Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Ακόμη και οι γονείς που λένε ψέματα «για καλό», χάνουν την εμπιστοσύνη των παιδιών τους.

«Αν δεν πλένεις τα αυτιά σου, θα φυτρώσει σπανάκι»· «αν δεν αφήσεις την πιπίλα, θά ΄ρθει να σε πάρει ο Μπαμπούλας»: ο κόσμος των παιδιών στα πρώτα χρόνια της ζωής τους είναι αρκετά σουρεαλιστικός και γεμάτος φανταστικά πλάσματα. Είναι η πραγματικότητα που δημιουργούν τα ψέματα των γονιών που λένε ολοένα και περισσότερο ψέματα στα παιδιά, όπως έδειξε μια έρευνα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο και του Πανεπιστημίου του Τορόντο.

Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Journal of Μoral Εducation» και, σύμφωνα με την Αμερικανίδα ψυχολόγο Γκέιλ Χέιμαν που την υπογράφει, όταν τα παιδιά καταλαβαίνουν τα ψέματα αυτά, χάνουν την εμπιστοσύνη τους στη μαμά και στον μπαμπά. Όμως υπάρχουν και θετικές επιπτώσεις.

«Το να καταλάβεις ότι οι γονείς λένε ψέματα, βοηθάει στην ανάπτυξη του σκεπτικισμού, πράγμα που έχει ουσιαστική σημασία για να διαμορφώσει το παιδί κριτικό πνεύμα», λέει ο Ντιεμ Λούου, ο οποίος συνυπογράφει τη δημοσίευση.

Στο πλαίσιο της έρευνας εξετάστηκαν μια ομάδα φοιτητών και ο ένας από τους γονείς καθενός εξ αυτών. Από τους πρώτους, ζητήθηκε να θυμηθούν ψέματα που τους είπαν κατά την παιδική ηλικία τους και 88% θυμήθηκαν περισσότερα από ένα.

«Τα παιδιά θυμούνται τα ψέματα που ξεσκεπάζονται», εξηγεί ο Κανγκ Λι, διευθυντής του Ινστιτούτου Έρευνας για το Παιδί του Πανεπιστημίου του Τορόντο. Το 79% είπε ότι είχε ακούσει τους γονείς να λένε ότι είναι κακό να λες ψέματα. Μόνο 21% είπαν ότι είχαν με τους γονείς τους έναν έντιμο διάλογο κατά τον οποίο τους εξηγήθηκε ότι μερικές μισές αλήθειες είναι αποδεκτές.

Από τους γονείς που ρωτήθηκαν, το 78% παραδέχθηκαν ότι είπαν ψέματα στα παιδιά τους, οι περισσότεροι – κι αυτό είναι το εντυπωσιακό – για εγωιστικούς λόγους.

Το να πεις σ΄ ένα παιδί πως, αν συνεχίσει να ανοίγει το ψυγείο, αυτό θα εκραγεί, είναι απλούστερο από το να του εξηγήσεις πώς λειτουργεί η συσκευή. Σ΄ αυτές τις περιπτώσεις, εξηγούν οι ερευνητές, το ψέμα δεν λέγεται για να μην πονέσει το παιδί ή για να ηρεμήσει, αλλά για να επιτευχθεί κάτι ταχύτερα.

«Αν λοιπόν», εξηγεί η δρ Χέιμαν, «είναι εντελώς αθώο (ακόμη και ενδεδειγμένο) να πεις ότι ο Αϊ-Βασίλης υπάρχει, μπορεί αντίθετα να είναι επικίνδυνο να πεις ψέματα για να διαμορφώσεις μια συμπεριφορά.».

