επικοινωνήσουν με την οικογένειά τους.

Ωστόσο, υπάρχουν και πολλά μειονεκτήματα στη χρήση των ηλεκτρονικών συσκευών. Ο χρόνος που περνάει κάποιος στον υπολογιστή, για παράδειγμα, μπορεί να φτάσει από τη χρήση στην κατάχρηση πάρα πολύ εύκολα χωρίς να γίνει αντιληπτό.

Γι' αυτό και πολύ γρήγορα μπορεί να φτάσει μια διαφήμιση σαν αυτήν που περιγράψαμε παραπάνω να βγει αληθινή, καθώς μια μητέρα πολυάσχολη που ασχολείται συνεχώς με όλες τις ηλεκτρονικές συσκευές που έχει στη διάθεσή της, δε συνειδητοποιεί ότι χάνει χρόνο ασχολούμενη με πολλά και διαφορετικά πράγματα, ξεχνώντας ότι υπάρχει κάπου ένας σύζυγος ή ένα παιδί που έχουν ανάγκη τη φωνή της, την παρουσία της, τις συμβουλές της, τη στήριξή της, την αγάπη της, αναζητώντας γενικά τη σύντροφο και τη μητέρα που χρειάζονται.

Όσο κι αν μας λένε ότι όταν σερφάρουμε στο διαδίκτυο, είμαστε συνδεδεμένοι με όλον τον κόσμο, υπάρχουν πολύ πιο κοντά μας άνθρωποι που επιδιώκουν και θέλουν να συνδεθούν μαζί μας, σε κάθε επίπεδο. Πιο συγκεκριμένα, τα παιδιά χρειάζονται πρότυπα, από την πραγματική τους ζωή, όχι από την τηλεόραση. Χρειάζονται γονείς να τους δείξουν τι σημαίνει μεγαλώνω, ωριμάζω, ενηλικιώνομαι, αποκτώ σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους, μοιράζομαι συναισθήματα, γίνομαι αργότερα γονιός κι εγώ ο ίδιος.

Τα παιδιά έχουν ανάγκη από πραγματική φροντίδα κι όχι από μια νταντά που θα τους δώσει γάλα ή θα τα προσέχει να μη χτυπήσουν. Αντ' αυτού αναζητούν γονείς που θα νοιάζονται πραγματικά για την εξέλιξή τους, για την πρόοδό τους στο σχολείο, για τη συμπεριφορά και την κοινωνικότητά τους.

Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής έχει ασχοληθεί με το ζήτημα αυτό και οι ειδικοί προτείνουν στους γονείς να δημιουργήσουν χώρους στο σπίτι όπου δε θα υπάρχουν οθόνες συσκευών. Αυτό σημαίνει ότι δε θα πρέπει να υπάρχουν τηλεοράσεις και υπολογιστές στα υπνοδωμάτια των παιδιών, ενώ ο χρόνος που αυτά περνούν μπροστά στον υπολογιστή πρέπει να μειωθεί σε δυο ώρες τη μέρα ή και λιγότερο. Επιπλέον, τονίζουν τη μεγάλη σημασία που έχει η προσοχή και η παρακολούθηση των πραγμάτων με τα οποία ασχολούνται τα παιδιά στο διαδίκτυο ως προς την ποιότητά και το περιεχόμενό τους.

Τέλος, αυτό που αναφέρουν οι επιστήμονες είναι ότι τελικά δεν έχει τόση σημασία πώς καταφέρνουν οι γονείς να έρθουν κοντά με τα παιδιά τους και τι δραστηριότητες κάνουν μαζί τους, αρκεί να υπάρχει χρόνος για επικοινωνία, τρυφερή φυσική επαφή, εκδήλωση συναισθημάτων και μετάδοση πληροφοριών, αρχών και πεποιθήσεων. Είτε αυτά γίνονται με μια βόλτα στο πάρκο ή στον καναπέ του σπιτιού γελώντας και συζητώντας, δεν έχει σημασία, γιατί αυτό που μετράει είναι να γίνονται.

• 
  <p>Είναι σίγουρο ότι οι εποχές έχουν αλλάξει, όπως έχουν αλλάξει οι άνθρωποι και οι ανάγκες τους.</p>
  

