Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Παιδιά που αλλάζουν σχολείο συχνά, έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν παραισθήσεις και άλλα συμπτώματα που συνδέονται με ψύχωση στην εφηβεία, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Στην έρευνα, παιδιά που άλλαξαν σχολείο περισσότερες από 3 φορές είχαν 60% περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν προβλήματα ψυχικής υγείας στην ηλικία των 12 ετών, σε σύγκριση με παιδιά που έκαναν λιγότερες αλλαγές.

Ο Dr. Swaran Singh, του Warwick Medical School στη Βρετανία, δήλωσε ότι η έρευνα έδειξε σχέση (αλλά δεν αποδεικνύει ότι είναι αιτιατή), μεταξύ της συχνής αλλαγής σχολείων και των προβλημάτων ψυχικής υγείας. Πιθανόν το να είναι συνεχώς το παιδί ΄νέος μαθητής΄ το καθιστά ευάλωτο και κοινωνικά ηττημένο ή αποκλεισμένο. Αυτό με τη σειρά του θα μπορούσε να καταστήσει την ψυχική νόσο μεγαλύτερο κίνδυνο για τα συγκεκριμένα παιδιά.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τεράστια βάση δεδομένων στην οποία συμμετείχαν 14.000 έγκυες και τα παιδιά τους, από το 1991.
Στην ηλικία των 12 ετών, περίπου 6.500 παιδιά εξετάστηκαν για να διαπιστωθεί αν έχουν συμπτώματα ψύχωσης. Συνολικά, περίπου το 5,6% των παιδιών της έρευνας ανέφερε ότι εμφάνιζε παραισθήσεις και το 8,1% είχε ύποπτα συμπτώματα.

Παιδιά στην έρευνα που άλλαξαν περισσότερες από 3 φορές σχολείο είχαν περισσότερες πιθανότητες σε σχέση με τους συμμαθητές τους να εμφανίσουν συμπτώματα όπως παραισθήσεις (άκουγαν φωνές ή θεωρούσαν ότι το μυαλό τους ελεγχόταν από άλλους).

Τα ευρήματα ίσχυαν ακόμα και όταν οι ερευνητές έλαβαν υπόψη άλλους γνωστούς παράγοντες κινδύνου, όπως η οικογενειακή αστάθεια, ο εκφοβισμός, προβλήματα ψυχικής υγείας της μητέρας και χαμηλή οικονομική κατάσταση.

Είναι πιθανό, το αίσθημα ότι κάποιος είναι στο περιθώριο να είναι τόσο στρεσογόνο, που να προδιαθέτει τον εγκέφαλο για μελλοντική ψυχική νόσο, δήλωσε Singh. Ωστόσο, άλλος παράγοντας τον οποίο ενδεχομένως δεν υπολόγισαν οι ερευνητές θα μπορούσε να επηρεάζει την τάση για μετακίνηση και τα ψυχοσωματικά συμπτώματα των παιδιών.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι γονείς δεν θα πρέπει ποτέ να αλλάζουν σχολείο στα παιδιά τους, δήλωσαν οι ερευνητές. Ωστόσο, ίσως το προσωπικό του σχολείου και οι γιατροί να μπορούσαν να εστιάζουν στενότερα στους ευάλωτους νέους μαθητές.

Τα ευρήματα δημοσιεύονται στη διαδικτυακή έκδοση του περιοδικού ‘Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry.’

Πηγές: ‘Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry.’
iatronet.gr

  • <p>Σε έρευνα, παιδιά που άλλαξαν περισσότερες από 3 φορές σχολείο είχαν περισσότερες πιθανότητες σε σχέση με τους συμμαθητές τους να εμφανίσουν συμπτώματα ψύχωσης.</p>
Πως μπορούμε να τα προστατεύσουμε και να αναγνωρίσουμε έγκαιρα τα συμπτώματα που προμηνύουν μια γρίπη;

Δεν είναι εύκολο να διαπιστώσει ένας γονιός αν πρόκειται για κοινό κρυολόγημα ή για γρίπη, ιδιαίτερα όταν το παιδάκι είναι πολύ μικρό. Τα συμπτώματα της γρίπης δε διαφέρουν πολύ από τα συμπτώματα του κοινού κρυολογήματος. Η μόνη διαφορά θα λέγαμε πως βρίσκεται στην ένταση και έξαρση των συμπτωμάτων. Διαρκούν τις περισσότερες φορές από δύο έως τέσσερις ημέρες, όμως θα χρειαστεί να περάσουν έως και δύο εβδομάδες μετά μέχρι να αναρρώσει πλήρως.

Τα κύρια συμπτώματα της γρίπης είναι τα εξής:

Πυρετός. Ανεβάζει ξαφνικά υψηλό πυρετό με ρίγος.
Κούραση. Νιώθει κουρασμένο και εξαντλημένο, γκρινιάζει και δεν έχει όρεξη.
Βήχας και ρινική καταρροή. Όταν πρόκειται για γρίπη και όχι για κοινό κρυολόγημα, τα συμπτώματα αυτά ξεσπούν ξαφνικά και απότομα μαζί με τον πυρετό.
Διάρροια και εμετός. Η γρίπη μπορεί να έχει αυτά τα συμπτώματα και να προκαλέσει πόνο στην κοιλιά.
Μυαλγίες.

Πως μπορώ να το προστατέψω;

- Φροντίζουμε να μην το φέρνουμε σε επαφή με άλλα άτομα ή παιδάκια που πιθανόν να είναι άρρωστα
- Πλένουμε πολύ συχνά τα χεράκια του και ειδικά όταν βρισκόμαστε έξω έχουμε πάντα μαζί μας αντισηπτικά μαντιλάκια.
- Ξεκούραση. 'Όταν το παιδάκι είναι ξεκούραστο και κοιμάται αρκετές ώρες την ημέρα το ανοσοποιητικό του σύστημα έχει περισσότερες άμυνες.
- Αποφεύγουμε να επισκεπτόμαστε κλειστούς χώρους.
- Απολυμαίνεται και καθαρίζετε τις επιφάνειες που έχουν ακουμπήσει άτομα που πιθανόν να νοσούν.

