Άρθρα

Εφηβεία: Η πορεία προς την ενηλικίωση

Εφηβεία: Η πορεία προς την ενηλικίωση

Συχνά περιγράφεται ως μια δεύτερη γέννηση του ατόμου και εμπεριέχει την προοπτική μιας νέας ζωής.

Η περίοδος αυτή περιλαμβάνει διάφορους αναπτυξιακούς στόχους. Ο έφηβος χρειάζεται να αφήσει την προστασία που του παρέχουν οι γονείς του, να αποχωριστεί το παιδί που κρύβει μέσα του και να αντιμετωπίσει τις σωματικές, γνωστικές και συναισθηματικές αλλαγές που του συμβαίνουν. Οι αλλαγές αυτές δεν είναι για όλους ίδιες. Σε άλλους είναι πιο γρήγορες και πιο εμφανείς, σε άλλους πιο αργές και λιγότερο θεαματικές. Δημιουργούν, όμως μια μεγάλη εσωτερική αναταραχή την οποία κάποιοι έφηβοι την εκφράζουν ηχηρά και έντονα, ενώ κάποιοι την αντιμετωπίζουν σιωπηλά.

Είτε στη μια είτε στην άλλη περίπτωση, ο έφηβος βιώνει μια εσωτερική δυσκολία που μπορεί να εκφραστεί με αιφνίδιες συναισθηματικές μεταπτώσεις και απρόβλεπτη συμπεριφορά: θυμός, θλίψη, κλάμα, προκλητικό ντύσιμο και λεξιλόγιο, παθητικότητα ή απομόνωση. Ακόμα και ο ίδιος ο έφηβος εκπλήσσεται με τις αντιδράσεις του, καθώς δυσκολεύεται να τις δικαιολογήσει. Ξέρει ότι δεν είναι πια παιδί, δεν νιώθει, ωστόσο, ούτε και ενήλικας. Αυτή η ενδιάμεση κατάσταση μπορεί να τον γεμίζει άγχος και αγωνία.

Ο έφηβος καθώς μεγαλώνει θέλει να δοκιμάζει τα όριά του και τις δυνατότητές του. Απαιτεί, λοιπόν, περισσότερη ελευθερία, περισσότερο δικό του χρόνο και χώρο, για να σκεφτεί, να ονειροπολήσει, να φλερτάρει, να δράσει. Τότε είναι που οι δικές του επιθυμίες σκοντάφτουν στις επιθυμίες, στους φόβους και στις πεποιθήσεις των γονέων.

Είναι ιδιαίτερα δύσκολο να είναι κάποιος γονέας, όταν το παιδί γίνεται έφηβος. Ενώ πρέπει να είναι συνεχώς παρών όταν τον έχει ανάγκη, πρέπει ταυτόχρονα, να δεχτεί έναν άλλον περιορισμένο ρόλο, να ελαττώσει την επιρροή του που ασκεί, χωρίς να βιώσει ότι μπαίνει στο περιθώριο. Άλλωστε για πολλούς εφήβους είναι σημαντικότερο να είναι αποδεκτοί από τους συνομηλίκους τους παρά από τους γονείς τους, εφόσον βασικό στοιχείο στόχο για αυτούς αποτελεί η διαφοροποίηση από τους ενήλικες-γονείς και η αίσθηση ότι ανήκουν σε μια ομάδα συνομηλίκων. Η φιλία και ο έρωτας είναι τα κατεξοχήν θέματα που απασχολούν τους εφήβους, είτε το εκφράζουν είτε όχι. Θα λέγαμε ότι «μεταθέτουν» τα συναισθήματα αγάπης και τρυφερότητας από τους γονείς τους στους φίλους ή στο άλλο φύλο. Ωστόσο, η διαδικασία διαφοροποίησης από τους γονείς-ενήλικες αποτελεί ένα απαραίτητο βήμα για μια ώριμη ενηλικίωση. Επομένως, οι γονείς είναι καλό να συνειδητοποιήσουν ότι είναι πλέον γονείς μελλοντικών ενηλίκων. Και αυτό δεν είναι πάντα ευχάριστο!

Αξίζει να σημειώσουμε ότι όταν σε έναν έφηβο δίνεται η δυνατότητα να ασχοληθεί με διανοητικές δραστηριότητες και να εκφράσει ελεύθερα όσα νιώθει -είτε θετικά είτε αρνητικά- νιώθει σημαντικός και μπορεί να δοκιμάζει τον εαυτό του και τα όριά του μέχρι τη στιγμή που θα αισθανθεί πραγματικά έτοιμος να προχωρήσει στην ικανοποίηση των προσωπικών του αναγκών και επιθυμιών.

Ο δρόμος για την αυτονομία του εφήβου φαίνεται ότι γίνεται λιγότερο δύσκολος, όταν υπάρχουν γονείς ή ενήλικοι υποστηρικτές που μπορούν να αντέξουν την προσπάθεια του εφήβου να αυτονομηθεί, ώστε να μπορέσει να βρει τη δική του ταυτότητα και τη δική του πορεία ζωής.

από την Άννα Ιωαννίδου, MSc Σχολική & Εξελικτική Ψυχολόγο

Βιβλιογραφικές πηγές:
ΕΠΙΨΥ. (2000). Ψυχική υγεία και διαπροσωπικές σχέσεις: Συζητήσεις εφήβων. Αθήνα: Εκδόσεις ΕΠΙΨΥ.
Cole, M. & Cole, S. (2001). Η ανάπτυξη των παιδιών. Αθήνα: Τυπωθήτω-Γιώργος Δαρδανός.

• 
  <p>Η εφηβεία αποτελεί την περίοδο μετάβασης από την παιδική ηλικία στην ενήλικη ζωή, αλλά τα όριά της είναι ασαφή. Αυτό σημαίνει ότι δεν αρχίζει ούτε τελειώνει για όλους την ίδια εποχή.</p>
  

• Εφηβεία
• ενηλικίωση

• 0 σχόλια
• 2868 εμφανίσεις

vicky86

18 Ιανουαρίου, 201412 yr

Τούρτα brownie!

Τούρτα brownie!

Υλικά

- 125 γρ. αλεύρι
- 400 γρ. ζάχαρη
- 200 γρ. βούτυρο
- 4 αυγά
- μπισκότα Oreo
- 1 πρέζα αλάτι
- 1 μπέικιν
- 80 γρ. κακάο
- 95 γραμμ. σοκολάτα κουβερτούρα τεμαχισμένη σε κομμάτια
- 2 βανίλιες

Για την επικάλυψη

- 150 γρ. βούτυρο
- 120 γρ. κακάο
- 2 κουτ. γλυκού μέλι
- 120 γρ. άχνη ζάχαρη

Διαδικασία

Σε ένα κατσαρολάκι λιώνουμε το βούτυρο και ρίχνουμε μέσα τη ζάχαρη, το αλάτι, τις βανίλιες και προσθέτουμε ένα ένα τα αυγά.
Ανακατεύουμε πολύ καλά.

Στη συνέχεια προσθέτουμε το αλεύρι, το κακάο, το μπέικιν, τα κομματάκια σοκολάτας και τα μπισκότα Oreo.

Ρίχνουμε το μείγμα μας σε ένα ταψί αφού πρώτα το βουτυρώσουμε και στρώσουμε ένα αντικολλητικό χαρτί.

Ψήνουμε στους 160 βαθμούς για 35 λεπτά.

Επικάλυψη

Σε ένα μπολ λιώνουμε με το κουτάλι το βούτυρο με το κακάο, την άχνη και το μέλι.
Βγάζουμε το brownies από το φούρνο και αμέσως έτσι όπως είναι ζεστό καλύπτουμε ομοιόμορφα την τούρτα.
Στολίζουμε με μπισκότα Oreo και τριμμένη σοκολάτα!

Καλή επιτυχία!

http://i.imgur.com/Njs0McZ.jpg

• Απλά τέλεια! ...Δεν μπορώ να σκεφτώ άλλη λέξη για να περιγράψω αυτή την τούρτα!
  