• 0 σχόλια
• 522 εμφανίσεις

Guest

3 Σεπτεμβρίου, 201313 yr

🤱 Μύθοι Και Αλήθειες Γύρω Από Τον Θηλασμό

🤱 Μύθοι Και Αλήθειες Γύρω Από Τον Θηλασμό

Ο θηλασμός είναι μια φυσική διαδικασία, αλλά γύρω από αυτόν έχουν δημιουργηθεί πολλές συμβουλές, πεποιθήσεις και μύθοι.
Κάποιοι ακούγονται τόσο συχνά, που πολλές νέες μαμάδες δυσκολεύονται να ξεχωρίσουν τι πραγματικά ισχύει.
Ας δούμε με απλά λόγια μερικούς από τους πιο συνηθισμένους μύθους και τις αλήθειες που κρύβονται πίσω από αυτούς.
⚖️ Μύθος 1: «Αν το στήθος μου είναι μικρό, θα έχω λιγότερο γάλα»
Αλήθεια: Το μέγεθος του στήθους δεν καθορίζει την ποσότητα του γάλακτος που μπορεί να παράγει μια γυναίκα.
Το μέγεθος σχετίζεται κυρίως με τον λιπώδη ιστό και όχι με την ικανότητα παραγωγής μητρικού γάλακτος.
⚖️ Μύθος 2: «Αν το μωρό ζητά συνέχεια στήθος, σημαίνει ότι δεν χορταίνει»
Αλήθεια: Τα νεογέννητα έχουν μικρό στομάχι και μπορεί να θηλάζουν πολύ συχνά.
Επίσης, ο θηλασμός δεν καλύπτει μόνο την πείνα.
Το μωρό μπορεί να ζητά το στήθος για παρηγοριά, ηρεμία ή επαφή.
Η συχνότητα των θηλασμών από μόνη της δεν δείχνει ότι η μητέρα δεν έχει αρκετό γάλα.
⚖️ Μύθος 3: «Το γάλα μου είναι νερουλό, άρα δεν είναι θρεπτικό»
Αλήθεια: Το μητρικό γάλα μπορεί να φαίνεται διαφορετικό από γεύμα σε γεύμα ή ακόμη και κατά τη διάρκεια του ίδιου θηλασμού.
Το χρώμα και η εμφάνισή του δεν δείχνουν την ποιότητά του.
Το μητρικό γάλα προσαρμόζεται στις ανάγκες του μωρού και περιέχει τα θρεπτικά συστατικά και άλλες ουσίες που χρειάζεται.
⚖️ Μύθος 4: «Πρέπει να πίνω πολύ γάλα για να παράγω γάλα»
Αλήθεια: Δεν χρειάζεται να πίνει μια θηλάζουσα μητέρα γάλα για να έχει γάλα.
Αυτό που έχει σημασία είναι μια ισορροπημένη διατροφή, επαρκή υγρά και αρκετή ενέργεια για τις ανάγκες του οργανισμού.
Μπορείτε να παίρνετε ασβέστιο και από άλλες τροφές, όπως γιαούρτι, τυρί, εμπλουτισμένα φυτικά ροφήματα και ορισμένα πράσινα λαχανικά.
⚖️ Μύθος 5: «Πρέπει να αποφεύγω πολλές τροφές επειδή θηλάζω»
Αλήθεια: Οι περισσότερες μητέρες μπορούν να ακολουθούν μια ποικίλη και ισορροπημένη διατροφή
χωρίς να αποκλείουν συγκεκριμένες τροφές.
Δεν χρειάζεται να κόψετε προληπτικά τρόφιμα από το διαιτολόγιό σας.
Αν παρατηρήσετε κάτι ασυνήθιστο στο μωρό και υποψιάζεστε ότι σχετίζεται με κάποια τροφή, συζητήστε το με τον παιδίατρο.
⚖️ Μύθος 6: «Το άγχος κόβει οριστικά το γάλα»
Αλήθεια: Το έντονο στρες μπορεί προσωρινά να επηρεάσει την έκκριση του γάλακτος, δηλαδή τη ροή του προς το μωρό.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η μητέρα ξαφνικά σταματά να παράγει γάλα.
Η ξεκούραση, η υποστήριξη και η βοήθεια από το περιβάλλον μπορούν να κάνουν την καθημερινότητα ευκολότερη.
⚖️ Μύθος 7: «Αν αρρωστήσω, πρέπει να σταματήσω τον θηλασμό»
Αλήθεια: Οι περισσότερες συνηθισμένες ασθένειες δεν απαιτούν διακοπή του θηλασμού.
Σε πολλές περιπτώσεις, η μητέρα μπορεί να συνεχίσει να θηλάζει, ενώ το μωρό λαμβάνει και προστατευτικούς παράγοντες
μέσω του μητρικού γάλακτος.
Υπάρχουν όμως συγκεκριμένες λοιμώξεις και φάρμακα που χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή.
Για αυτό, πριν διακόψετε τον θηλασμό λόγω ασθένειας ή φαρμακευτικής αγωγής, μιλήστε με γιατρό.
⚖️ Μύθος 8: «Μετά τους πρώτους μήνες το μητρικό γάλα δεν προσφέρει πολλά»
Αλήθεια: Το μητρικό γάλα δεν χάνει ξαφνικά την αξία του επειδή το μωρό μεγαλώνει.
Η σύστασή του συνεχίζει να προσφέρει θρεπτικά συστατικά και άλλους παράγοντες που υποστηρίζουν την υγεία του παιδιού.
Ο θηλασμός μπορεί να συνεχιστεί μαζί με τις στερεές τροφές, σύμφωνα με τις ανάγκες του παιδιού και τις συστάσεις των επαγγελματιών υγείας.
⚖️ Μύθος 9: «Αν θηλάζω, δεν μπορώ να γυμνάζομαι»
Αλήθεια: Η άσκηση και ο θηλασμός μπορούν να συνδυαστούν.
Η μητέρα μπορεί να επιστρέψει σταδιακά στη σωματική δραστηριότητα μετά τον τοκετό, ανάλογα με την ανάρρωσή της.
Το περπάτημα, οι ήπιες ασκήσεις και στη συνέχεια η πιο οργανωμένη άσκηση μπορούν να αποτελέσουν μέρος της καθημερινότητάς της.
⚖️ Μύθος 10: «Το μωρό πρέπει να θηλάζει ακριβώς κάθε τρεις ώρες»
Αλήθεια: Τα μωρά δεν λειτουργούν όλα με το ίδιο πρόγραμμα.
Ο θηλασμός συνήθως βασίζεται στα σημάδια πείνας του μωρού και όχι σε ένα αυστηρό ρολόι.
Ιδιαίτερα τις πρώτες εβδομάδες, μπορεί να υπάρχουν περίοδοι όπου το μωρό ζητά συχνότερα στήθος.
⚖️ Μύθος 11: «Αν το μωρό παίρνει πιπίλα, δεν θα μπορεί να θηλάσει»
Αλήθεια: Η σχέση ανάμεσα στην πιπίλα και στον θηλασμό δεν είναι τόσο απλή.
Η χρήση πιπίλας πολύ νωρίς, πριν εδραιωθεί ο θηλασμός, μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να δυσκολέψει την αναγνώριση των σημάτων πείνας ή να μειώσει τους θηλασμούς.
