Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Η Caroline, η Darcy, η Alexis και η Elisha γεννήθηκαν πρόωρα στην 30η εβδομάδα της κύησης στο νοσοκομείο του Rotherham.

Έχοντας προσπαθήσει για πάνω από μια δεκαετία να αποκτήσουν παιδί, το ζευγάρι είχε χάσει κάθε ελπίδα να γίνουν γονείς και είχαν σχεδόν αποδεχτεί το γεγονός ότι θα έμεναν άτεκνοι.

Όμως αποφάσισαν να δοκιμάσουν την εξωσωματική γονιμοποίηση… και τα κατάφεραν με την πρώτη φορά!


Οι τετράδυμες βέβαια, δεν είναι μοναδικές μόνο γι’ αυτό, αλλά και γιατί προήλθαν από ένα έμβρυο, το οποίο διαχωρίστηκε σε τρία και μετά ένα από αυτά διαχωρίστηκε επίσης.

Οι πιθανότητες να γεννηθούν τέσσερα μωρά από ένα μόνο έμβρυο δεν είχαν υπολογιστεί ποτέ. «Άλλοι μας ανέφεραν ότι οι πιθανότητες να συμβεί αυτό ήταν μία στα 2 εκατομμύρια και κάποιοι μέχρι και μία στα 70 εκατομμύρια, όμως στην πραγματικότητα δε γνωρίζουν ακριβώς καθώς αυτό δεν έχει συμβεί ποτέ ξανά» είπε ο πανευτυχής πατέρας.
«Είμαστε οι πρώτοι άνθρωποι που τους συνέβη αυτό και ακόμη και μερικοί γιατροί δυσκολεύονταν να το πιστέψουν» πρόσθεσε.

«Περιμένεις σχεδόν μια δεκαετία για να αποκτήσεις ένα μωρό και εντελώς ξαφνικά αποκτάς τέσσερα με τη μία» είπε η Christine και συνέχισε: «Είμαστε τόσο τυχεροί».



  • <p>Πριν από ένα μήνα ο 43χρονος Justin Clark και η 36χρονη σύζυγός του Christine έφεραν στο σπίτι τους τις τετράδυμες – πλέον τριών μηνών - κόρες τους!</p>
Guest
Guest
Η επαναστατική μέθοδος μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την επιτυχία της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και έτσι τα ζευγάρια που κάνουν εξωσωματική, θα αποκτούν υγιή παιδιά πιο εύκολα. Πάντως θα χρειασθούν περισσότερες κλινικές δοκιμές προτού η τεχνική εφαρμοστεί ευρέως.

Είναι η πρώτη φορά που οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν μια νέα σύγχρονη μέθοδο ανάλυσης όλων των χρωμοσωμάτων του εμβρύου που είχε γονιμοποιηθεί εξωσωματικά, προτού αυτό εμφυτευθεί στην μήτρα της μητέρας. Έτσι, ο έλεγχος του DΝΑ για χρωμοσωμικές ανωμαλίες του εμβρύου δεν περιορίστηκε στην οπτική εξέταση τυχόν προβλημάτων που θα απέτρεπαν μια φυσιολογική εξέλιξη της κύησης.

Το αγοράκι, ο Κόνορ Λέβι, γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια της Πενσιλβάνια και η νέα μέθοδος ελέγχου αναπτύχθηκε από ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τον ειδικό σε θέματα γονιμότητας Ντάγκαν Γουέλς του Κέντρου Βιοιατρικών Ερευνών του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, που έκανε τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας στο Λονδίνο, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ και τις βρετανικές Guardian και Independent.

Οι γιατροί έχουν έως τώρα δοκιμάσει την τεχνική στα έμβρυα επτά γυναικών ηλικίας 35 έως 39 ετών, μια από τις οποίες είναι η πρώτη που γέννησε πρόσφατα. Μια δεύτερη αμερικανίδα που έχει μείνει έγκυος με την ίδια μέθοδο, πρόκειται να γεννήσει σύντομα.

Οι γενετικές ανωμαλίες αποτελούν ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα που εμποδίζουν την επιτυχή εμφύτευση του εμβρύου στην μήτρα της μητέρας μετά την εξvσωματική γονιμοποίηση του ωαρίου και η κυριότερη αιτία που περίπου το 70% έως 80% των εμβρύων της εξωσωματικής τελικά αποτυγχάνουν να εξελιχτούν σε κανονικές υγιείς γεννήσεις.

Ο προεμφυτευτικός έλεγχος μπορεί να βελτιώσει κατά το ένα τρίτο περίπου την επιτυχία των εξωσωματικών και να μειώσει στο μισό τις αποβολές, σύμφωνα με τους βρετανούς ερευνητές. Η νέα τεχνική που λέγεται «αλληλούχιση (ανάγνωση γονιδιώματος) επόμενης γενιάς», χρησιμοποιεί δείγματα DNA που λαμβάνονται από ένα μόνο κύτταρο του εμβρύου, όταν αυτό είναι ακόμα πέντε ημερών. Με αυτό τον τρόπο, μπορεί να επιλεγεί το έμβρυο με τις καλύτερες πιθανότητες για την επιτυχή κυοφορία ενός υγιούς παιδιού.

Οι πιθανότητες ενός εμβρύου να έχει χρωμοσωμικό πρόβλημα αυξάνεται ανάλογα με την ηλικία πρωτίστως της μητέρας και δευτερευόντως του πατέρα. Για τις γυναίκες 20-30 ετών η πιθανότητα αυτή είναι γύρω στο 10%, όμως για τις γυναίκες 40-50 ετών η πιθανότητα γενετικού ελαττώματος είναι πάνω από 75%, μεταδίδει το ΑΠΕ.

Τις περισσότερες φορές τα έμβρυα με τα προβληματικά χρωμοσώματα δεν καταφέρνουν να εμφυτευθούν σωστά στην μήτρα. Αλλά κι αν εμφυτευθούν είναι στη συνέχεια πολύ πιθανό να αποβληθούν ή να οδηγήσουν στη γέννηση παιδιού με προβλήματα όπως το σύνδρομο Ντάουν.

Προς το παρόν, πάντως, ο νέου τύπου προεμφυτευτικός γενετικός έλεγχος είναι ακόμα σχετικά ακριβός και έξω από τις οικονομικές δυνατότητες αρκετών ζευγαριών. Όμως η τεχνολογία αλληλούχισης (ανάγνωσης) του γονιδιώματος συνεχώς εξελίσσεται και το κόστος της συνεχώς πέφτει.

Οι ερευνητές προβλέπουν ότι σε μια πενταετία η νέα μέθοδος προεμφυτευτικού γενετικού ελέγχου θα αποτελεί πλέον την καθιερωμένη διαδικασία στις κλινικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής διεθνώς.

  • <p>Ένα υγιές αγοράκι στις ΗΠΑ είναι το πρώτο «παιδί του σωλήνα» που γεννήθηκε μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση, <strong>αφού είχε προηγηθεί μια νέα πιο ασφαλής και πιο φθηνή τεχνική προεμφυτευτικού γενετικού ελέγχου του εμβρύου.</strong></p>
Guest
Guest
Η 34χρονη Άννα, στη Βρετανία, κατάφερε να αποκτήσει τη μικρή της κόρη μετά από δέκα εξωσωματικές θεραπείες και αφού πούλησε ότι είχε και δεν είχε.

Η ίδια δηλώνει ότι κάθε φορά που μια εξωσωματική δεν πετύχαινε, δεν έχανε την ελπίδα της και προσπαθούσε συνεχώς για να μπορέσει να κρατήσει στην αγκαλιά της ένα μωρό.
Όλα ξεκίνησαν το 2003 όταν η 24χρονη τότε Άννα έκανε την πρώτη εξωσωματική με τον προηγούμενο φίλο της. Γνώριζε ότι οι σάλπιγγες της είχαν πρόβλημα και ότι θα έπρεπε να υποβληθεί σε ειδική θεραπεία, κάτι που όμως απέτυχε.

Η Άννα έκανε άλλες πέντε απόπειρες εξωσωματικής γονιμοποίησης μεταξύ Νοεμβρίου 2005 και Απριλίου 2007.Οι γιατροί δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι συνέβαινε αφού τα ωάρια ήταν υγιή.

Πήγε σε μια κορυφαία κλινική του Νότιγχαμ αλλά κι εκεί δεν τα κατάφερε. Κατέφυγε ακόμα και σε βελονισμό αλλά μάταια. Στην ένατη εξωσωματική το 2008 κατάφερε να μείνει έγκυος αλλά έχασε το παιδί όταν ήταν 11 εβδομάδων. Τότε αποφάσισε να χωρίσει με τον πρώην σύντροφο της.

Λίγο καιρό αργότερα γνωρίστηκε με τον σύζυγο της Φιλ με τον οποίο αποφάσισαν να παντρευτούν τον Ιούνιο του 2011 και να ξοδέψουν όλα τα χρήματα του γάμου σε μια ακόμα προσπάθεια για να αποκτήσουν ένα παιδί.
Και τα κατάφεραν.

Σύμφωνα με έναν από τους θεράποντες γιατρούς της, η Άννα είχε κάποια φυσικά «φονικά» κύτταρα που «σκότωναν» οτιδήποτε ξένο έμπαινε στον οργανισμό της, ακόμα και τα ωάρια. Έτσι αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν στεροειδή και κατάφεραν να βοηθήσουν την Άννα να μείνει έγκυος.



