Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Η στιγμή που ένα μωρό λέει την πρώτη του λέξη είναι μία από τις πιο συγκινητικές εμπειρίες για κάθε γονιό.
Ωστόσο, η ανάπτυξη της ομιλίας δεν ξεκινά όταν ακουστεί η πρώτη λέξη.
Είναι μια μακρά διαδικασία που αρχίζει από τη γέννηση, μέσα από την ακοή, την παρατήρηση, το παιχνίδι και την καθημερινή επικοινωνία.
Πριν το μωρό πει «μαμά» ή «μπαμπά», έχει ήδη περάσει από πολλά μικρά στάδια μάθησης.
Μαθαίνει να αναγνωρίζει φωνές, να πειραματίζεται με ήχους, να μιμείται εκφράσεις και σταδιακά να συνδέει τις λέξεις με ανθρώπους, αντικείμενα και συναισθήματα.
Κάθε παιδί αναπτύσσεται με τον δικό του ρυθμό.
Κάποια μωρά μιλούν νωρίτερα, ενώ άλλα χρειάζονται περισσότερο χρόνο.
Αυτό που έχει σημασία είναι η συνολική εξέλιξη της επικοινωνίας και η σταδιακή πρόοδος.
Η υποστήριξη των γονιών μέσα από απλές καθημερινές στιγμές μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά στην ανάπτυξη της γλώσσας.
👶 Η Ανάπτυξη Της Ομιλίας Ξεκινά Από Τη Γέννηση
Από τις πρώτες ημέρες της ζωής του, το μωρό επικοινωνεί, ακόμη κι αν δεν χρησιμοποιεί λέξεις.
Το κλάμα, οι εκφράσεις του προσώπου, οι κινήσεις και οι ήχοι αποτελούν τους πρώτους τρόπους έκφρασης.
Σταδιακά, το μωρό:
μαθαίνει να αναγνωρίζει τη φωνή των γονιών του,
αντιδρά σε διαφορετικούς ήχους,
παρατηρεί τις κινήσεις του στόματος όταν κάποιος μιλά,
προσπαθεί να μιμηθεί ήχους.
Η ομιλία είναι αποτέλεσμα πολλών δεξιοτήτων που αναπτύσσονται παράλληλα, όπως η ακοή, η μνήμη, η κοινωνική επαφή και ο έλεγχος των μυών του στόματος.
🍼 0–3 Μηνών: Οι Πρώτοι Ήχοι Επικοινωνίας
Τους πρώτους μήνες, το μωρό επικοινωνεί κυρίως μέσα από το κλάμα και τις αντιδράσεις του.
Σταδιακά μπορεί να αρχίσει να:
κάνει μικρούς ήχους,
χαμογελά όταν ακούει γνώριμες φωνές,
ανταποκρίνεται όταν του μιλούν,
προσπαθεί να «συνομιλήσει» με ήχους.
Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν μιλώντας συχνά στο μωρό, τραγουδώντας και απαντώντας στους ήχους που κάνει.
Ακόμη και αν το μωρό δεν καταλαβαίνει τις λέξεις, μαθαίνει τον ρυθμό, τον τόνο και τη μελωδία της γλώσσας.
👄 4–6 Μηνών: Το Στάδιο Του Βαβίσματος
Σε αυτή την ηλικία πολλά μωρά ξεκινούν το γνωστό βάβισμα.
Αρχίζουν να πειραματίζονται με ήχους όπως:
«ααα»,
«μπα»,
«μα»,
«γκα».
Το μωρό ανακαλύπτει ότι μπορεί να χρησιμοποιεί τη φωνή του και συχνά επαναλαμβάνει ήχους επειδή του προκαλούν ενδιαφέρον.
Σε αυτό το στάδιο είναι σημαντικό οι γονείς να ανταποκρίνονται.
Όταν το μωρό κάνει έναν ήχο και ο γονιός απαντά, δημιουργείται ένας πρώτος διάλογος.
Μπορείτε να:
μιμηθείτε τους ήχους του,
χαμογελάτε όταν προσπαθεί να επικοινωνήσει,
μιλάτε αργά και καθαρά.
Έτσι το μωρό καταλαβαίνει ότι η επικοινωνία είναι μια διαδικασία ανταλλαγής.
👶 7–12 Μηνών: Περισσότεροι Ήχοι Και Προσπάθειες Επικοινωνίας
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η επικοινωνία γίνεται πιο έντονη.
Το μωρό μπορεί να:
συνδυάζει περισσότερους ήχους,
μιμείται τον τρόπο που μιλούν οι άλλοι,
δείχνει αντικείμενα που θέλει,
χρησιμοποιεί χειρονομίες,
καταλαβαίνει απλές λέξεις και φράσεις.
Πολλά μωρά αρχίζουν να λένε ήχους που μοιάζουν με λέξεις, όπως «μαμά» ή «μπαμπά».
Στην αρχή όμως μπορεί να μην χρησιμοποιούν πάντα αυτές τις λέξεις με συγκεκριμένη σημασία.
Το σημαντικό είναι ότι το παιδί μαθαίνει πως οι ήχοι μπορούν να μεταφέρουν μηνύματα.
🧸 12–18 Μηνών: Οι Πρώτες Λέξεις Με Νόημα
Μετά τον πρώτο χρόνο ζωής, πολλά παιδιά αρχίζουν να χρησιμοποιούν τις πρώτες πραγματικές λέξεις.
Μπορεί να λένε:
μαμά,
μπαμπά,
νερό,
νάνι,
όχι,
γάλα.
Το λεξιλόγιο στην αρχή είναι μικρό, αλλά αυξάνεται σταδιακά.
Οι γονείς μπορούν να ενισχύσουν την ανάπτυξη:
ονομάζοντας αντικείμενα της καθημερινότητας,
διαβάζοντας μικρά βιβλία,
επαναλαμβάνοντας λέξεις,
ενθαρρύνοντας κάθε προσπάθεια επικοινωνίας.
Κάθε νέα λέξη είναι ένα σημαντικό βήμα προς την ανεξάρτητη έκφραση.
🗣️ 18–24 Μηνών: Η Μεγάλη Ανάπτυξη Του Λεξιλογίου
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, πολλά παιδιά παρουσιάζουν σημαντική πρόοδο στην ομιλία τους.
Το λεξιλόγιό τους αυξάνεται και αρχίζουν να χρησιμοποιούν τις λέξεις με μεγαλύτερη σκοπιμότητα.
Το παιδί μπορεί να:
μαθαίνει νέες λέξεις καθημερινά,
ονομάζει γνώριμα αντικείμενα,
ζητά αυτό που θέλει με λέξεις,
συνδυάζει δύο λέξεις μαζί, όπως «θέλω νερό» ή «μαμά έλα»,
καταλαβαίνει απλές οδηγίες.
Η κατανόηση συνήθως προηγείται της ομιλίας.
Ένα παιδί μπορεί να καταλαβαίνει πολύ περισσότερα από όσα μπορεί ακόμη να εκφράσει.
Για αυτό είναι σημαντικό οι γονείς να συνεχίζουν να μιλούν στο παιδί, χωρίς να το πιέζουν να επαναλαμβάνει λέξεις.
👧 2–3 Ετών: Από Τις Λέξεις Στις Μικρές Προτάσεις
Σε αυτή την ηλικία, η ομιλία εξελίσσεται γρήγορα.
Το παιδί αρχίζει να δημιουργεί μικρές προτάσεις και να συμμετέχει περισσότερο σε συζητήσεις.
Μπορεί να:
συνδυάζει περισσότερες λέξεις,
κάνει ερωτήσεις,
περιγράφει απλές εμπειρίες,
εκφράζει ανάγκες και συναισθήματα,
χρησιμοποιεί περισσότερο τη φαντασία του στο παιχνίδι.
Οι συζητήσεις με τους γονείς, τα παραμύθια και το παιχνίδι ρόλων βοηθούν σημαντικά στην ανάπτυξη της γλώσσας.
Δεν χρειάζεται οι γονείς να διορθώνουν κάθε λάθος.
Είναι προτιμότερο να επαναλαμβάνουν τη σωστή λέξη μέσα σε μια φυσική συζήτηση.
🧠 Τι Επηρεάζει Την Ανάπτυξη Της Ομιλίας;
Η ανάπτυξη της ομιλίας επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες και κάθε παιδί έχει τη δική του πορεία.
Σημαντικό ρόλο παίζουν:
Η ακοή: Το παιδί χρειάζεται να ακούει καθαρά τους ήχους για να μπορέσει να τους μιμηθεί.
Η καθημερινή επικοινωνία: Οι συζητήσεις με τους γονείς προσφέρουν πολύτιμα γλωσσικά ερεθίσματα.
Το παιχνίδι: Μέσα από το παιχνίδι το παιδί μαθαίνει λέξεις και έννοιες.
Η προσωπικότητα: Κάποια παιδιά είναι πιο παρατηρητικά και μιλούν όταν νιώσουν έτοιμα.
Το περιβάλλον: Ένα πλούσιο σε επικοινωνία περιβάλλον ενισχύει την ανάπτυξη.
Το πιο σημαντικό είναι να υπάρχει ενθάρρυνση και όχι πίεση.
👨‍👩‍👧 Πώς Μπορούν Οι Γονείς Να Ενισχύσουν Την Ομιλία Του Μωρού;
Η ανάπτυξη της γλώσσας δεν χρειάζεται ειδικά μαθήματα στα πρώτα χρόνια.
Η καθημερινή επαφή είναι το πιο σημαντικό «εργαλείο».
Μερικές απλές πρακτικές:
🗣️ Μιλήστε στο μωρό από νωρίς
Περιγράψτε τι κάνετε, τι βλέπετε και τι συμβαίνει γύρω σας.
📚 Διαβάστε παραμύθια
Ακόμη και αν το παιδί είναι μικρό, ακούει τον ρυθμό της γλώσσας και εμπλουτίζει σταδιακά το λεξιλόγιό του.
🎵 Τραγουδήστε μαζί
Τα τραγούδια βοηθούν το παιδί να αναγνωρίζει ήχους και επαναλήψεις.
😊 Δώστε χρόνο για απάντηση
Όταν μιλάτε στο παιδί, περιμένετε να αντιδράσει. Έτσι μαθαίνει ότι η επικοινωνία είναι διάλογος.
🤍 Ενθαρρύνετε την προσπάθεια
Ακόμη κι αν η λέξη δεν ακούγεται τέλεια, δείξτε χαρά για την προσπάθειά του.
⚠️ Πότε Πρέπει Να Ζητήσουν Συμβουλή Οι Γονείς;
Κάθε παιδί αναπτύσσεται με διαφορετικό ρυθμό.
Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις όπου είναι καλό οι γονείς να συζητήσουν με τον παιδίατρο.
Ζητήστε συμβουλή εάν παρατηρείτε ότι το παιδί:
δεν αντιδρά σε ήχους ή στη φωνή σας,
δεν κάνει ήχους ή προσπάθειες επικοινωνίας ανάλογα με την ηλικία του,
δεν χρησιμοποιεί χειρονομίες για να δείξει αυτό που θέλει,
χάνει δεξιότητες που είχε ήδη αποκτήσει,
δεν δείχνει ενδιαφέρον για επικοινωνία.
Η έγκαιρη αξιολόγηση μπορεί να βοηθήσει το παιδί να λάβει την κατάλληλη υποστήριξη, εφόσον χρειάζεται.
🌿 Μικρές Συνήθειες Που Βοηθούν Την Ανάπτυξη Του Λόγου
🤍 Μιλάτε στο παιδί κατά τη διάρκεια των καθημερινών δραστηριοτήτων.
📖 Κάντε το διάβασμα μια ευχάριστη οικογενειακή συνήθεια.
🎲 Παίξτε παιχνίδια που περιλαμβάνουν ήχους, εικόνες και λέξεις.
👂 Ακούστε το παιδί και δώστε σημασία στις προσπάθειές του.
📱 Περιορίστε τον χρόνο παθητικής παρακολούθησης οθονών και προτιμήστε την πραγματική αλληλεπίδραση.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Το μωρό μαθαίνει τη γλώσσα πολύ πριν πει την πρώτη του λέξη.
🔦 Η φωνή των γονιών αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα γλωσσικά ερεθίσματα για το παιδί.
🔦 Τα μωρά επικοινωνούν αρχικά με βλέμμα, χαμόγελο, ήχους και κινήσεις.
🔦 Το παιχνίδι αποτελεί έναν φυσικό τρόπο εκμάθησης νέων λέξεων.
🔦 Η κατανόηση των λέξεων συνήθως αναπτύσσεται πριν από την ικανότητα ομιλίας.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: Όλα τα μωρά πρέπει να πουν την πρώτη τους λέξη στην ίδια ηλικία.
✔ Αλήθεια: Κάθε παιδί έχει τον δικό του ρυθμό ανάπτυξης. Υπάρχουν φυσιολογικές διαφορές στο πότε θα εμφανιστούν οι πρώτες λέξεις.
❌ Μύθος: Αν το παιδί δεν μιλάει πολύ νωρίς, σημαίνει ότι υπάρχει απαραίτητα πρόβλημα.
✔ Αλήθεια: Η ανάπτυξη της ομιλίας διαφέρει από παιδί σε παιδί. Αυτό που έχει σημασία είναι η συνολική εξέλιξη της επικοινωνίας και η πρόοδος με τον χρόνο.
❌ Μύθος: Τα μωρά μαθαίνουν να μιλούν μόνα τους χωρίς αλληλεπίδραση.
✔ Αλήθεια: Η καθημερινή επικοινωνία με τους γονείς, το παιχνίδι και η ανταπόκριση στους ήχους του παιδιού ενισχύουν σημαντικά την ανάπτυξη του λόγου.
❌ Μύθος: Αν το παιδί κάνει λάθη στις λέξεις, πρέπει να το διορθώνουμε συνεχώς.
✔ Αλήθεια: Η θετική ανταπόκριση βοηθά περισσότερο. Οι γονείς μπορούν απλώς να επαναλαμβάνουν τη σωστή λέξη φυσικά μέσα στη συζήτηση.
❌ Μύθος: Η ομιλία αφορά μόνο τις λέξεις.
✔ Αλήθεια: Η επικοινωνία περιλαμβάνει επίσης το βλέμμα, τις χειρονομίες, τις εκφράσεις και την προσπάθεια του παιδιού να συνδεθεί με τους άλλους.
❓ Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)
❓ Πότε λέει συνήθως ένα μωρό την πρώτη του λέξη;
Πολλά παιδιά λένε τις πρώτες λέξεις με νόημα περίπου γύρω στον πρώτο χρόνο ζωής, όμως υπάρχουν φυσιολογικές διαφορές.
❓ Πρέπει να ανησυχώ αν το μωρό μου λέει μόνο ήχους;
Όχι απαραίτητα. Οι ήχοι και το βάβισμα αποτελούν σημαντικά στάδια πριν από τις πρώτες λέξεις.
❓ Πώς μπορώ να βοηθήσω το μωρό μου να μιλήσει;
Μιλήστε του συχνά, διαβάστε βιβλία, τραγουδήστε και απαντήστε στις προσπάθειές του να επικοινωνήσει.
❓ Είναι φυσιολογικό ένα παιδί να καταλαβαίνει περισσότερα από όσα μπορεί να πει;
Ναι. Η κατανόηση της γλώσσας συχνά προηγείται της έκφρασης.
❓ Πότε πρέπει να απευθυνθώ σε ειδικό;
Αν έχετε ανησυχίες για την ακοή, την επικοινωνία ή την εξέλιξη της ομιλίας του παιδιού, είναι καλό να συμβουλευτείτε τον παιδίατρο.
📝 Βασικά Σημεία Που Πρέπει Να Θυμάστε
✔️ Η ανάπτυξη της ομιλίας ξεκινά από τη γέννηση και όχι με την πρώτη λέξη.
✔️ Το βάβισμα είναι ένα σημαντικό στάδιο προετοιμασίας για την ομιλία.
✔️ Η καθημερινή επικοινωνία με τους γονείς βοηθά το παιδί να αναπτύξει τη γλώσσα.
✔️ Κάθε παιδί έχει τον δικό του ρυθμό εξέλιξης.
✔️ Η αγάπη, η υπομονή και η αλληλεπίδραση είναι τα σημαντικότερα ερεθίσματα.
💛 Από Τους Πρώτους Ήχους Στις Πρώτες Λέξεις
Η ανάπτυξη της ομιλίας του μωρού είναι ένα συναρπαστικό ταξίδι γεμάτο μικρές κατακτήσεις.
Από το πρώτο χαμόγελο και τους πρώτους ήχους μέχρι τις πρώτες λέξεις και τις μικρές προτάσεις, κάθε στάδιο αποτελεί ένα σημαντικό βήμα στην επικοινωνία του παιδιού.
Οι γονείς δεν χρειάζεται να συγκρίνουν το παιδί τους με άλλα παιδιά ούτε να αγχώνονται για κάθε μικρή διαφορά.
Η πιο σημαντική βοήθεια είναι η καθημερινή παρουσία, η συζήτηση, το παιχνίδι και η δημιουργία ενός περιβάλλοντος γεμάτου αγάπη και επικοινωνία.
Κάθε ήχος που κάνει το μωρό, κάθε προσπάθεια να μιμηθεί μια λέξη και κάθε μικρή συζήτηση μαζί του είναι μέρος της μοναδικής διαδρομής του προς την ομιλία.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Θυμάστε ποια ήταν η πρώτη λέξη που είπε το μωράκι σας;
Πότε ξεκίνησε να κάνει τους πρώτους ήχους ή να προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί σας;
Μοιραστείτε τη δική σας εμπειρία και βοηθήστε κι άλλους γονείς να απολαύσουν αυτά τα ξεχωριστά αναπτυξιακά βήματα.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την προσωπική συμβουλή παιδιάτρου ή ειδικού ανάπτυξης.
Για οποιαδήποτε ανησυχία σχετικά με την ανάπτυξη της ομιλίας ή της επικοινωνίας του παιδιού σας, συμβουλευτείτε τον αρμόδιο επαγγελματία υγείας.
  • Το νεογνό της πρώτες εβδομάδες της ζωής του απλά παρατηρεί τους ήχους και δεν μπορεί να τους αρθρώσει, εκτός από μερικές κραυγές που δεν προορίζονται για επικοινωνία.
Υλικά
4 αυγά
120 γρ. ζάχαρη
150 γρ. μερέντα ή άλλο άλειμμα σοκολάτας
170 γρ. βούτυρο αγελάδος, λιωμένο
100 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
150 γρ. φουντούκια ή καρύδια, χοντροκομμένα