Μην βιαστείτε να δώσετε κάποια αντιβίωση στο παιδάκι σας. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να πάρετε τη γνώμη του παιδιάτρου αν διαπιστώσετε τα παραπάνω συμπτώματα.

Μερικά βήματα για να αντιμετωπίσουμε τη γρίπη

Δώστε του κάποιο παυσίπονο για να ανακουφιστεί από τον πόνο και τον πυρετό.
Φροντίστε να ξεκουράζεται και να κοιμάται καλά.
Δώστε του όλη σας την προσοχή, την αγάπη και τη συμπαράστασή σας.
Φροντίστε να πίνει άφθονα υγρά και χυμούς και αν δεν έχει όρεξη να φάει, μην επιμείνετε.
Ρυθμίστε τη θερμοκρασία του δωματίου στους 19-20 βαθμούς και ντύστε το ελαφριά.
Κάντε κομπρέσες και ένα μπανάκι αλλά όχι όταν έχει ρίγος.

  • <p>Τα παιδάκια αρρωσταίνουν πολύ συχνά και οι αρρώστιες δημιουργούν άγχος και αγωνία στις μανούλες. Το ζωηρό και χαρούμενο πλασματάκι μας από τη μια μέρα στην άλλη χάνει το κέφι του και οι χαρούμενες φωνούλες δεν αντηχούν στο σπίτι.</p>
Για να εισαχθεί το παιδί στη βασική αρίθμηση αυτό πρέπει να γίνει προοδευτικά.
Οι νέοι αριθμοί εισάγονται σταδιακά με αρκετή εξάσκηση για τον καθένα πριν περάσουμε στον επόμενο.

Το παιχνίδι "Δύο μπλε και ένα κίτρινο"! γίνεται στη Προσχολική προετοιμασία/ενίσχυση at home και είναι ένα απλό παιχνίδι που αναφέρεται στην εισαγωγή κάθε νέου αριθμού.
Βοηθά το παιδί να κατανοήσει την έννοια της διατήρησης της ποσότητας αλλάζοντας κάθε φορά τη θέση των αντικειμένων.

Υλικά:
τρία χρωματιστά τουβλάκια (ξύλινα, lego), χαλί/ταψί/μεγάλο μπολ/πετσέτα/δίσκος κτλ.

Δραστηριότητα:
Αν υποθέσουμε ότι το παιδί γνωρίζει τον αριθμό ένα από πολύ νωρίς, σχεδόν από τότε που ζητάει ένα μπισκότο, ένα μπαλόνι, μια καραμέλα κτλ. αλλά και τον αριθμό δυο επίσης από τότε που γνωρίζει ότι έχει δυο χεράκια, δύο ματάκια κτλ. τότε ο επόμενος αριθμός είναι ο τρία!
Για να μάθουμε τον αριθμό τρία λοιπόν, παίρνουμε τρία χρωματιστά τουβλάκια στα χέρια μας και τα πετάμε σε ένα μικρό χαλί.
Ζητάμε από το παιδί να μας πει με ποια σειρά έπεσαν τα τουβλάκια πχ. μπλε-κόκκινο-κίτρινο, κίτρινο-μπλε-κόκκινο κτλ.
Έπειτα ζητάμε από το παιδί να πετάει τα τουβλάκια και κάθε φορά να κοιτάει και να λέει τους συνδυασμούς που δημιουργήθηκαν.
Μπορούμε να το κάνουμε ακόμη πιο ενδιαφέρον κλείνοντας τα μάτια του παιδιού όταν τα ρίχνει αλλά και βάζοντας να μαντέψει πριν τα ρίξει ποιος συνδυασμός θα δημιουργηθεί.
Με αυτό τον τρόπο το παιδί εξασκείται στην γνώση ότι "αφού έχω τρία τουβλάκια όπως και να πέσουν στο χαλί θα είναι πάντα τρία".

Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας έχουν περιορισμένη δυνατότητα συγκέντρωσης οπότε και η διάρκεια του παιχνιδιού δεν χρειάζεται να είναι μεγάλη.
Η επανάληψη της διαδικασίας είναι πιο σημαντική.

Βασικό tip:
Καλό είναι ο χώρος που το παιδί "πετάει" τα τουβλάκια να είναι οριοθετημένος πχ. μέσα σε ένα ταψί.
Ο λόγος είναι ότι τα σύνορα αυτού του χώρου δημιουργούν ευκολότερα την έννοια του ξεχωριστού συνόλου των τριών πραγμάτων σε σχέση με τον υπόλοιπο χώρο.
Επίσης είναι ένα παιχνίδι που μπορούμε να κάνουμε κάθε φορά που θέλουμε να διδάξουμε έναν νέο αριθμό.

Απευθύνεται:
Σε όλα τα παιδιά προσχολικής ηλικίας από 4 ετών και ακόμη περισσότερο σε αυτά που υπάρχουν ενδείξεις για μαθησιακές δυσκολίες ή έχουν διαγνωστεί με ανωριμότητα.
Γίνεται από γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές.

Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/03/blog-post_20.html
  • Ένα παιδί προσχολικής ηλικίας έχει κατανοήσει την έννοια του αριθμού όταν κατακτά τη γνώση ότι το σύνολο των πραγμάτων δεν μεταβάλλεται αν αλλάξουμε την διάταξη του, δηλ. τα τρία γλειφιτζούρια θα παραμείνουν τρία έστω και αν αλλάξουμε τη σειρά τους (αρχή της διατήρησης).
Το νεογέννητο κοριτσάκι αγκαλιάζει το πρόσωπο της μαμάς του και δε θέλει να την αποχωριστεί από τα πρώτα κιόλας λεπτά της ζωής του. Απολαύστε το θαύμα της ζωής!



