Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.
mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Δείτε όλες τις κατηγορίες

"Τι βυθίζεται και τι επιπλέει"! Ένα απλό παιχνίδι/άσκηση ταξινόμησης

Η ικανότητα της ταξινόμησης είναι μια πολύ βασική προμαθηματική διαδικασία που χρειάζεται να κατακτήσει το παιδί από νωρίς.
Πρόκειται για το πρώτο βήμα πριν την βασική αριθμητική.
Με την κατηγοριοποίηση οι πληροφορίες που λαμβάνει θα γίνουν γνώσεις που θα μπορεί να τις ανακαλεί και να τις χρησιμοποιεί όπου χρειάζεται.

Ένα τέτοιο γνωστικό παιχνίδι για μικρά αλλά και μεγαλύτερα παιδιά που δυσκολεύονται στην κατηγοριοποίηση είναι το:
"Τι βυθίζεται και Τι επιπλέει".
Μπορεί να γίνει την ώρα του μπάνιου, στην αυλή, σε μια λεκάνη, στη θάλασσα.

Υλικά:
μια λεκάνη με νερό ή στη μπανιέρα την ώρα που κάνετε μπάνιο στο παιδί, διάφορα αντικείμενα που επιπλέουν ή βυθίζονται (φτερό, φελός, συνδετήρας, καλαμάκι, πέτρα, κέρμα, μπάλα από βαμβάκι, πλαστικό τουβλάκι, χαρτί κτλ)

Δραστηριότητα:
Προτρέπετε το παιδί να πειραματιστεί ρίχνοντας τα αντικείμενα στο νερό και του κάνετε ερωτήσεις:
"Ποιο επιπλέει και Ποιο όχι;",
"Τι διαφορετικό έχει το αντικείμενο που επιπλέει από αυτό που δεν επιπλέει;" και μαζί τονίζετε αυτές τις διαφορές δηλ.
"Βλέπεις αυτό είναι πιο ελαφρύ, βαρύ, μεγάλο, μικρό κτλ";

Απευθύνεται:
Σε όλα τα παιδιά από 3 χρονών και πάνω σαν μια διασκεδαστική στιγμή την ώρα του μπάνιου ή σαν ένα γνωστικό παιχνίδι μέσα στην ημέρα. Απαραίτητο σε παιδιά με Ανωριμότητα και σε παιδιά με Δυσαριθμησία και άλλες μαθησιακές δυσκολίες που θέλουν να εξασκηθούν στην ταξινόμηση.

Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/02/blog-post_15.html
  • H ελεύθερη εξερεύνηση των υλικών βοηθά τα παιδιά να βρουν ομοιότητες και διαφορές στα αντικείμενα, που θα τα βοηθήσει αργότερα στη διαδικασία της ταξινόμησης.
vicky86

Μιλήστε στο πρόωρο μωρό σας!

Στη συγκεκριμένη μελέτη συμμετείχαν 36 μωρά, που ήταν υγιή, αλλά είχαν γεννηθεί πριν την 32η εβδομάδα (σύμφωνα με την Αμερικάνική Ένωση Μαιευτήρων Γυναικολόγων, ένα έμβρυο θεωρείται τελειόμηνο αν γεννηθεί μεταξύ 39ης και 41ης εβδομάδας κύησης). Για τους σκοπούς της συγκεκριμένης έρευνας, τα μωρά φορούσαν ειδικά γιλέκα, εξοπλισμένα με συσκευές, που κατέγραφαν και ανέλυαν τις συζητήσεις και το θόρυβο στο χώρο γύρω από αυτά για περισσότερες από 16 ώρες.

Οι ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν την 32η και την 36η εβδομάδα και οι μετρήσεις έδειξαν ότι τα μωρά είχαν εκτεθεί σε περισσότερες ομιλίες την 36η εβδομάδα, καθώς και ότι το μέγεθος της έκθεσης κυμαινόταν μεταξύ των 144 και 26 χιλιάδων λέξεων. Στη δεύτερη φάση της έρευνας πραγματοποιήθηκαν ειδικά αναπτυξιακά τεστ, όταν τα μωρά έφτασαν τους 7 και τους 18 μήνες.

Οι ερευνητές βρήκαν έπειτα από τις απαραίτητες προσαρμογές ότι τα βρέφη που είχαν εκτεθεί σε περισσότερες λέξεις την 32η εβδομάδα, παρουσίασαν μια διαφορά 12% στα γλωσσικά τους σκορ. Επιπλέον, καταγράφηκε 20% διαφορά στα σκορ επικοινωνίας τους όταν έφτασαν τους 18 μήνες ζωής. Φάνηκε, λοιπόν, ότι η αυξημένη επικοινωνία των ενηλίκων στη ΜΕΘΝ σχετιζόταν με υψηλότερα ποσοστά στα γλωσσικά και τα νοητικά τεστ.

newsbeast.gr

  • <p>Ερευνητές βρήκαν ότι τα πρόωρα μωρά, που είχαν εκτεθεί περισσότερο στην ομιλία των ενηλίκων, όπως π.χ. των γονιών τους, όσο βρίσκονταν στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Νεογέννητων (ΜΕΘΝ), <strong>πετύχαιναν υψηλότερα σκορ σε αναπτυξιακά τεστ όταν μεγάλωναν</strong>.</p>
vicky86

Το «bullying» επιβαρύνει την υγεία των παιδιών

Η μελέτη δείχνει για πρώτη φορά ότι το συνεχώς επιδεινούμενο πρόβλημα του εκφοβισμού- «bullying» μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις για την ψυχική- νοητική και τη σωματική υγεία του παιδιού σε βάθος χρόνου και όχι μόνο βραχυπρόθεσμα, ιδίως αν το παιδί πέφτει συστηματικά θύμα λεκτικής και σωματικής βίας εκ μέρους άλλων παιδιών.

Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής "Pediatrics", σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, μελέτησαν σχεδόν 4.300 μαθητές δημοτικού και γυμνασίου και διαπίστωσαν ότι περίπου το 30% έπεφταν θύμα εκφοβισμού στο σχολείο (σπρωξιές, ξύλο, βρισιές κ.ά.).

Η έρευνα (που δεν συμπεριέλαβε τον online εκφοβισμό στο διαδίκτυο) αξιολόγησε τη σωματική και ψυχική υγεία όλων των παιδιών και βρήκε ότι όσα ποτέ δεν είχαν υπάρξει θύματα εκφοβισμού, ήταν τα πιο υγιή από ψυχολογική άποψη, όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Όμως ακόμη και τα παιδιά που κάποτε πριν από πολλά χρόνια, είχαν γνωρίσει «στο πετσί τους» τον εκφοβισμό, αλλά όχι πρόσφατα, συνέχιζαν να εμφανίζουν ψυχικά τραύματα, αν και όχι στον ίδιο βαθμό με όσα παιδιά συνέχιζαν χωρίς διακοπή να βιώνουν τέτοια βία.

Τα παιδιά που ήσαν θύματα συνεχούς εκφοβισμού σε όλες τις τάξεις του σχολείου, ήσαν αυτά με τη μεγαλύτερη επιδείνωση της ψυχικής- νοητικής υγείας τους σε βάθος χρόνου, καθώς δεν ένιωθαν καλά με τον εαυτό τους, είχαν χαμηλή αυτοεκτίμηση και τάση για κατάθλιψη.

«Οι συνέπειες του εκφοβισμού μπορούν να δράσουν σαν χιονοστιβάδα με το πέρασμα του χρόνου», δήλωσε η ερευνήτρια.

Τα παιδιά που βιώνουν τον εκφοβισμό σε πάνω από μια τάξεις στο σχολείο, έχουν και τα πιο σοβαρά προβλήματα στο μέλλον.

«Η έρευνα δικαιολογεί την άμεση και έγκαιρη παρέμβαση για την αντιμετώπιση του εκφοβισμού», δήλωσε η Αμερικανίδα ψυχολόγος.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, το πρώτο βήμα για τους γονείς είναι μέσω του διαλόγου να καταφέρουν να πείσουν το παιδί τους να μιλήσει ανοιχτά για το πρόβλημά του, σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Οι γονείς επίσης πρέπει να έχουν το νου τους για τυχόν σωματικά σημάδια, όπως γρατζουνιές ή μώλωπες στο σώμα του παιδιού τους (ιδίως στα μικρότερης ηλικίας), καθώς και για ξαφνικές αλλαγές στη συμπεριφορά του, όπως να μην θέλει να πάει σχολείο, να δείχνει αγχωμένο, φοβισμένο ή λυπημένο.

Κατ’ εξοχήν ομάδα κινδύνου να πέσουν θύματα εκφοβισμού, είναι παιδιά παχύσαρκα, με κάποια κινητική ή άλλη αναπηρία, καθώς και τα ομοφυλόφιλα. Επίσης, τα συνεσταλμένα και εσωστρεφή παιδιά είναι πιο ευάλωτα.

real.gr

  • <p>Τα παιδιά που υφίστανται συνεχή εκφοβισμό στο σχολείο, εμφανίζουν την πιο επιβαρυμένη υγεία τα επόμενα χρόνια, καθώς οι ψυχοσωματικές συνέπειες συσσωρεύονται διαχρονικά, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.</p>
vicky86

Απίστευτο βίντεο! Δείτε πώς ο σκύλος βοηθάει παιδί με ειδικές ανάγκες

Ο Owen Howkins που είναι μόλις επτά ετών, πάσχει από το σύνδρομο Schwartz-Jampel, μια κατάσταση που αφήνει τους μύες σε μια μόνιμη κατάσταση έντασης.

Ο νεαρός είπε ότι η ζωή του άλλαξε όταν οι γονείς του του επέτρεψαν να κρατήσει τον Haatchi, ένα σκύλο με τρία πόδια ο οποίος επέζησε από το χτύπημα ενός τρένου όταν κακοποιοί το είχαν δέσει πάνω στη σιδηροδρομική γραμμή!

«Πριν από την άφιξή του, ο Όουεν δεν ήθελε να βγαίνει καθόλου έξω - ήταν σχεδόν αγοραφοβικός,» δήλωσε η μητέρα του παιδιού.

«Ο Όουεν φοβόταν τους ξένους αλλά τώρα θέλει να μιλάει σε όλους γιατί ο Haatchi θέλει να είναι έξω όλη την ώρα και να παίζει. Η διαφορά που βλέπουμε απλά δεν περιγράφεται με λέξεις!»

Η ιστορία τους έχει γίνει τώρα βιβλίο, ενώ Haatchi θα λάβει ένα βραβείο από το Διεθνές Ταμείο για την καλή μεταχείριση των ζώων από τη Βουλή των Λόρδων την ερχόμενη εβδομάδα.

«Νιώθω πολύ χαρούμενος», λέει ο Όουεν. «Άλλαξε τη ζωή μου. Δεν φοβάμαι τους ξένους τώρα ».

Δείτε το βίντεο



newsbomb.gr

  • <p>Αυτό το βίντεο θα ραγίσει καρδιές...</p>
vicky86

Tips για ευχάριστα ψώνια με το παιδί μας!

Τι μπορείτε να κάνετε για να μείνετε όλοι ευχαριστημένοι και να προλάβετε μια κακιά εξέλιξη αυτής της όμορφης βόλτας;

Σεβαστείτε τα όρια και της ανάγκες του παιδιού

Τα μικρά παιδάκια κουράζονται εύκολα και έχουν αρκετές ανάγκες. Φροντίστε να είναι ξεκούραστα, να έχουν κοιμηθεί αρκετά νωρίτερα και φυσικά να έχουν φάει. Να είστε εφοδιασμένες με ένα μικρό σνακ και φυσικά νεράκι ή χυμό.

