Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Το κεφαλάκι του είναι συνήθως μεγάλο, το δερματάκι του λεπτό και κόκκινο, τα ματάκια του πρισμένα, η κοιλίτσα μεγάλη και τα ποδαράκια κοκαλιάρικα.

Ας δούμε όμως ένα ένα αυτά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά

Δέρμα
Το δέρμα του νεογέννητου είναι πολύ λεπτό και συχνά καλύπτεται από τρίχωμα σαν χνούδι.
Τα περισσότερα μωράκια γεννιούνται με κατακόκκινο δερματάκι και με άκρα μελανά.
Αυτό οφείλεται στην πίεση που ασκείται κατά τον τοκετό και πολύ γρήγορα θα φύγει.
Η επιδερμίδα του μωρού που μόλις βγαίνει από την κοιλίτσα της μαμάς είναι αρκετά λιπαρή καθώς καλύπτεται από ένα σμήγμα λευκού χρώματος. Αυτή η λευκή ουσία προστάτευε το μωρό 9 μήνες στον αμνιακό σάκο και λειτουργεί ως ρυθμιστής θερμοκρασίας και ως λιπαντικό κατά τον τοκετό.
Προστατεύει το μωράκι από το κρύο και ταυτόχρονα διατηρεί την εσωτερική του θερμοκρασία σε περίπτωση ζέστης.
Ακόμα μπορεί να παρατηρήσουμε στο δέρμα του παιδιού κάποια σημάδια όπως κοκκινίλες, κόκκινα εξανθήματα, μελανές κοιλίδες στο πίσω μέρος των γλουτών, μικρά άσπρα σπυράκια στη μυτούλα του.
Αυτά τα σημάδια δε θα πρέπει να ανησυχούν τις μανούλες καθώς δεν έχουν καμία παθολογία και μέσα στις επόμενες εβδομάδες θα υποχωρήσουν.

Κεφάλι
Το κεφαλάκι του είναι συνήθως μεγάλο αναλογικά με το υπόλοιπο σώμα.
Μάλιστα όσο πιο μικρόσωμο είναι τόσο πιο μεγάλο θα μας φαίνεται το κεφάλι του.
Το σχήμα του κεφαλιού του συχνά είναι μυτερό, έχει εξογκώματα και καρούμπαλα.
Αυτά είναι τα λεγόμενα κεφαλαιματώματα τα οποία προκύπτουν από την πίεση που ασκείται στον φυσιολογικό τοκετό και υποχωρούν από μόνα τους μέσα σε λίγες εβδομάδες.
Στο κεφάλι του νεογέννητου υπάρχουν δύο πηγές, η πρόσθια και η οπίσθια.
Πρόκειται για τις μαλακές περιοχές στο κρανίο του καθώς στα σημεία αυτά τα οστά δεν έχουν ενωθεί τελείως.
Αμέσως μετά τη γέννηση ο παιδίατρος εξετάζει τις περιοχές αυτές για να διαπιστώσει αν υπάρχουν κατάγματα και διογκώσεις.
Το κεφαλάκι του διαμορφώνεται σιγά σιγά μέσα στα 2 πρώτα χρόνια της ζωής του.

Μάτια
Τα ματάκια του συνήθως είναι πρησμένα και για το λόγο αυτό δεν μπορεί να τα ανοίξει ακόμα καλά.
Το πρήξιμο αυτό κρατά σχεδόν για 3-4 μέρες και υποχωρεί.
Ένας ακόμη λόγος που το νεογέννητο δεν μπορεί να ανοίξει ακόμα τα ματάκια του είναι ότι δεν έχει συνηθίσει ακόμα το φως.
Πολύ σπάνια το νεογέννητο μπορεί να εμφανίσει πύο στα μάτια.
Πρόκειται για τη νεογνική οφθαλμία που οφείλεται στα διάφορα μικρόβια που μπορούν να επικαθίσουν στα μάτια του εμβρύου όταν αυτό διασχίζει τον κόλπο της μήτρας.
Το χρώμα των ματιών του νεογέννητου είναι συνήθως γαλανό.
Αυτό όμως αλλάζει και διαμορφώνεται στους πρώτους 6 μήνες.

Γεννητικά όργανα
Τα γεννητικά όργανα του νεογέννητου είναι αρκετά μεγάλα σε σχέση με το σώμα του.
Αυτό συμβαίνει επειδή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης οι ορμόνες της μητέρας περνούν μέσω του πλακούντα στο αίμα του μωρού. Τα κοριτσάκια μπορεί να έχουν πρησμένο αιδοίο και καμιά φορά μπορεί να τρέχει βλέννα ή και μερικές σταγόνες αίμα. Αυτό ονομάζεται ψευτοπερίοδος, κρατάει λίγες μέρες και δεν θα πρέπει να μας ανησυχεί.

Ομφαλός
Μετά τον τοκετό ο γιατρός κόβει τον ομφάλιο λώρο σε απόσταση περίπου 4-5 εκατοστά από την κοιλιά του βρέφους. Το τμήμα του λώρου που έχει μείνει θα αρχίσει να μαυρίζει και σε χρονικό διάστημα 15 με 20 μέρες θα ξεραθεί και θα πέσει από μόνο του.

Στήθος
Και το στήθος του νεογέννητου μπορεί να είναι πρησμένο και μάλιστα σε μερικές περιπτώσεις, τόσο στα αγοράκια όσο και στα κοριτσάκια, να τρέχει λίγο γάλα. Αυτό οφείλεται στις ορμόνες της μητέρας και διαρκεί 4-5 μέρες.

  • Τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του νεογέννητου έχουν κάποιες ιδιαιτερότητες.
Οι έφηβοι, των οποίων οι γονείς έχουν χωρίσει ή ζουν σε διάσταση, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης διαφόρων ψυχοσωματικών προβλημάτων, σύμφωνα με μια νέα σουηδική επιστημονική έρευνα, η οποία μάλλον επιβεβαιώνει το αναμενόμενο. H μελέτη δείχνει ότι τα προβλήματα των παιδιών μετριάζονται πάντως, όταν την επιμέλειά τους, μετά τη διάλυση της οικογένειας, έχουν και οι δύο γονείς και όχι μόνο ένας από τους δύο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Μάλιν Μπέργκστρομ του Ιατρικού Ινστιτούτου Καρολίνσκα του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό επιδημιολογίας «Journal of Epidemiology and Community Health», ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 150.000 εφήβους 12 έως 15 ετών.

Οι επιστήμονες συσχέτισαν την συχνότητα και την ένταση εμφάνισης μιας σειράς ψυχοσωματικών προβλημάτων (δυσκολία συγκέντρωσης, αϋπνία, πονοκέφαλοι, στομαχόπονοι, άγχος, λύπη, ζαλάδες, ανορεξία κ.α.) με την οικογενειακή κατάσταση κάθε παιδιού. Σημασία δόθηκε στο κατά πόσο ένα παιδί μπορούσε να μιλήσει άνετα και στους δύο γονείς του μετά τον χωρισμό τους και αν είχε αρκετά χρήματα από αυτούς.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι, μετά τον χωρισμό των γονιών, τα κορίτσια αναφέρουν περισσότερα ψυχοσωματικά προβλήματα από ό,τι τα αγόρια, ανεξαρτήτως ηλικίας, αν και, σύμφωνα με τους επιστήμονες, γενικότερα τα κορίτσια εκδηλώνουν περισσότερα ψυχοσωματικά προβλήματα, άσχετα με την οικογενειακή κατάστασή τους.

Τα πιο έντονα ψυχοσωματικά προβλήματα εκδηλώνουν τα παιδιά – ιδίως τα κορίτσια- που, μετά τη διάλυση της οικογένειας, ζουν σχεδόν αποκλειστικά με τον ένα μόνο γονέα, ενώ τα λιγότερα όσα παιδιά μοιράζουν σχεδόν ισομερώς τον χρόνο τους ανάμεσα στους δύο χωρισμένους γονείς τους. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αν και στα παιδιά μπορεί να προκαλεί στρες το να ζουν σε δύο σπίτια εναλλάξ, από την άλλη αυτό συχνά αντισταθμίζεται από το θετικό γεγονός ότι έτσι καταφέρνουν να διατηρούν στενή επαφή και με τους δύο γονείς τους.

Κατά τα τελευταία 20 χρόνια, τα διαζύγια έχουν αυξηθεί σε όλες σχεδόν τις ανεπτυγμένες χώρες, με τις όποιες αρνητικές επιπτώσεις μπορεί να έχει αυτό για τα παιδιά. Προηγούμενες μελέτες έχουν επίσης δείξει ότι τα παιδιά διαλυμένων οικογενειών είναι πιο επιρρεπή σε συναισθηματικά προβλήματα και σε διαταραχές συμπεριφοράς, σε σχέση με όσα μεγαλώνουν σε μια «δεμένη» οικογένεια.

Πηγή:protothema.gr

  • <p>Μελέτη δείχνει ότι τα προβλήματα των παιδιών μετριάζονται πάντως, όταν την επιμέλειά τους, μετά τη διάλυση της οικογένειας, έχουν και οι δύο γονείς και όχι μόνο ένας από τους δύο</p>
Οι αλλαγές αυτές που συμβαίνουν κατά την εγκυμοσύνη, καθώς και το γενονός ότι διαταραχές στη λειτουργία του θυρεοειδούς μπορούν να επηρεάσουν την πορεία της εγκυμοσύνης και το αναπτυσσόμενο έμβρυο, κάνουν απαραίτητη την στενή παρακολούθηση της λειτουργίας του σε γυναίκες που παρουσιάζουν κάποιο πρόβλημα.
Η πιο συχνή αιτία υπολειτουργίας του θυρεοειδούς παγκοσμίως είναι η ανεπαρκής κατανάλωση ιωδίου.
Το ιώδιο είναι απαραίτητο για τη δημιουργία των θυρεοειδικών ορμονών.
Ειδικά κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης και του θηλασμού, που η ανάγκη για παραγωγή θυρεοειδικών ορμονών είναι ιδιαίτερα αυξημένη, είναι απαραίτητο να καταναλώνουμε επαρκή ποσότητα ιωδίου, τουλάχιστον 150-200 mcg την ημέρα.
Πολύ σημαντικό επίσης να τονίσουμε είναι ότι ένα 7% περίπου των γυναικών που δεν είχαν πρόβλημα πριν την εγκυμοσύνη, μπορεί να αναπτύξουν κάποια διαταραχή της λειτουργίας του θυρεοειδούς ακόμα και ένα χρόνο μετά την εγκυμοσύνη.
Ο έλεγχος του θυρεοειδούς δεν περιλαμβάνεται στις απαραίτητες εξετάσεις που πρέπει να γίνουν αμέσως μόλις επιβεβαιωθεί μια εγκυμοσύνη. Συστήνεται όμως, από τους περισσότερους ιατρούς τουλάχιστον ο έλεγχος της θυρεοειδοτρόπου ορμόνης αν δεν υπάρχει κάποιος πρόσφατος έλεγχος.