  • <p>Το παρακάτω υπέροχο βίντεο δείχνει το δέσιμο του μωρού με τη μητέρα σε όλο του το μεγαλείο.</p>
Τα παιδάκια συνήθως δε νιώθουν τον κίνδυνο λόγω της άγνοιάς τους και τις περισσότερες φορές προκαλούν ατυχήματα λόγω της ανωριμότητας της μικρής ηλικίας, της περιέργειας και της τάσης που έχουν για εξερεύνηση. Όταν αρχίζει να μεγαλώνει καλό είναι να αρχίσετε να του μιλάτε και να του γνωρίσετε τους κινδύνους που το απειλούν για να ενισχύσετε της άμυνες αυτοπροστασίας του. Μπορείτε να ξεκινήσετε με λέξεις όπως "Πρόσεχε", "Μη", "Όχι","Ποτέ","Είναι επικίνδυνο".

Κάτι πολύ σημαντικό είναι να του εξηγήσετε για ποιο λόγο ένα αντικείμενο μπορεί να γίνει επικίνδυνο. Αν για παράδειγμα χρησιμοποιήσετε ένα ψαλίδι, μαχαίρι ή κάποιο άλλο αιχμηρό αντικείμενο εξηγήστε στο παιδάκι πως μπορεί να κοπεί πανεύκολα και να τραυματιστεί.

Εξίσου επικίνδυνα είναι και τα αντικείμενα που καίνε. Μάθετε στο παιδάκι πως είναι κάτι όταν καίει. Αφήστε το για παράδειγμα να ακουμπήσει ελάχιστα την κούπα με το ζεστό γαλατάκι του για να συνειδητοποιήσει και να καταλάβει τον κίνδυνο.

Δείξτε μεγάλη αυστηρότητα στις πρίζες και τις ηλεκτρικές συσκευές. Όταν προσπαθήσει να ακουμπήσει τη πρίζα ή να παίξει με τα καλώδια να το αποτρέπετε αυστηρά.

Ακόμη μάθετε στο παιδί να μη σκαρφαλώνει και να μη σκύβει από το παράθυρο ή στα κάγκελα του μπαλκονιού. Εξηγήστε του πως πρέπει να κάθετε στην καρέκλα όταν τρώει. Όσο για την ώρα που κάνει το μπανάκι του θα του λέτε ξανά και ξανά ότι δε πρέπει να χοροπηδάει και να κουνιέται γιατί μπορεί πολύ εύκολα να γλιστρήσει και να χτυπήσει.

Μεγάλη προσοχή πρέπει να δείξετε και για τις σκάλες. Εξηγήστε του πόσο επικίνδυνες είναι και μάθετε του να τις ανεβαίνει και να κατεβαίνει πολύ προσεκτικά κρατώντας το χέρι σας ή το κάγκελο.

Εξηγήστε στο παιδάκι ότι δε πρέπει να τρώει ή να πίνει τίποτα από αγνώστους, παρά μόνο από εσάς και κάποιον άλλον ενήλικα που γνωρίζει καλά.

Πολλές φορές στα παιδάκια αρέσει να κρύβονται. Εξηγήστε του πως δε πρέπει να το κάνει γιατί υπάρχουν πολλά επικίνδυνα σημεία στο σπίτι που μπορεί να εγκλωβιστεί όπως για παράδειγμα η ντουλάπα.

Δυστυχώς σε κάθε σπίτι υπάρχουν πολλά αντικείμενα που μπορεί να μετατραπούν πολύ εύκολα σε ύπουλους εχθρούς για την ασφάλεια του παιδιού μας και να γίνουν παγίδες θανάτου. Μερικά από αυτά είναι: νομίσματα, βελόνες, καρφίτσες, κουμπάκια, αναπτήρες, σπίρτα, κεράκια, τασάκια, μπαταρίες, σκουλαρίκια, κολιέ, δαχτυλίδια, αρώματα, καλλυντικά, ξηροί καρποί, οινοπνευματώδη ποτά, κασέτες, κορδόνια και κορδέλες, απορρυπαντικά, φάρμακα, μπαούλα για τα παιχνίδια, πλαστικές σακούλες, τραπεζομάντιλα που κρέμονται.

Φροντίστε όσο μπορείτε να τα φυλάσετε αυτά τα αντικείμενα σε ένα μέρος που το παιδί δε μπορεί να έχει πρόσβαση και να κάνετε τα πάντα για να γίνει το σπίτι σας όσο το δυνατόν ασφαλέστερο. Μια μικρή αμέλεια από τη μεριά μας μπορεί να φέρει άσχημα αποτελέσματα, για αυτό πρέπει πάντα να είμαστε και εμείς οι ίδιοι προσεκτικοί.

  • <p>Όλοι οι γονείς έχουν μεγάλο άγχος για τους κινδύνους που παραμονεύουν και για ότι αφορά την ασφάλεια του παιδιού.</p>
Η καθυστερημένη πατρότητα, λένε, σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο γεννήσεως παιδιού με προβλήματα υγείας όπως οι διαταραχές του φάσματος του αυτισμού και η σχιζοφρένεια, επειδή με το πέρασμα του χρόνου φθίνει η ποιότητα των σπερματοζωαρίων.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι δημιουργούνται γενετικές μεταλλαγές, οι οποίες κάνουν τα βλαστικά κύτταρα των όρχεων να πολλαπλασιάζονται με μη φυσιολογικό τρόπο, με συνέπεια να αυξάνεται ο αριθμός των μεταλλαγμένων σπερματοζωαρίων, σύμφωνα με άρθρο στο επιστημονικό περιοδικό «New Scientist».

Αυτός είναι και ο λόγος που η μεγάλη ηλικία του πατέρα έχει συσχετισθεί σε διάφορες μελέτες και με τη νόσο Αλτσχάιμερ, την διπολική διαταραχή (παλιά λεγόταν «μανιοκατάθλιψη»), την καρδιοπάθεια και τον καρκίνο στους απογόνους του.

Στην πραγματικότητα, οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι ένας 40άρης πατέρας έχει διπλάσιες πιθανότητες να μεταδώσει στους απογόνους του νοσογόνες γενετικές μεταλλαγές, σε σύγκριση με έναν 20άρη πατέρα. Το εύρημα αυτό σημαίνει ότι το βιολογικό ρολόι κυλάει αντίστροφα και για τους άντρες.