• brownies
• τούρτα

• 0 σχόλια
• 1550 εμφανίσεις

vicky86

17 Ιανουαρίου, 201412 yr

Τι Πρέπει Να Γνωρίζετε Για Την Όραση Και Το Χρώμα Των Ματιών Του Μωρού Σας 👀💖

Τι Πρέπει Να Γνωρίζετε Για Την Όραση Και Το Χρώμα Των Ματιών Του Μωρού Σας 👀💖

Η στιγμή που οι γονείς κοιτούν για πρώτη φορά τα μάτια του μωρού τους είναι μοναδική.
Ένα μικρό βλέμμα, ακόμη και αν στην αρχή φαίνεται αβέβαιο, δημιουργεί έναν ξεχωριστό δεσμό ανάμεσα στο μωρό και την οικογένειά του.
Πολλοί γονείς αναρωτιούνται:
«Βλέπει καλά το μωρό μου;», «Πότε θα αρχίσει να με αναγνωρίζει;», «Θα αλλάξει το χρώμα των ματιών του;»...
Η όραση των νεογέννητων δεν είναι πλήρως ανεπτυγμένη από τη γέννηση.
Χρειάζεται χρόνο ώστε τα μάτια και ο εγκέφαλος να συνεργαστούν καλύτερα και το μωρό να αποκτήσει σταδιακά πιο καθαρή εικόνα του κόσμου γύρω του.
Παράλληλα, το χρώμα των ματιών είναι ένα χαρακτηριστικό που συχνά προκαλεί μεγάλη περιέργεια στους γονείς, καθώς πολλά μωρά γεννιούνται με διαφορετική απόχρωση από αυτή που θα έχουν αργότερα.
Σε αυτόν τον οδηγό θα δούμε πώς εξελίσσεται η όραση του μωρού, πότε αρχίζει να βλέπει καθαρότερα, γιατί αλλάζει το χρώμα των ματιών και ποια σημάδια χρειάζονται την προσοχή των γονιών.
👶 Πώς Βλέπει Ένα Νεογέννητο Μωρό;
Τα νεογέννητα μωρά δεν βλέπουν όπως οι ενήλικες.
Η όρασή τους είναι ακόμη σε στάδιο ανάπτυξης και προσαρμογής.
Τις πρώτες εβδομάδες ζωής:
Η όραση είναι θολή.
Το μωρό βλέπει καλύτερα σε μικρή απόσταση, περίπου όσο είναι η απόσταση από το πρόσωπό του μέχρι το πρόσωπο του γονιού όταν το κρατά αγκαλιά.
Μπορεί να ξεχωρίζει περισσότερο έντονες αντιθέσεις, όπως το μαύρο και το λευκό.
Τα έντονα φώτα μπορεί να το ενοχλούν.
Τα μωρά δεν χρειάζεται να βλέπουν τέλεια από την πρώτη ημέρα.
Ο εγκέφαλος και τα μάτια τους μαθαίνουν σταδιακά να επεξεργάζονται τις εικόνες.
Η αγκαλιά, η ομιλία και η επαφή πρόσωπο με πρόσωπο βοηθούν το μωρό να εξασκεί την όρασή του και να δημιουργεί σύνδεση με τους ανθρώπους γύρω του.
🌱 Η Ανάπτυξη Της Όρασης Τους Πρώτους Μήνες
Η όραση του μωρού βελτιώνεται σημαντικά κατά τους πρώτους μήνες της ζωής.
Τον πρώτο μήνα:
Το μωρό μπορεί να εστιάζει για μικρό χρονικό διάστημα και συχνά παρατηρεί πρόσωπα ή αντικείμενα με έντονες αντιθέσεις.
Στους 2-3 μήνες:
Αρχίζει να παρακολουθεί αντικείμενα που κινούνται και να κοιτάζει περισσότερο τα πρόσωπα.
Στους 4-6 μήνες:
Η αντίληψη των χρωμάτων βελτιώνεται και το μωρό αρχίζει να βλέπει πιο καθαρά τον κόσμο γύρω του.
Μετά τους 6 μήνες:
Η όραση συνεχίζει να εξελίσσεται, καθώς βελτιώνεται ο συντονισμός ανάμεσα στα μάτια και τις κινήσεις του σώματος.
Κάθε μωρό αναπτύσσεται με τον δικό του ρυθμό.
Μικρές διαφορές στον χρόνο που κατακτά κάθε στάδιο είναι συχνά φυσιολογικές.
🌈 Γιατί Αλλάζει Το Χρώμα Των Ματιών Του Μωρού;
Ένα από τα πιο συχνά ερωτήματα των νέων γονιών είναι γιατί πολλά μωρά γεννιούνται με γαλάζια ή γκριζωπά μάτια, ακόμη κι αν οι γονείς έχουν διαφορετικό χρώμα ματιών.
Το χρώμα των ματιών καθορίζεται κυρίως από τη μελανίνη, τη φυσική χρωστική ουσία που υπάρχει στην ίριδα του ματιού.
Στα νεογέννητα:
Η παραγωγή μελανίνης μπορεί να μην έχει ολοκληρωθεί.
Το χρώμα μπορεί να φαίνεται πιο ανοιχτό από το τελικό.
Με την πάροδο των μηνών η ποσότητα μελανίνης μπορεί να αυξηθεί και να αλλάξει την απόχρωση.
Έτσι, ένα μωρό που γεννιέται με ανοιχτόχρωμα μάτια μπορεί αργότερα να αποκτήσει καφέ, πράσινα ή διαφορετική απόχρωση.
🧬 Από Τι Εξαρτάται Το Τελικό Χρώμα Των Ματιών;
Το χρώμα των ματιών επηρεάζεται κυρίως από τα γονίδια που κληρονομεί το παιδί από τους γονείς του.
Ωστόσο, η κληρονομικότητα του χρώματος των ματιών είναι πιο σύνθετη από έναν απλό κανόνα.
Δεν ισχύει πάντα ότι:
Δύο γονείς με καφέ μάτια θα αποκτήσουν μόνο παιδί με καφέ μάτια.
Δύο γονείς με ανοιχτόχρωμα μάτια θα έχουν απαραίτητα παιδί με ίδιο χρώμα.
Πολλά διαφορετικά γονίδια συμμετέχουν στη δημιουργία του τελικού χρώματος, γι’ αυτό και υπάρχουν πολλές πιθανές αποχρώσεις.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Τα νεογέννητα βλέπουν καλύτερα σε μικρή απόσταση, περίπου όσο χρειάζεται για να παρατηρούν το πρόσωπο του γονιού τους.
🔦 Η όραση του μωρού συνεχίζει να αναπτύσσεται για αρκετούς μήνες μετά τη γέννηση.
🔦 Το χρώμα των ματιών μπορεί να αλλάζει σταδιακά κατά τον πρώτο χρόνο ζωής.
🔦 Η επαφή πρόσωπο με πρόσωπο βοηθά το μωρό να εξασκεί την όρασή του και να αναγνωρίζει τους ανθρώπους που το φροντίζουν.
🔦 Τα μάτια κάθε μωρού είναι μοναδικά, όπως και η ανάπτυξή του.
👀 Πότε Αρχίζει Το Μωρό Να Αναγνωρίζει Πρόσωπα;
Ένα από τα πιο συγκινητικά σημάδια ανάπτυξης της όρασης είναι η στιγμή που το μωρό αρχίζει να αναγνωρίζει τα πρόσωπα των ανθρώπων που το φροντίζουν.
Τις πρώτες εβδομάδες, το μωρό μπορεί να κοιτάζει το πρόσωπο της μαμάς ή του μπαμπά, όμως η ικανότητά του να αναγνωρίζει με μεγαλύτερη ακρίβεια εξελίσσεται σταδιακά.
Συνήθως:
Τον πρώτο μήνα μπορεί να παρατηρεί πρόσωπα και έντονες αντιθέσεις.
Γύρω στους 2 μήνες αρχίζει να κοιτάζει πιο σταθερά και να ανταποκρίνεται περισσότερο στα πρόσωπα.
Μέχρι τους 3-4 μήνες μπορεί να αναγνωρίζει πιο εύκολα οικεία πρόσωπα και να χαμογελά όταν τα βλέπει.
Η επαφή με το μωρό, η ομιλία, τα χαμόγελα και η αγκαλιά δεν βοηθούν μόνο τη συναισθηματική σύνδεση, αλλά προσφέρουν και πολύτιμα ερεθίσματα για την ανάπτυξη της όρασής του.
🎨 Πότε Αρχίζει Το Μωρό Να Βλέπει Χρώματα;
Πολλοί γονείς αναρωτιούνται αν το μωρό τους βλέπει χρώματα από τη γέννηση.
Στην αρχή, η αντίληψη των χρωμάτων δεν είναι πλήρως ανεπτυγμένη.
Τα νεογέννητα προτιμούν συχνά εικόνες με έντονες αντιθέσεις και απλά σχήματα.
Καθώς περνούν οι μήνες:
Αρχίζουν να ξεχωρίζουν περισσότερες αποχρώσεις.
Δείχνουν ενδιαφέρον για έντονα χρώματα.
Παρακολουθούν πολύχρωμα παιχνίδια και αντικείμενα.
Αναπτύσσουν καλύτερη αντίληψη του χώρου γύρω τους.
Γι'αυτό τα παιχνίδια με έντονα χρώματα και απλά σχέδια συχνά τραβούν περισσότερο την προσοχή των μικρών μωρών.
🧸 Πώς Μπορούν Οι Γονείς Να Βοηθήσουν Την Ανάπτυξη Της Όρασης;
Η ανάπτυξη της όρασης γίνεται φυσικά, όμως το περιβάλλον του μωρού μπορεί να προσφέρει σημαντικά ερεθίσματα.
Μερικοί απλοί τρόποι είναι:
Κρατήστε το μωρό κοντά στο πρόσωπό σας όταν του μιλάτε.
Δώστε του χρόνο να παρατηρεί διαφορετικά αντικείμενα.
Χρησιμοποιήστε παιχνίδια με απλά σχήματα και έντονες αντιθέσεις.
Αλλάζετε τη θέση των παιχνιδιών ώστε να ενθαρρύνετε την παρακολούθηση.
Παίξτε μαζί του με ήρεμο τρόπο χωρίς υπερβολικά πολλά ερεθίσματα.
Το πιο σημαντικό «εργαλείο» ανάπτυξης είναι η καθημερινή επαφή με τους ανθρώπους που αγαπά.
😴 Ο Ρόλος Του Ύπνου Στην Ανάπτυξη Των Ματιών
Ο ύπνος παίζει σημαντικό ρόλο στη συνολική ανάπτυξη του μωρού, συμπεριλαμβανομένης και της ανάπτυξης του οπτικού συστήματος.
Κατά τη διάρκεια του ύπνου, ο εγκέφαλος επεξεργάζεται πληροφορίες και συνεχίζει να ωριμάζει.
Για αυτό είναι σημαντικό:
Να ακολουθείται μια κατάλληλη ρουτίνα ύπνου.
Να δημιουργείται ένα ήρεμο περιβάλλον.
Να αποφεύγεται η υπερβολική έκθεση σε έντονα φώτα πριν από τον ύπνο.
Ένα μωρό που ξεκουράζεται καλά έχει περισσότερες ευκαιρίες να εξερευνά τον κόσμο γύρω του όταν είναι ξύπνιο.
🚩 Πότε Πρέπει Να Συζητήσετε Με Τον Παιδίατρο;
Οι γονείς γνωρίζουν καλύτερα από όλους το μωρό τους.
Αν κάτι τους φαίνεται διαφορετικό ή ανησυχητικό, είναι καλό να το συζητούν με τον παιδίατρο.
Χρειάζεται αξιολόγηση όταν παρατηρούνται, για παράδειγμα:
Το μωρό δεν ακολουθεί αντικείμενα με τα μάτια του καθώς μεγαλώνει.
Δεν φαίνεται να ανταποκρίνεται σε πρόσωπα ή φως.
Υπάρχει συνεχής απόκλιση του ενός ματιού.
Τα μάτια φαίνονται να κινούνται με ασυνήθιστο τρόπο.
Υπάρχει έντονη διαφορά ανάμεσα στα δύο μάτια.
Δεν σημαίνει ότι κάθε διαφορετική συμπεριφορά δείχνει πρόβλημα.
Ωστόσο, η έγκαιρη συζήτηση με τον ειδικό βοηθά στην καλύτερη παρακολούθηση της ανάπτυξης του παιδιού.
👁️ Η Στραβισμός Στα Μωρά Είναι Πάντα Πρόβλημα;
Πολλοί γονείς ανησυχούν όταν βλέπουν τα μάτια του νεογέννητου να «φεύγουν» στιγμιαία προς διαφορετικές κατευθύνσεις.
Στους πρώτους μήνες, μικρές αποκλίσεις μπορεί να εμφανίζονται επειδή ο συντονισμός των ματιών δεν έχει ωριμάσει ακόμη πλήρως.
Καθώς όμως το μωρό μεγαλώνει, τα μάτια συνήθως συνεργάζονται καλύτερα.
Αν ο στραβισμός επιμένει ή φαίνεται έντονος, είναι σημαντικό να το αναφέρει ο γονιός στον παιδίατρο ή σε οφθαλμίατρο, ώστε να γίνει η κατάλληλη αξιολόγηση.
🧬 Η Σχέση Της Κληρονομικότητας Με Το Χρώμα Των Ματιών
Το χρώμα των ματιών είναι ένα από τα χαρακτηριστικά που κάνουν κάθε άνθρωπο μοναδικό.
Οι γονείς συχνά προσπαθούν να προβλέψουν τι χρώμα θα έχουν τα μάτια του μωρού τους κοιτάζοντας τα δικά τους μάτια ή εκείνα των παππούδων.
Παρόλο που η κληρονομικότητα παίζει σημαντικό ρόλο, η διαδικασία δεν είναι τόσο απλή όσο ένας «κανόνας» που λέει ότι ένα συγκεκριμένο χρώμα υπερισχύει πάντα.
Το τελικό χρώμα επηρεάζεται από:
Την ποσότητα μελανίνης που παράγεται στην ίριδα.
Τα γονίδια που κληρονομεί το παιδί.
Τον συνδυασμό γενετικών χαρακτηριστικών από την οικογένεια.
Για αυτό μπορεί δύο γονείς με ένα συγκεκριμένο χρώμα ματιών να αποκτήσουν παιδί με διαφορετική απόχρωση.
Το χρώμα των ματιών είναι ένα μικρό παράδειγμα του πόσο σύνθετη και μοναδική είναι η γενετική του κάθε παιδιού.
🌙 Τα Μάτια Του Μωρού Στον Πρώτο Χρόνο Ζωής
Κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου, τα μάτια του μωρού συνεχίζουν να εξελίσσονται.
Μπορεί να παρατηρήσετε ότι:
Το μωρό αρχίζει να παρακολουθεί καλύτερα αντικείμενα.
Δείχνει περισσότερο ενδιαφέρον για πρόσωπα.
Προσπαθεί να φτάσει παιχνίδια που βλέπει.
Συντονίζει καλύτερα την όραση με τις κινήσεις των χεριών του.
Αυτή η σύνδεση ανάμεσα στα μάτια, τον εγκέφαλο και τις κινήσεις του σώματος είναι σημαντική για την εξερεύνηση του κόσμου.
Κάθε χαμόγελο που ανταποκρίνεται σε ένα πρόσωπο, κάθε παιχνίδι που ακολουθεί με το βλέμμα και κάθε προσπάθεια να πιάσει κάτι αποτελεί ένα μικρό βήμα ανάπτυξης.
📱 Η Επίδραση Των Οθονών Στα Μωρά
Στη σύγχρονη εποχή, πολλοί γονείς αναρωτιούνται για την έκθεση των μωρών σε οθόνες, όπως κινητά, τηλεοράσεις και tablet.
Τα πολύ μικρά παιδιά μαθαίνουν κυρίως μέσα από:
Την άμεση επαφή με ανθρώπους.
Το παιχνίδι.
Την κίνηση.
Την εξερεύνηση του πραγματικού περιβάλλοντος.
Για αυτό είναι σημαντικό να δίνεται προτεραιότητα σε δραστηριότητες που ενισχύουν την αλληλεπίδραση και όχι στην παθητική παρακολούθηση οθονών.
Η ομιλία, το τραγούδι, η αγκαλιά και το παιχνίδι με τους γονείς προσφέρουν πολύτιμα ερεθίσματα για την ανάπτυξη του μωρού.
☀️ Η Σημασία Της Προστασίας Των Ματιών Του Μωρού
Τα μάτια των μωρών είναι ευαίσθητα και χρειάζονται φροντίδα από την αρχή της ζωής τους.
Μερικές απλές συνήθειες βοηθούν:
Αποφύγετε την άμεση έκθεση σε πολύ έντονο φως.
Μην κοιτάζει το μωρό απευθείας τον ήλιο.
Διατηρείτε καθαρά τα χέρια πριν αγγίξετε την περιοχή των ματιών.
Παρατηρείτε τυχόν αλλαγές που σας φαίνονται ασυνήθιστες.
Δεν χρειάζεται υπερβολικό άγχος.
Η καθημερινή φροντίδα και η τακτική παρακολούθηση από τον παιδίατρο είναι συνήθως αρκετά για τη σωστή ανάπτυξη.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Τα μωρά στην αρχή βλέπουν καλύτερα σε μικρές αποστάσεις, όπως όταν βρίσκονται στην αγκαλιά των γονιών τους.
🔦 Το χρώμα των ματιών μπορεί να αλλάζει σταδιακά και δεν είναι πάντα οριστικό από τη γέννηση.
🔦 Η ανάπτυξη της όρασης συνεχίζεται για μεγάλο διάστημα μετά τη γέννηση.
🔦 Τα πρόσωπα των γονιών είναι από τα πρώτα και πιο σημαντικά οπτικά ερεθίσματα για ένα μωρό.
🔦 Το παιχνίδι και η επικοινωνία βοηθούν το μωρό να εξασκεί την όρασή του με φυσικό τρόπο.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: Όλα τα μωρά γεννιούνται με μπλε μάτια.
✔ Αλήθεια: Πολλά μωρά μπορεί να έχουν γκριζωπά ή ανοιχτόχρωμα μάτια στη γέννηση, αλλά δεν συμβαίνει σε όλα.
❌ Μύθος: Το χρώμα των ματιών φαίνεται πάντα αμέσως μετά τη γέννηση.
✔ Αλήθεια: Σε πολλά παιδιά το χρώμα αλλάζει τους πρώτους μήνες ή και περισσότερο.
❌ Μύθος: Αν το μωρό έχει στραβισμό τους πρώτους μήνες, θα τον έχει πάντα.
✔ Αλήθεια: Μικρές αποκλίσεις μπορεί να εμφανιστούν στα νεογέννητα λόγω ανωριμότητας του οπτικού συστήματος, αλλά χρειάζεται παρακολούθηση αν επιμένουν.
❌ Μύθος: Τα μωρά βλέπουν όπως οι ενήλικες από την πρώτη ημέρα.
✔ Αλήθεια: Η όραση αναπτύσσεται σταδιακά μέσα από την ωρίμανση των ματιών και του εγκεφάλου.
❌ Μύθος: Το χρώμα των ματιών εξαρτάται μόνο από τους γονείς.
✔ Αλήθεια: Η γενετική είναι πιο σύνθετη και συμμετέχουν πολλοί παράγοντες.
❓ Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Πότε σταθεροποιείται το χρώμα των ματιών ενός μωρού;
Στα περισσότερα παιδιά το χρώμα αρχίζει να σταθεροποιείται μέσα στους πρώτους μήνες ή χρόνια ζωής, ανάλογα με την ανάπτυξη της μελανίνης.
❓ Τα νεογέννητα βλέπουν καθαρά;
Όχι πλήρως. Η όρασή τους είναι περιορισμένη στην αρχή και βελτιώνεται σταδιακά.
❓ Πότε αρχίζει το μωρό να αναγνωρίζει τη μαμά και τον μπαμπά;
Η αναγνώριση προσώπων εξελίσσεται σταδιακά και γίνεται πιο εμφανής κατά τους πρώτους μήνες ζωής.
❓ Είναι φυσιολογικό να αλλάζει το χρώμα των ματιών του μωρού;
Ναι, οι αλλαγές στην απόχρωση είναι συχνές καθώς αυξάνεται η παραγωγή μελανίνης.
❓ Πότε πρέπει να ελεγχθούν τα μάτια του μωρού;
Ο παιδίατρος παρακολουθεί την ανάπτυξη της όρασης και μπορεί να προτείνει οφθαλμολογικό έλεγχο όταν υπάρχει λόγος.
⭐ Βασικά Σημεία Που Πρέπει Να Θυμάστε
Η όραση του μωρού αναπτύσσεται σταδιακά και δεν είναι πλήρως ώριμη από τη γέννηση.
Τα νεογέννητα βλέπουν καλύτερα σε μικρές αποστάσεις και σταδιακά αποκτούν πιο καθαρή εικόνα του κόσμου.
Η επαφή με πρόσωπα, η ομιλία και η αγκαλιά βοηθούν την ανάπτυξη της όρασης και τη δημιουργία δεσμού.
Το χρώμα των ματιών μπορεί να αλλάξει τους πρώτους μήνες ή και τα πρώτα χρόνια ζωής.
Η μελανίνη και η κληρονομικότητα παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του τελικού χρώματος.
Κάθε μωρό έχει τον δικό του ρυθμό ανάπτυξης και δεν χρειάζεται να συγκρίνεται με άλλα παιδιά.
Η παρατήρηση από τους γονείς και η τακτική παρακολούθηση από τον παιδίατρο βοηθούν στον έγκαιρο εντοπισμό πιθανών προβλημάτων.
Ένα Μοναδικό Βλέμμα Που Αλλάζει Μεγαλώνοντας 📌
Τα μάτια ενός μωρού είναι ένα από τα πιο όμορφα στοιχεία που παρατηρούν οι γονείς από τις πρώτες κιόλας στιγμές της ζωής του. Ένα βλέμμα που στην αρχή είναι μικρό και αβέβαιο, σταδιακά γίνεται πιο εκφραστικό και γεμάτο αναγνώριση.
Η ανάπτυξη της όρασης είναι ένα συναρπαστικό ταξίδι που συνεχίζεται για μήνες μετά τη γέννηση. Το μωρό μαθαίνει να βλέπει, να αναγνωρίζει, να εξερευνά και να επικοινωνεί μέσα από τα μάτια του.
Το χρώμα μπορεί να αλλάξει, η όραση μπορεί να εξελιχθεί, όμως αυτό που παραμένει μοναδικό είναι ο τρόπος με τον οποίο κάθε παιδί κοιτάζει τον κόσμο γύρω του.
Με αγάπη, υπομονή και τη σωστή παρακολούθηση, οι γονείς μπορούν να απολαμβάνουν κάθε μικρό βήμα αυτής της υπέροχης ανάπτυξης.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Θυμάστε πότε ήταν η πρώτη στιγμή που το μωρό σας σας κοίταξε και νιώσατε ότι σας αναγνωρίζει;
Πότε παρατηρήσατε αλλαγή στο χρώμα των ματιών του ή κάποιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό στο βλέμμα του;
Μοιραστείτε την εμπειρία σας με άλλους γονείς και βοηθήστε τους να γνωρίσουν καλύτερα αυτό το όμορφο στάδιο ανάπτυξης.
⚕️ Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο αυτό έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά τη συμβουλή παιδιάτρου ή οφθαλμιάτρου.
Αν παρατηρήσετε κάτι που σας ανησυχεί σχετικά με την όραση, την κίνηση ή την εμφάνιση των ματιών του μωρού σας, συμβουλευτείτε έναν ειδικό υγείας.

