Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Η συγκέντρωση επηρεάζεται από την ηλικία, αλλά και από πολλούς άλλους παράγοντες.
Το ενδιαφέρον του παιδιού, η δυσκολία της δραστηριότητας, η κούραση, ο ύπνος, το άγχος, το περιβάλλον και ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται μια εργασία μπορούν να αλλάξουν σημαντικά την εικόνα.
Γι' αυτό δεν έχει σημασία μόνο να ρωτάμε «πόση ώρα μπορεί να συγκεντρωθεί;».
Χρειάζεται να παρατηρούμε και σε τι συγκεντρώνεται, κάτω από ποιες συνθήκες και τι συμβαίνει όταν η δραστηριότητα γίνεται πιο απαιτητική.
👶 2–3 Ετών: Η Συγκέντρωση Είναι Ακόμη Πολύ Μικρή
Στην ηλικία αυτή η προσοχή είναι συνήθως σύντομη και μετακινείται εύκολα από το ένα ερέθισμα στο άλλο.
Ένα παιδί μπορεί να ασχοληθεί με ένα παιχνίδι για λίγα λεπτά και στη συνέχεια να αναζητήσει κάτι διαφορετικό.
Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι «δεν προσέχει».
Η ικανότητα να παραμένει σε μία δραστηριότητα αναπτύσσεται σταδιακά.
Βοηθούν ιδιαίτερα:
✓ το παιχνίδι,
✓ οι σύντομες δραστηριότητες,
✓ η κίνηση,
✓ οι εικόνες,
✓ οι απλές οδηγίες,
✓ η επανάληψη.
Σε αυτή την ηλικία δεν έχει νόημα να απαιτούμε παρατεταμένη καθιστή εργασία.
🧸 4–5 Ετών: Περισσότερη Προσοχή Μέσα Από Το Παιχνίδι
Το παιδί μπορεί σταδιακά να παραμένει περισσότερο σε μια δραστηριότητα που το ενδιαφέρει.
Μπορεί να ακούσει μια μικρή ιστορία, να ολοκληρώσει ένα παζλ, να ζωγραφίσει ή να συμμετέχει σε ένα οργανωμένο παιχνίδι.
Ωστόσο, η συγκέντρωση μπορεί να μειωθεί γρήγορα όταν η δραστηριότητα είναι μονότονη, πολύ δύσκολη ή δεν έχει ενδιαφέρον.
Είναι φυσιολογικό να χρειάζεται συχνές αλλαγές και ευκαιρίες για κίνηση.
Ο στόχος δεν είναι να κάθεται ακίνητο.
Είναι να μάθει σταδιακά να παραμένει σε μια δραστηριότητα μέχρι να ολοκληρωθεί ένα μικρό έργο.
🎒 6–7 Ετών: Η Σχολική Συγκέντρωση Αρχίζει Να Χτίζεται
Με την είσοδο στο Δημοτικό, οι απαιτήσεις αυξάνονται.
Το παιδί χρειάζεται να ακούσει οδηγίες, να ολοκληρώσει εργασίες, να περιμένει τη σειρά του και να παραμείνει στη δραστηριότητα ακόμη κι όταν δεν είναι το αγαπημένο του παιχνίδι.
Η διάρκεια συγκέντρωσης αρχίζει να αυξάνεται, αλλά δεν είναι ακόμη αντίστοιχη με εκείνη ενός μεγαλύτερου παιδιού.
Βοηθούν:
✓ μικρές εργασίες,
✓ σαφείς οδηγίες,
✓ οπτικά βοηθήματα,
✓ μικρά διαλείμματα,
✓ κίνηση,
✓ σταθερή ρουτίνα.
📚 8–9 Ετών: Περισσότερη Αυτονομία
Το παιδί μπορεί πλέον να παραμείνει περισσότερο σε μια δραστηριότητα και να ολοκληρώσει πιο σύνθετες εργασίες.
Αρχίζει επίσης να αναπτύσσει καλύτερες στρατηγικές για να επιστρέφει στη δουλειά του όταν αποσπάται.
Μπορεί να μάθει να χρησιμοποιεί μια μικρή λίστα:
✓ Τι πρέπει να κάνω;
✓ Από πού ξεκινώ;
✓ Τι έχω ολοκληρώσει;
✓ Τι μένει;
Η συγκέντρωση όμως εξακολουθεί να επηρεάζεται σημαντικά από το πόσο δύσκολη είναι η εργασία.
Ένα παιδί μπορεί να συγκεντρώνεται για αρκετή ώρα σε ένα βιβλίο που αγαπά και να δυσκολεύεται πολύ περισσότερο σε μια δύσκολη άσκηση.
🧠 10–11 Ετών: Η Προσοχή Γίνεται Πιο Σκόπιμη
Στις μεγαλύτερες τάξεις του Δημοτικού, το παιδί μπορεί να παραμείνει για περισσότερο χρόνο σε μια δραστηριότητα και να διαχειριστεί καλύτερα τους περισπασμούς.
Μπορεί να αρχίσει να καταλαβαίνει:
«Όταν κάνω πρώτα αυτό, μετά μου μένει εκείνο.»
Μπορεί επίσης να χρησιμοποιεί μόνο του στρατηγικές οργάνωσης και αυτοελέγχου.
Παρόλα αυτά, η παρατεταμένη συγκέντρωση εξακολουθεί να απαιτεί προσπάθεια, ιδιαίτερα όταν η εργασία είναι απαιτητική.
Δεν είναι παράξενο ένα παιδί αυτής της ηλικίας να χρειάζεται μικρά διαλείμματα κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης περιόδου μελέτης.
🎯 12–13 Ετών: Περισσότερος Έλεγχος Της Προσοχής
Με την έναρξη της εφηβείας, το παιδί μπορεί σταδιακά να διαχειρίζεται καλύτερα την προσοχή του και να οργανώνει μόνο του τη μελέτη.
Μπορεί να προγραμματίσει μια εργασία, να χωρίσει ένα μεγάλο έργο σε βήματα και να αποφασίσει πότε χρειάζεται διάλειμμα.
Ωστόσο, η εφηβεία φέρνει και νέες προκλήσεις.
Το σχολικό πρόγραμμα γίνεται πιο απαιτητικό.
Οι εργασίες αυξάνονται.
Οι ψηφιακοί περισπασμοί είναι περισσότεροι.
Η κούραση και οι αλλαγές στο πρόγραμμα ύπνου μπορούν επίσης να επηρεάσουν την προσοχή.
Γι' αυτό η μεγαλύτερη ηλικία δεν σημαίνει αυτόματα απεριόριστη συγκέντρωση.
📖 14–15 Ετών: Η Συγκέντρωση Γίνεται Πιο Οργανωμένη
Ο έφηβος μπορεί να παραμείνει περισσότερο σε μια απαιτητική δραστηριότητα και να χρησιμοποιεί πιο σύνθετες στρατηγικές οργάνωσης.
Μπορεί να:
✓ προγραμματίσει τη μελέτη του,
✓ κρατήσει σημειώσεις,
✓ οργανώσει μια εργασία,
✓ θέσει προτεραιότητες,
✓ ελέγξει την πρόοδό του.
Η ικανότητα αυτή όμως δεν εμφανίζεται ξαφνικά.
Χτίζεται σταδιακά μέσα από εξάσκηση και αυξανόμενη αυτονομία.
🎓 16–18 Ετών: Περισσότερη Αυτορρύθμιση
Στην ύστερη εφηβεία, οι απαιτήσεις για ανεξάρτητη εργασία είναι μεγαλύτερες.
Ο νέος χρειάζεται να μπορεί να διαχειρίζεται μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα μελέτης, να οργανώνει πολλές υποχρεώσεις και να αποφασίζει πώς θα κατανείμει τον χρόνο του.
Η συγκέντρωση μπορεί να είναι σαφώς πιο ώριμη, αλλά εξακολουθεί να επηρεάζεται από:
✓ την ποιότητα του ύπνου,
✓ το άγχος,
✓ την κόπωση,
✓ τους περισπασμούς,
✓ το ενδιαφέρον,
✓ τη δυσκολία της εργασίας.
Ακόμη και ένας έφηβος μπορεί να χρειάζεται διαλείμματα και σωστή οργάνωση.
⏱️ Υπάρχει Ένας Συγκεκριμένος Αριθμός Λεπτών Για Κάθε Ηλικία;
Εδώ χρειάζεται προσοχή.
Δεν υπάρχει ένας αξιόπιστος κανόνας που να λέει:
«Ένα παιδί 7 ετών πρέπει να συγκεντρώνεται ακριβώς Χ λεπτά.»
Η πραγματική διάρκεια εξαρτάται από το παιδί και από τη δραστηριότητα.
Άλλο είναι να ζητάμε από ένα παιδί να παρακολουθήσει μια δύσκολη εξήγηση και άλλο να ασχολείται με ένα παιχνίδι που αγαπά.
Γι' αυτό είναι προτιμότερο να εξετάζουμε τη λειτουργική συγκέντρωση.
Μπορεί το παιδί να:
✓ ακούσει μια οδηγία;
✓ ολοκληρώσει ένα μικρό έργο;
✓ επιστρέψει στη δραστηριότητα όταν αποσπαστεί;
✓ παραμείνει σε μια εργασία που δεν είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα;
✓ οργανώσει σταδιακά μόνο του την προσοχή του;
Αυτές οι πληροφορίες είναι συχνά πιο χρήσιμες από έναν αριθμό λεπτών.
🧩 Η Συγκέντρωση Αλλάζει Ανάλογα Με Τη Δραστηριότητα
Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που χρειάζεται να θυμόμαστε είναι ότι δεν συγκεντρωνόμαστε το ίδιο σε όλα.
Ένα παιδί μπορεί να ασχολείται για πολλή ώρα με ένα παιχνίδι κατασκευών αλλά να δυσκολεύεται να ολοκληρώσει μια γραπτή άσκηση.
Μπορεί να παρακολουθεί με ενδιαφέρον μια ιστορία αλλά να χάνει την προσοχή του όταν πρέπει να αντιγράψει μια παράγραφο.
Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι «μπορεί να συγκεντρωθεί όταν θέλει».
Η διαφορά μπορεί να οφείλεται στο ενδιαφέρον, στη δυσκολία, στη γλωσσική απαίτηση, στην κόπωση ή στον τρόπο παρουσίασης της δραστηριότητας.
🧠 Και Τι Γίνεται Με Το Παιδί Με Δυσλεξία;
Ένα παιδί με δυσλεξία μπορεί να χρειάζεται περισσότερη πνευματική προσπάθεια για δραστηριότητες που σχετίζονται με την ανάγνωση, την αποκωδικοποίηση ή την ορθογραφία.
Αυτό μπορεί να δημιουργεί μεγαλύτερη κόπωση.
Για παράδειγμα, μια εργασία που για έναν συμμαθητή χρειάζεται λίγα λεπτά μπορεί να απαιτεί πολύ περισσότερη προσπάθεια από ένα παιδί που δυσκολεύεται στην ανάγνωση.
Έτσι μπορεί να φαίνεται ότι «δεν συγκεντρώνεται», ενώ στην πραγματικότητα η δραστηριότητα απαιτεί από αυτό πολύ περισσότερους γνωστικούς πόρους.
Γι' αυτό, όταν υπάρχει μαθησιακή δυσκολία, δεν πρέπει να εξετάζουμε μόνο τη διάρκεια της συγκέντρωσης.
Χρειάζεται να εξετάζουμε πόση προσπάθεια χρειάζεται το παιδί για να ολοκληρώσει την ίδια εργασία.
❤️ Όταν Η Κούραση Μοιάζει Με Έλλειψη Συγκέντρωσης
Ένα παιδί μπορεί να ξεκινήσει τη μελέτη συγκεντρωμένο και μετά από λίγο να αρχίσει να κάνει περισσότερα λάθη, να σηκώνεται συχνά ή να ζητά συνεχώς βοήθεια.
Αυτό μπορεί να είναι σημάδι ότι η νοητική κόπωση έχει αυξηθεί.
Αντί να αυξήσουμε αμέσως την πίεση, μπορούμε να κάνουμε ένα σύντομο διάλειμμα και να επιστρέψουμε με μικρότερο στόχο.
Μερικές φορές το παιδί δεν χρειάζεται «να προσπαθήσει περισσότερο».
Χρειάζεται να ξεκουραστεί και να συνεχίσει με διαφορετικό τρόπο.
👀 Πότε Αξίζει Να Παρατηρήσουμε Πιο Προσεκτικά;
Η περιστασιακή απόσπαση της προσοχής είναι φυσιολογική.
Αξίζει όμως να παρατηρήσουμε περισσότερο όταν η δυσκολία:
✓ εμφανίζεται συχνά,