«Το να πεις σ΄ ένα παιδί ότι τα ορνιθοσκαλίσματά του είναι άσχημα θα ήταν άσπλαχνο», εξηγεί η ερευνήτρια, «όμως συχνά οι γονείς λένε ψέματα ελαφρά τη καρδία… Η καλύτερη λύση είναι πάντα η ειλικρίνεια».

tanea.gr

  • <p><span style="font-size:14px;">Ακόμη και τα αθώα ψέματα που λένε οι γονείς κάνουν κακό στα παιδιά, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μιας αμερικανικής έρευνας.</span></p>
Ωστόσο, εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο από κάθε κοινωνική τάξη, κάθε θρησκεία ή πολιτισμικό υπόβαθρο, υφίστανται τη βία, την εκμετάλλευση και την κακοποίηση κάθε μέρα. Εκατομμύρια ακόμα βρίσκονται σε κίνδυνο.

Η βία, η εκμετάλλευση και η κακοποίηση επηρεάζουν τη σωματική και ψυχική υγεία των παιδιών, βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, βλάπτοντας την ικανότητά τους για μάθηση και κοινωνικοποίηση και επηρεάζοντας τη μετάβασή τους στην ενηλικίωση, με αρνητικές συνέπειες στη μετέπειτα ζωή τους.

Κάποια παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα λόγω φύλου, φυλής , εθνικής καταγωγής ή κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Συνήθως παιδιά με ειδικές ανάγκες, παιδιά που έχουν μείνει ορφανά, που προέρχονται από εθνοτικές μειονότητες ή άλλες περιθωριοποιημένες ομάδες. Άλλοι κίνδυνοι για τα παιδιά σχετίζονται με τη ζωή και την εργασία στους δρόμους, με τις συνθήκες διαβίωσης που επικρατούν σε ιδρύματα ή σε κοινότητες όπου η ανισότητα, η ανεργία και η φτώχεια είναι πολύ έντονες.
Οι φυσικές καταστροφές, οι ένοπλες συρράξεις και η προσφυγιά εκθέτουν τα παιδιά σε πρόσθετους κινδύνους. Τα παιδιά προσφύγων ή εσωτερικά εκτοπισμένων πληθυσμών, τα ασυνόδευτα παιδιά και τα παιδιά των μεταναστών διατρέχουν επίσης κινδύνους. Ο βαθμός του κινδύνου συνδέεται επίσης με την ηλικία. Τα μικρότερα παιδιά διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από ορισμένες μορφές βίας και οι κίνδυνοι μεταβάλλονται καθώς ενηλικιώνονται.

Η βία, η εκμετάλλευση και η κακοποίηση συχνά ασκείται από πρόσωπα στο οικείο περιβάλλον του παιδιού, συμπεριλαμβανομένων των γονέων, άλλων μελών της οικογένειας, οικιακών βοηθών, εκπαιδευτικών, εργοδοτών, οργάνων της τάξης, κρατικών λειτουργών, αλλά και άλλων παιδιών. Μόνο ένα μικρό ποσοστό των περιστατικών βίας, εκμετάλλευσης και κακοποίησης έρχεται στο φως και διερευνάται και πολύ λίγοι δράστες λογοδοτούν.

Η βία, η εκμετάλλευση και η κακοποίηση συμβαίνει στο σπίτι, στο σχολικό περιβάλλον, στα ιδρύματα παιδικής φροντίδας, μέσα στο σύστημα απονομής δικαιοσύνης, στους χώρους εργασίας και στις κοινότητες σε όλα τα περιβάλλοντα και ως αποτέλεσμα των συγκρούσεων ή φυσικών καταστροφών. Πολλά παιδιά εκτίθενται σε διάφορες μορφές βίας, εκμετάλλευσης και κακοποίησης, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης, της ένοπλης βίας, της εμπορίας ανθρώπων, της παιδικής εργασίας, της βίας με βάση το φύλο, τον σχολικό εκφοβισμό, την παρενόχληση στον κυβερνοχώρο, τη βία των συμμοριών, πρακτικές όπως ο ακρωτηριασμός/αποκοπή των γυναικείων γεννητικών οργάνων, το γάμο σε παιδική ηλικία, τη σωματική ή και συναισθηματικά βίαιη πειθαρχία των παιδιών και άλλες επιβλαβείς πρακτικές.

