Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.
mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Δείτε όλες τις κατηγορίες

Παιδί και αθλητισμός: Ποια είναι η καλύτερη ηλικία για να αρχίσουν

Εμπόδιο σ αυτό είναι ο σύγχρονος τρόπος ζωής ,ειδικά στις μεγάλες πόλεις που μας έχει απομακρύνει από τους φυσικούς χώρους άθλησης.
Από το σπίτι στο σχολείο και αποκεί διάβασμα στο σπίτι ,ιδιαίτερα μαθήματα και στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο τηλεόραση και ταμπλέτες.

Η άθληση των παιδιών τη σημερινή εποχή ,έχει υποκαταστήσει το καθημερινό παιχνίδι στην γειτονιά που γινόταν τα προηγούμενα χρόνια.
Το σίγουρο είναι η ενασχόληση με κάποιο πρόγραμμα γυμναστικής ,χωρίς υπερβολές βοηθά στην φυσιολογική ανάπτυξη των παιδιών.

Ποια είναι η καλύτερη ηλικία για να αρχίσουν την άθληση;

Οι αθλητικές δραστηριότητες μπορούν να αρχίσουν από την προσχολική ηλικία.
Σημαντικό είναι τα παιδιά να έχουν αναπτύξει καλή ισορροπία ,ώστε να έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν πιο εύκολα και παράλληλα να κατανοούν της οδηγίες που θα του δίνονται.
Υπόψη ότι ένα μεγάλο ποσοστό παιδιών από 4 ετών μπορούν να πετύχουν ένα μικρό στόχο παράδειγμα να πιάσουν την μπάλα.

Έτσι λοιπόν, από τα 4 χρόνια τα παιδιά μπορούν να ασχοληθούν με την κολύμβηση.
Από 4-5 ετών που έχουν αποκτήσει τον απαιτούμενο συντονισμό των μελών τους, μπορούν να ξεκινήσουν χορό, ρυθμική και ενόργανη γυμναστική.
Λίγο αργότερα ,ανάλογα με το άθλημα ,μπορούν να ξεκινήσουν στίβο και ομαδικά αθλήματα.

Οι γονείς τι μπορούν να κάνουν..

Να είναι προσεκτικοί με την επιλογή του αθλήματος, και να μην βιαστείτε να τα κατευθύνετε με γνώμονα αποκλειστικά τις επιθυμίες σας, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη τις επιθυμίες του ίδιου.

Σε κάθε περίπτωση, προτού ξεκινήσει είναι απαραίτητο να έχει προηγηθεί κάποιος προληπτικός ιατρικός έλεγχος ακόμα και ένα η άσκηση γίνεται περιστασιακά.
  • Σήμερα ,οι περισσότεροι γονείς έχουν καταλάβει πόσο βοηθά το παιδί τους η στροφή στον αθλητισμό. Αυτός είναι ο λόγος που προσπαθούν από μικρά να τα εντάξουν σε ένα οργανωμένο άθλημα.
admin

Πάτρα: Έκπτωση και δόσεις στα νοσήλια μικρού παιδιού μετά από δημοσιοποίηση της υπόθεσης!

Το ζήτημα έφθασε σε υψηλά ιστάμενα κλιμάκια αλλά ευτυχώς παρενέβη άμεσα ο διοικητής του Περιφερειακού Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Χαράλαμπος Μπονάνος αναζητώντας την δυνατότητα εξεύρεσης λύσης στο πρόβλημα, προκειμένου οι γονείς στην περίοδο της κρίσης να βοηθηθούν όσο ήταν δυνατόν για την τακτοποίηση της οφειλής για τα νοσήλια.

Κάλεσε μάλιστα και τον παππού του παιδιού στο γραφείο της διοίκησης προκειμένου να του αναλύσει το πρόβλημα και να του δείξει την απόδειξη του ιδρύματος με βάση την οποία θα έπρεπε να καταβληθεί το ανωτέρω χρηματικό ποσό.

Το παιδί είχε νοσηλευτεί από τις 17 έως τις 20 Δεκεμβρίου, λόγω πυρετού, και οι γονείς ενημερώθηκαν γραπτώς ότι τα νοσήλια ανέρχονταν στα 845 ευρώ, ειδάλλως οι γονείς έπρεπε να προσκομίσουν θεωρημένο βιβλιάριο, το οποίο φυσικά δεν είχαν λόγω ανεργίας.

Ο διοικητής ενημερώθηκε από τον παππού για την πραγματικά δραματική οικονομική κατάσταση της οικογένειας του μικρού, καθώς οι γονείς του έχουν μεταναστεύσει στην Βουλγαρία εξασφαλίζοντας εκεί ορισμένα μεροκάματα.

Έτσι το παιδί μένει μόνο με τον παππού και την γιαγιά και θα έπρεπε το κόστος της νοσηλείας του να το επωμιστούν οι ίδιοι και να το καλύψουν μέσα από την πενιχρή σύνταξή τους που δεν φτάνει καλά καλά για τα φάρμακά τους και τα απολύτως απαραίτητα για τη διαβίωση του παιδιού. Γεγονός που καθιστούσε επιτακτική την ανάγκη για τον διοικητή του νοσοκομείου να μειώσει το κόστος νοσηλείας. Και τελικά, τα κατάφερε.

Από 845 στα... 290 ευρώ

Σύμφωνα με πληροφορίες, το χρέος μειώθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό και συγκεκριμένα, κάτω από το μισό! Για να είμαστε ακριβείς, το συνολικό κόστος για την τριήμερη νοσηλεία του παιδιού στην κλινική του νοσοκομείου, από τα 845 ευρώ κατέβηκε στα μόλις 290 ευρώ (!) και μάλιστα, με χρονική «άνεση» στην αποπληρωμή.

Το γεγονός της μείωσης του κόστους επιβεβαιώθηκε στον «Κόσμο» από τον διοικητή κ. Μπονάνο, ο οποίος εμφανίστηκε φαίνεται να πείστηκε για το αληθινό αδιέξοδο της οικογένειας κι έτσι αναζητήθηκε λύση.

  • <p>Παρέμβαση του Διοικητή του ΠΓΝΠ Χαράλαμπου Μπονάνου προκάλεσε το ρεπορτάζ της εφημερίδας "Κόσμος" για τον λογαριασμό των 845 ευρώ που εξέδωσε το νοσοκομείο του Ρίου για την τριήμερη νοσηλεία ενός μικρού παιδιού, φέρνοντας σε αντικειμενικό αδιέξοδο τους γονείς και τους παππούδες του.</p>
admin

Δίνοντας το καλό παράδειγμα στο παιδί σας

Τα παιδιά ταυτίζονται από πολύ μικρή ηλικία με τους γονείς τους. Περνάνε μια φάση που οι γονείς τους είναι τα πάντα για εκείνα. Το Α και το Ω στη ζωή τους. Οι πρωταγωνιστές του μικρόκοσμού τους. Είναι λογικό λοιπόν πως η επιρροή που έχει η δική μας συμπεριφορά απέναντι στα παιδιά αλλά και στα άλλα μέλη της οικογένειας είναι τεράστια. Ακόμη και ο τρόπος που φερόμαστε στον ίδιο μας τον εαυτό. Η διατροφή μας, τα χόμπυ μας, οι καλές και κακές μας συνήθειες.

Είναι χρέος μας απέναντι στα παιδιά μας να προσπαθούμε για το καλύτερο και να βελτιώνουμε τις γονεϊκές μας δεξιότητες. Δεν γεννιόμαστε όλοι επαγγελματίες γονείς. Κάποιοι άνθρωποι έχουν πιο ανεπτυγμένο το γονεϊκό φίλτρο από άλλους. Το σίγουρο είναι όμως ότι όλοι μπορούν να το εξελίξουν και να γίνουν όσο πιο καλοί γονείς μπορούν. Το ίδιο θα κάνει και το παιδί μας άλλωστε στα δικά του παιδιά.