Αποφύγετε να βγαίνετε για ψώνια σε ώρες αιχμής

Πιθανόν η πολυκοσμία και η φασαρία να ταλαιπωρήσει το παιδάκι σας και να το κάνει ανήσυχο. Όταν συμβεί αυτό μη το ζορίσετε να ακολουθήσει γιατί το μόνο που θα καταφέρετε θα είναι να κάνετε το κλίμα ακόμα πιο εκρηκτικό. Κάντε ένα διάλειμμα από τα ψώνια, πάρτε το μια αγκαλίτσα και κάντε μια βόλτα έξω στον καθαρό αέρα. Όσο κι αν το πρόγραμμά σας είναι φορτωμένο και οι ώρες περιορισμένες για έξοδο προσπαθήστε να μη βγαίνετε έξω σε ώρες που υπάρχει μεγάλη κίνηση. Είναι εξουθενωτικό τόσο για εσάς όσο και για το παιδί σας.

Καλοί λογαριασμοί πριν από την έξοδο

Ανάλογα με την ηλικία του παιδιού μας φροντίζουμε να κάνουμε μια ξεκάθαρη συζήτηση πριν την βόλτα για ψώνια. Καλό είναι να ξεκαθαρίσουμε στο παιδί για ποιο λόγο πάμε να αγοράσουμε κάτι, τι θα αγοράσουμε και πόσα χρήματα μπορούμε να ξοδέψουμε.

Κάντε το "όχι" να ακουστεί σαν "ναι"

Συνήθως τα παιδάκια τα θέλουν όλα και ζητάνε επίμονα τα πάντα. Κάτι πολύ σημαντικό που πρέπει να προσέξουμε είναι πως πρέπει να πούμε το "όχι". Ένα απλό "όχι, βάλε πίσω αυτό που πήρες" θα πεισμώσει το παιδάκι και θα συνεχίσει να το ζητάει επίμονα μέχρι να βάλει τα κλάματα και τις τσιρίδες για να σας καταφέρει να πείτε το ναι. Σε αυτό το κομμάτι θα πρέπει να φερθείτε πιο διπλωματικά. Κάντε το όχι να ακουστεί σαν ναι λέγοντας "Τι όμορφο είναι αυτό το παιχνίδι. Να το θυμηθείς να το γράψουμε στη λίστα με τα ψώνια και να το πάρουμε την επόμενη φορά". Όταν ο θυμός και η αυστηρότητα γίνουν γλυκύτητα και χαμόγελο, τα αποτελέσματα θα είναι εξαιρετικά.

Διασκέδαση

Φροντίζουμε να συνδυάζουμε την έξοδο για ψώνια με κάτι που ξέρουμε πως σίγουρα θα ευχαριστήσει το παιδάκι μας. Μια στάση για φαγητό ή γλυκό και μια βόλτα σε ένα μέρος που μπορεί να παίξει, θα ικανοποιήσει το παιδάκι και η εμπειρία για ψώνια θα μείνει στο μυαλουδάκι του διασκεδαστική.

Συμμετέχουμε όλοι στα ψώνια

Απολαμβάνουμε την κοινή μας βόλτα και χαιρόμαστε ο ένας την με την παρέα του άλλου. Αφήνουμε το παιδάκι να συμμετέχει στα ψώνια ρωτώντας τη γνώμη του για κάτι που θέλετε να αγοράσετε και σεβόμαστε την τελική του επιλογή. Μπορούμε να μετατρέψουμε τα ψώνια σε μια ευχάριστη και ανταποδοτική διαδικασία, κάνοντας το παιδάκι μας να νιώσει χρήσιμο. Μερικές υπέροχες ιδέες είναι να του ζητήσουμε να μας βοηθήσει τοποθετώντας τα ψώνια στο καρότσι και να μας κατευθύνει διαβάζοντας τη λίστα με τα ψώνια.

Κοιτάμε χωρίς να αγγίζουμε

Τα παιδάκια είναι τόσο περίεργα που θέλουν να αγγίζουν και να επεξεργάζονται ότι βλέπουν. Αν τραβήξει κάτι από το ράφι μη το μαλώσετε. Αφήστε το να το πιάσει καλά με τη δικιά σας βοήθεια και εξηγήστε του πως πρέπει να το κοιτάμε κανονικά και να μη το πιάνουμε γιατί αν θα πέσει από τα χεράκια του θα σπάσει.

Όταν το παιδί φτάσει στα όρια

Αν παρόλα αυτά το παιδάκι δε θέλει να συνεχίσει άλλο τα ψώνια μαζί μας και ξεπεράσει τα όρια αρχίζοντας να κλαίει και να φωνάζει, σεβαστείτε το. Να θυμάστε πως όταν δείχνετε κατανόηση και σέβεστε τα θέλω και τις ανάγκες του παιδιού σας, την επόμενη φορά θα σας ανταμείψει με περισσότερη υπομονή και ίσως να γίνει πιο ανεκτικό σε μια πολύωρη βόλτα.

  • <p>Μια βόλτα με το παιδάκι μας στην αγορά είναι μια καλή ευκαιρία να περάσουμε λίγο χρόνο μαζί του. Ενώ πολλές φορές όμως ξεκινάμε με την καλύτερη διάθεση, τα παιδάκια μπορεί να μην το απολαμβάνουν τόσο. Γκρίνια, κούραση, πείσμα ή διαφωνία μπορεί να μετατρέψουν αυτή τη διασκεδαστική βόλτα σε μαρτύριο και ταλαιπωρία.</p>
vicky86

Πως μπορώ να μη κακομάθω το παιδί μου;

Το ιδιότροπο παιδί στηρίζετε στους γονείς, είναι ανίκανο να αποδεχθεί την άρνηση, εξαρτάται από τη μητέρα και τον πατέρα και δεν μπορεί να αποκτήσει αυτονομία. Αυτό μπορεί να το κάνει γιατί εμείς ως γονείς είμαστε στο έλεος των ιδιοτροπιών του, ή γιατί το προσέχουμε πολύ λίγο.