Μερίδες 9
Προετοιμασία 20΄
Ψήσιμο 30΄

Διαδικασία

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170° C.
Χτυπάμε στο μίξερ (πάγκου ή χειρός), σε δυνατή ταχύτητα, τη ζάχαρη με τα αυγά μέχρι να γίνει ένα πολύ αφράτο και λευκό μείγμα.

Συνεχίζοντας το χτύπημα, προσθέτουμε σταδιακά τη μερέντα, το λιωμένο βούτυρο και, τέλος, το αλεύρι και τους ξηρούς καρπούς.
Ρίχνουμε το μείγμα σε ένα μικρό αντικολλητικό ταψί διαστάσεων 20x20 εκ. (ή σε κανονικό ταψί, καλυμμένο με λαδόκολλα) και ψήνουμε στους 170° C για 30 λεπτά (όχι παραπάνω).
Το αφήνουμε να κρυώσει καλά και το κόβουμε σε κομμάτια.

gastronomos.gr
  • Το γλυκό που ξετρελαίνει μικρούς και μεγάλους. Αν επιχειρήσετε να το φτιάξετε θα εξαφανιστεί σε χρόνο ρεκόρ από το τραπέζι!
Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μη συμπεριφορά.
Δηλαδή, κανείς δεν μπορεί να μη συμπεριφέρεται.

Αν, λοιπόν, αποδεχτούμε ότι κάθε συμπεριφορά σε μια κατάσταση αλληλεπίδρασης έχει αξία μηνύματος, δηλαδή είναι επικοινωνία, συνεπάγεται ότι όσο και να προσπαθήσει κανείς, δεν μπορεί να μην επικοινωνεί.
Η δραστηριότητα ή η απραξία, τα λόγια ή η σιωπή, έχουν όλα αξία μηνύματος: επηρεάζουν άλλους και αυτοί οι άλλοι με τη σειρά τους δεν μπορούν να μην ανταποκριθούν σε αυτές τις επικοινωνίες και, συνεπώς, επικοινωνούν και οι ίδιοι.
Η απλή απουσία συζήτησης ή το να μη δίνουμε σημασία στον άλλο δεν αποτελούν εξαιρέσεις.

Για παράδειγμα, ο άνθρωπος που τρώει σε ένα εστιατόριο και κοιτάζει κατευθείαν μπροστά του, ο επιβάτης σε ένα τρένο που κάθεται με μάτια κλειστά, επικοινωνούν το ίδιο μήνυμα:
ότι δεν θέλουν να μιλήσουν σε κανέναν ούτε να τους μιλήσει κανείς και οι διπλανοί τους συνήθως «παίρνουν το μήνυμα» και ανταποκρίνονται κατάλληλα, αφήνοντάς τους ήσυχους.
Αυτό είναι μια ανταλλαγή επικοινωνίας στον ίδιο το βαθμό που είναι και μια ζωηρή συζήτηση!

Επίσης, δεν μπορούμε να πούμε ότι επικοινωνία υπάρχει μόνο όταν είναι ηθελημένη, συνειδητή ή επιτυχής, δηλαδή όταν έχει ως συνέπεια την αμοιβαία κατανόηση.
Το αν το μήνυμα που στέλνει κάποιος λαμβάνεται από κάποιον άλλο δεν αποτελεί παράγοντα που καθορίζει τη μη ύπαρξη επικοινωνίας.

Επομένως: Κανείς δεν μπορεί να μην επικοινωνεί ή όλα είναι επικοινωνία.

Επιπλέον, μια επικοινωνία όχι μόνο μεταβιβάζει πληροφορίες, αλλά, ταυτόχρονα, επιβάλλει συμπεριφορά.
Δηλαδή, η επικοινωνία έχει δύο λειτουργίες, την πλευρά της «αναφοράς» και την πλευρά της «εντολής».
Η πλευρά της «αναφοράς» ενός μηνύματος μεταβιβάζει πληροφορίες και αποτελεί το περιεχόμενο του μηνύματος, δηλαδή τι λέμε.
Από την άλλη, η πλευρά της «εντολής» αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο πρέπει να εκληφθεί το μήνυμα και αναφέρεται στη σχέση των ατόμων που επικοινωνούν.

Για παράδειγμα, όταν μαθαίνουμε οδήγηση, τα μηνύματα:
«Είναι σημαντικό να αφήνεις το συμπλέκτη του αυτοκινήτου σιγά και μαλακά» και «
Άφησε απλώς το συμπλέκτη, θα αναπτύξεις αμέσως ταχύτητα» έχουν κατά προσέγγιση το ίδιο πληροφοριακό περιεχόμενο (πλευρά της αναφοράς), ωστόσο, προφανώς και ορίζουν πολύ διαφορετικές σχέσεις μεταξύ των ατόμων που επικοινωνούν.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι σχέσεις σπάνια ορίζονται εσκεμμένα ή με πλήρη επίγνωση.
Με λίγα λόγια, όταν οι άνθρωποι επικοινωνούν, σχολιάζουν αναπόφευκτα τη σχέση τους.

Συνεπώς:
Κάθε επικοινωνία έχει δύο πλευρές:
την πλευρά του περιεχομένου και την πλευρά της σχέσης.

Μια άλλη βασική διάσταση της επικοινωνίας είναι ότι συντελείται ταυτόχρονα σε δύο επίπεδα: το ψηφιακό επίπεδο και το αναλογικό επίπεδο.
Το ψηφιακό επίπεδο αφορά το λεκτικό κομμάτι της επικοινωνίας και το αναλογικό επίπεδο συνδέεται με το μη λεκτικό κομμάτι της επικοινωνίας.
Το λεκτικό κομμάτι της επικοινωνίας αφορά το τι λέγεται και το αναλογικό/μη-λεκτικό τον τρόπο με τον οποίο λέγεται.

Τι είναι όμως αναλογική επικοινωνία;
Η απάντηση είναι απλή: είναι ουσιαστικά κάθε μη λεκτική επικοινωνία.
Ωστόσο, ο όρος αυτός είναι παραπλανητικός, επειδή συχνά ταυτίζεται μόνο με τις κινήσεις του σώματος.
Ξέρουμε, ωστόσο, όμως ότι στοιχεία όπως, η στάση του σώματος, οι χειρονομίες, η έκφραση του προσώπου, η διαβάθμιση και η ένταση της φωνής, ο ρυθμός της ομιλίας, η σειρά/ακολουθία όσων λέγονται εμπλουτίζουν σημαντικά το περιεχόμενο όσων λέμε εμείς ή ο συνομιλητής μας.

Μάλιστα, φαίνεται ότι συχνά η αναλογική επικοινωνία παραπέμπει πιο άμεσα σε αυτό που αντιπροσωπεύει.
Αυτό μπορούμε να το καταλάβουμε με το εξής παράδειγμα:
Αν ακούσουμε κάποιον να μιλά μια ξένη γλώσσα στο ραδιόφωνο, δεν θα επιτύχουμε την κατανόησή της.
Ωστόσο, αν βλέπουμε κάποιον να μιλά μια ξένη γλώσσα, είναι πιθανότερο να μπορέσουμε να αντλήσουμε κάποιες βασικές πληροφορίες από την παρακολούθηση της «αναλογικής» γλώσσας.

Επομένως: Οι άνθρωποι επικοινωνούν ψηφιακά (λεκτικά) & αναλογικά (μη λεκτικά).

από την Άννα Ιωαννίδου, MSc Σχολική & Εξελικτική Ψυχολόγο

Παραπομπές:
Ivey, Gluckstern & Ivey «Συμβουλευτική μέθοδος πρακτικής προσέγγισης» Εκδόσεις: Ελληνικά Γράμματα.

Watzlawick, Bavelas & Jackson «Ανθρώπινη επικοινωνία και οι επιδράσεις της στη συμπεριφορά» Εκδόσεις: Ελληνικά Γράμματα.

http://enarthro.blogspot.gr/
  • Υπάρχει μια ιδιότητα της συμπεριφοράς που, αν και θεμελιώδης, συχνά παραγνωρίζεται από τους περισσότερους από εμάς: Η συμπεριφορά δεν έχει αντίθετο.
Υπάρχουν βιβλία που μεγαλώνουν μαζί μας.
Ο «Μικρός Πρίγκιπας» του Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ είναι ένα από αυτά.

Η ιστορία του έχει αγαπηθεί από γενιές αναγνωστών και συνεχίζει να μιλά για τη φιλία, την αγάπη, την απώλεια, την ευθύνη και όλα εκείνα που έχουν πραγματική αξία.