Πώς δίνουμε το καλό παράδειγμα στα παιδιά μας;

Σας παραθέτουμε κάποιες πρακτικές συμβουλές καθώς και πράγματα που πρέπει να αποφεύγετε να κάνετε μπροστά στα παιδιά σας.
Σεβόμαστε και αντιμετωπίζουμε όλα τα μέλη της οικογένειας ίσα, χωρίς διακρίσεις. Ο καθένας πρέπει να είναι ελεύθερος να εκφράσει την άποψή του μέσα στην οικογένεια. Έτσι ενισχύεται η κριτική σκέψη κι ο σεβασμός για τη διαφορετικότητα.
Προσέχουμε τις λέξεις που χρησιμοποιούμε ακόμη κι όταν είμαστε πολύ νευριασμένοι. Αν δεν το καταφέρουμε, εξηγούμε στο παιδί ότι ήταν κακό εκ μέρους μας που εκφραστήκαμε έτσι κι ότι θα προσπαθήσουμε να μην το ξανακάνουμε. Δεν είναι καθόλου χαριτωμένο να βλέπεις νήπια να χρησιμοποιούν βρισιές και άσχημες λέξεις που δεν γνωρίζουν καν τη σημασία τους. Εμείς οι ίδιοι θα έρθουμε σε πολύ δύσκολη θέση κάποια στιγμή αν το επιτρέπουμε αυτό.
Εννοείται φυσικά πως δεν χειροδικούμε για κανέναν λόγο. Είναι το χειρότερο παράδειγμα που μπορούμε να δώσουμε στο παιδί μας. Η βία φέρνει βία. Υπάρχουν άλλοι τρόποι τιμωρίας ή συμμόρφωσης. Η βία είναι ό, τι πιο εξευτελιστικό και ταπεινωτικό μπορούμε να κάνουμε στο παιδί μας ή σε οποιοδήποτε άτομο. Το ξύλο δεν βγήκε από τον Παράδεισο.
Αγαπάμε τη μελέτη και τα βιβλία κι ενημερωνόμαστε για τα νέα από τον κόσμο. Είναι ο καλύτερος τρόπος για να φέρουμε τα παιδιά κοντά στα βιβλία και για να αγαπήσουν τα σχολικά μαθήματα, τη γνώση και τη μάθηση γενικά.
Εξηγούμε στα παιδιά μας καταστάσεις και πράγματα που δεν καταλαβαίνουν. Δεν τα αφήνουμε με απορίες και δεν τα χλευάζουμε αν δεν καταλαβαίνουν κάτι με την πρώτη φορά. Απλά αλλάζουμε τον τρόπο έκφρασης κι εξήγησης.
Αποφεύγουμε να περνάμε τις ελεύθερες ώρες μας μπροστά από την τηλεόραση ξαπλωμένοι στον καναπέ ή μιλώντας στο τηλέφωνο. Προσπαθούμε να ασχολούμαστε με δημιουργικά πράγματα δίνοντας και δυνατότητα συμμετοχής και στο παιδί. Ενθαρρύνουμε έτσι το παιδί στη δημιουργία, την εφευρετικότητα καθώς και την εξέλιξη πιθανών ταλέντων του.
Ασχολούμαστε με το σώμα μας και την υγεία μας. Προσπαθούμε να ασκούμαστε ή να περπατάμε. Διατηρούμαστε έτσι οι ίδιοι σε καλή φόρμα και απολαμβάνουμε περισσότερες δραστηριότητες με το παιδί μας. Ενισχύεται η μεταξύ μας επικοινωνία και η σχέση μας.
Αποφεύγουμε να καπνίζουμε ή να πίνουμε αλκοόλ μπροστά στο παιδί. Καλό θα ήταν να κόβαμε την άσχημη συνήθεια του τσιγάρου τελείως. Αν δεν έχουμε τη δύναμη να το κάνουμε περιορίζουμε τη συνήθειά μας όσο μπορούμε περισσότερο και προτιμούμε να γίνεται σε χώρο και χρόνο που το παιδί δεν μας παρατηρεί. Δεν είναι ανάγκη δε να εξηγήσουμε τα αρνητικά του παθητικού καπνίσματος.
Προσέχουμε τις διατροφικές μας συνήθειες. Πρέπει να τρώμε με μέτρο και να υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία στη διατροφή μας. Όχι μόνο πατάτες και κρέας. Δίνουμε την ευκαιρία στο παιδί μας να δοκιμάσει και να πειραματιστεί με τις γεύσεις χωρίς να πιέζουμε. Του δίνουμε δυνατότητα επιλογής ανάμεσα σε 2 υγιεινά και θρεπτικά γεύματα.
Αγαπάμε τη φύση και τα ζώα. Ανακυκλώνουμε και μαθαίνουμε στο παιδί να σέβεται το περιβάλλον και τα ζώα. Αναπτύσσουμε έτσι μια οικολογική συνείδηση στο παιδί μας πάνω στο οποίο βασίζεται το μέλλον αυτού του πλανήτη. Προτιμούμε να κάνουμε την καθαριότητα του σπιτιού χωρίς τη χρήση πολλών χημικών αλλά με πιο φυσικά και οικολογικά υλικά.

Για την προσωπική μας ενημέρωση και βελτίωση μπορούμε να διαβάζουμε βιβλία ψυχολόγων κι άλλων ειδικών και συμβούλων. Θα μας βοηθήσουν και θα μας βρουν λύσεις στο δύσκολο έργο της ανατροφής του παιδιού μας. Ας μην κάνουμε μόνο προσευχές και σταυρούς να μεγαλώσουν σωστά τα παιδιά μας με αξίες και ιδανικά. Ας συμμετέχουμε πολύ ενεργά σε αυτή τη διαδικασία δίνοντας πρώτοι το καλό παράδειγμα.

  • <p>Πόσο καλό παράδειγμα είμαστε για τα παιδιά μας; Πόσο πολύ τους επηρεάζει η δική μας συμπεριφορά και συνήθειες στην ανατροφή τους και στη διαμόρφωση του χαρακτήρα τους; Είμαστε τα είδωλά τους και πώς θα γίνουμε το καλό παράδειγμα για τα παιδιά μας;</p>
admin

Επικίνδυνα για τα παιδιά αντικείμενα καθημερινής χρήσης

Στην προσπάθειά σας να κρατήσετε απασχολημένο το παιδί ώστε να μην γκρινιάζει, θα έχετε σκεφτεί να του αποσπάσετε την προσοχή με αντικείμενα όπως τα κλειδιά ή το κινητό σας τηλέφωνο.

Πόσο ασφαλή είναι, όμως, αυτά τα αντικείμενα καθημερινής χρήσης για το μωρό σας;

Κλειδιά
Τα μωρά αγαπούν τη λάμψη και τον ήχο των κλειδιών, αλλά είναι αρκετά ασφαλή για εκείνα; Ο Jeffrey Berkowitz, παιδίατρος και συνεργάτης της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής, αναφέρει: “Τα κλειδιά είναι κατασκευασμένα από ορείχαλκο, υλικό το οποίο μπορεί να περιέχει μικρές ποσότητες μολύβδου. Επιπλέον, μπορούν να προκαλέσουν τραυματισμούς, σε περίπτωση που το παιδί σκοντάψει ενώ τα έχει στο στόμα του”.