• Η Σημαντικότητα Της Όρασης Στους Πρώτους Μήνες 👶✨
  
  

• παιδί
• χρώμα μάτια

• 0 σχόλια
• 6690 εμφανίσεις

vicky86

17 Ιανουαρίου, 201412 yr

Η Μαγεία Του Νανουρίσματος Και Η Σημασία Του Στην Ανάπτυξη Του Παιδιού 🌙🎵

Η Μαγεία Του Νανουρίσματος Και Η Σημασία Του Στην Ανάπτυξη Του Παιδιού 🌙🎵

🎵👶 Η Μαγεία Του Νανουρίσματος Και Η Σημασία Του Στην Ανάπτυξη Του Παιδιού
Υπάρχουν κάποιες στιγμές που μένουν χαραγμένες στη μνήμη κάθε γονιού.
Μία από αυτές είναι η στιγμή που κρατά το μωρό του στην αγκαλιά και του τραγουδά ένα απλό νανούρισμα.
Μπορεί να είναι μια παλιά οικογενειακή μελωδία, ένα τραγούδι που θυμάται από τα παιδικά του χρόνια ή ακόμη και ένας αυτοσχέδιος ήχος που δημιουργείται εκείνη τη στιγμή.
Για το μωρό όμως, το νανούρισμα είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια μελωδία.
Η φωνή του γονιού, ο ρυθμός, η επανάληψη και η ζεστή επαφή δημιουργούν ένα αίσθημα ασφάλειας και σύνδεσης.
Τα νανουρίσματα υπάρχουν σε όλους σχεδόν τους πολιτισμούς του κόσμου εδώ και αιώνες.
Οι γονείς τα χρησιμοποιούν όχι μόνο για να βοηθήσουν τα παιδιά να κοιμηθούν, αλλά και για να επικοινωνήσουν μαζί τους, να τα ηρεμήσουν και να δημιουργήσουν έναν ξεχωριστό δεσμό.
Σήμερα γνωρίζουμε ότι το τραγούδι και η μουσική μπορούν να επηρεάσουν θετικά πολλούς τομείς της ανάπτυξης του παιδιού, από τη συναισθηματική του ασφάλεια μέχρι την ανάπτυξη της γλώσσας και της μνήμης.
Σε αυτόν τον οδηγό θα δούμε γιατί το νανούρισμα είναι τόσο σημαντικό, πώς επηρεάζει το μωρό και γιατί μια τόσο απλή καθημερινή στιγμή μπορεί να έχει τόσο μεγάλη αξία.
🎶 Τι Είναι Το Νανούρισμα Και Γιατί Έχει Τόση Σημασία;
Το νανούρισμα είναι ένα ήρεμο τραγούδι που συνήθως τραγουδά ένας γονιός ή ένα αγαπημένο πρόσωπο στο παιδί, κυρίως πριν από τον ύπνο.
Όμως ο ρόλος του δεν περιορίζεται μόνο στο να βοηθήσει το μωρό να αποκοιμηθεί.
Το νανούρισμα λειτουργεί ως ένας τρόπος επικοινωνίας και συναισθηματικής σύνδεσης.
Το μωρό αναγνωρίζει τη φωνή των γονιών του και αισθάνεται οικειότητα μέσα από έναν ήχο που έχει ακούσει ήδη από την εγκυμοσύνη.
Ο σταθερός ρυθμός και η απαλή μελωδία μπορούν να βοηθήσουν το παιδί να:
Νιώσει ασφάλεια.
Ηρεμήσει όταν είναι ανήσυχο.
Προετοιμαστεί για τον ύπνο.
Δημιουργήσει θετικές συνδέσεις με τη στιγμή της ξεκούρασης.
Δεν έχει σημασία αν ο γονιός θεωρεί ότι «δεν τραγουδά καλά».
Για το μωρό, η πιο σημαντική μελωδία είναι η γνώριμη φωνή του ανθρώπου που το αγαπά και το φροντίζει.
🤰 Το Νανούρισμα Ξεκινά Από Την Εγκυμοσύνη
Πολλοί γονείς εκπλήσσονται όταν μαθαίνουν ότι το μωρό μπορεί να ακούει ήχους ήδη πριν από τη γέννησή του.
Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το έμβρυο αρχίζει σταδιακά να αντιλαμβάνεται ήχους από το περιβάλλον, ιδιαίτερα τη φωνή της μητέρας.
Μετά τη γέννηση, η φωνή της μητέρας αλλά και των άλλων αγαπημένων προσώπων λειτουργεί ως ένα γνώριμο και καθησυχαστικό ερέθισμα.
Για αυτό πολλές φορές ένα μωρό μπορεί να ηρεμήσει όταν ακούσει μια γνώριμη φωνή ή ένα τραγούδι που είχε ακούσει συχνά κατά την εγκυμοσύνη.
Η μουσική γίνεται έτσι μια γέφυρα ανάμεσα στην περίοδο πριν και μετά τη γέννηση.
🌙 Πώς Το Νανούρισμα Βοηθά Τον Ύπνο Του Μωρού;
Ο ύπνος είναι μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για πολλούς νέους γονείς.
Τα μωρά χρειάζονται χρόνο για να αποκτήσουν σταθερά μοτίβα ύπνου και να ξεχωρίσουν τη μέρα από τη νύχτα.
Ένα σταθερό νανούρισμα πριν από τον ύπνο μπορεί να γίνει μέρος μιας ήρεμης ρουτίνας.
Όταν επαναλαμβάνεται κάθε βράδυ, το μωρό αρχίζει να συνδέει τη συγκεκριμένη στιγμή με την ξεκούραση.
Το νανούρισμα μπορεί να βοηθήσει:
Στη χαλάρωση πριν τον ύπνο.
Στη μείωση της έντασης μετά από μια κουραστική ημέρα.
Στη δημιουργία μιας προβλέψιμης συνήθειας.
Στην αίσθηση ασφάλειας κατά τη μετάβαση στον ύπνο.
Δεν υπάρχει ένα «μαγικό» τραγούδι που λειτουργεί για όλα τα παιδιά.
Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η σταθερότητα, η αγάπη και η επαφή που συνοδεύουν τη στιγμή.
🧠 Η Επίδραση Του Νανουρίσματος Στην Ανάπτυξη Του Εγκεφάλου
Η μουσική αποτελεί ένα σημαντικό ερέθισμα για τον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο του παιδιού.
Όταν ο γονιός τραγουδά στο μωρό, δεν ακούγεται μόνο η μελωδία.
Το παιδί παρατηρεί τον τόνο της φωνής, τον ρυθμό, τις εκφράσεις του προσώπου και τη συναισθηματική κατάσταση του ανθρώπου απέναντί του.
Αυτή η αλληλεπίδραση βοηθά στην ανάπτυξη:
Της ακουστικής αντίληψης.
Της μνήμης.
Της προσοχής.
Της συναισθηματικής επικοινωνίας.
Το νανούρισμα είναι ένα απλό καθημερινό παιχνίδι επικοινωνίας που προσφέρει στο παιδί πολύτιμες εμπειρίες μάθησης.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Τα μωρά μπορούν να αναγνωρίζουν τη φωνή των γονιών τους από πολύ νωρίς.
🔦 Ένα νανούρισμα δεν χρειάζεται να είναι τέλεια τραγουδισμένο για να έχει αξία.
🔦 Η επανάληψη της ίδιας μελωδίας μπορεί να προσφέρει στο μωρό αίσθηση ασφάλειας και σταθερότητας.
🔦 Τα νανουρίσματα υπάρχουν σε διαφορετικές μορφές σχεδόν σε όλους τους πολιτισμούς του κόσμου.
🔦 Η στιγμή του τραγουδιού είναι ταυτόχρονα μια στιγμή επικοινωνίας, αγάπης και δημιουργίας δεσμού.
🤱 Το Νανούρισμα Ως Τρόπος Δημιουργίας Δεσμού
Πέρα από τη βοήθεια που μπορεί να προσφέρει στον ύπνο και τη χαλάρωση, το νανούρισμα έχει έναν ακόμη πολύ σημαντικό ρόλο: ενισχύει τον συναισθηματικό δεσμό ανάμεσα στο παιδί και τον γονιό.
Όταν ένας γονιός κρατά το μωρό του, το κοιτάζει και του τραγουδά, δημιουργείται μια στιγμή απόλυτης σύνδεσης.
Το μωρό δεν ακούει απλώς έναν ήχο. Αντιλαμβάνεται την παρουσία, τη ζεστασιά και την ασφάλεια του ανθρώπου που βρίσκεται δίπλα του.
Μέσα από αυτές τις μικρές καθημερινές στιγμές, το παιδί μαθαίνει ότι:
Υπάρχει κάποιος που ανταποκρίνεται στις ανάγκες του.
Είναι ασφαλές και αγαπημένο.
Η επικοινωνία μπορεί να είναι τρυφερή και ευχάριστη.
Η αγκαλιά, η φωνή και το βλέμμα του γονιού λειτουργούν μαζί, δημιουργώντας μια εμπειρία που βοηθά το μωρό να αναπτύξει εμπιστοσύνη και συναισθηματική ασφάλεια.
🗣️ Η Σχέση Του Νανουρίσματος Με Την Ανάπτυξη Της Γλώσσας
Πριν ακόμη πει τις πρώτες του λέξεις, το μωρό μαθαίνει μέσα από τους ήχους που ακούει καθημερινά.
Τα νανουρίσματα έχουν συχνά:
Επαναλαμβανόμενες λέξεις.
Απλό ρυθμό.
Μελωδικές αλλαγές στη φωνή.
Παρόμοιους ήχους που επανέρχονται.
Αυτά τα στοιχεία βοηθούν το παιδί να εξοικειωθεί με τους ήχους της γλώσσας και να αναπτύξει σταδιακά την ακουστική του αντίληψη.
Όταν ο γονιός τραγουδά και παράλληλα μιλά στο μωρό, το παιδί μαθαίνει να προσέχει τον ρυθμό, τον τόνο και τις εκφράσεις της επικοινωνίας.
Το νανούρισμα δεν αντικαθιστά την καθημερινή ομιλία, αλλά αποτελεί έναν όμορφο τρόπο να εμπλουτίζεται η επαφή με τη γλώσσα.
🎵 Χρειάζεται Να Ξέρω Συγκεκριμένα Νανουρίσματα;
Πολλοί γονείς αναρωτιούνται αν πρέπει να μάθουν παραδοσιακά νανουρίσματα ή ειδικά τραγούδια για μωρά.
Η απάντηση είναι ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένη «σωστή» επιλογή.
Ένα νανούρισμα μπορεί να είναι:
Ένα παραδοσιακό τραγούδι.
Ένα απλό παιδικό τραγουδάκι.
Μια αγαπημένη μελωδία των γονιών.
Ακόμη και μια αυτοσχέδια μελωδία που δημιουργείται εκείνη τη στιγμή.
Το σημαντικότερο στοιχείο δεν είναι το τραγούδι, αλλά η συναισθηματική παρουσία του γονιού.
Ένα μωρό δεν αξιολογεί τη φωνή.
Αναγνωρίζει την αγάπη, την ηρεμία και την ασφάλεια που συνοδεύουν το τραγούδι.
🌿 Νανούρισμα Και Ηρεμία Στις Δύσκολες Στιγμές
Το τραγούδι δεν χρησιμοποιείται μόνο πριν από τον ύπνο.
Πολλοί γονείς παρατηρούν ότι μια ήρεμη μελωδία μπορεί να βοηθήσει το μωρό όταν είναι ανήσυχο.
Μπορεί να αποτελέσει έναν τρόπο:
Να ηρεμήσει μετά από έντονα ερεθίσματα.
Να νιώσει άνετα σε μια άγνωστη κατάσταση.
Να μεταβεί πιο ομαλά από μια δραστηριότητα σε μια άλλη.
Ο ρυθμός της φωνής του γονιού μπορεί να λειτουργήσει καθησυχαστικά, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από αγκαλιά και ήρεμες κινήσεις.
Φυσικά, ένα νανούρισμα δεν μπορεί να λύσει κάθε αιτία κλάματος.
Ένα μωρό μπορεί να κλαίει επειδή πεινά, νυστάζει, χρειάζεται αλλαγή ή απλώς ζητά επαφή.
Όμως η φωνή του γονιού παραμένει ένα από τα πιο δυνατά μέσα παρηγοριάς.
👨‍👩‍👧 Το Νανούρισμα Δεν Είναι Μόνο Για Τη Μαμά
Υπάρχει συχνά η αντίληψη ότι το νανούρισμα είναι κάτι που συνδέεται κυρίως με τη μητέρα.
Στην πραγματικότητα, κάθε αγαπημένο πρόσωπο μπορεί να δημιουργήσει αυτή τη μοναδική σύνδεση.
Ο μπαμπάς, οι παππούδες ή άλλα πρόσωπα που φροντίζουν το παιδί μπορούν επίσης να τραγουδούν και να δημιουργούν όμορφες στιγμές επαφής.
Το μωρό μαθαίνει τις φωνές των ανθρώπων που βρίσκονται κοντά του και η κάθε φωνή μπορεί να γίνει πηγή ασφάλειας.
Η συμμετοχή περισσότερων αγαπημένων προσώπων βοηθά το παιδί να δημιουργεί πολλαπλούς δεσμούς αγάπης και εμπιστοσύνης.
🧸 Μικρές Συνήθειες Που Βοηθούν
Για να γίνει το νανούρισμα μια όμορφη καθημερινή συνήθεια:
Επιλέξτε μια ήρεμη στιγμή χωρίς βιασύνη.
Κρατήστε το μωρό κοντά σας.
Μιλήστε ή τραγουδήστε με απαλό τόνο.
Επαναλάβετε το ίδιο τραγούδι αν βλέπετε ότι το μωρό ανταποκρίνεται θετικά.
Συνδυάστε το με μια σταθερή ρουτίνα πριν τον ύπνο.
Δεν χρειάζονται πολλά.
Μερικά λεπτά τρυφερής επαφής μπορούν να γίνουν μια από τις πιο όμορφες αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες Για Το Νανούρισμα
❌ Μύθος: Αν δεν τραγουδάτε στο μωρό σας, δεν θα αναπτυχθεί σωστά.
✔ Αλήθεια: Το νανούρισμα είναι ένας όμορφος τρόπος επικοινωνίας, αλλά η ανάπτυξη του παιδιού επηρεάζεται από τη συνολική φροντίδα, την αγάπη και την καθημερινή αλληλεπίδραση.
❌ Μύθος: Πρέπει να έχετε καλή φωνή για να τραγουδάτε στο μωρό σας.
✔ Αλήθεια: Για το μωρό η πιο σημαντική «μελωδία» είναι η γνώριμη φωνή του ανθρώπου που το αγαπά και το φροντίζει.
❌ Μύθος: Το νανούρισμα χρησιμεύει μόνο για να κοιμηθεί το μωρό.
✔ Αλήθεια: Το τραγούδι μπορεί να βοηθήσει στη χαλάρωση, στην επικοινωνία και στη δημιουργία συναισθηματικού δεσμού.
❌ Μύθος: Όλα τα μωρά ηρεμούν με το ίδιο νανούρισμα.
✔ Αλήθεια: Κάθε μωρό έχει τις δικές του προτιμήσεις. Μερικά ανταποκρίνονται περισσότερο σε μια συγκεκριμένη μελωδία ή στον τρόπο που τραγουδά ο γονιός.
❌ Μύθος: Τα νανουρίσματα δεν έχουν σχέση με την ανάπτυξη του παιδιού.
✔ Αλήθεια: Η μουσική και η φωνή του γονιού προσφέρουν σημαντικά ακουστικά και συναισθηματικά ερεθίσματα.
❌ Μύθος: Μόνο η μητέρα μπορεί να δημιουργήσει αυτή τη σύνδεση μέσω του τραγουδιού.
✔ Αλήθεια: Κάθε αγαπημένο πρόσωπο μπορεί να δημιουργήσει μια τρυφερή στιγμή σύνδεσης με το παιδί.
❓ Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Από ποια ηλικία μπορώ να τραγουδάω στο μωρό μου;
Μπορείτε να τραγουδάτε στο μωρό σας από την εγκυμοσύνη ακόμη. Μετά τη γέννηση, η φωνή σας αποτελεί ένα γνώριμο και καθησυχαστικό ερέθισμα.
❓ Το νανούρισμα βοηθά πραγματικά τον ύπνο του μωρού;
Μπορεί να βοηθήσει στη δημιουργία μιας ήρεμης ρουτίνας πριν τον ύπνο και να προσφέρει αίσθηση ασφάλειας, όμως κάθε μωρό έχει διαφορετικές ανάγκες.
❓ Πρέπει να χρησιμοποιώ πάντα το ίδιο τραγούδι;
Δεν είναι απαραίτητο, αλλά η επανάληψη μιας γνώριμης μελωδίας μπορεί να προσφέρει στο μωρό σταθερότητα και οικειότητα.
❓ Μπορώ να τραγουδάω στο μωρό μου ακόμη κι αν κλαίει;
Ναι, μια ήρεμη φωνή μπορεί να το βοηθήσει να χαλαρώσει. Ωστόσο, χρειάζεται πρώτα να ελέγξετε αν υπάρχει κάποια βασική ανάγκη, όπως πείνα ή κούραση.
❓ Είναι καλύτερο το νανούρισμα από το να παίζει μουσική από συσκευή;
Η άμεση επαφή με τη φωνή του γονιού προσφέρει κάτι περισσότερο από τον ήχο μιας συσκευής, καθώς συνδυάζεται με βλέμμα, άγγιγμα και συναισθηματική σύνδεση.
💞 Οι Μικρές Στιγμές Που Γίνονται Μεγάλες Αναμνήσεις
Μέσα στην καθημερινότητα με ένα μωρό υπάρχουν πολλές μικρές στιγμές που φαίνονται απλές, αλλά έχουν μεγάλη σημασία.
Ένα τραγούδι πριν τον ύπνο, μια ήρεμη φωνή όταν το μωρό είναι ανήσυχο ή μια μελωδία στην αγκαλιά μπορεί να γίνει ένα μικρό τελετουργικό αγάπης.
Με τον χρόνο, το παιδί μπορεί να μη θυμάται το συγκεκριμένο τραγούδι, όμως η αίσθηση ασφάλειας και φροντίδας που συνδέθηκε με εκείνες τις στιγμές αποτελεί μέρος της συναισθηματικής του ανάπτυξης.
Το νανούρισμα δεν είναι απλώς ένας τρόπος για να αποκοιμηθεί ένα μωρό.
Είναι ένας τρόπος να του πείτε, χωρίς πολλές λέξεις:
«Είμαι εδώ μαζί σου».
⭐ Βασικά Σημεία Που Πρέπει Να Θυμάστε
Το νανούρισμα είναι ένας φυσικός τρόπος επικοινωνίας ανάμεσα στον γονιό και το παιδί.
Η φωνή του γονιού προσφέρει στο μωρό αίσθηση ασφάλειας και οικειότητας.
Δεν χρειάζεται ειδική φωνητική ικανότητα για να τραγουδήσετε στο μωρό σας.
Η μουσική μπορεί να υποστηρίξει τη συναισθηματική ανάπτυξη και την επικοινωνία.
Τα νανουρίσματα μπορούν να ξεκινήσουν ακόμη και κατά την εγκυμοσύνη.
Η σταθερή ρουτίνα πριν τον ύπνο βοηθά πολλά παιδιά να χαλαρώνουν.
Η αγάπη και η παρουσία του γονιού είναι πιο σημαντικές από το ίδιο το τραγούδι.
🌙 Ένα Τραγούδι Που Συνοδεύει Μια Ολόκληρη Ζωή 📌
Το νανούρισμα είναι μια από τις πιο απλές αλλά ταυτόχρονα πιο δυνατές μορφές αγάπης που μπορεί να προσφέρει ένας γονιός στο παιδί του.
Μέσα από λίγες μελωδικές λέξεις δημιουργείται ένας δεσμός που βασίζεται στην ασφάλεια, την τρυφερότητα και την επικοινωνία. Δεν έχει σημασία αν το τραγούδι είναι τέλειο ή αν η μελωδία είναι γνωστή.
Αυτό που μένει είναι η στιγμή: η αγκαλιά, η φωνή, το βλέμμα και η αίσθηση ότι το παιδί είναι προστατευμένο.
Γιατί πολλές φορές οι πιο απλές στιγμές είναι αυτές που γίνονται οι πιο πολύτιμες αναμνήσεις.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Υπάρχει κάποιο νανούρισμα που έχει ξεχωριστή θέση στην οικογένειά σας;
Ήταν κάποιο τραγούδι που ηρεμούσε το μωρό σας περισσότερο από άλλα;
Μοιραστείτε τη δική σας εμπειρία με άλλους γονείς.
Μια μικρή προσωπική ιστορία μπορεί να θυμίσει σε κάποιον άλλον πόσο σημαντικές είναι αυτές οι καθημερινές στιγμές αγάπης.
⚕️ Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο αυτό έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη συμβουλή παιδιάτρου ή άλλου ειδικού.
Κάθε παιδί αναπτύσσεται με τον δικό του ρυθμό.
Για οποιαδήποτε ανησυχία σχετικά με τον ύπνο, την ανάπτυξη ή τη συμπεριφορά του παιδιού σας, συμβουλευτείτε τον παιδίατρο σας.

