Άρθρα

Περισσότερος θηλασμός – καλύτερη ανάπτυξη

Περισσότερος θηλασμός – καλύτερη ανάπτυξη

Οι πιο πρόσφατες έρευνες συνδέουν τν θηλασμό με καλύτερη σκέψη και μνήμη. Αλλά ο συσχετισμός του θηλασμού με τις γλωσσικές δεξιότητες, την κίνηση και το συντονισμό ήταν λιγότερο σαφής.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η νέα έρευνα δεν αποδεικνύει ότι ο θηλασμός είναι υπεύθυνος μόνο για την καλύτερη ανάπτυξη αλλά υπάρχει μια πιο στενή σχέση. Ο Δρ. Δημήτρης Χρηστάκης δήλωσε ότι τα περισσότερα στοιχεία καθιστούν σαφές ότι υπάρχουν πολλά ιατρικά οφέλη από τον θηλασμό.

Στην έρευνα πήραν μέρος 540 μητέρες με τα παιδιά τους. Η πρώτη καταγραφή δεδομένων έγινε όταν τα μωρά ήταν 9 μηνών και η επόμενη όταν ήταν 18 μηνών.

Επίσης, όταν τα μωρά ήταν 18 μηνών υποβλήθηκαν σε γνωστικά, γλωσσικά και κινητικά τεστ από ψυχολόγους.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, τα παιδιά που είχαν θηλάσει είτε για μικρό είτε για μεγάλο διάστημα είχαν καλύτερες αποδόσεις στα τεστ. Τα παιδιά που είχαν θηλάσει για παραπάνω από 6 μήνες είχαν και μεγαλύτερες και συνεπώς καλύτερες επιδόσεις στα τεστ.

Στην Ελλάδα τα ποσοστά του θηλασμού είναι χαμηλά ενώ στις ΗΠΑ τα ποσοστά είναι λίγο πιο ενθαρρυντικά. Οι γιατροί που πήραν μέρος στην έρευνα υποστηρίζουν πως πρέπει να αυξηθεί η ενημέρωση για τα οφέλη του θηλασμού στην ελληνική κοινωνία. Πολλές γυναίκες, σταματούν τον θηλασμό γιατί επιστρέφουν στις δουλειές τους, ειδικά στις ΗΠΑ.

greekreporter.gr

• 
  <p>Μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε στη χώρα μας έδειξε ότι τα παιδιά που θηλάζουν περισσότερο από 6 μήνες είχαν καλύτερες επιδόσεις σε γνωστικά, γλωσσικά και κινητικά τεστ.</p>
  

• θηλασμός ανάπτυξη

• 0 σχόλια
• 884 εμφανίσεις

vicky86

7 Ιανουαρίου, 201412 yr

Οι φιλίες των παιδιών

Οι φιλίες των παιδιών

Τι σημαίνει φιλία;
Με τον όρο φιλία εννοείται η στενή διαπροσωπική σχέση μεταξύ δύο ή περισσότερων ατόμων η οποία χαρακτηρίζεται από συναισθηματική εγγύτητα, δέσμευση, μοίρασμα εμπειριών, στοργή και αμοιβαιότητα.
Η φιλία κατέχει ξεχωριστό ρόλο στο πλέγμα των ανθρώπινων σχέσεων.
Ιδιαίτερα, κατά την παιδική –αλλά και εφηβική- ηλικία οι σχέσεις με άτομα της ίδιας ηλικίας αποτελούν μια ουσιαστική πτυχή κατά τη διαμόρφωση της προσωπικότητας του ατόμου, επηρεάζοντας σημαντικά την ανάπτυξή του.

Πώς επιλέγουν τα παιδιά τους φίλους τους;
Σημαντικός παράγοντας για την έναρξη μιας φιλικής σχέσης είναι η εγγύτητα ή γειτνίαση, δηλαδή το να βρίσκεται το εν δυνάμει φιλικό πρόσωπο στο κοντινό κοινωνικό περιβάλλον του παιδιού.
Ωστόσο, η ομοιότητα μεταξύ των φίλων αποτελεί το πιο ουσιώδες και κρίσιμο στοιχείο, ώστε δύο ή περισσότερα άτομα να συνάψουν μια φιλική σχέση.
Συνήθως, τα παιδιά που είναι ίδιου φύλου, ίδιας ηλικίας και μοιράζονται παρόμοια ενδιαφέροντα εμπλέκονται σε στενότερες διαπροσωπικές σχέσεις.
Παρόλα αυτά, φαίνεται ότι και τα παιδιά διαφορετικού φύλου ή ηλικίας μπορούν να αναπτύξουν μια φιλική σχέση, ιδιαίτερα εάν υπάρχουν συγγενικοί ή οικογενειακοί φιλικοί δεσμοί.

Ποιες είναι οι λειτουργίες της φιλίας;
Η φιλία θεωρείται, κατά κύριο λόγο, ένα από τα βασικά πλαίσια επαφής του παιδιού με τον κόσμο εκτός του οικογενειακού περιβάλλοντος, δίνοντας του ουσιώδεις πληροφορίες για τις υπόλοιπες διαπροσωπικές σχέσεις.
Ένα παιδί διδάσκεται πράγματα για τον εαυτό, τους άλλους και τον κόσμο.
Μαθαίνει πώς να αλληλεπιδρά με άλλα άτομα, να επικοινωνεί τις ανάγκες και τις επιθυμίες του και να κατανοεί τις επιπτώσεις και τα όρια τις συμπεριφοράς του.

Ακόμη, οι φιλίες παρέχουν ένα πλαίσιο κοινών δραστηριοτήτων από το οποίο αντλείται ευχαρίστηση και διασκέδαση.
Μέσα από κοινές δραστηριότητες, όπως το παιχνίδι, δίνεται στα παιδιά η ευκαιρία να αναπτύξουν θεμελιώδεις κοινωνικές δεξιότητες.
Μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν ικανοποιητικά τις συγκρούσεις και να διευθετούν αποτελεσματικά τα προβλήματα που προκύπτουν.
Επιπλέον, η συνεχής επαφή με συνομηλίκους τους δίνει τη δυνατότητα να αρχίζουν να «βλέπουν» την οπτική ενός άλλου προσώπου και, στην πορεία, μπορούν να κατανοήσουν σε βάθος τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις προθέσεις του.
Με τον τρόπο αυτό, αναπτύσσεται περαιτέρω η συναισθηματική τους νοημοσύνη.
Τα παιδιά εξοικειώνονται με κοινωνικές έννοιες, όπως η εμπιστοσύνη, η συνέπεια, ο σεβασμός και η υποστήριξη και μαζί με τους συντρόφους τους στο παιχνίδι εξερευνούν τις έννοιες της γενναιοδωρίας και της αλληλοβοήθειας.

Επιπρόσθετα, οι ομάδες συνομηλίκων που συμπεριλαμβάνουν περισσότερα από δύο παιδιά παρέχουν ένα βασικό πλαίσιο πειραματισμού με τον ανταγωνισμό, την κυριαρχικότητα και την υποχωρητικότητα.
Τα παιδιά που είναι μέλη μιας ομάδας συνομηλίκων αναλαμβάνουν διαφορετικούς ρόλους εντός αυτής, υιοθετούν ή παραβαίνουν κανόνες και μαθαίνουν περισσότερα στοιχεία για τους ρόλους των δύο φύλων, ειδικά εάν συμμετέχουν σε μικτές ομάδες.
Στο πλαίσιο αυτό, προετοιμάζονται ή βοηθούνται να ενταχθούν σε άλλα ομαδικά πλαίσια, όπως το σχολείο ή μια αθλητική ομάδα.
Μάλιστα, σε ομάδες συνομηλίκων στις οποίες υπάρχει μεγάλη ποικιλία ως προς την φυλετική προέλευση των παιδιών φαίνεται ότι τα παιδιά υιοθετούν λιγότερο στερεότυπες στάσεις.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να διατηρούν έναν πιο ανοιχτό προσανατολισμό ως προς τη διαφορετικότητα μεταξύ των ανθρώπων, στάση η οποία αποδυναμώνει την ισχύ φυλετικών ή άλλων προκαταλήψεων.

Τέλος, με την βοήθεια των φίλων βελτιώνεται η αντίληψη του εαυτού και ενισχύεται η αυτοεκτίμηση.
Συχνά, οι φίλοι συμπληρώνουν ο ένας τον άλλο και λειτουργούν ως πρότυπα μίμησης και διδασκαλίας.
Ακόμη σπουδαιότερη προσφορά των φίλων είναι η συμπαράσταση σε μια δύσκολη στιγμή, μια διέξοδος ή ένα καταφύγιο σε περιόδους που το παιδί μπορεί να βιώνει αρνητικές εμπειρίες ή συναισθήματα.

Αναμφίβολα, όμως, μια από τις σημαντικότερες αναπτυξιακές λειτουργίες της φιλίας είναι ότι συμβάλλει στην ανάπτυξη της κοινωνικής επάρκειας, δηλαδή στην ανάπτυξη και ενίσχυση όλων εκείνων των δεξιοτήτων οι οποίες οδηγούν σε επιτυχή κοινωνική λειτουργία.
Οι φιλικές σχέσεις προετοιμάζουν το έδαφος για τα άλλα είδη σχέσεων που αναπτύσσει το άτομο και, ειδικότερα, αποτελούν το πρότυπο των στενών διαπροσωπικών σχέσεων που θα δημιουργήσει το άτομο αργότερα στη ζωή του.