Η πρωτοβουλία της UNICEF "Τέλος στη Βία κατά των Παιδιών"

Η βία καταστρέφει την παιδική ηλικία

Δεν υπάρχει χώρος για βία κατά των παιδιών στον 21ο αιώνα.
Ωστόσο, εξακολουθεί να καταστρέφει ζωές - σε κάθε χώρα και σε κάθε κοινωνική τάξη.

Πολύ συχνά όμως είναι ένα αόρατο πρόβλημα, διότι συμβαίνει μέσα στα σπίτια και τις οικογένειες και είτε οι άνθρωποι κάνουν πως δε το βλέπουν ή απλά δεν μπορούν να το καταγγείλουν εξαιτίας του φόβου ή του στιγματισμού.

Έτσι επειδή μεγάλο μέρος της βίας είναι κρυμμένο - και επειδή είναι πολύ συχνά γίνεται ανεκτή - οι αριθμοί δεν αντικατοπτρίζουν το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος.

Τα σωματικά τραύματα ή μώλωπες εξαιτίας της βίας μπορεί να εξαφανιστούν, αλλά τα ψυχικά τραύματα δεν μπορούν. Η βία επηρεάζει τη σωματική και ψυχική υγεία των παιδιών, θέτει σε κίνδυνο την ικανότητά τους να μαθαίνουν και να κοινωνικοποιηθούν και υπονομεύει την ανάπτυξη τους ώστε να γίνουν λειτουργικοί ενήλικες και καλοί γονείς αργότερα στη ζωή τους.

Επιπλέον, δεν είναι μόνο μεμονωμένα παιδιά ή οικογένειες που επηρεάζονται, αλλά ολόκληρες κοινωνίες. Οι συνέπειες της βίας κατά των παιδιών μπορεί να εμποδίσουν την οικονομική ανάπτυξη, λόγω της απώλειας παραγωγικότητας, αναπηρίας και μειωμένης ποιότητας ζωής - παράγοντες οι οποίοι μπορεί να δυσχεράνουν ένα κράτος από το να αναπτυχθεί πλήρως. Οι συνέπειες αυτές επίσης, περνούν από τη μία γενιά στην επόμενη.

Καθώς η βία διεισδύει στον κοινωνικό ιστό όλο και περισσότερο και η κοινωνία χάνει την ευαισθησία της απέναντι στις επιπτώσεις της, βασιλεύει η ατιμωρησία. Αν κανείς δε μιλά για τη βία, αν κανείς δε ζητά την ανάληψη δράσης εναντίον της, οι δράστες πιστεύουν ότι οι πράξεις τους είναι ανεκτές και τα θύματα πιστεύουν ότι δεν μπορεί να υπάρξει τέλος στη μιζέρια και τη φρίκη που βιώνουν.

Η προστασία των παιδιών βρίσκεται στο επίκεντρο της αποστολής της UNICEF από την ίδρυσή της.
Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού που καθοδηγεί το έργο της UNICEF, ορίζει ότι κάθε παιδί, όπου και να ζει, έχει το δικαίωμα στη ζωή, την ανάπτυξη και πρέπει να προστατεύεται από κάθε μορφή βίας. Η αρχή της πρόληψης και της αντιμετώπισης, της βίας, της κακοποίησης και της εκμετάλλευσης των παιδιών, βρίσκεται στο επίκεντρο του νέου στρατηγικού σχεδιασμού της UNICEF.

Η UNICEF πιστεύει πως κάθε δράση για την καταπολέμηση του φαινομένου της βίας δεν πρέπει να είναι μια μεμονωμένη προσπάθεια, αλλά μάλλον μια διαρκής προσπάθεια, που θα ρίχνει όλο και περισσότερο φως σε ένα θέμα που έχει παραμείνει αόρατο για πάρα πολύ καιρό. Έτσι ξεκίνησε την πρωτοβουλία «Τέλος στη Βία κατά των Παιδιών».