• Το νανούρισμα είναι μια από τις πιο γλυκές και μαγικές στιγμές ανάμεσα στον ενήλικα και το παιδί.
  
  

• μωρό
• νανουρίσματα

• 0 σχόλια
• 1851 εμφανίσεις

vicky86

17 Ιανουαρίου, 201412 yr

Ο κύκλος ζωής της οικογένειας

Ο κύκλος ζωής της οικογένειας

Ένα βασικό χαρακτηριστικό των οικογενειών είναι η μεταβλητότητά τους στο χρόνο, καθώς και το γεγονός ότι βρίσκονται σε διαρκή ανάπτυξη, μεγάλωμα και αλλαγή.
Ακόμα και αν για τους περισσότερους από εμάς μοιάζει η οικογένεια να είναι μια σταθερά, όπου λίγα πράγματα αλλάζουν, αυτή η ιδέα δεν αντανακλά την πραγματικότητα.
Γιατί η οικογένειά μας αλλάζει συνεχώς, όντας σε αλληλεπίδραση με το χρόνο, νέα πρόσωπα προστίθενται, παλιά φεύγουν, οι σχέσεις τροποποιούνται και οι ρόλοι βρίσκονται σε διαρκή εναλλαγή.

Ο κύκλος ζωής της οικογένειας αποτελεί μια συνοπτική περιγραφή της εξέλιξής της η οποία επισημαίνει τις σημαντικές διαδικασίες και αλλαγές που χρειάζεται να γίνουν προκειμένου να υπάρχει επιτυχής εξέλιξη της οικογένειας.
Σκεφτείτε το σαν έναν τρόπο να δούμε ποια είναι τα σημεία εκείνα που μας λένε ότι συμβαίνει μια σημαντική αλλαγή που μπορεί να φέρει μια έστω και πρόσκαιρη «αναστάτωση» και μας καλεί σε προσαρμογή.

Ποιος είναι, λοιπόν, ο κύκλος ζωής μιας οικογένειας;
Ποια είναι τα στάδια που διέρχεται;
Τι είδους μεταβάσεις γίνονται και ποιες οι συναισθηματικές διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα;
Σε ποια επίπεδα χρειάζεται να γίνουν αλλαγές έτσι ώστε τα μέλη μιας οικογένειας να καταφέρνουν να προσαρμόζονται ικανοποιητικά;

Κατά το πρώτο στάδιο, το νεαρό άτομο φεύγει από το σπίτι και αναλαμβάνει την οικονομική και συναισθηματική ευθύνη του εαυτού του.
Είναι η περίοδος που καλείται να διαμορφώσει τους προσωπικούς του στόχους και να αποκτήσει υπόσταση ως «άτομο» με δικά του όνειρα, ιδέες, φιλοδοξίες.
Όταν, λοιπόν, ξεκινά ουσιαστικά η διαδικασία συναισθηματικής διαφοροποίησης από οικογένεια που προέρχεται.
Εξίσου σημαντική είναι η δημιουργία στενών σχέσεων με συνομηλίκους, καθώς και η εξασφάλιση οικονομικής ανεξαρτησίας σε συνδυασμό με την απόκτηση εργασίας.

Στη συνέχεια, πραγματοποιείται η ένωση δύο οικογενειών (συνήθως) μέσα από το γάμο, οπότε και έχουμε το νέο ζευγάρι.
Η δέσμευση στο καινούριο σύστημα, το συζυγικό, είναι εξαιρετικής σημασίας συναισθηματική διαδικασία που απαιτεί από τους συντρόφους να ορίσουν επαρκώς τη σχέση τους, τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματά τους και το επίπεδο της διαπερατότητας σε σχέση με τρίτους, για παράδειγμα το βαθμό στον οποίο επιτρέπουν την παλιά τους οικογένεια να εισέρχεται στη νέα οικογένεια.
Αναμφίβολα, η διαπραγμάτευση μεταξύ των συζύγων όλων αυτών των ζητημάτων, θα επιφέρει και αλλαγή στις σχέσεις με την ευρύτερη οικογένεια, αλλά και τους φίλους.

Όταν η οικογένεια αποκτά παιδιά, καταρχήν χρειάζεται να «υποδεχτεί» αυτά τα νέα μέλη.
Και η υποδοχή αυτή περιλαμβάνει μια σειρά προσαρμογών, από τη συναισθηματική επένδυση στο ρόλο του γονέα, την πιθανή αλλαγή στο εργασιακό κομμάτι ως την αναπροσαρμογή των σχέσεων με τους γονείς από την παλιά οικογένεια, οι οποίοι και αυτοί χρειάζεται να «αναβαθμιστούν» από «γονείς» σε «παππούδες».
Σίγουρα, το να «κάνει χώρο» το ζευγάρι για να εισχωρήσει το παιδί, είναι πρωταρχικής σημασίας.
Οι γονείς καλούνται σε συνεργασία για το μεγάλωμα των παιδιών σε θέματα οικονομικά και οικιακών υποχρεώσεων και η συνεργασία αυτή και οι διακανονισμοί που γίνονται μπορούν εν δυνάμει να ασκήσουν συναισθηματικές πιέσεις στους συντρόφους.
Αναμφίβολα, είναι μια περίοδος ολικής αναπροσαρμογής σε επίπεδο σχέσεων και ρόλων.

Κατά το επόμενο στάδιο, όταν η οικογένεια έχει παιδιά στην εφηβεία, ξεκινά η διαδικασία εξατομίκευσης των παιδιών, αυτή η στιγμή που σιγά-σιγά αφήνουν τη γονική ασφάλεια και σιγουριά και καλούνται να ανεξαρτητοποιηθούν, να καταλάβουν ποιοι είναι και τι θέλουν, να ορίσουν επαρκώς τον εαυτό τους, να βάλουν τα όρια του «εγώ» τους, διαδικασία που θα οδηγήσει σταδιακά στην ενηλικίωσή τους.
Οι γονείς χρειάζεται να γίνουν παράλληλα «γονείς ενηλίκων», να δείξουν ευελιξία και διαλλακτικότητα, για να διευκολύνουν τους εφήβους και πιθανά στρέφονται ξανά σε θέματα επαγγελματικής σταδιοδρομίας και σε θέματα της μεταξύ τους σχέσης.

Όταν τα παιδιά φεύγουν από το σπίτι όλη η οικογένεια χρειάζεται να προσαρμοστεί σε νέους τύπους σχέσεων.
Η περίοδος αυτή μπορεί να διαφανεί ιδιαίτερα δύσκολη για το ζευγάρι που μπορεί να νιώσει ότι χάνει σημαντικό κομμάτι του ρόλου του, ιδιαίτερα αν ο γονικός ρόλος είχε προηγουμένως «καταλάβει» όλους τους υπόλοιπους.
Αυτό μπορεί να φέρει στην επιφάνεια σχεσιακές δυσκολίες του ζευγαριού, το οποίο καλείται να επαναδιαπραγματευθεί τη σχέση του.
Από την άλλη οι σχέσεις γονέων-παιδιών χρειάζεται να γίνουν σχέσεις ενηλίκων προς ενήλικες, να δοθεί χώρος σε περίπτωση που τα παιδιά παντρευτούν, ώστε να συμπεριληφθούν οι νέες οικογένειες, ενώ συχνή σε αυτή τη φάση είναι η αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας και ο θάνατος των γονέων του ζευγαριού.

Στο τελικό στάδιο, η οικογένεια διανύει την ώριμη ηλικία και σε συνδυασμό με την αποδοχή των αλλαγών στους ρόλους, σημαντικά ζητήματα είναι η φροντίδα για την υγεία του κάθε συντρόφου και η υποστήριξη του ηλικιωμένου πια ζευγαριού από τα παιδιά του με τρόπο που να μην παρεμποδίζεται η δική τους ζωή.
Αναμφίβολα, ο θάνατος αποτελεί κεντρικό ζήτημα, είτε συζητιέται είτε όχι, και το άτομο καλείται να αντιμετωπίσει τη θνητότητά του, να αντιμετωπίσει τον πιθανό θάνατο του συντρόφου του και να ευαισθητοποιηθεί στο θέμα του προσωπικού θανάτου.

Να σημειωθεί ότι τα συγκεκριμένα στάδια αποτελούν έναν τρόπο για να δούμε την οικογένεια, και όχι το μοναδικό, καθώς η οικογενειακή ζωή δεν ξεκινάει από ένα συγκεκριμένο σημείο, ούτε έχει ξεκάθαρο τέλος.
Η εξέλιξη της οικογένειας είναι πολύ πιο πολύπλοκη.


Βιβλιογραφική πηγή:
McGoldrick, M. (1989). The chaniging family life cycle. Boston: Alyn & Bacon.

http://enarthro.blogspot.gr/

• από την Άννα Ιωαννίδου, MSc Σχολική & Εξελικτική Ψυχολόγο
  

• οικογένεια

• 0 σχόλια
• 1344 εμφανίσεις

vicky86

16 Ιανουαρίου, 201412 yr

Ηλεκτρονικό τσιγάρο: Επιτρέπεται στην εγκυμοσύνη;

Ηλεκτρονικό τσιγάρο: Επιτρέπεται στην εγκυμοσύνη;

Το ηλεκτρονικό τσιγάρο ως γνωστόν παρέχει στο χρήστη ποσότητα νικοτίνης με στόχο τη σταδιακή απεξάρτηση από το κάπνισμα, χωρίς να παρέχει τις υπόλοιπες βλαπτικές ουσίες του συμβατικού τσιγάρου οι οποίες ενοχοποιούνται για νοσήματα του καρδιαγγειακού συστήματος ή για καρκίνο του πνεύμονα.

Η νικοτίνη όμως προκαλεί σπασμό των αρτηριών του πλακούντα και ως εκ τούτου ενοχοποιείται για την μείωση του παρεχομένου οξυγόνου και των θρεπτικών ουσιών που είναι άκρως απαραίτητες για την ανάπτυξη του μωρού. Εξάλλου, η νικοτίνη εισέρχεται στην κυκλοφορία του μωρού και αυξάνει τις πιθανότητες εθισμού του. Αυτό έχει ποικίλες συνέπειες, από το να είναι αργότερα ευερέθιστο και να κοιμάται δύσκολα, μέχρι να καταλήξει να είναι και το ίδιο καπνιστής στην εφηβεία και στην ενήλικο ζωή.

