Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Είναι βασικό οι ασκήσεις κατά τη διάρκεια της παρεμβατικής διαδικασίας να ενέχουν όσο το δυνατόν περισσότερο τη συνθήκη της ενεργούς συμμετοχής του παιδιού. Αυτό συμβάλει στη καλύτερη κατάκτηση της γνώσης αφού η βιωματική μάθηση εγκαθιστά αποτελεσματικότερα τις πληροφορίες στη μνήμη εργασίας.

Μια τέτοια άσκηση για την εκμάθηση της μορφής των γραμμάτων γίνεται με απλά υλικά και με έναν ενδιαφέροντα τρόπο κατασκευής.

Υλικά: πολύχρωμα pipe cleaners

Άσκηση: Με τα πολύχρωμα και εύπλαστα pipe cleaners μαζί με το παιδί αφού του μάθουμε τη σωστή κατεύθυνση της γραφής των γραμμάτων φτιάχνουμε γράμματα. Προσπαθούμε όσο το δυνατόν να συμμετέχει περισσότερο αυτό στη κατασκευή και λιγότερο εμείς όπου έχουμε πιο πολύ κατευθυντικό/βοηθητικό ρόλο.



Οδηγίες προς το παιδί:

- Βάζουμε το παιδί να τα διατρέξει με το χέρι του.
- Για ακόμα καλύτερο "ξύπνημα" των αισθήσεων ζητάμε να κλείσει τα μάτια του όσο διατρέχει.
- Ζητάμε να μας πει πως κατασκευάσαμε το κάθε γράμμα πχ. για το /α/ πρώτα φτιάξαμε ένα κύκλο και μετά στα δεξιά του ένα μπαστουνάκι.
- Μπορούμε επίσης να φτιάξουμε εμείς το "μισό" κομμάτι ενός γράμματος και να ζητήσουμε να το συνεχίσει πχ. για το /σ/ φτιάχνουμε εμείς το κύκλο και θέλουμε να το ολοκληρώσει φτιάχνοντας την οριζόντια γραμμή απο πάνω.
- Επίσης μπορούμε να έχουμε γραμμένο το γράμμα πάνω σε ένα χαρτόνι και το παιδί να το σχεδιάζει απο πάνω με τα pipe cleaners.

Tip: Για να γίνει ακόμα πιο διακριτός ο τρόπος φοράς και σχηματισμού των γραμμάτων καλό είναι να χρησιμοποιείτε διαφορετικά χρώματα μέσα στο ίδιο γράμμα ανάλογα με το πως σχηματίζεται το καθένα. Έτσι για το γράμμα /μ/ άλλο χρώμα θα έχει η κάθετη γραμμή από το υπόλοιπο κυρτό κομμάτι του γράμματος.

Πρόσθετα οφέλη: Ενίσχυση λεπτής κινητικότητας και απαίτηση συγκέντρωσης για ολοκλήρωση διαδικασίας σε παιδιά με Διάσπαση προσοχής.

Απευθύνεται: Σε παιδιά με Μαθησιακές δυσκολίες, Δυσγραφία που χρειάζονται ποικιλία τρόπων για να μάθουν τα γράμματα και τη σωστή γραφή τους. Γίνεται από θεραπευτές, εκπαιδευτικούς και γονείς.

Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2014/01/blog-post.html

  • <p>Η πολυαισθητηριακή και κιναισθητική διδασκαλία δηλαδή η διδασκαλία που βασίζεται στη συμμετοχή όλων των προσληπτικών αισθήσεων και της κινητικής λειτουργίας ενδείκνυται ως η πιο αποτελεσματική σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες.</p>
Για το λόγο αυτό, στους χώρους, που γίνονται αποκριάτικα πάρτι, δεν πρέπει να υπάρχουν εστίες φωτιάς (τζάκια, κεριά, τσιγάρα αναμμένα), ενώ είναι απαραίτητο να υπάρχουν πυροσβεστικά μέσα.

Όσον αφορά στις ίδιες τις αποκριάτικες στολές των παιδιών μας, πρέπει να τηρούμε όλες τις προδιαγραφές ασφαλείας, που ισχύουν για τα παιδικά ρούχα. Ποιες είναι αυτές;

1. Ενδύματα, για παιδιά, μέχρι 7 ετών (ύψος 1.34μ), δεν πρέπει να φέρουν κορδόνια και κορδόνια περίσφιξης, στην περιοχή της κουκούλας και του λαιμού.

2. Ενδύματα, για παιδιά, μεταξύ 7 και 14 ετών, δεν πρέπει να φέρουν κορδόνια, στην περιοχή της κουκούλας και του λαιμού μακρύτερα των 7,5cm ή κορδόνια περίσφιξης, με ελεύθερες άκρες. Τα κορδόνια (λειτουργικά ή διακοσμητικά), στην περιοχή της κουκούλας και του λαιμού, δεν πρέπει να είναι ελαστικά, εκτός από τις τιράντες ώμων και τα κορδόνια, που δένουν, στο πίσω μέρος του λαιμού.

3. Τα παιδικά ενδύματα δεν πρέπει να φέρουν κορδόνια και κορδόνια περίσφιξης, με ελεύθερες άκρες, μακρύτερα των 14cm, στην περιοχή του θώρακα και της μέσης.

4. Τα παιδικά ενδύματα, που είναι σχεδιασμένα να δένουν, στο πίσω μέρος του λαιμού, δεν πρέπει να φέρουν ελεύθερες άκρες, στην περιοχή της κουκούλας και του λαιμού.

5. Τα παιδικά ενδύματα, που είναι σχεδιασμένα να δένουν, στο μπροστινό μέρος, δεν πρέπει να φέρουν δεμένες ζώνες ή φαρδιές λωρίδες, σαν ζώνες (πάχους 3cm και άνω), μακρύτερες των 36cm σε μήκος, μετρημένες, όταν είναι λυτές και από το σημείο, που αυτές δένονται.

6. Κορδόνια ή κορδόνια περίσφιξης, σε παιδικά ενδύματα, δεν πρέπει να κρέμονται, κάτω από το μανίκι ή το στρίφωμα του ενδύματος.

7. Κορδόνια περίσφιξης, λειτουργικά και διακοσμητικά κορδόνια, στο κάτω μέρος του στριφώματος, σε μακριού μήκους παντελόνια, θα πρέπει να βρίσκονται στο εσωτερικό του ενδύματος.

8. Στην περιοχή των μηρών, τα παιδικά ενδύματα επιτρέπεται να έχουν μόνο εσωτερικά κορδόνια. Δεν επιτρέπεται να κρέμεται εξωτερικά κορδόνι, κάτω από χαμηλότερη άκρη του ενδύματος, γιατί υπάρχει κίνδυνος να παγιδευτούν τα παιδιά, σε πόρτες σχολικών λεωφορείων ή σε άλλα κινούμενα αντικείμενα.

9. Ενδύματα με μακριά μανίκια, για παιδιά ηλικίας 0-14 ετών δεν επιτρέπεται να έχουν κορδόνια, που να προεξέχουν, από το κάτω άκρο του μανικιού.

Τα ίδια πρέπει να ισχύουν και στις χειροποίητες παιδικές στολές.