✓ υπάρχει σε περισσότερα από ένα περιβάλλοντα,
✓ επηρεάζει τη σχολική εργασία,
✓ δυσκολεύει σημαντικά την καθημερινότητα,
✓ συνοδεύεται από έντονη απογοήτευση,
✓ επιμένει παρά την κατάλληλη υποστήριξη.
Δεν χρειάζεται να βγάλουμε μόνοι μας συμπεράσματα.
Χρειάζεται να καταγράψουμε τι ακριβώς συμβαίνει και σε ποιες συνθήκες.
💡 Χρήσιμες Ιδέες Για Να Υποστηρίξετε Τη Συγκέντρωση
✓ Προσαρμόστε τη διάρκεια της δραστηριότητας στην ηλικία και στις δυνατότητες του παιδιού.
✓ Χωρίστε τις μεγάλες εργασίες σε μικρότερα βήματα.
✓ Δώστε μία σαφή οδηγία κάθε φορά όταν το παιδί δυσκολεύεται.
✓ Περιορίστε τους περιττούς περισπασμούς στον χώρο.
✓ Προβλέψτε μικρά διαλείμματα πριν εμφανιστεί έντονη κόπωση.
✓ Δώστε χρόνο για κίνηση, ιδιαίτερα στα μικρότερα παιδιά.
✓ Χρησιμοποιήστε οπτικά βοηθήματα, όπως μικρές λίστες ή πρόγραμμα.
✓ Ελέγξτε αν η εργασία είναι υπερβολικά δύσκολη πριν θεωρήσετε ότι το παιδί δεν προσέχει.
✓ Ενισχύστε την προσπάθεια και την επιστροφή στη δραστηριότητα, όχι μόνο το αποτέλεσμα.
✓ Μην συγκρίνετε τη συγκέντρωση του παιδιού με εκείνη ενός άλλου παιδιού.
📌 Ηλικιακή Προσαρμογή Της Υποστήριξης
2–5 ετών:
Δίνουμε έμφαση στο παιχνίδι, στις σύντομες δραστηριότητες, στην κίνηση και στις απλές οδηγίες.
Δεν περιμένουμε παρατεταμένη καθιστή εργασία.
6–7 ετών:
Χρησιμοποιούμε μικρούς στόχους, οπτικά βοηθήματα και συχνές ευκαιρίες για κίνηση και σύντομα διαλείμματα.
8–10 ετών:
Ενισχύουμε την αυτονομία με μικρές λίστες, χρονικά όρια και στρατηγικές επιστροφής στη δραστηριότητα.
11–13 ετών:
Το παιδί μπορεί να συμμετέχει περισσότερο στον σχεδιασμό της μελέτης και να αναγνωρίζει πότε χρειάζεται διάλειμμα ή διαφορετική στρατηγική.
14–18 ετών:
Η έμφαση μεταφέρεται στην αυτορύθμιση, στη διαχείριση χρόνου, στην οργάνωση πολλών υποχρεώσεων και στην επιλογή προσωπικών στρατηγικών συγκέντρωσης.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Η ικανότητα συγκέντρωσης αναπτύσσεται σταδιακά και δεν είναι ίδια σε όλες τις ηλικίες.
🔦 Η διάρκεια συγκέντρωσης επηρεάζεται σημαντικά από το ενδιαφέρον και τη δυσκολία της δραστηριότητας.
🔦 Ένα παιδί μπορεί να συγκεντρώνεται πολύ καλά σε κάτι που αγαπά και να δυσκολεύεται περισσότερο σε μια απαιτητική σχολική εργασία.
🔦 Η κόπωση μπορεί να μοιάζει με έλλειψη συγκέντρωσης, ιδιαίτερα όταν το παιδί έχει καταβάλει μεγάλη προσπάθεια.
🔦 Η σημαντική δυσκολία στη συγκέντρωση δεν αξιολογείται μόνο με βάση τα λεπτά που μπορεί να παραμείνει ένα παιδί σε μια δραστηριότητα, αλλά και με βάση το πόσο επηρεάζει τη μάθηση και την καθημερινή του λειτουργία.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Ένα παιδί πρέπει να μπορεί να συγκεντρώνεται τόσα λεπτά όσα είναι η ηλικία του.»
✔ Αλήθεια: Δεν υπάρχει ένας απλός κανόνας που να προβλέπει με ακρίβεια τη διάρκεια συγκέντρωσης μόνο από την ηλικία.
❌ Μύθος: «Αν μπορεί να συγκεντρωθεί στο παιχνίδι, μπορεί να συγκεντρωθεί το ίδιο εύκολα και στα μαθήματα.»
✔ Αλήθεια: Το ενδιαφέρον, η δυσκολία και οι απαιτήσεις της δραστηριότητας επηρεάζουν σημαντικά την προσοχή.
❌ Μύθος: «Όταν το παιδί αποσπάται, σημαίνει ότι δεν προσπαθεί.»
✔ Αλήθεια: Η απόσπαση μπορεί να σχετίζεται με κόπωση, δυσκολία, περισπασμούς, άγχος ή άλλους παράγοντες.
❌ Μύθος: «Τα μεγαλύτερα παιδιά δεν χρειάζονται διαλείμματα.»
✔ Αλήθεια: Και οι έφηβοι χρειάζονται ξεκούραση και διαλείμματα, ιδιαίτερα όταν εργάζονται για μεγάλο χρονικό διάστημα.
❌ Μύθος: «Το “πρόσεχε” θα κάνει το παιδί να συγκεντρωθεί.»
✔ Αλήθεια: Το παιδί χρειάζεται συγκεκριμένες στρατηγικές και ένα περιβάλλον που διευκολύνει τη διατήρηση της προσοχής.
❌ Μύθος: «Η δυσκολία συγκέντρωσης σημαίνει απαραίτητα ΔΕΠ-Υ.»
✔ Αλήθεια: Η μειωμένη συγκέντρωση μπορεί να έχει πολλές αιτίες και δεν αρκεί από μόνη της για να οδηγήσει σε διάγνωση.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Πόσα λεπτά μπορεί να συγκεντρωθεί ένα παιδί ανάλογα με την ηλικία του;
Δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος αριθμός που να ισχύει για όλα τα παιδιά.
Η διάρκεια εξαρτάται από την ηλικία, το ενδιαφέρον, τη δυσκολία της δραστηριότητας, την κόπωση και το περιβάλλον.
❓ Είναι φυσιολογικό ένα παιδί να αποσπάται συχνά;
Ναι, η απόσπαση της προσοχής είναι μέρος της φυσιολογικής παιδικής συμπεριφοράς.
Η συχνότητα, η ένταση και η επίδραση στην καθημερινή λειτουργία είναι αυτά που χρειάζεται να παρατηρούμε.
❓ Πώς μπορώ να βοηθήσω το παιδί να συγκεντρωθεί στη μελέτη;
Χωρίστε τη μελέτη σε μικρά βήματα, περιορίστε τους περισπασμούς, δώστε σαφείς οδηγίες και προβλέψτε σύντομα διαλείμματα.
Παράλληλα, ελέγξτε αν η εργασία είναι κατάλληλη για το επίπεδο του παιδιού.
❓ Μπορεί η δυσλεξία να επηρεάζει τη συγκέντρωση;
Η δυσλεξία δεν σημαίνει από μόνη της ότι ένα παιδί έχει διαταραχή προσοχής.
Ωστόσο, η αυξημένη προσπάθεια που μπορεί να απαιτούν η ανάγνωση και η γραφή μπορεί να οδηγήσει σε κόπωση και μειωμένη αντοχή σε απαιτητικές δραστηριότητες.
❓ Πότε χρειάζεται να ζητήσουμε βοήθεια από ειδικό;
Όταν η δυσκολία στη συγκέντρωση είναι επίμονη, εμφανίζεται σε διαφορετικά περιβάλλοντα και επηρεάζει σημαντικά τη μάθηση, τις σχέσεις ή την καθημερινή λειτουργία του παιδιού, είναι σημαντικό να συζητηθεί με τον παιδίατρο και, όπου χρειάζεται, με τον κατάλληλο ειδικό.
🌱 Η Συγκέντρωση Δεν Είναι Διαγωνισμός
Δεν χρειάζεται να μετράμε το παιδί με ένα χρονόμετρο και να αποφασίζουμε αν «πέτυχε» ή «απέτυχε» επειδή συγκεντρώθηκε για λιγότερα λεπτά από όσα περιμέναμε.
Η ικανότητα συγκέντρωσης χτίζεται σταδιακά.
Το παιδί χρειάζεται ευκαιρίες να παραμένει σε μια δραστηριότητα, να αποσπάται, να επιστρέφει και να μαθαίνει πώς να οργανώνει την προσοχή του.
Για ένα μικρό παιδί, αυτό μπορεί να σημαίνει λίγα λεπτά παιχνιδιού.
Για ένα μεγαλύτερο παιδί, μπορεί να σημαίνει ολοκλήρωση μιας απαιτητικής εργασίας με μικρά διαλείμματα.
Για έναν έφηβο, μπορεί να σημαίνει ότι μαθαίνει να οργανώνει μόνος του τον χρόνο και τις υποχρεώσεις του.
Και όταν υπάρχει δυσλεξία ή άλλη μαθησιακή δυσκολία, χρειάζεται να κοιτάμε όχι μόνο πόσο χρόνο συγκεντρώνεται, αλλά και πόση προσπάθεια καταβάλλει για να πετύχει τον ίδιο στόχο.
Η σωστή ερώτηση δεν είναι πάντα «Πόση ώρα πρέπει να συγκεντρώνεται;».
Μερικές φορές είναι:
«Τι μπορούμε να αλλάξουμε ώστε να μπορεί να συγκεντρωθεί καλύτερα;»
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Σε ποια ηλικία παρατηρήσατε ότι το παιδί σας άρχισε να συγκεντρώνεται περισσότερο στις δραστηριότητές του;
Τι φαίνεται να το βοηθά περισσότερο όταν η προσοχή του αποσπάται;
Οι μικρές εμπειρίες και πρακτικές ιδέες κάθε οικογένειας μπορούν να φανούν χρήσιμες και σε άλλους γονείς.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη αξιολόγηση από παιδίατρο ή άλλο αρμόδιο επαγγελματία.
Η διάρκεια και η ποιότητα της συγκέντρωσης διαφέρουν σημαντικά ανάλογα με την ηλικία, το παιδί και τις συνθήκες.
Αν η δυσκολία στην προσοχή είναι επίμονη, εμφανίζεται σε περισσότερα από ένα περιβάλλοντα ή επηρεάζει σημαντικά τη μάθηση και την καθημερινή λειτουργία, είναι σημαντικό να ζητηθεί κατάλληλη αξιολόγηση.
  • «Δεν μπορεί να συγκεντρωθεί ούτε για 5 λεπτά!»...Είναι μια φράση που ακούμε συχνά από γονείς και εκπαιδευτικούς.
    Όμως η ικανότητα συγκέντρωσης δεν είναι ίδια σε όλες τις ηλικίες.
    Από ένα μικρό παιδί δεν μπορούμε να περιμένουμε ότι θα παραμείνει συγκεντρωμένο για όσο χρόνο μπορεί ένας έφηβος ή ένας ενήλικας.
Guest
Guest
Ο ρόλος του γονιού είναι να βρίσκεται δίπλα του, χωρίς να κάνει συνεχώς για εκείνο όσα μπορεί να μάθει να κάνει μόνο του.
Η αυτονομία χτίζεται καθημερινά μέσα από μικρές ευκαιρίες, σταθερή ενθάρρυνση και εμπιστοσύνη στις δυνατότητες του παιδιού.
🌱 Τι Σημαίνει Να Είναι Ένα Παιδί Ανεξάρτητο;
Ένα ανεξάρτητο παιδί δεν είναι εκείνο που δεν ζητά ποτέ βοήθεια.
Είναι το παιδί που μαθαίνει πότε μπορεί να προσπαθήσει μόνο του και πότε χρειάζεται να ζητήσει βοήθεια.
Στην ηλικία των 6–12 ετών, η ανεξαρτησία μπορεί να φαίνεται σε πολύ απλά πράγματα.
Να ετοιμάσει την τσάντα του.
Να διαλέξει τα ρούχα του.
Να τακτοποιήσει το δωμάτιό του.
Να θυμηθεί μια σχολική υποχρέωση.
Να λύσει μια μικρή διαφωνία με έναν φίλο.
Να διαχειριστεί ένα μικρό χρηματικό ποσό.
Να προσπαθήσει ξανά όταν κάτι δεν του βγαίνει με την πρώτη.
Αυτές οι καθημερινές εμπειρίες βοηθούν το παιδί να αποκτήσει αίσθηση ικανότητας και ευθύνης.

Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής επισημαίνει ότι οι κατάλληλες για την ηλικία ευθύνες στο σπίτι
βοηθούν τα παιδιά να αναπτύσσουν υπευθυνότητα, αίσθηση συμμετοχής και αυτοπεποίθηση.
💚 1. Μην Κάνετε Για Το Παιδί Όσα Μπορεί Να Κάνει Μόνο Του
Αυτή είναι ίσως η πιο σημαντική αλλαγή που μπορεί να κάνει ένας γονιός.
Όταν βιάζεστε, είναι φυσικό να σκεφτείτε:
«Άσε, θα το κάνω εγώ για να τελειώνουμε».
Αν όμως το κάνετε κάθε φορά, το παιδί δεν έχει την ευκαιρία να εξασκηθεί.
Αν μπορεί να ντυθεί μόνο του, αφήστε το να ντυθεί.
Αν μπορεί να ετοιμάσει την τσάντα του, αφήστε το να την ετοιμάσει.
Αν μπορεί να μαζέψει τα πράγματά του, μην τα μαζεύετε εσείς.
Μπορεί να χρειαστεί περισσότερος χρόνος στην αρχή.
Αυτός ο χρόνος όμως είναι μέρος της μάθησης.
Δεν χρειάζεται να κάνετε τα πάντα πιο γρήγορα.
Χρειάζεται να δώσετε στο παιδί χώρο για να μάθει.
🧩 2. Δώστε Του Μικρές Καθημερινές Ευθύνες
Η ανεξαρτησία δεν δημιουργείται μέσα σε μία ημέρα.
Χτίζεται μέσα από μικρές ευθύνες που επαναλαμβάνονται.
Για παράδειγμα, ένα παιδί μπορεί να έχει ως καθημερινές υποχρεώσεις:
✔ Να στρώνει το κρεβάτι του.
✔ Να βάζει τα άπλυτα ρούχα στο καλάθι.
✔ Να τακτοποιεί τα βιβλία του.
✔ Να ετοιμάζει την τσάντα του.
✔ Να βοηθά στο στρώσιμο ή στο μάζεμα του τραπεζιού.
✔ Να φροντίζει ένα κατοικίδιο με την κατάλληλη επίβλεψη.
Οι ευθύνες χρειάζεται να είναι ανάλογες με την ηλικία και τις δυνατότητές του.

Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής προτείνει στα παιδιά σχολικής ηλικίας σταδιακά περισσότερες ευθύνες,
από απλές καθημερινές δουλειές μέχρι πιο σύνθετες εργασίες καθώς μεγαλώνουν.
🎒 3. Αφήστε Το Να Αναλάβει Τις Σχολικές Του Υποχρεώσεις
Το σχολείο είναι ένας από τους σημαντικότερους χώρους όπου το παιδί μπορεί να μάθει υπευθυνότητα.
Αν κάθε πρωί ελέγχετε εσείς την τσάντα του, ψάχνετε τα βιβλία του, θυμάστε τις εργασίες του και ετοιμάζετε όλα όσα χρειάζεται,
το παιδί δεν εξασκείται στην οργάνωση.
Αντί να λέτε συνεχώς:
«Πήρες το βιβλίο σου;»
«Έκανες την εργασία σου;»
«Μήπως ξέχασες κάτι;»
μπορείτε να δημιουργήσετε ένα απλό σύστημα.
Για παράδειγμα:
Λίστα Για Την Τσάντα
✔ Βιβλία.
✔ Τετράδια.
✔ Κασετίνα.
✔ Εργασία.
✔ Οτιδήποτε χρειάζεται για την επόμενη ημέρα.
Στην αρχή μπορεί να χρειάζεται τη βοήθειά σας.
Σταδιακά όμως ο στόχος είναι να χρησιμοποιεί τη λίστα χωρίς να περιμένει από εσάς να θυμάστε τα πάντα για εκείνο.
Οι σταθερές ρουτίνες μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να οργανώνουν καλύτερα την καθημερινότητά τους και να αναπτύσσουν δεξιότητες διαχείρισης του χρόνου.
🕰️ 4. Δημιουργήστε Ρουτίνες Που Το Παιδί Μπορεί Να Ακολουθεί
Ένα παιδί δυσκολεύεται περισσότερο να γίνει ανεξάρτητο όταν χρειάζεται κάθε μέρα να περιμένει οδηγίες για το επόμενο βήμα.
Μια απλή καθημερινή ρουτίνα μπορεί να το βοηθήσει να γνωρίζει τι πρέπει να κάνει.
Για παράδειγμα, το πρωί:
Ξυπνάω → Ντύνομαι → Τρώω Πρωινό → Βουρτσίζω Τα Δόντια Μου → Παίρνω Την Τσάντα Μου.
Το απόγευμα:
Ξεκουράζομαι → Τρώω Κάτι → Κάνω Τις Εργασίες Μου → Παίζω → Ετοιμάζω Την Τσάντα Μου.
Δεν χρειάζεται το πρόγραμμα να είναι αυστηρό μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια.
Χρειάζεται να είναι αρκετά σταθερό ώστε το παιδί να ξέρει τι ακολουθεί.
Με αυτόν τον τρόπο μειώνονται σταδιακά οι συνεχείς υπενθυμίσεις.
🗣️ 5. Αντί Να Δίνετε Αμέσως Τη Λύση, Κάντε Ερωτήσεις
Όταν το παιδί έρχεται και λέει:
«Δεν μπορώ να το κάνω!»
μην απαντάτε αμέσως:
«Δώσ' το μου, θα το κάνω εγώ».
Δοκιμάστε:
«Τι έχεις δοκιμάσει μέχρι τώρα;»
«Ποιο είναι το πρώτο βήμα;»
«Τι νομίζεις ότι θα μπορούσες να δοκιμάσεις τώρα;»
Έτσι το βοηθάτε να ενεργοποιήσει τη δική του σκέψη.
Αν δυσκολεύεται πραγματικά, φυσικά και θα το βοηθήσετε.
Η βοήθεια όμως μπορεί να είναι καθοδήγηση αντί για αντικατάσταση.
Για παράδειγμα:
«Θα κάνουμε μαζί το πρώτο βήμα και μετά θέλω να προσπαθήσεις εσύ».
Αυτό δίνει στο παιδί την αίσθηση:
«Μπορώ να το καταφέρω».
🛠️ 6. Αφήστε Το Να Κάνει Λάθη
Η ανεξαρτησία δεν μπορεί να αναπτυχθεί χωρίς λάθη.
Το παιδί μπορεί να ξεχάσει κάτι.
Μπορεί να αργήσει.
Μπορεί να κάνει μια δουλειά όχι ακριβώς όπως θα την κάνατε εσείς.
Μπορεί να πάρει μια απόφαση που τελικά δεν ήταν η καλύτερη.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να παρεμβαίνετε αμέσως.
Αν το λάθος είναι ασφαλές και διαχειρίσιμο, αφήστε το παιδί να δει τι συνέβη.
Για παράδειγμα:
Ξέχασε να βάλει ένα βιβλίο στην τσάντα του;
Αν υπάρχει τρόπος να αντιμετωπιστεί η κατάσταση χωρίς σοβαρή συνέπεια, συζητήστε μαζί του τι μπορεί να κάνει την επόμενη φορά.
Η εμπειρία μπορεί να γίνει μάθημα.
Το παιδί δεν χρειάζεται να αποφεύγει κάθε λάθος.
Χρειάζεται να μάθει τι κάνει όταν κάτι δεν πάει όπως περίμενε.
🌟 7. Επιβραβεύστε Την Προσπάθεια Και Την Πρωτοβουλία
Όταν το παιδί κάνει κάτι μόνο του, προσέξτε την προσπάθειά του.
Δεν χρειάζεται να πείτε μόνο:
«Μπράβο!»
Μπορείτε να γίνετε πιο συγκεκριμένοι.
✔ «Παρατήρησα ότι θυμήθηκες μόνος σου να ετοιμάσεις την τσάντα σου».
✔ «Μου άρεσε που προσπάθησες ξανά όταν δεν σου βγήκε με την πρώτη».
✔ «Τα κατάφερες χωρίς να περιμένεις να σου το θυμίσω».
✔ «Βρήκες μόνος σου έναν τρόπο να λύσεις το πρόβλημα».
Η συγκεκριμένη αναγνώριση βοηθά το παιδί να καταλάβει ποια συμπεριφορά και ποια προσπάθεια αξίζει να επαναλάβει.
Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής προτείνει στους γονείς να αναγνωρίζουν την προσπάθεια των παιδιών στις ευθύνες τους
και να μην απαιτούν τελειότητα, καθώς οι δεξιότητες αναπτύσσονται σταδιακά.
🎯 8. Δώστε Επιλογές, Όχι Απεριόριστη Ελευθερία
Η ανεξαρτησία δεν σημαίνει ότι το παιδί αποφασίζει για όλα.
Μπορείτε να του δίνετε μικρές, πραγματικές επιλογές.
Για παράδειγμα:
«Θέλεις να κάνεις πρώτα την ανάγνωση ή τα μαθηματικά;»
«Θέλεις να φορέσεις το μπλε ή το γκρι μπλουζάκι;»
«Θέλεις να τακτοποιήσεις πρώτα τα βιβλία ή τα παιχνίδια σου;»
Με αυτόν τον τρόπο το παιδί εξασκείται στη λήψη αποφάσεων, μέσα όμως σε όρια που έχουν θέσει οι γονείς.
Δεν είναι το ίδιο με το:
«Κάνε ό,τι θέλεις».
Είναι:
«Μπορείς να αποφασίσεις ανάμεσα σε αυτές τις επιλογές».
Έτσι το παιδί μαθαίνει σταδιακά να παίρνει αποφάσεις και να αναλαμβάνει την ευθύνη των επιλογών του.
💰 9. Μάθετε Του Να Διαχειρίζεται Μικρές Υποχρεώσεις Και Χρήματα
Η οικονομική αυτονομία είναι επίσης μέρος της ανεξαρτησίας.
Στα παιδιά του Δημοτικού μπορείτε σταδιακά να δώσετε ευκαιρίες να κατανοήσουν τη διαφορά ανάμεσα σε:
«Το θέλω» και «Το χρειάζομαι».
Μπορείτε να συζητάτε μαζί του πριν από μια αγορά:
«Αξίζει πραγματικά να δώσεις τα χρήματά σου γι' αυτό;»
«Αν αγοράσεις αυτό σήμερα, θα σου μείνουν χρήματα για κάτι άλλο που θέλεις;»
Ένα μικρό ποσό που το παιδί διαχειρίζεται με κατάλληλη καθοδήγηση μπορεί να γίνει ευκαιρία για να μάθει να σκέφτεται πριν ξοδέψει.
Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής αναφέρει ότι η διαχείριση μικρών ποσών και η υπευθυνότητα για προσωπικές αγορές μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά σχολικής ηλικίας να μάθουν να ιεραρχούν τις επιθυμίες τους και να περιορίζουν την άμεση ικανοποίηση.
🤝 10. Ενθαρρύνετε Το Παιδί Να Λύνει Μόνο Του Μικρά Προβλήματα
Όταν το παιδί έχει μια διαφωνία με έναν φίλο, μπορεί να θέλει αμέσως να παρέμβετε.
Πριν τηλεφωνήσετε εσείς στον άλλο γονιό ή πριν δώσετε έτοιμη λύση, ρωτήστε:
«Τι συνέβη;»
«Τι θα μπορούσες να πεις στον φίλο σου;»
«Πώς νομίζεις ότι θα μπορούσατε να το λύσετε;»
Αυτό δεν σημαίνει ότι το αφήνετε μόνο του σε σοβαρές καταστάσεις.
Αν υπάρχει εκφοβισμός, απειλή, βία ή οποιοσδήποτε κίνδυνος, ο γονιός χρειάζεται να παρέμβει.
Στις καθημερινές όμως μικρές διαφωνίες, το παιδί μπορεί να αποκτήσει πολύτιμη εμπειρία μαθαίνοντας να επικοινωνεί,
να διαπραγματεύεται και να αναζητά λύσεις.
Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής προτείνει στους γονείς παιδιών σχολικής ηλικίας να τα βοηθούν να μαθαίνουν να λύνουν
τα δικά τους προβλήματα στις σχέσεις με συνομηλίκους, παρέχοντας καθοδήγηση όταν χρειάζεται.
❤️ Η Ανεξαρτησία Δεν Σημαίνει «Δεν Σε Χρειάζομαι»
Μερικοί γονείς δυσκολεύονται να αφήσουν το παιδί να μεγαλώσει.
Μπορεί να σκέφτονται:
«Ακόμη είναι μικρό».
Ή:
«Θα το κάνω εγώ, γιατί μπορώ να το κάνω καλύτερα».
Όμως η ανεξαρτησία δεν απομακρύνει το παιδί από τον γονιό.
Αντίθετα, μπορεί να δημιουργήσει μια διαφορετική σχέση εμπιστοσύνης.
Το παιδί μαθαίνει:
«Η μαμά και ο μπαμπάς είναι εδώ όταν τους χρειάζομαι, αλλά πιστεύουν ότι μπορώ να προσπαθήσω».
Αυτή η ισορροπία είναι πολύ σημαντική.
Ούτε υπερβολικός έλεγχος ούτε απότομη εγκατάλειψη της καθοδήγησης.
Στήριξη με σταδιακά λιγότερη παρέμβαση.
🚫 Τι Να Μην Κάνετε Όταν Θέλετε Να Βοηθήσετε Το Παιδί Να Γίνει Ανεξάρτητο
Υπάρχουν ορισμένες καθημερινές συνήθειες που, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, μπορεί να εμποδίζουν την αυτονομία.
Αποφύγετε όσο μπορείτε:
✔ Να ελέγχετε συνεχώς κάθε βήμα του.
✔ Να διορθώνετε αμέσως κάθε λάθος.
✔ Να του θυμίζετε διαρκώς τις υποχρεώσεις του.
✔ Να κάνετε εσείς μια εργασία επειδή το παιδί αργεί.
✔ Να συγκρίνετε την ανεξαρτησία του με εκείνη άλλων παιδιών.
✔ Να απαιτείτε τελειότητα.
✔ Να του δίνετε περισσότερες ευθύνες από όσες μπορεί να διαχειριστεί.
Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής επισημαίνει ότι οι γονείς χρειάζεται να έχουν ρεαλιστικές προσδοκίες
και να αποφεύγουν την υπερφόρτωση με υπερβολικά πολλές ευθύνες.
🧒 Ηλικιακή Προσαρμογή Δραστηριοτήτων Και Ευθυνών
👦 6–8 Ετών
Σε αυτή την ηλικία μπορείτε να δώσετε απλές και συγκεκριμένες ευθύνες.
✔ Να στρώνει το κρεβάτι του.
✔ Να τακτοποιεί τα παιχνίδια και τα βιβλία του.
✔ Να βάζει τα άπλυτα ρούχα στο καλάθι.
✔ Να βοηθά στο στρώσιμο του τραπεζιού.
✔ Να επιλέγει ανάμεσα σε δύο κατάλληλα ρούχα.
✔ Να οργανώνει με βοήθεια την τσάντα του.
Στόχος δεν είναι να τα κάνει όλα τέλεια.
Στόχος είναι να αρχίσει να συμμετέχει ενεργά στην καθημερινότητά του.
🧒 9–10 Ετών
Μπορείτε να αυξήσετε σταδιακά την ευθύνη.
✔ Να οργανώνει μόνο του την τσάντα του.
✔ Να φροντίζει τα προσωπικά του αντικείμενα.
✔ Να βοηθά σε περισσότερες δουλειές του σπιτιού.
✔ Να διαχειρίζεται μια απλή καθημερινή ρουτίνα.
✔ Να προετοιμάζει ένα απλό σνακ με την κατάλληλη επίβλεψη.
✔ Να αρχίζει να οργανώνει καλύτερα τον χρόνο του.
Σε αυτή την ηλικία είναι σημαντικό να μειώνονται σταδιακά οι συνεχείς υπενθυμίσεις.
👧 11–12 Ετών
Το παιδί μπορεί να αναλάβει περισσότερες ευθύνες, ανάλογα πάντα με την ωριμότητα και τις συνθήκες της οικογένειας.
✔ Να οργανώνει τις σχολικές του υποχρεώσεις.
✔ Να φροντίζει περισσότερο τα προσωπικά του αντικείμενα.
✔ Να συμμετέχει σε περισσότερες δουλειές του σπιτιού.
✔ Να βοηθά στην προετοιμασία απλών γευμάτων με επίβλεψη όπου χρειάζεται.
✔ Να διαχειρίζεται ένα μικρό ποσό χρημάτων.
✔ Να μαθαίνει βασικούς κανόνες ασφάλειας και τι πρέπει να κάνει σε μια έκτακτη ανάγκη.
Η ανεξαρτησία σε αυτή την ηλικία πρέπει να αυξάνεται σταδιακά και με βάση την πραγματική ωριμότητα του παιδιού, όχι μόνο τον αριθμό των ετών του.
🌟 Ένα Απλό «Σχέδιο Ανεξαρτησίας» Για Κάθε Οικογένεια
Δεν χρειάζεται να αλλάξετε ολόκληρη την καθημερινότητα από τη μία ημέρα στην άλλη.
Ξεκινήστε με τρεις ευθύνες.
Για παράδειγμα:
Το Παιδί Μου Αναλαμβάνει:
✔ Να ετοιμάζει την τσάντα του.
✔ Να τακτοποιεί τα πράγματά του.
✔ Να βάζει τα άπλυτα ρούχα στο καλάθι.
Στη συνέχεια, αφήστε το να προσπαθήσει.
Αν ξεχάσει, μην αναλάβετε αμέσως εσείς.
Ρωτήστε:
«Τι χρειάζεται να θυμηθείς αύριο;»
Αν δυσκολευτεί, βοηθήστε το να βρει έναν τρόπο.
Μπορείτε να φτιάξετε μια μικρή λίστα ή ένα οπτικό πρόγραμμα.
Με τον καιρό, καθώς αποκτά περισσότερη εμπειρία, μπορείτε να προσθέσετε μία ακόμη ευθύνη.
Έτσι η ανεξαρτησία γίνεται σταδιακή διαδικασία και όχι ξαφνική απαίτηση.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: Αν βοηθάω το παιδί μου, δεν το αφήνω να γίνει ανεξάρτητο.