  • <p><strong>Στην ένατη εξωσωματική το 2008 κατάφερε να μείνει έγκυος αλλά έχασε το παιδί όταν ήταν 11 εβδομάδων</strong></p>
Guest
Guest
Πολλές φορές αγοράζουμε παιχνίδια με την καλύτερη πρόθεση, μόνο και μόνο για να τα δούμε να μένουν στην άκρη μετά από λίγες ημέρες.
Και τότε αναρωτιόμαστε: «Μα γιατί δεν παίζει με αυτό;»
Η αλήθεια είναι πως τα παιδιά δεν επιλέγουν πάντα ένα παιχνίδι επειδή είναι ακριβό, εντυπωσιακό ή γεμάτο δυνατότητες.
Συχνά προτιμούν κάτι πολύ πιο απλό. Ένα κουτί μπορεί να γίνει αυτοκίνητο, μια κουβέρτα σπίτι και μερικά τουβλάκια ένας ολόκληρος κόσμος.
Το παιχνίδι που πραγματικά αρέσει στο παιδί είναι συνήθως εκείνο που του επιτρέπει να εξερευνήσει, να δημιουργήσει και να χρησιμοποιήσει τη φαντασία του.
🧸 Τι Κάνει Ένα Παιχνίδι Ελκυστικό Για Ένα Παιδί;
Δεν υπάρχει ένα παιχνίδι που να αρέσει σε όλα τα παιδιά. Η ηλικία, η προσωπικότητα, τα ενδιαφέροντα και η αναπτυξιακή φάση επηρεάζουν σημαντικά τις επιλογές τους.
Ένα καλό παιχνίδι, όμως, συνήθως έχει ένα κοινό χαρακτηριστικό: δίνει στο παιδί κάτι να κάνει.
Αντί να παρουσιάζει μόνο ένα έτοιμο αποτέλεσμα, του επιτρέπει να:
Χτίσει και να κατασκευάσει.
Δημιουργήσει ιστορίες.
Κάνει επιλογές.
Λύσει μικρά προβλήματα.
Παίξει μαζί με άλλα παιδιά.
Χρησιμοποιήσει τη φαντασία του.
Πειραματιστεί με διαφορετικούς τρόπους.
Γι' αυτό ένα απλό παιχνίδι μπορεί να κρατήσει το ενδιαφέρον ενός παιδιού περισσότερο από ένα πολύπλοκο ηλεκτρονικό παιχνίδι.
🎨 Τα Παιχνίδια Που Αφήνουν Χώρο Στη Φαντασία
Τα παιχνίδια χωρίς έναν μόνο «σωστό» τρόπο χρήσης είναι ιδιαίτερα σημαντικά στην παιδική ηλικία.
Τουβλάκια, κουκλάκια, ζωάκια, πλαστελίνη, χρώματα και υλικά κατασκευών μπορούν να μεταμορφωθούν κάθε φορά σε κάτι διαφορετικό.
Σήμερα τα τουβλάκια μπορεί να γίνουν ένα σπίτι. Αύριο ένα κάστρο. Την επόμενη μέρα ένα διαστημόπλοιο.
Αυτό ακριβώς είναι το ενδιαφέρον τους: το παιδί αποφασίζει τι θα γίνουν.
🚗 Τα Παιχνίδια Ρόλων
«Κάνω ότι είμαι γιατρός.»
«Κάνω ότι έχω μαγαζί.»
«Εσύ είσαι ο πελάτης και εγώ ο ταμίας!»
Το παιχνίδι ρόλων είναι ιδιαίτερα αγαπητό στα παιδιά γιατί τους επιτρέπει να αναπαριστούν καταστάσεις που βλέπουν στην καθημερινή ζωή.
Κουζινάκια, εργαλεία, γιατρικά, κούκλες, αυτοκινητάκια και λούτρινα ζωάκια μπορούν να γίνουν μέρος μιας ολόκληρης ιστορίας.
Μέσα από αυτό το παιχνίδι το παιδί εξασκεί τη γλώσσα, την κοινωνική αλληλεπίδραση, τη φαντασία και την έκφραση συναισθημάτων.
🧩 Τα Παιχνίδια Που Προκαλούν Το Μυαλό
Παζλ, παιχνίδια αντιστοίχισης, κατασκευές και απλοί γρίφοι μπορούν να προσφέρουν στο παιδί μια μικρή πρόκληση.
Το σημαντικό είναι η δυσκολία να είναι κατάλληλη για την ηλικία και τις δυνατότητές του.
Αν το παιχνίδι είναι υπερβολικά εύκολο, μπορεί να χάσει γρήγορα το ενδιαφέρον του.
Αν είναι υπερβολικά δύσκολο, μπορεί να απογοητευτεί.
Το ιδανικό είναι να υπάρχει μια μικρή πρόκληση που θα το κάνει να σκεφτεί και τελικά να πει:
«Τα κατάφερα!»
🏃 Παιχνίδια Που Βάζουν Το Παιδί Σε Κίνηση
Δεν χρειάζεται όλο το παιχνίδι να γίνεται καθιστά.
Μπάλες, παιχνίδια ισορροπίας, κυνηγητό, εμπόδια και δραστηριότητες στην αυλή ή στο πάρκο βοηθούν το παιδί να κινείται
και να γνωρίζει καλύτερα το σώμα του.
Η κίνηση μπορεί να συνδυαστεί και με τη φαντασία.
Για παράδειγμα:
«Περπατάμε σαν αρκούδες!»
«Πηδάμε σαν βατραχάκια!»
«Ποιος θα φτάσει πρώτος στον θησαυρό;»
Έτσι, η σωματική δραστηριότητα γίνεται παιχνίδι και όχι υποχρέωση.
📱 Και Τι Γίνεται Με Τα Ηλεκτρονικά Παιχνίδια;
Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια είναι μέρος της σύγχρονης παιδικής ζωής.
Ωστόσο, δεν χρειάζεται να αποτελούν τη μοναδική μορφή παιχνιδιού.
Είναι σημαντικό το παιδί να έχει ευκαιρίες για πραγματικό παιχνίδι, κίνηση, δημιουργία και κοινωνική αλληλεπίδραση.
Ανάλογα με την ηλικία, το περιεχόμενο και τον τρόπο χρήσης, ένα ψηφιακό παιχνίδι μπορεί να αποτελέσει μία δραστηριότητα
ανάμεσα σε πολλές — όχι όμως απαραίτητα την κυρίαρχη.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Τα παιδιά συχνά επιστρέφουν ξανά και ξανά στα ίδια παιχνίδια επειδή τους δίνουν την ευκαιρία να δημιουργούν
διαφορετικές ιστορίες κάθε φορά.
🔦 Ένα παιχνίδι δεν χρειάζεται να έχει πολλά κουμπιά και λειτουργίες για να κρατήσει το ενδιαφέρον ενός παιδιού.
🔦 Τα παιχνίδια κατασκευών μπορούν να χρησιμοποιηθούν με διαφορετικούς τρόπους ανάλογα με την ηλικία και τη φαντασία του παιδιού.
🔦 Το παιχνίδι ρόλων βοηθά τα παιδιά να επεξεργάζονται εμπειρίες και καταστάσεις από την καθημερινότητά τους.
🔦 Μερικές φορές το αγαπημένο παιχνίδι ενός παιδιού είναι ένα αντικείμενο που δεν θεωρούμε καν παιχνίδι.
💡 Πώς Θα Καταλάβουμε Τι Του Αρέσει;
Αν θέλετε να ανακαλύψετε τι πραγματικά αρέσει στο παιδί σας, δεν χρειάζεται να αγοράσετε δέκα διαφορετικά παιχνίδια.
Παρατηρήστε το.
Με τι ασχολείται περισσότερο;
Του αρέσει να κατασκευάζει; Να ζωγραφίζει; Να τρέχει; Να παίζει με άλλους;
Να φροντίζει μια κούκλα; Να φτιάχνει ιστορίες;
Οι απαντήσεις βρίσκονται συχνά μέσα στο ίδιο το παιχνίδι.
Μπορεί επίσης να δοκιμάσετε να του προσφέρετε λιγότερα παιχνίδια κάθε φορά.
Όταν υπάρχουν πάρα πολλές επιλογές μπροστά του, μπορεί να δυσκολεύεται να αποφασίσει με τι θέλει να ασχοληθεί.
Δεν χρειάζεται να εξαφανίσετε τα υπόλοιπα.
Μπορείτε απλώς να εναλλάσσετε κάποια από αυτά.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: Όσο πιο ακριβό είναι ένα παιχνίδι, τόσο περισσότερο θα αρέσει στο παιδί.
✔ Αλήθεια: Η τιμή δεν καθορίζει το ενδιαφέρον. Ένα απλό παιχνίδι μπορεί να προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες για δημιουργικότητα.
❌ Μύθος: Τα παιδιά πρέπει να έχουν πολλά παιχνίδια για να μην βαριούνται.
✔ Αλήθεια: Η υπερβολική ποσότητα επιλογών δεν σημαίνει απαραίτητα περισσότερο ή καλύτερο παιχνίδι.
❌ Μύθος: Τα εκπαιδευτικά παιχνίδια είναι πάντα καλύτερα.
✔ Αλήθεια: Το ελεύθερο παιχνίδι έχει επίσης σημαντική αξία και επιτρέπει στο παιδί να δημιουργεί τους δικούς του τρόπους παιχνιδιού.
❌ Μύθος: Όλα τα παιδιά της ίδιας ηλικίας πρέπει να αγαπούν τα ίδια παιχνίδια.
✔ Αλήθεια: Κάθε παιδί έχει διαφορετικά ενδιαφέροντα, χαρακτήρα και προτιμήσεις.
❌ Μύθος: Αν ένα παιδί βαρεθεί ένα παιχνίδι, σημαίνει ότι δεν του αρέσει.
✔ Αλήθεια: Μπορεί απλώς να χρειάζεται ένα διάλειμμα ή έναν διαφορετικό τρόπο χρήσης του παιχνιδιού.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Πώς μπορώ να καταλάβω ποια παιχνίδια αρέσουν πραγματικά στο παιδί μου;
Παρατηρήστε με τι ασχολείται αυθόρμητα και για ποια παιχνίδια επιστρέφει ξανά. Τα ενδιαφέροντά του συνήθως δείχνουν τι είδους δραστηριότητες το ελκύουν περισσότερο.
❓ Είναι καλύτερα τα παιχνίδια με πολλά κουμπιά και λειτουργίες;
Όχι απαραίτητα. Τα παιχνίδια που αφήνουν χώρο στη φαντασία και μπορούν να χρησιμοποιηθούν με πολλούς διαφορετικούς τρόπους συχνά προσφέρουν περισσότερες ευκαιρίες για δημιουργικό παιχνίδι.
❓ Πόσα παιχνίδια χρειάζεται να έχει ένα παιδί;
Δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος αριθμός που να είναι σωστός για όλα τα παιδιά. Σημασία έχει να υπάρχουν κατάλληλες και διαφορετικές επιλογές, χωρίς το παιδί να αισθάνεται ότι χάνεται μέσα σε υπερβολικά πολλά παιχνίδια.
❓ Γιατί το παιδί μου προτιμά να παίζει με κουτιά και άλλα αντικείμενα;
Επειδή αυτά τα αντικείμενα δεν έχουν απαραίτητα μία συγκεκριμένη χρήση. Ένα κουτί μπορεί να γίνει σπίτι, αυτοκίνητο ή κάστρο, αφήνοντας στο παιδί μεγαλύτερη ελευθερία φαντασίας.
❓ Πρέπει να αγοράζω καινούργια παιχνίδια όταν το παιδί βαριέται;
Όχι απαραίτητα. Μπορείτε πρώτα να δοκιμάσετε να παρουσιάσετε ένα παλιό παιχνίδι με διαφορετικό τρόπο ή να το συνδυάσετε με άλλα υλικά. Συχνά μια νέα ιδέα αρκεί για να το κάνει ξανά ενδιαφέρον.
📌 Αυτό Που Έχει Σημασία
Δεν υπάρχει το «τέλειο παιχνίδι» για κάθε παιδί.
Υπάρχει το παιχνίδι που ταιριάζει στην ηλικία, την προσωπικότητα και τα ενδιαφέροντά του και του δίνει την ευκαιρία
να εξερευνήσει τον κόσμο με τον δικό του τρόπο.
Γι' αυτό, πριν αναρωτηθείτε ποιο καινούργιο παιχνίδι να αγοράσετε, δοκιμάστε πρώτα να παρατηρήσετε
πώς παίζει ήδη το παιδί σας.
Εκεί κρύβονται πολλές φορές οι καλύτερες απαντήσεις.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Ποιο είναι το παιχνίδι που αγαπά περισσότερο το παιδί σας;
Είναι κάποιο ακριβό παιχνίδι που του χαρίσατε ή μήπως κάτι εντελώς απλό που βρήκε μόνο του;
Μοιραστείτε την εμπειρία σας και ίσως δώσετε μια όμορφη ιδέα και σε άλλους γονείς.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το παιχνίδι αποτελεί σημαντικό μέρος της φυσιολογικής ανάπτυξης του παιδιού και προσφέρει ευκαιρίες για μάθηση, δημιουργικότητα, κίνηση και κοινωνική αλληλεπίδραση.
Ωστόσο, κάθε παιδί αναπτύσσεται με τον δικό του ρυθμό και μπορεί να έχει διαφορετικές προτιμήσεις και ανάγκες.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη συμβουλή παιδιάτρου ή άλλου ειδικού.
Αν έχετε ανησυχίες σχετικά με το παιχνίδι, την ανάπτυξη, την επικοινωνία ή τη συμπεριφορά του παιδιού, συζητήστε τις με τον παιδίατρο
ή τον κατάλληλο επαγγελματία υγείας.
  • Τα παιχνίδια αναμφισβήτητα δίνουν μεγάλη χαρά και ευχαρίστηση στο παιδάκι.
Guest
Guest
Σε μακροχρόνια έρευνα οι επιστήμονες παρακολούθησαν πάνω από 11,000 μωρά ζητώντας από τους γονείς τους να συμπληρώσουν ειδικά ερωτηματολόγια που αφορούσαν στον τρόπο με τον οποίο ανέπνεαν κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Τα ερωτηματολόγια συμπληρώνονταν όταν τα βρέφη ήταν 6, 18, 30, 42, 57 και 69 μηνών αντίστοιχα. Τα ερωτηματολόγια που αφορούσαν στη συμπεριφορά τους συμπληρώνονταν όταν εκείνα έφταναν στην ηλικία των τεσσάρων και επτά χρόνων.