4news.gr

  • <p>Πρώτα από όλα, λόγω των ακρυλικών υφασμάτων και των πλαστικών λεπτομερειών που συνήθως χρησιμοποιούνται, οι αποκριάτικες στολές είναι πολύ πιο εύφλεκτες, από τα συνηθισμένα ρούχα.</p>
Παρακάτω παρουσιάζεται ένα ενημερωτικό φυλλάδιο που αποστέλλεται απο τον "Μέντορα" (μη κερδοσκοπικό σωματείο για την Παιδική Προστασία) στα σχολεία και δίνει πρακτικές οδηγίες αντιμετώπισης στα ίδια τα παιδιά, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς.

1. Τι είναι ο σχολικός εκφοβισμός;

Eίναι η χρήση βίας μεταξύ μαθητών, ή παιδιών παρόμοιας ηλικίας, με σκοπό να προκαλέσει πόνο και αναστάτωση, όπως:
Σωματική βία: (σπρωξίματα, κλωτσιές, μπουνιές, χαστούκια, τράβηγμα μαλλιών κλπ.)
«Κάθε μεσημέρι,στο δρόμο προς το σπίτι, με περίμενε η ίδια παρέα για να με χτυπήσει, μου έσκιζαν και τα ρούχα….»
Συναισθηματική βία: (σκόπιμη απομόνωση του παιδιού, να λερώνουν, να κρύβουν, να καταστρέφουν τα πράγματά του, να το εκβιάζουν για χρήματα, να το απειλούν κλπ.)
«Δε φτάνει ότι δεν με έκαναν παρέα, είχαν απειλήσει κι όλα τα υπόλοιπα κορίτσια ότι όποια μου μίλαγε θα έβρισκε το μπελά της..»
Λεκτική βία: (κοροϊδία, βρίσιμο, σαρκασμός, ειρωνεία, διάδοση ψευδούς φήμης, κακά σχόλια για τηνεθνική προέλευση ή την οικονομική κατάσταση ενός παιδιού και της οικογένειάς του, χειρονομίες, συκοφαντικά γκράφιτι κλπ.)
«Με κοροϊδεύανε για το χρώμα μου, με λέγανε βρωμιάρη κι έκαναν ότι μύριζα άσχημα μόλις τους πλησίαζα..»
Σεξουαλική βία: (ανεπιθύμητο άγγιγμα, απειλές, προσβλητικά μηνύματα, χυδαία γράμματα και εικόνες,πειράγματα κλπ.)
«Συνέχεια με στρίμωχνε και προσπαθούσε να μου βάλει χέρι.Δεν μου άρεσε, δεν ήταν παιχνίδι, τον φοβόμουνα, κι αυτός έλεγε σε όλους ότι τα θέλω. Στο τέλος δεν ήθελα να πάω σχολείο..»
Ηλεκτρονική βία (χρήση Ίντερνετ, email, chat room, και κινητών με κλήσεις και sms με προσβλητικό και απειλητικό περιεχόμενο, χρήση κάμερας με σκοπό την απειλή και την ταπείνωση του παιδιού)
«Άνοιξαν ξαφνικά την τουαλέτα, μ΄ έβγαλαν φωτογραφία με το κινητό και μετά την έδειχναν τα άλλα παιδιά..»
ΑΝ ΣΟΥ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ ΚΑΤΙ ΠΑΡΟΜΟΙΟ, ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ!
ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΠΑΙΔΙΑ ΠΕΦΤΟΥΝ ΘΥΜΑΤΑ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥΣ.
ΔΕ ΦΤΑΙΣ ΕΣΥ - ΥΠΑΡΧΕΙ ΒΟΗΘΕΙΑ!

2. Ποια είναι τα σημάδια και οι συνέπειες του σχολικού εκφοβισμού στα θύματα;

- Το παιδί επιστρέφει σπίτι πεινασμένο, με σχισμένα ρούχα, κατεστραμμένα βιβλία, του λείπουν πράγματα, ζητά ή κλέβει χρήματα (για να τα δώσει στον θύτη-εκβιαστή), χάνει συνέχεια το κολατσιό του ή τα χρήματά του.
- Έχει ανεξήγητες μελανιές-χτυπήματα και δίνει απίθανες εξηγήσεις για αυτά.
- Το παιδί γίνεται ανεξήγητα επιθετικό στο σπίτι, παράλογο, προκαλεί φασαρίες, επιτίθεται σε άλλα παιδιά ή αδέρφια
- Φοβάται να χρησιμοποιήσει το κινητό ή το email και τρομάζει όταν λαμβάνει μήνυμα στο κινητό
- Φοβάται να περπατήσει μόνο στο σχολείο κι εκλιπαρεί να το πάνε σχολείο με το αμάξι
- Δεν θέλει ούτε να χρησιμοποιήσει το λεωφορείο και αλλάζει διαδρομή πηγαίνοντας προς το σχολείο
- Δε θέλει να πηγαίνει σχολείο, κάνει απουσίες/κοπάνες
- Δείχνει ανήσυχο/χάνει την αυτό-πεποίθησή του
- Αρχίζει να τραυλίζει. Σταματά να τρώει. Κλαίει πριν κοιμηθεί/έχει εφιάλτες. Απειλεί με αυτοκτονία
- Πέφτει η σχολική του επίδοση

«Η κάθε μέρα που έπρεπε να πάω σχολείο ήταν ένα μαρτύριο-ωχ, άλλη μια μέρα, μακάρι να μπορούσα να φύγω και να δουλέψω οικοδομή..»
Πολλά παιδιά εγκαταλείπουν το σχολείο και τραυματίζονται ψυχικά για όλη τους τη ζωή.
Ο σχολικός εκφοβισμός ΠΟΝΑΕΙ- δεν έχει πλάκα!

3. Τι να κάνει το παιδί-θύμα

- Δεν φταις εσύ! Μην πιστεύεις αυτά που λένε. Πολλά αξιόλογα παιδιά πέφτουν θύματα των συμμαθητών τους και όταν μεγαλώνουν πετυχαίνουν στη ζωή τους. Κανένα από αυτά δεν έφταιγε.
- Η βία είναι ευθύνη του εκφοβιστή.
- Μην απαντάς στις κοροϊδίες, μη στεναχωριέσαι για αυτά που λένε, μη δίνεις καμιά σημασία.
- Μπορείς απλώς να πεις «πίστευε ότι θέλεις» ή «άποψή σου» και να αγνοήσεις οποιαδήποτε άλλη κουβέντα.
- Αν επιμένουν, κοίταξέ τους στα μάτια και πες τους καθαρά και σταθερά ΣΤΑΜΑΤΑ ή ΠΑΡΑΤΑ ΜΕ ΗΣΥΧΟ και φύγε.
- Αν σου πήραν κάτι, επέμενε να επαναλαμβάνεις αυτό που θες να πεις (όπως ένας δίσκος που έχει κολλήσει) ανεξάρτητα από τις αντιδράσεις του άλλου. π.χ. «Δώσε μου το μολύβι μου πίσω».
- Πες αυτό που συνέβη στο δάσκαλό σου, στην οικογένειά σου, σε κάποιον άλλον ενήλικα που θα σε βοηθήσει. Δεν είναι ντροπή να το πεις και δεν είναι «κάρφωμα».Αν δε μιλάς, εξυπηρετείς τον εκφοβιστή. Να αναφέρεις ξεκάθαρα τι ακριβώς συνέβη, πότε, πού και από ποιους, προσπάθησε να κρατάς αποδείξεις.
- Αν φοβάσαι μη σε χτυπήσουν, φρόντιζε να είσαι πάντα με κάποιο φίλο, είτε μέσα είτε έξω από το σχολείο.
- Αν σε εκφοβίζει ολόκληρη παρέα, πιάσε το πιο αδύναμο μέλος της και πες του ότι αυτό δεν είναι σωστό και αν θα του άρεσε να του φέρονταν εκείνου έτσι.
- Έχεις το δικαίωμα να λες όχι, χωρίς να απολογείσαι και χωρίς να χαμογελάς. Έχεις το δικαίωμα να σου φέρονται με σεβασμό. Έχεις το δικαίωμα να κάνεις λάθη και να επανορθώνεις. Έχεις το δικαίωμα να αρνείσαι αυτό που σου ζητούν οι άλλοι, χωρίς να νιώθεις ένοχος ή εγωιστής. Έχεις το δικαίωμα να ζητάς αυτό που θες κι άλλος να σου αρνηθεί. Έχεις το δικαίωμα να λες «δεν ξέρω», να σε ακούν, να σε παίρνουν στα σοβαρά, να ρωτάς τις απορίες σου.
- Έχεις το δικαίωμα να αλλάξεις σχολείο-ζήτησε από τους γονείς σου να βρουν ένα σχολείο όπου νιώθεις ασφαλής.