Είναι σχεδόν αδύνατο να κακομάθουμε ένα παιδί από το πρώτο έτος της ηλικίας του, εκτός εάν δεν το αφήνουμε ποτέ μόνο του και καθόμαστε πάντα κοντά του υπερβάλλοντας στη φυσιολογική του ανάγκη για φροντίδα, τόσο που στη συνέχεια να το κάνουμε να απαιτεί ασταμάτητα αυτή την προσοχή με προσφυγή στα καπρίτσια, στα κλάματα και στις φωνές. Η αντίθετα αν δεν του δείχνουμε την απαραίτητη φροντίδα και δεν ασχολούμαστε μαζί του παρά μόνο για να το ταΐσουμε και να το αλλάξουμε.

Στο σύνολο των περιπτώσεων, το παιδί δεν γίνεται ιδιότροπο εάν στη διάρκεια της ημέρας δέχεται μια αξιόλογη στοργή, προσοχή, διαθεσιμότητα, αλλά εάν το αφήσουμε μόνο για μερικές ώρες.

Είναι καθήκον των γονέων να βρουν το σωστό τρόπο και να τροποποιούν την κύρια συμπεριφορά του σε σχέση με την ηλικία του. Εάν ένα νεογνό κλαίει επειδή πονάει, το κρατάμε στα χέρια και το νανουρίζουμε μέχρι να του περάσει ο πόνος. Εάν ένα παιδί τριών χρονών γρατζουνισθεί, του δείχνουμε κατανόηση και κάνουμε ότι είναι δυνατό για να αισθανθεί καλύτερα, αλλά μειώνουμε στο ελάχιστο τη σοβαρότητα του ατυχήματος, προτρέποντάς το να ενδιαφερθεί για κάτι άλλο και μη δίνοντας μεγάλη προσοχή στα δάκρυά του.

Ένα από αυτά που πρέπει να αναφερθούν για να μη γίνει το παιδάκι κακομαθημένο και ιδιότροπο, είναι να το προσέχουμε κυρίως όταν είναι χαρούμενο και όλα πηγαίνουν καλά, με τέτοιο τρόπο που να μην αισθάνεται την ανάγκη να δώσει σημασία σε οποιοδήποτε αρνητικό γεγονός με κλάματα και καπρίτσια για να αποσπάσει την προσοχή και τα χάδια των γονέων. Εάν το κάνουμε να πιστέψει ότι οι γονείς έχουν χρόνο γι' αυτό μόνο όταν κλαίει, τότε το παιδί γίνεται κλαψιάρικο και κακομαθημένο. Ακόμα και όταν παίζει το παιδί ήρεμο και ήσυχο, πρέπει να το προσέχουμε και να ενδιαφερόμαστε για αυτό που κάνει.

  • <p>Αν και είναι σχεδόν αδύνατο να κακομάθουμε ένα παιδί από το πρώτο έτος της ζωής, ήδη από τους πρώτους μήνες μπορούμε να συμπεριφερόμαστε κατά τέτοιο τρόπο που να το κάνουμε αργότερα ένα ιδιότροπο παιδί.</p>
vicky86

Τι είναι η υπογονιμότητα

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.) ένα στα έξι ζευγάρια παρουσιάζει πρόβλημα στο να συλλάβει παιδί, ενώ ένα στα δέκα χρειάζεται ιατρική βοήθεια και αναμφισβήτητα αυτά τα ποσοστά είναι πολύ μεγαλύτερο από ό,τι παλαιότερα.

Η απόφαση δηλαδή για την απόκτηση ενός παιδιού, όταν παρθεί, δεν είναι απαραίτητο να καταλήξει αυτομάτως στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Υπογονιμότητα ονομάζεται η αδυναμία σύλληψης μετά από έναν χρόνο φυσιολογικών, ελεύθερων, τακτικών σεξουαλικών επαφών.

Προσοχή όμως, υπογονιμότητα σε καμμία περίπτωση δε σημαίνει και στειρότητα. Η στειρότητα είναι ένας όρος που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις ζευγαριών που δεν έχουν καμιά απολύτως πιθανότητα, με την χρήση οποιασδήποτε θεραπευτικής αγωγής, να επιτύχουν σύλληψη.

Αντίθετα, ο όρος υπογονιμότητα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κάθε ζευγάρι που, αν και φαινομενικά αδυνατεί να τεκνοποιήσει, στην πραγματικότητα, με την χρήση κατάλληλων θεραπευτικών χειρισμών, είναι σε θέση τελικά να επιτύχει κύηση.

Η υπογονιμότητα μπορεί να χωριστεί σε δύο τύπους. Προτοπαθής, όταν δεν υπάρχει προηγούμενη εγκυμοσύνη. ( περίπου 40% των περιπτώσεων). Δευτεροπαθής, όταν υπάρχει προηγούμενη εγκυμοσύνη, οποιοδήποτε και αν ήταν το αποτέλεσμα αυτής. (περίπου 60% των περιπτώσεων). Αν και η υπογονιμότητα από μόνη της δεν απειλεί την υγεία, ωστόσο έχει σοβαρές επιπτώσεις στη ψυχική υγεία των ζευγαριών.

Πότε πρέπει να συμβουλευθείτε το γιατρό

Αυτό εξαρτάται άμεσα από την ηλικία της γυναίκας. Εάν είναι πάνω από 35 χρόνων και προσπαθεί σωστά για έξι μήνες χωρίς αποτέλεσμα, πρέπει να απευθυνθεί σε κάποιο γιατρό. Και αυτό κυρίως για να κερδίσει χρόνο καθώς, έστω και αν τελικά δεν έχει κάποιο πρόβλημα, η προχωρημένη ηλικία και μόνο είναι ικανή να τη δυσκολέψει αφάνταστα.

