Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Υλικά συνταγής


- 1 φλ. τσαγιού νερό
- 3/4 φλ. τσαγιού ζάχαρη
- 9 κουταλιές σούπας βούτυρο
- 5 κουβερτούρες των 100 γρ.
- 6 μεγάλα αβγά

Για τη genache:

- 1 φλ. τσαγιού κρέμα γάλακτος
- 225 γρ. κουβερτούρα κομμένη σε μικρά κομματάκια

Εκτέλεση συνταγής

1. Προθερμαίνετε το φούρνο στους 180 βαθμούς.
Παίρνετε ένα ταψάκι 25 εκ. περίπου, τοποθετείτε μέσα ένα αλουμινόχαρτο το οποίο στρώνετε καλά στη βάση και στα τοιχώματα.
Το βουτυρώνετε ελαφρά με τη βοήθεια ενός πινέλου και το αφήνετε στην άκρη.
Παίρνετε ένα μεγάλο ταψί βάζετε μέσα νερό μέχρι τη μέση και το βάζετε στο φούρνο.

2. Σε ένα κατσαρολάκι βράζετε το 1 φλ. τσ. νερό και τη ζάχαρη σε μέτρια φωτιά μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη, 4-5′ περίπου από την ώρα που θα έλθει σε σημείο βρασμού.

3. Λιώνετε το βούτυρο σε μια κατσαρόλα σε χαμηλή φωτιά.
Προσθέστε τη σοκολάτα και ανακατεύετε μέχρι να γίνει λείο.
Μόλις ομογενοποιηθεί το βούτυρο με τη σοκολάτα προσθέτετε το σιρόπι ζάχαρης, ανακατεύετε να ενσωματωθούν και το αφήνετε να κρυώνει.

4. Χτυπάτε τα αβγά και μόλις το μείγμα σοκολάτας κρυώσει ελαφρά, προσθέτετε τα αβγά και ανακατεύετε να αναμειχθούν καλά.

5. Βάζετε το μείγμα στο ταψάκι που ήδη έχετε τοποθετήσει το αλουμινόχαρτο και το βάζετε μέσα στο μεγάλο ταψί με το νερό.
Το νερό πρέπει να είναι λίγο πιο πάνω από τη μέση των τοιχωμάτων του ταψιού με το μείγμα.
Αν δεν φτάνει, προσθέστε ζεστό νερό. Ψήστε για 50΄αφαιρέστε από το φούρνο και αφήστε το να κρυώσει.

Για την ganache:

1. Βάζετε τη κρέμα γάλακτος να σιγοβράσει σε ένα κατσαρόλι σε μέτρια φωτιά.
Αφαιρέστε το από τη φωτιά προσθέστε τη ψιλοκομμένη κουβερτούρα και ανακατεύετε μέχρι να λιώσει η σοκολάτα και έχετε ένα λείο μείγμα.

2. Αφήνετε να κρυώσει ελαφρώς και περιχύστε το γλυκό σας.
Βάλτε το στο ψυγείο να κρυώσει ξεφορμάρετε, κόβετε σε κομμάτια και το απολαμβάνετε !

* Για περισσότερη στρώση ganache διπλασιάστε τη ποσότητα των υλικών.


Πηγή: sintayes.gr
  • Η αποθέωση της σοκολάτας, «The Black Beast»! Μια συνταγή για ένα φανταστικό σοκολατένιο γλυκό χωρίς αλεύρι με γέμιση σοκολάτας και γκανάζ σοκολάτας!
είχε εκτεθεί σε υψηλά επίπεδα ορισμένων φθαλικών ενώσεων (ή φθαλικών εστέρων), σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Είναι η πρώτη μελέτη που συσχετίζει το άσθμα ενός παιδιού με την προγεννητική έκθεσή του σε αυτές τις κοινές χημικές ουσίες, οι οποίες χρησιμοποιούνται ευρέως σε διάφορα προϊόντα ενός νοικοκυριού, όπως πλαστικές συσκευασίες, συνθετικά αρώματα, επιστρώσεις πατωμάτων, απωθητικά εντόμων, πλαστικές κουρτίνες μπανιερών κ.α., ακόμη και σε τιμόνια ή ταμπλό αυτοκινήτων.

Οι ερευνητές των Σχολών Δημόσιας Υγείας των Πανεπιστημίων Κολούμπια και Χάρβαρντ, με επικεφαλής τον καθηγητή επιστημών περιβαλλοντικής υγείας Ρόμπιν Γουάιατ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Environmental Health Perspectives", μελέτησαν 300 έγκυες γυναίκες και τα παιδιά τους. Τα επίπεδα τεσσάρων ύποπτων φθαλικών ενώσεων μετρήθηκαν μέσω χημικών μεταβολιτών στα ούρα. Τα δείγματα συλλέχθηκαν από τις μητέρες στη διάρκεια του τρίτου τριμήνου της εγκυμοσύνης, καθώς επίσης -μετά από χρόνια- από τα παιδιά τους σε ηλικία τριών, πέντε και επτά ετών.

Οι ερευνητές συνέκριναν την πιθανότητα εμφάνισης άσθματος σε ένα παιδί ηλικίας πέντε έως 11 ετών, ανάλογα αν αυτό είχε γεννηθεί από μητέρα με χαμηλά ή υψηλά επίπεδα φθαλικών ενώσεων στον οργανισμό της κατά την εγκυμοσύνη της. Από τα 300 παιδιά, σχεδόν το ένα τρίτο (94) εμφάνισαν κάποια μορφή άσθματος, ενώ άλλα 60 είχαν δύσνποια και παρεμφερή συμπτώματα αλλά χωρίς διάγνωση άσθματος.

Από τις τέσσερις ενώσεις που μελετήθηκαν, δύο βρέθηκαν «ένοχες» (butylbenzyl phthalate ή BBzP και di-n-butyl phthalate ή DnBP) και δύο «αθώες» (di-2-ethylhexyl phthalate και diethyl phathalate). Οι δύο πρώτες ενώσεις αυξάνουν κατά 72% και 78% αντίστοιχα τον κίνδυνο εκδήλωσης παιδικού άσθματος.

«Όλοι, από τους γονείς έως τους δημόσιους παράγοντες, ανησυχούν για την απότομη αύξηση στον αριθμό των παιδιών που εκδηλώνουν άσθμα. Ο στόχος μας είναι να προσπαθήσουμε να φέρουμε στο φως τις αιτίες αυτής της επιδημίας, ώστε να μπορούμε να προστατεύσουμε καλύτερα τα μικρά παιδιά από αυτή την εξουθενωτική κατάσταση», δήλωσε ο Γουάιατ και πρόσθεσε ότι οι δύο συγκεκριμένες χημικές ουσίες θα πρέπει πλέον να προστεθούν στον κατάλογο των γνωστών παραγόντων κινδύνου. 'Αλλοι παράγοντες κινδύνου για άσθμα είναι το κάπνισμα (ενεργητικό και παθητικό), η ρύπανση του αέρα, η παχυσαρκία, το ιστορικό αλλεργιών κ.α.

Τα τελευταία χρόνια, ορισμένες φθαλικές ενώσεις (μεταξύ των οποίων και οι δύο επίμαχες) έχουν απαγορευτεί στα παιγνίδια, όχι όμως σε άλλες χρήσεις. Επιπλέον, δεν αναφέρονται πάντα στις ετικέτες με τα συστατικά ενός προϊόντος.

