Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Αυτές είναι οι πρακτικές δεξιότητες της ζωής. Δεν είναι «δουλειές» που αναθέτουμε στο παιδί για να μας βοηθήσει.
Είναι μικρές ευκαιρίες να μάθει να κάνει πράγματα μόνο του, να παίρνει πρωτοβουλίες και να νιώθει ότι μπορεί να τα καταφέρει.
Και το σημαντικότερο;
Δεν υπάρχει λόγος να περιμένουμε να γίνει μεγάλο για να ξεκινήσουμε.
👶 Από Πότε Μπορούμε Να Ξεκινήσουμε;
Η απάντηση είναι: πολύ νωρίτερα απ' όσο ίσως φανταζόμαστε.
Φυσικά, οι δεξιότητες πρέπει να είναι ανάλογες με την ηλικία και τις δυνατότητες του παιδιού.
Ένα μικρό παιδί δεν μπορεί να κάνει όσα κάνει ένα παιδί δημοτικού.
Μπορεί όμως να συμμετέχει.
Για παράδειγμα:
1–2 ετών: μπορεί να προσπαθεί να βάλει ένα παιχνίδι στο κουτί του, να κρατά το κουτάλι ή να βοηθά να φορέσει τα παπούτσια του.
2–3 ετών: μπορεί να βοηθά να μαζεύει τα παιχνίδια του, να πλένει τα χέρια του με βοήθεια, να βάζει απλά αντικείμενα στη θέση τους ή να συμμετέχει στο ντύσιμο.
3–4 ετών: μπορεί να προσπαθεί να ντυθεί, να βουρτσίσει τα δόντια του με επίβλεψη, να στρώσει απλά πράγματα στο τραπέζι και να τακτοποιεί περισσότερα αντικείμενα.
4–5 ετών: μπορεί να συμμετέχει σε απλές δουλειές του σπιτιού, να φροντίζει κάποια προσωπικά του αντικείμενα και να ακολουθεί μια μικρή καθημερινή ρουτίνα.
5–6 ετών και μετά: μπορεί σταδιακά να αναλαμβάνει περισσότερες προσωπικές ευθύνες και απλές δουλειές που είναι κατάλληλες για την ηλικία του.
Οι ηλικίες αυτές είναι ενδεικτικές. Δεν είναι διαγωνισμός και δεν χρειάζεται όλα τα παιδιά να κατακτούν τις ίδιες δεξιότητες ακριβώς την ίδια στιγμή.
🥄 Ξεκινάμε Από Τις Καθημερινές Ανάγκες
Ο καλύτερος τρόπος για να μάθει ένα παιδί είναι συχνά να συμμετέχει σε πράγματα που ήδη συμβαίνουν μέσα στην ημέρα του.
Για παράδειγμα, την ώρα του φαγητού μπορεί να:
κρατά το κουτάλι,
πίνει από το κατάλληλο για την ηλικία του ποτήρι,
βάζει την πετσέτα του στο τραπέζι,
μεταφέρει ένα άδειο και ασφαλές αντικείμενο.
Δεν χρειάζεται να δημιουργήσετε ειδικές δραστηριότητες.
Η ίδια η καθημερινότητα είναι γεμάτη ευκαιρίες.
👕 Αφήστε Το Να Συμμετέχει Στο Ντύσιμο
Το ντύσιμο είναι μια εξαιρετική ευκαιρία για εξάσκηση.
Στην αρχή μπορεί απλώς να τραβά το μανίκι.
Αργότερα μπορεί να βάζει τα χέρια στις μπλούζες, να προσπαθεί να φορέσει κάλτσες ή να βάζει τα παπούτσια του.
Καθώς μεγαλώνει, μπορεί να αρχίσει να επιλέγει ανάμεσα σε δύο κατάλληλα ρούχα και να προσπαθεί να ντύνεται με λιγότερη βοήθεια.
Μπορεί να χρειάζεται περισσότερο χρόνο.
Και αυτό είναι φυσιολογικό.
Αντί για:
«Άσε, θα το κάνω εγώ!»
δοκιμάστε:
«Θες να προσπαθήσεις πρώτα μόνος σου;»
🧸 Τα Παιχνίδια Μπαίνουν Στη Θέση Τους
Το μάζεμα των παιχνιδιών είναι ίσως μία από τις πιο εύκολες πρώτες ευθύνες.
Για ένα μικρό παιδί μπορείτε να ξεκινήσετε με ένα μόνο καλάθι.
Πείτε:
«Πάμε να βάλουμε τα τουβλάκια στο κουτί».
Αργότερα μπορεί να μάθει να ξεχωρίζει τα βιβλία, τα αυτοκινητάκια ή τα λούτρινα και να τα τοποθετεί στα αντίστοιχα σημεία.
Έτσι μαθαίνει σταδιακά ότι τα πράγματά του έχουν τη δική τους θέση.
🧼 Μαθαίνουμε Να Φροντίζουμε Τον Εαυτό Μας
Οι δεξιότητες προσωπικής φροντίδας είναι ιδιαίτερα σημαντικές.
Ανάλογα με την ηλικία του, το παιδί μπορεί να συμμετέχει σε:
πλύσιμο χεριών,
βούρτσισμα δοντιών με επίβλεψη,
πλύσιμο προσώπου,
χτένισμα,
χρήση χαρτομάντιλου,
τακτοποίηση των προσωπικών του αντικειμένων.
Στην αρχή ο γονιός βοηθά περισσότερο.
Με τον καιρό, η βοήθεια μπορεί να μειώνεται.
Ο στόχος δεν είναι να τα κάνει όλα τέλεια.
Ο στόχος είναι να αποκτήσει σταδιακά συνήθειες που θα μπορεί να εφαρμόζει μόνο του.
🍽️ Μικρές Δουλειές Στο Σπίτι
Τα παιδιά μπορούν να συμμετέχουν και σε απλές δουλειές του σπιτιού.
Όχι επειδή «πρέπει να δουλεύουν», αλλά επειδή η συμμετοχή τα βοηθά να καταλάβουν ότι
όλοι συμβάλλουμε στην καθημερινή ζωή της οικογένειας.
Ανάλογα με την ηλικία μπορούν να:
βάλουν τις κάλτσες στο συρτάρι,
τοποθετήσουν τις χαρτοπετσέτες στο τραπέζι,
βάλουν τα παιχνίδια στη θέση τους,
μεταφέρουν τα άπλυτα ρούχα στο καλάθι,
ποτίσουν ένα φυτό με βοήθεια,
σκουπίσουν ένα μικρό σημείο με κατάλληλο παιδικό εργαλείο,
βοηθήσουν να τακτοποιηθούν τα βιβλία.
Μια μικρή δουλειά μπορεί να γίνει σημαντική εμπειρία.
🧠 Γιατί Είναι Τόσο Σημαντικές Αυτές Οι Δεξιότητες;
Οι πρακτικές δεξιότητες δεν αφορούν μόνο το αν ένα παιδί μπορεί να φορέσει μόνο του το μπουφάν του.
Μέσα από αυτές μαθαίνει σταδιακά να:
✔ παίρνει πρωτοβουλίες
✔ ακολουθεί απλά βήματα
✔ λύνει μικρά καθημερινά προβλήματα
✔ φροντίζει τον εαυτό του
✔ αναλαμβάνει ευθύνες
✔ αισθάνεται ικανό
Η αίσθηση «μπορώ να το κάνω» είναι πολύ σημαντική για την αυτοπεποίθηση του παιδιού.
🐢 Μην Βιάζεστε Να Το Κάνετε Εσείς
Εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη δυσκολία για τους γονείς.
Το παιδί προσπαθεί να φορέσει το παπούτσι του και χρειάζεται πέντε λεπτά.
Εμείς μπορούμε να το κάνουμε σε είκοσι δευτερόλεπτα.
Είναι εύκολο να πούμε:
«Άσε, θα το κάνω εγώ».
Όταν όμως υπάρχει χρόνος, προσπαθήστε να αντισταθείτε στον πειρασμό.
Δώστε του την ευκαιρία να προσπαθήσει.
Αν δυσκολεύεται, βοηθήστε μόνο στο σημείο που χρειάζεται.
Έτσι δεν του στερείτε την προσπάθεια, αλλά ούτε το αφήνετε να απογοητευτεί.
🎯 Μικρά Βήματα, Όχι Μεγάλες Απαιτήσεις
Δεν χρειάζεται να πείτε:
«Από σήμερα θα τα κάνεις όλα μόνος σου!»
Ξεκινήστε από ένα πράγμα.
Για παράδειγμα:
«Από σήμερα τα παπούτσια σου θα τα βάζουμε μαζί στη θέση τους».
Όταν αυτό γίνει συνήθεια, προσθέστε κάτι ακόμη.
Η σταδιακή αλλαγή είναι πιο εύκολη για το παιδί και για ολόκληρη την οικογένεια.
🌱 Αφήστε Το Να Κάνει Λάθη
