Άρθρα

Γρίπη! Πώς να προστατεύσω το παιδί μου, ποια είναι τα συμπτώματα και πως να τα αντιμετωπίσω;

Γρίπη! Πώς να προστατεύσω το παιδί μου, ποια είναι τα συμπτώματα και πως να τα αντιμετωπίσω;

Πως μπορούμε να τα προστατεύσουμε και να αναγνωρίσουμε έγκαιρα τα συμπτώματα που προμηνύουν μια γρίπη;

Δεν είναι εύκολο να διαπιστώσει ένας γονιός αν πρόκειται για κοινό κρυολόγημα ή για γρίπη, ιδιαίτερα όταν το παιδάκι είναι πολύ μικρό.
Τα συμπτώματα της γρίπης δε διαφέρουν πολύ από τα συμπτώματα του κοινού κρυολογήματος.
Η μόνη διαφορά θα λέγαμε πως βρίσκεται στην ένταση και έξαρση των συμπτωμάτων.
Διαρκούν τις περισσότερες φορές από 2 έως 4 ημέρες, όμως θα χρειαστεί να περάσουν 1 και 2 εβδομάδες μετά μέχρι να αναρρώσει πλήρως.

Τα κύρια συμπτώματα της γρίπης είναι τα εξής:

Πυρετός. Ανεβάζει ξαφνικά υψηλό πυρετό με ρίγος.
Κούραση. Νιώθει κουρασμένο και εξαντλημένο, γκρινιάζει και δεν έχει όρεξη.
Βήχας και ρινική καταρροή. Όταν πρόκειται για γρίπη και όχι για κοινό κρυολόγημα, τα συμπτώματα αυτά ξεσπούν ξαφνικά και απότομα μαζί με τον πυρετό.
Διάρροια και εμετός. Η γρίπη μπορεί να έχει αυτά τα συμπτώματα και να προκαλέσει πόνο στην κοιλιά.
Μυαλγίες.

Πως μπορώ να το προστατέψω;

- Φροντίζουμε να μην το φέρνουμε σε επαφή με άλλα άτομα ή παιδάκια που πιθανόν να είναι άρρωστα
- Πλένουμε πολύ συχνά τα χεράκια του και ειδικά όταν βρισκόμαστε έξω έχουμε πάντα μαζί μας αντισηπτικά μαντιλάκια.
- Ξεκούραση. 'Όταν το παιδάκι είναι ξεκούραστο και κοιμάται αρκετές ώρες την ημέρα το ανοσοποιητικό του σύστημα έχει περισσότερες άμυνες.
- Αποφεύγουμε να επισκεπτόμαστε κλειστούς χώρους.
- Απολυμαίνεται και καθαρίζετε τις επιφάνειες που έχουν ακουμπήσει άτομα που πιθανόν να νοσούν.

Μην βιαστείτε να δώσετε κάποια αντιβίωση στο παιδάκι σας.
Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να πάρετε τη γνώμη του παιδιάτρου αν διαπιστώσετε τα παραπάνω συμπτώματα.

Μερικά βήματα για να αντιμετωπίσουμε τη γρίπη

Δώστε του κάποιο παυσίπονο για να ανακουφιστεί από τον πόνο και τον πυρετό.
Φροντίστε να ξεκουράζεται και να κοιμάται καλά.
Δώστε του όλη σας την προσοχή, την αγάπη και τη συμπαράστασή σας.
Φροντίστε να πίνει άφθονα υγρά και χυμούς και αν δεν έχει όρεξη να φάει, μην επιμείνετε.
Ρυθμίστε τη θερμοκρασία του δωματίου στους 19-20 βαθμούς και ντύστε το ελαφριά.
Κάντε κομπρέσες και ένα μπανάκι αλλά όχι όταν έχει ρίγος.

• Τα παιδάκια αρρωσταίνουν πολύ συχνά και οι αρρώστιες δημιουργούν άγχος και αγωνία στις μανούλες. Το ζωηρό και χαρούμενο πλασματάκι μας από τη μια μέρα στην άλλη χάνει το κέφι του και οι χαρούμενες φωνούλες δεν αντηχούν στο σπίτι.
  