Η Βία κατά των Παιδιών είναι δουλειά όλων μας
Ένωσε τη φωνή σου μαζί μας

Η σιωπή δεν είναι αποδεκτή. Εάν γίνεις μάρτυρας βίας κατά ενός παιδιού και δεν κάνεις τίποτα, λες σε αυτό το παιδί πως αυτό που του συμβαίνει είναι αποδεκτό. Δείξε στα παιδιά ότι νοιάζεσαι.
Κανένα παιδί δεν αξίζει κακομεταχείρισης. Όλοι έχουμε ένα ρόλο να παίξουμε για να μπει ένα τέλος στη βία ενάντια στα παιδιά. Πρέπει να τελειώσουμε με τα ταμπού και να κάνουμε τη βία - ιδιαίτερα τη σεξουαλική κακοποίηση - ένα ζήτημα που συζητείται ανοικτά. Δείξε στα παιδιά ότι έχουν επιλογές.
Είναι δουλειά όλων μας να φροντίσουμε ότι αυτοί που είναι επιφορτισμένοι με τις αποφάσεις που αφορούν την ευημερία των παιδιών, ανταποκρίνονται απέναντι στις ευθύνες τους ώστε να δημιουργήσουν ένα ασφαλές περιβάλλον για τα παιδιά, να προσφέρουν προστασία στα θύματα και να αντιμετωπίσουν τους δράστες. Απαίτησε δράση.

Ζωτικές γνώσεις

Η βία είναι παντού. Εμφανίζεται σε όλες τις χώρες, σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Αλλά πολύ συχνά, η βία κατά των παιδιών είναι αόρατη γιατί συμβαίνει μέσα στα σπίτια και τις οικογένειες ή επειδή οι άνθρωποι κάνουν πως δεν τη βλέπουν. Ελάτε μαζί μας. Μιλήστε.

Η βία μπορεί να εκδηλωθεί με πολλούς τρόπους, μερικοί από τους οποίους είναι κρυμμένοι εξαιτίας της ανοχής της κοινωνίας, του στιγματισμού ή ταμπού. Ήρθε η ώρα να κάνουμε το αόρατο ορατό.

Τα παιδιά που έχουν πέσει θύματα βίας μπορεί να μη φαίνονται κακοποιημένα. Αλλά μπορεί να μην έχουν ύπνο, να αισθάνονται αδιάθετα ή να κλείνονται στον εαυτό τους. Μπορεί ακόμη και να σκέφτονται την αυτοκτονία. Όλα τα παιδιά έχουν το δικαίωμα να προστατεύονται από τη βία. Ενημερωθείτε και ελευθερώστε την τοπική σας κοινωνία από τη βία.

Πολλά παιδιά που έχουν κακοποιηθεί, ντρέπονται ή φοβούνται να το πουν στους γονείς τους, σε ένα άλλο ενήλικα ή σε ένα φίλο. Κάθε ένας από εμάς είναι υπεύθυνος για τη δημιουργία ενός κόσμου όπου τα παιδιά αισθάνονται ασφαλή, προστατευμένα και μπορούν να μιλήσουν για τον εαυτό τους. Ένωσε τη φωνή σου μαζί μας για να το πετύχουμε.