Η διασκευή του σε κόμικ από τον Joann Sfar (Ζοάν Σφαρ) προσφέρει έναν διαφορετικό τρόπο να ξανασυναντήσουμε αυτή την ιστορία, μέσα από εικόνες, διαλόγους και μια πιο έντονη εικαστική αφήγηση.
Η ελληνική έκδοση κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Πατάκη και παρουσιάζεται ως κόμικ βασισμένο στο έργο του Σαιντ-Εξυπερύ.
📖 Από Το Κλασικό Βιβλίο Στο Κόμικ
Η μεταφορά ενός τόσο γνωστού έργου σε κόμικ δεν σημαίνει απλώς ότι το ίδιο κείμενο συνοδεύεται από περισσότερες εικόνες.
Ο Sfar ξαναδουλεύει την ιστορία μέσα από τη γλώσσα των κόμικ, αξιοποιώντας τα καρέ, τις εκφράσεις των προσώπων, τη σύνθεση της σελίδας και τη σχέση ανάμεσα στην εικόνα και το κείμενο.
Ο αναγνώστης δεν καλείται μόνο να διαβάσει τις λέξεις.
Χρειάζεται να παρατηρήσει τι συμβαίνει μέσα στις εικόνες και να καταλάβει πράγματα που μπορεί να μην εξηγούνται άμεσα.
Αυτό κάνει το κόμικ ενδιαφέρον και για ένα παιδί που δυσκολεύεται να παρακολουθήσει ένα μεγάλο συνεχόμενο κείμενο.
Η εικόνα λειτουργεί ως δεύτερο επίπεδο αφήγησης και μπορεί να βοηθήσει το παιδί να παρακολουθήσει την εξέλιξη της ιστορίας.
🌟 Ποιος Είναι Ο Μικρός Πρίγκιπας;
Ο Μικρός Πρίγκιπας είναι ένα παιδί που ταξιδεύει από τον μικρό του πλανήτη και γνωρίζει διαφορετικούς κόσμους και ανθρώπους.
Στο ταξίδι του συναντά χαρακτήρες που μοιάζουν παράξενοι, αλλά μέσα από αυτούς ο αναγνώστης βλέπει με διαφορετικό τρόπο τη συμπεριφορά των ενηλίκων.
Ο Μικρός Πρίγκιπας κάνει ερωτήσεις που οι μεγάλοι συχνά θεωρούν αυτονόητες.
Δεν ενδιαφέρεται τόσο για αριθμούς, τίτλους και κοινωνικό κύρος.
Θέλει να καταλάβει τι σημαίνει να αγαπάς, να νοιάζεσαι και να συνδέεσαι με κάποιον.
Και ίσως αυτό είναι ένα από τα πιο όμορφα στοιχεία της ιστορίας.
Ένα παιδί μπορεί να κάνει απλές ερωτήσεις και να αποκαλύψει πόσο περίπλοκα έχουμε κάνει οι ίδιοι ορισμένα πράγματα.
🌹 Το Τριαντάφυλλο Και Η Αγάπη
Το τριαντάφυλλο είναι ένας από τους σημαντικότερους χαρακτήρες της ιστορίας.
Ο Μικρός Πρίγκιπας το αγαπά, αλλά η σχέση τους δεν είναι πάντα εύκολη.
Το τριαντάφυλλο είναι απαιτητικό, ευαίσθητο και κάποιες φορές αντιφατικό.
Ο Μικρός Πρίγκιπας δυσκολεύεται να καταλάβει τη συμπεριφορά του και τελικά απομακρύνεται.
Αργότερα, όμως, καταλαβαίνει κάτι σημαντικό:
η αξία μιας σχέσης δεν βρίσκεται μόνο σε αυτό που βλέπουμε.
Βρίσκεται στον χρόνο, στη φροντίδα και στο ενδιαφέρον που έχουμε προσφέρει.
Αυτό είναι ένα θέμα που μπορεί να συζητηθεί πολύ όμορφα με τα παιδιά.
Τι σημαίνει να νοιάζομαι για κάποιον;
Γιατί η φροντίδα χρειάζεται χρόνο;
Μπορεί κάτι να γίνει σημαντικό για εμάς επειδή του αφιερώσαμε χρόνο;
🦊 Η Αλεπού Και Η Φιλία
Η συνάντηση με την αλεπού είναι ίσως μία από τις πιο γνωστές στιγμές του βιβλίου.
Η αλεπού εξηγεί στον Μικρό Πρίγκιπα ότι μια σχέση δεν δημιουργείται αμέσως.
Χρειάζεται χρόνο, εμπιστοσύνη και σταδιακή γνωριμία.
Αυτό μπορεί να γίνει αφορμή για μια πολύ απλή συζήτηση με ένα παιδί:
Πώς γίνεται κάποιος φίλος μας;
Δεν αρκεί να γνωρίσουμε κάποιον μία φορά.
Μια φιλία χρειάζεται κοινές εμπειρίες, χρόνο, ενδιαφέρον και αμοιβαία φροντίδα.
Το κόμικ μπορεί να βοηθήσει ιδιαίτερα εδώ, επειδή οι εικόνες δίνουν στο παιδί τη δυνατότητα να παρατηρήσει εκφράσεις, στάσεις και συναισθήματα των χαρακτήρων.
❤️ Τι Σημαίνει Να Είμαστε Υπεύθυνοι;
Ο Μικρός Πρίγκιπας ανακαλύπτει σταδιακά ότι όταν δημιουργείται ένας δεσμός, δημιουργείται και μια μορφή ευθύνης.
Δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε τα πάντα για τους άλλους.
Σημαίνει ότι όταν κάποιος ή κάτι αποκτήσει σημασία για εμάς, δεν μπορούμε να συμπεριφερόμαστε σαν να μην έχει καμία αξία.
Αυτή η ιδέα μπορεί να μεταφερθεί πολύ εύκολα στην καθημερινότητα ενός παιδιού.
Φροντίζω το κατοικίδιό μου.
Προσέχω έναν φίλο που με χρειάζεται.
Φροντίζω ένα φυτό που έχω αναλάβει.
Κρατώ μια υπόσχεση που έδωσα.
Μέσα από απλά παραδείγματα, μια φιλοσοφική ιδέα γίνεται μέρος της καθημερινής ζωής.
👨‍💼 Οι Ενήλικες Στον Κόσμο Του Μικρού Πρίγκιπα
Ο Μικρός Πρίγκιπας συναντά διάφορους ενήλικες στους πλανήτες που επισκέπτεται.
Κάθε ένας μοιάζει να έχει εγκλωβιστεί σε έναν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης.
Υπάρχει ο άνθρωπος που θέλει να εξουσιάζει.
Εκείνος που ενδιαφέρεται μόνο για αριθμούς.
Εκείνος που αναζητά συνεχώς επιβεβαίωση.
Εκείνος που είναι τόσο απασχολημένος με τη δουλειά του, ώστε δεν προλαβαίνει να δει τον κόσμο γύρω του.
Οι χαρακτήρες αυτοί έχουν κάτι υπερβολικό και συχνά αστείο.
Όμως πίσω από το χιούμορ υπάρχει μια ουσιαστική ερώτηση:
Μήπως μεγαλώνοντας ξεχνάμε κάποια πράγματα που θεωρούσαμε σημαντικά όταν ήμασταν παιδιά;
Αυτή είναι μια ερώτηση που μπορεί να συζητηθεί όχι μόνο με τα παιδιά αλλά και με τους μεγάλους.
🎨 Τι Προσφέρει Η Μορφή Του Κόμικ;
Το κόμικ έχει ένα σημαντικό πλεονέκτημα: η εικόνα και το κείμενο λειτουργούν μαζί.
Το παιδί μπορεί να παρατηρήσει:
✓ τις εκφράσεις των χαρακτήρων
✓ τις κινήσεις τους
✓ τον χώρο όπου βρίσκονται
✓ τις αλλαγές από καρέ σε καρέ
✓ όσα συμβαίνουν χωρίς να περιγράφονται με λόγια
Έτσι, η ανάγνωση γίνεται πιο ενεργητική.
Το παιδί χρειάζεται να παρατηρεί, να συνδέει πληροφορίες και να συμπληρώνει νοητά όσα συμβαίνουν ανάμεσα στα καρέ.
Αυτό μπορεί να αποτελέσει μια ενδιαφέρουσα άσκηση παρατήρησης, κατανόησης και αφηγηματικής σκέψης.
🧠 Το Κόμικ Ως Αφορμή Για Ανάγνωση
Για ένα παιδί που δυσκολεύεται να διαβάσει ένα μεγάλο συνεχόμενο κείμενο, ένα κόμικ μπορεί να φαίνεται περισσότερο διαχειρίσιμο.
Τα καρέ χωρίζουν την αφήγηση σε μικρότερα τμήματα.
Οι διάλογοι είναι συνήθως πιο σύντομοι.
Οι εικόνες δίνουν πληροφορίες για το πλαίσιο και τους χαρακτήρες.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ένα κόμικ αντικαθιστά την εξάσκηση σε μεγαλύτερα κείμενα.
Μπορεί όμως να λειτουργήσει ως γέφυρα προς την ανάγνωση, ιδιαίτερα όταν το παιδί χρειάζεται ένα βιβλίο που θα του δημιουργήσει ενδιαφέρον.
Το σημαντικό είναι να μη χρησιμοποιούμε το κόμικ ως «εύκολη λύση», αλλά ως έναν διαφορετικό τρόπο να συναντήσει το παιδί τη λογοτεχνία.
✍️ Δημιουργικές Δραστηριότητες Με Αφορμή Το Βιβλίο
Η ιστορία προσφέρεται για πολλές δραστηριότητες που μπορούν να γίνουν μετά την ανάγνωση.
✓ Ζητήστε από το παιδί να διαλέξει έναν χαρακτήρα και να γράψει τρία πράγματα που πιστεύει ότι σκέφτεται.
✓ Δώστε του ένα άδειο καρέ και ζητήστε να δημιουργήσει τον δικό του διάλογο.
✓ Ρωτήστε τι θα έκανε εκείνο αν συναντούσε την αλεπού.
✓ Ζητήστε να ζωγραφίσει τον δικό του πλανήτη και να αποφασίσει ποιος θα κατοικούσε εκεί.
✓ Συζητήστε για τη φιλία και ζητήστε του να αναφέρει τρία πράγματα που κάνουν έναν φίλο σημαντικό.
✓ Φτιάξτε μια διαφορετική συνέχεια της ιστορίας και αφήστε το παιδί να αποφασίσει τι θα συνέβαινε μετά.
Οι δραστηριότητες αυτές δεν χρειάζεται να μοιάζουν με σχολική εργασία.
Ο στόχος είναι να δώσουν στο παιδί την ευκαιρία να σκεφτεί, να εκφραστεί και να δημιουργήσει.
👀 Τι Μπορούμε Να Παρατηρήσουμε Σε Μια Σελίδα Κόμικ;
Μπορείτε να ανοίξετε μια τυχαία σελίδα και να ζητήσετε από το παιδί να την «διαβάσει» πριν διαβάσει τα λόγια.
Ρωτήστε:
Τι βλέπεις;
Ποιος μιλάει;
Πώς νομίζεις ότι αισθάνεται;
Τι πιστεύεις ότι συνέβη πριν από αυτό το καρέ;
Τι μπορεί να συμβεί μετά;
Έτσι το παιδί μαθαίνει ότι η ανάγνωση εικόνων είναι και αυτή ένας τρόπος κατανόησης και αφήγησης.
Μπορεί μάλιστα να ανακαλύψει ότι δύο άνθρωποι μπορούν να κοιτάξουν την ίδια εικόνα και να φανταστούν διαφορετική συνέχεια.
🌍 Οι Μεγάλες Ιδέες Πίσω Από Μια Απλή Ιστορία
Παρόλο που ο Μικρός Πρίγκιπας παρουσιάζεται συχνά ως παιδικό βιβλίο, τα θέματα που αγγίζει είναι πολύ ευρύτερα.
Μιλά για:
✓ τη φιλία
✓ την αγάπη
✓ την απώλεια
✓ την ευθύνη
✓ τη μοναξιά
✓ τη διαφορετικότητα
✓ τη σημασία των σχέσεων
✓ την αξία του χρόνου που αφιερώνουμε στους άλλους
Αυτός είναι και ένας λόγος που η ιστορία μπορεί να διαβαστεί σε διαφορετικές ηλικίες.
Ένα μικρό παιδί μπορεί να σταθεί στην περιπέτεια και στους χαρακτήρες.
Ένα μεγαλύτερο παιδί μπορεί να αρχίσει να συζητά τα βαθύτερα νοήματα.
Ένας ενήλικας μπορεί να διαβάσει την ίδια ιστορία με εντελώς διαφορετικό τρόπο.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Ο «Μικρός Πρίγκιπας» του Antoine de Saint-Exupéry πρωτοκυκλοφόρησε το 1943 και έκτοτε έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο γνωστά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας.
🔦 Η διασκευή του Joann Sfar μεταφέρει την ιστορία στη γλώσσα του κόμικ, με τον ίδιο να αναφέρεται ως διασκευαστής και εικονογράφος της έκδοσης.
🔦 Η ελληνική έκδοση του κόμικ από τις Εκδόσεις Πατάκη κυκλοφόρησε το 2009 και έχει 96 σελίδες.
🔦 Η εικόνα στο κόμικ δεν λειτουργεί απλώς ως διακόσμηση.
Ο αναγνώστης χρειάζεται να παρατηρεί τα καρέ και να συνδέει εικόνα και κείμενο για να παρακολουθήσει την αφήγηση.
🔦 Το ίδιο έργο μπορεί να προκαλέσει διαφορετικές σκέψεις σε διαφορετικές ηλικίες, επειδή τα θέματα της φιλίας, της αγάπης, της απώλειας και της ευθύνης μπορούν να συζητηθούν σε πολλά επίπεδα.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Ο Μικρός Πρίγκιπας είναι μόνο ένα βιβλίο για μικρά παιδιά.»
✔ Αλήθεια: Η ιστορία μπορεί να διαβαστεί από παιδιά διαφορετικών ηλικιών, αλλά και από ενήλικες, καθώς περιέχει θέματα που αποκτούν διαφορετικό νόημα ανάλογα με την ηλικία και τις εμπειρίες του αναγνώστη.
❌ Μύθος: «Το κόμικ είναι απλώς μια πιο εύκολη μορφή βιβλίου.»
✔ Αλήθεια: Το κόμικ έχει τη δική του γλώσσα.
Ο αναγνώστης χρειάζεται να συνδυάσει εικόνες, διαλόγους, εκφράσεις και τη σειρά των καρέ.
❌ Μύθος: «Αν ένα παιδί διαβάζει κόμικ, δεν εξασκείται πραγματικά στην ανάγνωση.»
✔ Αλήθεια: Το κόμικ απαιτεί ανάγνωση και κατανόηση κειμένου, ενώ παράλληλα καλλιεργεί την παρατήρηση και την οπτική κατανόηση.
❌ Μύθος: «Τα νοήματα του Μικρού Πρίγκιπα είναι πολύ δύσκολα για ένα παιδί.»
✔ Αλήθεια: Μπορούμε να συζητήσουμε τις ιδέες της ιστορίας με τρόπο κατάλληλο για την ηλικία του παιδιού.
Δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε όλα τα φιλοσοφικά επίπεδα με τη μία.
❌ Μύθος: «Το παιδί πρέπει να καταλάβει ακριβώς τι θέλει να πει ο συγγραφέας.»
✔ Αλήθεια: Η λογοτεχνία αφήνει χώρο για προσωπική ερμηνεία.
Μια διαφορετική σκέψη ή απάντηση του παιδιού μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί προτιμά το κόμικ από ένα κανονικό βιβλίο, πρέπει να το αποθαρρύνουμε.»
✔ Αλήθεια: Το σημαντικό είναι να δημιουργείται σχέση με την ανάγνωση.
Ένα κόμικ μπορεί να γίνει η αφετηρία για να ανακαλύψει το παιδί και άλλες μορφές βιβλίων.
💡 Χρήσιμες Ιδέες Για Ανάγνωση Μαζί Με Το Παιδί
✓ Διαβάστε λίγες σελίδες κάθε φορά και αφήστε χρόνο για συζήτηση.
✓ Ρωτήστε τι παρατήρησε το παιδί στις εικόνες, όχι μόνο τι κατάλαβε από τα λόγια.
✓ Αφήστε το να κάνει ερωτήσεις, ακόμη κι αν δεν σχετίζονται άμεσα με την πλοκή.
✓ Συνδέστε την ιστορία με την καθημερινότητά του, για παράδειγμα μιλώντας για τη φιλία ή τη φροντίδα ενός κατοικίδιου.
✓ Μην εξετάζετε το παιδί μετά την ανάγνωση.
Η συζήτηση μπορεί να είναι ελεύθερη και να ξεκινά από κάτι που του έκανε εντύπωση.
✓ Αφήστε το να ζωγραφίσει ή να γράψει κάτι που σκέφτηκε μετά την ιστορία.
✓ Ξαναδιαβάστε κάποια σημεία μετά από λίγο καιρό.
Η ίδια ιστορία μπορεί να αποκτήσει διαφορετικό νόημα καθώς το παιδί μεγαλώνει.
📌 Ηλικιακή Προσαρμογή Δραστηριοτήτων
Προσχολική και πρώτες τάξεις Δημοτικού:
Μπορούμε να σταθούμε περισσότερο στις εικόνες, στους χαρακτήρες και στα βασικά συναισθήματα.
Το παιδί μπορεί να περιγράψει τι βλέπει και να φανταστεί τι λένε οι χαρακτήρες.
Γ΄–Δ΄ Δημοτικού:
Μπορούμε να συζητήσουμε περισσότερο τη φιλία, τη φροντίδα, τη διαφορετικότητα και τις επιλογές των ηρώων.
Μπορεί επίσης να δημιουργήσει ένα δικό του μικρό κόμικ.
Ε΄–ΣΤ΄ Δημοτικού:
Το παιδί μπορεί να αναζητήσει τα βαθύτερα νοήματα της ιστορίας και να συζητήσει για την ευθύνη, τη μοναξιά, την απώλεια και τη σημασία των σχέσεων.
Μπορεί να γράψει μια διαφορετική συνέχεια ή να παρουσιάσει έναν χαρακτήρα από τη δική του οπτική.
Γυμνάσιο:
Η συζήτηση μπορεί να γίνει πιο φιλοσοφική.
Μπορούν να εξεταστούν θέματα όπως η ενηλικίωση, η ανθρώπινη συμπεριφορά, η αξία των σχέσεων και η διαφορά ανάμεσα σε αυτό που φαίνεται και σε αυτό που έχει πραγματική σημασία.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Σε ποια ηλικία μπορεί ένα παιδί να διαβάσει τον «Μικρό Πρίγκιπα» σε κόμικ;
Εξαρτάται από την αναγνωστική ικανότητα και την ωριμότητα του παιδιού.
Η μορφή του κόμικ μπορεί να κάνει την ιστορία πιο προσιτή, όμως ορισμένα νοήματα είναι αρκετά σύνθετα και μπορούν να συζητηθούν καλύτερα με έναν ενήλικα.
❓ Είναι το κόμικ του Joann Sfar ίδιο με το πρωτότυπο βιβλίο;
Όχι ακριβώς.
Πρόκειται για διασκευή σε μορφή κόμικ βασισμένη στο έργο του Σαιντ-Εξυπερύ.
Ο Sfar έχει αναλάβει τη διασκευή και την εικονογράφηση, επομένως η ιστορία μεταφέρεται στη δική του εικαστική και αφηγηματική γλώσσα.
❓ Μπορεί ένα παιδί που δυσκολεύεται στην ανάγνωση να ωφεληθεί από το κόμικ;
Μπορεί να λειτουργήσει ως ένας πιο ελκυστικός τρόπος επαφής με την ανάγνωση, επειδή το κείμενο είναι συνδυασμένο με εικόνες.
Ωστόσο, όταν υπάρχουν επίμονες αναγνωστικές δυσκολίες, το κόμικ δεν αντικαθιστά την κατάλληλη εκπαιδευτική υποστήριξη.
❓ Τι μπορούμε να συζητήσουμε με το παιδί μετά την ανάγνωση;
Μπορούμε να μιλήσουμε για τη φιλία, την αγάπη, την ευθύνη, τη μοναξιά, τη φροντίδα και το τι κάνει έναν άνθρωπο ή μια σχέση σημαντική.
❓ Γιατί αξίζει να διαβάσουμε μια παλιότερη ιστορία σε μορφή κόμικ;
Επειδή η νέα μορφή μπορεί να ανοίξει έναν διαφορετικό δρόμο προς ένα κλασικό έργο.
Το παιδί δεν γνωρίζει απλώς την ιστορία, αλλά μαθαίνει να διαβάζει και εικόνες, να παρατηρεί λεπτομέρειες και να δημιουργεί συνδέσεις.
🌱 Όταν Μια Γνωστή Ιστορία Ανοίγει Έναν Καινούργιο Δρόμο
Ο «Μικρός Πρίγκιπας» έχει τη σπάνια ικανότητα να αλλάζει μαζί με τον αναγνώστη.
Όταν είμαστε παιδιά, μπορεί να θυμόμαστε περισσότερο τον παράξενο μικρό ταξιδιώτη, την αλεπού και το τριαντάφυλλο.
Όσο μεγαλώνουμε, αρχίζουμε να βλέπουμε διαφορετικά τη μοναξιά, την αγάπη, την ευθύνη και τις σχέσεις.
Η διασκευή του Joann Sfar δεν χρειάζεται να αντιμετωπιστεί ως αντικατάσταση του κλασικού βιβλίου.
Μπορεί να λειτουργήσει ως μια διαφορετική είσοδος στον ίδιο κόσμο, μέσα από τη δυναμική γλώσσα του κόμικ.
Και ίσως αυτό είναι ένα από τα πιο όμορφα πράγματα που μπορεί να προσφέρει ένα βιβλίο σε ένα παιδί:
όχι να του δώσει όλες τις απαντήσεις, αλλά να του δημιουργήσει καινούργιες ερωτήσεις.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Έχετε διαβάσει μαζί με το παιδί σας τον «Μικρό Πρίγκιπα» σε μορφή κόμικ;
Ποιος χαρακτήρας του άρεσε περισσότερο και ποια ιδέα της ιστορίας το έκανε να σκεφτεί διαφορετικά;
Οι μικρές συζητήσεις που γεννιούνται γύρω από ένα βιβλίο μπορούν να γίνουν πολύτιμες στιγμές σύνδεσης στην οικογένεια.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά εξατομικευμένη εκπαιδευτική καθοδήγηση ή αξιολόγηση από αρμόδιο ειδικό.
Η επιλογή βιβλίου και δραστηριότητας χρειάζεται να προσαρμόζεται στην ηλικία, στην αναγνωστική ικανότητα και στις ανάγκες κάθε παιδιού.
Αν ένα παιδί παρουσιάζει επίμονες δυσκολίες στην ανάγνωση ή στην κατανόηση κειμένου, είναι σημαντικό να ζητηθεί η κατάλληλη εκπαιδευτική υποστήριξη.
  • Το βιβλίο του Μικρού Πρίγκιπα με την καταπληκτική εικονογράφηση σε κόμικ αποτελεί μια προσωπική επιλογή για κάθε παιδί.
Η 20χρονη Sophie Aldridge δεν είχε καταλάβει ότι ήταν έγκυος τους τελευταίους σχεδόν εννέα μήνες, αφού δεν είχε πάρει κιλά, δεν είχε συμπτώματα και συνέχιζε να διασκεδάζει και να πηγαίνει σε πάρτι με τους φίλους της.

