Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Υλικά συνταγής


- 1 φλ. τσαγιού νερό
- 3/4 φλ. τσαγιού ζάχαρη
- 9 κουταλιές σούπας βούτυρο
- 5 κουβερτούρες των 100 γρ.
- 6 μεγάλα αβγά

Για τη genache:

- 1 φλ. τσαγιού κρέμα γάλακτος
- 225 γρ. κουβερτούρα κομμένη σε μικρά κομματάκια

Εκτέλεση συνταγής

1. Προθερμαίνετε το φούρνο στους 180 βαθμούς.
Παίρνετε ένα ταψάκι 25 εκ. περίπου, τοποθετείτε μέσα ένα αλουμινόχαρτο το οποίο στρώνετε καλά στη βάση και στα τοιχώματα.
Το βουτυρώνετε ελαφρά με τη βοήθεια ενός πινέλου και το αφήνετε στην άκρη.
Παίρνετε ένα μεγάλο ταψί βάζετε μέσα νερό μέχρι τη μέση και το βάζετε στο φούρνο.

2. Σε ένα κατσαρολάκι βράζετε το 1 φλ. τσ. νερό και τη ζάχαρη σε μέτρια φωτιά μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη, 4-5′ περίπου από την ώρα που θα έλθει σε σημείο βρασμού.

3. Λιώνετε το βούτυρο σε μια κατσαρόλα σε χαμηλή φωτιά.
Προσθέστε τη σοκολάτα και ανακατεύετε μέχρι να γίνει λείο.
Μόλις ομογενοποιηθεί το βούτυρο με τη σοκολάτα προσθέτετε το σιρόπι ζάχαρης, ανακατεύετε να ενσωματωθούν και το αφήνετε να κρυώνει.

4. Χτυπάτε τα αβγά και μόλις το μείγμα σοκολάτας κρυώσει ελαφρά, προσθέτετε τα αβγά και ανακατεύετε να αναμειχθούν καλά.

5. Βάζετε το μείγμα στο ταψάκι που ήδη έχετε τοποθετήσει το αλουμινόχαρτο και το βάζετε μέσα στο μεγάλο ταψί με το νερό.
Το νερό πρέπει να είναι λίγο πιο πάνω από τη μέση των τοιχωμάτων του ταψιού με το μείγμα.
Αν δεν φτάνει, προσθέστε ζεστό νερό. Ψήστε για 50΄αφαιρέστε από το φούρνο και αφήστε το να κρυώσει.

Για την ganache:

1. Βάζετε τη κρέμα γάλακτος να σιγοβράσει σε ένα κατσαρόλι σε μέτρια φωτιά.
Αφαιρέστε το από τη φωτιά προσθέστε τη ψιλοκομμένη κουβερτούρα και ανακατεύετε μέχρι να λιώσει η σοκολάτα και έχετε ένα λείο μείγμα.

2. Αφήνετε να κρυώσει ελαφρώς και περιχύστε το γλυκό σας.
Βάλτε το στο ψυγείο να κρυώσει ξεφορμάρετε, κόβετε σε κομμάτια και το απολαμβάνετε !

* Για περισσότερη στρώση ganache διπλασιάστε τη ποσότητα των υλικών.


Πηγή: sintayes.gr
  • Η αποθέωση της σοκολάτας, «The Black Beast»! Μια συνταγή για ένα φανταστικό σοκολατένιο γλυκό χωρίς αλεύρι με γέμιση σοκολάτας και γκανάζ σοκολάτας!
είχε εκτεθεί σε υψηλά επίπεδα ορισμένων φθαλικών ενώσεων (ή φθαλικών εστέρων), σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Είναι η πρώτη μελέτη που συσχετίζει το άσθμα ενός παιδιού με την προγεννητική έκθεσή του σε αυτές τις κοινές χημικές ουσίες, οι οποίες χρησιμοποιούνται ευρέως σε διάφορα προϊόντα ενός νοικοκυριού, όπως πλαστικές συσκευασίες, συνθετικά αρώματα, επιστρώσεις πατωμάτων, απωθητικά εντόμων, πλαστικές κουρτίνες μπανιερών κ.α., ακόμη και σε τιμόνια ή ταμπλό αυτοκινήτων.

Οι ερευνητές των Σχολών Δημόσιας Υγείας των Πανεπιστημίων Κολούμπια και Χάρβαρντ, με επικεφαλής τον καθηγητή επιστημών περιβαλλοντικής υγείας Ρόμπιν Γουάιατ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Environmental Health Perspectives", μελέτησαν 300 έγκυες γυναίκες και τα παιδιά τους. Τα επίπεδα τεσσάρων ύποπτων φθαλικών ενώσεων μετρήθηκαν μέσω χημικών μεταβολιτών στα ούρα. Τα δείγματα συλλέχθηκαν από τις μητέρες στη διάρκεια του τρίτου τριμήνου της εγκυμοσύνης, καθώς επίσης -μετά από χρόνια- από τα παιδιά τους σε ηλικία τριών, πέντε και επτά ετών.

Οι ερευνητές συνέκριναν την πιθανότητα εμφάνισης άσθματος σε ένα παιδί ηλικίας πέντε έως 11 ετών, ανάλογα αν αυτό είχε γεννηθεί από μητέρα με χαμηλά ή υψηλά επίπεδα φθαλικών ενώσεων στον οργανισμό της κατά την εγκυμοσύνη της. Από τα 300 παιδιά, σχεδόν το ένα τρίτο (94) εμφάνισαν κάποια μορφή άσθματος, ενώ άλλα 60 είχαν δύσνποια και παρεμφερή συμπτώματα αλλά χωρίς διάγνωση άσθματος.

Από τις τέσσερις ενώσεις που μελετήθηκαν, δύο βρέθηκαν «ένοχες» (butylbenzyl phthalate ή BBzP και di-n-butyl phthalate ή DnBP) και δύο «αθώες» (di-2-ethylhexyl phthalate και diethyl phathalate). Οι δύο πρώτες ενώσεις αυξάνουν κατά 72% και 78% αντίστοιχα τον κίνδυνο εκδήλωσης παιδικού άσθματος.

«Όλοι, από τους γονείς έως τους δημόσιους παράγοντες, ανησυχούν για την απότομη αύξηση στον αριθμό των παιδιών που εκδηλώνουν άσθμα. Ο στόχος μας είναι να προσπαθήσουμε να φέρουμε στο φως τις αιτίες αυτής της επιδημίας, ώστε να μπορούμε να προστατεύσουμε καλύτερα τα μικρά παιδιά από αυτή την εξουθενωτική κατάσταση», δήλωσε ο Γουάιατ και πρόσθεσε ότι οι δύο συγκεκριμένες χημικές ουσίες θα πρέπει πλέον να προστεθούν στον κατάλογο των γνωστών παραγόντων κινδύνου. 'Αλλοι παράγοντες κινδύνου για άσθμα είναι το κάπνισμα (ενεργητικό και παθητικό), η ρύπανση του αέρα, η παχυσαρκία, το ιστορικό αλλεργιών κ.α.

Τα τελευταία χρόνια, ορισμένες φθαλικές ενώσεις (μεταξύ των οποίων και οι δύο επίμαχες) έχουν απαγορευτεί στα παιγνίδια, όχι όμως σε άλλες χρήσεις. Επιπλέον, δεν αναφέρονται πάντα στις ετικέτες με τα συστατικά ενός προϊόντος.

«Τα έμβρυα είναι υπερβολικά ευάλωτα κατά την εγκυμοσύνη. Αν και εναπόκειται στις μητέρες να κάνουν ό,τι μπορούν για να τα προστατεύσουν, στην πραγματικότητα είναι αβοήθητες στην περίπτωση των φθαλικών, όπως τα BBzP και DnBP, καθώς δεν μπορούν να τα αποφύγουν. Αν θέλουμε να προστατεύσουμε τα παιδιά, πρέπει να προστατεύουμε τις εγκύους γυναίκες», δήλωσε η βασική ερευνήτρια Ρέιτσελ Μίλερ, καθηγήτρια παιδιατρικής και περιβαλλοντικής υγείας στην Ιατρική Σχολή του Κολούμπια.

Είναι αξιοσημείωτο ότι σε όλα -πλην ενός μόνο- τα δείγματα ούρων των εγκύων και των παιδιών που αναλύθηκαν, υπήρχαν και οι τέσσερις φθαλικές ενώσεις που εξετάστηκαν, σε συγκεντρώσεις που κυμαίνονταν από οριακές έως μεγάλες. Είναι πάντως άγνωστο ποιά προϊόντα ήσαν αυτά που συνέβαλαν περισσότερο στην αύξηση του επιπέδου κάποιας φθαλικής ουσίας.

Προς το παρόν, εξάλλου, οι επιστήμονες αγνοούν μέσω ποιού ακριβώς μηχανισμού οι φθαλικές ενώσεις αυξάνουν τον κίνδυνο άσθματος. Η πρόκληση φλεγμονής και το οξειδωτικό στρες φαίνεται να παίζουν ρόλο εν προκειμένω.

Προηγούμενες έρευνες των ίδιων επιστημόνων, το 2012 και 2013, είχαν δείξει ότι η προγεννητική έκθεση σε φθαλικές ενώσεις αυξάνει τον κίνδυνο για παιδικό έκζεμα, ενώ η έκθεση σε διφαινόλη Α (ΒΡΑ) στην αρχή της παιδικής ηλικίας αυξάνει επίσης τον κίνδυνο παιδικού άσθματος.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

  • <p>Ο κίνδυνος παιδικού άσθματος αυξάνεται σημαντικά, πάνω από 70%, αν κατά την εγκυμοσύνη η μητέρα...</p>
Τι θα λέγατε να φτιάξουμε μερικά τριαντάφυλλα; Βγείτε έξω, μαζέψτε μερικά φύλλα και αρχίζουμε...