Το παιδί μπορεί να βάλει το μπλουζάκι ανάποδα.
Να βάλει δύο διαφορετικές κάλτσες.
Να χύσει λίγο νερό.
Να βάλει τα βιβλία σε λάθος σειρά.
Δεν χρειάζεται κάθε λάθος να διορθώνεται αμέσως.
Μερικές φορές μέσα από το λάθος το παιδί καταλαβαίνει μόνο του τι πρέπει να αλλάξει.
Μπορείτε να ρωτήσετε:
«Κάτι δεν σου φαίνεται σωστό. Θες να δούμε μαζί τι μπορούμε να αλλάξουμε;»
Έτσι το λάθος γίνεται ευκαιρία για μάθηση και όχι λόγος απογοήτευσης.
💡 Μικρές Ιδέες Για Καθημερινή Ανεξαρτησία
Βάλτε ένα χαμηλό καλάθι ώστε το παιδί να μπορεί να μαζεύει τα παιχνίδια του.
Αφήστε το να επιλέγει ανάμεσα σε δύο ρούχα.
Δώστε του ένα μικρό, ασφαλές καθήκον στο τραπέζι.
Αφήστε το να προσπαθεί να φορέσει μόνο του παπούτσια ή κάλτσες, ανάλογα με την ηλικία του.
Διδάξτε του να βάζει τα προσωπικά του αντικείμενα στη θέση τους.
Ζητήστε του να μεταφέρει τα άπλυτα ρούχα στο καλάθι.
Δώστε του χρόνο να προσπαθεί πριν προσφέρετε βοήθεια.
Μετατρέψτε τις μικρές δουλειές σε μέρος της καθημερινής ρουτίνας.
Δείξτε του πώς γίνεται και στη συνέχεια αφήστε το να δοκιμάσει.
Επιβραβεύστε την προσπάθεια, όχι μόνο το αποτέλεσμα.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Οι πρακτικές δεξιότητες αναπτύσσονται σταδιακά και επηρεάζονται από την ηλικία, τις δυνατότητες και τις εμπειρίες κάθε παιδιού.
🔦 Το παιδί μαθαίνει πολλές δεξιότητες μέσα από την καθημερινή συμμετοχή και όχι μόνο μέσα από οργανωμένες δραστηριότητες.
🔦 Το να δίνουμε χρόνο στο παιδί να προσπαθήσει μόνο του μπορεί να ενισχύσει την αίσθηση ότι είναι ικανό.
🔦 Οι μικρές, σταθερές ευθύνες μπορούν να γίνουν μέρος μιας καθημερινής ρουτίνας.
🔦 Το ζητούμενο δεν είναι να κάνει το παιδί τα πάντα μόνο του, αλλά να αποκτά σταδιακά περισσότερες δεξιότητες με τρόπο που ταιριάζει στην ηλικία του.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Όσο πιο νωρίς ζητήσω από το παιδί να κάνει τα πάντα μόνο του, τόσο πιο ανεξάρτητο θα γίνει».
✔ Αλήθεια: Η ανεξαρτησία χτίζεται σταδιακά. Οι απαιτήσεις πρέπει να ταιριάζουν στην ηλικία και στις δυνατότητες του παιδιού.
❌ Μύθος: «Αν βοηθήσω το παιδί, θα γίνει εξαρτημένο από εμένα».
✔ Αλήθεια: Η κατάλληλη βοήθεια είναι μέρος της μάθησης. Στόχος είναι σταδιακά να χρειάζεται όλο και λιγότερη βοήθεια.
❌ Μύθος: «Τα παιδιά μαθαίνουν μόνο όταν τους δείχνουμε πώς να κάνουν κάτι».
✔ Αλήθεια: Η δοκιμή, η επανάληψη και τα μικρά λάθη αποτελούν σημαντικό μέρος της μάθησης.
❌ Μύθος: «Οι δουλειές του σπιτιού δεν έχουν σχέση με την ανάπτυξη του παιδιού».
✔ Αλήθεια: Οι απλές καθημερινές ευθύνες μπορούν να προσφέρουν ευκαιρίες για εξάσκηση στην οργάνωση, την αυτοεξυπηρέτηση και την υπευθυνότητα.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί δεν κάνει κάτι στην ίδια ηλικία με ένα άλλο παιδί, υπάρχει απαραίτητα πρόβλημα».
✔ Αλήθεια: Τα παιδιά αναπτύσσονται με διαφορετικούς ρυθμούς. Αν υπάρχει επίμονη ανησυχία για την ανάπτυξη ή την αυτοεξυπηρέτηση, αξίζει να συζητηθεί με τον παιδίατρο.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Από ποια ηλικία μπορώ να αρχίσω να δίνω μικρές ευθύνες στο παιδί;
Από πολύ μικρή ηλικία, αρκεί η δραστηριότητα να είναι απλή, ασφαλής και κατάλληλη για τις δυνατότητές του. Ακόμη και ένα μικρό παιδί μπορεί να βοηθήσει να μπει ένα παιχνίδι στο κουτί του.
❓ Πρέπει να αφήνω το παιδί να κάνει τα πάντα μόνο του;
Όχι. Η ανεξαρτησία δεν σημαίνει απουσία βοήθειας. Βοηθήστε το όταν χρειάζεται και αφήστε το να προσπαθεί στα σημεία που μπορεί να διαχειριστεί.
❓ Τι κάνω όταν το παιδί αρνείται να βοηθήσει;
Μην μετατρέπετε κάθε δραστηριότητα σε μάχη. Δώστε μικρές επιλογές, όπως «Θες να βάλεις τα βιβλία ή τα τουβλάκια στη θέση τους;».
❓ Πόσες δουλειές πρέπει να κάνει ένα παιδί;
Δεν υπάρχει συγκεκριμένος αριθμός. Ξεκινήστε με μία ή δύο απλές ευθύνες και αυξήστε τις σταδιακά, ανάλογα με την ηλικία και τις δυνατότητές του.
❓ Πώς θα καταλάβω αν ζητάω από το παιδί κάτι που είναι πολύ δύσκολο;
Αν η δραστηριότητα προκαλεί συστηματικά μεγάλη απογοήτευση ή το παιδί δεν μπορεί να την εκτελέσει ακόμη με βοήθεια, πιθανότατα χρειάζεται να την απλοποιήσετε ή να περιμένετε λίγο πριν την ξαναδοκιμάσετε.
🌈 Το «Μπορώ Μόνος Μου» Χτίζεται Κάθε Μέρα
Η ανεξαρτησία δεν εμφανίζεται ξαφνικά.
Χτίζεται μέσα από μικρές καθημερινές στιγμές.
Από το κουτάλι που κρατά μόνο του.
Από το παιχνίδι που επιστρέφει στο κουτί.
Από το παπούτσι που προσπαθεί να φορέσει.
Από την πετσέτα που βάζει στη θέση της.
Κάθε τέτοια προσπάθεια λέει στο παιδί:
«Μπορώ να προσπαθήσω. Μπορώ να μάθω. Μπορώ να τα καταφέρω».
Δεν χρειάζεται να βιαζόμαστε ούτε να απαιτούμε τελειότητα.
Χρειάζεται να του δίνουμε χώρο, χρόνο και ευκαιρίες.
Γιατί οι πρακτικές δεξιότητες της ζωής δεν μαθαίνονται σε ένα μάθημα.
Μαθαίνονται λίγο λίγο, μέσα στην ίδια την καθημερινότητα.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Ποια πρακτική δεξιότητα προσπαθεί να κατακτήσει αυτή την περίοδο το παιδί σας;
Μοιραστείτε τη δική σας εμπειρία και τις μικρές στιγμές που σας έκαναν να πείτε: «Κοίτα να δεις, μεγάλωσε!»
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Κάθε παιδί αναπτύσσεται με τον δικό του ρυθμό και οι πρακτικές δεξιότητες κατακτώνται σταδιακά.
Οι δραστηριότητες πρέπει να είναι κατάλληλες για την ηλικία και τις δυνατότητες του παιδιού και να γίνονται
με την απαραίτητη επίβλεψη για την ασφάλειά του.
Αν παρατηρείτε επίμονες δυσκολίες στην αυτοεξυπηρέτηση ή έχετε γενικότερη ανησυχία για την ανάπτυξη του παιδιού, συζητήστε το με τον παιδίατρο.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά εξατομικευμένη συμβουλή ειδικού.