✔ Αλήθεια: Το παιδί χρειάζεται βοήθεια και καθοδήγηση.
Το σημαντικό είναι η βοήθεια να μειώνεται σταδιακά καθώς αποκτά δεξιότητες.
❌ Μύθος: Ένα ανεξάρτητο παιδί πρέπει να τα κάνει όλα μόνο του.
✔ Αλήθεια: Η ανεξαρτησία περιλαμβάνει και την ικανότητα να αναγνωρίζει πότε χρειάζεται βοήθεια και να τη ζητά.
❌ Μύθος: Αν το παιδί κάνει λάθος, πρέπει να επέμβω αμέσως.
✔ Αλήθεια: Όταν το λάθος είναι ασφαλές και διαχειρίσιμο, μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία μάθησης.
❌ Μύθος: Όσο περισσότερες δουλειές δώσω στο παιδί, τόσο πιο υπεύθυνο θα γίνει.
✔ Αλήθεια: Οι ευθύνες χρειάζεται να είναι κατάλληλες για την ηλικία και τις δυνατότητές του.
Η υπερβολική επιβάρυνση μπορεί να το αποθαρρύνει.
❌ Μύθος: Για να γίνει ανεξάρτητο, πρέπει να το αφήνω να αποφασίζει για όλα.
✔ Αλήθεια: Το παιδί χρειάζεται ελευθερία μέσα σε ασφαλή και ξεκάθαρα όρια.
❓ Συχνές Ερωτήσεις
❓ Πότε πρέπει να αρχίσω να δίνω ευθύνες στο παιδί μου;
Οι ευθύνες μπορούν να αυξάνονται σταδιακά ήδη από τα πρώτα σχολικά χρόνια.
Στην ηλικία των 6–12 ετών είναι ιδιαίτερα σημαντικό οι καθημερινές υποχρεώσεις να προσαρμόζονται στην ηλικία και στις δυνατότητες του παιδιού.
❓ Τι κάνω αν το παιδί μου λέει συνεχώς «δεν μπορώ»;
Αποφύγετε να κάνετε αμέσως τη δουλειά για λογαριασμό του.
Ρωτήστε ποιο σημείο το δυσκολεύει και βοηθήστε το να χωρίσει την εργασία σε μικρότερα βήματα.
❓ Πρέπει να διορθώνω μια δουλειά που έκανε το παιδί όχι όπως θα την έκανα εγώ;
Όχι πάντα.
Αν η δουλειά είναι επαρκής και ασφαλής, προσπαθήστε να μην απαιτείτε να γίνεται ακριβώς με τον δικό σας τρόπο.
Η ανεξαρτησία χρειάζεται χώρο για προσωπική προσπάθεια.
❓ Τι κάνω αν ξεχνά συνεχώς τις υποχρεώσεις του;
Δημιουργήστε μια απλή λίστα ή σταθερή ρουτίνα αντί να δίνετε συνεχείς προφορικές υπενθυμίσεις.
Στόχος είναι σταδιακά να χρησιμοποιεί το ίδιο το παιδί το σύστημα οργάνωσης.
❓ Είναι φυσιολογικό το παιδί να ζητά ακόμη βοήθεια;
Φυσικά.
Η ανεξαρτησία δεν σημαίνει ότι το παιδί σταματά να χρειάζεται τους γονείς του.
Σημαίνει ότι αποκτά περισσότερες δεξιότητες και μπορεί να αναλαμβάνει όλο και περισσότερα πράγματα με την κατάλληλη υποστήριξη.
🌿 Βασικά Σημεία Που Πρέπει Να Θυμάστε
✔ Μην κάνετε για το παιδί όσα μπορεί να κάνει μόνο του.
✔ Δώστε του μικρές και σταθερές ευθύνες.
✔ Δημιουργήστε απλές καθημερινές ρουτίνες.
✔ Αφήστε το να δοκιμάσει πριν προσφέρετε λύση.
✔ Δώστε του χώρο να κάνει ασφαλή λάθη.
✔ Αναγνωρίστε την προσπάθεια και την πρωτοβουλία του.
✔ Προσφέρετε επιλογές μέσα σε ξεκάθαρα όρια.
✔ Μάθετέ του σταδιακά να οργανώνει τον χρόνο και τα πράγματά του.
✔ Ενθαρρύνετέ το να βρίσκει λύσεις σε μικρά καθημερινά προβλήματα.
✔ Προσαρμόζετε πάντα τις απαιτήσεις στην ηλικία, την ωριμότητα και τις πραγματικές δυνατότητές του.
Η ανεξαρτησία δεν χτίζεται όταν ο γονιός απομακρύνεται.
Χτίζεται όταν ο γονιός βρίσκεται κοντά, αλλά σταδιακά αφήνει περισσότερο χώρο στο παιδί να προσπαθήσει.
Κάθε φορά που λέτε:
«Δοκίμασε πρώτα μόνος σου και αν χρειαστείς βοήθεια, είμαι εδώ»
του δίνετε ένα πολύ σημαντικό μήνυμα:
«Σε εμπιστεύομαι ότι μπορείς να μάθεις».
Και αυτή η εμπιστοσύνη μπορεί να γίνει ένα από τα σημαντικότερα θεμέλια της αυτοπεποίθησής του.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Κάθε παιδί αποκτά την ανεξαρτησία του με διαφορετικό ρυθμό.
Μπορεί να είναι μια μικρή καθημερινή συνήθεια, μια ευθύνη στο σπίτι ή μια στιγμή κατά την οποία το παιδί κατάφερε κάτι
που μέχρι τότε έκανε μόνο με τη βοήθειά σας.
Η εμπειρία σας μπορεί να δώσει χρήσιμες ιδέες και σε άλλους γονείς που προσπαθούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να μεγαλώσουν
με αυτοπεποίθηση, υπευθυνότητα και εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη συμβουλή από παιδίατρο
ή άλλο κατάλληλο επαγγελματία.
Κάθε παιδί αναπτύσσεται με τον δικό του ρυθμό και οι προσδοκίες για την αυτονομία του χρειάζεται να λαμβάνουν υπόψη την ηλικία,
την ωριμότητα και τις ιδιαίτερες ανάγκες του.
Αν παρατηρείτε επίμονες δυσκολίες στην καθημερινή αυτοεξυπηρέτηση, στην οργάνωση, στη σχολική λειτουργία
ή στην ανάληψη απλών ευθυνών που επηρεάζουν σημαντικά την καθημερινότητα του παιδιού,
συζητήστε τις ανησυχίες σας με τον παιδίατρο, ο οποίος μπορεί να σας καθοδηγήσει κατάλληλα.
  • Η ανεξαρτησία δεν σημαίνει ότι το παιδί δεν χρειάζεται πλέον τους γονείς του.
    Σημαίνει ότι, βήμα βήμα, μαθαίνει να κάνει πράγματα μόνο του, να παίρνει μικρές αποφάσεις και να αναλαμβάνει ευθύνες.
Guest
Guest
Ένα επιτραπέζιο παιχνίδι μπορεί να είναι πολύ περισσότερα από λίγα λεπτά διασκέδασης γύρω από ένα τραπέζι.
Μπορεί να δώσει στο παιδί ευκαιρίες να παρατηρήσει, να συγκεντρωθεί, να περιμένει, να ακολουθήσει κανόνες, να πάρει αποφάσεις και να διαχειριστεί ένα λάθος.
Για ένα παιδί 6–12 ετών με δυσλεξία, αυτή η εμπειρία μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντική, επειδή η μάθηση δεν χρειάζεται να συνδέεται πάντα με βιβλία, τετράδια και διορθώσεις.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ένα επιτραπέζιο παιχνίδι «θεραπεύει» τη δυσλεξία.
Η δυσλεξία χρειάζεται κατάλληλη, συστηματική εκπαιδευτική υποστήριξη όταν υπάρχει ανάγκη.
Ωστόσο, το παιχνίδι μπορεί να λειτουργήσει συμπληρωματικά, δημιουργώντας ευχάριστες ευκαιρίες για δεξιότητες που είναι χρήσιμες και στη σχολική καθημερινότητα.
Η σύγχρονη έρευνα για το game-based learning στη δυσλεξία είναι ενθαρρυντική σε ορισμένους τομείς, αλλά παραμένει περιορισμένη και δεν υποστηρίζει ότι οποιοδήποτε παιχνίδι αποτελεί θεραπεία.
Και κάπου εδώ μπαίνει το Jenga.
🧱 Γιατί Το Jenga Είναι Τόσο Ενδιαφέρον;
Το Jenga φαίνεται απλό.
Ένας πύργος από ξύλινα τουβλάκια, ένας παίκτης κάθε φορά αφαιρεί ένα κομμάτι και το τοποθετεί στην κορυφή.
Όμως, πριν τραβήξει το κομμάτι, το παιδί πρέπει να παρατηρήσει τον πύργο, να επιλέξει, να προβλέψει τι μπορεί να συμβεί και να ελέγξει την κίνησή του.
Αν τραβήξει ένα κομμάτι πολύ απότομα, ο πύργος μπορεί να μετακινηθεί.
Αν επιλέξει ένα δύσκολο σημείο, μπορεί να τον κάνει ασταθή.
Αν βιαστεί, μπορεί να χάσει.
Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, λοιπόν, το παιχνίδι δημιουργεί μια μικρή άσκηση παρατήρησης, σχεδιασμού, λεπτής κινητικότητας και αυτοελέγχου.
Και το σημαντικότερο;
Το παιδί δεν αισθάνεται ότι «κάνει άσκηση».
👀 1. Παρατήρηση Πριν Από Την Κίνηση
Πριν τραβήξει το τουβλάκι, ζητήστε από το παιδί να κοιτάξει προσεκτικά τον πύργο.
Ποιο κομμάτι φαίνεται πιο εύκολο να μετακινηθεί;
Ποιο φαίνεται να είναι πιο σφιχτό;
Υπάρχει κάποια πλευρά του πύργου που φαίνεται πιο ασταθής;
Μην του πείτε ποιο να διαλέξει.
Αφήστε το να παρατηρήσει και να αποφασίσει.
Αυτή η μικρή παύση πριν από την κίνηση έχει αξία.
Το παιδί μαθαίνει να μην αντιδρά αμέσως, αλλά να κοιτάζει, να επεξεργάζεται τις πληροφορίες και στη συνέχεια να ενεργεί.
Για ένα παιδί που συχνά βιάζεται όταν αντιμετωπίζει μια δραστηριότητα που το δυσκολεύει, αυτή η συνήθεια μπορεί να γίνει ένα χρήσιμο παιχνίδι αυτοελέγχου.
✋ 2. Μια Μικρή Πρόκληση Λεπτής Κινητικότητας
Το Jenga απαιτεί ελεγχόμενες κινήσεις των δαχτύλων και του χεριού.
Το παιδί πρέπει να σπρώξει ή να τραβήξει προσεκτικά ένα μικρό ξύλινο κομμάτι, να ρυθμίσει τη δύναμή του και στη συνέχεια να το τοποθετήσει στην κορυφή του πύργου.
Δεν χρειάζεται να παρουσιάσουμε το Jenga ως «θεραπεία λεπτής κινητικότητας».
Είναι όμως μια φυσική δραστηριότητα που απαιτεί ακρίβεια και συντονισμό χεριού-ματιού.
Και υπάρχει ένα ακόμη πλεονέκτημα.
Η κίνηση έχει άμεσο αποτέλεσμα.
Το παιδί καταλαβαίνει αμέσως αν χρησιμοποίησε υπερβολική δύναμη ή αν έκανε μια πολύ απότομη κίνηση.
🧠 3. «Τι Νομίζεις Ότι Θα Συμβεί;»
Εδώ μπορούμε να προσθέσουμε μια πολύ ενδιαφέρουσα διάσταση.
Πριν τραβήξει το τουβλάκι, ρωτήστε:
«Αν βγάλεις αυτό, τι πιστεύεις ότι θα γίνει;»
Δεν χρειάζεται να απαντήσει σωστά.
Στόχος είναι να κάνει μια πρόβλεψη.
Αφού μετακινήσει το κομμάτι, συζητήστε τι συνέβη.
«Έγινε αυτό που περίμενες;»
«Τι σε έκανε να το πιστεύεις;»
«Την επόμενη φορά θα διάλεγες το ίδιο;»
Έτσι το παιχνίδι αποκτά ένα μικρό κύκλο:
παρατηρώ → σκέφτομαι → προβλέπω → δοκιμάζω → ελέγχω το αποτέλεσμα.
Αυτή η διαδικασία είναι πολύ πιο σημαντική από το αν ο πύργος τελικά έπεσε.
🗣️ 4. Το Jenga Μπορεί Να Γίνει Και Παιχνίδι Λέξεων
Εδώ μπορούμε να προσαρμόσουμε το παιχνίδι ώστε να προσφέρει μια ευκαιρία για γλωσσική εξάσκηση, χωρίς να μετατρέψουμε το παιχνίδι σε μάθημα.
Κολλήστε μικρά αυτοκόλλητα στα ξύλινα τουβλάκια.
Σε κάθε αυτοκόλλητο μπορείτε να γράψετε μία λέξη.
Το παιδί τραβάει ένα τουβλάκι και πρέπει να διαβάσει τη λέξη.
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε απλές λέξεις στην αρχή και να αυξήσουμε σταδιακά τη δυσκολία.
Για παράδειγμα:
μήλο – σπίτι – δρόμος – θάλασσα – παιχνίδι
Σε επόμενο επίπεδο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε λέξεις με πιο απαιτητικούς συνδυασμούς γραμμάτων ή λέξεις που το παιδί συναντά στο σχολείο.
Δεν χρειάζεται να διορθώνουμε κάθε λάθος εκείνη τη στιγμή.
Μπορούμε να ζητήσουμε από το παιδί να ξανακοιτάξει τη λέξη και να προσπαθήσει ξανά.
Έτσι η ανάγνωση γίνεται μέρος ενός παιχνιδιού, όχι μια ακόμη άσκηση πάνω σε μια σελίδα.
🔤 5. Jenga Με Συλλαβές
Μπορούμε να κάνουμε την προηγούμενη δραστηριότητα ακόμη πιο συγκεκριμένη.
Σε διαφορετικά τουβλάκια γράφουμε συλλαβές:
μα – μή – με – μο – μη
ή:
κα – ρά – βι
Το παιδί τραβάει δύο ή τρία τουβλάκια και προσπαθεί να δημιουργήσει μια λέξη.
Για παράδειγμα:
κα + ρά + βι = καράβι
Για μεγαλύτερα παιδιά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε πιο σύνθετες λέξεις ή να ζητήσουμε να δημιουργήσουν δύο διαφορετικές λέξεις από τις ίδιες συλλαβές.
Το παιχνίδι αυτό δεν αντικαθιστά τη συστηματική διδασκαλία ανάγνωσης και ορθογραφίας που μπορεί να χρειάζεται ένα παιδί με δυσλεξία.
Μπορεί όμως να προσφέρει επιπλέον ευκαιρίες εξάσκησης μέσα σε ένα πιο χαλαρό πλαίσιο.
Η έρευνα για τα εκπαιδευτικά παιχνίδια στη δυσλεξία δείχνει ότι ορισμένες στοχευμένες παρεμβάσεις μπορούν να υποστηρίξουν συγκεκριμένες δεξιότητες, όπως η ανάγνωση ή η φωνολογική επίγνωση, αλλά τα αποτελέσματα δεν σημαίνουν ότι κάθε παιχνίδι έχει το ίδιο αποτέλεσμα.
🔢 6. Jenga Με Αριθμούς
Το ίδιο παιχνίδι μπορεί να μετατραπεί σε μαθηματική πρόκληση.