Βιβλιογραφική πηγή:
Dunn, J. (1999). Οι στενές προσωπικές σχέσεις των μικρών παιδιών. Αθήνα: Τυπωθήτω.

http://enarthro.blogspot.gr

• από την Άννα Ιωαννίδου, MSc Σχολική & Εξελικτική Ψυχολόγο
  

• παιδί φιλία

• 0 σχόλια
• 934 εμφανίσεις

vicky86

6 Ιανουαρίου, 201412 yr

Τύποι γονεϊκότητας

Τύποι γονεϊκότητας

Όπως κάθε άτομο είναι μοναδικό, έτσι και κάθε οικογένεια.
Ο τύπος γονεϊκότητας αναφέρεται στο σύνολο των συμπεριφορών των γονέων προς τα παιδιά τους, στις πρακτικές που υιοθετούν για να μεγαλώσουν το παιδί τους.
Σημαντικές διαστάσεις είναι ο έλεγχος και η συναισθηματική ζεστασιά.
Ο γονεϊκός έλεγχος αναφέρεται στις απαιτήσεις των γονιών προς τα παιδιά, να ενσωματωθούν στην οικογένεια και να ωριμάσουν, επιθεωρώντας, ελέγχοντας και τιμωρώντας τα όταν δεν υπακούουν.
Η συναισθηματική ζεστασιά αναφέρεται στο βαθμό που οι γονείς ενθαρρύνουν την ατομικότητα, την αυτορύθμιση και την αυτοπεποίθηση, όντας υποστηρικτικοί και ευαίσθητοι στις ιδιαίτερες ανάγκες των παιδιών τους.
Ο γονεϊκός έλεγχος και η συναισθηματική ζεστασιά των γονέων επηρεάζουν άμεσα την επιθετικότητα και την προκοινωνική συμπεριφορά των παιδιών, την αυτοαντίληψή τους, την εσωτερίκευση των ηθικών αξιών και την ανάπτυξη της κοινωνικής επάρκειας.

Οι ερευνητές έχουν κατηγοριοποιήσει τέσσερις τύπους γονεϊκότητας:

1. αυστηρός/ δημοκρατικός/αυθεντικός τύπος γονεϊκότητας
2. αυταρχικός τύπος γονεϊκότητας
3. επιτρεπτικός τύπος γονεϊκότητας
4. αδιάφορος τύπος γονεϊκότητας

Πρέπει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι αυτοί οι τύποι αποτελούν γενικές και όχι απόλυτες τάσεις.

- αυστηρός τύπος γονεϊκότητας:
Οι γονείς είναι ανοιχτοί στην επικοινωνία με τα παιδιά και έχουν σταθερούς αλλά όχι άκαμπτους κανόνες.
Οι αυστηροί γονείς αναγνωρίζουν την ανάγκη του παιδιού τους για έλεγχο και ατομικότητα, θεωρούν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των γονέων και των παιδιών συμπληρωματικές και χαρακτηρίζονται από ευαισθησία στις ικανότητες των παιδιών και κατανόηση για τα αναπτυξιακά βήματα που πρέπει να κάνουν.
Οι μέθοδοι πειθαρχίας τους είναι περισσότερο υποστηρικτικές παρά τιμωρητικές.

Επιθυμούν τα παιδιά τους να είναι υπεύθυνα και συνεργάσιμα.
Έχει βρεθεί ότι τα παιδιά τους έχουν ικανοποιητική λειτουργικότητα ως προς τις περισσότερες πλευρές της ζωής. Είναι καλύτερα προσαρμοσμένα, πιο αυτάρκη, βασίζονται περισσότερο στον εαυτό τους, έχουν αυτοέλεγχο, είναι κοινωνικά επαρκή, με καλύτερη σχολική επίδοση και περισσότερη αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση.

-αυταρχικός τύπος γονεϊκότητας:
Οι γονείς δίνουν διαταγές και περιμένουν από τα παιδιά να τις υπακούσουν χωρίς να δίνουν εξηγήσεις. Αυτοί οι γονείς δημιουργούν οικογένειες με οργάνωση και ξεκάθαρους κανόνες.
Οι γονείς έχουν λίγη επικοινωνία με τα παιδιά τους και άκαμπτους κανόνες. Επιτρέπουν ελάχιστη ανεξαρτησία.
Τα παιδιά τα πάνε μέτρια στο σχολείο, δεν εκδηλώνουν προβλήματα συμπεριφοράς, έχουν φτωχότερες κοινωνικές δεξιότητες, χαμηλότερη αυτοεκτίμηση και αυξημένα ποσοστά κατάθλιψης.
Συχνά είναι αποσυρμένα, φοβισμένα, δύσθυμα, μη διεκδικητικά και ευερέθιστα. Μπορεί να επαναστατούν και να εκδηλώνουν επιθετική συμπεριφορά.

-επιτρεπτικός τύπος γονεϊκότητας:
Δεν είναι παραδοσιακοί γονείς, δεν επιδιώκουν την ωριμότητα και αποφεύγουν τους τσακωμούς με τα παιδιά τους.
Οι γονείς θέτουν λίγους ή κανέναν περιορισμό στο παιδί και προσφέρουν αγάπη άνευ όρων.
Προσφέρουν ελευθερία αλλά περιορισμένη καθοδήγηση.
Δίνουν τη δυνατότητα στα παιδιά να επικοινωνήσουν μαζί τους. Αν και η επιτρεπτικότητα είναι το αντίθετο του περιορισμού, δεν φαίνεται να προκαλεί πάντα αντίθετα αποτελέσματα.

Τα παιδιά επιτρεπτικών γονέων συχνά χαρακτηρίζονται ως «δύσκολα».
Τείνουν να είναι επιθετικά και επαναστατημένα, έχουν δύσκολη κοινωνική προσαρμογή, δείχνουν επιείκεια προς τον εαυτό τους και είναι παρορμητικά.
Σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να είναι δραστήρια, φιλικά και δημιουργικά.

-αδιάφορος τύπος γονεϊκότητας:
Οι γονείς κρατούν σε απόσταση τα παιδιά τους και ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις τους μόνο για να σταματήσουν αυτά να ζητούν.
Δεν θέτουν όρια και λείπει η στοργή για τα παιδιά.
Είναι συναισθηματικά απόμακροι, επικεντρώνονται στις δικές τους δυσκολίες και δεν απομένει ενέργεια για τα παιδιά τους.
Στην περίπτωση που οι γονείς συμπεριφέρονται με εχθρότητα προς τα παιδιά αυτά τείνουν να εκδηλώνουν έντονες καταστρεπτικές παρορμήσεις και παραβατική συμπεριφορά.

Η μελέτη των τύπων γονεϊκότητας στηρίχτηκε σε μελέτες που έγιναν σε οικογένειες λευκών μεσαίας τάξης κυρίως δυτικού τύπου κοινωνιών.
Έχει βρεθεί ότι οι επιπτώσεις του τύπου γονεϊκότητας στα παιδιά μπορεί να διαφέρουν σημαντικά από πολιτισμό σε πολιτισμό και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ένας τύπος είναι οικουμενικά ο καλύτερος.

Βιβλιογραφική πηγή: Παππά Β. (2006). Επάγγελμα γονέας. Ψυχολογικοί τύποι γονέων και συμπεριφορά παιδιών και εφήβων, Εκδόσεις Καστανιώτη.

http://enarthro.blogspot.gr

• από την Όλγα Μάντη, MSc εξελικτική & σχολική ψυχολόγο
  

• γονείς παιδί

• 0 σχόλια
• 3540 εμφανίσεις

vicky86

4 Ιανουαρίου, 201412 yr

Έχω Δυσλεξία. Τι σημαίνει αυτό για μένα;

Έχω Δυσλεξία. Τι σημαίνει αυτό για μένα;

Για το παιδί με Δυσλεξία/μαθησιακές δυσκολίες σημαίνει ότι αντιλαμβάνεται τη διαφορετικότητα του.
Έτσι θα μπορεί αργότερα να βρίσκει τους τρόπους και τους μηχανισμούς μάθησης που τον βοηθούν καλύτερα να μάθει, να απομνημονεύει, να εκφράζεται.

Για παράδειγμα:
"Σκέφτομαι με εικόνες άρα με βοηθάει πολύ περισσότερο να διαβάζω με χάρτη το μάθημα της Ιστορίας γιατί αναπαριστώ τη μάχη".

Ένα απο τα πολύ σημαντικά κομμάτια ενός προγράμματος αντιμετώπισης των δυσκολιών μάθησης είναι να οδηγήσεις το παιδί να μάθει σιγά, σιγά τον εαυτό του.
Πως μαθαίνει πιο εύκολα, τι το δυσκολεύει περισσότερο, με ποιο τρόπο σκέφτεται.
Αλλά και για όλα τα παιδιά η συνειδητοποίηση του Πως και απο Που πηγάζει η σκέψη είναι σημαντικές πληροφορίες που οδηγούν στην αυτογνωσία.

