Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Σε μακροχρόνια έρευνα οι επιστήμονες παρακολούθησαν πάνω από 11,000 μωρά ζητώντας από τους γονείς τους να συμπληρώσουν ειδικά ερωτηματολόγια που αφορούσαν στον τρόπο με τον οποίο ανέπνεαν κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Τα ερωτηματολόγια συμπληρώνονταν όταν τα βρέφη ήταν 6, 18, 30, 42, 57 και 69 μηνών αντίστοιχα. Τα ερωτηματολόγια που αφορούσαν στη συμπεριφορά τους συμπληρώνονταν όταν εκείνα έφταναν στην ηλικία των τεσσάρων και επτά χρόνων.


Σύμφωνα με τα αποτελέσματα:

Το 45% των μωρών δεν είχε κανένα πρόβλημα στην αναπνοή κατά τη διάρκεια του ύπνου.
Το 55% όμως παρουσίασε προβλήματα διατάραξης ύπνου.

Ύστερα από συνυπολογισμό 15 άλλων παραγόντων που συνδέονται με προβλήματα συμπεριφοράς, όπως το χαμηλό βάρος γέννησης ή η εκπαίδευση της μητέρας, η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι τα μωρά με άπνοια στον ύπνο είχαν 40 έως 100% περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν προβλήματα συμπεριφοράς στην ηλικία των 7 χρόνων.

Τα μωρά που παρουσίαζαν προβλήματα με την αναπνοή τους κατά τη διάρκεια του ύπνου είχαν υψηλότερο κίνδυνο αύξησης της υπερκινητικότητας, της επιθετικότητας , του άγχους και της κατάθλιψης , καθώς επίσης παρατηρήθηκε και δυσκολία στη συνύπαρξη με άλλους συνομήλικους.

Οι επιστήμονες έχουν πολλές θεωρίες αναφορικά με το γιατί η διατάραξη ύπνου των μωρών (που οφείλεται στην κακή αναπνοή ή την άπνοια ) καθορίζει τα προβλήματα της συμπεριφοράς τους αργότερα.

Η επικρατέστερη όμως είναι ότι η νηπιακή και η παιδική ηλικία ενός ατόμου είναι η βασική περίοδος της ανάπτυξης του εγκεφάλου και τυχόν αναπνευστικά προβλήματα μπορεί να μειώσουν το οξυγόνο που χρειάζεται ο εγκέφαλος για αυτή του τη λειτουργία.

  • <p>Σύμφωνα με μια νέα μελέτη τα μωράκια που ροχαλίζουν, αναπνέουν κυρίως από το στόμα και παρουσιάζουν άπνοια την ώρα του ύπνου, <strong>έχουν αυξημένες πιθανότητες να αναπτύξουν προβλήματα συμπεριφοράς μεγαλώνοντας.</strong></p>
Guest
Guest
Ωστόσο, φαίνεται ότι οι παραδοσιακές αντιλήψεις όσον αφορά το σχηματισμό της οικογένειας και την τεκνοποιία αλλάζουν και στη χώρα μας, όπως συνέβη στην υπόλοιπη Ευρώπη πριν από μερικές δεκαετίες.

Τα παραπάνω προκύπτουν από έρευνα του Βασίλειου Γαβαλά, λέκτορα στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου (Τμήμα Γεωγραφίας) και του Κώστα Ρόντου, αναπληρωτή καθηγητή στο ίδιο πανεπιστήμιο (Τμήμα Κοινωνιολογίας), οι οποίοι εξέτασαν την εξέλιξη των εκτός γάμου γεννήσεων μετά το 1980, τις διαφοροποιήσεις σε επίπεδο νομού και το κοινωνικό και δημογραφικό προφίλ των ανύπαντρων μητέρων (μορφωτικό επίπεδο, ηλικία και υπηκοότητα), χρησιμοποιώντας δεδομένα από την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ).

Όπως εξηγούν οι δύο ερευνητές, η αύξηση στα ποσοστά των γεννήσεων εκτός γάμου είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της σύγχρονης ευρωπαϊκής κοινωνίας.

«Είναι ενδεικτικό», σημειώνουν, «ότι σε χώρες, όπως η Δανία, η Σουηδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία οι μισές και παραπάνω γεννήσεις λαμβάνουν χώρα εκτός γάμου».

Μάλιστα, στις προαναφερόμενες χώρες είναι συνειδητή απόφαση των μεγαλύτερων σε ηλικία και πιο μορφωμένων γυναικών να φέρουν παιδιά εκτός γάμου, διαχωρίζοντας έτσι την τεκνοποιία από το γάμο.

Σημαντική διαπίστωση της εν λόγω έρευνας, όπως επισημαίνουν οι δύο ακαδημαϊκοί, είναι ότι η αύξηση στα ποσοστά των εκτός γάμου γεννήσεων από τη δεκαετία του 1990 και μετά αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στις γεννήσεις που δεν προέρχονται από Ελληνίδες, αλλά από αλλοδαπές.

Το προφίλ των ανύπαντρων αυτών μητέρων είναι τελείως διαφορετικό από αυτό των Ελληνίδων, υποδεικνύοντας ότι οι μετανάστριες που αποκτούν παιδιά εκτός γάμου το πράττουν από πεποίθηση και όχι εξαιτίας κάποιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης.

