Άρθρα

Η ανησυχία των γονέων κάνει τα παιδιά να πονούν περισσότερο

Η ανησυχία των γονέων κάνει τα παιδιά να πονούν περισσότερο

Οι έφηβοι των οποίων οι γονείς πάσχουν από χρόνιο πόνο μπορεί να είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν συνεχή πόνο, ειδικά όταν οι γονείς τείνουν να καταστροφολογούν ,σύμφωνα με νέα έρευνα.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Journal of Pediatric Psychology, ένας γονέας που νιώθει πόνο και ένας γονέας που μεγεθύνει τη σημασία του πόνου αυξάνει τον κίνδυνο ότι ένα παιδί θα δώσει περισσότερη έμφαση στη σημασία του πόνου του.

Τα παιδιά είναι προσεκτικοί παρατηρητές του κάθε τι που κάνουν οι γονείς , δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης Άννα Γουίλσον και προσέθεσε ότι μερικές φορές οι γονείς ανησυχούν για το πώς αισθάνεται το παιδί τους ή μπορεί να ρωτούν κατ' επανάληψη τι έχει το παιδί τους, και αυτό να οδηγήσει το παιδί σε έντονη ανησυχία ακόμα και αν δεν συντρέχει κάποιος σοβαρός λόγος.

"Δυστυχώς , γνωρίζουμε από πολλές μελέτες ότι αυτό η άστοχη ανησυχία τείνει να κάνει τον πόνο χειρότερο ", ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στη μελέτη , 178 παιδιά μεταξύ των ηλικιών 11 και 14 ετών κλήθηκαν να συμπληρώσουν ερωτηματολόγια σχετικά με ζητήματα , όπως πόνοι στην πλάτη , πόνος στο στομάχι και πονοκέφαλοι , καθώς επίσης και το πόσο ο πόνος παρενέβαινε με την καθημερινή τους ζωή . Επίσης κλήθηκαν οι γονείς των εφήβων να απαντήσουν παρόμοιες ερωτήσεις σχετικά με τον πόνο τους.

Από τα ευρήματα της μελέτης φάνηκε ότι περίπου το ένα τέταρτο των εφήβων και τα δύο τρίτα των γονέων ανέφεραν ότι είχαν κάποιο χρόνιο πόνο, καθώς επίσης φάνηκε ότι ο πόνος των γονέων ήταν συνδεδεμένος με τον πόνο των παιδιών.

news.gr

• 
  <p><strong>Ο πόνος των γονέων και ο πόνος των παιδιών συνδέονται άμεσα</strong></p>
  

• γονείς
• παιδιά

• 0 σχόλια
• 920 εμφανίσεις

vicky86

9 Ιανουαρίου, 201412 yr

Πότε να επισκεφτώ έναν ψυχολόγο για το παιδί μου;

Πότε να επισκεφτώ έναν ψυχολόγο για το παιδί μου;

Τον τελευταίο καιρό διαισθάνεστε ότι κάτι δεν πάει καλά με το παιδί σας, ωστόσο, ανάμεσα στη γνωστή σας που τρέχει την κόρη της για ψύλλου πήδημα στους ειδικούς και στη μητέρα σας που φωνάζει «το παιδί δεν είναι τρελό!» νιώθετε αμήχανοι για το τι πρέπει να κάνετε.

Πριν επισκεφτείτε έναν επαγγελματία, προσπαθήστε να σκεφτείτε και να καταλάβετε εσείς οι ίδιοι τι δεν πάει καλά.
Να θυμάστε πως είστε οι γονείς του παιδιού σας, μπορείτε να στηριχτείτε στη διαίσθησή σας.
Αν το πρόβλημα διαρκεί και αισθάνεστε ότι δεν μπορείτε να βοηθήσετε οι ίδιοι, τότε η γνώμη ενός ειδικού θα σας επιτρέψει να βρείτε μια λύση.

Σε ποιες περιπτώσεις να επισκεφτείτε έναν ειδικό:

- Σε περιόδους δύσκολες για την οικογενειακή σας ζωή, όταν ορισμένες καταστάσεις επηρεάζουν τη σχέση γονέων και παιδιών έντονα και για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Τέτοιες καταστάσεις μπορεί να είναι το διαζύγιο, μια σοβαρή ασθένεια, ένα πένθος.

- Σε κάποιες περιπτώσεις που διαισθάνεστε ότι κάτι δεν πάει καλά ή κάποιο πρόσωπο κοντινό στο παιδί σας (παιδίατρος, δασκάλα, συγγενείς) σας το υποδεικνύει.
Είναι σημαντικό να τους ακούσετε, ακόμα κι αν δεν σας είναι εύκολο, και αν ο τρόπος τους δεν είναι πολύ σαφής ή κομψός.

Τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να είναι:

- Όταν το παιδί δεν έχει κατακτήσει ορισμένες δεξιότητες που θα περιμένατε να έχει στην ηλικία του.
Αν είναι αδέξιο στις κινήσεις του, δεν μιλάει καλά, δυσκολεύεται να βγάλει τις πάνες, είναι κλεισμένο στον εαυτό του, πολύ απαθές ή επιθετικό, δεν μπορεί να παίξει ή να κάνει φίλους και έχει μεγάλες διαφορές από τα παιδιά της ηλικίας του.

- Όταν η ανάπτυξή του δεν είναι ισορροπημένη, δηλαδή, έχει αναπτυχθεί σε έναν τομέα και σε άλλο όχι.
Για παράδειγμα, μιλάει πολύ καλά, αλλά είναι πολύ δειλό. Από κάποιες απόψεις θέλει να μείνει μικρό.

- Όταν παρουσιάζει ξαφνικές και έντονες αλλαγές στη συμπεριφορά και στη διάθεση του που επιμένουν.
Για παράδειγμα ενώ κοιμόταν καλά, δεν μπορεί να κοιμηθεί ή ξυπνάει από εφιάλτες.
Ενώ είχε βγάλει την πάνα, λερώνεται πάνω του το βράδυ ή το πρωί.
Ενώ μιλούσε καθαρά αρχίζει να ψευδίζει ή μωρουδίζει.
Έχει γίνει ευέξαπτο, νευρικό, μελαγχολικό, σκυθρωπό, παραπονιέται και κλαίει συνεχώς χωρίς λόγο.

- Όταν αλλάζει η συμπεριφορά του στο σπίτι και στο σχολείο και γίνεται νευρικό, προκλητικό, δεν μπορεί να συγκεντρωθεί ή η επίδοσή του στα μαθήματα πέφτει.

Βλέποντάς τα όλα αυτά μπορεί να λέτε: «στο τέλος θα του περάσουν όλα» ή «έτσι είναι το φυσικό του» ή «θα το ξεπεράσει μόνο του».

Σκεφτείτε όμως ότι το παιδί ζει μια κατάσταση λιγότερο ή περισσότερο οδυνηρή, αλλά αληθινή.
Φυσικά, οι δυσκολίες με τους συμμαθητές μας προετοιμάζουν για τις δυσκολίες της ζωής, και η ομιλία του θα στρώσει με το πέρασμα του χρόνου.
Όμως, γιατί να επιβάλλετε στο παιδί σας μια τέτοια κατάσταση, όταν συχνά μερικές συναντήσεις με έναν ειδικό μπορούν να το ανακουφίσουν;

Η παιδική ηλικία είναι μια περίοδος ιδιαίτερα ευάλωτη.
Το να αφήνεις ένα παιδί να ζει με το πρόβλημά του είναι σαν να το αφήνεις να περπατά με ένα αγκάθι στο πόδι.
Πηγαίνοντας το σε έναν ειδικό του επιτρέπετε να αισθάνεται καλύτερα, να βγει από μια δύσκολη κατάσταση που το κάνει να υποφέρει.

Αν ανησυχείτε μήπως θα αμφισβητηθείτε στο ρόλο σας ως γονείς, σκεφτείτε ότι ο ειδικός δεν είναι εκεί για να σας ασκήσει κριτική, ούτε να κρίνει αν ανατρέφετε σωστά το παιδί σας.
Αυτό που έχει σημασία είναι πως ως γονείς κινητοποιηθήκατε για να βοηθήσετε το παιδί σας που υποφέρει.