Απαραίτητος είναι ο έλεγχος όταν:
- Υπάρχει οικογενειακό ιστορικό
- Υπάρχει ιστορικό υπογονιμότητας ή αποβολών πρώτου τριμήνου
- Υπάρχει ιστορικό νόσου του θυρεοειδούς
- Υπάρχει ιστορικό άλλου αυτοάνοσου νοσήματος
- Η έγκυος παίρνει κάποιο φάρμακο για το θυρεοειδή της
- Βρίσκουμε έναν διογκωμένο θυρεοειδή (βρογχοκήλη) στην κλινική εξέταση

“’Έχω υποθυρεοειδισμό και παίρνω θυρεοειδική ορμόνη σε χάπι. Πρέπει να συνεχίσω το χάπι κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και πόσο συχνά πρέπει να παρακολουθώ τα επίπεδα των ορμονών;”
Οι γυναίκες που έχουν υποθυρεοειδισμό δεν παράγουν αρκετή ορμόνη θυρεοειδούς για να καλύψουν τις ανάγκες του οργανισμού τους και γι΄αυτό χρειάζεται να παίρνουν ορμόνη θυρεοειδούς σε χάπι. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης οι θυρεοειδικές ορμόνες της μαμάς πρέπει να καλύψουν και τις ανάγκες του αναπτυσσόμενου εμβρύου, ιδιαίτερα το πρώτο μισό της κύησης.
Αν λοιπόν η έγκυος γυναίκα δεν έχει έχει επαρκείς ορμόνες, το έμβρυο μπορει να έχει διαταραχές ιδιαίτερα στην εγκεφαλική του ανάπτυξη και λειτουργία.
Οι γυναίκες λοιπόν που έχουν υποθυρεοειδισμό, όχι μόνο πρέπει να συνεχίσουν την ορμόνη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, άλλα συχνά χρειάζεται και να αυξήσουν τη δόση που παίρνουν, 30-50%.
Αν έχετε υποθυρεοειδισμό και μάθετε ότι είστε έγκυος πρέπει αμέσως να κάνετε εξετάσεις αίματος και να επικοινωνήσετε με τον Ενδοκρινολόγο σας. Επίσης, αν σχεδιάζετε μια εγκυμοσύνη συζητήστε με τον ιατρό σας ποιά πρέπει να είναι τα ιδανικά επίπεδα της θυρεοειδοτρόπου ορμόνης για να ευνοηθεί η σύλληψη.

“Μου έχουν πει ότι έχω μια χρόνια θυρεοειδίτιδα. Μπορεί αυτό να επηρεάσει μια πιθανή εγκυμοσύνη και τί πρέπει να κάνω;”
Οι χρόνιες θυρεοειδίτιδες είναι αρκετά συχνές στις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας.
Έως και 15% των νέων γυναικών έχουν αυξημένα αντισώματα εναντίον του θυρεοειδους.
Τα πολύ αυξημένα αντισώματα σχετίζονται με υπογονιμότητα καθώς και διπλάσια σχεδόν πιθανότητα αποβολής στο πρώτο τρίμηνο.
Αν έχετε λοιπόν θυρεοειδίτιδα Hashimoto, θα πρέπει να παρακολουθείτε την TSH στενά αν προσπαθείτε να συλλάβετε.
Η έναρξη θεραπείας συστήνεται εάν η TSH ειναι >2.5.
Εάν μείνετε έγκυος και δεν χρειάζεστε θεραπεία αρχικά, θα πρέπει να παρακολουθείτε την TSH κάθε μήνα γιατί έχετε αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξετε υποθυρεοειδισμό κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Επίσης, πρέπει να τονίσουμε ότι, οι γυναίκες που έχουν αυξημένα αντιθυρεοειδικά αντισώματα πριν την εγκυμοσύνη, έχουν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν θυρεοειδίτιδα της λοχείας, μια σχετικά οξεία διαταραχή του θυρεοειδούς που συνήθως εμφανίζεται 6-8 εβδομάδες μετά τον τοκετό και μπορεί να προκαλέσει μεγάλες εναλλαγές στα επίπεδα των ορμονών και έντονα συμπτώματα στη νεαρή μαμά, όπως σημαντική κόπωση, νεύρα, κατάθλιψη, διαταραχή στο θηλασμό και άλλα. Θα πρέπει λοιπόν, κάθε έγκυος με θυρεοειδίτιδα να έχει το δικό της πλάνο παρακολούθησης κατά τη διάρκεια αλλά και για τον πρώτο χρόνο μετά την εγκυμοσύνη.
Ένα 30% αυτών των γυναικών μπορεί να αναπτύξει μόνιμο υποθυρεοειδισμό στο μέλλον.

“Ο θυρεοειδής μου υπερλειτουργεί. Μπορώ να έχω μια ασφαλή εγκυμοσύνη;”
H υπερλειτουργία του θυρεοειδούς κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνη αν οι δεν βρίσκεται υπό έλεγχο.
Οι έγκυες γυναίκες με ανεξέλεγκτο υπερθυρεοειδισμό μπορεί να εμφανίσουν υπέρταση και καρδιακά προβλήματα και έχουν αυξημένο κίνδυνο για αποβολή, πρόωρο τοκετό και γέννηση μωρού με πολύ χαμηλό βάρος.
Αν βρίσκεστε ήδη σε θεραπεία για υπερθυρεοειδισμό, θα πρέπει να έρθετε σε άμεση επαφή με τον ενδοκρινολόγο σας για να τροποποιήσει την αγωγή και πιθανον να σας αλλάξει τα φάρμακα κατα τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου.
Η παρακολούθηση θα πρέπει να είναι πολύ στενή, κάθε 3-4 εβδομάδες έτσι ώστε να διαμορφώνεται η φαρμακευτική θεραπεία ανάλογα με τις ανάγκες της εγκυμοσύνης.
Κάποιες φορές ο υπερθυρεοειδισμός μπορεί να διαγνωσθεί για πρώτη φορά στην εγκυμοσύνη και τότε θα πρέπει να υπάρξει άμεση αξιολόγηση από ενδοκρινολόγο σχετικά με την ανάγκη έναρξης θεραπείας και τη συχνότητα παρακολούθησης.
Να σημειωθεί ότι η Νόσος Graves, που είναι η πιο συχνή αιτία υπερθυρεοειδισμού σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, τυπικά βελτιώνεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αλλά επιδεινώνεται κατά την περίοδο της λοχείας, οπότε και χρειάζεται στενή παρακολούθηση.
Ο θηλασμός επιτρέπεται ακόμα και στις γυναίκες που λαμβάνουν φάρμακα για τον υπερθυρεοειδισμό.

“’Eχω όζους στο θυρεοειδή μου. Πρέπει να τους παρακολουθώ κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης;”
Οι όζοι θυρεοειδούς είναι μικρά «ογκίδια» που δημιουργούνται μέσα στον αδένα και είναι καλοήθη (μη καρκινικά) στο 95% των περιπτώσεων.
Αν ένας όζος ανακαλυφθεί κατα τη διάρκεια της εγκυμοσύνης στην φυσική εξέταση ή αν υπάρχει από πριν (και δεν έχει γίνει απαραίτητος έλεγχος) θα πρέπει να γίνει ένας υπέρηχος θυρεοειδούς για να αξιολογηθεί το ακριβές του μέγεθος και το αν είναι συμπαγής ή κυστικός (γεμάτος με υγρό). Ανάλογα με τα αποτελέσματα των υπερήχων μπορεί να συσταθεί διαγνωστική παρακέντηση του όζου (βιοψία) ή απλά παρακολούθηση και επανέλεγχος μετά την κύηση.
Συνήθως οι όζοι του θυρεοειδούς δεν επηρεάζουν την λειτουργία του θυρεοειδούς ούτε την κύηση, οπότε και σχεδόν πάντα μπορούμε να αναβάλουμε την αντιμετώπιση τους για μετά τον τοκετό.
Στην περίπτωση που η παρακέντηση του όζου ειναι ύποπτη, χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς μπορεί να γίνει με ασφάλεια.
 
  • Η εγκυμοσύνη προκαλεί μεγάλες αλλαγές στα επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών και επηρεάζει τη λειτουργία του αδένα ακόμα και σε γυναίκες που δεν έχουν κάποια νόσο του θυρεοειδούς.
Οι υπεριώδης ακτινοβολίες UV βλάπτουν ιδιαίτερα την υγεία των παιδικών ματιών καθώς ακόμα ο φακός δε διαθέτει την απαραίτητη φυσική προστασία.
Αυτή ολοκληρώνεται συνήθως μέχρι την ηλικία των 12. Για το λόγο αυτό η μεγαλύτερη καταστροφή στην υγεία των ματιών μπορεί να συμβεί από τα πρώτα χρόνια της ζωής μας!

Η καλύτερη προστασία είναι τα γυαλιά ηλίου και τα παιδάκια είναι καλό να αρχίσουν να τα φορούν ήδη από τον πρώτο χρόνο.

Σαφώς η ένταση της ακτινοβολίας μεταβάλλεται, όμως οι γονείς θα πρέπει να προνοούν να φορούν τα γυαλάκια στα παιδιά τους με κάθε έκθεση τους στον ήλιο. Ακόμα και με συννεφιά οι κίνδυνοι παραμένουν ίδιοι.
Μη σας ξεγελά η ιδέα ότι τα σύννεφα εμποδίζουν την υπεριώδη ακτινοβολία!

Τι πρέπει να προσέξουμε όταν αγοράζουμε γυαλιά ηλίου για το παιδί μας!

- Τα γυαλιά δεν είναι μόνο μόδα! Μην κοιτάτε μόνο αν είναι χαριτωμένος ο σκελετός, τα χρώματα και τα σχέδια.
Δώστε βάση στο γυαλί και εξετάστε αν παρέχουν την απαιτούμενη προστασία.
Τα γυαλιά που δεν παρέχουν προστασία μπορεί να είναι ακόμα πιο βλαβερά για την υγεία των ματιών.

- Τα γυαλιά που θα αγοράσετε να είναι από κατάστημα πιστοποιημένων οπτικών και εξετάστε την ποιότητα τους από το σήμα CE.

- Το καλύτερο υλικό είναι το πολυανθρακικό άλας. Το υλικό αυτό έχει την ιδιότητα να απορροφά το 80% της ακτινοβολίας.

- Όσων αφορά τα τζάμια των γυαλιών, προσέξτε στις ενδείξεις να αναγράφεται 100% προστασία UVΑ και UVΒ και όχι απλά UV.

- Βεβαιωθείτε ότι ο σκελετός είναι ο κατάλληλος για το προσωπάκι του παιδιού σας.
Προσαρμόστε τους βραχίονες έτσι ώστε τα γυαλιά να έχουν καλή εφαρμογή στη μύτη και στα αυτιά του.
Αν δεν έχουν καλή εφαρμογή, τότε δεν παρέχουν την απαραίτητη προστασία στα μάτια του.

- Να μην είναι μικρά, ούτε μεγάλα. Τα γυαλιά δε θα πρέπει να το στενεύουν και να το πληγώνουν δημιουργώντας σημάδια στη μύτη και στους κροτάφους, όπως επίσης δεν θα πρέπει να είναι φαρδιά και να του πέφτουν από το κεφάλι του.

  • Τα ματάκια των μωρών είναι πολύ ευαίσθητα και χρειάζονται προστασία με γυαλιά όταν εκτίθενται σε ήλιο.
Αν ένας μαθητής δεν κάθεται στο παραδοσιακό θρανίο του, αλλά χρησιμοποιεί ένα ειδικά σχεδιασμένο γραφείο για ορθίους, τότε μπορεί να συγκεντρωθεί και να προσέξει καλύτερα στο μάθημα, σημειώνοντας έτσι καλύτερες σχολικές επιδόσεις. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας αμερικανικής επιστημονικής μελέτης, η οποία εισηγείται τη σταδιακή αντικατάσταση των συμβατικών θρανίων με άλλα που θα έχουν ειδική εργονομία.