Γράψτε αριθμούς στα τουβλάκια.
Όταν το παιδί τραβάει ένα, πρέπει να κάνει μια μικρή πράξη.
Για παράδειγμα, αν τραβήξει το 7, του λέτε:
«Πες μου έναν αριθμό που μαζί με το 7 κάνει 15.»
Ή:
«Ποιο είναι το διπλάσιο του 7;»
Για μεγαλύτερα παιδιά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κλάσματα, ποσοστά ή μικρούς νοητικούς υπολογισμούς.
Έτσι το ίδιο επιτραπέζιο μπορεί να αλλάζει χαρακτήρα χωρίς να αλλάζει το βασικό του παιχνίδι.
🎯 7. Jenga Χωρίς Βιασύνη
Μια ακόμη ενδιαφέρουσα παραλλαγή είναι να αφαιρέσουμε το στοιχείο της ταχύτητας.
Το παιδί έχει 30 δευτερόλεπτα μόνο για να παρατηρήσει τον πύργο πριν αποφασίσει ποιο κομμάτι θα τραβήξει.
Δεν επιτρέπεται να αγγίξει κανένα τουβλάκι κατά τη διάρκεια της παρατήρησης.
Μετά πρέπει να εξηγήσει:
«Διάλεξα αυτό επειδή…»
Δεν μας ενδιαφέρει αν η επιλογή του ήταν η καλύτερη.
Μας ενδιαφέρει να μάθει να αιτιολογεί μια απόφαση.
Αυτό μπορεί να είναι πολύ πιο ενδιαφέρον από το να του πούμε απλώς «σκέψου πριν κάνεις κάτι».
😄 8. Και Αν Ο Πύργος Πέσει;
Εδώ βρίσκεται ίσως ένα από τα πιο όμορφα σημεία του παιχνιδιού.
Ο πύργος πέφτει.
Και λοιπόν;
Το παιδί μπορεί να απογοητευτεί, να γελάσει ή να ζητήσει αμέσως να ξαναπαίξει.
Αυτό ακριβώς είναι μια ευκαιρία να μάθει ότι ένα λάθος δεν σημαίνει αποτυχία.
Μπορούμε να πούμε:
«Έπεσε.
Για να δούμε τώρα τι μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά.»
Αντί να εστιάσουμε στο «έχασες», εστιάζουμε στη διαδικασία.
«Ποιο σημείο ήταν δύσκολο;»
«Τι θα δοκίμαζες διαφορετικά;»
Το παιδί μαθαίνει έτσι να αντιμετωπίζει το λάθος ως πληροφορία για την επόμενη προσπάθεια.
🤝 9. Παίξτε Μαζί, Όχι Απέναντι Στο Παιδί
Για ένα παιδί που δυσκολεύεται στο σχολείο, η στιγμή του παιχνιδιού πρέπει να είναι διαφορετική από τη στιγμή της αξιολόγησης.
Μην μετατρέψετε το Jenga σε ακόμη έναν τρόπο να ελέγξετε αν «τα καταφέρνει».
Παίξτε και εσείς.
Κάντε λάθη.
Αφήστε τον πύργο να πέσει και γελάστε.
Όταν το παιδί βλέπει ότι ούτε ο ενήλικας είναι πάντα τέλειος, το παιχνίδι γίνεται πιο ασφαλές.
Και τότε μπορεί να δοκιμάσει περισσότερο, χωρίς να φοβάται τόσο το λάθος.
🧩 10. Δεν Χρειάζεται Κάθε Παιχνίδι Να Έχει Μαθησιακό Στόχο
Αυτό είναι σημαντικό.
Ένα παιδί με δυσλεξία δεν χρειάζεται να μετατρέψει κάθε ελεύθερη στιγμή σε θεραπευτική ή εκπαιδευτική δραστηριότητα.
Μερικές φορές το Jenga μπορεί να είναι απλώς Jenga.
Να γελάσει.
Να ανταγωνιστεί τον μπαμπά ή τη μαμά.
Να περιμένει τη σειρά του.
Να πανηγυρίσει επειδή κέρδισε.
Να εκνευριστεί επειδή έχασε και να ξαναπροσπαθήσει.
Η αξία του παιχνιδιού δεν βρίσκεται μόνο σε ό,τι μπορούμε να «διδάξουμε» μέσα από αυτό.
Βρίσκεται και στο ότι δημιουργεί κοινό χρόνο, χαρά και θετική εμπειρία.
🌟 Από Το Jenga Στην Καθημερινή Μάθηση
Το μεγάλο πλεονέκτημα ενός παιχνιδιού όπως το Jenga είναι η ευελιξία του.
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για παρατήρηση.
Μπορεί να γίνει παιχνίδι λεπτής κινητικότητας.
Μπορεί να συνδυαστεί με λέξεις, συλλαβές, αριθμούς ή μικρούς γρίφους.
Μπορεί να καλλιεργήσει την αναμονή, τον αυτοέλεγχο και την ικανότητα να ξαναδοκιμάζουμε.
Όμως χρειάζεται να κρατήσουμε μια σημαντική ισορροπία.
Το Jenga δεν αποτελεί θεραπεία για τη δυσλεξία και δεν αντικαθιστά την εξειδικευμένη εκπαιδευτική παρέμβαση.
Αυτό που μπορεί να προσφέρει είναι κάτι πολύ πιο απλό και πολύτιμο: μια ευχάριστη δραστηριότητα μέσα στην οποία το παιδί έχει την ευκαιρία να σκεφτεί, να δοκιμάσει, να κάνει λάθος και να συνεχίσει.
💡 Μικρές Συμβουλές Που Κάνουν Τη Διαφορά
Ξεκινήστε χωρίς καμία εκπαιδευτική απαίτηση και αφήστε πρώτα το παιδί να γνωρίσει το παιχνίδι.
Όταν προσθέσετε λέξεις ή αριθμούς, επιλέξτε υλικό που αντιστοιχεί στο επίπεδο του παιδιού και όχι απαραίτητα στην ηλικία του.
Μην διορθώνετε κάθε λάθος αμέσως.
Δώστε χρόνο στο παιδί να ξαναπροσπαθήσει.
Αποφύγετε τις συγκρίσεις με αδέρφια ή άλλα παιδιά.
Κρατήστε τις δραστηριότητες σύντομες, ειδικά όταν βλέπετε ότι μειώνεται η συγκέντρωση.
Και θυμηθείτε κάτι απλό: πρώτα είναι το παιχνίδι και μετά η εξάσκηση.
🔦 Ήξερες Ότι…?
🔦 Η δυσλεξία αφορά κυρίως επίμονες δυσκολίες στην απόκτηση και την αυτοματοποίηση της ανάγνωσης και της ορθογραφίας και δεν σχετίζεται με χαμηλή νοημοσύνη.
🔦 Τα παιχνίδια μπορούν να αυξήσουν τη συμμετοχή και το κίνητρο για μάθηση, όμως η αποτελεσματικότητα εξαρτάται από το είδος του παιχνιδιού και από τη δεξιότητα που στοχεύει.
🔦 Σε ερευνητικές παρεμβάσεις για παιδιά με δυσκολίες ανάγνωσης έχουν χρησιμοποιηθεί παιχνίδια που στοχεύουν συγκεκριμένες δεξιότητες, όπως η φωνολογική επεξεργασία και η ανάγνωση.
🔦 Ένα παιχνίδι που είναι ευχάριστο για το παιδί μπορεί να βοηθήσει να παραμείνει περισσότερο ενεργό στη δραστηριότητα, χωρίς αυτό από μόνο του να σημαίνει θεραπευτικό αποτέλεσμα.
🔦 Το Jenga μπορεί να αξιοποιηθεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, επειδή οι βασικοί κανόνες του επιτρέπουν να προσθέσουμε μικρές προκλήσεις χωρίς να αλλάξουμε τον πυρήνα του παιχνιδιού.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: Τα επιτραπέζια παιχνίδια μπορούν να θεραπεύσουν τη δυσλεξία.
✔ Αλήθεια: Ένα παιχνίδι δεν αποτελεί θεραπεία για τη δυσλεξία.
Μπορεί όμως να προσφέρει ευχάριστες ευκαιρίες εξάσκησης και συμμετοχής.
❌ Μύθος: Ένα παιδί με δυσλεξία πρέπει να αποφεύγει τα παιχνίδια που έχουν λέξεις.
✔ Αλήθεια: Δεν χρειάζεται να αποφεύγονται.
Αρκεί η δυσκολία να προσαρμόζεται στο επίπεδο του παιδιού και η δραστηριότητα να μη μετατρέπεται σε πηγή πίεσης.
❌ Μύθος: Αν το παιδί δυσκολεύεται να διαβάσει μια λέξη στο παιχνίδι, πρέπει να του τη διορθώσουμε αμέσως.
✔ Αλήθεια: Μπορούμε πρώτα να του δώσουμε χρόνο να ξανακοιτάξει τη λέξη και να προσπαθήσει μόνο του.
❌ Μύθος: Όσο περισσότερες εκπαιδευτικές δραστηριότητες βάζουμε σε ένα παιχνίδι, τόσο περισσότερο βοηθάμε το παιδί.
✔ Αλήθεια: Η υπερβολική «διδασκαλία» μπορεί να αφαιρέσει τη χαρά του παιχνιδιού.
Χρειάζεται ισορροπία ανάμεσα στη μάθηση και τη διασκέδαση.
❌ Μύθος: Η δυσλεξία σημαίνει ότι το παιδί δεν μπορεί να μάθει εύκολα.
✔ Αλήθεια: Η δυσλεξία αφορά συγκεκριμένες δυσκολίες στην ανάγνωση και την ορθογραφία και δεν σημαίνει έλλειψη ικανότητας ή νοημοσύνης.
❌ Μύθος: Αν ένα παιχνίδι βοηθά ένα παιδί με δυσλεξία, θα βοηθήσει με τον ίδιο τρόπο όλα τα παιδιά.
✔ Αλήθεια: Κάθε παιδί έχει διαφορετικό προφίλ δυνατών σημείων και δυσκολιών.
Αυτό που είναι χρήσιμο για ένα παιδί μπορεί να χρειάζεται διαφορετική προσαρμογή για ένα άλλο.
🚨 Πότε Χρειάζεται Προσοχή?
Αν το παιδί παρουσιάζει επίμονες δυσκολίες στην ανάγνωση, στην ορθογραφία ή στη σχολική εργασία, το παιχνίδι δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της αξιολόγησης ή της κατάλληλης εκπαιδευτικής υποστήριξης.
Επίσης, αν βλέπετε ότι το παιδί αγχώνεται ή απογοητεύεται όταν προσθέτετε λέξεις και μαθησιακές απαιτήσεις στο παιχνίδι, επιστρέψτε στο απλό παιχνίδι.
Ο στόχος είναι να δημιουργήσουμε θετικές εμπειρίες μάθησης, όχι να προσθέσουμε άλλη μία υποχρέωση στην καθημερινότητά του.
👉 Βασικά Σημεία Που Πρέπει Να Θυμάστε
Το Jenga μπορεί να γίνει ένα ευέλικτο παιχνίδι μάθησης και διασκέδασης.
Προσφέρει ευκαιρίες για παρατήρηση, σχεδιασμό, λεπτές κινήσεις και αυτοέλεγχο.
Μπορεί να εμπλουτιστεί με λέξεις, συλλαβές, αριθμούς και μικρούς γρίφους.
Οι δραστηριότητες πρέπει να προσαρμόζονται στο επίπεδο του παιδιού.
Το παιχνίδι δεν αντικαθιστά την εξειδικευμένη υποστήριξη για τη δυσλεξία.
Το λάθος και η πτώση του πύργου μπορούν να γίνουν αφορμή για νέα προσπάθεια.
Η χαρά του παιχνιδιού δεν πρέπει να χάνεται μέσα στην προσπάθεια για μάθηση.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Μπορεί το Jenga να βοηθήσει ένα παιδί με δυσλεξία;
Μπορεί να προσφέρει ευκαιρίες για συγκέντρωση, παρατήρηση, λεπτές κινήσεις, σχεδιασμό και αλληλεπίδραση.
Δεν αποτελεί όμως θεραπεία για τη δυσλεξία.
❓ Πώς μπορώ να χρησιμοποιήσω το Jenga για ανάγνωση;
Μπορείτε να βάλετε μικρά αυτοκόλλητα με λέξεις πάνω στα τουβλάκια.
Κάθε φορά που το παιδί τραβάει ένα, διαβάζει τη λέξη.
❓ Μπορώ να χρησιμοποιήσω συλλαβές αντί για λέξεις;
Ναι.
Μπορείτε να γράψετε συλλαβές σε διαφορετικά τουβλάκια και να ζητήσετε από το παιδί να σχηματίσει λέξεις.
❓ Πρέπει να διορθώνω κάθε λάθος που κάνει;
Όχι.
Δώστε του λίγο χρόνο να ξαναπροσπαθήσει και βοηθήστε μόνο όταν πραγματικά χρειάζεται.
❓ Πόσο συχνά πρέπει να παίζουμε;
Δεν υπάρχει απαραίτητος αριθμός φορών.
Το σημαντικό είναι το παιχνίδι να παραμένει ευχάριστο και να μη μετατρέπεται σε υποχρεωτική εργασία.
🌱 Όταν Η Μάθηση Χωράει Μέσα Στο Παιχνίδι
Ένα παιδί με δυσλεξία δεν χρειάζεται να περνά όλη την ώρα προσπαθώντας να καλύψει τις δυσκολίες του.
Χρειάζεται επίσης χώρο για παιχνίδι, επιτυχία, γέλιο και δημιουργικότητα.
Το Jenga μπορεί να γίνει ένα μικρό παράδειγμα αυτής της ισορροπίας.
Σήμερα μπορεί απλώς να παίξετε.
Αύριο μπορεί να προσθέσετε λέξεις.
Την επόμενη φορά αριθμούς ή έναν γρίφο.
Και κάθε φορά το παιδί έχει μια ευκαιρία να παρατηρήσει, να αποφασίσει, να δοκιμάσει και να ξαναπροσπαθήσει.
Γιατί μερικές φορές η πιο χρήσιμη μαθησιακή στιγμή δεν μοιάζει καθόλου με μάθημα.
Μοιάζει με έναν ξύλινο πύργο που κουνιέται επικίνδυνα και με ένα παιδί που λέει γελώντας:
«Μην τον ακουμπάς! Έχω σχέδιο!»
💬 Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Έχετε δοκιμάσει το Jenga ή κάποιο άλλο επιτραπέζιο με το παιδί σας;
Μοιραστείτε τη δική σας ιδέα και δείξτε πόσο δημιουργικά μπορεί να γίνει το παιχνίδι μέρος της μάθησης.
⚕️ Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την αξιολόγηση ή την εξατομικευμένη υποστήριξη από τους κατάλληλους επαγγελματίες.
Η δυσλεξία χρειάζεται εξατομικευμένη αντιμετώπιση ανάλογα με τις ανάγκες κάθε παιδιού.
  • Τα επιτραπέζια παιχνίδια μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως παιδαγωγικά παιχνίδια - ασκήσεις στα προγράμματα παρέμβασης παιδιών με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες/δυσλεξία με πολύ καλά αποτελέσματα αλλά και να γίνουν ευκαιρία για να βοηθήσουν οι γονείς τα παιδιά στο σπίτι.
Guest
Guest
Ο κάθε γονιός ας διαβάσει προσεκτικά κάθε πρόταση και ας προσπαθεί να δημιουργεί μέσα στο σπίτι ένα υγιές κλίμα από κάθε άποψη.
Αλήθεια, ποιο από τα έντεκα
Αν του R.Russel επικρατούν στο οικογενειακό σας περιβάλλον;
Απαντήστε καθώς τα διαβάζετε αλλά μη μείνετε στην απλή ανάγνωση.

