Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Αυτό το στάδιο είναι απαραίτητο για να μπορέσει ομαλά το παιδί να οδηγηθεί στην σύγκριση συνόλων και να συνειδητοποιήσει αργότερα ότι το 7 είναι μεγαλύτερο από το 6 κατά ένα κτλ.

Δραστηριότητα:
ενθαρρύνουμε το παιδί να μας βοηθήσει όταν στρώνουμε το τραπέζι και του επισημαίνουμε το ταίριασμα κάθε άνθρωπος και ένα πιάτο, ποτήρι, πιρούνι κτλ.
Βάζουμε το παιδί να βάλει τις χαρτοπετσέτες ώστε να έχουν όλοι απο μία και ότι άλλο νομίζουμε.
Την ώρα που το κάνει βάλτε το να περιγράψει τι κάνει και μπορείτε να λέτε: "ένα ποτήρι για κάθε άνθρωπο...κτλ."
Κάνετε ερωτήσεις ώστε να συνειδητοποιεί περισσότερο τη σύγκριση συνόλων (άνθρωποι-αντικείμενα) "Φτάνουν τα ποτήρια για όλους;" "
Μήπως τα πιάτα είναι περισσότερα από τους ανθρώπους;" (όταν κάνει λάθος)κτλ.

Λεξιλόγιο:
ίσο, λιγότερο από, μεγαλύτερο από, ζευγάρι, ίδιο, σύνολο

Απευθύνεται:
Για παιδιά από 4-5 ετών, για παιδιά που πρόκειται να πάνε Α' Δημοτικού και ανήκει σε μια κατηγορία δραστηριοτήτων χρήσιμες σε παιδιά που έχουν μαθησιακά προβλήματα/δυσαριθμησία και δυσκολεύονται στην σύγκριση συνόλων.

Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/11/blog-post_04.html
  • Όταν στρώνουμε το τραπέζι το παιχνίδι "φτάνουν για όλους;" εξασκεί το παιδί στην αντιστοίχηση αντικειμένων ένα προς ένα.
Ξυπνάνε, τρώνε, παίζουν και ξανακοιμούνται!
Η αξιολάτρευτη μπέμπα του βίντεο που θα παρακολουθήσετε παρακάτω, είναι με τη μαμά της …

στο κρεβάτι. Θέλει να παίξει μαζί της, αλλά δεν τα καταφέρνει!
Ο λόγος;
Η νύστα την έχει «χτυπήσει» κατακούτελα. Το αποτέλεσμα; Ενώ εκείνη θέλει να κρατηθεί ξύπνια, γέρνει το κεφαλάκι της, κλείνει για λίγα δευτερόλεπτα τα ματάκια της, και στην συνέχει ξυπνάει.
Όχι όμως για να παίξει, αλλά για να αλλάξει πλευρό!

Δείτε το βίντεο με την πιτσιρίκα που σίγουρα θα αγαπήσετε:


  • Τα περισσότερα μωρά ακολουθούν ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα.
Η μυική δύναμη ενός εφήβου αποτελεί παράγοντα προστασίας κατά της καρδιοπάθειας και του διαβήτη αργότερα στη ζωή του, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη, η...
οποία δείχνει τη σημασία που έχει να γυμνάζονται οι νέοι από μικροί και να φροντίζουν ιδίως για την ενδυνάμωσή τους.

Το βασικό μήνυμα είναι, σύμφωνα με τους επιστήμονες, πως «όσο πιο δυνατό είναι ένα παιδί σε σχέση με το βάρος του, τόσο πιο υγιές είναι».

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Μαρκ Πίτερσον της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Pediatrics" της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής, ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 1.400 παιδιά ηλικίας δέκα έως 12 ετών, σχετικά με το ποσοστό του λίπους στο σώμα τους, το επίπεδο του σακχάρου, την αρτηριακή πίεση, τη χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια (λιπίδια).

Η έρευνα έδειξε ότι όσο ισχυρότερο μυικό σύστημα έχει ένα παιδί, σε σχέση με τη σωματική μάζα του, τόσο μικρότερος είναι ο κίνδυνος να εμφανίσει καρδιοπάθεια ή διαβήτη, καθώς διαθέτει καλύτερη καρδιαγγειακή και μεταβολική υγεία.

Τα πιο δυνατά παιδιά έχουν μικρότερο δείκτη σωματικής μάζας (αναλογία βάρους προς ύψος), μικρότερο ποσοστό λίπους στο σώμα τους, μικρότερη περιφέρεια μέσης και γενικότερα βρίσκονται σε καλύτερη σωματική φόρμα.

«Υπάρχει μια ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση πως ο μεγάλος δείκτης σωματικής μάζας, η καθιστική συμπεριφορά και η χαμηλή καρδιαγγειακή υγεία συνδέονται με τον διαβήτη, την καρδιοπάθεια και το εγκεφαλικό, όμως τα ευρήματά μας δείχνουν πως η μυϊκή δύναμη πιθανότατα παίζει εξίσου σημαντικό ρόλο στην καρδιομεταβολική υγεία των παιδιών», δήλωσε ο Πίτερσον.