«Οι Ελληνίδες που γίνονται μητέρες χωρίς να είναι παντρεμένες είναι συνήθως νεαρής ηλικίας (έφηβες ή στη μετεφηβική περίοδο οι περισσότερες) και χαμηλού μορφωτικού επιπέδου. Αυτό δείχνει ότι ήταν μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη που κατέληξε σε γέννηση και όχι συνειδητή επιλογή. Δεν αποκλείεται, όμως, στο μέλλον αυτό να αλλάξει, όπως δείχνουν τα δεδομένα. Αρκετές Ελληνίδες που γίνονται ανύπαντρες μητέρες έχουν υψηλό μορφωτικό επίπεδο και είναι ηλικιακά ώριμες, αν και αποτελούν τη μειοψηφία των ανύπαντρων μητέρων προς το παρόν» εξηγούν οι δύο ερευνητές.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, όπως επισημαίνουν, δεν αποκλείεται να έπαιξε ρόλο και η θρησκεία (με τη μορφή του ανατολικού ορθόδοξου Χριστιανισμού) στη διαμόρφωση μιας κοινωνίας αρνητικά διακείμενης προς τα συγκατοικούντα άγαμα ζευγάρια και την τεκνοποίηση εκτός γάμου.

Παρόλα αυτά, εξηγούν οι δύο ερευνητές, οι παραδοσιακές συμπεριφορές της Ελλάδας δεν παρατηρούνται σε όλες τις ορθόδοξες χώρες.

Οι περιπτώσεις της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, οι οποίες είναι χώρες με ισχυρή ορθόδοξη παράδοση, αλλά παρόλα αυτά παρουσιάζουν υψηλή γεννητικότητα εκτός γάμου, είναι ένδειξη ότι η ανατολική ορθόδοξη Εκκλησία δεν είχε την ίδια επίδραση σε όλες τις χώρες.

«Η διαφορετική πολιτική και κοινωνική τροχιά της Ελλάδας από αυτή των υπόλοιπων βαλκανικών κρατών είναι πιθανόν να διαμόρφωσε διαφορετικές στάσεις και αντιλήψεις όσον αφορά το σχηματισμό της οικογένειας και την ανατροφή των παιδιών» διαπιστώνουν οι κ.κ. Γαβαλάς και Ρόντος.

Παρόλα αυτά, φαίνεται ότι οι παραδοσιακές αντιλήψεις για το εν λόγω θέμα έχουν αρχίσει να αλλάζουν και στην Ελλάδα και το ποσοστό των εκτός γάμου γεννήσεων τετραπλασιάστηκε σε λιγότερο από 30 χρόνια (από 1,5% το 1980 σε σχεδόν 6% το 2007).

Η εξέλιξη αυτή προδιαθέτει για το πολύ πιθανό ενδεχόμενο, στο εγγύς μέλλον, ο γάμος να απολέσει μερικώς τη σημασία του ως θεσμός-πλαίσιο, μέσα στο οποίο τελείται η αναπαραγωγή και η ανατροφή των παιδιών.

Μάλιστα, μια τέτοια προοπτική τείνει να επιβεβαιώσει μια σχετικά πρόσφατη έρευνα (Rontos, 2007) σε νεαρές μορφωμένες Ελληνίδες, που δείχνει ότι το 60% του δείγματος θα προτιμούσε τη συγκατοίκηση παρά το γάμο, παρόλο που το 82% είναι υπέρ του θεσμού αυτού.

Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, το 40,5% των ερωτηθέντων δεν απέκλεισαν το ενδεχόμενο να αποκτήσουν παιδιά χωρίς να είναι παντρεμένες.

Τα ποσοστά των εκτός γάμου γεννήσεων παρουσιάζουν ταυτόχρονα αξιοσημείωτη γεωγραφική διαφοροποίηση, καθώς στις ορεινές και συνοριακές περιοχές στη βορειο-δυτική Ελλάδα είναι εξαιρετικά χαμηλά, ενώ σε αρκετές περιοχές στην Πελοπόννησο και κάποια νησιά (όπως η Κέρκυρα και η Ζάκυνθος στο Ιόνιο πέλαγος) είναι σαφώς υψηλοτέρα από τον εθνικό μέσο όρο.

Η χωρική αυτή διάσταση του φαινομένου μπορεί να συνδέεται με πολιτισμικές διαφορές που δημιουργεί η γεωμορφολογία της κάθε περιοχής (πιθανότατα ορεινές και απομονωμένες κοινωνίες να είναι λιγότερο ανεκτικές στις ανύπαντρες μητέρες).

Ένας άλλος λόγος θα μπορούσε να είναι και η διαφορετική εθνοτική σύνθεση της κάθε περιοχής (οι αλλοδαπές που τείνουν να φέρνουν στον κόσμο παιδιά εκτός γάμου σε μεγαλύτερη αναλογία από ό,τι οι Ελληνίδες συγκεντρώνονται κυρίως σε πεδινές περιοχές της νότιας Ελλάδας).


Ανύπαντρες μητέρες

Σύμφωνα με την παραπάνω έρευνα, 4 στις 10 ανύπαντρες μητέρες είναι αλλοδαπές. Το γεγονός αυτό εκτιμάται πως αφήνει να διαφανεί ότι η αύξηση στα ποσοστά των εκτός γάμου γεννήσεων μετά το 1990 οφείλεται σε μεγάλο βαθμό (αν και όχι αποκλειστικά) στην εισροή μεταναστών κυρίως από χώρες του πρώην «ανατολικού μπλοκ».