• γρίπη
• παιδί
• προστασία

• 0 σχόλια
• 1344 εμφανίσεις

vicky86

26 Φεβρουαρίου, 201412 yr

🔵 Δύο Μπλε Και Ένα Κίτρινο! Παιχνίδι Βασικής Αρίθμησης

🔵 Δύο Μπλε Και Ένα Κίτρινο! Παιχνίδι Βασικής Αρίθμησης

Δεν χρειάζεται όμως να ανοίξουμε βιβλία και να ζητήσουμε από το παιδί να αποστηθίσει αριθμούς.
Μπορούμε να ξεκινήσουμε από κάτι πολύ πιο απλό:
«Φέρε μου δύο μπλε».
«Τώρα βάλε ένα κίτρινο».
Μέσα από τέτοιες μικρές οδηγίες, το παιδί μαθαίνει να μετρά, να ξεχωρίζει χρώματα και να δημιουργεί μικρές ομάδες αντικειμένων.
Το παιχνίδι «Δύο μπλε και ένα κίτρινο!» μπορεί να γίνει με τουβλάκια, μπαλάκια, κουμπιά μεγάλου μεγέθους, πομ-πομ ή άλλα ασφαλή αντικείμενα που υπάρχουν ήδη στο σπίτι.
Το σημαντικό είναι ότι το παιδί δεν μαθαίνει απλώς να λέει:
«Ένα, δύο, τρία».
Μαθαίνει ότι οι αριθμοί αντιστοιχούν σε πραγματικές ποσότητες.
🧸 Τι Θα Χρειαστούμε;
Δεν χρειάζεται σχεδόν καμία προετοιμασία.
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε:
τουβλάκια διαφορετικών χρωμάτων,
μεγάλα πλαστικά καπάκια,
μπαλάκια,
πομ-πομ,
μεγάλα ξύλινα ή πλαστικά αντικείμενα,
χάρτινα σχήματα που θα φτιάξετε μαζί.
Ιδανικά, επιλέξτε 2-3 χρώματα για την αρχή.
Για παράδειγμα:
🔵 μπλε
🟡 κίτρινο
🔴 κόκκινο
Τοποθετήστε τα αντικείμενα μπροστά στο παιδί και αφήστε το να τα εξερευνήσει.
🔵 Ξεκινάμε Με «Δύο Μπλε»
Ας αρχίσουμε πολύ απλά.
Βάλτε μπροστά στο παιδί αρκετά αντικείμενα διαφορετικών χρωμάτων.
Πείτε:
«Μπορείς να μου δώσεις δύο μπλε;»
Το παιδί πρέπει να εντοπίσει το σωστό χρώμα και να επιλέξει δύο αντικείμενα.
Μόλις τα βρει, μετρήστε τα μαζί:
«Ένα… δύο!»
Έτσι το παιδί συνδέει:
τη λέξη «δύο» → με δύο πραγματικά αντικείμενα.
Αυτή η σύνδεση είναι πολύ σημαντική για την πρώιμη κατανόηση των αριθμών.
🟡 Τώρα Βάλε Ένα Κίτρινο
Αφού το παιδί επιλέξει τα δύο μπλε, προσθέστε μια νέα οδηγία:
«Τώρα βάλε και ένα κίτρινο».
Το παιδί αναζητά το κίτρινο και το τοποθετεί δίπλα στα μπλε.
Ρωτήστε:
«Πόσα βάλαμε συνολικά;»
Αφήστε το να μετρήσει:
«Ένα, δύο, τρία!»
Δεν χρειάζεται να του εξηγήσετε μαθηματικούς κανόνες.
Μόλις δημιούργησε μια ομάδα τριών αντικειμένων.
🧠 Το Παιδί Μαθαίνει Ότι Ο Αριθμός Δείχνει Ποσότητα
Αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα σημεία του παιχνιδιού.
Το παιδί μπορεί να γνωρίζει να λέει:
«Ένα, δύο, τρία, τέσσερα…»
χωρίς να έχει κατανοήσει πλήρως ότι το «τέσσερα» αντιστοιχεί σε τέσσερα αντικείμενα.
Γι' αυτό είναι χρήσιμο να συνδέουμε πάντα την καταμέτρηση με πραγματικά αντικείμενα.
Για παράδειγμα:
«Έχουμε τρία τουβλάκια».
Και τα αγγίζουμε ένα-ένα καθώς μετράμε:
«Ένα, δύο, τρία».
Έτσι ο αριθμός αποκτά πραγματικό νόημα.
👆 Άγγιζε Κάθε Αντικείμενο Μία Φορά
Στην αρχή, ορισμένα παιδιά μπορεί να μετρούν γρήγορα και να παραλείπουν αντικείμενα ή να μετρούν το ίδιο αντικείμενο δύο φορές.
Μπορείτε να τα βοηθήσετε λέγοντας:
«Πάμε αργά. Αγγίζουμε ένα και λέμε έναν αριθμό».
Για παράδειγμα:
👆 «Ένα»
👆 «Δύο»
👆 «Τρία»
Με αυτόν τον τρόπο το παιδί αρχίζει να συνδέει κάθε αντικείμενο με μία αριθμητική λέξη.
🎨 Ας Φτιάξουμε Μικρές Ομάδες
Τώρα μπορείτε να δημιουργήσετε μικρές ομάδες.
Για παράδειγμα:
🔵🔵
🟡
🔴🔴🔴
Ρωτήστε:
«Πόσα μπλε έχουμε;»
«Πόσα κίτρινα;»
«Πόσα κόκκινα;»
Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσετε ακόμη δύσκολες έννοιες.
Το παιδί απλώς μετρά και παρατηρεί.
🧺 «Βάλε Μου Τρία!»
Ένα ωραίο παιχνίδι είναι να ζητάτε από το παιδί συγκεκριμένη ποσότητα.
Πείτε:
«Θέλω τρία μπλε τουβλάκια».
Το παιδί πρέπει να βρει το σωστό χρώμα και τη σωστή ποσότητα.
Μετά:
«Τώρα θέλω δύο κίτρινα».
Αργότερα μπορείτε να αφήσετε το παιδί να σας δίνει εκείνο τις οδηγίες.
«Τώρα εσύ θα μου λες τι να βρω!»
Έτσι η δραστηριότητα γίνεται πιο διασκεδαστική και το παιδί συμμετέχει ενεργά.
🔄 Αλλάζουμε Τη Σειρά
Δεν χρειάζεται να ακολουθείτε πάντα την ίδια σειρά.
Μια φορά:
«Δύο μπλε και ένα κίτρινο».
Την επόμενη:
«Ένα κόκκινο και τρία μπλε».
Μετά:
«Δύο κίτρινα και δύο κόκκινα».
Η αλλαγή κρατά το ενδιαφέρον του παιδιού και το βοηθά να ακούει προσεκτικά την οδηγία αντί να θυμάται απλώς ένα συγκεκριμένο μοτίβο.
🎲 Κάντε Το Παιχνίδι Μια Μικρή Πρόκληση
Βάλτε μπροστά στο παιδί αρκετά αντικείμενα.
Πείτε:
«Έχω μια αποστολή για σένα!»
Και δώστε του μια απλή οδηγία:
«Βρες δύο μπλε και ένα κίτρινο».
Όταν τελειώσει, ελέγξτε μαζί:
«Έχουμε δύο μπλε; Για να τα μετρήσουμε!»
Μετά:
«Και πόσα κίτρινα;»
Το παιδί μαθαίνει έτσι να ακούει, να θυμάται, να επιλέγει και να ελέγχει.
🧩 Από Τα Χρώματα Στα Σχήματα
Όταν το παιδί εξοικειωθεί με τις ποσότητες, μπορείτε να αλλάξετε το κριτήριο.
Αντί για:
«Δύο μπλε».
Πείτε:
«Δύο κύκλους».
Ή:
«Ένα τετράγωνο και δύο κύκλους».
Έτσι το παιχνίδι συνεχίζεται, αλλά το παιδί αρχίζει να παρατηρεί και άλλα χαρακτηριστικά των αντικειμένων.
🧸 Παίζουμε Με Τα Αγαπημένα Του Παιχνίδια
Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιείτε ειδικό εκπαιδευτικό υλικό.
Μπορείτε να παίξετε με τα παιχνίδια που ήδη αγαπά το παιδί.
Για παράδειγμα:
«Βάλε δύο αυτοκινητάκια στο γκαράζ».
«Βάλε ένα αρκουδάκι στο κρεβάτι».
«Πάρε τρία τουβλάκια για να φτιάξουμε τον πύργο».
Έτσι η αρίθμηση συνδέεται με δραστηριότητες που έχουν νόημα για το παιδί.
🛒 Η Αρίθμηση Χωρά Και Στην Καθημερινότητα
Το παιχνίδι δεν χρειάζεται να σταματήσει όταν τελειώσουν τα τουβλάκια.
Μπορείτε να αξιοποιήσετε καθημερινές στιγμές.
Στην κουζίνα:
«Φέρε μου δύο κουτάλια».
Στο δωμάτιο:
«Βάλε τρία αυτοκινητάκια στο κουτί».
Στο τραπέζι:
«Χρειαζόμαστε ένα ποτήρι για τον καθένα».
Στο μάζεμα:
«Πόσα παιχνίδια έβαλες μέσα;»
Με αυτόν τον τρόπο το παιδί καταλαβαίνει ότι οι αριθμοί υπάρχουν παντού γύρω μας.
🗣️ Μιλάμε Για Την Ποσότητα
Μπορείτε να χρησιμοποιείτε απλές λέξεις όπως:
ένα, δύο, τρία, πολλά, λίγα, περισσότερα, λιγότερα, κανένα.
Για παράδειγμα:
«Εδώ έχουμε δύο μπλε. Εκεί έχουμε τρία. Ποια ομάδα έχει περισσότερα;»
Ακόμη κι αν το παιδί δεν απαντήσει σωστά, μπορείτε να το αφήσετε να συγκρίνει τις δύο ομάδες.
Μερικές φορές η εικόνα είναι πιο κατανοητή από μια εξήγηση.
🔢 Από Το Παιχνίδι Στους Αριθμούς
Όταν το παιδί έχει καταλάβει καλά τις μικρές ποσότητες, μπορείτε να παρουσιάσετε και τον αντίστοιχο αριθμό.
Βάλτε:
🔵🔵🔵
και δίπλα γράψτε:
3
Πείτε:
«Εδώ έχουμε τρία. Αυτός είναι ο αριθμός 3».
Δεν χρειάζεται να ζητήσετε από το παιδί να τον γράψει.
Αρκεί αρχικά να αρχίσει να αναγνωρίζει ότι η ποσότητα τριών αντικειμένων συνδέεται με το σύμβολο 3.
🎯 Αφήστε Το Παιδί Να Σας Διορθώσει
Αυτό μπορεί να γίνει πολύ διασκεδαστικό.
Πείτε επίτηδες:
«Νομίζω ότι εδώ έχουμε τέσσερα μπλε!»
ενώ υπάρχουν μόνο τρία.
Ρωτήστε:
«Έχω δίκιο;»
Το παιδί μπορεί να τα μετρήσει και να σας διορθώσει.
Αυτό το μικρό «λάθος» μπορεί να το ενθαρρύνει να ελέγξει την ποσότητα μόνο του.
🌟 Μην Βιάζεστε Να Αυξήσετε Τους Αριθμούς
Δεν χρειάζεται να περάσετε γρήγορα από το 3 στο 10.
Ξεκινήστε με μικρές ποσότητες που το παιδί μπορεί να χειριστεί με άνεση.
Όταν κατανοήσει καλά τις μικρές ομάδες, αυξήστε σταδιακά τον αριθμό των αντικειμένων.
Ο στόχος δεν είναι να πει όσο το δυνατόν περισσότερους αριθμούς.
Ο στόχος είναι να καταλάβει τι σημαίνει κάθε αριθμός.
💡 Μικρές Ιδέες Για Παιχνίδι
Ζητήστε δύο αντικείμενα συγκεκριμένου χρώματος.
Προσθέστε ένα ακόμη και μετρήστε τα όλα μαζί.
Δημιουργήστε ομάδες με διαφορετικές ποσότητες.
Ζητήστε από το παιδί να σας δώσει συγκεκριμένο αριθμό αντικειμένων.
Χρησιμοποιήστε παιχνίδια που ήδη έχει.
Παίξτε με χρώματα, σχήματα και μεγέθη.
Συγκρίνετε δύο μικρές ομάδες.
Ζητήστε από το παιδί να σας δώσει εκείνο τις οδηγίες.
Εντάξτε την αρίθμηση σε καθημερινές δουλειές.
Σταματήστε πριν το παιχνίδι γίνει κουραστικό.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Η απλή απαγγελία των αριθμών δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το παιδί έχει κατανοήσει και τις αντίστοιχες ποσότητες.
🔦 Όταν το παιδί αγγίζει κάθε αντικείμενο καθώς μετρά, μπορεί να εξασκηθεί στη σύνδεση κάθε αντικειμένου με μία αριθμητική λέξη.
🔦 Τα παιχνίδια με αντικείμενα καθημερινής χρήσης μπορούν να προσφέρουν φυσικές ευκαιρίες για εξάσκηση στην αρίθμηση.
🔦 Οι μικρές ποσότητες είναι ένα καλό σημείο εκκίνησης για παιδιά που αρχίζουν να κατανοούν την έννοια του αριθμού.
🔦 Η αρίθμηση μπορεί να συνδυαστεί με χρώματα, σχήματα και μεγέθη, δημιουργώντας ένα παιχνίδι που εξασκεί περισσότερες από μία δεξιότητες ταυτόχρονα.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Αν το παιδί μπορεί να μετρήσει μέχρι το 10, έχει κατακτήσει την αρίθμηση».
✔ Αλήθεια: Η απαγγελία της σειράς των αριθμών είναι μόνο ένα μέρος της διαδικασίας. Το παιδί χρειάζεται σταδιακά να κατανοήσει ότι κάθε αριθμός αντιστοιχεί σε συγκεκριμένη ποσότητα.
❌ Μύθος: «Πρέπει να χρησιμοποιούμε ειδικά εκπαιδευτικά παιχνίδια».
✔ Αλήθεια: Τουβλάκια, παιχνίδια, κουτάλια και άλλα καθημερινά αντικείμενα μπορούν να γίνουν εξαιρετικό υλικό για απλές δραστηριότητες αρίθμησης.
❌ Μύθος: «Όσο περισσότερα αντικείμενα χρησιμοποιούμε, τόσο καλύτερα μαθαίνει».
✔ Αλήθεια: Στην αρχή είναι προτιμότερο να χρησιμοποιείτε μικρές ποσότητες, ώστε το παιδί να μπορεί να τις κατανοήσει και να τις μετρήσει με άνεση.
❌ Μύθος: «Πρέπει να διορθώνουμε αμέσως κάθε λάθος».
✔ Αλήθεια: Μπορούμε να ζητήσουμε από το παιδί να ξαναμετρήσει και να ανακαλύψει μόνο του τι δεν πήγε σωστά.
❌ Μύθος: «Η αρίθμηση είναι αποκλειστικά μαθηματική δραστηριότητα».
✔ Αλήθεια: Μπορεί να ενταχθεί στο παιχνίδι, στο μάζεμα των παιχνιδιών, στο τραπέζι και σε πολλές καθημερινές δραστηριότητες.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Από ποια ηλικία μπορεί να γίνει αυτό το παιχνίδι;
Μπορεί να προσαρμοστεί στην προσχολική ηλικία, ανάλογα με τις δυνατότητες του παιδιού. Ξεκινήστε με πολύ μικρές ποσότητες και απλές οδηγίες.
❓ Τι κάνω αν το παιδί μπερδεύει τους αριθμούς;
Μην το πιέζετε να απαντήσει γρήγορα. Αφήστε το να αγγίξει και να μετρήσει τα αντικείμενα ένα-ένα. Η επανάληψη μέσα από το παιχνίδι μπορεί να το βοηθήσει.
❓ Πρέπει να μάθει πρώτα να γράφει τους αριθμούς;
Όχι. Η κατανόηση της ποσότητας προηγείται της γραφής των αριθμητικών συμβόλων.
❓ Μπορώ να χρησιμοποιήσω τρόφιμα;
Ναι, μπορείτε να αξιοποιήσετε κατάλληλα τρόφιμα σε μια καθημερινή δραστηριότητα, όπως να μετρήσετε φρούτα. Αποφύγετε όμως μικρά τρόφιμα ή αντικείμενα που μπορεί να αποτελέσουν κίνδυνο πνιγμού για μικρά παιδιά.
❓ Τι γίνεται αν το παιδί βαρεθεί γρήγορα;
Κρατήστε το παιχνίδι σύντομο και αλλάξτε δραστηριότητα. Μπορείτε να επιστρέψετε σε αυτό αργότερα μέσα στην ημέρα ή την επόμενη μέρα.
🌈 Δύο Μπλε, Ένα Κίτρινο Και… Πολλή Μάθηση!
Η βασική αρίθμηση δεν χρειάζεται να ξεκινήσει με ασκήσεις και φύλλα εργασίας.
Μπορεί να ξεκινήσει με δύο μπλε τουβλάκια και ένα κίτρινο.
Το παιδί τα πιάνει.
Τα ξεχωρίζει.
Τα μετρά.
Τα βάζει σε μια ομάδα.
Και μέσα από αυτή την απλή διαδικασία αρχίζει να καταλαβαίνει ότι οι αριθμοί δεν είναι απλώς λέξεις που ακούμε.
Αντιστοιχούν σε πραγματικές ποσότητες.
Αφήστε λοιπόν το παιδί να μετρά τα παιχνίδια του, τα κουτάλια στο τραπέζι, τα τουβλάκια του πύργου ή οτιδήποτε άλλο υπάρχει γύρω του.
Κάντε μικρές ερωτήσεις.
Αφήστε το να αγγίζει και να μετρά.
Και κυρίως, αφήστε το να πειραματίζεται χωρίς πίεση.
Γιατί στην προσχολική ηλικία η πρώτη γνωριμία με τα μαθηματικά μπορεί να γίνει τόσο απλή όσο:
«Φέρε μου δύο μπλε και ένα κίτρινο!»
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Ποια αντικείμενα χρησιμοποιεί το παιδί σας όταν μαθαίνει να μετρά;
Τουβλάκια, αυτοκινητάκια, ζωάκια ή κάτι εντελώς διαφορετικό;
Μοιραστείτε τη δική σας ιδέα και δώστε έμπνευση και σε άλλους γονείς για ένα απλό παιχνίδι αρίθμησης!
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Η ανάπτυξη των πρώτων μαθηματικών δεξιοτήτων διαφέρει από παιδί σε παιδί.
Οι δραστηριότητες μέσα από το παιχνίδι μπορούν να προσφέρουν ευκαιρίες εξάσκησης χωρίς πίεση.
Για μικρά παιδιά, χρησιμοποιείτε μόνο αντικείμενα κατάλληλου μεγέθους και παραμένετε κοντά τους κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού,
ώστε να μειώνεται ο κίνδυνος να τα βάλουν στο στόμα.
Αν έχετε επίμονες ανησυχίες για την ανάπτυξη ή τη μάθηση του παιδιού, συζητήστε τις με τον παιδίατρο ή τον κατάλληλο ειδικό.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά εξατομικευμένη συμβουλή ειδικού.