4.Τι να κάνουν οι γονείς του θύματος

- Να μιλάτε καθημερινά με το παιδί σας, να το ρωτάτε για το πώς πέρασε στο σχολείο, να συζητάτε μαζί του. Τα παιδιά συνήθως ντρέπονται και κρατούν τον εκφοβισμό κρυφό από τους ενήλικες. Πείτε στο παιδί ότι έπραξε σωστά που σας μίλησε κι ότι πρέπει πάντα να σας αναφέρει ό,τισυμβαίνει.
- Παρατηρείστε αν το παιδί σας δείχνει τα παραπάνω σημάδια ότι έχει πέσει θύμα. Μην το αμελήσετε, μην πείτε ‘δε βαριέσαι, παιδιά είναι΄, ή ΄δε παθαίνει τίποτα, ας γίνει σκληρός’.
- Σημειώστε όσες περισσότερες λεπτομέρειες γίνεται, από τα περιστατικά, ώστε να κάνετε αναφορά με στοιχεία.
- Τονίστε στο παιδί ότι δε φταίει αυτό, δεν έχει κάτι κακό. Τονώστε του την αυτο-πεποίθηση και διδάξτε του να επαινεί τον εαυτό του.
- Διδάξτε του να στέκεται όρθιο με αυτοπεποίθηση, να κοιτά στα μάτια, να λέει δυνατά ‘ΣΤΑΜΑΤΑ’ ή ‘ΠΑΡΑΤΑ ΜΕ’ και να φεύγει.
- Αναφέρεστε συγκεκριμένα περιστατικά, στο δάσκαλο. Ανάλογα με το αν θα υπάρξει αλλαγή, μιλήστε στο διευθυντή ή τις αρμόδιες Διευθύνσεις Εκπαίδευσης. Κινητοποιιείστε κι άλλους γονείς να διαμαρτυρηθούν, συνεργαστείτε ενεργά μαζί τους και εμπλακείτε στη σχολική ζωή των παιδιών σας υποστηρικτικά.
- Μην αδιαφορείτε- παρακολουθήστε τις συναντήσεις του Συλλόγου γονέων και κηδεμόνων και με δική σας πρωτοβουλία θίξτε το θέμα του σχολικού εκφοβισμού και ζητήστε στήριξη από ειδικούς.
- Συνεχίσετε στενή επικοινωνία με το παιδί, για να βεβαιωθείτε ότι δεν θα ξαναρχίσουν τα ίδια.
- Αν το παιδί χρειαστεί, ζητήστε ψυχολογική στήριξη από κατάλληλο επαγγελματία.
- Συμβουλεύστε το παιδί σας να προσέχει σε ποιόν δίνει τον αριθμό του κινητού του τηλεφώνου και τη διεύθυνση του email του
- Σε καμία περίπτωση μη δεχτείτε τις αφορμές που χρησιμοποιεί ο θύτης ως δικαιολογημένες. Αν για παράδειγμα κοροϊδεύουν το παιδί σας επειδή φορά γυαλιά, το να του βάλετε φακούς επαφής, εμμέσως δικαιολογεί το θύτη και αποφεύγει την ουσία του προβλήματος: την επιθετική τάση του παιδιού-θύτη.
- Αν το παιδί επίμονα αρνείται να πάει σχολείο, επειδή φοβάται, με το απειλήσετε ή το πιέσετε. Αυτό απλώς θα επιδεινώσει την ψυχική του φόρτιση. Ζητήστε δικαιολογητικά από κάποιον γιατρό που καταλαβαίνει το πρόβλημα, καθώς αναζητείτε στήριξη για το παιδί, ή μελετάτε την περίπτωση αλλαγής σχολείου.
- Απασχολείτε το παιδί σε άλλες ομαδικές δραστηριότητες (αθλητισμό, προσκοπισμό, καλλιτεχνικά κλπ.), όπου έχει την ευκαιρία να κάνει νέους φίλους και να νιώθει ασφαλές.
- Αν το παιδί τραυματιστεί από τους εκφοβιστές, ενημερώσετε και την αστυνομία και γνωστοποιείστε στο σχολείο ότι έχετε ενημερώσει την αστυνομία. Απαιτείστε από το σχολείο να ενημερώσει τους γονείς του παιδιού-εκφοβιστή.
- Αν δεν αλλάζει η κατάσταση, αλλάξτε σχολείο! Στο νέο σχολείο, ρωτήστε αν υπάρχουν εκείεκφοβιστές και πώς αντιμετωπίζει το σχολείο το φαινόμενο αυτό.
- Ρωτήστε για το νέο σχολείο: είναι ανεκτοί εκεί οι εκφοβιστές;
- Συλλέξτε πληροφορίες από άλλους μαθητές και γονείς και ιδιαίτερα από μαθητές ταλαντούχους, ευαίσθητους και ικανούς, οι οποίοι γίνονται συχνά θύματα εκφοβισμού.
- Είναι σημαντικό οι γονείς να ζητούν πληροφορίες και να ωθούν έτσι τη σχολική κοινότητα να λάβει θέση στο θέμα αυτό.
- Αν μάθετε μέσω του παιδιού σας, ότι κάποιο άλλο παιδί θυματοποιείται, συζητείστε το στο σχολείο: Το άλλο παιδί μπορεί να μην έχει πει τίποτε, να μην έχει επαρκή υποστήριξη από το σπίτι του και βοηθάτε ολόκληρη την τάξη με το ενδιαφέρον σας.

ΠΟΤΕ ΜΗ ΣΤΕΛΝΕΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΝ ΥΠΟΠΤΕΥΕΣΤΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΣΦΑΛΕΣ!

5.Τι να κάνουν οι γονείς του δράστη

- Σταματήστε το παιδί αμέσως μόλις παρατηρήσετε επιθετική συμπεριφορά του παιδιού σαςπρος άλλα παιδιά. - Εφαρμόστε σταθερά όρια και ποινές με συνέπεια.
- Οι ποινές ΔΕΝ περιλαμβάνουν σωματική τιμωρία.
- Συζητείστε μαζί του για το τι μπορεί να του συμβαίνει- μήπως το απασχολεί ή στεναχωρεί κάτι. Εξηγείστε του ότι η συμπεριφορά αυτή είναι απαράδεκτη και ότι το αντίκτυπο στα άλλα παιδιά είναι πολύ βαρύ.
- Αποθαρρύνετε άλλα μέλη της οικογενείας σας να παρουσιάζουν εκφοβιστικές συμπεριφορές.
- Διδάξετε στο παιδί σας τεχνικές χαλάρωσης και τρόπους επίλυσης συγκρούσεων, χωρίς βία : πώς να λένε όχι και πώς να ζητούν αυτό που θέλουν με ευγενικό τρόπο.
- Μη χτυπάτε τα παιδιά ως τιμωρία για την επιθετική τους συμπεριφορά. Τους διδάσκετε ακριβώς αυτό που θέλετε να σταματήσουν: τη βία. Προτιμήστε την αφαίρεση προνομίων ως τιμωρία.
- Συζητείστε με το δάσκαλο για την αντιμετώπιση της επιθετικής συμπεριφοράς του παιδιούσας. Επικοινωνήστε με τους γονείς του παιδιού-θύματος και καθησυχάστε τους ότι αντιμετωπίζετε το πρόβλημα.
- Επαινείτε και ενισχύετε το παιδί σας κάθε φορά που επιδεικνύει συνεργατικές και φιλικές συμπεριφορές προς άλλα παιδιά .Αν το παιδί εκφοβίζει επειδή είναι απομονωμένο, προσπαθήστε να το βοηθήσετε να βρει έστω κι έναν φίλο, στον οποίο θα φέρεται με σεβασμό.
- Προσπαθήστε να του δώσετε πρωτοβουλίες και ευθύνες, να το εντάξετε σε δημιουργικές δραστηριότητες, όπως εθελοντισμό.
- Αν το παιδί εκφοβίζει επίμονα και καταναγκαστικά, ίσως είναι χρήσιμη η ψυχοθεραπευτική βοήθεια, ενώ αν πάσχει από σύνδρομο υπερκινητικότητας η συνδρομή του παιδιάτρου να βοηθήσει.

6.Τι να κάνουν οι εκπαιδευτικοί

- Ο εκφοβισμός είναι πρόβλημα σχολικής πειθαρχίας. Οι εκπαιδευτικοί έχουν ευθύνη για την ασφάλεια των παιδιών και τη δημιουργία πολιτισμένου κλίματος στο σχολείο.
- Κάθε φαινόμενο εκφοβισμού θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα και από τη ρίζα του.
- Εξηγείστε από την πρώτη ημέρα στα παιδιά τι είναι ο σχολικός εκφοβισμός κι ότι είναι ευθύνη όλων των παιδιών να αναφέρουν αν αντιληφθούν κάτι. Μαθητές, που εκφοβίζουν στη γειτονιά, δεν τολμούν να το κάνουν σε σχολεία, όπου οι κανόνες είναι ξεκάθαροι και οι παραβάσεις τους τιμωρούνται πάντα.

- Προτείνετε στα παιδιά να κάνουν μια μικρή έρευνα στο σχολείο σχετικά με το σχολικό εκφοβισμό: Θα δώσει χρήσιμες πληροφορίες και θα ευαισθητοποιήσει τα παιδιά σχετικά με το θέμα.
- Αναρτήστε σε κάθε τάξη το σύνολο των κανόνων συμπεριφοράς.

- Διδάξτε τα παιδιά να σέβονται τις διαφορές μεταξύ τους. Διδάξτε στα παιδιά τεχνικές διεκδικητικότητας και ενίσχυσης αυτό-πεποίθησης.

- Διδάξτε σε όλα τα παιδιά ότι οι άπραγοι παρατηρητές δεν είναι αθώοι.
- Κανείς δεν πρέπει να ανέχεται τον εκφοβισμό, αλλά να τον αναφέρουν.

- Μην περιμένετε μόνο από τα παιδιά ή τους γονείς να σας καταγγείλουν κάτι. Παρατηρείτε-έχετε το νου σας!

- Μιλήστε με το παιδί-θύμα ιδιαιτέρως, καθώς και στα υπόλοιπα παιδιά ξεχωριστά για να μάθετε αν παρόμοια περιστατικά έχουν ξανασυμβεί. Κρατήστε σημειώσεις. Καθησυχάστε το παιδί-θύμα ότι δε φταίει εκείνο κι ότι θα αντιμετωπισθεί.
- Μιλήστε στο παιδί-θύτη ιδιαιτέρως για τη συμπεριφορά του, τις συνέπειες και τις κυρώσεις που θα έχει αν συνεχίσει. Μην πιστεύετε ψευτο-δικαιολογίες, ότι απλά παίζαμε και γελάγαμε: Αν ήταν παιχνίδι διασκέδαζαν και γέλαγαν όλοι;
- Κρατήστε τις γραπτές μαρτυρίες και παρουσιάστε τις στο σύλλογο διδασκόντων και τους γονείς των εμπλεκόμενων παιδιών. Ζητήστε από τους συναδέλφους να είναι επίσης σε επιφυλακή.
- Δώστε κατάλληλη ποινή στον εκφοβιστή (όχι σωματική τιμωρία, ούτε ταπεινώσεις κι εξευτελισμοί).
- Επιμείνετε από τον εκφοβιστή να ζητήσει συγνώμη από το παιδί-θύμα, καθώς και να επιστρέψει ότι πράγματα ή χρήματα του έχει αποσπάσει.
- Ενημερώστε τους γονείς του θύτη.
- Προσπαθήστε να σπάσετε την κλίκα των εκφοβιστών, αν έχει δημιουργηθεί κάτι τέτοιο.
- Συνήθως το πιο επιθετικό παιδί δρα ως αρχηγός, ενώ άλλα παιδιά ακολουθούν από φόβο. Κρατήστε στενότερη επιτήρηση στο επιθετικότερο παιδί και προσπαθήστε να προσανατολίσετε τα υπόλοιπα παιδιά σε άλλες δραστηριότητες και σε υποστήριξη των συμμαθητών τους
- Παρακολουθήστε την πορεία των πραγμάτων. Μήπως μετά από λίγο καιρό συμβαίνουν πάλι τα ίδια?Αν δεν μπορείτε να το αντιμετωπίσετε μόνος/η, συζητήστε το με το σύλλογο διδασκόντων, την προϊστάμενη αρχή της περιφέρειας σας και ζητήστε εγγράφως τη συνδρομή τους καθώς και τη συνδρομή ειδικού.Αν υπάρξει σοβαρός τραυματισμός, ενημερώστε την τοπική αστυνομία.
- Επιτηρείτε για περιστατικά εκφοβισμού στα διαλείμματα, στις αυλές, στις εκδρομές. Αν το παιδί-θύμα είναι απομονωμένο, σκεφτείτε με ποια άλλα παιδιά θα ταίριαζε και μιλήστε σε αυτά για να κάνουν παρέα
- Να είστε συνεπείς και δίκαιοι στις παραβάσεις κανόνων συμπεριφοράς.
- Δημιουργήστε κουτί παραπόνων στην τάξη, όπου τα παιδιά ανώνυμα καταθέτουν όσα συμβαίνουν. Η ακόλουθη συζήτηση προωθεί την υπευθυνότητα, χωρίς να μειώνει πρόσωπα .
- Η πρόληψη της βίας και η αρμονική συνύπαρξη θα πρέπει να είναι στην καρδιά των στόχων της παιδείας μας:τέτοια θέματα μπορούν να ‘δουλεύονται’ σε οποιοδήποτε γνωστικό αντικείμενο.