Όταν το σχολείο σας συμβουλεύει να πάτε το παιδί σας σε ειδικό:

Ίσως αισθάνεστε ότι κάποιοι εκπαιδευτικοί είναι υπερβολικοί και βλέπουν προβλήματα εκεί που δεν υπάρχουν.
Όμως, αξίζει να λαμβάνετε υπόψη τη γνώμη των παιδαγωγών του παιδιού σας, είτε είναι βάσιμη, είτε όχι.
Έτσι θα έχετε κάνει αυτό που έπρεπε για το παιδί σας.
Φυσικά δεν είστε υποχρεωμένοι να ενημερώνετε το σχολείο για όλες τις εξελίξεις.
Ωστόσο, μια συνεργασία με το σχολείο μπορεί να είναι πολύτιμη και βοηθητική όταν υπάρχει μια δυσκολία.
Η στάση του σχολείου απέναντι στο παιδί και τους γονείς έχει σημαντική επίδραση, καθώς μπορεί να μειώσει ή να μεγαλώσει το άγχος που συχνά συνοδεύει τις δυσκολίες.

http://enarthro.blogspot.gr

• από την Όλγα Μάντη, MSc σχολική & εξελικτική ψυχολόγο
  

• παιδί
• ψυχολόγο

• 0 σχόλια
• 887 εμφανίσεις

vicky86

8 Ιανουαρίου, 201412 yr

Πώς να μιλήσω στο παιδί μου για την ανεργία;

Πώς να μιλήσω στο παιδί μου για την ανεργία;

Τον τελευταίο καιρό βλέπετε συνάδελφους, φίλους και συγγενείς να χάνουν τη δουλειά τους.
Τελικά έφτασε και η σειρά σας.
Εκτός από τα υπόλοιπα άγχη, ως γονείς είναι φυσικό να σκέπτεστε τι αντίκτυπο θα έχει αυτό στο παιδί σας και πώς να το χειριστείτε.

Είναι απαραίτητο να μιλήσετε γι’ αυτό στο παιδί;
Είναι απαραίτητο, γιατί δεν πρόκειται για μια μικρή αλλαγή, αλλά για μια σημαντική αναστάτωση στη ζωή σας.
Στο εξής θα περνάτε περισσότερο χρόνο στο σπίτι και θα χρειαστεί να ψάξετε για άλλη δουλειά, κάτι που δεν θα περάσει απαρατήρητο από το παιδί.
Κάθε παιδί χρειάζεται ειλικρίνεια και εμπιστοσύνη για να συγκροτηθεί ψυχικά.
Ωστόσο, ειλικρίνεια δεν σημαίνει να μοιράζεστε κάθε λεπτομέρεια και να δίνετε εξηγήσεις που το παιδί δεν μπορεί να κατανοήσει.
Είναι ανάγκη να μιλήσετε στο παιδί με λόγια κατάλληλα για την ηλικία του, ώστε να καταλάβει.

Πότε να μιλήσετε στο παιδί;
Θα ήταν καλό να μιλήσετε στο παιδί μόλις λάβετε την προειδοποίηση από τη δουλειά σας, ώστε να του δώσετε το χρόνο να σκεφτεί και να συνηθίσει την αλλαγή αυτή.

Πώς να μιλήσετε;
Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιείτε δραματικές εκφράσεις που θα ανησυχήσουν υπερβολικά το παιδί.
Αντί να πείτε: «έμεινα άνεργος/η!» μπορείτε να εξηγήσετε ότι σε λίγο καιρό δεν θα έχετε πια τη δουλειά που είχατε και θα πρέπει να βρείτε μια άλλη δουλειά.
Εξηγείστε, επίσης, ότι θα βρίσκεστε στο σπίτι περισσότερο από πριν και ότι θα έχετε ραντεβού για να βρείτε καινούρια δουλειά.

Πώς να χειριστείτε την αλλαγή στα οικονομικά;
Οι οικονομικοί πόροι της οικογένειας θα μειωθούν κατά πολύ.
Ωστόσο, αποφύγετε να πείτε «τέρμα οι κούκλες, γιατί είμαι άνεργος/η».
Δεν χρειάζεται βέβαια να θυσιαστείτε για να συνεχίσετε να του αγοράζετε παιχνίδια όπως πριν.
Είναι σημαντικό το παιδί να είναι ενήμερο για την κατάσταση και να μοιράζεται τις δυσκολίες της οικογένειας μαζί σας.

Πώς να χειριστείτε τα συναισθήματά σας;
Το παιδί αισθάνεται το άγχος σας και τη στενοχώρια, ακόμα κι αν εσείς προσπαθείτε να μη δείχνετε τίποτα.
Είναι σημαντικό να του μιλήσετε με λίγα λόγια για την ανησυχία σας, καθησυχάζοντας το, λέγοντας πως είναι μια δύσκολη κατάσταση για εσάς, αλλά έχετε σχέδια για το μέλλον.
Μείνετε όσο πιο δραστήριοι μπορείτε στην καθημερινή σας ζωή, κρατώντας τα ωράρια σας.
Εξηγείστε στο παιδί μαζί με το/τη σύζυγό σας ότι η αξία ενός ανθρώπου δεν εξαρτάται μόνο από το επάγγελμά του.
Υπενθυμίστε του ότι εκείνο δεν φταίει γι’ αυτή την κατάσταση.

Ωστόσο, αποφύγετε να του εμπιστευτείτε όλα τα προβλήματα και τα άγχη σας.
Κάθε παιδί που βλέπει τον γονιό του σε δύσκολη κατάσταση θέλει να τον παρηγορήσει και να τον βοηθήσει.
Αυτό όμως ούτε μπορεί να το αναλάβει ούτε και πρέπει, καθώς κλονίζεται το αίσθημα ασφάλειας του.
Οι γονείς είναι υπεύθυνοι για τα παιδιά τους, όχι το αντίστροφο.
Καλό θα ήταν σε μια τέτοια κατάσταση ο γονιός να βρει έναν άλλο συμπαραστάτη, έναν ώμο για να ακουμπήσει.

http://enarthro.blogspot.gr

• από την Όλγα Μάντη, MSc εξελικτική & σχολική ψυχολόγο
  

• ανεργία
• παιδί

• 0 σχόλια
• 848 εμφανίσεις

vicky86

7 Ιανουαρίου, 201412 yr

Περισσότερος θηλασμός – καλύτερη ανάπτυξη

Περισσότερος θηλασμός – καλύτερη ανάπτυξη

Οι πιο πρόσφατες έρευνες συνδέουν τν θηλασμό με καλύτερη σκέψη και μνήμη. Αλλά ο συσχετισμός του θηλασμού με τις γλωσσικές δεξιότητες, την κίνηση και το συντονισμό ήταν λιγότερο σαφής.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η νέα έρευνα δεν αποδεικνύει ότι ο θηλασμός είναι υπεύθυνος μόνο για την καλύτερη ανάπτυξη αλλά υπάρχει μια πιο στενή σχέση. Ο Δρ. Δημήτρης Χρηστάκης δήλωσε ότι τα περισσότερα στοιχεία καθιστούν σαφές ότι υπάρχουν πολλά ιατρικά οφέλη από τον θηλασμό.

Στην έρευνα πήραν μέρος 540 μητέρες με τα παιδιά τους. Η πρώτη καταγραφή δεδομένων έγινε όταν τα μωρά ήταν 9 μηνών και η επόμενη όταν ήταν 18 μηνών.

Επίσης, όταν τα μωρά ήταν 18 μηνών υποβλήθηκαν σε γνωστικά, γλωσσικά και κινητικά τεστ από ψυχολόγους.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, τα παιδιά που είχαν θηλάσει είτε για μικρό είτε για μεγάλο διάστημα είχαν καλύτερες αποδόσεις στα τεστ. Τα παιδιά που είχαν θηλάσει για παραπάνω από 6 μήνες είχαν και μεγαλύτερες και συνεπώς καλύτερες επιδόσεις στα τεστ.