Σύμφωνα με τα αποτελέσματα:

Το 45% των μωρών δεν είχε κανένα πρόβλημα στην αναπνοή κατά τη διάρκεια του ύπνου.
Το 55% όμως παρουσίασε προβλήματα διατάραξης ύπνου.

Ύστερα από συνυπολογισμό 15 άλλων παραγόντων που συνδέονται με προβλήματα συμπεριφοράς, όπως το χαμηλό βάρος γέννησης ή η εκπαίδευση της μητέρας, η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι τα μωρά με άπνοια στον ύπνο είχαν 40 έως 100% περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν προβλήματα συμπεριφοράς στην ηλικία των 7 χρόνων.

Τα μωρά που παρουσίαζαν προβλήματα με την αναπνοή τους κατά τη διάρκεια του ύπνου είχαν υψηλότερο κίνδυνο αύξησης της υπερκινητικότητας, της επιθετικότητας , του άγχους και της κατάθλιψης , καθώς επίσης παρατηρήθηκε και δυσκολία στη συνύπαρξη με άλλους συνομήλικους.

Οι επιστήμονες έχουν πολλές θεωρίες αναφορικά με το γιατί η διατάραξη ύπνου των μωρών (που οφείλεται στην κακή αναπνοή ή την άπνοια ) καθορίζει τα προβλήματα της συμπεριφοράς τους αργότερα.

Η επικρατέστερη όμως είναι ότι η νηπιακή και η παιδική ηλικία ενός ατόμου είναι η βασική περίοδος της ανάπτυξης του εγκεφάλου και τυχόν αναπνευστικά προβλήματα μπορεί να μειώσουν το οξυγόνο που χρειάζεται ο εγκέφαλος για αυτή του τη λειτουργία.

  • <p>Σύμφωνα με μια νέα μελέτη τα μωράκια που ροχαλίζουν, αναπνέουν κυρίως από το στόμα και παρουσιάζουν άπνοια την ώρα του ύπνου, <strong>έχουν αυξημένες πιθανότητες να αναπτύξουν προβλήματα συμπεριφοράς μεγαλώνοντας.</strong></p>
Guest
Guest
Ωστόσο, φαίνεται ότι οι παραδοσιακές αντιλήψεις όσον αφορά το σχηματισμό της οικογένειας και την τεκνοποιία αλλάζουν και στη χώρα μας, όπως συνέβη στην υπόλοιπη Ευρώπη πριν από μερικές δεκαετίες.

Τα παραπάνω προκύπτουν από έρευνα του Βασίλειου Γαβαλά, λέκτορα στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου (Τμήμα Γεωγραφίας) και του Κώστα Ρόντου, αναπληρωτή καθηγητή στο ίδιο πανεπιστήμιο (Τμήμα Κοινωνιολογίας), οι οποίοι εξέτασαν την εξέλιξη των εκτός γάμου γεννήσεων μετά το 1980, τις διαφοροποιήσεις σε επίπεδο νομού και το κοινωνικό και δημογραφικό προφίλ των ανύπαντρων μητέρων (μορφωτικό επίπεδο, ηλικία και υπηκοότητα), χρησιμοποιώντας δεδομένα από την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ).

Όπως εξηγούν οι δύο ερευνητές, η αύξηση στα ποσοστά των γεννήσεων εκτός γάμου είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της σύγχρονης ευρωπαϊκής κοινωνίας.

«Είναι ενδεικτικό», σημειώνουν, «ότι σε χώρες, όπως η Δανία, η Σουηδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία οι μισές και παραπάνω γεννήσεις λαμβάνουν χώρα εκτός γάμου».

Μάλιστα, στις προαναφερόμενες χώρες είναι συνειδητή απόφαση των μεγαλύτερων σε ηλικία και πιο μορφωμένων γυναικών να φέρουν παιδιά εκτός γάμου, διαχωρίζοντας έτσι την τεκνοποιία από το γάμο.

Σημαντική διαπίστωση της εν λόγω έρευνας, όπως επισημαίνουν οι δύο ακαδημαϊκοί, είναι ότι η αύξηση στα ποσοστά των εκτός γάμου γεννήσεων από τη δεκαετία του 1990 και μετά αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στις γεννήσεις που δεν προέρχονται από Ελληνίδες, αλλά από αλλοδαπές.

Το προφίλ των ανύπαντρων αυτών μητέρων είναι τελείως διαφορετικό από αυτό των Ελληνίδων, υποδεικνύοντας ότι οι μετανάστριες που αποκτούν παιδιά εκτός γάμου το πράττουν από πεποίθηση και όχι εξαιτίας κάποιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης.

