Άρθρα

Ένας ωκεανός στο μπουκάλι....

Ένας ωκεανός στο μπουκάλι....

Θάλασσα, κοχύλια, αστερίες...όλα τα πλασματάκια από το βυθό της θάλασσας κλεισμένα σε ένα μπουκάλι.

Το μικρούλι σας θα χαρεί πολύ με αυτή την κατασκευή γιατί ποιο παιδάκι δεν αγαπά να παρατηρεί τα παιγνιδίσματα του νερού;

Ελάτε να δούμε πώς γίνεται:

Υλικά
* 1 πλαστικό μπουκάλι
* νερό
* μπλε χρώμα ζαχαροπλαστικής
* σπορέλαιο (ηλιέλαιο)
* κοχυλάκια, μικροσκοπικά βότσαλα (αληθινά που μαζέψατε μαζί στην παραλία ή καλύτερα πλαστικά που θα επιπλέουν καλύτερα)
* πλαστικά ψαράκια, αστερίες


Φτιάξ' το:
Γέμισε το 1/3 του πλαστικού μπουκαλιού με νερό και ρίξε μέσα σταγόνες από το χρώμα για να δημιουργήσεις τον ωκεανό...

http://i.imgur.com/NM1Prwv.jpg

Γέμισε το υπόλοιπο μπουκάλι με λάδι και ρίξε μέσα μερικά από τα κοχυλάκια και τις πετρούλες που θέλεις...

http://i.imgur.com/JlN1QoP.jpg

Κλείστε πολύ καλά το μπουκάλι και το παιχνίδι ξεκινά!
Το νερό και το λάδι δεν αναμειγνύονται και έτσι όταν γυρίζεις το μπουκάλι στο πλάι σου δίνει την εικόνα της θάλασσας με τα ψαράκια και τα κοχυλάκια της...

http://i.imgur.com/XW8Xlw2.jpg

Αν σας άρεσε η ιδέα μοιραστείτε την και κάντε και άλλα παιδάκια χαρούμενα, αφού θα ενθουσιαστούν κλείνοντας έναν ολόκληρο ωκεανό στο μπουκάλι...

(Πηγή:http://lilla-a-design.blogspot.gr)

• Καλοκαιρινή ιδέα η σημερινή!
  

• 0 σχόλια
• 736 εμφανίσεις

Guest

4 Ιουλίου, 201313 yr

🧸 Όταν Τα Παιδάκια Κλέβουν… Πώς Να Αντιδράσουν Οι Γονείς Χωρίς Φωνές Και Ταπείνωση

🧸 Όταν Τα Παιδάκια Κλέβουν… Πώς Να Αντιδράσουν Οι Γονείς Χωρίς Φωνές Και Ταπείνωση