Στην Ελλάδα τα ποσοστά του θηλασμού είναι χαμηλά ενώ στις ΗΠΑ τα ποσοστά είναι λίγο πιο ενθαρρυντικά. Οι γιατροί που πήραν μέρος στην έρευνα υποστηρίζουν πως πρέπει να αυξηθεί η ενημέρωση για τα οφέλη του θηλασμού στην ελληνική κοινωνία. Πολλές γυναίκες, σταματούν τον θηλασμό γιατί επιστρέφουν στις δουλειές τους, ειδικά στις ΗΠΑ.

greekreporter.gr

• 
  <p>Μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε στη χώρα μας έδειξε ότι τα παιδιά που θηλάζουν περισσότερο από 6 μήνες είχαν καλύτερες επιδόσεις σε γνωστικά, γλωσσικά και κινητικά τεστ.</p>
  

• θηλασμός ανάπτυξη

• 0 σχόλια
• 861 εμφανίσεις

vicky86

7 Ιανουαρίου, 201412 yr

Οι φιλίες των παιδιών

Οι φιλίες των παιδιών

Τι σημαίνει φιλία;
Με τον όρο φιλία εννοείται η στενή διαπροσωπική σχέση μεταξύ δύο ή περισσότερων ατόμων η οποία χαρακτηρίζεται από συναισθηματική εγγύτητα, δέσμευση, μοίρασμα εμπειριών, στοργή και αμοιβαιότητα.
Η φιλία κατέχει ξεχωριστό ρόλο στο πλέγμα των ανθρώπινων σχέσεων.
Ιδιαίτερα, κατά την παιδική –αλλά και εφηβική- ηλικία οι σχέσεις με άτομα της ίδιας ηλικίας αποτελούν μια ουσιαστική πτυχή κατά τη διαμόρφωση της προσωπικότητας του ατόμου, επηρεάζοντας σημαντικά την ανάπτυξή του.

Πώς επιλέγουν τα παιδιά τους φίλους τους;
Σημαντικός παράγοντας για την έναρξη μιας φιλικής σχέσης είναι η εγγύτητα ή γειτνίαση, δηλαδή το να βρίσκεται το εν δυνάμει φιλικό πρόσωπο στο κοντινό κοινωνικό περιβάλλον του παιδιού.
Ωστόσο, η ομοιότητα μεταξύ των φίλων αποτελεί το πιο ουσιώδες και κρίσιμο στοιχείο, ώστε δύο ή περισσότερα άτομα να συνάψουν μια φιλική σχέση.
Συνήθως, τα παιδιά που είναι ίδιου φύλου, ίδιας ηλικίας και μοιράζονται παρόμοια ενδιαφέροντα εμπλέκονται σε στενότερες διαπροσωπικές σχέσεις.
Παρόλα αυτά, φαίνεται ότι και τα παιδιά διαφορετικού φύλου ή ηλικίας μπορούν να αναπτύξουν μια φιλική σχέση, ιδιαίτερα εάν υπάρχουν συγγενικοί ή οικογενειακοί φιλικοί δεσμοί.

Ποιες είναι οι λειτουργίες της φιλίας;
Η φιλία θεωρείται, κατά κύριο λόγο, ένα από τα βασικά πλαίσια επαφής του παιδιού με τον κόσμο εκτός του οικογενειακού περιβάλλοντος, δίνοντας του ουσιώδεις πληροφορίες για τις υπόλοιπες διαπροσωπικές σχέσεις.
Ένα παιδί διδάσκεται πράγματα για τον εαυτό, τους άλλους και τον κόσμο.
Μαθαίνει πώς να αλληλεπιδρά με άλλα άτομα, να επικοινωνεί τις ανάγκες και τις επιθυμίες του και να κατανοεί τις επιπτώσεις και τα όρια τις συμπεριφοράς του.

Ακόμη, οι φιλίες παρέχουν ένα πλαίσιο κοινών δραστηριοτήτων από το οποίο αντλείται ευχαρίστηση και διασκέδαση.
Μέσα από κοινές δραστηριότητες, όπως το παιχνίδι, δίνεται στα παιδιά η ευκαιρία να αναπτύξουν θεμελιώδεις κοινωνικές δεξιότητες.
Μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν ικανοποιητικά τις συγκρούσεις και να διευθετούν αποτελεσματικά τα προβλήματα που προκύπτουν.
Επιπλέον, η συνεχής επαφή με συνομηλίκους τους δίνει τη δυνατότητα να αρχίζουν να «βλέπουν» την οπτική ενός άλλου προσώπου και, στην πορεία, μπορούν να κατανοήσουν σε βάθος τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις προθέσεις του.
Με τον τρόπο αυτό, αναπτύσσεται περαιτέρω η συναισθηματική τους νοημοσύνη.
Τα παιδιά εξοικειώνονται με κοινωνικές έννοιες, όπως η εμπιστοσύνη, η συνέπεια, ο σεβασμός και η υποστήριξη και μαζί με τους συντρόφους τους στο παιχνίδι εξερευνούν τις έννοιες της γενναιοδωρίας και της αλληλοβοήθειας.

Επιπρόσθετα, οι ομάδες συνομηλίκων που συμπεριλαμβάνουν περισσότερα από δύο παιδιά παρέχουν ένα βασικό πλαίσιο πειραματισμού με τον ανταγωνισμό, την κυριαρχικότητα και την υποχωρητικότητα.
Τα παιδιά που είναι μέλη μιας ομάδας συνομηλίκων αναλαμβάνουν διαφορετικούς ρόλους εντός αυτής, υιοθετούν ή παραβαίνουν κανόνες και μαθαίνουν περισσότερα στοιχεία για τους ρόλους των δύο φύλων, ειδικά εάν συμμετέχουν σε μικτές ομάδες.
Στο πλαίσιο αυτό, προετοιμάζονται ή βοηθούνται να ενταχθούν σε άλλα ομαδικά πλαίσια, όπως το σχολείο ή μια αθλητική ομάδα.
Μάλιστα, σε ομάδες συνομηλίκων στις οποίες υπάρχει μεγάλη ποικιλία ως προς την φυλετική προέλευση των παιδιών φαίνεται ότι τα παιδιά υιοθετούν λιγότερο στερεότυπες στάσεις.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να διατηρούν έναν πιο ανοιχτό προσανατολισμό ως προς τη διαφορετικότητα μεταξύ των ανθρώπων, στάση η οποία αποδυναμώνει την ισχύ φυλετικών ή άλλων προκαταλήψεων.

Τέλος, με την βοήθεια των φίλων βελτιώνεται η αντίληψη του εαυτού και ενισχύεται η αυτοεκτίμηση.
Συχνά, οι φίλοι συμπληρώνουν ο ένας τον άλλο και λειτουργούν ως πρότυπα μίμησης και διδασκαλίας.
Ακόμη σπουδαιότερη προσφορά των φίλων είναι η συμπαράσταση σε μια δύσκολη στιγμή, μια διέξοδος ή ένα καταφύγιο σε περιόδους που το παιδί μπορεί να βιώνει αρνητικές εμπειρίες ή συναισθήματα.

Αναμφίβολα, όμως, μια από τις σημαντικότερες αναπτυξιακές λειτουργίες της φιλίας είναι ότι συμβάλλει στην ανάπτυξη της κοινωνικής επάρκειας, δηλαδή στην ανάπτυξη και ενίσχυση όλων εκείνων των δεξιοτήτων οι οποίες οδηγούν σε επιτυχή κοινωνική λειτουργία.
Οι φιλικές σχέσεις προετοιμάζουν το έδαφος για τα άλλα είδη σχέσεων που αναπτύσσει το άτομο και, ειδικότερα, αποτελούν το πρότυπο των στενών διαπροσωπικών σχέσεων που θα δημιουργήσει το άτομο αργότερα στη ζωή του.

