Άρθρα

Η αξία του αυγού στη διατροφή των παιδιών

Η αξία του αυγού στη διατροφή των παιδιών

Συγκεκριμένα, η πρωτεΐνη του εμφανίζει την υψηλότερη βιολογική αξία σε σχέση με όλες τις μεμονωμένες πηγές πρωτεΐνης.

Όλα τα απαραίτητα αμινοξέα, δηλαδή όσα δεν μπορούν να συντεθούν από το ανθρώπινο σώμα, περιέχονται στο ασπράδι του αυγού.

Ακόμα και αμινοξέα όπως η μεθειονίνη, η τρυπτοφάνη και η αργινίνη που δύσκολα εντοπίζονται σε άλλα τρόφιμα, υπάρχουν σε σημαντικές ποσότητες στο ασπράδι του αυγού.

Συνεπώς, η πρωτεΐνη του αυγού κατέχει εξέχοντα ρόλο στην ανάπτυξη των παιδιών έχοντας υπόψιν ότι οι πρωτεΐνες στην παιδική ηλικία είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη μυϊκού ιστού, τη δημιουργία νέων κυττάρων (και την ανάπλαση των κατεστραμμένων) αλλά και την παραγωγή πολύτιμων ουσιών για τον ανθρώπινο οργανισμό όπως είναι τα ένζυμα, οι ορμόνες και τα αντισώματα.

Επιπλέον, στον κρόκο του αυγού περιέχονται:

- Το απαραίτητο ω6 λιπαρό οξύ (που δεν μπορεί να συνθέσει ο οργανισμός μας) αραχιδονικό οξύ το οποίο είναι απαραίτητο θρεπτικό συστατικό κατά την εμβρυϊκή και τη βρεφική ηλικία, προκειμένου να δομηθεί ο νευρικός ιστός.

- Λεκιθίνη, ένα φωσφολιπίδιο που προάγει τις πνευματικές λειτουργίες.

- Χολίνη, μια βιταμίνη που ενδυναμώνει τη μνήμη και ενισχύει τη δυνατότητα συγκέντρωσης των παιδιών. Επίσης έρευνες έχουν δείξει ότι ακόμη νωρίτερα από την εμβρυϊκή ηλικία αν υπάρξει έλλειψη χολίνης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν έχουμε κανονική ανάπτυξη του εγκεφάλου του εμβρύου με συνέπεια το βρέφος να γεννιέται είτε με ατελή μνήμη, είτε με μειωμένη ικανότητα μνήμης.

- Λιποδιαλυτές βιταμίνες A, D,E, Κ. Ο κρόκος του αυγού είναι η δεύτερη πλούσια πηγή βιταμίνης D, ύστερα από ορισμένα ιχθυέλαια. Η βιταμίνη D είναι σημαντική για την ανάπτυξη των οστών και των δοντιών.

- Σίδηρος, φωσφόρος, κάλιο, θείο, χρώμιο. Ο σίδηρος ειδικά στα παιδιά βελτιώνει την πνευματική απόδοση και προλαμβάνει τις μαθησιακές δυσκολίες. Αν συνδυαστεί το αυγό με χυμό πορτοκάλι που περιέχει βιταμίνη C διευκολύνεται η απορρόφησή του σιδήρου.

- Χοληστερόλη. Περιέχονται 175 – 220mg χοληστερόλης οπότε χρειάζεται προσοχή στην κατανάλωση του κρόκου από παιδιά που έχουν υπερλιπιδαιμία

- Τελειώνοντας με τη θρεπτική αξία του αυγού, πρέπει να σημειωθεί ότι τόσο στον κρόκο όσο και ασπράδι περιέχονται οι υδατοδιαλυτές βιταμίνες Β συμπεριλαμβανόμενων της Β12 και του φολικού οξέος. Οι βιταμίνες αυτές είναι πολύτιμες για την ανάπτυξη του νευρικού συστήματος. Το αυγό είναι επίσης πλούσια πηγή στα ιχνοστοιχεία φωσφόρο, ψευδάργυρο, κάλιο.

Από ποια ηλικία μπορεί να παιδί να τρώει αυγό;

Αξιοσημείωτο είναι ότι όλα τα συστατικά του αυγού, ιδιαίτερα του κρόκου είναι εύπεπτα. Ο κρόκος του αυγού μπορεί να εισαχθεί στη διατροφή των βρεφών από τον 10ο μήνα ενώ το ασπράδι από τον 8ο μήνα. Γενικά επικρατεί η άποψη ότι όσο αργότερα ξεκινάει το αυγό τόσο αποφεύγονται οι πιθανές αλλεργικές αντιδράσεις, γεγονός όμως που δεν αποδεικνύεται.

Πόσα αυγά την εβδομάδα μπορεί να τρώει ένα παιδί;

Γενικά 3 έως 5 αυγά την εβδομάδα είναι λογική συχνότητα κατανάλωσης. Στα παχύσαρκα παιδιά μπορεί να αυξηθεί το λιπιδαιμικό προφίλ λόγω χοληστερίνης. Μπορεί να καταναλώνεται ελεύθερα το ασπράδι το οποίο είναι πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας που δεν περιέχει λίπη.

Συμπερασματικά, το αυγό είναι μια ένα μικρό αλλά πολύτιμο τρόφιμο. Μικρό σε θερμιδική αξία (70 – 80 θερμίδες/ αυγό) αλλά πολύτιμο για την υγεία των παιδιών χάρη στην πληρότητά του σε θρεπτικά συστατικά και το αίσθημα του κορεσμού που προκαλεί. Ας το βάλουμε στη διατροφή των παιδιών συστηματικά για να «χτίσουμε» παιδιά όλο υγεία.

medicalnews.gr

• 
  <p>Το αυγό αποτελεί εξαιρετική τροφή για την εμβρυϊκή, τη βρεφική και την παιδική ηλικία.</p>
  

• αυγό παιδί

• 0 σχόλια
• 1751 εμφανίσεις

vicky86

3 Ιανουαρίου, 201412 yr

👶 Τα «Τρομερά Δίχρονα» Και Η Μεγάλη Πρόκληση Της Αυτονόμησης

👶 Τα «Τρομερά Δίχρονα» Και Η Μεγάλη Πρόκληση Της Αυτονόμησης

Και κάπου εδώ εμφανίζεται μια φράση που ακούν συχνά οι γονείς: «Τρομερά δίχρονα».
Ξαφνικά, ένα παιδί που μέχρι πρόσφατα συνεργαζόταν μπορεί να λέει συνεχώς «όχι», να θυμώνει όταν δεν γίνεται αυτό που θέλει,
να ξεσπά σε κλάματα και να δυσκολεύεται πολύ να δεχτεί ένα όριο.
Όμως τα «τρομερά δίχρονα» δεν σημαίνουν ότι το παιδί έγινε ξαφνικά δύσκολο ή κακό.
Συνήθως σημαίνουν κάτι πολύ πιο σημαντικό: το παιδί μεγαλώνει και προσπαθεί να γίνει πιο αυτόνομο.
🌱 Τι Συμβαίνει Στα Δύο Χρόνια;
Στην ηλικία αυτή το παιδί βρίσκεται σε μια περίοδο έντονης ανάπτυξης.
Θέλει να κάνει πράγματα μόνο του, αλλά οι ικανότητές του δεν έχουν ακόμη αναπτυχθεί αρκετά ώστε να μπορεί πάντα να τα καταφέρει.
Μπορεί να θέλει να φορέσει μόνο του τα παπούτσια του, αλλά να μην μπορεί να τα βάλει σωστά.
Μπορεί να θέλει να αποφασίσει τι θα φάει, αλλά να μην μπορεί να καταλάβει γιατί δεν μπορεί να φάει μόνο γλυκό.
Μπορεί να θέλει να ανοίξει ένα συρτάρι, να ανέβει κάπου ή να πάρει ένα αντικείμενο, αλλά να συναντήσει ένα «όχι» από τον γονέα.
Αυτή η σύγκρουση ανάμεσα στο «θέλω να το κάνω μόνος μου» και στο «δεν μπορώ ακόμη» μπορεί να προκαλέσει έντονη απογοήτευση.
🧠 Η Αυτονομία Είναι Σημαντικό Αναπτυξιακό Βήμα
Η ανάγκη για ανεξαρτησία δεν είναι καπρίτσιο.
Είναι μέρος της φυσιολογικής ανάπτυξης.
Το παιδί αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι είναι ένα ξεχωριστό άτομο με δικές του επιθυμίες, προτιμήσεις και αποφάσεις.
Γι' αυτό μπορεί να ακούτε συχνά:
«Εγώ!»
«Μόνο μου!»
«Όχι!»
Αυτές οι φράσεις μπορεί να κουράζουν έναν γονέα όταν επαναλαμβάνονται δεκάδες φορές μέσα στην ημέρα.
Ταυτόχρονα όμως δείχνουν ότι το παιδί προσπαθεί να αποκτήσει έλεγχο και ανεξαρτησία.
❌ Γιατί Λέει Τόσο Συχνά «Όχι»;
Το «όχι» είναι ένας από τους πιο απλούς τρόπους με τους οποίους ένα μικρό παιδί μπορεί να εκφράσει την ανεξαρτησία του.
Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι διαφωνεί πραγματικά με όλα.
Μπορεί να λέει «όχι» επειδή:
θέλει να αποφασίσει μόνο του,
δεν θέλει να σταματήσει ένα παιχνίδι,
δυσκολεύεται με μια αλλαγή,
είναι κουρασμένο,
πεινάει,
έχει υπερβολικά πολλά ερεθίσματα,
δεν μπορεί ακόμη να εκφράσει με λόγια αυτό που αισθάνεται.
Ένα δίχρονο παιδί μπορεί να έχει πολύ έντονα συναισθήματα, αλλά περιορισμένη ικανότητα να τα διαχειριστεί.
Αυτό είναι ένα από τα βασικά σημεία που χρειάζεται να θυμούνται οι γονείς.
😤 Τα Ξεσπάσματα Είναι Συχνά
Τα tantrums, δηλαδή τα έντονα ξεσπάσματα θυμού ή απογοήτευσης, είναι συνηθισμένα στην προσχολική ηλικία.
Το παιδί μπορεί να κλάψει, να φωνάξει, να πέσει στο πάτωμα ή να αρνηθεί να συνεργαστεί.
Για έναν ενήλικα μπορεί να φαίνεται υπερβολική αντίδραση.
Για ένα μικρό παιδί όμως η απογοήτευση μπορεί πραγματικά να είναι τεράστια.
Δεν διαθέτει ακόμη όλες τις δεξιότητες που χρειάζεται για να σταματήσει, να σκεφτεί και να πει:
«Είμαι θυμωμένος επειδή μου πήρες το παιχνίδι».
Γι' αυτό πολλές φορές το συναίσθημα εκφράζεται πρώτα με τη συμπεριφορά.
❤️ Δεν Χρειάζεται Να «Νικήσετε» Το Παιδί
Όταν το παιδί βρίσκεται σε έντονο ξέσπασμα, ο στόχος δεν είναι να κερδίσει κάποιος μια μάχη.
Ο στόχος είναι να παραμείνει ασφαλές, να νιώσει ότι ο γονέας είναι σταθερός και να βοηθηθεί σταδιακά να ηρεμήσει.
Οι πολλές εξηγήσεις εκείνη τη στιγμή συνήθως δεν βοηθούν.
Ένα παιδί που κλαίει έντονα δυσκολεύεται να επεξεργαστεί πολλά λόγια.
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε λίγες και απλές φράσεις:
«Ξέρω ότι θύμωσες.»
«Ήθελες να το πάρεις.»
«Δεν μπορώ να σε αφήσω να χτυπήσεις.»
«Είμαι εδώ και θα σε βοηθήσω να ηρεμήσεις.»
Έτσι αναγνωρίζετε το συναίσθημα χωρίς να καταργείτε το όριο.
🛑 Όρια Με Ηρεμία Και Συνέπεια
Η ανάγκη για αυτονομία δεν σημαίνει ότι το παιδί δεν χρειάζεται όρια.
Ακριβώς το αντίθετο.
Τα μικρά παιδιά χρειάζονται σταθερά και κατανοητά όρια, επειδή ακόμη μαθαίνουν πώς λειτουργεί ο κόσμος.
Το όριο μπορεί να είναι σύντομο:
Δεν χρειάζεται κάθε φορά να ακολουθεί μια μεγάλη διάλεξη.
Η συνέπεια έχει μεγαλύτερη σημασία από τις ατελείωτες εξηγήσεις.
🤝 Δώστε Επιλογές Όπου Μπορείτε
Ένας απλός τρόπος να ενισχύσετε την αυτονομία είναι να δίνετε στο παιδί μικρές επιλογές.
Για παράδειγμα:
«Θέλεις την μπλε ή την κίτρινη μπλούζα;»
«Θέλεις να πλένουμε πρώτα τα χέρια ή να βάλουμε πρώτα τις πιτζάμες;»
«Θέλεις να μαζέψουμε πρώτα τα αυτοκινητάκια ή τα τουβλάκια;»
Το παιδί αισθάνεται ότι έχει λόγο σε κάτι που αφορά την καθημερινότητά του.
Ταυτόχρονα, ο γονέας εξακολουθεί να κρατά τα βασικά όρια.
🧸 Αφήστε Το Παιδί Να Κάνει Πράγματα Μόνο Του
Μερικές φορές οι γονείς βιάζονται να βοηθήσουν επειδή μπορούν να κάνουν κάτι πιο γρήγορα.
Όμως η αυτονομία χρειάζεται ευκαιρίες για εξάσκηση.
Αφήστε το παιδί, ανάλογα με την ηλικία και τις ικανότητές του:
να προσπαθεί να ντυθεί,
να μαζεύει τα παιχνίδια του,
να τρώει μόνο του,
να μεταφέρει ένα ελαφρύ αντικείμενο,
να επιλέγει ανάμεσα σε δύο ρούχα,
να βοηθά σε απλές δουλειές του σπιτιού.
Μπορεί να μην το κάνει τέλεια.
Αυτό δεν είναι το ζητούμενο.
Το σημαντικό είναι ότι προσπαθεί.
⏰ Η Ρουτίνα Μπορεί Να Κάνει Τη Ζωή Ευκολότερη
Τα δίχρονα συχνά δυσκολεύονται με τις απότομες αλλαγές.
Για παράδειγμα, το «κλείσε τώρα την τηλεόραση» μπορεί να προκαλέσει έντονη αντίδραση.
Μια μικρή προειδοποίηση μπορεί να βοηθήσει:
«Σε πέντε λεπτά θα κλείσουμε και θα πάμε για μπάνιο.»
Στη συνέχεια:
«Άλλο ένα λεπτό και μετά κλείνουμε.»
Η σταθερή καθημερινή ρουτίνα μπορεί επίσης να βοηθήσει το παιδί να ξέρει τι πρόκειται να ακολουθήσει.
Ύπνος, γεύματα, παιχνίδι και δραστηριότητες σε σχετικά σταθερό πλαίσιο δημιουργούν ένα αίσθημα προβλεψιμότητας.
😴 Μην Υποτιμάτε Την Κούραση Και Την Πείνα
Ένα παιδί που είναι κουρασμένο ή πεινασμένο μπορεί να δυσκολεύεται πολύ περισσότερο να διαχειριστεί τα συναισθήματά του.
Έτσι, ένα μικρό πρόβλημα μπορεί να γίνει τεράστιο.
Το παιδί μπορεί να κλαίει επειδή δεν του δώσατε ένα συγκεκριμένο ποτήρι, ενώ στην πραγματικότητα είναι εξαντλημένο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ικανοποιούμε κάθε απαίτηση.
Σημαίνει ότι προσπαθούμε να καταλάβουμε τι μπορεί να βρίσκεται πίσω από τη συμπεριφορά.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Η ανάγκη του παιδιού να κάνει πράγματα μόνο του είναι σημαντικό κομμάτι της ανάπτυξης της ανεξαρτησίας του.
🔦 Τα ξεσπάσματα είναι συχνά στην προσχολική ηλικία και σταδιακά τα περισσότερα παιδιά αποκτούν καλύτερο έλεγχο των συναισθημάτων τους.
🔦 Ένα παιδί μπορεί να καταλαβαίνει περισσότερα από όσα μπορεί ακόμη να εκφράσει με λόγια.
🔦 Οι μικρές επιλογές μέσα στην καθημερινότητα μπορούν να δώσουν στο παιδί αίσθηση ελέγχου χωρίς να καταργούν τα βασικά όρια.
🔦 Η πείνα, η κούραση και οι αλλαγές στη ρουτίνα μπορούν να κάνουν ένα παιδί πιο ευερέθιστο και να αυξήσουν τα ξεσπάσματα.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Τα τρομερά δίχρονα σημαίνουν ότι το παιδί είναι κακομαθημένο».
✔ Αλήθεια: Η έντονη αντίδραση, το «όχι» και η ανάγκη για ανεξαρτησία είναι συχνά μέρος της φυσιολογικής ανάπτυξης.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί κάνει ξέσπασμα, πρέπει να του κάνω το χατίρι για να σταματήσει».
✔ Αλήθεια: Μπορείτε να αναγνωρίσετε το συναίσθημά του χωρίς να αλλάξετε ένα σημαντικό όριο.
❌ Μύθος: «Ένα δίχρονο πρέπει να μπορεί να ελέγχει πάντα τον θυμό του».
✔ Αλήθεια: Η αυτορύθμιση αναπτύσσεται σταδιακά. Το παιδί χρειάζεται χρόνο και τη βοήθεια των ενηλίκων για να μάθει να διαχειρίζεται τα έντονα συναισθήματα.
❌ Μύθος: «Το να αφήνω το παιδί να κάνει πράγματα μόνο του σημαίνει ότι δεν βάζω όρια».
✔ Αλήθεια: Η αυτονομία και τα όρια μπορούν να συνυπάρχουν. Το παιδί μπορεί να έχει επιλογές μέσα σε ένα ασφαλές πλαίσιο.
❌ Μύθος: «Όσο περισσότερο μιλάω στο παιδί την ώρα του ξεσπάσματος, τόσο πιο γρήγορα θα ηρεμήσει».
✔ Αλήθεια: Όταν το παιδί είναι πολύ αναστατωμένο, οι σύντομες και ήρεμες φράσεις είναι συνήθως πιο βοηθητικές από τις πολλές εξηγήσεις.
❌ Μύθος: «Αν το αγνοήσω εντελώς, θα μάθει να μην κάνει ξεσπάσματα».
✔ Αλήθεια: Το παιδί χρειάζεται όρια και καθοδήγηση, όχι αδιαφορία. Ο γονέας μπορεί να παραμείνει ήρεμος και διαθέσιμος χωρίς να ενισχύει μια μη ασφαλή συμπεριφορά.
❓ Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Είναι φυσιολογικό το δίχρονο παιδί μου να λέει συνέχεια «όχι»;
Ναι. Το «όχι» μπορεί να είναι ένας τρόπος με τον οποίο το παιδί εκφράζει την ανεξαρτησία του.
❓ Πρέπει να τιμωρώ το παιδί όταν κάνει μεγάλο ξέσπασμα;
Η τιμωρία δεν είναι ο μόνος τρόπος για να μάθει ένα παιδί να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του. Χρειάζεται σταθερά όρια, ήρεμη καθοδήγηση και συνέπεια.
❓ Τι να κάνω όταν το παιδί πέφτει στο πάτωμα και κλαίει;
Μείνετε ήρεμοι, βεβαιωθείτε ότι είναι ασφαλές και χρησιμοποιήστε λίγες απλές λέξεις. Αν χρειάζεται, απομακρύνετε αντικείμενα που μπορεί να το τραυματίσουν.
❓ Να του δίνω επιλογές ή θα συνηθίσει να κάνει πάντα αυτό που θέλει;
Οι μικρές επιλογές δεν σημαίνουν ότι το παιδί αποφασίζει για όλα. Του δίνουν περιορισμένο έλεγχο μέσα σε ένα πλαίσιο που εξακολουθεί να καθορίζει ο γονέας.
❓ Πότε ένα ξέσπασμα χρειάζεται περισσότερη προσοχή;
Αν η συμπεριφορά είναι πολύ έντονη, συχνή ή επιθετική, προκαλεί τραυματισμούς, επηρεάζει σημαντικά την καθημερινότητα ή σας ανησυχεί, συζητήστε το με τον παιδίατρο.
🌿 Μικρές Συνήθειες Που Βοηθούν
Δώστε δύο επιλογές αντί για πολλές.
Το παιδί μπορεί να επιλέξει χωρίς να μπερδεύεται.
Προειδοποιήστε πριν από μια αλλαγή.
Ένα «σε λίγο θα φύγουμε» βοηθά το παιδί να προετοιμαστεί.
Κρατήστε τα σημαντικά όρια σταθερά.
Μην αλλάζετε έναν κανόνα μόνο και μόνο για να σταματήσει ένα ξέσπασμα.
Αφήστε χρόνο για αυτονομία.
Όταν γίνεται, μην κάνετε αμέσως κάτι για το παιδί που μπορεί να προσπαθήσει να κάνει μόνο του.
Μείνετε κοντά όταν δυσκολεύεται.
Δεν χρειάζεται να λύσετε αμέσως το πρόβλημα. Μπορείτε απλώς να το βοηθήσετε να περάσει τη δύσκολη στιγμή.
Μην παίρνετε προσωπικά κάθε «όχι».
Το παιδί δεν προσπαθεί απαραίτητα να σας προκαλέσει. Συχνά προσπαθεί να ανακαλύψει τα όρια της ανεξαρτησίας του.
📝 Βασικά Σημεία Που Πρέπει Να Θυμάστε
Τα «τρομερά δίχρονα» είναι ένας δημοφιλής όρος για μια περίοδο έντονης αυτονομίας και συναισθηματικών αντιδράσεων.
Το «όχι» είναι συχνά ένας τρόπος έκφρασης ανεξαρτησίας.
Τα ξεσπάσματα δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι το παιδί είναι κακομαθημένο.
Τα παιδιά χρειάζονται όρια αλλά και επιλογές.
Η αυτονομία χτίζεται όταν το παιδί έχει ευκαιρίες να κάνει πράγματα μόνο του.
Η πείνα, η κούραση και οι αλλαγές στη ρουτίνα μπορούν να δυσκολέψουν τη συμπεριφορά.
Κατά τη διάρκεια ενός ξεσπάσματος, η ηρεμία και οι σύντομες φράσεις είναι συχνά πιο χρήσιμες από τις πολλές εξηγήσεις.
Ο στόχος δεν είναι να εξαφανίσουμε όλα τα δύσκολα συναισθήματα, αλλά να βοηθήσουμε το παιδί να μάθει σταδιακά να τα διαχειρίζεται.
🌈 Από Τα «Τρομερά Δίχρονα» Στην Αυτοπεποίθηση
Τα δύο χρόνια μπορεί να είναι απαιτητικά για ολόκληρη την οικογένεια.
Υπάρχουν ημέρες με πολλά «όχι», κλάματα, διαφωνίες και δοκιμές των ορίων.
Υπάρχουν όμως και στιγμές που το παιδί κάνει κάτι μόνο του για πρώτη φορά και κοιτάζει τον γονέα γεμάτο περηφάνια.
Αυτές οι μικρές στιγμές είναι η ουσία της αυτονομίας.
Το παιδί δεν χρειάζεται έναν γονέα που θα αποφεύγει κάθε απογοήτευση. Χρειάζεται έναν γονέα που θα του δίνει ασφάλεια, σταθερά όρια, χώρο για προσπάθεια και την ευκαιρία να μάθει.
Κάθε φορά που του επιτρέπετε να προσπαθήσει, κάθε φορά που αναγνωρίζετε το συναίσθημά του χωρίς να υποχωρείτε σε ένα σημαντικό όριο και κάθε φορά που το βοηθάτε να ηρεμήσει, του δίνετε ένα σημαντικό μάθημα:
«Μπορώ να τα καταφέρω. Μπορώ να θυμώσω. Μπορώ να απογοητευτώ. Και μπορώ να ξαναβρώ την ηρεμία μου.»
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Ποιο είναι το πιο χαρακτηριστικό «όχι» που ακούτε από το δίχρονο παιδί σας;
Μοιραστείτε την εμπειρία σας και τις μικρές λύσεις που σας βοηθούν στην καθημερινότητα.
Ίσως μια δική σας ιδέα γίνει χρήσιμη και για έναν άλλο γονέα.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη συμβουλή παιδιάτρου ή άλλου επαγγελματία υγείας.
Αν η συμπεριφορά του παιδιού σας σας προκαλεί ανησυχία ή συνοδεύεται από σοβαρή επιθετικότητα,
αυτοτραυματισμό ή σημαντικές δυσκολίες στην καθημερινότητά του, συζητήστε το με τον παιδίατρο.