http://i.imgur.com/MHCoy0j.jpg

http://i.imgur.com/6NRDRXx.jpg

http://i.imgur.com/F5a4R2x.jpg

http://i.imgur.com/K7OZONS.jpg

http://i.imgur.com/uBJrQQP.jpg

http://i.imgur.com/oT4NDGz.jpg

http://i.imgur.com/qbXLz4o.jpg

φωτογραφίες από craftstutorials.com
  • Με τα φθινοπωρινά φύλλα μπορείτε να φτιάξετε πολλές όμορφες κατασκευές για να απασχολήσετε το παιδάκι σας.
Άλλο είναι να γνωρίζει το παιδί τη μουσική μέσα από το παιχνίδι και άλλο να ξεκινήσει συστηματική εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου.
Το σημαντικό είναι η δραστηριότητα να ταιριάζει στην ηλικία, στις δυνατότητες και κυρίως στο ενδιαφέρον του παιδιού.
🎶 Η Μουσική Μπορεί Να Ξεκινήσει Από Πολύ Νωρίς
Από τη βρεφική ηλικία, το παιδί ακούει τη φωνή, τον ρυθμό και τη μελωδία.
Ένα τραγούδι που λέει ο γονιός, ένα απλό παλαμάκι στον ρυθμό ή μια μικρή μουσικοκινητική δραστηριότητα είναι ήδη μια πρώτη επαφή με τη μουσική.
Το παιδί δεν χρειάζεται να ξέρει να κρατά ένα όργανο ή να διαβάζει νότες για να απολαμβάνει και να εξερευνά τη μουσική.
Τραγουδάμε, χτυπάμε παλαμάκια, κινούμαστε στον ρυθμό και ακούμε διαφορετικούς ήχους.
Έτσι, η μουσική γίνεται μέρος του παιχνιδιού και όχι μια υποχρεωτική «μάθηση».
👶 Από 0 Έως 3 Ετών: Η Μουσική Μέσα Από Το Παιχνίδι
Σε αυτή την ηλικία, ο στόχος δεν είναι να μάθει το παιδί να παίζει ένα συγκεκριμένο μουσικό όργανο.
Είναι να ακούσει, να κινηθεί, να εξερευνήσει και να χαρεί τη μουσική.
Μπορείτε να:
✓ τραγουδάτε μαζί απλά παιδικά τραγούδια.
✓ χτυπάτε παλαμάκια ακολουθώντας έναν απλό ρυθμό.
✓ χορεύετε μαζί με τη μουσική.
✓ χρησιμοποιείτε ασφαλή μουσικά παιχνίδια και απλά κρουστά κατάλληλα για την ηλικία.
✓ αλλάζετε την ένταση και την ταχύτητα της μουσικής και να παρατηρείτε την αντίδραση του παιδιού.
✓ αφήνετε το παιδί να δημιουργεί τους δικούς του ήχους.
Σε αυτή την περίοδο, η χαρά και η εξερεύνηση έχουν μεγαλύτερη σημασία από την τεχνική.
🧸 Από 3 Έως 5 Ετών: Πρώτη Οργανωμένη Μουσική Εμπειρία
Από την προσχολική ηλικία, πολλά παιδιά μπορούν να συμμετέχουν σε μουσικοκινητικά προγράμματα ή δραστηριότητες μουσικής μέσα από το παιχνίδι.
Μπορούν να τραγουδούν, να ακολουθούν απλούς ρυθμούς, να ακούν μουσικά κομμάτια και να γνωρίζουν διαφορετικά όργανα.
Σε αυτή την ηλικία είναι σημαντικό το μάθημα να έχει κίνηση, παιχνίδι και δημιουργικότητα.
Ένα πολύ αυστηρό μάθημα που απαιτεί από το παιδί να παραμένει ακίνητο και συγκεντρωμένο για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να μην είναι κατάλληλο.
Το παιδί μπορεί επίσης να δοκιμάσει διάφορα όργανα χωρίς να χρειάζεται να αποφασίσει αμέσως ποιο θα ακολουθήσει.
🎹 Από 5 Έως 7 Ετών: Μπορεί Να Γνωρίσει Ένα Όργανο
Σε αυτή την ηλικία, αρκετά παιδιά είναι σε θέση να ξεκινήσουν πιο οργανωμένη επαφή με ένα μουσικό όργανο.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όλα τα παιδιά είναι έτοιμα ακριβώς στην ίδια ηλικία.
Μερικά παιδιά δείχνουν ενδιαφέρον για το πιάνο, άλλα για την κιθάρα, τα κρουστά, το βιολί ή κάποιο άλλο όργανο.
Η επιλογή καλό είναι να λαμβάνει υπόψη το μέγεθος και τις κινητικές δυνατότητες του παιδιού, αλλά και το τι πραγματικά το ελκύει.
Σε αυτή τη φάση, οι απαιτήσεις πρέπει να παραμένουν λογικές.
Μικρή και σταθερή εξάσκηση μπορεί να είναι πολύ πιο αποτελεσματική από την πίεση για πολλές ώρες μελέτης.
🎻 Από 7 Έως 9 Ετών: Πιο Συστηματική Ενασχόληση
Καθώς μεγαλώνει, το παιδί μπορεί να ακολουθήσει πιο οργανωμένα μαθήματα.
Μπορεί σταδιακά να μάθει μουσική ανάγνωση, ρυθμό, βασικές έννοιες θεωρίας και τεχνική του οργάνου.
Παράλληλα, αρχίζει να καταλαβαίνει καλύτερα ότι η πρόοδος χρειάζεται εξάσκηση.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η μουσική πρέπει να μετατραπεί σε καθημερινή πίεση.
Το παιδί χρειάζεται να βλέπει ότι η προσπάθεια έχει αποτέλεσμα και να αισθάνεται υπερήφανο για όσα καταφέρνει.
🎼 Μετά Τα 9 Χρόνια: Περισσότερη Αυτονομία Και Εμβάθυνση
Σε μεγαλύτερη ηλικία, το παιδί μπορεί να ασχοληθεί πιο συστηματικά με το όργανο που έχει επιλέξει.
Μπορεί να αναπτύξει καλύτερη τεχνική, να συμμετέχει σε μουσικά σύνολα ή χορωδίες και να γνωρίσει διαφορετικά είδη μουσικής.
Αν το ενδιαφέρον του είναι έντονο, μπορεί σταδιακά να αυξήσει και τον χρόνο εξάσκησης.
Το σημαντικό είναι να μην συγκρίνουμε την πορεία του με εκείνη άλλων παιδιών.
Κάθε παιδί έχει διαφορετικό ρυθμό εξέλιξης.
❤️ Πώς Θα Καταλάβετε Ότι Το Παιδί Είναι Έτοιμο;
Η ηλικία είναι μόνο ένας παράγοντας.
Μερικές φορές, το ίδιο το παιδί δείχνει ότι είναι έτοιμο.
Ίσως:
✓ ζητά να μάθει να παίζει ένα συγκεκριμένο όργανο.
✓ προσπαθεί μόνο του να τραγουδήσει ή να ακολουθήσει έναν ρυθμό.
✓ δείχνει ενδιαφέρον όταν ακούει κάποιο μουσικό όργανο.
✓ θυμάται εύκολα μελωδίες και τραγούδια.
✓ θέλει να επαναλαμβάνει μια μουσική δραστηριότητα.
✓ μπορεί να παρακολουθήσει μια σύντομη δραστηριότητα χωρίς να απογοητεύεται αμέσως.
✓ χαίρεται όταν καταφέρνει κάτι και θέλει να το ξαναπροσπαθήσει.
Δεν χρειάζεται όμως να εμφανίζει όλα τα παραπάνω.
Το βασικό σημάδι είναι η διάθεση για εξερεύνηση και συμμετοχή.
🎤 Τι Γίνεται Αν Το Παιδί Θέλει Να Τραγουδά;
Η μουσική δεν σημαίνει μόνο μουσικά όργανα.
Το τραγούδι είναι ένας εξαιρετικός τρόπος μουσικής έκφρασης.
Το παιδί μπορεί να τραγουδά στο σπίτι, να συμμετέχει σε παιδική χορωδία ή να κάνει μαθήματα φωνητικής όταν είναι κατάλληλη η ηλικία και το πρόγραμμα.
Δεν χρειάζεται να έχει «τέλεια» φωνή.
Στα πρώτα χρόνια, μεγαλύτερη σημασία έχει να απολαμβάνει το τραγούδι και να χρησιμοποιεί τη φωνή του δημιουργικά.
🧠 Τι Μπορεί Να Προσφέρει Η Μουσική Στο Παιδί;
Η συστηματική και κατάλληλη για την ηλικία μουσική δραστηριότητα μπορεί να προσφέρει ευκαιρίες για ανάπτυξη πολλών δεξιοτήτων.
Το παιδί εξασκείται στο να ακούει προσεκτικά, να αναγνωρίζει ρυθμούς, να θυμάται μοτίβα και να συντονίζει την κίνηση με τον ήχο.
Παράλληλα, όταν συμμετέχει σε μουσικό σύνολο ή χορωδία, μαθαίνει να ακούει τους άλλους και να συνεργάζεται.
Η μουσική μπορεί επίσης να αποτελέσει έναν όμορφο τρόπο έκφρασης συναισθημάτων και δημιουργικότητας.
Δεν πρέπει όμως να παρουσιάζεται ως «μαγικό εργαλείο» που θα κάνει το παιδί εξυπνότερο ή θα λύσει μαθησιακές δυσκολίες.
Η αξία της βρίσκεται κυρίως στην ίδια τη μουσική εμπειρία και στις δεξιότητες που καλλιεργούνται μέσα από αυτή.
💡 Χρήσιμες Ιδέες Για Την Πρώτη Επαφή Με Τη Μουσική
✓ Μην περιμένετε να μεγαλώσει για να γνωρίσει τη μουσική. Τραγούδι και ρυθμός μπορούν να υπάρχουν από τη βρεφική ηλικία.
✓ Αφήστε το παιδί να δοκιμάσει. Μια πρώτη γνωριμία με διάφορα όργανα μπορεί να το βοηθήσει να ανακαλύψει τι του αρέσει.
✓ Μην επιλέξετε όργανο μόνο με βάση τη δική σας προτίμηση. Το ενδιαφέρον του παιδιού παίζει σημαντικό ρόλο.
✓ Ξεκινήστε χωρίς υπερβολικές απαιτήσεις. Στην αρχή η εξάσκηση μπορεί να είναι σύντομη και ευχάριστη.
✓ Επαινέστε την προσπάθεια και όχι μόνο το αποτέλεσμα. Το «βλέπω πόσο προσπάθησες» βοηθά περισσότερο από την απαίτηση για τελειότητα.
✓ Αποφύγετε τις συγκρίσεις. Το παιδί που μαθαίνει πιο γρήγορα ένα κομμάτι δεν σημαίνει ότι είναι πιο «ικανό».
✓ Δώστε χώρο στο παιχνίδι. Ακόμη και όταν ξεκινούν οργανωμένα μαθήματα, η μουσική δεν χρειάζεται να χάσει τη χαρά της.
✓ Επιλέξτε κατάλληλο δάσκαλο και πρόγραμμα. Η σχέση του παιδιού με τον εκπαιδευτικό μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την εμπειρία του.
✓ Παρατηρήστε την κόπωση. Αν το παιδί δείχνει συνεχώς πιεσμένο ή αγχωμένο, ίσως χρειάζεται μικρότερη διάρκεια ή διαφορετικό τρόπο προσέγγισης.
✓ Αφήστε το παιδί να εξελίσσεται σταδιακά. Δεν χρειάζεται από την πρώτη χρονιά να γνωρίζει αν θέλει να ασχοληθεί με τη μουσική για πολλά χρόνια.
📌 Ηλικιακή Προσαρμογή Των Μουσικών Δραστηριοτήτων
0–3 ετών:
Τραγούδι, χορός, παλαμάκια και ασφαλή μουσικά παιχνίδια.
3–5 ετών:
Μουσικοκινητικές δραστηριότητες, παιχνίδια ρυθμού, τραγούδι και γνωριμία με διαφορετικούς ήχους και όργανα.
5–7 ετών:
Πρώτη οργανωμένη επαφή με ένα όργανο, εφόσον το παιδί δείχνει ενδιαφέρον και μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της δραστηριότητας.
7–9 ετών:
Πιο συστηματική εκμάθηση οργάνου, βασική μουσική θεωρία και σταδιακή εξάσκηση.
9+ ετών:
Περισσότερη τεχνική εξάσκηση, μουσικά σύνολα, χορωδία και μεγαλύτερη εμβάθυνση, ανάλογα με το ενδιαφέρον του παιδιού.
Οι ηλικίες αυτές είναι ενδεικτικές και όχι αυστηρά όρια.
Ένα παιδί μπορεί να είναι έτοιμο νωρίτερα ή αργότερα και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Η μουσική μπορεί να ξεκινήσει πριν από την εκμάθηση ενός οργάνου. Το τραγούδι, ο ρυθμός και η ακρόαση αποτελούν ήδη σημαντικές μουσικές εμπειρίες.
🔦 Τα παιδιά μαθαίνουν πολλά μέσα από την επανάληψη. Ένα τραγούδι που ακούγεται ξανά και ξανά μπορεί να γίνει ευκαιρία για παιχνίδι με τον ρυθμό, τις λέξεις και τη μελωδία.
🔦 Η μουσική μπορεί να ενισχύσει τη συνεργασία. Όταν τα παιδιά τραγουδούν ή παίζουν μαζί, χρειάζεται να ακούν και να προσαρμόζονται στους άλλους.
🔦 Δεν χρειάζεται κάθε παιδί να αποκτήσει μουσικό όργανο. Η μουσική μπορεί να υπάρχει μέσα από το τραγούδι, την κίνηση, τη χορωδία και πολλές άλλες δραστηριότητες.
🔦 Η επιλογή του κατάλληλου οργάνου δεν είναι πάντα οριστική. Ένα παιδί μπορεί να δοκιμάσει ένα όργανο και αργότερα να ανακαλύψει ότι ένα άλλο του ταιριάζει περισσότερο.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Το παιδί πρέπει οπωσδήποτε να ξεκινήσει μουσική πριν από τα 5 χρόνια.»
✔ Αλήθεια: Δεν υπάρχει μία ηλικία που να είναι σωστή για όλα τα παιδιά. Η ετοιμότητα, το ενδιαφέρον και ο κατάλληλος τρόπος διδασκαλίας έχουν μεγάλη σημασία.
❌ Μύθος: «Αν δεν έχει μουσικό ταλέντο, δεν έχει νόημα να μάθει ένα όργανο.»
✔ Αλήθεια: Η μουσική εκπαίδευση δεν απευθύνεται μόνο σε παιδιά που θεωρούνται «ταλέντα». Η εξάσκηση, η καθοδήγηση και η σταδιακή πρόοδος παίζουν σημαντικό ρόλο.
❌ Μύθος: «Το παιδί πρέπει να επιλέξει ένα όργανο και να μην το αλλάξει ποτέ.»
✔ Αλήθεια: Η εξερεύνηση διαφορετικών οργάνων μπορεί να βοηθήσει το παιδί να καταλάβει τι πραγματικά του αρέσει.
❌ Μύθος: «Όσο περισσότερες ώρες μελετά, τόσο καλύτερα μαθαίνει.»
✔ Αλήθεια: Η εξάσκηση χρειάζεται να είναι κατάλληλη για την ηλικία και το επίπεδο του παιδιού. Η ποιότητα και η συνέπεια έχουν μεγαλύτερη αξία από την υπερβολική διάρκεια.
❌ Μύθος: «Η μουσική είναι μόνο για παιδιά που αγαπούν το τραγούδι.»
✔ Αλήθεια: Κάποια παιδιά εκφράζονται περισσότερο μέσα από ένα όργανο, άλλα μέσα από την κίνηση, τον ρυθμό ή την ακρόαση.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί βαρεθεί τα μαθήματα, σημαίνει ότι δεν αγαπά τη μουσική.»
✔ Αλήθεια: Μπορεί να μην του ταιριάζει ο τρόπος διδασκαλίας, το συγκεκριμένο όργανο ή η διάρκεια του μαθήματος. Χρειάζεται να εξετάσουμε τι ακριβώς το δυσκολεύει.
### 👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Ποια είναι η καλύτερη ηλικία για να ξεκινήσει ένα παιδί μουσική;
Δεν υπάρχει μία ιδανική ηλικία. Η μουσική μπορεί να υπάρχει από τη βρεφική ηλικία μέσα από τραγούδι και παιχνίδι, ενώ η οργανωμένη εκμάθηση οργάνου μπορεί να ξεκινήσει όταν το παιδί είναι αναπτυξιακά και συναισθηματικά έτοιμο.
❓ Μπορεί ένα παιδί 3 ή 4 ετών να μάθει μουσικό όργανο;
Μπορεί να γνωρίσει ένα όργανο μέσα από κατάλληλες δραστηριότητες, όμως τα οργανωμένα μαθήματα πρέπει να είναι σύντομα, παιχνιδιάρικα και προσαρμοσμένα στην προσχολική ηλικία.
❓ Πρέπει να αποφασίσουν οι γονείς ποιο όργανο θα μάθει το παιδί;
Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν στην επιλογή, όμως είναι καλό να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη τι ελκύει το ίδιο το παιδί.
❓ Είναι απαραίτητο το παιδί να κάνει καθημερινά εξάσκηση;
Η συστηματικότητα βοηθά, αλλά η διάρκεια πρέπει να προσαρμόζεται στην ηλικία και στις δυνατότητές του. Μικρές, σταθερές περίοδοι εξάσκησης είναι συχνά πιο εύκολες από μια μεγάλη και κουραστική μελέτη.
❓ Τι γίνεται αν το παιδί θέλει να σταματήσει;
Πριν πάρετε μια οριστική απόφαση, αξίζει να αναζητήσετε τον λόγο. Μπορεί να δυσκολεύεται με το όργανο, τον τρόπο διδασκαλίας, την πίεση ή το πρόγραμμα. Η συζήτηση με το παιδί μπορεί να βοηθήσει να βρεθεί μια λύση χωρίς να συνδεθεί η μουσική με την αποτυχία.
🌟 Η Μουσική Αξίζει Να Είναι Μια Χαρούμενη Εμπειρία
Δεν χρειάζεται να ψάχνουμε την «τέλεια ηλικία» για να βάλουμε τη μουσική στη ζωή ενός παιδιού.
Μπορούμε να ξεκινήσουμε από κάτι τόσο απλό όσο ένα τραγούδι, ένα παλαμάκι, έναν ρυθμό ή έναν χορό στο σπίτι.
Αργότερα, όταν το παιδί δείξει ενδιαφέρον και είναι έτοιμο, μπορεί να γνωρίσει ένα μουσικό όργανο και να αρχίσει να μαθαίνει πιο οργανωμένα.
Το σημαντικότερο είναι να νιώθει ότι η μουσική είναι ένας χώρος χαράς, δημιουργίας και έκφρασης.
Και ίσως αυτή η πρώτη παιχνιδιάρικη επαφή να γίνει με τον καιρό μια αγάπη που θα το συνοδεύει για πολλά χρόνια.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Πότε ήρθε για πρώτη φορά η μουσική στη ζωή του παιδιού σας;
Τραγούδι, χορωδία, πιάνο, κιθάρα ή κάποιο άλλο όργανο ήταν αυτό που το κέρδισε περισσότερο;
Οι εμπειρίες των γονιών μπορούν να δώσουν όμορφες ιδέες και σε άλλες οικογένειες που αναζητούν τον κατάλληλο τρόπο για να γνωρίσουν τα παιδιά τους τη μουσική.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη αξιολόγηση του παιδιού.