Η μυϊκή κατάσταση των παιδιών μετρήθηκε με βάση μία δοκιμασία ελέγχου της δύναμης της λαβής των χεριών τους. Με μια άλλη δοκιμασία, αξιολογήθηκε η καρδιοαναπνευστική κατάστασή τους, δηλαδή πόσο καλά μπορούσε το σώμα τους να μεταφέρει οξυγόνο στους μυς τους στη διάρκεια μιας άσκησης, καθώς επίσης πόσο καλά μπορούσαν οι μύες να απορροφήσουν αυτό το οξυγόνο και να το χρησιμοποιήσουν για να έχουν περισσότερη δύναμη.

Η έρευνα είναι μία από τις πρώτες διεθνώς που δείχνουν ξεκάθαρα πως υπάρχει σαφής σχέση ανάμεσα στη μυϊκή δύναμη ενός εφήβου και στον μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών και μεταβολικών προβλημάτων στην ενήλικη ζωή του.

Προηγούμενες μελέτες σε εφήβους είχαν επίσης δείξει ότι η μυϊκή αδυναμία αποτελεί παράγοντα κινδύνου για πρόωρο θάνατο, ιδίως από καρδιά.

  • <p>Η μυική δύναμη ενός εφήβου αποτελεί παράγοντα προστασίας κατά της καρδιοπάθειας και του διαβήτη αργότερα στη ζωή του, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη, η...</p>
Ο τρόπος επικοινωνίας με το περιβάλλον είναι το κλάμα.
Με το κλάμα εκδηλώνει την πείνα, τον πόνο, την αδιαθεσία.
Προς το τέλος του πρώτου μήνα "βγάζει ήχους που μοιάζουν με γουργουρητό, φωνήεντα και μουρμουρητό.
Όλοι αυτοί οι ήχοι παράγονται από το στόμα και το αναπνευστικό σύστημα και αποτελούν εξάσκηση για τον έναρθρο λόγο.
Δίνει προσοχή στην ανθρώπινη φωνή και μπορεί να αναγνωρίζει μια γνώριμη φωνή ή ήχο.
Τα πρώτα γουργουρητά σύντομα διαδέχονται τα φωνήεντα.
Σιγά σιγά η χρήση των φωνηέντων αυξάνει και γίνεται περισσότερο αποφασιστική.
Οι ήχοι γίνονται πιο σταθεροί μέχρι που κατά τον έβδομο μήνα το παιδί εγκαταλείπει τα πολυάριθμα και αυθόρμητα φωνήεντα,παράγοντας τώρα φωνήεντα, σύμφωνα, συλλαβές και διφθόγγους.

Το τραύλισμα παρά το ότι είναι ευχάριστο είναι μόνο ένα παιχνίδι.
Το παιδί βγάζει ήχους, παίζει με αυτούς, αισθανόμενο μια φυσική ευχαρίστηση που στηρίζεται στις επερχόμενες έναρθρες δυνάμεις.

Το περιβάλλον (οι γονείς, οι παππούδες, τα αδέρφια) επεμβαίνει με το να μεταμορφώνει με την πάροδο του χρόνου αυτούς τους ήχους σε λόγο.
Ένας ήχος που παράγεται από το παιδί είναι ικανός να προκαλέσει απαντήσεις εκ μέρους αυτού που απασχολείται μαζί του.
Ο ήχος έτσι αρχίζει να αποκτά για το παιδί, που τον παράγει και τον ακούει, μια σημασία. Δηλαδή αισθητηριακές εμπειρίες κάθε τύπου, χαμόγελα, χαιδέματα, η φωνή όποιου έρχεται σε επαφή με αυτό.

Στους δέκα μήνες η αυξανόμενη επιδεξιότητα στην εκτέλεση λεπτών κινήσεων από τη γλώσσα, τα χείλη, τον ουρανίσκο και τις φωνητικές χορδές του επιτρέπει να ελέγχει τους ήχους και να τους χρησιμοποιεί για να προφέρει τις πρώτες λέξεις.
Όλες οι προσπάθειες του παιδιού θα αρχίσουν να είναι συγκεντρωμένες στην τελειοποίηση του νέου τρόπου χρήσης των λέξεων που θα του επιτρέπουν νέες και πιο ικανοποιητικές σχέσεις με τους άλλους.

Το επόμενο στάδιο είναι να αρχίσει να μιμείται ήχους που ακούει στο περιβάλλον του.
Το παιδί αρχίζει να κανονίζει τη φωνή του σύμφωνα με τις ακουστικές επιδράσεις που έχει.
Προσπαθεί να αναπαράγει ήχους που ανακαλύπτει τυχαία επαναλαμβάνοντας τον ίδιο ήχο μέχρι να τον τελειοποιήσει.
Ενδιαφέρεται για ήχους όλο και πιο διαφορετικούς και χρησιμοποιεί μια μεγάλη κλίμακα.
Είναι ικανό να κάνει διάκριση μεταξύ των διάφορων ήχων και να αναπαράγει κάποιους αντί άλλους.

Η κατάκτηση των λέξεων γίνεται με έναν ρυθμό που ποικίλει από παιδί σε παιδί, αν και η διαδοχή των γραμμάτων που εμφανίζεται για πρώτη φορά είναι περίπου σταθερή.
Εμφανίζονται πρώτα το Α μαζί με το Μ και το Ν, μετά το Ι, το Ε, το Π, το ΜΠ, το Τ, το ΝΤ, το ΤΣ και το ΤΖ.
Οι πρώτες λέξεις που προφέρονται γύρω στο χρόνο είναι του τύπου σύμφωνο και φωνήεν διπλασιασμένο όπως μαμά, μπαμπά, τάτα, κοκό, νταντά κτλ.
Φυσικά ούτε τώρα η σημασία των λέξεων που προφέρει είναι σαφής.

