Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Ο Σουηδός συγγραφέας, Carl Johan Forssen Ehrlin φαίνεται πως δίνει λύση στις μαμάδες όλου του κόσμου. Εγραψε ένα βιβλίο, το οποίο, όπως ισχυρίζεται, κάνει τους πάντες να κοιμηθούν.
Τίτλος αυτού «The Rabbit Who Wants To Fall Asleep» και αυτή τη στιγμή είναι στην κορυφή του βρετανικού Amazon και στο Νο 5 του αμερικανικού.
Με μια πρώτη ματιά το παραμύθι δεν διαφέρει από τα υπόλοιπα παιδικά βιβλία, όσον αφορά την γραφή και τις τεχνικές.
Ο συγγραφέας ισχυρίζεται πως ξόδεψε πολλά χρόνια, ώστε να αναπτύξει τεχνικές που βοηθούν τα παιδιά να χαλαρώσουν. «Πέρασαν τρεισήμισι χρόνια για τελειοποιήσω την ιστορία μου, χρησιμοποιώντας όλες τις τεχνικές με τον κατάλληλο τρόπο», λέει ίδιος στην Telegraph.

Εκατοντάδες γονείς σε on line κριτικές τους έκαναν λόγο πως πρόκειται για ένα πραγματικό εργαλείο στα χέρια τους για να κοιμηθεί το παιδί τους.
«Ο μεγαλύτερος μου γιος αποκοιμήθηκε στις πρώτες τρεις σελίδες, ενώ ο μικρότερος, που είναι και πιο άτακτος στην τελευταία πρόταση του βιβλίου. Σας ευχαριστώ», σημειώνει η Lizzy Mellor.
Ενας μπαμπάς ανέφερε πως έβαλαν να ακούσουν το παραμύθι στο αυτοκίνητο και τόσο εκείνος και ο γιος του αποκοιμήθηκαν σε αυτό και τράκαραν. (Κανείς βέβαια δεν γνωρίζει αν η κριτική αυτή είναι πραγματική).
Πάντως, παρά τα θετικά σχόλια, το Amazon.co.uk δίνει μόλις ένα αστέρι στο βιβλίο, ενώ αρκετοί είναι οι γονείς που ισχυρίζονται πως δεν δούλεψε καθόλου.
Οι γυναίκες που κάνουν υγιεινή διατροφή πριν την εγκυμοσύνη είναι λιγότερο πιθανό να αποκτήσουν παιδί με καρδιακή ανωμαλία, σύμφωνα με αμερικανική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο «Archives of Disease in Childhood» (Fetal and Neonatal Edition).
Επιστημονική ομάδα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Γιούτα, με επικεφαλής τον δρ Λορέντσο Μπότο, μελέτησαν στοιχεία που αφορούσαν σχεδόν 10.000 γυναίκες παιδιών που είχαν γεννηθεί με καρδιακή ανωμαλία και περίπου 9.500 μητέρες υγιών παιδιών. Τα βρέφη είχαν γεννηθεί μεταξύ Οκτωβρίου 1997 και Δεκεμβρίου 2009 και αποτελούσαν τμήμα ενός μεγαλύτερου δείγματος της μελέτης National Birth Defects Prevention Study.
Οι γυναίκες ερωτήθηκαν για τη διατροφή τους το έτος πριν μείνουν έγκυες και οι ερευνητές αξιολόγησαν την ποιότητα της δίαιτάς τους ανάλογα με το πόσο κοντά ήταν στο πρότυπο της μεσογειακής διατροφής αλλά και στον Δείκτη Διατροφικής Ποιότητας κατά την Εγκυμοσύνη - ένα διατροφικό πλάνο που συστήνεται σε μέλλουσες μητέρες.
Οι μητέρες που κατατάσσονταν στην ομάδα με την υψηλότερη διατροφική ποιότητα είχαν σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο απόκτησης παιδιού με καρδιακά προβλήματα, συγκριτικά με εκείνες που είχαν την χαμηλότερη διατροφική ποιότητα.
Συγκεκριμένα, οι πρώτες είχαν 37% μικρότερο κίνδυνο, από εκείνες που είχαν αποκτήσει παιδί με Τετραλογία Fallot, ένας συνδυασμός από τέσσερις ανατομικές ανωμαλίες: πνευμονική στένωση, ανώμαλη έκφυση της αορτής από την δεξιά κοιλία ή και από τις δύο κοιλίες, έλλειμμα μεσοκοιλιακού διαφράγματος και δεξιά κοιλιακή υπερτροφία. Επίσης, είχαν 23% μικρότερη πιθανότητα ελλείμματος μεσοκολπικού διαφράγματος (τρύπα στο τοίχωμα που διαχωρίζει τις δυο κοιλίες της καρδιάς).
Οι επιστήμονες εξηγούν ότι όσο αυξανόταν η ποιότητα της διατροφής, τόσο μειωνόταν ο κίνδυνος συγγενούς καρδιακής ανωμαλίας. Μάλιστα, τα περισσότερα οφέλη προέκυπταν από δίαιτες πλούσιες σε λαχανικά, φρούτα, ξηρούς καρπούς, δημητριακά, ψάρια και περιορισμένη κατανάλωση γαλακτοκομικών, κρέατος και γλυκισμάτων. Επίσης, θετικά συνέβαλαν και τροφές πλούσιες σε φυλλικό οξύ, σίδηρο και ασβέστιο.