«Τα έμβρυα είναι υπερβολικά ευάλωτα κατά την εγκυμοσύνη. Αν και εναπόκειται στις μητέρες να κάνουν ό,τι μπορούν για να τα προστατεύσουν, στην πραγματικότητα είναι αβοήθητες στην περίπτωση των φθαλικών, όπως τα BBzP και DnBP, καθώς δεν μπορούν να τα αποφύγουν. Αν θέλουμε να προστατεύσουμε τα παιδιά, πρέπει να προστατεύουμε τις εγκύους γυναίκες», δήλωσε η βασική ερευνήτρια Ρέιτσελ Μίλερ, καθηγήτρια παιδιατρικής και περιβαλλοντικής υγείας στην Ιατρική Σχολή του Κολούμπια.

Είναι αξιοσημείωτο ότι σε όλα -πλην ενός μόνο- τα δείγματα ούρων των εγκύων και των παιδιών που αναλύθηκαν, υπήρχαν και οι τέσσερις φθαλικές ενώσεις που εξετάστηκαν, σε συγκεντρώσεις που κυμαίνονταν από οριακές έως μεγάλες. Είναι πάντως άγνωστο ποιά προϊόντα ήσαν αυτά που συνέβαλαν περισσότερο στην αύξηση του επιπέδου κάποιας φθαλικής ουσίας.

Προς το παρόν, εξάλλου, οι επιστήμονες αγνοούν μέσω ποιού ακριβώς μηχανισμού οι φθαλικές ενώσεις αυξάνουν τον κίνδυνο άσθματος. Η πρόκληση φλεγμονής και το οξειδωτικό στρες φαίνεται να παίζουν ρόλο εν προκειμένω.

Προηγούμενες έρευνες των ίδιων επιστημόνων, το 2012 και 2013, είχαν δείξει ότι η προγεννητική έκθεση σε φθαλικές ενώσεις αυξάνει τον κίνδυνο για παιδικό έκζεμα, ενώ η έκθεση σε διφαινόλη Α (ΒΡΑ) στην αρχή της παιδικής ηλικίας αυξάνει επίσης τον κίνδυνο παιδικού άσθματος.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

  • <p>Ο κίνδυνος παιδικού άσθματος αυξάνεται σημαντικά, πάνω από 70%, αν κατά την εγκυμοσύνη η μητέρα...</p>
Τι θα λέγατε να φτιάξουμε μερικά τριαντάφυλλα; Βγείτε έξω, μαζέψτε μερικά φύλλα και αρχίζουμε...

http://i.imgur.com/MHCoy0j.jpg

http://i.imgur.com/6NRDRXx.jpg

http://i.imgur.com/F5a4R2x.jpg

http://i.imgur.com/K7OZONS.jpg

http://i.imgur.com/uBJrQQP.jpg

http://i.imgur.com/oT4NDGz.jpg

http://i.imgur.com/qbXLz4o.jpg

φωτογραφίες από craftstutorials.com
  • Με τα φθινοπωρινά φύλλα μπορείτε να φτιάξετε πολλές όμορφες κατασκευές για να απασχολήσετε το παιδάκι σας.
Μερικοί πιστεύουν ότι η μουσική εκπαίδευση πρέπει να ξεκινάει με το που γεννιέται το παιδί, ενώ άλλοι πιστεύουν πως δε πρέπει να φορτώνουμε τα παιδιά με υπερβολικά πολλές δραστηριότητες.
Οπότε ποια είναι τελικά η κατάλληλη ηλικία;

Οι θετικές επιδράσεις της πρώιμης μουσικής εκπαίδευσης στα παιδιά δε χωρούν πλέον αμφισβήτηση.
Η μουσική εξισορροπεί με «μαγικό» τρόπο τα δυο ημισφαίρια του εγκεφάλου σε μικρούς και μεγάλους.
Έχει αποδειχθεί επιστημονικά πως η μουσική εκπαίδευση βοηθάει τα παιδιά να γίνουν πιο έξυπνα, πιο ισορροπημένα και πιο κοινωνικά.
Το παιδί σας δε χρειάζεται απαραίτητα να γίνει δεξιοτέχνης μουσικός για να δρέψει αυτά τα οφέλη! Και μόνο το να λαμβάνει μαθήματα μουσικής είναι αρκετό.

Η απάντησή στο ερώτημα πότε να στείλετε το παιδί σας σε μαθήματα μουσικής είναι:
Να το στείλετε όταν το ζητήσει το ίδιο.

Για να είναι σε θέση να αναπτύξει και να φανερώσει το παιδί σας το μουσικό του ταλέντο, θα πρέπει να ξέρετε πώς να δημιουργήσετε ένα μουσικό περιβάλλον, που να το βοηθάει στις «μουσικές του ανακαλύψεις».
Αν δε γνωρίζετε πώς να το κάνετε αυτό, καλύτερα να συμβουλευτείτε κάποιους που γνωρίζουν.
Οι εξειδικευμένοι επαγγελματίες του χώρου σαφώς και έχουν τόνους υλικού να μοιραστούν μαζί σας.

Θα πρέπει βέβαια να γίνει κατανοητό πως παρότι το να στέλνετε το παιδί σας στο μάθημα μουσικής 1-2 φορές τη βδομάδα είναι υπέροχο, όμως δεν είναι αρκετό.
Γιατί;
Ας υποθέσουμε ότι το νεογέννητο σας ακούει ανθρώπινες ομιλίες 1-2 φορές τη βδομάδα από 30-45 λεπτά.
Πιστεύετε πως είναι αρκετό για να αρχίσει να μιλάει;
Το ίδιο ισχύει και για την κατανόηση της μουσικής!
Συμπληρωματικά με τα μαθήματα, το παιδί σας θα πρέπει να ακούει μουσική καθημερινά και οι γονείς πρέπει να βοηθούν το παιδί να εμπλουτίσει την προσωπική του «βιβλιοθήκη» από μουσικά ερεθίσματα.
Βοηθήστε το μουσικό ταλέντο του παιδιού σας να ανθίσει με το να νοιάζεστε γι’ αυτό και να πραγματοποιείτε τις επιθυμίες του.

Σε περίπτωση όμως που το παιδί σας δεν είναι έτοιμο να παρακολουθήσει μαθήματα μουσικής, μη το πιέζετε.
Αφήστε το να το ζητήσει από μόνο του.
Κι όταν το κάνει, ενεργήστε ταχύτατα! Δώστε του ότι χρειάζεται και ενθαρρύνετέ το.

Ποια είναι συνήθως η ηλικία κατά την οποία τα παιδιά ελκύονται από τα μουσικά όργανα και θέλουν κι αυτά να μάθουν να παίζουν;

Δε μπορεί κανείς να απαντήσει δίνοντας ένα συγκεκριμένο αριθμό, καθότι το ενδιαφέρον του κάθε παιδιού για τη μουσική εξαρτάται από το περιβάλλον που εσείς (μητέρα και πατέρας) του δημιουργείτε.
Τελικά ανάγεται στον τρόπο που μεγαλώνετε το παιδί.
Ένα όμως είναι βέβαιο:
Όσο αυξάνονται οι μουσικές ικανότητες του παιδιού (που είναι στο χέρι σας να συμβεί), βελτιώνεται η ποιότητα της ζωής του και τα πηγαίνει και καλύτερα στο σχολείο.