Τηλεκοντρόλ
Τα μωρά ενθουσιάζονται με το πλήθος των κουμπιών που υπάρχουν πάνω στα χειριστήρια τηλεόρασης. Όμως, καλό θα ήταν να τα κρατήσετε μακριά τους αφού “τα τηλεκοντρόλ δεν είναι ασφαλή για τα παιδιά. Περιέχουν μπαταρίες που μπορεί να αποβούν επικίνδυνες σε περίπτωση κατάποσης. Επίσης, τα τηλεχειριστήρια αποτελούνται από άλλα μικρά μέρη, τα οποία θα μπορούσαν να σπάσουν και να προκαλέσουν τον κίνδυνο πνιγμού”, αναφέρει ο Dr. Jeffrey Berkowitz.

iPads και Tablets
Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής συμβουλεύει ότι τα παιδιά κάτω των δύο ετών δεν πρέπει να εκτίθενται σε οθόνες, όπως αυτές των tablets, των iPads και της τηλεόρασης. Αυτό συμβαίνει επειδή τα παιδιά δεν είναι ακόμα σε θέση να κατανοήσουν το εκπαιδευτικό περιεχόμενο και μαθαίνουν καλύτερα μέσα από το ελεύθερο παιχνίδι. Ακόμα κι αν υπάρχουν εφαρμογές για παιδιά, είναι ειδικά σχεδιασμένες ώστε να συνδυάζουν το παιχνίδι παρέα με τους γονείς.

Κινητό τηλέφωνο
Το κινητό τηλέφωνο είναι γεμάτο μικρόβια που μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές ασθένειες στο παιδί, σε περίπτωση που δοκιμάσει να το βάλει στο στόμα του. Επιπλέον, όπως τα τηλεχειριστήρια και τα iPads, αποτελούνται από μικρά κομμάτια και μπαταρίες, που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν επικίνδυνα για εκείνο. Αντ’ αυτού, προτιμήστε ένα πλαστικό κινητό τηλέφωνο, το οποίο είναι πολύ πιο ασφαλές και διασκεδαστικό για το παιδί από’ ότι ένα αληθινό τηλέφωνο.

Στυλό, μολύβια και μαρκαδόροι
Τα περισσότερα στυλό και μολύβια είναι μη τοξικά, αλλά μπορούν να προκαλέσουν σοβαρούς τραυματισμούς στο παιδί, εάν επιχειρήσει να βάλει τα καπάκια τους στο στόμα του. Επιπλέον, οι μουντζούρες από στυλό και μαρκαδόρους στους τοίχους και τα πατώματα δεν θα είναι το ομορφότερο θέαμα για το σπίτι σας. Αφήστε το παιδί να τα χρησιμοποιήσει όταν θα είναι αρκετά μεγάλο, αλλά ακόμα και τότε φροντίστε να το επιβλέπετε.

Μωρομάντηλα
Οι περισσότεροι γονείς χρησιμοποιούν τα μωρομάντηλα για να αποσπάσουν την προσοχή του μωρού κατά τη διάρκεια της αλλαγής της πάνας. Αν και στην πλειοψηφία τους είναι μη τοξικά, ο Dr. Jeffrey Berkowitz αναφέρει: “Δεν είναι σωστό να επιτρέπουμε στο μωρό να πιπιλίζει τα μαντηλάκια καθαρισμού, γιατί θα μπορούσε να καταπιεί τις χημικές ουσίες που περιέχονται σε αυτά. Επίσης, εάν το μωρό μασάει ή κόβει ολόκληρα κομμάτια από τα μωρομάντηλα, θα μπορούσε να προκληθεί κίνδυνος πνιγμού”.

  • Σας έχει συμβεί να έχετε βγει έξω με το παιδί σας, όμως από τη βιασύνη σας να ξεχάσετε τα παιχνίδια του;
vicky86

Το άγγιγμα θαυματουργό για τη μάθηση

Νέα έρευνα, όμως, έφερε στο φως ακόμη μία θεραπευτική του ιδιότητα: το χάδι ενισχύει τη μάθηση στα παιδιά.

Οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Purdue στην Ιντιάνα των ΗΠΑ παρατήρησαν ότι η τακτική των γονέων να μιλάνε στα παιδιά τους και ταυτόχρονα να τα αγγίζουν και να τα γαργαλάνε, είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη για τα νήπια, καθώς τα βοηθά να αναγνωρίζουν ευκολότερα λέξεις μέσα στη ροή του λόγου και κατά συνέπεια τα ωθεί να μιλήσουν πιο γρήγορα σε σχέση με τα υπόλοιπα παιδιά της ηλικίας τους.

Στην έρευνα συμμετείχαν 48 παιδιά ηλικίας 4 μηνών. Οι επιστήμονες τα έβαλαν να ακούσουν δύο φορές το ίδιο ηχογραφημένο μήνυμα. Την πρώτη φορά και ειδικότερα στο άκουσμα συγκεκριμένων λέξεων οι ερευνητές έπιαναν τα γόνατα των μωρών. Τη δεύτερη φορά οι ειδικοί, αντί για τα μωρά, ακουμπούσαν το πρόσωπό τους και πιο συγκεκριμένα το φρύδι ή το μάγουλό τους.

Αυτό που παρατηρήθηκε από το πείραμα είναι ότι τα παιδιά κατά το πρώτο άκουσμα του μηνύματος τα μωρά κατάφεραν να απομονώσουν τις λέξεις εκείνες που άκουγαν τη στιγμή που ένιωθαν το χάδι στο γόνατό τους. Αντίθετα, τη δεύτερη φορά δεν μπόρεσαν να ξεχωρίσουν κάποια λέξη μέσα από τη ροή του μηνύματος.

«Στο παρελθόν είχαμε εξετάσει το ρόλο που παίζει το άγγιγμα στη φυσική ανάπτυξη των παιδιών, αλλά δεν είχαμε ασχοληθεί με το αν επηρεάζει τη διαδικασία της μάθησης. Με την παρούσα μελέτη διαπιστώσαμε ότι τα βρέφη μεταχειρίζονται τα χάδια σαν να σχετίζονται με ό,τι ακούνε. Το άγγιγμα πράγματι μπορεί να έχει επίπτωση στην εκμάθηση νέων λέξεων», σχολίασε η επικεφαλής της έρευνας, Amanda Seidl, αναπληρώτρια καθηγήτρια στις επικοινωνιακές επιστήμες του Πανεπιστήμιου Purdue.

  • <p>Ένα άγγιγμα μπορεί να κάνει θαύματα. Μέχρι σήμερα γνωρίζαμε ότι μπορεί να σταματήσει τον πόνο.</p>
vicky86

Το παιχνίδι τον πρώτο χρόνο!

Μαθαίνει να συγκεντρώνεται, να διαχειρίζεται την προσοχή του, να ανακαλύπτει τις ικανότητες του και να μαθαίνει καινούργιες έννοιες, λέξεις και σύμβολα.

Τον πρώτο χρόνο το παιχνίδι του παιδιού είναι οι μετακινήσεις του μέσα στο χώρο, ο χειρισμός αντικειμένων και ο αντιληπτικός του έλεγχος.
Τα πρώτα παιχνίδια συνοδεύονται από μια λειτουργική ευχαρίστηση ή από μια ευχαρίστηση λόγω του αποτελέσματος .
Για παράδειγμα χαίρεται να αγγίζει και να πιάνει τα αντικείμενα ή τραβάει το σχοινί για να βάλει σε κίνηση ένα παιχνίδι.

Παιχνίδια που προκαλούν το ενδιαφέρον του μωρού με τη λειτουργία τους (έναν ήχο ή μια κίνηση), αντικείμενα μαλακά, ευχάριστα στο να τα γεύεται, να τα αγγίζει, να τα ακούει, να τα κοιτάει προάγουν την κίνηση και την ανάπτυξη μεγαλύτερων ικανοτήτων.
Το παιδί παίζοντας μαθαίνει πάρα πολλά πράγματα, εξοικειώνεται με νέα αντικείμενα και καταστάσεις, αρχίζει να καταλαβαίνει τις σχέσεις των αντικειμένων με τον χώρο, προάγει των συντονισμό των μυικών κινήσεων και αντιλαμβάνεται ότι μπορεί να μετατρέπει το περιβάλλον με τις ενέργειές του.