«Η σωστή διατροφή της μητέρας αυξάνει την πιθανότητα το αναπτυσσόμενο έμβρυο να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες που συνδέονται με καρδιακά ελλείμματα. Εξάλλου, είναι γνωστό ότι μια υγιής γυναίκα τείνει να αποκτά υγιή παιδιά. Επίσης, είναι γνωστό ότι τα γενετικά ελλείμματα εκδηλώνονται τις πρώτες εβδομάδες μετά τη σύλληψη.
Στην περίπτωση των καρδιακών ελλειμμάτων, αυτό συμβαίνει τις πρώτες τέσσερις με επτά εβδομάδες. Συνεπώς, μια υγιεινή διατροφική συμπεριφορά πριν την επίτευξη της κύησης μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά» επισημαίνει ο δρ Μπότο.
  • Η υγιεινή διατροφή της μητέρας «θωρακίζει» την καρδιά του παιδιού.
Τα μωρά πρέπει να θηλάζουν για τουλάχιστον τους πρώτους 6 μήνες της ζωής τους, και θα πρέπει να συνεχίσουν να τρέφονται με λίγο μητρικό γάλα μέχρι να είναι τουλάχιστον 1 έτους.
Όμως, εκτός από μητέρα είστε και εργαζόμενη γυναίκα και πρέπει να γυρίσετε στη δουλειά. Και τότε είναι που μπαίνει το ερώτημα, αν μπορείτε να συνεχίσετε να δίνετε στο μωρό σας μητρικό γάλα, αφότου επιστρέψετε στην εργασία σας. Κι όμως είναι δυνατό, και ο πιο εύκολος τρόπος για να το πετύχετε, είναι όταν λείπετε, να έχετε αντλήσει γάλα και να το έχετε φυλάξει σε μπουκάλια.
Αν έχετε λύσει το θέμα ποιος θα κρατάει τα μωρό όσο λείπετε, τότε ο ίδιος θα του δίνει και το μητρικό γάλα. Και φυσικά όταν θα γυρνάτε σπίτι, μπορείτε να θηλάσετε το μικρό σας. Ωστόσο, πρέπει να είστε προσεκτικές και να μην αρχίσετε να ταΐζετε το μωρό σας με το μπουκάλι από πολύ νωρίς, γιατί ενδέχεται μετά να μη θέλει να θηλάζει.
Είναι καλύτερο να αποφευχθούν τα μπιμπερό, έως ότου το μωρό σας είναι 4 έως 6 εβδομάδων, που θα έχει μάθει πώς να θηλάζει.
Για να έχει το μικρό σας μητρικό γάλα, ακόμα και όταν λείπετε, χρειάζεστε μια αντλία μαστού και ένα ψυγείο ή  ένα μικρό δοχείο ψύξης και πάγο,  για την αποθήκευση του γάλακτος, Εάν τύχει και τη συγκεκριμένη στιγμή που έχετε αντλήσει το γάλα, δεν υπάρχει ψυγείο, τότε μπορείτε να το αποθηκεύσετε σε θερμοκρασία δωματίου για έως 6 ώρες.
Πως μπορείτε να αντλήσετε γάλα όταν είστε στη δουλειά;
Εάν έχετε δικό σας χώρο εργασίας, τότε πρέπει να δημιουργήσετε ένα δωμάτιο, όπου θα μπορείτε να αντλείτε το μητρικό γάλα. Αυτό το δωμάτιο θα πρέπει να έχει μια καρέκλα και ηλεκτρικές πρίζες, αλλά και έναν νεροχύτη για τον καθαρισμό της αντλίας.
Εφόσον δεν έχετε δικιά σας δουλειά, μπορείτε να συνεννοηθείτε με τον εργοδότη σας, ώστε να χρησιμοποιείτε κάποιες ώρες μέσα στην ημέρα ένα δωμάτιο και να βγάζετε μητρικό γάλα. Με αυτό τον τρόπο θα έχετε άφθονο γάλα για το μωρό σας, όταν δεν είστε σπίτι, ενώ με το που γυρνάτε θα μπορέσετε να συνεχίσετε τον θηλασμό.
  • Ο θηλασμός είναι καλό για εσάς και για το μωρό σας, γιατί το προστατεύει από πολλές ασθένειες και είναι η καλύτερη πηγή διατροφής.
Ο γονέας λοιπόν είναι η πρώτη μορφή παραπαιδείας στην οποία συνηθίζει ένα παιδί και φυσικά ένας από τους βασικότερους λόγους που αργότερα ,όταν ο γονέας αδυνατεί πλέον να στηρίξει μαθησιακά το παιδί ,έρχεται σαν φυσικό επακόλουθο το φροντιστήριο ή το ιδιαίτερο μάθημα.
Οι γονείς πρέπει να καταλάβουν ότι αυτό που κάνουν έχει πολλές αρνητικές επιπτώσεις.
Καταρχάς έχουμε ακύρωση του εκπαιδευτικού έργου του δασκάλου ή του καθηγητή. Τα παιδιά αντί να σκέφτονται  « πρέπει να προσέξω στο μάθημα γιατί εδώ είναι το μόνο μέρος για να μάθω» επαναπαύονταν στην ιδέα ότι στο σπίτι τα περιμένει το μεσημέρι η μαμά ή ο μπαμπάς για να τους τα πούνε καλύτερα. Έτσι τελικά φτάνουμε σε αυτό τον εκφυλισμό της εκπαιδευτικής διαδικασίας που επικρατεί σήμερα όπου τα παιδιά διδάσκονται στο σπίτι και εξετάζονται στο σχολείο.