Η κλοπή δεν αντιμετωπίζεται με πανικό ή ντροπή.
Χρειάζεται ψύχραιμη διερεύνηση, σαφές όριο και βοήθεια ώστε το παιδί να καταλάβει το λάθος του και να επανορθώσει.
🧩 Όταν Το Παιδί Παίρνει Κάτι Που Δεν Του Ανήκει
Ένα παιδί μπορεί να πάρει ένα παιχνίδι από έναν φίλο, ένα αντικείμενο από το σπίτι, χρήματα από ένα συρτάρι ή κάτι από ένα κατάστημα.
Η πράξη είναι σημαντικό να αντιμετωπιστεί.
Δεν χρειάζεται όμως να μετατραπεί αμέσως σε μια τεράστια κρίση για ολόκληρη την προσωπικότητα του παιδιού.
Το «πήρες κάτι που δεν ήταν δικό σου» είναι πολύ διαφορετικό από το «είσαι κλέφτης».
Η πρώτη φράση περιγράφει μια συγκεκριμένη συμπεριφορά.
Η δεύτερη κολλάει μια ταμπέλα στο παιδί.
Και αυτό έχει μεγάλη σημασία.
Το παιδί πρέπει να καταλάβει ότι έκανε κάτι λανθασμένο, αλλά δεν είναι το ίδιο το λάθος του.
Σε παιδιά σχολικής ηλικίας, η κατανόηση του σωστού και του λάθους εξελίσσεται σημαντικά, γι' αυτό οι γονείς
χρειάζεται να συζητούν τις επιλογές, τις συνέπειές τους και τις οικογενειακές αξίες με τρόπο που το παιδί μπορεί να κατανοήσει.
🔎 Γιατί Μπορεί Να Κλέψει Ένα Παιδί;
Δεν υπάρχει ένας μόνο λόγος.
Η συμπεριφορά μπορεί να έχει διαφορετική σημασία ανάλογα με την ηλικία, την κατάσταση και τις συνθήκες.
Ένα παιδί μπορεί να πάρει κάτι επειδή το θέλει πάρα πολύ και δυσκολεύεται να αντισταθεί στην επιθυμία του.
Μπορεί να πιστεύει ότι «αφού το θέλω, μπορώ να το πάρω».
Μπορεί να φοβάται ότι κάποιος άλλος θα το αποκτήσει πρώτος.
Μπορεί να θέλει να εντυπωσιάσει τους φίλους του.
Μπορεί να αισθάνεται ζήλια.
Μπορεί να θέλει να αποκτήσει κάτι που θεωρεί ότι όλοι οι άλλοι έχουν.
Μπορεί να δοκιμάζει τα όρια για να δει τι θα συμβεί.
Μπορεί να παίρνει αντικείμενα παρορμητικά χωρίς να σκέφτεται μέχρι τέλους τις συνέπειες.
Σε άλλες περιπτώσεις, η συμπεριφορά μπορεί να συνδέεται με ένταση, άγχος, οικογενειακές δυσκολίες,
προβλήματα στις σχέσεις με συνομηλίκους ή άλλες συναισθηματικές δυσκολίες.
Γι' αυτό έχει σημασία να μη σταθούμε μόνο στην πράξη.
Χρειάζεται να αναρωτηθούμε:
«Τι συνέβαινε γύρω από αυτή την πράξη;»
🧒 Άλλο Η Περιέργεια, Άλλο Η Συνειδητή Παραβίαση
Η ηλικία παίζει σημαντικό ρόλο.
Ένα μικρότερο παιδί μπορεί να έχει διαφορετική αντίληψη για το «δικό μου» και το «δικό σου» από ένα μεγαλύτερο παιδί.
Στα παιδιά του Δημοτικού, όμως, η έννοια της ιδιοκτησίας και των κοινωνικών κανόνων είναι ήδη πολύ πιο ανεπτυγμένη.
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε περιστατικό αποτελεί ένδειξη σοβαρού προβλήματος.
Σημαίνει ότι το παιδί χρειάζεται ξεκάθαρη καθοδήγηση.
Για παράδειγμα:
«Καταλαβαίνω ότι σου άρεσε πολύ αυτό το παιχνίδι.
Όμως δεν μπορούμε να το πάρουμε χωρίς να ρωτήσουμε τον ιδιοκτήτη του.»
Έτσι αναγνωρίζουμε την επιθυμία χωρίς να δικαιολογούμε την πράξη.
🗣️ Πρώτα Ηρεμούμε Και Μετά Συζητάμε
Όταν ο γονιός ανακαλύπτει ότι το παιδί έχει πάρει κάτι, μπορεί να νιώσει ότι πρέπει να αντιδράσει αμέσως.
Η έντονη αντίδραση όμως συχνά κάνει το παιδί να κλειστεί, να αρνηθεί ή να προσπαθήσει να κρύψει περισσότερα πράγματα.
Πριν μιλήσουμε, χρειάζεται να πάρουμε μια ανάσα.
Μπορούμε να πούμε:
«Βρήκα αυτό το αντικείμενο στα πράγματά σου και θέλω να μου πεις τι έγινε.»
Αφήνουμε το παιδί να μιλήσει.
Δεν διακόπτουμε αμέσως.
Δεν το ανακρίνουμε.
Δεν του λέμε:
❌ «Μη μου λες ψέματα, ξέρω ότι έκλεψες!»
❌ «Τι παιδί είσαι εσύ;»
❌ «Με ντρόπιασες!»
❌ «Αν ξανακλέψεις, θα γίνει χαμός!»
Στόχος της πρώτης συζήτησης είναι να καταλάβουμε τι συνέβη και γιατί.
❤️ Μην Κάνετε Το Παιδί Να Νιώσει Ότι Είναι «Κακό»
Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο:
«Αυτό που έκανες ήταν λάθος.»
και στο:
«Είσαι κακό παιδί.»
Το πρώτο βάζει όριο.
Το δεύτερο χτυπά την εικόνα που έχει το παιδί για τον εαυτό του.
Αν ένα παιδί ακούει επανειλημμένα ότι είναι ψεύτης, κλέφτης, κακό ή αναξιόπιστο, μπορεί να αρχίσει να βλέπει τον εαυτό του
μέσα από αυτή την ταμπέλα.
Εμείς θέλουμε ακριβώς το αντίθετο.
Θέλουμε να του περάσουμε το μήνυμα:
«Σε αγαπώ και είμαι εδώ για σένα, αλλά αυτή η συμπεριφορά δεν είναι αποδεκτή.»
Αγάπη και όριο μπορούν να υπάρχουν ταυτόχρονα.
⚖️ Διδάξτε Τι Σημαίνει «Δεν Είναι Δικό Μου»
Τα παιδιά χρειάζονται πολύ συγκεκριμένα παραδείγματα.
Μπορούμε να τους εξηγήσουμε:
«Όταν κάτι ανήκει σε κάποιον άλλο, δεν το παίρνουμε χωρίς να ζητήσουμε άδεια.»
«Αν βρούμε κάτι στο σχολείο, το δίνουμε στον δάσκαλο ή προσπαθούμε να βρούμε τον ιδιοκτήτη του.»
«Αν θέλουμε κάτι που έχει ένας φίλος, μπορούμε να ζητήσουμε να το χρησιμοποιήσουμε.»
«Αν κάποιος μας δώσει κάτι, βεβαιωνόμαστε ότι πραγματικά μας το χαρίζει.»
«Το ότι μπορούμε να το πάρουμε δεν σημαίνει ότι έχουμε δικαίωμα να το πάρουμε.»
Αυτές οι απλές φράσεις βοηθούν το παιδί να μετατρέψει μια αφηρημένη έννοια όπως η «εντιμότητα» σε καθημερινή συμπεριφορά.
💭 Ρωτήστε Τι Ήθελε Να Πετύχει
Αφού το παιδί ηρεμήσει, μπορούμε να κάνουμε μερικές απλές ερωτήσεις.
❓ «Τι σε έκανε να το πάρεις;»
❓ «Τι σκεφτόσουν εκείνη τη στιγμή;»
❓ «Ήθελες πολύ να το έχεις;»
❓ «Φοβήθηκες ότι κάποιος θα σου το πάρει;»
❓ «Σου είπε κάποιος φίλος να το πάρεις;»
❓ «Σκέφτηκες τι θα ένιωθε ο άλλος αν το έχανε;»
Οι ερωτήσεις αυτές δεν είναι ανάκριση.
Είναι ένας τρόπος να βοηθήσουμε το παιδί να σκεφτεί τη διαδικασία που προηγήθηκε της πράξης.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό.
Δεν θέλουμε μόνο να ακούσουμε «συγγνώμη».
Θέλουμε το παιδί να αρχίσει να καταλαβαίνει πώς έφτασε στην επιλογή αυτή.
🧠 Βοηθήστε Το Παιδί Να Σκεφτεί Τι Ένιωσε Ο Άλλος
Ένα σημαντικό βήμα είναι η καλλιέργεια της ενσυναίσθησης.
Μπορούμε να ρωτήσουμε:
«Πώς θα ένιωθες αν κάποιος έμπαινε στο δωμάτιό σου και έπαιρνε κάτι δικό σου χωρίς να σε ρωτήσει;»
Αυτό βοηθά το παιδί να δει την κατάσταση από την άλλη πλευρά.
Δεν χρειάζεται να το κάνουμε να νιώσει ενοχή.
Χρειάζεται να το βοηθήσουμε να καταλάβει την επίδραση της πράξης του σε έναν άλλον άνθρωπο.
Η ενσυναίσθηση χτίζεται μέσα από πολλές τέτοιες καθημερινές συζητήσεις.
🔄 Η Επανόρθωση Είναι Πολύ Σημαντική
Το «συγγνώμη» από μόνο του δεν αρκεί πάντα.
Αν το παιδί πήρε κάτι που ανήκει σε άλλον, χρειάζεται, όπου είναι δυνατόν και ασφαλές, να επιστραφεί.
Αν το αντικείμενο καταστράφηκε ή χάθηκε, μπορεί να χρειαστεί να συζητηθεί πώς θα αποκατασταθεί η ζημιά.
Ανάλογα με την ηλικία, το παιδί μπορεί να συμμετέχει στη διαδικασία.
Για παράδειγμα:
«Θα επιστρέψουμε το αντικείμενο και θα ζητήσεις συγγνώμη.»
Αν έχει χαθεί:
«Ας σκεφτούμε μαζί πώς μπορούμε να το αντικαταστήσουμε.»
Έτσι το παιδί μαθαίνει κάτι πολύ σημαντικό:
Οι πράξεις μας έχουν συνέπειες και μπορούμε να προσπαθήσουμε να διορθώσουμε αυτό που προκαλέσαμε.
💰 Αν Το Παιδί Παίρνει Χρήματα Από Το Σπίτι
Η περίπτωση των χρημάτων χρειάζεται ιδιαίτερη ψυχραιμία.
Αν το παιδί πάρει χρήματα από το πορτοφόλι ή από ένα συρτάρι χωρίς άδεια, δεν χρειάζεται να φωνάξουμε.
Χρειάζεται να ξεκαθαρίσουμε ότι:
«Τα χρήματα αυτά δεν ήταν δικά σου και δεν μπορούσες να τα πάρεις χωρίς να ρωτήσεις.»
Στη συνέχεια χρειάζεται να διερευνηθεί τι ήθελε να κάνει με αυτά.
Ήθελε να αγοράσει κάτι;
Ήθελε να δώσει χρήματα σε κάποιον;
Φοβόταν ότι δεν θα του τα έδιναν;
Κάποιος του ζήτησε χρήματα;
Υπάρχει κάτι που δεν μας έχει πει;
Η απάντηση μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε αν πρόκειται για μια μεμονωμένη παρόρμηση
ή για κάτι που χρειάζεται περισσότερη διερεύνηση.
👬 Αν Το Παιδί Κλέβει Επειδή Το Ζητούν Οι Φίλοι Του
Μερικές φορές το παιδί δεν παίρνει κάτι επειδή το θέλει πραγματικά.
Μπορεί να το πιέζουν άλλα παιδιά.
Μπορεί να φοβάται ότι θα το κοροϊδέψουν.
Μπορεί να θέλει να αποδείξει ότι είναι «τολμηρό».
Μπορεί να φοβάται ότι θα χάσει την παρέα του.
Εδώ χρειάζεται να συζητήσουμε όχι μόνο την κλοπή αλλά και την πίεση από τους συνομηλίκους.
Το παιδί χρειάζεται να μάθει ότι μπορεί να πει:
«Όχι, δεν θα το κάνω.»
«Δεν είναι δικό μου.»
«Δεν θέλω να μπλέξω.»
«Ας φύγουμε από εδώ.»
Η εκμάθηση αυτών των φράσεων μπορεί να γίνει μέσα από παιχνίδι ρόλων στο σπίτι.
🎭 Κάντε Μικρές Ασκήσεις Ρόλων
Μπορείτε να δημιουργήσετε απλά σενάρια.
Σενάριο 1:
Ένας φίλος έχει ένα πολύ ωραίο παιχνίδι και το παιδί το θέλει.
Ρωτήστε:
«Τι θα μπορούσες να πεις;»
Σενάριο 2:
Ένα παιδί λέει:
«Πάρε αυτό από το μαγαζί, κανείς δεν θα το καταλάβει.»
Ρωτήστε:
«Τι θα απαντούσες;»
Σενάριο 3:
Το παιδί βρίσκει ένα πορτοφόλι στην αυλή του σχολείου.
Ρωτήστε:
«Τι θα έκανες;»
Οι ασκήσεις αυτές βοηθούν το παιδί να εξασκηθεί πριν βρεθεί στην πραγματική κατάσταση.
🚫 Μην Χρησιμοποιείτε Ακραίες Τιμωρίες
Η κλοπή χρειάζεται σοβαρή αντιμετώπιση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι χρειάζεται μια τεράστια τιμωρία.
Δεν είναι χρήσιμο να στερήσουμε από το παιδί κάθε δραστηριότητα για έναν μήνα.
Δεν είναι χρήσιμο να το εξευτελίσουμε μπροστά σε συγγενείς.
Δεν είναι χρήσιμο να το απειλούμε καθημερινά ότι «θα γίνει κλέφτης όταν μεγαλώσει».
Δεν είναι χρήσιμο να το συγκρίνουμε με άλλα παιδιά.
Η υπερβολική τιμωρία μπορεί να μεταφέρει το βάρος από τη διόρθωση της πράξης στον φόβο της αποκάλυψης.
Το παιδί μπορεί να μάθει να κρύβεται καλύτερα αντί να μάθει να συμπεριφέρεται διαφορετικά.
👨‍👩‍👧 Οι Γονείς Χρειάζεται Να Έχουν Κοινή Στάση
Όταν υπάρχει περιστατικό κλοπής, είναι σημαντικό οι γονείς να προσπαθήσουν να έχουν κοινή στάση.
Το ένα πρόσωπο δεν χρειάζεται να λέει:
«Δεν έγινε και τίποτα.»
ενώ το άλλο:
«Θα σε τιμωρήσω για πάντα!»
Το παιδί χρειάζεται ένα καθαρό μήνυμα:
«Αυτό που έγινε ήταν λάθος.
Θα το διορθώσουμε.
Και θα σε βοηθήσουμε να μην επαναληφθεί.»
Η σταθερότητα βοηθά το παιδί να καταλάβει ότι ο κανόνας δεν αλλάζει ανάλογα με το ποιος γονιός βρίσκεται μπροστά του.
🏠 Δείτε Και Το Παράδειγμα Που Δίνουμε
Τα παιδιά παρατηρούν πολύ περισσότερα από όσα νομίζουμε.
Αν ακούσουν έναν ενήλικα να λέει:
«Κράτα τα ρέστα, δεν θα το καταλάβουν.»
ή:
«Πάρε το, κανείς δεν θα το μάθει.»
λαμβάνουν ένα μήνυμα που μπορεί να έρχεται σε αντίθεση με αυτά που τους διδάσκουμε.
Δεν χρειάζεται να είμαστε τέλειοι.
Χρειάζεται να δείχνουμε στην πράξη ότι η ειλικρίνεια και ο σεβασμός ισχύουν και για τους μεγάλους.
Το παιδί μαθαίνει την εντιμότητα όχι μόνο από τις συμβουλές μας αλλά και από τις καθημερινές μας επιλογές.
📚 Όταν Η Κλοπή Συμβαίνει Στο Σχολείο
Αν το παιδί πάρει κάτι από συμμαθητή ή από τον χώρο του σχολείου, είναι σημαντικό να συνεργαστούμε με το σχολείο με ψυχραιμία.
Χρειάζεται να μάθουμε:
Τι ακριβώς συνέβη;
Ήταν μεμονωμένο περιστατικό;
Έχει συμβεί ξανά;
Υπήρχε πίεση από άλλα παιδιά;
Πώς αντέδρασε το παιδί;
Υπάρχει κάποια άλλη δυσκολία στο σχολικό περιβάλλον;
Δεν χρειάζεται να μπούμε αμέσως σε αντιπαράθεση με άλλα παιδιά ή γονείς.
Χρειάζεται να συγκεντρώσουμε τις πληροφορίες και να συνεργαστούμε με τον εκπαιδευτικό.
Όταν ένα πρόβλημα στο σχολείο επαναλαμβάνεται, η συνεργασία γονέων και εκπαιδευτικών βοηθά να εξεταστεί
η συχνότητα, οι συνθήκες και οι παράγοντες που μπορεί να επηρεάζουν τη συμπεριφορά.
👦 Ηλικιακή Προσαρμογή Για Παιδιά 6–8 Ετών
Σε αυτή την ηλικία χρειάζεται πολύ απλή γλώσσα.
Δεν κάνουμε μεγάλες διαλέξεις για την ηθική.
Λέμε ξεκάθαρα:
«Αυτό δεν είναι δικό σου.
Δεν το παίρνουμε χωρίς άδεια.»
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε παραδείγματα από την καθημερινότητα.
«Αν θέλεις το μολύβι του φίλου σου, τι κάνεις;»
Το παιδί χρειάζεται να εξασκηθεί στο:
«Μπορώ να το χρησιμοποιήσω;»
και να καταλάβει ότι ένα «όχι» πρέπει να γίνεται σεβαστό.
🧒 Ηλικιακή Προσαρμογή Για Παιδιά 9–10 Ετών
Τα παιδιά αυτής της ηλικίας μπορούν να κατανοήσουν καλύτερα τις συνέπειες.
Μπορούμε να συζητήσουμε:
✔ Τι συνέβη.
✔ Τι σκέφτηκες πριν το κάνεις.
✔ Πώς ένιωσε ο άλλος.
✔ Τι θα μπορούσες να κάνεις διαφορετικά.
✔ Πώς μπορείς να διορθώσεις το λάθος.
Μπορούμε επίσης να συζητήσουμε περιπτώσεις όπου η παρέα πιέζει το παιδί να κάνει κάτι που γνωρίζει ότι είναι λάθος.
🧑 Ηλικιακή Προσαρμογή Για Παιδιά 11–12 Ετών
Σε αυτή την ηλικία η συζήτηση μπορεί να γίνει πιο ώριμη.
Το παιδί μπορεί να κατανοήσει καλύτερα την έννοια της εμπιστοσύνης.
Μπορούμε να του εξηγήσουμε:
«Όταν παίρνεις κάτι που δεν είναι δικό σου, δεν χάνεται μόνο το αντικείμενο. Μπορεί να επηρεαστεί
και η εμπιστοσύνη που έχουν οι άλλοι σε σένα.»
Μπορούμε επίσης να συζητήσουμε για την πίεση της παρέας, την επιθυμία για αποδοχή και την ανάγκη να παίρνει προσωπικές αποφάσεις
ακόμη και όταν οι φίλοι προτείνουν κάτι διαφορετικό.
Σε αυτή την ηλικία χρειάζεται όριο, αλλά και ουσιαστικός διάλογος.
🚨 Πότε Χρειάζεται Περισσότερη Προσοχή;
Ένα μεμονωμένο περιστατικό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα.
Χρειάζεται όμως μεγαλύτερη προσοχή όταν:
✔ Η συμπεριφορά επαναλαμβάνεται συχνά.
✔ Το παιδί παίρνει αντικείμενα από διαφορετικά πρόσωπα ή χώρους.
✔ Δεν φαίνεται να κατανοεί ή να ενδιαφέρεται για τις συνέπειες.
✔ Συνοδεύεται από συστηματικά ψέματα ή άλλες έντονες δυσκολίες συμπεριφοράς.
✔ Υπάρχουν σοβαρές δυσκολίες στο σχολείο.
✔ Υπάρχει έντονη επιθετικότητα, θυμός ή μεγάλη συναισθηματική αλλαγή.
✔ Το παιδί φαίνεται να βρίσκεται κάτω από έντονη πίεση από συνομηλίκους.
✔ Υπάρχουν ενδείξεις ότι κάποιος το πιέζει, το απειλεί ή το εκμεταλλεύεται.
Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν χρειάζεται πανικός.
Χρειάζεται όμως πιο συστηματική διερεύνηση.
🩺 Πότε Να Ζητήσετε Βοήθεια Από Ειδικό;
Αν η κλοπή είναι επίμονη, επαναλαμβανόμενη ή συνδυάζεται με άλλες σοβαρές αλλαγές στη συμπεριφορά ή στο συναίσθημα του παιδιού,
καλό είναι να μιλήσετε με τον παιδίατρο.
Ο παιδίατρος μπορεί να βοηθήσει να αξιολογηθεί η συνολική εικόνα και, αν χρειάζεται, να προτείνει κατάλληλο ειδικό.
Δεν χρειάζεται να περιμένουμε μέχρι η κατάσταση να γίνει πολύ δύσκολη.
Η έγκαιρη συζήτηση μπορεί να βοηθήσει την οικογένεια να καταλάβει τι συμβαίνει και να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με πιο οργανωμένο τρόπο.
🧭 Τι Να Κάνετε Βήμα Βήμα
Όταν ανακαλύψετε ότι το παιδί πήρε κάτι που δεν του ανήκει, μπορείτε να θυμάστε αυτή τη σειρά:
✔ Μείνετε ήρεμοι.
✔ Ζητήστε από το παιδί να σας εξηγήσει τι συνέβη.
✔ Ακούστε χωρίς να το εξευτελίσετε.
✔ Πείτε ξεκάθαρα ότι η πράξη ήταν λανθασμένη.
✔ Εξηγήστε γιατί δεν επιτρέπεται να παίρνουμε πράγματα που δεν μας ανήκουν.
✔ Συζητήστε πώς μπορεί να επανορθώσει.
✔ Επιστρέψτε το αντικείμενο όπου είναι δυνατόν.
✔ Αναζητήστε τι προηγήθηκε της πράξης.
✔ Διδάξτε στο παιδί τι μπορεί να κάνει την επόμενη φορά.
✔ Παρακολουθήστε αν η συμπεριφορά επαναληφθεί.
Η διαδικασία αυτή είναι πολύ πιο χρήσιμη από μια μεγάλη τιμωρία που τελειώνει με το παιδί φοβισμένο
και χωρίς να έχει καταλάβει πραγματικά τι πρέπει να αλλάξει.
💬 Φράσεις Που Βοηθούν Τους Γονείς
Αντί για:
❌ «Είσαι κλέφτης!»
πείτε:
✔ «Πήρες κάτι που δεν ήταν δικό σου και αυτό δεν επιτρέπεται.»
Αντί για:
❌ «Με ντρόπιασες!»
πείτε:
✔ «Θέλω να καταλάβουμε μαζί τι έγινε και να το διορθώσουμε.»
Αντί για:
❌ «Ποιος ξέρει τι θα κάνεις όταν μεγαλώσεις!»
πείτε:
✔ «Αυτό που έγινε σήμερα δεν καθορίζει ποιος θα γίνεις. Μπορείς να μάθεις από αυτό.»
Αντί για:
❌ «Πες αμέσως την αλήθεια γιατί αλλιώς…»
πείτε:
✔ «Θέλω να μου πεις τι έγινε. Θα σε ακούσω και θα το αντιμετωπίσουμε μαζί.»
Αντί για:
❌ «Δεν σε εμπιστεύομαι ποτέ ξανά!»
πείτε:
✔ «Η εμπιστοσύνη χτίζεται ξανά με ειλικρινείς και υπεύθυνες πράξεις.»
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: Ένα παιδί που κλέβει είναι κακό παιδί.
✔ Αλήθεια: Η κλοπή είναι μια λανθασμένη συμπεριφορά, όχι ένας χαρακτηρισμός ολόκληρης της προσωπικότητας του παιδιού.
❌ Μύθος: Αν το τιμωρήσω πολύ αυστηρά, δεν θα το ξανακάνει.
✔ Αλήθεια: Η αυστηρότητα από μόνη της δεν διδάσκει απαραίτητα στο παιδί γιατί η πράξη ήταν λανθασμένη.
Χρειάζεται σαφές όριο, συνέπεια, συζήτηση και επανόρθωση.
❌ Μύθος: Το παιδί κλέβει πάντα επειδή είναι κακομαθημένο.
✔ Αλήθεια: Η συμπεριφορά μπορεί να έχει πολλές αιτίες και χρειάζεται να εξετάζονται οι συνθήκες κάθε περιστατικού.
❌ Μύθος: Αν το παιδί ζητήσει συγγνώμη, το θέμα τελείωσε.
✔ Αλήθεια: Η συγγνώμη έχει μεγαλύτερη αξία όταν συνοδεύεται από προσπάθεια επανόρθωσης και αλλαγής συμπεριφοράς.
❌ Μύθος: Αν το παιδί κλέψει μία φορά, θα γίνει κλέφτης όταν μεγαλώσει.
✔ Αλήθεια: Ένα μεμονωμένο περιστατικό δεν προβλέπει από μόνο του τη μελλοντική πορεία ενός παιδιού.
Αυτό που έχει σημασία είναι να αντιμετωπιστεί σωστά και να παρακολουθείται αν επαναλαμβάνεται.
❓ Συχνές Ερωτήσεις
❓ Τι Κάνω Αν Το Παιδί Αρνείται Ότι Πήρε Το Αντικείμενο;
Αποφύγετε την ανάκριση και τις απειλές.
Πείτε ήρεμα τι γνωρίζετε και δώστε του την ευκαιρία να μιλήσει.
Αν το αντικείμενο βρίσκεται στα πράγματά του, μπορείτε να επικεντρωθείτε περισσότερο στη διόρθωση της πράξης παρά σε μια ατελείωτη αντιπαράθεση για το αν θα παραδεχτεί αμέσως την πράξη.
❓ Να Ζητήσει Το Παιδί Συγγνώμη;
Ναι, όταν αυτό είναι κατάλληλο και μπορεί να γίνει με ασφαλή και αξιοπρεπή τρόπο.
Η συγγνώμη έχει μεγαλύτερη αξία όταν το παιδί καταλαβαίνει γιατί τη ζητά και όταν συνοδεύεται από επανόρθωση.
❓ Να Του Αφαιρέσω Κάποιο Προνόμιο;
Μπορεί να υπάρξει μια λογική συνέπεια, ιδιαίτερα αν το περιστατικό συνδέεται με κατάχρηση ενός προνομίου.
Η συνέπεια όμως χρειάζεται να είναι συγκεκριμένη, αναλογική και να μη μετατρέπεται σε εξευτελισμό ή εκφοβισμό.
❓ Τι Κάνω Αν Το Παιδί Κλέβει Επανειλημμένα;
Όταν η συμπεριφορά επαναλαμβάνεται, χρειάζεται να εξεταστεί πιο προσεκτικά τι συμβαίνει.
Μιλήστε με το παιδί, επικοινωνήστε με το σχολείο αν υπάρχει σχετικό πρόβλημα και συζητήστε την κατάσταση με τον παιδίατρο ή κατάλληλο ειδικό.
❓ Πρέπει Να Ενημερώσω Το Παιδί Ότι Η Κλοπή Είναι Σοβαρό Θέμα;
Ναι.
Το παιδί χρειάζεται να γνωρίζει ξεκάθαρα ότι η κλοπή δεν είναι αποδεκτή.
Μπορούμε όμως να το εξηγήσουμε χωρίς να το φοβίσουμε ή να το χαρακτηρίσουμε.
🌱 Το Παιδί Χρειάζεται Όριο, Όχι Ταμπέλα
Όταν ένα παιδί παίρνει κάτι που δεν του ανήκει, ο γονιός μπορεί να αισθανθεί ότι πρέπει να «δώσει ένα μάθημα».
Το πιο χρήσιμο μάθημα όμως δεν είναι απαραίτητα η μεγάλη τιμωρία.
Είναι να βοηθήσουμε το παιδί να καταλάβει:
Τι έκανε.
Γιατί ήταν λάθος.
Πώς επηρεάστηκε ο άλλος.
Τι μπορεί να κάνει διαφορετικά.
Πώς μπορεί να διορθώσει το λάθος του.
Και κυρίως:
Ότι μπορεί να γίνει καλύτερο χωρίς να πιστέψει ότι είναι κακό.
Ένα παιδί χρειάζεται όρια για να μεγαλώσει με ασφάλεια.
Χρειάζεται όμως και έναν γονιό που μπορεί να ακούσει πίσω από τη συμπεριφορά.
Η κλοπή μπορεί να είναι μια λανθασμένη επιλογή, μια δοκιμή ορίων, μια παρόρμηση, μια προσπάθεια να αποκτήσει κάτι ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, ένα σημάδι ότι το παιδί δυσκολεύεται με κάτι περισσότερο.
Γι' αυτό η πιο χρήσιμη αντίδραση δεν είναι ούτε η αδιαφορία ούτε ο πανικός.
Είναι η ήρεμη αλλά ξεκάθαρη στάση:
«Αυτό που έκανες δεν είναι σωστό.
Θα το διορθώσουμε.
Και θα σε βοηθήσω να μάθεις έναν καλύτερο τρόπο.»
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Οι δύσκολες συμπεριφορές των παιδιών μπορούν να φέρουν τους γονείς σε αμηχανία, θυμό ή ανησυχία.
Μερικές φορές όμως μια ήρεμη συζήτηση, ένα σταθερό όριο και η σωστή καθοδήγηση μπορούν να αλλάξουν σημαντικά τον τρόπο
με τον οποίο ένα παιδί αντιμετωπίζει το λάθος του.
Οι εμπειρίες των γονιών έχουν αξία, γιατί μπορούν να δώσουν ιδέες και δύναμη και σε άλλες οικογένειες
που αντιμετωπίζουν παρόμοιες δυσκολίες.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη συμβουλή από παιδίατρο ή άλλο κατάλληλο επαγγελματία.
Αν το παιδί κλέβει επανειλημμένα, αν η συμπεριφορά συνδυάζεται με έντονα ψέματα, επιθετικότητα, σημαντικές αλλαγές στη διάθεση
ή στη σχολική συμπεριφορά, σοβαρές δυσκολίες στις σχέσεις του ή άλλες συμπεριφορές που σας ανησυχούν,
είναι σημαντικό να συζητήσετε την κατάσταση με τον παιδίατρο ή με τον κατάλληλο ειδικό ψυχικής υγείας παιδιών.
Η έγκαιρη αξιολόγηση μπορεί να βοηθήσει να κατανοηθεί καλύτερα τι βρίσκεται πίσω από τη συμπεριφορά και ποιος τρόπος υποστήριξης
είναι κατάλληλος για το συγκεκριμένο παιδί και την οικογένειά του.