• Μπορούν δύο μπλε και ένα κίτρινο να γίνουν ένα μικρό μαθηματικό παιχνίδι;
  Στην προσχολική ηλικία, τα παιδιά αρχίζουν σταδιακά να κατανοούν τις ποσότητες, να μετρούν αντικείμενα και να συνδέουν τον αριθμό με αυτό που βλέπουν μπροστά τους.

• βασική αρίθμηση

• 0 σχόλια
• 931 εμφανίσεις

vicky86

24 Φεβρουαρίου, 201412 yr

Νεογέννητο δεν θέλει να αποχωριστεί τη μητέρα του από τα πρώτα λεπτά της ζωής του

Νεογέννητο δεν θέλει να αποχωριστεί τη μητέρα του από τα πρώτα λεπτά της ζωής του

Το νεογέννητο κοριτσάκι αγκαλιάζει το πρόσωπο της μαμάς του και δε θέλει να την αποχωριστεί από τα πρώτα κιόλας λεπτά της ζωής του. Απολαύστε το θαύμα της ζωής!

• 
  <p>Το παρακάτω υπέροχο βίντεο δείχνει το δέσιμο του μωρού με τη μητέρα σε όλο του το μεγαλείο.</p>
  

• μωρό
• νεογέννητο
• μητέρα

• 0 σχόλια
• 1081 εμφανίσεις

vicky86

23 Φεβρουαρίου, 201412 yr

Μιλήστε στο παιδί για τους κινδύνους

Μιλήστε στο παιδί για τους κινδύνους

Τα παιδάκια συνήθως δε νιώθουν τον κίνδυνο λόγω της άγνοιάς τους και τις περισσότερες φορές προκαλούν ατυχήματα λόγω της ανωριμότητας της μικρής ηλικίας, της περιέργειας και της τάσης που έχουν για εξερεύνηση.
Όταν αρχίζει να μεγαλώνει καλό είναι να αρχίσετε να του μιλάτε και να του γνωρίσετε τους κινδύνους που το απειλούν για να ενισχύσετε της άμυνες αυτοπροστασίας του.
Μπορείτε να ξεκινήσετε με λέξεις όπως "Πρόσεχε", "Μη", "Όχι","Ποτέ","Είναι επικίνδυνο".

Κάτι πολύ σημαντικό είναι να του εξηγήσετε για ποιο λόγο ένα αντικείμενο μπορεί να γίνει επικίνδυνο.
Αν για παράδειγμα χρησιμοποιήσετε ένα ψαλίδι, μαχαίρι ή κάποιο άλλο αιχμηρό αντικείμενο εξηγήστε στο παιδάκι πως μπορεί να κοπεί πανεύκολα και να τραυματιστεί.

Εξίσου επικίνδυνα είναι και τα αντικείμενα που καίνε.
Μάθετε στο παιδάκι πως είναι κάτι όταν καίει.
Αφήστε το για παράδειγμα να ακουμπήσει ελάχιστα την κούπα με το ζεστό γαλατάκι του για να συνειδητοποιήσει και να καταλάβει τον κίνδυνο.

Δείξτε μεγάλη αυστηρότητα στις πρίζες και τις ηλεκτρικές συσκευές.
Όταν προσπαθήσει να ακουμπήσει τη πρίζα ή να παίξει με τα καλώδια να το αποτρέπετε αυστηρά.

Ακόμη μάθετε στο παιδί να μη σκαρφαλώνει και να μη σκύβει από το παράθυρο ή στα κάγκελα του μπαλκονιού.
Εξηγήστε του πως πρέπει να κάθετε στην καρέκλα όταν τρώει.
Όσο για την ώρα που κάνει το μπανάκι του θα του λέτε ξανά και ξανά ότι δε πρέπει να χοροπηδάει και να κουνιέται γιατί μπορεί πολύ εύκολα να γλιστρήσει και να χτυπήσει.

Μεγάλη προσοχή πρέπει να δείξετε και για τις σκάλες.
Εξηγήστε του πόσο επικίνδυνες είναι και μάθετε του να τις ανεβαίνει και να κατεβαίνει πολύ προσεκτικά κρατώντας το χέρι σας ή το κάγκελο.

Εξηγήστε στο παιδάκι ότι δε πρέπει να τρώει ή να πίνει τίποτα από αγνώστους, παρά μόνο από εσάς και κάποιον άλλον ενήλικα που γνωρίζει καλά.

Πολλές φορές στα παιδάκια αρέσει να κρύβονται.
Εξηγήστε του πως δε πρέπει να το κάνει γιατί υπάρχουν πολλά επικίνδυνα σημεία στο σπίτι που μπορεί να εγκλωβιστεί όπως για παράδειγμα η ντουλάπα.

Δυστυχώς σε κάθε σπίτι υπάρχουν πολλά αντικείμενα που μπορεί να μετατραπούν πολύ εύκολα σε ύπουλους εχθρούς για την ασφάλεια του παιδιού μας και να γίνουν παγίδες θανάτου.
Μερικά από αυτά είναι: νομίσματα, βελόνες, καρφίτσες, κουμπάκια, αναπτήρες, σπίρτα, κεράκια, τασάκια, μπαταρίες, σκουλαρίκια, κολιέ, δαχτυλίδια, αρώματα, καλλυντικά, ξηροί καρποί, οινοπνευματώδη ποτά, κασέτες, κορδόνια και κορδέλες, απορρυπαντικά, φάρμακα, μπαούλα για τα παιχνίδια, πλαστικές σακούλες, τραπεζομάντιλα που κρέμονται.

Φροντίστε όσο μπορείτε να τα φυλάσσετε αυτά τα αντικείμενα σε ένα μέρος που το παιδί δε μπορεί να έχει πρόσβαση και να κάνετε τα πάντα για να γίνει το σπίτι σας όσο το δυνατόν ασφαλέστερο.
Μια μικρή αμέλεια από τη μεριά μας μπορεί να φέρει άσχημα αποτελέσματα, για αυτό πρέπει πάντα να είμαστε και εμείς οι ίδιοι προσεκτικοί.

• Όλοι οι γονείς έχουν μεγάλο άγχος για τους κινδύνους που παραμονεύουν και για ότι αφορά την ασφάλεια του παιδιού.
  

• ασφάλεια
• κίνδυνος
• παιδί

• 0 σχόλια
• 1031 εμφανίσεις

vicky86

23 Φεβρουαρίου, 201412 yr

Γιατί οι άντρες πρέπει να κάνουν παιδιά πριν από τα 40

Γιατί οι άντρες πρέπει να κάνουν παιδιά πριν από τα 40

Η καθυστερημένη πατρότητα, λένε, σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο γεννήσεως παιδιού με προβλήματα υγείας όπως οι διαταραχές του φάσματος του αυτισμού και η σχιζοφρένεια, επειδή με το πέρασμα του χρόνου φθίνει η ποιότητα των σπερματοζωαρίων.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι δημιουργούνται γενετικές μεταλλαγές, οι οποίες κάνουν τα βλαστικά κύτταρα των όρχεων να πολλαπλασιάζονται με μη φυσιολογικό τρόπο, με συνέπεια να αυξάνεται ο αριθμός των μεταλλαγμένων σπερματοζωαρίων, σύμφωνα με άρθρο στο επιστημονικό περιοδικό «New Scientist».

Αυτός είναι και ο λόγος που η μεγάλη ηλικία του πατέρα έχει συσχετισθεί σε διάφορες μελέτες και με τη νόσο Αλτσχάιμερ, την διπολική διαταραχή (παλιά λεγόταν «μανιοκατάθλιψη»), την καρδιοπάθεια και τον καρκίνο στους απογόνους του.

Στην πραγματικότητα, οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι ένας 40άρης πατέρας έχει διπλάσιες πιθανότητες να μεταδώσει στους απογόνους του νοσογόνες γενετικές μεταλλαγές, σε σύγκριση με έναν 20άρη πατέρα. Το εύρημα αυτό σημαίνει ότι το βιολογικό ρολόι κυλάει αντίστροφα και για τους άντρες.