Με υπομονή, επιμονή και συστηματική άσκηση αποφεύγετε τα αρνητικά και καλλιεργήστε τα θετικά χαρακτηριστικά.
Να ποιες είναι οι διαπιστώσεις του R.Russel.

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
Μαθαίνει να κατακρίνει

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
Μαθαίνει να καυγαδίζει

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
Μαθαίνει να είναι ντροπαλό

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
Μαθαίνει να είναι ένοχο

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
Μαθαίνει να είναι υπομονετικό

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ενθάρρυνση:
Μαθαίνει να έχει εμπιστοσύνη

Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
Μαθαίνει να εκτιμά

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην δικαιοσύνη:
Μαθαίνει να είναι δίκαιο

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
Μαθαίνει να πιστεύει

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
Μαθαίνει να έχει αυτοεκτίμηση

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην παραδοχή και φιλία:
Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο.
  • Το ποίημα "Αν το παιδί" του Russel αναφέρεται στην αξία του περιβάλλοντος και της συμπεριφοράς στην διαμόρφωση της προσωπικότητας των παιδιών, στο κλίμα που επικρατεί στο σπίτι και στις επιπτώσεις του.
Guest
Guest
Τόσο νόστιμη, εύκολη και δροσερή που πραγματικά θα ενθουσιάσει εσάς και τους μικρούς μας φίλους!

Υλικά

- Μπισκότα τύπου digestive (περίπου 35)
- 135 γρ. ζελέ λεμόνι
- 200 γρ. βούτυρο
- 1 γάλα συμπυκνωμένο
- 1 λεμόνι
- μαρμελάδα λεμόνι

Διαδικασία

Ετοιμάζουμε το ζελέ διαλύοντας το σε 150 ml ζεστό νερό και το αφήνουμε να κρυώσει.

Θρυμματίζουμε πολύ καλά τα μπισκότα στο μπλέντερ και τα βάζουμε σε ένα μπολ.

Λιώνουμε το βούτυρο, το αφήνουμε να κρυώσει καλά και στη συνέχεια το περιχύνουμε πάνω από τα μπισκότα για να κάνουμε τη βάση.

Ανακατεύουμε πολύ καλά μέχρι να ενσωματωθούν τα υλικά μας.

Στρώνουμε τη βάση μας σε μια πιατέλα και προσπαθούμε να την απλώσουμε ομοιόμορφα.

Παίρνουμε το ξύσμα από το λεμόνι και το στίβουμε προσέχοντας να μη πέσει κάποιο κουκούτσι.

Προσθέτουμε στο ζελέ το χυμό του λεμονιού, το ξύσμα και το συμπυκνωμένο γάλα και με ένα μίξερ χτυπάμε τα υλικά πολύ καλά μέχρι να "σφίξουν".

Περιχύνουμε το μείγμα πάνω από τη μπισκοτένια βάση μας και το τοποθετούμε στο ψυγείο.

Μπορούμε να στολίσουμε τη λεμονόπιτα μας με μαρμελάδα λεμόνι ή άχνη ζάχαρη ή ακόμα και με τριμμένη κουβερτούρα.

  • ...ή αλλιώς lemon pie... και ποιος μπορεί να μη τη φάει;;;
Guest
Guest
Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Ελσίνκι, με επικεφαλής τη δρα Μίνα Χουοτιλάϊνεν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "PLoS ONE", έκαναν πειράματα με 24 γυναίκες στους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης τους και τα επανέλαβαν μετά τη γέννηση των παιδιών. Οι μισές έγκυες γυναίκες τραγουδούσαν στα αγέννητα παιδιά τους επί πέντε μέρες την εβδομάδα, ενώ οι υπόλοιπες όχι (για λόγους σύγκρισης).

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι εγκέφαλοι των μωρών που, όσο ήσαν στη μήτρα, είχαν ακούσει τις μελωδίες των νανουρισμάτων από την μητέρα τους, αντιδρούσαν πολύ πιο έντονα, όταν άκουγαν τα ίδια νανουρίσματα αμέσως μετά τη γέννησή τους, αλλά και μέχρι την ηλικία των τεσσάρων μηνών.

Αυτό σημαίνει ότι όχι μόνο τα έμβρυα ακούνε τις μελωδίες μέσα στην κοιλιά της μητέρας τους, αλλά επίσης ότι τις θυμούνται για μήνες μετά τη γέννησή τους. Αυτή η ικανότητα πρώιμης μνήμης και μάθησης, κατά τους ερευνητές, μπορεί να βοηθά στην ανάπτυξη της ικανότητας ομιλίας του παιδιού.

Από την άλλη, οι φινλανδοί επιστήμονες επεσήμαναν πως οι δυσάρεστοι ή πολύ δυνατοί ήχοι που γίνονται αντιληπτοί από το έμβρυο μέσα στη μήτρα (π.χ. εξαιτίας του θορυβώδους περιβάλλοντος εργασίας της εγκύου μητέρας), πιθανώς έχουν αρνητικές επιπτώσεις σε βάθος χρόνου μετά τη γέννησή του μωρού.

  • <p>Ένα έμβρυο μπορεί να ακούσει το νανούρισμα που του τραγουδάει η έγκυος μητέρα του, αρκετούς μήνες προτού αυτό γεννηθεί, καθώς επίσης να το θυμάται για καιρό μετά τη γέννησή του, πράγμα που βοηθά το παιδί αργότερα να αναπτύξει τις γλωσσικές ικανότητές του.</p>
Guest
Guest
Η σουίτα της barbie στο The Palms







Η σουίτα των minions στο Loews Portofino Bay Hotel





Η σουίτα του Μίκυ Μάους στο Disneyland Hotel









Eloise Suite στο The Plaza



Οι σουίτες του Μπομπ Σφουγγαράκη και της Ντόρας, Nickelodeon Suites Resort



  • <p>Η διαμονή σε μία από τις σουίτες αυτές μοιάζει με όνειρο και ξεπερνά ακόμα και τη φαντασία κάθε παιδιού. Εμπνευσμένες από τους αγαπημένους μας παιδικούς ήρωες όπως την barbie, τον mickey mouse και τον bob τον σφουγγαράκι μικροί και μεγάλοι μπορούν να ζήσουν μια αξέχαστη και παραμυθένια εμπειρία.</p>
Guest
Guest
Να γίνει πίστη δική σας και του παιδιού η αρχή: "Δε θέλω να γίνω καλύτερος από κανέναν.
Θέλω να γίνομαι κάθε μέρα καλύτερος από τον χθεσινό μου εαυτό".

Να δημιουργείτε και να ανακαλύπτετε παιχνίδια που μπορεί να συμμετάσχει και να ευχαριστηθεί το παιδί.
Προτιμήστε πνευματικά παιχνίδια και ιδιαίτερα εκείνα που καλλιεργούν και εμπλουτίζουν το λεξιλόγιό του παιδιού και αναπτύσσουν την κριτική του σκέψη.

Ενθαρρύνετε το παιδί σας να αναπτύξει διάφορα ενδιαφέροντα τόσο μέσα στο σπίτι όσο και έξω από αυτό.
Για κάθε ηλικία υπάρχουν πάρα πολλές δραστηριότητες να κάνει. Δώστε και στην περίπτωση αυτή το δικό σας ζωντανό παράδειγμα.

Βοηθάτε το παιδί να σχηματίζει τη δική του γνώμη και άποψη για όσα ακούει και βλέπει γύρω του.
Αρχίστε από κοινές εμπειρίες όπως είναι τα προγράμματα της τηλεόρασης, του ραδιοφώνου, ένα θεατρικό έργο, ένα βιβλίο κλπ.
Ενθαρρύνετε το να σας εκφράζει τη γνώμη του και να διατυπώνει την κρίση του.
Καλλιεργείστε το μυαλό του και δείξτε του πως να μιλάει, πώς να συζητάει και πως να συνυπάρχει με τους υπόλοιπους.

Πάντα να ενθαρρύνετε και να υποστηρίζετε το παιδί σας αξιοποιώντας τις ευκαιρίες που δημιουργούνται για αυτό το σκοπό. Ευαισθητοποιηθείτε να βλέπετε τα θετικά σημεία του παιδιού σας.
Πάνω από όλα να είστε πάντα έτοιμοι και πρόθυμοι να συζητήσετε μαζί του για ότι το απασχολεί και για κάποιο θέμα που προφανώς μπορεί να παρουσιαστεί.

Να συζητάτε με το παιδί σας και δικά σας θέματα.
Το παιδί σας είναι σε θέση να εκφέρει τη γνώμη του από τη μικρή ηλικία. Έτσι δημιουργούνται οι προϋποθέσεις να συζητά και εκείνο τα δικά του προβλήματα μαζί σας.

Να παίζετε μαζί του και να συμμετέχετε στις δικές του δραστηριότητες αφήνοντας το να δημιουργεί και να ανακαλύπτει με το δικό του τρόπο.
Μην το αποπαίρνετε όταν κάνει λάθη ή όταν δεν τα καταφέρνει. Εκείνο έχει το δικό του πρότυπο στο μυαλό του.

Να ετοιμάζετε, να οργανώνετε και να κατευθύνετε το χρόνο και τον χώρο του παιδιού σας, έτσι ώστε να αναπτύξει στον μεγαλύτερο βαθμό τις δυνατότητές του να μπορεί να είναι υπεύθυνο και συνεπή στις υποχρεώσεις του.

Να διαθέτετε χρόνο για το παιδί σας με την καρδιά σας.
Όσο περισσότερο μπορείτε να επιδιώκετε να συνυπάρχετε, να συζητάτε, να παίζετε, να κάνετε πράγματα μαζί. Να θυμάστε ότι ο ποιοτικός χρόνος που περνάτε μαζί με το παιδί σας είναι η καλύτερη επένδυση για το μέλλον του. Και σίγουρα πάντα υπάρχει τρόπος να ξεκλέψουμε λίγο χρόνο ανεμελιάς να περάσουμε με το παιδί μας. Δεν υπάρχει δικαιολογία ότι οι συνθήκες και η καθημερινή μας ρουτίνα δεν το επιτρέπουν!

Να σέβεστε την αξιοπρέπεια του παιδιού σας.
Για να είναι σωστές οι σχέσεις μεταξύ σας και να αποφεύγονται επιβλαβείς παρεκτροπές, πρέπει σε κάθε εκδήλωση σας, είτε με λόγια ή με έργα, να σέβεστε το παιδί και τις επιλογές του και θα κάνει και εκείνο το ίδιο για εσάς.