Πρέπει να γνωρίζετε ότι η γυναικεία γονιμότητα αρχίζει να μειώνεται μετά την ηλικία των 30 ετών και επιδεινώνεται από την ηλικία των 35 ετών. Εάν όμως η γυναίκα είναι νεότερη, το ζευγάρι μπορεί να περιμένει προσπαθώντας φυσιολογικά μέχρι και ένα χρόνο.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονιστεί ότι το πρόβλημα αυτό αφορά εξίσου και τους δύο συντρόφους. Απο παλιά η υπογονιμότητα είχε αποδοθεί στον γυναικείο παράγοντα, όμως στην πραγματικότητα ο ανδρικός παράγοντας ευθύνεται εξίσου.

Πιο συγκεκριμένα :στο 40% των περιπτώσεων το αίτιο εντοπίζεται στην γυναίκα, στο 40% στον άνδρα, ένα 10% και στους δύο και το υπόλοιπο 10% το αίτιο της υπογονιμότητας είναι ανεξήγητο. Για το λόγο αυτό, σε κάθε συζήτηση ή θεραπευτικό χειρισμό που αφορά το πρόβλημα της υπογονιμότητας κρίνεται απαραίτητη η ουσιαστική συμμετοχή και των δύο συντρόφων.

  • <p><span style="font-family:verdana;"><span style="color:rgb(40,40,40);">Ακόμα και αν είστε ένα φυσιολογικά γόνιμο ζευγάρι, περίπου 25 ετών, το οποίο έχει τακτική σεξουαλική επαφή, η πιθανότητα επίτευξης σύλληψης ανέρχεται στο 20-25% ανά μήνα, ποσοστό που αθροιστικά ανέρχεται στο 70% μετά από ένα χρόνο τακτικών επαφών, ή στο 85% μετά από δύο χρόνια συνεχούς προσπάθειας.</span></span></p>
vicky86

Τα παραμύθια «θρέφουν» τα παιδιά

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, στην Καλιφόρνια, αναφέρουν ότι, πέραν της συχνής ομιλίας, η 10λεπτη ανάγνωση μιας ιστοριούλας πριν από τον ύπνο, θα μπορούσε να ενισχύσει τις μαθησιακές ικανότητες των παιδιών, οδηγώντας σε καλύτερους βαθμούς στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο και μακροπρόθεσμα σε μια καλή θέση εργασίας και σε έναν ευτυχισμένο γάμο.

Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η παρακολούθηση τηλεόρασης δεν προσφέρει κάτι στα μικρά παιδιά, ως προς την καλλιέργεια και την κατανόηση της γλώσσας. Αντίθετα, τα βιβλία χάρη στην πλούσια γλώσσα που περιέχουν φαίνεται να εξάπτουν την φαντασία των παιδιών, ενώ παράλληλα ενεργοποιούν τη μνήμη τους με τρόπο ώστε να είναι σε θέση να ακολουθούν την πλοκή της ιστορίας.

«Η επίδραση της ομιλίας στα μικρά παιδιά είναι τόσο σημαντική που θα πρέπει να θεωρείται ισάξια με εκείνη της διατροφής» αναφέρει χαρακτηριστικά η ψυχολόγος δρ Αν Φέρναλντ.

«Οι γονείς που επιθυμούν λοιπόν το παιδί τους να πάει καλά στο σχολείο, καλά θα κάνουν να του μιλάνε πολύ όταν είναι μικρό. Η ευθύνη μας απέναντι στο παιδί μας είναι να το ταΐζουμε και να φροντίζουμε να είναι καθαρό και ασφαλές. Νομίζω ότι πλέον υπάρχουν αρκετές επιστημονικές αποδείξεις που υποδεικνύουν ότι στη λίστα θα πρέπει να προστεθεί ακόμα κάτι: η εκμάθηση από τη βρεφική ηλικία. Πολύ προτού το παιδί αρχίσει να μιλάει, “ρουφάει” πληροφορίες σχετικές με τη γλώσσα» τονίζει η ειδικός.

Προφορικά ερεθίσματα «χτίζουν» αστραπιαία αντίληψη

Μέσα από μια σειρά μελετών σε μωρά, οι Αμερικανοί επιστήμονες εντόπισαν μεγάλη διαφορά ως προς την ταχύτητα επεξεργασίας της γλώσσας ανάμεσα σε παιδιά των οποίων οι γονείς τούς μιλούσαν πολύ από νωρίς και σε άλλα που δεν είχαν τα ίδια προφορικά ερεθίσματα από τόσο μικρή ηλικία.

Η ταχύτητα ως προς την επεξεργασία της γλώσσας, κατά τους επιστήμονες, είναι πολύ σημαντική καθώς ενισχύει την αντίληψη και επιτρέπει στον εγκέφαλο να περνάει στην επόμενη λέξη ή στα επόμενα ερεθίσματα που ακολουθούν.

«Ουσιαστικά είναι σαν να χτίζει κανείς έναν εγκέφαλο ο οποίος δημιουργεί έννοιες, εικόνες και σκέψεις οι οποίες έχουν παρέλθει αλλά και άλλες που πρόκειται να ακολουθήσουν» λέει η δρ Φέρναλντ.

  • <p>Μακροπρόθεσμα οφέλη φαίνεται πως έχει η συχνή ομιλία των γονιών στα «βλαστάρια» τους όπως επίσης και η σύντομη αλλά συχνή ανάγνωση παραμυθιών, υποστηρίζουν Αμερικανοί επιστήμονες.</p>
vicky86

Ένα υπέροχο κάστρο από χαρτόνι

blog.littleladybird

  • <p>Το κάστρο που θα φτιάξουμε είναι ροζ και παραμυθένιο... μια υπέροχη κατασκευή για τις μικρές πριγκιππισούλες μας. Οι φωτογραφίες που ακολουθούν δείχνουν αναλυτικά τον τρόπο κατασκευής. Τα υλικά δε θα δυσκολευτείτε να τα βρείτε, υπάρχουν σε κάθε σπίτι. Χρειάζεται χαρά, φαντασία, όρεξη για δημιουργία και δίπλα σας τον υπέροχο μικρό βοηθό σας. Καλή διασκέδαση!</p>
vicky86

Στο στόχαστρο των επιστημόνων η «μωρουδιακή» γλώσσα

Μπορεί όταν οι γονείς μιλάνε στο μωρό τους τραγουδιστά και «μωρουδίστικα» να κερδίζουν την προσοχή του, όμως ο καλύτερος τρόπος εκπαίδευσης του παιδιού είναι να του απευθύνονται ως ενήλικα, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το λεξιλόγιο και τη δομή των προτάσεων, υποστηρίζουν ψυχολόγοι.