• Τα δύο χρόνια είναι μια ηλικία γεμάτη αλλαγές.Το παιδί αρχίζει να καταλαβαίνει καλύτερα τον κόσμο γύρω του, να χρησιμοποιεί περισσότερες λέξεις, να εκφράζει τις επιθυμίες του και να ανακαλύπτει ότι μπορεί να κάνει αρκετά πράγματα μόνο του.

• δίχρονα

• 0 σχόλια
• 4524 εμφανίσεις

vicky86

3 Ιανουαρίου, 201412 yr

🌙 «Να Κοιμηθώ Μαζί Σου;» Όταν Το Παιδί Ζητά Να Κοιμηθεί Με Τους Γονείς Του

🌙 «Να Κοιμηθώ Μαζί Σου;» Όταν Το Παιδί Ζητά Να Κοιμηθεί Με Τους Γονείς Του

🛏️ Γιατί Το Παιδί Ζητά Να Κοιμηθεί Με Τους Γονείς Του;
Ένα παιδί μπορεί να ζητήσει να κοιμηθεί μαζί με τον γονιό για πολλούς διαφορετικούς λόγους.
Δεν υπάρχει μία απάντηση που να ταιριάζει σε όλα τα παιδιά.
Μπορεί να φοβάται το σκοτάδι.
Μπορεί να έχει δει έναν εφιάλτη.
Μπορεί να έχει περάσει μια δύσκολη ημέρα στο σχολείο.
Μπορεί να ανησυχεί για κάτι που θα συμβεί την επόμενη ημέρα.
Μπορεί να αισθάνεται μοναξιά όταν βρίσκεται μόνο του στο δωμάτιο.
Μπορεί επίσης απλώς να αναζητά λίγη περισσότερη αγκαλιά και επαφή με τον γονιό πριν κοιμηθεί.
Ιδιαίτερα όταν το αίτημα εμφανίζεται ξαφνικά σε ένα παιδί που μέχρι τότε κοιμόταν μόνο του, αξίζει να παρατηρήσουμε
αν έχει προηγηθεί κάποια αλλαγή στη ζωή του.
❤️ Η Ανάγκη Για Ασφάλεια Δεν Έχει Πάντα Ηλικία
Μερικές φορές θεωρούμε ότι όσο μεγαλώνει ένα παιδί τόσο λιγότερο χρειάζεται την παρουσία των γονιών του.
Στην πραγματικότητα, η ανάγκη για ασφάλεια μπορεί να παραμένει έντονη και στα μεγαλύτερα παιδιά.
Ένα παιδί 6 ή 7 ετών μπορεί να φοβάται ένα τέρας στο δωμάτιο.
Ένα παιδί 9 ετών μπορεί να ανησυχεί για κάτι που συνέβη στο σχολείο.
Ένα παιδί 11 ή 12 ετών μπορεί να έχει άγχος για τις σχέσεις με τους φίλους του, τις σχολικές απαιτήσεις ή μια σημαντική αλλαγή.
Η ανάγκη για εγγύτητα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το παιδί «δεν μεγάλωσε».
Μπορεί απλώς να σημαίνει ότι σε μια συγκεκριμένη περίοδο χρειάζεται περισσότερη συναισθηματική ασφάλεια.
🌙 Όταν Φοβάται Το Σκοτάδι
Ο φόβος για το σκοτάδι είναι συχνός στην παιδική ηλικία.
Όταν σβήνουν τα φώτα, το παιδί δεν έχει πλέον την ίδια οπτική πληροφορία που είχε πριν κοιμηθεί.
Οι σκιές μπορεί να φαίνονται διαφορετικές και η φαντασία μπορεί να δημιουργεί εικόνες που δεν υπάρχουν πραγματικά.
Αν το παιδί λέει:
«Φοβάμαι να μείνω μόνος.»
δεν χρειάζεται να απαντήσουμε:
«Δεν υπάρχει τίποτα να φοβάσαι.»
Πιο βοηθητικό είναι να αναγνωρίσουμε το συναίσθημά του.
Μπορούμε να πούμε:
«Καταλαβαίνω ότι το σκοτάδι σε φοβίζει. Είσαι ασφαλής και μπορούμε να βρούμε έναν τρόπο να νιώθεις πιο άνετα στο δωμάτιό σου.»
Ένα μικρό φωτάκι νυκτός, μια σταθερή ρουτίνα και ένα αγαπημένο αντικείμενο μπορούν να βοηθήσουν ορισμένα παιδιά να αισθανθούν μεγαλύτερη ασφάλεια.
😴 Όταν Έχει Προηγηθεί Ένας Εφιάλτης
Ένας εφιάλτης μπορεί να κάνει το παιδί να ξυπνήσει φοβισμένο και να αναζητήσει αμέσως τον γονιό.
Εκείνη τη στιγμή δεν χρειάζεται μεγάλη συζήτηση.
Μπορούμε να το αγκαλιάσουμε, να του θυμίσουμε ότι ήταν ένα όνειρο και να το βοηθήσουμε να ηρεμήσει.
Για παράδειγμα:
«Ήταν ένα άσχημο όνειρο και τώρα είσαι ασφαλής.»
Όταν το παιδί έχει ηρεμήσει, μπορούμε να το βοηθήσουμε να επιστρέψει στο κρεβάτι του, εφόσον αυτό είναι ο στόχος της οικογένειας.
Την επόμενη ημέρα μπορούμε να συζητήσουμε περισσότερο για το όνειρο, αν το παιδί θέλει.
Δεν χρειάζεται να αναλύσουμε κάθε εφιάλτη.
Αν όμως οι νυχτερινοί φόβοι είναι πολύ συχνοί, έντονοι ή επηρεάζουν σημαντικά τον ύπνο και την καθημερινότητα,
αξίζει να συζητηθούν με τον κατάλληλο επαγγελματία.
🧠 Μερικές Φορές Το «Να Κοιμηθώ Μαζί Σου;» Κρύβει Κάτι Άλλο
Το αίτημα για ύπνο μαζί με τον γονιό μπορεί να είναι ο τρόπος με τον οποίο το παιδί εκφράζει μια άλλη δυσκολία.
Μπορεί να έχει συμβεί κάτι στο σχολείο.
Μπορεί να υπάρχει μια σύγκρουση με φίλους.
Μπορεί να αισθάνεται πίεση για μια σχολική εργασία.
Μπορεί να φοβάται μια αλλαγή.
Μπορεί να έχει ακούσει ή δει κάτι που το αναστάτωσε.
Γι' αυτό έχει αξία να μην εστιάζουμε μόνο στο «πού θα κοιμηθεί», αλλά και στο «γιατί θέλει να κοιμηθεί εκεί».
Μια απλή ερώτηση μπορεί να ανοίξει τη συζήτηση:
«Υπάρχει κάτι που σε απασχολεί τελευταία;»
Ή:
«Υπάρχει κάτι που σε κάνει να θέλεις περισσότερο να είσαι κοντά μου τα βράδια;»
Το παιδί μπορεί να μην απαντήσει αμέσως.
Δεν χρειάζεται πίεση.
Μερικές φορές η ασφάλεια που νιώθει από την ερώτηση είναι ήδη ένα πρώτο βήμα.
🏫 Όταν Η Σχολική Καθημερινότητα Επηρεάζει Τον Ύπνο
Ο ύπνος και η καθημερινότητα του παιδιού συνδέονται.
Ένα παιδί που αντιμετωπίζει δυσκολίες στο σχολείο μπορεί να κουβαλά την ένταση της ημέρας μέχρι το βράδυ.
Μπορεί να σκέφτεται μια εργασία που δεν ολοκλήρωσε.
Μπορεί να φοβάται ότι θα κάνει λάθος την επόμενη ημέρα.
Μπορεί να ανησυχεί για έναν συμμαθητή ή μια κατάσταση στην τάξη.
Αν το αίτημα για ύπνο μαζί με τον γονιό εμφανίστηκε ταυτόχρονα με μια σημαντική αλλαγή στη σχολική καθημερινότητα, αξίζει να παρατηρήσουμε τη σύνδεση.
Δεν σημαίνει ότι υπάρχει απαραίτητα κάποιο σοβαρό πρόβλημα.
Σημαίνει ότι το παιδί μπορεί να χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να αποφορτιστεί και να αισθανθεί ασφαλές.
🤔 Να Το Αφήσω Να Κοιμηθεί Μαζί Μου Ή Να Το Γυρίσω Στο Κρεβάτι Του;
Δεν υπάρχει μία απάντηση που να ισχύει για κάθε οικογένεια.
Κάποιες οικογένειες επιλέγουν να επιτρέπουν στο παιδί να κοιμάται μαζί τους.
Άλλες προτιμούν να διατηρούν ξεχωριστό χώρο ύπνου.
Το σημαντικό είναι να υπάρχει συνέπεια και ασφάλεια, ιδιαίτερα όταν το παιδί είναι μεγαλύτερο και το αίτημα έχει γίνει συστηματικό.
Αν ο γονιός επιθυμεί να επιστρέψει το παιδί στο δικό του κρεβάτι, δεν χρειάζεται να το κάνει απότομα ή με θυμό.
Μπορεί να πει:
«Ξέρω ότι θέλεις να είσαι κοντά μου. Θα μείνω λίγο μαζί σου μέχρι να ηρεμήσεις και μετά θα επιστρέψεις στο κρεβάτι σου.»
Έτσι το παιδί λαμβάνει το μήνυμα:
«Είμαι ασφαλής, αλλά μπορώ και να κοιμηθώ μόνος μου.»
🪜 Πώς Μπορούμε Να Το Βοηθήσουμε Να Επιστρέψει Στο Δικό Του Κρεβάτι;
Αν το παιδί έχει αρχίσει να κοιμάται συχνά με τους γονείς και η οικογένεια θέλει να αλλάξει αυτή τη συνήθεια, βοηθούν τα μικρά και σταθερά βήματα.
Μπορούμε να δοκιμάσουμε:
✓ Να παραμένει ο γονιός λίγα λεπτά στο δωμάτιο.
✓ Να υπάρχει ένα σταθερό τελετουργικό καληνύχτας.
✓ Να δίνεται στο παιδί ένα αντικείμενο που το κάνει να αισθάνεται ασφαλές.
✓ Να χρησιμοποιείται ένα διακριτικό φωτάκι, αν φοβάται το σκοτάδι.
✓ Να επιστρέφει ο γονιός για μια σύντομη αγκαλιά αντί να παραμένει όλο το βράδυ.
✓ Να επιβραβεύεται η προσπάθεια του παιδιού να παραμείνει στο δικό του κρεβάτι.
✓ Να αποφεύγονται οι απειλές, οι φωνές και η ντροπή.
Η αλλαγή μπορεί να χρειαστεί χρόνο.
Δεν χρειάζεται κάθε βράδυ να είναι τέλειο.
🕯️ Δημιουργήστε Μια Σταθερή Ρουτίνα Ύπνου
Η προβλεψιμότητα μπορεί να βοηθήσει το παιδί να αισθάνεται μεγαλύτερη ασφάλεια.
Μια απλή βραδινή ρουτίνα μπορεί να περιλαμβάνει:
✓ μπάνιο ή πλύσιμο,
✓ πιτζάμες,
✓ χαμηλό φωτισμό,
✓ ένα μικρό παραμύθι ή λίγη ήρεμη συζήτηση,
✓ αγκαλιά,
✓ καληνύχτα,
✓ ύπνο.
Δεν χρειάζεται η ρουτίνα να διαρκεί πολύ.
Το σημαντικό είναι να είναι σταθερή και σχετικά προβλέψιμη.
Όταν το παιδί γνωρίζει τι θα ακολουθήσει, μπορεί να δυσκολεύεται λιγότερο να περάσει από την ενεργητικότητα της ημέρας
στην ηρεμία του ύπνου.
📱 Οι Οθόνες Πριν Από Τον Ύπνο
Η ώρα πριν από τον ύπνο χρειάζεται να είναι όσο γίνεται πιο ήρεμη.
Τα βίντεο, τα παιχνίδια, οι έντονες συνομιλίες και οι συνεχείς ειδοποιήσεις μπορούν να κρατούν το παιδί σε εγρήγορση.
Αν το παιδί ζητά τον γονιό επειδή δυσκολεύεται να χαλαρώσει, δεν βοηθά να περνά αμέσως από μια έντονη δραστηριότητα στην προσπάθεια
να κοιμηθεί.
Μπορούμε να δημιουργήσουμε μια ήρεμη μεταβατική περίοδο πριν από το κρεβάτι.
Ένα βιβλίο, μια σύντομη συζήτηση ή λίγη ήρεμη μουσική μπορεί να αποτελέσει μέρος αυτής της διαδικασίας.
💬 Μιλήστε Για Τους Φόβους Του Κατά Τη Διάρκεια Της Ημέρας
Οι φόβοι δεν χρειάζεται να συζητιούνται μόνο τη στιγμή που το παιδί βρίσκεται ήδη στο κρεβάτι.
Αν το παιδί φοβάται το σκοτάδι, μπορούμε να μιλήσουμε γι' αυτό το απόγευμα.
Αν φοβάται έναν εφιάλτη, μπορούμε να συζητήσουμε τι το βοηθά να αισθάνεται ασφαλές.
Αν ανησυχεί για το σχολείο, μπορούμε να του δώσουμε χρόνο να μιλήσει όταν είναι ξύπνιο και ήρεμο.
Έτσι το κρεβάτι δεν γίνεται ο μοναδικός χώρος όπου το παιδί εκφράζει τις ανησυχίες του.
🤗 Μην Κάνετε Το Παιδί Να Ντρέπεται Για Τον Φόβο Του
Φράσεις όπως:
«Είσαι μεγάλο παιδί πια!»
«Δεν υπάρχει κανένας λόγος να φοβάσαι.»
«Τα άλλα παιδιά κοιμούνται μόνα τους.»
μπορεί να κάνουν το παιδί να νιώσει ότι το συναίσθημά του είναι λάθος.
Ο φόβος δεν εξαφανίζεται επειδή του λέμε ότι «δεν πρέπει να φοβάται».
Πιο βοηθητικό είναι να πούμε:
«Ξέρω ότι αυτή τη στιγμή φοβάσαι. Θα σε βοηθήσω να νιώσεις ασφαλής.»