Τα ειδικά υπερυψωμένα θρανία διαθέτουν ένα απομακρυσμένο κάθισμα, για την περίπτωση που ο μαθητής θέλει να ξεκουρασθεί, αλλά έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε να τον ενθαρρύνουν να παραμένει όρθιος για αρκετή ώρα. Ο μαθητής επιλέγει αν θα κάτσει ή θα μείνει όρθιος, ανάλογα με τη διάθεσή του.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον ειδικό στην εργονομία αναπληρωτή καθηγητή Μαρκ Μπέντεν της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Α&Μ του Τέξας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνές περιοδικό για θέματα υγείας στην εκπαίδευση International Journal of Health Promotion, πειραματίσθηκαν με περίπου 300 μαθητές διαφόρων τάξεων του δημοτικού επί ένα σχολικό έτος. Οι μαθητές είχαν χωρισθεί σε δύο ομάδες καθιστών και ορθίων.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι η διευθέτηση για «μάθημα στα όρθια» βελτίωσε κατά μέσο όρο 12% την προσοχή μιας τάξης, σε σχέση με τις παραδοσιακές τάξεις. Αυτό, κατά τους ερευνητές, ισοδυναμεί με περίπου επτά λεπτά πρόσθετο χρόνο μάθησης ανά σχολική ώρα.

Η βελτίωση της προσοχής και επίδοσης των ορθίων μαθητών μετρήθηκε με διάφορες παραμέτρους, όπως το πόσο γρήγορα και πετυχημένα απαντούσαν σε μια ερώτηση του δασκάλου, πόσο σήκωναν το χέρι τους, πόσο έδειχναν γενικότερη διάθεση συμμετοχής και πόσο λιγότερο «πετάγονταν» σε άσχετη στιγμή, παρενοχλώντας το μάθημα.

Οι ερευνητές ανέφεραν ότι, πέρα από τα εκπαιδευτικά οφέλη, τα γραφεία για ορθίους καταπολεμούν την παχυσαρκία και μετριάζουν το στρες που δέχεται η σπονδυλική στήλη στη μέση λόγω του συνεχούς καθισιού στα συμβατικά θρανεία. Επιπλέον, τα παιδιά, που συνήθως είναι υπερκινητικά, μπορούν να «ξεδώσουν» καλύτερα σε τάξεις όπου δεν είναι υποχρεωμένα να παραμένουν καθισμένα, αλλά μπορούν να σπάσουν την μονοτονία με το να σταθούν όρθια.

Προηγούμενες μελέτες της ίδιας ερευνητικής ομάδας έχουν δείξει ότι, χάρη στα γραφεία για ορθίους, οι μαθητές «καίνε» 15% περισσότερες θερμίδες σε σχέση με τους συμμαθητές τους που κάθονται στα παραδοσιακά θρανία, ποσοστό που αυξάνεται στο 25%, αν ένας μαθητής είναι παχύσαρκος.

Τα γραφεία για ορθίους είναι μια τάση που ήδη κερδίζει έδαφος στον επχειρηματικό και επαγγελματικό κόσμο, όπου, σύμφωνα με άλλες μελέτες, φαίνεται να αυξάνει την παραγωγικότητα.