  • Το παιδί δεν χρειάζεται να μεγαλώσει για να αρχίσει να μαθαίνει πώς να φροντίζει τον εαυτό του.
    Από πολύ μικρή ηλικία μπορεί να συμμετέχει σε απλές καθημερινές δραστηριότητες: να κρατήσει το κουτάλι του, να μαζέψει ένα παιχνίδι, να βάλει τα ρούχα του στη θέση τους ή να προσπαθήσει να πλύνει τα χέρια του.
Guest
Guest
Η μητέρα του Beau, Jessica Shyba, αναφέρει στο blog της "Momma's Gone City",ότι βρήκανε το κουταβάκι στην αυλή ενός καταφυγίου. Το κουταβάκι αν και πολύ ντροπαλό μόλις είδε το μικρό Beau κάθισε αμέσως στην αγκαλιά του και το βλέμμα του ήταν αρκετό για να τον κρατήσουν και να γίνει το νέο μέλος της οικογένειας τους, περιγράφει η μητέρα.

Ο Beau προσέχει και φροντίζει τον Theo σαν το μικρό του αδερφό. Κάθε βράδυ όταν πηγαίνει για ύπνο τον ακολουθεί ο Theo και αποκοιμούνται μαζί αγκαλίτσα!

Οι φωτογραφίες απλά απολαυστικές...


















  • <p>Ο Theo το κουταβάκι και ο Beau ο μικρούλης δεν αποχωρίζονται ο ένας τον άλλον ούτε στον ύπνο. 'Όπως θα δείτε στις παρακάτω φωτογραφίες κοιμούνται αγκαλίτσα!</p>
Guest
Guest
Για πολλά χρόνια υπήρχε η άποψη ότι τα μωρά γεννιούνται χωρίς συνείδηση ηθικής και πως ήταν δουλειά της κοινωνίας να τους διδάξει τη διαφορά ανάμεσα στο καλό και το κακό.

Ωστόσο, μελέτες σε πολύ μικρά μωρά δείχνουν ότι ίσως είναι... πιο καλά από ό,τι πιστεύαμε αρχικά.

Για παράδειγμα, τα μωρά φαίνεται ότι συμπάσχουν με τον πόσο των άλλων: κλαίνε όταν ακούσουν το κλάμα άλλων μωρών και χαϊδεύουν ή προσφέρουν τα παιχνίδια τους σε εκείνους που μοιάζουν αναστατωμένοι για κάποιο λόγο.

Τα μικρά παιδιά προσφέρουν ακόμη αυθόρμητα τη βοήθειά τους σε κάποιον, όταν δουν ότι τη χρειάζεται. Ερευνητές έστησαν μια σειρά «σεναρίων», κατά τα οποία κάποιος προσπαθούσε να ανοίξει μια ντουλάπα με τα χέρια του γεμάτα πράγματα, ή πάσχιζε να πιάσει ένα μανταλάκι που του είχε πέσει. Στο πείραμα συμμετείχαν παιδιά ηλικίας 1 έτους, τα οποία έσπευσαν να προσφέρουν τη βοήθειά τους, μερικές φορές «υπερπηδώντας» σημαντικά εμπόδια μέχρι να τους φτάσουν.

Και δεν είναι απλά το γεγονός ότι στα παιδιά τούς αρέσει να σηκώνουν πράγματα που πέφτουν κάτω, αναφέρει δημοσίευμα στον Guardian.

Κι αυτό αποδείχτηκε από το γεγονός ότι όταν κάποιος έριχνε επίτηδες κάτι κάτω, και όχι κατά λάθος, τα παιδιά δεν έσπευδαν να τον βοηθήσουν.

Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι τα μικρά παιδιά μπορεί να έχουν φυσικές κλίσεις και ικανότητες, προκειμένου να αξιολογούν τις προθέσεις εκείνων που βρίσκονται γύρω τους και να αποφασίζουν αν θα τους βοηθήσουν να πετύχουν το στόχο τους, όταν μοιάζουν να πασχίζουν να καταφέρουν κάτι.

Εκείνοι που συμμετείχαν στο πείραμα ήταν άγνωστοι στα παιδιά, παρόλ’ αυτά εκείνα προθυμοποιήθηκαν να τους βοηθήσουν αυθόρμητα, χωρίς να τους παροτρύνει κάποιος (οι γονείς τους) γι΄αυτό, ή να τους προσφερθεί κάποια ανταμοιβή.

Οι ερευνητές ερμηνεύουν αυτή τη συμπεριφορά, ως απόδειξη ότι τα βασικά στοιχεία της ενσυναίσθησης, της συμπόνιας και του αλτρουισμού μπορεί «να υπάρχουν ήδη εκεί», ίσως ακόμη και από τη γέννησή τους.

Ωστόσο, το να συνειδητοποιεί κανείς την προσπάθεια που καταβάλλει κάποιος, δε σημαίνει απαραίτητα ότι μπορεί να διαχωρίσει το καλό και το κακό, προσθέτει το δημοσίευμα.

Έτσι, προκειμένου να κατανοήσουν τις «ρίζες» αυτής της «ηθικής αξιολόγησης», ερευνητές από τα πανεπιστήμια Yale και British Columbia, έδειξαν σε μικρά παιδιά μια οθόνη με μαριονέτες οι οποίες είτε προσπαθούσαν να βοηθήσουν, είτε να εμποδίσουν η μία την άλλη.

Για παράδειγμα, μία προσπαθούσε να ανέβει σε ένα λόφο και η άλλη είτε την έσπρωχνε προς τα κάτω, είτε τη βοηθούσε να ανέβει.

Έχοντας την επιλογή να παίξουν το ίδιο παιχνίδι στη συνέχεια, τα παιδιά επέλεγαν το ρόλο «εκείνου που βοηθούσε» και όχι «εκείνου που εμπόδιζε».

Αυτό δείχνει ότι τα μωρά, από την ηλικία των 6 μηνών ακόμη, μπορούν να κάνουν κρίνουν την «καλή» και «κακή» συμπεριφορά.

Και όπως και οι περισσότεροι ενήλικες, δείχνουν μια προτίμηση στο «καλό».

Επιπλέον, τα μωρά δείχνουν να πιστεύουν ότι η «κακή συμπεριφορά» θα έπρεπε να τιμωρείται.

Σύμφωνα με τους ερευνητές τα μωρά δεν επιλέγουν απλά την «καλή κούκλα» από την «κακή», αλλά με τη συμπεριφορά τους προχωρούν ακόμη παραπέρα. Χαμογελούν τη στιγμή που η «καλή» σπεύδει να βοηθήσει, και «κουνούν τα κεφάλια τους στεναχωρημένα, όταν στη μέση μπαίνει η κακιά», ενώ μερικές φορές δίνουν στην «κακιά» και ένα μικρό χτύπημα προτού επιλέξουν να παίξουν με την «καλή».

Οι περισσότερες μελέτες έχουν γίνει με μωρά από 8 μηνών και πάνω, ωστόσο αντίστοιχα ευρήματα έχουν διαπιστωθεί και σε μωρά ηλικίας μόλις 3 μηνών!

Θεωρείται απίθανο να έχουν μάθει την έννοια της καλής συμπεριφοράς και της τιμωρίας της κακής συμπεριφοράς σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Ακόμη κι αν αυτού του είδους η αξιολόγηση μπορούσε να διδαχθεί τόσο σύντομα, πολλά από τα μωρά που συμμετείχαν στις έρευνες δεν είχαν αδέρφια, με αποτέλεσμα να μην έχουν τη δυνατότητα να παρατηρήσουν επεισόδια που θα «διαμόρφωναν την ηθική συμπεριφορά».

Η ηθική συμπεριφορά των ενηλίκων είναι φυσικά πιο περίπλοκη, ωστόσο αυτές οι μελέτες υποδηλώνουν ότι ίσως οι συναισθηματικές ρίζες της «καλοσύνης» να ενυπάρχουν στον άνθρωπο από τη στιγμή της σύλληψής του.

Πηγή: http://www.newsbeast.gr/

  • <p><strong>Η συμπόνια και ο αλτρουισμός υπάρχει πριν τη γέννησή τους!!</strong></p>
Guest
Guest
Του έκαναν εντύπωση τα λόγια του Κυρίου: «Εάν μη στραφήτε και γένησθε ως τα παιδία ου μη εισέλθητε εις την Βασιλείαν των Ουρα­νών». «Των γαρ τοιούτων εστίν, η Βασιλεία του θεού», των μικρών παιδιών δηλαδή που είναι αθώα. Ήξερε, ότι τα παιδιά έχουν αγγελικές ψυχές. Το κτυπάει ο πατέρας του και πάλι πηγαίνει σ' αυτόν. Τον κτυπάει ο φίλος του και δεν του κρατάει κακία , αλλά σε λίγο πάλιν παίζουν μαζί. Ενώ οι μεγάλοι το κρατούν σαν κα­μήλα μέσα τους. Γι´αυτό ήθελε να τα βοηθάει, να τα προστατεύει τα παιδιά. Και στην αγία του εκείνη επιθυμία ο Παντο­γνώστης Θεός του έδωσε την Χάρη Του, να μπορεί να κάνει θαύματα.