Μελέτη σε γονείς και παιδιά

Η συσχέτιση της μεγάλης ηλικίας του πατέρα με τα προβλήματα υγείας στους απογόνους του ήταν κάτι που επί δεκαετίες υποπτεύονταν οι ειδικοί, αλλά απεδείχθη σε μία πρωτοποριακή μελέτη που δημοσιεύθηκε προσφάτως στην επιστημονική επιθεώρηση «Nature».

Στη μελέτη αυτή είχε αναλυθεί το DNA 78 γονέων από την Ισλανδία και των παιδιών τους. Όπως διαπιστώθηκε, υπήρχε άμεση συσχέτιση ανάμεσα στην ηλικία του πατέρα και στον αριθμό των μεταλλαγών που έφεραν τα παιδιά του και οι οποίες σχετίζονταν με τις διαταραχές του φάσματος του αυτισμού και τη σχιζοφρένεια.
Η ηλικία της μητέρας όχι μόνο δεν φάνηκε να σχετίζεται με ανάλογο κίνδυνο, αλλάη μελέτη έδειξε ότι το 97% των μεταλλαγών στο DNA των παιδιών προέρχονται από τον πατέρα.

«Η κοινωνία παραδοσιακά έδινε μεγαλύτερο βάρος στην ηλικία της μητέρας, αλλά ως φαίνεται οι διαταραχές όπως η σχιζοφρένεια και ο αυτισμός επηρεάζονται περισσότερο από την ηλικία της μητέρας», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Κάρι Στέφανσον, πρόεδρος της εταιρεία deCODE Genetics, μίας κορυφαίας εταιρείας γενετικής στην Ισλανδία.

Η ανάλυση του δρος Στέφανσον και των συνεργατών τους υποδηλώνει ότι η αύξηση των κρουσμάτων αυτισμού τις τελευταίες δεκαετίες μπορεί εν μέρει να εξηγείται από την ολοένα αυξανόμενη ηλικία των νέων πατέρων.
Ανάλογα ευρήματα είχε και μελέτη του δρ Άντριου Ουϊλκι, καθηγητή Γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, η οποία έδειξε ότι η μεγάλη ηλικία του πατέρα συσχετίζεται με το σύνδρομο Apert.

Το σύνδρομο αυτό είναι μία σπάνια ασθένεια των οστών, που μπορεί να οδηγήσει στη γέννηση παιδιού με κεφάλι πιο μακρύ από το φυσιολογικό.

«Λάθη» στην αντιγραφή

Σε αντίθεση με τις γυναίκες, οι οποίες γεννιούνται με συγκεκριμένο αριθμό ωαρίων και έτσι η αναπαραγωγική ηλικία τους εκ φύσεως έχει «ημερομηνία λήξεως» (την εμμηνόπαυση), οι άντρες παράγουν νέα σπερματοζωάρια καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Κάθε 16 ημέρες, τα κύτταρα στους όρχεις τους πολλαπλασιάζονται και το DNA κάθε κυττάρου αντιγράφεται σε ένα νέο, το οποίο παράγει ένα νέο σπερματοζωάριο.

Ο οργανισμός έχει πολύ υψηλό ποσοστό ακρίβειας στην δημιουργία των «αντιγράφων» του DNA, αλλά αναπόφευκτα κάνει και κάποια «λάθη», με συνέπεια να δημιουργούνται σπερματοζωάρια με γενετικές μεταλλαγές.
Καθώς οι άντρες μεγαλώνουν, επέρχεται «κόπωση» της διαδικασίας της «αντιγραφής» και μειώνεται η αποδοτικότητά της, με συνέπεια τα σπερματοζωάρια να φέρουν περισσότερα «λάθη», δηλαδή γενετικές μεταλλαγές.

Και αν ένα μεταλλαγμένο σπερματοζωάριο γονιμοποιήσει ένα σπερματοζωάριο, υπάρχουν πολλές πιθανότητες το έμβρυο να έχει προβλήματα, κατά τον δρα Ουϊλκι.

«Είναι καθαρά θέμα τύχης», τόνισε. «Μπορεί η μεταλλαγή να μην αφορά ζωτικής σημασίας γονίδιο, αλλά μερικές φορές αφορά ένα γονίδιο που προδιαθέτει το μωρό για ορισμένα νοσήματα».

Έτσι, αν η μεταλλαγή αφορά γονίδιο που ελέγχει την ανάπτυξη του εγκεφάλου, λ.χ., μπορεί να οδηγήσει σε αυτισμό ή σχιζοφρένεια. Και αν αφορά ένα γονίδιο που επηρεάζει λ.χ. τον κίνδυνο για κάποια μορφή καρκίνου, το παιδί μπορεί να έχει αυξημένες πιθανότητες να τον εκδηλώσει.

Σωτήρια απόφαση

«Οι πατέρες πρέπει να καταλάβουν ότι ελλοχεύουν σοβαροί κίνδυνοι όταν καθυστερούν την απόκτηση παιδιών», σχολίασε ο δρ Άλαν Πέισι, ο κορυφαίος ειδικός σε θέματα ανδρικής γονιμότητας στη Βρετανία.

«Κατανοώ γιατί πολλά ζευγάρια καθυστερούν την τεκνοποίηση, αλλά αυτό είναι κακό από βιολογικής πλευράς.

»Η συμβουλή μου προς τους άντρες είναι να κάνουν παιδιά το νωρίτερο δυνατόν και όχι να περιμένουν να φτάσουν 50 χρονών. Η απόφαση αυτή μπορεί να κάνει τη διαφορά για την υγεία των παιδιών τους», πρόσθεσε.

tanea.gr

  • <p>Όσο περισσότερο καθυστερεί ένας άντρας την απόκτηση παιδιών, τόσο πιθανότερο είναι να αναπτυχθούν στα σπερματοζωάριά του μεταλλάξεις που θα περάσουν στο αγέννητο παιδί του, προειδοποιούν Βρετανοί και Ισλανδοί ειδικοί.</p>
Η έρευνα που διεξήχθη από τον δρ. Nicholas Walsh λέκτορα αναπτυξιακής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας (UEA) βασίστηκε σε τεχνολογίες απεικόνισης του εγκεφάλου για να εξετάσει 58 εφήβους 17-19 ετών.

Διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά που είχαν βιώσει ήπιας ή μέτριας έντασης συγκρούσεις (όπως διαφωνίες και εντάσεις ανάμεσα στους γονείς, έλλειψη στοργής ή επικοινωνίας ανάμεσα στα μέλη των οικογενειών) μέχρι την ηλικία των 11 ετών είχαν αναπτύξει πιο μικρή παρεγκεφαλίδα, μια περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με την εκμάθηση νέων ικανοτήτων, τη διαχείριση του στρες και τον αισθητικοκινητικό έλεγχο.

Το μικρότερο μέγεθος της παρεγκεφαλίδας μπορεί να αποτελεί ένδειξη αυξημένου κινδύνου ψυχιατρικών προβλημάτων στην ενήλικη ζωή, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Από την άλλη μεριά ωστόσο υπήρξε και μια ενδιαφέρουσα και αναπάντεχη διαπίστωση των ερευνητών: οι συμμετέχοντες που ανέφεραν ότι βίωσαν στρεσογόνες εμπειρίες στην ηλικία των 14 ετών είχαν και αυξημένο μέγεθος σε αρκετές περιοχές του εγκεφάλου όταν αυτός εξετάστηκε στην ηλικία των 17-19 ετών. Σύμφωνα με τον δρ Walsh αυτό μπορεί να σημαίνει ότι η έκθεση σε ήπια στρεσογόνες καταστάσεις στην ηλικία των 14 ετών μπορεί να δρα σαν «εμβόλιο» για τους εφήβους διευκολύνοντάς τους ενδεχομένως ώστε να αντιμετωπίζουν καλύτερα τις μετέπειτα δυσκολίες της ζωής.

medicalnews.gr

  • <p>Νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι η συχνή έκθεση ακόμη και σε ήπια οικογενειακά προβλήματα και συγκρούσεις κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας και της προεφηβείας, επηρεάζει την <span style="font-size:14px;">ανάπτυξη του εγκεφάλου των παιδιών, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε προβλήματα ψυχικής υγείας σε μεγαλύτερη ηλικία.</span></p>
Αργότερα βάζει χρώμα και έπειτα αναπαριστά όλο και πιο ρεαλιστικά μια εικόνα. Ποια ανάγκη σπρώχνει τα παιδιά παγκοσμίως ανεξαρτήτως φύλου, φυλής, κουλτούρας και πολιτισμού να ζωγραφίζουν; Υπάρχουν κάποια “κρυφά” μηνύματα που θέλουν να μας δώσουν;

Μια απλή μουτζούρα ή ένα ακατανόητο σχήμα λειτουργεί σαν μια γλώσσα για τα παιδιά. Είναι μια γλώσσα που επικοινωνεί σε εμάς την οργή, το θυμό, τη ζήλια, την αδιαφορία, την ανάγκη για προσοχή αλλά και τις γνωστικές εμπειρίες που έχουν όσο γνωρίζουν το κόσμο γύρω τους. Σε ένα κόσμο φτιαγμένο από “μεγάλους” ένα παιδί ταυτίζεται με το ρόλο που παίρνει μέσα από τις ζωγραφιές του. Όσο εμείς τις κοιτάμε και νιώθουμε χαμένοι στη μετάφραση αυτές ανοίγουν μια πόρτα στα συναισθήματα των μικρών μας ζωγράφων.

“Ο Π είναι 8 χρονών και στις πρώτες μας συναντήσεις του ζήτησα να ζωγραφίσει την οικογένεια του. Είναι μοναχοπαίδι, ζει με τη μητέρα του και το πατέρα του ενώ στην ίδια πολυκατοικία μένει και ο πατέρας της μητέρας.

Η ζωγραφιά του Π για την οικογένεια του έδειχνε τα εξής: ένα όρθιο κόκκινο παραλληλόγραμμο που απεικόνιζε τη πολυκατοικία, τον πατέρα να βρίσκεται στο πιο πάνω μέρος του κτίσματος, στη σκεπή, τη μητέρα μέσα στο διαμέρισμα και τον ίδιο στο δωμάτιο του. Όταν ρώτησα τι είχε ζωγραφίσει και τι έκανε ο καθένας τους στη ζωγραφιά είπε: “Ο πατέρας μου κάνει δουλειές με τα εργαλεία του, η μητέρα μου μαγειρεύει στη κουζίνα και εγώ κοιμάμαι στο κρεβάτι μου.” Ο Π είναι ένα παιδί κλειστό και ιδιαίτερα ντροπαλό. Η αυτοεκτίμηση του είναι χαμηλή και αντιμετωπίζει μαθησιακά προβλήματα από το Νηπιαγωγείο τα οποία επιδείνωσαν την εικόνα που έχει για τον εαυτό του.”

Η σχεδίαση ή αλλιώς ιχνογράφηση είναι μια εξελικτική διεργασία που ακολουθεί τη ψυχοκινητική εξέλιξη του παιδιού. Η εξέλιξη της μουτζούρας συμβαίνει με τον έλεγχο που αποκτά το παιδί στη κίνηση του και στο συντονισμό χεριού – ματιού. Αυτό σημαίνει ότι η ικανότητα του ανθρώπου να δημιουργεί μια εικόνα πάνω σε χαρτί περνά απο στάδια που το ένα διαδέχεται το άλλο. Τα στάδια αυτά ακολουθούν μια “τυπική” πορεία κατά το μεγάλωμα του παιδιού και το πέρασμα του στις διάφορες ηλικίες.