«Οι Ελληνίδες που γίνονται μητέρες χωρίς να είναι παντρεμένες είναι συνήθως νεαρής ηλικίας (έφηβες ή στη μετεφηβική περίοδο οι περισσότερες) και χαμηλού μορφωτικού επιπέδου. Αυτό δείχνει ότι ήταν μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη που κατέληξε σε γέννηση και όχι συνειδητή επιλογή. Δεν αποκλείεται, όμως, στο μέλλον αυτό να αλλάξει, όπως δείχνουν τα δεδομένα. Αρκετές Ελληνίδες που γίνονται ανύπαντρες μητέρες έχουν υψηλό μορφωτικό επίπεδο και είναι ηλικιακά ώριμες, αν και αποτελούν τη μειοψηφία των ανύπαντρων μητέρων προς το παρόν» εξηγούν οι δύο ερευνητές.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, όπως επισημαίνουν, δεν αποκλείεται να έπαιξε ρόλο και η θρησκεία (με τη μορφή του ανατολικού ορθόδοξου Χριστιανισμού) στη διαμόρφωση μιας κοινωνίας αρνητικά διακείμενης προς τα συγκατοικούντα άγαμα ζευγάρια και την τεκνοποίηση εκτός γάμου.

Παρόλα αυτά, εξηγούν οι δύο ερευνητές, οι παραδοσιακές συμπεριφορές της Ελλάδας δεν παρατηρούνται σε όλες τις ορθόδοξες χώρες.

Οι περιπτώσεις της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, οι οποίες είναι χώρες με ισχυρή ορθόδοξη παράδοση, αλλά παρόλα αυτά παρουσιάζουν υψηλή γεννητικότητα εκτός γάμου, είναι ένδειξη ότι η ανατολική ορθόδοξη Εκκλησία δεν είχε την ίδια επίδραση σε όλες τις χώρες.

«Η διαφορετική πολιτική και κοινωνική τροχιά της Ελλάδας από αυτή των υπόλοιπων βαλκανικών κρατών είναι πιθανόν να διαμόρφωσε διαφορετικές στάσεις και αντιλήψεις όσον αφορά το σχηματισμό της οικογένειας και την ανατροφή των παιδιών» διαπιστώνουν οι κ.κ. Γαβαλάς και Ρόντος.

Παρόλα αυτά, φαίνεται ότι οι παραδοσιακές αντιλήψεις για το εν λόγω θέμα έχουν αρχίσει να αλλάζουν και στην Ελλάδα και το ποσοστό των εκτός γάμου γεννήσεων τετραπλασιάστηκε σε λιγότερο από 30 χρόνια (από 1,5% το 1980 σε σχεδόν 6% το 2007).

Η εξέλιξη αυτή προδιαθέτει για το πολύ πιθανό ενδεχόμενο, στο εγγύς μέλλον, ο γάμος να απολέσει μερικώς τη σημασία του ως θεσμός-πλαίσιο, μέσα στο οποίο τελείται η αναπαραγωγή και η ανατροφή των παιδιών.

Μάλιστα, μια τέτοια προοπτική τείνει να επιβεβαιώσει μια σχετικά πρόσφατη έρευνα (Rontos, 2007) σε νεαρές μορφωμένες Ελληνίδες, που δείχνει ότι το 60% του δείγματος θα προτιμούσε τη συγκατοίκηση παρά το γάμο, παρόλο που το 82% είναι υπέρ του θεσμού αυτού.

Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, το 40,5% των ερωτηθέντων δεν απέκλεισαν το ενδεχόμενο να αποκτήσουν παιδιά χωρίς να είναι παντρεμένες.

Τα ποσοστά των εκτός γάμου γεννήσεων παρουσιάζουν ταυτόχρονα αξιοσημείωτη γεωγραφική διαφοροποίηση, καθώς στις ορεινές και συνοριακές περιοχές στη βορειο-δυτική Ελλάδα είναι εξαιρετικά χαμηλά, ενώ σε αρκετές περιοχές στην Πελοπόννησο και κάποια νησιά (όπως η Κέρκυρα και η Ζάκυνθος στο Ιόνιο πέλαγος) είναι σαφώς υψηλοτέρα από τον εθνικό μέσο όρο.

Η χωρική αυτή διάσταση του φαινομένου μπορεί να συνδέεται με πολιτισμικές διαφορές που δημιουργεί η γεωμορφολογία της κάθε περιοχής (πιθανότατα ορεινές και απομονωμένες κοινωνίες να είναι λιγότερο ανεκτικές στις ανύπαντρες μητέρες).

Ένας άλλος λόγος θα μπορούσε να είναι και η διαφορετική εθνοτική σύνθεση της κάθε περιοχής (οι αλλοδαπές που τείνουν να φέρνουν στον κόσμο παιδιά εκτός γάμου σε μεγαλύτερη αναλογία από ό,τι οι Ελληνίδες συγκεντρώνονται κυρίως σε πεδινές περιοχές της νότιας Ελλάδας).


Ανύπαντρες μητέρες

Σύμφωνα με την παραπάνω έρευνα, 4 στις 10 ανύπαντρες μητέρες είναι αλλοδαπές. Το γεγονός αυτό εκτιμάται πως αφήνει να διαφανεί ότι η αύξηση στα ποσοστά των εκτός γάμου γεννήσεων μετά το 1990 οφείλεται σε μεγάλο βαθμό (αν και όχι αποκλειστικά) στην εισροή μεταναστών κυρίως από χώρες του πρώην «ανατολικού μπλοκ».

Φαίνεται ότι ο νομικά επικυρωμένος γάμος δεν αποτελεί για τις γυναίκες που κατάγονται από τις χώρες αυτές απαραίτητη προϋπόθεση για τη δημιουργία μιας οικογένειας και την αναπαραγωγή, ενώ αντιθέτως η ελληνική κοινωνία διατηρεί πιο παραδοσιακές αντιλήψεις, εκτιμούν οι ερευνητές, σημειώνοντας πως «είναι δύσκολο να προβλέψουμε αν οι πιο φιλελεύθερες απόψεις των αλλοδαπών θα επικρατήσουν στην ελληνική κοινωνία».

Αυτό που διαπιστώνεται από την ανάλυση των δεδομένων είναι ότι «κάτι αλλάζει στη χώρα μας όσον αφορά τις παραδοσιακές οικογενειακές αξίες».

Όσο οι εκτός γάμου γεννήσεις θα αποτελούν όλο και μεγαλύτερο ποσοστό του συνόλου των γεννήσεων τόσο η ελληνική κοινωνία θα τείνει να γίνεται όλο και πιο ανεκτική στις νέες μορφές συμβίωσης και τεκνοποίησης, «αφήνοντας πίσω της απόψεις όπως αυτές που θεωρούν την εκτός γάμου τεκνοποιία ως δείκτη ανομίας και προσωπικής ανευθυνότητας», εκτιμούν οι δύο ερευνητές.

  • <p><strong>Το μικρότερο ποσοστό γεννήσεων εκτός γάμου έχει η Ελλάδα, συγκρινόμενη με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.</strong></p>
Guest
Guest
Φτιάχνεται πανεύκολα μόλις με 4 υλικά και πολύ γρήγορα καθώς μπορεί να καταναλωθεί μετά από 5-6 ώρες!

Υλικά για 1 κιλό παγωτό:

- 400 γρ. κρέμα γάλακτος με 35% λιπαρά
- 397 γρ (1 κουτί) ζαχαρούχο γάλα
- 60-80 γρ. κακάο (ανάλογα με το πόσο έντονη θέλουμε τη γεύση της nutella/merenda)
- 120 γρ nutella/merenda

Εκτέλεση:

Με το μίξερ στη μεγαλύτερη ταχύτητα χτυπάμε την κρέμα γάλακτος, μέχρι να σχηματιστούν απαλές κορυφές και να αποκτήσει παχύρρευστη μορφή, σαν γιαούρτι.
Χαμηλώνουμε την ταχύτητα του μίξερ και προσθέτουμε διαδοχικά το ζαχαρούχο γάλα, το κακάο και τη nutella/merenda.
Μόλις το μίγμα μας μοιάζει με σφιχτή μους, σταματάμε τη λειτουργία του μίξερ.
Αδειάζουμε το παγωτό σε αεροστεγές σκεύος και το τοποθετούμε στην κατάψυξη για 6 ώρες τουλάχιστον.

http://i.imgur.com/9S0xKbZ.jpg

Μετά από 6 ώρες είναι έτοιμο για κατανάλωση! Καλή σας απόλαυση!

Πηγή: thenoshingbride.com
  • Μια πανεύκολη και υγιεινή συνταγή που σίγουρα θα ξετρελάνει μικρούς και μεγάλους!
Guest
Guest
Για το κέικ
- 160 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
- 1 κουτ. γλυκού μπέικιν πάουντερ
- 15 γρ. κακάο
- 250 γρ. κουβερτούρα 50% – 55% κακάο
- 200 γρ. βούτυρο αγελάδος
- 4 αυγά
- 165 γρ. ζάχαρη καστανή, κρυσταλλική
- 12 έτοιμα χωνάκια παγωτού με πλακέ πάτο (για να μπορούν να στηρίζονται)

Για την επικάλυψη
- 130 γρ. τυρί κρέμα (τύπου Philadelphia ή Arla Buko)
- 100 γρ. ζάχαρη άχνη
- 40 γρ. κακάο
- 50 γρ. νερό ζεστό


Ξεκινάμε λοιπόν!

Κέικ: Κοσκινίζουμε μαζί το αλεύρι, το μπέικιν πάουντερ και το κακάο.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170° C και καλύπτουμε τη λαμαρίνα του φούρνου με αντικολλητικό χαρτί.
Τεμαχίζουμε την κουβερτούρα σε μικρά κομμάτια και τη βάζουμε σε ένα ανοξείδωτο μπολ μαζί με το βούτυρο.