• Όταν ένα παιδί παίρνει κάτι που δεν του ανήκει, ο γονιός μπορεί να αισθανθεί θυμό, απογοήτευση ή ακόμη και φόβο για το τι σημαίνει αυτή η συμπεριφορά. Το σημαντικό είναι να μη βιαστούμε να χαρακτηρίσουμε το παιδί, αλλά να χρησιμοποιήσουμε το περιστατικό ως ευκαιρία για να μάθει τι σημαίνει ιδιοκτησία, όρια, ειλικρίνεια και σεβασμός.

• 0 σχόλια
• 806 εμφανίσεις

Guest

4 Ιουλίου, 201313 yr

Πώς να διαλέξεις το παιδικό αντηλιακό!

Πώς να διαλέξεις το παιδικό αντηλιακό!

Κάθε χρόνο καινούργια αντηλιακά κάνουν την εμφάνισή τους στην αγορά και οι μανούλες δίκαια ρωτάνε: ποιο είναι το κατάλληλο αντηλιακό για το παιδί μου; Ο παιδίατρος-νεογνολόγος Δρ. Σπυρος Μαζάνης σού λύνει την απορία!

Τα αντηλιακά χωρίζονται σε 2 μεγάλες κατηγορίες: αυτά που έχουν φυσικά φίλτρα και αυτά που έχουν χημικά φίλτρα. Επειδή το παιδικό δέρμα παρουσιάζει ιδιαιτερότητες λόγω ανωριμότητας των κυττάρων του, είναι πολύ σημαντικό η επιλογή του κατάλληλου αντηλιακού.


Ποια χαρακτηριστικά πρέπει να έχει ένα καλό αντηλιακό;

1. Να είναι αποτελεσματικό. Αυτό εξαρτάται από τον δείκτη προστασίας ο οποίος πρέπει να είναι τουλάχιστον πάνω από 25 και κοντά στο 50.

2. Να είναι ασφαλές, δηλαδή να μην προκαλεί ερεθισμούς στο δέρμα και στα μάτια και να μην προκαλεί τοξικότητα και αλλεργίες.

3. Να είναι εύκολο στη χρήση του, δηλαδή να μην είναι πολύ λιπαρό ώστε να ασπρίζει το δέρμα και να είναι αντιαισθητικό.

4. Να είναι φωτοσταθερό, δηλαδή να είναι αδιάβροχο στο νερό και να μην διαλύεται εύκολα στο περιβάλλον.


Τα αντηλιακά φίλτρα

Τα αντηλιακά φίλτρα διακρίνονται από τα εξής χαρακτηριστικά: τα φυσικά αντανακλούν την ηλιακή ακτινοβολία που πέφτει στο δέρμα όπως θα έκανε ένας καθρέφτης. Τα χημικά απορροφούν την ηλιακή ακτινοβολία σαν σφουγγάρι και την μετατρέπουν σε αθώα ενέργεια.

- Ποια είναι πιο αποτελεσματικά; Τα φυσικά φίλτρα προσφέρουν μέτρια προστασία συγκριτικά με τα καλύτερα χημικά και η αποτελεσματικότητα των χημικών φίλτρων εξαρτάται από τη συγκέντρωση της ουσίας που περιέχουν ενώ τα φυσικά φίλτρα από το μέγεθος των νανοσωματιδίων που περιέχουν.

- Ποια είναι πιο ασφαλή; Τα φυσικά φίλτρα παρουσιάζουν μικρή πιθανότητα φωτοαλλεργικών αντιδράσεων, δεν είναι ερεθιστικά για τα μάτια και προκαλούν λίγες ερεθιστικές αντιδράσεις. Τα χημικά φίλτρα διαπερνούν την επιδερμίδα και μπαίνουν στην κυκλοφορία. Τα παιδιά είναι πιο ευαίσθητα σε αλλεργικές αντιδράσεις όπως κάψιμο και ερεθισμό των ματιών.

- Ποια είναι η σταθερότητά τους; Τόσο τα φυσικά όσο και τα χημικά φίλτρα χαρακτηρίζονται από καλή φωτοσταθερότητα. Τα φυσικά φίλτρα λόγω της λιπαρότητας τους είναι πιο ανθεκτικά και αδιάβροχα στο νερό.