Περίπου στην ηλικία των 2 ετών το παιδί αρχίζει να αναπτύσσει ραγδαία τον λόγο και να κατανοεί απόλυτα τις λέξεις.
Μέχρι την ηλικία των έξι ετών το παιδί προσθέτει στο λεξιλόγιο του περίπου πέντε έως εννιά λέξεις την ημέρα.
Εξαιρέσεις και αποκλίσεις φυσικά υπάρχουν και σε αυτή την περίπτωση, αλλά η <<έκρηξη του λεξιλογίου>> είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται σε όλα τα παιδιά με φυσιολογική γλωσσική ανάπτυξη.
  • Το νεογνό της πρώτες εβδομάδες της ζωής του απλά παρατηρεί τους ήχους και δεν μπορεί να τους αρθρώσει, εκτός από μερικές κραυγές που δεν προορίζονται για επικοινωνία.
Υλικά
4 αυγά
120 γρ. ζάχαρη
150 γρ. μερέντα ή άλλο άλειμμα σοκολάτας
170 γρ. βούτυρο αγελάδος, λιωμένο
100 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
150 γρ. φουντούκια ή καρύδια, χοντροκομμένα

Μερίδες 9
Προετοιμασία 20΄
Ψήσιμο 30΄

Διαδικασία

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170° C. Χτυπάμε στο μίξερ (πάγκου ή χειρός), σε δυνατή ταχύτητα, τη ζάχαρη με τα αυγά μέχρι να γίνει ένα πολύ αφράτο και λευκό μείγμα.

Συνεχίζοντας το χτύπημα, προσθέτουμε σταδιακά τη μερέντα, το λιωμένο βούτυρο και, τέλος, το αλεύρι και τους ξηρούς καρπούς. Ρίχνουμε το μείγμα σε ένα μικρό αντικολλητικό ταψί διαστάσεων 20x20 εκ. (ή σε κανονικό ταψί, καλυμμένο με λαδόκολλα) και ψήνουμε στους 170° C για 30 λεπτά (όχι παραπάνω). Το αφήνουμε να κρυώσει καλά και το κόβουμε σε κομμάτια.

gastronomos.gr

  • <p>Το γλυκό που ξετρελένει μικρούς και μεγάλους. Αν επιχειρήσετε να το φτιάξετε θα εξαφανιστεί σε χρόνο ρεκόρ από το τραπέζι!</p>
Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μη συμπεριφορά. Δηλαδή, κανείς δεν μπορεί να μη συμπεριφέρεται.

Αν, λοιπόν, αποδεχτούμε ότι κάθε συμπεριφορά σε μια κατάσταση αλληλεπίδρασης έχει αξία μηνύματος, δηλαδή είναι επικοινωνία, συνεπάγεται ότι όσο και να προσπαθήσει κανείς, δεν μπορεί να μην επικοινωνεί. Η δραστηριότητα ή η απραξία, τα λόγια ή η σιωπή, έχουν όλα αξία μηνύματος: επηρεάζουν άλλους και αυτοί οι άλλοι με τη σειρά τους δεν μπορούν να μην ανταποκριθούν σε αυτές τις επικοινωνίες και, συνεπώς, επικοινωνούν και οι ίδιοι. Η απλή απουσία συζήτησης ή το να μη δίνουμε σημασία στον άλλο δεν αποτελούν εξαιρέσεις.

Για παράδειγμα, ο άνθρωπος που τρώει σε ένα εστιατόριο και κοιτάζει κατευθείαν μπροστά του, ο επιβάτης σε ένα τρένο που κάθεται με μάτια κλειστά, επικοινωνούν το ίδιο μήνυμα: ότι δεν θέλουν να μιλήσουν σε κανέναν ούτε να τους μιλήσει κανείς και οι διπλανοί τους συνήθως «παίρνουν το μήνυμα» και ανταποκρίνονται κατάλληλα, αφήνοντάς τους ήσυχους. Αυτό είναι μια ανταλλαγή επικοινωνίας στον ίδιο το βαθμό που είναι και μια ζωηρή συζήτηση!

Επίσης, δεν μπορούμε να πούμε ότι επικοινωνία υπάρχει μόνο όταν είναι ηθελημένη, συνειδητή ή επιτυχής, δηλαδή όταν έχει ως συνέπεια την αμοιβαία κατανόηση. Το αν το μήνυμα που στέλνει κάποιος λαμβάνεται από κάποιον άλλο δεν αποτελεί παράγοντα που καθορίζει τη μη ύπαρξη επικοινωνίας.

Επομένως: Κανείς δεν μπορεί να μην επικοινωνεί ή όλα είναι επικοινωνία.

