Τα ατυχήματα που απειλούν τα παιδιά είναι πολλά: τροχαία, πτώσεις, δηλητηριάσεις, εγκαύματα, πνιγμός, κλπ. μπορούν δε να συμβούν οποιαδήποτε στιγμή και οπουδήποτε, όπως στο σπίτι, στο σχολείο, στο δρόμο, στην παιδική χαρά, στις διακοπές.... Όταν ένα παιδί τραυματίζεται σωματικά, τραυματίζεται και ψυχικά τόσο το ίδιο όσο και όλη η οικογένεια του.
Σε αντίθεση με τις περισσότερες ασθένειες, ατυχήματα συμβαίνουν σε όλους, σε ανύποπτο χρόνο. Είναι αποδεδειγμένο όμως, ότι η σωστή και συστηματική πρόληψη μπορεί να μειώσει τον αριθμό και τη σοβαρότητα των παιδικών ατυχημάτων μέχρι και 50%.
Οι παράγοντες που επηρεάζουν την επιδημιολογία του τραύματος είναι η ηλικία, το φύλο, η συμπεριφορά, και το περιβάλλον. Ανάλογα με το αναπτυξιακό στάδιο των παιδιών οι μηχανισμοί πρόκλησης τραύματος είναι οι ακόλουθοι:
Νηπιακή ηλικία <1 έτους
Τα στάδια ανάπτυξης και οι ιδιαιτερότητες αυτής της ηλικίας έχουν σαν χαρακτηριστικό το μεγάλο κεφάλι σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα, τους μικρού μεγέθους αεραγωγούς, τον ελλιπή έλεγχο των μυών, και την πρωτόγονη ικανότητα κινητικότητας.
Οι συνηθέστεροι τρόποι τραυματισμού είναι:
- Πτώση από την κούνια
- Ακατάλληλη χρήση καθίσματος αυτοκινήτου
- Εγκαύματα
- Κακοποίηση (Shaken baby syndrome)
- Πνιγμονή
- Δήγματα
Βρεφική ηλικία (1-3 χρονών)
Η συμπεριφορά των παιδιών της ηλικίας αυτής χαρακτηρίζεται από την περιέργεια, την βελτίωση της κινητικότητας, τον καλύτερο έλεγχο των λεπτών συνδυασμένων κινήσεων, την ανάπτυξη της νόησης, και ακόμη το μεγάλο κεφάλι και τη μεγάλη κοιλιά.
Οι συχνότεροι τρόποι τραυματισμού της περιόδου αυτής είναι:
- Πτώσεις από ύψος
- Τροχαία χωρίς χρήση ζώνης ασφάλειας με το παιδί να εκσφενδονίζεται από το αυτοκίνητο
- Εγκαύματα κυρίως από καυτό νερό
- Εισρόφηση ξένου σώματος
- Δήγματα
- Δηλητηριάσεις
- Τραύμα από όπλα
- Πνιγμονή
- Κακοποίηση
Προσχολική ηλικία (3-5 ετών)
Στην ηλικία αυτή το παιδί αποκτά μεγαλύτερη ανεξαρτησία και καλύτερη κινητικότητα, η προσοχή του αποσπάται εύκολα, ενώ οι αντιδράσεις του είναι νωθρές και η περιφερική του όραση είναι ανώριμη.
Οι συχνότεροι τρόποι τραυματισμού είναι:
- Τραυματισμός του πεζού παιδιού από τροχαίο όχημα
- Αυτοκινητιστικά τροχαία ατυχήματα χωρίς χρήση ζώνης ασφαλείας
- Πνιγμονή
- Δηλητηριάσεις, εγκαύματα
- Δήγματα
Σχολική ηλικία (6-12 ετών)
Στην ηλικία αυτή το παιδί έιναι ανεξάρτητο με πολύ καλά αναπτυγμένη κινητικότητα, αλλά έχει μειωμένη αντίληψη των κινητικών του δυνατοτήτων και ελλιπή κριτική ικανότητα, ενώ συμμετέχει σε αθλήματα.
Οι συχνότεροι τρόποι τραυματισμού είναι:
- Τραυματισμός πεζού από όχημα
- Ατυχήματα με ποδήλατο
- Πυροτεχνήματα
- Αθλήματα
- Τροχαία χωρίς χρήση ζώνης ασφαλείας
- Δήγματα
Εφηβική ηλικία (13-15 ετών)
Στην ηλικία αυτή η συμπεριφορά χαρακτηρίζεται από την τόλμη και την ανάληψη ρίσκου, την μεγάλη επιρροή των συνομηλίκων και της παρέας, τη χρήση αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών.