Μια άσκηση που βοηθά πολύ αυτή τη "βουτιά" στο μυαλό είναι η: "Σκέψεις για τη σκέψη"!!

Άσκηση:
Σε μια σελίδα γράφουμε φράσεις που έχουν σχέση με τη διαδικασία της σκέψης. Προσπαθούμε να κάνουμε πιο συγκεκριμένη τη διεργασία "του σκέφτομαι" αναφέροντας όλους τους μηχανισμούς απο όπου πηγάζει η σκέψη.

Σκέφτομαι όταν:
- Παρατηρώ.
- Αναρωτιέμαι.
- Αναπαριστώ κάτι στο μυαλό μου.
- Νιώθω, αισθάνομαι.
- Θυμάμαι.
- Ανακαλύπτω, υπολογίζω, επεξεργάζομαι.

Μετά με αφορμή αυτές τις φράσεις βάζουμε το παιδί στη διαδικασία να φέρει ένα τέτοιο παράδειγμα για κάθε μια.
- Παρατήρησε τον ουρανό και πες μου τι σκέφτηκες;
- Για αναρωτήσου τι θα γίνει αν.........
- Προσπάθησε να αναπαραστήσεις, να φέρεις στο μυαλό μου μια ληστεία. Τι σκέφτηκες;
- Όταν χαϊδεύεις ένα σκυλάκι, τι νιώθεις, τι σκέφτεσαι για αυτό;
- Για θυμήσου ποια ήταν η πιο ωραία σου ανάμνηση από το καλοκαίρι;
- Στη στάση ενός λεωφορείου περιμένουν τρεις άνθρωποι. Περνάει το λεωφορείο και τώρα στη στάση έμεινε ο ένας. Τι έγιναν οι άλλοι δύο;

Βασικό tip:
Οι φράσεις και οι κατευθύνσεις προσπαθούμε να αντιστοιχούν στην ηλικία του κάθε παιδιού.

Απευθύνεται:
Σε παιδιά σχολικής και προσχολικής ηλικίας ως μια εισαγωγική άσκηση για το τι σημαίνει "γνωρίζω τον εαυτό μου".
Μπορεί να γίνει από θεραπευτές, εκπαιδευτικούς, γονείς.

Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2013/01/blog-post_6.html

• Η γνώση της γνώσης. Η μεταγνώση είναι η ικανότητα του να ξέρω, να αναγνωρίζω εγώ ο ίδιος για εμένα.
  

• δυσλεξία παιδί

• 0 σχόλια
• 960 εμφανίσεις

vicky86

3 Ιανουαρίου, 201412 yr

Η αξία του αυγού στη διατροφή των παιδιών

Η αξία του αυγού στη διατροφή των παιδιών

Συγκεκριμένα, η πρωτεΐνη του εμφανίζει την υψηλότερη βιολογική αξία σε σχέση με όλες τις μεμονωμένες πηγές πρωτεΐνης.

Όλα τα απαραίτητα αμινοξέα, δηλαδή όσα δεν μπορούν να συντεθούν από το ανθρώπινο σώμα, περιέχονται στο ασπράδι του αυγού.

Ακόμα και αμινοξέα όπως η μεθειονίνη, η τρυπτοφάνη και η αργινίνη που δύσκολα εντοπίζονται σε άλλα τρόφιμα, υπάρχουν σε σημαντικές ποσότητες στο ασπράδι του αυγού.

Συνεπώς, η πρωτεΐνη του αυγού κατέχει εξέχοντα ρόλο στην ανάπτυξη των παιδιών έχοντας υπόψιν ότι οι πρωτεΐνες στην παιδική ηλικία είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη μυϊκού ιστού, τη δημιουργία νέων κυττάρων (και την ανάπλαση των κατεστραμμένων) αλλά και την παραγωγή πολύτιμων ουσιών για τον ανθρώπινο οργανισμό όπως είναι τα ένζυμα, οι ορμόνες και τα αντισώματα.

Επιπλέον, στον κρόκο του αυγού περιέχονται:

- Το απαραίτητο ω6 λιπαρό οξύ (που δεν μπορεί να συνθέσει ο οργανισμός μας) αραχιδονικό οξύ το οποίο είναι απαραίτητο θρεπτικό συστατικό κατά την εμβρυϊκή και τη βρεφική ηλικία, προκειμένου να δομηθεί ο νευρικός ιστός.

- Λεκιθίνη, ένα φωσφολιπίδιο που προάγει τις πνευματικές λειτουργίες.

- Χολίνη, μια βιταμίνη που ενδυναμώνει τη μνήμη και ενισχύει τη δυνατότητα συγκέντρωσης των παιδιών. Επίσης έρευνες έχουν δείξει ότι ακόμη νωρίτερα από την εμβρυϊκή ηλικία αν υπάρξει έλλειψη χολίνης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν έχουμε κανονική ανάπτυξη του εγκεφάλου του εμβρύου με συνέπεια το βρέφος να γεννιέται είτε με ατελή μνήμη, είτε με μειωμένη ικανότητα μνήμης.

- Λιποδιαλυτές βιταμίνες A, D,E, Κ. Ο κρόκος του αυγού είναι η δεύτερη πλούσια πηγή βιταμίνης D, ύστερα από ορισμένα ιχθυέλαια. Η βιταμίνη D είναι σημαντική για την ανάπτυξη των οστών και των δοντιών.

- Σίδηρος, φωσφόρος, κάλιο, θείο, χρώμιο. Ο σίδηρος ειδικά στα παιδιά βελτιώνει την πνευματική απόδοση και προλαμβάνει τις μαθησιακές δυσκολίες. Αν συνδυαστεί το αυγό με χυμό πορτοκάλι που περιέχει βιταμίνη C διευκολύνεται η απορρόφησή του σιδήρου.

- Χοληστερόλη. Περιέχονται 175 – 220mg χοληστερόλης οπότε χρειάζεται προσοχή στην κατανάλωση του κρόκου από παιδιά που έχουν υπερλιπιδαιμία

- Τελειώνοντας με τη θρεπτική αξία του αυγού, πρέπει να σημειωθεί ότι τόσο στον κρόκο όσο και ασπράδι περιέχονται οι υδατοδιαλυτές βιταμίνες Β συμπεριλαμβανόμενων της Β12 και του φολικού οξέος. Οι βιταμίνες αυτές είναι πολύτιμες για την ανάπτυξη του νευρικού συστήματος. Το αυγό είναι επίσης πλούσια πηγή στα ιχνοστοιχεία φωσφόρο, ψευδάργυρο, κάλιο.

Από ποια ηλικία μπορεί να παιδί να τρώει αυγό;

Αξιοσημείωτο είναι ότι όλα τα συστατικά του αυγού, ιδιαίτερα του κρόκου είναι εύπεπτα. Ο κρόκος του αυγού μπορεί να εισαχθεί στη διατροφή των βρεφών από τον 10ο μήνα ενώ το ασπράδι από τον 8ο μήνα. Γενικά επικρατεί η άποψη ότι όσο αργότερα ξεκινάει το αυγό τόσο αποφεύγονται οι πιθανές αλλεργικές αντιδράσεις, γεγονός όμως που δεν αποδεικνύεται.

Πόσα αυγά την εβδομάδα μπορεί να τρώει ένα παιδί;

Γενικά 3 έως 5 αυγά την εβδομάδα είναι λογική συχνότητα κατανάλωσης. Στα παχύσαρκα παιδιά μπορεί να αυξηθεί το λιπιδαιμικό προφίλ λόγω χοληστερίνης. Μπορεί να καταναλώνεται ελεύθερα το ασπράδι το οποίο είναι πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας που δεν περιέχει λίπη.

Συμπερασματικά, το αυγό είναι μια ένα μικρό αλλά πολύτιμο τρόφιμο. Μικρό σε θερμιδική αξία (70 – 80 θερμίδες/ αυγό) αλλά πολύτιμο για την υγεία των παιδιών χάρη στην πληρότητά του σε θρεπτικά συστατικά και το αίσθημα του κορεσμού που προκαλεί. Ας το βάλουμε στη διατροφή των παιδιών συστηματικά για να «χτίσουμε» παιδιά όλο υγεία.

medicalnews.gr

• 
  <p>Το αυγό αποτελεί εξαιρετική τροφή για την εμβρυϊκή, τη βρεφική και την παιδική ηλικία.</p>
  