Αν υπάρχουν ιδιαίτερες αναπτυξιακές, κινητικές, ακουστικές ή άλλες δυσκολίες που επηρεάζουν τη συμμετοχή του σε μουσικές δραστηριότητες, είναι καλό να ζητήσετε τη γνώμη του παιδιάτρου ή του κατάλληλου ειδικού, ώστε η δραστηριότητα να προσαρμοστεί στις πραγματικές ανάγκες του παιδιού.
  • Η μουσική μπορεί να γίνει ένα όμορφο κομμάτι της ζωής του παιδιού από τα πρώτα κιόλας χρόνια.
    Δεν χρειάζεται όμως να περιμένουμε μια συγκεκριμένη ηλικία για να «ξεκινήσει μουσική», γιατί η μουσική μπορεί να υπάρχει στην καθημερινότητά του πολύ πριν αρχίσουν τα οργανωμένα μαθήματα.
Είναι γνωστό ότι η καλή φυσική κατάσταση κατά τη διάρκεια της παιδικής και εφηβικής ηλικίας συμβάλλει σημαντικά στη διατήρηση μιας φυσικής και ψυχικής ευεξίας στη μετέπειτα ζωή του ατόμου.

Τώρα, ολοένα και περισσότερα στοιχεία δείχνουν ότι ίσως να διαδραματίζει επίσης σημαντικό ρόλο στη νοητική λειτουργία και την ακαδημαϊκή επίδοση.

Στο πλαίσιο της έρευνας, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Journal of Paediatrics, οι επιστήμονες εξέτασαν την επίδραση διαφόρων παραγόντων που σχετίζονται με τη φυσική κατάσταση, στην ακαδημαϊκή επίδοση των συμμετεχόντων. Στους παράγοντες αυτούς συμπεριλαμβάνονταν η καρδιοαναπνευστική ικανότητα, η μυϊκή δύναμη και η κινητική ικανότητα.

Συμμετέχοντες ήταν 2000 παιδιά και έφηβοι ισπανικής καταγωγής.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η καρδιοαναπνευστική και η κινητική ικανότητα συνδέονταν ανεξάρτητα αλλά και συνδυαστικά με την ακαδημαϊκή επίδοση.

Ωστόσο, ο συσχετισμός της ακαδημαϊκής επίδοσης με τη φυσική κατάσταση αποδείχτηκε ισχυρότερος όσον αφορά στην ταχύτητα, την ευκινησία και τον συντονισμό.

Τα παιδιά και οι έφηβοι που ήταν λιγότερο ικανά ή επιδέξια στις δοκιμασίες για τη φυσική κατάσταση, είχαν και χαμηλότερους βαθμούς στο σχολείο.

Η μυϊκή δύναμη δεν συσχετίστηκε με την ακαδημαϊκή επίδοση.

cypriahealth.com

  • <p>Οι έφηβοι που διαθέτουν καλή φυσική κατάσταση τα πηγαίνουν καλύτερα στις εξετάσεις σε σχέση με αυτούς που είναι τεμπέληδες, σύμφωνα με νέα έρευνα.</p>
Ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς με μια ταινία μικρή που ξεχειλίζει ζωή, νιάτα, κέφι και δημιουργικότητα από το 13ο Δημοτικό Σχολείο Σερρών.

Κάλεσμα για ν’ αντικρίσουμε την “άλλη όψη”, προτροπή για να περάσουμε στην άλλη πλευρά του λόφου: τη φωτεινή κι αποκαλυπτική.

Καλή, δημιουργική, ει δυνατόν ευφάνταστη σχολική χρονιά!

Με δυνάμεις, κέφι κι ένα όνειρο χρωματιστό που μπορεί και ξεγλιστράει και ανασαίνει ανάμεσα από εξισώσεις, ανώμαλα ρήματα, τύπους, χρονολογίες, επιδόσεις και αναλυτικά προγράμματα…

Σχετικά με την ταινία “Η άλλη όψη“:

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ: Ρόντσης Κυριάκος
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ: Λατίνης Ανδρέας – Δάσκαλος της τάξης, Μεντίζη Μαρία – Θεατρολόγος, Βούλτσιου Βασιλική – Διευθύντρια Σχολείου.
ΠΑΙΔΙΑ: Ιωαννίδης Αλέξανδρος, Νικολακάκη Ηλιάνα, Καμπουρίδης Γιώργος, Σαρακατσάνης Γιάννης, Πάντσιος Γιάννης, Πάντσιος Δημήτρης, Χατζηαντωνίου Φωτεινή, Σαρέγκος Γιάννης, Νικηφόρος Χρήστος, Κουρτίδης Χρήστος, Φούρναρης Χρήστος, Τζίκα Ελένη, Παρζιάλη Μιχαέλα, Καρδάκου Κατερίνα, Κατσιόλας Χριστόδουλος, Κανέλη Μαγδαληνή, Τραμπούρα Βασιλική, Κόκκινος Γιάννης, Τόττας Νικήτας, Κίστα Ραφαήλ.



  • <p>Ο κόσμος είναι διαφορετικός όταν είσαι παιδί. Γεμάτος φαντασία!</p>
Αν, μάλιστα, ένα μωρό έχει γεννηθεί πρόωρα, ο εγκέφαλός του μεγαλώνει ακόμα πιο γρήγορα, αναφέρουν οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο (UCSD) που πραγματοποίησαν τη μελέτη.

Όπως εξηγούν στην επιθεώρηση «JAMA Neurology», έκαναν 211 φορές υπερταχείες μαγνητικές τομογραφίες στον εγκέφαλο 87 υγιών νεογέννητων, αρχίζοντας όταν τα μωρά ήταν μόλις 2 ημερών.

Στόχος τους ήταν να δημιουργήσουν τον πρώτο άτλαντα της ανάπτυξης του εγκεφάλου αμέσως μετά τη γέννηση.

Όπως διαπίστωσαν, τις πρώτες ημέρες της ζωής ο εγκέφαλος μεγαλώνει κατά 1% την ημέρα αλλά ο ρυθμός αυτός προοδευτικά μειώνεται και στο τέλος του πρώτου τριμήνου της ζωής είναι 0,4% την ημέρα.

Συνολικά, κατά τις 90 πρώτες ημέρες της ζωής ο εγκέφαλος αυξάνει το μέγεθός του κατά 64% και από 341 κυβικά εκατοστά γίνεται 558 κυβικά εκατοστά.

Με άλλα λόγια, ενώ ένα μωρό γεννιέται με εγκέφαλο μεγέθους ίσου με το ένα τρίτο που έχει ο εγκέφαλος ενός ενήλικα, μέχρι να γίνει 3 μηνών έχει εγκέφαλο μεγέθους ίσου με το 55% του εγκεφάλου ενός ενήλικα.

Αυτά, όμως, αφορούν τα μωρά που γεννιούνται στην ώρα τους. Εκείνα που γεννιούνται λίγο πρόωρα (την 38η εβδομάδα της κυήσεως), έχουν κατά 5% μικρότερο εγκέφαλο, ο οποίος όμως αναπτύσσεται πιο γρήγορα απ’ ό,τι των τελειόμηνων βρεφών.

Έτσι, στους 3 μήνες της ζωής υπολείπεται σε μέγεθος μόνο κατά 2% σε σύγκριση με τον εγκέφαλο των τελειόμηνων βρεφών.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Ντόμινικ Χόλαντ, από το Τμήμα Νευροεπιστήμης του UCSD,λένε πως είναι γνωστό εδώ και αιώνες ότι οι πρώτες μέρες και μήνες της ζωής ενός ανθρώπου είναι οι πιο δυναμικές για την ανάπτυξη του εγκεφάλου.

Ο άτλαντά τους, όμως, είναι ο πρώτος στον οποίο απεικονίζονται οι ραγδαίες αλλαγές που του συμβαίνουν κατ’ αυτή την περίοδο της ζωής, ενώ αποκαλύπτει επίσης με ποιον ρυθμό αναπτύσσονται διάφορα μεμονωμένα τμήματα του εγκεφάλου.

Το ταχύτερα αναπτυσσόμενο τμήμα του είναι η παρεγκεφαλίδα, η οποία βρίσκεται στο πίσω μέρος του κεφαλιού και ρυθμίζει, μεταξύ πολλών άλλων, την κίνηση και την ισορροπία.

Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, το μέγεθός της υπερδιαπλασιάζεται κατά το πρώτο 3μηνο της ζωής, γεγονός που πιθανώς αντανακλά την πρώιμη ανάπτυξη του κινητικού ελέγχου στα μωρά.

Αντιθέτως, ο ιππόκαμπος που παίζει ρόλο στη μνήμη, αναπτύσσεται με πολύ πιο αργό ρυθμό: το μέγεθός του αυξάνεται κατά μόλις 47% κατά το πρώτο 3μηνο της ζωής, γεγονός που αφενός υποδηλώνει ότι σε αυτό το στάδιο της ζωής δεν έχουμε ανάγκη τις αναμνήσεις, αφετέρου εξηγεί γιατί δεν θυμόμαστε τίποτα από την βρεφική μας ηλικία.

Πηγή : Web Only

  • <p>Ο εγκέφαλος μεγαλώνει με εκπληκτική ταχύτητα τις πρώτες εβδομάδες της ζωής και μέχρι το τέλος του πρώτου τριμήνου έχει ήδη το μισό από το τελικό του μέγεθος, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.</p>
Πάντα δίνω αξία στα γράμματα που μου γράφουν τα παιδιά μου, ακόμα κι αν πρόκειται για δυο λέξεις πάνω σε μια χαρτοπετσέτα.

Όμως το ποίημα που μου έγραψε η 9 ετών κόρη μου, με αφορμή την Γιορτή της Μητέρας είχε ιδιαίτερη σημασία για εμένα.
Από τον πρώτο κιόλας στίχο τα μάτια μου πλημμύρισαν δάκρυα: «Το σημαντικότερο που έχει η μαμά μου είναι ότι είναι πάντα εκεί για εμένα, ακόμα και όταν δημιουργώ προβλήματα».
Βλέπετε... δεν ήταν πάντα έτσι τα πράγματα.

Την περίοδο που η ζωή μου βρισκόταν σε μία έξαλλη κατάσταση, ξεκίνησα να έχω μία συμπεριφορά, η οποία διέφερε πολύ από το πώς συνήθιζα να φέρομαι μέχρι τότε. Άρχισα να φωνάζω.
Δεν γινόταν συχνά, αλλά ήταν πολύ έντονο –σαν ένα παραγεμισμένο μπαλόνι που ξαφνικά σκάει και κάνει όποιον είναι παρών να πανικοβάλλεται από τρόμο.

Τι μου είχαν κάνει τα τότε τριών και έξι ετών παιδιά μου και είχα χάσει το μυαλό μου;
Ήταν ότι μια ζωή αργούσαμε να φύγουμε από το σπίτι γιατί ήθελαν να κουβαλούν μαζί όλα τους τα παιχνίδια;
Ήταν ότι άδειαζαν κάθε πρωί όλο το κουτί των δημητριακών μέσα στο μπολ με το γάλα (και στο πάτωμα);
Ήταν ότι μου έσπασαν δύο φορές τα γυαλιά της μυωπίας μου (ενώ τους είχα πει να μην τα πειράζουν);
Ήταν ότι αρνούνταν να κοιμηθούν, ιδιαίτερα τα βράδια που ήμουν πραγματικά εξαντλημένη;
Ήταν ότι τσακώνονταν μεταξύ τους για γελοία πράγματα, όπως το ποιος θα βγει πρώτος από το αυτοκίνητο ή ποιος θα πάρει τη μεγαλύτερη μπάλα παγωτού;

Ναι, ήταν τέτοια πράγματα. Μικρά, φυσιολογικά. Τυπική συμπεριφορά κάθε παιδιού στον κόσμο, η οποία όμως με έβγαζε από τα όρια μου, πέρα από κάθε έλεγχο.