Μερικοί ίσως να ρωτήσετε: «Και τι γίνεται στην περίπτωση που αναγκαζόμαστε να καθυστερήσουμε τη μουσική εκπαίδευση του παιδιού μας, παρόλο που το ίδιο δείχνει έτοιμο για κάτι τέτοιο;»
Η απάντηση είναι σαφής: «Αν δεν κόψετε το ώριμο φρούτο από το δένδρο όσο είναι ο καιρός του, απλά θα πέσει στο χώμα και θα χαθεί»

el-odeio.gr
  • Αυτό είναι ένα πολύ συχνό ερώτημα των γονέων, ακόμη κι όταν το παιδί τους είναι μόλις μηνών!
Είναι γνωστό ότι η καλή φυσική κατάσταση κατά τη διάρκεια της παιδικής και εφηβικής ηλικίας συμβάλλει σημαντικά στη διατήρηση μιας φυσικής και ψυχικής ευεξίας στη μετέπειτα ζωή του ατόμου.

Τώρα, ολοένα και περισσότερα στοιχεία δείχνουν ότι ίσως να διαδραματίζει επίσης σημαντικό ρόλο στη νοητική λειτουργία και την ακαδημαϊκή επίδοση.

Στο πλαίσιο της έρευνας, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Journal of Paediatrics, οι επιστήμονες εξέτασαν την επίδραση διαφόρων παραγόντων που σχετίζονται με τη φυσική κατάσταση, στην ακαδημαϊκή επίδοση των συμμετεχόντων. Στους παράγοντες αυτούς συμπεριλαμβάνονταν η καρδιοαναπνευστική ικανότητα, η μυϊκή δύναμη και η κινητική ικανότητα.

Συμμετέχοντες ήταν 2000 παιδιά και έφηβοι ισπανικής καταγωγής.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η καρδιοαναπνευστική και η κινητική ικανότητα συνδέονταν ανεξάρτητα αλλά και συνδυαστικά με την ακαδημαϊκή επίδοση.

Ωστόσο, ο συσχετισμός της ακαδημαϊκής επίδοσης με τη φυσική κατάσταση αποδείχτηκε ισχυρότερος όσον αφορά στην ταχύτητα, την ευκινησία και τον συντονισμό.

Τα παιδιά και οι έφηβοι που ήταν λιγότερο ικανά ή επιδέξια στις δοκιμασίες για τη φυσική κατάσταση, είχαν και χαμηλότερους βαθμούς στο σχολείο.

Η μυϊκή δύναμη δεν συσχετίστηκε με την ακαδημαϊκή επίδοση.

cypriahealth.com

  • <p>Οι έφηβοι που διαθέτουν καλή φυσική κατάσταση τα πηγαίνουν καλύτερα στις εξετάσεις σε σχέση με αυτούς που είναι τεμπέληδες, σύμφωνα με νέα έρευνα.</p>
Ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς με μια ταινία μικρή που ξεχειλίζει ζωή, νιάτα, κέφι και δημιουργικότητα από το 13ο Δημοτικό Σχολείο Σερρών.

Κάλεσμα για ν’ αντικρίσουμε την “άλλη όψη”, προτροπή για να περάσουμε στην άλλη πλευρά του λόφου: τη φωτεινή κι αποκαλυπτική.

Καλή, δημιουργική, ει δυνατόν ευφάνταστη σχολική χρονιά!

Με δυνάμεις, κέφι κι ένα όνειρο χρωματιστό που μπορεί και ξεγλιστράει και ανασαίνει ανάμεσα από εξισώσεις, ανώμαλα ρήματα, τύπους, χρονολογίες, επιδόσεις και αναλυτικά προγράμματα…

Σχετικά με την ταινία “Η άλλη όψη“:

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ: Ρόντσης Κυριάκος
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ: Λατίνης Ανδρέας – Δάσκαλος της τάξης, Μεντίζη Μαρία – Θεατρολόγος, Βούλτσιου Βασιλική – Διευθύντρια Σχολείου.
ΠΑΙΔΙΑ: Ιωαννίδης Αλέξανδρος, Νικολακάκη Ηλιάνα, Καμπουρίδης Γιώργος, Σαρακατσάνης Γιάννης, Πάντσιος Γιάννης, Πάντσιος Δημήτρης, Χατζηαντωνίου Φωτεινή, Σαρέγκος Γιάννης, Νικηφόρος Χρήστος, Κουρτίδης Χρήστος, Φούρναρης Χρήστος, Τζίκα Ελένη, Παρζιάλη Μιχαέλα, Καρδάκου Κατερίνα, Κατσιόλας Χριστόδουλος, Κανέλη Μαγδαληνή, Τραμπούρα Βασιλική, Κόκκινος Γιάννης, Τόττας Νικήτας, Κίστα Ραφαήλ.



  • <p>Ο κόσμος είναι διαφορετικός όταν είσαι παιδί. Γεμάτος φαντασία!</p>
Αν, μάλιστα, ένα μωρό έχει γεννηθεί πρόωρα, ο εγκέφαλός του μεγαλώνει ακόμα πιο γρήγορα, αναφέρουν οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο (UCSD) που πραγματοποίησαν τη μελέτη.

Όπως εξηγούν στην επιθεώρηση «JAMA Neurology», έκαναν 211 φορές υπερταχείες μαγνητικές τομογραφίες στον εγκέφαλο 87 υγιών νεογέννητων, αρχίζοντας όταν τα μωρά ήταν μόλις 2 ημερών.

Στόχος τους ήταν να δημιουργήσουν τον πρώτο άτλαντα της ανάπτυξης του εγκεφάλου αμέσως μετά τη γέννηση.

Όπως διαπίστωσαν, τις πρώτες ημέρες της ζωής ο εγκέφαλος μεγαλώνει κατά 1% την ημέρα αλλά ο ρυθμός αυτός προοδευτικά μειώνεται και στο τέλος του πρώτου τριμήνου της ζωής είναι 0,4% την ημέρα.

Συνολικά, κατά τις 90 πρώτες ημέρες της ζωής ο εγκέφαλος αυξάνει το μέγεθός του κατά 64% και από 341 κυβικά εκατοστά γίνεται 558 κυβικά εκατοστά.

Με άλλα λόγια, ενώ ένα μωρό γεννιέται με εγκέφαλο μεγέθους ίσου με το ένα τρίτο που έχει ο εγκέφαλος ενός ενήλικα, μέχρι να γίνει 3 μηνών έχει εγκέφαλο μεγέθους ίσου με το 55% του εγκεφάλου ενός ενήλικα.

Αυτά, όμως, αφορούν τα μωρά που γεννιούνται στην ώρα τους. Εκείνα που γεννιούνται λίγο πρόωρα (την 38η εβδομάδα της κυήσεως), έχουν κατά 5% μικρότερο εγκέφαλο, ο οποίος όμως αναπτύσσεται πιο γρήγορα απ’ ό,τι των τελειόμηνων βρεφών.

Έτσι, στους 3 μήνες της ζωής υπολείπεται σε μέγεθος μόνο κατά 2% σε σύγκριση με τον εγκέφαλο των τελειόμηνων βρεφών.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Ντόμινικ Χόλαντ, από το Τμήμα Νευροεπιστήμης του UCSD,λένε πως είναι γνωστό εδώ και αιώνες ότι οι πρώτες μέρες και μήνες της ζωής ενός ανθρώπου είναι οι πιο δυναμικές για την ανάπτυξη του εγκεφάλου.

Ο άτλαντά τους, όμως, είναι ο πρώτος στον οποίο απεικονίζονται οι ραγδαίες αλλαγές που του συμβαίνουν κατ’ αυτή την περίοδο της ζωής, ενώ αποκαλύπτει επίσης με ποιον ρυθμό αναπτύσσονται διάφορα μεμονωμένα τμήματα του εγκεφάλου.