Επιπλέον, μια επικοινωνία όχι μόνο μεταβιβάζει πληροφορίες, αλλά, ταυτόχρονα, επιβάλλει συμπεριφορά. Δηλαδή, η επικοινωνία έχει δύο λειτουργίες, την πλευρά της «αναφοράς» και την πλευρά της «εντολής». Η πλευρά της «αναφοράς» ενός μηνύματος μεταβιβάζει πληροφορίες και αποτελεί το περιεχόμενο του μηνύματος, δηλαδή τι λέμε. Από την άλλη, η πλευρά της «εντολής» αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο πρέπει να εκληφθεί το μήνυμα και αναφέρεται στη σχέση των ατόμων που επικοινωνούν.

Για παράδειγμα, όταν μαθαίνουμε οδήγηση, τα μηνύματα: «Είναι σημαντικό να αφήνεις το συμπλέκτη του αυτοκινήτου σιγά και μαλακά» και «Άφησε απλώς το συμπλέκτη, θα αναπτύξεις αμέσως ταχύτητα» έχουν κατά προσέγγιση το ίδιο πληροφοριακό περιεχόμενο (πλευρά της αναφοράς), ωστόσο, προφανώς και ορίζουν πολύ διαφορετικές σχέσεις μεταξύ των ατόμων που επικοινωνούν. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι σχέσεις σπάνια ορίζονται εσκεμμένα ή με πλήρη επίγνωση. Με λίγα λόγια, όταν οι άνθρωποι επικοινωνούν, σχολιάζουν αναπόφευκτα τη σχέση τους.

Συνεπώς: Κάθε επικοινωνία έχει δύο πλευρές: την πλευρά του περιεχομένου και την πλευρά της σχέσης.

Μια άλλη βασική διάσταση της επικοινωνίας είναι ότι συντελείται ταυτόχρονα σε δύο επίπεδα: το ψηφιακό επίπεδο και το αναλογικό επίπεδο. Το ψηφιακό επίπεδο αφορά το λεκτικό κομμάτι της επικοινωνίας και το αναλογικό επίπεδο συνδέεται με το μη λεκτικό κομμάτι της επικοινωνίας. Το λεκτικό κομμάτι της επικοινωνίας αφορά το τι λέγεται και το αναλογικό/μη-λεκτικό τον τρόπο με τον οποίο λέγεται.

Τι είναι όμως αναλογική επικοινωνία; Η απάντηση είναι απλή: είναι ουσιαστικά κάθε μη λεκτική επικοινωνία. Ωστόσο, ο όρος αυτός είναι παραπλανητικός, επειδή συχνά ταυτίζεται μόνο με τις κινήσεις του σώματος. Ξέρουμε, ωστόσο, όμως ότι στοιχεία όπως, η στάση του σώματος, οι χειρονομίες, η έκφραση του προσώπου, η διαβάθμιση και η ένταση της φωνής, ο ρυθμός της ομιλίας, η σειρά/ακολουθία όσων λέγονται εμπλουτίζουν σημαντικά το περιεχόμενο όσων λέμε εμείς ή ο συνομιλητής μας.

Μάλιστα, φαίνεται ότι συχνά η αναλογική επικοινωνία παραπέμπει πιο άμεσα σε αυτό που αντιπροσωπεύει. Αυτό μπορούμε να το καταλάβουμε με το εξής παράδειγμα: Αν ακούσουμε κάποιον να μιλά μια ξένη γλώσσα στο ραδιόφωνο, δεν θα επιτύχουμε την κατανόησή της. Ωστόσο, αν βλέπουμε κάποιον να μιλά μια ξένη γλώσσα, είναι πιθανότερο να μπορέσουμε να αντλήσουμε κάποιες βασικές πληροφορίες από την παρακολούθηση της «αναλογικής» γλώσσας.

Επομένως: Οι άνθρωποι επικοινωνούν ψηφιακά (λεκτικά) & αναλογικά (μη λεκτικά).

από την Άννα Ιωαννίδου, MSc Σχολική & Εξελικτική Ψυχολόγο

Παραπομπές:
Ivey, Gluckstern & Ivey «Συμβουλευτική μέθοδος πρακτικής προσέγγισης» Εκδόσεις: Ελληνικά Γράμματα.

Watzlawick, Bavelas & Jackson «Ανθρώπινη επικοινωνία και οι επιδράσεις της στη συμπεριφορά» Εκδόσεις: Ελληνικά Γράμματα.

http://enarthro.blogspot.gr/

  • <p>Υπάρχει μια ιδιότητα της συμπεριφοράς που, αν και θεμελιώδης, συχνά παραγνωρίζεται από τους περισσότερους από εμάς: Η συμπεριφορά δεν έχει αντίθετο.</p>
Η ιστορία του Μικρού Πρίγκιπα είναι ένα μαγικό παραμύθι γραμμένο για μικρούς και μεγάλους. Ένα παραμύθι διαχρονικό, αφού εδώ και πενήντα τέσσερα χρόνια αφήνει με τον ίδιο τρόπο άφωνους από συγκίνηση όσους το διαβάζουν. Η συγκεκριμένη έκδοση δημιουργήθηκε ύστερα από την επιθυμία του Ινστιτούτου Εξυπερύ και την πρότασή τους στον διεθνούς φήμης κομίστα Ζοάν Σφαρ να δημιουργήσει ένα κόμικ βασισμένο στα αυθεντικά κείμενα του έργου.

O Σφαρ αποδέχτηκε αυτή την πρόταση-πρόκληση και με την άψογη τεχνική του και τον σεβασμό στο πρωτότυπο έργο του Σαιντ-Εξυπερύ προσφέρει στο αναγνωστικό κοινό μια εξαιρετικής αισθητικής γραφιστική ερμηνεία.