Ας σημειώσουμε εδώ ότι η δράση αυτή είναι δοσοεξαρτώμενη, όπως και με το συμβατικό τσιγάρο. Επομένως, όσο λιγότερα, τόσο καλύτερα.

Πρέπει εδώ να συμπληρώσουμε ότι το κάπνισμα δεν επιτρέπεται ούτε στην περίοδο της λοχείας, γιατί οι βλαπτικές ουσίες του τσιγάρου περνούν στο μωρό με το μητρικό γάλα.

Πηγή: Faysbook.gr

• 
  <p><strong>H νικοτίνη εισέρχεται στην κυκλοφορία του μωρού και αυξάνει τις πιθανότητες εθισμού του</strong></p>
  

• Ηλεκτρονικό τσιγάρο
• εγκυμοσύνη

• 0 σχόλια
• 1281 εμφανίσεις

vicky86

15 Ιανουαρίου, 201412 yr

Το Παιδί Μου Δεν Τρώει! Τι Μπορώ Να Κάνω; 🍽️

Το Παιδί Μου Δεν Τρώει! Τι Μπορώ Να Κάνω; 🍽️

Όμως, πριν ανησυχήσουμε, χρειάζεται να θυμόμαστε ότι η όρεξη των παιδιών δεν είναι ίδια κάθε ημέρα.
Μπορεί μια ημέρα να φάνε με μεγάλη όρεξη και την επόμενη να αρκεστούν σε ελάχιστες μπουκιές.
Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία δεν είναι ένα μεμονωμένο γεύμα, αλλά η συνολική εικόνα της διατροφής και της ανάπτυξης του παιδιού.
👶 Γιατί Μπορεί Να Μην Τρώει Το Παιδί;
Η μειωμένη όρεξη μπορεί να έχει πολλές αιτίες.
Καθώς μεγαλώνουν, τα παιδιά περνούν περιόδους όπου η ανάπτυξή τους επιβραδύνεται και μαζί μπορεί να μειωθούν και οι ανάγκες τους σε ενέργεια.
Έτσι, ένα παιδί που κάποτε έτρωγε μεγάλες ποσότητες μπορεί ξαφνικά να φαίνεται ότι τρώει πολύ λιγότερο.
Μπορεί επίσης να επηρεάζεται από την κούραση, τη διάθεση, μια πρόσφατη ασθένεια
ή απλώς από το γεγονός ότι έχει φάει αρκετά νωρίτερα μέσα στην ημέρα.
🍪 Μήπως Τσιμπολογάει Όλη Την Ημέρα;
Ένα από τα συχνότερα προβλήματα είναι το συνεχές τσιμπολόγημα.
Λίγα μπισκότα εδώ, λίγο ψωμί εκεί, ένας χυμός, ένα σνακ πριν από το φαγητό και τελικά το παιδί φτάνει στο τραπέζι χωρίς πραγματική πείνα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να στερήσουμε τα σνακ.
Χρειάζεται όμως να υπάρχει πρόγραμμα και σωστή χρονική απόσταση ανάμεσα στα γεύματα και τα ενδιάμεσα σνακ.
Όταν το παιδί ξέρει ότι θα υπάρχει φαγητό σε συγκεκριμένες ώρες, είναι ευκολότερο να αναπτύξει μια πιο σταθερή διατροφική ρουτίνα.
🥛 Προσοχή Και Στα Πολλά Ροφήματα
Τα υγρά μπορούν επίσης να επηρεάσουν την όρεξη, ιδιαίτερα όταν καταναλώνονται σε μεγάλες ποσότητες κοντά στα γεύματα.
Μεγάλη ποσότητα γάλακτος ή άλλων ροφημάτων μπορεί να κάνει το παιδί να αισθάνεται χορτάτο πριν ακόμη καθίσει στο τραπέζι.
Το νερό είναι απαραίτητο και πρέπει να είναι διαθέσιμο καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας.
Τα ζαχαρούχα ροφήματα και οι χυμοί όμως δεν χρειάζεται να αποτελούν καθημερινό τρόπο ενυδάτωσης.
🍽️ Μην Γεμίζετε Το Πιάτο Μέχρι Πάνω
Ένα τεράστιο πιάτο μπορεί να αποθαρρύνει ένα παιδί που έχει μικρή όρεξη.
Ξεκινήστε με μικρή ποσότητα και αφήστε το παιδί να ζητήσει περισσότερο αν εξακολουθεί να πεινάει.
Μια μικρή μερίδα που τελειώνει μπορεί να δώσει στο παιδί μεγαλύτερη αίσθηση επιτυχίας από ένα γεμάτο πιάτο που μοιάζει αδύνατο να αδειάσει.
Το φαγητό δεν χρειάζεται να γίνει δοκιμασία αντοχής.
❤️ Μην Πιέζετε Το Παιδί Να Φάει
«Μία ακόμη μπουκιά!»
«Φάε για τη μαμά!»
«Αν δεν το φας, δεν θα πάρεις γλυκό!»
Οι φράσεις αυτές μπορεί να ξεκινούν από αγωνία και καλή πρόθεση, αλλά μπορούν να μετατρέψουν το γεύμα σε καθημερινή διαπραγμάτευση.
Το παιδί χρειάζεται να μάθει να αναγνωρίζει τα σημάδια πείνας και κορεσμού.
Ο γονιός προσφέρει το φαγητό και δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες.
Το παιδί μπορεί να αποφασίσει αν και πόσο θα φάει από αυτά που του προσφέρονται.
👨‍👩‍👧 Φάτε Μαζί Του
Τα παιδιά μαθαίνουν πολλά παρατηρώντας τους μεγάλους.
Όταν η οικογένεια κάθεται μαζί στο τραπέζι, το παιδί βλέπει τους γονείς να τρώνε διαφορετικές τροφές και να απολαμβάνουν το γεύμα.
Το οικογενειακό τραπέζι μπορεί επίσης να γίνει μια ευχάριστη στιγμή επικοινωνίας.
Αποφύγετε όσο γίνεται τις συζητήσεις που περιστρέφονται αποκλειστικά γύρω από το πόσο έφαγε το παιδί.
📵 Κλείστε Την Τηλεόραση Και Το Κινητό
Η οθόνη μπορεί να αποσπά την προσοχή του παιδιού από το φαγητό.
Μπορεί να τρώει χωρίς να αντιλαμβάνεται πραγματικά τη γεύση, την ποσότητα ή το αίσθημα κορεσμού.
Το τραπέζι χωρίς οθόνες δίνει στο παιδί τη δυνατότητα να συγκεντρωθεί περισσότερο στο γεύμα και στην οικογένεια.
Παράλληλα, μειώνει τους περισπασμούς και βοηθά το φαγητό να γίνει μια πιο συνειδητή εμπειρία.
🥕 Μην Εγκαταλείπετε Μια Τροφή Επειδή Την Αρνήθηκε
Το παιδί μπορεί να αρνηθεί ένα λαχανικό σήμερα και να το δοκιμάσει με ενδιαφέρον αρκετό καιρό αργότερα.
Η εξοικείωση με νέες γεύσεις και υφές χρειάζεται χρόνο.
Μην αναγκάζετε το παιδί να φάει μια τροφή που αρνείται.
Συνεχίστε όμως να την προσφέρετε περιστασιακά, μαζί με άλλες τροφές που ήδη γνωρίζει και αγαπά.
Η ήρεμη επαναπροσφορά είναι πολύ πιο χρήσιμη από την πίεση.
🍎 Δώστε Του Μικρές Επιλογές
Τα παιδιά συχνά αντιδρούν όταν αισθάνονται ότι δεν έχουν κανέναν έλεγχο.
Μπορείτε να του δώσετε περιορισμένες και κατάλληλες επιλογές.
Για παράδειγμα, μπορείτε να ρωτήσετε αν θέλει μήλο ή μπανάνα ή αν προτιμά το αυγό με ψωμί ή με πατάτα.
Έτσι, ο γονιός εξακολουθεί να καθορίζει τι προσφέρεται, ενώ το παιδί έχει έναν μικρό ρόλο στην επιλογή.
👩‍🍳 Κάντε Το Παιδί Μέρος Της Διαδικασίας
Ακόμη και ένα μικρό παιδί μπορεί να συμμετέχει στην προετοιμασία του φαγητού με τρόπο κατάλληλο για την ηλικία του.
Μπορεί να πλύνει ένα φρούτο, να ανακατέψει μια σαλάτα ή να βοηθήσει στο στρώσιμο του τραπεζιού.
Τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούν να επιλέξουν ένα λαχανικό ή να βοηθήσουν σε μια απλή συνταγή.
Η συμμετοχή δημιουργεί περιέργεια και εξοικείωση με το φαγητό.
🏃 Μην Ξεχνάτε Την Κίνηση
Το παιχνίδι και η σωματική δραστηριότητα είναι σημαντικά για τη σωματική και ψυχική υγεία του παιδιού.
Ένα παιδί που κινείται και παίζει μέσα στην ημέρα έχει διαφορετικές ενεργειακές ανάγκες από ένα παιδί που περνά πολλές ώρες καθισμένο.
Η κίνηση δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως τρόπος για να «κερδίσει» το παιδί το φαγητό.
Είναι απλώς ένα φυσιολογικό και απαραίτητο κομμάτι της καθημερινότητάς του.
🧘 Κρατήστε Ήρεμο Το Τραπέζι
Η ένταση γύρω από το φαγητό μπορεί να δημιουργήσει έναν φαύλο κύκλο.
Ο γονιός αγχώνεται επειδή το παιδί δεν τρώει, το παιδί αντιλαμβάνεται την πίεση και το γεύμα γίνεται ακόμη πιο δύσκολο.
Προσπαθήστε να κρατήσετε το τραπέζι ήρεμο και χωρίς συνεχείς παρατηρήσεις.
Μιλήστε για την ημέρα σας, γελάστε και αφήστε το φαγητό να αποτελεί μέρος της οικογενειακής στιγμής και όχι το μοναδικό θέμα συζήτησης.
🔄 Μην Κρίνετε Τη Διατροφή Από Μία Μέρα
Μπορεί σήμερα το παιδί να φάει ελάχιστα λαχανικά και αύριο να φάει περισσότερο φρούτο.
Μπορεί να αρνηθεί το μεσημεριανό αλλά να φάει κανονικά το βραδινό.
Αυτό από μόνο του δεν σημαίνει ότι η διατροφή του είναι ανεπαρκής.
Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η ποικιλία και η ισορροπία σε βάθος χρόνου.
💡 Χρήσιμες Ιδέες Για Την Καθημερινότητα
Κρατήστε σταθερές ώρες για γεύματα και σνακ.
Αποφύγετε το συνεχές τσιμπολόγημα ανάμεσα στα γεύματα.
Προσφέρετε μικρές μερίδες και αφήστε το παιδί να ζητήσει περισσότερο.
Δώστε δύο κατάλληλες επιλογές αντί να ρωτάτε γενικά «τι θέλεις να φας;».
Τρώτε μαζί όσο γίνεται πιο συχνά.
Απομακρύνετε τηλεόραση, κινητά και tablet από το τραπέζι.
Συνεχίστε να προσφέρετε τροφές που το παιδί έχει απορρίψει, χωρίς πίεση.
Αφήστε το παιδί να συμμετέχει στην προετοιμασία του φαγητού.
Μην χρησιμοποιείτε το γλυκό ως ανταμοιβή για να φάει.
Μην πιέζετε το παιδί να αδειάσει το πιάτο του.
Δώστε χρόνο στο παιδί να φάει χωρίς βιασύνη.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Η όρεξη των παιδιών μπορεί να αλλάζει από ημέρα σε ημέρα και αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα.
🔦 Τα παιδιά συχνά χρειάζονται επανειλημμένες ευκαιρίες για να εξοικειωθούν με μια νέα τροφή.
🔦 Η πίεση να αδειάσει το παιδί το πιάτο του μπορεί να δυσκολέψει την αναγνώριση των σημάτων κορεσμού.
🔦 Η συμμετοχή του παιδιού στην προετοιμασία του φαγητού μπορεί να αυξήσει το ενδιαφέρον του για αυτό.
🔦 Η συνολική διατροφή μέσα σε ημέρες και εβδομάδες έχει μεγαλύτερη σημασία από ένα μόνο γεύμα.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: Αν το παιδί δεν τρώει, πρέπει να το πιέσουμε για να μην μείνει νηστικό.
✔ Αλήθεια: Η πίεση μπορεί να κάνει το γεύμα δυσάρεστο και να δημιουργήσει περισσότερη αντίσταση.
Είναι προτιμότερο να προσφέρουμε ισορροπημένες επιλογές και να αφήνουμε το παιδί να αποφασίζει πόσο θα φάει.
❌ Μύθος: Ένα παιδί που τρώει λίγο έχει πάντα πρόβλημα υγείας.
✔ Αλήθεια: Η όρεξη διαφέρει από παιδί σε παιδί και μπορεί να αλλάζει ανάλογα με την ηλικία και το στάδιο ανάπτυξης.
Η ανάπτυξη και η συνολική διατροφή είναι σημαντικότερα στοιχεία από την ποσότητα ενός γεύματος.
❌ Μύθος: Αν το παιδί αρνείται ένα φαγητό, δεν θα το φάει ποτέ.
✔ Αλήθεια: Τα παιδιά συχνά χρειάζονται αρκετές επαναλαμβανόμενες εκθέσεις σε μια τροφή μέχρι να την αποδεχτούν.
Η ήρεμη επαναπροσφορά χωρίς πίεση μπορεί να βοηθήσει.
❌ Μύθος: Πρέπει να υπάρχει πάντα ένα «αγαπημένο» φαγητό στο πιάτο για να φάει το παιδί.
✔ Αλήθεια: Είναι χρήσιμο να υπάρχει τουλάχιστον μία τροφή που γνωρίζει, αλλά ταυτόχρονα μπορούμε να προσφέρουμε και άλλες τροφές.
Έτσι διευρύνεται σταδιακά η ποικιλία της διατροφής του.
❌ Μύθος: Το γλυκό είναι η καλύτερη ανταμοιβή για ένα παιδί που έφαγε το φαγητό του.
✔ Αλήθεια: Η χρήση του γλυκού ως ανταμοιβή μπορεί να κάνει το παιδί να το θεωρεί πιο επιθυμητό από τις υπόλοιπες τροφές.
Το φαγητό δεν χρειάζεται να συνδέεται με ανταμοιβές και τιμωρίες.
❌ Μύθος: Αν το παιδί δεν έφαγε το μεσημεριανό, πρέπει να του φτιάξουμε αμέσως κάτι άλλο.
✔ Αλήθεια: Όταν κάθε άρνηση οδηγεί σε ένα διαφορετικό φαγητό, μπορεί να γίνει πιο δύσκολο να δημιουργηθεί σταθερή διατροφική ρουτίνα.
Μπορούμε να προσφέρουμε ένα κατάλληλο γεύμα και να αφήσουμε το παιδί να αποφασίσει πόσο θα φάει.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Πρέπει να ανησυχώ αν το παιδί μου τρώει πολύ λίγο;
Όχι απαραίτητα.
Αν το παιδί αναπτύσσεται φυσιολογικά, έχει ενέργεια και η διατροφή του είναι σχετικά ποικίλη, μια περίοδος μικρότερης όρεξης μπορεί να είναι φυσιολογική.
❓ Τι κάνω όταν το παιδί αρνείται να φάει;
Προσφέρετε το γεύμα χωρίς πίεση και αποφύγετε τις απειλές ή τις διαπραγματεύσεις.
Αφήστε το παιδί να αποφασίσει αν και πόσο θα φάει από τις τροφές που προσφέρονται.
❓ Να του δώσω κάτι άλλο αν δεν φάει το φαγητό του;
Δεν χρειάζεται να ετοιμάζετε κάθε φορά ένα εντελώς διαφορετικό γεύμα.
Μπορείτε να προσφέρετε ένα ισορροπημένο γεύμα που περιλαμβάνει και κάποια τροφή που γνωρίζει και αποδέχεται.
❓ Πώς μπορώ να κάνω το παιδί να δοκιμάσει νέες τροφές;
Προσφέρετέ τες επανειλημμένα χωρίς πίεση και χωρίς να απαιτείτε να τις φάει.
Η εξοικείωση χρειάζεται χρόνο και πολλές φορές η αποδοχή έρχεται σταδιακά.
❓ Πότε χρειάζεται να μιλήσω με τον παιδίατρο;
Αν η μειωμένη όρεξη επιμένει ή συνοδεύεται από απώλεια βάρους, ανεπαρκή ανάπτυξη, έντονη κόπωση, δυσκολία στη μάσηση ή την κατάποση, συχνούς εμετούς ή άλλη ανησυχητική αλλαγή, είναι σημαντικό να ενημερωθεί ο παιδίατρος.
📌 Το «Δεν Τρώω» Δεν Χρειάζεται Να Γίνει Καθημερινή Μάχη
Όταν ένα παιδί δεν τρώει, η πρώτη αντίδραση των γονιών είναι συχνά η αγωνία.
Θέλουμε να είμαστε σίγουροι ότι παίρνει όλα όσα χρειάζεται και έτσι καταλήγουμε πολλές φορές να πιέζουμε, να παρακαλάμε ή να διαπραγματευόμαστε.
Όμως το τραπέζι δεν χρειάζεται να μετατραπεί σε πεδίο μάχης.
Ο ρόλος του γονιού είναι να προσφέρει θρεπτικά και κατάλληλα γεύματα, σε σταθερές ώρες και σε ένα ήρεμο περιβάλλον.
Ο ρόλος του παιδιού είναι να αποφασίσει αν θα φάει και πόσο.
Με υπομονή, σταθερότητα και χωρίς πίεση, το παιδί μπορεί σταδιακά να αποκτήσει καλύτερη σχέση με το φαγητό.
Και μερικές φορές, το μεγαλύτερο βήμα δεν είναι να φάει «μία μπουκιά παραπάνω», αλλά να καθίσει στο τραπέζι χωρίς φόβο, πίεση και διαπραγματεύσεις.
Γιατί ένα παιδί που μαθαίνει να ακούει το σώμα του αποκτά μια πολύτιμη δεξιότητα που θα το συνοδεύει για ολόκληρη τη ζωή.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Ποιο είναι το φαγητό που το παιδί σας αρνείται πεισματικά και ποιο είναι αυτό που τρώει με μεγάλη χαρά;