Δεν μου είναι εύκολο να τα γράφω αυτά, ούτε ήταν τότε μια εύκολη εποχή της ζωής μου, για να θέλω να την ξαναθυμάμαι –μισούσα τον εαυτό μου τις στιγμές εκείνες.
Τι μου είχε συμβεί; Γιατί έπρεπε να ουρλιάζω σαν αγρίμι στα δύο πολύτιμα αγγελούδια μου, τα οποία αγαπούσα και αγαπάω περισσότερο και από την ίδια μου την ζωή;

Επιτρέψτε μου να σας πω τι μου είχε συμβεί. Είχα περισπασμούς.

Ήμουν διαρκώς σε ένα τηλέφωνο, είχα αμέτρητες δεσμεύσεις, λίστες με όσα έπρεπε να κάνω.
Και το κυνήγι της τελειότητας με είχε στοιχειώσει.
Το να φωνάζω στους ανθρώπους που αγαπούσα ήταν άμεσο αποτέλεσμα της απώλειας ελέγχου που ένιωθα στην ζωή μου.

Αναπόφευκτα, έπρεπε κάπου να ξεσπάω. Και ξεσπούσα πίσω από κλειστές πόρτες, παρουσία των ανθρώπων που σήμαιναν για εμένα περισσότερα από τον καθένα.

Μέχρι που κάποια μέρα...
Η μεγάλη μου κόρη είχε ανέβει σε ένα σκαμπό και προσπαθούσε να πιάσει κάτι στο πάνω ντουλάπι της κουζίνας, όταν κατά λάθος έριξε μια ολόκληρη σακούλα με ρύζι στο πάτωμα.
Καθώς οι εκατομμύρια μικροσκοπικοί κόκκοι έπεφταν στο πάτωμα σαν βροχή, τα μάτια του παιδιού πλημμύρισαν δάκρυα. Και τότε το είδα:
Τον τρόμο στα μάτια της, καθώς προετοιμαζόταν για το ξέσπασμα της μητέρας της!

«Με φοβάται», σκέφτηκα. Και αυτό που συνειδητοποίησα μου προκάλεσε πανικό.
Η 6χρονη κόρη μου τρέμει την αντίδρασή μου σε ένα αθώο λάθος της.

Με βαθιά θλίψη συνειδητοποίησα ότι δεν θέλω να είμαι αυτή η μαμά για τα παιδιά μου, ούτε ήθελα να ζήσω έτσι την υπόλοιπη ζωή μου.

Λίγες εβδομάδες μετά το επεισόδιο αυτό άρχισα να αλλάζω τρόπο σκέψης και ζωής.
Η στιγμή της επίπονης αυτής συνειδητοποίησης με είχε οδηγήσει στο να εγκαταλείψω τους περισπασμούς μου και να αφοσιωθώ σε όσα έχουν πραγματικά σημασία.
Αυτό έγινε πριν δυόμιση χρόνια. Δυόμιση χρόνια σταδιακής απεξάρτησης από την υπερβολική χρήση ηλεκτρονικών περισπασμών, δυόμιση χρόνια απελευθέρωσης από την ανεπίτευκτη επιταγή της τελειότητας, του να πρέπει να κάνω «τα πάντα».
Καθώς άφηνα πίσω μου τους εσωτερικούς και εξωτερικούς περισπασμούς μου, το άγχος και το στρες άρχισαν να καταλαγιάζουν μέσα μου.
Με πιο ελαφρύ φορτίο μπορούσα να αντιδρώ στα λάθη και τις αταξίες των παιδιών μου με πιο ήρεμο, συμπονετικό και λογικό τρόπο.

Άρχισα να λέω πράγματα όπως «εντάξει, λίγο σιρόπι είναι.
Μπορείς να το σκουπίσεις από τον πάγκο και ούτε γάτα, ούτε ζημιά!» (αντί να ξεφυσάω και να 'ξινίζω' την έκφρασή μου).
Πρόσφερα την βοήθειά μου, κάθε φορά που τους έπεφταν φαγητά κάτω, για να τα καθαρίσουν (αντί να στέκομαι από πάνω τους και να τα κοιτάζω με ενόχληση και απογοήτευση).
Βοηθούσα την κόρη μου να βρει το παιχνίδι που έψαχνε (αντί να την κατηγορώ για ανευθυνότητα).
Και τις στιγμές που η εξάντληση και η αδιάκοπη γκρίνια άρχιζαν να με καταβάλουν, έμπαινα στο μπάνιο, έκλεινα την πόρτα, και άφηνα τον εαυτό μου να πάρει βαθιές ανάσες και να σκεφτεί ότι είναι απλά παιδιά. Και τα παιδιά κάνουν λάθη.
Όπως κάνω και εγώ.

Σταδιακά, ο φόβος που κατέκλυζε τα παιδιά μου κάθε φορά που έκαναν κάποιο λάθος εξαφανίστηκε.
Και, ευτυχώς, έγινα καταφύγιο για αυτά στις δύσκολες στιγμές τους, όχι εχθρός από τον οποίον έπρεπε να τρέξουν να κρυφτούν.

Δεν ξέρω αν θα έγραφα το παραπάνω, αν δεν μου είχε συμβεί το εξής περιστατικό την περασμένη Δευτέρα:
Ήμουν στον υπολογιστή και τελείωνα το τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου μου, όταν ξαφνικά ο υπολογιστής πάγωσε.
Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα.
Τον έκλεισα τον άνοιξα ξανά και είχαν χαθεί τα πάντα!
Έψαξα σε κάθε πιθανό δίσκο, να δω τι θα μπορούσα να ανακτήσω, αλλά είχαν σβηστεί όλα. Αναφέρομαι σε πολλές ώρες δουλειάς!
Όταν συνειδητοποίησα ότι θα έπρεπε να τα γράψω όλα ξανά από την αρχή, ήθελα να κλάψω! Αλλά ακόμα πιο πολύ, ήθελα να ξεσπάσω!

Αλλά δεν μπορούσα.
Γιατί είχε έρθει η ώρα να πάρω τα παιδιά από το σχολείο και μετά να τα πάω στο κολυμβητήριο.
Με μεγάλη δυσκολία, έκλεισα το λάπτοπ και θύμισα στον εαυτό μου ότι υπάρχουν πολύ μεγαλύτερα προβλήματα στην ζωή από το να ξαναγράψω μερικές σελίδες.
Έπειτα, αποφάσισα πως την συγκεκριμένη στιγμή δεν μπορούσα να κάνω τίποτα παραπάνω.

Όταν τα παιδιά μπήκαν στο αυτοκίνητο, κατάλαβαν ότι κάτι δεν πάει καλά και με ρώτησαν.
Τους είπα ότι έχασα 3 μέρες δουλειάς, εξαιτίας του υπολογιστή.
Το αυτοκίνητο ήταν το τελευταίο μέρος που ήθελα να βρίσκομαι εκείνη τη στιγμή.
Ήθελα να γυρίσω στο σπίτι, να ασχοληθώ με το πρόβλημά μου.
Αντίθετα, τους είπα ήρεμα ότι δεν ένιωθα πολύ καλά για να το συζητήσω εκείνη την στιγμή.
Ότι ένιωθα πολύ θυμωμένη και ήθελα λίγο χρόνο για να ηρεμήσω.

«Λυπόμαστε μαμά», μου είπε μόνο η μεγάλη μου κόρη. Και για την υπόλοιπη διαδρομή, σαν να ένιωσαν τι ακριβώς χρειαζόμουν, δεν έβγαλαν κουβέντα.

Η μέρα πέρασε, ήρθε το βράδυ. Έβαλα τα παιδιά στο κρεβάτι.
Πήγα να καληνυχτίσω τη μικρή μου κόρη και με ρώτησε τι θα κάνω με την δουλειά που έχασα.
Τότε άρχισα να κλαίω.
Όχι τόσο για την δουλειά που έχασα, όσο επειδή δεν είχα ξεσπάσει όλη την ημέρα.
Η κόρη μου άπλωσε το χέρι της και μου χάιδεψε το κεφάλι.
Μου είπε «οι υπολογιστές είναι μεγάλο πρόβλημα» και «θα ζητήσουμε αύριο από τον μάστορα να το φτιάξει» και «μαμά, ξέρω ότι μπορείς να τα καταφέρεις. Είσαι η καλύτερη συγγραφέας. Θα σε βοηθήσω όπως μπορώ.»

Αν είχα παραμείνει μια μαμά που όλο φωνάζει, η κόρη μου δεν θα είχε γίνει τόσο συμπονετική.
Γιατί οι φωνές κόβουν κάθε δίαυλο επικοινωνίας. Αναγκάζουν τους ανθρώπους να χωρίσουν, από το να έρθουν πιο κοντά.
Όπως έγραψε και η κόρη μου στο ποίημά της, το σημαντικό είναι ότι δεν είναι ποτέ αργά για να σταματήσει κανείς να φωνάζει.
Το σημαντικό είναι ότι τα παιδιά συγχωρούν, ειδικά όταν βλέπουν κάποιον που αγαπούν να προσπαθεί να αλλάξει.
Το σημαντικό είναι ότι η ζωή είναι πολύ μικρή για να θυμώνεις επειδή το σπίτι λερώθηκε ή δεν είναι τακτοποιημένο.
Το σημαντικό είναι ότι ό,τι κι αν έγινε χθες, σήμερα είναι μια νέα μέρα. Σήμερα μπορούμε να επιλέξουμε να απαντήσουμε με ηρεμία.

Και μιλώντας στα παιδιά ήρεμα τα μαθαίνουμε ότι έτσι χτίζουμε γέφυρες.
Τις γέφυρες που μας κουβαλούν στις δύσκολες στιγμές μας.

yahoo.com
  • *Το παρακάτω κείμενο προέρχεται από την εκπαιδευτικό, σύμβουλο γονιών, συγγραφέα και μητέρα δύο παιδιών Rachel Macy Stafford.
Μια επιλογή εικόνων , που μας δίνουν πληροφορίες για τις ζωές των μαθητών ανά τον κόσμο.



Παιδιά της Παλαιστίνης σχολείο στέκονται στην αυλή του σχολείου τους την πρώτη ημέρα του νέου σχολικού έτους στην πόλη της Γάζας, στις 25 Αυγούστου



Leon, 9 ετών στο δρόμο για το σχολείο του στο Moudon, δυτική Ελβετία στις 20 Ιουνίου



Maia, 5 ετών, δέχεται την αγκαλιά της νταντάς της στο δρόμο για το σχολείο έξω από το σπίτι της στο Χονγκ Κονγκ στις 18 Ιουνίου



ο 12χρονος Kelvin Leadismo, με τη σχολική του να κρέμεται στον ώμο του, βοηθά βόσκει το μοσχάρι στο Kisima έναν δήμο της Βορείου Κένυας κομητεία του Samburu πριν το σφάξουν για τα δίδακτρα - 17 Ιουλίου



η Μαργαρίτα από τη Γουατεμάλα φιλάει την 6χρονη κόρη της Samayoa πριν να πάει στο σχολείο – 8 Ιουλίου



ο εξάχρονος μαθητής δημοτικού Seishi Nishida © σηκώνει το χέρι του, μαζί με τους συμμαθητές στο σχολείο του στο Τόκιο στις 11 Ιουνίου.



Κολομβία, στις 21 Ιουνίου



Silvia Alvarado, 10 ετών, ετοιμάζεται να πάει στο σχολείο – Ελ Σαλβαδόρ την 1η Ιουλίου.


η 9χρονη νοτιοκορεάτισα μαθήτρια Lim Jee-Woo πηγαίνει στο σχολείο Goyang, βόρεια της Σεούλ στις 14 Ιουνίου.



Malabon City, Μανίλα στις 14 Ιουνίου.



ο 6χρονος μαθητευόμενος μοναχός Tandi Dorji © καθώς περπατά το πρωινό σε ένα μοναστήρι στην Thimpu, την πρωτεύουσα του Βασιλείου του Μπουτάν στις 3 Ιουνίου.



Leobardo Medina, 8, πηγαίνει στο σχολείο στο Καράκας, στις 20 Ιουνίου.



Ένα αγόρι της Βοσνίας, ο Aldemar Alikavazovic, 12 ετών, περπατά στη γειτονιά του, σε ένα δυτικό προάστιο του Σεράγεβο στο δρόμο για το σχολείο στις 27 Ιουνίου.



ο Geral Sequeira πριν πάει στο σχολείο, στη γειτονιά La Carpio, στο Σαν Χοσέ, Κόστα Ρίκα στις 22 Αυγούστου.



Wei Hanqi, 9, ετοιμάζει την τσάντα του, για να πάει στο σχολείο του στο Πεκίνο στις 19 Ιουνίου.



Αίγυπτος Βρετανικό Διεθνές σχολείο στο Κάιρο στις 12 Ιουνίου.



Ένα παιδί περπατά στο σχολείο στις 11 Ιουνίου στο Qunu, ένα χωριό έξω από την πόλη της Mthatha στο Ανατολικό Ακρωτήριο όπου μεγάλωσε ο πρώην πρόεδρος της Νότιας Αφρικής Νέλσον Μαντέλα .