Στη συνέχεια μπορούμε σταδιακά να ενισχύσουμε την αυτοπεποίθησή του ώστε να αντιμετωπίζει μόνο του τη δυσκολία.
🫂 Μερικές Φορές Αυτό Που Ζητά Είναι Απλώς Εγγύτητα
Δεν χρειάζεται κάθε αίτημα για ύπνο μαζί με τον γονιό να κρύβει έναν φόβο.
Μερικές φορές το παιδί θέλει απλώς δέκα λεπτά αγκαλιάς, μια κουβέντα ή την αίσθηση ότι ο γονιός είναι κοντά.
Ιδιαίτερα όταν η ημέρα ήταν γεμάτη δραστηριότητες, σχολείο και υποχρεώσεις, η ώρα του ύπνου μπορεί να είναι η στιγμή που το παιδί
ζητά λίγη αποκλειστική προσοχή.
Μπορούμε να καλύψουμε αυτή την ανάγκη χωρίς απαραίτητα να αλλάξουμε ολόκληρη τη συνήθεια του ύπνου.
Για παράδειγμα:
«Θα μείνω μαζί σου για δέκα λεπτά και θα μου πεις πώς ήταν η ημέρα σου.»
Έτσι το παιδί παίρνει την εγγύτητα που χρειάζεται, αλλά ταυτόχρονα διατηρείται η σταθερή πορεία προς τον ύπνο.
🔎 Όταν Το Αίτημα Εμφανίζεται Κάθε Βράδυ
Αν το παιδί ζητά καθημερινά να κοιμηθεί μαζί με τους γονείς, αξίζει να παρατηρήσουμε:
Τι Παρατηρούμε
Τι Μπορεί Να Χρειάζεται
Φόβος μόλις σβήσουν τα φώτα
Περισσότερη ασφάλεια και σταθερή ρουτίνα
Συχνά ξυπνήματα μετά από εφιάλτες
Ήρεμη υποστήριξη και συζήτηση για τους φόβους
Ανησυχία για το σχολείο
Συζήτηση και διερεύνηση της σχολικής πίεσης
Ζητά κυρίως αγκαλιά και χρόνο
Περισσότερη σύνδεση μέσα στην ημέρα
Αρνείται επίμονα να μείνει μόνο του
Σταδιακή επιστροφή στο δικό του κρεβάτι και διερεύνηση της αιτίας
Ο πίνακας δεν αποτελεί διάγνωση.
Είναι απλώς ένας τρόπος να παρατηρήσουμε τι μπορεί να βρίσκεται πίσω από το αίτημα.
👶 Ηλικιακή Προσαρμογή Της Υποστήριξης
6–7 ετών
Σε αυτή την ηλικία οι φόβοι για το σκοτάδι, τους εφιάλτες ή τη μοναξιά μπορεί να είναι έντονοι.
Βοηθούν οι σταθερές ρουτίνες, η σύντομη καθησυχαστική παρουσία του γονιού και οι απλές εξηγήσεις.
8–9 ετών
Το παιδί μπορεί να είναι σε θέση να περιγράψει καλύτερα τι το φοβίζει ή τι το απασχολεί.
Μπορούμε να το ενθαρρύνουμε να συμμετέχει στη δημιουργία της βραδινής ρουτίνας και να επιλέγει τρόπους που το βοηθούν να ηρεμήσει.
10–12 ετών
Σε αυτή την ηλικία το αίτημα για ύπνο μαζί με τον γονιό μπορεί να συνδέεται περισσότερο με άγχος, αλλαγές, σχολικές απαιτήσεις
ή ανάγκη για συναισθηματική εγγύτητα.
Χρειάζεται περισσότερος σεβασμός στην ιδιωτικότητα του παιδιού και περισσότερη συζήτηση για το τι πραγματικά το απασχολεί.
Σε όλες τις ηλικίες, ο στόχος δεν είναι να εξαφανίσουμε το συναίσθημα.
Είναι να βοηθήσουμε το παιδί να αισθανθεί ασφαλές και σταδιακά να αποκτήσει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στον ύπνο και στην αντιμετώπιση των φόβων του.
💡 Χρήσιμες Ιδέες Για Ήρεμα Βράδια
✓ Κρατήστε σταθερή ώρα ύπνου, όσο γίνεται.
✓ Δημιουργήστε μια προβλέψιμη ρουτίνα, ώστε το παιδί να ξέρει τι ακολουθεί.
✓ Ακούστε τον φόβο χωρίς να τον κοροϊδεύετε.
✓ Δώστε λίγη αποκλειστική προσοχή πριν από τον ύπνο, ιδιαίτερα αν το παιδί φαίνεται να αναζητά σύνδεση.
✓ Αποφύγετε τις συγκρίσεις με άλλα παιδιά.
✓ Μην χρησιμοποιείτε την ηλικία ως επιχείρημα, όπως «είσαι πια μεγάλο παιδί».
✓ Δώστε μικρές επιλογές, όπως ποιο βιβλίο θα διαβάσετε ή ποιο φωτάκι θα χρησιμοποιήσει.
✓ Μειώστε τις οθόνες και τις έντονες δραστηριότητες πριν από τον ύπνο.
✓ Επαινέστε την προσπάθεια, για παράδειγμα: «Τα κατάφερες να μείνεις στο κρεβάτι σου παρόλο που φοβήθηκες».
✓ Μην αλλάζετε τους κανόνες κάθε βράδυ, γιατί η αστάθεια μπορεί να μπερδέψει το παιδί.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Η ανάγκη για περισσότερη εγγύτητα με τον γονιό μπορεί να εμφανιστεί ξανά σε περιόδους αλλαγών ή αυξημένου άγχους.
🔦 Ένας εφιάλτης μπορεί να κάνει ένα παιδί να ζητήσει προσωρινά περισσότερη ασφάλεια, ακόμη κι αν συνήθως κοιμάται μόνο του.
🔦 Η σταθερή βραδινή ρουτίνα βοηθά το παιδί να γνωρίζει τι ακολουθεί και μπορεί να κάνει τη μετάβαση στον ύπνο πιο ομαλή.
🔦 Το να ζητά ένα παιδί αγκαλιά πριν κοιμηθεί δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν μπορεί να κοιμηθεί μόνο του.
🔦 Η αντίδραση των γονιών έχει σημασία: η ήρεμη υποστήριξη μπορεί να βοηθήσει το παιδί να αντιμετωπίσει σταδιακά τον φόβο
χωρίς να νιώθει ντροπή.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Αν ένα παιδί ζητά να κοιμηθεί με τους γονείς του, είναι πολύ μεγάλο για να το κάνει.»
✔ Αλήθεια: Η ανάγκη για ασφάλεια και εγγύτητα μπορεί να εμφανιστεί σε διαφορετικές ηλικίες και για διαφορετικούς λόγους.
❌ Μύθος: «Πρέπει να το αρνηθούμε αμέσως για να μην κακομάθει.»
✔ Αλήθεια: Η αντίδραση χρειάζεται να λαμβάνει υπόψη την αιτία του αιτήματος και τις ανάγκες ολόκληρης της οικογένειας. Η ασφάλεια και η σταθερότητα έχουν μεγαλύτερη σημασία από την τιμωρία ή την πίεση.
❌ Μύθος: «Αν φοβάται το σκοτάδι, πρέπει απλώς να του πούμε ότι δεν υπάρχει τίποτα.»
✔ Αλήθεια: Είναι πιο βοηθητικό να αναγνωρίσουμε τον φόβο και να δώσουμε στο παιδί τρόπους να αισθανθεί ασφαλές.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί κοιμηθεί μία φορά με τους γονείς, δεν θα ξανακοιμηθεί μόνο του.»
✔ Αλήθεια: Μία δύσκολη νύχτα δεν καθορίζει μόνιμα τις συνήθειες ύπνου. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η συνολική ρουτίνα και η συνέπεια.
❌ Μύθος: «Το παιδί που ζητά να κοιμηθεί με τον γονιό είναι εξαρτημένο.»
✔ Αλήθεια: Το αίτημα μπορεί να σχετίζεται με φόβο, άγχος, αλλαγές ή απλή ανάγκη για εγγύτητα. Χρειάζεται να εξετάζουμε το πλαίσιο.
❌ Μύθος: «Πρέπει να κάνουμε το παιδί να αισθανθεί άσχημα για τον φόβο του, για να γίνει πιο ανεξάρτητο.»
✔ Αλήθεια: Η ντροπή και η κοροϊδία δεν δημιουργούν ασφάλεια. Η σταδιακή ενθάρρυνση και η κατάλληλη υποστήριξη μπορούν να βοηθήσουν περισσότερο.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Είναι φυσιολογικό ένα παιδί 8 ή 10 ετών να ζητά να κοιμηθεί με τους γονείς του;
Μπορεί να συμβεί και σε μεγαλύτερα παιδιά, ιδιαίτερα σε περιόδους φόβου, αλλαγής ή αυξημένης ανάγκης για ασφάλεια.
❓ Πρέπει να το αφήνω να κοιμάται μαζί μου;
Δεν υπάρχει μία λύση που να ταιριάζει σε όλες τις οικογένειες.
Μπορείτε να αποφασίσετε τι λειτουργεί καλύτερα για εσάς, αρκεί να υπάρχει ασφάλεια, συνέπεια και να εξετάζεται η πραγματική ανάγκη του παιδιού.
❓ Τι κάνω αν ζητά κάθε βράδυ να έρθει στο κρεβάτι μου;
Προσπαθήστε πρώτα να καταλάβετε γιατί το ζητά.
Στη συνέχεια μπορείτε, εφόσον θέλετε να επιστρέψει στο δικό του κρεβάτι, να εφαρμόσετε μια σταθερή και σταδιακή διαδικασία με ήρεμη παρουσία και σαφή όρια.
❓ Πώς μπορώ να βοηθήσω ένα παιδί που φοβάται το σκοτάδι;
Αναγνωρίστε τον φόβο του, χρησιμοποιήστε μια ήρεμη ρουτίνα, ένα διακριτικό φωτάκι αν το βοηθά και δώστε του χρόνο να αποκτήσει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.
❓ Πότε χρειάζεται να ζητήσουμε βοήθεια από ειδικό;
Όταν οι δυσκολίες ύπνου, οι έντονοι φόβοι ή το άγχος επιμένουν, επηρεάζουν σημαντικά την καθημερινότητα του παιδιού ή συνοδεύονται από άλλες έντονες αλλαγές στη συμπεριφορά και στη λειτουργικότητά του, είναι χρήσιμο να συζητηθούν με τον παιδίατρο ή τον κατάλληλο ειδικό.
🌟 Η Ασφάλεια Είναι Το Πρώτο Βήμα Προς Την Αυτονομία
Το «Να κοιμηθώ μαζί σου;» δεν χρειάζεται να αντιμετωπίζεται ούτε ως κακή συνήθεια ούτε ως κάτι που πρέπει να εξαφανιστεί αμέσως.
Είναι μια ευκαιρία να ακούσουμε το παιδί.
Μπορεί να ζητά μια αγκαλιά.
Μπορεί να φοβάται.
Μπορεί να έχει περάσει μια δύσκολη ημέρα.
Μπορεί απλώς να χρειάζεται να αισθανθεί ότι ο γονιός είναι κοντά του.
Όταν καταλάβουμε τι βρίσκεται πίσω από το αίτημα, μπορούμε να αποφασίσουμε πιο ήρεμα πώς θα προχωρήσουμε.
Αν θέλουμε το παιδί να επιστρέψει στο δικό του κρεβάτι, μπορούμε να το βοηθήσουμε σταδιακά, χωρίς ντροπή και χωρίς απειλές.
Και αν μια δύσκολη νύχτα χρειαστεί περισσότερη αγκαλιά, αυτό δεν σημαίνει ότι χάθηκε όλη η προσπάθεια που έχει προηγηθεί.
Ο στόχος δεν είναι απλώς ένα παιδί που κοιμάται μόνο του.
Ο στόχος είναι ένα παιδί που αισθάνεται ασφαλές, αγαπημένο και σταδιακά ικανό να αντιμετωπίζει μόνο του όσα το φοβίζουν.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Έχει ζητήσει ποτέ το παιδί σας να κοιμηθεί μαζί σας, παρότι μέχρι τότε κοιμόταν μόνο του;
Τι φαίνεται να το βοηθά περισσότερο να νιώθει ασφάλεια και να επιστρέφει ήρεμα στο δικό του κρεβάτι;
Μια μικρή εμπειρία από την καθημερινότητα μπορεί να δώσει χρήσιμες ιδέες και σε άλλους γονείς που αντιμετωπίζουν παρόμοιες στιγμές.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά εξατομικευμένη αξιολόγηση ή επαγγελματική καθοδήγηση.
Οι ανάγκες ύπνου και οι φόβοι διαφέρουν από παιδί σε παιδί και ένα αίτημα για ύπνο μαζί με τον γονιό δεν αποτελεί από μόνο του ένδειξη κάποιας διαταραχής.
Αν οι δυσκολίες στον ύπνο, οι έντονοι φόβοι ή το άγχος είναι επίμονα και επηρεάζουν σημαντικά την καθημερινότητα, τη σχολική λειτουργία ή την ευημερία του παιδιού, είναι σημαντικό να ζητηθεί η κατάλληλη καθοδήγηση από τον παιδίατρο ή τον αρμόδιο επαγγελματία.