Ο Θεός βράβευσε το ιερό του αίσθημα και του έδωσε την θαυματουργική δύναμη να θεραπεύει τα ασθενεί παιδιά. Μητέρες από κοντινά και μακρινά μέρη, με φορτωμένα στους ώμους ανάπηρα και άρρωστα παιδιά έτρεχαν , με πόνο και πίστη, κοντά στον Άγιο για να ζητήσουν την θεραπείαν των παιδιών τους. Μέρες ολόκληρες βάδιζαν μέσα σ' έρημα μέρη για να βρουν την δοξασμένη από τον Θεό ασκητική σπηλιά του Αγίου Στυλιανού.

Και όταν έφθασαν εκεί, με δάκρυα στα μάτια έπεφταν στα πόδια του Γέροντα ασκητή, δόξαζαν τον Θεό, που τον συνάντησαν και τον παρακαλού­σαν να γιατρέψει τα παιδιά τους. Ο Αγιος Στυλιανός γεμάτος καλοσύνη και συμπόνοια έπαιρνε τ' άρρωστα νήπια στα χέρια του και με μάτια δακρυσμένα παρακαλούσε το Θεό να τα γιατρέψει. Ο Δεσπότης των Ουρανών άκουγε την ολόψυχη προσευχή του και ο Άγιος θαυματουργούσε. Παιδιά άρρωστα έβρισκαν την υγειά τους.

Παθήσεις διαφόρων ειδών εξαφανίζονταν. Μπροστά στη δύναμη του Θεού καμιά αρρώστια δεν μπορούσε ν' αντισταθεί. Μανάδες έκλαιγαν από χαρά έξω από το ασκητήριο του. Και άλλες καταφιλούσαν με σεβασμό και ευγνωμοσύνη το χέρι του Αγίου γέροντα , δοξάζοντας τον Θεόν. Δοξολογούσε κι' εκείνος ακατάπαυστα το Άγιο Όνομά Του και τον ευχαριστούσε για τα θαύ­ματα αυτά , που τον αξίωνε να κάνει. Έπειτα γεμάτος στοργή κοίταζε τα αθώα πλασματάκια που είχαν λυτρωθεί από την αρρώστια. Ένα γλυκό χαμόγελο , χαμόγελο αγγελικό άνθιζε στο πρόσωπο του σεβασμίου ασκητού. Τα θαύματα όμως αυτά γινόταν γνωστά σ' όλα τα μέρη και κόσμος πολύς έτρεχε στον Άγιο Στυλιανό για να τον παρακαλέσει να γιατρέψει από κάποια ασθένεια τα παιδιά του."

Από το βιβλίο: ΒΙΟΙ ΑΓΙΩΝ "Ο ΑΓΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ"
του Αρχ. Χαράλαμπου Δ. Βασιλόπουλου
Εκδόσεις: Ορθόδοξου Τύπου