Ο Μικρός Πρίγκιπας προκαλεί τον πιλότο να ανακαλύψει ξανά τον κόσμο των ενηλίκων με τα μάτια ενός παιδιού και ο Σφαρ προκαλεί τους αναγνώστες να ξαναδιαβάσουν το θεμελιώδες αυτό έργο μέσα από τα σκίτσα του.

Εκδόσεις: Πατάκη
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Αντουάν ντε Σαιντ Εξυπερύ
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ: Ζοάν Σφαρ

πηγή: www.newstime.gr

Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/12/blog-post_23.html

  • <p>Το βιβλίο του Μικρού Πρίγκιπα με την καταπληκτική εικονογράφηση σε κόμικ αποτελεί μια προσωπική επιλογή για κάθε παιδί.</p>
Η 20χρονη Sophie Aldridge δεν είχε καταλάβει ότι ήταν έγκυος τους τελευταίους σχεδόν εννέα μήνες, αφού δεν είχε πάρει κιλά, δεν είχε συμπτώματα και συνέχιζε να διασκεδάζει και να πηγαίνει σε πάρτι με τους φίλους της.

“Ξέρω ότι μπορεί να ακούγεται πραγματικά χαζό σε μερικούς ανθρώπους, αλλά ειλικρινά δεν είχα ιδέα ότι ήμουν έγκυος. Δεν είχα κανένα σύμπτωμα. Ποτέ δεν είχα πρωινή ναυτία, δεν πήρα καθόλου βάρος, είχα κανονική έμμηνο ρύση και ποτέ δεν θέλησα κάτι περίεργο να φάω”, λέει η κοπέλα.

Και συνεχίζει: “Φορούσα κοντά μπλουζάκια και μίνι φούστες. Δεν ένιωσα ποτέ το μωρό να κουνιέται ή να κλωτσά. Επειδή δεν είχα αντιληφθεί την εγκυμοσύνη, συνέχιζα να βγαίνω με τους φίλους μου και να καταναλώνω αλκοόλ. Έτσι, το να γεννήσω, με τον τρόπο που έγινε, ήταν πολύ τρομακτικό. Ήταν ένα μεγάλο σοκ για όλους, όταν ξαφνικά γύρισα σπίτι με ένα μωρό”.

Η Sophie εξηγεί ότι τίποτα δεν φαινόταν να πηγαίνει στραβά, μέχρι τον προηγούμενο Νοέμβρη, που ξύπνησε μέσα στη νύκτα με έντονους πόνους στην πλάτη. Νόμιζε ότι ήταν πόνοι περιόδου. Το επόμενο πρωί, η μητέρα της την πήγε στο νοσοκομείο, όπου της χορηγήθηκε παυσίπονη ένεση και πήρε εξιτήριο, αφού οι γιατροί δεν κατάλαβαν τι πραγματικά συνέβαινε.

Λίγες ώρες αργότερα ο πόνος έγινε τόσο δυνατός που κάλεσε ασθενοφόρο. Κατά τη μεταφορά της είπε στον τραυματιοφορέα ότι ένιωθε βρεγμένη και γρήγορα αυτός κατάλαβε ότι είχαν σπάσει τα νερά της.

“Όλα έγιναν τόσο γρήγορα, που δεν είχα τον χρόνο να καταλάβω τι ακριβώς συνέβαινε. Γέννησα μέσα σε μόλις μισή ώρα”.

Χωρίς να έχουν εξασφαλίσει τίποτα για το αγοράκι που ήρθε στον κόσμο, τον Thomas, η οικογένεια και οι φίλοι της κοπέλας έτρεξαν για να αγοράσουν όλα τα απαραίτητα.

“Όταν γέννησα δεν είχα αγοράσει ούτε μία πάνα. Πόσο μάλλον ρούχα, ή καρότσι ή κούνια. Όταν γύρισα σπίτι από το νοσοκομείο οι φίλοι μου και η οικογένειά μου είχαν μαζέψει όλα χρειαζόμουν εγώ και ο Thomas. Το βρήκα πολύ ευγενικό”.

Σήμερα λέει ότι είναι ευτυχισμένη και ότι δεν θα άλλαζε τίποτα από όσα πέρασε.

“Κατά κάποιο τρόπο είμαι τόσο χαρούμενη που συνέβησαν όλα αυτά. Δεν θα άλλαζα με τίποτα στον κόσμο τον Thomas. Μου αρέσει να τον φωνάζω το 'μικρό θαύμα μου'”.

  • <p>Νόμιζε ότι ήταν πόνοι περιόδου και πήγε στο νοσοκομείο γιατί πονούσε πολύ η πλάτη της. Πήρε εξιτήριο, αφού οι γιατροί δεν μπόρεσαν να βρουν την αιτία του πόνου. Αργότερα, οι πόνοι έγιναν αφόρητοι και η κοπέλα επέστρεψε στα επείγοντα, με τη βοήθεια ασθενοφόρου. Μισή ώρα αργότερα έφερε στον κόσμο ένα υγιέστατο αγοράκι!</p>
“Ήταν πολύ γερό το παιδί μου. Το έχασα μέσα σε δύο μέρες και φταίνε αυτοί. Θέλω το παιδί μου να βρει δικαίωση”, φώναξε οργισμένη η 34χρονη μητέρα του βρέφους, εξαπολύοντας δριμύ κατηγορώ σε βάρος των γιατρών, ειδικά του διευθυντή της Βέροιας και της νοσηλεύτριας. “Δεν έκαναν απολύτως τίποτε, δεν του έδωσαν νερό, ορό, αντιβίωση, μόνο ένα αντιπυρετικό και μία μάσκα”, είπε και συγκλόνισε όλο το δικαστήριο όταν έδειξε τις φωτογραφίες του μικρού Γιαννάκη από τα πρώτα του και μοναδικά γενέθλια.