• αυγό παιδί

• 0 σχόλια
• 1731 εμφανίσεις

vicky86

3 Ιανουαρίου, 201412 yr

👶 Τα «Τρομερά Δίχρονα» Και Η Μεγάλη Πρόκληση Της Αυτονόμησης

👶 Τα «Τρομερά Δίχρονα» Και Η Μεγάλη Πρόκληση Της Αυτονόμησης

Και κάπου εδώ εμφανίζεται μια φράση που ακούν συχνά οι γονείς: «Τρομερά δίχρονα».
Ξαφνικά, ένα παιδί που μέχρι πρόσφατα συνεργαζόταν μπορεί να λέει συνεχώς «όχι», να θυμώνει όταν δεν γίνεται αυτό που θέλει,
να ξεσπά σε κλάματα και να δυσκολεύεται πολύ να δεχτεί ένα όριο.
Όμως τα «τρομερά δίχρονα» δεν σημαίνουν ότι το παιδί έγινε ξαφνικά δύσκολο ή κακό.
Συνήθως σημαίνουν κάτι πολύ πιο σημαντικό: το παιδί μεγαλώνει και προσπαθεί να γίνει πιο αυτόνομο.
🌱 Τι Συμβαίνει Στα Δύο Χρόνια;
Στην ηλικία αυτή το παιδί βρίσκεται σε μια περίοδο έντονης ανάπτυξης.
Θέλει να κάνει πράγματα μόνο του, αλλά οι ικανότητές του δεν έχουν ακόμη αναπτυχθεί αρκετά ώστε να μπορεί πάντα να τα καταφέρει.
Μπορεί να θέλει να φορέσει μόνο του τα παπούτσια του, αλλά να μην μπορεί να τα βάλει σωστά.
Μπορεί να θέλει να αποφασίσει τι θα φάει, αλλά να μην μπορεί να καταλάβει γιατί δεν μπορεί να φάει μόνο γλυκό.
Μπορεί να θέλει να ανοίξει ένα συρτάρι, να ανέβει κάπου ή να πάρει ένα αντικείμενο, αλλά να συναντήσει ένα «όχι» από τον γονέα.
Αυτή η σύγκρουση ανάμεσα στο «θέλω να το κάνω μόνος μου» και στο «δεν μπορώ ακόμη» μπορεί να προκαλέσει έντονη απογοήτευση.
🧠 Η Αυτονομία Είναι Σημαντικό Αναπτυξιακό Βήμα
Η ανάγκη για ανεξαρτησία δεν είναι καπρίτσιο.
Είναι μέρος της φυσιολογικής ανάπτυξης.
Το παιδί αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι είναι ένα ξεχωριστό άτομο με δικές του επιθυμίες, προτιμήσεις και αποφάσεις.
Γι' αυτό μπορεί να ακούτε συχνά:
«Εγώ!»
«Μόνο μου!»
«Όχι!»
Αυτές οι φράσεις μπορεί να κουράζουν έναν γονέα όταν επαναλαμβάνονται δεκάδες φορές μέσα στην ημέρα.
Ταυτόχρονα όμως δείχνουν ότι το παιδί προσπαθεί να αποκτήσει έλεγχο και ανεξαρτησία.
❌ Γιατί Λέει Τόσο Συχνά «Όχι»;
Το «όχι» είναι ένας από τους πιο απλούς τρόπους με τους οποίους ένα μικρό παιδί μπορεί να εκφράσει την ανεξαρτησία του.
Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι διαφωνεί πραγματικά με όλα.
Μπορεί να λέει «όχι» επειδή:
θέλει να αποφασίσει μόνο του,
δεν θέλει να σταματήσει ένα παιχνίδι,
δυσκολεύεται με μια αλλαγή,
είναι κουρασμένο,
πεινάει,
έχει υπερβολικά πολλά ερεθίσματα,
δεν μπορεί ακόμη να εκφράσει με λόγια αυτό που αισθάνεται.
Ένα δίχρονο παιδί μπορεί να έχει πολύ έντονα συναισθήματα, αλλά περιορισμένη ικανότητα να τα διαχειριστεί.
Αυτό είναι ένα από τα βασικά σημεία που χρειάζεται να θυμούνται οι γονείς.
😤 Τα Ξεσπάσματα Είναι Συχνά
Τα tantrums, δηλαδή τα έντονα ξεσπάσματα θυμού ή απογοήτευσης, είναι συνηθισμένα στην προσχολική ηλικία.
Το παιδί μπορεί να κλάψει, να φωνάξει, να πέσει στο πάτωμα ή να αρνηθεί να συνεργαστεί.
Για έναν ενήλικα μπορεί να φαίνεται υπερβολική αντίδραση.
Για ένα μικρό παιδί όμως η απογοήτευση μπορεί πραγματικά να είναι τεράστια.
Δεν διαθέτει ακόμη όλες τις δεξιότητες που χρειάζεται για να σταματήσει, να σκεφτεί και να πει:
«Είμαι θυμωμένος επειδή μου πήρες το παιχνίδι».
Γι' αυτό πολλές φορές το συναίσθημα εκφράζεται πρώτα με τη συμπεριφορά.
❤️ Δεν Χρειάζεται Να «Νικήσετε» Το Παιδί
Όταν το παιδί βρίσκεται σε έντονο ξέσπασμα, ο στόχος δεν είναι να κερδίσει κάποιος μια μάχη.
Ο στόχος είναι να παραμείνει ασφαλές, να νιώσει ότι ο γονέας είναι σταθερός και να βοηθηθεί σταδιακά να ηρεμήσει.
Οι πολλές εξηγήσεις εκείνη τη στιγμή συνήθως δεν βοηθούν.
Ένα παιδί που κλαίει έντονα δυσκολεύεται να επεξεργαστεί πολλά λόγια.
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε λίγες και απλές φράσεις:
«Ξέρω ότι θύμωσες.»
«Ήθελες να το πάρεις.»
«Δεν μπορώ να σε αφήσω να χτυπήσεις.»
«Είμαι εδώ και θα σε βοηθήσω να ηρεμήσεις.»
Έτσι αναγνωρίζετε το συναίσθημα χωρίς να καταργείτε το όριο.
🛑 Όρια Με Ηρεμία Και Συνέπεια
Η ανάγκη για αυτονομία δεν σημαίνει ότι το παιδί δεν χρειάζεται όρια.
Ακριβώς το αντίθετο.
Τα μικρά παιδιά χρειάζονται σταθερά και κατανοητά όρια, επειδή ακόμη μαθαίνουν πώς λειτουργεί ο κόσμος.
Το όριο μπορεί να είναι σύντομο:
Δεν χρειάζεται κάθε φορά να ακολουθεί μια μεγάλη διάλεξη.
Η συνέπεια έχει μεγαλύτερη σημασία από τις ατελείωτες εξηγήσεις.
🤝 Δώστε Επιλογές Όπου Μπορείτε
Ένας απλός τρόπος να ενισχύσετε την αυτονομία είναι να δίνετε στο παιδί μικρές επιλογές.
Για παράδειγμα:
«Θέλεις την μπλε ή την κίτρινη μπλούζα;»
«Θέλεις να πλένουμε πρώτα τα χέρια ή να βάλουμε πρώτα τις πιτζάμες;»
«Θέλεις να μαζέψουμε πρώτα τα αυτοκινητάκια ή τα τουβλάκια;»
Το παιδί αισθάνεται ότι έχει λόγο σε κάτι που αφορά την καθημερινότητά του.
Ταυτόχρονα, ο γονέας εξακολουθεί να κρατά τα βασικά όρια.
🧸 Αφήστε Το Παιδί Να Κάνει Πράγματα Μόνο Του
Μερικές φορές οι γονείς βιάζονται να βοηθήσουν επειδή μπορούν να κάνουν κάτι πιο γρήγορα.
Όμως η αυτονομία χρειάζεται ευκαιρίες για εξάσκηση.
Αφήστε το παιδί, ανάλογα με την ηλικία και τις ικανότητές του:
να προσπαθεί να ντυθεί,
να μαζεύει τα παιχνίδια του,
να τρώει μόνο του,
να μεταφέρει ένα ελαφρύ αντικείμενο,
να επιλέγει ανάμεσα σε δύο ρούχα,
να βοηθά σε απλές δουλειές του σπιτιού.
Μπορεί να μην το κάνει τέλεια.
Αυτό δεν είναι το ζητούμενο.
Το σημαντικό είναι ότι προσπαθεί.
⏰ Η Ρουτίνα Μπορεί Να Κάνει Τη Ζωή Ευκολότερη
Τα δίχρονα συχνά δυσκολεύονται με τις απότομες αλλαγές.
Για παράδειγμα, το «κλείσε τώρα την τηλεόραση» μπορεί να προκαλέσει έντονη αντίδραση.
Μια μικρή προειδοποίηση μπορεί να βοηθήσει:
«Σε πέντε λεπτά θα κλείσουμε και θα πάμε για μπάνιο.»
Στη συνέχεια:
«Άλλο ένα λεπτό και μετά κλείνουμε.»
Η σταθερή καθημερινή ρουτίνα μπορεί επίσης να βοηθήσει το παιδί να ξέρει τι πρόκειται να ακολουθήσει.
Ύπνος, γεύματα, παιχνίδι και δραστηριότητες σε σχετικά σταθερό πλαίσιο δημιουργούν ένα αίσθημα προβλεψιμότητας.
😴 Μην Υποτιμάτε Την Κούραση Και Την Πείνα
Ένα παιδί που είναι κουρασμένο ή πεινασμένο μπορεί να δυσκολεύεται πολύ περισσότερο να διαχειριστεί τα συναισθήματά του.
Έτσι, ένα μικρό πρόβλημα μπορεί να γίνει τεράστιο.
Το παιδί μπορεί να κλαίει επειδή δεν του δώσατε ένα συγκεκριμένο ποτήρι, ενώ στην πραγματικότητα είναι εξαντλημένο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ικανοποιούμε κάθε απαίτηση.