  • <p>"Εγνώριζεν ο Αγιος Στυλιανός , ότι για να κερδίσει κανείς την Βασιλεία των Ουρανών πρέπει να έχει την ψυχή του , σαν την ψυχή των μικρών παιδιών.</p>
Guest
Guest
«Μπορώ να βοηθήσω κι εγώ;»
Όταν το παιδί θέλει να συμμετέχει στην προετοιμασία του φαγητού, έχουμε μπροστά μας μια υπέροχη ευκαιρία να του πούμε «ναι».
Μπορεί να χρειαστεί λίγο περισσότερος χρόνος.
Μπορεί να χυθεί λίγο νερό ή να πέσουν μερικά ψίχουλα στον πάγκο.
Όμως, μέσα από μια τόσο απλή καθημερινή δραστηριότητα, το παιδί μπορεί να μάθει πολλά περισσότερα από το πώς φτιάχνεται ένα φαγητό.
Μπορεί να νιώσει ότι το εμπιστευόμαστε, ότι είναι χρήσιμο και ότι μπορεί να τα καταφέρει.
Και αυτή η αίσθηση είναι πολύ σημαντική για την αυτοπεποίθησή του.
👩‍🍳 Γιατί Να Το Αφήσουμε Να Βοηθήσει;
Τα παιδιά αγαπούν να συμμετέχουν σε όσα κάνουν οι μεγάλοι.
Όταν μας βλέπουν να ετοιμάζουμε το φαγητό, συχνά θέλουν να κάνουν κι εκείνα κάτι.
Αντί να τα απομακρύνουμε πάντα με ένα:
«Μην ακουμπάς, είναι επικίνδυνο!»
μπορούμε να βρούμε ασφαλείς και απλές δουλειές που μπορούν να κάνουν ανάλογα με την ηλικία τους.
Έτσι το παιδί δεν παρακολουθεί απλώς.
Συμμετέχει.
Και όταν ολοκληρώσει μια μικρή αποστολή, βλέπει στην πράξη ότι η προσπάθειά του είχε αποτέλεσμα.
🥕 Τι Μπορεί Να Κάνει Ανάλογα Με Την Ηλικία Του;
Οι δυνατότητες διαφέρουν από παιδί σε παιδί, επομένως δεν υπάρχει μία συγκεκριμένη ηλικία για κάθε δραστηριότητα.
Ακόμη και ένα μικρό παιδί μπορεί να συμμετέχει με πολύ απλές κινήσεις.
2–3 ετών: μπορεί να πλύνει ένα φρούτο ή λαχανικό, να μεταφέρει ένα ασφαλές υλικό, να ανακατέψει με βοήθεια ή να βάλει υλικά σε ένα μπολ.
3–4 ετών: μπορεί να ρίξει προσμετρημένα υλικά σε ένα μπολ, να ανακατέψει, να ξεχωρίσει κάποια υλικά ή να βοηθήσει να στρωθεί το τραπέζι.
4–5 ετών: μπορεί να μετρήσει απλές ποσότητες, να χρησιμοποιήσει κατάλληλα παιδικά εργαλεία με επίβλεψη και να ακολουθήσει μερικά απλά βήματα μιας συνταγής.
5 ετών και πάνω: μπορεί σταδιακά να αναλάβει περισσότερες απλές εργασίες, πάντα με την απαραίτητη επίβλεψη και ανάλογα με τις δυνατότητές του.
Το σημαντικό δεν είναι να ακολουθήσουμε αυστηρά τις ηλικίες.
Το σημαντικό είναι να βρίσκουμε τι μπορεί να κάνει με ασφάλεια το συγκεκριμένο παιδί.
🥣 Μικρές Δουλειές, Μεγάλη Ικανοποίηση
Μια απλή αποστολή μπορεί να είναι αρκετή.
«Θες να βάλεις το αλεύρι στο μπολ;»
«Μπορείς να ανακατέψεις τη σαλάτα;»
«Θες να πλύνεις τις ντομάτες;»
«Μπορείς να βάλεις τις χαρτοπετσέτες στο τραπέζι;»
Όταν το παιδί ολοκληρώσει αυτό που του ζητήσαμε, βλέπει ένα πραγματικό αποτέλεσμα.
Το υλικό που κρατούσε βρίσκεται τώρα στο μπολ.
Η σαλάτα είναι έτοιμη.
Το τραπέζι έχει στρωθεί.
Αυτό του δίνει ένα πολύ όμορφο μήνυμα:
«Η βοήθειά μου έχει αξία».
💪 Έτσι Χτίζεται Η Αυτοπεποίθηση
Η αυτοπεποίθηση δεν δημιουργείται μόνο όταν λέμε στο παιδί:
«Είσαι πολύ καλό παιδί!»
Χτίζεται και μέσα από πραγματικές εμπειρίες.
Το παιδί προσπαθεί.
Κάνει ένα λάθος.
Ξαναπροσπαθεί.
Και τελικά τα καταφέρνει.
Όταν του δίνουμε τη δυνατότητα να συμμετέχει σε πραγματικές δραστηριότητες, του προσφέρουμε ευκαιρίες να ανακαλύψει τις δικές του δυνατότητες.
Το:
«Το έκανα μόνος μου!»
είναι πολύ πιο δυνατό από έναν απλό έπαινο.
🧠 Μαθαίνει Χωρίς Να Το Καταλαβαίνει
Η προετοιμασία του φαγητού μπορεί να γίνει και μια μικρή ευκαιρία μάθησης.
Το παιδί μπορεί να:
μετρά κουταλιές ή φλιτζάνια,
συγκρίνει ποσότητες,
μαθαίνει χρώματα και ονόματα τροφίμων,
ακολουθεί μια σειρά βημάτων,
παρατηρεί αλλαγές στα υλικά,
μαθαίνει νέες λέξεις,
εξασκεί τις κινήσεις των χεριών του.
Για παράδειγμα:
«Πρώτα πλένουμε τις ντομάτες και μετά τις βάζουμε στο μπολ».
Έτσι μαθαίνει να ακολουθεί μια απλή σειρά.
Και όλα αυτά συμβαίνουν μέσα από μια δραστηριότητα που έχει πραγματικό νόημα για το παιδί.
✋ Εξασκεί Και Τα Χέρια Του
Το ανακάτεμα, το άδειασμα ενός υλικού, το ζύμωμα ή το άνοιγμα ενός κατάλληλου δοχείου απαιτούν διαφορετικές κινήσεις.
Το παιδί χρησιμοποιεί τα χέρια και τα δάχτυλά του, συντονίζει την κίνηση με αυτό που βλέπει και μαθαίνει σταδιακά να ελέγχει καλύτερα τις κινήσεις του.
Δεν χρειάζεται να του δώσουμε ειδικές ασκήσεις κάθε φορά.
Η καθημερινότητα προσφέρει πολλές φυσικές ευκαιρίες για εξάσκηση.
❤️ Δώστε Του Έναν Πραγματικό Ρόλο
Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο:
«Παίξε λίγο με αυτό όσο μαγειρεύω».
και στο:
«Θες να με βοηθήσεις να ετοιμάσουμε τη σαλάτα;»
Στη δεύτερη περίπτωση το παιδί νιώθει ότι έχει έναν πραγματικό ρόλο.
Δεν είναι απλώς απασχολημένο.
Συμμετέχει στην οικογενειακή ζωή.
Αυτό μπορεί να ενισχύσει την αίσθηση ότι είναι μέλος της ομάδας και ότι η συμβολή του έχει σημασία.
🌈 Μην Διορθώνετε Τα Πάντα
Αν το παιδί ρίξει λίγο παραπάνω αλεύρι, μην βιαστείτε να του πείτε:
«Όχι έτσι! Θα το χαλάσεις!»
Αν η δραστηριότητα είναι ασφαλής, αφήστε το να παρατηρήσει το αποτέλεσμα.
Μπορείτε να πείτε:
«Ωπ, έπεσε λίγο περισσότερο! Τι μπορούμε να κάνουμε τώρα;»
Με αυτόν τον τρόπο δεν φοβάται το λάθος.
Μαθαίνει ότι όταν κάτι δεν πάει όπως περιμέναμε, μπορούμε να σκεφτούμε και να βρούμε μια λύση.
⏰ Αφήστε Του Χρόνο
Το παιδί δεν θα κάνει τη δουλειά τόσο γρήγορα όσο εσείς.
Αυτό είναι δεδομένο.
Αν βιάζεστε να ετοιμάσετε το φαγητό, ίσως δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να του αναθέσετε μια καινούρια δραστηριότητα.
Όταν όμως υπάρχει χρόνος, αφήστε το να προσπαθήσει.
Μερικές φορές χρειάζεται απλώς να περιμένουμε λίγο περισσότερο.
Η υπομονή μας του δίνει χώρο να μάθει.
💡 Μικρές Αποστολές Στην Κουζίνα
Πλύνε ένα φρούτο ή λαχανικό.
Βάλε προσμετρημένα υλικά σε ένα μπολ.
Ανακάτεψε ένα μείγμα με κατάλληλο εργαλείο.
Βοήθησε να στρωθεί το τραπέζι.
Βάλε τις χαρτοπετσέτες στις θέσεις τους.
Μέτρησε κουταλιές ή κομμάτια ενός ασφαλούς υλικού.
Τακτοποίησε κάποια κατάλληλα αντικείμενα μετά το μαγείρεμα.
Διάλεξε ανάμεσα σε δύο υλικά που θα χρησιμοποιήσετε.
Βοήθησε να πλυθούν τα φρούτα και τα λαχανικά.
Άφησέ το να ολοκληρώσει μια μικρή αποστολή από την αρχή μέχρι το τέλος.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Η συμμετοχή των παιδιών σε απλές καθημερινές δραστηριότητες μπορεί να τους δώσει ευκαιρίες να εξασκήσουν την ανεξαρτησία τους.
🔦 Η προετοιμασία του φαγητού μπορεί να συνδυάσει παιχνίδι, μάθηση και συνεργασία με την οικογένεια.
🔦 Όταν ένα παιδί ολοκληρώνει μια δραστηριότητα που έχει πραγματικό αποτέλεσμα, μπορεί να αισθανθεί μεγαλύτερη ικανοποίηση για την προσπάθειά του.
🔦 Τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα όταν μπορούν να δοκιμάσουν, να κάνουν λάθη και να ξαναπροσπαθήσουν χωρίς να φοβούνται ότι θα τα μαλώσουμε.
🔦 Δεν χρειάζεται να δίνουμε στο παιδί δύσκολες δουλειές. Ακόμη και μια πολύ μικρή αποστολή μπορεί να έχει αξία.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Τα μικρά παιδιά δεν μπορούν να βοηθήσουν στην κουζίνα».
✔ Αλήθεια: Μπορούν να συμμετέχουν σε απλές και ασφαλείς εργασίες που ταιριάζουν στην ηλικία και στις δυνατότητές τους.
❌ Μύθος: «Αν κάνει λάθη στο φαγητό, καλύτερα να μην ξαναβοηθήσει».
✔ Αλήθεια: Τα μικρά λάθη είναι μέρος της μάθησης, όταν η δραστηριότητα γίνεται με ασφάλεια.
❌ Μύθος: «Το παιδί πρέπει να κάνει κάτι δύσκολο για να μάθει».
✔ Αλήθεια: Ακόμη και μια μικρή αποστολή μπορεί να προσφέρει σημαντική εμπειρία και αίσθηση επιτυχίας.
❌ Μύθος: «Αν αργεί, πρέπει να κάνουμε εμείς τη δουλειά».
✔ Αλήθεια: Όταν υπάρχει χρόνος, αξίζει να του δίνουμε την ευκαιρία να ολοκληρώσει μόνο του αυτό που μπορεί.
❌ Μύθος: «Η συμμετοχή στην κουζίνα είναι απλώς ένας τρόπος να απασχοληθεί».
✔ Αλήθεια: Μέσα από την προετοιμασία του φαγητού μπορεί να εξασκήσει την ανεξαρτησία, τη συνεργασία, τον συντονισμό και την ακολουθία απλών οδηγιών.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Από ποια ηλικία μπορεί ένα παιδί να βοηθά στην κουζίνα;
Από μικρή ηλικία, αρκεί να του αναθέτουμε απλές και ασφαλείς δραστηριότητες που ταιριάζουν στις δυνατότητές του.
❓ Τι μπορεί να κάνει ένα μικρό παιδί;
Μπορεί να πλένει φρούτα και λαχανικά, να μεταφέρει ασφαλή υλικά, να ανακατεύει με βοήθεια ή να βάζει προσμετρημένα υλικά σε ένα μπολ.
❓ Τι γίνεται αν κάνει πολλή ακαταστασία;
Η ακαταστασία είναι συχνά μέρος της προσπάθειας. Μπορείτε να του δείξετε και πώς να βοηθά στο τέλος στο μάζεμα και στο καθάρισμα.
❓ Πρέπει να το αφήνω να κάνει τα πάντα μόνο του;
Όχι. Η συμμετοχή πρέπει πάντα να είναι ανάλογη με την ηλικία και να γίνεται με την κατάλληλη επίβλεψη.
❓ Πώς μπορώ να ενισχύσω την αυτοπεποίθησή του μέσα από αυτή τη δραστηριότητα;
Δώστε του μια μικρή αποστολή που μπορεί να ολοκληρώσει και αναγνωρίστε την προσπάθειά του. Ένα απλό «Τα κατάφερες!» μπορεί να έχει μεγαλύτερη αξία από έναν υπερβολικό έπαινο.
🍎 Από Ένα Μικρό «Βοηθάω» Σε Ένα Μεγάλο «Μπορώ!»
Μπορεί να είναι μόνο το πλύσιμο μιας ντομάτας.
Ή το ανακάτεμα ενός μπολ.
Ή το να βάλει τις χαρτοπετσέτες στο τραπέζι.
Για εμάς είναι μια μικρή βοήθεια.
Για το παιδί όμως μπορεί να είναι μια μεγάλη εμπειρία αυτοπεποίθησης.
Γιατί εκείνη τη στιγμή δεν είναι απλώς το παιδί που παρακολουθεί τη μαμά ή τον μπαμπά να μαγειρεύει.
Είναι το παιδί που συμμετέχει.
Που προσπαθεί.
Που μαθαίνει.
Που βλέπει το αποτέλεσμα της προσπάθειάς του.
Και κάπως έτσι, μέσα από μια απλή καθημερινή στιγμή στην κουζίνα, γεννιέται μια πολύ σημαντική σκέψη:
«Μπορώ κι εγώ!»
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Βοηθά το παιδί σας στην κουζίνα;
Ποια είναι η αγαπημένη του μικρή «αποστολή»;
Μοιραστείτε μαζί μας τη δική σας εμπειρία!
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Η συμμετοχή στην προετοιμασία του φαγητού πρέπει να γίνεται με δραστηριότητες κατάλληλες για την ηλικία του παιδιού
και με την απαραίτητη επίβλεψη.
Κρατήστε μακριά από τα παιδιά μαχαίρια, καυτές επιφάνειες, εστίες, φούρνους και άλλα αντικείμενα που μπορεί
να προκαλέσουν τραυματισμό ή έγκαυμα.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά εξατομικευμένη συμβουλή ειδικού.