Οι συχνότεροι τρόποι τραυματισμού είναι:
- Τροχαία ατυχήματα
- Αυτοκτονίες
- Αθλήματα
- Δολοφονίες
Δεν πρέπει να ξεχνάμε τις Σημαντικές Διαφορές Παιδιών - Ενηλίκων
Τα παιδιά παρουσιάζουν τις παρακάτω διαφορές από τους ενήλικες
- Έχουν μικρότερο μέγεθος σώματος και περισσότερα σπλαχνικά όργανα ανά μονάδα επιφάνειας σώματος.
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα μεγαλύτερη διάχυση της δύναμης πρόσκρουσης στο παιδί απ’ότι στον ενήλικα όπως σε ένα τροχαίο ατύχημα με ταυτόχρονο τραυματισμό πολλών οργάνων.
- Έχουν μεγαλύτερη σχέση επιφάνειας προς το βάρος.
Αυτό έχει σαν επακόλουθο την κλινικά σημαντική απώλεια θερμότητας, που γίνεται σημαντικώτερη σε κατάσταση shock.
Τα εσωτερικά όργανα των παιδιών είναι πιο επιφανειακά, σε πιο πρόσθια θέση και προστατεύονται από μικρότερη ποσότητα υποδόρειου λίπους.
Επομένως, ειδικά το ήπαρ και ο σπλήνας, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να υποστούν κακώσεις σε τραύματα του κατώτερου θωρακικού τοιχώματος.
- Έχουν σημαντικές διαφορές στις αεροφόρους οδούς.
Αυτές συνίστανται στις μεγαλύτερες αντιστάσεις των αεραγωγών και στο μικρότερο και πιο πρόσθια ευρισκόμενο λάρυγγα, πράγμα που κάνει δυσκολώτερους τους χειρισμούς και τη διασωλήνωση.
Η αναλογία μεγέθους κεφαλής - σώματος είναι μεγάλη και το βάρος που επωμίζεται η αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης είναι δυσανάλογα μεγάλο.
Το επακόλουθο είναι η αυξημένη πιθανότητα συνύπαρξης σημαντικής κάκωσης και της αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης σε βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση, με συχνότερο το υπεξάρθρημα αντί για το κάταγμα, που μπορεί να διαλάθει της προσοχής με καταστροφικές συνέπειες.
Οι επιφύσεις στα παιδιά είναι ακόμη ανοιχτές.
Έτσι εάν τραυματιστούν ή διακοπεί η παροχή αίματος έχουν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην ανάπτυξη των οστών.
- Τέλος, και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στο τραύμα, τα παιδιά έχουν μεγαλύτερη ικανότητα αντιρρόπησης σε οξεία αιμορραγία με αύξηση της καρδιακής συχνότητας και των αγγειακών αντιστάσεων.
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να διατηρείται η αρτηριακή πίεση σε φυσιολογικά πλαίσια ακόμη και σε απώλεια του 30% του κυκλοφορούντος όγκου του αίματος . Αυτό σημαίνει ότι η παρουσία υπότασης σε παιδί με τραύμα χρήζει άμεσης και επείγουσας αντιμετώπισης γιατί επείκειται η εγκατάσταση μη ανατάξιμου shock.
Ωμές αλήθειες
- Ο θάνατος αρχίζει παραμονεύει στο ακτινολογικό τμήμα
- Τα αυτοκίνητα είναι ο υπ’αριθμόν ένα εξολοθρευτής παιδιών του έθνους (και όλων των αναπτυγμένων χωρών)
- Μερικά πράγματα που εμπλέκουν το θώρακα πραγματικά βρίσκονται στην κοιλιά. Η οριζόντια γραμμή που ενώνει τις θηλές των μαστών των παιδιών περνάει μέσα από την κοιλιά.
- Η θερμοκρασία του σώματος πέφτει με την απώλεια αίματος.
- Η αρτηριακή πίεση δεν είναι αξιόπιστος δείκτης του μεθαιμορραγικού shock. Η υπόταση απαιτεί κατεπείγουσα αντιμετώπιση.
Πηγή: healthtimes.gr
<p><strong>Τα ατυχήματα είναι η πρώτη αιτία θανάτου και αναπηρίας των παιδιών στη χώρα μας.</strong></p>
- 0 σχόλια
- 712 εμφανίσεις
Guest