Μοιραστείτε τη δική σας εμπειρία και τις μικρές λύσεις που έχετε ανακαλύψει στο σπίτι, γιατί κάθε οικογένεια έχει τη δική της μικρή ιστορία γύρω από το τραπέζι!
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Η μειωμένη όρεξη μπορεί να είναι παροδική, όμως όταν επιμένει ή συνοδεύεται από απώλεια βάρους, προβλήματα ανάπτυξης ή άλλα συμπτώματα, χρειάζεται αξιολόγηση από παιδίατρο.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη ιατρική συμβουλή.

• «Το παιδί μου δεν τρώει!»
  Είναι μια φράση που ακούγεται πολύ συχνά από γονείς που αγωνιούν μήπως το παιδί τους δεν παίρνει όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται.

• διατροφή
• παιδί

• 0 σχόλια
• 1277 εμφανίσεις

vicky86

15 Ιανουαρίου, 201412 yr

Υιοθεσία

Υιοθεσία

Κάθε παιδί που βρίσκεται για διάφορους λόγους χωρίς τους βιολογικούς γονείς του, ή με βιολογικούς γονείς που αδυνατούν να ανταποκριθούν στο γονεϊκό τους ρόλο, είναι δυνάμει ένα παιδί προς υιοθεσία.
Η υιοθεσία μπορεί να ορισθεί ως η σύμπτωση της επιθυμίας ενός ζευγαριού για απόκτηση ενός παιδιού με την πραγματική ανάγκη ενός παιδιού να αποκτήσει ένα νέο και σταθερό οικογενειακό περιβάλλον.
Αναμφίβολα, η υιοθεσία συμβαίνει προς όφελος του παιδιού.

Παιδιά σε θετή οικογένεια

Συχνά, υπάρχει η τάση να γενικεύεται ο τρόπος με τον οποίο πιστεύουμε ότι ένα παιδί βιώνει την ένταξή του σε μια θετή οικογένεια, σαν να πρόκειται για μια ιδιαίτερη κατηγορία ή “είδος” παιδιών. Ωστόσο, είναι ουσιώδες να συνειδητοποιήσουμε ότι το υιοθετημένο παιδί θα πρέπει καταρχήν να αντιμετωπίζεται ως παιδί με ανάγκες που δεν διαφοροποιούνται σημαντικά από τις ανάγκες κάθε άλλου παιδιού, ανάγκες βιολογικές, ακαδημαϊκές και κυρίως συναισθηματικές.

Οι ανάγκες των παιδιών

Ο όρος συναισθηματικές ανάγκες αναφέρεται κατά κύριο λόγο στο σεβασμό της ιδιαίτερης ατομικότητας του παιδιού εκ μέρους των θετών γονιών αλλά και του ευρύτερου κοινωνικού περιβάλλοντος και στην ουσιαστική αποδοχή αυτού που το παιδί είναι. Η αποδοχή του παιδιού συνδέεται με μια γενική συναισθηματική στάση με την οποία αναγνωρίζεται ότι κάθε παιδί υιοθετημένο ή μη έχει δικαίωμα να έχει επιθυμίες και ανησυχίες, με λίγα λόγια να είναι ο εαυτός του. Βέβαια, η αποδοχή αυτή δεν ταυτίζεται με την κάλυψη των υλικών αναγκών και τη μη διαπραγμάτευση των ουσιωδών ενδοοικογενειακών ζητημάτων (για παράδειγμα, τη θέσπιση κανόνων, την εφαρμογή ορίων την άσκηση κριτικής). Οι γονείς έχουν την ευθύνη και χρειάζεται να αναλαμβάνουν ρόλους ενηλίκων απέναντι στα παιδιά τους.

Ενημέρωση για την υιοθεσία

Είναι πλέον ευρέως αποδεκτό ότι τα παιδιά που έχουν υιοθετηθεί θα πρέπει να ενημερώνονται όσο το δυνατόν νωρίτερα για την υιοθεσία. Σημαντικό είναι να πούμε στα παιδιά τι συμβαίνει χρησιμοποιώντας απλά λόγια, ανάλογα και με το επίπεδο ανάπτυξής τους και την ηλικία τους. Δεν υπάρχει συγκεκριμένος τρόπος και «έτοιμες» φράσεις αναφορικά με το τι και πώς μιλάμε σε ένα παιδί για την υιοθεσία. Κάθε οικογένεια έχει άλλωστε τους δικούς της ξεχωριστούς τρόπους να διαπραγματεύεται τα ζητήματα που την αφορούν. Είναι σημαντικό οι γονείς να χρησιμοποιήσουν τον αυθορμητισμό τους και να εμπιστευτούν τον προσωπικό τους τρόπο να μιλούν με το παιδί τους. Είναι, λοιπόν, καλό να διηγούνται με απλά λόγια σταδιακά στο παιδί την ιστορία του και να είναι ανοιχτοί στις ερωτήσεις του, συζητώντας μαζί του με φυσικό τρόπο.

Αποφεύγοντας να μιλήσουμε για την υιοθεσία

Στην αντίθετη περίπτωση, το γεγονός της υιοθεσίας, κινδυνεύει να μετατραπεί σε οικογενειακό μυστικό, φορτισμένο με αισθήματα ντροπής και ενοχής, που θα επηρεάζει αρνητικά τις σχέσεις γονιών και παιδιού. Τα παιδιά ερμηνεύουν ενδείξεις του περιβάλλοντος, όπως τις σιωπές και την αμηχανία των γονιών, και αντιλαμβάνονται ότι κάτι σημαντικό κρύβουν οι γονείς τους απ’ αυτά και αυτό μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη φυσιολογική τους περιέργεια. Μάλιστα, η αποκάλυψη του μυστικού της υιοθεσίας από κάποιο τρίτο πρόσωπο μπορεί να επηρεάσει την εμπιστοσύνη που έχουν τα παιδιά στους γονείς τους. Η ειλικρίνεια σε ό,τι αφορά την καταγωγή και την ιστορία ενός παιδιού, μπορούν να παίξουν πολύ σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της προσωπικότητάς του και δημιουργούν κλίμα ασφάλειας μέσα στην οικογένεια. Οι γονείς που αποφασίζουν να μην μιλήσουν είναι καλό να αναλάβουν την ευθύνη να εξηγήσουν στο παιδί για ποιο λόγο σιωπούν και μέχρι πότε.

Μιλώντας για τους βιολογικούς γονείς

Ένα ευαίσθητο θέμα είναι το πώς θα μιλήσουν οι θετοί γονείς στο παιδί για τους βιολογικούς του γονείς. Το ερώτημα "Γιατί με εγκατέλειψαν;" προκαλεί ιδιαίτερη αμηχανία, αλλά οι θετοί γονείς θα πρέπει να προσπαθήσουν να είναι ειλικρινείς και να φροντίσουν ώστε τα λόγια και οι εξηγήσεις τους να μην θίγουν την αξιοπρέπεια των βιολογικών γονιών στα μάτια του παιδιού. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι και η πράξη της εγκατάλειψης ενός παιδιού είναι από μια πλευρά μια πράξη φροντίδας και προστασίας για το παιδί. Ένα παιδί που έχει πολύ αρνητικές εικόνες, μέσω των αφηγήσεων των θετών γονιών του για τους βιολογικούς του γονείς, μπορεί να πιστεύει ότι και το ίδιο δεν αξίζει, με αποτέλεσμα να πλήττεται σοβαρά η εκτίμηση που έχει για τον εαυτό του.

Βιολογία και κληρονομικότητα

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να λάβουμε υπόψη μας ότι η οικογένεια και ο γονικός ρόλος δεν αποτελούν καταστάσεις που ορίζονται αποκλειστικά και μόνο από τη βιολογία. Ουσιαστικό ρόλο διαδραματίζουν η ποιότητα της αλληλεπίδρασης μεταξύ του παιδιού και των γονέων, ο βαθμός ζεστασιάς στις ενδοοικογενειακές σχέσεις και το γενικό συναισθηματικό κλίμα μέσα στο οποίο διαμορφώνονται και δομούνται οι σχέσεις και οι δεσμοί. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι καμία βιολογική λειτουργία δεν ασκείται ικανοποιητικά ως προς την ανάπτυξη ενός παιδιού αν δεν επενδυθεί με συναίσθημα. Για τον λόγο αυτό η "κληρονομικότητα" και η "βιολογία" παίζουν πολύ λιγότερο ρόλο από αυτόν που συνήθως πιστεύουμε ως προς τη διαμόρφωση ενός παιδιού και κακώς αποδίδονται σε αυτές συμπεριφορές των παιδιών που σε μεγάλο βαθμό στηρίζονται σε άλλους παράγοντες.

Βιβλιογραφική πηγή:
Αμπατζόγλου Γ. (Επιμ.) (2002). Αλλάζοντας χέρια: Διεπιστημονική προσέγγιση της διακίνησης και της τοποθέτησης των παιδιών. University Studio Press.

http://enarthro.blogspot.gr

• από την Άννα Ιωαννίδου, MSc Σχολική & Εξελικτική Ψυχολόγο
  

• υιοθεσία

• 0 σχόλια
• 1198 εμφανίσεις

vicky86

14 Ιανουαρίου, 201412 yr

Ξεκινώντας το σχολείο: όταν δυσκολεύεται η μαμά

Ξεκινώντας το σχολείο: όταν δυσκολεύεται η μαμά

Η αρχή του σχολείου είναι μια σημαντική στιγμή στην ανάπτυξη ενός παιδιού.
Μπορεί να προκαλεί ενθουσιασμό αλλά και φόβο τόσο στο παιδί, όσο και στους γονείς.

Για το παιδί μπορεί να σημαίνει γνωριμία με νέα μέρη, καινούριους ανθρώπους και νέους κανόνες.
Για σας μπορεί να σηματοδοτεί την επιστροφή στην εργασία ή στα οικιακά, χωρίς το παιδί.
Ίσως να είναι η πρώτη φορά που αποχωρίζεστε το παιδί σας για τόσες ώρες.

Το παιδί σας μπορεί να είναι ενθουσιασμένο που πηγαίνει σχολείο, χωρίς ίχνος άγχους, και να τρέξει έτοιμο από την πρώτη μέρα αφήνοντάς σας μόνη και θλιμμένη που το αποχωρίζεστε.
Αν συμβαίνει αυτό, το παιδί σας αισθάνεται δυνατό, ασφαλές και ικανό να αντιμετωπίσει αυτή τη νέα πρόκληση.

Ωστόσο, είναι σημαντικό οι γονείς να σκεφτούν τον αντίκτυπο του ξεκινήματος του σχολείου στους ίδιους, καθώς αυτή μπορεί να είναι μια δύσκολη περίοδος για εκείνους.
Για κάποιους γονείς το ξεκίνημα του σχολείου σημαίνει ότι δεν είναι απαραίτητοι πια συνεχώς στο παιδί τους, κάτι που μπορεί να είναι δύσκολο να αντιμετωπίσουν.

Μπορεί να είναι πολύ επίπονο να ρωτάς το παιδί σου τι έκανε στο σχολείο όλη μέρα και να σου απαντά “τίποτα!”.
Μπορεί να λέει τίποτα, αλλά έκανε ίσως τόσα πολλά που δεν έχει τον τρόπο να τα μοιραστεί.
Θυμηθείτε ότι είστε ακόμα το πιο σημαντικό πρόσωπο για το παιδί σας, ακόμα και αν δεν φαίνεται όταν μιλάει συνέχεια για τους φίλους ή τη δασκάλα του.
Μπορείτε να συμμετέχετε και εσείς σ' αυτό αν ασχοληθείτε με το σχολείο και γνωρίσετε αυτούς τους νέους φίλους.

Μπορεί να βοηθήσει να θυμάστε ότι πολλοί άλλοι γονείς αφήνουν τα παιδιά τους στο σχολείο για πρώτη φορά και έχουν παρόμοια συναισθήματα.
Η δημιουργία σχέσεων μαζί τους μπορεί να είναι βοηθητική.
Μπορείτε να μοιραστείτε τα συναισθήματά σας σε μια συνάντηση μαζί τους και μπορείτε να το βρείτε διασκεδαστικό ότι έχετε επιτέλους χρόνο για τον εαυτό σας και συναναστρέφεστε με άλλους ενήλικες, κάτι που πριν δεν προλαβαίνατε να κάνετε.

Αν γυρίζετε στην εργασία σας μπορεί να σας δυσκολεύει να φέρετε βόλτα τη δουλειά και την οικογένεια.
Σε περίπτωση που πιστεύετε ότι δεν τα καταφέρνετε μπορείτε να ζητήσετε τη βοήθεια ανθρώπων που εμπιστεύεστε όπως του συζύγου σας, φίλων, ή της οικογένειας.
Όταν συνηθίσετε αυτή τη ρουτίνα τα πράγματα θα πηγαίνουν πιο ομαλά.

Μην πιέζεστε να είστε η τέλεια μαμά. Καμιά δεν είναι. Όλοι οι εργαζόμενοι γονείς δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα.

