Άρθρα

Ξεκινώντας το σχολείο: όταν δυσκολεύεται η μαμά

Ξεκινώντας το σχολείο: όταν δυσκολεύεται η μαμά

Η αρχή του σχολείου είναι μια σημαντική στιγμή στην ανάπτυξη ενός παιδιού.
Μπορεί να προκαλεί ενθουσιασμό αλλά και φόβο τόσο στο παιδί, όσο και στους γονείς.

Για το παιδί μπορεί να σημαίνει γνωριμία με νέα μέρη, καινούριους ανθρώπους και νέους κανόνες.
Για σας μπορεί να σηματοδοτεί την επιστροφή στην εργασία ή στα οικιακά, χωρίς το παιδί.
Ίσως να είναι η πρώτη φορά που αποχωρίζεστε το παιδί σας για τόσες ώρες.

Το παιδί σας μπορεί να είναι ενθουσιασμένο που πηγαίνει σχολείο, χωρίς ίχνος άγχους, και να τρέξει έτοιμο από την πρώτη μέρα αφήνοντάς σας μόνη και θλιμμένη που το αποχωρίζεστε.
Αν συμβαίνει αυτό, το παιδί σας αισθάνεται δυνατό, ασφαλές και ικανό να αντιμετωπίσει αυτή τη νέα πρόκληση.

Ωστόσο, είναι σημαντικό οι γονείς να σκεφτούν τον αντίκτυπο του ξεκινήματος του σχολείου στους ίδιους, καθώς αυτή μπορεί να είναι μια δύσκολη περίοδος για εκείνους.
Για κάποιους γονείς το ξεκίνημα του σχολείου σημαίνει ότι δεν είναι απαραίτητοι πια συνεχώς στο παιδί τους, κάτι που μπορεί να είναι δύσκολο να αντιμετωπίσουν.

Μπορεί να είναι πολύ επίπονο να ρωτάς το παιδί σου τι έκανε στο σχολείο όλη μέρα και να σου απαντά “τίποτα!”.
Μπορεί να λέει τίποτα, αλλά έκανε ίσως τόσα πολλά που δεν έχει τον τρόπο να τα μοιραστεί.
Θυμηθείτε ότι είστε ακόμα το πιο σημαντικό πρόσωπο για το παιδί σας, ακόμα και αν δεν φαίνεται όταν μιλάει συνέχεια για τους φίλους ή τη δασκάλα του.
Μπορείτε να συμμετέχετε και εσείς σ' αυτό αν ασχοληθείτε με το σχολείο και γνωρίσετε αυτούς τους νέους φίλους.

Μπορεί να βοηθήσει να θυμάστε ότι πολλοί άλλοι γονείς αφήνουν τα παιδιά τους στο σχολείο για πρώτη φορά και έχουν παρόμοια συναισθήματα.
Η δημιουργία σχέσεων μαζί τους μπορεί να είναι βοηθητική.
Μπορείτε να μοιραστείτε τα συναισθήματά σας σε μια συνάντηση μαζί τους και μπορείτε να το βρείτε διασκεδαστικό ότι έχετε επιτέλους χρόνο για τον εαυτό σας και συναναστρέφεστε με άλλους ενήλικες, κάτι που πριν δεν προλαβαίνατε να κάνετε.

Αν γυρίζετε στην εργασία σας μπορεί να σας δυσκολεύει να φέρετε βόλτα τη δουλειά και την οικογένεια.
Σε περίπτωση που πιστεύετε ότι δεν τα καταφέρνετε μπορείτε να ζητήσετε τη βοήθεια ανθρώπων που εμπιστεύεστε όπως του συζύγου σας, φίλων, ή της οικογένειας.
Όταν συνηθίσετε αυτή τη ρουτίνα τα πράγματα θα πηγαίνουν πιο ομαλά.

Μην πιέζεστε να είστε η τέλεια μαμά. Καμιά δεν είναι. Όλοι οι εργαζόμενοι γονείς δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα.

Understanding your child... Starting primary school, The Tavistock and Portman NHS foundation trust.

