Προφανώς πάσχουμε από μια ειδική μορφή παράνοιας, τόσο μοναδικής που χρειάζεται το δικό της ιδιαίτερο όνομα: Προοδευτικός Πουριτανισμός. Περνάμε τον περισσότερο καιρό μας σαν να ζούμε στα Σόδομα και τα Γόμορα, αλλά αν κάποια γυναίκα αποφασίσει να ταΐσει το παιδί της μπροστά σε άλλους ανθρώπους, ξαφνικά γινόμαστε σεμνότυφοι Βικτωριανοί. Είναι απολύτως τρελό.
Τις τελευταίες μέρες έχω διαβάσει αρκετές ιστορίες σχετικά με την «διαμάχη» γύρω από τον δημόσιο θηλασμό. Σε κάποια γυναίκα στο Τέξας της έγινε διάλεξη περί ηθικής από το προσωπικό ενός κέντρου, γιατί θήλαζε το μωρό της την ώρα που παρακολουθούσε το μάθημα χορού της μεγαλύτερης κόρης της.
Άλλο ένα περιστατικό συνέβη σε μια πτήση της American Airlines, όπου η μητέρα ντροπιάστηκε από την αεροσυνοδό ενώ θήλαζε διακριτικά το μωρό της μέσα στο αεροπλάνο. Φαντάζομαι ότι το σωστό θα ήταν να πάει να ταΐσει το μωρό της μέσα στην 2χ2 τουαλέτα του αεροπλάνου, όπου όλοι οι υπόλοιποι επιβάτες αφοδεύουν, αφού αυτά τα δύο είναι απολύτως όμοια.
Λοιπόν, μερικές σκέψεις για το θέμα του θηλασμού:
1) Ο θηλασμός δεν είναι σεξουαλικός. Όποιος το βλέπει έτσι, έχει πρόβλημα. Σοβαρό πρόβλημα. Πρόβλημα που χρειάζεται ψυχιατρική αντιμετώπιση. Κάποιος μου είπε σήμερα ότι οι γυναίκες δεν θα έπρεπε να θηλάζουν τα παιδιά τους δημοσίως, για τον ίδιο λόγο που δεν πρέπει να τα συλλαμβάνουν δημοσίως. Και πάλι, εδώ έχουμε να κάνουμε με κάποιον που έχει σοβαρό πρόβλημα.
2) Έχω δει πολλές γυναίκες να θηλάζουν δημόσια. Καμία, όμως καμία ποτέ, δεν έβγαλε έξω το στήθος της φωνάζοντας μέσα στο πλήθος «Κοιτάξτε με! Θηλάζω!». Δεν το έχω δει να συμβαίνει ποτέ. Είμαι πρόθυμος να στοιχηματίσω ότι δεν το έχω δει γιατί πραγματικά δεν συνέβη ποτέ στην παγκόσμια ιστορία. Επίσης, ποτέ δεν μου έτυχε κάποια μητέρα να μου βάλει το πιστόλι στον κρόταφο και να μου φωνάξει: «Θα με παρακολουθείς να θηλάζω αλλιώς θα στου τινάξω τα μυαλά στον αέρα. Κοίτα με ή πεθαίνεις!».
Με άλλα λόγια, ποτέ δεν εξαναγκάστηκα να παρακολουθήσω κάποια γυναίκα να θηλάζει. Με τον τρόπο που το παρουσιάζουν όλοι αυτοί οι σεμνότυφοι πουριτανοί, είναι σαν να τους υποχρεώνει κάποιος να βλέπουν παρά τη θέληση τους. Προσωπικά, όποτε συναντώ μια γυναίκα να θηλάζει σκέφτομαι «Α, μια μητέρα που ταΐζει το παιδί της. ΟΚ, ας συνεχίσω τη δουλειά μου».
3) Τι ακριβώς είναι τόσο προκλητικό στο θηλασμό; Είναι το πόσο μέρος του στήθος είναι εκτεθειμένο; Μου είναι δύσκολο να το πάρω αυτό στα σοβαρά. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, εκατομμύρια μπαμπάδες επιτρέπουν στις κόρες τους να βγουν από το σπίτι φορώντας ρούχα σχεδιασμένα να αναδεικνύουν και να εκθέτουν αυτό το συγκεκριμένο σημείο του σώματός τους.
Μάλλον θα έπρεπε να καταδικάσουμε αυτούς, παρά τις μητέρες που κάνουν αυτό για το οποίο ο Θεός τις προόρισε. Αλλά αν πρέπει οπωσδήποτε να κάνουμε αυτή τη συζήτηση, ας σκεφτούμε πόση από αυτή την απαγορευμένη περιοχή εκτίθεται πραγματικά όταν η μητέρα έχει το μωρό της στο στήθος; Όχι και πολύ.
Αν κάποια γυναίκα είναι επιδειξίας, μπορεί να φορέσει ένα από αυτά τα εκατομμύρια σέξυ ρούχα που πολλές γυναίκες φορούν στη δουλειά τους σε καθημερινή βάση.
4) Τι είδους μήνυμα περνάμε όταν λέμε στις μητέρες να κρύβονται σε σκοτεινές γωνίες ή να καλύπτουν το σώμα τους όταν θέλουν να ταΐσουν φυσιολογικά το παιδί τους; Ξέρουμε καλά ποιο είναι το μήνυμα: Ο θηλασμός είναι βρώμικος, ντροπιαστικός, ενοχλητικός. Απολαμβάνω πολύ τους ενήλικες άντρες που ξαφνικά μετατρέπονται σε σχολιαρόπαιδα όταν η συζήτηση έρχεται στο θηλασμό: «Ε, μακριά από μένα! Αυτό είναι αλλόκοτο!».
Θεέ μου. Ενηλικιωθείτε επιτέλους!
Με δεδομένο το παράδοξο της γενικότερης ανεκτικής μας στάσης απέναντι στο σεξ, σε αντίθεση με την σεμνοτυφία μας για το θηλασμό, ανατριχιάζω και μόνο στη σκέψη του τι άλλες ανακολουθίες μπορεί να βρω αν σκάψω πιο βαθιά στο κοινωνικό ασυνείδητο.”
Πηγή: http://themattwalshblog.com, Έγραψε: Ο Matt Walsh, Μετάφραση: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC
<p>Το παρακάτω άρθρο έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί είναι γραμμένο από έναν άντρα και όχι από μια “θηλάζουσα ναζί”, όπως αποκαλούν πολλές γυναίκες:</p>