Συμπέρασμα

Τα φυσικά φίλτρα είναι πιο ασφαλή, έχουν μικρότερη πιθανότητα απορρόφησης από τον οργανισμό, είναι λιγότερο ερεθιστικά για το δέρμα και τα μάτια, έχουν μικρότερο ποσοστό αλλεργικών αντιδράσεων, είναι φωτοσταθερά και αδιάβροχα και είναι πιο εύκολα στη χρήση τους για τα παιδιά. Παρόλα αυτά το αντηλιακό από μόνο του δεν προστατεύει 100% το παιδί από την ηλιακή ακτινοβολία. Απαιτείται οπωσδήποτε κατάλληλος ρουχισμός (καπέλα κ.λ.π.), ομπρέλα, γυαλιά ηλίου και έκθεση στον ήλιο πριν τις 11 το πρωί και μετά τις 5 το απόγευμα.

• 
  <p><strong>Όλοι πια ξέρουμε και έχουμε πειστεί ότι η προστασία από τον ήλιο είναι απαραίτητη για τα παιδιά όλων των ηλικιών.</strong></p>
  

• 0 σχόλια
• 651 εμφανίσεις

Guest

4 Ιουλίου, 201313 yr

😤 Αχ, Αυτό Το Πείσμα Σου! Πώς Να Το Διαχειριστούν Οι Γονείς Χωρίς Φωνές

😤 Αχ, Αυτό Το Πείσμα Σου! Πώς Να Το Διαχειριστούν Οι Γονείς Χωρίς Φωνές

Το πείσμα μπορεί να κουράσει πολύ την καθημερινότητα μιας οικογένειας, όμως δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το παιδί
είναι «δύσκολο» ή ότι θέλει να κάνει τη ζωή των γονιών δύσκολη.
Στα παιδιά του Δημοτικού, η ανάγκη για ανεξαρτησία, η επιθυμία να έχουν λόγο στις αποφάσεις
και η δυσκολία να διαχειριστούν την απογοήτευση μπορούν να εμφανίζονται μέσα από έντονη επιμονή και αντιδράσεις.
Το ζητούμενο δεν είναι να «σπάσουμε» το πείσμα.
Είναι να βοηθήσουμε το παιδί να μάθει πώς να επιμένει χωρίς να συγκρούεται συνεχώς,
πώς να εκφράζει τη διαφωνία του και πώς να συνεργάζεται ακόμη κι όταν δεν γίνεται αυτό που θέλει.
🧩 Τι Κρύβεται Πίσω Από Το Πείσμα Του Παιδιού;
Όταν λέμε ότι ένα παιδί είναι πεισματάρικο, συχνά περιγράφουμε μόνο αυτό που βλέπουμε.
✔ Βλέπουμε ένα παιδί που δεν θέλει να κάνει τα μαθήματά του.
✔ Που δεν θέλει να σταματήσει το παιχνίδι.
✔ Που αρνείται να φύγει από κάπου.
✔ Που επιμένει να φορέσει κάτι συγκεκριμένο.
✔ Που θυμώνει όταν οι γονείς λένε «όχι».
✔ Όμως πίσω από αυτή τη συμπεριφορά μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές ανάγκες.
✔ Το παιδί μπορεί να θέλει περισσότερο έλεγχο στην καθημερινότητά του.
✔ Μπορεί να δυσκολεύεται όταν αλλάζει ένα πρόγραμμα που είχε στο μυαλό του.
✔ Μπορεί να είναι κουρασμένο ή εκνευρισμένο.
✔ Μπορεί να αισθάνεται ότι οι μεγάλοι αποφασίζουν συνεχώς για εκείνο.
✔ Μπορεί να δυσκολεύεται να δεχτεί την απογοήτευση.
✔ Μπορεί ακόμη να έχει μάθει ότι όταν επιμένει αρκετά, τελικά ο γονιός υποχωρεί.
Γι' αυτό είναι χρήσιμο να μην αντιμετωπίζουμε κάθε πείσμα με τον ίδιο τρόπο.
Χρειάζεται πρώτα να δούμε τι προσπαθεί να πετύχει το παιδί μέσα από αυτή τη συμπεριφορά.
🔎 Πείσμα Ή Ανάγκη Για Αυτονομία;
Ένα παιδί του Δημοτικού αρχίζει να αποκτά πιο έντονη προσωπική άποψη.
Θέλει να επιλέγει τα ρούχα του, να οργανώνει τον χρόνο του, να αποφασίζει με ποιο παιχνίδι θα ασχοληθεί και να εκφράζει τη γνώμη του.
Αυτή η ανάγκη για ανεξαρτησία είναι μέρος της ανάπτυξής του.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι το παιδί έχει άποψη.
Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν η διαφωνία μετατρέπεται συνεχώς σε σύγκρουση.
Για παράδειγμα, είναι διαφορετικό να πει:
«Δεν θέλω να κλείσω τώρα το παιχνίδι γιατί θέλω να τελειώσω αυτό που κάνω.»
και διαφορετικό να φωνάζει, να προσβάλλει, να χτυπά ή να αρνείται κάθε συνεργασία.
Στην πρώτη περίπτωση υπάρχει μια άποψη που μπορούμε να ακούσουμε.
Στη δεύτερη χρειάζεται να υπάρχει σαφές όριο στη συμπεριφορά.
Το παιδί μπορεί να διαφωνεί.
Δεν μπορεί όμως να κάνει οτιδήποτε επειδή διαφωνεί.
🗣️ Ακούστε Το Παιδί Πριν Δώσετε Εντολή
Πολλές συγκρούσεις ξεκινούν επειδή ο γονιός δίνει μια εντολή και το παιδί απαντά αμέσως «όχι».
Ο γονιός επαναλαμβάνει.
Το παιδί επιμένει.
Ο γονιός ανεβάζει τη φωνή.
Το παιδί ανεβάζει ακόμη περισσότερο τη δική του.
Και μέσα σε λίγα λεπτά, ένα απλό θέμα έχει γίνει μεγάλη σύγκρουση.
Μερικές φορές βοηθά να κάνουμε ένα μικρό βήμα πίσω.
Μπορούμε να πούμε:
«Βλέπω ότι δεν θέλεις να σταματήσεις το παιχνίδι.
Πες μου τι σε δυσκολεύει.»
Ακούγοντας το παιδί δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε μαζί του.
Σημαίνει ότι του δείχνουμε πως η γνώμη του έχει χώρο να ακουστεί.
Μετά μπορούμε να κρατήσουμε το όριο:
«Σε καταλαβαίνω.
Παρόλα αυτά, τώρα πρέπει να σταματήσουμε γιατί είναι ώρα για ύπνο.»
Έτσι το παιδί μαθαίνει ότι η διαφωνία επιτρέπεται, αλλά δεν καταργεί τους κανόνες.
🧱 Βάλτε Λίγα Και Ξεκάθαρα Όρια
Ένα παιδί που ακούει συνεχώς «μη», «όχι», «σταμάτα», «δεν γίνεται», «κάνε αυτό», μπορεί να αισθάνεται ότι βρίσκεται διαρκώς
σε μια μάχη με τους γονείς του.
Δεν χρειάζεται κάθε μικρό θέμα να γίνει μάχη εξουσίας.
Επιλέγουμε τα σημαντικά όρια.
Για παράδειγμα:
✔ Η ασφάλεια δεν διαπραγματεύεται.
✔ Η σωματική βία δεν επιτρέπεται.
✔ Οι προσβολές και οι απειλές δεν είναι αποδεκτές.
✔ Οι βασικές υποχρεώσεις του παιδιού παραμένουν.
✔ Ο ύπνος και η σχολική προετοιμασία χρειάζονται σταθερότητα.
✔ Ο σεβασμός στους άλλους είναι βασικός κανόνας.
Όσο πιο καθαρά είναι τα όρια, τόσο λιγότερο χρειάζεται ο γονιός να τα επαναλαμβάνει δεκάδες φορές.
Οι σταθεροί και κατανοητοί κανόνες, μαζί με ήρεμες και αναλογικές συνέπειες, βοηθούν ιδιαίτερα τα παιδιά σχολικής ηλικίας
να κατανοούν τις επιλογές και τις ευθύνες τους.
🎯 Μην Κάνετε Κάθε Διαφωνία Μάχη Εξουσίας
Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη είναι να προσπαθούμε να κερδίσουμε κάθε αντιπαράθεση.
Το παιδί λέει:
«Δεν θέλω!»
Και ο γονιός απαντά:
«Θα το κάνεις επειδή το λέω εγώ!»
Το παιδί επιμένει.
Ο γονιός επιμένει περισσότερο.
Και τελικά κανείς δεν ενδιαφέρεται πλέον για το αρχικό θέμα.
Στόχος δεν είναι να αποδείξει ο γονιός ποιος έχει περισσότερη δύναμη.
Στόχος είναι να μάθει το παιδί να συνεργάζεται μέσα σε όρια.
Αν το θέμα δεν είναι σημαντικό, μπορούμε μερικές φορές να αφήσουμε χώρο για επιλογή.
Αν όμως είναι σημαντικό, κρατάμε σταθερά τη θέση μας χωρίς να μπούμε σε ατελείωτη συζήτηση.
«Καταλαβαίνω ότι δεν σου αρέσει η απόφαση.
Η απόφαση όμως παραμένει αυτή.»
Αυτή η φράση μπορεί να είναι πολύ πιο αποτελεσματική από μια δεκάλεπτη αντιπαράθεση.
🎲 Δώστε Επιλογές Όπου Είναι Δυνατόν
Τα παιδιά συνεργάζονται συχνά πιο εύκολα όταν αισθάνονται ότι έχουν κάποιον έλεγχο.
Δεν χρειάζεται να αποφασίζουν για όλα.
Μπορούμε όμως να τους δίνουμε δύο αποδεκτές επιλογές.
Για παράδειγμα:
«Θέλεις να κάνεις πρώτα Μαθηματικά ή Γλώσσα;»
«Θέλεις να κάνεις μπάνιο τώρα ή σε δέκα λεπτά;»
«Θέλεις να φορέσεις το μπλε ή το πράσινο μπλουζάκι;»
Το όριο παραμένει.
Το παιδί όμως έχει έναν μικρό χώρο επιλογής.
Αυτό μπορεί να μειώσει την ανάγκη του να αντιδράσει σε κάθε οδηγία.
⏰ Προετοιμάστε Το Παιδί Για Τις Αλλαγές
Πολλά παιδιά αντιδρούν έντονα όταν κάτι τελειώνει απότομα.
Το παιχνίδι σταματά.
Η οθόνη κλείνει.
Η οικογένεια πρέπει να φύγει.
Ήρθε η ώρα για διάβασμα.
Αντί να εμφανιστεί ξαφνικά η εντολή, βοηθά να δώσουμε μια μικρή προειδοποίηση.
«Σε δέκα λεπτά θα σταματήσουμε το παιχνίδι.»
Λίγο αργότερα:
«Έμειναν πέντε λεπτά.»
Και μετά:
«Τώρα τελειώνουμε.»
Η προετοιμασία μπορεί να κάνει τη μετάβαση ευκολότερη.
Ιδιαίτερα όταν το παιδί είναι απορροφημένο σε μια δραστηριότητα, η απότομη διακοπή μπορεί να προκαλέσει μεγαλύτερη αντίδραση.
❤️ Μην Μπερδεύετε Το Πείσμα Με Τον Χαρακτήρα Του Παιδιού
Το «είσαι πεισματάρης» μπορεί να γίνει εύκολα μια ταμπέλα.
Όταν το παιδί ακούει συνεχώς:
«Πάλι πείσμα!»
«Πάντα αντιδράς!»
«Δεν γίνεται ποτέ αυτό που σου λέμε!»
μπορεί να αρχίσει να βλέπει τον εαυτό του μέσα από αυτή την εικόνα.
Είναι προτιμότερο να περιγράψουμε τη συγκεκριμένη συμπεριφορά.
Αντί για:
❌ «Είσαι πεισματάρης.»
πείτε:
✔ «Σήμερα δυσκολεύεσαι πολύ να δεχτείς αυτή την αλλαγή.»
Αντί για:
❌ «Ποτέ δεν ακούς!»
πείτε:
✔ «Σου ζήτησα δύο φορές να ετοιμαστείς και ακόμη δεν έχεις ξεκινήσει.»
Έτσι το παιδί καταλαβαίνει τι ακριβώς χρειάζεται να αλλάξει.
🌡️ Όταν Το Παιδί Έχει Θυμώσει Πολύ
Όταν το παιδί έχει φτάσει σε έντονο θυμό, δεν είναι πάντα η κατάλληλη στιγμή για διάλεξη.
Αν φωνάζει, κλαίει ή έχει χάσει τον έλεγχο, πρώτα χρειάζεται να ηρεμήσει.
Ο γονιός μπορεί να πει:
«Βλέπω ότι είσαι πολύ θυμωμένος.
Θα μιλήσουμε όταν ηρεμήσεις.»
Δεν χρειάζεται να απαντάμε σε κάθε πρόκληση.
Δεν χρειάζεται να φωνάζουμε πιο δυνατά για να ακουστούμε.
Και φυσικά, αν υπάρχει χτύπημα, καταστροφή αντικειμένων ή κίνδυνος για κάποιον, ο γονιός παρεμβαίνει άμεσα και σταθερά.
Η συζήτηση για το τι συνέβη μπορεί να γίνει αργότερα, όταν το παιδί έχει ξαναβρεί τον έλεγχο.
🧠 Βοηθήστε Το Παιδί Να Βάζει Λόγια Στο Πείσμα Του
Πολλές φορές το «όχι!» κρύβει ένα άλλο συναίσθημα.
Μπορεί να είναι:
«Δεν μου αρέσει.»
«Φοβάμαι.»
«Νιώθω ότι δεν με υπολογίζεις.»
«Δεν θέλω να σταματήσω.»
«Δεν ξέρω πώς να το κάνω.»
«Νιώθω ότι ο αδελφός μου παίρνει πάντα αυτό που θέλει.»
Βοηθήστε το παιδί να μάθει να εκφράζει αυτό που πραγματικά συμβαίνει.
Μπορείτε να του πείτε:
«Μπορείς να διαφωνείς μαζί μου, αλλά θέλω να μου πεις με λόγια τι σε ενοχλεί.»
Αυτή είναι μια πολύ σημαντική δεξιότητα για όλη του τη ζωή.
🔄 Μάθετε Του Ότι Η Διαφωνία Δεν Είναι Ασέβεια
Ένα παιδί μπορεί να διαφωνήσει με τον γονιό του.
Μπορεί να πει:
«Δεν συμφωνώ.»
Μπορεί να εξηγήσει τη γνώμη του.
Μπορεί να προτείνει μια άλλη λύση.
Μπορεί ακόμη να ζητήσει να ξανασυζητηθεί μια απόφαση.
Αυτό δεν είναι απαραίτητα ασέβεια.
Ασέβεια είναι ο τρόπος με τον οποίο εκφράζεται η διαφωνία.
Γι' αυτό μπορούμε να διδάξουμε:
«Μπορείς να διαφωνήσεις μαζί μου χωρίς να με προσβάλλεις.»
«Μπορείς να είσαι θυμωμένος χωρίς να χτυπάς.»
«Μπορείς να πεις όχι χωρίς να φωνάζεις.»
«Μπορείς να ζητήσεις κάτι χωρίς να απαιτείς.»
Έτσι το παιδί μαθαίνει ότι τα συναισθήματα επιτρέπονται, αλλά δεν επιτρέπεται κάθε συμπεριφορά.
🌱 Επιβραβεύστε Τη Συνεργασία
Συχνά οι γονείς παρατηρούν αμέσως το πείσμα.
Όταν όμως το παιδί συνεργάζεται, αυτό περνά απαρατήρητο.
Είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε τις στιγμές στις οποίες το παιδί προσπαθεί.
✔ «Μου άρεσε που, παρόλο που δεν ήθελες να φύγεις, κατάφερες να το κάνεις χωρίς φωνές.»
✔ «Χάρηκα που μου εξήγησες γιατί διαφωνείς αντί να θυμώσεις.»
✔ «Είδα ότι δυσκολεύτηκες, αλλά προσπάθησες.»
✔ «Μου άρεσε που βρήκαμε μαζί μια λύση.»
Η συγκεκριμένη αναγνώριση βοηθά το παιδί να καταλάβει ποια συμπεριφορά θέλουμε να επαναλάβει.
🏠 Προσέξτε Τι Συμβαίνει Στο Σπίτι
Τα παιδιά μαθαίνουν και από τον τρόπο με τον οποίο οι μεγάλοι διαχειρίζονται τις διαφωνίες.