Στερεώνουμε το μπολ πάνω σε μια κατσαρόλα με λίγο νερό που βράζει (το νερό δεν θα πρέπει να ακουμπά τον πάτο του μπολ) και αφήνουμε τα υλικά να λιώσουν, ανακατεύοντας συχνά.
Εναλλακτικά, μπορούμε να τα λιώσουμε σε φούρνο μικροκυμάτων, σε κατάλληλο δοχείο, ρυθμίζοντας το φούρνο στα 600 W για μερικά λεπτά (ενδιαμέσως βγάζουμε και ανακατεύουμε, προσέχοντας να μην καούν). Κατόπιν αποσύρουμε από τη φωτιά.

Σε ένα άλλο μπολ ρίχνουμε τα αυγά με την καστανή ζάχαρη και ανακατεύουμε αμέσως.
Προσθέτουμε το μείγμα της σοκολάτας ανακατεύοντας.
Ρίχνουμε λίγο-λίγο το μείγμα των κοσκινισμένων στερεών υλικών, συνεχίζοντας το ανακάτεμα μέχρι να έχουμε ένα ομοιογενές μείγμα.
Μοιράζουμε στα χωνάκια του παγωτού και τα ακουμπάμε πάνω στη λαμαρίνα.
Ψήνουμε στο φούρνο για περίπου 25 λεπτά.
Όταν τα βγάλουμε, τα αφήνουμε να κρυώσουν καλά, για τουλάχιστον μισή ώρα. Εν τω μεταξύ, ετοιμάζουμε την επικάλυψη.

Επικάλυψη:
Σε ένα μπολ ανακατεύουμε καλά το τυρί με την άχνη.
Διαλύουμε το κακάο στο ζεστό νερό, το ρίχνουμε στο μείγμα του τυριού και ανακατεύουμε πολύ καλά.
Γαρνίρουμε κάθε κρύο χωνάκι με την επικάλυψη.

Μπορείτε να στολίσετε τα παγωτά με πολύχρωμη τρούφα, σταγόνες σοκολάτας, καραμελάκια και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε!!!