Από την άλλη μεριά  δημιουργείται στον εκπαιδευτικό μια εικονική πραγματικότητα της τάξης όπου όλοι σχεδόν οι μαθητές «τραβάνε» ενώ στην πραγματικότητα υπάρχει ένα σύστημα «βαριάς βιομηχανίας» από πίσω από γονείς που αφιερώνουν ατελείωτες ώρες για να έχουν τα παιδιά τους σε αυτό το επίπεδο. Έτσι ό εκπαιδευτικός ξεγελιέται από την γενική εικόνα της τάξης του και ανεβάζει κι άλλο το πήχη.
Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος όπου οι αδυναμίες του κάθε μαθητή δεν φτάνουν ποτέ στον εκπαιδευτικό αλλά μπαλώνονται όπως-όπως από τον γονέα.
Επίσης πολλοί γονείς μπαίνουν και στον πειρασμό να διαβάσουν τα παιδιά και στο παρακάτω μάθημα χαλώντας ένα από τα βασικότερα κίνητρα μάθησης : το στοιχείο της έκπληξης για το καινούργιο. Μετά μάλιστα αναρωτιούνται γιατί το παιδί τους βαριέται κατά την παράδοση. 
Οι γονείς αυτοί έχουν εντάξει στην καθημερινότητά τους το διάβασμα του παιδιού τους, αφού διαβάσουν πρώτα οι ίδιοι χρησιμοποιώντας και τα σχολικά βοηθήματα που κυκλοφορούν (τα οποία ,όχι τυχαία , απευθύνονται σε αυτούς παρά στα ίδια τα παιδιά). Φυσικό επακόλουθο ,υποκαθιστώντας τον εκπαιδευτικό του σχολείου ,είναι να συγκρίνονται με αυτόν και να καταφεύγουν συνήθως σε επικριτικά σχόλια για την επάρκεια του και μάλιστα μπροστά στο παιδί τους , «πυροβολώντας» το παιδαγωγικό  πρότυπο από κοντινή απόσταση.
Σε ακραίες μάλιστα περιπτώσεις απαιτούν από τον εκπαιδευτικό αυτόν να προσαρμοστεί «στο δικό τους τρόπο» και στη δική τους νοοτροπία για το διδασκαλία του μαθήματος.
Και φυσικά ένας γονέας που έχει καταναλώσει τόσο χρόνο ,κόπο και συναίσθημα σε μια τέτοια επένδυση περιμένει και την ανάλογη ανταμοιβή, οπότε γίνεται ιδιαίτερα σκληρός όταν αυτή για κάποιους λόγους δεν αποδίδει. Τότε αφού μοιράσει ευθύνες ( στον εκπαιδευτικό και στο παιδί του) καταλήγει να ανεβάσει στροφές στην εκπαίδευση του παιδιού οδηγώντας το ,πολλές φορές, στην εξάντληση και στην απέχθεια για μάθηση.  
Η μητέρα ή ο πατέρας παίζοντας  το ρόλο του εκπαιδευτικού καταργεί, έστω και προσωρινά ,τον ουσιαστικό του ρόλο , του γονιού. Έτσι γίνεται άσκοπη κατανάλωση χρόνου και ενέργειας που θα μπορούσαν να αφιερωθούν στην ανάπτυξη της σχέσης γονέας – παιδί. Υπάρχουν πολλοί γονείς όπου ολόκληρη η σχέση τους με το παιδί εξαντλείται στην κατ’ οίκον εκπαίδευσή του. Οπότε η σχέση αυτή δεν καλλιεργείται σωστά και δεν ωριμάζει.
Ο απογαλακτισμός του παιδιού εμποδίζεται με αυτόν τον τρόπο. Και αν ο γονέας βάζει σα προτεραιότητα την πραγματική και ολοκληρωμένη καλλιέργεια  του παιδιού του θα μπορούσε να συζητήσει μαζί του, να παίξει και απλά να περάσει καλά μαζί του. Να κάνουν κάτι μαζί και να το μοιραστούν ξεφεύγοντας από το στερεότυπο του εκπαιδευτή – εκπαιδευόμενου. 
Το αξιοπερίεργο της υπόθεσης είναι το εξής: Πως γίνεται και όλοι σχεδόν οι γονείς να φτάνουν σε τέτοιο γνωστικό επίπεδο που να μπορούν να διαβάσουν τα παιδιά τους και μάλιστα και σε μαθήματα που είναι πολύ απαιτητικά όπως τα μαθηματικά ,η φυσική και τα αρχαία; Εδώ φαίνεται ξεκάθαρα η γύμνια του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Όταν κυριαρχούν η αποστήθιση και οι φροντιστηριακού τύπου αυτοματισμοί τότε δεν είναι καθόλου δύσκολο ακόμα και για έναν ανειδίκευτο γονέα αφού παπαγαλίσει το μάθημα και με τη χρήση ενός σχολικού βοηθήματος να ζητήσει και από το παιδί του να τον μιμηθεί.
Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αν είχαμε διαφορετικά αναλυτικά προγράμματα όπου η μάθηση θα στηριζότανε στην κριτική σκέψη τότε ο γονέας δεν θα μπορούσε εύκολα να υποκαταστήσει τον εκπαιδευτικό. Είναι ,λοιπόν, άκρως επιτακτικό  στα αναλυτικά προγράμματα να υπάρχει συμμετοχή κυρίως των μάχιμων εκπαιδευτικών «που μπαίνουν σε τάξη» και που γνωρίζουν καλύτερα τα εκπαιδευτικά θέματα και όχι μόνο των γραφειοκρατών που απέχουν από την παιδαγωγική πραγματικότητα.