http://youtu.be/NqiO8QpUjP8

  • <p><span style="font-size:14px;">Όλα τα παιδιά έχουν το δικαίωμα να προστατεύονται από τη βία , την εκμετάλλευση και την κακοποίηση.</span></p>
Το πιπίλισμα είναι ένα από τα πρώτα φυσικά αντανακλαστικά ενός μωρού.
Ήδη από την περίοδο της εγκυμοσύνης, πολλά έμβρυα πιπιλίζουν το δάχτυλό τους μέσα στη μήτρα.
Μετά τη γέννηση, αυτή η ανάγκη συνεχίζει να αποτελεί έναν φυσικό τρόπο ηρεμίας, παρηγοριάς και ασφάλειας.
Πολλοί γονείς αναρωτιούνται τι είναι προτιμότερο: η πιπίλα ή το πιπίλισμα του δαχτύλου;
Η απάντηση δεν είναι πάντα απόλυτη, καθώς και οι δύο συνήθειες έχουν πλεονεκτήματα αλλά και σημεία που χρειάζονται προσοχή.
Σε αυτόν τον οδηγό θα δούμε τις διαφορές ανάμεσα στην πιπίλα και το δάχτυλο, τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα κάθε επιλογής, καθώς και τι προτείνουν οι ειδικοί για την υγιή ανάπτυξη του παιδιού.
👶 Γιατί Τα Μωρά Έχουν Ανάγκη Να Πιπιλίζουν;
Το πιπίλισμα δεν σχετίζεται μόνο με τη λήψη τροφής.
Είναι μια φυσιολογική ανάγκη που βοηθά πολλά μωρά να:
Ηρεμούν όταν είναι ανήσυχα.
Νιώθουν ασφάλεια.
Χαλαρώνουν πριν από τον ύπνο.
Ανακουφίζονται σε στιγμές στρες ή υπερέντασης.
Για αυτόν τον λόγο, πολλά μωρά συνεχίζουν να πιπιλίζουν ακόμη και όταν δεν πεινούν.
🍼 Πιπίλα: Πλεονεκτήματα
Η πιπίλα έχει αρκετά πρακτικά πλεονεκτήματα για πολλούς γονείς.
Μπορεί:
Να αφαιρεθεί εύκολα όταν έρθει η ώρα της διακοπής.
Να καθαρίζεται και να αντικαθίσταται.
Να χρησιμοποιείται μόνο σε συγκεκριμένες στιγμές, όπως στον ύπνο.
Να περιορίζεται σταδιακά όσο μεγαλώνει το παιδί.
Επιπλέον, επειδή οι γονείς ελέγχουν πότε δίνεται η πιπίλα, είναι πιο εύκολο να μειωθεί σταδιακά η χρήση της.
👍 Πιπίλισμα Δαχτύλου: Τα Θετικά Σημεία
Το πιπίλισμα του δαχτύλου είναι μια φυσική συμπεριφορά και αρκετά μωρά την αναπτύσσουν χωρίς να τους την υποδείξει κανείς.
Ορισμένα πλεονεκτήματα είναι ότι:
Το μωρό έχει πάντα διαθέσιμο το δάχτυλό του.
Δεν υπάρχει κίνδυνος να πέσει ή να χαθεί.
Δεν απαιτεί καθαρισμό ή αντικατάσταση όπως η πιπίλα.
Μπορεί να βοηθήσει το παιδί να αυτορυθμιστεί.
Στα πρώτα στάδια της ζωής, το πιπίλισμα του δαχτύλου θεωρείται φυσιολογικό.
⚖️ Ποιες Είναι Οι Βασικές Διαφορές;
Η σημαντικότερη διαφορά είναι ότι:
Η πιπίλα μπορεί να αφαιρεθεί όταν οι γονείς αποφασίσουν ότι ήρθε η κατάλληλη στιγμή.
Αντίθετα:
Το δάχτυλο βρίσκεται πάντα διαθέσιμο, γεγονός που μπορεί να κάνει τη διακοπή της συνήθειας πιο δύσκολη σε ορισμένα παιδιά.
Για αυτόν τον λόγο, αρκετοί παιδίατροι και παιδοδοντίατροι θεωρούν ότι η πιπίλα είναι πιο εύκολο να ελεγχθεί σε σχέση με το πιπίλισμα του δαχτύλου.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Πολλά έμβρυα πιπιλίζουν ήδη το δάχτυλό τους μέσα στη μήτρα.