Φαίνεται ότι ο νομικά επικυρωμένος γάμος δεν αποτελεί για τις γυναίκες που κατάγονται από τις χώρες αυτές απαραίτητη προϋπόθεση για τη δημιουργία μιας οικογένειας και την αναπαραγωγή, ενώ αντιθέτως η ελληνική κοινωνία διατηρεί πιο παραδοσιακές αντιλήψεις, εκτιμούν οι ερευνητές, σημειώνοντας πως «είναι δύσκολο να προβλέψουμε αν οι πιο φιλελεύθερες απόψεις των αλλοδαπών θα επικρατήσουν στην ελληνική κοινωνία».

Αυτό που διαπιστώνεται από την ανάλυση των δεδομένων είναι ότι «κάτι αλλάζει στη χώρα μας όσον αφορά τις παραδοσιακές οικογενειακές αξίες».

Όσο οι εκτός γάμου γεννήσεις θα αποτελούν όλο και μεγαλύτερο ποσοστό του συνόλου των γεννήσεων τόσο η ελληνική κοινωνία θα τείνει να γίνεται όλο και πιο ανεκτική στις νέες μορφές συμβίωσης και τεκνοποίησης, «αφήνοντας πίσω της απόψεις όπως αυτές που θεωρούν την εκτός γάμου τεκνοποιία ως δείκτη ανομίας και προσωπικής ανευθυνότητας», εκτιμούν οι δύο ερευνητές.

  • <p><strong>Το μικρότερο ποσοστό γεννήσεων εκτός γάμου έχει η Ελλάδα, συγκρινόμενη με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.</strong></p>
Guest
Guest
Φτιάχνεται πανεύκολα μόλις με 4 υλικά και πολύ γρήγορα καθώς μπορεί να καταναλωθεί μετά από 5-6 ώρες!

Υλικά για 1 κιλό παγωτό:

- 400 γρ. κρέμα γάλακτος με 35% λιπαρά
- 397 γρ (1 κουτί) ζαχαρούχο γάλα
- 60-80 γρ. κακάο (ανάλογα με το πόσο έντονη θέλουμε τη γεύση της nutella/merenda)
- 120 γρ nutella/merenda

Εκτέλεση:

Με το μίξερ στη μεγαλύτερη ταχύτητα χτυπάμε την κρέμα γάλακτος, μέχρι να σχηματιστούν απαλές κορυφές και να αποκτήσει παχύρρευστη μορφή, σαν γιαούρτι.
Χαμηλώνουμε την ταχύτητα του μίξερ και προσθέτουμε διαδοχικά το ζαχαρούχο γάλα, το κακάο και τη nutella/merenda.
Μόλις το μίγμα μας μοιάζει με σφιχτή μους, σταματάμε τη λειτουργία του μίξερ. Αδειάζουμε το παγωτό σε αεροστεγές σκεύος και το τοποθετούμε στην κατάψυξη για 6 ώρες τουλάχιστον.



Μετά από 6 ώρες είναι έτοιμο για κατανάλωση! Καλή σας απόλαυση!

Πηγή: thenoshingbride.com

  • <p><strong>Μια πανεύκολη και υγιεινή συνταγή που σίγουρα θα ξετρελάνει μικρούς και μεγάλους!</strong></p>
Guest
Guest
Για το κέικ
- 160 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
- 1 κουτ. γλυκού μπέικιν πάουντερ
- 15 γρ. κακάο
- 250 γρ. κουβερτούρα 50% – 55% κακάο
- 200 γρ. βούτυρο αγελάδος
- 4 αυγά
- 165 γρ. ζάχαρη καστανή, κρυσταλλική
- 12 έτοιμα χωνάκια παγωτού με πλακέ πάτο (για να μπορούν να στηρίζονται)

Για την επικάλυψη
- 130 γρ. τυρί κρέμα (τύπου Philadelphia ή Arla Buko)
- 100 γρ. ζάχαρη άχνη
- 40 γρ. κακάο
- 50 γρ. νερό ζεστό


Ξεκινάμε λοιπόν!

Κέικ: Κοσκινίζουμε μαζί το αλεύρι, το μπέικιν πάουντερ και το κακάο.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170° C και καλύπτουμε τη λαμαρίνα του φούρνου με αντικολλητικό χαρτί.
Τεμαχίζουμε την κουβερτούρα σε μικρά κομμάτια και τη βάζουμε σε ένα ανοξείδωτο μπολ μαζί με το βούτυρο.

Στερεώνουμε το μπολ πάνω σε μια κατσαρόλα με λίγο νερό που βράζει (το νερό δεν θα πρέπει να ακουμπά τον πάτο του μπολ) και αφήνουμε τα υλικά να λιώσουν, ανακατεύοντας συχνά. Εναλλακτικά, μπορούμε να τα λιώσουμε σε φούρνο μικροκυμάτων, σε κατάλληλο δοχείο, ρυθμίζοντας το φούρνο στα 600 W για μερικά λεπτά (ενδιαμέσως βγάζουμε και ανακατεύουμε, προσέχοντας να μην καούν). Κατόπιν αποσύρουμε από τη φωτιά.

Σε ένα άλλο μπολ ρίχνουμε τα αυγά με την καστανή ζάχαρη και ανακατεύουμε αμέσως. Προσθέτουμε το μείγμα της σοκολάτας ανακατεύοντας.
Ρίχνουμε λίγο-λίγο το μείγμα των κοσκινισμένων στερεών υλικών, συνεχίζοντας το ανακάτεμα μέχρι να έχουμε ένα ομοιογενές μείγμα.
Μοιράζουμε στα χωνάκια του παγωτού και τα ακουμπάμε πάνω στη λαμαρίνα.
Ψήνουμε στο φούρνο για περίπου 25 λεπτά.
Όταν τα βγάλουμε, τα αφήνουμε να κρυώσουν καλά, για τουλάχιστον μισή ώρα. Εν τω μεταξύ, ετοιμάζουμε την επικάλυψη.