Μελέτη σε γονείς και παιδιά

Η συσχέτιση της μεγάλης ηλικίας του πατέρα με τα προβλήματα υγείας στους απογόνους του ήταν κάτι που επί δεκαετίες υποπτεύονταν οι ειδικοί, αλλά απεδείχθη σε μία πρωτοποριακή μελέτη που δημοσιεύθηκε προσφάτως στην επιστημονική επιθεώρηση «Nature».

Στη μελέτη αυτή είχε αναλυθεί το DNA 78 γονέων από την Ισλανδία και των παιδιών τους. Όπως διαπιστώθηκε, υπήρχε άμεση συσχέτιση ανάμεσα στην ηλικία του πατέρα και στον αριθμό των μεταλλαγών που έφεραν τα παιδιά του και οι οποίες σχετίζονταν με τις διαταραχές του φάσματος του αυτισμού και τη σχιζοφρένεια.
Η ηλικία της μητέρας όχι μόνο δεν φάνηκε να σχετίζεται με ανάλογο κίνδυνο, αλλάη μελέτη έδειξε ότι το 97% των μεταλλαγών στο DNA των παιδιών προέρχονται από τον πατέρα.

«Η κοινωνία παραδοσιακά έδινε μεγαλύτερο βάρος στην ηλικία της μητέρας, αλλά ως φαίνεται οι διαταραχές όπως η σχιζοφρένεια και ο αυτισμός επηρεάζονται περισσότερο από την ηλικία της μητέρας», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Κάρι Στέφανσον, πρόεδρος της εταιρεία deCODE Genetics, μίας κορυφαίας εταιρείας γενετικής στην Ισλανδία.

Η ανάλυση του δρος Στέφανσον και των συνεργατών τους υποδηλώνει ότι η αύξηση των κρουσμάτων αυτισμού τις τελευταίες δεκαετίες μπορεί εν μέρει να εξηγείται από την ολοένα αυξανόμενη ηλικία των νέων πατέρων.
Ανάλογα ευρήματα είχε και μελέτη του δρ Άντριου Ουϊλκι, καθηγητή Γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, η οποία έδειξε ότι η μεγάλη ηλικία του πατέρα συσχετίζεται με το σύνδρομο Apert.

Το σύνδρομο αυτό είναι μία σπάνια ασθένεια των οστών, που μπορεί να οδηγήσει στη γέννηση παιδιού με κεφάλι πιο μακρύ από το φυσιολογικό.

«Λάθη» στην αντιγραφή

Σε αντίθεση με τις γυναίκες, οι οποίες γεννιούνται με συγκεκριμένο αριθμό ωαρίων και έτσι η αναπαραγωγική ηλικία τους εκ φύσεως έχει «ημερομηνία λήξεως» (την εμμηνόπαυση), οι άντρες παράγουν νέα σπερματοζωάρια καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Κάθε 16 ημέρες, τα κύτταρα στους όρχεις τους πολλαπλασιάζονται και το DNA κάθε κυττάρου αντιγράφεται σε ένα νέο, το οποίο παράγει ένα νέο σπερματοζωάριο.

Ο οργανισμός έχει πολύ υψηλό ποσοστό ακρίβειας στην δημιουργία των «αντιγράφων» του DNA, αλλά αναπόφευκτα κάνει και κάποια «λάθη», με συνέπεια να δημιουργούνται σπερματοζωάρια με γενετικές μεταλλαγές.
Καθώς οι άντρες μεγαλώνουν, επέρχεται «κόπωση» της διαδικασίας της «αντιγραφής» και μειώνεται η αποδοτικότητά της, με συνέπεια τα σπερματοζωάρια να φέρουν περισσότερα «λάθη», δηλαδή γενετικές μεταλλαγές.

Και αν ένα μεταλλαγμένο σπερματοζωάριο γονιμοποιήσει ένα σπερματοζωάριο, υπάρχουν πολλές πιθανότητες το έμβρυο να έχει προβλήματα, κατά τον δρα Ουϊλκι.

«Είναι καθαρά θέμα τύχης», τόνισε. «Μπορεί η μεταλλαγή να μην αφορά ζωτικής σημασίας γονίδιο, αλλά μερικές φορές αφορά ένα γονίδιο που προδιαθέτει το μωρό για ορισμένα νοσήματα».

Έτσι, αν η μεταλλαγή αφορά γονίδιο που ελέγχει την ανάπτυξη του εγκεφάλου, λ.χ., μπορεί να οδηγήσει σε αυτισμό ή σχιζοφρένεια. Και αν αφορά ένα γονίδιο που επηρεάζει λ.χ. τον κίνδυνο για κάποια μορφή καρκίνου, το παιδί μπορεί να έχει αυξημένες πιθανότητες να τον εκδηλώσει.

Σωτήρια απόφαση

«Οι πατέρες πρέπει να καταλάβουν ότι ελλοχεύουν σοβαροί κίνδυνοι όταν καθυστερούν την απόκτηση παιδιών», σχολίασε ο δρ Άλαν Πέισι, ο κορυφαίος ειδικός σε θέματα ανδρικής γονιμότητας στη Βρετανία.

«Κατανοώ γιατί πολλά ζευγάρια καθυστερούν την τεκνοποίηση, αλλά αυτό είναι κακό από βιολογικής πλευράς.

»Η συμβουλή μου προς τους άντρες είναι να κάνουν παιδιά το νωρίτερο δυνατόν και όχι να περιμένουν να φτάσουν 50 χρονών. Η απόφαση αυτή μπορεί να κάνει τη διαφορά για την υγεία των παιδιών τους», πρόσθεσε.

tanea.gr

• 
  <p>Όσο περισσότερο καθυστερεί ένας άντρας την απόκτηση παιδιών, τόσο πιθανότερο είναι να αναπτυχθούν στα σπερματοζωάριά του μεταλλάξεις που θα περάσουν στο αγέννητο παιδί του, προειδοποιούν Βρετανοί και Ισλανδοί ειδικοί.</p>
  

• άντρες
• παιδιά
• πατρότητα

• 0 σχόλια
• 1072 εμφανίσεις

vicky86

23 Φεβρουαρίου, 201412 yr

Οι τσακωμοί βλάπτουν τον εγκέφαλο των παιδιών

Οι τσακωμοί βλάπτουν τον εγκέφαλο των παιδιών

Η έρευνα που διεξήχθη από τον δρ. Nicholas Walsh λέκτορα αναπτυξιακής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας (UEA) βασίστηκε σε τεχνολογίες απεικόνισης του εγκεφάλου για να εξετάσει 58 εφήβους 17-19 ετών.

Διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά που είχαν βιώσει ήπιας ή μέτριας έντασης συγκρούσεις (όπως διαφωνίες και εντάσεις ανάμεσα στους γονείς, έλλειψη στοργής ή επικοινωνίας ανάμεσα στα μέλη των οικογενειών) μέχρι την ηλικία των 11 ετών είχαν αναπτύξει πιο μικρή παρεγκεφαλίδα, μια περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με την εκμάθηση νέων ικανοτήτων, τη διαχείριση του στρες και τον αισθητικοκινητικό έλεγχο.

Το μικρότερο μέγεθος της παρεγκεφαλίδας μπορεί να αποτελεί ένδειξη αυξημένου κινδύνου ψυχιατρικών προβλημάτων στην ενήλικη ζωή, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Από την άλλη μεριά ωστόσο υπήρξε και μια ενδιαφέρουσα και αναπάντεχη διαπίστωση των ερευνητών: οι συμμετέχοντες που ανέφεραν ότι βίωσαν στρεσογόνες εμπειρίες στην ηλικία των 14 ετών είχαν και αυξημένο μέγεθος σε αρκετές περιοχές του εγκεφάλου όταν αυτός εξετάστηκε στην ηλικία των 17-19 ετών. Σύμφωνα με τον δρ Walsh αυτό μπορεί να σημαίνει ότι η έκθεση σε ήπια στρεσογόνες καταστάσεις στην ηλικία των 14 ετών μπορεί να δρα σαν «εμβόλιο» για τους εφήβους διευκολύνοντάς τους ενδεχομένως ώστε να αντιμετωπίζουν καλύτερα τις μετέπειτα δυσκολίες της ζωής.

medicalnews.gr

• 
  <p>Νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι η συχνή έκθεση ακόμη και σε ήπια οικογενειακά προβλήματα και συγκρούσεις κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας και της προεφηβείας, επηρεάζει την <span style="font-size:14px;">ανάπτυξη του εγκεφάλου των παιδιών, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε προβλήματα ψυχικής υγείας σε μεγαλύτερη ηλικία.</span></p>
  

• τσακωμοί
• εγκέφαλος
• παιδιά

• 0 σχόλια
• 1010 εμφανίσεις

vicky86

22 Φεβρουαρίου, 201412 yr

Μόνο μουτζουρώνει δεν ζωγραφίζει ακόμα! Τι λένε τα παιδιά μας όταν ζωγραφίζουν;

Μόνο μουτζουρώνει δεν ζωγραφίζει ακόμα! Τι λένε τα παιδιά μας όταν ζωγραφίζουν;

Αργότερα βάζει χρώμα και έπειτα αναπαριστά όλο και πιο ρεαλιστικά μια εικόνα.
Ποια ανάγκη σπρώχνει τα παιδιά παγκοσμίως ανεξαρτήτως φύλου, φυλής, κουλτούρας και πολιτισμού να ζωγραφίζουν; Υπάρχουν κάποια “κρυφά” μηνύματα που θέλουν να μας δώσουν;

Μια απλή μουτζούρα ή ένα ακατανόητο σχήμα λειτουργεί σαν μια γλώσσα για τα παιδιά. Ε
ίναι μια γλώσσα που επικοινωνεί σε εμάς την οργή, το θυμό, τη ζήλια, την αδιαφορία, την ανάγκη για προσοχή αλλά και τις γνωστικές εμπειρίες που έχουν όσο γνωρίζουν το κόσμο γύρω τους.
Σε ένα κόσμο φτιαγμένο από “μεγάλους” ένα παιδί ταυτίζεται με το ρόλο που παίρνει μέσα από τις ζωγραφιές του.
Όσο εμείς τις κοιτάμε και νιώθουμε χαμένοι στη μετάφραση αυτές ανοίγουν μια πόρτα στα συναισθήματα των μικρών μας ζωγράφων.