Βιβλιογραφική πηγή:
Dunn, J. (1999). Οι στενές προσωπικές σχέσεις των μικρών παιδιών. Αθήνα: Τυπωθήτω.

http://enarthro.blogspot.gr

• από την Άννα Ιωαννίδου, MSc Σχολική & Εξελικτική Ψυχολόγο
  

• παιδί φιλία

• 0 σχόλια
• 867 εμφανίσεις

vicky86

6 Ιανουαρίου, 201412 yr

Τύποι γονεϊκότητας

Τύποι γονεϊκότητας

Όπως κάθε άτομο είναι μοναδικό, έτσι και κάθε οικογένεια.
Ο τύπος γονεϊκότητας αναφέρεται στο σύνολο των συμπεριφορών των γονέων προς τα παιδιά τους, στις πρακτικές που υιοθετούν για να μεγαλώσουν το παιδί τους.
Σημαντικές διαστάσεις είναι ο έλεγχος και η συναισθηματική ζεστασιά.
Ο γονεϊκός έλεγχος αναφέρεται στις απαιτήσεις των γονιών προς τα παιδιά, να ενσωματωθούν στην οικογένεια και να ωριμάσουν, επιθεωρώντας, ελέγχοντας και τιμωρώντας τα όταν δεν υπακούουν.
Η συναισθηματική ζεστασιά αναφέρεται στο βαθμό που οι γονείς ενθαρρύνουν την ατομικότητα, την αυτορύθμιση και την αυτοπεποίθηση, όντας υποστηρικτικοί και ευαίσθητοι στις ιδιαίτερες ανάγκες των παιδιών τους.
Ο γονεϊκός έλεγχος και η συναισθηματική ζεστασιά των γονέων επηρεάζουν άμεσα την επιθετικότητα και την προκοινωνική συμπεριφορά των παιδιών, την αυτοαντίληψή τους, την εσωτερίκευση των ηθικών αξιών και την ανάπτυξη της κοινωνικής επάρκειας.

Οι ερευνητές έχουν κατηγοριοποιήσει τέσσερις τύπους γονεϊκότητας:

1. αυστηρός/ δημοκρατικός/αυθεντικός τύπος γονεϊκότητας
2. αυταρχικός τύπος γονεϊκότητας
3. επιτρεπτικός τύπος γονεϊκότητας
4. αδιάφορος τύπος γονεϊκότητας

Πρέπει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι αυτοί οι τύποι αποτελούν γενικές και όχι απόλυτες τάσεις.

- αυστηρός τύπος γονεϊκότητας:
Οι γονείς είναι ανοιχτοί στην επικοινωνία με τα παιδιά και έχουν σταθερούς αλλά όχι άκαμπτους κανόνες.
Οι αυστηροί γονείς αναγνωρίζουν την ανάγκη του παιδιού τους για έλεγχο και ατομικότητα, θεωρούν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των γονέων και των παιδιών συμπληρωματικές και χαρακτηρίζονται από ευαισθησία στις ικανότητες των παιδιών και κατανόηση για τα αναπτυξιακά βήματα που πρέπει να κάνουν.
Οι μέθοδοι πειθαρχίας τους είναι περισσότερο υποστηρικτικές παρά τιμωρητικές.

Επιθυμούν τα παιδιά τους να είναι υπεύθυνα και συνεργάσιμα.
Έχει βρεθεί ότι τα παιδιά τους έχουν ικανοποιητική λειτουργικότητα ως προς τις περισσότερες πλευρές της ζωής. Είναι καλύτερα προσαρμοσμένα, πιο αυτάρκη, βασίζονται περισσότερο στον εαυτό τους, έχουν αυτοέλεγχο, είναι κοινωνικά επαρκή, με καλύτερη σχολική επίδοση και περισσότερη αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση.

-αυταρχικός τύπος γονεϊκότητας:
Οι γονείς δίνουν διαταγές και περιμένουν από τα παιδιά να τις υπακούσουν χωρίς να δίνουν εξηγήσεις. Αυτοί οι γονείς δημιουργούν οικογένειες με οργάνωση και ξεκάθαρους κανόνες.
Οι γονείς έχουν λίγη επικοινωνία με τα παιδιά τους και άκαμπτους κανόνες. Επιτρέπουν ελάχιστη ανεξαρτησία.
Τα παιδιά τα πάνε μέτρια στο σχολείο, δεν εκδηλώνουν προβλήματα συμπεριφοράς, έχουν φτωχότερες κοινωνικές δεξιότητες, χαμηλότερη αυτοεκτίμηση και αυξημένα ποσοστά κατάθλιψης.
Συχνά είναι αποσυρμένα, φοβισμένα, δύσθυμα, μη διεκδικητικά και ευερέθιστα. Μπορεί να επαναστατούν και να εκδηλώνουν επιθετική συμπεριφορά.

-επιτρεπτικός τύπος γονεϊκότητας:
Δεν είναι παραδοσιακοί γονείς, δεν επιδιώκουν την ωριμότητα και αποφεύγουν τους τσακωμούς με τα παιδιά τους.
Οι γονείς θέτουν λίγους ή κανέναν περιορισμό στο παιδί και προσφέρουν αγάπη άνευ όρων.
Προσφέρουν ελευθερία αλλά περιορισμένη καθοδήγηση.
Δίνουν τη δυνατότητα στα παιδιά να επικοινωνήσουν μαζί τους. Αν και η επιτρεπτικότητα είναι το αντίθετο του περιορισμού, δεν φαίνεται να προκαλεί πάντα αντίθετα αποτελέσματα.

Τα παιδιά επιτρεπτικών γονέων συχνά χαρακτηρίζονται ως «δύσκολα».
Τείνουν να είναι επιθετικά και επαναστατημένα, έχουν δύσκολη κοινωνική προσαρμογή, δείχνουν επιείκεια προς τον εαυτό τους και είναι παρορμητικά.
Σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να είναι δραστήρια, φιλικά και δημιουργικά.

-αδιάφορος τύπος γονεϊκότητας:
Οι γονείς κρατούν σε απόσταση τα παιδιά τους και ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις τους μόνο για να σταματήσουν αυτά να ζητούν.
Δεν θέτουν όρια και λείπει η στοργή για τα παιδιά.
Είναι συναισθηματικά απόμακροι, επικεντρώνονται στις δικές τους δυσκολίες και δεν απομένει ενέργεια για τα παιδιά τους.
Στην περίπτωση που οι γονείς συμπεριφέρονται με εχθρότητα προς τα παιδιά αυτά τείνουν να εκδηλώνουν έντονες καταστρεπτικές παρορμήσεις και παραβατική συμπεριφορά.

Η μελέτη των τύπων γονεϊκότητας στηρίχτηκε σε μελέτες που έγιναν σε οικογένειες λευκών μεσαίας τάξης κυρίως δυτικού τύπου κοινωνιών.
Έχει βρεθεί ότι οι επιπτώσεις του τύπου γονεϊκότητας στα παιδιά μπορεί να διαφέρουν σημαντικά από πολιτισμό σε πολιτισμό και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ένας τύπος είναι οικουμενικά ο καλύτερος.

Βιβλιογραφική πηγή: Παππά Β. (2006). Επάγγελμα γονέας. Ψυχολογικοί τύποι γονέων και συμπεριφορά παιδιών και εφήβων, Εκδόσεις Καστανιώτη.

http://enarthro.blogspot.gr

• από την Όλγα Μάντη, MSc εξελικτική & σχολική ψυχολόγο
  

• γονείς παιδί

• 0 σχόλια
• 3471 εμφανίσεις

vicky86

4 Ιανουαρίου, 201412 yr

Έχω Δυσλεξία. Τι σημαίνει αυτό για μένα;

Έχω Δυσλεξία. Τι σημαίνει αυτό για μένα;

Για το παιδί με Δυσλεξία/μαθησιακές δυσκολίες σημαίνει ότι αντιλαμβάνεται τη διαφορετικότητα του.
Έτσι θα μπορεί αργότερα να βρίσκει τους τρόπους και τους μηχανισμούς μάθησης που τον βοηθούν καλύτερα να μάθει, να απομνημονεύει, να εκφράζεται.

Για παράδειγμα:
"Σκέφτομαι με εικόνες άρα με βοηθάει πολύ περισσότερο να διαβάζω με χάρτη το μάθημα της Ιστορίας γιατί αναπαριστώ τη μάχη".

Ένα απο τα πολύ σημαντικά κομμάτια ενός προγράμματος αντιμετώπισης των δυσκολιών μάθησης είναι να οδηγήσεις το παιδί να μάθει σιγά, σιγά τον εαυτό του.
Πως μαθαίνει πιο εύκολα, τι το δυσκολεύει περισσότερο, με ποιο τρόπο σκέφτεται.
Αλλά και για όλα τα παιδιά η συνειδητοποίηση του Πως και απο Που πηγάζει η σκέψη είναι σημαντικές πληροφορίες που οδηγούν στην αυτογνωσία.

Μια άσκηση που βοηθά πολύ αυτή τη "βουτιά" στο μυαλό είναι η: "Σκέψεις για τη σκέψη"!!