Επικάλυψη: Σε ένα μπολ ανακατεύουμε καλά το τυρί με την άχνη.
Διαλύουμε το κακάο στο ζεστό νερό, το ρίχνουμε στο μείγμα του τυριού και ανακατεύουμε πολύ καλά.
Γαρνίρουμε κάθε κρύο χωνάκι με την επικάλυψη.

Μπορείτε να στολίσετε τα παγωτά με πολύχρωμη τρούφα, σταγόνες σοκολάτας, καραμελάκια και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε!!!

Καλή επιτυχία!

  • <p><strong>Υλικά </strong>(για περίπου 12 μερίδες)</p>
Guest
Guest
Οι έπαινοι και οι τιμωρίες διέπονται από ορισμένους κανόνες και από ορισμένες αξίες που χρησιμεύουν σαν σημεία αναφοράς και που αντιπροσωπεύουν για το παιδάκι εκείνο που είναι καλό και εκείνο που είναι κακό. Αποτελούν το μέτρο για να μετρήσει τις δικές του επιτυχίες.

Τι αποτελέσματα έχουν οι έπαινοι και οι τιμωρίες;

Ο έπαινος (επιδοκιμασία, ένα χαμόγελο, μια τρυφερή αγκαλιά κ.τ.λ.) ωθεί το παιδί να επαναλάβει την καλή συμπεριφορά και αντίθετα η τιμωρία (αποδοκιμασία, άρνηση, τσακωμός κ.τ.λ.) το ωθεί να επαναλάβει την τιμωρούμενη συμπεριφορά. Με λίγα λόγια η θετική συμπεριφορά είναι απεριόριστα πιο έγκυρη και επιτρέπει να πετύχουμε καλύτερα αποτελέσματα.

Στα πλαίσια της μόρφωσης είναι σίγουρα καλύτερο να ποντάρουμε στον έπαινο παρά να καταφεύγουμε στην τιμωρία, δηλαδή να ποντάρουμε στην ανταμοιβή για να τραβήξουμε το παιδί προς μια νέα κατεύθυνση και όχι στην τιμωρία για να αποκλείσουμε εκείνη στην οποία βρίσκεται.

Υπάρχουν 2 τύποι τιμωρίας: Μερικές (δυσκολίες,στέρηση κ.τ.λ.) μπορούν να είναι ένα ερέθισμα για την τροποποίηση της συμπεριφοράς πριν από τον έπαινο. Άλλες (επίπληξη κ.τ.λ.) τείνουν να περιορίσουν τη συμπεριφορά διαμέσου της παραίτησης και της υπεκφυγής.

Η συστηματική τιμωρία της κακής συμπεριφοράς καταλήγει να κάνει το παιδί τρομαγμένο, λίγο ανεξάρτητο, έτοιμο να συμπεριφερθεί άσχημα αμέσως μόλις του δοθεί η ευκαιρία. Μια αρνητική συμπεριφορά δική μας, που σκοπεύει να τιμωρήσει κάτι λανθασμένο, είναι σωστή μόνο όταν υποδεικνύει και επιβεβαιώνει με κάποιο τρόπο αυτό που είναι σωστό.

Πρακτικά πως πρέπει να συμπεριφερθούμε σε μια αρνητική συμπεριφορά του παιδιού;

Πάνω από όλα είναι ανάγκη να εξηγήσουμε στο παιδί με λίγες λέξεις γιατί η συμπεριφορά του δεν είναι σωστή και να του δείξουμε μια εναλλακτική συμπεριφορά πιο παραδεκτή. Αν το παιδάκι δεν ανταποκρίνεται το αφήνουμε να ξεσπάσει χωρίς να δώσουμε ιδιαίτερη σημασία σε αυτή τη συμπεριφορά του.

Όταν οι γονείς δε προσέχουν το παιδί υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να το ωθήσουμε να φτάσει στον έπαινο. Το να αναγνωρίζουμε πλήρως μια καλή συμπεριφορά, αντίθετα από το να την παίρνουμε σαν κάτι το φυσιολογικό και αναμενόμενο, θα ωθήσει το παιδί να θέλει να δεχτεί την επιδοκιμασία μας επαναλαμβάνοντας τη καλή συμπεριφορά. Πολύ συχνά οι γονείς τείνουν να δίνουν περισσότερη προσοχή στην κακή συμπεριφορά, μια τακτική που δε βοηθάει καθόλου.

Όταν αρχίζουμε να μη τηρούμε τους κανόνες που έχουμε θέσει στο παιδάκι μετά από μια συμπεριφορά που δεν του επιτρέπεται, θα αρχίσει να συνηθίζει αυτή την αντιμετώπιση και προκειμένου να τραβήξει την προσοχή θα επαναλαμβάνει τις κακές πράξεις.

  • <p><strong>Η μάθηση πετυχαίνεται μέσα από ένα σύστημα επαίνων και τιμωριών που δεν μπορεί να λείψει και που αναπόφευκτα αποτελεί μέρος της διαπαιδαγώγησης.</strong></p>
Guest
Guest
«Το Χαμόγελο του Παιδιού» βάσει των στατιστικών στοιχείων του πανελλαδικά, διευκρινίζει ότι η ελληνική οικογένεια παρά τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει ΔΕΝ εγκαταλείπει τα παιδιά της.