Για περισσότερες πληροφορίες και βοήθεια:
- Κέντρο Άμεσης Κοινωνικής Βοήθειας, τηλ. 197 ή 210-197, όλο το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα
- Χαμόγελο του Παιδιού, τηλ. 1056, όλο το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα. Δέχεται και ανώνυμες καταγγελίες για παιδική κακοποίηση
- Τμήμα Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, τηλ. 1890, email: ccu@ath.forthnet.gr
- Συνήγορος του Πολίτη, Κύκλος για τα Δικαιώματα του Παιδιού, τηλ. 800.11.32.000
- Γραμμή Σύνδεσμος, 801 801 1177
- Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού, 210-7715791, 210-7793648
πηγή: www.mentoras.org

Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/12/blog-post_13.html

  • <p>Το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού γίνεται όλο και πιο έντονο. Οι κοροϊδίες, τα πειράγματα και η άσκηση σωματικής βίας στο παιδί είναι κάτι που οι περισσότερες οικογένειες αντιμετωπίζουν.</p>
Με την έξαρση όμως των κοινωνικών μέσω δικτύωσης, οι φωτογραφίες των παιδιών σας μπορούν εύκολα να παρθούν από αγνώστους, χωρίς την άδεια σας, για διαφήμιση. Ακόμα χειρότερα όμως, τις φωτογραφίες μπορούν να εκμεταλλευτούν πορνογραφικές ιστοσελίδες αλλά και άνθρωποι που κάνουν cyberbulling.

Ένα παράδειγμα, αποτελεί η διάσημη μαμά και μπλόγκερ Χέδερ Σπορ, που επικοινώνησε με την αστυνομία για μια απλή και αθώα φωτογραφία του παιδιού της, που βρήκε σε μια ιστοσελίδα με τίτλο «άσεμνες φωτογραφίες παιδιών». Η αστυνομία της απάντησε με ένα γράμμα πως «Δυστυχώς, αθώες φωτογραφίες παιδιών, είναι πολύ ελκυστικές για μερικούς ανθρώπους».

Σύμφωνα με μια πρόσφατη Αμερικάνικη έρευνα, το 73% των παιδιών στις Ευρωπαϊκές χώρες, «υπάρχουν» στο ίντερνετ μέχρι την ηλικία των δυο! Αυτό περιλαμβάνει φωτογραφίες υπερηχογραφήματος της εγκυμοσύνης σε ποσοστό 33%, διευθύνσεις e-mail με ποσοστό 7% και καθημερινές φωτογραφίες που αναρτώνται από τους γονείς.

Ωστόσο, οι φωτογραφίες δεν αναρτώνται μόνο από γονείς. Από τις μαμάδες που συμμετείχαν στην έρευνα, μόνο το 33% ανεβάζει φωτογραφίες των νεογέννητων τους ή των μωρών τους. Το υπόλοιπο ποσοστό συμπληρώνεται από συγγενείς και οικογενειακούς φίλους που έχουν την ελευθερία να μοιράζονται τις φωτογραφίες online.

Γενικά, μια φωτογραφία μπορεί να θεωρηθεί «αθώα» από τους γονείς αλλά για κάποιους άλλους είναι υλικό εκμετάλλευσης.

Πώς να προστατέψετε τις ηλεκτρονικές σας φωτογραφίες.

Δείτε παρακάτω τι μπορείτε να κάνετε για να προστατέψετε την ιδιωτικότητα και την ασφάλεια των φωτογραφιών που αναρτείτε στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης.

-Διαβάστε την Πολιτική Απορρήτου του κάθε κοινωνικού δικτύου που αναρτείτε φωτογραφίες στο μέρος που αφορά τις φωτογραφίες και την εκτύπωσή τους. Διαφορετικά μπορεί ακούσια να δώσετε άδεια σε άλλες ιστοσελίδες ή χρήστες να πάρουν τις φωτογραφίες σας.

-Ελέγξτε τις ρυθμίσεις ασφάλειας των φωτογραφιών. Ο καλύτερος τρόπος για να τις προστατέψετε, είναι να μειώσετε αυτούς που επιτρέπεται να τις δουν. Επίσης, μερικές ιστοσελίδες έχουν την επιλογή να κρατάτε τις φωτογραφίες σας «κρυφές» από τις μηχανές αναζήτησης.

-Τοποθετήστε το δικό σας copyright κάτω από κάθε φωτογραφία, δηλαδή μια ηλεκτρονική σας υπογραφή όπως μια λέξη ή ένα logo. Επίσης μπορείτε να κατοχυρώσετε το σήμα σας διεθνώς με απλές διαδικασίες μέσω εταιρειών.

-Αποφύγετε να βάζετε λεπτομέρειες του παιδιού σας κάτω από κάθε φωτογραφία, όπως ονοματεπώνυμα, σχολεία ή γεωγραφικές τοποθεσίες.

trelokouneli.gr

  • <p>Πολλοί γονείς αναρτούν συχνά οικογενειακές φωτογραφίες και ιδιαίτερα φωτογραφίες των παιδιών τους.</p>
Υλικά:

- 2 σοκολάτες γάλακτος (250 γρ. η καθεμία)
- 6 κουταλιές βούτυρο
- 1 πακέτο μπισκότα βουτύρου
- 2 κουτιά ζαχαρούχο γάλα

Διαδικασία:

Αρχικά φτιάχνουμε την καραμέλα. Βράζουμε το ζαχαρούχο γάλα περίπου για 5 ώρες και προσθέτουμε νερό όταν αυτό εξατμίζεται.

Λιώνουμε τη μία σοκολάτα γάλακτος και την περιχύνουμε σε ένα πύρεξ αφού πρώτα έχουμε στρώσει μια ζελατίνα για να ξεκολήσει εύκολα.

Τοποθετούμε στο ψυγείο μέχρι να κρυώσει και να σφίξει.

Λιώνουμε το βούτυρο και αλέθουμε τα μπισκότα σε ένα μπλέντερ μέχρι να γίνουν σκόνη.

Περιχύνουμε τα μπισκότα με το λιωμένο βούτυρο και ανακατεύουμε.

Στρώνουμε το μείγμα με τα μπισκότα πάνω από τη σοκολάτα στο πυρέξ.

Στη συνέχεια περιχύνουμε με την καραμέλα και τοποθετούμε πάλι στο ψυγείο μέχρι να κρυώσουν τα υλικά πολύ καλά.

Ξεφορμάρουμε το γλυκό και κόβουμε σε μπάρες η κοματάκια.

Λιώνουμε την άλλη σοκολάτα γάλακτος, περιχύνουμε από πάνω και περιμένουμε να κρυώσει.

Τα σπιτικά twix μας είναι έτοιμα. Καλή απόλαυση!