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε μωρό που χρησιμοποιεί πιπίλα θα αντιμετωπίσει πρόβλημα.
⚖️ Μύθος 12: «Όσο περισσότερο νερό πίνω, τόσο περισσότερο γάλα θα έχω»
Αλήθεια: Η υπερβολική κατανάλωση νερού δεν αυξάνει από μόνη της την παραγωγή γάλακτος.
Η μητέρα χρειάζεται να πίνει σύμφωνα με τη δίψα της και να φροντίζει τη γενικότερη διατροφή και ξεκούραση της.
⚖️ Μύθος 13: «Αν το μωρό κοιμάται όλη τη νύχτα, πρέπει να το ξυπνάω πάντα για να θηλάσει»
Αλήθεια: Αυτό εξαρτάται από την ηλικία, το βάρος και την κατάσταση του μωρού.
Ένα νεογέννητο που δεν έχει ακόμη ανακτήσει το βάρος γέννησης μπορεί να χρειάζεται συχνότερα γεύματα
και συγκεκριμένες οδηγίες από τον παιδίατρο.
Όταν το μωρό μεγαλώσει και αναπτύσσεται καλά, οι ανάγκες αλλάζουν.
⚖️ Μύθος 14: «Ο θηλασμός πρέπει πάντα να είναι ανώδυνος από την πρώτη στιγμή»
Αλήθεια: Ο θηλασμός δεν θα πρέπει να προκαλεί έντονο ή επίμονο πόνο.
Μια μικρή ευαισθησία τις πρώτες ημέρες μπορεί να εμφανιστεί, όμως ο έντονος πόνος, οι πληγωμένες θηλές
ή η δυσκολία στο πιάσιμο του μωρού χρειάζονται προσοχή.
Η βοήθεια από μαία ή σύμβουλο γαλουχίας μπορεί να διορθώσει συχνά προβλήματα θέσης και προσκόλλησης.
⚖️ Μύθος 15: «Αν δεν μπορώ να θηλάσω αποκλειστικά, απέτυχα»
Αλήθεια: Ο θηλασμός δεν είναι διαγωνισμός.
Κάθε μητέρα μπορεί να αντιμετωπίσει διαφορετικές δυσκολίες και να χρειάζεται διαφορετική υποστήριξη.
Αν ο αποκλειστικός θηλασμός δεν είναι εφικτός, αυτό δεν ακυρώνει την προσπάθεια ή την αγάπη της μητέρας.
Το σημαντικό είναι να υπάρχει σωστή ενημέρωση και υποστήριξη, ώστε η μητέρα να μπορεί να πάρει τις καλύτερες αποφάσεις
για την ίδια και το μωρό της.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Το στήθος δεν χρειάζεται να είναι πολύ γεμάτο για να υπάρχει γάλα. Η παραγωγή συνεχίζεται και όταν το στήθος φαίνεται πιο μαλακό.
🔦 Το χρώμα του μητρικού γάλακτος μπορεί να αλλάζει και αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει αλλάξει η θρεπτική του αξία.
🔦 Τα συχνά γεύματα είναι ιδιαίτερα συνηθισμένα τις πρώτες εβδομάδες της ζωής.
🔦 Η παραγωγή γάλακτος επηρεάζεται σημαντικά από το πόσο συχνά και αποτελεσματικά αδειάζει το στήθος.
🔦 Η υποστήριξη από το περιβάλλον μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά στην εμπειρία μιας νέας μητέρας με τον θηλασμό.
❓ Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Πώς θα καταλάβω ότι το μωρό παίρνει αρκετό γάλα;
Η αύξηση του βάρους, οι βρεγμένες πάνες και η γενικότερη εικόνα του μωρού είναι σημαντικοί δείκτες.
Ο παιδίατρος μπορεί να αξιολογήσει την ανάπτυξή του.
❓ Μπορώ να θηλάζω αν δεν έχω μεγάλη ποσότητα γάλακτος;
Ναι. Αν υπάρχει πραγματικά χαμηλή παραγωγή, χρειάζεται να διερευνηθεί η αιτία και να δοθεί κατάλληλη βοήθεια.
❓ Μπορώ να φάω ό,τι θέλω όσο θηλάζω;
Οι περισσότερες μητέρες μπορούν να τρώνε μια μεγάλη ποικιλία τροφών.
Ειδικές αποφυγές χρειάζονται μόνο όταν υπάρχει συγκεκριμένος λόγος.
❓ Μπορώ να συνεχίσω τον θηλασμό αν πάρω φάρμακα;
Πολλά φάρμακα είναι συμβατά με τον θηλασμό, αλλά όχι όλα.
Πριν πάρετε οποιοδήποτε φάρμακο, ενημερώστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό ότι θηλάζετε.
❓ Είναι φυσιολογικό να ζητά το μωρό συνέχεια στήθος;
Ναι, ιδιαίτερα τις πρώτες εβδομάδες. Αν όμως υπάρχει ανησυχία για την πρόσληψη γάλακτος ή την αύξηση του βάρους,
χρειάζεται αξιολόγηση από παιδίατρο.
📌 Βασικά Σημεία Που Πρέπει Να Θυμάστε
Ο θηλασμός συνοδεύεται από πολλές πληροφορίες, αλλά δεν είναι όλες σωστές.
Το μικρό στήθος δεν σημαίνει λίγο γάλα.
Το συχνό θήλασμα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το μωρό πεινάει.
Η άσκηση δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσει ο θηλασμός και μια ασθένεια δεν σημαίνει αυτόματα ότι πρέπει να διακοπεί.
Η σωστή ενημέρωση μπορεί να βοηθήσει τη μητέρα να αισθανθεί μεγαλύτερη σιγουριά και να ζητήσει βοήθεια όταν πραγματικά τη χρειάζεται.
🌷 Κρατήστε Αυτό
Ο θηλασμός δεν χρειάζεται να συνοδεύεται από ενοχές, φόβο και δεκάδες «πρέπει».
Ακούστε το μωρό σας, παρατηρήστε τις ανάγκες του και μην διστάσετε να ζητήσετε βοήθεια όταν κάτι σας δυσκολεύει.
Και κυρίως, μην αφήνετε έναν μύθο να σας κάνει να αμφιβάλλετε για τον εαυτό σας.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Ποιον μύθο για τον θηλασμό είχατε ακούσει πιο συχνά όταν γίνατε μαμά;
Μοιραστείτε τον μαζί μας.
Ίσως η δική σας εμπειρία βοηθήσει μια άλλη μητέρα να ξεχωρίσει τον μύθο από την αλήθεια.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Σε περίπτωση που υπάρχει πόνος, ανησυχία για την ποσότητα του γάλακτος ή δυσκολία στην πρόσληψη βάρους του μωρού,
η προσωπική αξιολόγηση από παιδίατρο, μαία ή σύμβουλο γαλουχίας είναι η καλύτερη επιλογή.