“Ξέρω ότι μπορεί να ακούγεται πραγματικά χαζό σε μερικούς ανθρώπους, αλλά ειλικρινά δεν είχα ιδέα ότι ήμουν έγκυος. Δεν είχα κανένα σύμπτωμα. Ποτέ δεν είχα πρωινή ναυτία, δεν πήρα καθόλου βάρος, είχα κανονική έμμηνο ρύση και ποτέ δεν θέλησα κάτι περίεργο να φάω”, λέει η κοπέλα.

Και συνεχίζει: “Φορούσα κοντά μπλουζάκια και μίνι φούστες. Δεν ένιωσα ποτέ το μωρό να κουνιέται ή να κλωτσά. Επειδή δεν είχα αντιληφθεί την εγκυμοσύνη, συνέχιζα να βγαίνω με τους φίλους μου και να καταναλώνω αλκοόλ. Έτσι, το να γεννήσω, με τον τρόπο που έγινε, ήταν πολύ τρομακτικό. Ήταν ένα μεγάλο σοκ για όλους, όταν ξαφνικά γύρισα σπίτι με ένα μωρό”.

Η Sophie εξηγεί ότι τίποτα δεν φαινόταν να πηγαίνει στραβά, μέχρι τον προηγούμενο Νοέμβρη, που ξύπνησε μέσα στη νύκτα με έντονους πόνους στην πλάτη. Νόμιζε ότι ήταν πόνοι περιόδου. Το επόμενο πρωί, η μητέρα της την πήγε στο νοσοκομείο, όπου της χορηγήθηκε παυσίπονη ένεση και πήρε εξιτήριο, αφού οι γιατροί δεν κατάλαβαν τι πραγματικά συνέβαινε.

Λίγες ώρες αργότερα ο πόνος έγινε τόσο δυνατός που κάλεσε ασθενοφόρο. Κατά τη μεταφορά της είπε στον τραυματιοφορέα ότι ένιωθε βρεγμένη και γρήγορα αυτός κατάλαβε ότι είχαν σπάσει τα νερά της.

“Όλα έγιναν τόσο γρήγορα, που δεν είχα τον χρόνο να καταλάβω τι ακριβώς συνέβαινε. Γέννησα μέσα σε μόλις μισή ώρα”.

Χωρίς να έχουν εξασφαλίσει τίποτα για το αγοράκι που ήρθε στον κόσμο, τον Thomas, η οικογένεια και οι φίλοι της κοπέλας έτρεξαν για να αγοράσουν όλα τα απαραίτητα.

“Όταν γέννησα δεν είχα αγοράσει ούτε μία πάνα. Πόσο μάλλον ρούχα, ή καρότσι ή κούνια. Όταν γύρισα σπίτι από το νοσοκομείο οι φίλοι μου και η οικογένειά μου είχαν μαζέψει όλα χρειαζόμουν εγώ και ο Thomas. Το βρήκα πολύ ευγενικό”.

Σήμερα λέει ότι είναι ευτυχισμένη και ότι δεν θα άλλαζε τίποτα από όσα πέρασε.

“Κατά κάποιο τρόπο είμαι τόσο χαρούμενη που συνέβησαν όλα αυτά. Δεν θα άλλαζα με τίποτα στον κόσμο τον Thomas. Μου αρέσει να τον φωνάζω το 'μικρό θαύμα μου'”.

  • <p>Νόμιζε ότι ήταν πόνοι περιόδου και πήγε στο νοσοκομείο γιατί πονούσε πολύ η πλάτη της. Πήρε εξιτήριο, αφού οι γιατροί δεν μπόρεσαν να βρουν την αιτία του πόνου. Αργότερα, οι πόνοι έγιναν αφόρητοι και η κοπέλα επέστρεψε στα επείγοντα, με τη βοήθεια ασθενοφόρου. Μισή ώρα αργότερα έφερε στον κόσμο ένα υγιέστατο αγοράκι!</p>
“Ήταν πολύ γερό το παιδί μου. Το έχασα μέσα σε δύο μέρες και φταίνε αυτοί. Θέλω το παιδί μου να βρει δικαίωση”, φώναξε οργισμένη η 34χρονη μητέρα του βρέφους, εξαπολύοντας δριμύ κατηγορώ σε βάρος των γιατρών, ειδικά του διευθυντή της Βέροιας και της νοσηλεύτριας. “Δεν έκαναν απολύτως τίποτε, δεν του έδωσαν νερό, ορό, αντιβίωση, μόνο ένα αντιπυρετικό και μία μάσκα”, είπε και συγκλόνισε όλο το δικαστήριο όταν έδειξε τις φωτογραφίες του μικρού Γιαννάκη από τα πρώτα του και μοναδικά γενέθλια.

Λίγες ημέρες μετά, από μία απλή γαστρεντερίτιδα έφτασε να υποστεί σηψαιμία μετά την αφυδάτωση και να χάσει τη ζωή του ύστερα από δεκαήμερη νοσηλεία στη μονάδα εντατικής θεραπείας του Ιπποκράτειου νοσοκομείου.

Η χαροκαμένη μάνα περιέγραψε ό,τι συνέβη από την ώρα που το παιδί της χρειάστηκε να εξεταστεί στα εξωτερικά ιατρεία του νοσοκομείου Βέροιας και στη συνέχεια όταν νοσηλεύτηκε.

“Μου συμπεριφερόταν σαν να είμαι μια τρελή που θέλει ειδική μεταχείριση. Όταν είπα ότι το παιδί διψούσε και ήθελε υγρά, μου απάντησε ότι η καλύτερη θεραπεία για τη γαστρεντερίτιδα ήταν να μη δοθούν καθόλου υγρά, ενώ η γιατρός νωρίτερα μου συνέστησε να δίνω γάλα. Έβλεπε το μωρό τον ορό που είχε ένα άλλο παιδάκι και σαν να μου έλεγε ότι θέλει νερό”, ανέφερε η γυναίκα. Αλλά και για τον διευθυντή της παιδιατρικής κλινικής στη Βέροια υποστήριξε πως “έδειχνε ότι δεν ήταν ικανός να κάνει εξετάσεις. Μας είπε μόνο ‘θα το φτιάξουμε’, σαν να ήταν το παιδί μου δεν ξέρω τι”.

ΧΑΘΗΚΕ ΑΔΙΚΑ

Η αντίστροφή μέτρηση για τη ζωή του 12μηνου αγοριού ξεκίνησε στις 6 Μαρτίου 2010, όταν παρουσίασε ήπια αδιαθεσία. Επειδή ο ιδιώτης παιδίατρος που το παρακολουθούσε έλειπε εκτός Κοζάνης, οι γονείς απευθύνθηκαν στα δύο νοσοκομεία του νομού (Κοζάνης και Πτολεμαΐδας), διαπιστώνοντας πως δεν λειτουργούν οι παιδιατρικές κλινικές τους. Αναγκάστηκαν να το διακομίσουν στη Βέροια, όπου σύμφωνα με το κατηγορητήριο καταγράφηκαν οι βασικές παραλείψεις του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού.

“Παρότι το βρέφος παρέμενε εμπύρετο, ανήσυχο, αδυνατώντας να κοιμηθεί, έκανε εμετό και στην πορεία εμφάνισε γογγυσμό, ταχύπνοια και ταχυκαρδία και διαρκώς η γενικότερη εικόνα του από τη στιγμή της εισαγωγής του διαρκώς χειροτέρευε, η μόνη θεραπευτική αντιμετώπιση που είχε συστηθεί από τον διευθυντή της κλινικής ήταν η χορήγηση αντιπυρετικού φαρμάκου”, τονίζεται στο κατηγορητήριο.

Λόγω της επιδείνωσης της κατάστασης που παρατήρησε ο πατέρας του παιδιού, όπως κατέθεσε χθες στο δικαστήριο, ζήτησαν να εξεταστεί από άλλους γιατρούς. “Ρώτησα τον διευθυντή μήπως πρέπει να πάει αλλού το παιδί και αυτός μου απάντησε ‘κι εγώ αυτό σκέφτομαι’”, κατέθεσε ο πατέρας του άτυχου αγοριού, περιγράφοντας κι αυτός ό,τι συνέβη στις τραγικές τελευταίες ημέρες της ζωής του παιδιού. Έτσι, διακομίστηκε με ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο Ειδικών Παθήσεων, όπου έμεινε λίγες ώρες, και λόγω της επιδείνωσής του στη ΜΕΘ του Ιπποκρατείου, όπου κατέληξε στις 17 Μαρτίου.

Η δίκη διακόπηκε και συνεχίζεται την προσεχή Πέμπτη 10/4/2014.

Πηγή: makthes.gr
(ρεπορτάζ από την εφημερίδα "Μακεδονία", του Κώστα Καντούρη)

  • <p>Στο εδώλιο του δικαστηρίου κάθονται κατηγορούμενοι για ανθρωποκτονία από αμέλεια ο διευθυντής της παιδιατρικής κλινικής Βέροιας, μία νοσηλεύτρια, ο επιμελητής του Νοσοκομείου Ειδικών Παθήσεων Θεσσαλονίκης και ο διευθυντής του.</p>
Η 27χρονη Ντάνα Χένρι είχε ένα θρόμβο στην περιοχή των ωοθηκών ο οποίος της προκάλεσε πρόβλημα στην κυκλοφορία του αίματος με αποτέλεσμα να λιποθυμήσει.

Όταν έγινε αυτό, ο μικρός Ρίλεϊ είχε την ευφυΐα να σχηματίσει τον αριθμό 999 που είναι το νούμερο για τα έκτακτα περιστατικά της Βρετανίας λέγοντας ότι «η μαμά είναι στο πάτωμα, κοιμήθηκε»

Η υπηρεσία κατάλαβε ότι κάτι δεν πάει καλά και έστειλε αμέσως ασθενοφόρο στο σπίτι τους το οποίο μετέφερε τη γυναίκα στο νοσοκομείο.

Η Ντάνα τον χαρακτηρίζει πλέον «ο μικρός ήρωας της μαμάς» καθώς οι γιατροί που την εξέτασαν της είπαν ότι αν έμενε για πολύ ώρα ακόμα αβοήθητη, τότε θα έμπαινε σε μεγάλο κίνδυνο η ζωή της.

Οι γονείς του Ρίλεϊ είπαν στο BBC ότι έχουν εξηγήσει στα δυο τους παιδιά ότι «αν η μαμά και ο μπαμπάς φαίνονται να κοιμούνται και δεν μπορείτε να μας ξυπνήσετε, να καλέσετε στο τηλέφωνο το 999».

«Είχαμε πει στα παιδιά τι πρέπει να κάνουν αν συνέβαινε κάτι σε εμάς, αλλά είναι πολύ μικρά και δεν πιστεύαμε ποτέ ότι θα τα κατάφερναν στην πράξη. Κάποια στιγμή άκουσα τον ήχο από το περιπολικό, και σύρθηκα προς την πόρτα, αλλά εκεί κατέρρευσα ξανά. Είμαι πολύ περήφανη για τον Ρίλευ», δήλωσε στο BBC η Ντάνα Χένρι.

Οι γιατροί, εντυπωσιασμένοι από την κίνηση του 2χρονου αγοριού του χάρισαν ένα αρκουδάκι με στολή γιατρού αλλά και ένα πιστοποιητικό – έπαινο.

  • <p></p><p><span style="background-color:#FFFFFF"><span style="color:#333333">
    </span></span><span style="font-family:Arial"><span style="background-color:#FFFFFF"><span style="color:#333333">Τυχαίο γεγονός, εξυπνάδα ή θαύμα; Ό,τι και απ’ όλα αυτά να ισχύει, η ουσία είναι πως ο 2χρονος Ρίλεϊ από το Λέστερ της Αγγλίας, έσωσε τη μητέρα του τηλεφωνώντας στα</span></span></span><span style="font-family:Arial"> επείγοντα!</span></p>
Μια μερίδα επιστημόνων υποστηρίζει πως η παρέμβαση στη φυσική ροή της γέννησης έχει ουσιαστικές αρνητικές συνέπειες, σε σωματικό και ψυχικό επίπεδο, για τη μητέρα και το μωρό, αυξάνεται ο αριθμός των γυναικών που υποφέρουν από επιλόχεια κατάθλιψη, ο θηλασμός αναστέλλεται και επηρεάζεται η ανάπτυξη του πολύτιμου πρώιμου δεσμού μαμάς-παιδιού.