http://enarthro.blogspot.gr

• από την Όλγα Μάντη, MSc Σχολική & Εξελικτική Ψυχολόγο
  

• μαμά
• σχολείο παιδί

• 0 σχόλια
• 961 εμφανίσεις

vicky86

13 Ιανουαρίου, 201412 yr

👶🫁 Η Αναπνοή Στα Νεογέννητα: Τι Είναι Φυσιολογικό Και Πότε Πρέπει Να Ανησυχήσετε

👶🫁 Η Αναπνοή Στα Νεογέννητα: Τι Είναι Φυσιολογικό Και Πότε Πρέπει Να Ανησυχήσετε

Οι πρώτες ημέρες και εβδομάδες μετά τη γέννηση είναι γεμάτες νέες εμπειρίες για τους γονείς.
Ανάμεσα στις συχνότερες ανησυχίες βρίσκεται ο τρόπος που αναπνέει το νεογέννητο.
Πολλοί γονείς παρατηρούν ότι η αναπνοή του μωρού τους δεν είναι πάντα σταθερή και αναρωτιούνται αν αυτό είναι φυσιολογικό.
Ίσως το μωρό αναπνέει γρήγορα για λίγα δευτερόλεπτα, κάνει μια μικρή παύση και στη συνέχεια συνεχίζει να αναπνέει κανονικά.
Άλλες φορές μπορεί να ακούγεται σαν να έχει βουλωμένη μύτη ή να κάνει μικρούς θορύβους κατά την αναπνοή.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτές οι παρατηρήσεις αποτελούν μέρος της φυσιολογικής προσαρμογής του οργανισμού μετά τη γέννηση. Ωστόσο, υπάρχουν και ορισμένα σημάδια που χρειάζονται άμεση αξιολόγηση από τον παιδίατρο.
Η σωστή ενημέρωση βοηθά τους γονείς να ξεχωρίζουν τι είναι αναμενόμενο και πότε πρέπει να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια.
🫁 Πώς Αναπνέουν Τα Νεογέννητα;
Η αναπνοή ενός νεογέννητου διαφέρει σημαντικά από εκείνη ενός μεγαλύτερου παιδιού ή ενός ενήλικα.
Τα νεογέννητα:
αναπνέουν κυρίως από τη μύτη,
έχουν μικρότερους αεραγωγούς,
αναπνέουν πιο γρήγορα,
το αναπνευστικό τους σύστημα συνεχίζει να ωριμάζει μετά τη γέννηση.
Για τον λόγο αυτό, ακόμη και μια μικρή ποσότητα βλέννας στη μύτη μπορεί να κάνει την αναπνοή τους να ακούγεται πιο έντονη.
🌬️ Πόσο Γρήγορα Πρέπει Να Αναπνέει Ένα Νεογέννητο;
Τα νεογέννητα αναπνέουν φυσιολογικά πιο γρήγορα από τους ενήλικες.
Σε κατάσταση ηρεμίας, ο φυσιολογικός αριθμός αναπνοών είναι περίπου 30 έως 60 αναπνοές το λεπτό.
Ο ρυθμός αυτός μπορεί να αλλάζει ανάλογα με:
τον ύπνο,
το κλάμα,
το τάισμα,
τη δραστηριότητα του μωρού.
Για αυτό, η αξιολόγηση της αναπνοής γίνεται όταν το μωρό είναι ήρεμο.
😴 Τι Είναι Η Περιοδική Αναπνοή;
Πολλοί γονείς τρομάζουν όταν βλέπουν το νεογέννητο να σταματά για λίγα δευτερόλεπτα να αναπνέει και στη συνέχεια να συνεχίζει φυσιολογικά.
Αυτό ονομάζεται περιοδική αναπνοή και είναι συχνό φαινόμενο στα νεογέννητα.
Χαρακτηρίζεται από:
λίγες γρήγορες αναπνοές,
μια πολύ σύντομη παύση,
επαναφορά στον φυσιολογικό ρυθμό.
Στις περισσότερες περιπτώσεις αποτελεί φυσιολογικό εύρημα, καθώς το αναπνευστικό κέντρο του εγκεφάλου συνεχίζει να ωριμάζει.
👃 Γιατί Ακούγεται Συχνά Βουλωμένη Η Μύτη;
Επειδή τα νεογέννητα αναπνέουν κυρίως από τη μύτη, ακόμη και μικρές ποσότητες εκκρίσεων μπορεί να προκαλέσουν θορύβους.
Η ήπια ρινική συμφόρηση μπορεί να εμφανιστεί:
λόγω ξηρού αέρα,
λόγω μικρών ποσοτήτων βλέννας,
κατά τη διάρκεια ενός ήπιου κρυολογήματος.
Συχνά ο ήχος είναι πιο έντονος από όσο πραγματικά είναι το πρόβλημα.
Όταν χρειάζεται, ο παιδίατρος μπορεί να συστήσει τη χρήση φυσιολογικού ορού για τον καθαρισμό της μύτης.
🍼 Γιατί Το Μωρό Σταματά Να Αναπνέει Για Να Φάει;
Κατά τη διάρκεια του θηλασμού ή του μπιμπερό, το νεογέννητο πρέπει να συντονίζει τρεις διαφορετικές λειτουργίες:
το πιπίλισμα,
την κατάποση,
την αναπνοή.
Για αυτό είναι φυσιολογικό να κάνει μικρές παύσεις κατά τη διάρκεια του γεύματος.
Αν όμως δυσκολεύεται έντονα να αναπνεύσει, κουράζεται υπερβολικά ή αλλάζει χρώμα, χρειάζεται άμεση αξιολόγηση.
😮 Ποιοι Ήχοι Στην Αναπνοή Είναι Συνήθως Φυσιολογικοί;
Τα νεογέννητα μπορεί να κάνουν διάφορους ήχους που δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι υπάρχει πρόβλημα.
Για παράδειγμα:
μικρά ρουθουνίσματα,
ήπιοι ήχοι από βλέννα στη μύτη,
περιστασιακά φτερνίσματα,
μικροί αναστεναγμοί.
Αυτοί οι ήχοι συχνά σχετίζονται με την προσαρμογή του αναπνευστικού συστήματος και δεν αποτελούν λόγο ανησυχίας όταν το μωρό είναι κατά τα άλλα καλά.
🚨 Πότε Η Αναπνοή Δεν Είναι Φυσιολογική;
Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου η αναπνοή χρειάζεται άμεση αξιολόγηση.
Οι γονείς πρέπει να επικοινωνήσουν άμεσα με τον παιδίατρο ή να αναζητήσουν επείγουσα ιατρική βοήθεια όταν το νεογέννητο:
δυσκολεύεται εμφανώς να αναπνεύσει,
αναπνέει πολύ γρήγορα για μεγάλο χρονικό διάστημα,
παρουσιάζει έντονη εισολκή στο στήθος ή στα πλευρά,
κάνει συνεχή βογγητά κατά την αναπνοή,
εμφανίζει μπλε ή γκρι χρώμα στα χείλη ή στο δέρμα,
δείχνει να εξαντλείται κατά την αναπνοή.
Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν πρέπει να περιμένουμε να δούμε αν το σύμπτωμα θα περάσει μόνο του.
🩺 Ποιες Παθήσεις Μπορεί Να Επηρεάσουν Την Αναπνοή Ενός Νεογέννητου;
Παρότι οι περισσότερες αλλαγές στην αναπνοή είναι φυσιολογικές, υπάρχουν ορισμένες καταστάσεις που μπορεί να δυσκολέψουν την αναπνοή ενός νεογέννητου.
Σε αυτές περιλαμβάνονται:
ιογενείς λοιμώξεις του αναπνευστικού,
βρογχιολίτιδα,
πνευμονία,
συγγενείς ανωμαλίες των αεραγωγών ή της καρδιάς,
έντονη ρινική συμφόρηση.
Η διάγνωση γίνεται πάντα από τον παιδίατρο ή τον νεογνολόγο μετά από κλινική εξέταση και, όταν χρειάζεται, συμπληρωματικές εξετάσεις.
🌡️ Μπορεί Ένα Απλό Κρυολόγημα Να Δυσκολέψει Την Αναπνοή;
Ναι. Επειδή τα νεογέννητα αναπνέουν σχεδόν αποκλειστικά από τη μύτη, ακόμη και μια ήπια καταρροή μπορεί να τους δημιουργήσει δυσκολία.
Το μωρό μπορεί να:
δυσκολεύεται να θηλάσει,
σταματά συχνά κατά τη διάρκεια του γεύματος,
κοιμάται πιο ανήσυχα,
ακούγεται πιο «μπουκωμένο».
Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο σωστός καθαρισμός της μύτης με φυσιολογικό ορό, σύμφωνα με τις οδηγίες του παιδιάτρου, βοηθά σημαντικά.
🛏️ Πώς Μπορούν Οι Γονείς Να Παρακολουθούν Την Αναπνοή Του Μωρού;
Δεν χρειάζεται οι γονείς να ελέγχουν συνεχώς την αναπνοή του μωρού τους.
Αρκεί να παρατηρούν:
αν αναπνέει άνετα όταν κοιμάται,
αν τρέφεται χωρίς δυσκολία,
αν έχει φυσιολογικό χρώμα στο δέρμα και στα χείλη,
αν η συμπεριφορά του παραμένει φυσιολογική.
Η συνεχής παρακολούθηση μπορεί να αυξήσει το άγχος των γονέων χωρίς λόγο.
Η καλύτερη προσέγγιση είναι η ήρεμη παρατήρηση της συνολικής εικόνας του νεογέννητου.
🛡️ Πώς Μπορεί Να Προστατευτεί Το Αναπνευστικό Σύστημα Του Νεογέννητου;
Η πρόληψη παίζει σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της υγείας του αναπνευστικού συστήματος.
Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν:
✔️ πλένοντας συχνά τα χέρια τους,
✔️ αποφεύγοντας την επαφή του μωρού με άτομα που έχουν ίωση,
✔️ διατηρώντας το σπίτι χωρίς καπνό,
✔️ αερίζοντας καθημερινά τους χώρους,
✔️ ακολουθώντας το πρόγραμμα εμβολιασμού που προτείνει ο παιδίατρος.
Οι απλές αυτές συνήθειες συμβάλλουν σημαντικά στη μείωση του κινδύνου λοιμώξεων.
🚑 Πότε Χρειάζεται Άμεση Ιατρική Βοήθεια;
Ορισμένα συμπτώματα αποτελούν επείγουσες καταστάσεις και δεν πρέπει να αγνοούνται.
Αναζητήστε άμεσα ιατρική βοήθεια όταν το νεογέννητο:
δυσκολεύεται έντονα να αναπνεύσει,
σταματά να αναπνέει για μεγάλο χρονικό διάστημα,
παρουσιάζει μπλε ή γκρι χρώμα στα χείλη ή στο πρόσωπο,
δεν μπορεί να τραφεί λόγω της δυσκολίας στην αναπνοή,
είναι πολύ νωθρό ή δεν ανταποκρίνεται όπως συνήθως.
Σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται άμεση αξιολόγηση από επαγγελματία υγείας.
🌱 Μικρές Συνήθειες Που Βοηθούν
✔️ Παρατηρείτε την αναπνοή όταν το μωρό είναι ήρεμο: Έτσι έχετε την πιο αξιόπιστη εικόνα.
✔️ Διατηρείτε τη μύτη καθαρή: Όταν υπάρχει συμφόρηση, ο φυσιολογικός ορός μπορεί να βοηθήσει, σύμφωνα με τις οδηγίες του παιδιάτρου.
✔️ Αποφύγετε το κάπνισμα στον χώρο: Ο καπνός ερεθίζει το αναπνευστικό σύστημα των βρεφών.
✔️ Μην πανικοβάλλεστε με κάθε μικρό θόρυβο: Πολλοί ήχοι είναι φυσιολογικοί στα νεογέννητα.
✔️ Εμπιστευτείτε το ένστικτό σας: Αν κάτι σας φαίνεται διαφορετικό από το συνηθισμένο, επικοινωνήστε με τον παιδίατρο.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Τα νεογέννητα αναπνέουν φυσιολογικά πιο γρήγορα από τους ενήλικες, καθώς ο οργανισμός τους προσαρμόζεται στη ζωή εκτός μήτρας.
🔦 Η λεγόμενη περιοδική αναπνοή, με πολύ σύντομες παύσεις λίγων δευτερολέπτων, είναι συχνό και συνήθως φυσιολογικό φαινόμενο στα υγιή νεογέννητα.
🔦 Τα περισσότερα νεογέννητα αναπνέουν σχεδόν αποκλειστικά από τη μύτη, γι’ αυτό ακόμη και μικρή ρινική συμφόρηση μπορεί να δυσκολέψει το τάισμα.
🔦 Ένα νεογέννητο μπορεί να κάνει μικρούς θορύβους, αναστεναγμούς ή περιστασιακά φτερνίσματα χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει πρόβλημα.
🔦 Η συνολική εικόνα του μωρού είναι πιο σημαντική από έναν μεμονωμένο θόρυβο ή μια στιγμιαία αλλαγή στην αναπνοή.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: Η αναπνοή του νεογέννητου πρέπει να είναι ίδια με ενός ενήλικα.
✔ Αλήθεια: Τα νεογέννητα αναπνέουν πιο γρήγορα και ο ρυθμός τους μπορεί να παρουσιάζει μικρές φυσιολογικές διακυμάνσεις.
❌ Μύθος: Κάθε παύση στην αναπνοή σημαίνει σοβαρό πρόβλημα.
✔ Αλήθεια: Οι πολύ σύντομες παύσεις μπορεί να αποτελούν μέρος της φυσιολογικής περιοδικής αναπνοής.
Παρ' όλα αυτά, οι παρατεταμένες παύσεις ή όσες συνοδεύονται από αλλαγή στο χρώμα του δέρματος χρειάζονται άμεση ιατρική αξιολόγηση.
❌ Μύθος: Οι θόρυβοι κατά την αναπνοή σημαίνουν πάντα λοίμωξη.
✔ Αλήθεια: Πολλοί ήχοι οφείλονται στη φυσιολογική παρουσία βλέννας ή στη μικρή διάμετρο των αεραγωγών του νεογέννητου.
❌ Μύθος: Αν το μωρό δεν έχει πυρετό, δεν μπορεί να έχει πρόβλημα στην αναπνοή.
✔ Αλήθεια: Η δυσκολία στην αναπνοή μπορεί να εμφανιστεί και χωρίς πυρετό και χρειάζεται πάντα προσεκτική αξιολόγηση.
❌ Μύθος: Το κάπνισμα σε άλλο δωμάτιο δεν επηρεάζει το νεογέννητο.
✔ Αλήθεια: Ο καπνός και τα κατάλοιπα του στα ρούχα και στις επιφάνειες μπορούν να επηρεάσουν το ευαίσθητο αναπνευστικό σύστημα του μωρού.
❌ Μύθος: Είναι καλύτερο να παρακολουθώ συνεχώς την αναπνοή του μωρού μου.
✔ Αλήθεια: Η υπερβολική παρακολούθηση αυξάνει συχνά το άγχος των γονέων. Σημασία έχει η παρατήρηση της συνολικής κατάστασης του νεογέννητου και η επικοινωνία με τον παιδίατρο όταν υπάρχει πραγματική ανησυχία.
❓ Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)
❓ Είναι φυσιολογικό το νεογέννητο να αναπνέει γρήγορα;
Ναι. Τα νεογέννητα έχουν φυσιολογικά ταχύτερο ρυθμό αναπνοής από τους ενήλικες, ιδιαίτερα όταν είναι ξύπνια ή μετά το τάισμα.
❓ Γιατί η αναπνοή του μωρού μου φαίνεται να σταματά για λίγα δευτερόλεπτα;
Οι πολύ σύντομες παύσεις μπορεί να οφείλονται στην περιοδική αναπνοή, η οποία είναι συχνή στα νεογέννητα. Αν όμως οι παύσεις είναι παρατεταμένες ή συνοδεύονται από αλλαγή στο χρώμα του δέρματος, χρειάζεται άμεση ιατρική εκτίμηση.
❓ Είναι φυσιολογικό να ακούγεται βουλωμένη η μύτη του νεογέννητου;
Ναι. Επειδή τα νεογέννητα αναπνέουν κυρίως από τη μύτη, ακόμη και μικρές ποσότητες εκκρίσεων μπορεί να προκαλούν θορύβους.
❓ Πότε πρέπει να επικοινωνήσω με τον παιδίατρο;
Όταν παρατηρείτε δυσκολία στην αναπνοή, έντονη ταχύπνοια, δυσκολία στο τάισμα, αλλαγή στο χρώμα των χειλιών ή του δέρματος ή οποιαδήποτε σημαντική αλλαγή στη γενική κατάσταση του μωρού.
❓ Μπορώ να βοηθήσω το μωρό όταν έχει βουλωμένη μύτη;
Ο φυσιολογικός ορός και ο σωστός καθαρισμός της μύτης, σύμφωνα με τις οδηγίες του παιδιάτρου, μπορούν να βοηθήσουν ώστε το μωρό να αναπνέει και να τρέφεται πιο άνετα.
📝 Βασικά Σημεία Που Πρέπει Να Θυμάστε
✔️ Η αναπνοή των νεογέννητων διαφέρει φυσιολογικά από εκείνη των ενηλίκων.
✔️ Οι μικρές διακυμάνσεις στον ρυθμό της αναπνοής είναι συνήθως φυσιολογικές.
✔️ Η δυσκολία στην αναπνοή, η αλλαγή στο χρώμα του δέρματος και η αδυναμία σίτισης χρειάζονται άμεση αξιολόγηση.
✔️ Η καλή υγιεινή και η αποφυγή του καπνίσματος συμβάλλουν στην προστασία του αναπνευστικού συστήματος.
✔️ Οι γονείς πρέπει να εμπιστεύονται την παρατήρησή τους και να συμβουλεύονται τον παιδίατρο όταν κάτι τους ανησυχεί.
👶Η Ήρεμη Παρατήρηση Είναι Ο Καλύτερος Σύμμαχος Των Γονέων
Η αναπνοή ενός νεογέννητου μπορεί να φαίνεται διαφορετική από αυτή που περιμένουν οι περισσότεροι γονείς.
Οι γρήγορες αναπνοές, οι μικρές παύσεις και οι ήπιοι θόρυβοι είναι συχνά μέρος της φυσιολογικής προσαρμογής του οργανισμού στις πρώτες εβδομάδες ζωής.
Παράλληλα, είναι σημαντικό οι γονείς να γνωρίζουν ποια συμπτώματα απαιτούν άμεση αξιολόγηση, όπως η έντονη δυσκολία στην αναπνοή, η αλλαγή στο χρώμα του δέρματος ή η δυσκολία στο τάισμα.
Με σωστή ενημέρωση, ψυχραιμία και συνεργασία με τον παιδίατρο, οι περισσότερες ανησυχίες μπορούν να αντιμετωπιστούν έγκαιρα και αποτελεσματικά, προσφέροντας στο νεογέννητο την ασφαλή φροντίδα που χρειάζεται.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Σας έχει ανησυχήσει ποτέ ο τρόπος που ενέπνεε το νεογέννητο σας;
Ποια συμπτώματα σας έκαναν να επικοινωνήσετε με τον παιδίατρο και τι σας βοήθησε περισσότερο να αισθανθείτε ασφαλείς;
Η εμπειρία σας μπορεί να βοηθήσει και άλλους νέους γονείς που περνούν τις ίδιες ανησυχίες.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει αποκλειστικά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξέταση ή τις οδηγίες παιδιάτρου.
Αν το νεογέννητο εμφανίζει δυσκολία στην αναπνοή, αλλαγή στο χρώμα του δέρματος, παρατεταμένες παύσεις στην αναπνοή ή οποιοδήποτε άλλο ανησυχητικό σύμπτωμα, αναζητήστε άμεσα ιατρική βοήθεια.