• Όλοι συμφωνούν πως ο θηλασμός είναι το πιο πολύτιμο δώρο που μπορεί να προσφέρει η μητέρα στο μικρό της αγγελούδι και ταυτόχρονα αποτελεί μια μοναδική εμπειρία για εκείνη.
  

• 0 σχόλια
• 922 εμφανίσεις

Guest

2 Σεπτεμβρίου, 201313 yr

Υγεία: Ποια είναι η ιδανική ηλικία της γυναίκας για υγιή παιδιά;

Υγεία: Ποια είναι η ιδανική ηλικία της γυναίκας για υγιή παιδιά;

…μεγαλύτερης ηλικίας. Τα παιδιά που γεννιούνται από μεγαλύτερες μητέρες έχουν περισσότερες πιθανότητες για ένα υγιές ξεκίνημα καθώς είναι λιγότερο πιθανό να εισαχθούν στο νοσοκομείο και πιο πιθανό να έχουν ενισχυμένο ανοσοποιητικό κάτι που είναι ζωτικής σημασίας, λένε οι ερευνητές.

Από τη μελέτη, επίσης, διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά με μεγαλύτερης ηλικίας μητέρες, παρουσίασαν ταχύτερη ανάπτυξη στην ομιλία και αντιμετώπισαν λιγότερες κοινωνικές και συναισθηματικές δυσκολίες πριν από την ηλικία των πέντε ετών. Ερευνητές από το University College του Λονδίνου ανέλυσαν στοιχεία από περισσότερα από 78.000 παιδιά που γεννήθηκαν στην Αγγλία μεταξύ του 2000 και 2002. Οι μητέρες τους ήταν μεταξύ 13 και 57 ετών.