Το ταχύτερα αναπτυσσόμενο τμήμα του είναι η παρεγκεφαλίδα, η οποία βρίσκεται στο πίσω μέρος του κεφαλιού και ρυθμίζει, μεταξύ πολλών άλλων, την κίνηση και την ισορροπία.

Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, το μέγεθός της υπερδιαπλασιάζεται κατά το πρώτο 3μηνο της ζωής, γεγονός που πιθανώς αντανακλά την πρώιμη ανάπτυξη του κινητικού ελέγχου στα μωρά.

Αντιθέτως, ο ιππόκαμπος που παίζει ρόλο στη μνήμη, αναπτύσσεται με πολύ πιο αργό ρυθμό: το μέγεθός του αυξάνεται κατά μόλις 47% κατά το πρώτο 3μηνο της ζωής, γεγονός που αφενός υποδηλώνει ότι σε αυτό το στάδιο της ζωής δεν έχουμε ανάγκη τις αναμνήσεις, αφετέρου εξηγεί γιατί δεν θυμόμαστε τίποτα από την βρεφική μας ηλικία.

Πηγή : Web Only

  • <p>Ο εγκέφαλος μεγαλώνει με εκπληκτική ταχύτητα τις πρώτες εβδομάδες της ζωής και μέχρι το τέλος του πρώτου τριμήνου έχει ήδη το μισό από το τελικό του μέγεθος, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.</p>
Πάντα δίνω αξία στα γράμματα που μου γράφουν τα παιδιά μου, ακόμα κι αν πρόκειται για δυο λέξεις πάνω σε μια χαρτοπετσέτα.

Όμως το ποίημα που μου έγραψε η 9 ετών κόρη μου, με αφορμή την Γιορτή της Μητέρας είχε ιδιαίτερη σημασία για εμένα.
Από τον πρώτο κιόλας στίχο τα μάτια μου πλημμύρισαν δάκρυα: «Το σημαντικότερο που έχει η μαμά μου είναι ότι είναι πάντα εκεί για εμένα, ακόμα και όταν δημιουργώ προβλήματα».
Βλέπετε... δεν ήταν πάντα έτσι τα πράγματα.

Την περίοδο που η ζωή μου βρισκόταν σε μία έξαλλη κατάσταση, ξεκίνησα να έχω μία συμπεριφορά, η οποία διέφερε πολύ από το πώς συνήθιζα να φέρομαι μέχρι τότε. Άρχισα να φωνάζω.
Δεν γινόταν συχνά, αλλά ήταν πολύ έντονο –σαν ένα παραγεμισμένο μπαλόνι που ξαφνικά σκάει και κάνει όποιον είναι παρών να πανικοβάλλεται από τρόμο.

Τι μου είχαν κάνει τα τότε τριών και έξι ετών παιδιά μου και είχα χάσει το μυαλό μου;
Ήταν ότι μια ζωή αργούσαμε να φύγουμε από το σπίτι γιατί ήθελαν να κουβαλούν μαζί όλα τους τα παιχνίδια;
Ήταν ότι άδειαζαν κάθε πρωί όλο το κουτί των δημητριακών μέσα στο μπολ με το γάλα (και στο πάτωμα);
Ήταν ότι μου έσπασαν δύο φορές τα γυαλιά της μυωπίας μου (ενώ τους είχα πει να μην τα πειράζουν);
Ήταν ότι αρνούνταν να κοιμηθούν, ιδιαίτερα τα βράδια που ήμουν πραγματικά εξαντλημένη;
Ήταν ότι τσακώνονταν μεταξύ τους για γελοία πράγματα, όπως το ποιος θα βγει πρώτος από το αυτοκίνητο ή ποιος θα πάρει τη μεγαλύτερη μπάλα παγωτού;

Ναι, ήταν τέτοια πράγματα. Μικρά, φυσιολογικά. Τυπική συμπεριφορά κάθε παιδιού στον κόσμο, η οποία όμως με έβγαζε από τα όρια μου, πέρα από κάθε έλεγχο.

Δεν μου είναι εύκολο να τα γράφω αυτά, ούτε ήταν τότε μια εύκολη εποχή της ζωής μου, για να θέλω να την ξαναθυμάμαι –μισούσα τον εαυτό μου τις στιγμές εκείνες.
Τι μου είχε συμβεί; Γιατί έπρεπε να ουρλιάζω σαν αγρίμι στα δύο πολύτιμα αγγελούδια μου, τα οποία αγαπούσα και αγαπάω περισσότερο και από την ίδια μου την ζωή;

Επιτρέψτε μου να σας πω τι μου είχε συμβεί. Είχα περισπασμούς.

Ήμουν διαρκώς σε ένα τηλέφωνο, είχα αμέτρητες δεσμεύσεις, λίστες με όσα έπρεπε να κάνω.
Και το κυνήγι της τελειότητας με είχε στοιχειώσει.
Το να φωνάζω στους ανθρώπους που αγαπούσα ήταν άμεσο αποτέλεσμα της απώλειας ελέγχου που ένιωθα στην ζωή μου.

Αναπόφευκτα, έπρεπε κάπου να ξεσπάω. Και ξεσπούσα πίσω από κλειστές πόρτες, παρουσία των ανθρώπων που σήμαιναν για εμένα περισσότερα από τον καθένα.

Μέχρι που κάποια μέρα...
Η μεγάλη μου κόρη είχε ανέβει σε ένα σκαμπό και προσπαθούσε να πιάσει κάτι στο πάνω ντουλάπι της κουζίνας, όταν κατά λάθος έριξε μια ολόκληρη σακούλα με ρύζι στο πάτωμα.
Καθώς οι εκατομμύρια μικροσκοπικοί κόκκοι έπεφταν στο πάτωμα σαν βροχή, τα μάτια του παιδιού πλημμύρισαν δάκρυα. Και τότε το είδα:
Τον τρόμο στα μάτια της, καθώς προετοιμαζόταν για το ξέσπασμα της μητέρας της!

«Με φοβάται», σκέφτηκα. Και αυτό που συνειδητοποίησα μου προκάλεσε πανικό.
Η 6χρονη κόρη μου τρέμει την αντίδρασή μου σε ένα αθώο λάθος της.

Με βαθιά θλίψη συνειδητοποίησα ότι δεν θέλω να είμαι αυτή η μαμά για τα παιδιά μου, ούτε ήθελα να ζήσω έτσι την υπόλοιπη ζωή μου.

Λίγες εβδομάδες μετά το επεισόδιο αυτό άρχισα να αλλάζω τρόπο σκέψης και ζωής.
Η στιγμή της επίπονης αυτής συνειδητοποίησης με είχε οδηγήσει στο να εγκαταλείψω τους περισπασμούς μου και να αφοσιωθώ σε όσα έχουν πραγματικά σημασία.
Αυτό έγινε πριν δυόμιση χρόνια. Δυόμιση χρόνια σταδιακής απεξάρτησης από την υπερβολική χρήση ηλεκτρονικών περισπασμών, δυόμιση χρόνια απελευθέρωσης από την ανεπίτευκτη επιταγή της τελειότητας, του να πρέπει να κάνω «τα πάντα».
Καθώς άφηνα πίσω μου τους εσωτερικούς και εξωτερικούς περισπασμούς μου, το άγχος και το στρες άρχισαν να καταλαγιάζουν μέσα μου.
Με πιο ελαφρύ φορτίο μπορούσα να αντιδρώ στα λάθη και τις αταξίες των παιδιών μου με πιο ήρεμο, συμπονετικό και λογικό τρόπο.