• Η αναπνοή των νεογέννητων δεν έχει ρυθμό. Αρχικά γίνεται γρήγορη και βαθιά,μετά επιβραδύνεται, κάνει παύση περίπου 15 δευτερόλεπτα και...ξανά από την αρχή.
  

• αναπνοή
• μωρό

• 0 σχόλια
• 3758 εμφανίσεις

vicky86

12 Ιανουαρίου, 201412 yr

Βακτήρια ευθύνονται για τον πρόωρο τοκετό

Βακτήρια ευθύνονται για τον πρόωρο τοκετό

Αν το εύρημα επιβεβαιωθεί, μπορεί να οδηγήσει σε διαγνωστικά τεστ και τρόπους θεραπείας των γυναικών που κινδυνεύουν να γεννήσουν το μωρό τους πριν την ώρα του.

Οι ερευνητές του Duke βασίζουν τα ευρήματά τους σε εξετάσεις που έκαναν στους αμνιακούς σάκους 48 γυναικών, άλλες εκ των οποίων είχαν γεννήσει αιφνιδίως πρόωρα, άλλες είχαν γεννήσει στην ώρα τους και κάποιες που γέννησαν πρόωρα για ιατρικούς λόγους.

Όπως εξηγούν στην επιθεώρηση «PLoS One», σχεδόν ο ένας στους τρεις πρόωρους τοκετούς οφείλεται στο ότι «σπάνε» πολύ νωρίς τα νερά. Επιστημονικά αυτό σημαίνει ότι υφίσταται ρήξη ο αμνιακός σάκος μέσα στον οποίο επιπλέει το μωρό, καθώς είναι γεμάτος με ένα ζωτικής σημασίας υγρό (λέγεται αμνιακό υγρό).

Οι μεμβράνες του αμνιακού σάκου κανονικά υφίστανται ρήξη κατά την έναρξη του τοκετού. Αν η ρήξη τους αρχίσει πρόωρα, υπάρχουν πολλές πιθανότητες να οδηγήσουν σε πρόωρο τοκετό.

Οι ερευνητές του Duke ανακάλυψαν ότι σε όλους τους αμνιακούς σάκους υπήρχαν βακτήρια, αλλά όσο υψηλότερα ήταν τα επίπεδά τους, τόσο πιο λεπτές ήταν οι μεμβράνες - και αυτό ίσχυε κυρίως στις γυναίκες οι οποίες είχαν γεννήσει πρόωρα.

Εάν τα βακτήρια είναι η αιτία της λέπτυνσης και συνακόλουθης ρήξης και όχι η συνέπειά της, τότε είναι πιθανό να επινοηθούν νέοι τρόποι διάγνωσης και θεραπείας, εκτιμούν οι ερευνητές.

«Επειδή τα βακτήρια που εντοπίσαμε είναι συγκεκριμένα, θα μπορούσαμε να ελέγχουμε τις εγκύους γι’ αυτά νωρίς στην εγκυμοσύνη και να τους χορηγούμε αντιβιοτική αγωγή, ούτως ώστε να αποτραπεί ένας πρόωρος τοκετός», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Έιμι Μάρθα, αναπληρώτρια καθηγήτρια Μαιευτικής & Γυναικολογίας στο Duke.

«Ωστόσο πριν φτάσουμε σε αυτό το στάδιο, θα πρέπει να επιβεβαιώσουμε το εύρημά μας σε μεγαλύτερες μελέτες, καθώς και να βεβαιωθούμε ότι τα βακτήρια προκαλούν την ρήξη και ότι δεν συσσωρεύονται στην περιοχή όταν αυτή έχει ήδη συμβεί», πρόσθεσε.

Web Only

• 
  <p>Ο πρόωρος τοκετός μπορεί να οφείλεται σε ορισμένα βακτήρια, αναφέρουν επιστήμονες από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Duke.</p>
  

• πρόωρος τοκετός

• 0 σχόλια
• 1418 εμφανίσεις

vicky86

12 Ιανουαρίου, 201412 yr

Οι προκλήσεις της μονογονεϊκότητας

Οι προκλήσεις της μονογονεϊκότητας

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αύξηση των μονογονεϊκών οικογενειών, δηλαδή των οικογενειών στις οποίες υπάρχει μόνο ένας γονέας. Το φαινόμενο αυτό μπορεί να οφείλεται σε μια σειρά παραγόντων, όπως η αύξηση του αριθμού των διαζυγίων, ο αιφνίδιος ή μη θάνατος ενός γονέα ή η γέννηση παιδιών εκτός γάμου.

Στο σύνολό τους, οι περισσότερες μονογονεϊκές οικογένειες έχουν επικεφαλής τη μητέρα, μια και, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις διαζυγίου, είναι συνηθέστερο να δίνεται η κηδεμονία των παιδιών σε αυτή. Παρόλα αυτά, υπάρχουν και αρκετές μονογονεϊκές οικογένειες με επικεφαλής τον πατέρα.