Στις ανεπτυγμένες χώρες, υπήρξε μια ισχυρή τάση για τεκνοποίηση των γυναικών σε μεγαλύτερες ηλικίες. Στην Αγγλία και την Ουαλία, ο αριθμός των γεννήσεων στις γυναίκες 40 και άνω έχει φτάσει τις 27.000 έχοντας τριπλασιατεί το διάστημα 1989-2009.. Παρά το γεγονός ότι υπήρξε ουσιαστική έρευνα σε σχέση με τις νεαρές μητέρες και την ανάπτυξη των παιδιών, υπάρχουν λίγα στοιχεία για τις επιπτώσεις όσον αφορά τις μητέρες μεγαλύτερης ηλικίας.

Η ομάδα των ειδικών από το πανεπιστήμιο College εξέτασε διάφορες παραμέτρους όπως το βάρος του παιδιού, τα ατυχήματα, οι εισαγωγές στο νοσοκομείο και τη γλωσσική τους ανάπτυξη. Οι ειδικοί έλαβαν επίσης υπόψη τους και διάφορους άλλους παράγοντες, όπως το φύλο, την ηλικία του παιδιού, το βάρος γέννησης, την ηλικία του πατέρα, το οικογενειακό εισόδημα και την κοινωνική τάξη.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τόσο ο κίνδυνος των ατυχημάτων και των εισαγωγών στο νοσοκομείο μειώνεται με την αύξηση της ηλικίας της μητέρας.

press-gr

• 
  <p>Μια νέα έρευνα δείχνει ότι οι μητέρες που γεννούν παιδιά με περισσότερες πιθανότητες να είναι υγιή είναι οι γυναίκες…</p>
  

• 0 σχόλια
• 514 εμφανίσεις

Guest

1 Σεπτεμβρίου, 201313 yr

Αθλητική Άσκηση: Η Πιο Υγιής Απασχόληση Για Τα Παιδιά! 🏃‍♀️⚽

Αθλητική Άσκηση: Η Πιο Υγιής Απασχόληση Για Τα Παιδιά! 🏃‍♀️⚽

Το παιδί που τρέχει, παίζει, χορεύει, κολυμπά ή κάνει ποδήλατο δεν «σπαταλά» απλώς την ενέργειά του.
Κινείται, εξερευνά τις δυνατότητές του και μαθαίνει το σώμα του.

Η αθλητική άσκηση μπορεί να γίνει ένας από τους πιο όμορφους τρόπους για να μεγαλώσει ένα παιδί με υγεία, αυτοπεποίθηση και χαρά.