Άσκηση:
Σε μια σελίδα γράφουμε φράσεις που έχουν σχέση με τη διαδικασία της σκέψης. Προσπαθούμε να κάνουμε πιο συγκεκριμένη τη διεργασία "του σκέφτομαι" αναφέροντας όλους τους μηχανισμούς απο όπου πηγάζει η σκέψη.

Σκέφτομαι όταν:
- Παρατηρώ.
- Αναρωτιέμαι.
- Αναπαριστώ κάτι στο μυαλό μου.
- Νιώθω, αισθάνομαι.
- Θυμάμαι.
- Ανακαλύπτω, υπολογίζω, επεξεργάζομαι.

Μετά με αφορμή αυτές τις φράσεις βάζουμε το παιδί στη διαδικασία να φέρει ένα τέτοιο παράδειγμα για κάθε μια.
- Παρατήρησε τον ουρανό και πες μου τι σκέφτηκες;
- Για αναρωτήσου τι θα γίνει αν.........
- Προσπάθησε να αναπαραστήσεις, να φέρεις στο μυαλό μου μια ληστεία. Τι σκέφτηκες;
- Όταν χαϊδεύεις ένα σκυλάκι, τι νιώθεις, τι σκέφτεσαι για αυτό;
- Για θυμήσου ποια ήταν η πιο ωραία σου ανάμνηση από το καλοκαίρι;
- Στη στάση ενός λεωφορείου περιμένουν τρεις άνθρωποι. Περνάει το λεωφορείο και τώρα στη στάση έμεινε ο ένας. Τι έγιναν οι άλλοι δύο;

Βασικό tip:
Οι φράσεις και οι κατευθύνσεις προσπαθούμε να αντιστοιχούν στην ηλικία του κάθε παιδιού.

Απευθύνεται:
Σε παιδιά σχολικής και προσχολικής ηλικίας ως μια εισαγωγική άσκηση για το τι σημαίνει "γνωρίζω τον εαυτό μου".
Μπορεί να γίνει από θεραπευτές, εκπαιδευτικούς, γονείς.

Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2013/01/blog-post_6.html

• Η γνώση της γνώσης. Η μεταγνώση είναι η ικανότητα του να ξέρω, να αναγνωρίζω εγώ ο ίδιος για εμένα.
  

• δυσλεξία παιδί

• 0 σχόλια
• 938 εμφανίσεις

vicky86

3 Ιανουαρίου, 201412 yr

Η αξία του αυγού στη διατροφή των παιδιών

Η αξία του αυγού στη διατροφή των παιδιών

Συγκεκριμένα, η πρωτεΐνη του εμφανίζει την υψηλότερη βιολογική αξία σε σχέση με όλες τις μεμονωμένες πηγές πρωτεΐνης.

Όλα τα απαραίτητα αμινοξέα, δηλαδή όσα δεν μπορούν να συντεθούν από το ανθρώπινο σώμα, περιέχονται στο ασπράδι του αυγού.

Ακόμα και αμινοξέα όπως η μεθειονίνη, η τρυπτοφάνη και η αργινίνη που δύσκολα εντοπίζονται σε άλλα τρόφιμα, υπάρχουν σε σημαντικές ποσότητες στο ασπράδι του αυγού.

Συνεπώς, η πρωτεΐνη του αυγού κατέχει εξέχοντα ρόλο στην ανάπτυξη των παιδιών έχοντας υπόψιν ότι οι πρωτεΐνες στην παιδική ηλικία είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη μυϊκού ιστού, τη δημιουργία νέων κυττάρων (και την ανάπλαση των κατεστραμμένων) αλλά και την παραγωγή πολύτιμων ουσιών για τον ανθρώπινο οργανισμό όπως είναι τα ένζυμα, οι ορμόνες και τα αντισώματα.

Επιπλέον, στον κρόκο του αυγού περιέχονται:

- Το απαραίτητο ω6 λιπαρό οξύ (που δεν μπορεί να συνθέσει ο οργανισμός μας) αραχιδονικό οξύ το οποίο είναι απαραίτητο θρεπτικό συστατικό κατά την εμβρυϊκή και τη βρεφική ηλικία, προκειμένου να δομηθεί ο νευρικός ιστός.

- Λεκιθίνη, ένα φωσφολιπίδιο που προάγει τις πνευματικές λειτουργίες.

- Χολίνη, μια βιταμίνη που ενδυναμώνει τη μνήμη και ενισχύει τη δυνατότητα συγκέντρωσης των παιδιών. Επίσης έρευνες έχουν δείξει ότι ακόμη νωρίτερα από την εμβρυϊκή ηλικία αν υπάρξει έλλειψη χολίνης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν έχουμε κανονική ανάπτυξη του εγκεφάλου του εμβρύου με συνέπεια το βρέφος να γεννιέται είτε με ατελή μνήμη, είτε με μειωμένη ικανότητα μνήμης.

- Λιποδιαλυτές βιταμίνες A, D,E, Κ. Ο κρόκος του αυγού είναι η δεύτερη πλούσια πηγή βιταμίνης D, ύστερα από ορισμένα ιχθυέλαια. Η βιταμίνη D είναι σημαντική για την ανάπτυξη των οστών και των δοντιών.

- Σίδηρος, φωσφόρος, κάλιο, θείο, χρώμιο. Ο σίδηρος ειδικά στα παιδιά βελτιώνει την πνευματική απόδοση και προλαμβάνει τις μαθησιακές δυσκολίες. Αν συνδυαστεί το αυγό με χυμό πορτοκάλι που περιέχει βιταμίνη C διευκολύνεται η απορρόφησή του σιδήρου.

- Χοληστερόλη. Περιέχονται 175 – 220mg χοληστερόλης οπότε χρειάζεται προσοχή στην κατανάλωση του κρόκου από παιδιά που έχουν υπερλιπιδαιμία

- Τελειώνοντας με τη θρεπτική αξία του αυγού, πρέπει να σημειωθεί ότι τόσο στον κρόκο όσο και ασπράδι περιέχονται οι υδατοδιαλυτές βιταμίνες Β συμπεριλαμβανόμενων της Β12 και του φολικού οξέος. Οι βιταμίνες αυτές είναι πολύτιμες για την ανάπτυξη του νευρικού συστήματος. Το αυγό είναι επίσης πλούσια πηγή στα ιχνοστοιχεία φωσφόρο, ψευδάργυρο, κάλιο.

Από ποια ηλικία μπορεί να παιδί να τρώει αυγό;

Αξιοσημείωτο είναι ότι όλα τα συστατικά του αυγού, ιδιαίτερα του κρόκου είναι εύπεπτα. Ο κρόκος του αυγού μπορεί να εισαχθεί στη διατροφή των βρεφών από τον 10ο μήνα ενώ το ασπράδι από τον 8ο μήνα. Γενικά επικρατεί η άποψη ότι όσο αργότερα ξεκινάει το αυγό τόσο αποφεύγονται οι πιθανές αλλεργικές αντιδράσεις, γεγονός όμως που δεν αποδεικνύεται.

Πόσα αυγά την εβδομάδα μπορεί να τρώει ένα παιδί;

Γενικά 3 έως 5 αυγά την εβδομάδα είναι λογική συχνότητα κατανάλωσης. Στα παχύσαρκα παιδιά μπορεί να αυξηθεί το λιπιδαιμικό προφίλ λόγω χοληστερίνης. Μπορεί να καταναλώνεται ελεύθερα το ασπράδι το οποίο είναι πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας που δεν περιέχει λίπη.