• «Μπορώ να κοιμηθώ μαζί σου απόψε;»Μια φράση που μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και σε ένα παιδί που έχει μεγαλώσει και κοιμάται συνήθως μόνο του.Μερικές φορές είναι απλώς ανάγκη για αγκαλιά και ασφάλεια, ενώ άλλες μπορεί να συνδέεται με φόβο, άγχος, έναν εφιάλτη ή κάποια αλλαγή στην καθημερινότητά του.

• παιδί ύπνος

• 0 σχόλια
• 1313 εμφανίσεις

vicky86

2 Ιανουαρίου, 201412 yr

🐶 Ασπίδα Προστασίας Κατά Των Αλλεργιών Και Του Άσθματος; Τι Ισχύει Για Τη Συνύπαρξη Με Σκύλο Από Μικρή Ηλικία

🐶 Ασπίδα Προστασίας Κατά Των Αλλεργιών Και Του Άσθματος; Τι Ισχύει Για Τη Συνύπαρξη Με Σκύλο Από Μικρή Ηλικία

Όμως η επιστημονική εικόνα είναι πιο σύνθετη από τον τίτλο «ασπίδα προστασίας» και δεν σημαίνει ότι κάθε παιδί πρέπει να αποκτήσει σκύλο για να προλάβει τις αλλεργίες ή το άσθμα.
🌱 Τι Γνωρίζουμε Σήμερα Για Τον Σκύλο Και Τις Αλλεργίες;
Η ιδέα ότι η επαφή με έναν σκύλο από μικρή ηλικία μπορεί να επηρεάζει την ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματος
έχει απασχολήσει εδώ και χρόνια την επιστημονική έρευνα.
Ορισμένες μελέτες έχουν παρατηρήσει ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν με σκύλο μπορεί να εμφανίζουν
διαφορετικό κίνδυνο αλλεργικής ευαισθητοποίησης ή άσθματος σε σχέση με παιδιά χωρίς κατοικίδιο.
Άλλες μελέτες, όμως, δεν βρίσκουν την ίδια σχέση.
Μια μεγάλη μετα-ανάλυση, στην οποία συμμετείχαν περισσότερα από 77.000 παιδιά από εννέα ευρωπαϊκές μελέτες γέννησης,
δεν βρήκε συνολική σχέση ανάμεσα στην κατοχή σκύλου ή γάτας στα πρώτα χρόνια της ζωής και στο άσθμα στη σχολική ηλικία.
Επομένως, σήμερα δεν μπορούμε να πούμε ότι «ο σκύλος προστατεύει από το άσθμα».
Μπορούμε όμως να πούμε ότι η σχέση ανάμεσα στην πρώιμη έκθεση σε κατοικίδια, στην αλλεργική ευαισθητοποίηση
και στην εμφάνιση άσθματος είναι ένα σύνθετο πεδίο που συνεχίζει να μελετάται.
🧠 Τι Σημαίνει «Αλλεργική Ευαισθητοποίηση»;
Ο όρος μπορεί να ακούγεται περίπλοκος.
Η αλλεργική ευαισθητοποίηση σημαίνει ότι ο οργανισμός έχει αναπτύξει ανοσολογική αντίδραση απέναντι σε μια συγκεκριμένη ουσία,
χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι το παιδί εμφανίζει κάθε φορά συμπτώματα αλλεργίας.
Για παράδειγμα, ένα παιδί μπορεί να είναι ευαισθητοποιημένο σε αλλεργιογόνα του σκύλου,
αλλά η κλινική εικόνα του να είναι διαφορετική από εκείνη ενός άλλου παιδιού.
Γι' αυτό δεν πρέπει να ταυτίζουμε αυτόματα:
ευαισθητοποίηση = αλλεργία = άσθμα.
Πρόκειται για διαφορετικές έννοιες που χρειάζονται ξεχωριστή αξιολόγηση.
🐕 Τι Μπορεί Να Κρύβεται Πίσω Από Την Πιθανή «Προστατευτική» Επίδραση;
Οι επιστήμονες έχουν εξετάσει διάφορες πιθανές εξηγήσεις.
Ένα παιδί που μεγαλώνει με σκύλο έρχεται σε επαφή με ένα διαφορετικό περιβάλλον μικροοργανισμών και βιολογικών ουσιών
από εκείνο ενός παιδιού που δεν έχει κατοικίδιο.
Ο σκύλος φέρνει στο σπίτι μικροσκοπικά σωματίδια από το εξωτερικό περιβάλλον, χώμα, φυτικό υλικό και άλλες ουσίες.
Η συνεχής αυτή έκθεση μπορεί να επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσεται και «εκπαιδεύεται» το ανοσοποιητικό σύστημα.
Αυτή είναι μία από τις υποθέσεις που έχουν μελετηθεί, όμως δεν έχει αποδειχθεί ότι ένας συγκεκριμένος σκύλος
ή μια συγκεκριμένη διάρκεια έκθεσης προλαμβάνει τις αλλεργίες ή το άσθμα.
Η επιστήμη δεν μας επιτρέπει να μετατρέψουμε αυτή την πιθανότητα σε βεβαιότητα.
🔬 Γιατί Οι Έρευνες Δίνουν Διαφορετικά Αποτελέσματα;
Η απάντηση είναι ότι τα παιδιά και οι οικογένειες δεν είναι ίδια.
Παίζουν ρόλο πολλοί παράγοντες:
✓ το οικογενειακό ιστορικό αλλεργιών και άσθματος,
✓ η γενετική προδιάθεση,
✓ η ηλικία κατά την οποία εμφανίζεται η έκθεση,
✓ το είδος του κατοικίδιου,
✓ ο αριθμός των ζώων,
✓ το περιβάλλον του σπιτιού,
✓ η έκθεση σε καπνό,
✓ άλλοι περιβαλλοντικοί παράγοντες,
✓ η ίδια η ευαισθησία του παιδιού στα αλλεργιογόνα.
Μάλιστα, μια μεγάλη ευρωπαϊκή ανάλυση δεν βρήκε συνολική αύξηση ή μείωση του κινδύνου άσθματος από την κατοχή σκύλου στην πρώιμη ζωή.
Αυτό δείχνει γιατί χρειάζεται προσοχή όταν ακούμε απόλυτες φράσεις όπως «ο σκύλος προλαμβάνει το άσθμα».
🐾 Και Τι Γίνεται Με Τα Αλλεργιογόνα Του Σκύλου;
Ο σκύλος μπορεί επίσης να αποτελέσει πηγή αλλεργιογόνων.
Τα αλλεργιογόνα δεν βρίσκονται μόνο στο τρίχωμα.
Μπορούν να προέρχονται από το σάλιο, το δέρμα και άλλες εκκρίσεις του ζώου και στη συνέχεια να μεταφέρονται στο περιβάλλον.
Ένα παιδί που είναι ήδη ευαισθητοποιημένο στον σκύλο μπορεί να εμφανίσει συμπτώματα όταν εκτίθεται σε αυτά τα αλλεργιογόνα.
Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:
✓ φτέρνισμα,
✓ καταρροή ή μπούκωμα,
✓ φαγούρα στη μύτη ή στα μάτια,
✓ δακρύρροια,
✓ βήχα,
✓ συριγμό,
✓ δυσκολία στην αναπνοή σε περίπτωση άσθματος.
Γι' αυτό ο σκύλος δεν αποτελεί καθολική προστασία για όλα τα παιδιά.
Για ένα παιδί με επιβεβαιωμένη αλλεργία στον σκύλο, η συνεχής έκθεση μπορεί αντίθετα να επιδεινώνει τα συμπτώματα.
🫁 Σκύλος Και Άσθμα: Τι Πρέπει Να Ξέρουν Οι Γονείς;
Το άσθμα είναι μια χρόνια κατάσταση κατά την οποία οι αεραγωγοί των πνευμόνων μπορεί να αντιδρούν υπερβολικά σε διάφορα ερεθίσματα
και να προκαλούν συμπτώματα όπως βήχα, συριγμό, σφίξιμο στο στήθος ή δυσκολία στην αναπνοή.
Η παρουσία σκύλου στο σπίτι δεν προκαλεί αυτόματα άσθμα.
Παράλληλα, δεν μπορούμε να πούμε ότι η παρουσία σκύλου το προλαμβάνει.
Σε παιδιά που έχουν ήδη αλλεργία ή αλλεργικό άσθμα και είναι ευαισθητοποιημένα στον σκύλο,
η έκθεση μπορεί να λειτουργεί ως παράγοντας που προκαλεί ή επιδεινώνει συμπτώματα.
Αυτός είναι ένας σημαντικός λόγος για τον οποίο οι γονείς χρειάζεται να ξεχωρίζουν την πρόληψη
από τη διαχείριση μιας ήδη υπάρχουσας αλλεργίας ή αναπνευστικής νόσου.
👶 Η Πρώιμη Ηλικία Έχει Ιδιαίτερο Ενδιαφέρον
Η έρευνα έχει εξετάσει ιδιαίτερα την έκθεση κατά την εγκυμοσύνη, στη βρεφική ηλικία και στα πρώτα χρόνια της ζωής.
Σε παλαιότερες μεγάλες ευρωπαϊκές μελέτες δεν βρέθηκε ότι η κατοχή σκύλου στα πρώτα δύο χρόνια της ζωής αυξάνει τον κίνδυνο άσθματος
ή αλλεργικής ρινίτιδας στη σχολική ηλικία.
Αυτό είναι σημαντικό γιατί για πολλά χρόνια υπήρχε η αντίληψη ότι η παρουσία ενός κατοικίδιου στο σπίτι
μπορεί από μόνη της να «προκαλέσει» αλλεργίες.
Η σημερινή εικόνα είναι πιο προσεκτική.
Δεν χρειάζεται να αποφεύγεται ένας σκύλος μόνο και μόνο επειδή υπάρχει ένα βρέφος στο σπίτι,
εφόσον φυσικά δεν υπάρχει συγκεκριμένη ιατρική ένδειξη ή αλλεργία.
Αλλά επίσης δεν υπάρχει λόγος να αποκτήσει μια οικογένεια σκύλο μόνο και μόνο για να προλάβει το άσθμα ή τις αλλεργίες.
🏡 Η Συμβίωση Με Σκύλο Δεν Είναι Θεραπεία
Είναι σημαντικό να ξεχωρίσουμε την πιθανή επίδραση της πρώιμης έκθεσης από τη θεραπεία.
Ένας σκύλος μπορεί να γίνει σύντροφος του παιδιού, να προσφέρει συντροφικότητα και να αποτελεί μέρος μιας δραστήριας οικογενειακής ζωής.
Δεν αποτελεί όμως θεραπεία για:
το άσθμα,
την αλλεργική ρινίτιδα,
τις τροφικές αλλεργίες,
την ατοπική δερματίτιδα,
ή οποιαδήποτε άλλη αλλεργική πάθηση.
Αν ένα παιδί έχει άσθμα, χρειάζεται το εξατομικευμένο πλάνο αντιμετώπισης που έχει συστήσει ο παιδίατρος ή ο παιδοπνευμονολόγος.
Δεν διακόπτουμε φάρμακα ούτε αλλάζουμε τη θεραπεία επειδή το παιδί ζει με σκύλο.
❤️ Αν Το Παιδί Έχει Ήδη Αλλεργία Στον Σκύλο
Εδώ η κατάσταση είναι διαφορετική.
Αν έχει διαπιστωθεί ότι το παιδί είναι αλλεργικό στον σκύλο και εμφανίζει συμπτώματα μετά την έκθεση,
χρειάζεται συζήτηση με τον παιδίατρο ή τον αλλεργιολόγο.
Μπορεί να χρειαστούν μέτρα περιορισμού της έκθεσης, ανάλογα με τη βαρύτητα των συμπτωμάτων.
Δεν είναι σωστό να θεωρήσουμε ότι:
«Αν μείνει περισσότερο με τον σκύλο, θα συνηθίσει και θα του περάσει.»
Η ανοχή δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη.
Σε ένα παιδί που παρουσιάζει συριγμό ή δυσκολία στην αναπνοή μετά την επαφή με σκύλο, η κατάσταση χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή.
🧹 Πώς Μπορούμε Να Περιορίσουμε Τα Αλλεργιογόνα Στο Σπίτι;
Όταν ένα παιδί έχει αλλεργία στον σκύλο, η διαχείριση χρειάζεται να είναι εξατομικευμένη.
Μπορούν να βοηθήσουν πρακτικά μέτρα όπως:
✓ Συχνός καθαρισμός του σπιτιού, ώστε να περιορίζεται η συσσώρευση αλλεργιογόνων.
✓ Τακτικό πλύσιμο των υφασμάτων στα οποία ξαπλώνει ο σκύλος.
✓ Περιορισμός της πρόσβασης του σκύλου στο παιδικό υπνοδωμάτιο, ιδιαίτερα όταν υπάρχει αλλεργία.
✓ Καλός αερισμός του σπιτιού, όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν.
✓ Πλύσιμο των χεριών του παιδιού μετά την επαφή με τον σκύλο.
Τα μέτρα αυτά δεν σημαίνουν ότι ένα αλλεργικό παιδί μπορεί απαραίτητα να ζει χωρίς συμπτώματα με έναν σκύλο.
Η αντιμετώπιση εξαρτάται από την ένταση της αλλεργίας και τις οδηγίες του γιατρού.
🌿 Η Επαφή Με Τη Φύση Ίσως Έχει Σημασία
Ο σκύλος δεν είναι ο μόνος παράγοντας που αλλάζει το περιβάλλον ενός παιδιού.
Τα παιδιά που ζουν με κατοικίδιο συχνά περνούν περισσότερο χρόνο σε εξωτερικούς χώρους, περπατούν,
παίζουν και έρχονται σε επαφή με διαφορετικά περιβαλλοντικά ερεθίσματα.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μπορούμε να αποδώσουμε οποιαδήποτε πιθανή προστατευτική επίδραση αποκλειστικά στον σκύλο.
Η συνολική εικόνα του τρόπου ζωής και του περιβάλλοντος είναι πολύ πιο σύνθετη.
🧬 Το Οικογενειακό Ιστορικό Έχει Σημασία
Η αλλεργία και το άσθμα δεν εξαρτώνται μόνο από το αν υπάρχει σκύλος στο σπίτι.
Η κληρονομικότητα και το οικογενειακό ιστορικό παίζουν σημαντικό ρόλο.
Ένα παιδί με γονείς που έχουν αλλεργίες ή άσθμα μπορεί να έχει διαφορετική προδιάθεση από ένα παιδί χωρίς τέτοιο ιστορικό.
Γι' αυτό η απόφαση για την απόκτηση κατοικίδιου χρειάζεται να λαμβάνει υπόψη ολόκληρη την οικογενειακή εικόνα.