Αν οι ενήλικες φωνάζουν για να περάσει η γνώμη τους, το παιδί παίρνει ένα πολύ δυνατό μήνυμα.
Αντίθετα, όταν βλέπει έναν γονιό να λέει:
«Δεν συμφωνώ μαζί σου, αλλά θα σε ακούσω.»
μαθαίνει ότι η διαφωνία μπορεί να υπάρχει χωρίς πόλεμο.
Δεν χρειάζεται να είμαστε τέλειοι γονείς.
Χρειάζεται να προσπαθούμε να δείχνουμε στην πράξη τον τρόπο συμπεριφοράς που ζητάμε από το παιδί.
👨‍👩‍👧 Οι Γονείς Χρειάζεται Να Έχουν Κοινή Στάση
Το παιδί δυσκολεύεται περισσότερο όταν οι κανόνες αλλάζουν συνεχώς ανάλογα με τον γονιό.
Ο ένας λέει:
«Όχι, πρέπει να κοιμηθείς τώρα.»
και ο άλλος:
«Άσ' το, αφού θέλει να παίξει λίγο ακόμη.»
Το παιδί μπορεί εύκολα να μάθει ότι η επιμονή θα φέρει διαφορετικό αποτέλεσμα.
Δεν χρειάζεται οι γονείς να συμφωνούν σε κάθε λεπτομέρεια.
Χρειάζεται όμως να προσπαθούν να έχουν κοινή στάση στα βασικά όρια.
Όταν υπάρχει διαφωνία μεταξύ των γονιών, είναι προτιμότερο να συζητείται μακριά από το παιδί και να παρουσιάζεται στη συνέχεια
μια καθαρή και σταθερή γραμμή.
🎒 Όταν Το Πείσμα Εμφανίζεται Στο Σχολείο
Αν ο εκπαιδευτικός αναφέρει ότι το παιδί αρνείται συστηματικά να συνεργαστεί, δεν χρειάζεται να βγάλουμε αμέσως το συμπέρασμα ότι είναι απλώς «πεισματάρικο».
Χρειάζεται να μάθουμε περισσότερα.
Πότε εμφανίζεται η συμπεριφορά;
Σε ποια μαθήματα;
Με ποιους εκπαιδευτικούς;
Στις ομαδικές δραστηριότητες;
Στις εργασίες που δυσκολεύουν το παιδί;
Όταν υπάρχει αλλαγή προγράμματος;
Όταν βρίσκεται με συγκεκριμένα παιδιά;
Μερικές φορές μια επίμονη άρνηση μπορεί να συνδέεται με δυσκολία που το παιδί δεν ξέρει πώς να εκφράσει.
Γι' αυτό η συνεργασία οικογένειας και σχολείου μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην κατανόηση του προβλήματος.
👦 Ηλικιακή Προσαρμογή Για Παιδιά 6–8 Ετών
Σε αυτές τις ηλικίες χρειάζονται σύντομες και ξεκάθαρες οδηγίες.
Δεν βοηθά μια μεγάλη διάλεξη.
Πείτε:
«Τώρα μαζεύουμε τα παιχνίδια.»
Αν αντιδράσει:
«Ξέρω ότι θέλεις να συνεχίσεις.
Μπορείς να διαλέξεις: θα μαζέψεις πρώτα τα αυτοκινητάκια ή τα βιβλία;»
Το παιδί χρειάζεται να μάθει ότι έχει επιλογές μέσα σε συγκεκριμένα όρια.
Επίσης βοηθά πολύ η προετοιμασία για τις αλλαγές.
«Σε πέντε λεπτά τελειώνει το παιχνίδι και ετοιμαζόμαστε για το μπάνιο.»
🧒 Ηλικιακή Προσαρμογή Για Παιδιά 9–10 Ετών
Σε αυτή την ηλικία μπορούμε να κάνουμε περισσότερο διάλογο.
Ρωτήστε:
«Τι σε έκανε να αντιδράσεις τόσο έντονα;»
«Τι θα μπορούσες να κάνεις διαφορετικά;»
«Πώς θα μπορούσες να μου πεις ότι διαφωνείς χωρίς να τσακωθούμε;»
Το παιδί μπορεί να συμμετέχει στην αναζήτηση λύσεων.
Για παράδειγμα, αν δυσκολεύεται με το πρωινό ξύπνημα, μπορείτε μαζί να οργανώσετε από το προηγούμενο βράδυ τα ρούχα,
την τσάντα και όσα χρειάζεται.
Έτσι το πείσμα δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως πρόβλημα συμπεριφοράς, αλλά και ως ευκαιρία για ανάπτυξη υπευθυνότητας και αυτονομίας.
🧑 Ηλικιακή Προσαρμογή Για Παιδιά 11–12 Ετών
Στα μεγαλύτερα παιδιά του Δημοτικού χρειάζεται περισσότερος σεβασμός στη γνώμη τους.
Δεν σημαίνει ότι καταργούμε τα όρια.
Σημαίνει ότι μπορούμε να εξηγούμε περισσότερο το «γιατί».
«Θέλω να είσαι σπίτι στις οκτώ γιατί χρειάζεσαι χρόνο για να φας, να ετοιμαστείς και να κοιμηθείς στην ώρα σου.»
Μπορούμε επίσης να ζητήσουμε τη γνώμη τους:
«Αν ήσουν εσύ στη θέση μου, πώς θα οργάνωνες αυτή την κατάσταση;»
Αυτό μπορεί να μετατρέψει μια αντιπαράθεση σε συνεργασία.
Στα 11–12 χρόνια το παιδί χρειάζεται να αισθάνεται ότι η γνώμη του έχει αξία, ενώ ταυτόχρονα μαθαίνει να αναλαμβάνει τις συνέπειες των επιλογών του.
🚦 Πότε Το Πείσμα Χρειάζεται Περισσότερη Προσοχή;
Το πείσμα από μόνο του δεν σημαίνει ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα.
Χρειάζεται όμως μεγαλύτερη προσοχή όταν η έντονη αντίδραση είναι πολύ συχνή, επίμονη και εμφανίζεται σε πολλούς χώρους της ζωής του παιδιού.
Για παράδειγμα:
✔ Στο σπίτι υπάρχουν καθημερινές και πολύ έντονες συγκρούσεις.
✔ Το παιδί αρνείται σχεδόν κάθε οδηγία.
✔ Υπάρχουν συχνές εκρήξεις θυμού.
✔ Υπάρχουν επιθετικές συμπεριφορές.
✔ Το ίδιο μοτίβο εμφανίζεται και στο σχολείο.
✔ Υπάρχουν σημαντικές δυσκολίες με φίλους ή συμμαθητές.
✔ Το παιδί φαίνεται διαρκώς θυμωμένο ή δυστυχισμένο.
✔ Η συμπεριφορά επηρεάζει σημαντικά την οικογενειακή ή σχολική καθημερινότητα.
Σε αυτές τις περιπτώσεις αξίζει να εξετάσουμε όχι μόνο «πώς θα σταματήσει το πείσμα;», αλλά και «τι δυσκολεύει αυτό το παιδί;».
🧭 Τι Να Κάνετε Όταν Ξεκινά Μια Σύγκρουση
Όταν καταλάβετε ότι αρχίζει ένας ακόμη γύρος «όχι», μπορείτε να ακολουθήσετε μερικά απλά βήματα:
✔ Μείνετε όσο μπορείτε ήρεμοι.
✔ Μην ανταγωνιστείτε το παιδί σε ένταση.
✔ Ακούστε σύντομα τι το ενοχλεί.
✔ Αναγνωρίστε το συναίσθημά του.
✔ Πείτε καθαρά ποιο είναι το όριο.
✔ Δώστε επιλογή όπου πραγματικά υπάρχει επιλογή.
✔ Μην ανοίγετε δέκα διαφορετικές συζητήσεις ταυτόχρονα.
✔ Αν το παιδί έχει χάσει τον έλεγχο, περιμένετε να ηρεμήσει πριν κάνετε διάλογο.
✔ Όταν συνεργαστεί, αναγνωρίστε την προσπάθειά του.
✔ Αργότερα, συζητήστε τι θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά.
Η συνέπεια έχει μεγαλύτερη αξία από την ένταση.
💬 Φράσεις Που Βοηθούν Τους Γονείς
Αντί για:
❌ «Πάλι τα ίδια κάνεις!»
πείτε:
✔ «Βλέπω ότι δυσκολεύεσαι να δεχτείς αυτό που σου λέω.»
Αντί για:
❌ «Θα γίνει αυτό που λέω και τέλος!»
πείτε:
✔ «Καταλαβαίνω ότι διαφωνείς. Η απόφαση όμως παραμένει αυτή.»
Αντί για:
❌ «Σταμάτα να είσαι τόσο πεισματάρης!»
πείτε:
✔ «Μπορείς να μου πεις τη γνώμη σου χωρίς να φωνάζεις.»
Αντί για:
❌ «Δεν θα περάσει ποτέ το δικό σου!»
πείτε:
✔ «Θα βρούμε μια λύση που να σέβεται και το όριο και αυτό που χρειάζεσαι.»
Αντί για:
❌ «Επειδή το λέω εγώ!»
πείτε:
✔ «Θα σου εξηγήσω γιατί αυτός ο κανόνας είναι σημαντικός.»
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: Ένα πεισματάρικο παιδί είναι κακομαθημένο.
✔ Αλήθεια: Η επιμονή μπορεί να συνδέεται με την ιδιοσυγκρασία, την ανάγκη για αυτονομία, τη δυσκολία στις αλλαγές ή τον τρόπο με τον οποίο έχει μάθει να διαχειρίζεται τις διαφωνίες.
❌ Μύθος: Αν ο γονιός υποχωρεί μία φορά, το παιδί θα γίνει πάντα πιο πεισματάρικο.
✔ Αλήθεια: Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι το συνολικό μοτίβο.
Οι σταθεροί κανόνες και οι προβλέψιμες συνέπειες βοηθούν το παιδί να κατανοεί τι αναμένεται από εκείνο.
❌ Μύθος: Το πείσμα πρέπει να κοπεί αμέσως.
✔ Αλήθεια: Η ικανότητα του παιδιού να έχει άποψη και να επιμένει σε κάτι μπορεί να εξελιχθεί θετικά όταν συνδυάζεται με ευελιξία, σεβασμό και αυτοέλεγχο.
❌ Μύθος: Όσο περισσότερο φωνάζουμε, τόσο περισσότερο θα μας ακούσει.
✔ Αλήθεια: Η ένταση συχνά τροφοδοτεί τη σύγκρουση.
Η ήρεμη και σταθερή στάση βοηθά περισσότερο το παιδί να καταλάβει το όριο.
❌ Μύθος: Ένα παιδί που διαφωνεί με τους γονείς του δεν τους σέβεται.
✔ Αλήθεια: Η διαφωνία είναι μέρος της ανάπτυξης της προσωπικής άποψης.
Το παιδί χρειάζεται να μάθει πώς να διαφωνεί με σεβασμό.
❓ Συχνές Ερωτήσεις
❓ Τι Κάνω Όταν Το Παιδί Λέει Συνεχώς «Όχι»;
Αποφύγετε να μετατρέψετε κάθε «όχι» σε μεγάλη αντιπαράθεση.
Ακούστε σύντομα τι θέλει να πει, κρατήστε το απαραίτητο όριο και, όπου είναι δυνατόν, προσφέρετε δύο αποδεκτές επιλογές.
❓ Να Υποχωρήσω Όταν Έχει Αρχίσει Να Κλαίει;
Δεν χρειάζεται να αλλάξετε έναν σημαντικό κανόνα μόνο και μόνο επειδή το παιδί έκλαψε.
Μπορείτε όμως να αναγνωρίσετε το συναίσθημά του.
«Ξέρω ότι στενοχωρήθηκες. Είμαι εδώ μαζί σου, αλλά ο κανόνας παραμένει.»
❓ Πρέπει Να Τιμωρώ Το Πείσμα;
Δεν χρειάζεται κάθε αντίδραση να οδηγεί σε τιμωρία.
Είναι προτιμότερο να υπάρχουν σαφή όρια και λογικές συνέπειες όταν το παιδί παραβιάζει έναν κανόνα.
Η συνέπεια πρέπει να συνδέεται όσο γίνεται με τη συμπεριφορά και να μην έχει χαρακτήρα ταπείνωσης.
❓ Τι Κάνω Αν Το Παιδί Φωνάζει Όταν Διαφωνεί;
Πείτε ήρεμα:
«Θα σε ακούσω όταν μπορέσεις να μου μιλήσεις χωρίς να φωνάζεις.»
Αν χρειάζεται, δώστε λίγο χρόνο ώστε να ηρεμήσει και επιστρέψτε στη συζήτηση αργότερα.
❓ Πότε Χρειάζεται Να Ζητήσω Βοήθεια;
Αν η έντονη αντίδραση είναι επίμονη, εμφανίζεται τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο ή συνοδεύεται από επιθετικότητα, σημαντικές δυσκολίες στις σχέσεις ή έντονη συναισθηματική δυσφορία, αξίζει να συζητήσετε την κατάσταση με τον παιδίατρο ή με ειδικό ψυχικής υγείας παιδιών.
🌱 Το Πείσμα Μπορεί Να Γίνει Δύναμη Όταν Μάθει Να Έχει Όρια
Το πείσμα δεν χρειάζεται να γίνει ο μόνιμος «εχθρός» της οικογένειας.
Ένα παιδί που επιμένει μπορεί, με τη σωστή καθοδήγηση, να μάθει να υπερασπίζεται τη γνώμη του, να προσπαθεί ξανά όταν δυσκολεύεται και να μην εγκαταλείπει εύκολα έναν στόχο.
Αυτό που χρειάζεται να μάθει είναι ότι η επιμονή δεν σημαίνει επιβολή.
Μπορεί να θέλει κάτι πολύ.
Μπορεί να διαφωνεί.
Μπορεί να θυμώνει.
Μπορεί να απογοητεύεται.
Όλα αυτά είναι ανθρώπινα.
Αυτό που χρειάζεται να καλλιεργήσει είναι ο τρόπος με τον οποίο εκφράζει όλα αυτά τα συναισθήματα.
Ο γονιός δεν χρειάζεται να νικήσει το παιδί.
Χρειάζεται να το βοηθήσει να μάθει να συνεργάζεται, να διαπραγματεύεται, να περιμένει, να αποδέχεται ένα «όχι» και να διαχειρίζεται την απογοήτευση.
Και ίσως, αντί για:
«Αχ, αυτό το πείσμα σου!»
να μπορούμε κάποια στιγμή να πούμε:
«Βλέπω ότι έχεις δυνατή άποψη. Τώρα ας μάθουμε μαζί πώς να τη λες με τρόπο που να σε βοηθά.»
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Το πείσμα είναι μια συμπεριφορά που μπορεί να δοκιμάσει ακόμη και την υπομονή του πιο ήρεμου γονιού.
Κάθε οικογένεια όμως βρίσκει στην πορεία μικρούς τρόπους που βοηθούν το παιδί να συνεργάζεται και τις καθημερινές συγκρούσεις
να γίνονται πιο διαχειρίσιμες.
Οι εμπειρίες των γονιών μπορούν να δώσουν ιδέες και σε άλλες οικογένειες που αντιμετωπίζουν παρόμοιες στιγμές.
Μια απλή φράση, ένας διαφορετικός τρόπος προσέγγισης ή μια λύση που λειτούργησε στην πράξη μπορεί να φανεί χρήσιμη και σε έναν άλλο γονιό.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη συμβουλή από παιδίατρο ή άλλο κατάλληλο επαγγελματία.
Αν το πείσμα και η έντονη αντίδραση του παιδιού είναι επίμονα, προκαλούν σημαντικές δυσκολίες στο σπίτι ή στο σχολείο
ή συνοδεύονται από επιθετικότητα, έντονη συναισθηματική δυσφορία ή προβλήματα στις σχέσεις με τους άλλους,
είναι καλό να συζητήσετε την κατάσταση με τον παιδίατρο.
Εφόσον χρειάζεται, μπορεί να προταθεί αξιολόγηση από τον κατάλληλο ειδικό, ώστε να διερευνηθούν οι λόγοι πίσω από τη συμπεριφορά
και να βρεθούν τρόποι που θα βοηθήσουν τόσο το παιδί όσο και την οικογένεια.