Μην απαιτείτε από το παιδί σας να σας αγαπάει απλά υπενθυμίζοντας του το τι κάνετε για αυτό.
Έχετε υποχρέωση να εκδηλώνετε με όλους τους τρόπους τη στοργή και την αγάπη προς τα παιδιά σας. Αν ο χαρακτήρας σας, η προσωπικότητα και η συμπεριφορά σας είναι σωστή, τότε η αγάπη και ο σεβασμός τον παιδιών θα εκδηλώνεται αυθόρμητα. Ένας τρόπος για να διαπιστώσετε το βαθμό που έχετε πετύχει στον τομέα αυτό ως γονείς είναι να αναλογιστείτε πως μπορεί να νιώθουν τα παιδιά σας όταν φεύγετε από το σπίτι και πώς σας υποδέχονται όταν επιστρέφετε. Οι γονείς πρέπει να θυμούνται πως ότι κάνουν από τη στιγμή που έχουν παιδιά πρέπει να γίνεται σε αναφορά προς αυτά, την ευημερία τους και την ευτυχία τους.

Περιορίστε στο ελάχιστο δυνατό την τιμωρία.
Οι τιμωρίες θα πρέπει να έχουν άμεση και λογική σχέση με το παράπτωμά του, διαφορετικά το παιδί θα αντιλαμβάνεται την τιμωρία ως κάτι εκδικητικό και άσχημο και δεν θα έχει κανένα νόημα και αποτέλεσμα, παρά μόνο να αποδυναμώνει τη σχέση μεταξύ σας και δημιουργεί ένα άσχημο κλίμα. Μην απειλείτε χωρίς να εφαρμόζετε τις απειλές σας γιατί χάνετε τη δυνατότητα αγωγής του παιδιού σας και χαλαρώνετε τους δεσμούς της σχέσης μαζί του. Όταν κρίνετε απαραίτητο να επιβάλλετε μια τιμωρία θα πρέπει να είστε σίγουροι πως μπορείτε να την εφαρμόσετε.

Να θυμάστε ότι αυτό που έχει σημασία είναι να ζει το παιδί σας, να έχει υγεία και να χαμογελάει σε ένα ήρεμο, ασφαλές ευγενικό και ζεστό οικογενειακό περιβάλλον, όπου θα κυριαρχούν η στοργή, η τρυφερότητα, η κατανόηση, ο θαυμασμός, το ενδιαφέρον και ο σεβασμός των μελών της οικογένειας μεταξύ τους και θα βασιλεύει η ανιδιοτελής αγάπη.
  • Να θυμάστε ότι το παιδί σας είναι μια μοναδική προσωπικότητα, ένα ιδιαίτερο άτομο.Αποφύγετε να το συγκρίνετε με άλλα παιδάκια ή τους άλλους συμμαθητές του.
Guest
Guest
Περιμένουμε να μας τις στείλετε στο info@mammyland.com!

  • <p>Αν θέλετε μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας τις αγαπημένες σας συνταγές..γλυκά και φαγητά που αγαπάτε να φτιάχνετε για την οικογένεια σας, που ξετρελαίνουν τα παιδάκια σας, συνταγές από τις παιδικές σας μνήμες.</p>
Guest
Guest
Νοιάζεται για την ομαλή και αρμονική συνύπαρξη του παιδιού με το περιβάλλον. Και εφόσον ο κόσμος του παιδιού αποτελείτε σε μεγάλο βαθμό από το σχολικό του περιβάλλον και τις επιπτώσεις του στη ζωή του παιδιού και της οικογένειας, οι γονείς ενδιαφέρονται αναπόφευκτα και για τη σχολική ζωή του παιδιού.

Θέλει να το βοηθήσει στη λύση οποιουδήποτε προβλήματος παρουσιαστεί στο σχολείο, στην προετοιμασία των εργασιών που το παιδί θα έχει να ετοιμάσει στο σπίτι, στην ανεύρεση περισσότερων πληροφοριών για κάποιο σχετικό θέμα ή πρόβλημα.

Ένα πολύ σημαντικό βήμα είναι να δείχνουμε μεγάλο ενδιαφέρον στο παιδί για ότι κάνει στο σχολείο.

Ενθαρρύνεται το παιδί σας να σας μιλάει για τα μαθήματα που κάνει στο σχολείο.
Κάντε ερωτήσεις που να δείχνουν το ειλικρινές ενδιαφέρον σας για τα θέματα που μελετάει στο σχολείο.
Προσοχή όμως, η ερωτήσεις σας δεν πρέπει να δίνουν την εντύπωση μιας προφορικής εξέτασης. Ζητήστε με ενδιαφέρον, χαρά και ενθουσιασμό να μάθετε για τα όσα συμβαίνουν στο σχολείο του.

Ενθαρρύνεται το παιδί σας να σας μιλάει για τις σχέσεις του στο σχολείο.
Το παιδί σας είναι μαθητής στο σχολείο αλλά και μέλος της κοινωνίας, της τάξης και του σχολείου του. Ζητήστε του να σας μιλήσει για τις γνωριμίες του, τις φιλίες του, τον κολλητό του φίλο ή την αγαπημένη του φίλη. Διευκολύνετε αυτές τις σχέσεις. Δημιουργήστε ευκαιρίες να μπορεί να προσκαλεί στο σπίτι σας τους γνωστούς του και τους φίλους του. Θα του δώσετε απερίγραπτη χαρά αν του προτείνετε να προσκαλέσει κάποιον φίλο σε μια έξοδο μαζί σας το Σαββατοκύριακο. Έτσι δημιουργούνται προϋποθέσεις για να τον προσκαλέσουν και οι φίλοι του στο μέλλον.

Να είστε σε συνεχή συνεργασία με το σχολείο και βεβαιωθείτε ότι και το σχολείο θα είναι σε συνεργασία μαζί σας.
Αφού μελετήσετε προσεκτικά τους κανονισμούς του σχολείου και τις ώρες συνεργασίας που το σχολείο έχει καθορίσει φροντίστε με ευγένεια και συνέπεια συναντάτε και να επικοινωνείτε με τους εκπαιδευτικούς που διδάσκουν στο παιδί σας.
Διαπιστώστε αν χρειάζεται για κάποια θέματα να δείτε τον διευθυντή του σχολείου ή, αν τον σχολείο έχει, τον ψυχολόγο.

Στις συνεργασίες αυτές προσπαθήστε να δείχνετε το ειλικρινές ενδιαφέρον σας για την εκπαίδευση και για την πρόοδο του παιδιού σας και για τα όσα γενικά συμβαίνουν στο σχολείο.
Μιλήστε για το παιδί σας αλλά ετοιμαστείτε να ακούσετε επίσης.
Τόσο οι γονείς όσο και οι εκπαιδευτικοί μπορούν να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον στην καλύτερη κατανόηση του παιδιού.

Αποφύγετε να κρίνετε αρνητικά τον εκπαιδευτικό του παιδιού σας και το έργο του σχολείου.
Έχει παρατηρηθεί ότι πολλοί γονείς δε χάνουν ευκαιρία να κατηγορούν το σχολείο και τους λειτουργούς του. Σε κάθε παράπονο του παιδιού τους διατυπώνουν αρνητικές κρίσεις για τον δάσκαλο ή τον καθηγητή. Με τον τρόπο όμως αυτό απογυμνώνουν έναν σημαντικό παράγοντα αγωγής του παιδιού. Ο εκπαιδευτικός δε μαθαίνει τα παιδιά μόνο γράμματα αλλά διαμορφώνει χαρακτήρες και αναπτύσσει προσωπικότητες. Για να το πετύχει όμως αυτό χρειάζεται να αξιοποιούμε ότι καλό έχει.

Βοηθήστε το παιδί σας να αποκτήσει μια βαθιά εκτίμηση για την καλλιέργεια του μυαλού, την επίδοση σε ότι κάνει, τη λαχτάρα για μάθηση, την ανάπτυξη δεξιοτήτων, τη θέση σκοπών και τη μεθοδική εργασία.
Δώστε λοιπόν εσείς το παράδειγμα αφού είναι γεγονός ότι: "ούτε η γραφή, ούτε τα παρακάλια μπορούν να μάθουν στα παιδιά πως θα έπρεπε να είναι οι άνθρωποι, ούτε και όλα τα βιβλία πάνω στα ράφια...παρά μόνο αυτό που είναι και αυτό που κάνουν όσοι δασκαλεύουν τα παιδιά"

Μάθετε στο παιδί σας να μην ανέχεται δεύτερης ποιότητας εργασία.
Στόχος του να είναι η συνεχής βελτίωση μέχρι το τέλειο. Στην εργασία του και στη ζωή του να κυριαρχεί η αρχή "ότι κάνω, προσπαθώ να το κάνω όσο καλύτερα μπορώ".

Συμμετέχετε ενεργητικά στο έργο του σχολείου.
Γίνετε εθελοντής σε ότι μπορείτε να προσφέρετε.
Δώστε ότι μπορείτε περισσότερο για το σχολείο αλλά ταυτόχρονα απαιτείστε την άριστη εκπαίδευση για το παιδί σας.
Δείχνετε μεγάλο ενδιαφέρον για ότι γίνεται στο σχολείο χωρίς όμως να επεμβαίνετε ανεπίτρεπτα στο έργο του εκπαιδευτικού και στη λειτουργία του σχολείου.

  • Όπως είναι φυσικό κάθε γονιός έχει πολύ μεγάλη αγωνία για τη σωστή ανατροφή και την πρόοδο του παιδιού του.
Guest
Guest
Εξιστορώντας την ιστορία σας μπορείτε να δώσετε δύναμη με τη φωνή σας σε όλες τις γυναίκες που δίνουν αγώνα για την απόκτηση ενός παιδιού, να συνεχίσουν την προσπάθειά τους και να τα καταφέρουν!

Αν θέλετε μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας την προσωπική σας εμπειρία πριν ή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης σας, την δική σας μοναδική ιστορία τοκετού, ιδέες από τα παιδικά δωμάτια, τα παιδικά πάρτι και τη βάφτιση των παιδιών σας.

Διαλέξτε τις αγαπημένες σας φωτογραφίες, γράψτε μας λίγα λογάκια και στείλτε τα μας στο info@mammyland.com

  • <p>Ο λαός μας είναι σοφός και λέει: "Μοιρασμένη χαρά...διπλή χαρά! Μοιρασμένη λύπη...μισή λύπη!"</p>
Guest
Guest
Η μόλις δέκα μηνών, Καναδή, Μαίρη Λιν Λερού, συγκινείται μέχρι δακρύων ακούγοντας τη μαμά της να τραγουδά ένα τραγούδι για τον έρωτα.

Το βίντεο ξεκινά με τη μητέρα της να την ρωτά αν θέλει να ακούσει ένα τραγούδι και το μωρό να χαμογελά. Ξεκινά να τραγουδά το «My heart can’t tell you no» του Rod Stewart και αμέσως τα μάτια της Μαίρη Λιν γεμίζουν με δάκρυα – παίρνοντας μία έκφραση «ανεκτίμητη».

Σε κάποιο σημείο σηκώνει το μανίκι, σε μία κίνηση που φέρνει στο μυαλό μεγάλο που προσπαθεί να συγκρατήσει τη συγκίνησή του, ωστόσο είναι… μάταιο. «Είναι μόνο ένα τραγούδι…» της λέει η μητέρα της, όταν τελειώνει.

Το βίντεο ανέβηκε στο Youtube στις 18 Οκτωβρίου και έχει ήδη γίνει «επιτυχία» αφού το έχουν δει 400.000 άνθρωποι.

Ένας από αυτούς προβλέπει σπουδαίο μουσικό μέλλον για τη Μαίρη Λιν. «Η καρδιά της είναι ήδη γεμάτη με αγάπη για τη μουσική. Πιστεύω ότι αυτά τα δάκρυα είναι πραγματικά και έχουν νόημα» ανέφερε.






  • <p>Μέσα στα – πιθανώς χιλιάδες – βίντεο με χαριτωμένα μωρά που ανεβαίνουν στο Youtube, αυτό ξεχωρίζει και αξίζει κανείς να το δει.</p>
Guest
Guest

Account

Navigation

Αναζήτηση

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.