Δεν χρειάζεται όμως να δημιουργείται φόβος.
Το οικογενειακό ιστορικό δεν σημαίνει ότι το παιδί θα εμφανίσει οπωσδήποτε αλλεργία ή άσθμα.
👀 Ποια Συμπτώματα Χρειάζονται Παρατήρηση;
Αν ένα παιδί που ζει με σκύλο εμφανίζει επαναλαμβανόμενα συμπτώματα, αξίζει να σημειώσουμε πότε και πού εμφανίζονται.
Για παράδειγμα:
✓ φτέρνισμα ή μπούκωμα όταν βρίσκεται κοντά στον σκύλο,
✓ φαγούρα ή δάκρυα στα μάτια,
✓ επίμονος βήχας,
✓ συριγμός,
✓ δύσπνοια,
✓ δερματικός κνησμός ή εξάνθημα μετά την επαφή.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο σκύλος είναι οπωσδήποτε η αιτία.
Μπορεί να υπάρχουν άλλοι παράγοντες στο περιβάλλον.
Η καταγραφή όμως μπορεί να βοηθήσει τον γιατρό να αξιολογήσει καλύτερα την εικόνα.
🚨 Πότε Χρειάζεται Άμεση Ιατρική Βοήθεια;
Αν ένα παιδί παρουσιάσει έντονη δυσκολία στην αναπνοή, σοβαρό συριγμό, δυσκολία να μιλήσει ή να αναπνεύσει φυσιολογικά,
έντονο πρήξιμο στο πρόσωπο ή στο στόμα ή γρήγορη επιδείνωση συμπτωμάτων, χρειάζεται άμεση ιατρική αντιμετώπιση.
Σε σοβαρή αναπνευστική δυσκολία ή άλλη επείγουσα κατάσταση, καλούμε το 112.
Αν το παιδί έχει γνωστή σοβαρή αλλεργία και έχει συνταγογραφηθεί αυτοενιέμενη αδρεναλίνη,
ακολουθούμε το εξατομικευμένο σχέδιο που έχει δώσει ο γιατρός.
🐶 Πρέπει Να Αποκτήσουμε Σκύλο Για Να Προλάβουμε Τις Αλλεργίες;
Όχι.
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο μήνυμα του άρθρου.
Τα διαθέσιμα δεδομένα δεν δικαιολογούν τη σύσταση να αποκτήσει μια οικογένεια σκύλο ως μέσο πρόληψης του άσθματος
ή των αλλεργιών.
Η απόφαση για κατοικίδιο πρέπει να λαμβάνεται με βάση:
✓ την επιθυμία της οικογένειας,
✓ τον χρόνο που μπορεί να διαθέσει,
✓ την ευθύνη φροντίδας του ζώου,
✓ τις ανάγκες του παιδιού,
✓ τυχόν γνωστές αλλεργίες,
✓ τις συνθήκες του σπιτιού.
Ο σκύλος πρέπει να έρθει στην οικογένεια επειδή η οικογένεια θέλει και μπορεί να φροντίσει έναν σκύλο,
όχι επειδή θεωρείται «φάρμακο» κατά των αλλεργιών.
👶 Ηλικιακή Προσαρμογή Των Συμβουλών
Βρέφη
Το βρέφος δεν μπορεί να κατανοήσει ή να ακολουθήσει κανόνες ασφάλειας.
Η συνύπαρξη με τον σκύλο χρειάζεται επομένως συνεχή επίβλεψη από ενήλικα και ξεχωριστό ασφαλή χώρο για το ζώο
όταν αυτό χρειάζεται ηρεμία.
Νήπια
Το παιδί αρχίζει να κατανοεί απλούς κανόνες.
Μπορούμε να χρησιμοποιούμε σύντομες φράσεις όπως:
«Δεν τραβάμε την ουρά.»
«Δεν ενοχλούμε όταν τρώει.»
«Αφήνουμε τον σκύλο να φύγει.»
«Ρωτάμε πριν χαϊδέψουμε.»
Προσχολική ηλικία
Μπορούμε να αρχίσουμε να εξηγούμε πιο αναλυτικά τα σημάδια που δείχνουν ότι ο σκύλος θέλει χώρο.
Δημοτικό
Το παιδί μπορεί να συμμετέχει περισσότερο στη φροντίδα και να μάθει να παρατηρεί τις αντιδράσεις του ζώου, πάντα με επίβλεψη.
Μεγαλύτερα παιδιά και έφηβοι
Μπορούν να αναλάβουν περισσότερες υπευθυνότητες, όπως μια απλή ρουτίνα φροντίδας,
καθαρισμός των προσωπικών αντικειμένων του σκύλου ή συμμετοχή στη βόλτα.
Ο ενήλικας όμως παραμένει υπεύθυνος για την υγεία, την ασφάλεια και τη συνολική φροντίδα του ζώου.
💡 Χρήσιμες Ιδέες Για Τους Γονείς
✓ Μην αποκτήσετε σκύλο αποκλειστικά για την πρόληψη αλλεργιών ή άσθματος.
✓ Παρατηρήστε αν το παιδί εμφανίζει συμπτώματα μετά την επαφή με τον σκύλο.
✓ Μην θεωρείτε κάθε φτέρνισμα ή βήχα ένδειξη αλλεργίας. Χρειάζεται αξιολόγηση του συνολικού ιστορικού.
✓ Αν υπάρχει γνωστή αλλεργία στον σκύλο, συζητήστε με αλλεργιολόγο ή παιδίατρο πριν αποφασίσετε πώς θα οργανώσετε τη συμβίωση.
✓ Κρατήστε καθαρούς τους χώρους όπου κοιμάται και παίζει το παιδί.
✓ Αποφύγετε την πρόσβαση του σκύλου στο παιδικό υπνοδωμάτιο, όταν υπάρχει επιβεβαιωμένη αλλεργία και αυτό συστήνεται από τον γιατρό.
✓ Μάθετε στο παιδί να πλένει τα χέρια του μετά την επαφή με το ζώο και πριν από το φαγητό.
✓ Μην χρησιμοποιείτε τον σκύλο ως υποκατάστατο ιατρικής θεραπείας.
✓ Ζητήστε ιατρική αξιολόγηση όταν υπάρχουν επίμονα συμπτώματα από το αναπνευστικό ή το δέρμα.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Μεγάλες ευρωπαϊκές μελέτες δεν έχουν δείξει ότι η κατοχή σκύλου στα πρώτα χρόνια της ζωής από μόνη της προκαλεί ή προλαμβάνει το άσθμα.
🔦 Η αλλεργική ευαισθητοποίηση δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ένα παιδί θα εμφανίζει κάθε φορά συμπτώματα αλλεργίας.
🔦 Ένα παιδί που είναι ευαισθητοποιημένο στον σκύλο μπορεί να παρουσιάσει αναπνευστικά ή ρινικά συμπτώματα μετά την έκθεση, ενώ ένα άλλο παιδί μπορεί να μην παρουσιάζει κανένα σύμπτωμα.
🔦 Η σχέση ανάμεσα στα κατοικίδια, το περιβάλλον και το άσθμα είναι πολύπλοκη και τα αποτελέσματα των μελετών δεν είναι απόλυτα.
🔦 Η απόφαση να αποκτήσει μια οικογένεια σκύλο χρειάζεται να βασίζεται κυρίως στη δυνατότητα φροντίδας του ζώου και στις ανάγκες της οικογένειας, όχι στην προσδοκία ότι θα λειτουργήσει ως «ασπίδα» κατά των αλλεργιών.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Αν το παιδί μεγαλώσει από μωρό με σκύλο, δεν θα κάνει αλλεργίες.»
✔ Αλήθεια: Η πρώιμη συμβίωση με σκύλο δεν εγγυάται ότι το παιδί δεν θα εμφανίσει αλλεργία. Οι μελέτες έχουν δώσει διαφορετικά αποτελέσματα και δεν υποστηρίζουν μια τέτοια βεβαιότητα.
❌ Μύθος: «Ο σκύλος είναι ασπίδα προστασίας από το άσθμα.»
✔ Αλήθεια: Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για να συστήσουμε την απόκτηση σκύλου ως τρόπο πρόληψης του άσθματος.
❌ Μύθος: «Το τρίχωμα του σκύλου είναι αυτό που προκαλεί όλες τις αλλεργίες.»
✔ Αλήθεια: Τα αλλεργιογόνα του σκύλου μπορεί να βρίσκονται και σε άλλες ουσίες, όπως το σάλιο και τα σωματίδια του δέρματος.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί έχει αλλεργία, πρέπει απλώς να συνηθίσει τον σκύλο.»
✔ Αλήθεια: Η συνεχής έκθεση δεν πρέπει να θεωρείται θεραπεία. Όταν υπάρχουν συμπτώματα, χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση και εξατομικευμένη καθοδήγηση.
❌ Μύθος: «Αν ο σκύλος βρίσκεται μόνο στο σαλόνι, δεν υπάρχουν αλλεργιογόνα στο υπόλοιπο σπίτι.»
✔ Αλήθεια: Τα αλλεργιογόνα μπορούν να μεταφέρονται σε επιφάνειες, υφάσματα και άλλα σημεία του σπιτιού.
❌ Μύθος: «Ένα παιδί που ζει με σκύλο δεν χρειάζεται να εξετάζεται για αλλεργία όταν έχει συμπτώματα.»
✔ Αλήθεια: Επαναλαμβανόμενα συμπτώματα μετά την έκθεση χρειάζονται αξιολόγηση από τον κατάλληλο επαγγελματία υγείας.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Ο σκύλος προστατεύει πραγματικά τα παιδιά από τις αλλεργίες;
Δεν μπορούμε να το πούμε με βεβαιότητα. Ορισμένες έρευνες έχουν βρει πιθανές προστατευτικές συσχετίσεις, όμως μεγάλες μελέτες δεν έχουν δείξει σταθερή συνολική προστασία από το άσθμα ή τις αλλεργίες.
❓ Αν έχουμε σκύλο, πρέπει να ανησυχούμε ότι το παιδί θα πάθει άσθμα;
Όχι. Η παρουσία σκύλου από μόνη της δεν σημαίνει ότι το παιδί θα εμφανίσει άσθμα. Η συνολική εικόνα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.
❓ Τι γίνεται αν το παιδί έχει αλλεργία στον σκύλο;
Χρειάζεται συζήτηση με παιδίατρο ή αλλεργιολόγο. Ανάλογα με τα συμπτώματα, μπορεί να χρειαστούν μέτρα περιορισμού της έκθεσης και συγκεκριμένο πλάνο αντιμετώπισης.
❓ Μπορούμε να πάρουμε σκύλο για να προλάβουμε τις αλλεργίες;
Δεν συνιστάται να αποκτήσετε σκύλο με μοναδικό στόχο την πρόληψη αλλεργιών ή άσθματος. Η επιστημονική εικόνα δεν υποστηρίζει μια τέτοια σύσταση.
❓ Πότε χρειάζεται να μιλήσουμε με γιατρό;
Όταν το παιδί εμφανίζει επαναλαμβανόμενο βήχα, συριγμό, δύσπνοια, επίμονο μπούκωμα, φαγούρα στα μάτια ή άλλα συμπτώματα που εμφανίζονται συστηματικά μετά την επαφή με τον σκύλο, είναι χρήσιμη η ιατρική αξιολόγηση.
🌿 Η Σχέση Με Τον Σκύλο Χρειάζεται Ρεαλισμό
Η ιδέα ότι ένας σκύλος μπορεί να λειτουργήσει σαν «ασπίδα προστασίας» απέναντι στις αλλεργίες και το άσθμα είναι ενδιαφέρουσα,
αλλά η επιστήμη δεν μας επιτρέπει να τη μετατρέψουμε σε βεβαιότητα.
Η πρώιμη ζωή με κατοικίδιο έχει μελετηθεί εκτενώς και τα αποτελέσματα είναι μικτά.
Σε μια μεγάλη ευρωπαϊκή ανάλυση περισσότερων από 77.000 παιδιών, η κατοχή σκύλου ή γάτας στην πρώιμη ζωή δεν συνδέθηκε συνολικά
με αυξημένο ή μειωμένο κίνδυνο άσθματος στη σχολική ηλικία.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο σκύλος δεν μπορεί να έχει μια πολύ θετική θέση στη ζωή ενός παιδιού.
Μπορεί να γίνει σύντροφος, μέλος της οικογένειας και αφορμή για παιχνίδι, κίνηση και επαφή με τη φύση.
Απλώς η αξία του δεν χρειάζεται να στηρίζεται σε μια υπόσχεση πρόληψης μιας ασθένειας.
Ο σκύλος πρέπει να έρχεται στο σπίτι επειδή η οικογένεια θέλει και μπορεί να αναλάβει την ευθύνη του.
Και αν το παιδί εμφανίζει συμπτώματα αλλεργίας ή άσθματος, χρειάζεται η σωστή ιατρική αξιολόγηση
και όχι η προσδοκία ότι «θα το συνηθίσει».
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Έχετε παρατηρήσει κάποια αλλαγή στα συμπτώματα αλλεργίας του παιδιού σας από τότε που ήρθε ένας σκύλος στην οικογένεια;
Υπάρχει κάποια καθημερινή συνήθεια που σας βοηθά να συνδυάζετε τη συμβίωση με το κατοικίδιο και την καλή αναπνευστική υγεία του παιδιού;
Οι εμπειρίες των οικογενειών μπορούν να προσφέρουν χρήσιμες ιδέες και έμπνευση και σε άλλους γονείς που ζουν με κατοικίδιο
και θέλουν να φροντίζουν παράλληλα την υγεία του παιδιού.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη αξιολόγηση από παιδίατρο, παιδοπνευμονολόγο
ή αλλεργιολόγο.
Η σχέση ανάμεσα στην πρώιμη έκθεση σε σκύλο, στις αλλεργίες και στο άσθμα δεν είναι απόλυτα ξεκαθαρισμένη
και τα διαθέσιμα ερευνητικά δεδομένα δεν επιτρέπουν να θεωρήσουμε τον σκύλο μέσο πρόληψης ή θεραπείας.
Αν ένα παιδί εμφανίζει επίμονα αλλεργικά ή αναπνευστικά συμπτώματα, ιδιαίτερα μετά την επαφή με σκύλο,
χρειάζεται κατάλληλη ιατρική αξιολόγηση και εξατομικευμένη καθοδήγηση.