Σημαίνει ότι προσπαθούμε να καταλάβουμε τι μπορεί να βρίσκεται πίσω από τη συμπεριφορά.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Η ανάγκη του παιδιού να κάνει πράγματα μόνο του είναι σημαντικό κομμάτι της ανάπτυξης της ανεξαρτησίας του.
🔦 Τα ξεσπάσματα είναι συχνά στην προσχολική ηλικία και σταδιακά τα περισσότερα παιδιά αποκτούν καλύτερο έλεγχο των συναισθημάτων τους.
🔦 Ένα παιδί μπορεί να καταλαβαίνει περισσότερα από όσα μπορεί ακόμη να εκφράσει με λόγια.
🔦 Οι μικρές επιλογές μέσα στην καθημερινότητα μπορούν να δώσουν στο παιδί αίσθηση ελέγχου χωρίς να καταργούν τα βασικά όρια.
🔦 Η πείνα, η κούραση και οι αλλαγές στη ρουτίνα μπορούν να κάνουν ένα παιδί πιο ευερέθιστο και να αυξήσουν τα ξεσπάσματα.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Τα τρομερά δίχρονα σημαίνουν ότι το παιδί είναι κακομαθημένο».
✔ Αλήθεια: Η έντονη αντίδραση, το «όχι» και η ανάγκη για ανεξαρτησία είναι συχνά μέρος της φυσιολογικής ανάπτυξης.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί κάνει ξέσπασμα, πρέπει να του κάνω το χατίρι για να σταματήσει».
✔ Αλήθεια: Μπορείτε να αναγνωρίσετε το συναίσθημά του χωρίς να αλλάξετε ένα σημαντικό όριο.
❌ Μύθος: «Ένα δίχρονο πρέπει να μπορεί να ελέγχει πάντα τον θυμό του».
✔ Αλήθεια: Η αυτορύθμιση αναπτύσσεται σταδιακά. Το παιδί χρειάζεται χρόνο και τη βοήθεια των ενηλίκων για να μάθει να διαχειρίζεται τα έντονα συναισθήματα.
❌ Μύθος: «Το να αφήνω το παιδί να κάνει πράγματα μόνο του σημαίνει ότι δεν βάζω όρια».
✔ Αλήθεια: Η αυτονομία και τα όρια μπορούν να συνυπάρχουν. Το παιδί μπορεί να έχει επιλογές μέσα σε ένα ασφαλές πλαίσιο.
❌ Μύθος: «Όσο περισσότερο μιλάω στο παιδί την ώρα του ξεσπάσματος, τόσο πιο γρήγορα θα ηρεμήσει».
✔ Αλήθεια: Όταν το παιδί είναι πολύ αναστατωμένο, οι σύντομες και ήρεμες φράσεις είναι συνήθως πιο βοηθητικές από τις πολλές εξηγήσεις.
❌ Μύθος: «Αν το αγνοήσω εντελώς, θα μάθει να μην κάνει ξεσπάσματα».
✔ Αλήθεια: Το παιδί χρειάζεται όρια και καθοδήγηση, όχι αδιαφορία. Ο γονέας μπορεί να παραμείνει ήρεμος και διαθέσιμος χωρίς να ενισχύει μια μη ασφαλή συμπεριφορά.
❓ Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Είναι φυσιολογικό το δίχρονο παιδί μου να λέει συνέχεια «όχι»;
Ναι. Το «όχι» μπορεί να είναι ένας τρόπος με τον οποίο το παιδί εκφράζει την ανεξαρτησία του.
❓ Πρέπει να τιμωρώ το παιδί όταν κάνει μεγάλο ξέσπασμα;
Η τιμωρία δεν είναι ο μόνος τρόπος για να μάθει ένα παιδί να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του. Χρειάζεται σταθερά όρια, ήρεμη καθοδήγηση και συνέπεια.
❓ Τι να κάνω όταν το παιδί πέφτει στο πάτωμα και κλαίει;
Μείνετε ήρεμοι, βεβαιωθείτε ότι είναι ασφαλές και χρησιμοποιήστε λίγες απλές λέξεις. Αν χρειάζεται, απομακρύνετε αντικείμενα που μπορεί να το τραυματίσουν.
❓ Να του δίνω επιλογές ή θα συνηθίσει να κάνει πάντα αυτό που θέλει;
Οι μικρές επιλογές δεν σημαίνουν ότι το παιδί αποφασίζει για όλα. Του δίνουν περιορισμένο έλεγχο μέσα σε ένα πλαίσιο που εξακολουθεί να καθορίζει ο γονέας.
❓ Πότε ένα ξέσπασμα χρειάζεται περισσότερη προσοχή;
Αν η συμπεριφορά είναι πολύ έντονη, συχνή ή επιθετική, προκαλεί τραυματισμούς, επηρεάζει σημαντικά την καθημερινότητα ή σας ανησυχεί, συζητήστε το με τον παιδίατρο.
🌿 Μικρές Συνήθειες Που Βοηθούν
Δώστε δύο επιλογές αντί για πολλές.
Το παιδί μπορεί να επιλέξει χωρίς να μπερδεύεται.
Προειδοποιήστε πριν από μια αλλαγή.
Ένα «σε λίγο θα φύγουμε» βοηθά το παιδί να προετοιμαστεί.
Κρατήστε τα σημαντικά όρια σταθερά.
Μην αλλάζετε έναν κανόνα μόνο και μόνο για να σταματήσει ένα ξέσπασμα.
Αφήστε χρόνο για αυτονομία.
Όταν γίνεται, μην κάνετε αμέσως κάτι για το παιδί που μπορεί να προσπαθήσει να κάνει μόνο του.
Μείνετε κοντά όταν δυσκολεύεται.
Δεν χρειάζεται να λύσετε αμέσως το πρόβλημα. Μπορείτε απλώς να το βοηθήσετε να περάσει τη δύσκολη στιγμή.
Μην παίρνετε προσωπικά κάθε «όχι».
Το παιδί δεν προσπαθεί απαραίτητα να σας προκαλέσει. Συχνά προσπαθεί να ανακαλύψει τα όρια της ανεξαρτησίας του.
📝 Βασικά Σημεία Που Πρέπει Να Θυμάστε
Τα «τρομερά δίχρονα» είναι ένας δημοφιλής όρος για μια περίοδο έντονης αυτονομίας και συναισθηματικών αντιδράσεων.
Το «όχι» είναι συχνά ένας τρόπος έκφρασης ανεξαρτησίας.
Τα ξεσπάσματα δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι το παιδί είναι κακομαθημένο.
Τα παιδιά χρειάζονται όρια αλλά και επιλογές.
Η αυτονομία χτίζεται όταν το παιδί έχει ευκαιρίες να κάνει πράγματα μόνο του.
Η πείνα, η κούραση και οι αλλαγές στη ρουτίνα μπορούν να δυσκολέψουν τη συμπεριφορά.
Κατά τη διάρκεια ενός ξεσπάσματος, η ηρεμία και οι σύντομες φράσεις είναι συχνά πιο χρήσιμες από τις πολλές εξηγήσεις.
Ο στόχος δεν είναι να εξαφανίσουμε όλα τα δύσκολα συναισθήματα, αλλά να βοηθήσουμε το παιδί να μάθει σταδιακά να τα διαχειρίζεται.
🌈 Από Τα «Τρομερά Δίχρονα» Στην Αυτοπεποίθηση
Τα δύο χρόνια μπορεί να είναι απαιτητικά για ολόκληρη την οικογένεια.
Υπάρχουν ημέρες με πολλά «όχι», κλάματα, διαφωνίες και δοκιμές των ορίων.
Υπάρχουν όμως και στιγμές που το παιδί κάνει κάτι μόνο του για πρώτη φορά και κοιτάζει τον γονέα γεμάτο περηφάνια.
Αυτές οι μικρές στιγμές είναι η ουσία της αυτονομίας.
Το παιδί δεν χρειάζεται έναν γονέα που θα αποφεύγει κάθε απογοήτευση. Χρειάζεται έναν γονέα που θα του δίνει ασφάλεια, σταθερά όρια, χώρο για προσπάθεια και την ευκαιρία να μάθει.
Κάθε φορά που του επιτρέπετε να προσπαθήσει, κάθε φορά που αναγνωρίζετε το συναίσθημά του χωρίς να υποχωρείτε σε ένα σημαντικό όριο και κάθε φορά που το βοηθάτε να ηρεμήσει, του δίνετε ένα σημαντικό μάθημα:
«Μπορώ να τα καταφέρω. Μπορώ να θυμώσω. Μπορώ να απογοητευτώ. Και μπορώ να ξαναβρώ την ηρεμία μου.»
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Ποιο είναι το πιο χαρακτηριστικό «όχι» που ακούτε από το δίχρονο παιδί σας;
Μοιραστείτε την εμπειρία σας και τις μικρές λύσεις που σας βοηθούν στην καθημερινότητα.
Ίσως μια δική σας ιδέα γίνει χρήσιμη και για έναν άλλο γονέα.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη συμβουλή παιδιάτρου ή άλλου επαγγελματία υγείας.
Αν η συμπεριφορά του παιδιού σας σας προκαλεί ανησυχία ή συνοδεύεται από σοβαρή επιθετικότητα,
αυτοτραυματισμό ή σημαντικές δυσκολίες στην καθημερινότητά του, συζητήστε το με τον παιδίατρο.