Γύρω στον έβδομο μήνα το μωράκι αρχίζει να παίζει με τους ήχους, συνομιλώντας χαμηλόφωνα με τον εαυτό του και προσπαθώντας να μιμηθεί απλούς ήχους που του ζητάμε.
Χαμογελάει στις χειρονομίες και προσπαθεί να τις επαναλάβει.
Διασκεδάζει απίστευτα πολύ με παιχνίδια όπως το γνωστό "Κούκου τζα".

Τώρα το παιδάκι μπορεί να κάθεται και να βλέπει τον κόσμο από μια άλλη οπτική γωνία, μπορεί να εξερευνά μια μεγαλύτερη ακτίνα του περιβάλλοντος και να μεταχειρίζεται τα αντικείμενα πιο εύκολα.
Διασκεδάζει με το να τα πιάνει, να τα κάνει να κινούνται, να τα πετάει, τα πιάνει ξανά και να πειραματίζεται.

Όταν το μικρούλη σας αρχίζει να μπουσουλάει εντυπωσιάζεται από τα αντικείμενα που κινούνται, όπως μπάλες, καροτσάκια, κούκλες με ρόδες, αυτοκινητάκια και κάθε είδος αντικειμένων που το παιδί μπορεί να μεταφέρει μαζί του.
Τα παιχνίδια αυτά όμως δεν πρέπει να είναι πολύ μεγάλα και βαριά γιατί το παιδί έχει ανάγκη να έχει το ένα χεράκι του ελεύθερο για να στηρίζεται όταν κινείται.

Όταν το παιδί μαθαίνει να περπατάει είναι σε θέση να φτάνει και να πιάνει νέα αντικείμενα, ξέρει πως να χρησιμοποιεί τα χέρια του με μεγαλύτερη ακρίβεια και προσπαθεί να αναρριχηθεί πάνω, κάτω και μέσα στο αντικείμενο.

Αυτή η περίοδος είναι πολύ σημαντική για την ανάπτυξη των φυσικών ικανοτήτων και της εμπιστοσύνης στον εαυτό του.
Το παιδί έχει ανάγκη από ευκαιρίες για να εξασκήσει τους μυς του και να παίζει σε ένα περιβάλλον που νιώθει ασφάλεια με τη βοήθεια του γονιού.

Είναι καλό να αφήνουμε το παιδάκι ελεύθερο να κάνει αυτό που ξέρει χωρίς να το βοηθάμε συνέχεια.
Είναι μέσα στο πρόγραμμα και να πέσει καμιά φορά, αλλά αν ο γονιός δε δώσει ιδιαίτερη σημασία στο γεγονός θα αρχίσει πάλι το εξερευνητικό του παιχνίδι.
  • Το παιχνίδι είναι η διασκέδαση κάθε παιδιού. Εκτός από τη χαρά και την ευχαρίστηση είναι και η πιο δημιουργική απασχόληση του.
vicky86

Πόσα πρόσωπα έχει η παιδική κακοποίηση;

Το φαινόμενο της παιδικής κακοποίησης έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις κατά τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για ένα ζήτημα, οι συνέπειες του οποίου έχουν διάρκεια και επηρεάζουν και τη μετέπειτα ζωή του παιδιού, μετατρέποντάς το σε έναν προβληματικό ενήλικο. Δημιουργεί άτομα με έντονα προβλήματα στις προσωπικές τους σχέσεις, τα οποία δυσκολεύονται να αγαπήσουν και να εμπιστευτούν, έχουν τάση προς καταχρήσεις, εμφανίζουν αγχώδεις διαταραχές, προβλήματα προσαρμοστικότητας και κατάθλιψη. Επίσης, οι άνθρωποι που υπέστησαν κακοποίηση όταν ήταν παιδιά ενδέχεται να προβούν οι ίδιοι σε κακοποίηση παιδιών όταν ενηλικιωθούν.

Είδη παιδικής κακοποίησης

Παραμέληση:
η παραμέληση συνίσταται στη σωματική (έλλειψη τροφής, ένδυσης, στέγης, καθαριότητας και υγιεινής, καθώς και επιτήρησης), εκπαιδευτική (όταν ο γονιός/ κηδεμόνας δεν γράφει το παιδί στο σχολείο, στερώντας το από την απαραίτητη εκπαίδευση), συναισθηματική (όταν το παιδί γίνεται μάρτυρας οικογενειακής βίας ή όταν οι γονείς / κηδεμόνες του το αγνοούν, αλλά και όταν το υποτιμούν, το απορρίπτουν, δεν του δείχνουν στοργή, το απομονώνουν, το τρομοκρατούν ή το εξωθούν σε εγκληματικές ή ταπεινωτικές συμπεριφορές) και στην ιατρική (όταν οι γονείς / κηδεμόνες δεν παρέχουν στο παιδί την απαραίτητη ιατρική βοήθεια, με κίνδυνο αυτό να ασθενήσει, να παρουσιάσει σοβαρά προβλήματα υγείας ή ακόμα και να πεθάνει.

Ένα παιδί που παραμελείται από τους γονείς / κηδεμόνες του διακρίνεται από τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: είναι λιποβαρές και κουρασμένο, συνήθως μόνο του ακόμα και νυχτερινές ώρες, η εξωτερική του εμφάνιση είναι ατημέλητη και η σωματική του υγιεινή κακή, ενδεχομένως πάσχει από χρόνια προβλήματα υγείας, τα οποία όμως δεν αντιμετωπίζονται, και επιδεικνύει προβλήματα συμπεριφοράς, αντικοινωνικές τάσεις, καθώς και δυσκολίες παρακολούθησης στο σχολείο.

Παραμέληση παρατηρείται συνήθως σε μονογονεϊκές οικογένειες, οικογένειες με πολύ νέους γονείς ή με πολλά παιδιά στην εφηβεία, με γονείς άνεργους ή χαμηλού μορφωτικού επιπέδου, χρήστες ουσιών, με προβλήματα ψυχικής υγείας ή συναισθηματικά προβλήματα (χαμηλή αυτοεκτίμηση, γονείς που είχαν οι ίδιοι κακή σχέση με τους δικούς τους γονείς, κ.τ.λ.). Για την αντιμετώπιση της παραμέλησης απαιτείται εκπαίδευση των γονέων ως προς τη σωστή διαχείριση του ρόλου τους, αλλά και υποστήριξη από την πολιτεία που θα βασίζεται στην κοινωνική πολιτική.

Συναισθηματική κακοποίηση:

η μορφή αυτή κακοποίησης εμφανίζεται όταν οι γονείς / κηδεμόνες αγνοούν το παιδί τους, το μειώνουν, το τρομοκρατούν ή το θέτουν σε κίνδυνο. Μπορεί να έχουν υπερβολικές απαιτήσεις από αυτό και να το κατηγορούν όταν δεν ανταποκρίνεται σε αυτές ή να το κάνουν να αισθάνεται ότι δεν αξίζει την αγάπη τους. Τέτοιες συμπεριφορές παρατηρούνται, βάσει ερευνών, σε οικογένειες που παρουσιάζουν προβλήματα ψυχικής υγείας. Οι επιπτώσεις της συναισθηματικής κακοποίησης είναι εξίσου σοβαρές με εκείνες της σωματικής –τα μωρά που δεν δέχονται αγάπη και συναισθηματική κάλυψη εμφανίζουν αναπτυξιακά προβλήματα.

Τα παιδιά που υπόκεινται σε τέτοιου είδους κακοποίηση εμφανίζουν ορισμένες φορές νευρωτική συμπεριφορά, στοιχεία παλινδρόμησης (όπως είναι το ρούφηγμα του αντίχειρα), βίαιη συμπεριφορά (π.χ. βασανίζουν ζώα), ανασφάλεια, χαμηλή αυτοεκτίμηση και τάση για καταχρήσεις. Ωστόσο, η συναισθηματική κακοποίηση δεν εμφανίζει πολύ εμφανή συμπτώματα, γι’ αυτό και είναι δυσκολότερο να ανιχνευτεί.