• Η παρουσία ενός σκύλου στο σπίτι από τα πρώτα χρόνια της ζωής έχει συνδεθεί σε ορισμένες μελέτες με διαφορετικές πιθανότητες εμφάνισης αλλεργιών και άσθματος στα παιδιά.

• αλλεργία
• άσθμα
• παιδί

• 0 σχόλια
• 1025 εμφανίσεις

vicky86

2 Ιανουαρίου, 201412 yr

Ο εγκέφαλος των κοριτσιών ωριμάζει πιο γρήγορα

Ο εγκέφαλος των κοριτσιών ωριμάζει πιο γρήγορα

Θα έχετε ακούσει ότι τα κορίτσια μεγαλώνουν και ωριμάζουν πιο γρήγορα από τα αγόρια.

Τώρα έρχεται και η επιστημονική επιβεβαίωση!

Σύμφωνα με μια μελέτη επιστημόνων από το πανεπιστήμιο του Νιουκάσλ, ο εγκέφαλος των κοριτσιών φαίνεται ότι ωριμάζει πιο γρήγορα από των αγοριών, κάτι που μπορούσε να εξηγήσει γιατί τα κορίτσια που βρίσκονται στην εφηβεία δείχνουν πάντα πιο μεγάλα από τα συνομίληκά τους αγόρια και συμπεριφέρονται πιο ώριμα από αυτά.

Καθώς μεγαλώνει ο άνθρωπος, αναφέρει σε δημοσίευμά της η βρετανική εφημερίδα Daily Mail, οι περιττές συνδέσεις μεταξύ των κυττάρων «κλαδεύονται», αφήνοντας μια πιο σύγχρονη και αποτελεσματική μηχανή επεξεργασίας (εγκέφαλος).

Οι ερευνητές με τη βοήθεια μαγνητικών τομογραφιών μελέτησαν τους εγκεφάλους 121 ανθρώπων ηλικίας από 4 έως 40 ετών. Παρατήρησαν ότι η διαδικασία «κλαδέματος» ξεκινούσε στην ηλικία των 10 για τα κορίτσια, ενώ στα αγόρια αργούσε… δέκα χρόνια ακόμη και άρχιζε περίπου στην ηλικία των 20 ετών!

Εξηγώντας τη διαδικασία εξορθολογισμού του εγκεφάλου, ο Dr Marcus Kaiser ανέφερε: «Αυτό αποτελεί μέρος της φυσιολογικής διαδικασίας της μάθησης. Ο εγκέφαλος στο σύνολό του εξακολουθεί να επεκτείνεται, αλλά χάνει συνδέσεις. Είναι σα να βρίσκεται κανείς σε ένα πάρτι, όπου όλοι γύρω του μιλούν, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να συγκεντρωθεί. Αν όμως κάποιες από τις φωνές “εξαφανιστούν”, είναι πιο εύκολο να ακούσει. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τον εγκέφαλο. Αν κάποιες συνδέσεις εκλείψουν, είναι πιο εύκολο να “κάνει τη δουλειά του”».

Τα αποτελέσματα της μελέτης δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Cerebral Cortex.

newsbeast.gr

• 
  <p>Τα κορίτσια σκέφτονται ορθολογικά από τα 10 και τα αγόρια στα… 20!</p>
  

• εγκέφαλος
• κοριτσι

• 0 σχόλια
• 1205 εμφανίσεις

vicky86

2 Ιανουαρίου, 201412 yr

Γερά παιδιά ακόμη και χωρίς κρέας

Γερά παιδιά ακόμη και χωρίς κρέας

Αναμφισβήτητο είναι επίσης ότι τα κορεσμένα λίπη και η χοληστερόλη, αιτίες πολλών παθήσεων όπως η παχυσαρκία και η υψηλή αρτηριακή πίεση, σχεδόν δεν υπάρχουν στη διατροφή των χορτοφάγων. Δεν αποτελεί λοιπόν έκπληξη ότι οι χορτοφάγοι πάσχουν πολύ σπανιότερα από παχυσαρκία και υπέρταση και εμφανίζουν σε μικρότερο ποσοστό διαβήτη και καρδιαγγειακές παθήσεις.

Όποιος, όμως, αποφασίσει να μην καταναλώνει ζωικά προϊόντα, πρέπει να υποκαταστήσει επαρκώς συγκεκριμένες βιταμίνες και ιχνοστοιχεία. Αυτές οι ουσίες είναι πολύ σημαντικές ειδικά για τη σωματική και νοητική ανάπτυξη των παιδιών. Τέτοιες ουσίες είναι μεταξύ άλλων η βιταμίνη B12, ο σίδηρος, ο ψευδάργυρος και τα Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα.

Πολλή προσοχή στους αυστηρά χορτοφάγους

«Η χορτοφαγία με γάλα και αυγά δεν είναι καθόλου προβληματική ακόμη και στην παιδική ηλικία» επισημαίνει ο Μάρτιν Κλάσεν, παιδικός γαστρεντερολόγος κλινικής στη Βρέμη. Ωστόσο, ο ίδιος βλέπει επικριτικά την αυστηρή χορτοφαγία, το λεγόμενο βιγκανισμό, καθώς θεωρεί ότι με αυτόν τον τρόπο είναι δύσκολο να καλυφθούν οι αυξημένες παιδικές ανάγκες σε βιταμίνη Β12 και σίδηρο.

«Το να είναι κανείς χορτοφάγος δεν σημαίνει απλά να μην τρώει κρέας και ζωικά προϊόντα, αλλά να αντικαταστήσει αυτά με ισορροπημένη φυτική διατροφή» εξηγεί η Σίλκε Ρεστεμάγερ από τη Γερμανική Διατροφική Εταιρία (DGE). Όπως διευκρινίζει, η κατανάλωση κρέατος υπερβαίνει κατά κανόνα τις ανάγκες σε πρωτεΐνες και θερμίδες. Ως εκ τούτου, η Ρεστεμάγερ θεωρεί ότι η χορτοφαγία συνιστάται και για παιδιά, σημειώνοντας ότι τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα αυγά, τα δημητριακά και οι ξηροί καρποί είναι καλές πηγές για τη λήψη των απαραίτητων αμινοξέων.

Προβληματική είναι η λήψη των ουσιών στην περίπτωση των αυστηρών χορτοφάγων (vegan). Ειδικά η βιταμίνη Β12 εντοπίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο κρέας, το ψάρι και τα θαλασσινά και σε μικρότερες ποσότητες στα γαλακτοκομικά. Οι ειδικοί συνιστούν σε όσους ακολουθούν διατροφή αυστηρής χορτοφαγίας να λαμβάνουν σκευάσματα βιταμίνης Β12 ή να επιλέγουν κατάλληλα προϊόντα διατροφής. Τέλος, για να είναι οι γονείς απολύτως σίγουροι για την υγεία των παιδιών-χορτοφάγων, οι διατροφολόγοι συνιστούν ετήσιες αιματολογικές εξετάσεις.

ΠΗΓΗ: DEUTSCHE WELLE

• 
  <p>Είναι γεγονός ότι τα φυτικά προϊόντα προσφέρουν ωφέλιμες ουσίες όπως βιταμίνες, μέταλλα και άπεπτες φυτικές ίνες.</p>
  