“Ο Π είναι 8 χρονών και στις πρώτες μας συναντήσεις του ζήτησα να ζωγραφίσει την οικογένεια του.
Είναι μοναχοπαίδι, ζει με τη μητέρα του και το πατέρα του ενώ στην ίδια πολυκατοικία μένει και ο πατέρας της μητέρας.
Η ζωγραφιά του Π για την οικογένεια του έδειχνε τα εξής: ένα όρθιο κόκκινο παραλληλόγραμμο που απεικόνιζε τη πολυκατοικία, τον πατέρα να βρίσκεται στο πιο πάνω μέρος του κτίσματος, στη σκεπή, τη μητέρα μέσα στο διαμέρισμα και τον ίδιο στο δωμάτιο του. Όταν ρώτησα τι είχε ζωγραφίσει και τι έκανε ο καθένας τους στη ζωγραφιά είπε: “Ο πατέρας μου κάνει δουλειές με τα εργαλεία του, η μητέρα μου μαγειρεύει στη κουζίνα και εγώ κοιμάμαι στο κρεβάτι μου.” Ο Π είναι ένα παιδί κλειστό και ιδιαίτερα ντροπαλό. Η αυτοεκτίμηση του είναι χαμηλή και αντιμετωπίζει μαθησιακά προβλήματα από το Νηπιαγωγείο τα οποία επιδείνωσαν την εικόνα που έχει για τον εαυτό του.”

Η σχεδίαση ή αλλιώς ιχνογράφηση είναι μια εξελικτική διεργασία που ακολουθεί τη ψυχοκινητική εξέλιξη του παιδιού.
Η εξέλιξη της μουτζούρας συμβαίνει με τον έλεγχο που αποκτά το παιδί στη κίνηση του και στο συντονισμό χεριού – ματιού.
Αυτό σημαίνει ότι η ικανότητα του ανθρώπου να δημιουργεί μια εικόνα πάνω σε χαρτί περνά απο στάδια που το ένα διαδέχεται το άλλο.
Τα στάδια αυτά ακολουθούν μια “τυπική” πορεία κατά το μεγάλωμα του παιδιού και το πέρασμα του στις διάφορες ηλικίες.

Μια απλή αναφορά σε αυτή την διαδοχική πορεία είναι:

Από 1,5 μέχρι 2,5 χρονών
Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία ξεκινούν να μουτζουρώνουν. Αυτές οι μουτζούρες δεν είναι ασυνάρτητες αλλά γίνονται με όλο και πιο συντονισμένη ρυθμική κίνηση. Σε αυτό το διάστημα τα παιδιά θέλουν να καλύψουν όποια επιφάνεια βρουν και επενεργούν όλες οι αισθήσεις τους σε αυτή την εικαστική δραστηριότητα.

Από 2,5 χρονών
Σε αυτή την ηλικία το παιδί ανακαλύπτει στα αφηρημένα σχέδια που κάνει τυχαία σχήματα που μοιάζουν με αυτά που το περιβάλλουν. Μπορεί να είναι αντικείμενα, ζώα, άνθρωποι και οτιδήποτε άλλο που αποτελεί καθημερινό ερέθισμα για το παιδί. Έτσι πολλές φορές θα έχετε προσέξει το παιδί σας να ζωγραφίζει και να λέει όλο έκπληξη: “Ααα ένα δέντρο” ή “Κοίτα μια βάρκα”.

Από 5 μέχρι 8 χρονών
Εδώ το παιδί καθορίζει το χώρο που θα λάβει μέρος η αναπαράσταση του. Τραβάει μια ίσια γραμμή στο κάτω μέρος για το έδαφος και μια ίσια γραμμή στο πάνω μέρος για τον ουρανό, τα υπόλοιπα αναπαράγονται στο ενδιάμεσο κομμάτι του χαρτιού.

Στα 9 τους χρόνια
Το παιδί καταργεί αυτή την απόσταση μεταξύ γης και ουρανού. Σε αυτό το στάδιο τα παιδιά νιώθουν ανικανοποίητα με τα σχέδια τους γιατί αυτό που επιδιώκουν να φτιάξουν δεν μπορούν να το καταφέρουν.

Από 15 μέχρι 18 χρονών
Τα παιδιά σε αυτό το στάδιο της εφηβείας “πειθαρχούν” στο γεωμετρικό σχέδιο.

Η ερμηνεία του σχεδίου.
Η ερμηνεία του παιδικού ιχνογραφήματος είναι μια διαδικασία που γίνεται απο ανθρώπους που είναι εκπαιδευμένοι να “διαβάζουν” τα νοήματα που αποτυπώνει ένα παιδί όσο ζωγραφίζει.
Αυτά μπορεί να αφορούν στη ψυχολογική διάθεση στην οποία βρίσκεται, σε ένα έντονο ή καινούργιο συναίσθημα που νιώθει, σε έναν φόβο που το ταλαιπωρεί ή σε μια ξαφνική αλλαγή της καθημερινότητας του.

Τα κυριότερα στοιχεία στα οποία δίνουμε προσοχή είναι τα χρώματα: ποια κυριαρχούν στο σχέδιο ή ακόμα και την απουσία χρώματος, τις γραμμές: αν είναι ισχνές, δυνατές, κάθετες ή οριζόντιες, τη θέση που έχει το ιχνογράφημα στην επιφάνεια του χαρτιού: αν είναι τοποθετημένο πάνω, κάτω αριστερά ή δεξιά, το περιεχόμενο: σε κάθε θέμα περιλαμβάνονται σύμβολα που κάποιος ειδικός μπορεί να αποκωδικοποιήσει ώστε να καταλάβει την συγκινησιακή κατάσταση του παιδιού-ζωγράφου.

Το παιδί και η οικογένεια του στο σχέδιο.

“ Η Γ είναι 9 χρονών και πηγαίνει στη Δ' Δημοτικού. Όταν της ζητήθηκε να ζωγραφίσει την οικογένεια της έφτιαξε: σε οριζόντια γραμμή, με έναν μαύρο μαρκαδόρο 16 ανθρωπάκια που αντιπροσώπευαν όλες τις συγγενικές σχέσεις. Στη μέση υπήρχε μια πολυκατοικία που χώριζε τα ανθρωπάκια στη μέση. Όλοι είχαν μια πολύ απλοϊκή μορφή που περιοριζόταν σε κεφάλι, χέρια, πόδια. Οι μοναδικές μορφές που είχαν λαιμό, πλάτες και ώμους ήταν αυτή με την αδερφή της. Η πιο μικρή φιγούρα στο σχέδιο ήταν η δική της και η πιο μεγάλη η αδερφή της. Η ίδια βρισκόταν ανάμεσα στην αδερφή της και τη μαμά της.

Η Γ μένει με τη μητέρα και την αδερφή της. Οι γονείς της χώρισαν όταν ήταν πολύ μικρή. Στο διπλανό διαμέρισμα μένουν οι γονείς της μητέρας που συμμετέχουν πολύ στην αγωγή του παιδιού. Η εβδομάδα της Γ χωρίζεται σε τρία σπίτια: της μητέρας, του πατέρα και της γιαγιάς με του παππού. Επίσης αρκετές φορές η θεία τη βοηθάει στο διάβασμα της. Υπάρχει λοιπόν ένα διευρυμένο σύστημα φροντίδας αλλά ίσως και μια δυσκολία να ταυτιστεί το παιδί με κάποια άτομα περισσότερο εκτός από την αδερφή της”

Έχει ιδιαίτερη σημασία όταν ένα παιδί ζωγραφίζει την οικογένεια του. Σε αυτό το σχέδιο μπορούμε να δούμε τις σχέσεις του παιδιού με τα μέλη της οικογένειας αλλά και με τον εαυτό του. Με το μηχανισμό της προβολής σε μια παιδική ζωγραφιά μπορούμε να αναγνωρίσουμε αντιλήψεις και συναισθήματα που τα παιδιά αδυνατούν να εκφράσουν λεκτικά.

Έτσι όταν ζητάμε από ένα παιδί να ζωγραφίσει την οικογένεια του θα προσέξουμε:

- Με ποια σειρά ζωγραφίζει τα άτομα της οικογένειας του.
- Αν ζωγραφίζει τον εαυτό του μέσα στην οικογένεια ή αν απουσιάζει από αυτή.
- Που τοποθετεί τον εαυτό του. Ένα παιδί που τοποθετεί τον εαυτό του πιο κοντά σε ένα συγκεκριμένο άτομο μπορεί να εκφράζει την επιθυμία του για αυτό ή να αποζητά περισσότερο προσοχή από αυτό. Επίσης αν βάζει τον εαυτό του ανάμεσα στους γονείς τότε ίσως να σημαίνει ότι το παιδί αντιλαμβάνεται την αγάπη και των δυο γονιών εξίσου.
- Ποιο άτομο δείχνει να κυριαρχεί στο σχέδιο. Το άτομο που φαίνεται να είναι μεγαλύτερο από τα άλλα μέλη μπορεί να σημαίνει ότι σε αυτό επενδύει συναισθηματικά περισσότερο ή ταυτίζεται πιο πολύ.
- Πολλές φορές αν το παιδί θέλει να υποβιβάσει ένα μέλος της, το κάνει πολύ μικρό ή το παραλείπει.
Για παράδειγμα αν ο ερχομός ενός μικρού αδερφού του έχει προξενήσει άγχος υπάρχει πιθανότητα στο σχέδιο του να φανεί κάνοντας το μικρό αδερφάκι πολύ μικρό.
Υπάρχουν πολλά περισσότερα στοιχεία που αποκωδικοποιούνται σε μια παιδική ζωγραφιά.
Είναι σημαντικό να γίνει μόνο από ειδικούς που έχουν τη κατάρτιση να ερμηνεύσουν τα σύμβολα αυτά.
Οι ζωγραφιές μπορεί να αποτελούν πηγές άντλησης πληροφοριών για τη ψυχοσύνθεση του παιδιού αλλά είναι ανεύθυνο να βγουν συμπεράσματα μόνο από αυτές.
Οι γονείς το μόνο που οφείλουν να κάνουν για τα παιδιά τους είναι να τα βοηθούν να εκφράζονται με κάθε ευκαιρία.
Είναι εξέχουσας σημασίας να χαρίζουν στο παιδί όσο το δυνατόν περισσότερες εμπειρίες εικαστικών δραστηριοτήτων.
Να ενθαρρύνουν το παιδί τους να ζωγραφίζει και να το φέρνουν σε επαφή με όλο και περισσότερα υλικά.
Δεν χρειάζεται να ανησυχούν για το περιεχόμενο της ζωγραφιάς του και καλό είναι να αποφεύγουν παρατηρήσεις και παρεμβάσεις για τη “τελειοποίηση” της τεχνικής!
Η διακριτική συντροφιά των γονιών στους πειραματισμούς των παιδιών είναι το μόνο απαραίτητο συστατικό για την ενεργοποίηση των στενών συναισθηματικών τους δεσμών.