Σωματική κακοποίηση:

η σωματική κακοποίηση συνίσταται σε κάθε είδους σωματική επίθεση και κακομεταχείριση (ξύλο, δυνατό τράνταγμα, εγκαύματα που προκαλούνται επίτηδες κ.τ.λ.). Μεγάλο ποσοστό παιδιών υφίστανται τέτοιου είδους κακοποίηση, καθώς οι γονείς / κηδεμόνες τους δεν είναι πολύ συχνά σε θέση να ξεχωρίσουν τα όρια του θεμιτού και επιτρεπτού όταν τιμωρούν τα παιδιά ή δεν είναι σε θέση να ελέγξουν τις σωματικές τους αντιδράσεις. Γονείς μικρής ηλικίας, με άγνοια των γονικών τους καθηκόντων, με κακές εμπειρίες από τη δική τους σχέση με τους γονείς τους ή οι οποίοι κάνουν χρήση ουσιών ενδέχεται να προβούν σε τέτοιου είδους συμπεριφορά.

Τα παιδιά που υφίστανται σωματική κακοποίηση φέρουν κακώσεις και μελανιές στο σώμα τους, παραπονιούνται συχνά για πόνους, εμφανίζουν τάσεις φυγής ή αυτοκαταστροφικές τάσεις, μειωμένη κοινωνικότητα και φόβο απέναντι στην προοπτική της επικοινωνίας του γιατρού ή του σχολικού συμβούλου με τους γονείς / κηδεμόνες τους. Σύμφωνα με έρευνες, οι πιθανότητες που έχουν τα άτομα που έχουν υποστεί σωματική κακοποίηση να κακοποιήσουν τα δικά τους παιδιά ανέρχονται σε ποσοστό 30%, ενώ έχει αποδειχτεί ότι η ψυχοθεραπευτική παρέμβαση μπορεί να αποτρέψει τη συνέχιση της θλιβερής αυτής συμπεριφοράς.

Σεξουαλική κακοποίηση:
αυτό το είδος κακοποίησης συμβαίνει συχνότερα από όσο θεωρούν οι περισσότεροι, καθώς πολλές περιπτώσεις δεν αναφέρονται στις αρχές. Η σεξουαλική κακοποίηση περιλαμβάνει κάθε είδους ερωτικής φύσης θωπείες και εξαναγκαστική σωματική επαφή του παιδιού με κάποιον άλλο ή ακόμα και επίδειξη στα παιδιά πορνογραφικού υλικού, καθώς και χρησιμοποίηση των παιδιών στην παραγωγή αυτού.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, θύτης μιας τέτοιας συμπεριφοράς είναι κάποιος γνωστός του παιδιού, ένα πρόσωπο ισχύος που το παιδί γνωρίζει και εμπιστεύεται. Η σεξουαλική κακοποίηση έχει καταστροφικές συνέπειες για το παιδί που παγιδεύεται ανάμεσα στην επιθυμία του να σταματήσει η κακοποίησή του και στο αίσθημα αφοσίωσης προς το άτομο που του την επιβάλλει.

Αν το παιδί σας κακοποιεί ή κακοποιείται από τρίτους

Αν αντιληφθείτε ότι το παιδί σας έχει πέσει θύμα κακοποίησης οποιασδήποτε μορφής, αντιδράστε αμέσως. Μιλήστε του, ακούστε το και κινητοποιηθείτε άμεσα. Μόνο έτσι θα σταματήσει η κακοποίηση και το παιδί σας θα έχει πιθανότητες να συνέλθει από τις τραυματικές αυτές εμπειρίες.

Αν το παιδί σας έχει πέσει θύμα βίας ή εκφοβισμού στο σχολείο, συζητήστε μαζί του και προσπαθήστε να του δείξετε με ποιον τρόπο θα υψώσει το ανάστημά του και θα δείξει στους διώκτες του ότι δεν ανέχεται τέτοια συμπεριφορά. Εάν το πρόβλημα παραμένει, ενημερώστε κάποιον δάσκαλο. Σε καμία περίπτωση μην αγνοήσετε το πρόβλημα, θεωρώντας ότι θα λυθεί από μόνο του.

Αν αντιληφθείτε ότι το παιδί σας έχει πέσει θύμα ρατσισμού ή άλλων διακρίσεων, μιλήστε του κι εξηγήστε του ότι το πρόβλημα δεν το έχει το ίδιο αλλά αυτοί που το κατηγορούν. Αν το πρόβλημα συνεχιστεί, απευθυνθείτε σε κάποιον δάσκαλο. Αν αντιθέτως, διαπιστώσετε ότι το παιδί σας είναι εκείνο που ασκεί τέτοιες συμπεριφορές, εξηγήστε του για ποιους λόγους οι απόψεις και η συμπεριφορά του είναι απαράδεκτες. Αποτελέστε παράδειγμα προς μίμηση με τη δική σας συμπεριφορά.

Συμβουλές προς τους γονείς

Μην κατακρίνετε το παιδί σας, αλλά τη συμπεριφορά του, όταν κάνει κάτι κακό. Τιμωρήστε το στερώντας του κάποιο προνόμιο (π.χ. να δει τηλεόραση το βράδυ) και όχι με σωματική βία. Μην του αποδίδετε προσβλητικούς χαρακτηρισμούς («είσαι ηλίθιος / άχρηστος / δεν κάνεις τίποτα σωστά») που υπονομεύουν την αυτοπεποίθησή του.

Ζητήστε του συγνώμη όταν νιώθετε ότι το αδικήσατε ή ότι ξεπεράσατε τα όρια. Επιβραβεύστε το όταν δείχνει καλή συμπεριφορά.

Μην αφήνετε τον εαυτό σας να χάσει τον έλεγχο. Όταν νιώσετε ότι φτάνετε στα όριά σας, απομακρυνθείτε, μετρήστε μέχρι το 10 ή αναθέστε τη φύλαξη του παιδιού για λίγο στο σύντροφό σας και βγείτε για μια βόλτα, κάντε γυμναστική ή οτιδήποτε σας ηρεμεί.

Εάν διαπιστώσετε ότι δεν μπορείτε να ελέγξετε τη συμπεριφορά σας, ζητήστε βοήθεια από κάποιον ειδικό.
Συμβουλές προς τρίτους
Σε περίπτωση που αντιληφθείτε ότι κάποιο παιδί στο περιβάλλον σας υφίσταται κακοποίηση:

Ακούστε το. Ενθαρρύνετέ το να μιλήσει ανοιχτά, αλλά χωρίς να το πιέζετε να αποκαλύψει λεπτομέρειες. Μην είστε αρνητικοί και δύσπιστοι. Μην υποτιμάτε και μη μειώνετε τα συναισθήματα και τους φόβους του. Βεβαιώστε το ότι δεν φταίει αυτό για ό,τι του συμβαίνει. Πείτε του ότι έκανε καλά που σας μίλησε. Μην αντιδράσετε υπερβολικά, γιατί ενδέχεται να το τρομάξετε και να το αποτρέψετε από το να σας μιλήσει ξανά στο μέλλον. Μην κατηγορείτε τον δράστη –το παιδί μπορεί, παρά την κακοποίηση που υφίσταται, να τρέφει αισθήματα αγάπης γι’ αυτόν. Μην του δείχνετε οίκτο –αντιμετωπίστε το σαν όλα τα άλλα παιδιά. Προσπαθήστε να αποκαταστήσετε την καλή του εικόνα για τον εαυτό του, επιβραβεύστε και επαινέστε το –χτίζοντας την αυτοπεποίθησή του, αυξάνετε τις αντοχές του.

Ενεργήστε άμεσα. Απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό που βρίσκεται κοντά στο περιβάλλον του παιδιού, όπως ένα δάσκαλο ή το σχολικό σύμβουλο. Μη διστάσετε να καταγγείλετε την κακοποίηση στις αρχές, ακόμα και διατηρώντας την ανωνυμία σας.