Και το σημαντικότερο;
Δεν χρειάζεται να γίνει πρωταθλητής για να κερδίσει όλα αυτά τα οφέλη.
🏃 Γιατί Η Κίνηση Είναι Τόσο Σημαντική Για Τα Παιδιά;
Η σωματική δραστηριότητα αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ανάπτυξης.
Βοηθά το παιδί να δυναμώσει, να αποκτήσει καλύτερη φυσική κατάσταση και να αναπτύξει δεξιότητες που θα χρησιμοποιεί καθημερινά.
Η τακτική κίνηση συνδέεται με:
δυνατότερους μύες και οστά
καλύτερη καρδιοαναπνευστική φυσική κατάσταση
καλύτερο συντονισμό και ισορροπία
καλύτερη ποιότητα ύπνου
υποστήριξη της υγιούς ανάπτυξης
καλύτερη προσοχή και μνήμη
θετικές επιδράσεις στη διάθεση και στην ψυχική ευεξία.
Με άλλα λόγια, η άσκηση δεν αφορά μόνο το σώμα.
Αφορά ολόκληρο το παιδί.
🧠 Άσκηση Και Μυαλό: Δεν Γυμνάζεται Μόνο Το Σώμα
Μερικές φορές οι γονείς αντιμετωπίζουν την άσκηση ως κάτι που γίνεται «μετά τα μαθήματα».
Στην πραγματικότητα, η κίνηση μπορεί να υποστηρίζει και τη λειτουργία του εγκεφάλου.
Η σωματική δραστηριότητα έχει συσχετιστεί με καλύτερη προσοχή, μνήμη, σκέψη και σχολική λειτουργία,
ενώ η τακτική δραστηριότητα συνδέεται και με καλύτερη ψυχική υγεία.
Γι' αυτό ένα παιδί δεν χρειάζεται να διαλέξει ανάμεσα στο «διάβασμα» και στο «παιχνίδι».
Χρειάζεται ισορροπία.
Ένα διάλειμμα για τρέξιμο, παιχνίδι ή ποδήλατο μπορεί να είναι πολύ πιο χρήσιμο από το να παραμένει για ώρες καθισμένο μπροστά σε ένα βιβλίο ή μια οθόνη.
⚽ Αθλητισμός Δεν Σημαίνει Μόνο Οργανωμένη Προπόνηση
Όταν ακούμε τη λέξη «αθλητισμός», συχνά σκεφτόμαστε μια ομάδα, έναν προπονητή και συγκεκριμένες ώρες προπόνησης.
Όμως η φυσική δραστηριότητα είναι πολύ ευρύτερη.
Μπορεί να είναι:
ποδόσφαιρο
μπάσκετ
κολύμβηση
χορός
ενόργανη ή ρυθμική γυμναστική
πολεμικές τέχνες
ποδήλατο
πατινάζ
τρέξιμο
πεζοπορία
παιχνίδι στην παιδική χαρά
κυνηγητό με φίλους
παιχνίδι με μπάλα στην αυλή.
Ακόμη και το περπάτημα, το παιχνίδι και άλλες καθημερινές δραστηριότητες υπολογίζονται ως σωματική δραστηριότητα.
Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι να βρούμε το «τέλειο» άθλημα.
Είναι να βρούμε τον τρόπο κίνησης που ταιριάζει στο συγκεκριμένο παιδί.
👟 Πόση Άσκηση Χρειάζεται Ένα Παιδί;
Οι συστάσεις για παιδιά και εφήβους ηλικίας 5–17 ετών αναφέρουν κατά μέσο όρο τουλάχιστον
60 λεπτά μέτριας έως έντονης σωματικής δραστηριότητας την ημέρα, κυρίως αερόβιας.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το παιδί πρέπει να κάνει μία ολόκληρη ώρα οργανωμένης προπόνησης.
Ο χρόνος μπορεί να συγκεντρώνεται μέσα στην ημέρα από διαφορετικές δραστηριότητες.
Για παράδειγμα:
περπάτημα προς το σχολείο
παιχνίδι στο διάλειμμα
ποδήλατο το απόγευμα
παιχνίδι με φίλους
προπόνηση σε ένα άθλημα
χορός στο σπίτι.
Επιπλέον, οι δραστηριότητες που δυναμώνουν μύες και οστά καλό είναι να περιλαμβάνονται τουλάχιστον 3 ημέρες την εβδομάδα.
Για τα μικρότερα παιδιά οι ανάγκες είναι διαφορετικές.
Τα παιδιά 3–5 ετών χρειάζεται να είναι ενεργά καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας, μέσα από παιχνίδι και κατάλληλες δραστηριότητες.
🎯 Πώς Θα Βρούμε Το Άθλημα Που Του Ταιριάζει;
Το πιο σημαντικό κριτήριο δεν είναι ποιο άθλημα θεωρούν οι γονείς καλύτερο.
Είναι ποιο άθλημα αρέσει στο παιδί.
Ένα παιδί μπορεί να λατρεύει το ποδόσφαιρο.
Ένα άλλο μπορεί να αισθάνεται υπέροχα μέσα στην πισίνα.
Κάποιο άλλο μπορεί να προτιμά τον χορό ή το ποδήλατο.
Αφήστε το να δοκιμάσει.
Μπορείτε να παρατηρήσετε:
Τι δραστηριότητα ζητά μόνο του;
Σε ποια προπόνηση πηγαίνει με χαρά;
Τι το κάνει να χαμογελά;
Προτιμά την ομάδα ή μια ατομική δραστηριότητα;
Θέλει έντονη κίνηση ή κάτι πιο ήπιο;
Νιώθει άνετα με τον προπονητή και τα υπόλοιπα παιδιά;