Μεμονωμένα περιστατικά εγκατάλειψης ανηλίκων λόγω της αδυναμίας κάλυψης βασικών τους αναγκών από τις οικογένειές τους ΔΕΝ αποτελούν φαινόμενο! Οι εξαιρετικά δυσμενείς οικονομικές συγκυρίες έχουν δυστυχώς «αναγκάσει» κάποιες οικογένειες να εξετάσουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο ως πιθανή λύση για την ευημερία των παιδιών τους.

Σε κάθε περίπτωση οι οικογένειες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα θα πρέπει να δέχονται τη στήριξη όχι μόνο υπηρεσιών και φορέων αλλά και σύσσωμης της ελληνικής κοινωνίας.

Σε αυτό το πλαίσιο, το 2012 «Το Χαμόγελο του Παιδιού» στήριξε ολοκληρωμένα 10.927 παιδιά και τις οικογένειές τους με προβλήματα διαβίωσης πανελλαδικά, προσφέροντας υλικά αγαθά, όπως τρόφιμα, ένδυση, υπόδηση κ.α., κοινωνική – συμβουλευτική υποστήριξη σε ατομικό και οικογενειακό επίπεδο και υπηρεσίες υγείας.

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» σεβόμενο απόλυτα το θεσμό της οικογένειας και της αξιοπρέπειάς της έχει αναπτύξει δράσεις για τη στήριξή της : Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS 1056 Στήριξη Παιδιών και των Οικογενειών τους με προβλήματα διαβίωσης, Στήριξη Παιδιών με προβλήματα υγείας, Κοινωνική και Ψυχολογική Στήριξη Παιδιών, Προληπτική Ιατρική.

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» δηλώνει και πάλι παρών και με τη συμμετοχή όλων, θα συνεχίσει να στηρίζει την ελληνική οικογένεια αλλά και κάθε οικογένεια που βρίσκεται σε ανάγκη.


Δελτίο Τύπου - «Το Χαμόγελο του Παιδιού»

  • <p>Με αφορμή τα δημοσιεύματα και τις αναφορές των τελευταίων ημερών σχετικά με την κρίση και την εγκατάλειψη ανηλίκων από τις οικογένειές τους,</p>
Guest
Guest
Υλικά:

- 2 κούπες στραγγιστό γιαούρτι πλήρες
- 2 κ.σ και 1/4 κούπας μέλι
- διάφορα κόκκινα φρούτα (rasberries, blueberries κλπ)
- 2 κγ ζάχαρη
- μια πρέζα αλάτι χοντρό
- χυμό από μισό μικρό λεμόνι


Ξεκινάμε λοιπόν!

Βάζουμε τα φρούτα σε ένα μπολ και τα πασπαλίζουμε με τη ζάχαρη, το αλάτι και τις 2 κουταλιές μέλι.



Στρώνουμε μια λαδόκολλα σε ένα μεγάλο ταψί του φούρνου και απλώνουμε τα φρούτα σε μια πολύ αραιή στρώση.
Ψήνουμε για περίπου 30' σε προθερμασμένο φούρνο στους 150-160 βαθμούς και ανακατεύουμε μια φορά κατά τη διάρκεια του ψησίματος.

Στόχος σας είναι να στραγγίξουν τα φρούτα από τα υγρά τους χωρίς όμως να καούν.
Απλά θέλουμε να καραμελώσουν.


Στο μεταξύ προετοιμάστε τα υπόλοιπα υλικά.
Ανακατέψτε το γιαούρτι με το χυμό λεμονιού και το μέλι.
Βάλτε τόση ποσότητα μελιού, ανάλογα με το γούστο σας ώστε να είναι ελαφρώς γλυκό.
Σκεφτείτε μόνο ότι τα φρούτα θα είναι πολύ γλυκά από μόνα τους.


Βγάλτε τα φρούτα από το φούρνο και αφήστε τα να κρυώσουν για τουλάχιστον 10'.
Στη συνέχεια προσθέστε τα στο μείγμα γιαουρτιού και ανακατέψτε τα με απαλές κινήσεις, ώστε να μην διαλυθούν ιδιαίτερα αλλά να απλωθούν παντού και να δώσουν το υπέροχο χρώμα τους και τη γεύση τους.



Τοποθετήστε τα στις ειδικές θήκες για παγωτά ή σε μια μεγάλη φόρμα.


Ύστερα από αρκετές ώρες (τουλάχιστον 4) σερβίρετε τα παγωτά σας και απολαύστε τη δροσιά τους.
Δεν πιστεύω ότι θα μείνει και κανένα παγωτάκι για την επόμενη μέρα!!!


Καλή επιτυχία!!!


Πηγή: mammy-on-line.blogspot.gr

  • <p>Άλλη μία εξαιρετική ιδέα για παγωτό.</p>
Guest
Guest
Τα παιδιά θα ενθουσιαστούν τόσο αν το φτιάξετε μαζί όσο και όταν θα το σερβίρουν στους φίλους τους.

Το μυστικό είναι στις στρώσεις διαφορετικών γεύσεων που θα απλώσεις σε ένα μπολ για να δημιουργήσεις την όψη φέτας καρπουζιού.


Τι θα χρειαστείς:

- Παγωτό με γεύση lime ή φιστίκι που θα έχει πράσινο χρώμα

- Παγωτό βανίλια

- Παγωτό φράουλα ή rasberry ή ακόμα και καρπούζι αρκεί να έχει έντονο κόκκινο χρώμα.

- Σταγόνες σοκολάτας


Πώς θα το πετύχεις:

Τα παγωτά θα πρέπει να έχουν μαλακώσει λίγο για να μπορείς να τα απλώσεις εύκολα.