• Τα δύο χρόνια είναι μια ηλικία γεμάτη αλλαγές.Το παιδί αρχίζει να καταλαβαίνει καλύτερα τον κόσμο γύρω του, να χρησιμοποιεί περισσότερες λέξεις, να εκφράζει τις επιθυμίες του και να ανακαλύπτει ότι μπορεί να κάνει αρκετά πράγματα μόνο του.

• δίχρονα

• 0 σχόλια
• 4192 εμφανίσεις

vicky86

3 Ιανουαρίου, 201412 yr

Να κοιμηθώ μαζί σου;

Να κοιμηθώ μαζί σου;

Από την Άννα Ιωαννίδου, MSc Σχολική & Εξελικτική Ψυχολόγο

Η πρακτική ύπνου του να μοιράζεται ένα βρέφος ή ένα μικρό παιδί το ίδιο κρεβάτι (bed-sharing) ή το ίδιο δωμάτιο (co-sleeping) με τη μητέρα του είναι καταρχήν μια πρακτική που φαίνεται να διαφοροποιείται από χώρα σε χώρα και μια συνήθεια που αντιμετωπίζεται από ειδικούς και μη ειδικούς πολύ διαφορετικά.

Πριν από τη δεκαετία του ’80 στις χώρες του δυτικού κόσμου επικρατούσε η αντίληψη ότι το να κοιμάται το παιδί με τους γονείς του –ή συχνότερα, στο ίδιο κρεβάτι με τη μητέρα του- οδηγεί σε αρνητικά αποτελέσματα.
Οι γιατροί αποθάρρυναν τους γονείς να κοιμούνται με τα παιδιά τους, προκειμένου να μην τους δημιουργήσουν κακές συνήθειες, διαταραχές ύπνου, να μην τα κάνουν εξαρτημένα, καθώς και να μην βλάψουν το γάμο τους.
Μάλιστα, αναζητούσαν τρόπους να εξαλείψουν την ανάγκη τροφής των βρεφών κατά τη διάρκεια της νύχτας, ώστε να αποφευχθεί η όποια πιθανότητα να κοιμηθούν μαζί παιδιά και γονείς.

Ωστόσο, οι διαπολιτισμικές και ανθρωπολογικές μελέτες δείχνουν ότι το να κοιμούνται μητέρα και βρέφος μαζί έχει ως συνέπεια τον καλύτερο συγχρονισμό στο ρυθμό του ύπνου και ξύπνιου και των δύο.
Όταν μητέρα και βρέφος κοιμούνται μαζί, υπάρχει μεγαλύτερη ανταλλαγή αισθητηριακών ερεθισμάτων, όπως περισσότερη βλεμματική επαφή ή άγγιγμα.
Δεδομένης της σχετικής ανωριμότητας του βρέφους, μέσα από αυτήν την άμεση και συνεχή ανταλλαγή ερεθισμών με τη μητέρα, συστήματα, όπως το καρδιαγγειακό, το αναπνευστικό, το κεντρικό νευρικό και η ομοιόσταση ρυθμίζονται και σταθεροποιείται η λειτουργία τους.
Επιπλέον, τα βρέφη που κοιμούνται με τους γονείς τους έχουν λιγότερους ενύπνιους τρόμους, νυχτερινούς εφιάλτες και, γενικά, ο ύπνος τους είναι πιο ήσυχος και με λιγότερο κλάμα.
Το μοίρασμα κρεβατιού επιτρέπει την άμεση αντίδραση στα επεισόδια πείνας και αυξάνει τη συχνότητα του θηλασμού.
Δίνει στη μητέρα τη δυνατότητα να θηλάζει χωρίς να ξυπνάει εξ’ ολοκλήρου τη νύχτα, κάτι που ειδικά στις εργαζόμενες μητέρες φαίνεται να βοηθά στην παραγωγή γάλακτος, αλλά και τις δίνει την αίσθηση καλύτερης ποιότητας ύπνου.
Οι ανθρωπολόγοι επισημαίνουν ότι το μοίρασμα κρεβατιού, όταν γίνεται με ασφάλεια και κατ’ επιλογή, αυξάνει το θηλασμό, αλλά και συμβάλει στη βελτίωση των σχέσεων μέσα στην οικογένεια.
Ακόμη, μοιάζει το βρέφος να κοιμάται (ή να αξιολογείται πιο ευνοϊκά από τις μητέρες) για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Για κάποιους ανθρωπολόγους, μάλιστα, φαίνεται αυτή η πρακτική ύπνου να προστατεύει από το σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου (SIDS).
Επίσης, η συνεχής και υπεύθυνη φροντίδα φαίνεται να προωθεί την ανάπτυξη της εμπιστοσύνης και ασφάλειας στα μικρά παιδιά.
Η πρακτική αυτή συμβάλλει στην ενδυνάμωση του δεσμού μητέρας-βρέφους, καθώς η μητέρα φαίνεται να γίνεται περισσότερο συναισθηματικά ευαίσθητη στις ανάγκες του βρέφους και το βρέφος πιο σίγουρο και με αυτοπεποίθηση, καθώς μεγαλώνει.
Το να μοιράζεται μια μητέρα το κρεβάτι με το παιδί της θεωρείται από κάποιους ως μια συνεχής ψυχολογική ανατροφοδότηση και ότι ενδυναμώνει τη σχέση των δύο.

Στον αντίποδα, για πολλούς ειδικούς, καθώς το βρέφος μεγαλώνει, ωριμάζει σωματικά, αναπτύσσεται γνωστικά και γλωσσικά και αποκτά μια αυξανόμενη ικανότητα για αυτονομία και μια αίσθηση εαυτού ως ξεχωριστή οντότητα.
Το να κοιμάται μόνο του φαίνεται να διευκολύνει την ανάπτυξη αυτών των σημαντικών ικανοτήτων.
Αντίθετα, το μοίρασμα κρεβατιού δυσχεραίνει την ανάπτυξη της αυτονομίας και της ανεξαρτησίας και παγιώνει μια υπερβολική και μη υγιή εξάρτηση από τη μητέρα.
Η φυσιολογική διαδικασία της ανάπτυξης της σεξουαλικής ταυτότητας μπορεί να διαταραχθεί, καθώς το παιδί υπερδιεγείρεται από τη νυχτερινή επαφή με το σώμα των γονέων του.
Το παιδί χρειάζεται να αφεθεί σταδιακά στη διάρκεια της παιδικής και εφηβικής ηλικίας να κατανοήσει τη σεξουαλικότητά του, η οποία συμπορεύεται με τη σωματική και ψυχολογική του ωρίμανση.
Επίσης, η ερωτική και σεξουαλική εγγύτητα των γονέων φαίνεται να δέχεται σημαντικό πλήγμα.
Το βρέφος μπορεί να λειτουργήσει ακόμα και σαν ένας ανταγωνιστής για το ενδιαφέρον, την τρυφερότητα και την προσοχή ανάμεσα στους δύο ερωτικούς συντρόφους.
Τέλος, υποστηρίζεται ότι το μοίρασμα κρεβατιού μπορεί να είναι επικίνδυνο για τη φυσική ασφάλεια του παιδιού, καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος καταπλακώματος, πνιγμού ή ασφυξίας, αλλά και για την υγεία του, στις περιπτώσεις που οι γονείς κάνουν χρήση ουσιών ή αλκοόλ και φαρμάκων.

Ωστόσο, είναι πολύ σημαντικό να επισημάνουμε ότι το πού κοιμούνται τα παιδιά δεν είναι μια επιφανειακή πρακτική φροντίδας, αλλά ένα πολυδιάστατο φαινόμενο που επηρεάζεται από ποικίλους παράγοντες, όπως οι πολιτισμικές αξίες και παραδόσεις, οι αντιλήψεις αναφορικά με τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού (οι στόχοι ανατροφής), αλλά και ο τρόπος με τον οποίο «βλέπουν» οι γονείς τον ερχομό ενός παιδιού.
Για το λόγο αυτό, είναι σημαντικό να λαμβάνουμε υπόψη την κουλτούρα μέσα στην οποία ζει μια οικογένεια.
Οι γονείς δεν πρέπει να επικρίνονται για τις αποφάσεις τους.
Είναι σημαντικό να γίνεται σεβαστή η όποια πρακτική που ακολουθούν.
Επίσης, οι γονείς χρειάζεται να λαμβάνουν υπόψη τους κινδύνους που μπορεί να υπάρχουν σε αυτήν την πρακτική και να εξασφαλίζουν τις απαραίτητες ασφαλείς συνθήκες.
Κλείνοντας, είναι σημαντικό να λαμβάνεται υπόψη το πώς νιώθει ένας γονιός που κοιμάται με το παιδί του και το ποιοι λόγοι τον ωθούν να το κάνει.
Συμπερασματικά, δεν θα μπορούσε να υποστηριχθεί εκ των προτέρων ότι είναι καλό ή κακό το να μοιράζεται το κρεβάτι του ένας γονιός με το παιδί του, χωρίς πρωτίστως να κατανοηθεί σε βάθος το ειδικό και γενικότερο πλαίσιο εντός του οποίου μια οικογένεια έχει επιλέξει αυτήν την πρακτική.