Guest
Guest
Σύμφωνα με τη μελέτη της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Έξετερ, τα παιδιά με ΔΕΠΥ ήσαν αναλογικά περισσότερα στις οικογένειες κάτω από το όριο της φτώχειας σε σχέση με το γενικό πληθυσμό.

Οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι μια φτωχή οικογένεια χωρίς δικό της σπίτι έχει περίπου τριπλάσιες πιθανότητες για υπερκινητικό παιδί σε σύγκριση με μια πιο ευκατάσταστη οικογένεια που ζούσε σε ιδιόκτητη κατοικία.

Οι γυναίκες με χαμηλότερο μορφωτικό επίπεδο έχουν διπλάσια πιθανότητα να έχουν υπερκινητικό παιδί σε σχέση με τις μητέρες που είναι απόφοιτες πανεπιστημίου. Οι μονογονεϊκές οικογένειες είναι πιθανότερο να έχουν παιδί με ΔΕΠΥ σε σχέση με τις οικογένειες με δύο γονείς.

Επίσης, οι πιθανότητες μιας πολύ νεαρής μητέρας να γεννήσει παιδί με ΔΕΠΥ, είναι σημαντικά υψηλότερες.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Τζίνι Ράσελ, ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 19.500 παιδιά που είχαν γεννηθεί μεταξύ 2000 – 2002. Η μελέτη τους δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Journal of Child Psychology and Psychiatry».

«Υπάρχει μια γενετική - κληρονομική διάσταση στο Σύνδρομο Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας, όμως η νέα μελέτη παρέχει ισχυρές ενδείξεις πως το ΔΕΠΥ επίσης σχετίζεται με ένα μειονεκτικό κοινωνικό και οικονομικό υπόβαθρο», δήλωσε η Τζίνι Ράσελ. «Είναι σημαντικό να ανακαλύψουμε περισσότερα για τις αιτίες αυτής της διαταραχής, ώστε να μπορέσουμε να φροντίσουμε καλύτερα για την πρόληψή της και να εστιάσουμε πιο αποτελεσματικά τη θεραπεία της», πρόσθεσε η βρετανή ερευνήτρια.

Τα ευρήματα της νέας έρευνας επιβεβαιώνουν παρεμφερείς μελέτες που έχουν διενεργηθεί σε Βόρεια Ευρώπη, ΗΠΑ και Αυστραλία.

Newsroom Enet με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ

  • <p><strong>Τα παιδιά οικογενειών με οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα είναι πιθανότερο να έχουν Σύνδρομο Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας </strong>(ΔΕΠΥ), διαταραχή που έχει εξαπλωθεί παγκοσμίως τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με νέα βρετανική έρευνα.</p>
Guest
Guest
Προτού κοιμηθεί είχε δει στο YouTube ένα βίντεο με τίτλο «Πώς βγάζουμε τον φελλό που έχει σφηνώσει σε ένα μπουκάλι». Στο όνειρό του είδε ότι εφηύρε μια συσκευή που μπορούσε να εφαρμόσει αυτήν τη μέθοδο στον τοκετό.

Η ιδέα του κέρδισε το ενδιαφέρον και τη χρηματοδότηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και των εταιρειών Ιατρικής Τεχνολογίας των ΗΠΑ. Η επικουρική συσκευή τοκετού που ανακάλυψε στα... όνειρά του ο 59χρονος Χόρχε Οντον, μηχανικός αυτοκινήτων από την Αργεντινή, θα μειώσει τις καισαρικές τομές και θα σώσει πολλά νεογέννητα βρέφη σε φτωχές χώρες.

Οταν ξύπνησε, με τα υλικά που βρήκε στο σπίτι του, δηλαδή μια γυάλινη κανάτα που αναπαρίστανε τη μήτρα, μια κούκλα της κόρης του που της έδωσε τον ρόλο του βρέφους, μια σακούλα και ένα μανίκι, άρχισε να συνθέτει την εφεύρεσή του. Χρησιμοποιώντας την ίδια τεχνική που είχε δει για την εξαγωγή του φελλού από το μπουκάλι, κατάφερε να βγάλει την κούκλα μέσα από τη γυάλινη κανάτα.

Μάλιστα, μέσα σε μερικές ημέρες, και τελειοποιώντας τη συσκευή του, κατάφερε να φέρει στον κόσμο, σε συνεργασία με έναν γυναικολόγο, ένα παιδί.

Η τελική συσκευή αποτελείται από μια σακούλα πολυουρεθάνης (πλαστική), η οποία βρίσκεται μέσα σε ένα πλαστικό μανίκι που είναι αλειμμένο με λιπαντικό. Το πλαστικό μανίκι τοποθετείται γύρο από το κεφαλάκι του μωρού, ενώ η πλαστική σακούλα φουσκώνει με αέρα και έτσι το μανίκι μπορεί και αγκαλιάζει το κεφάλι του μωρού.

Τότε ο γιατρός μπορεί να τραβήξει το κεφάλι χωρίς πρόβλημα και να βγει το μωρό με ασφάλεια από τον κόλπο. Η συσκευή έχει ήδη δοκιμαστεί σε 30 τοκετούς στην Αργεντινή και η εταιρεία που την κατασκευάζει αναφέρει ότι θα γίνουν κάποιες βελτιώσεις ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ασφαλέστερα, κάτω από όλες τις συνθήκες, μιας και πολλές γυναίκες στις αναπτυσσόμενες χώρες δεν έχουν τη δυνατότητα να μεταβούν σε κλινική για τον τοκετό τους.
Τα μόνα εργαλεία που έχουν σήμερα οι ειδικοί για τη βοήθεια στον φυσιολογικό τοκετό είναι οι κουτάλες και οι βεντούζες. Εάν αυτά όμως χρησιμοποιηθούν από μη εκπαιδευμένα χέρια, μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγίες, να σπάσουν το κεφάλι του παιδιού ή τη σπονδυλική του στήλη.

Ενώ με τη συσκευή αυτή χρειάζεται μόνο λίγες ώρες εκπαίδευσης για να χρησιμοποιηθεί με ασφάλεια. Τώρα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας θα δοκιμάσει τη συσκευή στην Κίνα, στην Ινδία και στη Νότια Αφρική.

tanea.gr

  • <p><strong>Ένας</strong><strong> αργεντινός μηχανικός κατασκεύασε επικουρική συσκευή που μπορεί να σώσει χιλιάδες μωρά.</strong></p>
Guest
Guest
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή περιβαλλοντικής υγείας Τζον Μίκερ της Σχολής Δημόσιας Υγείας του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό παιδιατρικής "JAMA Pediatrics" του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, συνέκριναν δύο ομάδες γυναικών, μία από 130 μητέρες που γέννησαν πρόωρα (πριν την 37η εβδομάδα της κύησης) και μία από 350 που γέννησαν στην ώρα τους (39 εβδομάδες κύησης).

Οι επιστήμονες, μέσω της ανάλυσης δειγμάτων ούρων των γυναικών, αναζήτησαν ίχνη φθαλικών, όπως π.χ. της ουσίας DEHP, που διασπάται σε υποπροϊόντα μέσα στο ανθρώπινο σώμα (MEHP και MECPP).

Οι εν λόγω ουσίες ήταν πολύ πιο άφθονες στις γυναίκες που είχαν κάνει πρόωρο τοκετό.

Κάθε φθαλική ουσία που εξετάστηκε, εκτιμάται ότι συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο πρόωρης γέννας σε ποσοστό 16% έως 65%.