Η επιλογή δεν χρειάζεται να είναι οριστική.
Ένα παιδί μπορεί να δοκιμάσει διαφορετικά αθλήματα μέχρι να ανακαλύψει αυτό που πραγματικά αγαπά.
🤝 Τι Μαθαίνει Ένα Παιδί Μέσα Από Τον Αθλητισμό;
Ο αθλητισμός μπορεί να γίνει ένα μικρό «σχολείο» ζωής.
Μέσα από το παιχνίδι και την άσκηση το παιδί έχει ευκαιρίες να μάθει:
να συνεργάζεται
να περιμένει τη σειρά του
να ακολουθεί κανόνες
να προσπαθεί ξανά μετά από μια αποτυχία
να διαχειρίζεται τη νίκη και την ήττα
να σέβεται τους συμπαίκτες και τους αντιπάλους
να αναγνωρίζει την προσπάθεια των άλλων
να θέτει μικρούς προσωπικούς στόχους.
Και εδώ βρίσκεται μια πολύ σημαντική διαφορά.
Ο στόχος δεν είναι να κερδίζει πάντα.
Ο στόχος είναι να μάθει να προσπαθεί, να απολαμβάνει τη διαδικασία και να αισθάνεται ότι μπορεί να εξελίσσεται.
❤️ Όχι Άλλο Ένα Πεδίο Πίεσης
Ένα παιδί που ακούει συνεχώς «πρέπει να κερδίσεις» μπορεί να αρχίσει να συνδέει τον αθλητισμό με το άγχος.
Και τότε κάτι που ξεκίνησε ως παιχνίδι μπορεί να γίνει υποχρέωση.
Αποφύγετε φράσεις όπως:
«Γιατί δεν έβαλες γκολ;»
«Ο άλλος ήταν καλύτερος από εσένα.»
«Πρέπει να κερδίσεις την επόμενη φορά.»
«Αφού πληρώνουμε την προπόνηση, πρέπει να είσαι ο καλύτερος.»
Προτιμήστε:
«Το χάρηκες;»
«Τι σου άρεσε περισσότερο σήμερα;»
«Ποιο ήταν το πιο δύσκολο σημείο;»
«Είδες πόσο προσπάθησες;»
«Θέλεις να ξαναπάμε;»
Έτσι το παιδί μαθαίνει ότι η αξία του δεν εξαρτάται από την επίδοσή του.
👨‍👩‍👧 Ο Ρόλος Των Γονιών Είναι Καθοριστικός
Τα παιδιά μαθαίνουν πολλά παρατηρώντας τους μεγάλους.
Αν η οικογένεια έχει μια καθημερινότητα γεμάτη καθιστική ζωή, είναι δύσκολο να ζητάμε από το παιδί να αγαπήσει την κίνηση.
Δεν χρειάζεται όμως να γίνετε όλοι αθλητές.
Μπορείτε απλώς να:
περπατάτε μαζί
κάνετε ποδήλατο
πηγαίνετε σε μια παιδική χαρά
οργανώνετε οικογενειακές βόλτες
χορεύετε στο σπίτι
παίζετε μπάλα
ανεβαίνετε σκάλες αντί για ασανσέρ όταν είναι πρακτικό
περιορίζετε τον χρόνο που περνά όλη η οικογένεια καθισμένη.
Η άσκηση γίνεται πολύ πιο εύκολη όταν παρουσιάζεται ως μέρος της οικογενειακής ζωής και όχι ως αγγαρεία.
💡 Μικρές Ιδέες Για Περισσότερη Κίνηση Κάθε Μέρα
Δεν χρειάζεται να περιμένουμε την ώρα της προπόνησης.
Μπορούμε να δημιουργήσουμε μικρές ευκαιρίες κίνησης μέσα στην ημέρα.
🔹 Πηγαίνετε μια κοντινή διαδρομή με τα πόδια αντί με το αυτοκίνητο, όταν αυτό είναι ασφαλές και πρακτικό.
🔹 Αφήστε το παιδί να παίξει ελεύθερα στην παιδική χαρά.
🔹 Οργανώστε ένα οικογενειακό παιχνίδι με μπάλα.
🔹 Βάλτε μουσική και αφήστε το παιδί να χορέψει.
🔹 Κάντε μια μικρή βόλτα μετά το φαγητό.
🔹 Μετατρέψτε την κίνηση σε παιχνίδι και όχι σε «υποχρέωση γυμναστικής».
Η ποικιλία βοηθά ώστε η σωματική δραστηριότητα να παραμένει ενδιαφέρουσα.
🔦 Ήξερες Ότι...
🔦 Η σωματική δραστηριότητα για παιδιά δεν περιορίζεται στα οργανωμένα αθλήματα, αλλά περιλαμβάνει παιχνίδι, περπάτημα, ποδήλατο, χορό και άλλες καθημερινές κινήσεις.
🔦 Τα παιδιά και οι έφηβοι ηλικίας 5–17 ετών συστήνεται να έχουν κατά μέσο όρο τουλάχιστον 60 λεπτά μέτριας έως έντονης σωματικής δραστηριότητας την ημέρα.
🔦 Η κίνηση μπορεί να υποστηρίζει όχι μόνο τη φυσική κατάσταση αλλά και την προσοχή, τη μνήμη και ορισμένες πλευρές της σχολικής επίδοσης.
🔦 Το τρέξιμο και τα άλματα μπορούν να συμβάλλουν στην ενδυνάμωση των οστών, ενώ δραστηριότητες όπως η αναρρίχηση μπορούν να γυμνάσουν τους μύες.
🔦 Δεν χρειάζεται το παιδί να ξεκινήσει με μεγάλη διάρκεια ή ένταση αν μέχρι τώρα κινείται λίγο.
Η σταδιακή αύξηση της δραστηριότητας είναι ένας πιο ρεαλιστικός τρόπος για να αποκτήσει μια ενεργή καθημερινότητα.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: Το καλύτερο άθλημα είναι αυτό που θεωρούν καλύτερο οι γονείς.