Συμβουλές προς τα παιδιά

Αν έχεις πέσει θύμα κακοποίησης:

Μίλησε σε κάποιο άτομο εμπιστοσύνης σου, στο γονιό σου, κάποιο συγγενή που εμπιστεύεσαι, το δάσκαλό σου, το σχολικό σύμβουλο ή όποιον άλλο νιώθεις κοντά σου. Αν δεν σε πιστέψει, συνέχισε να μιλάς μέχρι να βρεθεί κάποιος που θα σε πιστέψει.

Τηλεφώνησε σε κάποια γραμμή βοηθείας. Οι άνθρωποι που θα απαντήσουν θα σε καθοδηγήσουν υπεύθυνα και θα σου πουν τι πρέπει να κάνεις στη συνέχεια.

Μη φοβηθείς γι’ αυτά που θα συμβούν στους δικούς σου, εξαιτίας της καταγγελίας σου. Οι υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας προσπαθούν όσο το δυνατόν περισσότερο να κρατήσουν την οικογένεια ενωμένη και να εξαλείψουν τους λόγους που οδηγούν στην κακοποίηση. Από την άλλη πλευρά, αν η παραμονή σου στο σπίτι είναι επικίνδυνη για την υγεία ή τη ζωή σου, θα σε βοηθήσουν να απομακρυνθείς από αυτό. Θα μπορέσεις, ωστόσο, να επιστρέψεις όταν εξασφαλισθούν οι προϋποθέσεις που εγγυώνται την ασφάλειά σου.

Με τη συνεργασία της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρείας

πηγή: e-child

Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/12/blog-post_29.html

  • <p>Ένα άρθρο για την παιδική κακοποίηση από την Ελληνική Παιδιατρική Εταιρεία.</p>
vicky86

Η τεχνολογία δεν ταιριάζει στα βρέφη

Ο χρόνος που περνάει ένα μωρό μπροστά από οθόνες, ηλεκτρονικές εφαρμογές και tablets έχει αυξηθεί ανησυχητικά τα τελευταία χρόνια. Πού πήγαν τα τουβλάκια, και όλα εκείνα τα παιχνίδια που διεγείρουν και καλλιεργούν την φαντασία ενός παιδιού, ώστε να κινηθεί και να ανακαλύψει μόνο του τον κόσμο που ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια του; Η λύση μοιάζει πλέον εύκολη, καθώς ολοένα και περισσότερες εταιρείες παιχνιδιών προωθούν παιχνίδια που απευθύνονται σε πολύ μικρές ηλικίες. Το “δέλεαρ” είναι ο συνδυασμός ψηφιακής ψυχαγωγίας και μάθησης. Έτσι, οι γονείς πείθονται ότι το παιδί τους θα γίνει πιο έξυπνο, αγοράζοντας ένα εξίσου “ευφυές” παιχνίδι.

Μία ηλεκτρονική οθόνη θεωρείται, “ο μαγικός κόσμος για τα βρέφη”. Κρατάει αμείωτη την προσοχή ενός παιδιού, που μπορεί να είναι ακόμη και λιγότερο από δύο ετών, μέσα από ζωηρά χρώματα και ένα πεδίο διάδρασης.

Αυτή η διάδραση όμως, είναι μάλλον εικονική, καθώς το παιδί συνηθίζει να παρατηρεί χωρίς να συμμετέχει ενεργά. Όλο και πληθαίνουν, οι έρευνες που υποστηρίζουν πως μέχρι και το δεύτερο έτος της ηλικίας, η κατανόηση του κόσμου μέσα από τα μάτια ενός παιδιού βασίζεται στην άμεση τοποχρονική επαφή με τα υλικά αντικείμενα και τις ενέργειες που αναπτύσσονται με αυτά, στο άμεσο χωροχρονικό περιβάλλον. Επομένως, η ανάπτυξη του παιδιού μέσα από tablet και οθόνες γίνεται επιβραδυντικά.

Ένα από τα παιχνίδια με οθόνες ειδικές για μωρά, είναι το “New-born-to- Toddler Apptivity Seat” για iPad της Fischer Price που κυκλοφορεί στην Αμερική, και έχει προκαλέσει πλήθος αρνητικών σχολίων με σκοπό την κατάργησή του.

Το συγκεκριμένο κάθισμα είναι φουσκωτό και έχει θήκη για iPad ακριβώς, μπροστά από το πρόσωπο του μωρού, εμποδίζοντας τη θέαση του υπόλοιπου κόσμου. Μπορεί ένα τέτοιο κάθισμα να θεωρείται εκπαιδευτικό, ο χρόνος όμως, που αφιερώνεται από ένα μωρό σε αυτά τα παιχνίδια, σύμφωνα με στοιχεία από μελέτες, θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής. Ας σκεφτούμε μόνο πως το μωρό αντί να μπουσουλάει, καθηλώνεται μπροστά από μία οθόνη ακινητοποιώντας το σώμα του.

Η τεχνολογία δεν ταιριάζει στα βρέφη

Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιάτρων εδώ και χρόνια, διατυπώνει τις συνέπειες που έχουν οι οθόνες και το περιεχόμενο τους στην υγεία και την ανάπτυξη ενός βρέφους. Η Ακαδημία συμβουλεύει επίσης, τους γονείς που έχουν παιδιά, κάτω των δύο χρονών, να μην τα αφήνουν να βλέπουν τηλεόραση, τονίζοντας ότι οι συνέπειες από αυτή την έκθεση είναι περισσότερο αρνητικές παρά θετικές. Ας σκεφτούμε μόνο, πώς είναι η εικόνα ενός μωρού μπροστά από μία οθόνη. Οι λέξεις που έρχονται πρώτες στο μυαλό για να περιγράψουν την εικόνα είναι μόνιμη προσήλωση, απάθεια, ησυχία.

Σκοπός δεν είναι το παιδί να μένει ήσυχο μέσα σε ένα περιβάλλον εικονικής ασφάλειας. Η παιδική ανάπτυξη συνδυάζει όλες τις αισθήσεις, και προκύπτει από δραστηριότητες που εγγυώνται την εξερεύνηση του κόσμου μέσα από την κίνηση και την ενεργητικότητα. Η καλλιέργεια του μυαλού δεν προέρχεται από μία οθόνη που ζητάει από το παιδί μόνο να κουνάει το χέρι του και να παρατηρεί. Για να γίνει ολοκληρωμένα, έχει ανάγκη από ενεργό συμμετοχή και αλληλεπίδραση με το περιβάλλον.

Τα ερεθίσματα στα μωρά δίνονται από το σπίτι, από τους γονείς με κουκλοθέατρο, ζωάκια και ήρωες που ενεργοποιούν όλες τις αισθήσεις και τις βασικές εκφράσεις του ανθρώπινου προσώπου, όπως είναι το χαμόγελο. Εάν ένα μωρό δεν “κοπιάσει” για να ξεκαρδιστεί, να κλάψει, να θυμώσει, δεν αναπτύσσεται με ισορροπία. Η εύκολη λύση θα είναι πάντα εκεί, θα βρίσκεται στις επιταγές του ψηφιακού κόσμου. Το ερώτημα είναι εάν οι γονείς θέλουν να μυήσουν τα παιδιά τους σε δραστηριότητες, που είναι ήδη γνωστές, δεν απαιτούν ενεργοποίηση του νου και εγρήγορση σε οτιδήποτε συμβαίνει γύρω τους.

Παρακάτω, μπορούμε να παρακολουθήσουμε τις αντιδράσεις κάποιων παιδιών όταν γεύονται για πρώτη φορά το λεμόνι. Δεν πρόκειται σίγουρα για παιχνίδι, αλλά ενεργοποιεί μία από τις βασικές αισθήσεις σε ένα πραγματικό περιβάλλον με αληθινά ερεθίσματα από τον περιβάλλοντα χώρο.