Πηγή: ΑΜΠΕ

  • <p>Τα ειδικά υπερυψωμένα θρανία διαθέτουν ένα απομακρυσμένο κάθισμα, για την περίπτωση που ο μαθητής θέλει να ξεκουρασθεί</p>
Οι αλλαγές στο σώμα της εγκυμοσύνης μπορεί να είναι αρκετά ένα σοκ:
κερδίζετε βάρος, το στήθος σας μεγαλώνει, η πλάτη σας πονάει, και το δέρμα σας είναι υπό επίθεση, από ορμόνες!
Οι αλλαγές στο σώμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορούν να σας κάνουν να αισθάνεστε απαίσια για τον εαυτό σας σε μια στιγμή που θα πρέπει να χαίρεστε!
Έτσι για να μείνετε όμορφη και, κυρίως, να αισθάνεστε καλά με τον εαυτό σας, ενώ είστε έγκυος, ρίξτε μια ματιά στις 12 συμβουλές μας.
ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΒΑΡΟΥΣ
πρώτα πρώτα, είναι ένα θέμα που απασχολεί τόσο εσάς όσο και τον γυναικολόγο σας,για διαφορετικούς λογούς τον καθένα,όμως η προσπάθεια είναι κοινή, να θυμάστε την πιο βασική συμβουλή!! πως είναι τεράστιος μύθος,το τρώω για δυο στην διάρκεια της εγκυμοσύνης,για να έχω ένα υγιές μωράκι, μπορώ να πω ότι ισχύει ακριβώς το αντίθετο,ο χρυσός κανένας είναι, τρώω μετρημένα και συχνά,αποφεύγοντας την υπερβολική κατανάλωση, σάκχαρης και παραγώγων της, καθώς και ασύστολη λήψη υδατανθράκων!!
η κύηση από τη φύση της είναι διαβητογόνος παράγοντας, πολύ συχνά ακόμα και σε γυναίκες που δεν είχαν ποτέ σχέση με το σάκχαρο, και το αυξημένο σάκχαρο στην εγκυμοσύνη, είναι ένα από τα χειρότερα δώρα που μπορείτε να κάνετε στο μωράκι σας…
Σε μια υγιή έγκυο,πρέπει να ξέρετε πως η λήψη 2000 με 2200 θερμίδων την ήμερα είναι πάνω από αρκετή!!
Μύθος επίσης ότι με το ζόρι πρέπει να πίνω γάλα ,να τρώω γιαούρτι και τυριά, ενώ δεν θέλω, αν θέλω εντάξει, αλλά να ξέρετε ότι το κόκκινο κρέας περιεχέι τριπλάσια ποσότητα ασβεστίου, από τα αντίστοιχα γαλακτοκομικά, και το τελευταίο κοινό μυστικό είναι μικρά συχνά γεύματα, σε σταθερές ώρες,και όχι ένα γεύμα και φυσικά ούτε νηστεία!!
Η δίαιτα στην εγκυμοσύνη,πρέπει να υποστηρίζεται πάντα από την καθοδήγηση ειδικών!!
Ύπνος, το μεγάλο φάρμακο της εγκυμοσύνης
Για να βρίσκεστε σε κορυφαία κατάσταση στην εγκυμοσύνη σας , η καλύτερη θεραπεία είναι ο ύπνος,όμως δεν είναι πάντα μια εύκολη κατάσταση σ' αυτούς τους εννέα μήνες.
Το βράδυ, πηγαίνετε νωρίς για ύπνο, ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι θα διαβάσετε κάποιο βιβλίο, θα δείτε τηλεόραση ή θα λύσετε κάποιο σταυρόλεξο για λίγο.
Εάν εργάζεστε, κάντε μια μίνι σιέστα στο τέλος της ημέρας, και επιτρέψτε στον εαυτό σας να χαλαρώσει, τα σαββατοκύριακα καλύψτε τη διαφορά στην πολυπόθητη ηρεμία που σας χρειάζεται από την δύσκολη εβδομάδα.
Όσο προχωρά η εγκυμοσύνη, πρέπει να μάθετε να κοιμάστε στην αριστερή πλευρά σας, ισιώνοντας το πόδι που είναι κάτω από το βάρος του σώματός σας και λυγίζοντας το άλλο πάνω από αυτό.
Μπορείτε επίσης να σύρετε ένα μικρό μαξιλάρι κάτω από το γόνατο σας μέχρι το ύψος της κοιλιάς, έτσι δεν θα νοιώθετε το βάρος της κοιλιάς σας. Πρέπει να ξέρετε ότι όσο οι μήνες περνούν,η μήτρα σας παίρνει μια δεξιόστροφη κλίση, πιέζοντας έτσι τα μεγάλα αγγεία που βρίσκονται ακριβώς από κάτω,δημιουργώντας συχνά συμπτώματα του συνδρόμου της κάτω κοίλης φλέβας, που εκδηλώνονται συχνά στην έγκυο,με αίσθημα λιποθυμίας, πτώση της πίεσης, εφίδρωση, με την αριστερή θέση τόσο στις ώρες ανάπαυλας, όσο και του ύπνου, ελαττώνοντας την συχνότητα εμφάνισης του συνδρόμου.
Ύπνος όσο γίνεται στο αριστερό πλάι λοιπόν!!
Ραγάδες στην εγκυμοσύνη
Οι ραγάδες επηρεάζουν σχεδόν 8 στις 10 γυναίκες κατά τη διάρκεια τους εγκυμοσύνης .
Εμφανίζονται λόγω της ταχείας αύξησης του βάρους και την επίδραση των ορμονών καθώς και σε δέρματα που είναι ευαίσθητα στην εμφάνιση τους.
χρησιμοποιείτε τακτικά τις κρέμες για την πρόληψη και όταν εμφανιστούν τα πρώτα σημάδια, όπως κοκκινίλα, φαγούρα, τοπικός ερεθισμός, ξεκινήστε τις κρέμες που προσπαθούν να ανασκευάσουν τις ραγάδες, όχι πάντα με τα τελειότερα αποτελέσματα.
Πώς να αποφύγετε ραγάδες στην εγκυμοσύνη:
- Κρατήστε το δέρμα σας ενυδατωμένο, χρησιμοποιώντας κρέμα για έγκυες γυναίκες πολλές φορές σε καθημερινή βάση.
- Μια ακόμα βοηθητική κρέμα, είναι μια μίξη βαζελίνης με aguazola και τοποθέτηση της στην κοιλιά, στους γλουτούς και στο στήθος δυο η τρεις φορές την ημέρα.
- Κάντε απαλό μασάζ με την κρέμα στην κοιλιά και τους μηρούς σας μετά από ένα ζεστό ντους ή ένα μπάνιο.
- Αν οι μεγάλοι μήνες της εγκυμοσύνης σας, συμπέσουν με τους καλοκαιρινούς μήνες, αποφύγετε την έκθεση στον ήλιο τις μεσημεριανές ώρες,καθώς και το τρέξιμο,πήδημα,με μεγάλη κοιλιά, γιατί πραγματικά επιδεινώνει τις ραγάδες, το δέρμα έχει όρια αντοχής,
ειδικά αντηλιακά, να χρησιμοποιείτε πάντα.
Χαλαρώστε...
Η χαλάρωση πρέπει να είναι μία από τις προτεραιότητές σας.
Ακόμα και αν έχετε συνηθίσει να ζείτε τη ζωή σας, τρέχοντας, θα πρέπει να κάνετε μια έντιμη προσπάθεια να αλλάξετε ρυθμούς.
Μια υγιής έγκυος γυναίκα μπορεί να κάνει σχεδόν τα πάντα, πρέπει όμως να τα κάνει χαλαρά, μαθαίνοντας από τις αλλαγές στο κορμί της, ακολουθώντας το και όχι προσπαθώντας να το προσπεράσει!
Μαθήματα γιόγκα εγκυμοσύνης, αν τα επιλέξετε, θα ανακουφίσει λίγο τα καθημερινά προβλήματα, πίεσης άγχους και θα σας βοηθήσουν να προετοιμαστείτε για έναν ποιο ήρεμο τοκετό.
Βρείτε χρόνο να χαλαρώσετε με τους φίλους σας , να περάσετε χρόνο με τον σύντροφο σας , με την οικογένειά σας, κλπ. .Sex, εφόσον έχει επιτραπεί από τον γιατρό σας είναι καλό και για το ηθικό σας ... και για την υγεία σας.
Η σωστή στάση του σώματος
Θα παρατηρήσετε ότι το κέντρο βάρους σας έχει αλλάξει.
Σιγά σιγά η κοιλιά σας που μεγαλώνει σας παρασέρνει προς τα μπροστά, έτσι μπορεί να στραμπουλίξετε τους αστραγάλους σας πιο εύκολα, να χάνετε την ισορροπία σας, κλπ. πίσω θα πρέπει να αποφεύγετε τα ψηλά τακούνια και αντί αυτού να επιλέξετε παπούτσια που προσφέρουν υποστήριξη στα πόδια σας,
Υπάρχουν κάποιες πρακτικές που θα διευκολύνουν να μην έχετε πόνους στην πλάτη όσο προχωρά η εγκυμοσύνη σας.
Σκύβοντας κάτω: κάντε βαθύ κάθισμα στον ποπό σας στηριζόμενη στις φτέρνες σας και κρατήστε την πλάτη σας ίσια. η έγκυος γυναίκα δεν σκύβει όπως μια άλλη γυναίκα.
Στήθη και εγκυμοσύνη
Οι Αλλαγές στο στήθος σας είναι ένα από τα πρώτα πράγματα που θα παρατηρήσετε όταν μάθετε πως είστε έγκυες.
- Πόνος
- Πρήξιμο
- Αλλαγή χρώματος και μεγέθους στις θηλές
- Ραγάδες
Πώς να φροντίσετε το στήθος σας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
Ενυδάτωση:
Χρησιμοποιείτε κρέμες στο στήθος σας πάρα πολύ συχνά.
Τρίψτε απαλά το στήθος σας , κάνοντας κυκλικές κινήσεις και μασάζ,: αυτό θα ενθαρρύνει το προϊόν να διαπεράσει το δέρμα και ενεργοποιεί την κυκλοφορία.
Αποφύγετε τον ερεθισμό των θηλών, καθώς αυτό συνδέεται με συσπάσεις στη μήτρα !
Μετά το ζεστό ντους μια έκρηξη από κρύο νερό αναζωογονεί τη ροή του αίματος και ανακουφίζει το βάρος στο στήθος σας.
Φοράτε κατάλληλο σουτιέν, επιλέξτε σουτιέν χωρίς μπαλένες και στο κατάλληλο νούμερο, ακόμα και αν χρειαστεί να το αλλάζετε κάθε δυο μήνες. Αποφύγετε την έκθεση στον ήλιο: τους καλοκαιρινούς μήνες του προστατεύετε τον εαυτό σας με ένα αντηλιακό με πολύ υψηλά επίπεδα προστασίας από τον ήλιο (SPF 50 +).
Ο ήλιος μπορεί στην πραγματικότητα να ενθαρρύνει την εμφάνιση των καφέ κηλίδων και την επιδείνωση των ραγάδων .
Μια λαμπερή επιδερμίδα
Διαταραχή ορμονών οδηγεί συχνά σε μικρές βλάβες του δέρματος κάποιου είδους, ιδιαίτερα στο πρόσωπο. Μπορείτε να παρατηρήσετε:
- Spots
- Σπυράκια
- Μέλασμα (καφέ κηλίδες από τον ήλιο είναι γνωστή ως η μάσκα της εγκυμοσύνης )
Ξηρό δέρμα ή υπερβολική λιπαρότητα
Stick με φαρμακευτικά προϊόντα αποφεύγονται,προτιμούνται τα βιολογικά προϊόντα, καθώς το σώμα σας απορροφά δραστικές χημικές ουσίες που μπορεί να περάσουν από εσάς στο μωρό σας.
Το νερό της βρύσης έχει συχνά υψηλά επίπεδα ασβεστίου, τα οποία μπορούν να στεγνώσουν το δέρμα σας.
Βεβαιωθείτε ότι έχετε ενυδατωθεί κάθε πρωί και βράδυ.
Ήπια απολέπιση κάθε δύο εβδομάδες για να απαλλαγείτε από τα νεκρά κύτταρα του δέρματος και χρησιμοποιήσετε μια ενυδατική μάσκα για να θρέψει βαθιά το δέρμα.
Μην ανησυχείτε αν έχετε εμφανίσει καφέ κηλίδες,να θυμάστε ότι επιδεινώνονται με την έκθεση στον ήλιο,αλλά συνήθως ξεθωριάζουν μετά το τέλος της εγκυμοσύνης.
Linea nigra,μαύρη γραμμή
Κατά τη διάρκεια του δεύτερου συνήθως τριμήνου της εγκυμοσύνη σας,είναι πιθανό να εμφανιστεί μια σκοτεινή, κάθετη, καφέ γραμμή που είναι γνωστή ως "Linea Nigra"και εμφανίζεται σε πολλές γυναίκες.
Μπορεί το χρώμα της να είναι εξασθενημένο ή πολύ σκούρο.
Η linea nigra διασχίζει κάθετα το στομάχι μέχρι το ηβικό οστό. Είναι κυρίως λόγω των ορμονικών αλλαγών,
Σε πολλές γυναίκες δεν εξαφανίζεται μετά τον τοκετό άλλα παραμένει, βελτιώνοντας λίγο το χρώμα της.
Αποτρίχωση
Ένα από τα θετικά για σας στην διάρκεια της εγκυμοσύνης, είναι ότι κάποιες μη βασικές λειτουργίες του σώματος επιβραδύνονται, έτσι τα μαλλιά σας μεγαλώνουν αργότερα, καθώς επίσης και οι τρίχες του σώματός σας!
Όλες οι μορφές αποτρίχωσης επιτρέπονται στη διάρκεια της εγκυμοσύνης,όπως ξύρισμα, κερί κτλ,
όταν πια θα έρθει η στιγμή που δεν θα μπορείτε μόνη σας να φτάσετε ορισμένα σημεία του σώματος σας,αφήστε να σας βοηθήσουν ή ο σύντροφος σας ή η αισθητικός σας
Φάτε έως 2500 kcal ανά ημέρα
Κερδίζοντας περιττό βάρος .....
Ο καλύτερος τρόπος είναι να προσέχετε τι τρώτε.
Οι έγκυες γυναίκες χρειάζονται μεταξύ 2 χιλιάδες - δύο χιλιάδες πεντακόσιοι Kcals ανά ημέρα - κατανεμημένα σε 4 γεύματα: πρωινό, μεσημεριανό, απογευματινό σνακ και δείπνο.
Να θυμάστε, αν δεν είστε σωματικά δραστήριες θα χρειάζονται λιγότερο θερμίδες , ώστε να μην αποκτήσετε περιττό βάρος .
Πλούσια διατροφή
Βιταμίνες: Η βιταμίνη C (εσπεριδοειδή, πράσινα λαχανικά, κλπ.), βιταμίνη Α (καρότα, ντομάτες, κλπ), και βιταμίνη Β (γάλα, αυγά, δημητριακά ολικής αλέσεως).
Σίδηρος: πολλές γυναίκες υποφέρουν από έλλειψη σιδήρου.
Είναι ως εκ τούτου σημαντικό να τρώτε επίσης το κόκκινο κρέας, τα ψάρια, φακές, σπανάκι, κ.λπ. -
Το φολικό οξύ, το οποίο βοηθά το σώμα: aspragus, αμύγδαλα, κλπ. - ασβέστιο, που είναι απαραίτητα .
Προσπαθήστε να τρώτε μια ποικιλία από γαλακτοκομικά προϊόντα: γάλα, τυρί, γιαούρτι, κ.λπ. - μεταξύ 1,5 και 2 λίτρα την ημέρα.
μια ποικιλία από χυμούς, τσάι από βότανα, sparklling νερό, κλπ.
Το σωστό βάρος
η υπερβολική αύξηση του σωματικού βάρους μπορεί να οδηγήσει σε διάφορα προβλήματα (κακή κυκλοφορία, ραγάδες , πίσω πόνο , κλπ.)
Αυτό σημαίνει ότι είναι στο χέρι σας να ελέγξετε την αύξηση του σωματικού βάρους και να το διατηρήσετε σε φυσιολογικά επίπεδα.
Για να μάθετε πόσα θα πρέπει να τεθεί σε κανονικά θα πρέπει να γνωρίζετε την έναρξη σας ΔΜΣ - δοκιμάστε το NHS ΔΜΣ αριθμομηχανή .
Συνιστάται
Χαμηλή ΔΜΣ (λιγότερο από 19,8) | συνολικού κανονική αύξηση του σωματικού βάρους 28-£ 40 (12,5-18kg)
Κανονική ΔΜΣ (μεταξύ 19,8 και 26) | συνολικού κανονική αύξηση του σωματικού βάρους 25-£ 35 (11,5-16kg)
Υψηλή ΔΜΣ (πάνω από 26) | συνολικού κανονική αύξηση του σωματικού βάρους15-£ 25 (7-11.5kg)
Αν έχετε αμφιβολίες ή αν ανησυχείτε σε κάποιο στάδιο της εγκυμοσύνη σας, μην διστάσετε να ρωτήσετε το γιατρό σας, αν η αύξηση του σωματικού βάρους είναι φυσιολογική.
 
  • Πώς θα αλλάξει το σώμα μου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης;
Τι πρέπει να κάνετε για να προλάβετε τσούξιμο, κοκκινίλες και ξεφλούδισμα;

- Πρέπει να αλλάζετε τακτικά την πάνα. Μην αμελείτε να την αλλάζετε αμέσως μόλις το μωράκι σας λερωθεί. Κρατήστε την ευαίσθητη περιοχή του μωρού όσο το δυνατόν πιο στεγνή και καθαρή.

- Πριν αλλάξετε την πάνα πάρτε το μωράκι σας στην αγκαλιά σας και βάλτε το κάτω από τη βρύση για να πλύνετε την ευαίσθητη περιοχή με άφθονο χλιαρό νερό.

Φροντίστε να καθαρίσετε πολύ καλά και σχολαστικά την ευαίσθητη περιοχή της πάνας ώστε να μην υπάρχουν κατάλοιπα ακαθαρσιών.

- Αποφύγετε να χρησιμοποιείτε κάθε φορά σαπούνι γιατί ξηραίνει το δερματάκι του. Μια φορά την ημέρα είναι αρκετό. Προμηθευτείτε ειδικό σαπούνι για μωράκια και σαπούνια που δεν είναι αλκαλικά από το φαρμακείο.

- Σκουπίστε πολύ προσεκτικά το μωράκι. Η υγρασία ερεθίζει το δέρμα, μειώνει τη φυσική προστασία και ευνοεί τους εξωτερικούς ερεθισμούς. Πριν του βάλετε την καινούργια του πάνα καθαρίστε σκουπίστε και στεγνώστε πολύ καλά το μωράκι.

- Να αφήνετε όσο μπορείτε το μωρό σας χωρίς πάνα. Με τον τρόπο αυτό το δερματάκι του θα αναπνέει.

- Αν δείτε ότι το μωράκι σας παρουσιάζει πολύ συχνά κοκκινίλες και ερεθισμούς δοκιμάστε να αλλάξετε πάνα. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ο ερεθισμός να οφείλετε στο υλικό της.

- Αγοράστε από το φαρμακείο κάποια καλή προστατευτική κρέμα που θα αλείφετε στον πωπό του για να προστατέψετε το ευαίσθητο δέρμα του.