Λίγες ημέρες μετά, από μία απλή γαστρεντερίτιδα έφτασε να υποστεί σηψαιμία μετά την αφυδάτωση και να χάσει τη ζωή του ύστερα από δεκαήμερη νοσηλεία στη μονάδα εντατικής θεραπείας του Ιπποκράτειου νοσοκομείου.

Η χαροκαμένη μάνα περιέγραψε ό,τι συνέβη από την ώρα που το παιδί της χρειάστηκε να εξεταστεί στα εξωτερικά ιατρεία του νοσοκομείου Βέροιας και στη συνέχεια όταν νοσηλεύτηκε.

“Μου συμπεριφερόταν σαν να είμαι μια τρελή που θέλει ειδική μεταχείριση. Όταν είπα ότι το παιδί διψούσε και ήθελε υγρά, μου απάντησε ότι η καλύτερη θεραπεία για τη γαστρεντερίτιδα ήταν να μη δοθούν καθόλου υγρά, ενώ η γιατρός νωρίτερα μου συνέστησε να δίνω γάλα. Έβλεπε το μωρό τον ορό που είχε ένα άλλο παιδάκι και σαν να μου έλεγε ότι θέλει νερό”, ανέφερε η γυναίκα. Αλλά και για τον διευθυντή της παιδιατρικής κλινικής στη Βέροια υποστήριξε πως “έδειχνε ότι δεν ήταν ικανός να κάνει εξετάσεις. Μας είπε μόνο ‘θα το φτιάξουμε’, σαν να ήταν το παιδί μου δεν ξέρω τι”.

ΧΑΘΗΚΕ ΑΔΙΚΑ

Η αντίστροφή μέτρηση για τη ζωή του 12μηνου αγοριού ξεκίνησε στις 6 Μαρτίου 2010, όταν παρουσίασε ήπια αδιαθεσία. Επειδή ο ιδιώτης παιδίατρος που το παρακολουθούσε έλειπε εκτός Κοζάνης, οι γονείς απευθύνθηκαν στα δύο νοσοκομεία του νομού (Κοζάνης και Πτολεμαΐδας), διαπιστώνοντας πως δεν λειτουργούν οι παιδιατρικές κλινικές τους. Αναγκάστηκαν να το διακομίσουν στη Βέροια, όπου σύμφωνα με το κατηγορητήριο καταγράφηκαν οι βασικές παραλείψεις του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού.

“Παρότι το βρέφος παρέμενε εμπύρετο, ανήσυχο, αδυνατώντας να κοιμηθεί, έκανε εμετό και στην πορεία εμφάνισε γογγυσμό, ταχύπνοια και ταχυκαρδία και διαρκώς η γενικότερη εικόνα του από τη στιγμή της εισαγωγής του διαρκώς χειροτέρευε, η μόνη θεραπευτική αντιμετώπιση που είχε συστηθεί από τον διευθυντή της κλινικής ήταν η χορήγηση αντιπυρετικού φαρμάκου”, τονίζεται στο κατηγορητήριο.

Λόγω της επιδείνωσης της κατάστασης που παρατήρησε ο πατέρας του παιδιού, όπως κατέθεσε χθες στο δικαστήριο, ζήτησαν να εξεταστεί από άλλους γιατρούς. “Ρώτησα τον διευθυντή μήπως πρέπει να πάει αλλού το παιδί και αυτός μου απάντησε ‘κι εγώ αυτό σκέφτομαι’”, κατέθεσε ο πατέρας του άτυχου αγοριού, περιγράφοντας κι αυτός ό,τι συνέβη στις τραγικές τελευταίες ημέρες της ζωής του παιδιού. Έτσι, διακομίστηκε με ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο Ειδικών Παθήσεων, όπου έμεινε λίγες ώρες, και λόγω της επιδείνωσής του στη ΜΕΘ του Ιπποκρατείου, όπου κατέληξε στις 17 Μαρτίου.

Η δίκη διακόπηκε και συνεχίζεται την προσεχή Πέμπτη 10/4/2014.

Πηγή: makthes.gr
(ρεπορτάζ από την εφημερίδα "Μακεδονία", του Κώστα Καντούρη)

  • <p>Στο εδώλιο του δικαστηρίου κάθονται κατηγορούμενοι για ανθρωποκτονία από αμέλεια ο διευθυντής της παιδιατρικής κλινικής Βέροιας, μία νοσηλεύτρια, ο επιμελητής του Νοσοκομείου Ειδικών Παθήσεων Θεσσαλονίκης και ο διευθυντής του.</p>
Η 27χρονη Ντάνα Χένρι είχε ένα θρόμβο στην περιοχή των ωοθηκών ο οποίος της προκάλεσε πρόβλημα στην κυκλοφορία του αίματος με αποτέλεσμα να λιποθυμήσει.