Άρχισα να λέω πράγματα όπως «εντάξει, λίγο σιρόπι είναι.
Μπορείς να το σκουπίσεις από τον πάγκο και ούτε γάτα, ούτε ζημιά!» (αντί να ξεφυσάω και να 'ξινίζω' την έκφρασή μου).
Πρόσφερα την βοήθειά μου, κάθε φορά που τους έπεφταν φαγητά κάτω, για να τα καθαρίσουν (αντί να στέκομαι από πάνω τους και να τα κοιτάζω με ενόχληση και απογοήτευση).
Βοηθούσα την κόρη μου να βρει το παιχνίδι που έψαχνε (αντί να την κατηγορώ για ανευθυνότητα).
Και τις στιγμές που η εξάντληση και η αδιάκοπη γκρίνια άρχιζαν να με καταβάλουν, έμπαινα στο μπάνιο, έκλεινα την πόρτα, και άφηνα τον εαυτό μου να πάρει βαθιές ανάσες και να σκεφτεί ότι είναι απλά παιδιά. Και τα παιδιά κάνουν λάθη.
Όπως κάνω και εγώ.

Σταδιακά, ο φόβος που κατέκλυζε τα παιδιά μου κάθε φορά που έκαναν κάποιο λάθος εξαφανίστηκε.
Και, ευτυχώς, έγινα καταφύγιο για αυτά στις δύσκολες στιγμές τους, όχι εχθρός από τον οποίον έπρεπε να τρέξουν να κρυφτούν.

Δεν ξέρω αν θα έγραφα το παραπάνω, αν δεν μου είχε συμβεί το εξής περιστατικό την περασμένη Δευτέρα:
Ήμουν στον υπολογιστή και τελείωνα το τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου μου, όταν ξαφνικά ο υπολογιστής πάγωσε.
Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα.
Τον έκλεισα τον άνοιξα ξανά και είχαν χαθεί τα πάντα!
Έψαξα σε κάθε πιθανό δίσκο, να δω τι θα μπορούσα να ανακτήσω, αλλά είχαν σβηστεί όλα. Αναφέρομαι σε πολλές ώρες δουλειάς!
Όταν συνειδητοποίησα ότι θα έπρεπε να τα γράψω όλα ξανά από την αρχή, ήθελα να κλάψω! Αλλά ακόμα πιο πολύ, ήθελα να ξεσπάσω!

Αλλά δεν μπορούσα.
Γιατί είχε έρθει η ώρα να πάρω τα παιδιά από το σχολείο και μετά να τα πάω στο κολυμβητήριο.
Με μεγάλη δυσκολία, έκλεισα το λάπτοπ και θύμισα στον εαυτό μου ότι υπάρχουν πολύ μεγαλύτερα προβλήματα στην ζωή από το να ξαναγράψω μερικές σελίδες.
Έπειτα, αποφάσισα πως την συγκεκριμένη στιγμή δεν μπορούσα να κάνω τίποτα παραπάνω.

Όταν τα παιδιά μπήκαν στο αυτοκίνητο, κατάλαβαν ότι κάτι δεν πάει καλά και με ρώτησαν.
Τους είπα ότι έχασα 3 μέρες δουλειάς, εξαιτίας του υπολογιστή.
Το αυτοκίνητο ήταν το τελευταίο μέρος που ήθελα να βρίσκομαι εκείνη τη στιγμή.
Ήθελα να γυρίσω στο σπίτι, να ασχοληθώ με το πρόβλημά μου.
Αντίθετα, τους είπα ήρεμα ότι δεν ένιωθα πολύ καλά για να το συζητήσω εκείνη την στιγμή.
Ότι ένιωθα πολύ θυμωμένη και ήθελα λίγο χρόνο για να ηρεμήσω.

«Λυπόμαστε μαμά», μου είπε μόνο η μεγάλη μου κόρη. Και για την υπόλοιπη διαδρομή, σαν να ένιωσαν τι ακριβώς χρειαζόμουν, δεν έβγαλαν κουβέντα.

Η μέρα πέρασε, ήρθε το βράδυ. Έβαλα τα παιδιά στο κρεβάτι.
Πήγα να καληνυχτίσω τη μικρή μου κόρη και με ρώτησε τι θα κάνω με την δουλειά που έχασα.
Τότε άρχισα να κλαίω.
Όχι τόσο για την δουλειά που έχασα, όσο επειδή δεν είχα ξεσπάσει όλη την ημέρα.
Η κόρη μου άπλωσε το χέρι της και μου χάιδεψε το κεφάλι.
Μου είπε «οι υπολογιστές είναι μεγάλο πρόβλημα» και «θα ζητήσουμε αύριο από τον μάστορα να το φτιάξει» και «μαμά, ξέρω ότι μπορείς να τα καταφέρεις. Είσαι η καλύτερη συγγραφέας. Θα σε βοηθήσω όπως μπορώ.»

Αν είχα παραμείνει μια μαμά που όλο φωνάζει, η κόρη μου δεν θα είχε γίνει τόσο συμπονετική.
Γιατί οι φωνές κόβουν κάθε δίαυλο επικοινωνίας. Αναγκάζουν τους ανθρώπους να χωρίσουν, από το να έρθουν πιο κοντά.
Όπως έγραψε και η κόρη μου στο ποίημά της, το σημαντικό είναι ότι δεν είναι ποτέ αργά για να σταματήσει κανείς να φωνάζει.
Το σημαντικό είναι ότι τα παιδιά συγχωρούν, ειδικά όταν βλέπουν κάποιον που αγαπούν να προσπαθεί να αλλάξει.
Το σημαντικό είναι ότι η ζωή είναι πολύ μικρή για να θυμώνεις επειδή το σπίτι λερώθηκε ή δεν είναι τακτοποιημένο.
Το σημαντικό είναι ότι ό,τι κι αν έγινε χθες, σήμερα είναι μια νέα μέρα. Σήμερα μπορούμε να επιλέξουμε να απαντήσουμε με ηρεμία.

Και μιλώντας στα παιδιά ήρεμα τα μαθαίνουμε ότι έτσι χτίζουμε γέφυρες.
Τις γέφυρες που μας κουβαλούν στις δύσκολες στιγμές μας.

yahoo.com
  • *Το παρακάτω κείμενο προέρχεται από την εκπαιδευτικό, σύμβουλο γονιών, συγγραφέα και μητέρα δύο παιδιών Rachel Macy Stafford.
Μια επιλογή εικόνων , που μας δίνουν πληροφορίες για τις ζωές των μαθητών ανά τον κόσμο.



Παιδιά της Παλαιστίνης σχολείο στέκονται στην αυλή του σχολείου τους την πρώτη ημέρα του νέου σχολικού έτους στην πόλη της Γάζας, στις 25 Αυγούστου



Leon, 9 ετών στο δρόμο για το σχολείο του στο Moudon, δυτική Ελβετία στις 20 Ιουνίου



Maia, 5 ετών, δέχεται την αγκαλιά της νταντάς της στο δρόμο για το σχολείο έξω από το σπίτι της στο Χονγκ Κονγκ στις 18 Ιουνίου



ο 12χρονος Kelvin Leadismo, με τη σχολική του να κρέμεται στον ώμο του, βοηθά βόσκει το μοσχάρι στο Kisima έναν δήμο της Βορείου Κένυας κομητεία του Samburu πριν το σφάξουν για τα δίδακτρα - 17 Ιουλίου



η Μαργαρίτα από τη Γουατεμάλα φιλάει την 6χρονη κόρη της Samayoa πριν να πάει στο σχολείο – 8 Ιουλίου



ο εξάχρονος μαθητής δημοτικού Seishi Nishida © σηκώνει το χέρι του, μαζί με τους συμμαθητές στο σχολείο του στο Τόκιο στις 11 Ιουνίου.