Στο παρόν άρθρο αντλήθηκαν δεδομένα από την ερευνητική πιλοτική εργασία των Ιωαννίδου Άννας, Μάντη Όλγας και Κούτσικου Βασιλικής, στα πλαίσια της μεταπτυχιακής τους εκπαίδευσης στη Σχολική & Εξελικτική Ψυχολογία.

http://enarthro.blogspot.gr/

• 
  

• παιδί ύπνος

• 0 σχόλια
• 1235 εμφανίσεις

vicky86

2 Ιανουαρίου, 201412 yr

Ασπίδα προστασίας κατά των αλλεργιών και του άσθματος η συνύπαρξη με το σκύλο σε νεαρή ηλικία!

Ασπίδα προστασίας κατά των αλλεργιών και του άσθματος η συνύπαρξη με το σκύλο σε νεαρή ηλικία!

...«ασπίδα προστασίας» κατά των αλλεργιών και του άσθματος στο μέλλον μεταβάλλοντας τα ανθρώπινα εντερικά βακτήρια. Αυτό προκύπτει, τουλάχιστο, σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη.
Σύμφωνα με τη μελέτη, η σκόνη αυτή φαίνεται πως περιέχει βακτήρια τα οποία, όταν εμφανίζονται στα έντερα ενός ζώου, επηρεάζουν την παραγωγή κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος στο αναπνευστικό σύστημα ζώου.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει πως η έκθεση σε κατοικίδια, ειδικά σε σκύλους, από τα πρώτα χρόνια ζωής ενός ανθρώπου ενδέχεται να αποτρέψουν την εμφάνιση αλλεργιών.
Άλλες εργασίες απέδειξαν πως βακτήρια στο έντερο δρουν κατά των αλλεργιών και του άσθματος.
Η νέα αυτή μελέτη προσθέτει επιπλέον στοιχεία στη γενικότερη σχετική έρευνα αφού συνδέει όλες τις προαναφερθείσες απόψεις, δείχνοντας ουσιαστικά πως η σκόνη που προέρχεται από τον σκύλο επηρεάζει τον πληθυσμό των μικροβίων του εντέρου.

Στην εν λόγω μελέτη η Susan Lynch (καθηγήτρια φαρμακευτικής στις Η.Π.Α.) και οι συνάδελφοί της εξέθεσαν ποντίκια σε σκόνη προερχόμενη από ένα σπίτι με σκύλο.
Κατόπιν, εξέτασαν την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος των ποντικιών σε αλλεργιογόνα κατσαρίδων και ωαλβουμίνη (συστατικό του ασπραδιού του αυγού), δύο ουσίες που συνήθως προκαλούν συμπτώματα άσθματος.
Αυτό που ανακάλυψαν ήταν πως τα εν λόγω ποντίκια είχαν λιγότερα κύτταρα στην αναπνευστική τους οδό τα οποία αποκρίνονταν σε αλλεργιογόνα, σε σύγκριση με άλλα ποντίκια.

Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν σε έντυπο της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστημών.
«Φαίνεται πως ένα μωρό που μεγαλώνει σε σπίτι με σκύλο - ή γάτα, σε μικρότερο βαθμό - έχει λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσει αλλεργίες ή άσθμα στο μέλλον » ανέφερε η κ. Lynch.

Όπως πρόσθεσε, επίσης, τα ευρήματα συμφωνούν με τη θεωρία πως η μη έκθεση σε ωφέλιμα μικρόβια συνδέεται με την ανάπτυξη αυτοάνοσων ασθενειών και άσθματος στις χώρες του δυτικό κόσμου.
Πλέον, το επόμενο βήμα αφορά την κατανόηση της ακριβούς δράσης των μικροβίων στο έντερο και το πώς επηρεάζουν την ανοσολογική απόκριση στο αναπνευστικό σύστημα του οργανισμού.

Τελικά, η κατανόηση της προαναφερθείσας διαδικασίας θα μπορέσει να μας οδηγήσει τακτικές πρόληψης ή θεραπείες του άσθματος, βασισμένες στη συμβολή των κατάλληλων μικροβίων.

http://petfriends.gr/

• H έκθεση στη «σκυλίσια σκόνη» - τις ξηρές νιφάδες δέρματος που ελευθερώνονται από το δέρμα των τετράποδων φίλων μας - ενδέχεται να αποτελούν
  

• αλλεργία
• άσθμα
• παιδί

• 0 σχόλια
• 988 εμφανίσεις

vicky86

2 Ιανουαρίου, 201412 yr

Ο εγκέφαλος των κοριτσιών ωριμάζει πιο γρήγορα

Ο εγκέφαλος των κοριτσιών ωριμάζει πιο γρήγορα

Θα έχετε ακούσει ότι τα κορίτσια μεγαλώνουν και ωριμάζουν πιο γρήγορα από τα αγόρια.

Τώρα έρχεται και η επιστημονική επιβεβαίωση!

Σύμφωνα με μια μελέτη επιστημόνων από το πανεπιστήμιο του Νιουκάσλ, ο εγκέφαλος των κοριτσιών φαίνεται ότι ωριμάζει πιο γρήγορα από των αγοριών, κάτι που μπορούσε να εξηγήσει γιατί τα κορίτσια που βρίσκονται στην εφηβεία δείχνουν πάντα πιο μεγάλα από τα συνομίληκά τους αγόρια και συμπεριφέρονται πιο ώριμα από αυτά.

Καθώς μεγαλώνει ο άνθρωπος, αναφέρει σε δημοσίευμά της η βρετανική εφημερίδα Daily Mail, οι περιττές συνδέσεις μεταξύ των κυττάρων «κλαδεύονται», αφήνοντας μια πιο σύγχρονη και αποτελεσματική μηχανή επεξεργασίας (εγκέφαλος).

Οι ερευνητές με τη βοήθεια μαγνητικών τομογραφιών μελέτησαν τους εγκεφάλους 121 ανθρώπων ηλικίας από 4 έως 40 ετών. Παρατήρησαν ότι η διαδικασία «κλαδέματος» ξεκινούσε στην ηλικία των 10 για τα κορίτσια, ενώ στα αγόρια αργούσε… δέκα χρόνια ακόμη και άρχιζε περίπου στην ηλικία των 20 ετών!

Εξηγώντας τη διαδικασία εξορθολογισμού του εγκεφάλου, ο Dr Marcus Kaiser ανέφερε: «Αυτό αποτελεί μέρος της φυσιολογικής διαδικασίας της μάθησης. Ο εγκέφαλος στο σύνολό του εξακολουθεί να επεκτείνεται, αλλά χάνει συνδέσεις. Είναι σα να βρίσκεται κανείς σε ένα πάρτι, όπου όλοι γύρω του μιλούν, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να συγκεντρωθεί. Αν όμως κάποιες από τις φωνές “εξαφανιστούν”, είναι πιο εύκολο να ακούσει. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τον εγκέφαλο. Αν κάποιες συνδέσεις εκλείψουν, είναι πιο εύκολο να “κάνει τη δουλειά του”».

Τα αποτελέσματα της μελέτης δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Cerebral Cortex.

newsbeast.gr

• 
  <p>Τα κορίτσια σκέφτονται ορθολογικά από τα 10 και τα αγόρια στα… 20!</p>
  

• εγκέφαλος
• κοριτσι

• 0 σχόλια
• 1180 εμφανίσεις

vicky86

2 Ιανουαρίου, 201412 yr

Γερά παιδιά ακόμη και χωρίς κρέας

Γερά παιδιά ακόμη και χωρίς κρέας

Αναμφισβήτητο είναι επίσης ότι τα κορεσμένα λίπη και η χοληστερόλη, αιτίες πολλών παθήσεων όπως η παχυσαρκία και η υψηλή αρτηριακή πίεση, σχεδόν δεν υπάρχουν στη διατροφή των χορτοφάγων. Δεν αποτελεί λοιπόν έκπληξη ότι οι χορτοφάγοι πάσχουν πολύ σπανιότερα από παχυσαρκία και υπέρταση και εμφανίζουν σε μικρότερο ποσοστό διαβήτη και καρδιαγγειακές παθήσεις.

Όποιος, όμως, αποφασίσει να μην καταναλώνει ζωικά προϊόντα, πρέπει να υποκαταστήσει επαρκώς συγκεκριμένες βιταμίνες και ιχνοστοιχεία. Αυτές οι ουσίες είναι πολύ σημαντικές ειδικά για τη σωματική και νοητική ανάπτυξη των παιδιών. Τέτοιες ουσίες είναι μεταξύ άλλων η βιταμίνη B12, ο σίδηρος, ο ψευδάργυρος και τα Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα.