Συμπερασματικά, το αυγό είναι μια ένα μικρό αλλά πολύτιμο τρόφιμο. Μικρό σε θερμιδική αξία (70 – 80 θερμίδες/ αυγό) αλλά πολύτιμο για την υγεία των παιδιών χάρη στην πληρότητά του σε θρεπτικά συστατικά και το αίσθημα του κορεσμού που προκαλεί. Ας το βάλουμε στη διατροφή των παιδιών συστηματικά για να «χτίσουμε» παιδιά όλο υγεία.

medicalnews.gr

• 
  <p>Το αυγό αποτελεί εξαιρετική τροφή για την εμβρυϊκή, τη βρεφική και την παιδική ηλικία.</p>
  

• αυγό παιδί

• 0 σχόλια
• 1709 εμφανίσεις

vicky86

3 Ιανουαρίου, 201412 yr

👶 Τα «Τρομερά Δίχρονα» Και Η Μεγάλη Πρόκληση Της Αυτονόμησης 💛

👶 Τα «Τρομερά Δίχρονα» Και Η Μεγάλη Πρόκληση Της Αυτονόμησης 💛

από την Όλγα Μάντη, MSc εξελικτική & σχολική ψυχολόγο
🚶‍♂️ Από Την Απόλυτη Εξάρτηση Στην Πρώτη Ανεξαρτησία
Μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, το παιδί κατακτά σημαντικά ορόσημα ανάπτυξης:
• Μαθαίνει να περπατά 🚶‍♀️
• Αρχίζει να μιλά 🗣️
• Διεκδικεί επιλογές και προτιμήσεις
Αυτές οι νέες ικανότητες του δίνουν την αίσθηση ότι μπορεί να ελέγξει το περιβάλλον του.
Και κάπου εκεί ξεκινά η… “επανάσταση” 😄
😤 Τα «Τρομερά Δίχρονα» (Terrible Twos)
Γύρω στα δύο έτη, πολλά παιδιά περνούν τη φάση που είναι γνωστή ως «terrible twos».
Χαρακτηρίζεται από:
• Έντονο αρνητισμό («όχι» σε όλα) ❌
• Ξεσπάσματα θυμού 😡
• Επιμονή και πείσμα
• Ανάγκη για αυτονομία
Το «όχι» γίνεται το αγαπημένο τους εργαλείο.
Δεν είναι απλώς αντίδραση. Είναι τρόπος να δοκιμάσουν τα όριά τους και να καταλάβουν τον κόσμο γύρω τους.
⚖️ Δύο Αντικρουόμενες Ανάγκες
Σε αυτή τη φάση, το παιδί βιώνει μια εσωτερική σύγκρουση:
👉 Θέλει να είναι ανεξάρτητο
👉 Αλλά ταυτόχρονα έχει ανάγκη την ασφάλεια της μητέρας
Αυτό δημιουργεί δύο βασικές τάσεις:
• Να απομακρύνεται για να εξερευνήσει 🌍
• Να επιστρέφει για ασφάλεια και επιβεβαίωση 🤗
Αυτή η εναλλαγή είναι απολύτως φυσιολογική και απαραίτητη για την ανάπτυξή του.
🧠 Η Σημασία Της Εξατομίκευσης
Το παιδί αρχίζει να αναπτύσσει την προσωπικότητά του.
Δημιουργεί την αίσθηση του «εγώ».
Αυτό σημαίνει ότι:
• Θέλει να κάνει πράγματα μόνο του
• Διεκδικεί επιλογές
• Αντιδρά όταν περιορίζεται
Η διαδικασία αυτή ονομάζεται εξατομίκευση και είναι θεμέλιο για την αυτοεκτίμηση του παιδιού 💖
👨‍👩‍👧 Ο Ρόλος Των Γονέων
Οι γονείς παίζουν καθοριστικό ρόλο σε αυτή τη φάση.
Καλούνται να γίνουν:
• Σταθερό σημείο αναφοράς ⚓
• Πηγή ασφάλειας
• Υποστηρικτές της ανεξαρτησίας
Το παιδί χρειάζεται να ξέρει ότι:
👉 Μπορεί να απομακρυνθεί
👉 Αλλά υπάρχει πάντα ένα “ασφαλές λιμάνι” για να επιστρέψει
⚖️ Ισορροπία Μεταξύ Προστασίας Και Ελευθερίας
Αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο κομμάτι για τους γονείς.
Από τη μία:
• Θέλουν να προστατεύσουν το παιδί
Από την άλλη:
• Πρέπει να του επιτρέψουν να εξερευνήσει
Η ισορροπία αυτή επιτυγχάνεται όταν:
✔ Το παιδί νιώθει ασφάλεια
✔ Έχει ελευθερία κινήσεων
✔ Υπάρχουν σαφή όρια
💡 Tips Για Γονείς Στην Περίοδο 1-3 Ετών
✔ Διαχειριστείτε το «όχι» με ψυχραιμία
Μην το παίρνετε προσωπικά. Είναι μέρος της ανάπτυξης.
✔ Δώστε επιλογές
Αντί για «βάλε αυτό», πείτε «θέλεις το κόκκινο ή το μπλε;» 🎨
✔ Θέστε σταθερά όρια
Τα παιδιά χρειάζονται όρια για να νιώθουν ασφάλεια.
✔ Επιβραβεύστε την προσπάθεια
Ακόμα κι αν δεν τα καταφέρνει τέλεια 👏
✔ Μείνετε συναισθηματικά διαθέσιμοι
Το παιδί χρειάζεται την παρουσία σας, όχι την τελειότητα σας 💛
😰 Οι Δυσκολίες Των Γονέων
Η διαδικασία της αυτονόμησης δεν αφορά μόνο το παιδί.
Οι γονείς:
• Νιώθουν ότι “χάνουν” το μωρό τους
• Δυσκολεύονται να αποδεχτούν την ανεξαρτησία
• Μπορεί να βιώνουν άγχος ή ενοχές
Είναι απολύτως φυσιολογικό.
❤️ Η Συναισθηματική Διαθεσιμότητα Είναι Το Κλειδί
Το παιδί δεν χρειάζεται έναν τέλειο γονιό.
Χρειάζεται έναν παρόντα γονιό.
• Να ακούει
• Να αγκαλιάζει
• Να κατανοεί
Αυτό του δίνει τη δύναμη να εξερευνήσει τον κόσμο με αυτοπεποίθηση 🌍
❓ Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)
Είναι φυσιολογικό το παιδί να λέει συνέχεια «όχι»;
Ναι, είναι βασικό στάδιο ανάπτυξης.
Πρέπει να επιμένω ή να υποχωρώ;
Χρειάζεται ισορροπία μεταξύ ορίων και κατανόησης.
Πότε τελειώνει αυτή η φάση;
Σταδιακά μειώνεται μετά τα 3 έτη.
💖 Τελικές Σκέψεις
Η περίοδος από 1 έως 3 ετών είναι μια από τις πιο καθοριστικές φάσεις στη ζωή ενός παιδιού.
Είναι η στιγμή που αρχίζει να ανακαλύπτει τον εαυτό του, να δοκιμάζει τα όριά του και να χτίζει την προσωπικότητά του.
Μπορεί να είναι μια περίοδος γεμάτη προκλήσεις, εντάσεις και δοκιμασίες για τους γονείς, όμως ταυτόχρονα είναι και μια μοναδική ευκαιρία για βαθύτερη σύνδεση με το παιδί ❤️
Κάθε «όχι», κάθε ξέσπασμα και κάθε προσπάθεια ανεξαρτησίας δεν είναι τίποτα άλλο από βήματα προς την ανάπτυξη.
Το παιδί δεν προσπαθεί να σας δυσκολέψει, αλλά να κατανοήσει τον κόσμο γύρω του και τη θέση του μέσα σε αυτόν.
Με υπομονή, συνέπεια και αγάπη, οι γονείς μπορούν να στηρίξουν αυτή τη διαδικασία με τον πιο ουσιαστικό τρόπο.
Η παρουσία σας, η κατανόηση και η σταθερότητα που προσφέρετε είναι τα θεμέλια πάνω στα οποία θα χτιστεί η αυτοπεποίθηση και η συναισθηματική ασφάλεια του παιδιού 💛
Συμπερασματικά, η αυτονόμηση δεν είναι κάτι που πρέπει να φοβόμαστε, αλλά κάτι που πρέπει να ενθαρρύνουμε με σωστό τρόπο.
Γιατί μέσα από αυτή τη διαδικασία, το παιδί σας δεν απομακρύνεται από εσάς… αλλά μαθαίνει να στέκεται στα δικά του πόδια 👶✨
📊 Συνολικός αριθμός λέξεων: ~

• Πώς να κατανοήσετε και να διαχειριστείτε αυτή τη μοναδική αναπτυξιακή φάση
  
  «Περνάμε τους 12 πρώτους μήνες της ζωής των παιδιών μας μαθαίνοντας τους να περπατάνε και να μιλάνε, και τους επόμενους 12 λέγοντάς τους να κάτσουν κάτω και να βγάλουν το σκασμό!» 😄
  
  Η γνωστή αυτή φράση της Phyllis Diller περιγράφει με χιούμορ αλλά και μεγάλη αλήθεια μια από τις πιο απαιτητικές περιόδους της γονεϊκότητας.
  