Καλή επιτυχία!
  • Υλικά -για περίπου 12 μερίδες-
Guest
Guest
Έπαινος ή τιμωρία;
Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε ένα παιδί 6–12 ετών να καταλάβει τα όρια, να αναλαμβάνει ευθύνη και να βελτιώνει τη συμπεριφορά του;
Η απάντηση δεν βρίσκεται απλώς στο να επιλέξουμε ανάμεσα στο «μπράβο» και στο «θα τιμωρηθείς».
Βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο καθοδηγούμε το παιδί, βάζουμε όρια και του δείχνουμε τι μπορεί να κάνει διαφορετικά την επόμενη φορά.
🌱 Η Συμπεριφορά Του Παιδιού Είναι Μια Ευκαιρία Για Μάθηση
Όλοι οι γονείς έχουν βρεθεί μπροστά σε μια δύσκολη συμπεριφορά.
Το παιδί μπορεί να αρνείται να διαβάσει, να απαντά απότομα, να μην τακτοποιεί τα πράγματά του, να μαλώνει με το αδερφάκι του
ή να ξεπερνά ένα όριο που έχει τεθεί πολλές φορές.
Εκείνη τη στιγμή είναι εύκολο να ξεφύγει από το στόμα μας η φράση:
«Αν το ξανακάνεις, θα τιμωρηθείς!»
Από την άλλη πλευρά, όταν το παιδί κάνει κάτι σωστό, μπορεί να πούμε απλώς:
«Μπράβο!»
Όμως η διαπαιδαγώγηση δεν είναι μόνο έπαινος ή τιμωρία.
Το παιδί χρειάζεται να καταλάβει ποια συμπεριφορά περιμένουμε από εκείνο, γιατί έχει σημασία και τι μπορεί να κάνει όταν δυσκολεύεται.
Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής προτείνει θετικές μορφές πειθαρχίας, σαφή όρια, κατάλληλες συνέπειες
και ενίσχυση των επιθυμητών συμπεριφορών, ενώ αποθαρρύνει το ξύλο, τις προσβολές, την ταπείνωση και την ντροπή ως μέσα πειθαρχίας.
Ο στόχος, επομένως, δεν είναι να κάνουμε το παιδί να φοβάται την τιμωρία.
Ο στόχος είναι να το βοηθήσουμε να αναπτύξει αυτοέλεγχο, υπευθυνότητα και σταδιακή ανεξαρτησία.
⭐ Τι Μπορεί Να Προσφέρει Ο Έπαινος;
Ο έπαινος έχει μεγαλύτερη αξία όταν δεν είναι γενικός αλλά συγκεκριμένος.
Το απλό:
«Μπράβο!»
δείχνει ικανοποίηση, αλλά δεν εξηγεί στο παιδί τι ακριβώς έκανε σωστά.
Αντίθετα, μπορούμε να πούμε:
✔ «Παρατήρησα ότι τελείωσες την εργασία σου πριν αρχίσεις να παίζεις.»
✔ «Μου άρεσε που περίμενες τη σειρά σου χωρίς να διακόψεις.»
✔ «Είδα ότι θύμωσες, αλλά κατάφερες να μιλήσεις χωρίς να φωνάξεις.»
✔ «Τακτοποίησες μόνος σου την τσάντα σου για αύριο.»
Έτσι το παιδί καταλαβαίνει ποια συγκεκριμένη συμπεριφορά αναγνωρίζουμε.
Η συγκεκριμένη θετική ανατροφοδότηση βοηθά το παιδί να αντιληφθεί τι έκανε σωστά και αυξάνει τις πιθανότητες
να επαναλάβει την επιθυμητή συμπεριφορά.
Ο έπαινος, όμως, δεν χρειάζεται να μετατρέπεται σε ασταμάτητη επιβράβευση για κάθε μικρή πράξη.
Το παιδί χρειάζεται σταδιακά να αποκτήσει εσωτερικά κίνητρα.
Θέλουμε να φτάσει στο σημείο να σκέφτεται:
«Το κάνω γιατί είναι σωστό και γιατί μπορώ να τα καταφέρω»
και όχι:
«Το κάνω μόνο αν πάρω κάτι.»
🏆 Έπαινος Για Την Προσπάθεια Και Όχι Μόνο Για Το Αποτέλεσμα
Ένα παιδί μπορεί να προσπαθήσει πολύ και παρ’ όλα αυτά να μην έχει το αποτέλεσμα που περίμενε.
Μπορεί να διαβάσει αρκετά και να γράψει ένα μέτριο διαγώνισμα.
Μπορεί να προσπαθήσει να ζωγραφίσει κάτι δύσκολο και να μην του αρέσει το τελικό αποτέλεσμα.
Μπορεί να προσπαθήσει να λύσει μια διαφωνία με έναν φίλο και να μην τα καταφέρει αμέσως.
Εκεί έχει ιδιαίτερη αξία να αναγνωρίσουμε την προσπάθεια.
✔ «Είδα ότι δεν τα παράτησες όταν δυσκολεύτηκες.»
✔ «Δοκίμασες έναν διαφορετικό τρόπο για να το λύσεις.»
✔ «Χρειάστηκες βοήθεια, αλλά πρώτα προσπάθησες μόνος σου.»
Με αυτόν τον τρόπο το παιδί μαθαίνει ότι η αξία του δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το αποτέλεσμα.
Μαθαίνει να επιμένει, να διορθώνει τα λάθη του και να προσπαθεί ξανά.
⚖️ Και Η Τιμωρία; Χρειάζεται Ποτέ;
Όταν μιλάμε για τιμωρία, χρειάζεται πρώτα να ξεκαθαρίσουμε τι εννοούμε.
Άλλο είναι μια ήρεμη και λογική συνέπεια μιας συμπεριφοράς και άλλο η τιμωρία που έχει στόχο να κάνει το παιδί να φοβηθεί,
να ντραπεί ή να υποφέρει.
Για παράδειγμα, αν ένα παιδί χρησιμοποιεί ένα παιχνίδι για να χτυπά τον αδερφό του, είναι λογικό το παιχνίδι να απομακρυνθεί για ένα διάστημα.
Ο γονιός μπορεί να πει:
«Δεν μπορώ να αφήσω ένα παιχνίδι να χρησιμοποιείται για να χτυπάμε κάποιον.
Το παιχνίδι θα μείνει στην άκρη για σήμερα.
Αύριο μπορείς να το χρησιμοποιήσεις ξανά με ασφαλή τρόπο.»
Εδώ υπάρχει ένα σαφές όριο.
Υπάρχει επίσης μια συνέπεια που συνδέεται με τη συμπεριφορά.
Δεν υπάρχει εξευτελισμός.
Δεν υπάρχει απειλή.
Δεν υπάρχει χαρακτηρισμός του παιδιού.
Η συνέπεια πρέπει να βοηθά το παιδί να καταλάβει τη σχέση ανάμεσα στην πράξη και στο αποτέλεσμα.
🚫 Όχι Στη Σωματική Τιμωρία, Την Ταπείνωση Και Την Απειλή
Το χτύπημα, το ταρακούνημα, οι προσβολές, η ταπείνωση και η ντροπή δεν αποτελούν υγιείς τρόπους διαπαιδαγώγησης.
Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής συστήνει να αποφεύγονται η σωματική τιμωρία, οι φωνές, οι προσβολές,
οι απειλές, η ταπείνωση και το ντρόπιασμα του παιδιού.
Το παιδί μπορεί να σταματήσει προσωρινά μια συμπεριφορά επειδή φοβάται.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι έμαθε γιατί η συμπεριφορά ήταν λανθασμένη ή τι πρέπει να κάνει διαφορετικά την επόμενη φορά.
Η πειθαρχία έχει μεγαλύτερη αξία όταν διδάσκει.
🧩 Η Διαφορά Ανάμεσα Στην Τιμωρία Και Τη Συνέπεια
Ας δούμε ένα απλό παράδειγμα.
Το παιδί αφήνει επίτηδες τα παιχνίδια του στο πάτωμα, ενώ έχει συμφωνηθεί ότι πριν από το βραδινό τακτοποιεί τον χώρο του.
Τιμωρητική προσέγγιση:
«Είσαι τεμπέλης!
Αφού δεν μαζεύεις τα πράγματά σου, δεν θα ξαναδείς τάμπλετ για μία εβδομάδα!»
Προσέγγιση με σαφές όριο και συνέπεια:
«Η συμφωνία μας είναι ότι τακτοποιούμε τα παιχνίδια πριν από το βραδινό.
Πρώτα θα τα μαζέψεις και μετά θα έχουμε χρόνο για την αγαπημένη σου δραστηριότητα.»
Η δεύτερη προσέγγιση δεν σημαίνει ότι ο γονιός είναι «χαλαρός».
Σημαίνει ότι είναι ήρεμος, σταθερός και ξεκάθαρος.
🗣️ Μιλήστε Για Τη Συμπεριφορά, Όχι Για Τον Χαρακτήρα
Μία από τις σημαντικότερες αλλαγές που μπορεί να κάνει ένας γονιός είναι να σταματήσει τις ταμπέλες.
Δεν λέμε:
❌ «Είσαι ακατάστατος.»
❌ «Είσαι τεμπέλης.»
❌ «Είσαι κακό παιδί.»
❌ «Ποτέ δεν ακούς.»
Λέμε:
✔ «Τα πράγματά σου έμειναν στο πάτωμα και χρειάζεται να τα τακτοποιήσεις.»
✔ «Σήμερα δεν ξεκίνησες την εργασία σου όπως είχαμε συμφωνήσει.»
✔ «Αυτό που είπες στον αδερφό σου ήταν προσβλητικό.»
Η συμπεριφορά μπορεί να αλλάξει.
Μία αρνητική ταμπέλα, όμως, μπορεί να γίνει μέρος της εικόνας που δημιουργεί το παιδί για τον εαυτό του.
🎯 Μην Περιμένετε Το Λάθος Για Να Μιλήσετε Στο Παιδί
Πολλές φορές οι γονείς παρατηρούν έντονα το παιδί όταν κάτι πάει στραβά.
Όταν όμως όλα πηγαίνουν καλά, θεωρούν τη σωστή συμπεριφορά δεδομένη.
Αυτό μπορεί να αλλάξει.
Αναζητήστε καθημερινά μικρές στιγμές στις οποίες το παιδί συνεργάζεται, προσπαθεί, περιμένει, βοηθά ή δείχνει υπευθυνότητα.
✔ «Σε είδα που περίμενες τον αδερφό σου να τελειώσει πριν μιλήσεις.»
✔ «Χάρηκα που θυμήθηκες μόνος σου την τσάντα σου.»
✔ «Μου άρεσε που όταν θύμωσες πήγες λίγο πιο πέρα για να ηρεμήσεις.»
Ο γονιός έτσι δεν επικεντρώνεται μόνο στο λάθος.
Αναγνωρίζει και τη συμπεριφορά που θέλει να βλέπει συχνότερα.
🧠 Το Παιδί Χρειάζεται Να Ξέρει Τι Να Κάνει Αντί Για Το «Μην»
Ένα παιδί δεν μπορεί πάντα να καταλάβει τι πρέπει να κάνει όταν ακούει μόνο απαγορεύσεις.
Αν πούμε:
«Μην φωνάζεις!»
μπορούμε να προσθέσουμε:
«Αν είσαι θυμωμένος, πες μου τι σε ενόχλησε με λόγια.»
Αν πούμε:
«Μην πετάς τα πράγματά σου!»
μπορούμε να πούμε:
«Βάλε τα βιβλία σου στο γραφείο και τα παιχνίδια στο κουτί.»
Αν πούμε:
«Μην διακόπτεις!»
μπορούμε να πούμε:
«Περίμενε να τελειώσει ο άλλος και μετά θα ακούσουμε αυτό που θέλεις να πεις.»
Η καθοδήγηση γίνεται πιο αποτελεσματική όταν το παιδί ακούει τι περιμένουμε από εκείνο.
⏰ Η Συνέπεια Χρειάζεται Να Είναι Άμεση, Σαφής Και Προβλέψιμη
Όταν υπάρχει συμφωνημένος κανόνας, το παιδί χρειάζεται να ξέρει τι θα συμβεί αν δεν τον ακολουθήσει.
Δεν βοηθούν οι αόριστες απειλές όπως:
«Θα δεις τι θα πάθεις!»
ή:
«Δεν θα ξανακάνεις τίποτα ποτέ!»
Οι συνέπειες χρειάζεται να είναι ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες.
Αν ο γονιός απειλεί με κάτι που δεν πρόκειται πραγματικά να εφαρμόσει, το παιδί μαθαίνει σταδιακά ότι οι προειδοποιήσεις
δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία.
Η συνέπεια χρειάζεται επίσης να εξηγείται σύντομα και ήρεμα.
Η συνέπεια δεν είναι ευκαιρία για διάλεξη.
👨‍👩‍👧 Η Στάση Των Γονιών Έχει Μεγάλη Σημασία
Είναι πολύ δύσκολο να ζητήσουμε από ένα παιδί να διαχειρίζεται τον θυμό του όταν εμείς φωνάζουμε κάθε φορά που κάνει λάθος.
Τα παιδιά παρατηρούν.
Μαθαίνουν από τον τρόπο με τον οποίο μιλάμε.
Μαθαίνουν από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε ένα λάθος.
Μαθαίνουν από τον τρόπο με τον οποίο ζητάμε συγγνώμη.
Αν ο γονιός χάσει την ψυχραιμία του, μπορεί να πει:
«Φώναξα και δεν ήταν σωστό.
Ήμουν θυμωμένος, αλλά μπορούσα να σου μιλήσω διαφορετικά.»
Αυτό δεν μειώνει το κύρος του γονιού.
Αντίθετα, δείχνει στο παιδί ότι η αυτοδιόρθωση είναι μέρος της υπευθυνότητας.
🌿 Δεν Χρειάζεται Να Διαλέξουμε Ανάμεσα Σε «Μόνο Έπαινο» Και «Μόνο Τιμωρία»
Η καθημερινότητα δεν είναι τόσο απλή.
Το παιδί χρειάζεται θετική ενίσχυση όταν κάνει κάτι σωστά, αλλά χρειάζεται και σαφή όρια όταν ξεπερνά τους κανόνες.