• παιδιά
• κρέας

• 0 σχόλια
• 969 εμφανίσεις

vicky86

2 Ιανουαρίου, 201412 yr

«Θα Παίξουμε Με Τις Παλιές Φωτογραφίες»! Παιχνίδι Αντιστοίχησης Ένα Προς Ένα 📷

«Θα Παίξουμε Με Τις Παλιές Φωτογραφίες»! Παιχνίδι Αντιστοίχησης Ένα Προς Ένα 📷

Τα παιδιά αγαπούν τις φωτογραφίες, ιδιαίτερα όταν σε αυτές βλέπουν πρόσωπα και στιγμές που τους είναι ήδη γνωστές.
Οι παλιές οικογενειακές φωτογραφίες μπορούν λοιπόν να γίνουν η αφορμή για ένα απλό παιχνίδι που συνδυάζει τη χαρά της ανάμνησης με μια σημαντική προμαθηματική έννοια: την αντιστοίχιση ένα προς ένα.
Δεν χρειάζονται ειδικά εκπαιδευτικά υλικά.
Μερικές φωτογραφίες, λίγη διάθεση για παιχνίδι και μερικά αντικείμενα που υπάρχουν στο σπίτι είναι αρκετά.
Το παιδί παρατηρεί, συγκρίνει, ζευγαρώνει και ανακαλύπτει ότι κάθε στοιχείο μπορεί να αντιστοιχεί σε ένα άλλο.
Και όλα αυτά γίνονται μέσα από μια δραστηριότητα που μοιάζει περισσότερο με παιχνίδι παρά με μάθημα.
🧩 Τι Είναι Η Αντιστοίχιση Ένα Προς Ένα;
Η αντιστοίχιση ένα προς ένα σημαίνει ότι κάθε αντικείμενο μιας ομάδας αντιστοιχεί σε ένα και μόνο αντικείμενο μιας άλλης ομάδας.
Για ένα παιδί αυτό μπορεί να γίνει κατανοητό μέσα από πολύ απλά παραδείγματα.
Μία φωτογραφία μπορεί να αντιστοιχεί σε ένα πρόσωπο.
Ένα παιδί στη φωτογραφία μπορεί να αντιστοιχεί σε ένα συγκεκριμένο αντικείμενο.
Μία φωτογραφία μπορεί να έχει το δικό της «ζευγάρι».
Μέσα από αυτή τη διαδικασία το παιδί αρχίζει να κατανοεί καλύτερα τις σχέσεις ανάμεσα στις ποσότητες και στα αντικείμενα.
Πρόκειται για μια σημαντική βάση για την ανάπτυξη της πρώιμης μαθηματικής σκέψης.
📷 Ας Βρούμε Τις Παλιάς Φωτογραφίες
Δεν χρειάζεται να ψάξετε για σπάνιες ή πολύ παλιές φωτογραφίες.
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε οικογενειακές φωτογραφίες στις οποίες υπάρχουν πρόσωπα που το παιδί γνωρίζει.
Διαλέξτε αρχικά τρεις ή τέσσερις φωτογραφίες.
Τοποθετήστε τες μπροστά του και αφήστε το να τις παρατηρήσει.
Μπορείτε να ξεκινήσετε με μια απλή ερώτηση:
«Ποιος είναι εδώ;»
Αφού αναγνωρίσει τα πρόσωπα, περάστε στο παιχνίδι της αντιστοίχισης.
Αν, για παράδειγμα, έχετε μια φωτογραφία της γιαγιάς, μπορείτε να ζητήσετε από το παιδί να βρει ένα αντικείμενο που συνδέεται με εκείνη.
Έτσι η φωτογραφία γίνεται το πρώτο μέρος του ζευγαριού.
👵 Η Φωτογραφία Βρίσκει Το Ταίρι Της
Το παιχνίδι μπορεί να γίνει ακόμη πιο απλό.
Βάλτε μπροστά στο παιδί μερικές φωτογραφίες και μερικά αντικείμενα που αντιστοιχούν σε αυτές.
Για παράδειγμα:
φωτογραφία της γιαγιάς → γυαλιά,
φωτογραφία του μπαμπά → καπέλο,
φωτογραφία του παιδιού → αγαπημένο παιχνίδι,
φωτογραφία της μαμάς → τσάντα.
Ζητήστε του να βρει ποιο αντικείμενο ταιριάζει με κάθε φωτογραφία.
Δεν έχει σημασία αν το αντικείμενο δεν εμφανίζεται πραγματικά στη φωτογραφία.
Σημασία έχει η σχέση που δημιουργεί το παιδί ανάμεσα στα δύο στοιχεία.
👀 Παρατηρούμε Πριν Ταιριάξουμε
Πριν ζητήσετε από το παιδί να βρει τα ζευγάρια, αφήστε το να κοιτάξει προσεκτικά τις φωτογραφίες.
Μπορεί να παρατηρήσει ποιος εμφανίζεται, τι κρατάει, πού βρίσκεται ή τι φοράει.
Ρωτήστε:
«Τι βλέπεις στη φωτογραφία;»
«Ποιος είναι;»
«Τι κρατάει;»
«Ποιο από αυτά τα αντικείμενα σου θυμίζει τη φωτογραφία;»
Με αυτόν τον τρόπο το παιδί δεν κάνει μια τυχαία επιλογή.
Παρατηρεί και χρησιμοποιεί πληροφορίες για να οδηγηθεί στην αντιστοίχιση.
🧸 Από Τις Φωτογραφίες Στα Αντικείμενα
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αντικείμενα που έχουν νόημα για το παιδί.
Ένα αγαπημένο παιχνίδι, ένα βιβλίο, ένα καπέλο ή ένα μικρό αξεσουάρ μπορούν να γίνουν μέρος του παιχνιδιού.
Για παράδειγμα, δείξτε μια φωτογραφία στην οποία το παιδί κρατά ένα συγκεκριμένο αρκουδάκι.
Τοποθετήστε δίπλα του δύο ή τρία παιχνίδια και ρωτήστε:
«Ποιο είναι το αρκουδάκι της φωτογραφίας;»
Όταν το βρει, ζητήστε του να το τοποθετήσει δίπλα στη φωτογραφία.
Έτσι δημιουργείται ένα ζευγάρι.
🔢 Ας Μετρήσουμε Τα Ζευγάρια
Όταν το παιδί δημιουργήσει αρκετές αντιστοιχίσεις, μπορούμε να προσθέσουμε και την έννοια της ποσότητας.
Μετρήστε μαζί:
«Έχουμε μία φωτογραφία και ένα αντικείμενο».
«Άλλη μία φωτογραφία και άλλο ένα αντικείμενο».
Στη συνέχεια μπορείτε να ρωτήσετε:
«Έχει κάθε φωτογραφία το δικό της αντικείμενο;»
Αν περισσεύει ένα αντικείμενο, αυτό γίνεται μια εξαιρετική ευκαιρία για συζήτηση.
«Γιατί αυτό έμεινε μόνο του;»
Το παιδί αρχίζει έτσι να παρατηρεί τη σχέση ανάμεσα στις δύο ομάδες.
🎯 Ποιο Ζευγάρι Λείπει;
Όταν το παιδί εξοικειωθεί με το παιχνίδι, μπορείτε να αφαιρέσετε κρυφά ένα αντικείμενο.
Αφήστε τις φωτογραφίες στη θέση τους και ρωτήστε:
«Κάτι λείπει.
Ποιο ζευγάρι δεν έχει το ταίρι του;»
Το παιδί χρειάζεται να παρατηρήσει τις φωτογραφίες και να θυμηθεί ποιο αντικείμενο αντιστοιχούσε σε καθεμία.
Μπορείτε να κάνετε το ίδιο αντίστροφα.
Αφήστε τα αντικείμενα στη θέση τους και αφαιρέστε μία φωτογραφία.
Με αυτόν τον τρόπο το παιχνίδι αποκτά μνήμη, παρατήρηση και λογική σκέψη.
👫 Παίζουμε Με Τα Ζευγάρια Της Οικογένειας
Οι οικογενειακές φωτογραφίες προσφέρουν πολλές δυνατότητες.
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε φωτογραφίες διαφορετικών μελών της οικογένειας και να δημιουργήσετε ζευγάρια.
Μία φωτογραφία μπορεί να ταιριάξει με ένα άλλο στιγμιότυπο του ίδιου προσώπου.
Μπορείτε επίσης να ζητήσετε από το παιδί να βρει δύο φωτογραφίες στις οποίες εμφανίζεται το ίδιο άτομο.
Για ένα μεγαλύτερο παιδί μπορείτε να αυξήσετε τον αριθμό των φωτογραφιών.
Έτσι χρειάζεται να παρατηρήσει περισσότερες λεπτομέρειες πριν αποφασίσει.
🖼️ Μπορούμε Να Παίξουμε Και Με Δύο Φωτογραφίες
Η αντιστοίχιση δεν χρειάζεται απαραίτητα να γίνεται ανάμεσα σε φωτογραφία και αντικείμενο.
Μπορεί να γίνει και φωτογραφία με φωτογραφία.
Δώστε στο παιδί δύο ομάδες φωτογραφιών.
Στην πρώτη μπορεί να υπάρχουν φωτογραφίες ανθρώπων και στη δεύτερη φωτογραφίες αντικειμένων ή χώρων που συνδέονται μαζί τους.
Το παιδί καλείται να δημιουργήσει τα σωστά ζευγάρια.
Για μικρότερα παιδιά κρατήστε μόνο δύο ή τρία ζευγάρια.
Για μεγαλύτερα παιδιά μπορείτε να αυξήσετε σταδιακά τον αριθμό.
🧠 Δεν Μας Ενδιαφέρει Μόνο Το Σωστό Ζευγάρι
Το σημαντικότερο κομμάτι του παιχνιδιού δεν είναι να βρει το παιδί γρήγορα τη σωστή απάντηση.
Είναι να μπορεί να εξηγήσει γιατί πιστεύει ότι δύο πράγματα ταιριάζουν.
Αν πει:
«Αυτό είναι της γιαγιάς γιατί φοράει τα ίδια γυαλιά», έχει ήδη χρησιμοποιήσει ένα χαρακτηριστικό για να δικαιολογήσει την επιλογή του.
Ρωτήστε:
«Πώς το κατάλαβες;»
Μια τέτοια ερώτηση βοηθά το παιδί να οργανώνει και να εκφράζει τη σκέψη του.
👶 Συμβουλές Για Διαφορετικές Ηλικίες
2–3 Ετών: Δύο Ζευγάρια
Ξεκινήστε με δύο φωτογραφίες και δύο πολύ χαρακτηριστικά αντικείμενα.
Χρησιμοποιήστε γνώριμα πρόσωπα και αντικείμενα που το παιδί αναγνωρίζει εύκολα.
3–4 Ετών: Περισσότερα Ζευγάρια
Προσθέστε τρία ή τέσσερα ζευγάρια.
Αφήστε το παιδί να παρατηρήσει τις φωτογραφίες και να αποφασίσει μόνο του.
4–5 Ετών: Φωτογραφία Με Φωτογραφία
Χρησιμοποιήστε δύο ομάδες φωτογραφιών και ζητήστε του να βρει ποια ταιριάζουν μεταξύ τους.
Μπορείτε να προσθέσετε και μια μικρή συζήτηση για το τι παρατήρησε.
5+ Ετών: Βρες Τον Κανόνα
Αφήστε το παιδί να δημιουργήσει τα δικά του ζευγάρια και στη συνέχεια προσπαθήστε εσείς να καταλάβετε τον τρόπο που σκέφτηκε.
💡 Μικρές Συμβουλές Για Πιο Ευχάριστο Παιχνίδι
Ξεκινήστε με λίγες φωτογραφίες.
Επιλέξτε πρόσωπα και αντικείμενα που είναι οικεία στο παιδί.
Μην χρησιμοποιείτε πολύ παρόμοιες εικόνες στην αρχή.
Αφήστε χρόνο για παρατήρηση πριν ζητήσετε απάντηση.
Αν κάνει λάθος, ρωτήστε «Τι σε έκανε να το διαλέξεις;».
Μην μετατρέπετε το παιχνίδι σε δοκιμασία.
Αλλάζετε τα ζευγάρια ώστε η δραστηριότητα να παραμένει ενδιαφέρουσα.
Και φυσικά, αφήστε το παιδί να σας διορθώσει όταν εσείς κάνετε επίτηδες ένα λάθος.
🔦 Ήξερες Ότι…?
🔦 Η αντιστοίχιση ένα προς ένα αποτελεί σημαντική βάση για την κατανόηση της ποσότητας και της πρώιμης μαθηματικής σκέψης.
🔦 Τα παιδιά μπορούν να εξασκούν την αντιστοίχιση μέσα από αντικείμενα της καθημερινότητας.
🔦 Η ερώτηση «Πώς το κατάλαβες;» ενθαρρύνει το παιδί να εξηγεί τη σκέψη του.
🔦 Οι οικογενειακές φωτογραφίες μπορούν να κάνουν μια μαθησιακή δραστηριότητα πιο οικεία και ευχάριστη.
🔦 Η αντιστοίχιση μπορεί να γίνει ανάμεσα σε αντικείμενα, εικόνες, φωτογραφίες ή άλλα στοιχεία που έχουν κάποια σχέση μεταξύ τους.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: Η αντιστοίχιση ένα προς ένα είναι απλώς ένα παιχνίδι με ζευγάρια.
✔ Αλήθεια: Μέσα από τα ζευγάρια το παιδί εξασκεί μια σημαντική προμαθηματική έννοια που συνδέεται με τις ποσότητες και τις σχέσεις μεταξύ στοιχείων.
❌ Μύθος: Το παιδί πρέπει να ξέρει να μετρά για να παίξει.
✔ Αλήθεια: Η αντιστοίχιση μπορεί να εξασκηθεί πριν το παιδί αποκτήσει πλήρη κατανόηση της μέτρησης.
❌ Μύθος: Χρειάζονται ειδικές κάρτες για να μάθει το παιδί.
✔ Αλήθεια: Φωτογραφίες και αντικείμενα από το σπίτι μπορούν να χρησιμοποιηθούν με πολύ φυσικό τρόπο.
❌ Μύθος: Αν το παιδί κάνει λάθος ζευγάρι, δεν έχει καταλάβει την έννοια.
✔ Αλήθεια: Τα λάθη είναι μέρος της μάθησης και μπορούν να γίνουν αφορμή για παρατήρηση και συζήτηση.
❌ Μύθος: Πρέπει να υπάρχουν πολλές φωτογραφίες για να είναι ενδιαφέρον το παιχνίδι.
✔ Αλήθεια: Για τα μικρότερα παιδιά, λίγα και ξεκάθαρα ζευγάρια είναι συχνά καλύτερη επιλογή.
❌ Μύθος: Το παιχνίδι έχει αξία μόνο όταν υπάρχει μία συγκεκριμένη σωστή απάντηση.
✔ Αλήθεια: Εξίσου σημαντικό είναι να μπορεί το παιδί να εξηγήσει τη σχέση που βλέπει ανάμεσα στα δύο στοιχεία.
🚨 Πότε Χρειάζεται Προσοχή;
Το παιχνίδι δεν αποτελεί αναπτυξιακό τεστ.
Δεν χρειάζεται να ανησυχούμε επειδή ένα παιδί δυσκολεύεται σε κάποια προσπάθεια ή χρειάζεται περισσότερες επαναλήψεις.
Προσαρμόστε τη δραστηριότητα στην ηλικία και στο επίπεδο εξοικείωσής του.
Χρησιμοποιήστε μεγάλα και ασφαλή αντικείμενα για μικρότερα παιδιά και αποφύγετε μικρά κομμάτια που μπορεί να αποτελέσουν κίνδυνο κατάποσης.
👉 Βασικά Σημεία Που Πρέπει Να Θυμάστε
Ξεκινήστε με λίγα και γνώριμα ζευγάρια.
Αφήστε το παιδί να παρατηρήσει πριν απαντήσει.
Ζητήστε του να εξηγεί γιατί θεωρεί ότι δύο στοιχεία ταιριάζουν.
Χρησιμοποιήστε φωτογραφίες και αντικείμενα που έχουν νόημα για εκείνο.
Αυξήστε σταδιακά τον αριθμό των ζευγαριών.
Αφήστε το παιδί να δημιουργεί και δικές του αντιστοιχίσεις.
Μην αντιμετωπίζετε τη δραστηριότητα σαν τεστ.
Κρατήστε το παιχνίδι απλό, οικείο και διασκεδαστικό.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Τι σημαίνει αντιστοίχιση ένα προς ένα;
Σημαίνει ότι κάθε στοιχείο μιας ομάδας αντιστοιχεί σε ένα στοιχείο μιας άλλης ομάδας.
Για παράδειγμα, μία φωτογραφία μπορεί να έχει ένα συγκεκριμένο αντικείμενο ως ταίρι.
❓ Από ποια ηλικία μπορεί να παίξει το παιδί;
Μπορεί να ξεκινήσει από την προσχολική ηλικία με πολύ απλές αντιστοιχίσεις.
Η δυσκολία αυξάνεται όσο μεγαλώνει.
❓ Πρέπει οι φωτογραφίες να είναι παλιές;
Όχι.
Αρκεί να είναι γνώριμες και ενδιαφέρουσες για το παιδί.
❓ Τι μπορώ να χρησιμοποιήσω αντί για αντικείμενα;
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε άλλες φωτογραφίες, εικόνες, παιχνίδια ή αντικείμενα που έχουν μια εύκολα κατανοητή σχέση μεταξύ τους.
❓ Τι κάνω αν το παιδί επιλέξει λάθος ζευγάρι;
Μην του δώσετε αμέσως τη λύση.
Ρωτήστε «Τι σε έκανε να πιστέψεις ότι αυτά ταιριάζουν;» και αφήστε το να ξαναπαρατηρήσει.
🌟 Από Μια Φωτογραφία Σε Μια Μικρή Μαθηματική Ιδέα
Οι παλιές φωτογραφίες έχουν κάτι ξεχωριστό.
Κρατούν πρόσωπα, στιγμές και ιστορίες που το παιδί μπορεί να ανακαλύψει ξανά μέσα από το παιχνίδι.
Αν τις χρησιμοποιήσουμε δημιουργικά, μπορούν να γίνουν και ένα απλό εργαλείο για την εξάσκηση της αντιστοίχισης ένα προς ένα.
Το παιδί παρατηρεί, ψάχνει, συγκρίνει, δημιουργεί ζευγάρια και εξηγεί τις επιλογές του.
Και κάπως έτσι, μια φωτογραφία που ίσως βρισκόταν ξεχασμένη σε ένα συρτάρι αποκτά ξανά ζωή.
Γίνεται αφορμή για κουβέντα, παιχνίδι και μάθηση μαζί.
💬 Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Βγάλτε μερικές παλιές οικογενειακές φωτογραφίες και αφήστε το παιδί να ανακαλύψει τα δικά του ζευγάρια.
Ίσως μαζί με το παιχνίδι ανοίξει και μια όμορφη συζήτηση για ανθρώπους και στιγμές που αγαπάτε.
⚕️ Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί αναπτυξιακή αξιολόγηση του παιδιού.
Κάθε παιδί αναπτύσσεται με τον δικό του ρυθμό και οι δραστηριότητες χρειάζεται να προσαρμόζονται στην ηλικία και στις δυνατότητές του.
Αν υπάρχει επίμονη ανησυχία για την ανάπτυξη ή τη μάθηση του παιδιού, είναι καλό να ζητηθεί η γνώμη του κατάλληλου επαγγελματία υγείας ή ειδικού ανάπτυξης.

• Η αντιστοίχηση ένα προς ένα σημαίνει ότι το παιδί θα συνταιριάζει ένα αντικείμενο με άλλο ένα.
  

• παιχνίδι
• παλιές φωτογραφίες

• 0 σχόλια
• 992 εμφανίσεις

vicky86

30 Δεκεμβρίου, 201312 yr

Πώς θα προστατεύσουμε τα παιδιά μας από την αιθαλομίχλη

Πώς θα προστατεύσουμε τα παιδιά μας από την αιθαλομίχλη

​Για τις περιόδους όπου η συγκέντρωση αιωρούμενων σωματιδίων υπερβαίνει τα 150 mg ανά κυβικό μέτρο αέρα θα ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα.
Μερικά από αυτά είναι η διακοπή λειτουργίας των δημόσιων ή ιδιωτικών βρεφικών, βρεφονηπιακών, παιδικών σταθμών, νηπιαγωγείων και σχολείων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αλλά και η απαγόρευση κυκλοφορίας όλων των σχολικών λεωφορείων καθώς και όλων των φορτηγών δημόσιας χρήσης στις περιοχές που θα καθορίζονται στην ανακοίνωση κήρυξης της εφαρμογής των βραχυπρόθεσμων μέτρων.
Σε συναγερμό έχουν τεθεί και οι υγειονομικές αρχές οι οποίες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την υγεία κυρίως των μικρών παιδιών αλλά και των ευπαθών ομάδων. Σας παρουσιάζουμε μερικά από τα μέτρα που πρέπει να πάρετε.
• Όσοι έχετε βρέφη και μικρά παιδιά καλό θα είναι να μην πηγαίνετε σε εξωτερικούς χώρους. Εκτός αν πρόκειται για μεγάλη ανάγκη.
• Περιορίστε στα μικρά παιδιά κάθε είδους έντονη σωματική δραστηριότητα, γιατί λόγω της μεγαλύτερης επιφάνειας ανά κιλό βάρους σώματος, έχουν μεγαλύτερες ανάγκες κατανάλωσης οξυγόνου και η έκθεσή τους σε οποιοδήποτε ρύπο είναι μεγαλύτερη.
• Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται όταν το παιδάκι έχει άσθμα.
Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών από πέρυσι κιόλας, προειδοποίησε για τις ολέθριες επιπτώσεις που έχει η αιθαλομίχλη στην καρδιά, στα αγγεία και στους πνεύμονες. Τα τελευταία δύο χρόνια μάλιστα η Ελλάδα λόγω της μεγάλης χρήσης καυσόξυλων, χαρακτηρίστηκε από τον ΠΟΥ, ως χώρα υψηλού κινδύνου στους θανάτους της ΧΑΠ (χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας).

tro-ma-ktiko.blogspot.gr

• 
  <p><span style="font-size:14px;">Συναγερμός έχει σημάνει στις κρατικές υπηρεσίες λόγω της αιθαλομίχλης. Τα έκτακτα μέτρα για την αντιμετώπισή της δημοσιεύτηκαν στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης.</span></p>
  

• παιδιά
• αιθαλομίχλη

• 0 σχόλια
• 877 εμφανίσεις

vicky86

30 Δεκεμβρίου, 201312 yr

Πώς διαμορφώνεται η διατροφική συμπεριφορά των παιδιών

Πώς διαμορφώνεται η διατροφική συμπεριφορά των παιδιών

Τελευταίες μελέτες έχουν θεμελιώσει για τα καλά την άποψη ότι η διατροφική συμπεριφορά των παιδιών αναπτύσσεται, δημιουργείται και υιοθετείται από τα πρώτα χρόνια ζωής. Όπως είναι γνωστό, η ένταξη φαγητών στη διατροφή των παιδιών γίνεται σταδιακά.

Ο απογαλακτισμός συνήθως αρχίζει μετά τους πρώτους έξι μήνες ζωής με την εισαγωγή φαγητών σε μορφή κρέμας. Στις περιπτώσεις όπου αυτή η διαδικασία καθυστερεί, η πιθανότητα να έχουμε παιδιά με επιλεκτικές απαιτήσεις σε διάφορα φαγητά (fussy eaters) είναι μεγαλύτερη. Επίσης, έρευνες έχουν δείξει ότι τέτοιου είδους παιδιά δεν έχουν επαρκώς ανεπτυγμένη διατροφική συμπεριφορά.

Πρόσφατη έρευνα εξέτασε τους παράγοντες που οδηγούν στη δημιουργία καλύτερης διατροφικής συμπεριφοράς σε παιδιά που καταναλώνουν το γεύμα τους μαζί με την υπόλοιπη οικογένεια. Οι ερευνητές πήραν συνέντευξη από τις μητέρες 2.332 παιδιών, ηλικίας 5 χρονών, καταγράφοντας τη συχνότητα κατανάλωσης φαγητών από διάφορες ομάδες, καθώς και τον αριθμό των γευμάτων ημερησίως. Επίσης, εξερεύνησαν τη σχέση μεταξύ της ποιότητας και της συχνότητας των οικογενειακών γευμάτων, ενώ εξέτασαν και το επίπεδο ευχαρίστησης των παιδιών κατά τη διάρκεια κατανάλωσης των γευμάτων.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα παιδιά συνήθως καταναλώνουν ένα γεύμα την ημέρα, σε σταθερές ώρες, μαζί με έναν από τους δύο γονείς. Μικρότερο ποσοστό παιδιών κατανάλωνε το ίδιο φαγητό με τους γονείς και ελάχιστο ποσοστό μαμάδων δήλωσαν ότι δεν διαθέτουν πολλή ώρα για το γεύμα. Μερικές μαμάδες επισήμαναν ότι η ώρα του γεύματος δεν προκαλούσε ευχάριστα συναισθήματα στα παιδιά.