  • <p>Φτιάξτε στο σπίτι τις αγαπημένες μας σοκολάτες twix και καταπλήξτε τα πλήθη!</p>
Η νεότητα χαρακτηρίζεται κυρίως από την αλλαγή πλαισίου. Το άτομο φεύγει από την οικογένεια που προέρχεται, την οικογένεια καταγωγής, και μεταβαίνει προς την οικογένεια που πιθανότατα να κάνει. Αν επιλέγαμε με μια λέξη να χαρακτηρίσουμε αυτήν την περίοδο, θα διαλέγαμε τη λέξη «ανάμεσα».

Το διάστημα αυτό, ο νέος αρχίζει να θέτει προσωπικούς στόχους και να εξατομικεύεται, δηλαδή αποκτά και δομεί την προσωπική του ταυτότητα πριν να εισέλθει σε οποιοδήποτε άλλο οικογενειακό σύστημα. Καλείται να αναλάβει την πλήρη ευθύνη του εαυτού του και να εγκαταλείψει την προσδοκία ότι θα έχει τη διαρκή βοήθεια των γονιών του, δηλαδή κάτι περισσότερο από την απλή απομάκρυνση από τον έλεγχο των γονιών.

Οι νέοι καλούνται να εστιαστούν στον εαυτό, να δείξουν επιμονή και πειθαρχία, να πειραματιστούν και να είναι σαφώς προσανατολισμένοι προς τους στόχους που έχουν θέσει. Βασική συναισθηματική διαδικασία είναι η ανάληψη της συναισθηματικής και οικονομικής ευθύνης του εαυτού, ενώ άλλοι σημαντικοί στόχοι είναι η ανάπτυξη στενών σχέσεων με τους συνομήλικους και η εγκαθίδρυση εργασιακής και οικονομικής ανεξαρτησίας.

Σημαντικό ζήτημα αποτελεί η διαφοροποίηση του ατόμου από την οικογένεια καταγωγής και, για το λόγο αυτό, πιθανότατα τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την οικογένεια καταγωγής αποτελούν κεντρικά σημεία για την εξέλιξή του. Η ανεξαρτησία των νεαρών ενηλίκων από την οικογένεια μπορεί να πάρει διάφορες μορφές. Η πρώτη είναι η συναισθηματική ανεξαρτησία, κατά την οποία ο νεαρός ενήλικος εξαρτάται ολοένα και λιγότερο από τους γονείς του ως προς την κοινωνική και ψυχολογική στήριξη.

Η ιδεολογική ανεξαρτησία συμπεριλαμβάνει την υιοθέτηση στάσεων, αξιών, και πεποιθήσεων διαφορετικών ίσως από εκείνων των γονιών. Η οικονομική ανεξαρτησία και η δυνατότητα του ατόμου να αντιμετωπίζει τις καθημερινές δυσκολίες είναι μια ακόμη μορφή της ανεξαρτησίας. Όλες αυτές, συνθέτουν την πλήρη ανεξαρτησία η οποία αναφέρεται στον επιτυχή αποχωρισμό από τους γονείς χωρίς αισθήματα ενοχής ή προδοσίας.

Το άτομο χρειάζεται να αποχωριστεί από την οικογένεια από όπου προέρχεται, χωρίς να διακόψει απότομα τους δεσμούς ή να καταφύγει με αντιδραστικό τρόπο σε ένα άλλο συναισθηματικό υποκατάστατο. Από μελέτες φαίνεται ότι οι νέοι που τα καταφέρνουν καλύτερα είναι εκείνοι που μπορούν να διαφοροποιηθούν από το «συναισθηματικό πρόγραμμα» της οικογένειάς τους.

Αντίθετα, οι νέοι που αποκόπτουν βιαίως τους γονείς τους συνήθως μοιάζουν να παραμένουν συναισθηματικά κοντά στο οικογενειακό «πρόγραμμα». Το «πρόγραμμα» αυτό περιλαμβάνει τις αξίες που έχουν εμφυσηθεί στο άτομο, τις προσδοκίες της οικογένειας για το μέλλον του και τα όνειρα των γονιών για το άτομο.

Δυσκολίες που μπορούν να προκύψουν κατά αυτήν την περίοδο είναι η μη αναγνώριση εκ μέρους των ίδιων των νέων ή και της οικογένειάς τους της ανάγκης να σχετίζονται μεταξύ τους με λιγότερο ιεραρχικό τρόπο καθώς είναι πλέον ενήλικοι. Αυτό μπορεί να παρατηρηθεί όταν από την πατρική οικογένεια ενθαρρύνεται η εξάρτηση των νέων ή όταν οι νέοι καθυστερούν και παραμένουν εξαρτημένοι.

Τέτοιες δυσκολίες προκύπτουν συχνά σε σχέση με τον επαγγελματικό τομέα. Τα ζητήματα επαγγελματικής σταδιοδρομίας είναι μεγάλης σημασίας και το άτομο μπορεί να βιώνει υψηλό άγχος ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που δεν έχει ξεκινήσει ακόμη να εργάζεται στο επάγγελμα που έχει επιλέξει ή δεν έχει ακόμη δεσμευτεί σε μια συγκεκριμένη εκπαίδευση. Το συχνό φαινόμενο επιστροφής στην οικογένεια μπορεί να δημιουργήσει εντάσεις στις ενδοοικογενειακές σχέσεις και να δυσχεραίνει περαιτέρω τις διαδικασίες εξατομίκευσης/ανεξαρτησίας.

Για τους γονείς στην οικογένεια καταγωγής η περίοδος της νεότητας εγείρει επίσης σημαντικές δυσκολίες. Οι γονείς συχνά μπορεί να βιώνουν αισθήματα απογοήτευσης σε σχέση με το πώς αποφασίζουν οι νέοι να προχωρήσουν στη ζωή τους, μπορεί να νιώθουν ότι τους απορρίπτουν, καθώς, επίσης, ότι χάνουν ένα σημαντικό κομμάτι της ταυτότητάς τους, εκείνο του γονέα. Συνεπώς, είναι και γι’ αυτούς μια περίοδος έντονων αλλαγών και ανακατατάξεων.

Η οικογένεια από την οποία προερχόμαστε αποτελεί αναμφισβήτητα ένα από τα σημαντικότερα πλαίσια ανάπτυξης. Οι οικογενειακές σχέσεις και εμπειρίες φαίνεται να επηρεάζουν το ποιοι είμαστε και το ποιοι θα γίνουμε. Είναι, επομένως, σημαντικό να υπάρχει και από τις δύο πλευρές, νέων και γονέων, σεβασμός προς την ατομικότητα, αλλά και να διατηρούνται τα όρια μεταξύ των ατόμων.

Οι νέοι χρειάζεται να αποφύγουν να αλλάξουν τους γονείς τους, αλλά και να υπακούσουν στις προσδοκίες των γονιών σε βάρος των προσωπικών τους ονείρων. Από την άλλη πλευρά οι γονείς καλούνται να έχουν με τα ενήλικα πια παιδιά τους σχέσεις ισότιμες και αμοιβαία ανταποδοτικές.

Νέοι και γονείς χρειάζεται να επαναδιαπραγματευθούν τις σχέσεις τους ως σχέσεις ενηλίκων, προκειμένου ολόκληρη η οικογένεια να μπορέσει να προχωρήσει.