Πολλή προσοχή στους αυστηρά χορτοφάγους

«Η χορτοφαγία με γάλα και αυγά δεν είναι καθόλου προβληματική ακόμη και στην παιδική ηλικία» επισημαίνει ο Μάρτιν Κλάσεν, παιδικός γαστρεντερολόγος κλινικής στη Βρέμη. Ωστόσο, ο ίδιος βλέπει επικριτικά την αυστηρή χορτοφαγία, το λεγόμενο βιγκανισμό, καθώς θεωρεί ότι με αυτόν τον τρόπο είναι δύσκολο να καλυφθούν οι αυξημένες παιδικές ανάγκες σε βιταμίνη Β12 και σίδηρο.

«Το να είναι κανείς χορτοφάγος δεν σημαίνει απλά να μην τρώει κρέας και ζωικά προϊόντα, αλλά να αντικαταστήσει αυτά με ισορροπημένη φυτική διατροφή» εξηγεί η Σίλκε Ρεστεμάγερ από τη Γερμανική Διατροφική Εταιρία (DGE). Όπως διευκρινίζει, η κατανάλωση κρέατος υπερβαίνει κατά κανόνα τις ανάγκες σε πρωτεΐνες και θερμίδες. Ως εκ τούτου, η Ρεστεμάγερ θεωρεί ότι η χορτοφαγία συνιστάται και για παιδιά, σημειώνοντας ότι τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα αυγά, τα δημητριακά και οι ξηροί καρποί είναι καλές πηγές για τη λήψη των απαραίτητων αμινοξέων.

Προβληματική είναι η λήψη των ουσιών στην περίπτωση των αυστηρών χορτοφάγων (vegan). Ειδικά η βιταμίνη Β12 εντοπίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο κρέας, το ψάρι και τα θαλασσινά και σε μικρότερες ποσότητες στα γαλακτοκομικά. Οι ειδικοί συνιστούν σε όσους ακολουθούν διατροφή αυστηρής χορτοφαγίας να λαμβάνουν σκευάσματα βιταμίνης Β12 ή να επιλέγουν κατάλληλα προϊόντα διατροφής. Τέλος, για να είναι οι γονείς απολύτως σίγουροι για την υγεία των παιδιών-χορτοφάγων, οι διατροφολόγοι συνιστούν ετήσιες αιματολογικές εξετάσεις.

ΠΗΓΗ: DEUTSCHE WELLE

• 
  <p>Είναι γεγονός ότι τα φυτικά προϊόντα προσφέρουν ωφέλιμες ουσίες όπως βιταμίνες, μέταλλα και άπεπτες φυτικές ίνες.</p>
  

• παιδιά
• κρέας

• 0 σχόλια
• 946 εμφανίσεις

vicky86

2 Ιανουαρίου, 201412 yr

"Θα παίξουμε με τις παλιές φωτογραφίες"! Παιχνίδι αντιστοίχησης ένα προς ένα.

"Θα παίξουμε με τις παλιές φωτογραφίες"! Παιχνίδι αντιστοίχησης ένα προς ένα.

Αυτό το απλό συνταίριασμα είναι το βήμα για να ακολουθήσει φυσικά η διάταξη σε σειρά συνόλων, δηλ. να μπορεί το παιδί να βάλει στη σειρά αντικείμενα ανάλογα με το μέγεθος τους.
Επίσης το παιδί εξασκείται και εσωτερικεύει το λεξιλόγιο που αργότερα θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσει με τους αριθμούς πχ. ζευγάρι, ίδιο, μεγαλύτερο, μικρότερο κτλ.
Τέλος θα βοηθήσει να λείψουν τα λάθη που κάνει στην αρίθμηση όταν πχ. μετρά ένα άτομο δύο φορές ή το παραλείπει τελείως κτλ.

*Υλικά:
παλιές και πρόσφατες φωτογραφίες του παιδιού και όλων των μελών της ευρύτερης οικογένειας, μαλλί πλεξίματος ή καλαμάκια ή κλωστή ή κορδέλες ή κορδόνια κα.

*Δραστηριότητα:
Βρίσκουμε παλιές και πρόσφατες φωτογραφίες του παιδιού και άλλων μελών της οικογένειας πχ. μαμά, μπαμπάς, αδέρφια, γιαγιά, παππούς, ξαδέρφια, φίλοι κτλ.
Τις βάζουμε πάνω σε μια επιφάνεια (πάτωμα, τραπέζι, κρεβάτι) και χωρίζουμε σε δύο σύνολα τις παλιές από τις νέες και εξηγούμε ποιοι είναι αυτοί που βλέπουμε. Αφού το παιδί μπορεί να αναγνωρίσει τα πρόσωπα τότε ξεκινάμε να ενώνουμε μία προς μία την νέα φωτογραφία με την παλιά φωτογραφία του καθενός.
Καλό είναι η κάθε φωτογραφία να έχει ζευγάρι.
Για να γίνει κατανοητή η ένωση ακόμα πιο καλά βάζουμε το παιδί να "ενώσει" τις φωτογραφίες μία προς μία με ένα καλαμάκι ή ένα κομμάτι μαλλί πλεξίματος κτλ.
Στο τέλος παρατηρούμε μαζί του αν οι παλιές φωτογραφίες είναι περισσότερες ή λιγότερες ή ίσες με τις νέες.
Αν έχει περισσέψει κάποια τότε ενθαρρύνουμε να μας πει ποιο σύνολο τελικά έχει πιο πολλές και ποιο λιγότερες.

*Λεξιλόγιο:
Όσο παίζετε ενθαρρύνετε το παιδί να περιγράφει τι κάνει και να χρησιμοποιείτε λέξεις όπως: ένα προς ένα, για την κάθε νέα φωτογραφία και μία παλιά, ζευγάρι, ταιριάζω, λιγότερες, περισσότερες, ίσες, σύνολο, μέλος κτλ.

Απευθύνεται:
Σε όλα τα παιδιά από 3 ετών για να παίξουν και να εξασκηθούν μαζί με τους γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές στην αντιστοίχηση ένα προς ένα καθώς και σε παιδιά που χρειάζονται ενίσχυση στην ανάπτυξη των προμαθηματικών εννοιών πχ. παιδιά με ανωριμότητα.


Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών / δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/01/blog-post_10.html

• Η αντιστοίχηση ένα προς ένα σημαίνει ότι το παιδί θα συνταιριάζει ένα αντικείμενο με άλλο ένα.
  

• παιχνίδι
• παλιές φωτογραφίες

• 0 σχόλια
• 950 εμφανίσεις

vicky86

30 Δεκεμβρίου, 201312 yr

Πώς θα προστατεύσουμε τα παιδιά μας από την αιθαλομίχλη

Πώς θα προστατεύσουμε τα παιδιά μας από την αιθαλομίχλη

​Για τις περιόδους όπου η συγκέντρωση αιωρούμενων σωματιδίων υπερβαίνει τα 150 mg ανά κυβικό μέτρο αέρα θα ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα.
Μερικά από αυτά είναι η διακοπή λειτουργίας των δημόσιων ή ιδιωτικών βρεφικών, βρεφονηπιακών, παιδικών σταθμών, νηπιαγωγείων και σχολείων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αλλά και η απαγόρευση κυκλοφορίας όλων των σχολικών λεωφορείων καθώς και όλων των φορτηγών δημόσιας χρήσης στις περιοχές που θα καθορίζονται στην ανακοίνωση κήρυξης της εφαρμογής των βραχυπρόθεσμων μέτρων.
Σε συναγερμό έχουν τεθεί και οι υγειονομικές αρχές οι οποίες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την υγεία κυρίως των μικρών παιδιών αλλά και των ευπαθών ομάδων. Σας παρουσιάζουμε μερικά από τα μέτρα που πρέπει να πάρετε.
• Όσοι έχετε βρέφη και μικρά παιδιά καλό θα είναι να μην πηγαίνετε σε εξωτερικούς χώρους. Εκτός αν πρόκειται για μεγάλη ανάγκη.
• Περιορίστε στα μικρά παιδιά κάθε είδους έντονη σωματική δραστηριότητα, γιατί λόγω της μεγαλύτερης επιφάνειας ανά κιλό βάρους σώματος, έχουν μεγαλύτερες ανάγκες κατανάλωσης οξυγόνου και η έκθεσή τους σε οποιοδήποτε ρύπο είναι μεγαλύτερη.
• Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται όταν το παιδάκι έχει άσθμα.
Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών από πέρυσι κιόλας, προειδοποίησε για τις ολέθριες επιπτώσεις που έχει η αιθαλομίχλη στην καρδιά, στα αγγεία και στους πνεύμονες. Τα τελευταία δύο χρόνια μάλιστα η Ελλάδα λόγω της μεγάλης χρήσης καυσόξυλων, χαρακτηρίστηκε από τον ΠΟΥ, ως χώρα υψηλού κινδύνου στους θανάτους της ΧΑΠ (χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας).

tro-ma-ktiko.blogspot.gr

• 
  <p><span style="font-size:14px;">Συναγερμός έχει σημάνει στις κρατικές υπηρεσίες λόγω της αιθαλομίχλης. Τα έκτακτα μέτρα για την αντιμετώπισή της δημοσιεύτηκαν στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης.</span></p>
  

• παιδιά
• αιθαλομίχλη

• 0 σχόλια
• 855 εμφανίσεις

vicky86

30 Δεκεμβρίου, 201312 yr