*τα προσωπικά στοιχεία των περιστατικών που εμφανίζονται παραπάνω έχουν αλλάξει για λόγους τήρησης του επαγγελματικού απορρήτου.


Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/11/blog-post_24.html

• Μουτζούρες και γραμμές. Αυτά είναι τα πρώτα που κάνει ένα παιδί μόλις πρωτοπάρει στο χέρι του μολύβι για να “ζωγραφίσει” στο χαρτί.
  

• ζωγραφιά
• μουτζούρες
• παιδιά

• 0 σχόλια
• 1863 εμφανίσεις

vicky86

22 Φεβρουαρίου, 201412 yr

Όταν το παιδάκι μου κάνει εμετό

Όταν το παιδάκι μου κάνει εμετό

Πολλοί γονείς δεν ξέρουν πως να αντιδράσουν και δε γνωρίζουν τι ακριβώς πρέπει να κάνουν όταν το μωράκι τους κάνει εμετό.

Τι πρέπει να του δώσω να πιει; Τι πρέπει να φάει; Πώς να το ανακουφίσω;

Αν το μωράκι σας κάνει εμετό το πρώτο μέλημα είναι να φροντίσετε να μη πάθει αφυδάτωση.
Αμέσως μετά μη δώσετε τίποτα στο παιδάκι σας για τουλάχιστον 1,5 με 2 ώρες.
Με τη στέρηση αυτή βοηθάμε το στομαχάκι του να ηρεμήσει.
Στη συνέχεια μπορείτε να του δώσετε να πιει λίγο νεράκι με το κουτάλι.
Μετά τον εμετό το στομάχι του παιδιού κάνει σπασμούς και αν πιει μεγάλη ποσότητα νερού απότομα πιθανόν να ξανακάνει αυτόματα.

Αν μετά από τη χορήγηση νερού το παιδάκι σταματήσει τον εμετό μπορούμε σταδιακά να του δίνουμε να φάει μικρές ποσότητες από ελαφριές τροφές (φρυγανιά, φιδέ, ριζόσουπα).
Πάντα να παρακολουθείτε την όρεξη και τη διάθεση του παιδιού.
Μην πιέσετε ποτέ το παιδάκι να φάει όταν δεν έχει όρεξη.
Αρκεί να πίνει υγρά.
Αποφύγετε τους πολλούς χυμούς και ειδικά την πορτοκαλάδα.
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ηλεκτρολυτικά διαλύματα που θα βρείτε στα φαρμακεία σε μορφή σκόνης, αφού πρώτα πάρετε και τη γνώμη του γιατρού σας.

Αν ο εμετός δεν υποχωρεί προσπαθήστε πάλι από την αρχή και ενημερώστε το γιατρό σας.
Ο παιδίατρος θα κρίνει αν το παιδάκι σας έχει αφυδατωθεί και θα σας καθοδηγήσει κατάλληλα.

• Ένα παιδάκι μπορεί να κάνει εμετό για πολλούς λόγους. Συνήθως ο εμετός οφείλεται σε ιογενή λοίμωξη και μπορεί να συνδυάζεται και με άλλα συμπτώματα όπως ο πυρετός. Τις περισσότερες φορές δεν είναι κάτι ανησυχητικό αλλά σε περίπτωση που τα συμπτώματα είναι σοβαρά και επίμονα χρειάζεται η ιατρική παρέμβαση.Τα συμπτώματα εκδηλώνονται ξαφνικά και διαρκούν από ώρες έως μέρες.
  

• εμετός
• μωρά
• παιδί

• 0 σχόλια
• 1141 εμφανίσεις

vicky86

21 Φεβρουαρίου, 201412 yr

Τα 11 πιο συνηθισμένα μέρη για σχολικό εκφοβισμό

Τα 11 πιο συνηθισμένα μέρη για σχολικό εκφοβισμό

Αναφέρονται τα 11 πιο συνηθισμένα μέρη που μπορεί να δεχτεί ένα παιδί λεκτική πχ. κοροϊδευτικά σχόλια ή σωματική βία πχ. σπρωξίματα, χτυπήματα.

- Σχολικό λεωφορείο.
- Σχολική τάξη.
- Προαύλιο/διάλειμμα.
- Διάδρομοι στο σχολείο.
- Τουαλέτες.
- Διαδρομή από το σπίτι στο σχολείο.
- Διαδρομή από το σχολείο στο σπίτι.
- Κατά την αναμονή στο κυλικείο.
- Εκδρομή.
- Μέρη που συχνάζουν τα παιδιά εκτός σχολείου πχ. πάρκα, παιδική χαρά
- Μέρη σε κοινές εξωσχολικές δραστηριότητες με τα παιδιά που παρενοχλούν.πχ. ποδόσφαιρο, αγγλικά, φροντιστήριο, κολυμβητήριο

Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/10/blog-post_18.html

• Στα παιδιά με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες/δυσλεξία, εξαιτίας της χαμηλής σχολικής τους επίδοσης, ο σχολικός εκφοβισμός και η παρενόχληση τους από άλλα παιδιά είναι δυστυχώς ένα συνηθισμένο φαινόμενο.
  

• μέρη
• παιδιά
• σχολικός εκφοβισμός

• 0 σχόλια
• 846 εμφανίσεις

vicky86

21 Φεβρουαρίου, 201412 yr

Δέκα πράγματα που σίγουρα δεν γνωρίζατε για τα δίδυμα!

Δέκα πράγματα που σίγουρα δεν γνωρίζατε για τα δίδυμα!

Σύμφωνα με τους ειδικούς αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό, στην αυξημένη χρήση θεραπειών αντιμετώπισης της υπογονιμότητας.

Ενώ στην δεκαετία του 1980, στις ΗΠΑ, μόνο μία στις 53 κυήσεις ήταν δίδυμη, σήμερα είναι μία στις 30.

Δείτε ορισμένα ενδιαφέρονται στοιχεία για τα δίδυμα που σίγουρα δεν γνωρίζατε:

- Οι αιτίες της δίδυμης κύησης προέρχονται πάντα από τη μητέρα. Συγκεκριμένα, τα δίδυμα αγόρια δεν πρόκειται να γίνουν κι αυτά μπαμπάδες διδύμων, εκτός αν οι γυναίκες τους έχουν γενετική προδιάθεση.

- Τα πανομοιότυπα δίδυμα, παρόλο που μοιράζονται το ίδιο DNA, έχουν διαφορετικά δαχτυλικά αποτυπώματα.

- Το 22% των διδύμων είναι αριστερόχειρες.

- Η Νιγηρία είναι η χώρα με τις περισσότερες γεννήσεις διδύμων παγκοσμίως, ενώ γενικά τα δίδυμα που γεννιούνται χωρίς εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πιο συχνό φαινόμενο στην αφρικανική φυλή.

- Η Κίνα έχει τις λιγότερες γεννήσεις διδύμων στον κόσμο.

- Τα περισσότερα δίδυμα γεννιούνται στην 37η εβδομάδα της κύησης.

- Τα δίδυμα μπορούν να γεννηθούν με φυσιολογικό τοκετό, αν και η πιθανότητα καισαρικής είναι πολύ αυξημένη.

- Οι γυναίκες, που είναι αποκλειστικά χορτοφάγοι, έχουν λιγότερες πιθανότητες να γεννήσουν δίδυμα.

- Κατά μέσο όρο κάθε βρέφος ζυγίζει περίπου 2,5 κιλά, ενώ δεν έχουν και τα δύο μωρά το ίδιο βάρος.

- Πολλές από τις απλές κυήσεις είναι στην πραγματικότητα κυήσεις, που ξεκίνησαν ως δίδυμες, αλλά το ένα έμβρυο χάθηκε σε αρχικό στάδιο.

onmed.gr

• 
  <p>Τις τελευταίες δεκαετίες το φαινόμενο των δίδυμων κυήσεων παρατηρείται όλο και πιο συχνά.</p>
  