Μια απλή αναφορά σε αυτή την διαδοχική πορεία είναι:

Από 1,5 μέχρι 2,5 χρονών

Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία ξεκινούν να μουτζουρώνουν. Αυτές οι μουτζούρες δεν είναι ασυνάρτητες αλλά γίνονται με όλο και πιο συντονισμένη ρυθμική κίνηση. Σε αυτό το διάστημα τα παιδιά θέλουν να καλύψουν όποια επιφάνεια βρουν και επενεργούν όλες οι αισθήσεις τους σε αυτή την εικαστική δραστηριότητα.

Από 2,5 χρονών

Σε αυτή την ηλικία το παιδί ανακαλύπτει στα αφηρημένα σχέδια που κάνει τυχαία σχήματα που μοιάζουν με αυτά που το περιβάλλουν. Μπορεί να είναι αντικείμενα, ζώα, άνθρωποι και οτιδήποτε άλλο που αποτελεί καθημερινό ερέθισμα για το παιδί. Έτσι πολλές φορές θα έχετε προσέξει το παιδί σας να ζωγραφίζει και να λέει όλο έκπληξη: “Ααα ένα δέντρο” ή “Κοίτα μια βάρκα”.

Από 5 μέχρι 8 χρονών

Εδώ το παιδί καθορίζει το χώρο που θα λάβει μέρος η αναπαράσταση του. Τραβάει μια ίσια γραμμή στο κάτω μέρος για το έδαφος και μια ίσια γραμμή στο πάνω μέρος για τον ουρανό, τα υπόλοιπα αναπαράγονται στο ενδιάμεσο κομμάτι του χαρτιού.

Στα 9 τους χρόνια

Το παιδί καταργεί αυτή την απόσταση μεταξύ γης και ουρανού. Σε αυτό το στάδιο τα παιδιά νιώθουν ανικανοποίητα με τα σχέδια τους γιατί αυτό που επιδιώκουν να φτιάξουν δεν μπορούν να το καταφέρουν.

Από 15 μέχρι 18 χρονών

Τα παιδιά σε αυτό το στάδιο της εφηβείας “πειθαρχούν” στο γεωμετρικό σχέδιο.

Η ερμηνεία του σχεδίου.

Η ερμηνεία του παιδικού ιχνογραφήματος είναι μια διαδικασία που γίνεται απο ανθρώπους που είναι εκπαιδευμένοι να “διαβάζουν” τα νοήματα που αποτυπώνει ένα παιδί όσο ζωγραφίζει. Αυτά μπορεί να αφορούν στη ψυχολογική διάθεση στην οποία βρίσκεται, σε ένα έντονο ή καινούργιο συναίσθημα που νιώθει, σε έναν φόβο που το ταλαιπωρεί ή σε μια ξαφνική αλλαγή της καθημερινότητας του.

Τα κυριότερα στοιχεία στα οποία δίνουμε προσοχή είναι τα χρώματα: ποια κυριαρχούν στο σχέδιο ή ακόμα και την απουσία χρώματος, τις γραμμές: αν είναι ισχνές, δυνατές, κάθετες ή οριζόντιες, τη θέση που έχει το ιχνογράφημα στην επιφάνεια του χαρτιού: αν είναι τοποθετημένο πάνω, κάτω αριστερά ή δεξιά, το περιεχόμενο: σε κάθε θέμα περιλαμβάνονται σύμβολα που κάποιος ειδικός μπορεί να αποκωδικοποιήσει ώστε να καταλάβει την συγκινησιακή κατάσταση του παιδιού-ζωγράφου.

Το παιδί και η οικογένεια του στο σχέδιο.

“ Η Γ είναι 9 χρονών και πηγαίνει στη Δ' Δημοτικού. Όταν της ζητήθηκε να ζωγραφίσει την οικογένεια της έφτιαξε: σε οριζόντια γραμμή, με έναν μαύρο μαρκαδόρο 16 ανθρωπάκια που αντιπροσώπευαν όλες τις συγγενικές σχέσεις. Στη μέση υπήρχε μια πολυκατοικία που χώριζε τα ανθρωπάκια στη μέση. Όλοι είχαν μια πολύ απλοϊκή μορφή που περιοριζόταν σε κεφάλι, χέρια, πόδια. Οι μοναδικές μορφές που είχαν λαιμό, πλάτες και ώμους ήταν αυτή με την αδερφή της. Η πιο μικρή φιγούρα στο σχέδιο ήταν η δική της και η πιο μεγάλη η αδερφή της. Η ίδια βρισκόταν ανάμεσα στην αδερφή της και τη μαμά της.

Η Γ μένει με τη μητέρα και την αδερφή της. Οι γονείς της χώρισαν όταν ήταν πολύ μικρή. Στο διπλανό διαμέρισμα μένουν οι γονείς της μητέρας που συμμετέχουν πολύ στην αγωγή του παιδιού. Η εβδομάδα της Γ χωρίζεται σε τρία σπίτια: της μητέρας, του πατέρα και της γιαγιάς με του παππού. Επίσης αρκετές φορές η θεία τη βοηθάει στο διάβασμα της. Υπάρχει λοιπόν ένα διευρυμένο σύστημα φροντίδας αλλά ίσως και μια δυσκολία να ταυτιστεί το παιδί με κάποια άτομα περισσότερο εκτός από την αδερφή της”

Έχει ιδιαίτερη σημασία όταν ένα παιδί ζωγραφίζει την οικογένεια του. Σε αυτό το σχέδιο μπορούμε να δούμε τις σχέσεις του παιδιού με τα μέλη της οικογένειας αλλά και με τον εαυτό του. Με το μηχανισμό της προβολής σε μια παιδική ζωγραφιά μπορούμε να αναγνωρίσουμε αντιλήψεις και συναισθήματα που τα παιδιά αδυνατούν να εκφράσουν λεκτικά.

Έτσι όταν ζητάμε από ένα παιδί να ζωγραφίσει την οικογένεια του θα προσέξουμε:

- Με ποια σειρά ζωγραφίζει τα άτομα της οικογένειας του.

- Αν ζωγραφίζει τον εαυτό του μέσα στην οικογένεια ή αν απουσιάζει από αυτή.