«Δεν συνδέεται με το πόσο πολύ του μιλάτε, αλλά με το τί του λέτε. Ο λόγος πρέπει να είναι πλούσιος και σύνθετος», εξηγεί η Έρικα Χοφ, ψυχολόγος στο πανεπιστήμιο Florida Atlantic.

Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι το να μιλάμε στα μωρά έχει τόσο μεγάλη σημασία, ώστε τα παιδιά που προέρχονται από λιγότερο προνομιακό κοινωνικό περιβάλλον, όπου ο λόγος δεν είναι αρκετά ανεπτυγμένος τείνουν να έχουν χειρότερες σχολικές επιδόσεις.

Οι επιδόσεις στις τυποποιημένες γλωσσικές ασκήσεις στις οποίες υποβάλλονται παιδιά από γονείς χαμηλού εισοδήματος και περιορισμένης μόρφωσης μόλις φθάσουν στην ηλικία των πέντε ετών, είναι αντίστοιχες τρίχρονων προνομιούχων παιδιών.

Αυτές οι διαφορές μπορούν να εντοπιστούν και στον εγκέφαλο, υποστηρίζει η νευρολόγος και παιδίατρος του πανεπιστημίου Columbia Κίμπερλι Νομπλ.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος αναπτύσσεται με ταχύτατους ρυθμούς τα πρώτα χρόνια της ζωής. Μέχρι την ηλικία των τριών ετών, το παιδί έχει σχηματίσει ένα τρισεκατομμύριο νευρικές συνδέσεις, οι σύνδεσμοι μεταξύ των κυττάρων που ευθύνονται για όλες τις εγκεφαλικές λειτουργίες: από την απομνημόνευση των στίχων ενός τραγουδιού μέχρι την κίνηση να πιάσεις ένα ξύλο.

Η Νομπλ και οι συνεργάτες της σύγκριναν τους εγκεφάλους παιδιών χαμηλού κοινωνικο-οικονομικού επιπέδου με εκείνους παιδιών από γονείς με μεγάλη ακαδημαϊκή μόρφωση και υψηλόμισθους. Ενώ δεν εντόπισαν διαφορές στα γνωστικά συστήματα που συνδέονται με τις κοινωνικές δεξιότητες και τη μνήμη, οι μεγαλύτερες ανισότητες βρίσκονταν στις εγκεφαλικές δομές που συνδέονται με την ανάπτυξη της γλωσσικής ικανότητας.

Η Αν Φέρναλντ, ψυχολόγος του πανεπιστημίου Stanford, διαπίστωσε ότι οι διαφορές στις γλωσσικές ικανότητες μπορεί να παρατηρηθούν ήδη από την ηλικία των 18 μηνών. Μέχρι τα δεύτερα γενέθλια του παιδιού, το χάσμα (μεταξύ των δύο κατηγοριών) έχει διευρυνθεί ήδη κατά έξι μήνες.

Η Φέρναλτ και οι συνεργάτες της κατέγραψαν τα καθημερινά ακούσματα μίας ομάδας ισπανόφωνων παιδιών από οικογένειες με χαμηλό εισόδημα. Διαπίστωσαν ότι τα παιδιά δεν κέρδιζαν τίποτα από το να ακούν απλώς τους γονείς ή εκείνους που τα φρόντιζαν να μιλούν μεταξύ τους, αλλά το αληθινό κέρδος παρατηρούνταν όταν οι γονείς απευθύνονταν στα παιδιά τους.

Η Φέρναλντ είπε στους δημοσιογράφους ότι είναι πολύ σημαντικό οι γονείς χαμηλού εισοδήματος να μάθουν να μιλούν στα παιδιά τους και πρόσθεσε ότι «υπάρχουν πολλές απόψεις για το αν πρέπει ή δεν πρέπει να μιλάμε στα παιδιά μας, σε κάποιους πολιτισμούς δεν πρέπει».

Ένα πιλοτικό πρόγραμμα που εφαρμόζει η ίδια στο Σαν Χοσέ, σύμφωνα με το οποίο οι λατινοαμερικάνες μητέρες μαθαίνουν να μιλούν στα παιδιά τους, έχει αποφέρει σημαντικά αποτελέσματα. «Μέχρι τα δύο τους χρόνια, τα παιδιά από μητέρες που ασχολούνται περισσότερο αναπτύσσουν πλουσιότερο λεξιλόγιο και επεξεργάζονται πιο αποτελεσματικά τον προφορικό λόγο», δήλωσε, όπως μεταδίδει το ΑΜΠΕ.

Από την πλευρά της η Χοφ επισημαίνει ότι ενώ οι ισπανόφωνοι γονείς μπορεί να θέλουν να προετοιμάσουν τα παιδιά τους για το σχολείο μιλώντας τους στα αγγλικά, είναι συνήθως προτιμότερο να τους μιλούν στη μητρική τους γλώσσα.

Μία μελέτη που πρόκειται να παρουσιάσει η ίδια σήμερα δείχνει ότι όταν οι ίδιοι οι γονείς δεν γνωρίζουν πολύ καλά μία δεύτερη γλώσσα, δεν μπορούν και να την διδάξουν στα παιδιά τους. Αντίθετα, καταλήγουν να περιορίζουν τη συνολική γλωσσική ανάπτυξη των παιδιών τους, αφού δεν καταφέρνουν να τα εκθέσουν στη χρήση πιο σύνθετου λόγου.