Η νεότητα μπορεί, λοιπόν, να ειδωθεί ως μια ευκαιρία για τους νέους να επιλέξουν ποια πράγματα θα πάρουν μαζί τους και ποια θα αφήσουν πίσω στην οικογένεια καταγωγής, τι θα δημιουργήσουν οι ίδιοι για τον εαυτό τους και πώς θα αποφασίσουν να πορευτούν στην υπόλοιπη ζωή τους. Αλλά, ταυτόχρονα, και μια ευκαιρία για ολόκληρη την οικογένεια να «μεγαλώσει».

από την Άννα Ιωαννίδου, MSc Σχολική & Εξελικτική Ψυχολόγο


Βιβλιογραφικές πηγές:
Carter, B. & McGoldrick, M. (1989). The changing family life cycle. Allyn & Bacon.
Craig, J. & Baucum, D. (2008). Η ανάπτυξη του ανθρώπου. Αθήνα: Εκδόσεις Παπαζήση.

http://enarthro.blogspot.gr/

  • <p>Μια ιδιαίτερα σημαντική περίοδος ανάπτυξης είναι η νεότητα, η οποία περιλαμβάνει τις δεκαετίες των 20 και 30 ετών.</p>
Αυτά τα παιχνίδια σκοπό έχουν να λειτουργήσουν ως αφορμή για να κινητοποιήσουν το παιδί να εφαρμόσει και να εξασκηθεί σε πολλές προμαθηματικές έννοιες ώστε να περάσει ομαλά στην εκμάθηση των μαθηματικών εννοιών και μεγεθών αργότερα.

Στόχος είναι το παιδί απλά να μετρήσει. Να ξεκινήσει την πρώτη αρίθμηση, διαδοχή αριθμών και να καταγράψει τα σωστά σύμβολα (αριθμούς) μέσα σε πλαίσιο (παράθυρο).

Υλικά: Ένα χαρτί Α4 ή ένα χαρτόνι μεγάλο που θα κολλήσετε στον τοίχο, σελοτέιπ, ξυλομπογιές ή μαρκαδόρους.

Παιχνίδι: Φτιάχνετε ένα σπίτι (όπως στην εικόνα) και σχηματίζετε παράθυρα τόσα όσα είναι τα αντικείμενα που θέλετε να μετρήσει το παιδί. Κολλάτε, αν θέλετε, το σπίτι στον τοίχο σε αντίστοιχο ύψος με αυτό του παιδιού. Δίνεται οδηγία στο παιδί τι πρέπει να αριθμήσει κάθε φορά. Το παιδί μετράει και έρχεται να γράψει τον σωστό αριθμό από τα ζητούμενα αντικείμενα.

Βασικά tips: Μπορείτε αν θέλετε να γίνει πιο "διεγερτικό" για το παιδί να έχετε και χρόνο μέσα στον οποίο θα μετρήσει και θα γράψει τον αριθμό. Χρησιμοποιήστε μια κλεψύδρα ή μετράτε εσείς δυνατά για να καταλαβαίνει και την διάρκεια του χρόνου που του απομένει. Οι παραλλαγές αυτού του παιχνιδιού είναι πολλές και αναφέρονται κάθε φορά στο μέρος που είμαστε πχ. Πόσα στο σχολείο μας; Πόσα στο αυτοκίνητο μας,

Απευθύνεται: Σε όλα τα παιδιά από 5 χρονών που γνωρίζουν τους πρώτους αριθμούς και σε παιδιά με Ανωριμότητα που θέλουν ενίσχυση στην πρώτη αρίθμηση. Γίνεται απο γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές.


Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/07/blog-post_11.html

  • <p>Στη σειρά των παιχνιδιών πρώτης αρίθμησης μπορούν να γίνουν πλήθος απο απλά, αλλά με φαντασία, παιχνίδια.</p>
Υλικά:

- 6 μήλα
- Λίγο βούτυρο
- 1 πακέτο καραμέλες γάλακτος.
- 2 κ. σ. γάλα
- Ξυλάκια παγωτού

Για το στόλισμα:
- 1 φιλέ αμυγδάλου (διάφοροι ξηροί καρποί)
- σταγόνες κουβερτούρα ή τρούφα
- καραμελάκια
- αποξηραμένα φρούτα (κράνμπερις, φράουλες, κεράσια, βατόμουρα)

Εκτέλεση:

Πλένουμε πολύ καλά τα μήλα και αφαιρούμε το κοτσάνι.

Τοποθετούμε από ένα ξυλάκι παγωτού στη βάση κάθε μήλου.

Σε ένα αντικολλητικό τηγάνι προσθέτουμε το γάλα και τις καραμέλες και σιγοβράζουμε ανακατεύοντας μέχρι να ενσωματωθούν τα υλικά.

Απλώνεις σε μία επιφάνεια αντικολλητικό χαρτί.

Αφού το μείγμα κρυώσει ελαφρώς βουτάμε ένα ένα τα μήλα μέχρι τη μέση ή ολόκληρα.

(Εναλλακτικά μπορούμε να λιώσουμε σοκολάτα σε μπεν μαρί και να κάνουμε την ίδια διαδικασία)

Τα τοποθετούμε πάνω στην λαδόκολλα μέχρι να στεγνώσουν.

Τέλος τα διακοσμούμε με καραμελάκια, διάφορους ξηρούς καρπούς, τρούφα, αποξηραμένα φρούτα και ότι άλλο θέλουμε.

Καλή επιτυχία!

.

  • <p>Μήλο! Το αγαπημένο φρούτο μικρών και μεγάλων με πλούσια θρεπτικά συστατικά και σταθερή αξία.</p>
Έτσι είναι σίγουρο ότι μια καλά ενισχυμένη και δυνατή μνήμη βοηθά ιδιαίτερα το μαθητή να ανταποκριθεί σε αυτές τις απαιτήσεις.

Τα παιδιά με Δυσλεξία και άλλες μαθησιακές δυσκολίες εμφανίζουν σοβαρά κενά στη δυνατότητα απομνημόνευσης και ανάκλησης πληροφοριών. Η μεγαλύτερη δυσκολία έχει να κάνει με τις γλωσσικές πληροφορίες και με τη μνήμη εργασίας. Έτσι είναι πολύ συνηθισμένο το φαινόμενο ένα παιδί με μαθησιακά προβλήματα να έχει ξοδέψει αρκετές ώρες τη προηγούμενη μέρα να μάθει πχ. το μάθημα της Ιστορίας, Μελέτη Περιβάλλοντος, κανόνες, προπαίδεια και την επόμενη μέρα στο σχολείο να αδυνατεί να θυμηθεί και να ανακαλέσει.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι που μπορούμε να ενισχύσουμε τη μνήμη των παιδιών και απο τη προσχολική ηλικία ακόμα. Τα παιδιά με Δυσλεξία/μαθησιακές δυσκολίες χρειάζονται ειδική μέριμνα πάνω σε αυτό τον τομέα.