στο δρόμο για το σχολείο στην Πράγα στις 18 Ιουνίου.



Malabon City, Μανίλα στις 14 Ιουνίου



μάθημα στην τάξη , στις 10 Ιουνίου στο γαλλο-αραβικό σχολείο Diagnel, 14 χιλιόμετρα νότια της Kaolack, κεντρική Σενεγάλη.



Ελ Σαλβαδόρ την 1η Ιουλίου.



δημοτικό σχολείο στην Kisima δήμος Βορείου Κένιας κομητεία του Samburu.



στο Σαν Χοσέ, Κόστα Ρίκα στις 21 Ιουνίου



σχολείο στην πόλη της Γουατεμάλα στις 8 Ιουλίου.



ο 6χρονος Frances McMillan ® μελετά με τους συμμαθητές του στο σχολείο στο προάστιο Coogee του Σίδνεϊ στις 17 Ιουνίου.



ο 12χρονος Kelvin Leadismo, κάνει την εργασία του κοντά στη φωτιά με τα αδέλφια του στην Kisima της Κένιας



η 10χρονη Yibanathi Matikinca, κάνει την εργασία της στις 14 Ιουνίου στο σπίτι της στο Qunu, ένα χωριό έξω από την πόλη της Mthatha, στο Ανατολικό Ακρωτήριο, Νότια Αφρική.



ο Ουγγαρέζος Csongor μαθητής χρησιμοποιεί το τραμ για να πάει στο σχολείο στη Βουδαπέστη στις 15 Ιουνίου.



Τα παιδιά κάθονται στην τάξη τους την πρώτη ημέρα του νέου σχολικού έτους στην πόλη της Γάζας, στις 25 Αυγούστου.



ο 7χρονος Thai Chamaya Pamutito γυρνά από το σχολείο μαζί με τον πατέρα και τη μητέρα της στην Μπανγκόκ στις 6 Ιουνίου



η Watson κάνει την εργασία της στην τραπεζαρία της στο Centreville του Μέριλαντ, μετά το μάθημα στο Δημοτικό Centreville στις 30 Απριλίου.



σ ένα από τα ιδιωτικά σχολεία της Νιγηρίας



6χρονος Ιάπωνας Seishi Nishida για το σχολείο στο Τόκιο στις 11 Ιουνίου.