Understanding your child... Starting primary school, The Tavistock and Portman NHS foundation trust.

http://enarthro.blogspot.gr

• από την Όλγα Μάντη, MSc Σχολική & Εξελικτική Ψυχολόγο
  

• μαμά
• σχολείο παιδί

• 0 σχόλια
• 974 εμφανίσεις

vicky86

13 Ιανουαρίου, 201412 yr

👶🫁 Η Αναπνοή Στα Νεογέννητα: Τι Είναι Φυσιολογικό Και Πότε Πρέπει Να Ανησυχήσετε

👶🫁 Η Αναπνοή Στα Νεογέννητα: Τι Είναι Φυσιολογικό Και Πότε Πρέπει Να Ανησυχήσετε

Οι πρώτες ημέρες και εβδομάδες μετά τη γέννηση είναι γεμάτες νέες εμπειρίες για τους γονείς.
Ανάμεσα στις συχνότερες ανησυχίες βρίσκεται ο τρόπος που αναπνέει το νεογέννητο.
Πολλοί γονείς παρατηρούν ότι η αναπνοή του μωρού τους δεν είναι πάντα σταθερή και αναρωτιούνται αν αυτό είναι φυσιολογικό.
Ίσως το μωρό αναπνέει γρήγορα για λίγα δευτερόλεπτα, κάνει μια μικρή παύση και στη συνέχεια συνεχίζει να αναπνέει κανονικά.
Άλλες φορές μπορεί να ακούγεται σαν να έχει βουλωμένη μύτη ή να κάνει μικρούς θορύβους κατά την αναπνοή.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτές οι παρατηρήσεις αποτελούν μέρος της φυσιολογικής προσαρμογής του οργανισμού μετά τη γέννηση. Ωστόσο, υπάρχουν και ορισμένα σημάδια που χρειάζονται άμεση αξιολόγηση από τον παιδίατρο.
Η σωστή ενημέρωση βοηθά τους γονείς να ξεχωρίζουν τι είναι αναμενόμενο και πότε πρέπει να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια.
🫁 Πώς Αναπνέουν Τα Νεογέννητα;
Η αναπνοή ενός νεογέννητου διαφέρει σημαντικά από εκείνη ενός μεγαλύτερου παιδιού ή ενός ενήλικα.
Τα νεογέννητα:
αναπνέουν κυρίως από τη μύτη,
έχουν μικρότερους αεραγωγούς,
αναπνέουν πιο γρήγορα,
το αναπνευστικό τους σύστημα συνεχίζει να ωριμάζει μετά τη γέννηση.
Για τον λόγο αυτό, ακόμη και μια μικρή ποσότητα βλέννας στη μύτη μπορεί να κάνει την αναπνοή τους να ακούγεται πιο έντονη.
🌬️ Πόσο Γρήγορα Πρέπει Να Αναπνέει Ένα Νεογέννητο;
Τα νεογέννητα αναπνέουν φυσιολογικά πιο γρήγορα από τους ενήλικες.
Σε κατάσταση ηρεμίας, ο φυσιολογικός αριθμός αναπνοών είναι περίπου 30 έως 60 αναπνοές το λεπτό.
Ο ρυθμός αυτός μπορεί να αλλάζει ανάλογα με:
τον ύπνο,
το κλάμα,
το τάισμα,
τη δραστηριότητα του μωρού.
Για αυτό, η αξιολόγηση της αναπνοής γίνεται όταν το μωρό είναι ήρεμο.
😴 Τι Είναι Η Περιοδική Αναπνοή;
Πολλοί γονείς τρομάζουν όταν βλέπουν το νεογέννητο να σταματά για λίγα δευτερόλεπτα να αναπνέει και στη συνέχεια να συνεχίζει φυσιολογικά.
Αυτό ονομάζεται περιοδική αναπνοή και είναι συχνό φαινόμενο στα νεογέννητα.
Χαρακτηρίζεται από:
λίγες γρήγορες αναπνοές,
μια πολύ σύντομη παύση,
επαναφορά στον φυσιολογικό ρυθμό.
Στις περισσότερες περιπτώσεις αποτελεί φυσιολογικό εύρημα, καθώς το αναπνευστικό κέντρο του εγκεφάλου συνεχίζει να ωριμάζει.
👃 Γιατί Ακούγεται Συχνά Βουλωμένη Η Μύτη;
Επειδή τα νεογέννητα αναπνέουν κυρίως από τη μύτη, ακόμη και μικρές ποσότητες εκκρίσεων μπορεί να προκαλέσουν θορύβους.
Η ήπια ρινική συμφόρηση μπορεί να εμφανιστεί:
λόγω ξηρού αέρα,
λόγω μικρών ποσοτήτων βλέννας,
κατά τη διάρκεια ενός ήπιου κρυολογήματος.
Συχνά ο ήχος είναι πιο έντονος από όσο πραγματικά είναι το πρόβλημα.
Όταν χρειάζεται, ο παιδίατρος μπορεί να συστήσει τη χρήση φυσιολογικού ορού για τον καθαρισμό της μύτης.
🍼 Γιατί Το Μωρό Σταματά Να Αναπνέει Για Να Φάει;
Κατά τη διάρκεια του θηλασμού ή του μπιμπερό, το νεογέννητο πρέπει να συντονίζει τρεις διαφορετικές λειτουργίες:
το πιπίλισμα,
την κατάποση,
την αναπνοή.
Για αυτό είναι φυσιολογικό να κάνει μικρές παύσεις κατά τη διάρκεια του γεύματος.
Αν όμως δυσκολεύεται έντονα να αναπνεύσει, κουράζεται υπερβολικά ή αλλάζει χρώμα, χρειάζεται άμεση αξιολόγηση.
😮 Ποιοι Ήχοι Στην Αναπνοή Είναι Συνήθως Φυσιολογικοί;
Τα νεογέννητα μπορεί να κάνουν διάφορους ήχους που δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι υπάρχει πρόβλημα.
Για παράδειγμα:
μικρά ρουθουνίσματα,
ήπιοι ήχοι από βλέννα στη μύτη,
περιστασιακά φτερνίσματα,
μικροί αναστεναγμοί.
Αυτοί οι ήχοι συχνά σχετίζονται με την προσαρμογή του αναπνευστικού συστήματος και δεν αποτελούν λόγο ανησυχίας όταν το μωρό είναι κατά τα άλλα καλά.
🚨 Πότε Η Αναπνοή Δεν Είναι Φυσιολογική;
Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου η αναπνοή χρειάζεται άμεση αξιολόγηση.
Οι γονείς πρέπει να επικοινωνήσουν άμεσα με τον παιδίατρο ή να αναζητήσουν επείγουσα ιατρική βοήθεια όταν το νεογέννητο:
δυσκολεύεται εμφανώς να αναπνεύσει,
αναπνέει πολύ γρήγορα για μεγάλο χρονικό διάστημα,
παρουσιάζει έντονη εισολκή στο στήθος ή στα πλευρά,
κάνει συνεχή βογγητά κατά την αναπνοή,
εμφανίζει μπλε ή γκρι χρώμα στα χείλη ή στο δέρμα,
δείχνει να εξαντλείται κατά την αναπνοή.
Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν πρέπει να περιμένουμε να δούμε αν το σύμπτωμα θα περάσει μόνο του.
🩺 Ποιες Παθήσεις Μπορεί Να Επηρεάσουν Την Αναπνοή Ενός Νεογέννητου;
Παρότι οι περισσότερες αλλαγές στην αναπνοή είναι φυσιολογικές, υπάρχουν ορισμένες καταστάσεις που μπορεί να δυσκολέψουν την αναπνοή ενός νεογέννητου.
Σε αυτές περιλαμβάνονται:
ιογενείς λοιμώξεις του αναπνευστικού,
βρογχιολίτιδα,
πνευμονία,
συγγενείς ανωμαλίες των αεραγωγών ή της καρδιάς,
έντονη ρινική συμφόρηση.
Η διάγνωση γίνεται πάντα από τον παιδίατρο ή τον νεογνολόγο μετά από κλινική εξέταση και, όταν χρειάζεται, συμπληρωματικές εξετάσεις.
🌡️ Μπορεί Ένα Απλό Κρυολόγημα Να Δυσκολέψει Την Αναπνοή;
Ναι. Επειδή τα νεογέννητα αναπνέουν σχεδόν αποκλειστικά από τη μύτη, ακόμη και μια ήπια καταρροή μπορεί να τους δημιουργήσει δυσκολία.
Το μωρό μπορεί να:
δυσκολεύεται να θηλάσει,
σταματά συχνά κατά τη διάρκεια του γεύματος,
κοιμάται πιο ανήσυχα,
ακούγεται πιο «μπουκωμένο».
Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο σωστός καθαρισμός της μύτης με φυσιολογικό ορό, σύμφωνα με τις οδηγίες του παιδιάτρου, βοηθά σημαντικά.
🛏️ Πώς Μπορούν Οι Γονείς Να Παρακολουθούν Την Αναπνοή Του Μωρού;
Δεν χρειάζεται οι γονείς να ελέγχουν συνεχώς την αναπνοή του μωρού τους.
Αρκεί να παρατηρούν:
αν αναπνέει άνετα όταν κοιμάται,
αν τρέφεται χωρίς δυσκολία,
αν έχει φυσιολογικό χρώμα στο δέρμα και στα χείλη,
αν η συμπεριφορά του παραμένει φυσιολογική.
Η συνεχής παρακολούθηση μπορεί να αυξήσει το άγχος των γονέων χωρίς λόγο.
Η καλύτερη προσέγγιση είναι η ήρεμη παρατήρηση της συνολικής εικόνας του νεογέννητου.
🛡️ Πώς Μπορεί Να Προστατευτεί Το Αναπνευστικό Σύστημα Του Νεογέννητου;
Η πρόληψη παίζει σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της υγείας του αναπνευστικού συστήματος.
Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν:
✔️ πλένοντας συχνά τα χέρια τους,
✔️ αποφεύγοντας την επαφή του μωρού με άτομα που έχουν ίωση,
✔️ διατηρώντας το σπίτι χωρίς καπνό,
✔️ αερίζοντας καθημερινά τους χώρους,
✔️ ακολουθώντας το πρόγραμμα εμβολιασμού που προτείνει ο παιδίατρος.
Οι απλές αυτές συνήθειες συμβάλλουν σημαντικά στη μείωση του κινδύνου λοιμώξεων.
🚑 Πότε Χρειάζεται Άμεση Ιατρική Βοήθεια;
Ορισμένα συμπτώματα αποτελούν επείγουσες καταστάσεις και δεν πρέπει να αγνοούνται.
Αναζητήστε άμεσα ιατρική βοήθεια όταν το νεογέννητο:
δυσκολεύεται έντονα να αναπνεύσει,
σταματά να αναπνέει για μεγάλο χρονικό διάστημα,
παρουσιάζει μπλε ή γκρι χρώμα στα χείλη ή στο πρόσωπο,
δεν μπορεί να τραφεί λόγω της δυσκολίας στην αναπνοή,
είναι πολύ νωθρό ή δεν ανταποκρίνεται όπως συνήθως.
Σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται άμεση αξιολόγηση από επαγγελματία υγείας.
🌱 Μικρές Συνήθειες Που Βοηθούν
✔️ Παρατηρείτε την αναπνοή όταν το μωρό είναι ήρεμο: Έτσι έχετε την πιο αξιόπιστη εικόνα.
✔️ Διατηρείτε τη μύτη καθαρή: Όταν υπάρχει συμφόρηση, ο φυσιολογικός ορός μπορεί να βοηθήσει, σύμφωνα με τις οδηγίες του παιδιάτρου.
✔️ Αποφύγετε το κάπνισμα στον χώρο: Ο καπνός ερεθίζει το αναπνευστικό σύστημα των βρεφών.
✔️ Μην πανικοβάλλεστε με κάθε μικρό θόρυβο: Πολλοί ήχοι είναι φυσιολογικοί στα νεογέννητα.
✔️ Εμπιστευτείτε το ένστικτό σας: Αν κάτι σας φαίνεται διαφορετικό από το συνηθισμένο, επικοινωνήστε με τον παιδίατρο.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Τα νεογέννητα αναπνέουν φυσιολογικά πιο γρήγορα από τους ενήλικες, καθώς ο οργανισμός τους προσαρμόζεται στη ζωή εκτός μήτρας.
🔦 Η λεγόμενη περιοδική αναπνοή, με πολύ σύντομες παύσεις λίγων δευτερολέπτων, είναι συχνό και συνήθως φυσιολογικό φαινόμενο στα υγιή νεογέννητα.
🔦 Τα περισσότερα νεογέννητα αναπνέουν σχεδόν αποκλειστικά από τη μύτη, γι’ αυτό ακόμη και μικρή ρινική συμφόρηση μπορεί να δυσκολέψει το τάισμα.
🔦 Ένα νεογέννητο μπορεί να κάνει μικρούς θορύβους, αναστεναγμούς ή περιστασιακά φτερνίσματα χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει πρόβλημα.
🔦 Η συνολική εικόνα του μωρού είναι πιο σημαντική από έναν μεμονωμένο θόρυβο ή μια στιγμιαία αλλαγή στην αναπνοή.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: Η αναπνοή του νεογέννητου πρέπει να είναι ίδια με ενός ενήλικα.
✔ Αλήθεια: Τα νεογέννητα αναπνέουν πιο γρήγορα και ο ρυθμός τους μπορεί να παρουσιάζει μικρές φυσιολογικές διακυμάνσεις.
❌ Μύθος: Κάθε παύση στην αναπνοή σημαίνει σοβαρό πρόβλημα.
✔ Αλήθεια: Οι πολύ σύντομες παύσεις μπορεί να αποτελούν μέρος της φυσιολογικής περιοδικής αναπνοής.
Παρ' όλα αυτά, οι παρατεταμένες παύσεις ή όσες συνοδεύονται από αλλαγή στο χρώμα του δέρματος χρειάζονται άμεση ιατρική αξιολόγηση.
❌ Μύθος: Οι θόρυβοι κατά την αναπνοή σημαίνουν πάντα λοίμωξη.
✔ Αλήθεια: Πολλοί ήχοι οφείλονται στη φυσιολογική παρουσία βλέννας ή στη μικρή διάμετρο των αεραγωγών του νεογέννητου.
❌ Μύθος: Αν το μωρό δεν έχει πυρετό, δεν μπορεί να έχει πρόβλημα στην αναπνοή.
✔ Αλήθεια: Η δυσκολία στην αναπνοή μπορεί να εμφανιστεί και χωρίς πυρετό και χρειάζεται πάντα προσεκτική αξιολόγηση.
❌ Μύθος: Το κάπνισμα σε άλλο δωμάτιο δεν επηρεάζει το νεογέννητο.
✔ Αλήθεια: Ο καπνός και τα κατάλοιπα του στα ρούχα και στις επιφάνειες μπορούν να επηρεάσουν το ευαίσθητο αναπνευστικό σύστημα του μωρού.
❌ Μύθος: Είναι καλύτερο να παρακολουθώ συνεχώς την αναπνοή του μωρού μου.
✔ Αλήθεια: Η υπερβολική παρακολούθηση αυξάνει συχνά το άγχος των γονέων. Σημασία έχει η παρατήρηση της συνολικής κατάστασης του νεογέννητου και η επικοινωνία με τον παιδίατρο όταν υπάρχει πραγματική ανησυχία.
❓ Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)
❓ Είναι φυσιολογικό το νεογέννητο να αναπνέει γρήγορα;
Ναι. Τα νεογέννητα έχουν φυσιολογικά ταχύτερο ρυθμό αναπνοής από τους ενήλικες, ιδιαίτερα όταν είναι ξύπνια ή μετά το τάισμα.
❓ Γιατί η αναπνοή του μωρού μου φαίνεται να σταματά για λίγα δευτερόλεπτα;
Οι πολύ σύντομες παύσεις μπορεί να οφείλονται στην περιοδική αναπνοή, η οποία είναι συχνή στα νεογέννητα. Αν όμως οι παύσεις είναι παρατεταμένες ή συνοδεύονται από αλλαγή στο χρώμα του δέρματος, χρειάζεται άμεση ιατρική εκτίμηση.
❓ Είναι φυσιολογικό να ακούγεται βουλωμένη η μύτη του νεογέννητου;
Ναι. Επειδή τα νεογέννητα αναπνέουν κυρίως από τη μύτη, ακόμη και μικρές ποσότητες εκκρίσεων μπορεί να προκαλούν θορύβους.
❓ Πότε πρέπει να επικοινωνήσω με τον παιδίατρο;
Όταν παρατηρείτε δυσκολία στην αναπνοή, έντονη ταχύπνοια, δυσκολία στο τάισμα, αλλαγή στο χρώμα των χειλιών ή του δέρματος ή οποιαδήποτε σημαντική αλλαγή στη γενική κατάσταση του μωρού.
❓ Μπορώ να βοηθήσω το μωρό όταν έχει βουλωμένη μύτη;
Ο φυσιολογικός ορός και ο σωστός καθαρισμός της μύτης, σύμφωνα με τις οδηγίες του παιδιάτρου, μπορούν να βοηθήσουν ώστε το μωρό να αναπνέει και να τρέφεται πιο άνετα.
📝 Βασικά Σημεία Που Πρέπει Να Θυμάστε
✔️ Η αναπνοή των νεογέννητων διαφέρει φυσιολογικά από εκείνη των ενηλίκων.
✔️ Οι μικρές διακυμάνσεις στον ρυθμό της αναπνοής είναι συνήθως φυσιολογικές.
✔️ Η δυσκολία στην αναπνοή, η αλλαγή στο χρώμα του δέρματος και η αδυναμία σίτισης χρειάζονται άμεση αξιολόγηση.
✔️ Η καλή υγιεινή και η αποφυγή του καπνίσματος συμβάλλουν στην προστασία του αναπνευστικού συστήματος.
✔️ Οι γονείς πρέπει να εμπιστεύονται την παρατήρησή τους και να συμβουλεύονται τον παιδίατρο όταν κάτι τους ανησυχεί.
👶Η Ήρεμη Παρατήρηση Είναι Ο Καλύτερος Σύμμαχος Των Γονέων
Η αναπνοή ενός νεογέννητου μπορεί να φαίνεται διαφορετική από αυτή που περιμένουν οι περισσότεροι γονείς.
Οι γρήγορες αναπνοές, οι μικρές παύσεις και οι ήπιοι θόρυβοι είναι συχνά μέρος της φυσιολογικής προσαρμογής του οργανισμού στις πρώτες εβδομάδες ζωής.
Παράλληλα, είναι σημαντικό οι γονείς να γνωρίζουν ποια συμπτώματα απαιτούν άμεση αξιολόγηση, όπως η έντονη δυσκολία στην αναπνοή, η αλλαγή στο χρώμα του δέρματος ή η δυσκολία στο τάισμα.
Με σωστή ενημέρωση, ψυχραιμία και συνεργασία με τον παιδίατρο, οι περισσότερες ανησυχίες μπορούν να αντιμετωπιστούν έγκαιρα και αποτελεσματικά, προσφέροντας στο νεογέννητο την ασφαλή φροντίδα που χρειάζεται.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Σας έχει ανησυχήσει ποτέ ο τρόπος που ενέπνεε το νεογέννητο σας;
Ποια συμπτώματα σας έκαναν να επικοινωνήσετε με τον παιδίατρο και τι σας βοήθησε περισσότερο να αισθανθείτε ασφαλείς;
Η εμπειρία σας μπορεί να βοηθήσει και άλλους νέους γονείς που περνούν τις ίδιες ανησυχίες.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει αποκλειστικά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξέταση ή τις οδηγίες παιδιάτρου.
Αν το νεογέννητο εμφανίζει δυσκολία στην αναπνοή, αλλαγή στο χρώμα του δέρματος, παρατεταμένες παύσεις στην αναπνοή ή οποιοδήποτε άλλο ανησυχητικό σύμπτωμα, αναζητήστε άμεσα ιατρική βοήθεια.