Κολομβία, στις 21 Ιουνίου



Silvia Alvarado, 10 ετών, ετοιμάζεται να πάει στο σχολείο – Ελ Σαλβαδόρ την 1η Ιουλίου.


η 9χρονη νοτιοκορεάτισα μαθήτρια Lim Jee-Woo πηγαίνει στο σχολείο Goyang, βόρεια της Σεούλ στις 14 Ιουνίου.



Malabon City, Μανίλα στις 14 Ιουνίου.



ο 6χρονος μαθητευόμενος μοναχός Tandi Dorji © καθώς περπατά το πρωινό σε ένα μοναστήρι στην Thimpu, την πρωτεύουσα του Βασιλείου του Μπουτάν στις 3 Ιουνίου.



Leobardo Medina, 8, πηγαίνει στο σχολείο στο Καράκας, στις 20 Ιουνίου.



Ένα αγόρι της Βοσνίας, ο Aldemar Alikavazovic, 12 ετών, περπατά στη γειτονιά του, σε ένα δυτικό προάστιο του Σεράγεβο στο δρόμο για το σχολείο στις 27 Ιουνίου.



ο Geral Sequeira πριν πάει στο σχολείο, στη γειτονιά La Carpio, στο Σαν Χοσέ, Κόστα Ρίκα στις 22 Αυγούστου.



Wei Hanqi, 9, ετοιμάζει την τσάντα του, για να πάει στο σχολείο του στο Πεκίνο στις 19 Ιουνίου.



Αίγυπτος Βρετανικό Διεθνές σχολείο στο Κάιρο στις 12 Ιουνίου.



Ένα παιδί περπατά στο σχολείο στις 11 Ιουνίου στο Qunu, ένα χωριό έξω από την πόλη της Mthatha στο Ανατολικό Ακρωτήριο όπου μεγάλωσε ο πρώην πρόεδρος της Νότιας Αφρικής Νέλσον Μαντέλα .



στο δρόμο για το σχολείο στην Πράγα στις 18 Ιουνίου.



Malabon City, Μανίλα στις 14 Ιουνίου



μάθημα στην τάξη , στις 10 Ιουνίου στο γαλλο-αραβικό σχολείο Diagnel, 14 χιλιόμετρα νότια της Kaolack, κεντρική Σενεγάλη.



Ελ Σαλβαδόρ την 1η Ιουλίου.



δημοτικό σχολείο στην Kisima δήμος Βορείου Κένιας κομητεία του Samburu.



στο Σαν Χοσέ, Κόστα Ρίκα στις 21 Ιουνίου



σχολείο στην πόλη της Γουατεμάλα στις 8 Ιουλίου.



ο 6χρονος Frances McMillan ® μελετά με τους συμμαθητές του στο σχολείο στο προάστιο Coogee του Σίδνεϊ στις 17 Ιουνίου.



ο 12χρονος Kelvin Leadismo, κάνει την εργασία του κοντά στη φωτιά με τα αδέλφια του στην Kisima της Κένιας



η 10χρονη Yibanathi Matikinca, κάνει την εργασία της στις 14 Ιουνίου στο σπίτι της στο Qunu, ένα χωριό έξω από την πόλη της Mthatha, στο Ανατολικό Ακρωτήριο, Νότια Αφρική.



ο Ουγγαρέζος Csongor μαθητής χρησιμοποιεί το τραμ για να πάει στο σχολείο στη Βουδαπέστη στις 15 Ιουνίου.



Τα παιδιά κάθονται στην τάξη τους την πρώτη ημέρα του νέου σχολικού έτους στην πόλη της Γάζας, στις 25 Αυγούστου.



ο 7χρονος Thai Chamaya Pamutito γυρνά από το σχολείο μαζί με τον πατέρα και τη μητέρα της στην Μπανγκόκ στις 6 Ιουνίου



η Watson κάνει την εργασία της στην τραπεζαρία της στο Centreville του Μέριλαντ, μετά το μάθημα στο Δημοτικό Centreville στις 30 Απριλίου.



σ ένα από τα ιδιωτικά σχολεία της Νιγηρίας



6χρονος Ιάπωνας Seishi Nishida για το σχολείο στο Τόκιο στις 11 Ιουνίου.



Πηγή: boston.com

  • <p>Με αφορμή την έναρξη της δική μας σχολικής χρονιάς , μια σειρά φωτογραφιών που δείχνει παιδιά απ όλο τον κόσμο να πηγαίνουν στο σχολείο τους.</p>
Όπως μας υπενθυμίζουν και επιβεβαιώνουν οι έρευνες, έχουμε πολλά να πάρουμε από τη φύση, ειδικότερα τα παιδιά.

Σύμφωνα με τις έρευνες, τα παιδιά που περνούν χρόνο έξω στη φύση είναι:

Πιο χαρούμενα: Ο ήλιος, ο καθαρός αέρας και η δραστηριότητες στη φύση ενθαρρύνουν τη θετική διάθεση και μειώνουν τις πιθανότητες για κατάθλιψη.

Πιο ήρεμα: Ο καθαρός αέρας καταπραΰνει τις αισθήσεις όλων των παιδιών. Ειδικά τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ επωφελούνται ιδιαίτερα από την ηρεμία και τη γαλήνη που προσφέρει η φύση.

Πιο υγιή: Πολλά παιδιά που δεν παίζουν αρκετά έξω στη φύση, έχουν μειωμένη Βιταμίνη D, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε άλλα προβλήματα υγείας. Επίσης, ο αέρας σε κλειστούς χώρους συνήθως δεν είναι υγιής, σε αντίθεση με τον αέρα σε εξωτερικούς χώρους που είναι γεμάτος οξυγόνο.

Πιο δημιουργικά: Το παιχνίδι έξω στη φύση είναι λιγότερο δομημένο σε σχέση με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που παίζουν τα παιδιά στο σπίτι. Έτσι τα παιδιά παίζοντας ενεργητικά έξω στη φύση χρησιμοποιούν ελεύθερα τη φαντασία τους αλλά ασκούν και το σώμα τους.

Λιγότερο αγχωμένα: Οι ήχοι, οι μυρωδιές και οι εικόνες που προσφέρει η φύση μειώνουν το άγχος και το στρες.

Καλύτεροι μαθητές: Οι έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά που παίζουν έξω στη φύση έχουν συνήθως μεγαλύτερο εύρος συγκέντρωσης, αντέχουν περισσότερο την απογοήτευση καθώς γίνονται πιο δυνατά συναισθηματικά, και τα πάνε καλύτερα στο σχολείο.

Μικρότερη πιθανότητα να γίνουν υπέρβαρα: Οι παιδίατροι προτείνουν τουλάχιστον μια ώρα την ημέρα παιχνίδι έξω στη φύση. Αυτό μπορεί να τα προστατεύσει από την παχυσαρκία και τον διαβήτη.