Πηγή: boston.com

  • <p>Με αφορμή την έναρξη της δική μας σχολικής χρονιάς , μια σειρά φωτογραφιών που δείχνει παιδιά απ όλο τον κόσμο να πηγαίνουν στο σχολείο τους.</p>
🌳 Η Φύση Είναι Ένας Φυσικός Χώρος Εξερεύνησης
Τα παιδιά μαθαίνουν μεγάλο μέρος του κόσμου μέσα από την εξερεύνηση.
Ένα πάρκο, ένας κήπος, μια παραλία ή ακόμη και ένας μικρός χώρος πρασίνου μπορούν να γίνουν αφορμή για παρατήρηση και ανακάλυψη.
Το παιδί μπορεί να κοιτάξει ένα φύλλο, να παρατηρήσει ένα έντομο, να ακούσει τα πουλιά, να αγγίξει διαφορετικές επιφάνειες ή να αναζητήσει κάτι που κρύβεται ανάμεσα στα φυτά.
Δεν χρειάζεται ο ενήλικας να εξηγεί συνεχώς τι βλέπει.
Μερικές φορές είναι πιο χρήσιμο να αφήσουμε το παιδί να παρατηρήσει, να κάνει ερωτήσεις και να ανακαλύψει μόνο του.
🏃 Η Φύση Ενθαρρύνει Την Κίνηση
Ένα φυσικό περιβάλλον προσφέρει πολλές ευκαιρίες για αυθόρμητη σωματική δραστηριότητα.
Το παιδί μπορεί να περπατήσει, να τρέξει, να σκαρφαλώσει με ασφάλεια, να πηδήξει, να ισορροπήσει ή να παίξει με μια μπάλα.
Ακόμη και μια απλή βόλτα μπορεί να περιλαμβάνει πολύ περισσότερη κίνηση από όση αντιλαμβανόμαστε.
Η κίνηση είναι σημαντική για τη σωματική ανάπτυξη, τον συντονισμό και τη γενικότερη φυσική κατάσταση του παιδιού.
Δεν χρειάζεται κάθε έξοδος να έχει τη μορφή οργανωμένης άσκησης.
Το ελεύθερο παιχνίδι έχει επίσης σημαντική θέση στην καθημερινότητα.
☀️ Το Φυσικό Φως Και Ο Χρόνος Έξω
Ο χρόνος που περνούν τα παιδιά σε εξωτερικούς χώρους τους επιτρέπει να εκτίθενται στο φυσικό φως της ημέρας.
Η παραμονή έξω έχει μελετηθεί ιδιαίτερα σε σχέση με την παιδική όραση και την εμφάνιση μυωπίας.
Αυτό δεν σημαίνει ότι το παιχνίδι έξω προλαμβάνει κάθε περίπτωση μυωπίας ή ότι αντικαθιστά τον οφθαλμολογικό έλεγχο.
Σημαίνει ότι ο χρόνος σε εξωτερικό χώρο μπορεί να αποτελεί ένα χρήσιμο κομμάτι μιας υγιεινής καθημερινότητας.
Παράλληλα, το φυσικό φως βοηθά το παιδί να αντιλαμβάνεται διαφορετικά το περιβάλλον και να ξεφεύγει για λίγο από τον κλειστό χώρο του σπιτιού ή της τάξης.
🧠 Η Φύση Δίνει Χώρο Στη Συγκέντρωση
Μετά από πολλές ώρες σχολείου, διαβάσματος ή δραστηριοτήτων, ένα παιδί μπορεί να χρειάζεται αλλαγή περιβάλλοντος.
Μια ήρεμη βόλτα σε έναν φυσικό χώρο μπορεί να προσφέρει ένα διάλειμμα από τις συνεχείς απαιτήσεις της καθημερινότητας.
Η φύση δεν χρειάζεται να γίνει άλλη μία «δραστηριότητα που πρέπει να πετύχει».
Το παιδί μπορεί απλώς να περπατήσει, να κοιτάξει γύρω του ή να παίξει ελεύθερα.
Η αλλαγή περιβάλλοντος και η απομάκρυνση από ορισμένους καθημερινούς περισπασμούς μπορεί να δημιουργήσει
χώρο για ξεκούραση και επαναφορά της προσοχής.
❤️ Η Επαφή Με Τη Φύση Μπορεί Να Προσφέρει Ηρεμία
Η φύση μπορεί να δημιουργήσει ένα πιο ήρεμο περιβάλλον από αυτό που συναντά ένα παιδί μέσα στην πόλη ή στο σπίτι.
Ο ήχος των φύλλων, το νερό, τα πουλιά και η αίσθηση του ανοιχτού χώρου μπορούν να γίνουν μέρος μιας πιο χαλαρής εμπειρίας.
Για ένα παιδί που έχει περάσει μια έντονη ημέρα, μια ήρεμη βόλτα μπορεί να λειτουργήσει ως ευκαιρία αποφόρτισης.
Δεν σημαίνει ότι η φύση αποτελεί θεραπεία για το άγχος ή άλλες δυσκολίες.
Μπορεί όμως να γίνει ένα ευχάριστο περιβάλλον ξεκούρασης και συναισθηματικής αποφόρτισης.
🔍 Μαθαίνω Μέσα Από Το Παιχνίδι
Η φύση προσφέρει αμέτρητες ευκαιρίες για μάθηση χωρίς το παιδί να αισθάνεται ότι κάνει μάθημα.
Μπορούμε να μετρήσουμε φύλλα, να συγκρίνουμε πέτρες, να παρατηρήσουμε τα χρώματα των λουλουδιών
ή να αναζητήσουμε διαφορετικά είδη δέντρων.
Για παράδειγμα:
✓ Πόσα διαφορετικά φύλλα βρίσκουμε;
✓ Ποιο είναι μεγαλύτερο;
✓ Ποιο είναι πιο τραχύ;
✓ Τι χρώματα βλέπουμε;
✓ Πόσα πουλιά μπορούμε να ακούσουμε;
✓ Τι αλλάζει από μια εποχή στην άλλη;
Μέσα από τέτοιες απλές ερωτήσεις, το παιδί εξασκεί την παρατήρηση, τη σύγκριση, τη μέτρηση,
την περιγραφή και την επίλυση μικρών προβλημάτων.
🎨 Η Φύση Τροφοδοτεί Τη Δημιουργικότητα
Ένα παιδί δεν χρειάζεται πάντα έτοιμα παιχνίδια για να δημιουργήσει.
Ένα φύλλο μπορεί να γίνει μέρος μιας κατασκευής.
Ένα ξυλαράκι μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ένα παιχνίδι ρόλων.
Οι πέτρες μπορούν να γίνουν «σπίτια» για μικρούς φανταστικούς χαρακτήρες.
Μπορούμε επίσης να μαζέψουμε πεσμένα φύλλα και να δημιουργήσουμε ένα εποχιακό κολάζ.
Το σημαντικό είναι να χρησιμοποιούμε ασφαλή φυσικά υλικά και να αποφεύγουμε να ενθαρρύνουμε το παιδί να αγγίζει
ή να βάζει στο στόμα του άγνωστα φυτά, μανιτάρια ή άλλα αντικείμενα.
Η φύση μπορεί να γίνει μια μεγάλη πηγή δημιουργικών ιδεών χωρίς να χρειάζεται περίπλοκος εξοπλισμός.
🐞 Το Παιδί Μαθαίνει Να Παρατηρεί Τον Ζωντανό Κόσμο
Ένα μυρμήγκι που μεταφέρει τροφή, μια πεταλούδα πάνω σε ένα λουλούδι ή ένα πουλί που χτίζει φωλιά μπορούν να προκαλέσουν
δεκάδες ερωτήσεις.
«Πού πηγαίνει;»
«Τι ψάχνει;»
«Πού μένει;»
«Γιατί έχει αυτό το χρώμα;»
Αυτές οι ερωτήσεις αποτελούν φυσικές αφορμές για μάθηση.
Το παιδί αρχίζει να κατανοεί ότι η φύση δεν είναι απλώς ένα όμορφο σκηνικό, αλλά ένας ζωντανός κόσμος με σχέσεις και αλλαγές.
🤝 Η Φύση Μπορεί Να Ενισχύσει Το Κοινωνικό Παιχνίδι
Όταν τα παιδιά παίζουν έξω μαζί, έχουν περισσότερο χώρο για κινητικό και δημιουργικό παιχνίδι.
Μπορούν να οργανώσουν ένα παιχνίδι ρόλων, να φτιάξουν μια μικρή «κατασκήνωση», να παίξουν κυνηγητό ή να δημιουργήσουν
τους δικούς τους κανόνες.
Μέσα από αυτές τις δραστηριότητες χρειάζεται να:
✓ συνεργαστούν,
✓ περιμένουν τη σειρά τους,
✓ διαπραγματευτούν κανόνες,
✓ μοιραστούν αντικείμενα,
✓ αντιμετωπίσουν μικρές διαφωνίες.
Έτσι, το παιχνίδι μπορεί να γίνει μια φυσική ευκαιρία εξάσκησης κοινωνικών δεξιοτήτων.
🧺 Δεν Χρειάζεται Να Πηγαίνουμε Μακριά
Η επαφή με τη φύση δεν προϋποθέτει εκδρομή στο βουνό.
Μπορεί να γίνει:
✓ σε ένα κοντινό πάρκο,
✓ σε έναν κήπο,
✓ σε μια παραλία,
✓ σε μια αυλή,
✓ σε έναν πεζόδρομο με δέντρα,
✓ ακόμη και μέσα από τη φροντίδα ενός μικρού φυτού στο σπίτι.
Αυτό που έχει σημασία είναι να υπάρχει τακτική ευκαιρία επαφής με εξωτερικό χώρο και φυσικά στοιχεία.
Δεν χρειάζεται κάθε έξοδος να είναι μεγάλη.
Μια μικρή καθημερινή βόλτα μπορεί να είναι πιο εύκολο να γίνει συνήθεια από μια μεγάλη εκδρομή που πραγματοποιείται σπάνια.
🌱 Φροντίζουμε Ένα Φυτό Μαζί
Η φύση μπορεί να μπει και μέσα στο σπίτι.
Ένα μικρό φυτό μπορεί να γίνει αφορμή για μια απλή καθημερινή ευθύνη.
Το παιδί μπορεί να:
✓ ελέγχει αν χρειάζεται νερό,
✓ παρατηρεί νέα φύλλα,
✓ μετρά την ανάπτυξή του,
✓ ζωγραφίζει την αλλαγή του,
✓ κρατά ένα μικρό ημερολόγιο.
Με αυτόν τον τρόπο συνδέονται η παρατήρηση, η υπευθυνότητα και η μάθηση.
Δεν χρειάζεται όμως το παιδί να αναλάβει μόνο του κάτι που δεν μπορεί ακόμη να διαχειριστεί.
Η φροντίδα γίνεται πάντα ανάλογα με την ηλικία του.
👶 Η Φύση Σε Κάθε Ηλικία
Η επαφή με το φυσικό περιβάλλον μπορεί να προσαρμοστεί σε κάθε ηλικία.
Προσχολική ηλικία
Τα μικρότερα παιδιά μπορούν να αγγίζουν ασφαλείς φυσικές επιφάνειες, να παρατηρούν ζώα και φυτά και να παίζουν με απλές κινητικές δραστηριότητες.
Α΄–Β΄ Δημοτικού
Μπορούμε να προσθέσουμε μικρές αποστολές παρατήρησης, μέτρημα, συλλογή πεσμένων φύλλων και απλές δραστηριότητες ζωγραφικής.
Γ΄–Δ΄ Δημοτικού
Το παιδί μπορεί να κρατά μικρό ημερολόγιο φύσης, να αναζητά πληροφορίες για ζώα και φυτά ή να καταγράφει τις αλλαγές των εποχών.
Ε΄–ΣΤ΄ Δημοτικού
Μπορεί να κάνει μικρές έρευνες, να φωτογραφίζει στοιχεία της φύσης, να καταγράφει παρατηρήσεις και να συνδέει την εμπειρία με όσα μαθαίνει στο σχολείο.
Γυμνάσιο
Η φύση μπορεί να συνδυαστεί με πεζοπορία, φωτογραφία, περιβαλλοντικά projects, παρατήρηση της βιοποικιλότητας ή δραστηριότητες που συνδέονται με τα προσωπικά ενδιαφέροντα του εφήβου.
Ο στόχος δεν είναι να επιβάλλουμε στο παιδί συγκεκριμένο τρόπο επαφής με τη φύση.
Είναι να δημιουργούμε ευκαιρίες ώστε να βρίσκει τον δικό του τρόπο να την απολαμβάνει και να την εξερευνά.
💡 Χρήσιμες Ιδέες Για Περισσότερο Χρόνο Στη Φύση
✓ Κάντε μια μικρή καθημερινή βόλτα, ακόμη κι αν δεν υπάρχει πολύς ελεύθερος χρόνος.
✓ Αφήστε το παιδί να επιλέξει τη δραστηριότητα, όταν είναι δυνατό.
✓ Μην κάνετε κάθε έξοδο μάθημα.
Αφήστε χρόνο και για ελεύθερο παιχνίδι.
✓ Παίξτε παιχνίδια παρατήρησης, όπως «βρες τρία διαφορετικά φύλλα».
✓ Πάρτε μαζί ένα μικρό σημειωματάριο για ζωγραφιές και παρατηρήσεις.
✓ Αφήστε το παιδί να κινηθεί, αντί να περπατά πάντα δίπλα σας.
✓ Περιορίστε τη χρήση οθονών κατά τη διάρκεια της εξόδου, ώστε να υπάρχει πραγματική επαφή με το περιβάλλον.
✓ Επισκεφθείτε διαφορετικά φυσικά περιβάλλοντα, ώστε το παιδί να γνωρίσει θάλασσα, πάρκο, δάσος ή βουνό, ανάλογα με το τι είναι διαθέσιμο.
✓ Μιλήστε για όσα παρατηρείτε, χωρίς να μετατρέπετε κάθε στιγμή σε εξέταση.
✓ Σεβαστείτε τη φύση.
Δεν ξεριζώνουμε φυτά, δεν ενοχλούμε ζώα και δεν αφήνουμε σκουπίδια πίσω μας.
🛡️ Η Ασφάλεια Παραμένει Προτεραιότητα
Η φύση προσφέρει πολλές ευκαιρίες για παιχνίδι, αλλά χρειάζεται και κατάλληλη επίβλεψη.
Ανάλογα με τον χώρο, προσέχουμε:
✓ τον ήλιο και την έκθεση στη ζέστη,
✓ την επαρκή ενυδάτωση,
✓ την κατάλληλη ένδυση,
✓ την ασφάλεια κοντά σε νερό,
✓ την παρουσία εντόμων,
✓ άγνωστα φυτά ή μανιτάρια,
✓ απότομες επιφάνειες και σημεία όπου μπορεί να πέσει το παιδί.
Δεν χρειάζεται να φοβόμαστε τη φύση.
Χρειάζεται να γνωρίζουμε τους κινδύνους του συγκεκριμένου χώρου και την ηλικία του παιδιού.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Η επαφή με τη φύση προσφέρει ευκαιρίες για κίνηση, εξερεύνηση, παιχνίδι και παρατήρηση.
🔦 Ο χρόνος σε εξωτερικούς χώρους και στο φυσικό φως έχει μελετηθεί ιδιαίτερα σε σχέση με τον κίνδυνο εμφάνισης μυωπίας στα παιδιά.
🔦 Το ελεύθερο παιχνίδι στη φύση μπορεί να δώσει στο παιδί περισσότερες ευκαιρίες να δημιουργήσει τους δικούς του κανόνες και να λύσει μικρά προβλήματα.
🔦 Η φύση μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αφορμή για μάθηση χωρίς το παιδί να αισθάνεται ότι βρίσκεται σε μια τυπική σχολική δραστηριότητα.
🔦 Δεν χρειάζεται μια μακρινή εκδρομή για να υπάρξει επαφή με τη φύση.
Ακόμη και ένας κοντινός χώρος πρασίνου μπορεί να γίνει μέρος της καθημερινότητας.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Το παιδί μαθαίνει μόνο μέσα στην τάξη.»
✔ Αλήθεια: Η μάθηση μπορεί να συμβαίνει και μέσα από το παιχνίδι, την παρατήρηση και τις καθημερινές εμπειρίες στο φυσικό περιβάλλον.
❌ Μύθος: «Όσο περισσότερο χρόνο περνά έξω, τόσο καλύτερα είναι πάντα.»
✔ Αλήθεια: Ο χρόνος έξω είναι σημαντικός, αλλά χρειάζεται να συνδυάζεται με κατάλληλη επίβλεψη, προστασία από τον ήλιο, ξεκούραση και ασφάλεια ανάλογα με τις συνθήκες.
❌ Μύθος: «Η φύση είναι μόνο για παιχνίδι και όχι για μάθηση.»
✔ Αλήθεια: Ένα φυσικό περιβάλλον μπορεί να προσφέρει πολλές ευκαιρίες για παρατήρηση, μέτρηση, σύγκριση, γλωσσική έκφραση και δημιουργία.
❌ Μύθος: «Για να ωφεληθεί το παιδί από τη φύση, πρέπει να πηγαίνουμε συχνά εκδρομές.»
✔ Αλήθεια: Η καθημερινή επαφή μπορεί να είναι πολύ απλή.
Ένα πάρκο, μια αυλή ή ένας κήπος μπορούν να προσφέρουν ευκαιρίες για παιχνίδι και εξερεύνηση.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί προτιμά τις οθόνες, δεν ενδιαφέρεται για τη φύση.»
✔ Αλήθεια: Μερικά παιδιά χρειάζονται χρόνο και διαφορετικά ερεθίσματα για να ανακαλύψουν τι τους αρέσει.
Η φύση μπορεί να γίνει πιο ελκυστική όταν συνδέεται με τα προσωπικά τους ενδιαφέροντα.
❌ Μύθος: «Η φύση θεραπεύει το άγχος ή τις μαθησιακές δυσκολίες.»
✔ Αλήθεια: Η επαφή με τη φύση μπορεί να λειτουργήσει υποστηρικτικά για την ευεξία και τη δραστηριότητα, αλλά δεν αποτελεί θεραπεία για αναπτυξιακές, μαθησιακές ή ψυχικές δυσκολίες.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Πόσο χρόνο χρειάζεται να περνά ένα παιδί στη φύση;
Δεν υπάρχει μία ίδια διάρκεια που να είναι κατάλληλη για όλα τα παιδιά.
Σημασία έχει να υπάρχουν τακτικές ευκαιρίες για ασφαλές παιχνίδι και κίνηση σε εξωτερικούς χώρους, ανάλογα με την ηλικία, τον καιρό και τις ανάγκες του παιδιού.
❓ Πρέπει η έξοδος στη φύση να είναι οργανωμένη;
Όχι.
Το ελεύθερο παιχνίδι και η αυθόρμητη εξερεύνηση έχουν τη δική τους αξία.
Μπορείτε να προσθέσετε μια μικρή δραστηριότητα μόνο όταν το παιδί το απολαμβάνει.
❓ Μπορεί η φύση να βοηθήσει ένα παιδί που δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί;
Η αλλαγή περιβάλλοντος και η σωματική δραστηριότητα μπορούν να προσφέρουν μια ευχάριστη ευκαιρία αποφόρτισης.
Ωστόσο, η δυσκολία συγκέντρωσης μπορεί να έχει πολλές αιτίες και η φύση δεν αποτελεί από μόνη της θεραπεία.
❓ Τι μπορούμε να κάνουμε αν μένουμε σε πόλη;
Αναζητήστε κοντινά πάρκα, χώρους πρασίνου, δεντροφυτευμένους πεζόδρομους, αυλές ή άλλους ασφαλείς εξωτερικούς χώρους.
Δεν χρειάζεται να υπάρχει δάσος δίπλα στο σπίτι για να υπάρξει επαφή με φυσικά στοιχεία.
❓ Πώς μπορώ να κάνω ένα παιδί που προτιμά τις οθόνες να αγαπήσει τη φύση;
Ξεκινήστε από τα ενδιαφέροντά του.
Ένα παιδί που αγαπά τα ζώα μπορεί να απολαύσει την παρατήρηση πουλιών, ενώ ένα παιδί που αγαπά τη φωτογραφία μπορεί να αναζητά ενδιαφέρουσες εικόνες στη φύση.
Ο στόχος είναι να δημιουργηθεί μια ευχάριστη εμπειρία και όχι να παρουσιαστεί η έξοδος ως τιμωρία ή υποχρέωση.
🌱 Η Φύση Δεν Είναι Απλώς Ένα Μέρος Για Να Πάμε
Για ένα παιδί, η φύση μπορεί να γίνει χώρος παιχνιδιού, μάθησης, κίνησης και ανακάλυψης.
Ένα φύλλο μπορεί να γίνει αφορμή για μια ερώτηση.
Ένα μονοπάτι μπορεί να γίνει παιχνίδι εξερεύνησης.
Ένα πάρκο μπορεί να προσφέρει χώρο για τρέξιμο και κοινωνικό παιχνίδι.
Και μια ήρεμη βόλτα μπορεί απλώς να δώσει στο παιδί λίγο χρόνο μακριά από τις απαιτήσεις της ημέρας.
Δεν χρειάζεται να δημιουργήσουμε τέλειες δραστηριότητες.
Χρειάζεται να δημιουργήσουμε περισσότερες ευκαιρίες για πραγματική επαφή με τον φυσικό κόσμο.
Όσο περισσότερο το παιδί παρατηρεί, κινείται, εξερευνά και παίζει, τόσο περισσότερες ευκαιρίες έχει να γνωρίσει όχι μόνο τη φύση αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Ποια δραστηριότητα στη φύση απολαμβάνει περισσότερο το παιδί σας;
Υπάρχει κάποιο πάρκο, μέρος ή παιχνίδι έξω που έχει γίνει αγαπημένη οικογενειακή συνήθεια;
Οι εμπειρίες των γονιών μπορούν να δώσουν όμορφες και πρακτικές ιδέες και σε άλλες οικογένειες που θέλουν να φέρουν περισσότερη φύση στην καθημερινότητα των παιδιών.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά εξατομικευμένη ιατρική ή επαγγελματική καθοδήγηση.
Η επαφή με τη φύση και η σωματική δραστηριότητα μπορούν να αποτελούν σημαντικό μέρος μιας υγιεινής καθημερινότητας, όμως δεν αποτελούν θεραπεία για μαθησιακές, αναπτυξιακές ή ψυχικές δυσκολίες.
Για οποιαδήποτε ανησυχία σχετικά με την υγεία, την όραση, την ανάπτυξη ή τη συμπεριφορά του παιδιού, χρειάζεται εξατομικευμένη συμβουλή από τον κατάλληλο επαγγελματία.
  • Η επαφή με τη φύση μπορεί να προσφέρει στο παιδί πολύ περισσότερα από μια ευχάριστη βόλτα ή ένα παιχνίδι έξω.
    Το φυσικό περιβάλλον δίνει ευκαιρίες για κίνηση, εξερεύνηση, δημιουργία, χαλάρωση και ουσιαστική επαφή με τον κόσμο γύρω του.
    Ας δούμε πώς η φύση μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη, την ευεξία και την καθημερινότητα του παιδιού.
👣 Το Παπούτσι Πρέπει Να Ταιριάζει Στο Πόδι
Το σημαντικότερο κριτήριο είναι η σωστή εφαρμογή.
Ένα παπούτσι που πιέζει τα δάχτυλα ή είναι πολύ στενό μπορεί να προκαλεί ενόχληση και να δυσκολεύει το παιδί στο περπάτημα και στο παιχνίδι.
Από την άλλη πλευρά, ένα υπερβολικά μεγάλο παπούτσι δεν είναι καλύτερο επειδή «θα του κάνει και του χρόνου».
Το παιδί χρειάζεται να αισθάνεται σταθερότητα χωρίς πίεση.
Ιδιαίτερα στα μικρότερα παιδιά, είναι σημαντικό να ελέγχουμε συχνά το μέγεθος, επειδή το πόδι μεγαλώνει και το παπούτσι μπορεί να αρχίσει να γίνεται στενό χωρίς το παιδί να το αναφέρει.
🦶 Αφήστε Χώρο Για Τα Δάχτυλα
Το μπροστινό μέρος του παπουτσιού χρειάζεται να επιτρέπει στα δάχτυλα να κινούνται με άνεση.
Τα δάχτυλα δεν πρέπει να είναι στριμωγμένα μεταξύ τους ούτε να πιέζονται στα πλάγια.
Ένα πολύ στενό ή μυτερό παπούτσι μπορεί να περιορίζει τη φυσική κίνηση του ποδιού.