Οι γονείς που επιθυμούν να αποκτήσουν τα παιδιά τους δίγλωσση εκπαίδευση, πρέπει να γνωρίζουν ότι «η εκμάθηση δύο γλωσσών είναι κάτι το εξαιρετικό, αλλά πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι δεν γίνεται εύκολα. Δεν μαθαίνει κάποιος το ίδιο γρήγορα δύο γλώσσες όσο μαθαίνει μία», επισημαίνει η Χοφ.

newsbeast.gr

  • <p>Η χρήση μεγάλων και σύνθετων προτάσεων, αντί της «μωρουδιακής» γλώσσα βοηθούν στην ανάπτυξη του εγκεφάλου του παιδιού από τα πρώτα χρόνια της ζωής του, ενώ ταυτόχρονα <span style="font-size:14px;">ενισχύουν και τους δεσμούς με τους γονείς του, επισημαίνουν αμερικανοί ψυχολόγοι.</span></p>
vicky86

«Πρωτάκια»: όταν η αρχή δεν είναι καλή

Τι γίνεται λοιπόν, στην περίπτωση που η δασκάλα ενημερώσει ότι το παιδί δεν τα καταφέρνει στα μαθήματά του, ότι δεν τα πάει καλά, ότι δεν είναι καλός μαθητής;

Οι γονείς συνήθως απορούν, δεν κατανοούν γιατί το παιδί τους παρόλο που είναι ένα έξυπνο παιδί δεν τα καταφέρνει να είναι καλός μαθητής, μπορεί να θυμώνουν, να απογοητεύονται, να πανικοβάλλονται.

Ωστόσο, η κατάσταση δεν είναι δραματική. Η χαμηλή επίδοση μπορεί να είναι μια προσωρινή δυσκολία που θα ξεπεραστεί μέσα στη χρονιά και δεν προδιαγράφει ένα ζοφερό μέλλον για το παιδί. Σημαντικό είναι αρχικά να κατανοηθούν οι λόγοι που το παιδί δεν τα καταφέρνει στα μαθήματα. Γι’ αυτό οι γονείς, και οι δύο μαζί, αν είναι δυνατόν, θα ήταν καλό να κάνουν μια συνάντηση με το δάσκαλο, όπου θα μπορέσουν να μιλήσουν μαζί του αναλυτικά για τις δυσκολίες του παιδιού, να κάνουν ερωτήσεις και να ακούσουν τις προτάσεις του. Το παιδί θα ήταν καλό να είναι ενήμερο ότι οι γονείς θα συνεργαστούν με το δάσκαλο ώστε να το βοηθήσουν και δεν θα πρέπει να το εκλάβει ως τιμωρία ή απειλή.

Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους ένα «πρωτάκι» μπορεί να έχει χαμηλή επίδοση στα μαθήματα. Αρχικά, θα πρέπει να σκεφτούμε την περίπτωση να είναι πιο μικρό από τα παιδιά της τάξης του, να έχει ξεκινήσει, δηλαδή, πιο νωρίς το δημοτικό. Σε αυτή την περίπτωση ίσως δεν έχει ωριμάσει ακόμα αρκετά ή δεν είναι ακόμα αυτόνομο και κουράζεται πιο εύκολα από τους συμμαθητές του, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να ακολουθήσει την τάξη του.

Ίσως ο λόγος του δεν έχει αναπτυχθεί ακόμα καλά, δεν είναι δηλαδή, στο επίπεδο των άλλων παιδιών και αυτό το δυσκολεύει.

Μπορεί να μην έχει καταλήξει ακόμα αν είναι δεξιόχειρας ή αριστερόχειρας και αποσυντονίζεται εύκολα.

Ίσως δεν νιώθει άνετα με το σώμα του, είναι κάπως αδέξιο, ντροπαλό και δεν συμμετέχει στα ομαδικά παιχνίδια. Ή ακόμα, θέλει συνέχεια να κινείται, είναι γεμάτο ενέργεια και δυσκολεύεται να καθίσει ακίνητο και να συγκεντρωθεί.

Τα παραπάνω είναι λόγοι που αφορούν το ίδιο το παιδί. Υπάρχουν ακόμα, και κάποιες περίοδοι ή καταστάσεις στη ζωή ενός παιδιού που μπορεί να το δυσκολεύουν γενικά και αυτό να εκφράζεται και στην επίδοση στα μαθήματα. Τέτοιες καταστάσεις μπορεί να είναι μια μετακόμιση, η γέννηση ενός αδελφού ή μιας αδελφής, ένας χωρισμός των γονιών, ένας θάνατος ή μια αρρώστια στο σπίτι.

Μερικές φορές οι ίδιοι οι γονείς, χωρίς να το θέλουν, συμβάλλουν στη χαμηλή επίδοση του παιδιού τους. Κάτι που συμβαίνει συχνά είναι οι γονείς να έχουν στο μυαλό τους ένα ιδανικό πρότυπο που επιθυμούν να το δουν να ακολουθεί και ασκούν πίεση στο παιδί. Αυτό μπορεί να φέρει το αντίθετο αποτέλεσμα, με το παιδί να αντιδρά. Επίσης, η υπερβολική εστίαση και οι έπαινοι για τους βαθμούς και την ευφυΐα του δεν είναι βοηθητικά. Το παιδί παίρνει το μήνυμα ότι η αξία του μετριέται με τους βαθμούς του και ότι αυτοί εξαρτώνται από το πόσο έξυπνο είναι και όχι από την προσπάθεια που κάνει.

Επίσης, οι διαφωνίες των γονέων σχετικά με παιδαγωγικά θέματα θα ήταν καλό να λύνονται μεταξύ των γονέων και όχι μπροστά στο παιδί. Αν υπάρχουν διαφωνίες και καβγάδες για το πώς πρέπει να μελετά, ίσως νιώσει μπερδεμένο για το τι πρέπει τελικά να κάνει.