Όταν έγινε αυτό, ο μικρός Ρίλεϊ είχε την ευφυΐα να σχηματίσει τον αριθμό 999 που είναι το νούμερο για τα έκτακτα περιστατικά της Βρετανίας λέγοντας ότι «η μαμά είναι στο πάτωμα, κοιμήθηκε»

Η υπηρεσία κατάλαβε ότι κάτι δεν πάει καλά και έστειλε αμέσως ασθενοφόρο στο σπίτι τους το οποίο μετέφερε τη γυναίκα στο νοσοκομείο.

Η Ντάνα τον χαρακτηρίζει πλέον «ο μικρός ήρωας της μαμάς» καθώς οι γιατροί που την εξέτασαν της είπαν ότι αν έμενε για πολύ ώρα ακόμα αβοήθητη, τότε θα έμπαινε σε μεγάλο κίνδυνο η ζωή της.

Οι γονείς του Ρίλεϊ είπαν στο BBC ότι έχουν εξηγήσει στα δυο τους παιδιά ότι «αν η μαμά και ο μπαμπάς φαίνονται να κοιμούνται και δεν μπορείτε να μας ξυπνήσετε, να καλέσετε στο τηλέφωνο το 999».

«Είχαμε πει στα παιδιά τι πρέπει να κάνουν αν συνέβαινε κάτι σε εμάς, αλλά είναι πολύ μικρά και δεν πιστεύαμε ποτέ ότι θα τα κατάφερναν στην πράξη. Κάποια στιγμή άκουσα τον ήχο από το περιπολικό, και σύρθηκα προς την πόρτα, αλλά εκεί κατέρρευσα ξανά. Είμαι πολύ περήφανη για τον Ρίλευ», δήλωσε στο BBC η Ντάνα Χένρι.

Οι γιατροί, εντυπωσιασμένοι από την κίνηση του 2χρονου αγοριού του χάρισαν ένα αρκουδάκι με στολή γιατρού αλλά και ένα πιστοποιητικό – έπαινο.

  • <p></p><p><span style="background-color:#FFFFFF"><span style="color:#333333">
    </span></span><span style="font-family:Arial"><span style="background-color:#FFFFFF"><span style="color:#333333">Τυχαίο γεγονός, εξυπνάδα ή θαύμα; Ό,τι και απ’ όλα αυτά να ισχύει, η ουσία είναι πως ο 2χρονος Ρίλεϊ από το Λέστερ της Αγγλίας, έσωσε τη μητέρα του τηλεφωνώντας στα</span></span></span><span style="font-family:Arial"> επείγοντα!</span></p>
Μια μερίδα επιστημόνων υποστηρίζει πως η παρέμβαση στη φυσική ροή της γέννησης έχει ουσιαστικές αρνητικές συνέπειες, σε σωματικό και ψυχικό επίπεδο, για τη μητέρα και το μωρό, αυξάνεται ο αριθμός των γυναικών που υποφέρουν από επιλόχεια κατάθλιψη, ο θηλασμός αναστέλλεται και επηρεάζεται η ανάπτυξη του πολύτιμου πρώιμου δεσμού μαμάς-παιδιού.

Μιλάμε με την Ευαγγελία Χρηστάκου, Μ.Sc. ανεξάρτητη μαία, για το φυσικό τοκετό και τον τοκετό κατ' οίκον, αντιπρόεδρο του Σωματείου «Ευτοκία», τηλ. 210-6844201, που πορεύεται σ' αυτή την προσπάθεια, στηρίζει, πληροφορεί, συνοδεύει τις μητέρες/τα ζευγάρια στα πρώτα βήματα της γονεϊκότητας, για να καλωσορίζουν τα μωρά τους με φυσικό και αβίαστο τρόπο, συνειδητά και υπεύθυνα.

- Τοκετός στο σπίτι;

«Εργάζομαι στο χώρο της μαιευτικής από το 2000, έχοντας βοηθήσει πολλές γυναίκες να φέρουν στον κόσμο τα παιδιά τους -και στο μαιευτήριο αλλά και στο σπίτι. Ο τοκετός στο σπίτι είναι ακόμα μία επιλογή που έχει μια γυναίκα σχετικά με τον τόπο διεξαγωγής του τοκετού της, εφ' όσον πληρούνται οι προϋποθέσεις για έναν ασφαλή τοκετό για μητέρα και βρέφος».

- Οι προϋποθέσεις;

«Αυτόματη έναρξη του τοκετού μεταξύ 37ης και 41ης εβδομάδας κύησης, απουσία παθολογίας κατά τη διάρκεια της κύησης (γίνεται ενδελεχής εργαστηριακός και υπερηχογραφικός έλεγχος καθ' όλη τη διάρκειά της), η προβολή του εμβρύου να είναι κεφαλική, ασφαλής απόσταση της οικίας του ζευγαριού από μαιευτήριο, επιθυμία της επιτόκου-ζευγαριού».