- Πρώτα ανακάτεψε το κόκκινο παγωτό με τις σταγόνες σοκολάτας.

- Πάρε ένα μεγάλο στρογγυλό μπολ και "ντύσε" το εσωτερικό του με μεμβράνη για να μπορείς να το ξεφορμάρεις.

- Άπλωσε μια παχιά στρώση πράσινου παγωτού σε όλο το εσωτερικό του μπολ καλύπτοντας καλά και όλα τα πλαϊνά.

- Βάλε στην κατάψυξη να παγώσει η πρώτη στρώση πάρα πολύ καλά.

- Στη συνέχεια άπλωσε μια πολύ λεπτή στρώση παγωτό βανίλια και ξαναβάλε στην κατάψυξη.

- Τέλος γέμισε το μπολ με το κόκκινο παγωτό.

- Όταν έρθει η ώρα να σερβίρεις αναποδογύρισε και βάλε το παγωτό σε μία πιατέλα. Θα μοιάζει σαν ένα καρπούζι κομμένο στη μέση.

- Κόψε σε φέτες και σέρβιρε την παρεούλα.

...Κι αν δεν δροσιστήκατε αρκετά φτιάξτε βεντάλιες καρπούζι από τα χάρτινα πιατάκια σερβιρίσματος!



Βάλε τα πιτσιρίκια να ζωγραφίσουν τα πιατάκια και τα ξυλάκια παγωτού.
Κόψτε όπως βλέπετε στην εικόνα τα πιάτα και κολλήστε τα ξυλάκια στο πίσω μέρος.

Μπορείς εδώ να δεις και άλλη μια παραλλαγή για βεντάλιες που είναι εξίσου όμορφη.
Κι αν δεν τα πας τόσο καλά με τα χρώματα ζαχαροπλαστικής στα γλυκά, σέρβιρε φέτες από πραγματικό καρπούζι σε ξυλάκι. Ακριβώς σαν παγωτό!!!


Δροσιστήκατε τώρα;;;


Πηγή: mammy-on-line.blogspot.gr

  • <p><strong>Παγωτό καρπούζι όχι στη γεύση αλλά στην όψη!</strong></p>
Guest
Guest
Θάλασσα, κοχύλια, αστερίες...όλα τα πλασματάκια από το βυθό της θάλασσας κλεισμένα σε ένα μπουκάλι.

Το μικρούλι σας θα χαρεί πολύ με αυτή την κατασκευή γιατί ποιο παιδάκι δεν αγαπά να παρατηρεί τα παιγνιδίσματα του νερού;

Ελάτε να δούμε πώς γίνεται:

Υλικά
* 1 πλαστικό μπουκάλι
* νερό
* μπλε χρώμα ζαχαροπλαστικής
* σπορέλαιο (ηλιέλαιο)
* κοχυλάκια, μικροσκοπικά βότσαλα (αληθινά που μαζέψατε μαζί στην παραλία ή καλύτερα πλαστικά που θα επιπλέουν καλύτερα)
* πλαστικά ψαράκια, αστερίες


Φτιάξ' το:
Γέμισε το 1/3 του πλαστικού μπουκαλιού με νερό και ρίξε μέσα σταγόνες από το χρώμα για να δημιουργήσεις τον ωκεανό...



Γέμισε το υπόλοιπο μπουκάλι με λάδι και ρίξε μέσα μερικά από τα κοχυλάκια και τις πετρούλες που θέλεις...



Κλείστε πολύ καλά το μπουκάλι και το παιχνίδι ξεκινά!
Το νερό και το λάδι δεν αναμειγνύονται και έτσι όταν γυρίζεις το μπουκάλι στο πλάι σου δίνει την εικόνα της θάλασσας με τα ψαράκια και τα κοχυλάκια της...



Αν σας άρεσε η ιδέα μοιραστείτε την και κάντε και άλλα παιδάκια χαρούμενα, αφού θα ενθουσιαστούν κλείνοντας έναν ολόκληρο ωκεανό στο μπουκάλι...

(Πηγή:http://lilla-a-design.blogspot.gr)

  • <p><strong>Καλοκαιρινή ιδέα η σημερινή!</strong></p>
Guest
Guest
Όταν παίρνει ένα αντικείμενο που δεν είναι δικό του το κάνει από άγνοια και το λάθος του δεν πρέπει να αποτελεί ευκαιρία για αποδοκιμασία και τιμωρία.

Γύρω στα 6 χρόνια το παιδί έχει αντίθετα αναπτύξει το αίσθημα της ιδιοκτησίας και καταλαβαίνει ότι δεν πρέπει να παίρνει τα αντικείμενα που ανήκουν στους άλλους. Συχνά οι μικροκλεψιές σε αυτή την ηλικία προέρχονται από την αντίδραση για την ανεπαρκή ικανοποίηση της απαίτησης για αποδοχή. Η τιμωρία δε θα εμποδίσει το παιδάκι να επαναλάβει αυτή την πράξη. Η εκτίμηση του καλού και του κακού είναι ακόμα υποτυπώδης και έχει ανάγκη να του επισημαίνει ο ενήλικας ότι αυτό που έκανε είναι λάθος και να του δείχνει εμπιστοσύνη χωρίς να το ενοχοποιεί.

Θα είναι καλό να το προτρέψουμε να να επιστρέψει το ίδιο προσωπικά αυτό που πήρε, διδάσκοντας το έτσι ότι δεν είναι καλό να παίρνει κρυφά πράγματα που ανήκουν σε άλλους.