Για αυτό, όταν δοκιμάζουμε παπούτσια, δεν κοιτάμε μόνο το μήκος.
Ελέγχουμε και το πλάτος και το σχήμα του μπροστινού μέρους.
📏 Πώς Ελέγχουμε Αν Είναι Το Σωστό Μέγεθος;
Το νούμερο που γράφει το παπούτσι δεν είναι πάντα αρκετό.
Διαφορετικές εταιρείες και διαφορετικά σχέδια μπορεί να έχουν διαφορετική εφαρμογή.
Το παιδί καλό είναι να δοκιμάζει το παπούτσι και στα δύο πόδια.
Το πόδι πρέπει να βρίσκεται σωστά μέσα στο παπούτσι και τα δάχτυλα να έχουν αρκετό χώρο για φυσική κίνηση.
Αν χρησιμοποιούνται κάλτσες με συγκεκριμένο πάχος, η δοκιμή καλό είναι να γίνεται με τις κάλτσες που θα φορά συνήθως.
Ένα απλό πρακτικό τεστ είναι να ζητήσουμε από το παιδί να περπατήσει, να σταθεί και να κινηθεί λίγο με τα παπούτσια.
Αν δυσκολεύεται, παραπονιέται ή προσπαθεί να τα βγάλει αμέσως, αξίζει να ελέγξουμε ξανά την εφαρμογή.
🛍️ Μην Αγοράζετε Παπούτσι «Για Να Μεγαλώσει Το Πόδι»
Είναι φυσικό ένας γονιός να θέλει το παπούτσι να κρατήσει περισσότερο.
Ωστόσο, ένα υπερβολικά μεγάλο παπούτσι μπορεί να κάνει το παιδί να περπατά διαφορετικά ή να αισθάνεται ότι το πόδι του δεν είναι σταθερό μέσα σε αυτό.
Το σωστό δεν είναι ούτε να είναι πολύ μικρό ούτε υπερβολικά μεγάλο.
Χρειάζεται λίγος κατάλληλος χώρος ανάπτυξης, χωρίς το παπούτσι να «κολυμπάει» στο πόδι.
🧸 Για Τα Πρώτα Βήματα Χρειάζεται Ελευθερία Κίνησης
Όταν ένα παιδί μαθαίνει να περπατά, η ελευθερία κίνησης του ποδιού έχει ιδιαίτερη σημασία.
Σε ασφαλές περιβάλλον, το παιδί μπορεί να έχει ευκαιρίες να κινείται χωρίς παπούτσια, όταν αυτό είναι πρακτικό και κατάλληλο για τον χώρο.
Όταν χρειάζεται παπούτσι για προστασία έξω από το σπίτι, προτιμάμε ένα ελαφρύ και εύκαμπτο παπούτσι, κατάλληλο για το στάδιο ανάπτυξης του παιδιού.
Δεν χρειάζεται ένα βαρύ ή υπερβολικά άκαμπτο παπούτσι μόνο και μόνο επειδή είναι μικρό το παιδί.
👟 Η Σόλα Πρέπει Να Είναι Εύκαμπτη
Η σόλα χρειάζεται να προσφέρει προστασία, αλλά ταυτόχρονα να επιτρέπει στο πόδι να κινείται φυσικά.
Ένα παπούτσι με πολύ άκαμπτη σόλα μπορεί να περιορίζει την κίνηση.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η σόλα πρέπει να είναι τελείως μαλακή ή χωρίς καμία προστασία.
Χρειάζεται να υπάρχει μια ισορροπία ανάμεσα στην προστασία, την ευκαμψία και τη σταθερότητα.
Για καθημερινό περπάτημα και παιχνίδι, το παπούτσι πρέπει να επιτρέπει στο παιδί να κινείται χωρίς να αισθάνεται ότι το πόδι του είναι «κλειδωμένο».
⚖️ Βάρος Και Άνεση Έχουν Σημασία
Τα βαριά παπούτσια μπορεί να είναι κουραστικά, ιδιαίτερα για μικρότερα παιδιά.
Ένα καθημερινό παπούτσι καλό είναι να είναι όσο γίνεται ελαφρύ και πρακτικό, χωρίς περιττά στοιχεία που αυξάνουν το βάρος.
Το παιδί θα πρέπει να μπορεί να περπατά, να τρέχει και να παίζει χωρίς να αισθάνεται ότι το παπούτσι το δυσκολεύει.
Μερικές φορές ένα απλούστερο σχέδιο είναι πιο πρακτικό από ένα εντυπωσιακό αλλά βαρύ παπούτσι.
🧦 Επιλέξτε Υλικό Που Επιτρέπει Στο Πόδι Να Αναπνέει
Τα πόδια των παιδιών μπορεί να ιδρώνουν αρκετά κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Για αυτό έχει σημασία το παπούτσι να αερίζεται επαρκώς και να συνδυάζεται με κατάλληλες κάλτσες.
Ανάλογα με την εποχή και τη χρήση, μπορούμε να επιλέξουμε υλικά που επιτρέπουν καλύτερη διαχείριση της υγρασίας.
Αν το παιδί επιστρέφει συχνά με πολύ ιδρωμένα πόδια ή παραπονιέται για ενόχληση, αξίζει να εξετάσουμε τόσο το παπούτσι όσο και τις κάλτσες που χρησιμοποιεί.
🏃 Άλλο Παπούτσι Για Το Σχολείο Και Άλλο Για Τον Αθλητισμό
Δεν υπάρχει ένα παπούτσι που να είναι ιδανικό για κάθε δραστηριότητα.
Ένα καθημερινό παπούτσι μπορεί να είναι κατάλληλο για το σχολείο και τις συνηθισμένες μετακινήσεις.
Για οργανωμένη αθλητική δραστηριότητα, όμως, χρειάζεται να επιλέγεται παπούτσι κατάλληλο για το συγκεκριμένο άθλημα και την επιφάνεια στην οποία γίνεται.
Το παπούτσι για τρέξιμο, για παράδειγμα, δεν έχει ακριβώς τις ίδιες απαιτήσεις με ένα παπούτσι για κάποιο άθλημα που περιλαμβάνει συχνές αλλαγές κατεύθυνσης.
Γι' αυτό πριν από την αγορά σκεφτείτε πρώτα:
Πού θα το φοράει το παιδί;
Τι δραστηριότητες θα κάνει;
Πόσες ώρες την ημέρα θα το φοράει;
🏫 Το Παπούτσι Του Σχολείου Πρέπει Να Είναι Πρακτικό
Ένα σχολικό παπούτσι θα φοριέται πολλές ώρες.
Για αυτό χρειάζεται να είναι άνετο, αρκετά ανθεκτικό και εύκολο στη χρήση.
Για μικρότερα παιδιά, τα παπούτσια που μπορούν να φορεθούν και να κλείσουν εύκολα μπορεί να κάνουν την καθημερινότητα πιο απλή.
Τα αυτοκόλλητα μπορούν να είναι πρακτικά για παιδιά που ακόμη μαθαίνουν να δένουν κορδόνια.
Τα κορδόνια μπορούν να είναι μια καλή επιλογή όταν το παιδί έχει ήδη την απαραίτητη δεξιότητα και μπορεί να τα δένει με ασφάλεια.
Ο στόχος είναι το παιδί να μπορεί να διαχειρίζεται το παπούτσι όσο γίνεται πιο αυτόνομα.
🧗 Η Πρόσφυση Είναι Σημαντική
Η εξωτερική σόλα πρέπει να προσφέρει κατάλληλη πρόσφυση για τη χρήση που προορίζεται.
Ένα παπούτσι που γλιστρά εύκολα μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο πτώσης, ιδιαίτερα σε δραστηριότητες όπου το παιδί τρέχει ή κινείται γρήγορα.
Ελέγξτε αν η σόλα είναι κατάλληλη για την επιφάνεια στην οποία θα χρησιμοποιείται.
Άλλες απαιτήσεις έχει ένα παπούτσι που χρησιμοποιείται κυρίως σε εσωτερικό χώρο και άλλες ένα παπούτσι για βόλτες, παιχνίδι ή αθλητικές δραστηριότητες.
🔍 Ελέγξτε Το Παπούτσι Πριν Από Την Αγορά
Πριν αποφασίσετε, αξίζει να ελέγξετε μερικά βασικά στοιχεία.
Τι ελέγχουμε
Τι αναζητούμε
Εφαρμογή
Άνεση χωρίς πίεση ή υπερβολικό κενό
Μπροστινό μέρος
Χώρο για φυσική κίνηση των δαχτύλων
Σόλα
Κατάλληλη προστασία και ευκαμψία
Βάρος
Όσο γίνεται ελαφρύ για την προβλεπόμενη χρήση
Κλείσιμο
Ασφαλές και κατάλληλο για την ηλικία
Πρόσφυση
Κατάλληλη για την επιφάνεια και τη δραστηριότητα
Υλικό
Κατάλληλο για την εποχή και τη χρήση
Δεν χρειάζεται κάθε παπούτσι να έχει όλα τα ίδια χαρακτηριστικά.
Το σημαντικό είναι να ταιριάζει στο συγκεκριμένο παιδί και στη συγκεκριμένη χρήση.
👣 Μην Προσπαθείτε Να «Διορθώσετε» Το Πόδι Με Ένα Παπούτσι
Ένα συχνό λάθος είναι να επιλέγουμε ένα πολύ άκαμπτο ή ειδικά κατασκευασμένο παπούτσι επειδή πιστεύουμε ότι θα «διορθώσει» τη στάση του ποδιού.
Δεν χρειάζεται κάθε παιδί ειδικό παπούτσι ή ειδικό πάτο.
Η επιλογή τέτοιων προϊόντων καλό είναι να γίνεται όταν υπάρχει συγκεκριμένη σύσταση από κατάλληλο επαγγελματία υγείας.
Ιδιαίτερα αν το παιδί παρουσιάζει επίμονο πόνο, συχνές πτώσεις, σημαντική ασυμμετρία στο βάδισμα ή άλλη ανησυχία, χρειάζεται αξιολόγηση και όχι απλώς αλλαγή παπουτσιού.
👶 Τα Παιδικά Πόδια Αλλάζουν Γρήγορα
Το παιδί μπορεί να μεγαλώσει χωρίς να το αντιληφθούμε αμέσως.
Για αυτό είναι χρήσιμο να ελέγχουμε τακτικά αν τα παπούτσια εξακολουθούν να εφαρμόζουν σωστά.
Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να εμφανιστεί πόνος.
Μπορούμε να παρατηρούμε αν:
✓ το παιδί δυσκολεύεται να φορέσει το παπούτσι,
✓ αφήνει σημάδια πίεσης στο πόδι,
✓ παραπονιέται ότι το παπούτσι το ενοχλεί,
✓ αλλάζει τον τρόπο που περπατά,
✓ προσπαθεί να το βγάζει συχνά,
✓ τα δάχτυλα πιέζονται στο μπροστινό μέρος.
Ένα παιδί μπορεί επίσης να μην εκφράζει πάντα λεκτικά την ενόχλησή του.
Γι' αυτό η παρατήρηση είναι σημαντική.
🧼 Η Κατάσταση Του Παπουτσιού Έχει Σημασία
Δεν αρκεί να ήταν καλό το παπούτσι όταν το αγοράσαμε.
Με τον χρόνο η σόλα φθείρεται, το εσωτερικό μπορεί να παραμορφωθεί και το κλείσιμο μπορεί να μη λειτουργεί πλέον σωστά.
Ελέγχουμε επομένως τακτικά:
✓ τη φθορά της σόλας,
✓ την κατάσταση των ραφών,
✓ το εσωτερικό του παπουτσιού,
✓ τα κορδόνια ή τα αυτοκόλλητα,
✓ αν το παπούτσι έχει χάσει το σχήμα του.
Ένα φθαρμένο παπούτσι μπορεί να μην προσφέρει πλέον την ίδια άνεση ή σταθερότητα.
🎯 Πώς Να Επιλέξετε Παπούτσια Ανάλογα Με Τη Δραστηριότητα
Χρήση
Τι να προσέξουμε
Καθημερινό περπάτημα
Άνεση, σωστή εφαρμογή, ευκαμψία
Σχολείο
Άνεση, ανθεκτικότητα, εύκολο κλείσιμο
Παιχνίδι έξω
Πρόσφυση, ανθεκτικότητα, προστασία
Αθλητισμός
Κατάλληλο μοντέλο για το συγκεκριμένο άθλημα
Βροχή
Κατάλληλη προστασία από την υγρασία
Καλοκαίρι
Ελαφριά κατασκευή και καλός αερισμός
Το ίδιο παιδί μπορεί να χρειάζεται διαφορετικά παπούτσια για διαφορετικές δραστηριότητες.
Δεν χρειάζεται όμως να αγοράζουμε πολλά ζευγάρια χωρίς λόγο.
Προτεραιότητα έχει η κατάλληλη εφαρμογή και η σωστή χρήση.
🛒 Τι Να Προσέξουμε Όταν Αγοράζουμε Online;
Η αγορά μέσω διαδικτύου μπορεί να είναι πρακτική, αλλά έχει ένα μειονέκτημα: δεν μπορούμε να δοκιμάσουμε το παπούτσι πριν από την αγορά.
Πριν παραγγείλετε, ελέγξτε τον οδηγό μεγεθών της συγκεκριμένης εταιρείας.
Μην βασίζεστε μόνο στο νούμερο που φορά το παιδί σε άλλη μάρκα.
Ελέγξτε επίσης την πολιτική επιστροφής.
Αν το παπούτσι φτάσει και δεν εφαρμόζει σωστά, μην προσπαθήσετε να το κρατήσετε επειδή «θα ανοίξει».
Η άνεση και η εφαρμογή είναι σημαντικότερες από το να αποφύγουμε μια επιστροφή.
💡 Χρήσιμες Ιδέες Για Μια Καλύτερη Επιλογή
✓ Μετρήστε και τα δύο πόδια, επειδή μπορεί να υπάρχει μικρή διαφορά στο μέγεθος.
✓ Δοκιμάστε τα παπούτσια με τις συνηθισμένες κάλτσες του παιδιού.
✓ Αφήστε το παιδί να περπατήσει με τα παπούτσια πριν τα αγοράσετε.
✓ Ελέγξτε τα δάχτυλα και το πλάτος, όχι μόνο το μήκος.
✓ Μην αγοράζετε πολύ μεγαλύτερο νούμερο για να κρατήσει περισσότερο.
✓ Προτιμήστε κατάλληλη ευκαμψία αντί για υπερβολικά άκαμπτη κατασκευή.
✓ Επιλέξτε το παπούτσι με βάση τη δραστηριότητα και όχι μόνο την εμφάνιση.
✓ Ελέγχετε τα παπούτσια τακτικά, επειδή τα πόδια του παιδιού μεγαλώνουν.
✓ Μην αγνοείτε τα παράπονα του παιδιού για πόνο ή ενόχληση.
✓ Μην επιλέγετε ειδικούς πάτους ή διορθωτικά παπούτσια χωρίς λόγο.
👶 Ποια Παπούτσια Ταιριάζουν Σε Κάθε Ηλικία;
Μωρά που δεν περπατούν ακόμη
Όταν το παιδί δεν περπατά, τα παπούτσια δεν είναι απαραίτητα για τη φυσιολογική ανάπτυξη του ποδιού μέσα στο σπίτι.
Όταν χρειάζεται προστασία έξω, μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατάλληλα καλτσάκια ή μαλακά υποδήματα, ανάλογα με τις συνθήκες.
Παιδιά που κάνουν τα πρώτα τους βήματα
Χρειάζονται παπούτσια που επιτρέπουν φυσική κίνηση και προστατεύουν το πόδι όταν βρίσκονται σε εξωτερικό χώρο.
Νήπια
Χρειάζονται άνετα και εύκαμπτα παπούτσια που μπορούν να φορεθούν και να αφαιρεθούν σχετικά εύκολα.
Παιδιά σχολικής ηλικίας
Η άνεση, η εφαρμογή, η ανθεκτικότητα και η καταλληλότητα για τις δραστηριότητες της ημέρας αποκτούν ιδιαίτερη σημασία.
Μεγαλύτερα παιδιά και έφηβοι
Η επιλογή μπορεί να γίνεται περισσότερο μαζί με το ίδιο το παιδί, χωρίς όμως να παραβλέπονται η εφαρμογή, η άνεση και η ασφάλεια.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Τα παιδικά πόδια μεγαλώνουν και αλλάζουν, γι' αυτό ένα παπούτσι που ήταν άνετο πριν από μερικούς μήνες μπορεί να μην εφαρμόζει πλέον σωστά.
🔦 Το σωστό παπούτσι δεν χρειάζεται να είναι το ακριβότερο ή το πιο «ειδικό».
🔦 Το νούμερο μόνο του δεν αρκεί για να κρίνουμε αν ένα παπούτσι ταιριάζει, επειδή σημαντικό ρόλο παίζουν το σχήμα και το πλάτος του.
🔦 Η κατάλληλη επιλογή εξαρτάται και από το πού και πώς θα χρησιμοποιείται το παπούτσι.
🔦 Ένα παιδί που παραπονιέται συστηματικά για πόνο ή παρουσιάζει επίμονη δυσκολία στο περπάτημα χρειάζεται αξιολόγηση και όχι απλώς ένα διαφορετικό ζευγάρι παπούτσια.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Όσο μεγαλύτερο είναι το παπούτσι, τόσο περισσότερο θα το φορέσει το παιδί.»
✔ Αλήθεια: Ένα υπερβολικά μεγάλο παπούτσι μπορεί να είναι ασταθές και άβολο.
Χρειάζεται κατάλληλος χώρος, όχι πολύ μεγαλύτερο νούμερο.
❌ Μύθος: «Τα παιδικά παπούτσια πρέπει να είναι πολύ σκληρά για να στηρίζουν σωστά το πόδι.»
✔ Αλήθεια: Για τα περισσότερα παιδιά δεν χρειάζεται υπερβολικά άκαμπτη κατασκευή.
Η κατάλληλη ευκαμψία και η άνετη εφαρμογή έχουν σημασία.
❌ Μύθος: «Το ακριβότερο παπούτσι είναι πάντα καλύτερο.»
✔ Αλήθεια: Η τιμή δεν εγγυάται ότι το παπούτσι ταιριάζει στο συγκεκριμένο πόδι ή στη συγκεκριμένη δραστηριότητα.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί δεν παραπονιέται, το παπούτσι του ταιριάζει σίγουρα.»
✔ Αλήθεια: Τα μικρότερα παιδιά μπορεί να μην αντιλαμβάνονται ή να μην εκφράζουν πάντα ότι το παπούτσι τα πιέζει.
Χρειάζεται και οπτικός και πρακτικός έλεγχος της εφαρμογής.
❌ Μύθος: «Κάθε παιδί χρειάζεται ειδικούς πάτους.»
✔ Αλήθεια: Δεν χρειάζεται κάθε παιδί διορθωτικό πάτο.
Όταν υπάρχει συγκεκριμένο πρόβλημα, η ανάγκη για ειδικό υπόδημα ή πάτο πρέπει να αξιολογείται εξατομικευμένα.
❌ Μύθος: «Αν το παπούτσι είναι λίγο στενό, θα ανοίξει με τον καιρό.»
✔ Αλήθεια: Δεν είναι καλή πρακτική να περιμένουμε να «ανοίξει» ένα παπούτσι που ήδη πιέζει το παιδί.
Η σωστή εφαρμογή χρειάζεται να υπάρχει από την αρχή.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Πόσο χώρο πρέπει να έχει μπροστά από τα δάχτυλα;
Δεν υπάρχει ένας απόλυτος αριθμός που να ταιριάζει σε κάθε παιδί και κάθε παπούτσι.
Χρειάζεται επαρκής χώρος ώστε τα δάχτυλα να μπορούν να κινούνται φυσικά, χωρίς να ακουμπούν και να πιέζονται στο μπροστινό μέρος.
❓ Πρέπει να αγοράζω μεγαλύτερο νούμερο για να κρατήσει περισσότερο;
Όχι υπερβολικά μεγαλύτερο.
Το παπούτσι πρέπει να εφαρμόζει σωστά από την αρχή, αφήνοντας τον κατάλληλο χώρο για φυσική κίνηση και ανάπτυξη.
❓ Πότε πρέπει να αλλάξω τα παπούτσια του παιδιού;
Όταν έχουν γίνει μικρά, φθαρούν σημαντικά, χάσουν το σχήμα τους ή όταν το παιδί αρχίσει να παραπονιέται για πόνο ή ενόχληση.
Στα παιδιά που μεγαλώνουν γρήγορα, ο έλεγχος χρειάζεται να γίνεται τακτικά.
❓ Χρειάζεται το παιδί ειδικό παπούτσι αν έχει πλατυποδία;
Όχι απαραίτητα.
Η ανάγκη για ειδικό υπόδημα ή πάτο εξαρτάται από το παιδί, την ηλικία, τα συμπτώματα και την αξιολόγηση του αρμόδιου επαγγελματία.
❓ Τι κάνω αν το παιδί παραπονιέται ότι πονάει όταν φορά τα παπούτσια του;
Σταματήστε να αγνοείτε την ενόχληση και ελέγξτε πρώτα την εφαρμογή, το μέγεθος και την κατάσταση του παπουτσιού.
Αν ο πόνος επιμένει ή συνοδεύεται από αλλαγές στο βάδισμα, συχνές πτώσεις ή άλλο ανησυχητικό σύμπτωμα, χρειάζεται συζήτηση με παιδίατρο ή κατάλληλο επαγγελματία υγείας.
🌟 Το Καλύτερο Παπούτσι Είναι Αυτό Που Ταιριάζει Στο Παιδί
Η επιλογή παιδικού παπουτσιού δεν χρειάζεται να γίνει περίπλοκη.
Το σημαντικό είναι να κοιτάμε την εφαρμογή, τον χώρο για τα δάχτυλα, την άνεση, την ευκαμψία, την πρόσφυση και τη χρήση για την οποία προορίζεται.
Δεν χρειάζεται να κυνηγάμε το πιο ακριβό, το πιο σκληρό ή το πιο εντυπωσιακό μοντέλο.
Χρειάζεται να παρατηρούμε το παιδί, να ακούμε όταν λέει ότι κάτι το ενοχλεί και να ελέγχουμε τακτικά αν το παπούτσι εξακολουθεί να του ταιριάζει.
Ένα καλό παπούτσι είναι εκείνο που επιτρέπει στο παιδί να περπατά, να τρέχει, να παίζει και να κινείται με άνεση και ασφάλεια.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Τι προσέχετε περισσότερο όταν αγοράζετε παπούτσια για το παιδί σας;
Έχει τύχει να αγοράσετε ένα ζευγάρι που φαινόταν ιδανικό, αλλά τελικά δεν ταίριαξε στο πόδι του;
Μια μικρή εμπειρία ή μια χρήσιμη συμβουλή μπορεί να βοηθήσει και άλλους γονείς να κάνουν πιο εύκολα την επόμενη επιλογή.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά εξατομικευμένη αξιολόγηση ή ιατρική συμβουλή.
Η ανάπτυξη των παιδικών ποδιών διαφέρει από παιδί σε παιδί και δεν χρειάζεται κάθε παιδί ειδικό παπούτσι ή διορθωτικό πάτο.
Αν το παιδί παρουσιάζει επίμονο πόνο, αλλαγές στο βάδισμα, συχνές πτώσεις, σημαντική ασυμμετρία ή άλλη ανησυχία σχετικά με τα πόδια και την κίνησή του, είναι σημαντικό να ζητηθεί εξατομικευμένη αξιολόγηση από τον παιδίατρο ή τον κατάλληλο επαγγελματία υγείας.
  • Τα παιδικά παπούτσια δεν χρειάζεται να είναι μόνο όμορφα ή μοντέρνα.
    Χρειάζεται να είναι άνετα, ασφαλή και κατάλληλα για την ηλικία, το πόδι και τις καθημερινές δραστηριότητες του παιδιού.
    Ας δούμε ποια χαρακτηριστικά αξίζει να προσέχουμε, ώστε η επιλογή του παπουτσιού να είναι όσο γίνεται πιο σωστή και πρακτική.
Μετά τη γέννηση ενός παιδιού οι ευτυχείς γονείς αφιερώνουν όλη τους την προσοχή στο μικρό πλασματάκι που μπήκε στη ζωή τους.
Αρχίζουν να τους απασχολούν ζητήματα όπως το αν τρώει και κοιμάται καλά, τι όνομα θα του δώσουν κ.ά.