Πολλά παιδιά μεγαλώνουν στην πόλη, πιθανόν σε διαμέρισμα. Ίσως να μην έχετε αυλή στο σπίτι σας, ή να μην αφήνετε τα παιδιά να παίξουν ελεύθερα έξω στη γειτονιά λόγω των κινδύνων που παραμονεύουν. Επίσης, ίσως να είναι δύσκολο να πείσετε τα παιδιά σας να αφήσουν την τηλεόραση και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια για να παίξουν έξω στη φύση.

Γονείς μην πτοείστε! Εάν εσείς το κάνετε προτεραιότητα να περνάτε χρόνο έξω στη φύση τότε θα μάθουν και τα παιδιά σας να το απολαμβάνουν! Είναι υποχρέωση μας να ερεθίσουμε το ενδιαφέρον των παιδιών μας για το φυσικό περιβάλλον. Άλλωστε δεν υπάρχει κοντινότερο πράγμα στον άνθρωπο από τη φύση. Τα οφέλη της φύσης δεν αφορούν μόνο τα παιδιά, αλλά ολόκληρη την οικογένεια.

Nα έχετε υπόψη αυτούς τους κανόνες:
1) Κλείστε όλα τα κινητά τηλέφωνα και αφιερώστε χρόνο στην οικογένεια και τα παιδιά σας. Αυτή είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να περάσετε ποιοτικό χρόνο με την οικογένεια σας. Όλα τα άλλα μπορούν να περιμένουν.
2) Εάν επιλέξετε να ασχοληθείτε με κάποιο άθλημα, μειώστε τον ανταγωνισμό και ενθαρρύνετε περισσότερο τη διασκέδαση.
3) Ξεχάστε τις φράσεις «Θα λερώσεις τα ρούχα σου» και «Μην τρέχεις θα κτυπήσεις». Πάρτε μαζί σας μια αλλαξιά ρούχα και ένα μικρό φαρμακείο. Μην είστε υπερπροστατευτικοί.

Συμβουλές και ιδέες για να περνάτε χρόνο έξω στη φύση

- Δημιουργείστε ένα χώρο έξω στην αυλή που να αρέσει στο παιδί σας. Μπορείτε να βάλετε μια κούνια, μια τσουλήθρα, ένα δοχείο με άμμο, να καλλιεργήσετε τον κήπο σας, και γενικά να δημιουργήσετε ένα ευχάριστο και ενδιαφέρον χώρο για το παιδί σας, όπου θα μπορεί να παίξει και να εξερευνήσει.

- Εάν δεν μπορείτε να έχετε κάτι μόνιμο όπως τα πιο πάνω και δεν έχετε αυλή, τότε μπορείτε απλά να παίξετε μαζί με μια μπάλα, να δημιουργήσετε ένα πρόχειρο σπιτάκι βάζοντας ένα σεντόνι ή τραπεζομάντηλο πάνω από ένα τραπέζι, ή να γεμίσετε ένα κουβά νερό για να παίξετε χρησιμοποιώντας ποτήρια και χωνιά.

- Αφιερώστε χρόνο στην οικογένεια σας απλά περπατώντας έξω σε ένα όμορφο μέρος. Το Σαββατοκύριακο προσφέρεται για μια εκδρομή έξω από την πόλη για παιχνίδι και φαγητό.

- Μαζέψτε μαζί με το παιδί σας κοχύλια, πέτρες ή βότσαλα από μια παραλία. Μετά μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε για να κάνετε ένα κολλάζ, να ζωγραφίσετε πάνω τους με μπογιές ή και να διακοσμήσετε το σπίτι.

- Εάν έχετε συγγενείς ή φίλους στο χωριό, κάντε τους μια επίσκεψη και δώστε την ευκαιρία στα παιδιά σας να έρθουν σε επαφή με τη ζωή του χωριού, το περιβόλι του παππού ή του θείου, τα ζώα που εκτρέφουν κ.α.

- Σε μια από τις βόλτες που θα κάνετε δώστε στο παιδί σας τη φωτογραφική μηχανή και αφήστε το να φωτογραφήσει οτιδήποτε είναι ενδιαφέρον. Αυτές τις φωτογραφίες μπορείτε να τις τυπώσετε και το παιδί σας θα μπορεί να τις δείχνει στους φίλους του.

- Ξαπλώστε κάτω από ένα δέντρο και ακούστε τους διάφορους ήχους της φύσης. Μπορείτε να το κάνετε σαν παιχνίδι, ονομάζοντας τον κάθε ήχο που ακούτε. Ίσως να μην ακούμε όλοι τα ίδια πράγματα! Αυτό αναπτύσσει και την ικανότητα του παιδιού σας για ακρόαση.

- Πηγαίνετε περίπατο στη φύση, σε ένα πάρκο, δάσος ή κήπο, και πάρτε μαζί σας έναν μεγεθυντικό φακό. Με αυτό το παιδί σας μπορεί να δει από κοντά διάφορα λουλούδια, έντομα, φωλιές μυρμηγκιών κλπ. Το παιδί σας θα αισθάνεται ένας μικρός εξερευνητής.

- Κάντε ένα περίπατο με τα ποδήλατά σας! Αυτή είναι μια πολύ διασκεδαστική δραστηριότητα για όλη την οικογένεια. Τα ποδήλατα δεν είναι μόνο για μικρά παιδιά αλλά και για μεγάλα!

- Πάρτε μια κουβέρτα, φτιάξτε σάντουιτς και σνακ, πάρτε μια μπάλα μαζί σας ή οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι αρέσει στο παιδί σας και κάντε πικνίκ σε ένα πάρκο ή δάσος. Ίσως εμείς να μην έχουμε βάλει το πικνίκ στην κουλτούρα μας, όμως σε πολλές χώρες είναι ένας καλός τρόπος για να απολαύσει η οικογένεια τον ήλιο και τη φύση, κι αυτό δεν συμβαίνει μόνο την καθαρά Δευτέρα αλλά πολλές μέρες του χρόνου!

Μην κλείνετε τα παιδιά σας στο σπίτι! Η φύση και οι δραστηριότητες έξω στην αυλή και το πάρκο μπορούν να διδάξουν πράγματα στα παιδιά που δεν τα συναντάμε στα βιβλία, την τηλεόραση ή τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Τα παιδιά σας θα αγαπήσουν σίγουρα τη φύση εάν περνάνε καλά. Διασκεδάστε μαζί τους κάνοντας πράγματα έξω από τους τέσσερεις τοίχους του σπιτιού σας. Δεν κοστίζει τίποτα όμως προσφέρει πολλά στο παιδί και σ’ εσάς!

paidiatros.com
  • Τα παιδιά χρειάζονται καθαρό αέρα και άσκηση. Όλοι το χρειαζόμαστε αυτό. Οι οικογένειες που περνούν χρόνο μαζί στη φύση δίνουν τροφή στο σώμα τους και συνδέονται καλύτερα μεταξύ τους.
Πολλές φορές έρχονται σε δύσκολη θέση, όταν το παιδί θέλει παπούτσια γιατί δεν ξέρουν ποιο είναι το σωστό νούμερο για αυτά καθώς και αν πρέπει να είναι μαλακά ή σκληρά.

Διαβάστε στο επιστημονικό άρθρο του iatropedia.gr, που ακολουθεί ποιες οδηγίες δίνει ο ειδικός επιστήμονας προκειμένου οι γονείς να επιλέγουν σωστά τα παπούτσια των παιδιών τους.