Μπορούμε να έχουμε και τα δύο:
✔ Αναγνώριση της καλής συμπεριφοράς.
✔ Σταθερούς κανόνες.
✔ Ήρεμες και λογικές συνέπειες όταν χρειάζονται.
✔ Εξήγηση του τι συνέβη.
✔ Ευκαιρία για επανόρθωση.
✔ Νέα ευκαιρία να προσπαθήσει.
Αυτό είναι πολύ διαφορετικό από ένα περιβάλλον όπου το παιδί κινείται συνεχώς ανάμεσα σε «μπράβο» και «τιμωρία».
🛠️ Τι Να Κάνετε Όταν Το Παιδί Κάνει Ένα Λάθος
Μπορείτε να ακολουθήσετε μια απλή σειρά.
1. Σταματήστε τη συμπεριφορά που δεν είναι ασφαλής ή αποδεκτή.
2. Μείνετε όσο μπορείτε ήρεμοι.
3. Περιγράψτε σύντομα τι συνέβη.
4. Θυμίστε τον κανόνα.
5. Εφαρμόστε τη συμφωνημένη συνέπεια, αν χρειάζεται.
6. Δείξτε στο παιδί τι μπορεί να κάνει διαφορετικά.
7. Δώστε του την ευκαιρία να επανορθώσει.
Για παράδειγμα:
«Πέταξες το βιβλίο στον αδερφό σου.
Δεν πετάμε αντικείμενα στους ανθρώπους.
Το βιβλίο θα μείνει στην άκρη για λίγο.
Όταν ηρεμήσεις, μπορείς να του ζητήσεις συγγνώμη και να μου πεις τι σε ενόχλησε.»
Έτσι η πειθαρχία δεν τελειώνει στην τιμωρία.
Οδηγεί στην κατανόηση και την επανόρθωση.
👦 Ηλικιακή Προσαρμογή Για Παιδιά 6–8 Ετών
Σε αυτή την ηλικία οι οδηγίες χρειάζεται να είναι σύντομες και συγκεκριμένες.
Το παιδί μπορεί να χρειάζεται περισσότερες υπενθυμίσεις.
✔ Δώστε μία οδηγία κάθε φορά.
✔ Χρησιμοποιήστε απλές και ξεκάθαρες συνέπειες.
✔ Αναγνωρίστε αμέσως την προσπάθεια.
✔ Βοηθήστε το παιδί να καταλάβει τη σύνδεση ανάμεσα στη συμπεριφορά και τη συνέπεια.
Για παράδειγμα:
«Πρώτα βάζουμε τα βιβλία στην τσάντα και μετά παίζουμε.»
👧 Ηλικιακή Προσαρμογή Για Παιδιά 9–10 Ετών
Τα παιδιά αυτής της ηλικίας μπορούν να συμμετέχουν περισσότερο στη συζήτηση για τους κανόνες.
Μπορείτε να ρωτήσετε:
«Τι θα μπορούσες να κάνεις διαφορετικά την επόμενη φορά;»
Μπορείτε επίσης να συζητήσετε μαζί τους τις συνέπειες ορισμένων επιλογών.
✔ Δώστε περισσότερες ευκαιρίες για υπευθυνότητα.
✔ Ενθαρρύνετε την αυτοαξιολόγηση.
✔ Επιβραβεύστε την υπευθυνότητα χωρίς να κάνετε το παιδί εξαρτημένο από ανταμοιβές.
✔ Αφήστε χώρο για φυσικές και λογικές συνέπειες όπου είναι ασφαλές.
🧑 Ηλικιακή Προσαρμογή Για Παιδιά 11–12 Ετών
Στην προεφηβεία το παιδί χρειάζεται περισσότερη συμμετοχή και σεβασμό στη γνώμη του.
Οι κανόνες εξακολουθούν να είναι απαραίτητοι.
Όμως η συζήτηση μπορεί να γίνει περισσότερο συνεργατική.
✔ Συζητήστε μαζί τους οικογενειακούς κανόνες.
✔ Εξηγήστε το «γιατί» πίσω από ένα όριο.
✔ Δώστε χώρο στο παιδί να προτείνει λύσεις.
✔ Χρησιμοποιήστε συνέπειες που συνδέονται όσο γίνεται με την πράξη.
✔ Δείξτε εμπιστοσύνη όταν το παιδί αναλαμβάνει υπευθυνότητα.
Στόχος πλέον δεν είναι απλώς να υπακούει.
Είναι να αρχίσει να ρυθμίζει τη συμπεριφορά του ακόμη και όταν ο γονιός δεν βρίσκεται δίπλα του.
💡 Χρήσιμες Φράσεις Που Μπορούν Να Αντικαταστήσουν Την Τιμωρία
Αντί για:
❌ «Θα σε τιμωρήσω!»
δοκιμάστε:
✔ «Αυτό που έγινε έχει μια συνέπεια και θα την εφαρμόσουμε.»
Αντί για:
❌ «Είσαι απαράδεκτος!»
δοκιμάστε:
✔ «Αυτό που έκανες δεν είναι αποδεκτό.»
Αντί για:
❌ «Πόσες φορές θα σου το πω;»
δοκιμάστε:
✔ «Θυμήσου ποιος είναι ο κανόνας μας.»
Αντί για:
❌ «Δεν θα ξανακάνεις ποτέ αυτό που θέλεις!»
δοκιμάστε:
✔ «Αυτή η επιλογή έχει αυτή τη συνέπεια.»
Αντί για:
❌ «Μπράβο, είσαι τέλειος!»
δοκιμάστε:
✔ «Προσπάθησες πολύ και βρήκες μόνος σου τη λύση.»
Οι φράσεις αυτές βοηθούν τον γονιό να παραμένει σταθερός χωρίς να γίνεται προσβλητικός ή απειλητικός.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: Αν δεν τιμωρήσω το παιδί, θα γίνει κακομαθημένο.
✔ Αλήθεια: Τα παιδιά χρειάζονται όρια και συνέπεια, αλλά αυτά μπορούν να εφαρμόζονται χωρίς σωματική τιμωρία, εξευτελισμό ή φόβο.
❌ Μύθος: Ο έπαινος κάνει το παιδί να εξαρτάται από την επιβράβευση.
✔ Αλήθεια: Ο συγκεκριμένος έπαινος βοηθά το παιδί να αναγνωρίζει ποιες συμπεριφορές είναι θετικές.
Η επιβράβευση μπορεί σταδιακά να μειώνεται καθώς το παιδί αποκτά μεγαλύτερη αυτονομία.
❌ Μύθος: Αν φωνάξω δυνατά, το παιδί θα με πάρει περισσότερο στα σοβαρά.
✔ Αλήθεια: Η σταθερότητα και η συνέπεια είναι διαφορετικές από την ένταση.
Το παιδί χρειάζεται να καταλαβαίνει το όριο και τη συνέπεια, όχι να φοβάται τον γονιό.
❌ Μύθος: Το παιδί πρέπει να τιμωρείται κάθε φορά που κάνει λάθος.
✔ Αλήθεια: Κάποια λάθη χρειάζονται απλώς καθοδήγηση, υπενθύμιση ή ευκαιρία για επανόρθωση.
Η αντίδραση χρειάζεται να ταιριάζει στη συμπεριφορά και στην ηλικία του παιδιού.
❓ Συχνές Ερωτήσεις
❓ Πρέπει Να Επαινώ Το Παιδί Για Κάθε Τι Που Κάνει Σωστά;
Όχι.
Ο στόχος δεν είναι να λέμε συνεχώς «μπράβο».
Χρησιμοποιούμε κυρίως συγκεκριμένο έπαινο όταν θέλουμε να αναγνωρίσουμε μια προσπάθεια, μια υπεύθυνη επιλογή ή μια συμπεριφορά που θέλουμε να ενισχύσουμε.
❓ Μπορώ Να Αφαιρέσω Ένα Προσωρινό Προνόμιο;
Ναι, όταν υπάρχει σαφής λόγος και η συνέπεια είναι λογική και κατάλληλη για την ηλικία.
Είναι σημαντικό το παιδί να γνωρίζει τι συνέβη και ποια συμπεριφορά αναμένεται από εδώ και πέρα.
❓ Τι Κάνω Αν Το Παιδί Δεν Αντιδρά Στον Έπαινο;
Δείτε αν ο έπαινος είναι πολύ γενικός ή αν χρησιμοποιείται τόσο συχνά ώστε να έχει χάσει την αξία του.
Δοκιμάστε πιο συγκεκριμένη αναγνώριση και δώστε προσοχή σε αυτό που πραγματικά έχει σημασία για το συγκεκριμένο παιδί.
❓ Τι Κάνω Αν Το Παιδί Επιμένει Στην Ίδια Αρνητική Συμπεριφορά;
Ελέγξτε αν ο κανόνας είναι σαφής, αν εφαρμόζεται με συνέπεια και αν το παιδί γνωρίζει τι πρέπει να κάνει αντί για την ανεπιθύμητη συμπεριφορά.
Αν η δυσκολία είναι έντονη ή επαναλαμβανόμενη, μπορεί να χρειάζεται συζήτηση με παιδίατρο ή ειδικό.
❓ Είναι Κακό Να Κάνω Λάθος Ως Γονιός Και Να Φωνάξω;
Κανένας γονιός δεν είναι τέλειος.
Αν χάσετε την ψυχραιμία σας, μπορείτε να αναγνωρίσετε το λάθος σας, να ζητήσετε συγγνώμη και να δείξετε στο παιδί πώς μπορεί κάποιος να διορθώνει τη συμπεριφορά του.
🧭 Βασικά Σημεία Που Πρέπει Να Θυμάστε
✔ Ο έπαινος δείχνει στο παιδί ποια συμπεριφορά θέλουμε να ενισχύσουμε.
✔ Οι κανόνες χρειάζεται να είναι σαφείς και σταθεροί.
✔ Οι συνέπειες δεν χρειάζεται να προκαλούν φόβο ή ντροπή.
✔ Η σωματική τιμωρία, η ταπείνωση και οι προσβολές δεν αποτελούν υγιείς μορφές πειθαρχίας.
✔ Μιλάμε για τη συμπεριφορά και όχι για τον χαρακτήρα του παιδιού.
✔ Δίνουμε στο παιδί την ευκαιρία να διορθώσει το λάθος του.
✔ Αναγνωρίζουμε την προσπάθεια και όχι μόνο την επιτυχία.
✔ Η συνέπεια χρειάζεται να είναι προβλέψιμη και να εφαρμόζεται με σταθερότητα.
✔ Ο γονιός λειτουργεί ως πρότυπο για τον τρόπο διαχείρισης του θυμού και των λαθών.
Το παιδί δεν χρειάζεται έναν γονιό που θα το επιβραβεύει συνεχώς ούτε έναν γονιό που θα το τιμωρεί συνεχώς.
Χρειάζεται έναν ενήλικα που θα του δείχνει με σταθερότητα, αγάπη και σαφή όρια πώς να γίνεται σταδιακά υπεύθυνο για τις επιλογές του.
🌱 Ένας Πιο Ήρεμος Τρόπος Να Βάζουμε Όρια
Η διαπαιδαγώγηση δεν είναι αγώνας δύναμης ανάμεσα στον γονιό και το παιδί.
Είναι μια διαδικασία μάθησης.
Κάποιες ημέρες το παιδί θα συνεργάζεται.
Άλλες ημέρες θα δοκιμάζει τα όρια.
Θα κάνει λάθη.
Θα ξεχνά κανόνες.
Θα θυμώνει.
Θα χρειάζεται να του υπενθυμίσουμε ξανά και ξανά τι περιμένουμε από εκείνο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι αποτύχαμε ως γονείς.
Σημαίνει ότι το παιδί μαθαίνει.
Ο έπαινος μπορεί να του δείξει τι κάνει καλά.
Το όριο μπορεί να του δείξει τι δεν είναι αποδεκτό.
Η λογική συνέπεια μπορεί να το βοηθήσει να καταλάβει τις συνέπειες των επιλογών του.
Και η σταθερή σχέση με τον γονιό μπορεί να του δώσει την ασφάλεια που χρειάζεται για να προσπαθήσει ξανά.
Ο πραγματικός στόχος δεν είναι ένα παιδί που υπακούει επειδή φοβάται την τιμωρία.
Είναι ένα παιδί που, σταδιακά, καταλαβαίνει, σκέφτεται, αναλαμβάνει ευθύνη και μαθαίνει να επιλέγει καλύτερες συμπεριφορές
ακόμη και όταν κανείς δεν το παρακολουθεί.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Κάθε οικογένεια έχει τις δικές της καθημερινές δυσκολίες και τις δικές της στιγμές που χρειάζονται υπομονή.
Ίσως μια μικρή αλλαγή στον τρόπο που μιλάμε στο παιδί να κάνει μια δύσκολη στιγμή λίγο πιο ήρεμη.
Μοιραστείτε την εμπειρία σας και τις πρακτικές που σας έχουν βοηθήσει, ώστε μέσα από τις εμπειρίες των γονιών να βρίσκουν χρήσιμες ιδέες
και άλλες οικογένειες.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη συμβουλή από παιδίατρο
ή άλλο κατάλληλο επαγγελματία υγείας.
Αν η συμπεριφορά του παιδιού είναι πολύ έντονη, επίμονη, προκαλεί σημαντικές δυσκολίες στο σπίτι ή στο σχολείο ή συνοδεύεται από έντονο θυμό, επιθετικότητα, άγχος ή άλλες ανησυχητικές αλλαγές, είναι καλό να συζητήσετε την κατάσταση με τον παιδίατρο ή με τον κατάλληλο ειδικό, ώστε να διερευνηθούν οι ανάγκες του παιδιού και να βρεθεί η κατάλληλη υποστήριξη.
  • Η μάθηση πετυχαίνεται μέσα από ένα σύστημα επαίνων και τιμωριών που δεν μπορεί να λείψει και που αναπόφευκτα αποτελεί μέρος της διαπαιδαγώγησης.
Guest
Guest
«Το Χαμόγελο του Παιδιού» βάσει των στατιστικών στοιχείων του πανελλαδικά, διευκρινίζει ότι η ελληνική οικογένεια παρά τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει ΔΕΝ εγκαταλείπει τα παιδιά της.