  Η ηλικία από ενός έως τριών ετών αποτελεί μια περίοδο έντονων αλλαγών, τόσο για το παιδί όσο και για τους γονείς του 👶✨
  
  Το μικρό μωρό μεταμορφώνεται σε ένα νήπιο με άποψη, επιθυμίες και… έντονη προσωπικότητα!

• δίχρονα

• 0 σχόλια
• 3609 εμφανίσεις

vicky86

3 Ιανουαρίου, 201412 yr

Να κοιμηθώ μαζί σου;

Να κοιμηθώ μαζί σου;

Από την Άννα Ιωαννίδου, MSc Σχολική & Εξελικτική Ψυχολόγο

Η πρακτική ύπνου του να μοιράζεται ένα βρέφος ή ένα μικρό παιδί το ίδιο κρεβάτι (bed-sharing) ή το ίδιο δωμάτιο (co-sleeping) με τη μητέρα του είναι καταρχήν μια πρακτική που φαίνεται να διαφοροποιείται από χώρα σε χώρα και μια συνήθεια που αντιμετωπίζεται από ειδικούς και μη ειδικούς πολύ διαφορετικά.

Πριν από τη δεκαετία του ’80 στις χώρες του δυτικού κόσμου επικρατούσε η αντίληψη ότι το να κοιμάται το παιδί με τους γονείς του –ή συχνότερα, στο ίδιο κρεβάτι με τη μητέρα του- οδηγεί σε αρνητικά αποτελέσματα.
Οι γιατροί αποθάρρυναν τους γονείς να κοιμούνται με τα παιδιά τους, προκειμένου να μην τους δημιουργήσουν κακές συνήθειες, διαταραχές ύπνου, να μην τα κάνουν εξαρτημένα, καθώς και να μην βλάψουν το γάμο τους.
Μάλιστα, αναζητούσαν τρόπους να εξαλείψουν την ανάγκη τροφής των βρεφών κατά τη διάρκεια της νύχτας, ώστε να αποφευχθεί η όποια πιθανότητα να κοιμηθούν μαζί παιδιά και γονείς.

Ωστόσο, οι διαπολιτισμικές και ανθρωπολογικές μελέτες δείχνουν ότι το να κοιμούνται μητέρα και βρέφος μαζί έχει ως συνέπεια τον καλύτερο συγχρονισμό στο ρυθμό του ύπνου και ξύπνιου και των δύο.
Όταν μητέρα και βρέφος κοιμούνται μαζί, υπάρχει μεγαλύτερη ανταλλαγή αισθητηριακών ερεθισμάτων, όπως περισσότερη βλεμματική επαφή ή άγγιγμα.
Δεδομένης της σχετικής ανωριμότητας του βρέφους, μέσα από αυτήν την άμεση και συνεχή ανταλλαγή ερεθισμών με τη μητέρα, συστήματα, όπως το καρδιαγγειακό, το αναπνευστικό, το κεντρικό νευρικό και η ομοιόσταση ρυθμίζονται και σταθεροποιείται η λειτουργία τους.
Επιπλέον, τα βρέφη που κοιμούνται με τους γονείς τους έχουν λιγότερους ενύπνιους τρόμους, νυχτερινούς εφιάλτες και, γενικά, ο ύπνος τους είναι πιο ήσυχος και με λιγότερο κλάμα.
Το μοίρασμα κρεβατιού επιτρέπει την άμεση αντίδραση στα επεισόδια πείνας και αυξάνει τη συχνότητα του θηλασμού.
Δίνει στη μητέρα τη δυνατότητα να θηλάζει χωρίς να ξυπνάει εξ’ ολοκλήρου τη νύχτα, κάτι που ειδικά στις εργαζόμενες μητέρες φαίνεται να βοηθά στην παραγωγή γάλακτος, αλλά και τις δίνει την αίσθηση καλύτερης ποιότητας ύπνου.
Οι ανθρωπολόγοι επισημαίνουν ότι το μοίρασμα κρεβατιού, όταν γίνεται με ασφάλεια και κατ’ επιλογή, αυξάνει το θηλασμό, αλλά και συμβάλει στη βελτίωση των σχέσεων μέσα στην οικογένεια.
Ακόμη, μοιάζει το βρέφος να κοιμάται (ή να αξιολογείται πιο ευνοϊκά από τις μητέρες) για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Για κάποιους ανθρωπολόγους, μάλιστα, φαίνεται αυτή η πρακτική ύπνου να προστατεύει από το σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου (SIDS).
Επίσης, η συνεχής και υπεύθυνη φροντίδα φαίνεται να προωθεί την ανάπτυξη της εμπιστοσύνης και ασφάλειας στα μικρά παιδιά.
Η πρακτική αυτή συμβάλλει στην ενδυνάμωση του δεσμού μητέρας-βρέφους, καθώς η μητέρα φαίνεται να γίνεται περισσότερο συναισθηματικά ευαίσθητη στις ανάγκες του βρέφους και το βρέφος πιο σίγουρο και με αυτοπεποίθηση, καθώς μεγαλώνει.
Το να μοιράζεται μια μητέρα το κρεβάτι με το παιδί της θεωρείται από κάποιους ως μια συνεχής ψυχολογική ανατροφοδότηση και ότι ενδυναμώνει τη σχέση των δύο.

Στον αντίποδα, για πολλούς ειδικούς, καθώς το βρέφος μεγαλώνει, ωριμάζει σωματικά, αναπτύσσεται γνωστικά και γλωσσικά και αποκτά μια αυξανόμενη ικανότητα για αυτονομία και μια αίσθηση εαυτού ως ξεχωριστή οντότητα.
Το να κοιμάται μόνο του φαίνεται να διευκολύνει την ανάπτυξη αυτών των σημαντικών ικανοτήτων.
Αντίθετα, το μοίρασμα κρεβατιού δυσχεραίνει την ανάπτυξη της αυτονομίας και της ανεξαρτησίας και παγιώνει μια υπερβολική και μη υγιή εξάρτηση από τη μητέρα.
Η φυσιολογική διαδικασία της ανάπτυξης της σεξουαλικής ταυτότητας μπορεί να διαταραχθεί, καθώς το παιδί υπερδιεγείρεται από τη νυχτερινή επαφή με το σώμα των γονέων του.
Το παιδί χρειάζεται να αφεθεί σταδιακά στη διάρκεια της παιδικής και εφηβικής ηλικίας να κατανοήσει τη σεξουαλικότητά του, η οποία συμπορεύεται με τη σωματική και ψυχολογική του ωρίμανση.
Επίσης, η ερωτική και σεξουαλική εγγύτητα των γονέων φαίνεται να δέχεται σημαντικό πλήγμα.
Το βρέφος μπορεί να λειτουργήσει ακόμα και σαν ένας ανταγωνιστής για το ενδιαφέρον, την τρυφερότητα και την προσοχή ανάμεσα στους δύο ερωτικούς συντρόφους.
Τέλος, υποστηρίζεται ότι το μοίρασμα κρεβατιού μπορεί να είναι επικίνδυνο για τη φυσική ασφάλεια του παιδιού, καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος καταπλακώματος, πνιγμού ή ασφυξίας, αλλά και για την υγεία του, στις περιπτώσεις που οι γονείς κάνουν χρήση ουσιών ή αλκοόλ και φαρμάκων.

Ωστόσο, είναι πολύ σημαντικό να επισημάνουμε ότι το πού κοιμούνται τα παιδιά δεν είναι μια επιφανειακή πρακτική φροντίδας, αλλά ένα πολυδιάστατο φαινόμενο που επηρεάζεται από ποικίλους παράγοντες, όπως οι πολιτισμικές αξίες και παραδόσεις, οι αντιλήψεις αναφορικά με τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού (οι στόχοι ανατροφής), αλλά και ο τρόπος με τον οποίο «βλέπουν» οι γονείς τον ερχομό ενός παιδιού.
Για το λόγο αυτό, είναι σημαντικό να λαμβάνουμε υπόψη την κουλτούρα μέσα στην οποία ζει μια οικογένεια.
Οι γονείς δεν πρέπει να επικρίνονται για τις αποφάσεις τους.
Είναι σημαντικό να γίνεται σεβαστή η όποια πρακτική που ακολουθούν.
Επίσης, οι γονείς χρειάζεται να λαμβάνουν υπόψη τους κινδύνους που μπορεί να υπάρχουν σε αυτήν την πρακτική και να εξασφαλίζουν τις απαραίτητες ασφαλείς συνθήκες.
Κλείνοντας, είναι σημαντικό να λαμβάνεται υπόψη το πώς νιώθει ένας γονιός που κοιμάται με το παιδί του και το ποιοι λόγοι τον ωθούν να το κάνει.
Συμπερασματικά, δεν θα μπορούσε να υποστηριχθεί εκ των προτέρων ότι είναι καλό ή κακό το να μοιράζεται το κρεβάτι του ένας γονιός με το παιδί του, χωρίς πρωτίστως να κατανοηθεί σε βάθος το ειδικό και γενικότερο πλαίσιο εντός του οποίου μια οικογένεια έχει επιλέξει αυτήν την πρακτική.