• Το παιδί επιμένει, αντιδρά, λέει συνεχώς «όχι» και μοιάζει αποφασισμένο να γίνει το δικό του.
  Και κάπου εκεί ο γονιός σκέφτεται: «Αχ, αυτό το πείσμα σου!»

• 0 σχόλια
• 1149 εμφανίσεις

Guest

4 Ιουλίου, 201313 yr

Ένα λίτρο γάλα την ημέρα για τα παιδιά

Ένα λίτρο γάλα την ημέρα για τα παιδιά

Και αυτό, διότι το γάλα είναι πλούσιο σε βιταμίνη D η οποία, εκτός από γερά οστά, φαίνεται ότι προσφέρει προστασία από καρκίνο, διαβήτη και καρδιοπάθειες.

Μέχρι σήμερα, οι ειδικοί συνιστούσαν 200 μονάδες βιταμίνης D (αντιστοιχεί σε περίπου δύο ποτήρια γάλα) για παιδιά και ενηλίκους έως 50 ετών, 400 μονάδες βιταμίνης D για ενηλίκους 51-70 ετών και 600 μονάδες βιταμίνης D για τους ηλικιωμένους άνω των 71 ετών.

Ολοένα περισσότερες μελέτες, ωστόσο, δείχνουν πως αυτή η βιταμίνη δεν είναι απαραίτητη στον οργανισμό μόνο για την ανάπτυξη και τη διατήρηση υγιών, δυνατών οστών, αλλά μπορεί παράλληλα να βοηθήσει στην πρόληψη σοβαρών ασθενειών, ενισχύοντας το ανοσοποιητικό σύστημα.

Πρόσφατες έρευνες στις ΗΠΑ έδειξαν πως η βιταμίνη D περιορίζει έως και κατά 50% τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού και περισσότερο από 66% τον κίνδυνο ανάπτυξης επικίνδυνων όγκων στο έντερο. Άλλη έρευνα του Νοσοκομείου St Μary΄s στο Μάντσεστερ έδειξε πως η λήψη επαρκούς ποσότητας βιταμίνης D σε παιδική ηλικία μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 1 έως και κατά 30%.

Αναθεωρώντας λοιπόν τις οδηγίες της, η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιάτρων συνιστά για τα παιδιά και τους εφήβους 400 μονάδες βιταμίνης D ημερησίως. Και επειδή η ποσότητα αυτή είναι δύσκολο να προσληφθεί μέσω της διατροφής (και της έκθεσης στο ηλιακό φως, είναι και αυτή απαραίτητη για την παραγωγή της βιταμίνης D από τον οργανισμό), συμβουλεύουν τους γονείς να δίνουν στα παιδιά τους συμπληρώματα, αρχίζοντας μάλιστα τη χορήγησή τους αμέσως μετά τη γέννηση.

Οι μητέρες

Το σκεπτικό των Αμερικανών παιδιάτρων είναι πως πολλές μητέρες παρουσιάζουν έλλειψη βιταμίνης D, δεν μπορούν λοιπόν να «μεταβιβάσουν» στα παιδιά τους αρκετή ποσότητα μέσω του θηλασμού.

Από την άλλη, το βρεφικό γάλα σε σκόνη είναι εμπλουτισμένο με βιταμίνη D, οι ειδικοί όμως συνιστούν θηλασμό τουλάχιστον για το πρώτο έτος ζωής του βρέφους.

Επιπλέον, επιχειρηματολογούν οι Αμερικανοί ειδικοί, πόσα παιδιά και έφηβοι θα δεχθούν να πίνουν τέσσερα ποτήρια γάλα ημερησίως;

«Δεν είναι κακό να δίνουμε μια πολυβιταμίνη», δήλωσε ο Φρανκ Γκριρ, επικεφαλής της επιτροπής της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιάτρων για τη διατροφή. Στην πραγματικότητα, προσέθεσε, η πολυβιταμίνη είναι η μόνη λύση για πολλά παιδιά.

Για την ιστορία πάντως, πολλά μέλη της επιτροπής διατηρούν ή διατηρούσαν σχέσεις με παρασκευαστές βρεφικού γάλακτος και συμπληρωμάτων διατροφής.


Βιταμίνη D: Για γερά κόκαλα και όχι μόνο

● Η βιταμίνη D είναι απαραίτητη στον οργανισμό για την απορρόφηση του ασβεστίου και του φωσφόρου, με άλλα λόγια για την ανάπτυξη και τη διατήρηση υγιών, δυνατών οστών.

● Νέες μελέτες δείχνουν ότι μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου, διαβήτη και καρδιοπαθειών.

● Πλούσια σε βιταμίνη D είναι το εμπλουτισμένο γάλα και τα δημητριακά, το μουρουνέλαιο και τα λιπαρά ψάρια όπως ο τόνος, το σκουμπρί και οι σαρδέλες.

● Η πρόσληψή της μέσω της διατροφής δεν είναι αρκετή. Δεν είναι τυχαίο ότι η βιταμίνη D ονομάζεται και βιταμίνη του ήλιου, αφού για την παραγωγή της απαιτείται παράλληλα έκθεση του δέρματος στο ηλιακό φως, τουλάχιστον 10-15 λεπτά δύο φορές την εβδομάδα.

● Η έλλειψη βιταμίνης βιταμίνης D προκαλεί ραχίτιδα στα παιδιά και οστεοπόρωση στους ενηλίκους.