Οι φθαλικές ουσίες, που μιμούνται τις ορμόνες, προκαλώντας έτσι ορμονικές διαταραχές, χρησιμοποιούνται σε διάφορα προϊόντα για να τα κάνουν πιο εύκαμπτα και ανθεκτικά, όπως σε πλαστικές συσκευασίες τροφίμων και ποτών, πλαστικούς σωλήνες, πλαστικές κουρτίνες για ντουζιέρες, αλλά και σε είδη προσωπικής υγιεινής και σε καλλυντικά, όπως σαπούνια, σαμπουάν, σπρέι μαλλιών, αρώματα, αποσμητικά κ.α.

Όπως είπε ο Μίκερ, «οι πρόωροι τοκετοί αποτελούν ένα πραγματικό πρόβλημα δημόσιας υγείας» και πρόσθεσε πως η νέα μελέτη ρίχνει φως στους περιβαλλοντικούς παράγοντες που παίζουν ρόλο και πιθανώς εξηγούν γιατί οι πρόωροι τοκετοί έχουν αυξηθεί σημαντικά κατά τις τελευταίες δεκαετίες για λόγους που σε μεγάλο βαθμό παραμένουν άγνωστοι (π.χ. στις ΗΠΑ σχεδόν ένα στα οκτώ μωρά γεννιέται πια πρόωρα).

Παλαιότερη μελέτη είχε επίσης συσχετίσει τις φθαλικές ουσίες με τοκετούς μικρότερης διάρκειας, καθώς και με τη γέννηση μωρών μικρότερου βάρους.

Σύμφωνα με τον αμερικανό επιστήμονα, οι περισσότερες φθαλικές ουσίες εισέρχονται στον ανθρώπινο οργανισμό είτε από το στόμα μέσω της κατανάλωσης τροφίμων-ποτών, είτε από το δέρμα μέσω επαφής.

Άλλοι ειδικοί, στο ίδιο ιατρικό περιοδικό, όπως η καθηγήτρια προληπτικής ιατρικής Σάνα Σουάν, επεσήμαναν πως «υπάρχουν πλέον πολλές προειδοποιητικές ενδείξεις ότι οι γυναίκες θα πρέπει να αποφεύγουν τις φθαλικές ουσίες όσο μπορούν, αν και αυτό είναι γενικά δύσκολο. Η έκθεση σε αυτές τις ουσίες είναι σε μεγάλο βαθμό αφανής και δεν έχουμε επίγνωση γι’ αυτήν. Δεν ξέρουμε πώς να την αποφύγουμε».

Άλλοι παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν ένα πρόωρο τοκετό, είναι το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ από την έγκυο, οι λοιμώξεις, το στρες, η υψηλή αρτηριακή πίεση, η μεγάλη ηλικία της μητέρας, η τεχνική υποβοηθούμενης αναπαραγωγής κ.α.


Πηγή: ΑΠΕ/ΜΠΕ

  • <p>Μια κατηγορία χημικών ουσιών, οι φθαλικές, που χρησιμοποιούνται σε πλαστικά και καλλυντικά, συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο να γεννηθεί πρόωρα ένα μωρό, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.</p>
Guest
Guest
Η πρώτη λέξη, τα πρώτα βήματα, τα πρώτα γενέθλια... Οι γονείς δεν μπορούν να αντισταθούν. Θέλουν να αποτυπώσουν κάθε στιγμή του μωρού τους. Κάθε νέα του κατάκτηση. Στην προκειμένη περίπτωση όμως, το βίντεο του Γουάρντ Μάιλς δεν είναι ένα από αυτά. Είναι ένας θαυματουργός χρόνος στη ζωή ενός μωρού που γεννήθηκε πολύ νωρίς, όπως ονόμασε ο πατέρας του το βίντεο με τη μάχη του μικρού «πολεμιστή», που βγήκε νικητής.

Ο Γουόρντ γεννήθηκε 15 εβδομάδες πρόωρα και πέρασε τις 107 πρώτες ημέρες της ζωής του στο νοσοκομείο, καθώς είχε εσωτερική αιμορραγία στον εγκέφαλο. Σήμερα, ο Γουόρντ είναι 16 μηνών. Μπουσουλάει, προσπαθεί να κάνει τα πρώτα του βήματα και λέει τις πρώτες του λέξεις.

Το συγκινητικό βίντεο ήταν δουλειά του πατέρα του, Μπεν, ο οποίος είναι φωτογράφος και σκηνοθέτης. Ήταν ένα δώρο για τα 32α γενέθλια της συζύγου του, που ήταν την ίδια ημέρα που συμπληρώθηκε ένας χρόνος από τη στιγμή που ο Γουόρντ βγήκε από το νοσοκομείο.



http://www.youtube.com/watch?v=uI0v40JjwOE


  • <p>Ένας θαυματουργός χρόνος στη ζωή ενός μωρού που γεννήθηκε πολύ νωρίς.</p>
Guest
Guest
Έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην Γερμανία, αναφέρει ότι οι πάνες μιας χρήσης, μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά την ανάπτυξη του αναπαραγωγικού συστήματος ενός αγοριού.

Οι Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Kiel ανακάλυψαν ότι η πλαστική επένδυση στις πάνες μιας χρήσης, αυξάνει την θερμοκρασία του οσχέου ένα βαθμό. Οι υψηλές θερμοκρασίες του οσχέου, είναι γνωστό ότι μειώνουν των αριθμό των σπερματοζωαρίων στους ενήλικες.

Οι Γερμανοί ερευνητές πιστεύουν, ότι η ανακάλυψή τους μπορεί να εξηγήσει την άνοδο της ανδρικής υπογονιμότητας και τη μείωση του αριθμού των σπερματοζωαρίων, κατά την διάρκεια των τελευταίων 25 ετών.

Βαμβακερές πάνες

Ο μέσος αριθμός σπερματοζωαρίων των Ευρωπαίων ανδρών, έχει μειωθεί 25% τα τελευταία 25 χρόνια και περίπου 27.000 ζευγάρια Βρετανών, αναζητούν κάθε χρόνο θεραπεία, για να αντιμετωπίσουν την υπογονιμότητα.

Οι Γερμανοί ερευνητές, εξέτασαν την θερμοκρασία του οσχέου σε 48 μωρά αγόρια, πάνω από δύο 24ώρα. Τα μωρά φορούσαν είτε πάνες μιας χρήσης με την πλαστική επένδυση, είτε βαμβακερές πάνες. Διαπίστωσαν ότι οι πάνες μιας χρήσης, μειώνουν την κανονική ψύξη των όρχεων, ενώ οι βαμβακερές-επαναχρησιμοποιούμενες πάνες, δεν επηρεάζουν καθόλου την θερμοκρασία. Επίσης, οι επιστήμονες αναφέρουν ότι η θερμοκρασία του οσχέου στα αγόρια με τις πάνες μιας χρήσης, είναι πιθανό να αυξηθεί περισσότερο, όταν αυτά υποφέρουν από πυρετό.

Μακροπρόθεσμες επιπτώσεις

Σε άρθρο του περιοδικού «Archives of Disease in Childhood», που δημοσιεύτηκε από την British Medical Journal, οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα ευρήματα τους ήταν σημαντικά και συγκεκριμένα.

“Είναι πιθανό η παρατεταμένη αύξηση της θερμοκρασίας των όρχεων, κατά ένα ποσοστό να επηρεάζει την ανάπτυξη των όρχεων του βρέφους”.

Επιπλέον προσθέτουν “Η χρήση της πλαστικής πάνας, μπορεί να έχει μακροπρόθεσμα αρνητικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη των όρχεων, στην σπερματογένεση και ενδέχεται να διευκολύνει την ανάπτυξη του καρκίνου των όρχεων”.

Ο Tim Hedgely, Πρόεδρος της Φιλανθρωπικής Οργάνωσης για την Γονιμότητα, σχολίασε "Αυτή η έρευνα είναι συγκλονιστική και πολύ σημαντική για όλους μας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πάνα μιας χρήσης, δημιουργεί ένα ζεστό και υγρό περιβάλλον στο παιδί, ενώ η βαμβακερή πάνα απορροφά και συγκρατεί την υγρασία".

Ο Peter Stephenson, εκπρόσωπος της Absorbent Hygiene Products Manufacturers Association, που αντιπροσωπεύει κατασκευαστές πανών μιας χρήσης, απέρριψε την μελέτη. Συγκεκριμένα δήλωσε ότι : “Δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία, που να υποστηρίζουν τους ισχυρισμούς αυτής της μελέτης.”