Στο παρόν άρθρο αντλήθηκαν δεδομένα από την ερευνητική πιλοτική εργασία των Ιωαννίδου Άννας, Μάντη Όλγας και Κούτσικου Βασιλικής, στα πλαίσια της μεταπτυχιακής τους εκπαίδευσης στη Σχολική & Εξελικτική Ψυχολογία.

http://enarthro.blogspot.gr/

• 
  

• παιδί ύπνος

• 0 σχόλια
• 1171 εμφανίσεις

vicky86

2 Ιανουαρίου, 201412 yr

Ασπίδα προστασίας κατά των αλλεργιών και του άσθματος η συνύπαρξη με το σκύλο σε νεαρή ηλικία!

Ασπίδα προστασίας κατά των αλλεργιών και του άσθματος η συνύπαρξη με το σκύλο σε νεαρή ηλικία!

...«ασπίδα προστασίας» κατά των αλλεργιών και του άσθματος στο μέλλον μεταβάλλοντας τα ανθρώπινα εντερικά βακτήρια. Αυτό προκύπτει, τουλάχιστο, σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη.
Σύμφωνα με τη μελέτη, η σκόνη αυτή φαίνεται πως περιέχει βακτήρια τα οποία, όταν εμφανίζονται στα έντερα ενός ζώου, επηρεάζουν την παραγωγή κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος στο αναπνευστικό σύστημα ζώου.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει πως η έκθεση σε κατοικίδια, ειδικά σε σκύλους, από τα πρώτα χρόνια ζωής ενός ανθρώπου ενδέχεται να αποτρέψουν την εμφάνιση αλλεργιών.
Άλλες εργασίες απέδειξαν πως βακτήρια στο έντερο δρουν κατά των αλλεργιών και του άσθματος.
Η νέα αυτή μελέτη προσθέτει επιπλέον στοιχεία στη γενικότερη σχετική έρευνα αφού συνδέει όλες τις προαναφερθείσες απόψεις, δείχνοντας ουσιαστικά πως η σκόνη που προέρχεται από τον σκύλο επηρεάζει τον πληθυσμό των μικροβίων του εντέρου.

Στην εν λόγω μελέτη η Susan Lynch (καθηγήτρια φαρμακευτικής στις Η.Π.Α.) και οι συνάδελφοί της εξέθεσαν ποντίκια σε σκόνη προερχόμενη από ένα σπίτι με σκύλο.
Κατόπιν, εξέτασαν την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος των ποντικιών σε αλλεργιογόνα κατσαρίδων και ωαλβουμίνη (συστατικό του ασπραδιού του αυγού), δύο ουσίες που συνήθως προκαλούν συμπτώματα άσθματος.
Αυτό που ανακάλυψαν ήταν πως τα εν λόγω ποντίκια είχαν λιγότερα κύτταρα στην αναπνευστική τους οδό τα οποία αποκρίνονταν σε αλλεργιογόνα, σε σύγκριση με άλλα ποντίκια.

Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν σε έντυπο της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστημών.
«Φαίνεται πως ένα μωρό που μεγαλώνει σε σπίτι με σκύλο - ή γάτα, σε μικρότερο βαθμό - έχει λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσει αλλεργίες ή άσθμα στο μέλλον » ανέφερε η κ. Lynch.

Όπως πρόσθεσε, επίσης, τα ευρήματα συμφωνούν με τη θεωρία πως η μη έκθεση σε ωφέλιμα μικρόβια συνδέεται με την ανάπτυξη αυτοάνοσων ασθενειών και άσθματος στις χώρες του δυτικό κόσμου.
Πλέον, το επόμενο βήμα αφορά την κατανόηση της ακριβούς δράσης των μικροβίων στο έντερο και το πώς επηρεάζουν την ανοσολογική απόκριση στο αναπνευστικό σύστημα του οργανισμού.

Τελικά, η κατανόηση της προαναφερθείσας διαδικασίας θα μπορέσει να μας οδηγήσει τακτικές πρόληψης ή θεραπείες του άσθματος, βασισμένες στη συμβολή των κατάλληλων μικροβίων.

http://petfriends.gr/

• H έκθεση στη «σκυλίσια σκόνη» - τις ξηρές νιφάδες δέρματος που ελευθερώνονται από το δέρμα των τετράποδων φίλων μας - ενδέχεται να αποτελούν
  

• αλλεργία
• άσθμα
• παιδί

• 0 σχόλια
• 962 εμφανίσεις

vicky86

2 Ιανουαρίου, 201412 yr

Ο εγκέφαλος των κοριτσιών ωριμάζει πιο γρήγορα

Ο εγκέφαλος των κοριτσιών ωριμάζει πιο γρήγορα

Θα έχετε ακούσει ότι τα κορίτσια μεγαλώνουν και ωριμάζουν πιο γρήγορα από τα αγόρια.

Τώρα έρχεται και η επιστημονική επιβεβαίωση!

Σύμφωνα με μια μελέτη επιστημόνων από το πανεπιστήμιο του Νιουκάσλ, ο εγκέφαλος των κοριτσιών φαίνεται ότι ωριμάζει πιο γρήγορα από των αγοριών, κάτι που μπορούσε να εξηγήσει γιατί τα κορίτσια που βρίσκονται στην εφηβεία δείχνουν πάντα πιο μεγάλα από τα συνομίληκά τους αγόρια και συμπεριφέρονται πιο ώριμα από αυτά.

Καθώς μεγαλώνει ο άνθρωπος, αναφέρει σε δημοσίευμά της η βρετανική εφημερίδα Daily Mail, οι περιττές συνδέσεις μεταξύ των κυττάρων «κλαδεύονται», αφήνοντας μια πιο σύγχρονη και αποτελεσματική μηχανή επεξεργασίας (εγκέφαλος).

Οι ερευνητές με τη βοήθεια μαγνητικών τομογραφιών μελέτησαν τους εγκεφάλους 121 ανθρώπων ηλικίας από 4 έως 40 ετών. Παρατήρησαν ότι η διαδικασία «κλαδέματος» ξεκινούσε στην ηλικία των 10 για τα κορίτσια, ενώ στα αγόρια αργούσε… δέκα χρόνια ακόμη και άρχιζε περίπου στην ηλικία των 20 ετών!

Εξηγώντας τη διαδικασία εξορθολογισμού του εγκεφάλου, ο Dr Marcus Kaiser ανέφερε: «Αυτό αποτελεί μέρος της φυσιολογικής διαδικασίας της μάθησης. Ο εγκέφαλος στο σύνολό του εξακολουθεί να επεκτείνεται, αλλά χάνει συνδέσεις. Είναι σα να βρίσκεται κανείς σε ένα πάρτι, όπου όλοι γύρω του μιλούν, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να συγκεντρωθεί. Αν όμως κάποιες από τις φωνές “εξαφανιστούν”, είναι πιο εύκολο να ακούσει. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τον εγκέφαλο. Αν κάποιες συνδέσεις εκλείψουν, είναι πιο εύκολο να “κάνει τη δουλειά του”».

Τα αποτελέσματα της μελέτης δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Cerebral Cortex.

newsbeast.gr

• 
  <p>Τα κορίτσια σκέφτονται ορθολογικά από τα 10 και τα αγόρια στα… 20!</p>
  

• εγκέφαλος
• κοριτσι

• 0 σχόλια
• 1144 εμφανίσεις

vicky86

2 Ιανουαρίου, 201412 yr