• Η αναπνοή των νεογέννητων δεν έχει ρυθμό. Αρχικά γίνεται γρήγορη και βαθιά,μετά επιβραδύνεται, κάνει παύση περίπου 15 δευτερόλεπτα και...ξανά από την αρχή.
  

• αναπνοή
• μωρό

• 0 σχόλια
• 3795 εμφανίσεις

vicky86

12 Ιανουαρίου, 201412 yr

Βακτήρια ευθύνονται για τον πρόωρο τοκετό

Βακτήρια ευθύνονται για τον πρόωρο τοκετό

Αν το εύρημα επιβεβαιωθεί, μπορεί να οδηγήσει σε διαγνωστικά τεστ και τρόπους θεραπείας των γυναικών που κινδυνεύουν να γεννήσουν το μωρό τους πριν την ώρα του.

Οι ερευνητές του Duke βασίζουν τα ευρήματά τους σε εξετάσεις που έκαναν στους αμνιακούς σάκους 48 γυναικών, άλλες εκ των οποίων είχαν γεννήσει αιφνιδίως πρόωρα, άλλες είχαν γεννήσει στην ώρα τους και κάποιες που γέννησαν πρόωρα για ιατρικούς λόγους.

Όπως εξηγούν στην επιθεώρηση «PLoS One», σχεδόν ο ένας στους τρεις πρόωρους τοκετούς οφείλεται στο ότι «σπάνε» πολύ νωρίς τα νερά. Επιστημονικά αυτό σημαίνει ότι υφίσταται ρήξη ο αμνιακός σάκος μέσα στον οποίο επιπλέει το μωρό, καθώς είναι γεμάτος με ένα ζωτικής σημασίας υγρό (λέγεται αμνιακό υγρό).

Οι μεμβράνες του αμνιακού σάκου κανονικά υφίστανται ρήξη κατά την έναρξη του τοκετού. Αν η ρήξη τους αρχίσει πρόωρα, υπάρχουν πολλές πιθανότητες να οδηγήσουν σε πρόωρο τοκετό.

Οι ερευνητές του Duke ανακάλυψαν ότι σε όλους τους αμνιακούς σάκους υπήρχαν βακτήρια, αλλά όσο υψηλότερα ήταν τα επίπεδά τους, τόσο πιο λεπτές ήταν οι μεμβράνες - και αυτό ίσχυε κυρίως στις γυναίκες οι οποίες είχαν γεννήσει πρόωρα.

Εάν τα βακτήρια είναι η αιτία της λέπτυνσης και συνακόλουθης ρήξης και όχι η συνέπειά της, τότε είναι πιθανό να επινοηθούν νέοι τρόποι διάγνωσης και θεραπείας, εκτιμούν οι ερευνητές.

«Επειδή τα βακτήρια που εντοπίσαμε είναι συγκεκριμένα, θα μπορούσαμε να ελέγχουμε τις εγκύους γι’ αυτά νωρίς στην εγκυμοσύνη και να τους χορηγούμε αντιβιοτική αγωγή, ούτως ώστε να αποτραπεί ένας πρόωρος τοκετός», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Έιμι Μάρθα, αναπληρώτρια καθηγήτρια Μαιευτικής & Γυναικολογίας στο Duke.

«Ωστόσο πριν φτάσουμε σε αυτό το στάδιο, θα πρέπει να επιβεβαιώσουμε το εύρημά μας σε μεγαλύτερες μελέτες, καθώς και να βεβαιωθούμε ότι τα βακτήρια προκαλούν την ρήξη και ότι δεν συσσωρεύονται στην περιοχή όταν αυτή έχει ήδη συμβεί», πρόσθεσε.

Web Only

• 
  <p>Ο πρόωρος τοκετός μπορεί να οφείλεται σε ορισμένα βακτήρια, αναφέρουν επιστήμονες από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Duke.</p>
  

• πρόωρος τοκετός

• 0 σχόλια
• 1438 εμφανίσεις

vicky86

12 Ιανουαρίου, 201412 yr

Οι προκλήσεις της μονογονεϊκότητας

Οι προκλήσεις της μονογονεϊκότητας

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αύξηση των μονογονεϊκών οικογενειών, δηλαδή των οικογενειών στις οποίες υπάρχει μόνο ένας γονέας. Το φαινόμενο αυτό μπορεί να οφείλεται σε μια σειρά παραγόντων, όπως η αύξηση του αριθμού των διαζυγίων, ο αιφνίδιος ή μη θάνατος ενός γονέα ή η γέννηση παιδιών εκτός γάμου.

Στο σύνολό τους, οι περισσότερες μονογονεϊκές οικογένειες έχουν επικεφαλής τη μητέρα, μια και, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις διαζυγίου, είναι συνηθέστερο να δίνεται η κηδεμονία των παιδιών σε αυτή. Παρόλα αυτά, υπάρχουν και αρκετές μονογονεϊκές οικογένειες με επικεφαλής τον πατέρα.

Η γονεϊκότητα αποτελεί μια σημαντική πτυχή στη ζωή ενός ατόμου και επιφέρει μια σειρά αλλαγών στην καθημερινότητά του. Πολλές από τις δυσκολίες των μονογονεϊκών οικογενειών είναι παρόμοιες με εκείνες που παρατηρούνται σε μια οικογένεια με δύο γονείς. Η φροντίδα των βασικών αναγκών, η παροχή των αναγκαίων, η αντιμετώπιση των αναπτυξιακών δυσκολιών των παιδιών, η βοήθεια στα σχολικά καθήκοντα είναι μερικές από αυτές. Ωστόσο, τα προβλήματα αυτά μπορεί να φαίνονται πιο δύσκολο να τα διαχειριστεί ο γονέας που είναι μόνος και δεν έχει κάποιο υποστηρικτικό δίκτυο συγγενών ή φίλων.

Η μονογονεϊκότητα ενδέχεται να δημιουργεί στο γονέα επιπρόσθετες πιέσεις, καθώς καλείται να αναπροσαρμόσει τη ζωή και τις προτεραιότητές του σε σημαντικό βαθμό.
Ιδιαίτερα, στις μονογονεϊκές οικογένειες οι οποίες προκύπτουν μετά από ένα διαζύγιο μερικές από τις προκλήσεις που παρουσιάζονται είναι τα προβλήματα επίσκεψης και επιμέλειας, οι επιπτώσεις της συνεχιζόμενης σύγκρουσης μεταξύ των γονέων, η αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης δυσκολιών των παιδιών αναφορικά με την ψυχο-συναισθηματική τους προσαρμογή και τα προβλήματα που προκαλούνται, όταν ο γονέας αρχίζει να δημιουργεί νέες σχέσεις.
Δεν είναι, μάλιστα, σπάνιο να γίνει αποδέκτης του μεγαλύτερου μέρους του αρνητισμού, της επαναστατικότητας και του θυμού των παιδιών εξαιτίας της διάλυσης της οικογένειας.
Για τους λόγους αυτούς, χρειάζεται να διαχειριστεί τα προσωπικά του αρνητικά συναισθήματα προς τον/την πρώην σύζυγο και να φροντίσει έτσι, ώστε τα παιδιά να βρουν το χώρο να εκφράσουν την πικρία και το θυμό για τη νέα κατάσταση, καθώς και την επιθυμία τους να επικοινωνούν με τον άλλο γονέα.

Επιπρόσθετα, ο γονέας επικεφαλής της μονογονεϊκής οικογένειας χρειάζεται να προβεί σε διαφοροποίηση αναφορικά με τον εργασιακό του ρόλο, ώστε να μπορεί να εξισορροπήσει τις αυξημένες οικονομικές ανάγκες της οικογένειας.
Ιδιαίτερα, στις περιπτώσεις που ο άλλος γονέας δεν συμμετέχει ενεργά, έχει αποσυρθεί πλήρως από τη φροντίδα των παιδιών ή δεν υπάρχει, ενδέχεται να βιώνει υψηλά επίπεδα στρες και άγχους.
Ιδιαίτερα, οι γυναίκες επικεφαλής αντιμετωπίζουν συχνότερα δυσκολίες αναφορικά με την εύρεση ή τη διατήρηση της εργασίας τους, με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται σημαντικά η οικονομική κατάσταση της οικογένειας.
Αντίθετα, οι άνδρες επικεφαλής μονογονεϊκών οικογενειών φαίνεται να έχουν καλύτερες ευκαιρίες εργασίας και υψηλότερες χρηματικές απολαβές.
Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι η μονογονεϊκότητα δεν ασκεί και σε αυτούς πιέσεις.
Ένας άνδρας συχνά –αν και όχι πάντα- δεν είναι κατάλληλα προετοιμασμένος να αντιμετωπίζει και να φέρει σε πέρας της πολλαπλές απαιτήσεις της γονεϊκότητας, που περιλαμβάνουν τη συνεχή φροντίδα, την επιτήρηση, τη βοήθεια στα μαθήματα και την οριοθέτηση της συμπεριφοράς των παιδιών, καθήκοντα που παραδοσιακά είναι συνδεδεμένα με το μητρικό ρόλο.
Συνεπώς, η μονογονεϊκότητα απαιτεί αναπροσδιορισμό και επανακαθορισμό των ενδο-οικογενειακών ρόλων.

Επιπλέον, οι ανάγκες των παιδιών σε σχέση με την ηλικία και το αναπτυξιακό τους επίπεδο αποτελούν μια ακόμη δυσκολία.
Για παράδειγμα, τα περισσότερα παιδιά κατά την εφηβεία ενδεχομένως να αισθάνονται κάποια εχθρότητα προς τους γονείς τους, καθώς μεγαλώνουν και προσπαθούν να ανεξαρτητοποιηθούν.
Όμως, όταν η οργή και η εξέγερση κατευθύνεται στο σύνολό της προς ένα πρόσωπο, μπορεί η κατάσταση να επιδεινωθεί.
Επομένως, είναι σημαντικό ο γονέας και τα παιδιά να υιοθετήσουν νέα πρότυπα επικοινωνίας και να διαπραγματευθούν από την αρχή τη μεταξύ τους σχέση.

Τα παιδιά έχουν ανάγκες που χρειάζεται να ικανοποιηθούν και απαιτούν την προσοχή και το συνεχές ενδιαφέρον του γονέα, με αποτέλεσμα να περιορίζεται ο χρόνος που έχει στη διάθεσή του για να ασχοληθεί με τα προσωπικά του ενδιαφέροντα και να διατηρήσει τις κοινωνικές του επαφές.
Η ύπαρξη προσωπικού χρόνου είναι απαραίτητη και αναγκαία προϋπόθεση ώστε ο γονέας να μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικότερα μέσα στο πλαίσιο της οικογένειας, καθώς παρέχει την ευκαιρία για ανασυγκρότηση των δυνάμεων, χαλάρωση και αποστασιοποίηση από τις καθημερινές δυσκολίες.

Όλα τα παραπάνω καθιστούν σαφές το γεγονός ότι ο/η επικεφαλής μιας μονογονεϊκής οικογένειας αντιμετωπίζει ένα ευρύ φάσμα πιέσεων και δυνητικών προβλημάτων σε διάφορα επίπεδα.
Ωστόσο, η μονογονεϊκότητα αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία για το γονέα να δοκιμάσει νέους ρόλους, να ενισχύσει τις δεξιότητες και τις ικανότητές του και να επιτύχει προσωπική ολοκλήρωση.
Το σημαντικότερο είναι ότι η εμπειρία αυτή μπορεί να λειτουργήσει ως ένα βασικό σημείο επαφής μεταξύ του γονέα και των παιδιών, φέρνοντας τους πιο κοντά και ενδυναμώνοντας τους οικογενειακούς δεσμούς.
Αποτελεί, λοιπόν, πολύ περισσότερο μια πρόκληση παρά μια δυσκολία.

http://enarthro.blogspot.gr

• από την Άννα Ιωαννίδου, MSc Σχολική & Εξελικτική Ψυχολόγο
  

• μονογονεϊκότητα

• 0 σχόλια
• 1154 εμφανίσεις

vicky86

12 Ιανουαρίου, 201412 yr