  • <p>Ένα παραδοσιακό παιχνίδι ενεργοποιεί όλες τις αισθήσεις του βρέφους. Για να παίξει μαζί του, τρέχει, ακουμπά, μυρίζει, αισθάνεται. Η νέα τάση των γονιών να αγοράζουν ηλεκτρονικά παιχνίδια με οθόνες, εκτοπίζει όσα παιχνίδια απαιτούν φαντασία και κινητικότητα, σύμφωνα με νέα στοιχεία.</p>
admin

Αγνώστου φύλου μωρό γεννήθηκε στο Αζερμπαϊτζάν

Η γυναίκα είπε ότι περίμενε ένα αγόρι. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της εξέτασης με υπερήχους που είχε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Κατά τη διάρκεια της παιδικής εργασίας, γυναικολόγοι λένε ότι η γυναίκα θα γεννήσει ένα κοριτσάκι. Ωστόσο, το φύλο του παιδιού παρέμεινε άγνωστο μετά τη γέννηση.Τοπικά μέσα ενημέρωσης δεν ανέφεραν λεπτομέρειες της ανωμαλίας του εμβρύου.

Από τοπικούς γιατρούς συνιστάται ότι η γυναίκα θα πρέπει να πάει το μωρό στην πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν, Μπακού. Ο Γενετιστής Seher Ismailova στην Κεντρική Κλινική Νοσοκομείου Μπακού, δήλωσε ότι ένα τέτοιο φαινόμενο είναι εξαιρετικά σπάνιο και εμφανίζεται μία φορά σε κάθε 2.000 νεογνά. "Σε τέτοιες περιπτώσεις, η ανωμαλία αφαιρείται μέσω της χειρουργικής επέμβασης. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ωστόσο, φαίνεται να είναι πολύπλοκο δεδομένου ότι το φύλο του μωρού δεν έχει καθοριστεί," είπε ο γιατρός.

Το φύλο του μωρού θα αποκαλυφθεί ως αποτέλεσμα της γενετικής τεχνογνωσίας, ιδίως μετά την ανάλυση των χρωμοσωμάτων του. Όσο για το ελάττωμα του μωρού, γιατροί υποθέτουν ότι συνδέεται με το γεγονός ότι η μητέρα του μωρού έπαιρνε ορμονικά φάρμακα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η επιρροή των κληρονομικούς παράγοντες είναι επίσης δυνατή.

  • <p>Το μωρό γεννήθηκε στις 12 Απριλίου. Ζυγίζει 3.600 κιλά και έχει 50 εκατοστά ύψος. Η μητέρα του μωρού, Bakhar Gurbanova, έχει ήδη αρχίσει να θηλάζει το παιδί.</p>
vicky86

Δε συμφωνείτε με τον τρόπο που ντύνεται

Σε καθημερινή βάση τσακώνεστε με την κόρη σας για τα ρούχα που επιλέγει να φορέσει στο σχολείο. Πιστεύετε ότι είναι ιδιαίτερα εκκεντρικά και σε καμία περίπτωση δεν ταιριάζουν με την ηλικία της. Αναρωτιέστε πώς πρέπει να χειριστείτε την κατάσταση; Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας αρκετών βιβλίων μεταξύ των οποίων τα "Οι γονείς κάνουν τη διαφορά", "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά", "Οι γονείς χωρίζουν" και "Παιδιά στην εφηβεία, γονείς σε κρίση", κυρία Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει.

Επιτρέψτε στον έφηβο σας να επιλέγει ο ίδιος την εξωτερική του εμφάνιση.

Αν το σχολείο δεν επιτρέπει συγκεκριμένα ρούχα ή κουρέματα, μην έρθετε σε σύγκρουση για να υπερασπιστείτε την ατομική ελευθερία του παιδιού σας. Πρέπει να σεβαστείτε τα όρια του σχολείου κι εσείς και το παιδί.

Αν διαφωνείτε με κάποιες μόδες, προσπαθήστε να του εξηγήσετε ότι το ρούχο ή η οποιαδήποτε μόδα σηματοδοτεί κάποιες επιλογές στον τρόπο ζωής του και ότι ξέρετε πόσο σημαντικές είναι αυτές αλλά σίγουρα μπορεί να βρει πιο αποδεκτό τρόπο έκφρασης. Μη διαταράξετε όμως τη σχέση σας με τον έφηβο σας με αφορμή τον τρόπο που ντύνεται.

Τι συμβολίζει ο τρόπος που ντύνεται ο έφηβος

Είναι ένας τρόπος αναζήτησης της ταυτότητάς του.

Εκφράζει την ανάγκη του να μεγαλώσει και να αναγνωρίζεται από τους συνομηλίκους του.

Η μόδα συσχετίζει συχνά την εμφάνιση με την εσωτερική ταυτότητα που διαμορφώνει ο έφηβος και τον κάνει να αισθάνεται πιο βέβαιος για τις απόψεις του. Αποτελεί το προνομιακό μέσο επικοινωνίας του με τους άλλους.

Εξυπηρετεί το "εμείς", γιατί με το ντύσιμο δηλώνει έμμεσα σε ποια ομάδα θέλει να ανήκει. Παράλληλα, αισθάνεται ότι ανήκει όντως στη νέα γενιά και δεν είναι "στάσιμος" και ξεπερασμένος.

Όταν το "μοδάτο" είναι ανθυγιεινό ή οδυνηρό, ασκεί τη γοητεία του απαγορευμένου και κάνει τον έφηβο να νιώθει πιο δυνατός.

news.gr

  • <p>Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας κ. Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει</p>
vicky86

Με ποια σειρά μαθαίνουν τα παιδιά να αναλύουν την γλώσσα; Μια απλή άσκηση πρώτης γραφής-ανάγνωσης και δυσλεξίας!

Πρώτα καταλαβαίνουμε τις λέξεις, έπειτα τις συλλαβές και τέλος φτάνουμε στα γράμματα.

Μια μικρή παρουσίαση της σειράς με την οποία το παιδί μαθαίνει να αναλύει την γλώσσα:

1. Αρχικά συνειδητοποιεί ότι η κάθε πρόταση αποτελείται από ξεχωριστές λέξεις οπότε και τις ενώνουμε με τον σωστό τρόπο για να φτιάξουμε προτάσεις οι οποίες μεταφέρουν κάποιο νόημα. Σε αυτό το στάδιο γίνεται αντιληπτό ότι η κάθε λέξη έχει ύπαρξη από μόνη της και μπορούμε να την χρησιμοποιήσουμε μέσα σε διαφορετικές κάθε φορά προτάσεις. Οπότε είναι αυτονόητο για το παιδί ότι η λέξη "δώσε" μπορεί να "χωρέσει" σε διαφορετικές προτάσεις ανάλογα με το τι θέλεις κάθε φορά να σου δώσουν όπως: "Δώσε μου το ποτήρι" ή "Δώσε μου το μολύβι" κτλ

2. Το επόμενο βήμα είναι το παιδί να αντιληφθεί την αυτονομία της φωνητικής συλλαβής μέσα στις λέξεις. Αυτό συμβαίνει πριν το παιδί μάθει τα γράμματα, φωνήματα της γλώσσας. Σε αυτή την φάση το παιδί πρέπει να καλλιεργήσει την φωνολογική συνειδητότητα σε επίπεδο συλλαβής.

Πρέπει δηλαδή να μάθει:

α) Να αναλύει τις λέξεις σε συλλαβές πχ. μήλο= μή-λο, καπέλο= κα-πέ-λο κτλ.

β) Να συνθέτει συλλαβές για να φτιάξει μια λέξη πχ. μή-λο=μήλο, κα-πέ-λο= καπέλο κτλ.