*Όσχεο : (Οι δύο όρχεις, που είναι οι γεννητικοί αδένες του άνδρα, παράγουν τα σπερματοζωάρια και γεννητικές ορμόνες, όπως την τεστοστερόνη. Οι όρχεις βρίσκονται έξω από την κοιλιακή περιοχή και περιβάλλονται για προστασία από ένα σάκο, το όσχεο).

www.charliebanana.gr

  • <p>Οι πάνες μιας χρήσης έγιναν δημοφιλής και ευρέως γνωστές τις τρείς τελευταίες δεκαετίες. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η χρήση των πανών μιας χρήσης, είναι πολύ πιθανό να συνδέεται με την στειρότητα των ανδρών και τον καρκίνο των όρχεων.</p>
Guest
Guest
Υλικά

Παντεσπάνι

1 κούπα αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
1 κούπα ζάχαρη
4 αυγά (μέγεθος Μ)
1 βανίλια
ξύσμα από 1 πορτοκάλι

Κρέμα σοκολάτας

400γρ κουβερτούρα(περιεκτ. σε κακάο 53-55%)
300γρ.κρέμα γάλακτος 35% λιπ.
300γρ. κρέμα γάλακτος 35%λιπ.

Σιρόπι

1 κούπα ζάχαρη
1 κούπα νερό
2κ.σ. λικέρ (όποιο σας αρέσει)

Στόλισμα

3 πακέτα Κιτ Κατ
1 σακουλάκι M&Ms

Διαδικασία

Ξεκινάμε με το παντεσπάνι. Σε ένα μίξερ χτυπάμε πολύ καλά τα αυγά και τη ζάχαρη και προσθέτουμε τη βανίλια.
Μόλις το μείγμα μας αφρατέψει κλείνουμε το μίξερ και προσθέτουμε το ξύσμα από το πορτοκάλι.
Σιγά σιγά ρίχνουμε το αλεύρι κοσκινίζοντας το με ένα σουρωτήρι και ανακατεύουμε απαλά με μια σπάτουλα.
Αποφεύγουμε τις γρήγορες και απότομες κινήσεις για να μη χάσει το μείγμα τον όγκο του.
Βουτυρώνουμε δύο ταψάκια και στρώνουμε από πάνω λαδόκολλα.
Ρίχνουμε το μείγμα στα ταψιά και ψήνουμε περίπου 25 λεπτά σε προθερμασμένο φούρνο στους 175 βαθμούς C .
Τεστάρουμε το παντεσπάνι με μια οδοντογλυφίδα.
Αν βγει στεγνή είναι έτοιμο.
Αφού κρυώσει το ξεφορμάρουμε.

Συνεχίζουμε με την κρέμα σοκολάτας.
Κόβουμε την κουβερτούρα σε πολύ μικρά κομματάκια .
Σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνουμε τα 300 γρ κρέμα γάλακτος και μόλις πάρει μια βράση αποσύρουμε από τη φωτιά και ρίχνουμε τη σοκολάτα.
Αφήνουμε την κρέμα που φτιάξαμε να κρυώσει για περίπου 5 με 10 λεπτά.
Στο διάστημα αυτό χτυπάμε τα υπόλοιπα 300γρ κρέμα γάλακτος σε δυνατή ταχύτητα στο μίξερ μέχρι να γίνει παχύρρευστη αλλά όχι πολύ σφιχτή και την προσθέτουμε στη κρέμα σοκολάτας ανακατεύοντας πάλι με απαλές κινήσεις.
Αφού σκεπάσουμε το μπολ με μια μεμβράνη την βάζουμε στο ψυγείο για περίπου 1 ώρα ή στην κατάψυξη για μισή ώρα.



http://i.imgur.com/FMKyAg9.jpg


Παντεσπάνι και κρέμα έτοιμα!
Ήρθε τώρα το δημιουργικό κομμάτι της συνταγής, η συναρμολόγηση!
Ετοιμάζουμε αρχικά το σιρόπι.
Σε ένα μπρίκι βάζουμε τη ζάχαρη με το νερό και αφού αρχίσουν να βράζουν περιμένουμε 1 λεπτό και απομακρύνουμε από τη φωτιά.
Βάζουμε το σιρόπι σε ένα μπολάκι για να κρυώσει και προσθέτουμε το λικέρ.

Αφού πρώτα αφαιρέσουμε τη λαδόκολλα από τα παντεσπάνια, τοποθετούμε το ένα σε μια βάση και το σιροπιάζουμε ομοιόμορφα.
Βάζουμε ένα τσέρκι και ρίχνουμε τη μισή κρέμα σοκολάτας.
Η κρέμα θα πρέπει να είναι σφιχτή.
Αν είναι ρευστή τοποθετούμε την τούρτα έτσι όπως είναι για ακόμα λίγο στην κατάψυξη.
Επαναλαμβάνουμε την ίδια διαδικασία.
Συνεχίζουμε δηλαδή στρώνοντας και το άλλο παντεσπάνι που πρώτα έχουμε σιροπιάσει από πάνω και απλώνουμε την υπόλοιπη κρέμα.

Τοποθετούμε την τούρτα στο ψυγείο για τουλάχιστον 3-4 ώρες.

Στόλισμα! Ξεφορμάρουμε την τούρτα και κολλάμε γύρω γύρω τα kit kat.
Στην επιφάνεια ρίχνουμε τα M&Ms και η φαντασμαγορική μας τούρτα είναι έτοιμη να κλέψει τις εντυπώσεις!

φωτογραφίες από recipegirl.com
  • Μα δεν είναι τέλεια; Μια υπέροχη σοκολατένια τούρτα που θα σας βγάλει ασπροπρόσωπη στο παιδικό πάρτι!
Guest
Guest
Η έρευνα διενεργήθηκε από το Βασιλικό Κολέγιο μαιευτήρων-γυναικολόγων της Αγγλίας και τη Σχολή Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου και τα ευρήματά της δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό έντυπο «BJOG: An International Journal of Obstetrics and Gynaecology».

Τα στοιχεία από 143.970 γυναίκες, που γέννησαν το πρώτο τους με καισαρική τομή μεταξύ των ετών 2004-2011, δείχνουν ότι το 52% επιχείρησε να κάνει φυσιολογικό τοκετό μετά από καισαρική (στα αγγλικά ο όρος είναι γνωστός με το ακρωνύμιο VBAC).

Οι ερευνητές βρήκαν ότι οι νεότερες γυναίκες -κάτω από 24 ετών- είχαν περισσότερες πιθανότητες να επιχειρήσουν ένα φυσιολογικό τοκετό μετά από καισαρική απ' ό,τι οι γυναίκες πάνω από τα 34, με τα ποσοστά να κυμαίνονται στο 60% έναντι 45% αντίστοιχα.

Οι μαύρες γυναίκες (62%) και οι Ασιάτισσες (64%) βρέθηκε ότι επιχειρούσαν σε μεγαλύτερο ποσοστό το φυσιολογικό τοκετό μετά από μια καισαρική για το δεύτερο παιδί τους, σε σύγκριση με τις λευκές γυναίκες (49%).

Ο λόγος για τον οποίο επιλέχθηκε η καισαρική στην πρώτη γέννα καθορίζει, σύμφωνα με τους μελετητές και την πιθανότητα επιτυχημένου φυσιολογικού τοκετού στο δεύτερο παιδί.

«Η πλειοψηφία των γυναικών που γέννησαν το πρώτο τους παιδί με καισαρική τομή χωρίς επιπλοκές, είναι υποψήφιες για να πετύχουν ένα φυσιολογικό τοκετό στο δεύτερο παιδί τους, αλλά σύμφωνα με τα στοιχεία μας, μόνο οι μισές κάνουν αυτήν την επιλογή», εξηγεί η επικεφαλής της έρευνας, Hannah Knight, από το Βασιλικό Κολέγιο μαιευτήρων-γυναικολόγων της Αγγλίας.

Σύμφωνα με τις πρόσφατες κατευθυντήριες γραμμές της Βρετανίας, οι γυναίκες που γέννησαν το πρώτο τους παιδί με καισαρική τομή και οι οποίες διανύουν μια δεύτερη εγκυμοσύνη χωρίς επιπλοκές, θα πρέπει να έχουν ως επιλογές τόσο το φυσιολογικό τοκετό για το δεύτερο μωρό τους όσο και την καισαρική, ενώ θα πρέπει να ενημερώνονται για τους κινδύνους και τα οφέλη και στις δυο περιπτώσεις.

Πηγή: vita.gr

  • <p>Τα 2/3 των γυναικών που επιχειρούν να γεννήσουν φυσιολογικά ενώ έχουν μια καισαρική στο ενεργητικό τους, το πετυχαίνουν, όπως προκύπτει από έρευνα.</p>
Guest
Guest

Account

Navigation

Αναζήτηση

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.