- Που τοποθετεί τον εαυτό του. Ένα παιδί που τοποθετεί τον εαυτό του πιο κοντά σε ένα συγκεκριμένο άτομο μπορεί να εκφράζει την επιθυμία του για αυτό ή να αποζητά περισσότερο προσοχή από αυτό. Επίσης αν βάζει τον εαυτό του ανάμεσα στους γονείς τότε ίσως να σημαίνει ότι το παιδί αντιλαμβάνεται την αγάπη και των δυο γονιών εξίσου.

- Ποιο άτομο δείχνει να κυριαρχεί στο σχέδιο. Το άτομο που φαίνεται να είναι μεγαλύτερο από τα άλλα μέλη μπορεί να σημαίνει ότι σε αυτό επενδύει συναισθηματικά περισσότερο ή ταυτίζεται πιο πολύ.

- Πολλές φορές αν το παιδί θέλει να υποβιβάσει ένα μέλος της, το κάνει πολύ μικρό ή το παραλείπει. Για παράδειγμα αν ο ερχομός ενός μικρού αδερφού του έχει προξενήσει άγχος υπάρχει πιθανότητα στο σχέδιο του να φανεί κάνοντας το μικρό αδερφάκι πολύ μικρό.

Υπάρχουν πολλά περισσότερα στοιχεία που αποκωδικοποιούνται σε μια παιδική ζωγραφιά. Είναι σημαντικό να γίνει μόνο από ειδικούς που έχουν τη κατάρτιση να ερμηνεύσουν τα σύμβολα αυτά. Οι ζωγραφιές μπορεί να αποτελούν πηγές άντλησης πληροφοριών για τη ψυχοσύνθεση του παιδιού αλλά είναι ανεύθυνο να βγουν συμπεράσματα μόνο από αυτές.

Οι γονείς το μόνο που οφείλουν να κάνουν για τα παιδιά τους είναι να τα βοηθούν να εκφράζονται με κάθε ευκαιρία. Είναι εξέχουσας σημασίας να χαρίζουν στο παιδί όσο το δυνατόν περισσότερες εμπειρίες εικαστικών δραστηριοτήτων. Να ενθαρρύνουν το παιδί τους να ζωγραφίζει και να το φέρνουν σε επαφή με όλο και περισσότερα υλικά. Δεν χρειάζεται να ανησυχούν για το περιεχόμενο της ζωγραφιάς του και καλό είναι να αποφεύγουν παρατηρήσεις και παρεμβάσεις για τη “τελειοποίηση” της τεχνικής! Η διακριτική συντροφιά των γονιών στους πειραματισμούς των παιδιών είναι το μόνο απαραίτητο συστατικό για την ενεργοποίηση των στενών συναισθηματικών τους δεσμών.

*τα προσωπικά στοιχεία των περιστατικών που εμφανίζονται παραπάνω έχουν αλλάξει για λόγους τήρησης του επαγγελματικού απορρήτου.


Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/11/blog-post_24.html

  • <p>Μουτζούρες και γραμμές. Αυτά είναι τα πρώτα που κάνει ένα παιδί μόλις πρωτοπάρει στο χέρι του μολύβι για να “ζωγραφίσει” στο χαρτί.</p>
Πολλοί γονείς δεν ξέρουν πως να αντιδράσουν και δε γνωρίζουν τι ακριβώς πρέπει να κάνουν όταν το μωράκι τους κάνει εμετό.

Τι πρέπει να του δώσω να πιει; Τι πρέπει να φάει; Πώς να το ανακουφίσω;

Αν το μωράκι σας κάνει εμετό το πρώτο μέλημα είναι να φροντίσετε να μη πάθει αφυδάτωση. Αμέσως μετά μη δώσετε τίποτα στο παιδάκι σας για τουλάχιστον 1,5 με 2 ώρες. Με τη στέρηση αυτή βοηθάμε το στομαχάκι του να ηρεμήσει. Στη συνέχεια μπορείτε να του δώσετε να πιει λίγο νεράκι με το κουτάλι. Μετά τον εμετό το στομάχι του παιδιού κάνει σπασμούς και αν πιει μεγάλη ποσότητα νερού απότομα πιθανόν να ξανακάνει αυτόματα.

Αν μετά από τη χορήγηση νερού το παιδάκι σταματήσει τον εμετό μπορούμε σταδιακά να του δίνουμε να φάει μικρές ποσότητες από ελαφριές τροφές (φρυγανιά, φιδέ, ριζόσουπα). Πάντα να παρακολουθείτε την όρεξη και τη διάθεση του παιδιού.Μην πιέσετε ποτέ το παιδάκι να φάει όταν δεν έχει όρεξη. Αρκεί να πίνει υγρά. Αποφύγετε τους πολλούς χυμούς και ειδικά την πορτοκαλάδα. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ηλεκτρολυτικά διαλύματα που θα βρείτε στα φαρμακεία σε μορφή σκόνης, αφού πρώτα πάρετε και τη γνώμη του γιατρού σας.

Αν ο εμετός δεν υποχωρεί προσπαθήστε πάλι από την αρχή και ενημερώστε το γιατρό σας. Ο παιδίατρος θα κρίνει αν το παιδάκι σας έχει αφυδατωθεί και θα σας καθοδηγήσει κατάλληλα.

  • <p>Ένα παιδάκι μπορεί να κάνει εμετό για πολλούς λόγους. Συνήθως ο εμετός οφείλεται σε ιογενή λοίμωξη και μπορεί να συνδυάζεται και με άλλα συμπτώματα όπως ο πυρετός. Τις περισσότερες φορές δεν είναι κάτι ανησυχητικό αλλά σε περίπτωση που τα συμπτώματα είναι σοβαρά και επίμονα χρειάζεται η ιατρική παρέμβαση.<span style="font-size:14px;">Τα συμπτώματα εκδηλώνονται ξαφνικά και διαρκούν από ώρες έως μέρες. </span></p>
Αναφέρονται τα 11 πιο συνηθισμένα μέρη που μπορεί να δεχτεί ένα παιδί λεκτική πχ. κοροϊδευτικά σχόλια ή σωματική βία πχ. σπρωξίματα, χτυπήματα.