Η γονεϊκότητα αποτελεί μια σημαντική πτυχή στη ζωή ενός ατόμου και επιφέρει μια σειρά αλλαγών στην καθημερινότητά του. Πολλές από τις δυσκολίες των μονογονεϊκών οικογενειών είναι παρόμοιες με εκείνες που παρατηρούνται σε μια οικογένεια με δύο γονείς. Η φροντίδα των βασικών αναγκών, η παροχή των αναγκαίων, η αντιμετώπιση των αναπτυξιακών δυσκολιών των παιδιών, η βοήθεια στα σχολικά καθήκοντα είναι μερικές από αυτές. Ωστόσο, τα προβλήματα αυτά μπορεί να φαίνονται πιο δύσκολο να τα διαχειριστεί ο γονέας που είναι μόνος και δεν έχει κάποιο υποστηρικτικό δίκτυο συγγενών ή φίλων.

Η μονογονεϊκότητα ενδέχεται να δημιουργεί στο γονέα επιπρόσθετες πιέσεις, καθώς καλείται να αναπροσαρμόσει τη ζωή και τις προτεραιότητές του σε σημαντικό βαθμό.
Ιδιαίτερα, στις μονογονεϊκές οικογένειες οι οποίες προκύπτουν μετά από ένα διαζύγιο μερικές από τις προκλήσεις που παρουσιάζονται είναι τα προβλήματα επίσκεψης και επιμέλειας, οι επιπτώσεις της συνεχιζόμενης σύγκρουσης μεταξύ των γονέων, η αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης δυσκολιών των παιδιών αναφορικά με την ψυχο-συναισθηματική τους προσαρμογή και τα προβλήματα που προκαλούνται, όταν ο γονέας αρχίζει να δημιουργεί νέες σχέσεις.
Δεν είναι, μάλιστα, σπάνιο να γίνει αποδέκτης του μεγαλύτερου μέρους του αρνητισμού, της επαναστατικότητας και του θυμού των παιδιών εξαιτίας της διάλυσης της οικογένειας.
Για τους λόγους αυτούς, χρειάζεται να διαχειριστεί τα προσωπικά του αρνητικά συναισθήματα προς τον/την πρώην σύζυγο και να φροντίσει έτσι, ώστε τα παιδιά να βρουν το χώρο να εκφράσουν την πικρία και το θυμό για τη νέα κατάσταση, καθώς και την επιθυμία τους να επικοινωνούν με τον άλλο γονέα.

Επιπρόσθετα, ο γονέας επικεφαλής της μονογονεϊκής οικογένειας χρειάζεται να προβεί σε διαφοροποίηση αναφορικά με τον εργασιακό του ρόλο, ώστε να μπορεί να εξισορροπήσει τις αυξημένες οικονομικές ανάγκες της οικογένειας.
Ιδιαίτερα, στις περιπτώσεις που ο άλλος γονέας δεν συμμετέχει ενεργά, έχει αποσυρθεί πλήρως από τη φροντίδα των παιδιών ή δεν υπάρχει, ενδέχεται να βιώνει υψηλά επίπεδα στρες και άγχους.
Ιδιαίτερα, οι γυναίκες επικεφαλής αντιμετωπίζουν συχνότερα δυσκολίες αναφορικά με την εύρεση ή τη διατήρηση της εργασίας τους, με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται σημαντικά η οικονομική κατάσταση της οικογένειας.
Αντίθετα, οι άνδρες επικεφαλής μονογονεϊκών οικογενειών φαίνεται να έχουν καλύτερες ευκαιρίες εργασίας και υψηλότερες χρηματικές απολαβές.
Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι η μονογονεϊκότητα δεν ασκεί και σε αυτούς πιέσεις.
Ένας άνδρας συχνά –αν και όχι πάντα- δεν είναι κατάλληλα προετοιμασμένος να αντιμετωπίζει και να φέρει σε πέρας της πολλαπλές απαιτήσεις της γονεϊκότητας, που περιλαμβάνουν τη συνεχή φροντίδα, την επιτήρηση, τη βοήθεια στα μαθήματα και την οριοθέτηση της συμπεριφοράς των παιδιών, καθήκοντα που παραδοσιακά είναι συνδεδεμένα με το μητρικό ρόλο.
Συνεπώς, η μονογονεϊκότητα απαιτεί αναπροσδιορισμό και επανακαθορισμό των ενδο-οικογενειακών ρόλων.

Επιπλέον, οι ανάγκες των παιδιών σε σχέση με την ηλικία και το αναπτυξιακό τους επίπεδο αποτελούν μια ακόμη δυσκολία.
Για παράδειγμα, τα περισσότερα παιδιά κατά την εφηβεία ενδεχομένως να αισθάνονται κάποια εχθρότητα προς τους γονείς τους, καθώς μεγαλώνουν και προσπαθούν να ανεξαρτητοποιηθούν.
Όμως, όταν η οργή και η εξέγερση κατευθύνεται στο σύνολό της προς ένα πρόσωπο, μπορεί η κατάσταση να επιδεινωθεί.
Επομένως, είναι σημαντικό ο γονέας και τα παιδιά να υιοθετήσουν νέα πρότυπα επικοινωνίας και να διαπραγματευθούν από την αρχή τη μεταξύ τους σχέση.

Τα παιδιά έχουν ανάγκες που χρειάζεται να ικανοποιηθούν και απαιτούν την προσοχή και το συνεχές ενδιαφέρον του γονέα, με αποτέλεσμα να περιορίζεται ο χρόνος που έχει στη διάθεσή του για να ασχοληθεί με τα προσωπικά του ενδιαφέροντα και να διατηρήσει τις κοινωνικές του επαφές.
Η ύπαρξη προσωπικού χρόνου είναι απαραίτητη και αναγκαία προϋπόθεση ώστε ο γονέας να μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικότερα μέσα στο πλαίσιο της οικογένειας, καθώς παρέχει την ευκαιρία για ανασυγκρότηση των δυνάμεων, χαλάρωση και αποστασιοποίηση από τις καθημερινές δυσκολίες.

Όλα τα παραπάνω καθιστούν σαφές το γεγονός ότι ο/η επικεφαλής μιας μονογονεϊκής οικογένειας αντιμετωπίζει ένα ευρύ φάσμα πιέσεων και δυνητικών προβλημάτων σε διάφορα επίπεδα.
Ωστόσο, η μονογονεϊκότητα αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία για το γονέα να δοκιμάσει νέους ρόλους, να ενισχύσει τις δεξιότητες και τις ικανότητές του και να επιτύχει προσωπική ολοκλήρωση.
Το σημαντικότερο είναι ότι η εμπειρία αυτή μπορεί να λειτουργήσει ως ένα βασικό σημείο επαφής μεταξύ του γονέα και των παιδιών, φέρνοντας τους πιο κοντά και ενδυναμώνοντας τους οικογενειακούς δεσμούς.
Αποτελεί, λοιπόν, πολύ περισσότερο μια πρόκληση παρά μια δυσκολία.

http://enarthro.blogspot.gr

• από την Άννα Ιωαννίδου, MSc Σχολική & Εξελικτική Ψυχολόγο
  

• μονογονεϊκότητα

• 0 σχόλια
• 1110 εμφανίσεις

vicky86

12 Ιανουαρίου, 201412 yr

“ Κάθεται συνήθως ήσυχο και απλά αντιγράφει απο τον πίνακα”. Ανασφάλεια και μαθησιακές δυσκολίες.

“ Κάθεται συνήθως ήσυχο και απλά αντιγράφει απο τον πίνακα”. Ανασφάλεια και μαθησιακές δυσκολίες.

Πως εκδηλώνεται αυτή η ανασφάλεια κατα την διάρκεια της μαθησιακής διαδικασίας στο σπίτι και στο σχολείο:

- Ανάγκη για συνεχή επιβεβαίωση για να λύσει και να ολοκληρώσει μια άσκηση μέχρι το τέλος πχ.μια άσκηση γραμματικής.
- Ανάγκη για συνεχή παρουσία του γονιού που τον διαβάζει για να ξεκινήσει, ολοκληρώσει και τελικά παραδώσει την άσκηση στην/στον δασκάλα/ο.
- Συνεχείς ερωτήσεις κατά την εκτέλεση της άσκησης “αν το κάνει καλά”.
- Με την εκφώνηση της άσκησης η αίσθηση ότι δεν την κατάλαβε πλήρως τον οδηγεί σε επιτόπου ερώτηση πχ. “Κυρία δηλ. τι κάνω εδώ; Έτσι να το κάνω;” ακόμα και αν πολλές φορές έχει καταλάβει την εκφώνηση.
- Σε ερώτηση μουρμουρίζει την απάντηση και όταν του ζητείται να την πει φωναχτά δεν δίνει καμία απάντηση επειδή είναι σίγουρος ότι κάνει λάθος.
- Αν έχει δώσει μια προφορική απάντηση και του ζητηθεί να την εξηγήσει καλύτερα η συνήθης αντίδραση είναι: “Αφήστε το κυρία λάθος είναι”.
- Αν σε μια γραπτή άσκηση του ζητηθεί να εξηγήσει γιατί έγραψε την συγκεκριμένη απάντηση η συνήθης αντίδραση είναι να πάρει την γόμα στο χέρι και να σβήσει αυτό που είχε γράψει χωρίς να περιμένει να επιβεβαιώσει αν είναι λάθος ή όχι.
- Δεν συμμετέχει στην τάξη, δεν σηκώνει χέρι ακόμα και αν γνωρίζει την απάντηση εξαιτίας της βεβαιότητας ότι δεν θα δώσει την σωστή απάντηση ή ότι θα ακυρωθεί από τον εκπαιδευτικό/συμμαθητές του.
- Σε ένα παιχνίδι γνώσεων δεν θα πάρει μέρος.
- Σε ένα παιχνίδι που έχει ανάγνωση και ορθογραφία δεν θα πάρει μέρος.
- Στην τάξη συνήθως προτιμάει να κάθεται σιωπηλό και η μόνη συμμετοχή να είναι η αντιγραφή από τον πίνακα.
- Στα διαγωνίσματα/τεστ του προκαλείται περισσότερο άγχος να μην δουν οι συμμαθητές του τι έγραψε παρά η προσωπική του επίδοση.