γ) Να ακούει την κάθε συλλαβή και να μπορεί να αναγνωρίζει την ύπαρξη της και σε άλλες λέξεις πχ. η συλλαβή "μα" υπάρχει στις λέξεις: μαμά, καμάρι, ψέμα

δ) Να αναγνωρίζει την θέση της συλλαβής πχ. η συλλαβή "λα" είναι σε διαφορετική θέση στις λέξεις: λάμπα, σαλάτα, σόλα

ε) Να μπορεί να αφαιρέσει, προσθέσει, να αλλάξει την θέση των συλλαβών στις λέξεις, να αντικαταστήσει μια συλλαβή με κάποια άλλη σε μια λέξη πχ. "Τι μένει όταν στην λέξη "νερό" βγάλω την συλλαβή "νε"; ή "Τι γίνεται όταν στην λέξη "μαμά" βάλω την συλλαβή "κα" στο τέλος;" κτλ.

στ) Να αντιλαμβάνεται την ομοιοκαταληξία των λέξεων πχ. γέρος - μέρος κτλ.

Για να δουλέψουμε την αυτονομία της συλλαβής, δηλ για να μπορέσει το παιδί να αντιλαμβάνεται την ύπαρξη της συλλαβής μέσα στην λέξη, πρέπει αρχικά να την ακούσει, έπειτα να την ξεχωρίσει και τελικά να την αναγνωρίζει σαν ένα κομμάτι μέσα στην λέξη.

3. Μόλις το παιδί κατανοήσει την αυτονομία της συλλαβής θα περάσει στο επόμενο στάδιο που είναι να μπορεί να αναγνωρίζει και να χειρίζεται τη μικρότερη γλωσσική μονάδα, δηλ. το γράμμα.

Τα περισσότερα παιδιά έχουν κατακτήσει την αυτονομία της συλλαβής πριν το δημοτικό. Τα παιδιά με δυσλεξία όμως ακόμα και όταν μπουν στο δημοτικό είναι πολύ πιθανό να δυσκολεύονται ήδη απο αυτό το στάδιο, οπότε και είναι απαραίτητο να γίνουν ασκήσεις - παιχνίδια για να συνειδητοποιήσει το κάθε παιδί με δυσλεξία ότι οι λέξεις χωρίζονται σε συλλαβές.

Μια απλή τέτοια άσκηση που μπορούν να κάνουν οι γονείς, εκπαιδευτικοί και θεραπευτές είναι η "Θα ζωγραφίσουμε τις συλλαβές" στην οποία θα χρησιμοποιήσουμε οπτική ενίσχυση για να βοηθήσουμε το παιδί να ξεχωρίσει και σχηματικά τις συλλαβές στην λέξη.

Έτσι σχηματίζουμε σε ένα χαρτί ή τετράδιο μικρά τετράγωνα κουτάκια και καθώς χωρίζουμε με την φωνή μας την λέξη σε συλλαβές δείχνουμε και πόσα κουτάκια αντιστοιχούν πχ. Για την λέξη "γάτα" οι συλλαβές είναι " γά-τα" και άρα ένα κουτάκι για κάθε συλλαβή.

Για να παίξουμε και να κρατήσουμε το ενδιαφέρον του μπορούμε να το κάνουμε ακόμα πιο βιωματικά ζητώντας από το παιδί να ζωγραφίζει τα αντίστοιχα κουτάκια των συλλαβών σε κάθε λέξη που θα ακούει πχ. "Πόσα κουτάκια θα ζωγραφίσεις στην λέξη "μέλι"; Επίσης το παιδί αντι να ακούει μόνο λέξεις μπορεί και να βλέπει και εικόνες λέξεων από πχ. περιοδικά, internet, παραμύθια κτλ. και να κάνει το ίδιο πράγμα.

Ξεκινάμε με απλές δισύλλαβες λέξεις της μορφής σύμφωνο/φωνήεν πχ. μωρό και δυσκολεύουμε σιγά, σιγά.


Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/01/blog-post_11.html

  • <p>Όλοι μαθαίνουμε να αναλύουμε την γλώσσα στους ήχους που την σχηματοποιούν δηλ. τα γράμματα, φωνήματα και τους φθόγγους με συγκεκριμένη σειρά.</p>
vicky86

Τέσσερις τρόποι για να γυμναστείτε στο σπίτι με το μωρό σας

Από τότε που ήρθε στον κόσμο το αγγελούδι σας πιστεύετε ότι δε σας φτάνει ο χρόνος για να προλάβετε όσα θα θέλατε. Ανάμεσα σε αυτά φυσικά και…η γυμναστική, που τόσο σας έχει λείψει! Με τις παρακάτω ασκήσεις θα γυμνάσετε το σώμα σας, ενώ παράλληλα θα περνάτε χρόνο μαζί με το μωρό σας.

Σύμφωνα με την personal trainer Huvie Gately, υπάρχουν μερικές βασικές ασκήσεις που μπορούν να δοκιμάσουν όλες οι μαμάδες. "Τα μωρά δε θέλουν τίποτε άλλο παρά την αμέριστη προσοχή σας. Και αυτό ακριβώς θα πετύχετε με τις παρακάτω ασκήσεις" ανέφερε η ίδια στο Mother Nature Network.

Ασκήσεις για το κάτω μέρος του σώματος: Ενώ κρατάτε (ή έχετε δεμένο σε ειδικό μάρσιπο) στην αγκαλιά σας μπροστά από το στήθος το μωρό σας, μπορείτε να εκτελέσετε πολλές ασκήσεις για το κάτω μέρος του σώματος, όπως για παράδειγμα καθίσματα ή προβολές ποδιών. Το "κλειδί" είναι να κρατάτε το μωρό σας κοντά στο κέντρο του σώματός σας και όχι στους γοφούς σας, όπως κάνουν οι περισσότερες μαμάδες. Με αυτόν τον τρόπο θα αποφύγετε το ενδεχόμενο τραυματισμών.

Push -ups: Βάλτε το μωρό σας να ξαπλώσει στο πάτωμα, επάνω σε ένα στρωματάκι και κάντε push-ups επάνω του, μετατρέποντας τη διαδικασία σε παιχνίδι τύπου "κούκου-τζα".

Sit -ups (ενδυνάμωση κοιλιακών): Ξαπλώστε στην πλάτη σας και βάλτε το μωρό σας επάνω στους μηρούς σας. Ένα νεογέννητο κατά πάσα πιθανότητα θα παραμείνει ακίνητο. Αν το μωρό σας είναι λίγο μεγαλύτερο και κινείται, ίσως θα είναι καλύτερο να το τοποθετήσετε μπρούμυτα επάνω στην κοιλιά σας με τα ποδαράκια και τα χεράκια του να "αγκαλιάζουν" το σώμα σας. Κάθε φορά που θα κάνετε έναν κοιλιακό θα παίζετε κάτι σαν "κούκου-τζα" μαζί του, διατηρώντας το ενδιαφέρον του, ενώ εσείς θα γυμνάζετε τους μύες σας.

Αεροβική: Πολλές νέες μαμάδες παραπονιούνται ότι δε μπορούν να πάνε στο γυμναστήριο, είτε γιατί δεν έχουν κάποιον να τους κρατήσει το παιδί ή γιατί τα γυμναστήρια δεν είναι κατάλληλα εξοπλισμένα για να πηγαίνουν εκεί με τα μωρά τους και να κάνουν τις ασκήσεις τους, χωρίς να ενοχλούν τους υπόλοιπους κάθε φορά που ενδέχεται να κλάψουν ή να χρειαστούν άλλαγμα. Αυτό που δεν συνειδητοποιούν όμως οι περισσότερες, λέει η Gately, είναι ότι το καροτσάκι είναι εκεί και τις περιμένει να το πάρουν και να πάνε μια βόλτα για περπάτημα, γιατί όχι και για ελαφρύ τζόκινγκ. Θα κάνει καλό τόσο σε εσάς, που θα "ξεμουδιάσετε" το σώμα σας, αλλά και το μωρό σας θα πάρει "καθαρό αέρα".

  • <p>Απλές ασκήσεις για μαμάδες</p>
vicky86

Account

Navigation

Αναζήτηση

Αναζήτηση

Configure browser push notifications
Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.