Έχοντας μιλήσει με πολλά παιδιά που τα διαβάζουν οι γονείς τους (συνήθως η μητέρα ) καταλήγουμε  στα εξής συμπεράσματα:
1) τα παιδιά το θεωρούν αναγκαίο κακό. Νιώθουν ότι χωρίς το διάβασμα των γονέων δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στα μαθήματα του σχολείου.
2) Δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να διαβάσουν μόνα τους.
3) Νιώθουν πολύ μεγάλη πίεση από το γονέα την ώρα που τα διαβάζει και μάλιστα διακατέχονται από πολύ αρνητικά συναισθήματα για κείνον την ώρα αυτή.
4) δεν έχουν αναπτύξει αρκετά τη κριτική σκέψη και έχουν συνηθίσει να μαθαίνουν με τη χρήση της αποστήθισης και της μίμησης.
5)Έχουν βραχυπρόθεσμη μνήμη στα όσα μαθαίνουν από τους γονείς τους
6) παραπονιούνται ότι οι γονείς «θέλουν και το και» για να είναι ευχαριστημένοι.
7) βαριούνται το μάθημα στην τάξη και δεν έχουν και σε ιδιαίτερη εκτίμηση τους εκπαιδευτικούς του σχολείου τους.
8) τρέμουν στην ιδέα μιας πιθανής σχολικής αποτυχίας τους κυρίως λόγω της απόρριψης που θα βίωναν από τους γονείς τους.
9) δεν το βλέπουν ως ένδειξη φροντίδας των γονέων απέναντι τους .
10) το βασικό κίνητρο τους για να είναι καλοί μαθητές είναι «για να μη φωνάζουν οι γονείς τους».
Αυτό που δεν συνειδητοποιούν οι γονείς είναι ότι δημιουργούν μια εξάρτηση στο  παιδί τους  και ουσιαστικά το μαθαίνουν να περπατάει υποβασταζόμενο από εκείνους. Έτσι αυτό έχει αρνητικές συνέπειες στο να μάθει να στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις .Στα παιδιά αυτά υπάρχει συνήθως ένα έλλειμμα αυτοπεποίθησης και αυτενέργειας  και νιώθουν ότι καταρρέουν στη παραμικρή σχολική ή μη αποτυχία.
Η σωστή διαχείριση μιας ενδεχόμενης μελλοντικής αποτυχίας μαθαίνεται στο σχολείο κανονικά. Προϋποθέτει όμως ότι στο παιδί έχει επιτραπεί να αποτύχει μερικές φορές. Οι γονείς που δεν επιτρέπουν κάτι τέτοιο στο παιδί τους και καταρρέουν οι ίδιοι όταν συμβαίνει ας γνωρίζουν ότι παίζουν με τη φωτιά. Είναι πολύ επικίνδυνη για τη ψυχική ισορροπία του παιδιού τους η στάση τους αυτή.      
Καμουφλάροντας συνεχώς τις αδυναμίες των παιδιών τους ,εκείνα  ουσιαστικά δεν τις ξεπερνούν ποτέ. Οι γονείς οφείλουν να  βάλουν σε δεύτερη μοίρα την κοινωνική καταξίωση και σε πρώτη την ψυχική ισορροπία και ευτυχία του παιδιού τους. Τέλος οφείλουν να δείξουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στα παιδιά τους και στους εκπαιδευτικούς. Ίσως τότε να εκπλαγούν από την βελτίωση των επιδόσεων και των δύο. 
 
Δημήτρης Τσιριγώτης .Φυσικός
Πηγή: alfavita.gr
  • Ένα από τα βασικότερα προβλήματα που ταλανίζουν το πολύπαθο χώρο της εκπαίδευσης είναι και η στάση των γονέων όσον αφορά την προετοιμασία των παιδιών (διάβασμα) για το σχολείο. Το φαινόμενο αυτό όσο περνάνε τα χρόνια τείνει να γίνει πιο έντονο.
Όλη μας η ζωή είναι ένα ταξίδι αλλαγών και προσαρμογών, βρισκόμαστε σε ένα συνεχές μεταβατικό στάδιο. Το κοινό σημείο του ταξιδιού μας είναι ότι σε όλα τα στάδια της ανάπτυξής μας βιώνουμε την κάθε αρχή με φόβο, ανασφάλεια και πολλές φορές με απαισιοδοξία. Μια πρώτη «γεύση» αυτού του ταξιδιού είναι η εισαγωγή μας στο σχολείο και πιο συγκεκριμένα στο νηπιαγωγείο.
Είναι ο πρώτος αποχωρισμός από την ασφάλεια της αγκαλιάς των γονιών και ειδικότερα της μητέρας. Μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε ως ένα δεύτερο απογαλακτισμό με όλα τα «συμπτώματα» που ακολουθούν. Είναι ένα αναγκαίο και επώδυνο στάδιο, που έχει συνήθως ως κύριο χαρακτηριστικό τους ατελείωτους αποχωρισμούς και τα δράματα στην είσοδο του σχολείου.
Αρκετά παιδιά βιώνουν αυτή τη μετάβαση στην νέα πραγματικότητα ως εχθρική και στρεσογόνα, που προκαλεί πρωινούς πονοκεφάλους, νεύρα και ενοχές στους γονείς. Στη φάση αυτή το παιδί περνά από την παντοδυναμία και τον εγωκεντρισμό στην πειθαρχία και την ομαδικότητα, είναι το στάδιο όπου το παιδί αντιλαμβάνεται τη «θνητότητα» της φύσης του και τον εαυτό του ως μέλος μιας ομάδας με κανόνες.