• δίδυμα
• δίδυμη κύηση

• 0 σχόλια
• 895 εμφανίσεις

vicky86

20 Φεβρουαρίου, 201412 yr

🌊 «Τι Βυθίζεται Και Τι Επιπλέει»! Ένα Απλό Παιχνίδι-Άσκηση Ταξινόμησης

🌊 «Τι Βυθίζεται Και Τι Επιπλέει»! Ένα Απλό Παιχνίδι-Άσκηση Ταξινόμησης

Στην προσχολική ηλικία, τα παιδιά μαθαίνουν πολλά μέσα από την παρατήρηση, τη δοκιμή και τη σύγκριση.
Όταν τους δίνουμε διαφορετικά αντικείμενα και τους ζητάμε να προβλέψουν τι θα συμβεί, δεν μαθαίνουν μόνο τι επιπλέει και τι βυθίζεται.
Μαθαίνουν να κάνουν μια σκέψη πριν από τη δοκιμή:
«Τι νομίζω ότι θα γίνει;»
Και μετά:
«Είχα δίκιο;»
Το παιχνίδι «Τι βυθίζεται και τι επιπλέει;» είναι μια απλή δραστηριότητα ταξινόμησης που μπορεί να γίνει
με υλικά που υπάρχουν ήδη στο σπίτι.
Το παιδί παρατηρεί, κάνει πρόβλεψη, δοκιμάζει και στη συνέχεια χωρίζει τα αντικείμενα σε δύο ομάδες.
Και όλα αυτά… μέσα σε μια λεκάνη με νερό!
🪣 Τι Θα Χρειαστούμε;
Για να παίξετε, χρειάζεστε:
μια λεκάνη ή ένα μεγάλο δοχείο με νερό,
ένα τραπεζάκι ή μια επιφάνεια που μπορεί να βραχεί,
μια πετσέτα,
διάφορα αντικείμενα που επιτρέπεται να βραχούν.
Μπορείτε να επιλέξετε αντικείμενα όπως:
ένα πλαστικό κουτάλι,
ένα μεταλλικό κουτάλι,
ένα μικρό πλαστικό παιχνίδι,
ένα ξύλινο τουβλάκι,
ένα σφουγγάρι,
ένα πλαστικό καπάκι,
μια μικρή πέτρα,
ένα φελλό,
ένα φύλλο,
ένα μπαλάκι.
Προτιμήστε αντικείμενα με διαφορετικό υλικό, σχήμα και μέγεθος, ώστε το παιδί να έχει περισσότερα πράγματα να παρατηρήσει.
👀 Πρώτα Παρατηρούμε, Μετά Δοκιμάζουμε
Μην ρίξετε αμέσως όλα τα αντικείμενα στο νερό.
Αφήστε πρώτα το παιδί να τα κοιτάξει.
Πάρτε ένα αντικείμενο και ρωτήστε:
«Τι νομίζεις ότι θα γίνει αν το βάλουμε στο νερό; Θα βυθιστεί ή θα επιπλεύσει;»
Αφήστε το να απαντήσει.
Δεν πειράζει αν κάνει λάθος.
Στην πραγματικότητα, το λάθος είναι μέρος του παιχνιδιού.
Στη συνέχεια βάλτε το αντικείμενο στο νερό και δείτε μαζί τι συνέβη.
🔵 Φτιάχνουμε Δύο Ομάδες
Αυτό είναι το βασικό κομμάτι της δραστηριότητας.
Φτιάξτε δύο σημεία στο τραπέζι:
ΕΠΙΠΛΈΕΙ
και
ΒΥΘΊΖΕΤΑΙ
Κάθε φορά που δοκιμάζετε ένα αντικείμενο, τοποθετήστε το στην αντίστοιχη ομάδα.
Για παράδειγμα:
🌊 Επιπλέει: φελλός, πλαστικό καπάκι, σφουγγάρι
⬇️ Βυθίζεται: πέτρα, μεταλλικό κουτάλι
Το παιδί αρχίζει έτσι να ταξινομεί αντικείμενα σύμφωνα με ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό.
🤔 «Πού Νομίζεις Ότι Ανήκει;»
Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι να μην κάνετε εσείς την ταξινόμηση.
Δώστε το αντικείμενο στο παιδί και ρωτήστε:
«Πού νομίζεις ότι πρέπει να το βάλουμε;»
Το παιδί αποφασίζει.
Στη συνέχεια το δοκιμάζετε στο νερό.
Αν η πρόβλεψη ήταν σωστή:
«Το βρήκες!»
Αν όχι:
«Για να δούμε τι μας έδειξε το νερό!»
Έτσι το παιδί μαθαίνει ότι μια πρόβλεψη μπορεί να ελεγχθεί μέσα από μια πραγματική δοκιμή.
🧸 Ξεκινήστε Με Πολύ Διαφορετικά Αντικείμενα
Για την πρώτη φορά, μην επιλέξετε αντικείμενα που μοιάζουν μεταξύ τους.
Είναι πιο εύκολο για ένα μικρό παιδί να παρατηρήσει τη διαφορά ανάμεσα σε μια πέτρα και ένα σφουγγάρι
παρά ανάμεσα σε δύο μικρά πλαστικά αντικείμενα.
Ξεκινήστε με:
🪨 πέτρα
🧽 σφουγγάρι
🪵 ξύλινο αντικείμενο
🥄 μεταλλικό κουτάλι
🧴 πλαστικό καπάκι
Έτσι το παιδί έχει πιο ξεκάθαρες διαφορές για να παρατηρήσει.
🔍 Τι Άλλο Μπορούμε Να Παρατηρήσουμε;
Το παιχνίδι δεν χρειάζεται να σταματήσει στο:
«Βυθίστηκε ή επιπλέει;»
Μπορείτε να κάνετε και άλλες ερωτήσεις:
«Είναι βαρύ ή ελαφρύ;»
«Είναι μεγάλο ή μικρό;»
«Είναι σκληρό ή μαλακό;»
«Είναι λείο ή τραχύ;»
«Είναι από ξύλο, πλαστικό ή μέταλλο;»
Έτσι το παιδί μαθαίνει να παρατηρεί περισσότερα χαρακτηριστικά ενός αντικειμένου.
🧠 Μην Του Δίνετε Αμέσως Την Εξήγηση
Αν ένα παιδί ρωτήσει:
«Γιατί αυτό βυθίστηκε;»
δεν χρειάζεται να δώσετε μια μεγάλη επιστημονική εξήγηση.
Μπορείτε να πείτε απλά:
«Έχει σχέση με το υλικό του και με το πόσο πυκνό είναι σε σχέση με το νερό».
Για ένα μικρό παιδί αρκεί να κρατήσετε την εξήγηση απλή.
Το σημαντικό είναι να καταλάβει ότι διαφορετικά αντικείμενα συμπεριφέρονται διαφορετικά μέσα στο νερό.
🎈 Ένα Μπαλόνι, Μια Πέτρα Και Ένα Μπουκάλι
Μπορείτε να κάνετε ενδιαφέρουσες συγκρίσεις.
Για παράδειγμα:
«Τι λες; Θα επιπλεύσει ένα άδειο πλαστικό μπουκάλι;»
Δοκιμάστε το.
Μετά γεμίστε το με νερό και ρωτήστε:
«Τώρα τι νομίζεις ότι θα γίνει;»
Αυτό δίνει στο παιδί την ευκαιρία να δει ότι δεν εξαρτάται μόνο από το αντικείμενο,
αλλά μπορεί να αλλάξει και η συμπεριφορά του όταν αλλάξει η κατάστασή του.
🥄 Ίδιο Αντικείμενο, Διαφορετικό Υλικό
Αν έχετε ένα πλαστικό και ένα μεταλλικό κουτάλι, χρησιμοποιήστε τα μαζί.
Ρωτήστε:
«Είναι και τα δύο κουτάλια. Λες να κάνουν το ίδιο μέσα στο νερό;»
Αφήστε το παιδί να προβλέψει.
Μετά δοκιμάστε τα.
Αυτό δημιουργεί μια πολύ καλή ευκαιρία για σύγκριση.
🧪 Ας Κάνουμε Μια Μικρή «Έρευνα»
Για μεγαλύτερα παιδιά προσχολικής ηλικίας, μπορείτε να κρατήσετε ένα απλό «δελτίο έρευνας».
Σε ένα χαρτί ζωγραφίστε δύο στήλες:
Επιπλέει
Βυθίζεται
🧽
🪨
🪵
🥄
🧴
...
Το παιδί μπορεί να ζωγραφίζει ή να βάζει ένα σημάδι κάθε φορά που δοκιμάζει ένα αντικείμενο.
Δεν χρειάζεται να γράψει λέξεις.
Η διαδικασία έχει μεγαλύτερη σημασία από το αποτέλεσμα.
🔄 Αλλάζουμε Το Παιχνίδι: «Βρες Κάτι Που…»
Όταν το παιδί έχει καταλάβει τη δραστηριότητα, μπορείτε να αντιστρέψετε τους ρόλους.
Πείτε:
«Βρες μου κάτι που νομίζεις ότι θα επιπλεύσει».
Ή:
«Βρες κάτι που πιστεύεις ότι θα βυθιστεί».
Το παιδί πρέπει να ψάξει στο σπίτι και να επιλέξει.
Μετά κάνετε τη δοκιμή.
Έτσι δεν περιμένει απλώς να του δώσετε αντικείμενα.
Ψάχνει, σκέφτεται και αποφασίζει.
🌿 Παίξτε Και Στην Παραλία
Αν βρίσκεστε κοντά στη θάλασσα, μπορείτε να κάνετε μια παραλλαγή του παιχνιδιού με φυσικά αντικείμενα.
Μπορείτε να παρατηρήσετε:
μικρά ξυλαράκια,
φύλλα,
πετραδάκια,
κοχύλια.
Πριν δοκιμάσετε κάτι, ρωτήστε:
«Τι λες ότι θα γίνει;»
Με αυτόν τον τρόπο η δραστηριότητα γίνεται ένα μικρό παιχνίδι εξερεύνησης στη φύση.
Φυσικά, επιλέγουμε μόνο αντικείμενα που είναι ασφαλή και δεν προκαλούν κίνδυνο για το παιδί ή το περιβάλλον.
🧩 Μπορούμε Να Κάνουμε Και Τρίτη Ομάδα;
Ναι!
Σε μεγαλύτερα παιδιά μπορείτε να προσθέσετε μια τρίτη κατηγορία:
«Μένει στη μέση» ή «δεν βυθίζεται αμέσως».
Για παράδειγμα, ένα αντικείμενο μπορεί να κινηθεί μέσα στο νερό πριν καταλήξει στον πυθμένα.
Αυτό δίνει στο παιδί την ευκαιρία να παρατηρήσει ότι δεν υπάρχει πάντα μόνο ένα απλό «ναι» ή «όχι».
Ωστόσο, για τα μικρότερα παιδιά είναι καλύτερο να ξεκινήσετε με τις δύο βασικές ομάδες.
🎯 Το Παιχνίδι Της Πρόβλεψης
Μπορείτε να προσθέσετε έναν κανόνα:
Πριν από κάθε δοκιμή, το παιδί πρέπει να κάνει μια πρόβλεψη.
Για παράδειγμα:
«Πριν το ρίξουμε, δείξε μου πού πιστεύεις ότι θα το βάλουμε».
Το παιδί δείχνει:
🌊 ΕΠΙΠΛΕΕΙ
ή
⬇️ ΒΥΘΙΖΕΤΑΙ
Μετά γίνεται η δοκιμή.
Αυτό δημιουργεί έναν όμορφο κύκλο:
Παρατηρώ → προβλέπω → δοκιμάζω → βλέπω → ταξινομώ.
🏆 Δεν Έχει Σημασία Να Βρει Όλα Σωστά
Μην μετατρέψετε το παιχνίδι σε τεστ.
Αν το παιδί πιστεύει ότι η πέτρα θα επιπλεύσει, αφήστε το να το δοκιμάσει.
Μπορείτε να πείτε:
«Για να δούμε!»
Και όταν βυθιστεί:
«Τελικά βούλιαξε! Θες να δοκιμάσουμε άλλο ένα;»
Το παιδί μαθαίνει ότι η δοκιμή μάς βοηθά να βρούμε την απάντηση.
💡 Μικρές Ιδέες Για Το Παιχνίδι
Ξεκινήστε με 5-6 αντικείμενα.
Ζητήστε από το παιδί να προβλέψει πριν από κάθε δοκιμή.
Δημιουργήστε δύο ομάδες: «επιπλέει» και «βυθίζεται».
Συγκρίνετε αντικείμενα διαφορετικού υλικού.
Δοκιμάστε το ίδιο αντικείμενο σε διαφορετικές συνθήκες.
Ζητήστε από το παιδί να βρει μόνο του αντικείμενα για δοκιμή.
Ρωτήστε «τι άλλο παρατηρείς;» αντί να δίνετε όλες τις απαντήσεις.
Καταγράψτε τα αποτελέσματα με ζωγραφιές ή σημάδια.
Αφήστε το παιδί να σας εξηγήσει τι πιστεύει ότι συνέβη.
Κρατήστε το παιχνίδι σύντομο και διασκεδαστικό.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Η ταξινόμηση είναι μια σημαντική δεξιότητα που βοηθά τα παιδιά να παρατηρούν ομοιότητες και διαφορές ανάμεσα στα αντικείμενα.
🔦 Η πρόβλεψη πριν από μια δοκιμή ενθαρρύνει το παιδί να σκεφτεί τι μπορεί να συμβεί πριν δει το αποτέλεσμα.
🔦 Τα παιδιά μαθαίνουν πολλά όταν έχουν τη δυνατότητα να κάνουν μόνα τους μια δοκιμή αντί να ακούν απλώς την απάντηση από έναν ενήλικα.
🔦 Ένα αντικείμενο μπορεί να συμπεριφερθεί διαφορετικά όταν αλλάξει η κατάσταση στην οποία βρίσκεται, κάτι που προσφέρει μια καλή ευκαιρία για απλή παρατήρηση και σύγκριση.
🔦 Το νερό μπορεί να γίνει ένα απλό και διασκεδαστικό «εργαλείο» εξερεύνησης, χωρίς να χρειάζεται ειδικός εξοπλισμός.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Όλα τα βαριά αντικείμενα βυθίζονται».
✔ Αλήθεια: Το βάρος από μόνο του δεν αρκεί για να προβλέψουμε αν ένα αντικείμενο θα επιπλεύσει ή θα βυθιστεί. Παίζουν ρόλο το υλικό, η πυκνότητα και ο τρόπος με τον οποίο κατανέμεται ο όγκος του αντικειμένου.
❌ Μύθος: «Όλα τα μικρά αντικείμενα επιπλέουν».
✔ Αλήθεια: Το μέγεθος δεν καθορίζει μόνο του τη συμπεριφορά ενός αντικειμένου στο νερό. Ένα μικρό αντικείμενο μπορεί να βυθιστεί, ενώ ένα μεγαλύτερο μπορεί να επιπλεύσει.
❌ Μύθος: «Αν ένα αντικείμενο είναι από μέταλλο, πάντα βυθίζεται».
✔ Αλήθεια: Η μορφή του αντικειμένου έχει επίσης σημασία. Για παράδειγμα, ένα μεταλλικό πλοίο μπορεί να επιπλέει επειδή η κατασκευή του περιλαμβάνει μεγάλο όγκο που περιέχει αέρα.
❌ Μύθος: «Το παιδί πρέπει να γνωρίζει γιατί συμβαίνει το φαινόμενο για να παίξει το παιχνίδι».
✔ Αλήθεια: Στην προσχολική ηλικία αρκεί να παρατηρεί, να κάνει προβλέψεις, να δοκιμάζει και να συγκρίνει τα αποτελέσματα.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί κάνει λάθος πρόβλεψη, δεν κατάλαβε την άσκηση».
✔ Αλήθεια: Η λανθασμένη πρόβλεψη είναι μια εξαιρετική αφορμή για παρατήρηση. Το παιδί μπορεί να συγκρίνει αυτό που περίμενε με αυτό που τελικά συνέβη.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Από ποια ηλικία μπορεί να γίνει το παιχνίδι;
Μπορεί να προσαρμοστεί στην προσχολική ηλικία. Για μικρότερα παιδιά χρησιμοποιήστε λίγα και πολύ διαφορετικά αντικείμενα και κάντε απλές ερωτήσεις.
❓ Πρέπει να εξηγήσω στο παιδί την έννοια της πυκνότητας;
Όχι. Για ένα μικρό παιδί αρκεί να καταλάβει ότι διαφορετικά αντικείμενα συμπεριφέρονται διαφορετικά μέσα στο νερό. Η πιο αναλυτική εξήγηση μπορεί να έρθει αργότερα.
❓ Τι αντικείμενα είναι καλύτερα για την αρχή;
Επιλέξτε αντικείμενα που είναι ασφαλή και μπορούν να βραχούν, όπως ένα σφουγγάρι, ένα πλαστικό καπάκι, ένα ξύλινο αντικείμενο και μια πέτρα.
❓ Μπορώ να χρησιμοποιήσω παιχνίδια του παιδιού;
Ναι, αρκεί να είναι κατάλληλα για επαφή με το νερό και να μην έχουν ηλεκτρονικά ή άλλα μέρη που μπορεί να καταστραφούν.
❓ Τι πρέπει να προσέξω όταν παίζουμε με νερό;
Το παιδί πρέπει να βρίσκεται πάντα υπό στενή επίβλεψη. Ακόμη και μικρή ποσότητα νερού μπορεί να γίνει επικίνδυνη για ένα μικρό παιδί. Η δραστηριότητα γίνεται σε ασφαλή χώρο και με αντικείμενα που δεν έχουν μικρά αποσπώμενα μέρη.
🌈 Μικρός Επιστήμονας, Μεγάλη Ανακάλυψη!
Μια λεκάνη με νερό μπορεί να γίνει ένα μικρό εργαστήριο εξερεύνησης.
Το παιδί παίρνει ένα αντικείμενο.
Το κοιτάζει.
Σκέφτεται:
«Τι λες να γίνει;»
Κάνει την πρόβλεψή του.
Το βάζει στο νερό.
Και τότε… βλέπει την απάντηση!
Μερικές φορές θα έχει δίκιο.
Μερικές φορές όχι.
Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, μαθαίνει κάτι.
Γιατί μέσα από το παιχνίδι «Τι βυθίζεται και τι επιπλέει;» το παιδί δεν μαθαίνει μόνο να χωρίζει αντικείμενα σε δύο ομάδες.
Μαθαίνει να παρατηρεί, να συγκρίνει, να προβλέπει, να δοκιμάζει και να βγάζει τα δικά του συμπεράσματα.
Και αυτή είναι μια πολύ όμορφη πρώτη γνωριμία με τον τρόπο που λειτουργεί η μικρή «επιστήμη» γύρω μας.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Ποιο αντικείμενο εντυπωσίασε περισσότερο το παιδί σας όταν το δοκιμάσατε στο νερό;
Μοιραστείτε τη δική σας μικρή «ανακάλυψη» και δώστε ιδέες και σε άλλους γονείς για ένα απλό παιχνίδι εξερεύνησης!
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το παιχνίδι με το νερό χρειάζεται συνεχή επίβλεψη από ενήλικα. Μην αφήνετε ποτέ μικρό παιδί μόνο του κοντά σε δοχείο με νερό,
ακόμη και αν η ποσότητα είναι μικρή.
Χρησιμοποιήστε μόνο ασφαλή αντικείμενα, χωρίς μικρά αποσπώμενα μέρη που μπορεί να καταποθούν.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά εξατομικευμένη συμβουλή ειδικού.