🔦 Δεν αποκτούν όλα τα παιδιά την ίδια συνήθεια· κάποια προτιμούν πιπίλα, άλλα το δάχτυλό τους και άλλα κανένα από τα δύο.
🔦 Η ανάγκη για πιπίλισμα είναι εντονότερη κατά τους πρώτους μήνες ζωής.
🔦 Η σταδιακή διακοπή μιας συνήθειας είναι συνήθως πιο εύκολη από την απότομη διακοπή.
🔦 Η υπομονή και η θετική ενθάρρυνση βοηθούν περισσότερο από την πίεση ή την τιμωρία.
👄 Μπορούν Να Επηρεάσουν Τα Δόντια;
Τόσο η πιπίλα όσο και το πιπίλισμα του δαχτύλου μπορούν να επηρεάσουν τη στοματική ανάπτυξη όταν η συνήθεια παραμένει έντονη και για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η παρατεταμένη χρήση μπορεί να επηρεάσει:
Τη θέση των δοντιών.
Την ανάπτυξη της γνάθου.
Τη σύγκλειση των δοντιών.
Ο κίνδυνος σχετίζεται κυρίως με:
Τη διάρκεια της συνήθειας.
Τη συχνότητα.
Την ένταση με την οποία πιπιλά το παιδί.
Για αυτόν τον λόγο, οι ειδικοί συνιστούν η διακοπή να γίνεται σταδιακά μέσα στα πρώτα χρόνια της ζωής.
💤 Τι Συμβαίνει Στον Ύπνο;
Πολλά μωρά χρησιμοποιούν είτε την πιπίλα είτε το δάχτυλό τους για να αποκοιμηθούν.
Η συμπεριφορά αυτή είναι φυσιολογική και συχνά αποτελεί μέρος της διαδικασίας χαλάρωσης.
Αν το μωρό χρησιμοποιεί πιπίλα, συνήθως δεν χρειάζεται να την επανατοποθετείτε κάθε φορά που πέφτει από το στόμα του κατά τη διάρκεια του ύπνου.
Αντίθετα, όταν το παιδί έχει συνηθίσει το δάχτυλό του, μπορεί εύκολα να συνεχίσει μόνο του τη συνήθεια χωρίς βοήθεια.
🌸 Μικρές Συνήθειες Που Βοηθούν
Προσφέρετε αγκαλιά και σωματική επαφή όταν το μωρό αναζητά παρηγοριά.
Μην χρησιμοποιείτε την πιπίλα ως λύση για κάθε μικρή δυσφορία.
Προσπαθήστε να αναγνωρίζετε πότε το μωρό πεινά και πότε απλώς χρειάζεται ανακούφιση.
Δημιουργήστε μια ήρεμη ρουτίνα πριν από τον ύπνο.
Καθώς μεγαλώνει το παιδί, ενθαρρύνετε σταδιακά άλλους τρόπους χαλάρωσης.
🚨 Πότε Χρειάζεται Να Ζητήσετε Συμβουλή Από Ειδικό;
Η χρήση πιπίλας ή το πιπίλισμα του δαχτύλου αποτελούν φυσιολογικές συμπεριφορές στα βρέφη και στα μικρά παιδιά.
Ωστόσο, καλό είναι να συζητήσετε με τον παιδίατρο ή τον παιδοδοντίατρο όταν:
Η συνήθεια συνεχίζεται έντονα μετά τα πρώτα χρόνια της ζωής.
Παρατηρείτε αλλαγές στη θέση των δοντιών.
Το παιδί δυσκολεύεται να σταματήσει τη συνήθεια παρά τις ήπιες προσπάθειες.
Υπάρχουν προβλήματα στην ομιλία ή στη μάσηση που πιθανόν σχετίζονται με τη συνήθεια.
Το πιπίλισμα προκαλεί ερεθισμούς ή τραυματισμούς στο δάχτυλο.
Η έγκαιρη καθοδήγηση βοηθά ώστε, αν χρειαστεί παρέμβαση, αυτή να γίνει με ήπιο και αποτελεσματικό τρόπο.
💙 Πώς Να Βοηθήσετε Το Παιδί Να Σταματήσει Τη Συνήθεια