Το σεξ φαίνεται πως είναι το τελευταίο πράγμα που υπάρχει στο μυαλό των ζευγαριών μετά την απόκτηση ενός παιδιού, με έναν στους τέσσερις νέους γονείς να… εγκαταλείπουν το «άθλημα» για πάντα!

Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα, την οποία επικαλείται η βρετανική εφημερίδα Daily Mail, οι νέοι γονείς αποκάλυψαν ότι το σεξ έγινε κάτι σαν «ο ελέφαντας μέσα στο δωμάτιο».

Ένας στους πέντε άντρες παραδέχεται ότι δυσκολεύεται ακόμη και να σκεφτεί την ιδέα να κάνει σεξ με τη σύντροφό του, μετά τη γέννηση ενός παιδιού.

Οι γυναίκες, από την πλευρά τους, είναι πιο ανήσυχες γύρω από το συγκεκριμένο θέμα, με το ποσοστό σε αυτές να ανέρχεται σε 44%.

Ο πόνος κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής απασχολεί το 38% των γυναικών και πάνω από το ένα τρίτο αυτών ανησυχούν ότι δε θα απολαμβάνουν το σεξ το ίδιο, όπως στο παρελθόν.

Άλλωστε, μετά τη γέννηση ενός παιδιού οι γυναίκες ανησυχούν περισσότερο για το πώς και πότε θα καταφέρουν να κοιμηθούν λιγάκι παραπάνω, πώς θα φροντίσουν καλύτερα το μωρό τους και πώς θα καταφέρουν να νιώσουν ξανά αυτοπεποίθηση σε σχέση με το σώμα τους, αναφέρει η έκθεση της Kegel8.

«Το σεξ για πρώτη φορά μετά την απόκτηση ενός μωρού είναι ένα δύσκολο θέμα συζήτησης για πολλά ζευγάρια» είπε, σχολιάζοντας την έρευνα η Jane Wake, ειδική σε θέματα fitness πριν και μετά την εγκυμοσύνη.

«Οι μπαμπάδες δε θέλουν να πιέσουν τις συντρόφους τους και οι νέες μαμάδες ίσως να μην νιώθουν ακόμη έτοιμες» συνέχισε και κατέληξε:
«Είναι πολύ σημαντικό τα ζευγάρια να επικοινωνούν καλά και να είναι ανοιχτοί ως προς τις ανάγκες, τις ανησυχίες και τα άγχη τους».

newsbeast.gr
  • Πώς ο ερχομός ενός παιδιού αλλάζει τις προτεραιότητες

Account

Navigation

Αναζήτηση

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.