- Αν ο ερεθισμός διαρκεί πάνω από δύο μέρες πρέπει να επικοινωνήσετε με τον παιδίατρο σας για να σας συμβουλεύσει τι ακριβώς να κάνετε.
  • Η υγρασία. η έλλειψη αέρα, η συνεχής τριβή από την πάνα και τα μικρόβια από τα ούρα και τα κόπρανα καθιστούν το δέρμα του μωρού ιδιαίτερα ευάλωτο σε ερεθισμούς και φλεγμονές.
Η διαπίστωση αυτή κάνει τους ειδικούς να ζητούν την χορήγηση παυσίπονων στα βρέφη όπως γίνεται και με τα μεγαλύτερης ηλικίας παιδιά που υποβάλλονται σε επέμβαση.

Ο εγκέφαλος των βρεφών αντιδρά στο ερέθισμα του πόνου με τρόπο παρόμοιο με αυτόν των ενηλίκων, ανακάλυψαν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, παρατηρώντας ότι 18 από τις 20 περιοχές του εγκεφάλου που ενεργοποιούντο στους ενήλικες όταν ένιωθαν πόνο ήταν ενεργές και στα μωρά. Στο πλαίσιο μελέτης περιορισμένης κλίμακας, η Ρεμπέκα Σλέιτερ και η ομάδα της από το Τμήμα Παιδιατρικής της Οξφόρδης έθεσαν βρέφη μίας έως έξι ημερών σε μαγνητικό τομογράφο και σκάναραν τον εγκέφαλό τους ενώ αυτά κοιμόνταν.

Κατά την διάρκεια της σάρωσης, προκάλεσαν στο πέλμα τους μια αίσθηση παρόμοια με το «τσίμπημα» ενός μολυβιού. Οι μαγνητικές τομογραφίες έδειξαν ότι ο εγκέφαλος των βρεφών αντέδρασε στο ερέθισμα όπως αντέδρασαν ενήλικα άτομα σε αντίστοιχο ερέθισμα αλλά τέσσερεις φορές πιο ισχυρό, αναφέρουν οι ερευνητές στο περιοδικό eLife. Είναι ενδεικτικό ότι οι ενήλικες δεν τράβηξαν το πόδι τους ως ανακλαστική κίνηση, αντιθέτως τα μωρά το έκαναν.

Όπως λέει χαρακτηριστικά η Ρ. Σλέιτερ, «η μελέτη έδειξε ότι τα βρέφη όχι μόνο αισθάνονται πόνο αλλά ενδεχομένως να είναι πιο ευαίσθητα σε αυτόν απ’ ότι οι ενήλικες. Αν θα χορηγούσαμε παυσίπονο σε ένα παιδί μεγαλύτερης ηλικίας που θα υποβαλλόταν σε μια επέμβαση, τότε θα πρέπει να εξετάσουμε την χορήγηση παυσίπονου και σε ένα βρέφος» υποστηρίζει (βλ. σχετικό βίντεο
).
Οι επιστήμονες ευελπιστούν κάποια μέρα να μπορούν να αναπτύξουν συστήματα ανίχνευσης της «υπογραφής του πόνου» στα βρέφη προκειμένου να δοκιμάσουν διαφορετικούς τρόπους για την ανακούφισή του. Τα πρότυπα εγκεφαλικής λειτουργίας, επισημαίνουν, ίσως να αποβούν το πλέον αξιόπιστο υποκατάστατο για την μέτρηση του πόνου αντί των εκφράσεων του προσώπου και την αύξηση του καρδιακού ρυθμού.

Πηγή:iatropedia.gr

  • <p>Αν και μικρά μπορούν να νιώσουν μεγάλο πόνο, όπως ακριβώς και οι ενήλικες, ανακάλυψαν για πρώτη φορά ερευνητές.</p>
Αν έχει μπει κάποιο σκουπιδάκι ή λίγο άμμος στο μάτι του δε χρειάζεται ανησυχία. Οι πιο σοβαρές περιπτώσεις είναι όταν βλέπουμε κάποιο σώμα καρφωμένο στο εσωτερικό του ματιού ή όταν ο βολβός αρχίσει να αιμορραγεί. Σε τέτοια περιστατικά χρειάζεται μεγάλη προσοχή και άμεση αντιμετώπιση με τη βοήθεια του γιατρού.

Τι μπορούμε να κάνουμε για να το ανακουφίσουμε;

1. Προσπαθήστε να είστε ψύχραιμοι για να μη πανικοβάλλετε το παιδί και του μεταδώσετε την ταραχή και το φόβο σας. Καθησυχάστε το ότι δεν είναι τίποτα σοβαρό και ότι θα περάσει γρήγορα.
2. Προσπαθήστε να το ενθαρρύνεται να μη τρίβει το μάτι του γιατί θα το ερεθίσει περισσότερο.
3. Πείτε του να ανοιγοκλείσει το ματάκι του μήπως το αντικείμενο μετακινηθεί και φύγει τελείως.
4. Προσπαθήστε να ανοίξετε το ματάκι του με καθαρά χέρια για να εντοπίσετε το ξένο σώμα.

Αν το ξένο σώμα μετακινείται χρησιμοποιήστε μια αποστειρωμένη γάζα για να το απομακρύνεται.
Μπορείτε να ρίξετε φυσιολογικό ορό ή άφθονο νερό, ώστε το ξένο σώμα να μετακινηθεί και τελικά να βγει τελείως από το μάτι .
Αν τα καταφέρετε ο πόνος και το τσούξιμο θα περάσει.
Τέλος συμβουλευτείτε το γιατρό σας μήπως χρειαστεί να σας χορηγήσει τεχνητά δάκρυα ή κολλύριο για λίγες μέρες.

Στην περίπτωση που το ξένο σώμα είναι καρφωμένο μη προσπαθήσετε με κανέναν τρόπο να το αφαιρέσετε.
Κλείστε το ματάκι του με μια αποστειρωμένη γάζα χωρίς να το πιέζετε και ζητήστε αμέσως τη βοήθεια ενός γιατρού.

  • <p>Όταν βλέπουμε το παιδάκι μας να τρίβει το μάτι του, να κοκκινίζει και να είναι ερεθισμένο προφανώς κάτι έχει μπει μέσα και το ενοχλεί.</p>
Η επιστήμη όμως διαφωνεί.

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτει μια νέα έρευνα, σε ό,τι έχει να κάνει με τη γενετική, η πλειοψηφία των ανθρώπων στην πραγματικότητα «μοιάζουν» με τους μπαμπάδες τους.

Παρότι κληρονομούμε το ίδιο αριθμό γενετικών μεταλλάξεων από τους γονείς μας, φαίνεται πως «χρησιμοποιούμε» περισσότερο από το DNA που έχουμε κληρονομήσει από τους πατεράδες μας, υποστηρίζουν οι ερευνητές.

Αυτές οι γενετικές μεταλλάξεις μάς κάνουν αυτούς που είμαστε, και το να ανακαλύψουμε αν κληρονομούμε παραλλαγές από τον έναν ή τον άλλο γονέα είναι σημαντικό για την εμφάνιση ασθενειών και τη θεραπεία ασθενειών, όπως ο καρκίνος, τα καρδιαγγειακά και ο διαβήτης.

Για παράδειγμα, αυτό σημαίνει ότι αν έχουμε κληρονομήσει ένα γονίδιο μιας ασθένειας από τη μητέρα μας, αυτό μπορεί να σημαίνει ότι μπορεί να μην εκφραστεί το ίδιο «δυνατά» όπως αν το είχαμε κληρονομήσει από τον πατέρα μας.

Ο επικεφαλής της έρευνας, καθηγητής Fernando Pardo-Manuel de Villena από την Ιατρική Σχολή του πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας, δήλωσε ότι η έρευνα αυτή είναι η πρώτη που δείχνει ότι τα θηλαστικά είναι γενετικά πιο όμοια με τους πατεράδες τους παρά με τις μανάδες.

«Είναι μια εξαιρετική έρευνα, τα ευρήματα της οποίας ανοίγουν την πόρτα σε έναν εντελώς νέο τομέα της έρευνας επάνω στην ανθρώπινη γενετική».

Τα συμπεράσματα της μελέτης δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Nature Genetics.