• 
  <p>Ένα λίτρο γάλα την ημέρα, ποσότητα διπλάσια από τη συνιστώμενη μέχρι σήμερα, πρέπει να πίνουν βρέφη, παιδιά και έφηβοι, σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής.</p>
  

• 0 σχόλια
• 523 εμφανίσεις

Guest

4 Ιουλίου, 201313 yr

Τέλος στα χαμογελαστά μωρά στις διαφημίσεις βρεφικού γάλακτος

Τέλος στα χαμογελαστά μωρά στις διαφημίσεις βρεφικού γάλακτος

Η ΕΕ ανακοίνωσε ότι θα επεκτείνει την έρευνά της και στα γάλατα που απευθύνονται σε παιδιά 1-3 ετών με στόχο να εξεταστεί αν υπερτερούν ή όχι έναντι του μητρικού γάλακτος σε θρεπτική αξία.

Kανονισμό που απαγορεύει τις φωτογραφίες χαμογελαστών μωρών στις συσκευασίες και τις διαφημίσεις βρεφικού γάλακτος σε σκόνη ή κείμενα που μπορεί να εξιδανικεύουν τη χρήση του για παιδιά ηλικίας έως ενός έτους υιοθέτησε η Ευρωπαϊκή Ένωση, με στόχο την ενθάρρυνση του θηλασμού και τη μη παραπλάνηση των γονέων.

Η ευρωβουλευτής Nessa Childers δήλωσε μεταξύ άλλων ότι : «Η υγεία των μωρών είναι πολύ σημαντική για να αφεθεί στα χέρια του τμήματος μάρκετινγκ μιας πολυεθνικής εταιρείας...».
Επίσης η ΕΕ ανακοίνωσε ότι θα επεκτείνει την έρευνά της και στα γάλατα που απευθύνονται σε παιδιά 1-3 ετών με στόχο να εξεταστεί αν υπερτερούν ή όχι έναντι του μητρικού γάλακτος σε θρεπτική αξία.

«Ο μητρικός θηλασμός αποτελεί το μοναδικό φυσιολογικό και φυσικό τρόπο σίτισης των βρεφών. Το ανθρώπινο γάλα είναι μοναδικά ανώτερο για την σίτιση του βρέφους και είναι ιδανικό για το ανθρώπινο είδος» σχολιάζει με αφορμή την είδηση ο Μαιευτήρας Χειρουργός Γυναικολόγος Παναγιώτης Χριστόπουλος, Ειδικός Γυναικολόγος Παίδων Εφήβων και Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών και προσθέτει: «Όλες οι υποκατάστατες τροφές, διαφέρουν σημαντικά από το μητρικό γάλα. Τα γάλατα σε σκόνη εξελίχθηκαν σαν υποκατάστατο του μητρικού γάλακτος, για τις περιπτώσεις εκείνες που η μητέρα δεν είναι σε θέση να θηλάσει για διάφορους λόγους. Αποτελούν μια ισορροπημένη διατροφική πηγή, καθώς παράγονται με τρόπο ώστε να καλύπτουν τις ανάγκες των βρεφών και να βρίσκονται όσο πιο κοντά γίνεται στο μητρικό γάλα.

Τι προσφέρει το μητρικό γάλα

Σύμφωνα με τον κ. Χριστόπουλο, μια σειρά πλεονεκτημάτων του μητρικού γάλακτος, εξηγούν τον λόγο που αποτελεί την τέλεια παιδική τροφή, έναντι των γαλάτων σε σκόνη.

Το μητρικό γάλα:

- Συμβάλλει στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και βελτιώνει την γνωστική ανάπτυξη του βρέφους.
- Βοηθά στην πρόληψη της γαστρεντερίτιδας, της κολίτιδας, του διαβήτη, του αιφνίδιου θανάτου και των αναπνευστικών νοσημάτων.
- Βρίσκεται στην κατάλληλη αναλογία και θερμοκρασία που απαιτείται, και δεν επιφέρει κανένα κόστος στην οικογένεια.

Επίσης, τα βρέφη που θηλάζουν:

- Παρουσιάζουν λιγότερες αλλεργίες απ’ ότι τα μωρά που τρέφονται με υποκατάστατα
- Αντιμετωπίζουν μικρότερο κίνδυνο παχυσαρκίας
- Αρρωσταίνουν λιγότερο, καθώς το μητρικό γάλα μεταφέρει στο βρέφος μητρικά αντισώματα, συμβάλλοντας έτσι στην ανάπτυξη του ανοσοποιητικού του συστήματος

Τέλος μέσω του θηλασμού, η μητέρα:

- Μπορεί να χάσει τα κιλά της εγκυμοσύνης πιο εύκολα
- Έχει μικρότερη απώλεια αίματος
- Καταφέρνει ταχύτερη ανάρρωση από τον τοκετό
- Έχει μικρότερο κίνδυνο ανάπτυξης οστεοπόρωσης,
- Έχει μικρότερο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου μαστού και ωοθηκών
- Αναπτύσσει σε μεγαλύτερο βαθμό το συναισθηματικό ‘δέσιμο’ μεταξύ εκείνης και του μωρού της, λόγω της συχνής σωματικής επαφής
- Αποφεύγει μια νέα εγκυμοσύνη σε σύντομο χρονικό διάστημα.

• 
  <p><strong>Στόχος να ενθαρρυνθεί ο θηλασμός και να δοθεί τέλος στην παραπλάνηση των γονέων μωρών μέχρι 12 μηνών</strong></p>
  

• 0 σχόλια
• 1829 εμφανίσεις

Guest

4 Ιουλίου, 201313 yr

Ζωγραφική σε πετρούλες !

Ζωγραφική σε πετρούλες !

Ακόμα και αν δεν βουτήξετε τελικά μάλλον θα μαζέψατε αμέτρητα βοτσαλάκια.
Ας τα αξιοποιήσουμε δίνοντας χαρά στα παιδιά με αυτές τις πανέμορφες μεταμορφώσεις.
Δώστε τους τα χρώματα και ξεκινήστε!

Δημιουργήστε μια χαρωπή σαρανταποδαρούσα από διαφορετικά χρώματα....

http://i.imgur.com/PYSmJGE.jpg

ή μια κάπως πιο ομοιόμορφη...

http://i.imgur.com/WDyqiqb.jpg

Ζωγραφίστε μια χαμογελαστή οικογένεια από πασχαλίτσες που ξαποσταίνουν επάνω σε μεγάλα λουλούδια....

http://i.imgur.com/CuKvhzj.jpg
Ευκαιρία λοιπόν για ζωγραφική για τα παιδιά που δεν έχουν σχολείο αυτές τις μέρες.
Θα απασχοληθούν ευχάριστα για πολύ ώρα και θα είναι πολύ περήφανα για τις δημιουργίες τους.

Πηγή: mammy-on-line.blogspot.com

• Μήπως είσαστε από αυτούς που πήγαν ή θα πάνε παραλία αυτές τις μέρες;
  

• 0 σχόλια
• 1021 εμφανίσεις

Guest

3 Ιουλίου, 201313 yr

Καρεκλάκι-κούνια από λάστιχο αυτοκινήτου! Μια ιδέα που θα αγαπήσει κάθε παιδί!!

Καρεκλάκι-κούνια από λάστιχο αυτοκινήτου! Μια ιδέα που θα αγαπήσει κάθε παιδί!!

Aπλά βρείτε ένα λάστιχο αυτoκινήτου,κόψτε το στην μέση και καρφώστε ένα κομμάτι κόντρα πλακέ.
Βάψτε το στο αγαπημένο χρώμα του παιδιού σας, κάτι έντονο για να του τραβήξει την προσοχή θα ήταν ιδανικό.

Για ματάκια μπορείτε να καρφώσετε ή να συράψετε δυο κομμάτια από ύφασμα ή κάποιο μαλακό υλικό.
Ζωγραφίστε στοματάκι και το παιχνιδάκι του είναι έτοιμο!!!

Σίγουρα θα ξετρελαθεί από την πρώτη στιγμή...

• Θα χρειαστείτε:λάστιχο αυτοκινήτου, ένα κομμάτι κόντρα πλακέ, μπογιά, μαρκαδόρο!
  

• 0 σχόλια
• 789 εμφανίσεις

Guest

3 Ιουλίου, 201313 yr

Το βίντεο που κάνει θραύση στο Ιντερνετ: 16 μηνών μωρό κολυμπά σαν επαγγελματίας

Το βίντεο που κάνει θραύση στο Ιντερνετ: 16 μηνών μωρό κολυμπά σαν επαγγελματίας

Ενώ τα αλλά παιδάκια σε αυτή την ηλικία μπουσουλούν και προσπαθούν να κάνουν τα πρώτα τους βήματα η μικρή του βίντεο βουτά στην πισίνα και κολυμπά σαν επαγγελματίας κολυμβήτρια.

Μακροβούτια, ελεύθερο, ύπτιο και πρόσθιο, όλα τα έχει το μενού της 16 μηνών κολυμβήτριας που κρατά την αναπνοή της, βάζει το κεφάλι της στο νερό και ξεκινά την... προπόνηση στην πισίνα του σπιτιού της.

• 
  <p>To γύρο του Διαδικτύου κάνει ένα βίντεο με τις απίστευτες κολυμβητικές ικανότητες ενός μωρού μόλις 16 μηνών.</p>
  

• 0 σχόλια
• 596 εμφανίσεις

Guest

3 Ιουλίου, 201313 yr

Δημιουργικές «Διακοπές στο σχολείο» για παιδιά 6-12 ετών από την Έλιξ

Δημιουργικές «Διακοπές στο σχολείο» για παιδιά 6-12 ετών από την Έλιξ

Η περυσινή θερμή υποδοχή παιδιών και γονέων στο πρόγραμμα, έφερε τη συνέχιση και την επέκτασή του από έναν σε τρεις δήμους για εφέτος.

Έτσι τα παιδιά 6-12 ετών που μένουν στην πόλη αυτό το καλοκαίρι, αντί να κάθονται στο σπίτι συντροφιά με την τηλεόραση και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, μπορούν να περάσουν μέχρι τις 2 Αυγούστου τις διακοπές τους σε σχολεία των Δήμων Αθηναίων, Ζωγράφου και Πειραιά.

Διεθνείς ομάδες εθελοντών της Έλιξ θα προσφέρουν στα παιδιά ένα ολοκληρωμένο παιδαγωγικό πρόγραμμα, το οποίο έχει δημιουργηθεί με γνώμονα την κοινωνική ευαισθησία, στην οποία εξάλλου στηρίζεται η εθελοντική δράση της οργάνωσης από το 1987.

Αθλητισμός, δημιουργικό παιχνίδι, θέατρο, ζωγραφική είναι μόνο μερικές από τις δραστηριότητες που θα απολαύσουν σε δύο δεκαπενθήμερα τα παιδιά σε τρία ΚΔΑΠ του Δήμου Ζωγράφου (το πρόγραμμα έχει ήδη ξεκινήσει από τις 25 Ιουνίου), στο 135ο Δημοτικό Σχολείο Γκύζη και στο 2ο και 11ο Δημοτικό Σχολείο του Πειραιά.

«Είναι εντυπωσιακός ο τρόπος με τον οποίο τα παιδιά καταφέρνουν αμέσως να βρίσκουν κώδικες επικοινωνίας με τους εθελοντές που έρχονται από πολλές διαφορετικές χώρες, όπως η Βρετανία, η Γερμανία, η Κορέα, η Ινδία και οι ΗΠΑ, υπερβαίνοντας το θέμα της γλώσσας πολύ πιο εύκολα από τους μεγάλους» λέει στο «Βήμα» ο υπεύθυνος επικοινωνίας της Έλιξ κ. Μιχάλης Λούπης. Δεν παύουν βεβαίως οι ομαδάρχες και οι βοηθοί παιδαγωγοί να είναι Έλληνες, ώστε να εξασφαλιστεί η αρμονική λειτουργία του προγράμματος μέσα στο χώρο του σχολείου.

Όσον αφορά τις συμμετοχές στο πρόγραμμα «Διακοπές στο Σχολείο», στους Δήμους Ζωγράφου και Πειραιώς οι θέσεις πληρώθηκαν από τις Κοινωνικές Υπηρεσίες. Για την Αθήνα όμως οι γονείς μπορούν ακόμα να κάνουν αίτηση συμμετοχής, ακόμα κι αν δεν μένουν στη γειτονιά του Γκύζη, αρκεί να έχουν δυνατότητα μετακίνησης το πρωί στις 8 και το μεσημέρι στις 2, ώρες λειτουργίας του προγράμματος. Για περισσότερε πληροφορίες επισκεφθείτε την επίσημη ιστοσελίδα της Έλιξ.