Με αυτούς τους τρόπους παρουσιάζεται συνήθως, η χαμηλή αυτοπεποίθηση που έχουν τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες/δυσλεξία κατά την διάρκεια της μαθησιακής διαδικασίας.
Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι ακόμα και παιδιά με δυσλεξία/μαθησιακές δυσκολίες που εμφανίζονται κοινωνικά και ευχάριστα αν διερευνήσουμε λίγο πιο βαθιά την εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους θα αντιληφθούμε ότι είναι πολύ πιο ανασφαλή για τις σχολικές τους δεξιότητες από ότι πιστεύαμε.

Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/10/blog-post_4547.html
email: amitrakaki@gmail.com

• Η ανασφάλεια είναι κυρίαρχο χαρακτηριστικό γνώρισμα των μαθητών με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες/δυσλεξία.
  

• μαθησιακές δυσκολίες
• παιδί

• 0 σχόλια
• 877 εμφανίσεις

vicky86

10 Ιανουαρίου, 201412 yr

Το τάισμα με κουτάλι παχαίνει

Το τάισμα με κουτάλι παχαίνει

Σύμφωνα με έρευνα που έκαναν επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο του Swansea, στη Μεγάλη Βρετανία, φαίνεται ότι τα μωρά που ταΐζονται για πολύ μεγάλο διάστημα με λιωμένα φαγητά κινδυνεύουν να γίνουν παχύσαρκα και να έχουν κακές διατροφικές συνήθειες μεγαλώνοντας.

Αντιθέτως οι γονείς που ακολουθούν τη μέθοδο babyled κατά την οποία τα μωρά επιλέγουν το τι και κυρίως το πόσο θα φάνε, καταφέρνουν να μεγαλώσουν παιδιά που δεν θα καταλήξουν να γίνουν υπέρβαρα και που θα έχουν μία πιο υγιή σχέση με το φαγητό.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, το να δίνουμε στο μωρό τη δυνατότητα να ελέγχει το ίδιο την πείνα του και τον κορεσμό του έχει επίδραση τόσο στο βάρος του όσο και στον τρόπο που τρώει, συνήθειες που θα συνεχιστούν και στην παιδική ηλικία.

Η Δρ Amy Brown και η Michelle Lee από το Πανεπιστήμιο του Swansea μελέτησαν 298 παιδιά, μεταξύ 6 και 12 μηνών, που προχώρησαν στον απογαλακτισμό με τη μέθοδο «babyled» - που είναι αρκετά διαδεδομένη στη Μεγάλη Βρετανία - σε σχέση με όσα ταΐζονταν με την παραδοσιακή μέθοδο με λιωμένα φαγητά.

Στην αρχή κατέγραψαν τον τρόπο με τον οποίο εισήχθησαν τα εν λόγω παιδιά στη στερεή τροφή και στη συνέχεια συνέκριναν το βάρος και τη διατροφική τους συμπεριφορά όταν ήταν μεταξύ 18 και 24 μηνών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα παιδιά που δεν είχαν φάει λιωμένα φαγητά όταν ήταν μωρά είχαν πιο φυσιολογικό βάρος (δεν ήταν υπέρβαρα) και μπορούσαν να σταματούν το φαγητό όταν ένοιωθαν ότι είχαν χορτάσει. Μάλιστα, αυτά τα χαρακτηριστικά ήταν ανεξάρτητα από άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα το βάρος της μητέρας, ο θηλασμός, η ηλικία που ξεκίνησαν τις στερεές τροφές κλπ.

Η Δρ Amy Brown εξήγησε τα αποτελέσματα εικάζοντας ότι έπαιξε ρόλο το ότι τα παιδιά αυτά είχαν μάθει να τρώνε μόνα τους, χωρίς πίεση, όσο ήθελαν, μπορούσαν να σταματήσουν όποτε είχαν χορτάσει κλπ.

Η μέθοδος «babyled» που μας φαίνεται πιθανώς περίεργη, ακόμη και επικίνδυνη για τόσο μικρά μωρά, γίνεται όλο και πιο δημοφιλής στο Ηνωμένο Βασίλειο και προτρέπει τις μαμάδες αντί για λιωμένα φαγητά να δίνουν στα μωρά τους κομματάκια από διάφορες τροφές (ωμών ή μαγειρεμένων με τρόπο ώστε να έχουν μαλακή υφή) και εκείνα να επιλέγουν τι και πόσο θέλουν να καταναλώσουν παίρνοντας τον χρόνο τους, και βέβαια προκαλώντας… χάος στην κουζίνα.

Πηγή: vita.gr

• 
  <p><strong>Ερευνητές από τη Μεγάλη Βρετανία επισημαίνουν τα οφέλη της μεθόδου «babyled»</strong></p>
  

• τάισμα
• μωρά

• 0 σχόλια
• 970 εμφανίσεις

vicky86

10 Ιανουαρίου, 201412 yr

Οι καβγάδες των γονιών και το παιδί

Οι καβγάδες των γονιών και το παιδί

Επειδή όλα τα ζευγάρια τσακώνονται κάποιες φορές, σχεδόν όλα τα παιδιά θα δουν τους γονείς τους να μαλώνουν κάποια στιγμή.
Αν καταφέρετε να αντιδράσετε κατάλληλα το παιδί σας μπορεί να πάρει ένα σημαντικό μάθημα για το πώς επιλύονται οι διαφωνίες με υγιή τρόπο.
Ωστόσο, συνήθως αυτές οι καταστάσεις έχουν αρνητική επίδραση στο συναισθηματικό κόσμο των παιδιών.
Η πιο συνηθισμένη αγωνία των παιδιών είναι να βλέπουν τους γονείς τους να μαλώνουν.
Αναφέρουν ότι τα κάνει να νιώθουν ανήσυχα, φοβισμένα και μπερδεμένα.
Ανησυχούν μήπως φταίνε τα ίδια για τον καβγά ή μήπως οι γονείς χωρίσουν.
Τα παιδιά δεν μπορούν να ξεχωρίσουν ένα μικρό καβγαδάκι για τα πιάτα από μια σοβαρή διαφωνία που απειλεί τη σταθερότητα της σχέσης σας.

Οι περισσότεροι γονείς τσακώνονται για παρόμοια θέματα.
Είναι συνηθισμένο ο ένας γονιός να έχει διαφορετικές ιδέες για τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού από τον άλλο.
Για παράδειγμα, κάποιος μπορεί να δέχεται το παιδί του να τρώει μπροστά στην τηλεόραση, ενώ ο/η σύζυγος να θεωρεί ότι πρέπει όλοι να τρώνε στο τραπέζι.
Κάποιοι μπορεί να διαφωνούν αν η καθημερινή μελέτη πρέπει να γίνεται πριν την τηλεόραση ή μετά.
Άλλα συνηθισμένα θέματα τσακωμών είναι σχετικά με τις δουλειές του σπιτιού και τα οικονομικά.

Οι διαφωνίες και οι τσακωμοί είναι αναπόφευκτοι λοιπόν.
Ωστόσο, για ο,τιδήποτε κι αν μαλώνετε, υπάρχουν πράγματα που μπορείτε να κάνετε και άλλα που μπορείτε να αποφύγετε, ώστε να ελαχιστοποιήσετε την αρνητική επίπτωση στα παιδιά.

Κάνετε συμφωνία με τον/την σύζυγό σας να μην μαλώνετε μπροστά στα παιδιά.
Αν υπάρξει μια διαφωνία, σταματήστε την εκεί και συνεχίστε όταν τα παιδιά δεν θα είναι εκεί ή έχουν πάει για ύπνο.
Είναι σημαντικό να σταματήσετε αληθινά και να μην συνεχίσετε να αρπάζεστε με το παραμικρό όλη την υπόλοιπη μέρα.
Όταν το συζητήσετε αργότερα θα είστε και οι δυο πιο ήρεμοι και θα είναι ευκολότερο να βρείτε μια λύση.

Προσπαθήσετε να συμφωνήσετε σε θέματα διαπαιδαγώγησης.
Σίγουρα θα έχετε διαφωνίες αλλά μπορείτε να κάνετε κάποιους συμβιβασμούς από τις δύο πλευρές.

Αν τα παιδιά σας ήταν παρόντα στον καυγά, καθησυχάστε τα λέγοντας ότι αγαπάτε ο ένας τον άλλο και εκείνα.
Εξηγείστε τους ότι ο καυγάς δεν είχε σχέση μαζί τους.
Ζητήστε συγγνώμη ο ένας από τον άλλο για να δείξετε ότι δεν κρατάτε κακία και είστε εντάξει.
Συζητήστε ανοιχτά, ώστε να μάθουν πώς επιλύονται οι διαφορές.
Αν ξέρετε ότι μαλώνετε για συγκεκριμένα θέματα ή ορισμένες ώρες, προσπαθήστε να καθίσετε μόνοι σας και να τα λύσετε όταν θα είστε ήρεμοι.
Συζητήστε τι σας εκνευρίζει και πώς μπορείτε να είστε πιο ήρεμοι για να κάνετε το κλίμα στο σπίτι πιο ευχάριστο.

Μην υποθέτετε ότι το παιδί σας είναι πολύ μικρό για να καταλάβει τις λεπτομέρειες του τσακωμού και γι’ αυτό το λόγο δεν θα επηρεαστεί.
Ακόμα και τα βρέφη μπορούν να καταλάβουν αν όχι τα λόγια, τα αρνητικά συναισθήματα που υπάρχουν μεταξύ σας.