eleftheria.gr

  • <p>Οι περισσότερες γυναίκες δηλώνουν, ότι όσο μεγαλώνουν παρατηρούν ότι γίνονται ολοένα και περισσότερο σαν τη μητέρα τους.</p>
Οι καθ' έξιν αποβολές παρουσιάζουν συχνότητα στο γενικό πληθυσμό 1:200. Αυτό σημαίνει ότι ένα στα διακόσια ζευγάρια που προσπαθούν να δημιουργήσουν οικογένειααντιμετωπίζουν αυτή την οδυνηρή εμπειρία.
Η αποβολή πρώτου τριμήνου αποτελεί τη συχνότερη επιπλοκή της κύησης και συμβαίνει στο 75% των γυναικών που συλλαμβάνουν. Η πλειονότητα των αποβολών (50% περίπου)παραμένει κλινικώς αδιάγνωστη, γιατί συμβαίνει πολύ πρώιμα, λίγο πριν ή κατά τη διάρκεια της κανονικής έμμηνου ρύσης. Σε ποσοστό 15% - 20% συμβαίνουν «αυτόματες» αποβολές και σε μικρό ποσοστόεξωμήτριες κυήσεις. Το 5% περίπου των γυναικών που προσπαθούν να συλλάβουν εμφανίζει 2 συνεχόμενες αποβολές, ενώ ποσοστό 1% περίπου εμφανίζει 3 ή και περισσότερες συνεχόμενες αποβολές.
Στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν ανευρίσκεται συγκεκριμένη αιτία, αν και το 65%-70% θεωρείται αποτέλεσμα χρωματοσωμικών ανωμαλιών του εμβρύου. Η μεγάλη ηλικία της μητέρας (άνω των 40 ετών) αποτελεί επίσης σοβαρή αιτία αυτομάτων αποβολών πιθανόν λόγω χρωματοσωμικών ανωμαλιών.
Στις πρώιμες αποβολές η εκβολή του κυήματος συνδέεται κυρίως με τα αίτια τα οποία προκάλεσαν τον θάνατο του, ενώ στις όψιμες (2ου τριμήνου) προφανώς συνυπάρχουν και άλλες αιτίες οι οποίες προκαλούν την αποβολή ζώντων κυημάτων.
Τα αίτια μπορούν να προέρχονται:
Από το κύημα
Οι περισσότερες αυτόματες αποβολές σχετίζονται με ανωμαλίες της ανάπτυξης του γονιμοποιημένου ωαρίου, του εμβρύου και του πλακούντα. Υπολογίζεται ότι το 65%-70% των αυτομάτων αποβολών οφείλεται σε χρωματοσωμικές ανωμαλίες του εμβρύου. Οι ανωμαλίες αυτές αφορούν εκείνες με παθολογικό αριθμό χρωματοσωμάτων (ανευπλοειδία) και εκείνες με φυσιολογικό αριθμό (ευπλοειδία). Οι περισσότερες είναι αυτοσωματικές τρισωμίες, με συχνότερες τις τρισωμίες 13, 16, 18, 21 και 22. Λιγότερο συχνές είναι η μονοσωμία Χ (45, Χ) και η πολυπλοειδία (47, XXX ή 47, ΧΧΥ). Τα αίτια των αυτομάτων αποβολών με ευπλοειδικά έμβρυα είναι λιγότερο γνωστά και εμφανίζονται συνήθως σε γυναίκες ηλικίας μεγαλύτερης των 35 ετών. Πιο πιθανά αίτια θεωρούνται οι ισόρροπες μεταθέσεις, η επίδραση πολυγονιδιακών παραγόντων, μητρικών παραγόντων και πιθανότατα ορισμένων πατρικών παραγόντων.
Από την μητέρα
Πολλές παθολογικές καταστάσεις της μητέρας μπορούν να ευθύνονται για την πρόκληση αυτομάτων αποβολών.
Οι κυριότερες από αυτές είναι:
Ηλικία. Γυναίκες ηλικίας άνω των 35 ετών παρουσιάζουν αυξημένο ποσοστό αυτομάτων αποβολών, ακόμη και αν επιτευχθεί κύηση με τις μεθόδους της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.
Λοιμώξεις. Μικροβιακοί παράγοντες, όπως το Mycoplasma, το Ureaplasma urealyticum, το Toxoplasma gondii, τα Clamydia trachomatis, o Herpes simplex και ο CMV έχουν ενοχοποιηθεί για την πρόκληση αυτομάτων αποβολών.
Συστηματικά νοσήματα. Η αρτηριακή υπέρταση, η νεφρική ανεπάρκεια καθώς και νοσήματα του κολλαγόνου π.χ. ο ερυθηματώδης λύκος.
Ενδοκρινολογικές παθήσεις. Κυρίως ο υποθυρεοειδισμός, ο σακχαρώδης διαβήτης και η ανεπάρκεια έκκρισης προγεστερόνης από το ωχρό σωμάτιο ή τον πλακούντα.
Τρόπος διαβίωσης - Συνήθειες της μητέρας. Το κάπνισμα, η υπερβολική χρήση αλκοόλ, η λήψη φαρμάκων ή ναρκωτικών ουσιών, η κακή διατροφή και το χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο προδιαθέτουν στην πρόκληση αυτομάτων αποβολών.
Ανοσολογικοί παράγοντες. Ο ρόλος του ανοσολογικού συστήματος είναι ιδιαίτερα σημαντικός, καθώς με αυτοάνοσους ή αλλοάνοσους μηχανισμούς το ανοσοποιητικό σύστημα συμμετέχει στην πρόκληση των αυτομάτων αποβολών.
Στους αυτοάνοσους μηχανισμούς συμπεριλαμβάνεται και το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο, στο οποίο ανιχνεύονται αντικαρδιολιπινικά αντισώματα και τα αντιπηκτικά του λύκου. Τα αντισώματα αυτά στρέφονται εναντίον των αιμοπεταλίων και του ενδοθηλίου των αγγείων με αποτέλεσμα την θρόμβωση των αγγείων του πλακούντα και τελικά την αυτόματη αποβολή.
Οι αλλοάνοσοι μηχανισμοί προκαλούνται από παράγοντες που διαταράσσουν την φυσιολογική ισορροπία συνύπαρξης του εμβρύου και της μητέρας. Στους παράγοντες αυτούς συμμετέχουν τα αντιγόνα ιστοσυμβατότητας (HLA), οι ανασταλτικοί παράγοντες και τα αντιπατρικά αντιγόνα.
Παθήσεις της μήτρας. Συγγενείς ανωμαλίες της μήτρας όπως η δίκερη, η δίδελφυς και η μονόκερη μήτρα ενοχοποιούνται για το 15% περίπου των αυτομάτων αποβολών. Επίσης, άλλες παθήσεις όπως τα υποβλεννογόνιαινομυώματα, οι πολύποδες και οι ενδομήτριες συμφύσεις (σύνδρομο Ashermann) αποτελούν σημαντικά αίτια πρόκλησης αποβολών. Ακόμη, η ανεπαρκής αιμάτωση της μήτρας, όπως στο σύνδρομο των ωοθηκικών φλεβών, καθιστά δυσχερή την εμφύτευση του γονιμοποιημένου ωαρίου, τον σχηματισμό και την ανάπτυξη του πλακούντα. Τέλος, ορισμένες ανωμαλίες της αρχιτεκτονικής δομής του μυομητρίου, όπως η αδενομύωση, περιορίζουν σημαντικά την ανάπτυξη της μήτρας κατά την διάρκεια της κύησης.
Ανεπάρκεια έσω τραχηλικού στομίου. Δυνατόν να είναι συγγενούς αιτιολογίας ή συνηθέστερα αποτέλεσμα βιαίας διαστολής του τραχηλικού σωλήνα κατά την απόξεση της μήτρας. Τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως στο 2ο τρίμηνο της κύησης, με διαστολή του τραχήλου, προβολή του θυλακίου και τελικά ρήξη των εμβρυϊκών υμένων. Η κύηση οδηγείται αναπόφευκτα σε αυτόματη αποβολή. Στις μη εγκυμονούσες γυναίκες η διάγνωσητίθεται είτε με την υστεροσαλπιγγογραφία είτε με την εισαγωγή ενός κηρίου Hegar διαμέτρου 8mm. Στις εγκυμονούσες γυναίκες η διάγνωση τίθεται με την βοήθεια της υπερηχογραφίας. Η αντιμετώπιση της τραχηλικής ανεπάρκειας γίνεται με την περίδεση του τραχήλου, συνήθως με την τεχνική Shirodkar ή την τεχνική McDonald.
Από τον πατέρα
Ελάχιστα είναι γνωστά για την επίδραση των πατρικών παραγόντων στην αιτιολογία των αυτομάτων αποβολών. Το βέβαιο είναι ότι χρωματοσωμικές μεταθέσεις στα σπερματοζωάρια μπορεί να οδηγήσουν σε αποβολή.
Μικτής αιτιολογίας
Δυνατόν να υπάρχει συνδυασμός αιτιών.
Συμπτώματα αποβολής
Μεγάλη αύξηση των κολπικών εκκρίσεων ή αιμορραγία συνήθως είναι τα πρώτα συμπτώματα αποβολής. Έχετε υπόψη σαν ότι μια στις τέσσερις εγκυμοσύνες έχουν αιμορραγία στο 1ο τρίμηνο και παρόλα αυτά μόνο το 50% αποβάλλεται, ενώ οι υπόλοιπες συνεχίζουν και ολοκληρώνονται γεννώντας ένα υγιές μωρό.
Κοιλιακός πόνος που έχει τη μορφή του πόνου περιόδου ή άλλες φορές είναι πιο δυνατός σαν κράμπα και αντανακλά χαμηλά στη μέση πίσω μπορεί να είναι σύμπτωμα αποβολής. Ο συνδυασμός της αιμορραγίας με τον πόνο αυξάνουν τις πιθανότητες αποβολής.
Μια έκτοπη κύηση (κύηση εκτός μήτρας - εξωμήτριος) μπορεί να έχει τα ίδια συμπτώματα.
Παλίνδρομο κύηση ονομάζουμε την κύηση εκείνη που κατά τον υπερηχογραφικό έλεγχο δεν βρίσκουμεκαρδιάκή λειτουργία στο έμβρυο ή κάποιες φορές δεν βρίσκουμε έμβρυο στο σάκο κύησης.
Εφόσον μια γυναίκα αποβάλει 2 ή και περισσότερες φορές είναι σωστό να γίνεται:
- Αναλυτική λήψη ιστορικού
- Ενδελεχής κλινική εξέταση
- Πλήρης υπερηχογραφικός έλεγχος
- Υστεροσκόπηση
- Χρωμοσωματικός έλεγχος και των δύο γονέων
- Ορμονικός και αιματολογικός έλεγχος
- Έλεγχος για πιθανά ανοσολογικά προβλήματα της μητέρας
Πρέπει να γίνει σαφώς κατανοητό ότι ο έλεγχος αυτός περιλαμβάνει μια σειρά εξετάσεων, η οποία αποσκοπεί στο να αποδείξει αν η μητέρα χρειάζεται μια φαρμακευτική θεραπεία, που θα βελτιώσει τις πιθανότητές της να προχωρήσει η εγκυμοσύνη φυσιολογικά.
Η αντιμετώπιση των καθ' έξιν αποβολών θα πρέπει να γίνεται με έλεγχο του καρυοτύπου των γονέων, έλεγχο για επίκτητη και κληρονομική θρομβοφιλία, έλεγχο της λειτουργίας του θυρεοειδούς και έλεγχο των αιτιολογικών παραγόντων φλεγμονών.
Η κοιλότητα της μήτρας και το έσω τραχηλικό στόμιο θα πρέπει να ελέγχονται με απεικονιστικές μεθόδους, όπως με την υστεροσαλπιγγογραφία και με το υπερηχογράφημα, κυρίως όμως υστεροσκοπικά. Σε διαπιστωμένη ανεπάρκεια του τραχηλικού στομίου προτείνεται η συρραφή του έσω τραχηλικού στομίου με ειδική τεχνική. Σε περίπτωση ανεύρεσης θρομβοφιλίας η χορήγηση ηπαρινών χαμηλού μοριακού βάρους, ασπιρίνης και πιθανότατα κορτικοστεροειδών βοηθά στην αντιμετώπιση.
 