✔ Αλήθεια: Το καλύτερο άθλημα είναι αυτό που το παιδί μπορεί να απολαμβάνει και να θέλει να συνεχίσει.
❌ Μύθος: Αν το παιδί δεν κάνει οργανωμένο άθλημα, δεν γυμνάζεται.
✔ Αλήθεια: Το παιχνίδι, το περπάτημα, το ποδήλατο, ο χορός και πολλές άλλες δραστηριότητες είναι μορφές σωματικής δραστηριότητας.
❌ Μύθος: Η άσκηση έχει αξία μόνο όταν το παιδί κουράζεται πολύ.
✔ Αλήθεια: Η κατάλληλη ένταση εξαρτάται από την ηλικία, τη φυσική κατάσταση και τη δραστηριότητα.
Η κίνηση δεν χρειάζεται να γίνεται εξαντλητική για να έχει αξία.
❌ Μύθος: Ένα παιδί που αθλείται πρέπει να είναι και καλό στον αθλητισμό.
✔ Αλήθεια: Η συμμετοχή και η χαρά έχουν μεγαλύτερη σημασία από την επίδοση.
❌ Μύθος: Ο αθλητισμός είναι κυρίως για τη σωματική ανάπτυξη.
✔ Αλήθεια: Η σωματική δραστηριότητα συνδέεται και με οφέλη για την προσοχή, τη μνήμη και την ψυχική ευεξία.
❌ Μύθος: Αν το παιδί βαρεθεί ένα άθλημα, σημαίνει ότι δεν αγαπά την άσκηση.
✔ Αλήθεια: Μπορεί απλώς να μην έχει βρει ακόμη τη δραστηριότητα που του ταιριάζει.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Πρέπει κάθε παιδί να κάνει κάποιο συγκεκριμένο άθλημα;
Όχι.
Το σημαντικό είναι να υπάρχει συστηματική σωματική δραστηριότητα κατάλληλη για την ηλικία και τις δυνατότητές του.
Το οργανωμένο άθλημα είναι μία επιλογή, όχι η μοναδική.
❓ Είναι αρκετό το παιχνίδι για να θεωρείται άσκηση;
Ναι.
Το ενεργητικό παιχνίδι, το τρέξιμο, το κυνηγητό, το ποδήλατο και πολλές άλλες δραστηριότητες αποτελούν μορφές σωματικής δραστηριότητας.
❓ Τι κάνω αν το παιδί μου δεν θέλει να αθληθεί;
Μην ξεκινήσετε με πίεση.
Δοκιμάστε διαφορετικές δραστηριότητες και αφήστε το να επιλέξει εκείνη που του προκαλεί περισσότερο ενδιαφέρον.
❓ Πρέπει να ανησυχώ αν το παιδί μου δεν είναι ιδιαίτερα καλό σε ένα άθλημα;
Όχι απαραίτητα.
Η άσκηση δεν είναι διαγωνισμός αξιολόγησης του παιδιού.
Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι να κινείται, να συμμετέχει και να νιώθει καλά.
❓ Τι πρέπει να κάνω αν το παιδί παραπονιέται συχνά για πόνο κατά την άσκηση;
Ο επίμονος ή έντονος πόνος δεν πρέπει να αγνοείται.
Σε μια τέτοια περίπτωση είναι σωστό να διακοπεί η δραστηριότητα και να ζητηθεί η γνώμη παιδίατρου ή άλλου κατάλληλου επαγγελματία υγείας.
🌱 Η Χαρά Της Κίνησης Μένει Για Μια Ζωή
Το σημαντικότερο που μπορούμε να προσφέρουμε στα παιδιά δεν είναι να τα κάνουμε πρωταθλητές.
Είναι να τους δείξουμε ότι το σώμα είναι φτιαγμένο για κίνηση και ότι η άσκηση μπορεί να είναι πηγή χαράς, παρέας και ευεξίας.
Ένα παιδί που μαθαίνει να αγαπά την κίνηση δεν αποκτά μόνο καλύτερη φυσική κατάσταση.
Αποκτά μια συνήθεια που μπορεί να το συνοδεύει για πολλά χρόνια.
Ας αφήσουμε λοιπόν τα παιδιά να τρέξουν, να παίξουν, να ιδρώσουν, να γελάσουν και μερικές φορές να χάσουν.
Γιατί πίσω από κάθε παιχνίδι, κάθε ποδήλατο και κάθε προπόνηση δεν υπάρχει μόνο ένας μικρός αθλητής.
Υπάρχει ένα παιδί που μεγαλώνει, δοκιμάζει, μαθαίνει και απολαμβάνει τη ζωή.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Ποιο άθλημα ή παιχνίδι κίνησης αγαπά περισσότερο το παιδί σας;
Μοιραστείτε την εμπειρία σας και ίσως δώσετε σε μια άλλη οικογένεια μια όμορφη ιδέα για περισσότερη κίνηση και παιχνίδι στην καθημερινότητά της!
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη συμβουλή παιδιάτρου ή άλλου επαγγελματία υγείας.
Σε περίπτωση πόνου, τραυματισμού ή οποιουδήποτε προβλήματος υγείας που σχετίζεται με την άσκηση, ζητήστε την κατάλληλη ιατρική καθοδήγηση.

• Η εξάσκηση μιας αθλητικής δραστηριότητας είναι μια από τις πιο υγιείς απασχολήσεις για τα παιδιά για πάρα πολλούς λόγους:
  

• 0 σχόλια
• 686 εμφανίσεις

Guest

31 Αυγούστου, 201313 yr