• Τι θα γίνει αν ρίξουμε ένα κουτάλι στο νερό; Θα βυθιστεί ή θα επιπλεύσει;
  Μια λεκάνη με νερό και μερικά καθημερινά αντικείμενα είναι αρκετά για να μετατρέψουν ένα απόγευμα στο σπίτι σε ένα μικρό παιχνίδι παρατήρησης και ταξινόμησης.
  

• άσκηση
• παιδί
• παιχνίδι
• ταξινόμηση

• 0 σχόλια
• 1087 εμφανίσεις

vicky86

19 Φεβρουαρίου, 201412 yr

Μιλήστε στο πρόωρο μωρό σας!

Μιλήστε στο πρόωρο μωρό σας!

Στη συγκεκριμένη μελέτη συμμετείχαν 36 μωρά, που ήταν υγιή, αλλά είχαν γεννηθεί πριν την 32η εβδομάδα (σύμφωνα με την Αμερικάνική Ένωση Μαιευτήρων Γυναικολόγων, ένα έμβρυο θεωρείται τελειόμηνο αν γεννηθεί μεταξύ 39ης και 41ης εβδομάδας κύησης). Για τους σκοπούς της συγκεκριμένης έρευνας, τα μωρά φορούσαν ειδικά γιλέκα, εξοπλισμένα με συσκευές, που κατέγραφαν και ανέλυαν τις συζητήσεις και το θόρυβο στο χώρο γύρω από αυτά για περισσότερες από 16 ώρες.

Οι ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν την 32η και την 36η εβδομάδα και οι μετρήσεις έδειξαν ότι τα μωρά είχαν εκτεθεί σε περισσότερες ομιλίες την 36η εβδομάδα, καθώς και ότι το μέγεθος της έκθεσης κυμαινόταν μεταξύ των 144 και 26 χιλιάδων λέξεων. Στη δεύτερη φάση της έρευνας πραγματοποιήθηκαν ειδικά αναπτυξιακά τεστ, όταν τα μωρά έφτασαν τους 7 και τους 18 μήνες.

Οι ερευνητές βρήκαν έπειτα από τις απαραίτητες προσαρμογές ότι τα βρέφη που είχαν εκτεθεί σε περισσότερες λέξεις την 32η εβδομάδα, παρουσίασαν μια διαφορά 12% στα γλωσσικά τους σκορ. Επιπλέον, καταγράφηκε 20% διαφορά στα σκορ επικοινωνίας τους όταν έφτασαν τους 18 μήνες ζωής. Φάνηκε, λοιπόν, ότι η αυξημένη επικοινωνία των ενηλίκων στη ΜΕΘΝ σχετιζόταν με υψηλότερα ποσοστά στα γλωσσικά και τα νοητικά τεστ.

newsbeast.gr

• 
  <p>Ερευνητές βρήκαν ότι τα πρόωρα μωρά, που είχαν εκτεθεί περισσότερο στην ομιλία των ενηλίκων, όπως π.χ. των γονιών τους, όσο βρίσκονταν στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Νεογέννητων (ΜΕΘΝ), <strong>πετύχαιναν υψηλότερα σκορ σε αναπτυξιακά τεστ όταν μεγάλωναν</strong>.</p>
  

• πρόωρο
• μωρό

• 0 σχόλια
• 890 εμφανίσεις

vicky86

19 Φεβρουαρίου, 201412 yr