Τέλος, ένας παράγοντας που μπορεί να συμβάλλει στη χαμηλή επίδοση στο σχολείο είναι το φορτωμένο εξωσχολικό πρόγραμμα. Σε κάποιες περιπτώσεις το παιδί κουράζεται τόσο την υπόλοιπη μέρα, που στο σχολείο δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις. Οι εξωσχολικές δραστηριότητες καλό είναι να επιλέγονται με προσοχή από τους γονείς και σύμφωνα με τις αντοχές του παιδιού.

Οι γονείς θα πρέπει να εξασφαλίσουν ότι το παιδί ζει μια ισορροπημένη ζωή, δηλαδή, έχει κατάλληλα για την ηλικία του ωράρια, τρέφεται και κοιμάται επαρκώς, έχει ικανοποιητικές συναισθηματικές επαφές με τους γονείς του, συναναστρέφεται και παίζει με παιδιά της ηλικίας του. Αν κάποιο από τα παραπάνω δεν ισχύει, πιθανώς διαταράσσει τη ζωή και κατ’ επέκταση την επίδοση του παιδιού. Σε αυτή την περίπτωση, μια μικρή αλλαγή στην καθημερινότητα του παιδιού, μπορεί να βελτιώσει εμφανώς την κατάσταση.

Στην περίπτωση που η κατάσταση δεν βελτιώνεται και η επίδοση του παιδιού παραμένει χαμηλή, οι μαθησιακή δυσκολία μπορεί να εκφράζει μια γενικότερη δυσκολία και τότε χρειάζεται η γνώμη και ίσως η βοήθεια ενός ειδικού.

Καλό είναι, ωστόσο, οι γονείς να θυμούνται ότι η σχολική περίοδος περιλαμβάνει επιτυχίες και αποτυχίες. Η μαθησιακή πρόοδος δεν είναι γραμμική, δηλαδή, μια δυσκολία στην αρχή της πρώτης δημοτικού δεν σημαίνει αποτυχία στο σχολείο και στη ζωή γενικά.

από την Όλγα Μάντη, Εξελικτική - Σχολική ψυχολόγο MSc

http://enarthro.blogspot.gr/

  • <p>Οι περισσότεροι γονείς ανησυχούν για το αν το παιδί τους θα τα καταφέρει στο σχολείο και αν θα κάνει μια «καλή αρχή», πιστεύοντας συχνά ότι αυτό θα καθορίσει την επίδοσή του και στα επόμενα σχολικά χρόνια, ακόμα και την καριέρα του, ολόκληρη τη ζωή του δηλαδή!</p>
vicky86

"Έλα να δούμε το φως"! Ένα όμορφο παιχνίδι για την ταξινόμηση

Αυτό σημαίνει ότι κάθε αντικείμενο μπορεί να ανήκει σε πολλές κατηγορίες όπως αργότερα και ο αριθμός πχ. 2 είναι ζυγός, είναι μικρότερος απο το 5, μεγαλύτερος απο το 1, είναι πριν απο το 3 και μετά απο το 1 κτλ. Με αυτό τον τρόπο ομαδοποιώντας και επανομαδοποιώντας θα προκύψει να κάνουν και άλλες χρήσιμες προμαθηματικές πράξεις όπως: συγκρίσεις, να βάλουν σε σειρά κάποια αντικείμενα κα.

Η ταξινόμηση των απλών αντικειμένων στην αρχή είναι η ίδια διαδικασία όταν θα πρέπει αργότερα το παιδί να κατηγοριοποιήσει γλωσσικές πληροφορίες σε κανόνες γραμματικής πχ. η λέξη παιδί είναι ουσιαστικό, ουδέτερο, ενικός, τελειώνει σε /-ι/ κτλ.

Υλικά: πολλά διαφορετικά αντικείμενα (μπλούζα, χαρτόνι, χαρτί, πετσέτα, τουβλάκι, μπολ, πιάτο, κουβέρτα, σεντόνι κα), φακό ή δυνατό φυσικό φως

Δραστηριότητα: Παίρνουμε ένα, ένα από τα αντικείμενα και κοιτάμε μαζί με το παιδί αν περνά το φως του φακού ή του ήλιου μέσα από αυτά. Χωρίζουμε σε κατηγορίες ανάλογα με το αν περνάει ή όχι το φως απο μέσα τους. Ενθαρρύνουμε το παιδί να δοκιμάσει καθένα απο τα υλικά. Μπορεί επίσης για να εμπλουτιστεί το παιχνίδι, να χρωματίσει το παιδί χαρτιά και να περνάει το φως απο μέσα για να δει πως το φως "βάφεται" κάθε φορά το αντίστοιχο χρώμα. Η διάρκεια και σε αυτή την δραστηριότητα δεν χρειάζεται να υπερβαίνει το ενδιαφέρον του παιδιού.

Λεξιλόγιο: διαχωρίζω, ταξινομώ, μέλος, ομάδα, ομαδοποιώ, κατηγορία, όμοια, διαφορετικά, χαρακτηριστικό, στοιχείο κα

Απευθύνεται: Σε όλα τα παιδιά από 3 ετών για ανάπτυξη της προμαθηματικής έννοιας της ταξινόμησης και σε παιδιά με Δυσαριθμησία, Δυσλεξία και άλλες μαθησιακές δυσκολίες που χρειάζεται να κατανοήσουν την έννοια της κατηγοριοποίησης.

Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/01/blog-post_17.html

  • <p>Παιχνίδια που εκπαιδεύουν το παιδί να χωρίζει και να ταξινομεί αντικείμενα ανάλογα με κάποιο χαρακτηριστικό τους θα το βοηθήσουν να αντιληφθεί την πολλαπλότητα των ιδιοτήτων που "κρύβει" κάθε αντικείμενο πχ. το χαρτί= βρέχεται, ελαφρύ, σκίζεται, λεπτό, γράφουμε σε αυτό κτλ.</p>
vicky86

Account

Navigation

Αναζήτηση

Αναζήτηση

Configure browser push notifications
Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.