- Σχολικό λεωφορείο.
- Σχολική τάξη.
- Προαύλιο/διάλειμμα.
- Διάδρομοι στο σχολείο.
- Τουαλέτες.
- Διαδρομή από το σπίτι στο σχολείο.
- Διαδρομή από το σχολείο στο σπίτι.
- Κατά την αναμονή στο κυλικείο.
- Εκδρομή.
- Μέρη που συχνάζουν τα παιδιά εκτός σχολείου πχ. πάρκα, παιδική χαρά
- Μέρη σε κοινές εξωσχολικές δραστηριότητες με τα παιδιά που παρενοχλούν.πχ. ποδόσφαιρο, αγγλικά, φροντιστήριο, κολυμβητήριο

Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/10/blog-post_18.html

  • <p>Στα παιδιά με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες/δυσλεξία, εξαιτίας της χαμηλής σχολικής τους επίδοσης, ο σχολικός εκφοβισμός και η παρενόχληση τους από άλλα παιδιά είναι δυστυχώς ένα συνηθισμένο φαινόμενο.</p>
Είναι σημαντικό το παιδί να αντιλαμβάνεται ότι κάτι προηγείται από κάτι άλλο.
Αυτό σαν ικανότητα θα βοηθήσει στην χωρική και στην χρονική αλληλουχία.
Το πριν και το μετά, προηγούμενο και επόμενο είναι έννοιες που αρκετά παιδιά μπορεί να μπερδεύουν και να να συγχέουν.
Η αλληλουχία είναι η προμαθηματική έννοια που χρειάζεται να κατακτήσουν τα παιδιά πριν ακόμα μάθουν να μετρούν.
Η αρίθμηση είναι ένα μοτίβο αριθμών που έχει συγκεκριμένη αλληλουχία.

Δραστηριότητα: Αρχικά ξεκινάμε με μια απλή αλληλουχία 2 αντικειμένων τουβλάκι/κηρομπογιά, τουβλάκι/κηρομπογιά και το επαναλαμβάνουμε. Μην το δυσκολέψετε από την αρχή και βάλετε πολλά αντικείμενα.
Βάζετε τα αντικείμενα στο τραπέζι ή στο πάτωμα για να μπορούν να βλέπουν και να έχουν άνεση κινήσεων και φτιάχνετε αυτό το απλό μοτίβο. Αρχικά ζητάτε να κατονομάσουν αυτά που βλέπουν και έπειτα αν μπορούν να τα αντιγράψουν.
Δεν πειράζει αν δεν μπορούν από την αρχή!

Υλικά:
Διάφορα συγκεκριμμένα υλικά (τουβλάκια, κηρομπογιές, πλαστικά ζωάκια, ξυλομπογιές κα.)

Λεξιλόγιο:
Λέξεις που να δηλώνουν χωρική/χρονική διαδοχή: αρχή, πριν, επόμενο, αντιγράφω, τέλος, μετά, πρώτο, δεύτερο κτλ.

Απευθύνεται:
Για παιδιά από 3 χρονών που βρίσκονται στο στάδιο της κατάκτησης της αλληλουχίας ως προμαθηματική έννοια και σαν παιχνίδι ενίσχυσης σε παιδιά με μαθησιακά προβλήματα/Δυσλεξία που δυσκολεύονται στην διαδοχή.

Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/11/blog-post_13.html
  • Ένα παιχνίδι που βοηθά τα παιδιά να εξασκηθούν στην αλληλουχία.
Σύμφωνα με τους ειδικούς αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό, στην αυξημένη χρήση θεραπειών αντιμετώπισης της υπογονιμότητας.

Ενώ στην δεκαετία του 1980, στις ΗΠΑ, μόνο μία στις 53 κυήσεις ήταν δίδυμη, σήμερα είναι μία στις 30.

Δείτε ορισμένα ενδιαφέρονται στοιχεία για τα δίδυμα που σίγουρα δεν γνωρίζατε:

- Οι αιτίες της δίδυμης κύησης προέρχονται πάντα από τη μητέρα. Συγκεκριμένα, τα δίδυμα αγόρια δεν πρόκειται να γίνουν κι αυτά μπαμπάδες διδύμων, εκτός αν οι γυναίκες τους έχουν γενετική προδιάθεση.

- Τα πανομοιότυπα δίδυμα, παρόλο που μοιράζονται το ίδιο DNA, έχουν διαφορετικά δαχτυλικά αποτυπώματα.

- Το 22% των διδύμων είναι αριστερόχειρες.

- Η Νιγηρία είναι η χώρα με τις περισσότερες γεννήσεις διδύμων παγκοσμίως, ενώ γενικά τα δίδυμα που γεννιούνται χωρίς εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πιο συχνό φαινόμενο στην αφρικανική φυλή.

- Η Κίνα έχει τις λιγότερες γεννήσεις διδύμων στον κόσμο.

- Τα περισσότερα δίδυμα γεννιούνται στην 37η εβδομάδα της κύησης.

- Τα δίδυμα μπορούν να γεννηθούν με φυσιολογικό τοκετό, αν και η πιθανότητα καισαρικής είναι πολύ αυξημένη.

- Οι γυναίκες, που είναι αποκλειστικά χορτοφάγοι, έχουν λιγότερες πιθανότητες να γεννήσουν δίδυμα.

- Κατά μέσο όρο κάθε βρέφος ζυγίζει περίπου 2,5 κιλά, ενώ δεν έχουν και τα δύο μωρά το ίδιο βάρος.

- Πολλές από τις απλές κυήσεις είναι στην πραγματικότητα κυήσεις, που ξεκίνησαν ως δίδυμες, αλλά το ένα έμβρυο χάθηκε σε αρχικό στάδιο.

onmed.gr

  • <p>Τις τελευταίες δεκαετίες το φαινόμενο των δίδυμων κυήσεων παρατηρείται όλο και πιο συχνά.</p>

Account

Navigation

Αναζήτηση

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.