Μιλάμε με την Ευαγγελία Χρηστάκου, Μ.Sc. ανεξάρτητη μαία, για το φυσικό τοκετό και τον τοκετό κατ' οίκον, αντιπρόεδρο του Σωματείου «Ευτοκία», τηλ. 210-6844201, που πορεύεται σ' αυτή την προσπάθεια, στηρίζει, πληροφορεί, συνοδεύει τις μητέρες/τα ζευγάρια στα πρώτα βήματα της γονεϊκότητας, για να καλωσορίζουν τα μωρά τους με φυσικό και αβίαστο τρόπο, συνειδητά και υπεύθυνα.

- Τοκετός στο σπίτι;

«Εργάζομαι στο χώρο της μαιευτικής από το 2000, έχοντας βοηθήσει πολλές γυναίκες να φέρουν στον κόσμο τα παιδιά τους -και στο μαιευτήριο αλλά και στο σπίτι. Ο τοκετός στο σπίτι είναι ακόμα μία επιλογή που έχει μια γυναίκα σχετικά με τον τόπο διεξαγωγής του τοκετού της, εφ' όσον πληρούνται οι προϋποθέσεις για έναν ασφαλή τοκετό για μητέρα και βρέφος».

- Οι προϋποθέσεις;

«Αυτόματη έναρξη του τοκετού μεταξύ 37ης και 41ης εβδομάδας κύησης, απουσία παθολογίας κατά τη διάρκεια της κύησης (γίνεται ενδελεχής εργαστηριακός και υπερηχογραφικός έλεγχος καθ' όλη τη διάρκειά της), η προβολή του εμβρύου να είναι κεφαλική, ασφαλής απόσταση της οικίας του ζευγαριού από μαιευτήριο, επιθυμία της επιτόκου-ζευγαριού».

- Γιατί στο σπίτι;

«Για να νιώσει το ζευγάρι την ομορφιά και την οικειότητα του χώρου τους, για να έχει την ευχαρίστηση να έχουν κοντά τους ανθρώπους που τους επέλεξαν και έχουν ανάγκη τη συμπαράστασή τους, για να είναι αυτοί οι οικοδεσπότες και εμείς οι "ειδικοί" επισκέπτες, για να μην είναι υποχρεωμένη η επίτοκος να είναι ξαπλωμένη συνέχεια ώστε να νιώθει σαν ασθενής, για να μην υποστεί το ρίσκο των περιττών ιατρικών πρακτικών, για να μην υποστούν (η μητέρα και το μωρό) την επίδραση των φαρμακευτικών ουσιών, για να πάρει εκείνη πρώτη στην αγκαλιά της το παιδί της και να το κρατήσει κοντά της όσο θέλει, γιατί αυτή η μεγάλη γιορτή να γίνει στο σπίτι τους. Είναι τα πρώτα γενέθλια του παιδιού τους».

- Πώς γίνεται;

«Στο σπίτι είμαστε πάντα δύο μαίες και ο γιατρός της ομάδας είναι ενήμερος για την πρόοδο του τοκετού και σε αναμονή σε περίπτωση μεταφοράς στο μαιευτήριο. Οι μαίες φέρνουμε στο σπίτι τον απαραίτητο εξοπλισμό που θα χρειαστούμε και αναλαμβάνουμε και την έκδοση των εγγράφων τόσο για τον ασφαλιστικό φορέα, για την είσπραξη του επιδόματος τοκετού, όσο και για τη δήλωση γέννησης του νεογέννητου στο ληξιαρχείο από τους γονείς».

- Βρίσκει υποστηρικτές;

«Ο φυσικός τοκετός και κατ' επέκταση και ο τοκετός στο σπίτι κερδίζουν ολοένα και περισσότερο έδαφος και στη χώρα μας εξαιτίας της γενικότερης τάσης επαναφοράς των νέων ανθρώπων στη φύση, αλλά και της δυσαρέσκειας των γυναικών για την τόσο μεγάλη ιατρικοποίηση του τοκετού που έχει σαν συνέπεια την υπερβολική αύξηση των καισαρικών τομών.

Σε πολλές χώρες της Ευρώπης ο τοκετός στο σπίτι έχει μεγάλη απήχηση και υποστηρίζεται ακόμα και από τα κρατικά συστήματα υγείας και γι' αυτό και τα ποσοστά είναι μεγάλα (π.χ. Ολλανδία πάνω από 35%). Στη χώρα μας ο αριθμός των τοκετών κατ' οίκον δεν είναι πάνω από 150 ανά έτος».

Πηγή: Ελευθεροτυπία

  • <p>«Μόνο αν υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος δικαιολογείται να παρέμβει κανείς στη φυσική πορεία μιας γέννας». Αυτό υποστηρίζει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, που εκφράζει τις επιφυλάξεις του για την ιατρικοποίηση της γέννας, που έχει οδηγήσει σε αδικαιολόγητα υψηλό ποσοστό καισαρικών και παρεμβάσεων στον τοκετό.</p>
Επιπλέον, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, σε αντίθεση με τη διαδεδομένη πεποίθηση, το φάρμακο δεν μπορεί να περιορίσει τον κίνδυνο αποβολών και θνησιγένειας (γέννησης νεκρού μωρού).

Στην έρευνα, τα ευρήματα της οποίας δημοσιεύθηκαν στην ιατρική επιθεώρηση «The Lancet», συμμετείχαν περισσότερες από 1.000 γυναίκες, οι οποίες είχαν ιστορικό αποβολής. Για τις ανάγκες της μελέτης οι επιστήμονες χώρισαν τις εθελόντριες σε δύο ομάδες και τις παρακολούθησαν για ένα διάστημα 6 μηνών. Στο ένα γκρουπ χορηγούσαν καθημερινά χαμηλή δόση ασπιρίνης, ενώ στο άλλο γκρουπ έδιναν εικονικό φάρμακο (placebo).

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι δεν υπήρξε διαφορά στα ποσοστά αποβολών ανάμεσα στις δύο ομάδες. Ωστόσο, βρήκαν ότι οι γυναίκες που είχαν βιώσει μία πρόσφατη αποβολή και που ελάμβαναν καθημερινά ένα δισκίο ασπιρίνης είχαν αυξημένες πιθανότητες να συλλάβουν και να γεννήσουν το μωρό τους.

Από το σύνολο των εθελοντριών που ελάμβανε ασπιρίνη κατάφερε να συλλάβει το 78% έναντι του 66% των γυναικών, που έπαιρναν placebo. Επιπλέον, οι γυναίκες που είχαν ήδη μία πρόσφατη αποβολή και έπαιρναν ασπιρίνη γέννησαν το μωρό τους σε ποσοστό 62% έναντι του 53% όσων έπαιρναν εικονικό φάρμακο.

Πλέον, οι ειδικοί ευελπιστούν ότι η ασπιρίνη θα μπορούσε να βοηθήσει και άλλες υπο-ομάδες γυναικών να συλλάβουν.

  • <p>Οι ερευνητές από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας των ΗΠΑ βρήκαν ότι η <strong>ασπιρίνη</strong> βελτιώνει τη ροή του αίματος στη μήτρα, καθιστώντας με αυτόν τον τρόπο πιο πιθανή τη σύλληψη.</p>
Η φροντίδα που παρέχει το ίδρυμα αυτό, αλλά και διάφορες οργανώσεις της Ελλάδας δεν περιορίζεται εκεί. Το "Χαμόγελο του Παιδιού" στηρίζεται κατά βάση, στην 24ωρη τηλεφωνική γραμμή, παραδίδοντας στις αρχές αναφορές για κακομεταχείριση, παραμέληση ή εγκατάλειψη παιδιών. Σύμφωνα με τον ιδρυτή, Κώστα Γιαννόπουλο, “Λόγω της κρίσης, γονείς έχασαν τη δουλειά τους ή ζουν σε μια κατάσταση τρόμου επειδή δεν μπορούν να συντηρήσουν τις οικογένειές τους”.

"Μερικοί αρχίζουν να πίνουν, κάποιοι αυτοκτονούν, άλλοι κάνουν χρήση ναρκωτικών ή παρουσιάζουν διαταραχές στη διανοητική τους ισορροπία". Αυτό επηρεάζει τα παιδιά τους και σε κάποιες περιπτώσεις θέτει σε κίνδυνο τη ζωή τους», αναφέρει ο ίδιος.. Πρώτο βήμα, εφόσον διαπιστωθεί ότι ένα παιδί υφίσταται σοβαρή κακοποίηση, είναι η ενημέρωση της αρμόδιας εισαγγελικής Αρχής, η οποία διεξάγει τη σχετική έρευνα και καλείται να αποφασίσει για την προστασία του παιδιού.

Τα περιστατικά που αντιμετωπίζουν καθημερινά τα ιδρύματα, είναι πολλά. Η αύξηση καταγγελιών για κακοποίηση και παραμέληση ανηλίκων έφτασε το 55.4% το 2013, ενώ οι καταγγελίες σοβαρών περιστατικών έφτασαν τις 679. Όπως αναφέρει ο Κ. Γιαννόπουλος: “Πρόσφατα, είχαμε μια περίπτωση ενός μικρού κοριτσιού για το οποίο τέσσερις φορές είχε καταγγελθεί ότι κακοποιούταν. Βρέθηκε νεκρή στο ψυγείο του σπιτιού της. Η μητέρα της, τοξικομανής, την κακοποίησε μέχρι θανάτου και έκρυψε το σώμα της εκεί”. Η οργάνωση κατάφερε να σώσει τα δύο αδέλφια του μικρού κοριτσιού.

Σε περίπτωση που αποφασιστεί η απομάκρυνση από το οικογενειακό περιβάλλον, τότε αναζητείται χώρος φιλοξενίας. Πολλά παιδιά σήμερα, παρά τις αναφορές που γίνονται, εξακολουθούν να ζουν στο περιβάλλον κακοποίησης, καθώς υπάρχει έλλειψη εγκαταστάσεων. Το κράτος φαίνεται πως δυσκολεύει την πολύτιμη βοήθεια του “Χαμόγελου του Παιδιού”, αλλά και άλλων ιδρυμάτων, όπως είναι τα “Παιδικά Χωριά SOS”. Με βάση τον νόμο του 2010, οι δωρεές σταμάτησαν να εκπίπτουν της φορολόγησης. Άρχισαν να φορολογούνται στο 0,5%, ενώ οι μη κερδοσκοπικές οργανώσεις έπρεπε να πληρώσουν 23% ΦΠΑ επί των εσόδων τους, δηλαδή τις δωρεές.

Πολλά από τα κτίρια που στεγάζουν αυτά τα παιδιά είναι παλιά και μεγάλα, ενώ τα περισσότερα χρονολογούνται από τις αρχές του 20ου αιώνα. Πολλές από τις πτέρυγες των ιδρυμάτων δεν δουλεύουν, ενώ τα ίδια πολλές φορές, είναι επίσης δύσκολο να θερμανθούν και να συντηρηθούν. Η ανεπάρκεια δομών φιλοξενίας οδηγεί πολλά παιδιά να παραμένουν εγκαταλελειμμένα στα νοσοκομεία για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Τα νοσοκομεία Αγία Σοφία και Αγλαΐα Κυριακού, χρησιμοποιούνταν ως προσωρινές κατοικίες για 177 παιδιά, πριν από τρία χρόνια. Ο αριθμός αυτός έφτασε στα 216 πριν από δύο χρόνια, ενώ το περασμένο έτος ξεπέρασε τα 300.

Ο διοικητής του νοσοκομείου “Αγία Σοφία”, Μανώλης Παρασάββας, αναφέρει πως: “Τα προηγούμενα χρόνια, το παιδί δεν καθόταν πάνω από δύο με δυόμισι εβδομάδες. Τώρα έχουμε περιπτώσεις παιδιών που μπορεί να καθίσουν στο νοσοκομείο δύο ή και τρεις μήνες. Το να βρεθεί ένα υγιές παιδί σύμφωνα με τον ίδιο, σε νοσοκομειακό περιβάλλον, δεν είναι το καλύτερο σενάριο.

Η κακοποίηση που δέχεται ένα παιδί επηρεάζει όλη του τη ζωή. Σύμφωνα με μία έρευνα που είχε δημοσιευθεί παλαιότερα, στο επιστημονικό περιοδικό Cerebrum, η κακοποίηση ή η εγκατάλειψη κατά την παιδική ηλικία, προκαλεί μόνιμες αλλαγές στη φυσιολογία του αναπτυσσόμενου παιδικού εγκεφάλου.

Οι αλλαγές αυτές στη δομή του εγκεφάλου είναι σημαντικές και προκαλούν διάφορα ψυχολογικά και συναισθηματικά προβλήματα, αλλά και διαταραχές της προσωπικότητας όταν το παιδί ενηλικιωθεί. Μία από τις ανωμαλίες που δημιουργούνται στα άτομα που υπέστησαν κατά την παιδική τους ηλικία, κακοποίηση, είναι η επιθετικότητα και οι τάσεις αυτοκαταστροφής και εγκληματικότητας.

Το πρόβλημα της παιδικής κακοποίησης είναι πολύ βαθύτερο από ότι ίσως φαντάζονται πολλοί. Πολλά ιδρύματα δεν είναι σε θέση, λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων, να υποστηρίξουν προγράμματα αρωγής βρεφών και παιδιών. Σε περιόδους οικονομικών κρίσεων, οι σχέσεις γονέων και παιδιών δυσκολεύουν και ενδεχομένως αυξάνονται τα προβλήματα βίας μέσα στο σπίτι, από το γεγονός ότι πολλές οικογένειες δεν μπορούν να συντηρηθούν, υποστηρίζουν οι ειδικοί.

Οι διαστάσεις του προβλήματος ίσως, γίνουν λίγο κατανοητές, λαμβάνοντας υπόψη ότι 63.299 παιδιά και οικογένειες ζήτησαν βοήθεια από το “Χαμόγελο του Παιδιού” το 2013, την στιγμή που ο αντίστοιχος αριθμός για το 2012, ήταν 48000.