Η εξάρτηση του παιδιού από τους γονείς και κυρίως από τη μητέρα είναι απολύτως φυσιολογική, καθώς προϋπάρχει από τους πρώτους μήνες ζωής και κορυφώνεται μεταξύ του 13ου και του 24ου μήνα. Εκείνη την περίοδο το παιδί είναι προσκολλημένο ενστικτωδώς στη μητέρα, κατά κύριο λόγο για να επιβιώσει μέσω του θηλασμού και της φροντίδας. Αυτή η προσκόλληση μπορεί να θεωρηθεί φυσιολογική μέχρι και τα 6 έτη.
Όταν το άγχος που εκδηλώνει το παιδί είναι υπερβολικό και δυσανάλογο του αναπτυξιακού επιπέδου, τότε ενδείκνυται η παρακολούθηση από ειδικό ψυχικής υγείας. Στη συνέχεια του άρθρου θα δούμε μερικούς κανόνες που εφαρμόζονται για να βοηθηθεί τόσο το παιδί όσο και οι γονείς να ενταχθούν ομαλά στη νέα αυτή κατάσταση:
1. Στο σπίτι υπάρχουν κανόνες, όπως και στο σχολείο
Για να προσαρμοστεί πιο εύκολα το παιδί μας στο σχολείο πρέπει να υπάρχουν κανόνες και στο σπίτι. Π.χ. μαζεύουμε τα παιχνίδια μας όταν τελειώσουμε το παιχνίδι, καθόμαστε στο τραπέζι για φαγητό, μαθαίνουμε για την προσωπική μας υγιεινή. Βέβαια είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι το παιδί μαθαίνει και μιμείται τις πράξεις μας και όχι τις διαλέξεις μας. Οπότε οι κανόνες ισχύουν για όλους ανεξαιρέτως στο σπίτι.
2. Μικρές πρόβες αποχωρισμού
Από μια ηλικία και έπειτα -συνήθως μετά τους 24 μήνες- το παιδί πρέπει να αρχίσει να μαθαίνει να διαχειρίζεται το άγχος της απουσίας του γονιού. Αυτό βέβαια γίνεται σταδιακά, αφήνοντας το παιδί για μερικά λεπτά έως μερικές ώρες με ένα άλλο πρόσωπο της εμπιστοσύνης μας (γιαγιά, παππού). Το ίδιο επίσης μπορεί να εφαρμοστεί αποτελεσματικά σε έναν παιχνιδότοπο με επίβλεψη.
Για μερικά λεπτά μείνετε εκτός του οπτικού πεδίου του παιδιού, βοηθώντας το έτσι να αντιληφθεί ότι με το να λείψετε για λίγη ώρα δεν πρόκειται να του συμβεί κάτι κακό, ούτε θα το εγκαταλείψετε. Όταν αφήσετε το παιδί στο σχολείο αποφύγετε τους δακρύβρεκτους και μεγάλους αποχαιρετισμούς και απομακρυνθείτε διακριτικά και αθόρυβα. Τα παιδιά λειτουργούν βάσει της δικής μας αντίδρασης.
3. Δημιουργήστε ένα σύντομο τελετουργικό αποχαιρετισμό
Οι τελετουργικές πράξεις δρουν πολλές φορές καταπραϋντικά (ακόμα και σε ενήλικες). Για παράδειγμα, επινοείστε μαζί με το παιδί σας μια μυστική χειρονομία, μια μαγική λέξη, ένα φιλί, κάτι που να τονώνει το θάρρος και την αυτοπεποίθηση του παιδιού πριν από την αποχώρησή σας.
4. Επισκεφτείτε το σχολείο πριν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς
Λίγο πριν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς είναι αρκετά ωφέλιμο για το παιδί να νιώσει τον χώρο οικείο. Αυτό θα μειώσει το άγχος της πρώτης μέρας και θα διευκολύνει το παιδί να προσαρμοστεί και να εγκλιματιστεί ομαλά.
5. Ο ρόλος του «μεταβατικού αντικειμένου»
Το μεταβατικό αντικείμενο είναι ο «παλιός μας φίλος» που έπαιξε τεράστιο ρόλο στη μείωση του άγχους μας στη βρεφική ηλικία. Για πολλούς ήταν το λούτρινο αρκουδάκι, για άλλους ήταν ένα μαξιλαράκι κ.λπ. Αυτό το αντικείμενο υποκαθιστούσε συμβολικά τη μαμά, μειώνοντάς μας τη δυσφορία σε στρεσογόνες καταστάσεις.
Αφήστε το παιδί σας τις πρώτες μέρες να έχει μαζί του ένα αγαπημένο μικρό αντικείμενο. Αυτό θα παίξει τον ρόλο του μεταβατικού αντικειμένου, βοηθώντας το παιδί να αυτοματοποιήσει την ικανότητα του αυτο-καθησυχασμού, αποκτώντας συνάμα και αντίληψη «εαυτού».
6. Υπομονή και επιμονή
Μην μπείτε στον πειρασμό να επιστρέψετε στην αίθουσα, ακόμα και αν το παιδί συνεχίζει να κλαίει ραγίζοντάς σας την καρδιά. Αυτό θα ενισχύσει την αρνητική συμπεριφορά του παιδιού και εγγυημένα θα συνεχίσει να το επαναλαμβάνει.