Το παιδί που κλέβει προφανώς έχει την ανάγκη να ικανοποιήσει μια ανεκπλήρωτη επιθυμία. Σε μια οικογένεια στην οποία οι γονείς προσπαθούν να εμφυσήσουν το πνεύμα της οικονομίας στο παιδί και δεν το αφήνουν να ξοδεύει χρήματα για να ικανοποιεί κάποια μικρή του επιθυμία, προκειμένου να αποκτήσει κάτι που θέλει η στέρηση αυτή μπορεί να το οδηγήσει στην κλεψιά.

Πολλά παιδιά περνάνε μια περίοδο στην οποία κλέβουν αντικείμενα από τα καταστήματα πάνω από όλα σαν χειρονομία θράσους και πρόκλησης ανεξάρτητα από την αξία και τη σημασία που έχει για εκείνα το αντικείμενο.

Οποιοσδήποτε και αν είναι ο λόγος αυτών των κλεψιών είναι ανάγκη να λέμε στο παιδί ότι αυτές οι χειρονομίες είναι απαγορευμένες και τελείως λάθος, χωρίς βέβαια να δραματοποιούμε υπερβολικά την κατάσταση.

Η αίσθηση της τιμιότητας και τα αισθήματα που συμβάλλουν στο να κάνουν ένα άτομο τίμιο δημιουργούνται μόνο με τα χρόνια και την πείρα. Το παιδί μαθαίνει να είναι τίμιο από τη στιγμή που μαθαίνει να αναγνωρίζει αυτή την ποιότητα μαζί με εκείνους που αγαπάει και θαυμάζει.

Το παιδί δεν είναι ακόμα ένα άτομο ολοκληρωμένο και οι γονείς δε πρέπει να το μεταχειρίζονται σαν να έχει ήδη ωριμάσει. Πρέπει να στέκονται στο πλευρό του, να καταλαβαίνουν τα λάθη του και να το κάνουν να καταλαβαίνει ότι παρά τα λάθη του θα γίνει ένα πρόσωπο άξιο εκτίμησης και σεβασμού.

  • <p><strong>Το μικρό παιδάκι δεν μπορεί να καταλάβει ότι είναι κακό να αφαιρεί κάτι που ανήκει σε κάποιον άλλον,</strong> αφού δεν έχει αναπτύξει ακόμα την αίσθηση της ιδιοκτησίας και της κατοχής.</p>
Guest
Guest
Κάθε χρόνο καινούργια αντηλιακά κάνουν την εμφάνισή τους στην αγορά και οι μανούλες δίκαια ρωτάνε: ποιο είναι το κατάλληλο αντηλιακό για το παιδί μου; Ο παιδίατρος-νεογνολόγος Δρ. Σπυρος Μαζάνης σού λύνει την απορία!

Τα αντηλιακά χωρίζονται σε 2 μεγάλες κατηγορίες: αυτά που έχουν φυσικά φίλτρα και αυτά που έχουν χημικά φίλτρα. Επειδή το παιδικό δέρμα παρουσιάζει ιδιαιτερότητες λόγω ανωριμότητας των κυττάρων του, είναι πολύ σημαντικό η επιλογή του κατάλληλου αντηλιακού.


Ποια χαρακτηριστικά πρέπει να έχει ένα καλό αντηλιακό;

1. Να είναι αποτελεσματικό. Αυτό εξαρτάται από τον δείκτη προστασίας ο οποίος πρέπει να είναι τουλάχιστον πάνω από 25 και κοντά στο 50.

2. Να είναι ασφαλές, δηλαδή να μην προκαλεί ερεθισμούς στο δέρμα και στα μάτια και να μην προκαλεί τοξικότητα και αλλεργίες.

3. Να είναι εύκολο στη χρήση του, δηλαδή να μην είναι πολύ λιπαρό ώστε να ασπρίζει το δέρμα και να είναι αντιαισθητικό.

4. Να είναι φωτοσταθερό, δηλαδή να είναι αδιάβροχο στο νερό και να μην διαλύεται εύκολα στο περιβάλλον.


Τα αντηλιακά φίλτρα

Τα αντηλιακά φίλτρα διακρίνονται από τα εξής χαρακτηριστικά: τα φυσικά αντανακλούν την ηλιακή ακτινοβολία που πέφτει στο δέρμα όπως θα έκανε ένας καθρέφτης. Τα χημικά απορροφούν την ηλιακή ακτινοβολία σαν σφουγγάρι και την μετατρέπουν σε αθώα ενέργεια.

- Ποια είναι πιο αποτελεσματικά; Τα φυσικά φίλτρα προσφέρουν μέτρια προστασία συγκριτικά με τα καλύτερα χημικά και η αποτελεσματικότητα των χημικών φίλτρων εξαρτάται από τη συγκέντρωση της ουσίας που περιέχουν ενώ τα φυσικά φίλτρα από το μέγεθος των νανοσωματιδίων που περιέχουν.

- Ποια είναι πιο ασφαλή; Τα φυσικά φίλτρα παρουσιάζουν μικρή πιθανότητα φωτοαλλεργικών αντιδράσεων, δεν είναι ερεθιστικά για τα μάτια και προκαλούν λίγες ερεθιστικές αντιδράσεις. Τα χημικά φίλτρα διαπερνούν την επιδερμίδα και μπαίνουν στην κυκλοφορία. Τα παιδιά είναι πιο ευαίσθητα σε αλλεργικές αντιδράσεις όπως κάψιμο και ερεθισμό των ματιών.