  • <p>Μόλις τον προηγούμενο χρόνο, το “Χαμόγελο του Παιδιού” στήριξε με τρόφιμα περισσότερες από 2600 οικογένειες, που, όπως παρατηρήθηκε, ήταν διπλάσιες από το προηγούμενο έτος.</p>
«Είμαι χαρούμενος!»
«Είμαι θυμωμένος!»
«Δεν ξέρω…»
Για ένα μικρό παιδί, το να καταλάβει τι ακριβώς νιώθει δεν είναι πάντα εύκολο.
Τα συναισθήματα είναι έντονα, αλλά οι λέξεις που τα περιγράφουν χρειάζονται χρόνο για να κατακτηθούν.
Η συναισθηματική ανάπτυξη είναι μια σταδιακή διαδικασία.
Τα παιδιά μαθαίνουν πρώτα να αναγνωρίζουν βασικά συναισθήματα και, όσο μεγαλώνουν, μπορούν να κατανοούν πιο σύνθετες καταστάσεις όπως η απογοήτευση, η αμηχανία, η ζήλια ή η ανησυχία.
Ο ρόλος του γονιού δεν είναι να αποφασίζει τι «πρέπει» να αισθάνεται το παιδί.
Είναι να το βοηθήσει να παρατηρεί, να ονομάζει, να αποδέχεται και σταδιακά να διαχειρίζεται αυτό που νιώθει.
Και αυτό μπορεί να γίνει μέσα από απλές καθημερινές στιγμές και παιχνίδια.
❤️ 1. Δώστε Όνομα Στο Συναίσθημα
Όταν βλέπετε ότι το παιδί είναι στενοχωρημένο, μην περιοριστείτε στο «μην κλαις».
Δοκιμάστε:
«Νομίζω ότι είσαι στενοχωρημένος επειδή τελείωσε το παιχνίδι.»
Όταν το παιδί είναι θυμωμένο:
«Βλέπω ότι είσαι πολύ θυμωμένος επειδή δεν έγινε αυτό που ήθελες.»
Έτσι συνδέει αυτό που αισθάνεται με μια λέξη.
Η UNICEF προτείνει στους γονείς να βοηθούν τα παιδιά να βάζουν λέξεις στα συναισθήματά τους, ακούγοντας με ενσυναίσθηση και χωρίς κριτική.
Δεν χρειάζεται να πετύχετε πάντα τη σωστή λέξη.
Μπορείτε να ρωτήσετε:
«Μήπως νιώθεις λυπημένος ή περισσότερο θυμωμένος;»
🙂 2. Κοιταχτείτε Στον Καθρέφτη
Σταθείτε μαζί μπροστά σε έναν καθρέφτη.
Κάντε ένα χαρούμενο πρόσωπο.
Μετά ένα λυπημένο.
Ύστερα θυμωμένο, φοβισμένο ή έκπληκτο.
Ρωτήστε:
«Τι συναίσθημα δείχνει το πρόσωπό μου;»
Μετά αλλάξτε ρόλους.
Το παιδί κάνει μια έκφραση και εσείς προσπαθείτε να μαντέψετε.
Το παιχνίδι βοηθά το παιδί να παρατηρεί εκφράσεις προσώπου και σωματικά σημάδια που συνδέονται με διαφορετικά συναισθήματα.
🎭 3. Παίξτε «Μάντεψε Πώς Νιώθω»
Χωρίς να μιλήσετε, δείξτε ένα συναίσθημα μόνο με το πρόσωπο και το σώμα σας.
Το παιδί πρέπει να το μαντέψει.
Μετά αλλάξτε.
Για τα μικρότερα παιδιά ξεκινήστε με:
😊 χαρά
😢 λύπη
😡 θυμό
😨 φόβο
Όταν μεγαλώσει το λεξιλόγιό του, προσθέστε:
😳 αμηχανία
😟 ανησυχία
😞 απογοήτευση
🤩 ενθουσιασμό
Το παιχνίδι μπορεί να γίνει ακόμη πιο διασκεδαστικό αν χρησιμοποιήσετε λούτρινα ή κούκλες.
📚 4. Αναζητήστε Τα Συναισθήματα Στα Βιβλία
Ένα παραμύθι είναι εξαιρετική ευκαιρία για συζήτηση.
Όταν ένας ήρωας κλαίει, ρωτήστε:
«Πώς νομίζεις ότι νιώθει;»
Μην αρκεστείτε μόνο στο «είναι λυπημένος».
Συνεχίστε:
«Γιατί νομίζεις ότι είναι λυπημένος;»
«Τι θα μπορούσε να τον κάνει να νιώσει καλύτερα;»
Η UNICEF προτείνει τη χρήση ιστοριών και εικόνων για να βοηθήσουμε τα παιδιά να αναγνωρίζουν τα συναισθήματα των χαρακτήρων
και να εξηγούν από πού καταλαβαίνουν τι νιώθουν.
🎨 5. Ζωγραφίστε Αυτό Που Νιώθετε
Δώστε στο παιδί χαρτί και χρώματα.
Ρωτήστε:
«Αν η χαρά ήταν χρώμα, ποιο θα ήταν;»
«Και η λύπη;»
Δεν υπάρχουν σωστές και λάθος απαντήσεις.
Αφήστε το παιδί να χρησιμοποιήσει χρώματα, σχήματα ή ακόμη και γραμμές για να δείξει πώς αισθάνεται.
Κάποια παιδιά μιλούν εύκολα για τα συναισθήματά τους.
Άλλα εκφράζονται ευκολότερα μέσα από τη ζωγραφική ή το παιχνίδι.
🧸 6. Αφήστε Τα Παιχνίδια Να «Νιώσουν»
Πάρτε ένα αγαπημένο λούτρινο.
Πείτε:
«Ο αρκούδος σήμερα φαίνεται στενοχωρημένος. Τι λες να έχει συμβεί;»
Το παιδί μπορεί να του μιλήσει, να το αγκαλιάσει και να προτείνει μια λύση.
Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να μιλήσει για δύσκολα συναισθήματα χωρίς να χρειάζεται να μιλήσει απευθείας για τον εαυτό του.
Το παιχνίδι ρόλων είναι ένας φυσικός τρόπος για τα παιδιά να εξερευνούν συναισθήματα και κοινωνικές καταστάσεις.
🏠 7. Μιλήστε Για Τα Δικά Σας Συναισθήματα
Τα παιδιά μαθαίνουν και παρατηρώντας τους μεγάλους.
Μπορείτε να πείτε:
«Σήμερα κουράστηκα πολύ και νιώθω λίγο εκνευρισμένος.»
Ή:
«Χάρηκα πολύ που σε είδα να βοηθάς τον αδερφό σου.»
Έτσι το παιδί ακούει στην πράξη πώς ένας άνθρωπος αναγνωρίζει και εκφράζει αυτό που νιώθει.
Οι ενήλικες λειτουργούν ως σημαντικά πρότυπα για τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά αντιλαμβάνονται
και ανταποκρίνονται στα συναισθήματα.
Δεν χρειάζεται όμως να μεταφέρουμε στο παιδί τα προβλήματα των ενηλίκων.
Αρκεί να του δείχνουμε με απλό και κατάλληλο τρόπο ότι όλα τα συναισθήματα έχουν θέση.
🌈 8. Φτιάξτε Ένα «Θερμόμετρο Συναισθημάτων»
Ζωγραφίστε ένα θερμόμετρο με τρία ή τέσσερα επίπεδα.
Στο κάτω μέρος:
«Ήρεμος»
Στη μέση:
«Λίγο αναστατωμένος»
Και ψηλότερα:
«Πολύ θυμωμένος»
Ρωτήστε:
«Πού βρίσκεται σήμερα το συναίσθημά σου;»
Δεν χρειάζεται το παιδί να εξηγήσει αμέσως.
Αρκεί αρχικά να μάθει να αναγνωρίζει την ένταση αυτού που αισθάνεται.
Παρόμοια εργαλεία, όπως οι χρωματικές κλίμακες συναισθημάτων, χρησιμοποιούνται για να βοηθούν τα παιδιά να συζητούν για την ένταση και την ποιότητα των συναισθημάτων τους.
🗣️ 9. Αντικαταστήστε Το «Τι Έχεις;» Με Πιο Συγκεκριμένες Ερωτήσεις
Το «Τι έχεις;» μπορεί να είναι δύσκολο να απαντηθεί από ένα παιδί που δεν ξέρει ακόμη πώς να περιγράψει αυτό που νιώθει.
Δοκιμάστε:
«Είσαι περισσότερο λυπημένος ή θυμωμένος;»
«Σε πείραξε κάτι που έγινε;»
«Φοβήθηκες;»
«Απογοητεύτηκες;»
«Θέλεις να μου δείξεις ή να μου πεις τι συνέβη;»
Οι πιο συγκεκριμένες λέξεις μπορούν να βοηθήσουν το παιδί να χτίσει σταδιακά ένα πλουσιότερο συναισθηματικό λεξιλόγιο.
🤗 10. Μην Προσπαθείτε Να «Διορθώσετε» Κάθε Συναίσθημα
Το παιδί κλαίει και λέμε:
«Μην κλαις.»
Φοβάται και λέμε:
«Δεν υπάρχει τίποτα να φοβάσαι.»
Θυμώνει και λέμε:
«Δεν πρέπει να θυμώνεις.»
Όμως το συναίσθημα δεν εξαφανίζεται επειδή του είπαμε να μην υπάρχει.
Πιο βοηθητικό είναι:
«Καταλαβαίνω ότι στενοχωρήθηκες.»
«Είναι εντάξει να είσαι θυμωμένος. Δεν είναι όμως εντάξει να χτυπάς.»
Έτσι ξεχωρίζουμε το συναίσθημα από τη συμπεριφορά.
Όλα τα συναισθήματα μπορούν να αναγνωρίζονται και να γίνονται αποδεκτά, ενώ ταυτόχρονα το παιδί μαθαίνει
ότι υπάρχουν όρια στον τρόπο με τον οποίο τα εκφράζει.
🧩 11. Δημιουργήστε Μια «Κάρτα Της Ημέρας»
Φτιάξτε κάρτες με διαφορετικά πρόσωπα.
😊 Χαρούμενος
😢 Λυπημένος
😡 Θυμωμένος
😨 Φοβισμένος
😮 Έκπληκτος
😟 Ανησυχώ
Κάθε μέρα το παιδί μπορεί να διαλέγει μία.
Ρωτήστε:
«Πώς νιώθεις σήμερα;»
Αν θέλει, μπορεί να εξηγήσει γιατί.
Αν δεν θέλει, μην το πιέσετε.
Ο στόχος δεν είναι να ανακρίνουμε το παιδί για τα συναισθήματά του.
Είναι να δημιουργήσουμε ένα ασφαλές περιβάλλον όπου ξέρει ότι μπορεί να μιλήσει όταν είναι έτοιμο.
🌱 12. Μάθετέ Του Ότι Τα Συναισθήματα Αλλάζουν
Ένα παιδί μπορεί να πιστεύει ότι επειδή είναι πολύ λυπημένο τώρα, θα παραμείνει έτσι για πάντα.
Μπορείτε να του πείτε:
«Τώρα είσαι λυπημένος. Αργότερα μπορεί να νιώσεις καλύτερα.»
Ή:
«Ο θυμός είναι πολύ δυνατός αυτή τη στιγμή. Ας πάρουμε λίγο χρόνο να ηρεμήσουμε.»
Έτσι μαθαίνει ότι τα συναισθήματα έρχονται, δυναμώνουν, αλλάζουν και περνούν.
Σταδιακά, μπορεί να μάθει και τρόπους που το βοηθούν να επιστρέφει στην ηρεμία, όπως μια αγκαλιά, λίγες βαθιές αναπνοές,
λίγος χρόνος μόνο του ή μια αγαπημένη δραστηριότητα.
💡 Μικρές Ιδέες Για Καθημερινή Εξάσκηση
Δεν χρειάζεται να περιμένετε μέχρι το παιδί να ξεσπάσει για να μιλήσετε για τα συναισθήματα.
Μπορείτε να τα εντάξετε φυσικά στην καθημερινότητα.
Στο πρωινό: «Πώς νιώθεις σήμερα;»
Στο αυτοκίνητο: «Πώς νομίζεις ότι ένιωθε το παιδί στην ιστορία που ακούσαμε;»
Στο παιχνίδι: «Τι θα έκανε τον ήρωα χαρούμενο;»
Πριν τον ύπνο: «Ποια ήταν η πιο όμορφη στιγμή της ημέρας σου;»
Και μετά από μια δύσκολη στιγμή:
«Τώρα που ηρέμησες, θέλεις να μου πεις τι ένιωσες;»
Οι μικρές, συχνές συζητήσεις είναι συχνά πιο χρήσιμες από μία μεγάλη «συζήτηση για τα συναισθήματα».
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Η ικανότητα του παιδιού να αναγνωρίζει και να ονομάζει τα συναισθήματά του αναπτύσσεται σταδιακά και δεν εμφανίζεται από τη μία μέρα στην άλλη.
🔦 Τα μικρότερα παιδιά συνήθως ξεκινούν με πιο απλές λέξεις, όπως χαρά, λύπη και φόβος, ενώ αργότερα μπορούν να κατανοήσουν πιο σύνθετα συναισθήματα.
🔦 Ένα παιδί μπορεί να αναγνωρίζει ένα συναίσθημα από το πρόσωπο ή τη συμπεριφορά κάποιου ακόμη και πριν μπορέσει να βρει την ακριβή λέξη γι’ αυτό.
🔦 Η ζωγραφική, οι ιστορίες, οι κούκλες και το παιχνίδι ρόλων μπορούν να γίνουν φυσικοί τρόποι για να μιλήσουν τα παιδιά για όσα αισθάνονται.
🔦 Το να ακούσουμε ένα παιδί χωρίς να κρίνουμε ή να του υπαγορεύσουμε πώς «πρέπει» να νιώθει δημιουργεί περισσότερο χώρο για ανοιχτή επικοινωνία.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: Ένα παιδί πρέπει να ξέρει μόνο του να εξηγεί τι νιώθει.
✔ Αλήθεια: Η αναγνώριση και η ονομασία των συναισθημάτων είναι δεξιότητες που αναπτύσσονται σταδιακά και χρειάζονται υποστήριξη και εξάσκηση.
❌ Μύθος: Αν το παιδί κλαίει, πρέπει να το κάνουμε αμέσως να σταματήσει.
✔ Αλήθεια: Το κλάμα μπορεί να είναι ένας τρόπος έκφρασης του συναισθήματος.
Πρώτα βοηθάμε το παιδί να νιώσει ότι το ακούμε και το καταλαβαίνουμε.
❌ Μύθος: Τα αρνητικά συναισθήματα πρέπει να αποφεύγονται.
✔ Αλήθεια: Η λύπη, ο θυμός, ο φόβος και η απογοήτευση είναι μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας.
Το ζητούμενο δεν είναι να μην τα νιώθει το παιδί, αλλά να μάθει να τα αναγνωρίζει και να τα εκφράζει με ασφαλή τρόπο.
❌ Μύθος: Αν ένα παιδί θυμώνει, σημαίνει ότι είναι επιθετικό.
✔ Αλήθεια: Ο θυμός είναι συναίσθημα.
Η επιθετική συμπεριφορά είναι ένας τρόπος έκφρασης που χρειάζεται όρια και καθοδήγηση.
❌ Μύθος: Το παιδί πρέπει πάντα να μας λέει γιατί νιώθει έτσι.
✔ Αλήθεια: Μερικές φορές μπορεί να μην ξέρει ή να μην είναι έτοιμο να μιλήσει.
Μπορούμε να του δείξουμε ότι είμαστε διαθέσιμοι όταν θελήσει.
❌ Μύθος: Όσο περισσότερες λέξεις για συναισθήματα μάθει, τόσο καλύτερα.
✔ Αλήθεια: Το λεξιλόγιο χρειάζεται να είναι κατάλληλο για την ηλικία και το αναπτυξιακό επίπεδο του παιδιού.
Ξεκινάμε απλά και προσθέτουμε σταδιακά νέες λέξεις.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Τι κάνω αν το παιδί λέει «δεν ξέρω» όταν το ρωτώ πώς νιώθει;
Μην το πιέσετε.
Δώστε του δύο ή τρεις πιθανές λέξεις και αφήστε το να επιλέξει ή να σας δείξει με μια ζωγραφιά ή μια έκφραση.
❓ Πότε πρέπει να αρχίσω να μιλάω για συναισθήματα;
Από πολύ νωρίς.
Ακόμη και τα μικρά παιδιά μπορούν σταδιακά να αρχίσουν να αναγνωρίζουν εκφράσεις και απλές λέξεις για τα συναισθήματα.
❓ Πρέπει να διορθώνω το παιδί όταν χρησιμοποιεί λάθος λέξη;
Όχι με τρόπο που το κάνει να αισθάνεται ότι απέτυχε.
Μπορείτε απλώς να προσφέρετε μια πιο ακριβή λέξη: «Μήπως είσαι περισσότερο απογοητευμένος παρά θυμωμένος;»
❓ Τι κάνω όταν το παιδί θυμώνει και χτυπάει;
Αναγνωρίστε πρώτα το συναίσθημα και βάλτε ταυτόχρονα σαφές όριο στη συμπεριφορά.
Για παράδειγμα: «Βλέπω ότι είσαι πολύ θυμωμένος, αλλά δεν θα σε αφήσω να χτυπήσεις.»
❓ Πρέπει να μιλάμε για τα συναισθήματα κάθε μέρα;
Δεν χρειάζεται να γίνεται μάθημα.
Μικρές αναφορές μέσα στην καθημερινότητα, στα βιβλία και στο παιχνίδι μπορούν να δημιουργήσουν πολλές ευκαιρίες εξάσκησης.
📌 Αυτό Που Έχει Σημασία
Το να μάθει ένα παιδί να λέει «είμαι χαρούμενος», «είμαι λυπημένος», «φοβάμαι» ή «είμαι θυμωμένος» είναι πολύ περισσότερο από την εκμάθηση μερικών λέξεων.
Είναι το πρώτο βήμα για να αρχίσει να καταλαβαίνει καλύτερα τον εαυτό του.
Και δεν χρειάζεται να περιμένουμε μια μεγάλη συναισθηματική έκρηξη για να το βοηθήσουμε.
Ένα παραμύθι, ένας καθρέφτης, μια ζωγραφιά, ένα λούτρινο ή μια απλή ερώτηση στο τέλος της ημέρας μπορούν να γίνουν μικρές καθημερινές ευκαιρίες για συναισθηματική μάθηση.
Γιατί ένα παιδί που μαθαίνει να αναγνωρίζει αυτό που νιώθει, σταδιακά αποκτά και περισσότερες πιθανότητες να το εκφράσει, να ζητήσει βοήθεια και να καταλάβει καλύτερα και τους άλλους.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Ποια είναι η φράση που χρησιμοποιεί πιο συχνά το παιδί σας για να περιγράψει πώς νιώθει;
Μερικές φορές, μια μικρή κουβέντα για ένα συναίσθημα είναι η αρχή για μια πολύ μεγαλύτερη επικοινωνία.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Κάθε παιδί αναπτύσσει το συναισθηματικό του λεξιλόγιο με τον δικό του ρυθμό.
Αν παρατηρείτε επίμονες δυσκολίες στην έκφραση, στην επικοινωνία ή στη διαχείριση των συναισθημάτων που σας προκαλούν ανησυχία, συζητήστε τις με τον παιδίατρο ή τον κατάλληλο ειδικό.