Μην ζητάτε από το παιδί να διαλέξει «στρατόπεδο». Αυτό μπορεί να προκαλέσει μεγάλο άγχος στο παιδί, κάτι που έχει αρνητικές συνέπειες στον ψυχισμό του.

Αποφύγετε να διαφωνείτε και να τσακώνεστε για τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού μπροστά στο ίδιο το παιδί.
Προσπαθήστε αν ο/η σύζυγός σας έχει μια συμπεριφορά με την οποία διαφωνείτε να μην το εκφράσετε μπροστά στο παιδί.
Όταν είστε μόνοι μπορείτε να συζητήσετε για αυτά τα θέματα και να συμφωνήσετε, ώστε να παρουσιάζετε μια κοινή στάση στο παιδί.

Αποφύγετε να τσακώνεστε μπροστά στο παιδί για το ποιος είναι σωστός στη διαπαιδαγώγηση και έχει δίκιο.
Εξάλλου συνήθως δεν υπάρχει σωστό και λάθος σε αυτές τις καταστάσεις, οπότε θα ήταν καλύτερα να έρθετε σε έναν συμβιβασμό για τα θέματα που διαφωνείτε.

Αποφύγετε να τσακώνεστε συνεχώς για μικρά πράγματα.
Είναι σίγουρο πως θα έχετε κάποιες διαφωνίες για σοβαρά θέματα που πρέπει να λύσετε, αλλά δεν χρειάζεται να αρπάζεστε για λεπτομέρειες που δεν έχουν σημασία.
Σκεφτείτε πως αν μαλώνετε συχνά για ασήμαντα θέματα, ίσως υπάρχει κάποιος άλλος λόγος για την εχθρότητα ανάμεσά σας, κάτι για το οποίο δεν μιλάτε.

Αν υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στη σχέση σας που δεν καταφέρνετε να λύσετε μεταξύ σας, ίσως θα ήταν καλό να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό.
Τα παιδιά που οι γονείς τους μαλώνουν συχνά έχουν περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν συναισθηματικές δυσκολίες και προβλήματα συμπεριφοράς.
Επομένως είναι σημαντικό οι γονείς να προσέχουν για αλλαγές στη συμπεριφορά τους που δείχνουν ότι χρειάζονται κάποια βοήθεια.


Πηγή:
Understanding your child... Parental arguments, The Tavistock & Portman NHS Foundation Trust.

http://enarthro.blogspot.gr

• από την Όλγα Μάντη, MSc Εξελικτική και Σχολική Ψυχολόγο
  

• γονείς
• καβγάδες
• παιδί

• 0 σχόλια
• 1271 εμφανίσεις

vicky86

10 Ιανουαρίου, 201412 yr

Οι ποικίλες διαστάσεις των αδελφικών σχέσεων

Οι ποικίλες διαστάσεις των αδελφικών σχέσεων

Ήδη από τα πρώτα χρόνια της ζωής, τα αδέλφια δημιουργούν στενούς και ισχυρούς δεσμούς μεταξύ τους.
Τα παιδιά έχει παρατηρηθεί ότι συνήθως εκδηλώνουν λύπη και στενοχώρια όταν αποχωρίζονται από τα αδέλφια τους και χαρά και ενθουσιασμό όταν ξαναβρίσκονται μαζί τους.

Οι αδελφικές σχέσεις παρέχουν ένα σημαντικό πλαίσιο εκμάθησης κοινωνικών δεξιοτήτων για τα παιδιά.
Μέσα από την καθημερινή αλληλεπίδραση τους δίνεται η ευκαιρία να επικοινωνήσουν, να συνεργαστούν και να μοιραστούν.
Για τα μικρότερα παιδιά τα μεγαλύτερα αδέλφια αποτελούν πρότυπα, δηλαδή πρόσωπα τα οποία μπορούν να μιμηθούν και από τα οποία μπορούν να μάθουν συμπεριφορές, κοινωνικές συνήθειες και οικογενειακές αξίες.
Τα μικρότερα παιδιά παρατηρώντας τα αδέρφια τους αρχίζουν να κατανοούν τους ρόλους που αναμένεται να αναλάβουν μέσα στην οικογένεια αλλά και τους ρόλους που σχετίζονται με το φύλο τους.
Αυτό, βέβαια, μπορεί να επιτευχθεί και μέσα από τα παιχνίδια που παίζουν, όταν για παράδειγμα σχεδιάζουν φανταστικές ιστορίες και εμπλέκονται σε συμβολικό παιχνίδι.

Επίσης, οι αδελφικές σχέσεις παρέχουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο τα παιδιά πειραματίζονται με τα συναισθήματά τους.
Οι έρευνες καταδεικνύουν ότι τα αδέλφια συχνά μοιράζονται μεταξύ τους όσα νιώθουν και μάλιστα σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι μοιράζονται αυτές τις σκέψεις με τους γονείς τους.
Έτσι, μέσα από την καθημερινή αλληλεπίδραση με τα αδέλφια τους μαθαίνουν να συζητούν για πράγματα που τους απασχολούν και να συναισθάνονται τους άλλους, να μπορούν δηλαδή να κατανοούν πώς νιώθουν οι άλλοι σε μια δεδομένη συνθήκη.

Μια άλλη πλευρά των αδελφικών σχέσεων είναι το χιούμορ.
Τα αδέλφια χαίρονται και διασκεδάζουν μεταξύ τους παίζοντας παιχνίδια.
Ειδικά τα μεγαλύτερα παιδιά μπορεί να προτρέπουν τα μικρότερα αδέλφια τους σε παιχνίδια λέξεων, αστεϊσμούς ή φανταστικά παιχνίδια και πειράγματα που αποτελούν μια αστείρευτη πηγή γέλιου.
Γενικά, οι συζητήσεις και τα παιχνίδια μεταξύ των αδελφών διευρύνουν τις γλωσσικές δεξιότητες των παιδιών και εμπλουτίζουν το λόγο τους.

Η βοήθεια και η αλληλεγγύη μεταξύ των αδελφών μπορεί να έχει σημαντικές θετικές επιπτώσεις σε περιπτώσεις που η οικογενειακή ζωή είναι τεταμένη ή υπάρχει ένταση στις συζυγικές σχέσεις.
Τα αδέλφια μπορεί να αποτελούν το ένα για το άλλο ένα βασικό «χώρο» συναισθηματικής ασφάλειας, υποστήριξης και αλληλοβοήθειας, από όπου μπορούν να αντλήσουν τα απαραίτητα συναισθηματικά αποθέματα για να ανταπεξέλθουν με επιτυχία στις αντίξοες οικογενειακές συνθήκες που μπορεί να βιώνουν.

Είναι εντυπωσιακό ότι μεγαλύτερη έμφαση έχει δοθεί –τόσο σε έρευνες όσο και στις καθημερινές συζητήσεις- στις αρνητικές διαστάσεις των αδελφικών σχέσεων.
Για παράδειγμα, συχνά γίνεται λόγος για την αντιπαλότητα και τους καβγάδες μεταξύ των αδελφών, αλλά και την αίσθηση των μεγαλύτερων παιδιών ότι χάνουν τα προνόμια που είχαν ως πρωτότοκα παιδιά από τα νεοφερμένα αδέρφια τους.
Πολλοί γονείς παρατηρούν ότι τα παιδιά τους αντιδρούν άμεσα όταν αυτοί απευθύνουν την προσοχή σε ένα από τα αδέλφια τους, το οποίο αποδίδουν σε αντιζηλία.
Πράγματι τέτοιες διαστάσεις στις αδελφικές σχέσεις δεν είναι σπάνιες, ωστόσο, στην πραγματικότητα αντιπροσωπεύουν την ποικιλία των ανθρώπινων σχέσεων και θα μπορούσαμε να τις θεωρούσαμε περισσότερο ως τρόπους να πειραματιστούν τα παιδιά μέσα στις σχέσεις, να κατανοήσουν τις αλλαγές που συμβαίνουν, να προσπαθήσουν να προσαρμοστούν σε νέες συνθήκες, πρόσωπα, αλλά και στις μεταβαλλόμενες σχέσεις με τους σημαντικούς γι’ αυτά ανθρώπους, δηλαδή τους γονείς.
Στο σημείο αυτό αξίζει να επισημάνουμε ότι είναι ιδιαίτερος ο ρόλος που διαδραματίζουν οι γονείς και το πώς αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους σε αυτές τις περιπτώσεις, εν ολίγοις πώς «στέκονται» απέναντι σε δυο αδέλφια που μπορεί να μαλώνουν.
Το να αφήνουμε κάποιες φορές τα παιδιά μας να διαπραγματευτούν τις διαφορές τους μόνα τους, μπορεί να τα βοηθήσει να έχουν εμπιστοσύνη στις ικανότητές τους και στον εαυτό τους ώστε να μπορούν να διεκδικούν τα ίδια για τον εαυτό τους τη θέση τους καταρχήν μέσα στην οικογένεια και κατ’ επέκταση σε άλλες κοινωνικές ομάδες αργότερα.

Επομένως, η αξία των αδελφικών σχέσεων για την ανάπτυξη του παιδιού είναι αδιαμφισβήτητη.
Τα αδέλφια αλληλεπιδρώντας εμπλουτίζουν τις γνωστικές, γλωσσικές, κοινωνικές και συναισθηματικές τους δεξιότητες.
Μαθαίνουν να συνυπάρχουν και να εξοικειώνονται με τον «άλλο». Και, συνήθως, τα αδέλφια αποτελούν για το άτομο ένα σταθερό συνοδοιπόρο για την υπόλοιπη ζωή.