7. Θετικότητα, θετικότητα, θετικότητα
Είναι εξίσου σημαντικό να έχουμε εμπιστοσύνη στους εκπαιδευτικούς που βρίσκονται σ’ αυτή τη θέση μετά από άρτια πανεπιστημιακή εκπαίδευση και μακροχρόνια πρακτική εξάσκηση σε θέματα παιδείας και ψυχολογίας. Το συμπέρασμα, λοιπόν, είναι ότι το μυστικό για μια πιο ομαλή και ανώδυνη προσαρμογή στο σχολείο είναι και πάλι η ουσιαστική επικοινωνία με το παιδί σας και η κατανόηση των βαθύτερων συναισθηματικών του αναγκών.
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Κλινικός Ψυχολόγος Ψυχαναλυτικής Σχολής και Προσέγγισης
  • Αρκετά παιδιά βιώνουν αυτή τη μετάβαση ως εχθρική και στρεσογόνα.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματά τους, τα πρωτότοκα παίρνουν περισσότερη προσοχή από τους γονείς, είναι γεννημένα για να μαθαίνουν και έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να ακολουθήσουν ανώτατες σπουδές
Είναι όμως και πιο έξυπνα;
Οι επιστήμονες απαντούν καταφατικά και σε αυτό.
Τα πρώτα παιδιά είναι εξυπνότερα από τα δεύτερα υποστηρίζουν, αλλά η διαφορά είναι απειροελάχιστη, συμπληρώνουν.
Η σχετική έρευνα σε δείγμα 377.000 μαθητών γυμνασίου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα πρωτότοκα έχουν υψηλότερο IQ και διαφορετικά χαρακτηριστικά προσωπικότητας από τα παιδιά που έρχονται αργότερα στην οικογένεια.
Τα πρωτότοκα είναι πιο εξωστρεφή, αξιαγάπητα και ευσυνείδητα, ενώ εκδηλώνουν λιγότερο άγχος σε σύγκριση με τα αδέλφια τους.
Πάντως, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Ιλινόις εξηγούν ότι οι διαφορές είναι τόσο μικρές που εκτιμούν ότι δεν επηρεάζουν τις ζωές των ανθρώπων.
  • Τα πρωτότοκα παιδιά και οι ...ιδιαιτερότητές τους έχουν αποτελέσει αντικείμενο πληθώρας μελετών.
Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Nebraska- Lincoln διαπίστωσαν ότι ο ρόλος των γονιών είναι ζωτικός όσον αφορά τη διάκριση των παιδιών τους στα σπορ, σε κάποιο μουσικό όργανο ή σε όποιον άλλο στόχο έχουν στη ζωή τους.
«Το ταλέντο κατά ένα μέρος είναι κάτι με το οποίο γεννιέσαι, αλλά κατά ένα μεγάλο ποσοστό δημιουργείται από τους γονείς που αφιερώνουν τη ζωή τους στην φροντίδα για την ανάπτυξη του ταλέντου του παιδιού», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής και εκπαιδευτικός ψυχολόγος, Kenneth Kiewra.
Οι ερευνητές μελέτησαν τις οικογένειες χαρισματικών παιδιών και διαπίστωσαν ότι οι γονείς παίζουν καθοριστικό ρόλο στην επιτυχία του παιδιού τους, γεγονός που συμπεριλαμβάνει και τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος, όπου το ταλέντο του παιδιού μπορεί να αναγνωριστεί, να καλλιεργηθεί και να ανθίσει.
Οι μελετητές παρατήρησαν ότι για την πρόοδο των παιδιών τους, οι γονείς έχουν κάνει μεγάλες θυσίες, τόσο οικονομικές, όσο και θυσίες που σχετίζονται με την καριέρα και τον χρόνο τους, ενώ πολλοί ακόμη βρίσκονται στη διαδικασία στήριξης του παιδιού τους.
Πηγή: onmed.gr
  • Πίσω από τα ταλαντούχα παιδιά υπάρχει ένα γονιός που έχει αφοσιωθεί στην ανάπτυξη και την πρόοδό τους, σύμφωνα με νέα έρευνα.
Ο Yu Xukang από την Κίνα, διανύει μια απόσταση 29 χιλιομέτρων καθημερινά προκειμένου να μεταφέρει στους ώμους του τον γιο του που αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα.
Η σχέση των δυο αντρών, γιου και πατέρα, είναι απίστευτα δυνατή. Μένουν σε ένα μικρό σπίτι στην επαρχία Fengyi στην νοτιοδυτική Κίνα, ενώ η μητέρα του παιδιού τους εγκατέλειψε.

Ο 12χρονος Xiao Qiang δεν έγινε δεκτός, εξαιτίας του προβλήματός του, σε κανένα σχολείο που βρίσκεται κοντά στο σπίτι τους με αποτέλεσμα ο στοργικός πατέρας να αναγκάζεται να πραγματοποιεί μια απόσταση 29 χιλιομέτρων με τα πόδια έχοντας στους ώμους του τον μονάκριβο του γιο.
«Ο γιος μου έχει μία σωματική αναπηρία. Δεν έχει πρόβλημα με τα χέρια και τα πόδια του αλλά η πλάτη του είναι κυρτή με αποτέλεσμα να μη μπορεί να περπατήσει. Δεν έχει όμως κανένα πρόβλημα με το μυαλό του. Είναι πανέξυπνος», λέει ο πατέρας.

«Όλα τα σχολεία κοντά στο σπίτι μας τον απέρριψαν. Έτσι αποφάσισα ότι θα τον κουβαλάω κάθε μέρα στους ώμους και θα τον πηγαίνω μόνος μου σχολείο. Σηκωνόμαστε στις 5 το πρωί, βάζω στον μικρό να φάει και μετά ξεκινάμε το ταξίδι μας», συμπληρώνει.