  • <p>Όταν μια γυναίκα έχει δύο ή περισσότερες συνεχόμενες αποβολές, λέμε ότι πάσχει από το σύνδρομο των καθ' έξιν αποβολών.</p>
Ακούγεται συχνά η φράση: “ο τοκετός μπορεί να χαρακτηριστεί φυσιολογικός μόνο εκ των υστέρων”.
Σαν αποτέλεσμα αυτής της νοοτροπίας πολλοί μαιευτήρες σ’ όλο τον κόσμο αντιμετωπίζουν τη φυσιολογική γέννα με τις ίδιες μεθόδους που εφαρμόζουν σε επιλεγμένους τοκετούς. Έτσι όμως υπάρχουν πολλές πιθανότητες:
- ένα φυσιολογικό γεγονός να μετατραπεί σε ιατρική διαδικασία
- να γίνονται επεμβάσεις που δεν χρειάζονται
Περί του φυσιολογικού τοκετού
Φυσιολογικός τοκετός είναι αυτός που ξεκινάει αυθόρμητα, μεταξύ της 37ης ως 42ης εβδομάδας κύησης συμπληρωμένων.
Από την αρχή μέχρι το τέλος του δεν έχουμε εμφανείς κινδύνους. Το παιδί γεννιέται σε ινιακή προβολή και μετά τη γέννα η μητέρα και το νεογνό είναι σε καλή κατάσταση.
Παρ'όλη την ευσυνείδητη προσπάθεια κατάταξης σε κυήσεις χαμηλού ή υψηλού κινδύνου, πολλές φορές δεν εντοπίζονται γυναίκες που τελικά θα χρειαστούν ιδιαίτερη φροντίδα λόγω επιπλοκών, ενώ άλλες “υψηλού κινδύνου” τελικά δεν εμφανίζουν προβλήματα.
Ως εκ τούτου πολλά σ’ αυτό το δημοσίευμα ισχύουν και για τις δύο περιπτώσεις.
Η βασική αρχή για τη φροντίδα του φυσιολογικού τοκετού είναι:
. Κάθε γυναίκα, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της να συντάσσει μια προσωπική έκθεση, που θα καθορίζει πού θέλει να γεννήσει και ποιοι θέλει να παρευρίσκονται στον τοκετό της.
. Η αξιολόγηση του κινδύνου (υψηλού ή χαμηλού) πραγματοποιείται σε κάθε επαφή με το προσωπικό υγείας, καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού. Είναι μία επαναλαμβανόμενη διαδικασία.
Δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για χαμηλό ή υψηλό κίνδυνο με μια μόνο αξιολόγηση.
Παρακολούθηση της φυσικής και συναισθηματικής ακεραιότητας της επιτόκου σε όλη τη διάρκεια του τοκετού και μετά το τέλος του.
Δηλαδή μέτρηση της θερμοκρασίας, σφύξεων και αρτηριακής πίεσης κατά τακτά χρονικά διαστήματα, παρακολούθηση των υγρών που προσλαμβάνει και της διούρησης της, αλλά και της ανάγκης της γυναίκας για συναισθηματική υποστήριξη.
Επιπλέον να προσέχουμε: να μην διαταράσσεται η ιδιωτικότητά της, να γίνεται σεβαστή η επιθυμία της για παρουσία συγκεκριμένων ατόμων και απομάκρυνση άλλων που δεν είναι απαραίτητοι στο χώρο του τοκετού.
Ο φόβος ότι το γεμάτο στομάχι στη διάρκεια ολικής αναισθησίας μπορεί να καταλήξει σε εισρόφηση είναι πραγματικός και σοβαρός.
Ωστόσο η απαγόρευση τροφής και υγρών κατά τον τοκετό δεν σημαίνει και άδειο στομάχι και όπως έδειξαν οι έρευνες ούτε η χορήγηση αντιόξινων φαίνεται να προστατεύει από το σύνδρομο του Mendelson.
Ο τοκετός απαιτεί από τον οργανισμό πολλή ενέργεια. Επειδή η διάρκεια του δεν μπορεί να καθοριστεί εκ των προτέρων, οι ανάγκες της μητέρας πρέπει να καλύπτονται ώστε να μην διαταραχτεί η υγεία η δική της και του εμβρύου.
Η απαγόρευση κάθε πρόσληψης από το στόμα μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση και κετονουρία. Για να αποφευχθεί αυτό συνήθως δίνεται διάλυμα γλυκόζης ενδοφλέβια.
Τα αποτελέσματα αυτής της τακτικής στη μητέρα έχουν αξιολογηθεί από μία σειρά τυχαιοποιημένων μελετών.
Στη μητέρα η άνοδος της μέσης τιμής γλυκόζης ορού συνοδεύεται από άνοδο του επιπέδου ινσουλίνης.
Στο έμβρυο επίσης παρατηρείται άνοδος του επιπέδου γλυκόζης, που μπορεί να επιφέρει πτώση του pH στο αρτηριακό αίμα του λώρου.
Υπερινσουλιναιμία στο έμβρυο εμφανίζεται όταν η μητέρα προσλάβει πάνω από 259Γ γλυκόζη ενδοφλέβια κατά τον τοκετό.
Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι νεογνική υπογλυκαιμία και υψηλά επίπεδα γαλακτικού οξέως στο αίμα του νεογνού.
Η υπερβολική χρήση ενδοφλεβίων υγρών που δεν περιέχουν άλατα μπορεί να οδηγήσει σε υπονατριαιμία μητέρας και εμβρύου.
Όλες αυτές οι επιπλοκές συνήθως αποφεύγονται αν προσφέρουμε στην επίτοκο υγρά από το στόμα στη διάρκεια του τοκετού ή και ελαφριά γεύματα.
Συνοψίζοντας θα λέγαμε ότι η σωστή στάση είναι να μην επεμβαίνουμε ιδιαίτερα στην επιθυμία της επιτόκου για τροφή και υγρά κατά τον τοκετό.
Ας μην ξεχνάμε την βασική μας αρχή “στον φυσιολογικό τοκετό θα πρέπει να υπάρχει σημαντικός λόγος για να διαταράξουμε τη φυσική πορεία“.
Είναι σωστό να πούμε ότι κάθε γυναίκα θα πρέπει να μπορεί να γεννήσει εκεί που νιώθει ασφάλεια και από πλευράς τόπου κατά το δυνατό περιφερικότερα εφόσον εκεί είναι δυνατή η απαιτούμενη φροντίδα”.. Αυτό μπορεί να είναι το σπίτι, το κέντρο υγείας, το μαιευτήριο.
Εάν ο τοκετός πραγματοποιηθεί στο σπίτι ή στο κέντρο υγείας η δυνατότητα πρόσβασης σε πιο εξοπλισμένο κέντρο θα πρέπει ήδη να έχει μελετηθεί.
Να σεβόμαστε το δικαίωμα της επιτόκου για ιδιωτικότητα.
Κάθε επίτοκος χρειάζεται το δικό της δωμάτιο όπου ο αριθμός των παρευρισκομένων θα είναι περιορισμένος στους τελείως απαραίτητους.
Συναισθηματική υποστήριξη από τους υπεύθυνους καθ’ όλη τη διάρκεια του τοκετού.
Να σεβόμαστε την επιλογή της επιτόκου όσον αφορά τα άτομα που θα παρευρίσκονται στον τοκετό.
Η επίτοκος στον τοκετό της πρέπει να ακολουθείται από τα άτομα που εμπιστεύεται και με τα οποία νιώθει άνετα: τον σύντροφο της, την καλύτερη φίλη της, τη μαία.
Να δίνουμε στις γυναίκες όσες πληροφορίες και επεξηγήσεις επιθυμούν.
Χρήση μη επεμβατικών – μη φαρμακολογικών μεθόδων για την ανακούφιση του πόνου κατά τον τοκετό, π.χ., μασάζ και τεχνικές χαλάρωσης.
Η χορήγηση ενθαρρυντικών πληροφοριών στη μέλλουσα μητέρα και στο σύντροφο της κατά τις προγεννητικές επισκέψεις, και η διαρκής υποστήριξη κατά τον τοκετό, όπως έχει ήδη αναφερθεί, μπορούν να ελαττώσουν σημαντικά την χρήση επεμβατικών – φαρμακολογικών μεθόδων ανακούφισης του πόνου και είναι βασικά η πιο σημαντική πρακτική για τον σκοπό αυτόν.
Αλλά υπάρχουν και άλλες πρακτικές που μπορούν να προσφέρουν σημαντική ανακούφιση και πρώτα από όλα η ελευθερία κίνησης και στάσης αλλά και το ντούζ ή το μπάνιο, το άγγιγμα και το μασάζ, μέθοδοι χαλάρωσης που απομακρύνουν την προσοχή της γυναίκας από τον πόνο των συστολών της μήτρας, περιλαμβανομένης και μιας σειράς άλλων με ψυχοσωματική προσέγγιση: ύπνωση, μουσική, biofeedback
Αναφέρονται επίσης και μέθοδοι που ενεργοποιούν περιφερικούς αισθητηριακούς υποδοχείς (Simkin 1989) η πιο νέα από αυτές είναι το λεγόμενο TENS (διαδερμικός ερεθισμός με ηλεκτρισμό), αλλά και η χρήση τοπικά ζέστης ή κρύου, ο βελονισμός, η αρωματοθεραπεία, τα βότανα, η ημιφαρμακολογική μέθοδος των ενδοδερμικών ενέσεων αποστειρωμένου νερού σε 4 συγκεκριμένα σημεία στην οσφύ (Enkin et al 1995).
Για τις περισσότερες απ’ αυτές τις τεχνικές δεν έχουν ακόμα γίνει τυχαιοποιημένες δοκιμασίες για να επιβεβαιωθεί η αποτελεσματικότητα τους.
Οι αναφορές ότι οι γυναίκες βρίσκουν ανακούφιση με αυτές προέρχονται βασικά από παρατηρήσεις, ωστόσο επειδή οι περισσότερες απ’ αυτές τις μεθόδους είναι ακίνδυνες, δικαιολογείται η χρησιμοποίηση τους.
Επίσης η εκπαίδευση στη συμβουλευτική και στην τέχνη της διαπροσωπικής επικοινωνίας, είναι ζωτικής σημασίας για όσους ασχολούνται με την έγκυο .
Παρακολούθηση του εμβρύου με διακεκομμένη ακρόαση.
Παρόλο ότι η καταγραφή των εμβρυϊκών παλμών είναι πιο σαφής με την ηλεκτρονική καρδιοτοκογραφία απ’ ότι με την διακεκομμένη ακρόαση (κοιλιοσκόπιο, στηθοσκόπιο, φορητό Doppler), η ερμηνεία είναι δύσκολη.
Η καταγραφή ερμηνεύεται διαφορετικά από άτομο σε άτομο και ακόμα και από το ίδιο άτομο σε διάφορους χρόνους (Cohen et al 1982, Van Geijin 1987, Nielsen et al 1987).
Η ευαισθησία της μεθόδου όσον αφορά την εξακρίβωση της εμβρυϊκής δυσχέρειας είναι υψηλή αλλά η ειδικότητα είναι χαμηλή (Grant 1989).
Αυτό σημαίνει ότι η μέθοδος αυτή χαρακτηρίζεται από μεγάλο αριθμό ψευδών θετικών και αντίστοιχα μεγάλο αριθμό (μη αναγκαίων) επεμβάσεων, ιδίως αν χρησιμοποιείται σε ομάδα γυναικών με χαμηλού κινδύνου εγκυμοσύνη
Μεταξύ των μειονεκτημάτων της ηλεκτρονικής καρδιοτοκογραφίας είναι η τάση που δημιουργείται στους υπεύθυνους αλλά και στους συντρόφους και την οικογένεια της επιτόκου, να εστιάζονται στο μηχάνημα παρά στη γυναίκα.
Υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός εργασιών που συγκρίνει την διακεκομμένη ακρόαση με την συνεχή καταγραφή των εμβρυϊκών παλμών.
Τα ποσοστά καισαρικών και επεμβατικών τοκετών ήταν και τα δύο υψηλότερα σε όλες τις ομάδες με συνεχή ηλεκτρονική καρδιοτοκογραφία.
Στις περιπτώσεις δε που υπήρχε η δυνατότητα ελέγχου του pH του αίματος από το κρανίο του εμβρύου, το ποσοστό καισαρικών ήταν ακόμα υψηλότερο. Επιπλέον δεν φαίνεται να αποδεικνύεται ότι το μεγάλο ποσοστό επεμβατικών πρακτικών στην ομάδα με τη συνεχή καρδιοτοκογραφία, προσέφερε σημαντικά οφέλη στα νεογνά.