Βιβλιογραφική πηγή:
Judy Dunn. Οι στενές προσωπικές σχέσεις των μικρών παιδιών. Εκδόσεις: Τυπωθήτω-ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΑΡΔΑΝΟΣ.

http://enarthro.blogspot.gr

• από την Άννα Ιωαννίδου, MSc Σχολική & Εξελικτική Ψυχολόγο
  

• αδέλφια
• παιδί

• 0 σχόλια
• 780 εμφανίσεις

vicky86

9 Ιανουαρίου, 201412 yr

Διπλάσιος ο κίνδυνος των επιπλοκών στα παιδιά της εξωσωματικής

Διπλάσιος ο κίνδυνος των επιπλοκών στα παιδιά της εξωσωματικής

Τα παιδιά που έχουν γεννηθεί με εξωσωματική γονιμοποίηση, αντιμετωπίζουν σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο επιπλοκών (σε σχέση με τα παιδιά που έχουν συλληφθεί φυσιολογικά), όπως να γεννηθούν πρόωρα ή να πεθάνουν κατά τον πρώτο μήνα της ζωής τους, σύμφωνα με μια νέα αυστραλιανή επιστημονική έρευνα. Μια δεύτερη αμερικανική έρευνα διαπίστωσε ότι για τον πρόωρο τοκετό, πολύ συχνά, φταίνε βακτήρια εξαιτίας των οποίων «σπάνε τα νερά» της εγκύου πριν την ώρα τους.

Η πρώτη μελέτη, με επικεφαλής τον Μάικλ Ντέιβις του πανεπιστημίου της Αδελαΐδας, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «PLoS One», σύμφωνα με τη βρετανική «Γκάρντιαν», ανέλυσε πάνω από 300.000 γεννήσεις.

Οι ερευνητές επισήμαναν πως δεν μπορούν να αποκλείσουν ότι, πέρα από την ίδια την τεχνική της εξωσωματικής γονιμοποίησης, τα παιδιά μπορεί να αντιμετωπίζουν μεγαλύτερους κινδύνους εξαιτίας και άλλων λόγων, για παράδειγμα εξαιτίας των προβλημάτων υγείας ή της προχωρημένης ηλικίας των γονέων τους. Όπως είπε ο Ντέιβις, «κατά πάσα πιθανότητα, παίζουν ρόλο και οι δύο παράγοντες, τόσο η εξωσωματική τεχνική, όσο και οι γονείς».

Η έρευνα έδειξε ότι οι πρόωροι τοκετοί αποτελούσαν το 4,7% στις περιπτώσεις γυναικών που είχαν συλλάβει φυσιολογικά, ενώ το ποσοστό αύξανε στο 8% στις περιπτώσεις εξωσωματικής γονιμοποίησης. Τα αντίστοιχα ποσοστά θανάτου των παιδιών λίγο μετά τη γέννησή τους, ήσαν 0,3% (φυσιολογική σύλληψη) και 0,5% (με εξωσωματική).

Η νέα μελέτη επιβεβαιώνει τα ευρήματα προηγούμενων ερευνών, που επίσης έχουν διαπιστώσει αυξημένο κίνδυνο υγείας και πρόωρου θανάτου των «παιδιών του σωλήνα». Οι Αυστραλοί ερευνητές επισημαίνουν ότι η κατάψυξη των εμβρύων πριν την εμφύτευσή τους στη μήτρα (κάτι που συμβαίνει όλο και συχνότερα πλέον), μπορεί να αποτρέψει τον κίνδυνο του πρόωρου τοκετού.

Η δεύτερη έρευνα, με επικεφαλής την καθηγήτρια γυναικολογίας Άμι Μούρθα της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Ντιουκ, η οποία δημοσιεύτηκε στο ίδιο επιστημονικό περιοδικό, σύμφωνα με το BBC, συμπέρανε πως μια συχνή αιτία για τον πρόωρο τοκετό είναι η δράση συγκεκριμένων βακτηρίων, τα οποία οδηγούν στη διάρρηξη της μεμβράνης του αμνιακού σάκου που συγκρατεί το έμβρυο, με συνέπεια να «σπάνε τα νερά» πριν την ώρα τους.

Εκτιμάται ότι η πρόωρη ρήξη της μεβράνης είναι η αιτία για περίπου το ένα τρίτο όλων των πρόωρων τοκετών. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι στο μέλλον θα είναι δυνατό να καταπολεμούνται με φάρμακα (πχ αντιβιοτικά) τα εν λόγω βακτήρια, ώστε να αποφεύγονται αρκετές πρόωρες γέννες. Προς το παρόν πάντως, οι γιατροί θα πρέπει να καταλάβουν τον ακριβή μηχανισμό με τον οποίο τα βακτήρια προκαλούν το «σπάσιμο των νερών».

protothema.gr

• 
  <p><strong>Βακτήρια φταίνε συχνά που «σπάνε τα νερά» πρόωρα σε έναν τοκετό </strong></p>
  

• παιδιά
• εξωσωματική

• 0 σχόλια
• 1028 εμφανίσεις

vicky86

9 Ιανουαρίου, 201412 yr

Η ανησυχία των γονέων κάνει τα παιδιά να πονούν περισσότερο

Η ανησυχία των γονέων κάνει τα παιδιά να πονούν περισσότερο

Οι έφηβοι των οποίων οι γονείς πάσχουν από χρόνιο πόνο μπορεί να είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν συνεχή πόνο, ειδικά όταν οι γονείς τείνουν να καταστροφολογούν ,σύμφωνα με νέα έρευνα.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Journal of Pediatric Psychology, ένας γονέας που νιώθει πόνο και ένας γονέας που μεγεθύνει τη σημασία του πόνου αυξάνει τον κίνδυνο ότι ένα παιδί θα δώσει περισσότερη έμφαση στη σημασία του πόνου του.

Τα παιδιά είναι προσεκτικοί παρατηρητές του κάθε τι που κάνουν οι γονείς , δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης Άννα Γουίλσον και προσέθεσε ότι μερικές φορές οι γονείς ανησυχούν για το πώς αισθάνεται το παιδί τους ή μπορεί να ρωτούν κατ' επανάληψη τι έχει το παιδί τους, και αυτό να οδηγήσει το παιδί σε έντονη ανησυχία ακόμα και αν δεν συντρέχει κάποιος σοβαρός λόγος.

"Δυστυχώς , γνωρίζουμε από πολλές μελέτες ότι αυτό η άστοχη ανησυχία τείνει να κάνει τον πόνο χειρότερο ", ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στη μελέτη , 178 παιδιά μεταξύ των ηλικιών 11 και 14 ετών κλήθηκαν να συμπληρώσουν ερωτηματολόγια σχετικά με ζητήματα , όπως πόνοι στην πλάτη , πόνος στο στομάχι και πονοκέφαλοι , καθώς επίσης και το πόσο ο πόνος παρενέβαινε με την καθημερινή τους ζωή . Επίσης κλήθηκαν οι γονείς των εφήβων να απαντήσουν παρόμοιες ερωτήσεις σχετικά με τον πόνο τους.

Από τα ευρήματα της μελέτης φάνηκε ότι περίπου το ένα τέταρτο των εφήβων και τα δύο τρίτα των γονέων ανέφεραν ότι είχαν κάποιο χρόνιο πόνο, καθώς επίσης φάνηκε ότι ο πόνος των γονέων ήταν συνδεδεμένος με τον πόνο των παιδιών.

news.gr

• 
  <p><strong>Ο πόνος των γονέων και ο πόνος των παιδιών συνδέονται άμεσα</strong></p>
  

• γονείς
• παιδιά

• 0 σχόλια
• 945 εμφανίσεις

vicky86

9 Ιανουαρίου, 201412 yr

Πότε να επισκεφτώ έναν ψυχολόγο για το παιδί μου;

Πότε να επισκεφτώ έναν ψυχολόγο για το παιδί μου;

Τον τελευταίο καιρό διαισθάνεστε ότι κάτι δεν πάει καλά με το παιδί σας, ωστόσο, ανάμεσα στη γνωστή σας που τρέχει την κόρη της για ψύλλου πήδημα στους ειδικούς και στη μητέρα σας που φωνάζει «το παιδί δεν είναι τρελό!» νιώθετε αμήχανοι για το τι πρέπει να κάνετε.

Πριν επισκεφτείτε έναν επαγγελματία, προσπαθήστε να σκεφτείτε και να καταλάβετε εσείς οι ίδιοι τι δεν πάει καλά.
Να θυμάστε πως είστε οι γονείς του παιδιού σας, μπορείτε να στηριχτείτε στη διαίσθησή σας.
Αν το πρόβλημα διαρκεί και αισθάνεστε ότι δεν μπορείτε να βοηθήσετε οι ίδιοι, τότε η γνώμη ενός ειδικού θα σας επιτρέψει να βρείτε μια λύση.

Σε ποιες περιπτώσεις να επισκεφτείτε έναν ειδικό:

- Σε περιόδους δύσκολες για την οικογενειακή σας ζωή, όταν ορισμένες καταστάσεις επηρεάζουν τη σχέση γονέων και παιδιών έντονα και για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Τέτοιες καταστάσεις μπορεί να είναι το διαζύγιο, μια σοβαρή ασθένεια, ένα πένθος.

- Σε κάποιες περιπτώσεις που διαισθάνεστε ότι κάτι δεν πάει καλά ή κάποιο πρόσωπο κοντινό στο παιδί σας (παιδίατρος, δασκάλα, συγγενείς) σας το υποδεικνύει.
Είναι σημαντικό να τους ακούσετε, ακόμα κι αν δεν σας είναι εύκολο, και αν ο τρόπος τους δεν είναι πολύ σαφής ή κομψός.

Τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να είναι:

- Όταν το παιδί δεν έχει κατακτήσει ορισμένες δεξιότητες που θα περιμένατε να έχει στην ηλικία του.
Αν είναι αδέξιο στις κινήσεις του, δεν μιλάει καλά, δυσκολεύεται να βγάλει τις πάνες, είναι κλεισμένο στον εαυτό του, πολύ απαθές ή επιθετικό, δεν μπορεί να παίξει ή να κάνει φίλους και έχει μεγάλες διαφορές από τα παιδιά της ηλικίας του.

- Όταν η ανάπτυξή του δεν είναι ισορροπημένη, δηλαδή, έχει αναπτυχθεί σε έναν τομέα και σε άλλο όχι.
Για παράδειγμα, μιλάει πολύ καλά, αλλά είναι πολύ δειλό. Από κάποιες απόψεις θέλει να μείνει μικρό.

- Όταν παρουσιάζει ξαφνικές και έντονες αλλαγές στη συμπεριφορά και στη διάθεση του που επιμένουν.
Για παράδειγμα ενώ κοιμόταν καλά, δεν μπορεί να κοιμηθεί ή ξυπνάει από εφιάλτες.
Ενώ είχε βγάλει την πάνα, λερώνεται πάνω του το βράδυ ή το πρωί.
Ενώ μιλούσε καθαρά αρχίζει να ψευδίζει ή μωρουδίζει.
Έχει γίνει ευέξαπτο, νευρικό, μελαγχολικό, σκυθρωπό, παραπονιέται και κλαίει συνεχώς χωρίς λόγο.

- Όταν αλλάζει η συμπεριφορά του στο σπίτι και στο σχολείο και γίνεται νευρικό, προκλητικό, δεν μπορεί να συγκεντρωθεί ή η επίδοσή του στα μαθήματα πέφτει.

Βλέποντάς τα όλα αυτά μπορεί να λέτε: «στο τέλος θα του περάσουν όλα» ή «έτσι είναι το φυσικό του» ή «θα το ξεπεράσει μόνο του».

Σκεφτείτε όμως ότι το παιδί ζει μια κατάσταση λιγότερο ή περισσότερο οδυνηρή, αλλά αληθινή.
Φυσικά, οι δυσκολίες με τους συμμαθητές μας προετοιμάζουν για τις δυσκολίες της ζωής, και η ομιλία του θα στρώσει με το πέρασμα του χρόνου.
Όμως, γιατί να επιβάλλετε στο παιδί σας μια τέτοια κατάσταση, όταν συχνά μερικές συναντήσεις με έναν ειδικό μπορούν να το ανακουφίσουν;

Η παιδική ηλικία είναι μια περίοδος ιδιαίτερα ευάλωτη.
Το να αφήνεις ένα παιδί να ζει με το πρόβλημά του είναι σαν να το αφήνεις να περπατά με ένα αγκάθι στο πόδι.
Πηγαίνοντας το σε έναν ειδικό του επιτρέπετε να αισθάνεται καλύτερα, να βγει από μια δύσκολη κατάσταση που το κάνει να υποφέρει.

Αν ανησυχείτε μήπως θα αμφισβητηθείτε στο ρόλο σας ως γονείς, σκεφτείτε ότι ο ειδικός δεν είναι εκεί για να σας ασκήσει κριτική, ούτε να κρίνει αν ανατρέφετε σωστά το παιδί σας.
Αυτό που έχει σημασία είναι πως ως γονείς κινητοποιηθήκατε για να βοηθήσετε το παιδί σας που υποφέρει.

Όταν το σχολείο σας συμβουλεύει να πάτε το παιδί σας σε ειδικό:

Ίσως αισθάνεστε ότι κάποιοι εκπαιδευτικοί είναι υπερβολικοί και βλέπουν προβλήματα εκεί που δεν υπάρχουν.
Όμως, αξίζει να λαμβάνετε υπόψη τη γνώμη των παιδαγωγών του παιδιού σας, είτε είναι βάσιμη, είτε όχι.
Έτσι θα έχετε κάνει αυτό που έπρεπε για το παιδί σας.
Φυσικά δεν είστε υποχρεωμένοι να ενημερώνετε το σχολείο για όλες τις εξελίξεις.
Ωστόσο, μια συνεργασία με το σχολείο μπορεί να είναι πολύτιμη και βοηθητική όταν υπάρχει μια δυσκολία.
Η στάση του σχολείου απέναντι στο παιδί και τους γονείς έχει σημαντική επίδραση, καθώς μπορεί να μειώσει ή να μεγαλώσει το άγχος που συχνά συνοδεύει τις δυσκολίες.

http://enarthro.blogspot.gr

• από την Όλγα Μάντη, MSc σχολική & εξελικτική ψυχολόγο
  

• παιδί
• ψυχολόγο

• 0 σχόλια
• 911 εμφανίσεις

vicky86

8 Ιανουαρίου, 201412 yr

Πώς να μιλήσω στο παιδί μου για την ανεργία;

Πώς να μιλήσω στο παιδί μου για την ανεργία;

Τον τελευταίο καιρό βλέπετε συνάδελφους, φίλους και συγγενείς να χάνουν τη δουλειά τους.
Τελικά έφτασε και η σειρά σας.
Εκτός από τα υπόλοιπα άγχη, ως γονείς είναι φυσικό να σκέπτεστε τι αντίκτυπο θα έχει αυτό στο παιδί σας και πώς να το χειριστείτε.

Είναι απαραίτητο να μιλήσετε γι’ αυτό στο παιδί;
Είναι απαραίτητο, γιατί δεν πρόκειται για μια μικρή αλλαγή, αλλά για μια σημαντική αναστάτωση στη ζωή σας.
Στο εξής θα περνάτε περισσότερο χρόνο στο σπίτι και θα χρειαστεί να ψάξετε για άλλη δουλειά, κάτι που δεν θα περάσει απαρατήρητο από το παιδί.
Κάθε παιδί χρειάζεται ειλικρίνεια και εμπιστοσύνη για να συγκροτηθεί ψυχικά.
Ωστόσο, ειλικρίνεια δεν σημαίνει να μοιράζεστε κάθε λεπτομέρεια και να δίνετε εξηγήσεις που το παιδί δεν μπορεί να κατανοήσει.
Είναι ανάγκη να μιλήσετε στο παιδί με λόγια κατάλληλα για την ηλικία του, ώστε να καταλάβει.

Πότε να μιλήσετε στο παιδί;
Θα ήταν καλό να μιλήσετε στο παιδί μόλις λάβετε την προειδοποίηση από τη δουλειά σας, ώστε να του δώσετε το χρόνο να σκεφτεί και να συνηθίσει την αλλαγή αυτή.

Πώς να μιλήσετε;
Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιείτε δραματικές εκφράσεις που θα ανησυχήσουν υπερβολικά το παιδί.
Αντί να πείτε: «έμεινα άνεργος/η!» μπορείτε να εξηγήσετε ότι σε λίγο καιρό δεν θα έχετε πια τη δουλειά που είχατε και θα πρέπει να βρείτε μια άλλη δουλειά.
Εξηγείστε, επίσης, ότι θα βρίσκεστε στο σπίτι περισσότερο από πριν και ότι θα έχετε ραντεβού για να βρείτε καινούρια δουλειά.

Πώς να χειριστείτε την αλλαγή στα οικονομικά;
Οι οικονομικοί πόροι της οικογένειας θα μειωθούν κατά πολύ.
Ωστόσο, αποφύγετε να πείτε «τέρμα οι κούκλες, γιατί είμαι άνεργος/η».
Δεν χρειάζεται βέβαια να θυσιαστείτε για να συνεχίσετε να του αγοράζετε παιχνίδια όπως πριν.
Είναι σημαντικό το παιδί να είναι ενήμερο για την κατάσταση και να μοιράζεται τις δυσκολίες της οικογένειας μαζί σας.

Πώς να χειριστείτε τα συναισθήματά σας;
Το παιδί αισθάνεται το άγχος σας και τη στενοχώρια, ακόμα κι αν εσείς προσπαθείτε να μη δείχνετε τίποτα.
Είναι σημαντικό να του μιλήσετε με λίγα λόγια για την ανησυχία σας, καθησυχάζοντας το, λέγοντας πως είναι μια δύσκολη κατάσταση για εσάς, αλλά έχετε σχέδια για το μέλλον.
Μείνετε όσο πιο δραστήριοι μπορείτε στην καθημερινή σας ζωή, κρατώντας τα ωράρια σας.
Εξηγείστε στο παιδί μαζί με το/τη σύζυγό σας ότι η αξία ενός ανθρώπου δεν εξαρτάται μόνο από το επάγγελμά του.
Υπενθυμίστε του ότι εκείνο δεν φταίει γι’ αυτή την κατάσταση.

Ωστόσο, αποφύγετε να του εμπιστευτείτε όλα τα προβλήματα και τα άγχη σας.
Κάθε παιδί που βλέπει τον γονιό του σε δύσκολη κατάσταση θέλει να τον παρηγορήσει και να τον βοηθήσει.
Αυτό όμως ούτε μπορεί να το αναλάβει ούτε και πρέπει, καθώς κλονίζεται το αίσθημα ασφάλειας του.
Οι γονείς είναι υπεύθυνοι για τα παιδιά τους, όχι το αντίστροφο.
Καλό θα ήταν σε μια τέτοια κατάσταση ο γονιός να βρει έναν άλλο συμπαραστάτη, έναν ώμο για να ακουμπήσει.

http://enarthro.blogspot.gr

• από την Όλγα Μάντη, MSc εξελικτική & σχολική ψυχολόγο
  

• ανεργία
• παιδί

• 0 σχόλια
• 873 εμφανίσεις

vicky86

7 Ιανουαρίου, 201412 yr