  • Η αγάπη εκμηδενίζει τις αποστάσεις. Η απέραντη αγάπη που δείχνει ένας πατέρας στον ανάπηρο γιο του είναι συγκινητική και αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση.
Τα πράγματα δεν πήγαν απλώς καλά, πήγαν εξαιρετικά. Δείτε στο video πως ακριβώς είναι ο αγνός και πηγαίος ενθουσιασμός!
 
  • H μητέρα ενός μωρού αποφασίζει να συστήσει το μωρό στη γάτα του σπιτιού. Προφανώς ανέμενε ότι τα πράγματα θα πάνε καλά.
Αν και οι περισσότεροι γονείς έχουν μια γενική (και μάλλον συγκεχυμένη) ιδέα σχετικά με τις παραπάνω διαταραχές πρόσληψης τροφής, ελάχιστοι θα ήταν σε θέση να αναγνωρίσουν τα συμπτώματά τους. Ακόμα λιγότεροι θα είχαν την οξυδέρκεια να τα εντοπίσουν… στα ίδια τους τα παιδιά.
Διότι πόσοι καταφέρνουν να δουν πίσω από την επιφάνεια του προβλήματος και να αντιληφθούν τις λεπτές διαφορές; Πώς διακρίνουμε αν η 14χρονη μαθήτρια που κάνει συστηματικά δίαιτα οδεύει προς την ανορεξία; Πώς καταλαβαίνουμε αν η φοιτήτρια που έχει φυσιολογικό βάρος, αλλά τρώει υπερβολικές ποσότητες, προκαλεί εμετό μετά από κάθε γεύμα; Εν τέλει, πόσοι γονείς έχουν το θάρρος να αποδεχθούν ότι η διατροφική διαταραχή έχει χτυπήσει την πόρτα τους;
Οι γονείς μπορούν να «σώσουν» τα παιδιά τους
Οπως αποκαλύπτουν στο «Βήμα» οι ειδικοί ψυχολόγοι της ΜΚΟ «Ανάσα», η οποία ειδικεύεται στη βοήθεια των ατόμων με διατροφικές διαταραχές, η συντριπτική πλειονότητα των γονέων όχι μόνο δεν αναγνωρίζουν τα συμπτώματα αλλά ακόμα και αν υποψιάζονται ότι κάτι συμβαίνει συχνά… αρνούνται να παραδεχτούν το πρόβλημα.
Γι’ αυτό η εν λόγω ΜΚΟ οργανώνει σε δύο διαδοχικές Παρασκευές (27 Μαΐου και 3 Ιουνίου) δωρεάν σεμινάρια για γονείς που επιθυμούν να ενημερωθούν για τα συμπτώματα των διατροφικών διαταραχών που εξελίσσονται ύπουλα και μπορούν να αποβούν μοιραίες.
Οπως εξηγεί η κυρία Ιρις Χατζητζάνου, ψυχολόγος του Κέντρου Ημέρας «Ανάσα» και εισηγήτρια στο αυριανό σεμινάριο, «είναι σημαντικό να διαγνωσθεί έγκαιρα μία διατροφική διαταραχή, γιατί όσο πιο γρήγορα ζητηθεί η βοήθεια του ειδικού, τόσο πιο πολλές είναι οι πιθανότητες να σωθεί ένα παιδί ή ένας έφηβος. Συνεπώς, ο ρόλος του γονιού είναι κομβικός, διότι σε αυτές τις ηλικίες, ο γονιός είναι σχεδόν πάντα αυτός που θα πείσει το παιδί του να μιλήσει στον ψυχολόγο».
Εντοπισμός του προβλήματος
Για να γίνει όμως αυτό, ο γονιός πρέπει να είναι σε θέση να εντοπίσει το πρόβλημα. Και αυτό δεν είναι πάντα εύκολο, γιατί οι έφηβες που πάσχουν από ψυχογενή ανορεξία ή βουλιμία σκαρφίζονται δεκάδες τρόπους να εξαπατήσουν το οικογενειακό τους περιβάλλον και να συγκαλύψουν την ασθένειά τους.
«Για παράδειγμα, μια κοπέλα με ψυχογενή βουλιμία μπορεί να έχει φυσιολογικό βάρος, να τρώει μεγάλες ποσότητες και στη συνέχεια κρυφά απ’ τους γονείς της να προκαλεί στον εαυτό της εμετό ή να χρησιμοποιεί καθαρτικά. Για να αντιληφθεί ο γονιός ότι υπάρχει πρόβλημα πρέπει να κοιτάξει πίσω από την επιφάνεια, να είναι πραγματικά κοντά στο παιδί και να αναζητεί λεπτές αλλαγές στη συμπεριφορά και στην διάθεσή της», σχολιάζει η κυρία Χατζητζάνου.
Το πρόβλημα αφορά την οικογένεια
«Τι έκανα λάθος;» Το εν λόγω ερώτημα ταλανίζει κάθε γονιό, όταν η κόρη του (διότι στη συντριπτική πλειονότητα πρόκειται για κορίτσια) πάσχει από διατροφική διαταραχή. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος για τον οποίο εκατοντάδες γονείς επιλέγουν να αγνοούν το πρόβλημα, καθώς αισθάνονται ότι δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν συναισθηματικά στις ενοχές και στο ψυχικό βάρος που η παραδοχή της διαταραχής συνεπάγεται.