Τα πόδια των παιδιών

Μέχρι το παιδί να αρχίσει να περπατά, δεν χρειάζεται να φορά παπούτσια.
Τα παπούτσια μάλιστα, σε αυτήν την περίπτωση βλάπτουν παρά ωφελούν το παιδί, καθώς εμποδίζουν την ελευθερία του κατά το μπουσούλημα.

Παπούτσια θα πρέπει να αγοραστούν στο παιδί όταν αρχίσει να κάνει τις πρώτες προσπάθειές του για βάδιση, επιλέγοντας ένα ζευγάρι που καλύπτει τον αστράγαλο, ώστε να υποστηρίζονται τα αδύνατα πόδια και τα μαλακά του κόκαλα.

Οι γονείς δεν χρειάζεται να ανησυχούν για σπασίματα ή δυσμορφίες των νυχιών του νηπίου.
Τα νηπιακά νύχια είναι διαρκώς διαμορφούμενα και τόσο μαλακά, που τις περισσότερες φορές δεν χρειάζονται ούτε κόψιμο, αφού σπάνε μόνα τους, κατά τρόπο απόλυτα φυσικό, με το μπουσούλημα.

Μέχρι την ηλικία των 6 ετών, δεν χρειάζεται επίσης να ανησυχούμε για ορθοπεδικά προβλήματα, αφού με την επιλογή του σωστού παπουτσιού, τα όποια προβλήματα στις περισσότερες περιπτώσεις διορθώνονται από μόνα τους, όσο το παιδί αναπτύσσεται.

Κατά την επιλογή του παπουτσιού θα πρέπει να προσέχουμε η σόλα να μην είναι πολύ μαλακή, ώστε το πόδι να συναντά φυσιολογική αντίσταση και να μην παραμορφώνονται οι μαλακές ακόμη αρθρώσεις του μεταταρσίου.
Προκειμένου να αποφεύγεται η συνήθης σ’ αυτή την ηλικία τάση για χιασμό των ποδιών (πλησίασμα των γονάτων και απομάκρυνση των άκρων ποδών), το εσωτερικό πέλμα του παπουτσιού θα πρέπει να είναι σωστά εξογκωμένο στην καμάρα και όχι επίπεδο.

Επιλέγοντας παιδικά παπούτσια

Όταν αγοράζουμε παπούτσια, προσέχουμε το περιθώριο μπροστά από τα δάκτυλα να είναι τουλάχιστον 15 χιλιοστά.

Τα υλικά των παπουτσιών, με εξαίρεση τα αθλητικά, που είναι πάντοτε συνθετικά, πρέπει να είναι φυσικά, δηλαδή δέρμα ή ύφασμα. Το δέρμα είναι καλύτερο γιατί προσαρμόζεται στο σχήμα του ποδιού και δεν το καταπονεί.

Τα παπούτσια θα πρέπει να έχουν τη σωστή φόρμα, να είναι ανατομικά και να διαθέτουν σταθερή σόλα.
Οι κάλτσες πρέπει να είναι βαμβακερές ή μάλλινες και όχι συνθετικές, να αλλάζονται καθημερινά, αν όχι συχνότερα, και να πλένονται τουλάχιστον στους 60 βαθμούς.

Στα μεγαλύτερα παιδιά, στην εφηβεία, γίνεται έντονο το πρόβλημα της επιλογής παπουτσιών.
Τα κορίτσια προτιμούν τα τακούνια, ενώ τα αγόρια συνήθως επιμένουν να φορούν σχεδόν αποκλειστικά αθλητικά.

Η υπεριδρωσία, σε συνδυασμό με τα συνθετικά υλικά των αθλητικών παπουτσιών, δημιουργούν μικρόβια και μύκητες, που προκαλούν έντονη δυσοσμία και θεραπεύονται δύσκολα.

Τα αθλητικά παπούτσια επιβάλλεται να πλένονται τακτικά στο πλυντήριο, επίσης στους 60 βαθμούς.
Αν το παιδί επιμένει να χρησιμοποιεί συνεχώς αθλητικά παπούτσια, θα πρέπει να έχει τουλάχιστον δύο ζευγάρια, ώστε να μη φορά τα ίδια κάθε μέρα.

Δεν είναι σωστό τα παπούτσια να δανείζονται, ούτε να «περνούν» από το μεγάλο αδελφάκι στο μικρότερο.
Τα παλιά παπούτσια έχουν πάρει το σχήμα του πρώτου ποδιού και σίγουρα θα ταλαιπωρήσουν το δεύτερο.


Του Μάνου Αρβανιτάκη
Ποδιάτρου
  • Ένα βασανιστικό ερώτημα που απασχολεί τους γονείς είναι πως θα επιλέξουν τα σωστά παπούτσια για το παιδί τους.
Μετά τη γέννηση ενός παιδιού οι ευτυχείς γονείς αφιερώνουν όλη τους την προσοχή στο μικρό πλασματάκι που μπήκε στη ζωή τους.
Αρχίζουν να τους απασχολούν ζητήματα όπως το αν τρώει και κοιμάται καλά, τι όνομα θα του δώσουν κ.ά.

Το σεξ φαίνεται πως είναι το τελευταίο πράγμα που υπάρχει στο μυαλό των ζευγαριών μετά την απόκτηση ενός παιδιού, με έναν στους τέσσερις νέους γονείς να… εγκαταλείπουν το «άθλημα» για πάντα!

Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα, την οποία επικαλείται η βρετανική εφημερίδα Daily Mail, οι νέοι γονείς αποκάλυψαν ότι το σεξ έγινε κάτι σαν «ο ελέφαντας μέσα στο δωμάτιο».

Ένας στους πέντε άντρες παραδέχεται ότι δυσκολεύεται ακόμη και να σκεφτεί την ιδέα να κάνει σεξ με τη σύντροφό του, μετά τη γέννηση ενός παιδιού.

Οι γυναίκες, από την πλευρά τους, είναι πιο ανήσυχες γύρω από το συγκεκριμένο θέμα, με το ποσοστό σε αυτές να ανέρχεται σε 44%.

Ο πόνος κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής απασχολεί το 38% των γυναικών και πάνω από το ένα τρίτο αυτών ανησυχούν ότι δε θα απολαμβάνουν το σεξ το ίδιο, όπως στο παρελθόν.

Άλλωστε, μετά τη γέννηση ενός παιδιού οι γυναίκες ανησυχούν περισσότερο για το πώς και πότε θα καταφέρουν να κοιμηθούν λιγάκι παραπάνω, πώς θα φροντίσουν καλύτερα το μωρό τους και πώς θα καταφέρουν να νιώσουν ξανά αυτοπεποίθηση σε σχέση με το σώμα τους, αναφέρει η έκθεση της Kegel8.

«Το σεξ για πρώτη φορά μετά την απόκτηση ενός μωρού είναι ένα δύσκολο θέμα συζήτησης για πολλά ζευγάρια» είπε, σχολιάζοντας την έρευνα η Jane Wake, ειδική σε θέματα fitness πριν και μετά την εγκυμοσύνη.

«Οι μπαμπάδες δε θέλουν να πιέσουν τις συντρόφους τους και οι νέες μαμάδες ίσως να μην νιώθουν ακόμη έτοιμες» συνέχισε και κατέληξε:
«Είναι πολύ σημαντικό τα ζευγάρια να επικοινωνούν καλά και να είναι ανοιχτοί ως προς τις ανάγκες, τις ανησυχίες και τα άγχη τους».

newsbeast.gr
  • Πώς ο ερχομός ενός παιδιού αλλάζει τις προτεραιότητες

Account

Navigation

Αναζήτηση

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.