Οι περιγεννητικοί θάνατοι συσχετισμένοι με χαμηλά Apgar δεν ήταν λιγότεροι στις ομάδες με καρδιοτοκογραφία (CTG).
Στην μεγαλύτερη από τις έρευνες ,μόνο ένα στοιχείο εμφάνιζε βελτίωση με την ηλεκτρονική καρδιοτοκογραφία: οι νεογνικοί σπασμοί.
Μια περαιτέρω ανάλυση αυτής της εργασίας διευκρίνισε ότι οι αυξημένοι νεογνικοί σπασμοί εμφανίζονταν στην ομάδα διακεκομμένης ακρόασης μόνον όταν οι τοκετοί είχαν προκληθεί ή ενισχυθεί με ωκυτοκίνη.
Η περαιτέρω παρακολούθηση των βρεφών με σπασμούς έδειξε ίδια συχνότητα μειζόνων νευρολογικών προβλημάτων στις δύο ομάδες.
Σε μια περαιτέρω μεγάλη εργασία που έγινε με διακεκομμένη παρακολούθηση σε φυσιολογικούς τοκετούς αλλά με αλλαγή σε συνεχή CTG αν χρειαζόταν να γίνει ενίσχυση με ωκυτοκίνη, ο αριθμός των νεογνικών σπασμών ήταν πολύ χαμηλός .
Η διακεκομμένη ηλεκτρονική καρδιοτοκογραφία είναι μια άλλη παραλλαγή.
Συνήθως γίνεται καταγραφή για μισή ώρα στην αρχή του τοκετού και από κει και πέρα κατά τακτά χρονικά διαστήματα για 20 περίπου λεπτά κάθε φορά.
Και γι’ αυτήν την μέθοδο ωστόσο αναμένουμε, αν μπει σε ευρεία εφαρμογή κατά τον φυσιολογικό τοκετό, να υπάρξουν τα ίδια μειονεκτήματα με την συνεχή καρδιοτοκογραφία, ίσως όχι εξίσου εμφανή.
Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται ο περιορισμός της κίνησης της γυναίκας και η χαμηλή ειδικότητα, η οποία οδηγεί σε επεμβατικές πρακτικές.
Υλικά μιας χρήσης να μην επαναχρησιμοποιούνται και να γίνεται σωστή αποστείρωση – απολύμανση των επαναχρησιμοποιουμένων υλικών.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προάγει το μήνυμα: “τρία καθαρά” (three cleans): τα χέρια (των υπευθύνων), το περίνεο (της μητέρας), η περιομφαλική περιοχή (του μωρού).
Εργαλεία που έρχονται σε επαφή με άθικτο δέρμα μπορούν απλώς να πλυθούν καλά, εργαλεία που έρχονται σε επαφή με ανοικτό δέρμα ή βλενογόνους πρέπει να αποστειρωθούν σε κλίβανο ή να βράσουν ή να απολυμανθούν με χημικά μέσα, εργαλεία που διαπερνούν το δέρμα πρέπει να είναι αποστειρωμένα. Η χρήση γαντιών για τις κολπικές εξετάσεις κατά τη γέννηση του παιδιού και για τον πλακούντα.
Η χρήση γαντιών είναι ένα μέτρο που πρέπει να τηρείται σε όλους τους τοκετούς για να αποφευχθεί η πιθανότητα μόλυνσης της γυναίκας και του προσωπικού, από την άμεση επαφή με το αίμα και άλλα σωματικά υγρά.
Ελευθερία στην επιλογή θέσης και κίνησης καθ’ όλη τη διάρκεια του τοκετού.
Ενθάρρυνση των μη υπτίων θέσεων κατά τον τοκετό.
Ήδη αναφέρθηκε ότι ένα βασικό μέσο για την ανακούφιση του πόνου είναι η ελευθερία κίνησης και στάσης.
Υπάρχουν εργασίες που δείχνουν ότι κατά το πρώτο στάδιο του τοκετού η υπτία θέση επηρεάζει τη ροή αίματος στη μήτρα.
Η βαριά μήτρα πιέζει την αορτή και την κάτω κοίλη φλέβα με αποτέλεσμα ελαττωμένη ροή αίματος που σαφώς επηρεάζει την κατάσταση του εμβρύου. Επίσης έχει βρεθεί ότι η υπτία θέση ελαττώνει την ένταση των συστολών .
Η όρθια στάση αλλά και η ύπτια με κατάκλιση στο πλάι, σχετίζονται με συστολές μεγαλύτερης έντασης και αποτελεσματικότητας (όσον αφορά τη διαστολή του τραχήλου).
Όταν επιτρέπεται στην επίτοκο να στέκεται, να περπατάει, να κάθεται, να στηρίζεται στα τέσσερα, να κάνει ντουζ ή μπάνιο για να χαλαρώσει, ακόμα να εναλλάσσει θέσεις κατά την προτίμηση της, ο τοκετός γίνεται αισθητά λιγότερο επώδυνος (υπάρχει μικρότερη ανάγκη χρήσης αναλγητικών), και σπανιότερα απαιτείται ενίσχυση του με ωκυτοκίνη.
Μία εργασία βρήκε σαφώς λιγότερες περιπτώσεις αλλοίωσης παλμών του εμβρύου επί όρθιων στάσεων χωρίς όμως να επιβεβαιωθεί από άλλες μελέτες. Στη μόνη περίπτωση που ωφελεί η ύπτια θέση είναι όταν έχουμε ρήξη θυλακίου και η κεφαλή του εμβρύου δεν έχει εμπεδωθεί.
Από την στιγμή όμως που θα επιτευχθεί ικανοποιητική εμπέδωση πάλι η επίτοκος μπορεί να κινείται ελεύθερα.
Τα ίδια περίπου ισχύουν και για το δεύτερο στάδιο του τοκετού. Βάσει μιας σειράς εργασιών οι όρθιες στάσεις ή η πλαγία κατάκλιση πλεονεκτούν. Ιδιαίτερα οι όρθιες διευκολύνουν την -εξώθηση, μειώνουν την αίσθηση του πόνο, ελαττώνουν τη συχνότητα τραυματισμού του περινέου και του κόλπου.
Μία από αυτές τις εργασίες αναφέρει μικρότερης διάρκειας δεύτερο στάδιο και ορισμένες μικρότερο αριθμό βαθμών Αρ93Γ χαμηλότερων του 7 (όσον αφορά τις επιπτώσεις στο έμβρυο).
Η όρθια στάση (με ή χωρίς τη χρήση ειδικής καρέκλας τοκετού), έχει συνδεθεί με αυξημένη απώλεια αίματος κατά το τρίτο στάδιο του τοκετού.
Η αιτία δεν έχει διευκρινιστεί: πιθανόν στην όρθια θέση η μέτρηση της απώλειας αίματος να είναι πιο ακριβής, αλλά ίσως και η διαφορά να οφείλεται στην αυξημένη πίεση των αιδοιικών φλεβών και των άλλων φλεβών της πυέλου γενικά .
Η έρευνα επίσης έδειξε μικρότερη συχνότητα διαταραχών των εμβρυϊκών παλμών στις όρθιες θέσεις και υψηλότερα pH του αίματος στο λώρο.
Όταν δε ερωτήθηκαν οι γυναίκες, έδειξαν ιδιαίτερο ενθουσιασμό για τις όρθιες στάσεις, καθώς ανέφεραν λιγότερη αίσθηση πόνου κατά τις συστολές.
Καταλήγοντας: οι γυναίκες μπορούν να υιοθετήσουν όποια θέση θέλουν, αποφεύγοντας την κατάκλιση για μεγάλο χρονικό διάστημα, θα πρέπει να ενθαρρύνονται και να υποστηρίζονται στην προσπάθεια τους να βρουν την πιο ανακουφιστική θέση και στα δύο σταδία του τοκετού.
Οι δε υπεύθυνοι θα πρέπει να εκπαιδευτούν με τον τοκετό σε διάφορες στάσεις ώστε να μην δρουν οι ίδιοι ως ανασταλτικοί παράγοντες στην κίνηση και στις θέσεις προτίμησης της επιτόκου. Προσεκτική παρακολούθηση της προόδου του τοκετού, π.χ., με τη χρήση του τοκογραφήματος που προτείνει ο Π.Ο.Υ.
Η παρακολούθηση της επιτόκου περιλαμβάνει την αξιολόγηση της γενικής της κατάστασης, της συμπεριφοράς της, των συστολών, της καθόδου της προβάλλουσας μοίρας, αλλά το πιο ακριβές στοιχείο αξιολόγησης είναι η διαστολή του τραχήλου.
Στο τοκογράφημα του Π.Ο.Υ. , διαστολή μικρότερη του ενός εκατοστού την ώρα θέτει σε επιφυλακή και ίσως μεταφορά σε πιο εξοπλισμένο κέντρο. Αν η καθυστέρηση συνεχιστεί για 4 επιπλέον ώρες πρέπει να γίνει σοβαρή αξιολόγηση των αιτίων και να παρθούν αποφάσεις δράσης.
Οι κανόνες αυτοί είναι αυστηροί, αλλά είναι πολύτιμοι όταν οι αποστάσεις μέχρι το πλησιέστερο εξοπλισμένο κέντρο είναι μεγάλες.
Ο παραπεταμένος τοκετός συχνά συνδέεται με κακή έκβαση και για μητέρα και για παιδί. Οπωσδήποτε όμως αυτό δεν είναι απόλυτο.
Η αργή πρόοδος θα πρέπει να είναι λόγος αξιολόγησης και όχι παρέμβασης.
Πριν τη ρήξη των υμένων, η αργή πρόοδος συνήθως δεν σχετίζεται με δυσαναλογία.
Σε τέτοια περίπτωση μια λογική αντιμετώπιση θα ήταν η αναμονή . Μετά όμως τη ρήξη είναι περισσότερες οι πιθανότητες να υπάρχει μηχανικό πρόβλημα.
Προληπτική χορήγηση ωκυτοκίνης κατά το τρίτο στάδιο του τοκετού σε γυναίκες που υπάρχει κίνδυνος να αιμορραγήσουν ή που κινδυνεύουν και από μικρή απώλεια αίματος.
Κατά τον Π.Ο.Υ. αιμορραγία τρίτου σταδίου είναι η απώλεια πάνω από 500 ml αίματος.
Εκτίμηση που γίνεται καθαρά κλινικά και με σχετική δυσκολία.
Αυτό το όριο τέθηκε κυρίως γιατί λόγω έντονης αναιμίας των γυναικών σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη, αυτή η απώλεια θέτει σε κίνδυνο τη ζωή τους.
Σε έναν υγιή πληθυσμό (όπως συμβαίνει στις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες), το όριο είναι 1000 ml.
Η κοπή του λώρου να γίνεται κάτω από συνθήκες άσηπτες.
Προφύλαξη του νεογνού από υποθερμία.Όσο το δυνατόν γρηγορότερη επαφή δέρμα με δέρμα με τη μητέρα και έναρξη του θηλασμού μέσα στην πρώτη ώρα, σύμφωνα με τις υποδείξεις του Π.Ο.Υ. για τον θηλασμό .
Αμέσως μετά τη γέννηση πρέπει να στεγνώσουμε το μωρό με ζεστές πετσέτες ή πανιά και να το τοποθετήσουμε πάνω στην κοιλιά της μητέρας ή στα χέρια της.
Επί τόπου γίνεται μια πρώτη αξιολόγηση της κατάστασης του και επιβεβαιώνεται η ύπαρξη ανοικτού αεραγωγού.
Είναι πολύ σημαντικό η θερμοκρασία του μωρού να διατηρηθεί σταθερή, γιατί η πτώση της μπορεί να οδηγήσει σε μεταβολικές διαταραχές.
Η άμεση επαφή δέρμα με δέρμα με τη μητέρα περιορίζει αυτή την απώλεια αλλά είναι σημαντική και για άλλους λόγους: α) από πλευράς ψυχολογίας ενεργοποιεί τη γνωριμία και το “δέσιμο” μητέρας – παιδιού. β) μετά τη γέννηση τους τα μωρά αποικίζονται από βακτηρίδια.
Είναι σημαντικό να έρθουν σε επαφή με τα βακτηρίδια του δέρματος της μητέρας και όχι με εκείνα των υπευθύνων ή του νοσοκομείου.
Έλεγχος του πλακούντα και των υμένων σε όλες τις περιπτώσεις.
Αν υπάρχει υποψία ότι τμήμα του πλακούντα έχει παραμείνει στη μήτρα πρέπει να γίνουν προετοιμασίες για την απομάκρυνση του.
Αυτό δεν είναι αναγκαίο αν λείπει τμήμα των υμένων.
 
  • Όλα όσα θα διαβάσετε παρακάτω δεν είναι μια επαναστατική προσέγγιση στον τοκετό αλλά όλα όσα λέει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, από το 1996..ξεχάσαμε η θυμόμαστε επιλεκτικά…;;

Account

Navigation

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.