Μεμονωμένα περιστατικά εγκατάλειψης ανηλίκων λόγω της αδυναμίας κάλυψης βασικών τους αναγκών από τις οικογένειές τους ΔΕΝ αποτελούν φαινόμενο! Οι εξαιρετικά δυσμενείς οικονομικές συγκυρίες έχουν δυστυχώς «αναγκάσει» κάποιες οικογένειες να εξετάσουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο ως πιθανή λύση για την ευημερία των παιδιών τους.

Σε κάθε περίπτωση οι οικογένειες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα θα πρέπει να δέχονται τη στήριξη όχι μόνο υπηρεσιών και φορέων αλλά και σύσσωμης της ελληνικής κοινωνίας.

Σε αυτό το πλαίσιο, το 2012 «Το Χαμόγελο του Παιδιού» στήριξε ολοκληρωμένα 10.927 παιδιά και τις οικογένειές τους με προβλήματα διαβίωσης πανελλαδικά, προσφέροντας υλικά αγαθά, όπως τρόφιμα, ένδυση, υπόδηση κ.α., κοινωνική – συμβουλευτική υποστήριξη σε ατομικό και οικογενειακό επίπεδο και υπηρεσίες υγείας.

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» σεβόμενο απόλυτα το θεσμό της οικογένειας και της αξιοπρέπειάς της έχει αναπτύξει δράσεις για τη στήριξή της : Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS 1056 Στήριξη Παιδιών και των Οικογενειών τους με προβλήματα διαβίωσης, Στήριξη Παιδιών με προβλήματα υγείας, Κοινωνική και Ψυχολογική Στήριξη Παιδιών, Προληπτική Ιατρική.

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» δηλώνει και πάλι παρών και με τη συμμετοχή όλων, θα συνεχίσει να στηρίζει την ελληνική οικογένεια αλλά και κάθε οικογένεια που βρίσκεται σε ανάγκη.


Δελτίο Τύπου - «Το Χαμόγελο του Παιδιού»

  • <p>Με αφορμή τα δημοσιεύματα και τις αναφορές των τελευταίων ημερών σχετικά με την κρίση και την εγκατάλειψη ανηλίκων από τις οικογένειές τους,</p>
Guest
Guest
Υλικά:

- 2 κούπες στραγγιστό γιαούρτι πλήρες
- 2 κ.σ και 1/4 κούπας μέλι
- διάφορα κόκκινα φρούτα (rasberries, blueberries κλπ)
- 2 κγ ζάχαρη
- μια πρέζα αλάτι χοντρό
- χυμό από μισό μικρό λεμόνι


Ξεκινάμε λοιπόν!

Βάζουμε τα φρούτα σε ένα μπολ και τα πασπαλίζουμε με τη ζάχαρη, το αλάτι και τις 2 κουταλιές μέλι.

http://i.imgur.com/G9g7B8u.jpg

Στρώνουμε μια λαδόκολλα σε ένα μεγάλο ταψί του φούρνου και απλώνουμε τα φρούτα σε μια πολύ αραιή στρώση.
Ψήνουμε για περίπου 30' σε προθερμασμένο φούρνο στους 150-160 βαθμούς και ανακατεύουμε μια φορά κατά τη διάρκεια του ψησίματος.

Στόχος σας είναι να στραγγίξουν τα φρούτα από τα υγρά τους χωρίς όμως να καούν.
Απλά θέλουμε να καραμελώσουν.

http://i.imgur.com/qeETyJP.jpg
Στο μεταξύ προετοιμάστε τα υπόλοιπα υλικά.
Ανακατέψτε το γιαούρτι με το χυμό λεμονιού και το μέλι.
Βάλτε τόση ποσότητα μελιού, ανάλογα με το γούστο σας ώστε να είναι ελαφρώς γλυκό.
Σκεφτείτε μόνο ότι τα φρούτα θα είναι πολύ γλυκά από μόνα τους.

http://i.imgur.com/bHA8ZoO.jpg
Βγάλτε τα φρούτα από το φούρνο και αφήστε τα να κρυώσουν για τουλάχιστον 10'.
Στη συνέχεια προσθέστε τα στο μείγμα γιαουρτιού και ανακατέψτε τα με απαλές κινήσεις, ώστε να μην διαλυθούν ιδιαίτερα αλλά να απλωθούν παντού και να δώσουν το υπέροχο χρώμα τους και τη γεύση τους.

http://i.imgur.com/ScMlLf6.jpg

Τοποθετήστε τα στις ειδικές θήκες για παγωτά ή σε μια μεγάλη φόρμα.

http://i.imgur.com/74ytIb8.jpg
Ύστερα από αρκετές ώρες (τουλάχιστον 4) σερβίρετε τα παγωτά σας και απολαύστε τη δροσιά τους.
Δεν πιστεύω ότι θα μείνει και κανένα παγωτάκι για την επόμενη μέρα!!!

http://i.imgur.com/o6ixt9v.jpg
Καλή επιτυχία!!!


Πηγή: mammy-on-line.blogspot.gr
  • Άλλη μία εξαιρετική ιδέα για παγωτό.
Guest
Guest
Τα παιδιά θα ενθουσιαστούν τόσο αν το φτιάξετε μαζί όσο και όταν θα το σερβίρουν στους φίλους τους.

Το μυστικό είναι στις στρώσεις διαφορετικών γεύσεων που θα απλώσεις σε ένα μπολ για να δημιουργήσεις την όψη φέτας καρπουζιού.


Τι θα χρειαστείς:

- Παγωτό με γεύση lime ή φιστίκι που θα έχει πράσινο χρώμα

- Παγωτό βανίλια

- Παγωτό φράουλα ή rasberry ή ακόμα και καρπούζι αρκεί να έχει έντονο κόκκινο χρώμα.

- Σταγόνες σοκολάτας


Πώς θα το πετύχεις:

Τα παγωτά θα πρέπει να έχουν μαλακώσει λίγο για να μπορείς να τα απλώσεις εύκολα.

- Πρώτα ανακάτεψε το κόκκινο παγωτό με τις σταγόνες σοκολάτας.

- Πάρε ένα μεγάλο στρογγυλό μπολ και "ντύσε" το εσωτερικό του με μεμβράνη για να μπορείς να το ξεφορμάρεις.

- Άπλωσε μια παχιά στρώση πράσινου παγωτού σε όλο το εσωτερικό του μπολ καλύπτοντας καλά και όλα τα πλαϊνά.

- Βάλε στην κατάψυξη να παγώσει η πρώτη στρώση πάρα πολύ καλά.

- Στη συνέχεια άπλωσε μια πολύ λεπτή στρώση παγωτό βανίλια και ξαναβάλε στην κατάψυξη.

- Τέλος γέμισε το μπολ με το κόκκινο παγωτό.

- Όταν έρθει η ώρα να σερβίρεις αναποδογύρισε και βάλε το παγωτό σε μία πιατέλα. Θα μοιάζει σαν ένα καρπούζι κομμένο στη μέση.

- Κόψε σε φέτες και σέρβιρε την παρεούλα.

...Κι αν δεν δροσιστήκατε αρκετά φτιάξτε βεντάλιες καρπούζι από τα χάρτινα πιατάκια σερβιρίσματος!

http://i.imgur.com/6TpeDtp.jpg

Βάλε τα πιτσιρίκια να ζωγραφίσουν τα πιατάκια και τα ξυλάκια παγωτού.
Κόψτε όπως βλέπετε στην εικόνα τα πιάτα και κολλήστε τα ξυλάκια στο πίσω μέρος.

Μπορείς εδώ να δεις και άλλη μια παραλλαγή για βεντάλιες που είναι εξίσου όμορφη.
Κι αν δεν τα πας τόσο καλά με τα χρώματα ζαχαροπλαστικής στα γλυκά, σέρβιρε φέτες από πραγματικό καρπούζι σε ξυλάκι.
Ακριβώς σαν παγωτό!!!

http://i.imgur.com/M27zSnM.jpg
Δροσιστήκατε τώρα;;;


Πηγή: mammy-on-line.blogspot.gr
  • Παγωτό καρπούζι όχι στη γεύση αλλά στην όψη!
Guest
Guest

Account

Navigation

Αναζήτηση

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.