- Γιατί στο σπίτι;

«Για να νιώσει το ζευγάρι την ομορφιά και την οικειότητα του χώρου τους, για να έχει την ευχαρίστηση να έχουν κοντά τους ανθρώπους που τους επέλεξαν και έχουν ανάγκη τη συμπαράστασή τους, για να είναι αυτοί οι οικοδεσπότες και εμείς οι "ειδικοί" επισκέπτες, για να μην είναι υποχρεωμένη η επίτοκος να είναι ξαπλωμένη συνέχεια ώστε να νιώθει σαν ασθενής, για να μην υποστεί το ρίσκο των περιττών ιατρικών πρακτικών, για να μην υποστούν (η μητέρα και το μωρό) την επίδραση των φαρμακευτικών ουσιών, για να πάρει εκείνη πρώτη στην αγκαλιά της το παιδί της και να το κρατήσει κοντά της όσο θέλει, γιατί αυτή η μεγάλη γιορτή να γίνει στο σπίτι τους. Είναι τα πρώτα γενέθλια του παιδιού τους».

- Πώς γίνεται;

«Στο σπίτι είμαστε πάντα δύο μαίες και ο γιατρός της ομάδας είναι ενήμερος για την πρόοδο του τοκετού και σε αναμονή σε περίπτωση μεταφοράς στο μαιευτήριο. Οι μαίες φέρνουμε στο σπίτι τον απαραίτητο εξοπλισμό που θα χρειαστούμε και αναλαμβάνουμε και την έκδοση των εγγράφων τόσο για τον ασφαλιστικό φορέα, για την είσπραξη του επιδόματος τοκετού, όσο και για τη δήλωση γέννησης του νεογέννητου στο ληξιαρχείο από τους γονείς».

- Βρίσκει υποστηρικτές;

«Ο φυσικός τοκετός και κατ' επέκταση και ο τοκετός στο σπίτι κερδίζουν ολοένα και περισσότερο έδαφος και στη χώρα μας εξαιτίας της γενικότερης τάσης επαναφοράς των νέων ανθρώπων στη φύση, αλλά και της δυσαρέσκειας των γυναικών για την τόσο μεγάλη ιατρικοποίηση του τοκετού που έχει σαν συνέπεια την υπερβολική αύξηση των καισαρικών τομών.

Σε πολλές χώρες της Ευρώπης ο τοκετός στο σπίτι έχει μεγάλη απήχηση και υποστηρίζεται ακόμα και από τα κρατικά συστήματα υγείας και γι' αυτό και τα ποσοστά είναι μεγάλα (π.χ. Ολλανδία πάνω από 35%). Στη χώρα μας ο αριθμός των τοκετών κατ' οίκον δεν είναι πάνω από 150 ανά έτος».

Πηγή: Ελευθεροτυπία

  • <p>«Μόνο αν υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος δικαιολογείται να παρέμβει κανείς στη φυσική πορεία μιας γέννας». Αυτό υποστηρίζει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, που εκφράζει τις επιφυλάξεις του για την ιατρικοποίηση της γέννας, που έχει οδηγήσει σε αδικαιολόγητα υψηλό ποσοστό καισαρικών και παρεμβάσεων στον τοκετό.</p>
Επιπλέον, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, σε αντίθεση με τη διαδεδομένη πεποίθηση, το φάρμακο δεν μπορεί να περιορίσει τον κίνδυνο αποβολών και θνησιγένειας (γέννησης νεκρού μωρού).

Στην έρευνα, τα ευρήματα της οποίας δημοσιεύθηκαν στην ιατρική επιθεώρηση «The Lancet», συμμετείχαν περισσότερες από 1.000 γυναίκες, οι οποίες είχαν ιστορικό αποβολής. Για τις ανάγκες της μελέτης οι επιστήμονες χώρισαν τις εθελόντριες σε δύο ομάδες και τις παρακολούθησαν για ένα διάστημα 6 μηνών. Στο ένα γκρουπ χορηγούσαν καθημερινά χαμηλή δόση ασπιρίνης, ενώ στο άλλο γκρουπ έδιναν εικονικό φάρμακο (placebo).

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι δεν υπήρξε διαφορά στα ποσοστά αποβολών ανάμεσα στις δύο ομάδες. Ωστόσο, βρήκαν ότι οι γυναίκες που είχαν βιώσει μία πρόσφατη αποβολή και που ελάμβαναν καθημερινά ένα δισκίο ασπιρίνης είχαν αυξημένες πιθανότητες να συλλάβουν και να γεννήσουν το μωρό τους.

Από το σύνολο των εθελοντριών που ελάμβανε ασπιρίνη κατάφερε να συλλάβει το 78% έναντι του 66% των γυναικών, που έπαιρναν placebo. Επιπλέον, οι γυναίκες που είχαν ήδη μία πρόσφατη αποβολή και έπαιρναν ασπιρίνη γέννησαν το μωρό τους σε ποσοστό 62% έναντι του 53% όσων έπαιρναν εικονικό φάρμακο.

Πλέον, οι ειδικοί ευελπιστούν ότι η ασπιρίνη θα μπορούσε να βοηθήσει και άλλες υπο-ομάδες γυναικών να συλλάβουν.

  • <p>Οι ερευνητές από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας των ΗΠΑ βρήκαν ότι η <strong>ασπιρίνη</strong> βελτιώνει τη ροή του αίματος στη μήτρα, καθιστώντας με αυτόν τον τρόπο πιο πιθανή τη σύλληψη.</p>

Account

Navigation

Αναζήτηση

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.