Πηγή: Το Βήμα

• 
  <p>Ευκαιρία να ζήσουν ένα ξεχωριστό καλοκαίρι, να κάνουν νέους φίλους και να γνωρίσουν ανθρώπους από άλλους πολιτισμούς, να παίξουν, να μάθουν και να δημιουργήσουν έχουν για δεύτερη χρονιά τα παιδιά που θα λάβουν μέρος στο δωρεάν πρόγραμμα «Διακοπές στο Σχολείο» της μη κυβερνητικής οργάνωσης Έλιξ με την υποστήριξη του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος».</p>
  

• 0 σχόλια
• 761 εμφανίσεις

Guest

3 Ιουλίου, 201313 yr

Συμβουλές για την ασφαλή μεταφορά των παιδιών στις διακοπές

Συμβουλές για την ασφαλή μεταφορά των παιδιών στις διακοπές

- Πρώτον πρέπει οπωσδήποτε να έχετε μαζί σας ένα φαρμακείο ταξιδιού.

- Δεύτερον εάν ταξιδέψετε με πλοίο, θα πρέπει οπωσδήποτε να εφοδιάσετε το παιδί σας με ένα χαρτί στο οποίο θα αναγράφονται τα στοιχεία σας και το κινητό σας. Στα πλοία το καλοκαίρι η κατάσταση είναι “πατείς με πατώ σε” και εύκολα ένα 4χρονο παιδί μπορεί να ξεγλιστρήσει από το ιδρωμένο σας χέρι, όπως το κρατάτε.

Και αφού μιλάμε για ταξίδι με πλοίο και τα νησιά το καλοκαίρι είναι ο Νο1 ταξιδιωτικός προορισμός σας λέμε ορισμένες συμβουλές για το ταξίδι σας με το παιδί με πλοίο.
Εάν ο προορισμός σας είναι η Κρήτη ή κάποιο άλλο νησί, τότε καλό θα είναι να προτιμήσετε να έχετε μια καμπίνα. Μην ξεχνάτε ένα μικρό παιδί, δεν έχει τις αντοχές του ενήλικα. Μετά τον πρώτο του ενθουσιασμό πάνω στο πλοίο, θα βαρεθεί, θα κουραστεί, θα θέλει να κοιμηθεί κάπου ήσυχα, θα γκρινιάζει.

Έχετε μπει στο πλοίο, και ξεκινάτε. Το παιδί θέλει να γνωρίσει κάθε σπιθαμή του πλοίου, μα περισσότερο από όλα τρέχει στο κατάστρωμα και σκαρφαλώνει στην κουπαστή και κοιτάζει από ψηλά την αφρίζουσα θάλασσα. Ίσως εάν είναι και τυχερό να δει και δελφίνια και τότε ο ενθουσιασμός του θα φτάσει στα ύψη.

Ποτέ μα ποτέ επάνω στο πλοίο να μην αφήσετε ένα παιδί να τρέχει μόνο του και ακόμη περισσότερο να σκαρφαλώνει στις κουπαστές ή τις σκάλες. Τα ατυχήματα στο πλοίο είναι πολύ πιο εύκολο να συμβούν. Πάντα να κρατάτε το παιδί σας από το χέρι. Το πλοίο κουνάει, το κατάστρωμα του γλιστράει οι σκάλες είναι απότομες και γλιστρούν και αυτές άρα η προσοχή σας πρέπει να είναι ιδιαίτερα αυξημένη.

Και από το πλοίο ας περάσουμε στο ταξίδι με το αεροπλάνο. Το ταξίδι με το αεροπλάνο είναι το ίδιο ενδιαφέρον για ένα παιδί, όπως αυτό με το πλοίο, αλλά ο γονέας, θα κουραστεί. Το πρώτο που πρέπει να κάνετε όταν επιβιβαστείτε είναι να βρείτε την αεροσυνοδό και να την ρωτήσετε τα βασικά: Πως πρέπει να καθίσει το παιδί για να μην κουραστεί και γκρινιάζει, τι να κάνετε εάν ζαλιστεί, και το πιο σημαντικό θα πρέπει να έχετε μαζί σας μια τσάντα με τα αγαπημένα του βιβλία και παιχνίδια για να το κρατάτε απασχολημένο κατά τη διάρκεια της πτήσης. Να του εξηγείτε ήρεμα τι είναι η προσγείωση και η απογείωση, να μην δείχνετε σημάδια πανικού, γιατί το παιδί όσο μικρό και να είναι λαμβάνει αυτά τα σημάδια και αγχώνεται και εκείνο.

Το πιο συνηθισμένο ταξίδι πάντως είναι το ταξίδι με το αυτοκίνητο. Και το ταξίδι με το αυτοκίνητο, όμως, κρύβει και τα μεγαλύτερα ποσοστά κινδύνου και ατυχήματος. Όταν λοιπόν πρόκειται να ταξιδέψετε έτσι, πάρτε όλα τα απαραίτητα μέτρα για να εκμηδενίσετε αυτά τα ποσοστά.

Αρχικά απαγορεύεται να μπαίνει όχι να ταξιδεύει αλλά να μπαίνει παιδί στο αυτοκίνητο εάν δεν έχει δικό του ειδικό καρεκλάκι. Το παιδί πρέπει να είναι πάντα δεμένο και πριν ξεκινήσετε το καρεκλάκι πρέπει να είναι ελεγμένο να έχει “κουμπώσει” σωστά. Προτιμήστε να ξεκινήσετε το ταξίδι σας νωρίς το πρωί και όχι όταν ο ήλιος είναι ψηλά. Αποφύγετε τα βραδινά ταξίδια.

Το καλοκαίρι η ζέστη είναι αφόρητη και το air condition του αυτοκινήτου συχνά δεν φτάνει μέχρι πίσω επαρκώς. Εάν πρόκειται να κάνετε μεγάλη διαδρομή στρώστε το καθισματάκι του παιδιού με κάποιο σεντονάκι για να μην ιδρώνει. Επίσης πρέπει να κάνετε συχνά πυκνά (κάθε ώρα) διαλείμματα, να σταματάτε να βγάζετε το παιδί έξω να ξεκουράζεται, και να περπατάει.

Εάν το παιδί σας δεν έχει βγάλει ακόμη τις πάνες να είστε εφοδιασμένοι με μωρομάντηλα για ώρα ανάγκης. Να έχετε μαζί σας παιχνιδάκια για να απασχολείται το παιδάκι, να το ρωτάτε εάν ζαλίζετε και πάντα να προσπαθείτε να του πιάνετε κουβέντα για να μην βαρεθεί.

Σε γενικές γραμμές αυτά είναι που πρέπει να προσέχετε όταν πρόκειται να ταξιδέψετε με πλοίο, αεροπλάνο, ή αυτοκίνητο.

Πηγή: Iatropedia.gr

• 
  <p>Ξεκινάτε λοιπόν. Υπάρχουν δύο κανόνες που είναι απαράβατοι όταν έχουμε να ταξιδέψουμε με μικρό παιδί, και πρέπει να τους γνωρίζουμε.</p>
  

• 0 σχόλια
• 609 εμφανίσεις

Guest

3 Ιουλίου, 201313 yr

Στο κόκκινο η παιδική παχυσαρκία στην Ελλάδα

Στο κόκκινο η παιδική παχυσαρκία στην Ελλάδα

Τα υψηλότερα επίπεδα υπερβολικού βάρους και παχυσαρκίας εντοπίζονται στην Ελλάδα, με περισσότερα από 4 στα 10 παιδιά να είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα (ποσοστό 44%, εκ των οποίων 11,2% είναι παχύσαρκα), ενώ τα χαμηλότερα επίπεδα υπερβολικού βάρους και παχυσαρκίας βρέθηκαν στο Βέλγιο (16,9%, εκ των οποίων 3,7% ήταν παχύσαρκα).

Αυτό προκύπτει από μελέτη, που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος Energy σε μαθητές ηλικίας 10-12 ετών, σε 7 ευρωπαϊκές χώρες, Βέλγιο, Ελλάδα, Ουγγαρία Ολλανδία, Νορβηγία, Σλοβενία και Ισπανία.

Άλλο ένα ενδιαφέρον συμπέρασμα της μελέτης είναι αυτό που αφορά την περίμετρο της μέσης (μέγεθος που παρακολουθούν οι επιστήμονες του κλάδου της υγείας), με τη χώρα μας να έχει επίσης μια θλιβερή πρωτιά, συγκεντρώνοντας τα υψηλότερα ποσοστά, ενώ τα χαμηλότερα εμφανίζουν η Ολλανδία και το Βέλγιο.

Εντυπωσιακές ήταν και οι διαφορές στις διατροφικές συνήθειες και τον τρόπο ζωής των μικρών παιδιών: οι μικροί μαθητές σε Νορβηγία και Ολλανδία αφιερώνουν,
κατά μέσο όρο, πάνω από 40 λεπτά την εβδομάδα, προκειμένου να πάνε με το ποδήλατο στο σχολείο, ενώ τα παιδιά από την Ελλάδα, την Ουγγαρία, τη Σλοβενία και την Ισπανία μόλις 7 λεπτά.

Όσον αφορά στη συμμετοχή σε αθλήματα και πάλι τα παιδιά στη Νορβηγία αποδείχτηκαν τα πλέον "ενεργά", ακολουθούμενα από τους μικρούς μαθητές σε Σλοβενία και Ουγγαρία.


Αθώοι οι συνήθεις διατροφικοί ύποπτοι

Ιδιαίτερα ενδιαφέροντα ήταν τα ευρήματα για τις διατροφικές συνήθειες και την παχυσαρκία, καθώς αθώοι βρίσκονται οι συνήθεις ύποπτοι όπως τα αναψυκτικά.

Οι συντάκτες της μελέτης, αξιολογώντας τα σχετικά ευρήματα, επιβεβαίωσαν, για άλλη μια φορά, ότι η παιδική παχυσαρκία είναι ένα πολυσύνθετο πρόβλημα, το οποίο κάθε άλλο παρά σχετίζεται μόνο με συγκεκριμένες διατροφικές συμπεριφορές των παιδιών.

Εντοπίζοντας σημαντικές διαφορές μεταξύ των χωρών-μελών της ΕΕ, που βρέθηκαν στο επίκεντρο της μελέτης, οι συντάκτες της επιμένουν ότι η παιδική παχυσαρκία επηρεάζεται από μια σειρά παραγόντων, που διαμορφώνουν το ενεργειακό ισοζύγιο των παιδιών, όπως ο τόπος διαμονής ή το μορφωτικό επίπεδο των γονέων και το φύλο τους.

Για παράδειγμα, δεν αποδεικνύεται κανένας συσχετισμός μεταξύ παιδικής παχυσαρκίας και κατανάλωσης αναψυκτικών, σύμφωνα πάντα με τη μελέτη. Από το ερευνητικό έργο των συντακτών της μελέτης, προκύπτει ότι η Ελλάδα έχει το θλιβερό προνόμιο να διαθέτει τα υψηλότερα ποσοστά παιδικής παχυσαρκίας, έχοντας, ωστόσο, τη μικρότερη κατανάλωση αναψυκτικών από παιδιά.

Στον αντίποδα, το Βέλγιο έχει να επιδείξει τις καλύτερες επιδόσεις όσον αφορά την παιδική παχυσαρκία, αν και κατέχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά κατανάλωσης αναψυκτικών από ανηλίκους.

Για του λόγου το αληθές η υψηλότερη κατανάλωση αναψυκτικών εντοπίστηκε στην Ολλανδία, όπου κατά μέσο όρο 700 ml/ ημέρα καταναλώνονται από τα αγόρια και 565 ml από τα κορίτσια, με την Ουγγαρία να ακολουθεί (608 ml στα αγόρια και 496 στα κορίτσια) και το Βέλγιο να έπεται (502 ml σε αγόρια και 408 ml στα κορίτσια).

Η δε χαμηλότερη κατανάλωση αναψυκτικών βρέθηκε στην Ελλάδα, τη χώρα -όπως παρατηρούν οι συντάκτες της μελέτης- με τα υψηλότερα ποσοστά υπερβολικού βάρους και παιδικής παχυσαρκίας, με 139 ml σε αγόρια και 92 ml στα κορίτσια.

Στο πλαίσιο του πως επηρεάζει ο τρόπος ζωής τα επίπεδα παχυσαρκίας, η παράλειψη του πρωινού, τέλος, ήταν άλλη μια διατροφική συμπεριφορά που απασχόλησε τους ερευνητές.
Τα χαμηλότερα ποσοστά στον εν λόγω δείκτη έχουν οι Ισπανίδες μαθήτριες (12%), ενώ τα υψηλότερα (52%) τα αγόρια στη Σλοβενία, που παρακάμπτουν το πρωινό τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα.

Η παράλειψη του πρωινού στα παιδιά, κατά τους ερευνητές, συνδέεται στενά με το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο των γονέων σε τέσσερις από τις επτά χώρες που εξετάστηκαν (Βέλγιο, Ελλάδα, Σλοβενία και Ισπανία).

• 
  <p><strong>Θλιβερή πρωτιά: 4 στα 10 παιδιά υπέρβαρα ή παχύσαρκα</strong></p>
  

• 0 σχόλια
• 556 εμφανίσεις

Guest

3 Ιουλίου, 201313 yr