  • Η ικανότητα του ανθρώπου να μπορεί να αναγνωρίζει και να διαχειρίζεται τα συναισθήματα και τις διαθέσεις του τον οδηγεί στο να μπορεί να διεκδικεί τη κοινωνική ζωή που επιθυμεί.
που συντάχθηκε για λογαριασμό της σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Αθηνών και σκιαγραφεί την κατάσταση των παιδιών στη χώρα μας σήμερα, καθώς και το μεγάλο της ετήσιο Ραδιομαραθώνιο για τα παιδιά σε όλο τον κόσμο που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 10 Απριλίου.

Στην παρουσίαση συμμετείχαν: ο Πρόεδρος της UNICEF κ. Λάμπρος Κανελλόπουλος, ο Γεν. Διευθυντής κ. Ηλίας Λυμπέρης, ο καθηγητής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Δημοσθένης Δασκαλάκης, ο Υπεύθυνος της Δημόσιας Ραδιοφωνίας κ. Θανάσης Γεωργακόπουλος, ο καθηγητής του Λεοντείου Λυκείου Ν. Σμύρνης, κ. Παντελής Ζούρας, ο Δήμαρχος Αλίμου κ. Θάνος Ορφανός, ο διεθνής μέσος του Ολυμπιακού κ. Ανδρέας Σάμαρης, εκπρόσωποι των ιδιωτικών ραδιοσταθμών και προσωπικότητες που στηρίζουν τον Ραδιομαραθώνιο.
Τα βασικά σημεία της Έκθεσης «Η κατάσταση των παιδιών στην Ελλάδα 2014» είναι τα εξής:
Δημογραφικά χαρακτηριστικά των παιδιών στην Ελλάδα

• Συγκριτικά προς την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός των παιδιών έχει μειωθεί περισσότερο (-9%) από τον συνολικό (-1.1%). Σύμφωνα με στοιχεία της απογραφής του 2011, τα παιδιά, ηλικίας έως 18 ετών, είναι 1.889.916, που αντιστοιχούν στο 17,5% του μόνιμου πληθυσμού της χώρας (10.815.197), με τα αγόρια να αποτελούν το 51,2% και τα κορίτσια το 48,8%.

• Η πληθυσμιακή συμπίεση των παιδιών περιορίζει την κοινωνική τους παρουσία και ουσιαστικά οδηγεί στην αγνόησή τους σε όλες τις εκφάνσεις και διαστάσεις της κοινωνικής ζωής με άμεσο αντίκτυπο τόσο στις αντιλήψεις για αυτά, όσο και στην αναγκαιότητα να αντιμετωπίζονται ως κατηγορία και ζήτημα ιδιαίτερης σημασίας στο πλαίσιο των δημόσιων πολιτικών και ειδικότερα των πολιτικών για την εξασφάλιση των δικαιωμάτων τους.

• Τα παιδιά ηλικίας έως 18 ετών της ομάδας των αλλοδαπών/ μεταναστών για το 2011 φθάνουν τα 181.000 άτομα, έχουν αυξηθεί από το 2001 κατά 11,8% και αναλογούν στο 9,6% του συνόλου των ανηλίκων της Ελλάδας (από το 7,8% το 2001). Το 52% των παιδιών αυτών είναι αγόρια και το 48% κορίτσια,

• Γενικότερα, στην Ελλάδα οι ανήλικοι αλλοδαποί/ μετανάστες αποτελούν μια σχεδόν συμπαγή ως προς την υπηκοότητα ομάδα. Κατά 70,5% προέρχονται από την Αλβανία, 81,5% προέρχονται από όμορες χώρες των Βαλκανίων και συνολικά κατά 90,3% από την Ευρώπη.
• Συμφώνα με την απογραφή του 2011, τα νοικοκυριά στην Ελλάδα χωρίς παιδιά κάτω των δεκαπέντε ετών αναλογούν στο 76,5% και με παιδιά στο 23,5% του συνόλου.

Η παιδική φτώχεια

• Ο αριθμός των παιδιών που βρίσκονταν σε κίνδυνο φτώχειας στην Ελλάδα για το έτος 2012, ξεπέρασε το μισό εκατομμύριο, συγκεκριμένα ανήλθε σε 521.000 και αναλογεί στο 26,9% του συνόλου των παιδιών έναντι 23,7% που ήταν το 2011.

• Παράλληλα μεταξύ 2011 και 2012 τα παιδιά που ζουν κάτω από το όριο της εισοδηματικής φτώχειας αυξήθηκαν κατά 12%, έναντι 8% στο συνολικό πληθυσμό των φτωχών. Αριθμητικά, η αύξηση αυτή αντιστοιχεί σε 56.000 παιδιά.

• Ο φτωχός πληθυσμός εμφανίζεται νεότερος από τον συνολικό, εφόσον τα παιδιά και οι νέοι έως 24 ετών αποτελούν το 30,5% του συνόλου των φτωχών και τα άτομα άνω των 65 ετών το 14,5%.
• Στα νοικοκυριά με εξαρτώμενα παιδιά κάτω των 14 ετών ο κίνδυνος φτώχειας έφθασε το 28,1% το 2012 από 23,2% το 2011. Δύο στα τρία μονογονεϊκά νοικοκυριά (ποσοστό 66%) απειλείται από τη φτώχεια, σημειώνοντας αύξηση κατά 22,8 μονάδες από το 2011.

• Τα πιο φτωχά παιδιά που ζουν σε νοικοκυριά σε κίνδυνο φτώχειας κάτω του ορίου του 40% του μέσου ισοδύναμου διαθέσιμου εισοδήματος ανέρχονταν το 2012 σε 276.000 ή 14,2% σημειώνοντας αύξηση 47,6% σε σχέση με το 2011, που ως ποσοστό είναι σημαντικά υψηλότερο από το ποσοστό αύξησης του επίσημου ορίου της φτώχειας που προσδιορίζεται με βάση το 60% του μέσου εισοδήματος. Τα παιδιά αυτά ζουν σε νοικοκυριά που το μηνιαίο εισόδημα για μια τετραμελή οικογένεια με δυο παιδιά κάτω των 14 ετών κυμαινόταν (για το 2012) κάτω από τα 670€.
• Στην Ελλάδα τα παιδιά που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού ανέρχονταν σε 686.000 ή στο 35,4% το 2012, από 30,4% το 2011, με πιο ευάλωτα τα μονογονεϊκά (74,7%) και τα τρίτεκνα/πολύτεκνα (43,7%) νοικοκυριά.
• Τα παιδιά σε κίνδυνο φτώχειας που διαβιούν σε νοικοκυριά με χαμηλή ένταση εργασίας ανέρχονταν στο 67,9% το 2012, έχοντας αυξηθεί μεταξύ 2011 και 2012 κατά 5,4 ποσοστιαίες μονάδες.
• Τα παιδιά που ζουν σε νοικοκυριά που κανένας ενήλικας δεν εργάζεται, ανέρχονταν σε 292.000 ή 13,2% το 2012, έχοντας αυξηθεί κατά 204.000 από το 2008.
• Ο κίνδυνος φτώχειας στους αλλοδαπούς φθάνει το 43,7% για το 2012, ενώ στα παιδιά αυτών (υπολογίζεται η υπηκοότητα του γονέα) βρίσκεται σε υψηλότερα επίπεδα, ξεπερνώντας το 53,1% από 49,6% που ήταν το 2011.

Συνθήκες διαβίωσης

• Τα φτωχά παιδιά που ζουν σε νοικοκυριά που επιβαρύνονται από το κόστος στέγασης, δηλαδή οι συγκεκριμένες δαπάνες υπερβαίνουν το 40% του εισοδήματός τους, ανέρχονται στο 92,2% (2012).
• Το 86,5% των φτωχών νοικοκυριών με παιδιά το 2012, δήλωναν αδυναμία πληρωμής μιας εβδομάδας διακοπών. Το 74,1% των φτωχών νοικοκυριών με παιδιά και το 29,5% των μη φτωχών δυσκολευόταν να αντιμετωπίσει έκτακτες αλλά καθημερινές δαπάνες ύψους σχεδόν 540€. Το 39,3% των μη φτωχών δήλωναν αδυναμία πληρωμής πάγιων λογαριασμών, δόσεων δανείων ή πιστωτικών καρτών, από 27,6% το 2011.

• Το 45,9% των φτωχών νοικοκυριών με παιδία δήλωναν το 2012, πριν ακόμα εξισωθούν οι τιμές του πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης, οικονομική αδυναμία για ικανοποιητική θέρμανση.
• Το 52,6% των φτωχών νοικοκυριών με παιδιά το 2012 δήλωναν οικονομική αδυναμία για διατροφή που να περιλαμβάνει κάθε δεύτερη ημέρα κοτόπουλο, κρέας, ψάρι ή λαχανικά ίσης θρεπτικής αξίας από το 44,3% το 2011. Για το 2012 τα μονογονεϊκά νοικοκυριά (67,2%) και τα τρίτεκνα-πολύτεκνα (65,8%), της αντίστοιχης ομάδας πλήττονται περισσότερο, θέτοντας επιτακτικά το ζήτημα του κινδύνου υποσιτισμού για ορισμένα παιδιά στην Ελλάδα.
• Το 62,3% των φτωχών νοικοκυριών με παιδιά δήλωναν μεγάλη δυσκολία να αντιμετωπίσουν τις συνήθεις ανάγκες του νοικοκυριού. Τα μη φτωχά νοικοκυριά που δήλωναν δυσκολία ή μεγάλη δυσκολία το 2012 ανέρχονταν στο 69,2% από το 58,2% το 2011.

Κοινωνικές παροχές - κοινωνική ασφάλιση

• Οι παροχές κοινωνικής προστασίας για το 2011 ανέρχονταν στο 28,9% του Α.Ε.Π. ή σε 60,1 δις ευρώ και μειώθηκαν κατά 4,9% συγκριτικά προς το 2009, χρονιά που ανέρχονταν σε 63,2 δις ευρώ.
• Όσον αφορά συγκεκριμένα τις παροχές κοινωνικής προστασίας για τη λειτουργία οικογένεια - παιδιά, παραμένουν σταθερές ως προς το ποσοστό του Α.Ε.Π., στο 1,8% για το 2011, χαμηλότερες από το μέσο όρο της Ε.Ε. (2,2%), και ανέρχονται σε 3,7 δις ευρώ μειωμένες κατά 513 εκατομμύρια ή 12,1% από το 2009 (ανέρχονταν σε 4,2 δις ευρώ). Αυτό έχει οπωσδήποτε επιπτώσεις για τους δικαιούχους, εφόσον οι παροχές ανά κάτοικο μειώθηκαν κατά 60,51€ ή 17,9% την αντίστοιχη περίοδο.
• Η κατανομή των δαπανών κοινωνικής προστασίας έχει ως αποτέλεσμα την περιορισμένη συμβολή τους στην αντιμετώπιση της παιδικής φτώχειας. Ενώ στο σύνολο του πληθυσμού οι κοινωνικές μεταβιβάσεις (δηλαδή τα κοινωνικά επιδόματα και οι συντάξεις) περιορίζουν τον κίνδυνο φτώχειας κατά 26,7 ποσοστιαίες μονάδες στα παιδιά τον περιορίζουν μόνο κατά 5,2 μονάδες, η οποία είναι η μικρότερη επίδραση σε όλη την Ε.Ε.

• Η θέσπιση το 2012 του ενιαίου επιδόματος στήριξης τέκνων όχι μόνο αντικατέστησε όλα τα προηγούμενης μορφής οικογενειακά επιδόματα, αλλά υποκατάστησε την κατάργηση των αφορολογήτων ορίων για τις οικογένειες με παιδιά. Με αυτόν τον τρόπο πιθανόν η έμμεση επιβάρυνση των οικογενειών από τις απώλειες των αντικατασταθέντων από το ενιαίο επίδομα ευνοϊκών μέτρων να είναι μεγαλύτερη.

• Εκτιμάται ότι σημαντικός αριθμός παιδιών στην Ελλάδα δεν έχει ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη λόγω απώλειας ασφαλιστικών δικαιωμάτων των γονέων τους, ενώ οι εναλλακτικές μορφές παροχής ιατροφαρμακευτικής και νοσοκομειακής περίθαλψης δεν καλύπτουν το σύνολο του πληθυσμού.

Η παιδική εργασία

• Η παιδική εργασία διαχρονικά παρουσιάζει φθίνουσα πορεία. Για το έτος 2013 το ποσοστό των εργαζομένων παιδιών (15-18 ετών) στον αντίστοιχο συνολικό πληθυσμό των παιδιών στην Ελλάδα είναι πολύ μικρό (1,4% ή 6.430 παιδιά), ενώ ποσοστό των οικονομικά μη ενεργών παιδιών είναι η πλειοψηφία (95,6%) του αντίστοιχου συνολικού πληθυσμού.
• Τα περισσότερα οικονομικά ενεργά παιδιά βρίσκονται στην Αττική (23,7%), στη Θεσσαλία (13,6%), στην Κεντρική Μακεδονία (12,9%) και στη Στερεά Ελλάδα (9,2%).
• Αναλογικά με τον πληθυσμό των παιδιών (15-18 ετών) σε κάθε περιφέρεια τα οικονομικά ενεργά παιδιά συναντώνται με μεγαλύτερη συχνότητα στη Θεσσαλία, στη Στερεά Ελλάδα και στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη και με μικρότερη συχνότητα στην Αττική και Κεντρική Μακεδονία.