- Ποια είναι η σταθερότητά τους; Τόσο τα φυσικά όσο και τα χημικά φίλτρα χαρακτηρίζονται από καλή φωτοσταθερότητα. Τα φυσικά φίλτρα λόγω της λιπαρότητας τους είναι πιο ανθεκτικά και αδιάβροχα στο νερό.


Συμπέρασμα

Τα φυσικά φίλτρα είναι πιο ασφαλή, έχουν μικρότερη πιθανότητα απορρόφησης από τον οργανισμό, είναι λιγότερο ερεθιστικά για το δέρμα και τα μάτια, έχουν μικρότερο ποσοστό αλλεργικών αντιδράσεων, είναι φωτοσταθερά και αδιάβροχα και είναι πιο εύκολα στη χρήση τους για τα παιδιά. Παρόλα αυτά το αντηλιακό από μόνο του δεν προστατεύει 100% το παιδί από την ηλιακή ακτινοβολία. Απαιτείται οπωσδήποτε κατάλληλος ρουχισμός (καπέλα κ.λ.π.), ομπρέλα, γυαλιά ηλίου και έκθεση στον ήλιο πριν τις 11 το πρωί και μετά τις 5 το απόγευμα.

  • <p><strong>Όλοι πια ξέρουμε και έχουμε πειστεί ότι η προστασία από τον ήλιο είναι απαραίτητη για τα παιδιά όλων των ηλικιών.</strong></p>
Guest
Guest
Αυτήν την κατάσταση φαίνεται ότι το παιδάκι των τριών ετών αρχίζει να τη συνειδητοποιεί.

Καταλαβαίνει ότι διαθέτει μια δική του θέληση, δικά του μέσα και ότι μπορεί να πάρει πρωτοβουλίες. Αυτή τη συνειδητοποίηση ακολουθεί η επιθυμία του παιδιού για επαλήθευση. Το παιδάκι για μια ορισμένη περίοδο έχει την τάση να κάνει το αντίθετο και να αντιδράει σε αυτό που του λέει ο ενήλικας. Με λίγα λόγια γίνεται αντιρρησίας, αρνητικό, αντιδραστικό και ξεροκέφαλο.

Τα όχι του συχνά ενοχλούν τους γονείς που φοβούνται μια συστηματική απειθαρχία και μπορεί να γίνουν αυταρχικοί και αδιάλλακτοι προς το παιδί, πολλαπλασιάζοντας τις απαγορεύσεις και τις επιπλήξεις στην προσπάθειά τους να αποκαταστήσουν ένα κύρος που κινδυνεύει να χαθεί.

Μπροστά στα συνεχή όχι, το γεγονός να είναι οι γονείς σωστοί είναι κάτι το ουσιαστικό. Οι γονείς πρέπει να επιμένουν μέχρι να σεβαστεί τους λειτουργικούς κανόνες παρά τα όχι του. Πρέπει να αφήνουν στο παιδί τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί τα όχι του με τρόπο ρεαλιστικό σε καταστάσεις που η άρνηση του είναι λογική και που μπορεί να περιμένει ότι οι μεγάλοι θα υποχωρήσουν.

Για παράδειγμα μπορεί να του ζητηθεί να διαλέξει αν προτιμά να πάει μια βόλτα ή να μείνει στο σπίτι να παίξει. Μα δεν είναι ρεαλιστικό να το ρωτήσουμε αν θέλει να πάει για ύπνο όταν πρέπει να το κάνει.

Το παιδί για να εξασκήσει την αυτονομία του έχει ανάγκη από έναν σύντροφο που να ξέρει να αγωνίζεται μαζί του. Το παιδί δε μπορεί να πετύχει αυτό το στόχο αν ο ενήλικας δεν απαντάει στις απαιτήσεις του ή απαντάει μόνο υποχωρώντας και αντίθετα όταν δείχνει να είναι πολύ ισχυρός ώστε το παιδάκι να νιώθει ότι πάντα χάνει.

Η συμπεριφορά του ενήλικα θα πρέπει να είναι εκείνου που αντέχει, που προσπαθεί να προτρέψει το παιδί να σκέφτεται και που προσπαθεί να το πείσει και στο τέλος να το αφήνει να αποκτάει ορισμένες εμπειρίες (φτάνει να μην είναι επικίνδυνες) για να γυρίσει μετά να συζητήσει με αυτό.

Οι δυνατότητες επιλογής που προσφέρουμε στο παιδί πρέπει να είναι αξιόπιστες. Είναι ανώφελο να το ρωτάμε αν θέλει να πάει στο σχολείο αλλά είναι καλύτερο να του ζητάμε αν θέλει να πάει στο σχολείο με τα πόδια ή με το ποδήλατο.

Η σταθερότητα των γονιών πάνω σε λίγους κανόνες βοηθάει το παιδί να ξεχωρίσει τις διάφορες καταστάσεις: σε εκείνες που η επιμονή του είναι λογική και σε εκείνες που που δεν είναι καθόλου. Η ανάγκη του παιδιού για επιβεβαίωση της αυτονομίας του βαθμιαία μειώνεται και αυτές οι συμπεριφορές του αρνητισμού και της επιμονής, αν δεν έρχονται ενεργητικά σε αντίθεση με απειλές για την αυτονομία του παιδιού, καταλήγουν να εξαφανίζονται από μόνες τους σε σύντομο χρονικό διάστημα.

  • <p><strong>Η ανάπτυξη των κινητικών και διανοητικών ικανοτήτων δημιουργεί στο παιδί μια κατάσταση αυτονομίας.</strong></p>
Guest
Guest

Account

Navigation

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.