«Η αποδοχή της ψυχογενούς ανορεξίας ή βουλιμίας είναι πολύ δύσκολη διαδικασία για τους γονείς. Τους βασανίζουν ερωτήματα. “Πώς συνέβη; Γιατί συνέβη; Ποιος φταίει;” Η ελλιπής τους ενημέρωση συνδέεται με το φόβο, καθώς βλέπουν το παιδί τους να χάνει βάρος ή να παίρνει πολύ βάρος, καταστρέφοντας το σώμα του.
Τα πράγματα χειροτερεύουν όταν ο γονιός ακολουθεί μια “επιφανειακή” αντιμετώπιση στο πρόβλημα, όπως για παράδειγμα λέγοντας στην κόρη του να φάει περισσότερο ή να σταματήσει να τρώει», εξηγεί η κλινική ψυχολόγος του Κέντρου Ημέρας «Ανάσα», κυρία Σοφία Σέρρα.
«Παράλληλες συνεδρίες»
Οπως τονίζει, για να ξεπεράσει μία έφηβη τη διατροφική διαταραχή, πρέπει ολόκληρη η οικογένεια να αποτελέσει τμήμα της θεραπείας. «Η παρουσία και των δύο γονέων είναι σημαντική. Γίνονται οικογενειακές θεραπείες ή παράλληλες συνεδρίες με το παιδί και τους γονείς. Το παιδί αλλά και οι γονείς πρέπει να έρθουν σε επαφή με όσα δυσκολεύονται να διαχειριστούν και να ανακαλύψουν νέους τρόπους συνύπαρξης.
Αυτή η διαδικασία δεν είναι εύκολη, αλλά είναι απαραίτητη για να υπάρξει ουσιαστική θεραπεία του παιδιού. Το θετικό είναι ότι αν ο γονιός έχει τη διάθεση να έρθει σε επαφή με τα δικά του “δύσκολα” συναισθήματα, μπορεί να ενισχύσει την ανάρρωση του παιδιού του», καταλήγει η κυρία Σέρρα.
Πηγή: tovima.gr
  • Ψυχογενής ανορεξία, ψυχογενής βουλιμία και ψυχαναγκαστική πολυφαγία είναι οι πιο συχνές διατροφικές διαταραχές.
Να υποκριθούν ότι… κοιμούνται φυσικά!
Το μόνιτορ για την παρακολούθηση των δύο μωρών επιτρέπει στην Judy να τους μιλήσει από απόσταση, ωστόσο αυτά καταλαβαίνουν ότι μάλλον πλησιάζει.
Αφήνουν λοιπόν τα παιχνίδια και προσποιούνται ότι έχουν αφεθεί στην αγκαλιά του Μορφέα…
Πού να ΄ξεραν ότι και οι τοίχοι έχουν μάτια!
  • Αυτά τα αξιολάτρευτα δίδυμα κοριτσάκια ξέρουν ακριβώς τι πρέπει να κάνουν όταν η μαμά τους πλησιάζει στο δωμάτιο!
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Όντρεϊ Γκάσκινς της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό επαγγελματικής και περιβαλλοντικής ιατρικής «Occupational and Environmental Medicine», σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, μελέτησαν 1.739 νοσοκόμες που προσπαθούσαν να μείνουν έγκυες. Περίπου το ένα τρίτο δούλευαν τουλάχιστον 40 ώρες και το 40% έπρεπε συχνά να σηκώνουν βάρη.
Η ανάλυση έδειξε ότι όσες γυναίκες δούλευαν πάνω από 40 ώρες εβδομαδιαίως, χρειάζονταν κατά μέσο όρο 20% περισσότερο χρόνο για να «πιάσουν» παιδί, σε σχέση με όσες δούλευαν 21 έως 40 ώρες.
Επίσης, όσες σήκωναν ή μετακινούσαν βάρη τουλάχιστον 12 κιλών αρκετές φορές μέσα στη μέρα, παρέτειναν τον χρόνο σύλληψης παιδιού έως 50% (ιδίως οι υπέρβαρες ή παχύσαρκες), σε σχέση με όσες δεν χρειαζόταν να κάνουν κάτι τέτοιο στην εργασία τους.
Από την άλλη, η εργασία σε νυχτερινές ή εναλλασσόμενες βάρδιες δεν φαίνεται να παρατείνει τον χρόνο της σύλληψης.
«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η βαριά δουλειά, τόσο σε όρους σωματικής εξάντλησης, όσο και μεγάλου ωραρίου, φαίνεται να έχει επιζήμια επίπτωση στην ικανότητα των γυναικών να μείνουν έγκυες», δήλωσε η Γκάσκινς.
Τα περισσότερα υγιή ζευγάρια συλλαμβάνουν παιδί μέσα σε τρεις έως έξι μήνες, ενώ μπορεί να χρειασθούν περισσότερο χρόνο αν έχουν προχωρημένη ηλικία, ιατρικά προβλήματα, είναι καπνιστές ή πίνουν πολύ αλκοόλ.
Οι γυναίκες που θέλουν να μείνουν γρήγορα έγκυες, σύμφωνα με τους ειδικούς, πρέπει να έχουν κανονικό βάρος, να ασκούνται σωματικά, να αποφεύγουν το κάπνισμα και το στρες, καθώς επίσης να κάνουν σεξ τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ – Capitalhealth
  • Οι γυναίκες που δουλεύουν περισσότερες από 40 ώρες την εβδομάδα, καθώς και όσες στην εργασία τους πρέπει συχνά να σηκώνουν βαριά φορτία, μένουν πιο αργά έγκυες, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Account

Navigation

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.