Εκπαίδευση

• Τα ποσοστά εγγραφής στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση είναι πολύ υψηλά στην Ελλάδα.
• Η συμμετοχή των παιδιών στην προσχολική εκπαίδευση παραμένει χαμηλή. Πέρα από παράγοντες που συνδέονται με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας, σε αυτό συμβάλει η ανεπιτυχής εφαρμογή του θεσμικού πλαισίου και οι ελλείψεις σε υποδομές. Από το 2006 είναι υποχρεωτική η εγγραφή στο νηπιαγωγείο παιδιών (νηπίων) ηλικίας πέντε (5) ετών. Το πρόβλημα που παρουσιάζεται είναι ότι, ακόμα και αν οι θέσεις στα νηπιαγωγεία επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών των νηπίων που πρέπει να εγγραφούν υποχρεωτικά, δεν συμβαίνει το ίδιο με τα νήπια δεύτερης ηλικίας (προνήπια) με αποτέλεσμα να παραμένουν σε παιδικούς σταθμούς είτε να αναγκάζονται να στρέφονται σε ιδιωτικά νηπιαγωγεία, το οποίο συνεπάγεται οικονομική επιβάρυνση.
• Η πρόωρη αποχώρηση από την εκπαίδευση και την κατάρτιση στην Ελλάδα μεταξύ των ετών 2008 και 2013 μειώθηκε κατά 4,6 ποσοστιαίες μονάδες, φτάνοντας το 2013 στο 10,2%. Η συσχέτιση της πρόωρης αποχώρησης από την εκπαίδευση, του περιορισμού της παιδικής εργασίας και της αύξησης της ανεργίας, πιθανόν να καθιστά πιο ελκυστική την παραμονή και την επένδυση στην εκπαίδευση απ’ ότι την πρώιμη ένταξη στην αγορά εργασίας.
Βρεφονηπιακή φροντίδα - Εναρμόνιση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής
• Στην Ελλάδα το ποσοστό συμμετοχής των παιδιών σε υπηρεσίες επίσημης βρεφονηπιακής φροντίδας είναι σταθερά μικρότερο σε σχέση με τις χώρες της Ε.Ε.Oι υφιστάμενες δομές χαμηλότερου κόστους βρεφονηπιακής φροντίδας (κυρίως δημοτικές) δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες όλων των παιδιών με αποτέλεσμα πολλές οικογένειες να αναγκάζονται να στραφούν σε ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς (που σημαίνει επιπρόσθετη οικονομική επιβάρυνση) ή να μην εντάσσουν καθόλου τα παιδιά τους σε κάποια τέτοιου είδους υπηρεσία.
• Η συμμετοχή των παιδιών στην βρεφονηπιακή φροντίδα είναι ένα βασικό εργαλείο για την εναρμόνιση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής. Ωστόσο, στην Ελλάδα πρωτίστως το υψηλό κόστος των υπηρεσιών βρεφονηπιακής φροντίδας δεν ευνοεί την εναρμόνιση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής, καθώς τα 2/3 των ατόμων που δεν εργάζονται ή υποαπασχολούνται αναφέρουν τον παράγοντα αυτό ως τον κυρίαρχο λόγο που σχετίζεται με τη φύλαξη των παιδιών.
• Την ανεπιτυχή εναρμόνιση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής αποδεικνύει και το γεγονός ότι ο κύριος λόγος που σχετίζεται με τη φύλαξη παιδιών, για τον οποίο οι εργαζόμενοι αναγκάστηκαν να κάνουν διευθέτηση του χρόνου εργασίας τους, ήταν η έλλειψη εναλλακτικών υπηρεσιών φροντίδας κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στην κατασκευή της παιδικής ηλικίας: Η παράταση της παιδικής ηλικίας

• Τα υψηλά ποσοστά φτώχειας (32,3%) και ανεργίας (58,6%) για το 2012 των ηλικιακών ομάδων 16-24 και 15-24 ετών αντίστοιχα, σε συνδυασμό με την εκτόξευση του ποσοστού των ατόμων αντίστοιχων ηλικιακών ομάδων που δεν εργάζονται και ταυτόχρονα δεν συμμετέχουν σε κάποιας μορφής εκπαίδευση και κατάρτιση, οδηγούν στην έντονη οικονομική εξάρτηση από τους γονείς τους με αποτέλεσμα να παρατείνουν τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας.
• Ενδεικτικό στοιχείο αποτελεί το υψηλό ποσοστό (73,3%) των νέων ηλικίας 20 έως 29 ετών που διαμένει με τους γονείς του και η μέση ηλικία εγκατάλειψης της γονεϊκής στέγης (29,1 έτη) (στοιχεία 2012).

Οι πολιτικές για τα δικαιώματα του παιδιού

• Αποτελεί θλιβερή διαπίστωση ότι όσα είχαν αναφερθεί στις δύο προηγούμενες εκθέσεις της UNICEF σχετικά με την αναγκαιότητα ύπαρξης συντονισμένου σχεδιασμού από την πολιτεία για την εφαρμογή των δικαιωμάτων του παιδιού είναι πάντα επίκαιρα, καθώς δεν έχει παρατηρηθεί πρόοδος. Συγκεκριμένα, κρίνεται επιτακτική η κατάρτιση ενός οργανωμένου Σχεδίου Δράσης για τα Δικαιώματα του Παιδιού και η ύπαρξη ενός κεντρικού φορέα, ο οποίος θα λειτουργεί ως επιστημονικό κέντρο μελέτης, σχεδιασμού και συντονισμού εφαρμογής των πολιτικών για τα δικαιώματα του παιδιού.
• Σε φορολογικό επίπεδο, από 1η Ιανουαρίου 2013 καταργήθηκαν τα πρόσθετα φορολογικά όρια για τα τέκνα και κυρίως οι φοροαπαλλαγές για δίδακτρα φροντιστηρίων με αποτέλεσμα να επιβαρύνονται περισσότερο φορολογικά οι οικογένειες με παιδιά. Επιπλέον, προβλέφθηκε ότι παιδιά κάτω των 18 ετών δεν θεωρούνται εξαρτώμενα μέλη, εάν το ετήσιο φορολογητέο εισόδημά τους υπερβαίνει το ποσό των 3.000 ευρώ και συνοικούν με τον φορολογούμενο.

Ταυτόχρονα η Έκθεση συμπεριλαμβάνει σημαντικά μέτρα και προτάσεις για τη βελτίωση της κατάστασης των παιδιών στη χώρα μας:

Για το δημογραφικό ζήτημα:

• Λήψη πολυεπίπεδων μέτρων (φορολογικών, επιδοματικών, παροχών σε είδος, υποστηρικτικές δομές) ώστε η απόκτηση περισσότερων παιδιών να καθίσταται ελκυστική.
Για τις πολιτικές για τα δικαιώματα του παιδιού:
• Ύπαρξη ενός κεντρικού φορέα, ο οποίος θα λειτουργεί ως επιστημονικό κέντρο μελέτης, σχεδιασμού και εφαρμογής των πολιτικών για τα δικαιώματα του παιδιού:
 Θα αναλάβει την ανάπτυξη συνεργασιών και τον συντονισμό όλου του εύρους των φορέων και επιπέδων διοίκησης για την εφαρμογή των πολιτικών με αντικείμενο τα δικαιώματα του παιδιού,
 Θα σχεδιάζει και θα καταθέτει ετήσιο εθνικό σχέδιο δράσης για τα δικαιώματα του παιδιού,
 Θα συντάσσει και τα καταθέτει στην Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Παιδιού του Ο.Η.Ε. την περιοδική έκθεση για την εφαρμογή της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού,
 Θα έχει ρόλο ενός εθνικού κέντρου τεκμηρίωσης για την μελέτη και επεξεργασία στατιστικών, νομοθετικών και λοιπών στοιχείων σχετικά με την εφαρμογή των δικαιωμάτων του παιδιού,
 Θα αναλάβει συμβουλευτικό ρόλο προς την πολιτεία σχετικά με όλες τις πολιτικές και δράσεις που σχετίζονται με το παιδί και την παιδική ηλικία.
• Ανάπτυξη παιδικοκεντρικής δημοσιονομικής πολιτικής, η οποία θα αποτυπώνεται σε «φιλικούς» για τα παιδιά προϋπολογισμούς και διαμόρφωση ιδιαίτερου κωδικού στον προϋπολογισμό για τη χρηματοδότη του συνόλου των κρατικών πολιτικών που αφορούν το παιδί.
• Δημιουργία μιας εθνικής κεντρικής βάσης δεδομένων που θα συγκεντρώνονται όλα τα στοιχεία που αφορούν την εφαρμογή του συνόλου των δικαιωμάτων του παιδιού.
• Διάχυση της διάστασης του παιδιού (child mainstreaming) σε όλους τους τομείς και τα επίπεδα άσκησης πολιτικής.

Για την αντιμετώπιση της παιδικής φτώχειας και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης:

• Καθιέρωση ενός Γενικού Προγράμματος «Eλαχίστου Eγγυημένου Eισοδήματος», θεσμός ο οποίος αποτελεί από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους αντιμετώπισης της φτώχειας και για τον λόγο αυτό εφαρμόζεται σχεδόν σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.
• Λήψη στοχευμένων μέτρων ανακούφισης των μονογονεϊκών νοικοκυριών και των νοικοκυριών με τρία ή περισσότερα παιδιά, τα οποία είναι πιο ευάλωτα στη φτώχεια.
• Λήψη μέτρων αντιμετώπισης της ανεργίας, κυρίως στα φτωχά νοικοκυριά με παιδιά που κανένας ενήλικας δεν εργάζεται.
• Στήριξη των φτωχότερων οικογενειών με παιδιά που εμφανίζουν αυξημένη αδυναμία ικανοποίησης βασικών και καθημερινών αναγκών διαβίωσης (κυρίως θέρμανση και διατροφή).

Για τις κοινωνικές παροχές - κοινωνική ασφάλιση:

• Αύξηση του ποσού των παροχών κοινωνικής προστασίας για τη λειτουργία οικογένεια - παιδιά.
• Καλύτερη στόχευση των κοινωνικών επιδομάτων, καθώς στην Ελλάδα έχουν την μικρότερη επίδραση στη μείωση της παιδικής φτώχειας απ’ όλες τις χώρες της Ευρώπης.
• Διεύρυνση των δικαιούχων των οικογενειακών επιδομάτων με πιο έντονα κοινωνικά κριτήρια και όχι μόνο οικονομικά.
• Ρύθμιση του θεσμικού πλαισίου με τέτοιο τρόπο ώστε όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτως προϋποθέσεων, να δικαιούνται δωρεάν ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη.
Για την παιδική εργασία:
• Ανάπτυξη ενός μηχανισμού εντοπισμού της παιδικής εργασίας και μιας βάσης για την καταγραφή ποσοτικών και ποιοτικών χαρακτηριστικών της, ώστε βάσει των στοιχείων αυτών να σχεδιαστεί η αντιμετώπισή της.

Για την εκπαίδευση:

• Αύξηση της συμμετοχής στην προχολική εκπαίδευση, η οποία βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα στην Ελλάδα, μέσω διάθεσης πόρων και προσωπικού ώστε όλα τα παιδιά άνω των τεσσάρων ετών (4) να έχουν πρόσβαση σε ποιοτική προσχολική εκπαίδευση.
Για τη βρεφονηπιακή φροντίδα και την εναρμόνιση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής:
• Λήψη άμεσων μέτρων για την αύξηση της συμμετοχής στην βρεφονηπιακή φροντίδα, η οποία βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα στην Ελλάδα.
• Εξασφάλιση επάρκειας θέσεων για περισσότερα παιδιά σε ποιοτική δωρεάν ή τουλάχιστον χαμηλού κόστους βρεφονηπιακή φροντίδα, μέσω αύξησης της κρατικής δαπάνης για παροχές σχετικά με την παιδική φύλαξη.
• Καθιέρωση μηχανισμών ελέγχου της ποιότητας των υπηρεσιών παροχής βρεφονηπιακής φροντίδας και καθορισμός περισσότερων κοινωνικών κριτηρίων για την επιλογή παιδιών από τους δημοτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς.
• Προώθηση των κατάλληλων ρυθμίσεων ώστε οι υπηρεσίες βρεφονηπιακής φροντίδας να εξυπηρετούν την αναγκαιότητα εναρμόνισης οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής.
Για την έντονη οικονομική εξάρτηση των παιδιών και των νέων:
• Λήψη στοχευμένων μέτρων για την αντιμετώπιση της υψηλής φτώχειας και ανεργίας των νέων και ανάπτυξη ειδικών προγραμμάτων που θα συμβάλουν στην οικονομική και κοινωνική απεξάρτηση από τους γονείς τους.

ΠΕΜΠΤΗ 10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ – ΜΕΓΑΛΟΣ ΡΑΔΙΟΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ UNICEF

Την Πέμπτη 10 Απριλίου, διοργανώνεται ο μεγάλος ετήσιος Ραδιομαραθώνιος της UNICEF με κορμό τη Δημόσια Ραδιοφωνία η οποία συμμετέχει με όλα τα προγράμματά της και την υποστήριξη όλων των μεγάλων ιδιωτικών ραδιοφωνικών σταθμών. Θέμα του φετινού Ραδιομαραθωνίου «Καμιά γενιά χαμένη! Νερό, φαγητό, υγεία για όλα τα παιδιά».

Η UNICEF προσκαλεί όλους τους ραδιοσταθμούς να συμμετάσχουν στο Ραδιομαραθώνιο που θα διαρκέσει από το πρωί της Πέμπτης 10 Απριλίου μέχρι αργά το απόγευμα. Επιπλέον του ολοήμερου Ραδιομαραθωνίου από τη Δημόσια Ραδιοφωνία, θα υπάρξουν κοινές ζώνες εκπομπής πολλών ραδιοσταθμών 9-10 το πρωί, 12-1 το μεσημέρι και 5-6 και 6-7 το απόγευμα. Δεκάδες ραδιοσταθμοί σε όλη τη χώρα θα αφιερώσουν μέρος ή όλο το πρόγραμμά τους στο σκοπό του Ραδιομαραθωνίου.
Το κοινό μπορεί να συμμετάσχει και να στηρίξει την εκστρατεία καλώντας:

- Το τηλέφωνο προσφορών: 21 21 21 10 10
που ισχύει μόνο την ημέρα του Μαραθώνιου Πέμπτη 10 Απριλίου -
- Δωρεές με SMS: στείλτε μήνυμα τη λέξη ΠΑΙΔΙ στο 54234 (χρέωση 1 ευρώ +ΦΠΑ).
ισχύει από Παρασκευή 4 Απριλίου και ώρα 09:00 έως και Πέμπτη 10 Απριλίου και ώρα 22:00
- Από σταθερό ΟΤΕ: Καλέστε 901 11 17 17 17 (αυτόματη χρέωση 3 ευρώ +ΦΠΑ) ανά κλήση).
- μέσω INTERNET: στο www.unicef.gr
Δωρεές γίνονται επίσης στους παρακάτω αριθμούς λογαριασμών στις ΤΡΑΠΕΖΕΣ:
ΕΘΝΙΚΗ: 169/480020-64 - ΠΕΙΡΑΙΩΣ: 5049-022842-011 - ALPHA BANK: 115 002002 017649
EUROBANK: 0026-0102-14-0100540998 - ΑΤΤΙΚΗΣ: 54799691 - GENIKI BANK: 3603003908-9
CITIBANK: 5502346484 - HSBC: 002-066694-130 - ΝΕΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ: 101-03-0006583
Επίσης σε όλα τα μηχανήματα αυτόματων συναλλαγών (ΑΤΜ) της ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ
Επιπλέον ενημερωτικό υλικό για την Έκθεση και το Ραδιομαραθώνιο:
- Έκθεση η Κατάσταση των Παιδιών στην Ελλάδα 2014: www.unicef.gr/pdfs/children-in-greece-2014.pdf
- O ενημερωτικός φάκελος του Ραδιομαραθώνιου www.unicef.gr/pdfs/radiomarathon14.pdf

  • <p>Η Ελληνική Εθνική Επιτροπή της UNICEF παρουσίασε την ετήσια Έκθεση «Η Κατάσταση των Παιδιών στην Ελλάδα 2014 - Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στα παιδιά»</p>

Account

Navigation

Αναζήτηση

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.