Η διαφορά στα ποσοστά εξετάστηκε περαιτέρω και οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η διατροφική συμπεριφορά των παιδιών, η ποιότητα των τροφίμων που προτιμούν, η ημερήσια κατανάλωση γευμάτων καθώς και ο βαθμός ευχαρίστησης των παιδιών κατά τη διάρκεια των γευμάτων σχετίζεται άμεσα με το επίπεδο εκπαίδευσης, την επαγγελματική κατάρτιση και την κοινωνικο-οικονομική κατάσταση των μητέρων. Ακόμα ένα συμπέρασμα των ερευνητών ήταν ότι τα συχνά οικογενειακά γεύματα και συγκεκριμένα η κατανάλωση των ίδιων φαγητών μεταξύ της οικογένειας, οδηγεί σε σημαντικά καλύτερες και πιο υγιεινές διατροφικές συνήθειες στα παιδιά.

Το επιστημονικό περιοδικό «The American Academy of Paediatrics», δημοσίευσε επίσημα συστάσεις για την εξάλειψη της παιδικής και εφηβικής παχυσαρκίας, μια εκ των οποίων είναι η κατανάλωση οικογενειακών γευμάτων. Αυτό προωθεί την υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου διατροφής, εξασφαλίζοντας έτσι την κατανάλωση σπιτικών φαγητών, ενισχύοντας την πρόσληψη σημαντικών θρεπτικών ουσιών και περιορίζοντας ταυτόχρονα την έκθεση σε φαγητά με υψηλή περιεκτικότητα λιπαρών, αλατιού και ζάχαρης.

Επιπρόσθετα, επιστημονική μελέτη έδειξε ότι τα οικογενειακά γεύματα, έστω και 2-3 φορές την βδομάδα, είναι αρκετά για να επηρεάσουν θετικά τα παιδιά και να επιτύχουν την επιθυμητή κατανάλωση φρούτων και λαχανικών. Τα παιδιά, βλέποντας τους γονείς τους να τρώνε φρούτα και λαχανικά μιμούνται αυτή τους την συμπεριφορά και δοκιμάζουν καινούριες γεύσεις. Η συνεχής έκθεση των παιδιών σε καινούρια φαγητά αυξάνει τις πιθανότητες αποδοχής ενός νέου τροφίμου.

Επιπλέον, τα τακτικά οικογενειακά γεύματα εκτός από τα πολλαπλά οφέλη στη διατροφική συμπεριφορά των παιδιών ενισχύουν την συζήτηση και τα επικοινωνιακά στοιχεία μεταξύ των μελών της οικογένειας. Αυτό δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά να εκφράσουν τυχόν προβλήματα που υπάρχουν, ενώ αισθάνονται ότι είναι μέλη μιας ομάδας.

Είναι σημαντικό λοιπόν να αντιληφθούμε ότι η επιρροή των γονιών στα παιδιά είναι ισχυρή και ξεκινά από πολύ νωρίς.

Γι’ αυτόν το λόγο, ως γονείς θα ήταν καλό να ενημερωνόμαστε συχνά και ορθά, ούτως ώστε να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας εξασφαλίζοντας το καλύτερο σε κάθε τομέα, συμπεριλαμβανομένης της διατροφής, της φυσικής άσκησης και της κοινωνικής συμπεριφοράς.

mednutrition.gr

• 
  <p>«Κλειδί» αποτελούν οι συνήθειες των γονιών</p>
  

• διατροφική συμπεριφορά παιδι

• 0 σχόλια
• 1114 εμφανίσεις

vicky86

30 Δεκεμβρίου, 201312 yr

Αφήστε τα παιδιά να πιστεύουν στον Αϊ-Βασίλη λένε οι ψυχολόγοι

Αφήστε τα παιδιά να πιστεύουν στον Αϊ-Βασίλη λένε οι ψυχολόγοι

Γενικώς το να λέμε ψέματα στα παιδιά είναι κακό. Ωστόσο υπάρχει και ένα λευκό (όπως η γενειάδα του Αϊ-Βασίλη) ψέμα που καλά κάνουμε και το επαναλαμβάνουμε, σύμφωνα με τους ψυχολόγους. Και αυτό διότι το να πιστεύουν οι μικροί στον Αϊ-Βασίλη αποτελεί φυσιολογικό και υγιές κομμάτι της ανάπτυξής τους. Η έννοια ενός άνδρα που ταξιδεύει... στον αέρα με ένα έλκηθρο το οποίο σέρνουν ιπτάμενοι τάρανδοι και καταφέρνει να μπει στα σπίτια από άκρου εις άκρον της Γης μέσα από την καμινάδα προκειμένου να αφήσει δώρα - και όλα αυτά μέσα σε μία νύχτα - είναι το λιγότερο... παραμυθένια. Ωστόσο ο μύθος του Αϊ-Βασίλη ζει και βασιλεύει στους αιώνες αποτελώντας μια ατράνταχτη παράδοση. Γιατί είναι τόσο διαχρονικός;

Η φαντασία κομμάτι φυσιολογικής ανάπτυξης
«Δεν πιστεύω ότι είναι κακό για τα παιδιά να πιστεύουν στον μύθο κάποιου ο οποίος προσπαθεί να κάνει τους ανθρώπους χαρούμενους και να τους επιβραβεύσει αν έχουν δείξει καλή συμπεριφορά» αναφέρει ο δρ Μάθιου Λόρμπερ, παιδοψυχίατρος στο Νοσοκομείο Lenox Hill στη Νέα Υόρκη. «Η φαντασία αποτελεί φυσιολογικό κομμάτι της ανάπτυξης και βοηθά τον εγκέφαλο να γίνεται δημιουργικός».

Αλλωστε ο μύθος του Αϊ-Βασίλη έχει τις «ρίζες» του στην αλήθεια - ο Αγιος Νικόλαος στον οποίον βασίζεται ήταν υπαρκτό πρόσωπο. Εγινε γνωστός καθώς μοίραζε απλόχερα δώρα και χρήματα στους φτωχούς και αυτές οι αξίες τις οποίες διέδιδε είναι και οι σημαντικές, όπως είπε ο δρ Λόρμπερ στην ιστοσελίδα επιστημονικών ειδήσεων LiveScience. «Αυτό είναι το πνεύμα των Χριστουγέννων, αν και η σημερινή καταναλωτική κουλτούρα μάλλον έχει ξεφύγει ολίγον τι από αυτό το πνεύμα» προσέθεσε ο ειδικός.

Ο Αϊ-Βασίλης είναι μόνο μία από τις μυθικές φιγούρες στις οποίες πιστεύουν τα παιδιά. Οι μικροί χρησιμοποιούν τη φαντασία τους συνέχεια, ακόμη και αν γνωρίζουν ότι το τελικό «δημιούργημα» αυτής της φανταστικής διαδικασίας είναι ψεύτικο. Οταν, π.χ., τα παιδιά παίζουν «κλέφτες και αστυνόμους», γνωρίζουν ότι στην πραγματικότητα δεν είναι κλέφτες ή αστυνόμοι. Μάλιστα οι ψυχολόγοι ανησυχούν για τα παιδιά που δεν έχουν την ικανότητα να γράφουν ή να λένε τέτοιες φανταστικές ιστορίες, εξήγησε ο ειδικός.

Στα εμπορικά κέντρα αλλά και στην οθόνη
Η ιστορία του Αϊ-Βασίλη είναι επίσης «συνυφασμένη» με τη σύγχρονη κουλτούρα - κάθε εμπορικό κέντρο που σέβεται τον εαυτό του έχει τέτοιες ημέρες τον δικό του Αϊ-Βασίλη που φωτογραφίζεται με τα παιδιά, ενώ και η μικρή αλλά και η μεγάλη οθόνη γεμίζουν με την παρουσία του Αϊ-Βασίλη την περίοδο των Χριστουγέννων, όπως σημειώνει η Στέφανι Βάγκνερ, παιδοψυχολόγος στο Ερευνητικό Κέντρο για τα Παιδιά του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης.

«Δεν μπορούμε απαραιτήτως να πούμε ότι το να πιστεύουν τα παιδιά στον Αϊ-Βασίλη είναι καλό πράγμα, αλλά σίγουρα δεν είναι κάτι επιβλαβές» τόνισε η δρ Βάγκνερ στο LiveScience. Τα Χριστούγεννα ενώνουν τις οικογένειες και ο μύθος του Αϊ-Βασίλη ενισχύει αυτούς τους δεσμούς, σύμφωνα με την ειδικό.

Παράλληλα ο Αϊ-Βασίλης βάζει (με ευχάριστο τρόπο) τα παιδιά να κάνουν... homework. Είναι ίσως από τις λίγες φορές που τα μικρά παιδιά κάθονται με τόσο ζήλο να γράψουν γράμμα, γεγονός σημαντικό καθώς τους διδάσκει καλές συνήθειες.

Η απομυθοποίηση ελέω… συμμαθητών
Βέβαια, όπως συμβαίνει με όλα τα όμορφα πράγματα, η ιστορία του Αϊ-Βασίλη κάποτε τελειώνει. Τα παιδιά σταματούν να πιστεύουν στον αγαπημένο τους... γενειοφόρο με τον κόκκινο σκούφο σε διαφορετικές ηλικίες - συχνά ο «δάκτυλος» της απομυθοποίησης είναι κάποιος φίλος από το σχολείο.

Και όταν μπει το «σαράκι» της αμφισβήτησης, αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση. Τα ίδια τα παιδιά αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι κάτι δεν πάει καλά στην ιστορία. Για παράδειγμα, μπορεί να μείνουν ξάγρυπνα τη νύχτα της παραμονής των Χριστουγέννων ώστε να δουν τον Αϊ-Βασίλη να... εμφανίζεται με τα δώρα του. Και όταν εκείνος δεν έρχεται, εκείνα αμφισβητούν την ύπαρξή του. Η αμφισβήτηση αυτή σχετικά με το τι είναι αληθινό και τι όχι αποτελεί φυσιολογικό κομμάτι της νοητικής ανάπτυξης, κατά τον δρα Λόρμπερ.

Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς
Τι πρέπει λοιπόν να κάνουν οι γονείς όταν τα παιδιά τους τούς ρωτούν αν ο Αϊ-Βασίλης υπάρχει; Πρέπει ουσιαστικώς να αποφασίσουν αν το παιδί τους είναι πράγματι έτοιμο να μάθει την αλήθεια. Ο καλύτερος τρόπος να χειριστούν το ζήτημα, συμβουλεύει ο δρ Λόρμπερ, είναι να ρωτήσουν το παιδί τους αν συνεχίζει να πιστεύει στον Αϊ-Βασίλη. Σε περίπτωση που η απάντηση είναι καταφατική, ίσως είναι νωρίς να του αποκαλύψουν την αλήθεια.

Ακόμη όμως και όταν φθάσει η στιγμή της αλήθειας, τότε θα ήταν καλό οι γονείς να τονίσουν στα παιδιά τους ότι το πνεύμα αγάπης των Χριστουγέννων είναι και παραμένει αληθινό και να τους μιλήσουν για την πραγματική ιστορία του Αγίου Νικολάου.

Μη γίνεστε... μαρτυριάρηδες
Υπάρχουν βέβαια και παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς να πιστεύουν στον Αϊ-Βασίλη καθώς είτε είναι τέτοια η κουλτούρα του μέρους στο οποίο ζουν είτε έτσι έχουν επιλέξει οι γονείς τους. Και αυτό δεν είναι κάτι κακό, σύμφωνα με τον δρα Λόρμπερ. Ωστόσο, σε αυτή την περίπτωση οι γονείς πρέπει να πουν στα παιδιά τους ότι δεν πρέπει να χαλάσουν το... χριστουγεννιάτικο όνειρο των άλλων παιδιών.

Σε κάθε περίπτωση, μπορεί ο Αϊ-Βασίλης να αποτελεί μόνο μια παράδοση, ωστόσο «το πνεύμα της προσφοράς προς τους αδύναμους και της ενίσχυσης των ανθρώπινων δεσμών που τον συνοδεύει είναι άκρως αληθινό και οικουμενικό» καταλήγει ο δρ Λόρμπερ.

Δημοσιεύτηκε στο HeliosPlus στις 23 Δεκεμβρίου 2013

http://www.tovima.gr

• 
  <p>Η παράδοση του Αϊ-Βασίλη τρέφει τη φαντασία των μικρών παιδιών και αυτό είναι υγιές κομμάτι της ανάπτυξής τους, σύμφωνα με τους επιστήμονες.</p>
  

• παιδιά
• Αϊ-Βασίλη

• 0 σχόλια
• 843 εμφανίσεις

vicky86

28 Δεκεμβρίου, 201312 yr

Τα tablets βοηθούν τα παιδιά να γίνουν ευφυέστερα

Τα tablets βοηθούν τα παιδιά να γίνουν ευφυέστερα

οι έρευνες αποδεικνύουν πως η τεχνολογία βοηθά κατά πολύ τα παιδιά να γίνουν ευφυέστερα, αλλά και να αγαπήσουν το διάβασμα.

Σύμφωνα με μια νέα μελέτη που πραγματοποιήθηκε, οι περισσότεροι γονείς (70%) χρησιμοποιούν πλέον κάποιο tablet για να διαβάζουν στα παιδιά τους παραμύθια.

Οι μαμάδες και μπαμπάδες υποστηρίζουν ότι η ανάγνωση παραμυθιών μέσω tablet είναι πολύ πιο ευχάριστη και απολαυστική, λόγω των βίντεο και των πρόσθετων ηχητικών εφέ που κάνουν την ψηφιακή ιστορία – αφήγηση πιο διαδραστική. Οι μισοί περίπου από τους γονείς που συμμετείχαν στην έρευνα, δήλωσαν ότι διαβάζουν σε καθημερινή βάση ιστορίες στα παιδιά τους μέσω tablet, λίγο πριν τα βάλουν για ύπνο.

Τέλος, σύμφωνα με την έρευνα, η τεχνολογία φαίνεται να επιταχύνει τη διαδικασία ανάπτυξης των παιδιών που τη χρησιμοποιούν, σε αντίθεση με τα παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς αυτή.

«Τα παραμύθια είναι ένα σημαντικό μέρος της καθημερινότητας του παιδιού, και είναι υπέροχο να βλέπουμε ότι τα tablets χρησιμοποιούνται γι’ αυτή τη δραστηριότητα και την ενθάρρυνση της δημιουργικής αλληλεπίδρασης μεταξύ γονέων και παιδιών».

«Είναι επίσης πολύ ενθαρρυντικό να βλέπουμε τους γονείς να χρησιμοποιούν τα smartphones και τα tablets ως εκπαιδευτικά εργαλεία – και ακόμη και τα πολύ νεότερα μέλη της οικογένειας να έχουν να κερδίσουν κάτι από τη χρήση αυτών των συσκευών» καταλήγει η έρευνα.

sigmalive.com

• 
  <p>Ακόμη κι αν κάποιες φορές οι γονείς ανησυχούν για την εμμονή των παιδιών με την τεχνολογία,</p>
  

• tablets παιδί

• 0 σχόλια
• 925 εμφανίσεις

vicky86

28 Δεκεμβρίου, 201312 yr

Αποτέλεσμα διαγωνισμού Charlie Banana

Αποτέλεσμα διαγωνισμού Charlie Banana

Οι συμμετοχές ήταν πολλές αλλά η νικήτρια μόνο μία!!!

Το δώρο: μια συσκευασία με 6 επαναπλενόμενες υφασμάτινες πάνες από το Charlie Banana.

Μετά από ηλεκτρονική κλήρωση προέκυψε η νικήτρια, η οποία είναι η

Αναστασία Ζερβού!!!

Συγχαρητήρια Αναστασία!!! Θα επικοινωνήσουμε μαζί σου για το πως θα παραλάβεις το δώρο σου!

Το βίντεο της ηλεκτρονικής κλήρωσης μπορείτε να το δείτε εδώ...



Ευχαριστούμε πολύ για όλες τις συμμετοχές και το Charlie Banana για το υπέροχο δώρο του!

• 
  <p>Ο μεγάλος διαγωνισμός Charlie Banana έφτασε στο τέλος του.</p>
  

• Διαγωνισμός Charlie Banana

• 0 σχόλια
• 1155 εμφανίσεις

vicky86

25 Δεκεμβρίου, 201312 yr