Οι 15 τρόποι για να εκπαιδεύσουμε τη μνήμη του παιδιού:

- Ασκήσεις διαδοχής όπως πχ. Να πουν τους μέρες/μήνες με τη σειρά και αντίστροφα. Να πουν την αλφαβήτα.
- Να ακούσει μια σειρά αριθμών που τους δίνεται προφορικά και να την επαναλάβει. Καλό είναι να γίνεται κλιμακωτά, πρώτα 3 αριθμοί, έπειτα 4 κτλ. Η άσκηση μπορεί να επαναληφθεί με την αντίστροφη φορά.
- Να παίξει παιχνίδια μνήμης με κάρτες ή στον υπολογιστή.
- Να εξασκηθεί εξίσου στην οπτική και ακουστική μνήμη.
- Να ακούσει άσημες λέξεις (λέξεις που δεν σημαίνουν τίποτα) πχ. πιχάνε, κοτάχι που θα πρέπει να τις επαναλάβει. Και εδώ ο συντελεστής δυσκολίας πρέπει να ανεβαίνει διαδοχικά.
- Να ακούσει προτάσεις που θα πρέπει να απομνημονεύσει και να επαναλάβει. Επίσης με διαβαθμισμένο δείκτη δυσκολίας.
- Να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με το καθημερινό πρόγραμμα του: Τι έφαγες εχθές; Ποιο ήταν το πρόγραμμα σου;
- Να δει μια σειρά από φωτογραφίες αντικειμένων για κάποια δευτερόλεπτα και να τις επαναλάβει. Αρχικά να πει Τι είδε και έπειτα να παρατηρήσει πάλι τις εικόνες και να προσπαθήσει να θυμηθεί τη σειρά που εμφανίστηκαν.
- Να ακούσει μικρά ποιηματάκια που ομοιοκαταληκτούν και να τα επαναλάβει.
- Να ακούσει τραγούδια και να τα επαναλάβει.
- Όσο είστε έξω στο δρόμο ή στο αυτοκίνητο ζητήστε να απαντήσει σε ερωτήσεις παρατήρησης και μνήμης πχ. Πόσοι άντρες πέρασαν; Τι φορούσε η γυναίκα που είδαμε;
- Το ίδιο μπορεί να γίνει και με μια σειρά φωτογραφιών.
- Διαβάστε μια παράγραφο που να περιέχει ονόματα, ημερομηνίες, μέρη και ζητήστε να απομνημονεύσει και να επαναλάβει.
- Ζητήστε να διαβάσει μια παράγραφο που να περιέχει ονόματα, ημερομηνίες, μέρη και ζητήστε να απομνημονεύσει και να επαναλάβει. Η ανάγνωση μπορεί να γίνεται άλλες φορές φωναχτά και άλλες σιωπηλά.
- Να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με τη διαδρομή που έκανε πηγαίνοντας κάπου πχ. Από που πήγε, πως συνέχισε και που έφτασε.

Tip: Όλα αυτά είναι μόνο κάποια παραδείγματα ασκήσεων μνήμης, προσοχής και παρατήρησης. Η εξάσκηση θα πρέπει να γίνεται με γνώμονα πάντα την ηλικία και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένα παιδί με Δυσλεξία/μαθησιακές δυσκολίες.

Απευθύνονται: Σε παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας με ή χωρίς μαθησιακές δυσκολίες για ενίσχυση της μνήμης. Μπορούν να γίνουν από γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές.

Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2013/04/15.html

  • <p>Σε όλη τη διάρκεια της σχολικής ζωής το παιδί δοκιμάζεται συνεχώς στην επίδειξη απομνημονευτικής ικανότητας.</p>
Δημιουργήθηκε από την Boba, μια εταιρεία για μάρσιπους και βασίζεται στις απόψεις για την μητρότητα των μαμάδων που είναι μέλη της ηλεκτρονικής κοινότητας της εταιρείας.

Τίτλος του υπέροχου αυτού βίντεο "Εσύ με έκανες μαμά". Θα σας συγκινήσει, θα σας ταξιδέψει στον κόσμο της μητρότητας και αν είστε ήδη μαμά θα ταυτιστείτε σίγουρα με τις εικόνες που θα δείτε και τις φράσεις που θα ακούσετε.



  • <p>Το παρακάτω ολιγόλεπτο βίντεο περιγράφει με γλυκά λόγια και όμορφες εικόνες τι πραγματικά σημαίνει να είσαι μητέρα.</p>
Στο σημερινό μας άρθρο θα σας παρουσιάσουμε μερικές θαυμάσιες και πρωτότυπες ιδέες που μπορούμε να κάνουμε μόνοι μας εύκολα, γρήγορα και χωρίς μεγάλο κόστος χρησιμοποιώντας παλιά καφάσια. Σας παρουσιάζουμε διάφορες φωτογραφίες που θα σας δώσουν την απαραίτητη φαντασία και έμπνευση για να ξεκινήσετε τις δικές σας διακοσμήσεις και κατασκευές. Καλή διασκέδαση!





















Φωτογραφίες
pinterest.com
sweetmagnoliaway.blogspot.gr
bhg.com
paperandinkplayground.com
twostraightlines.typepad.com
cfabbridesigns.com
blog.ordinarymommydesign.com

  • <p>Πολλά ανακυκλώσιμα υλικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν με πολλούς τρόπους, για διάφορες κατασκευές και για πολλές όμορφες διακοσμητικές ιδέες.</p>
Η Λέα θέλει να μοιάσει στη μαμά της και καταφέρνει να μας σοκάρει. Πρόκειται για τη νέα καμπάνια κατά της ενδοοικογενειακής βίας με πρωταγωνίστρια ένα μικρό κορίτσι, τη Λέα, που θέλει να μοιάσει στη μητέρα του.

Η Frauenzentrale Zürich, μια ελβετική μη κερδοσκοπική οργάνωση με στόχο να ενθαρρύνει την ανεξαρτητοποίηση των γυναικών, δημοσίευσε το συγκινητικό βίντεο. Σκοπός είναι να προβληματιστούν οι γονείς και να κάνει τις μητέρες να αναρωτηθούν τι πρότυπο θέλουν να αποτελούν για τα παιδιά τους.

Η μικρή Λέα, προσπαθώντας να μοιάσει στη μαμά της αποκαλύπτει ότι οι συνέπειες του φαινομένου δεν εντοπίζονται μόνο σε ένα θύμα. «Η ενδοοικογενειακή βία σπάνια έχει ένα μόνο θύμα. Μην την αφήσετε να φτάσει τόσο μακριά», τονίζει το κορίτσι. Η ενδοοικογενειακή βία αποτελεί «βουβή» νόσο σε πολλές οικογένειες που φαινομενικά δείχνουν υγιείς. Εκατομμύρια γυναίκες ανά τον κόσμο πέφτουν θύματα ξυλοδαρμού από τους συζύγους τους, ενώπιον των παιδιών τους.

Στόχος του βίντεο είναι να δείξει κατά πόσο επηρεάζουν οι συνήθειες των γονέων τα μικρά παιδιά και να αφυπνίσει το κοινό ως προς το φαινόμενο αυτό.

Στο βίντεο της ελβετικής καμπάνιας, η μικρή εμφανίζεται στο πλάνο να δοκιμάζει τα ρούχα και τα παπούτσια της μαμάς της. Δοκιμάζει να βαφεί όπως η μαμά της και καταλήγει να έχει το παραμορφωμένο πρόσωπό της.

Δείτε το βίντεο:



protothema.gr

  • <p><strong>Η ενδοοικογενειακή βία σπάνια έχει ένα μόνο θύμα - Στόχος η ανεξαρτητοποίηση των γυναικών</strong></p>

Account

Navigation

Αναζήτηση

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.