Είτε πρόκειται για πιπίλα είτε για το δάχτυλο, ο στόχος δεν είναι να σταματήσει από τη μία ημέρα στην άλλη, αλλά να γίνει η μετάβαση με θετικό τρόπο.
Μπορείτε να βοηθήσετε αν:
Περιορίσετε σταδιακά τη χρήση μόνο στον ύπνο.
Ενθαρρύνετε το παιδί με έπαινο για κάθε μικρό βήμα.
Προσφέρετε άλλους τρόπους παρηγοριάς, όπως αγκαλιά, παραμύθι ή αγαπημένο λούτρινο.
Αποφεύγετε την πίεση, τις φωνές ή την τιμωρία.
Δείξετε υπομονή, ιδιαίτερα σε περιόδους αλλαγών ή έντονων συναισθημάτων.
Η θετική προσέγγιση έχει συνήθως καλύτερα αποτελέσματα από τις αυστηρές απαγορεύσεις.
🌸 Μικρές Συνήθειες Που Βοηθούν
Παρατηρήστε πότε το παιδί αναζητά περισσότερο την πιπίλα ή το δάχτυλό του.
Ενισχύστε στιγμές παιχνιδιού και δημιουργικής απασχόλησης.
Δημιουργήστε μια σταθερή και ήρεμη ρουτίνα ύπνου.
Προσφέρετε περισσότερη αγκαλιά όταν το παιδί χρειάζεται παρηγοριά.
Θυμηθείτε ότι κάθε παιδί ωριμάζει με τον δικό του ρυθμό.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: Το πιπίλισμα του δαχτύλου είναι πάντα καλύτερο από την πιπίλα.
✔ Αλήθεια: Και οι δύο συνήθειες έχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Η βασική διαφορά είναι ότι η πιπίλα μπορεί να αποσυρθεί πιο εύκολα.
❌ Μύθος: Όλα τα μωρά χρειάζονται πιπίλα.
✔ Αλήθεια: Πολλά μωρά δεν δείχνουν ποτέ ενδιαφέρον για την πιπίλα και αναπτύσσονται φυσιολογικά.
❌ Μύθος: Αν το παιδί πιπιλά το δάχτυλό του, οι γονείς έκαναν κάτι λάθος.
✔ Αλήθεια: Πρόκειται για μια φυσιολογική συμπεριφορά που εμφανίζεται σε πολλά παιδιά.
❌ Μύθος: Η πιπίλα πρέπει να αφαιρείται μόλις το μωρό γίνει λίγων μηνών.
✔ Αλήθεια: Η διακοπή καλό είναι να γίνεται σταδιακά, όταν το παιδί είναι έτοιμο.
❌ Μύθος: Η τιμωρία βοηθά το παιδί να κόψει τη συνήθεια πιο γρήγορα.
✔ Αλήθεια: Η υπομονή, η ενθάρρυνση και η θετική καθοδήγηση είναι πολύ πιο αποτελεσματικές.
❓ Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Είναι φυσιολογικό ένα νεογέννητο να πιπιλά το δάχτυλό του;
Ναι. Πρόκειται για ένα φυσικό αντανακλαστικό που μπορεί να εμφανίζεται ακόμη και πριν από τη γέννηση.
❓ Τι είναι πιο εύκολο να διακοπεί, η πιπίλα ή το δάχτυλο;
Συνήθως η πιπίλα, επειδή οι γονείς μπορούν να ελέγξουν πότε και πόσο χρησιμοποιείται.
❓ Πρέπει να ανησυχήσω αν το μωρό δεν θέλει ούτε πιπίλα ούτε δάχτυλο;
Όχι. Δεν έχουν όλα τα μωρά την ίδια ανάγκη για μη θρεπτικό πιπίλισμα.
❓ Μπορεί το πιπίλισμα του δαχτύλου να επηρεάσει τα δόντια;
Αν η συνήθεια είναι έντονη και παρατείνεται για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να επηρεάσει τη στοματική ανάπτυξη.
❓ Πρέπει να αποτρέπω το μωρό κάθε φορά που βάζει το δάχτυλό του στο στόμα;
Στους πρώτους μήνες ζωής αυτό δεν είναι απαραίτητο, καθώς αποτελεί φυσιολογική συμπεριφορά ανάπτυξης.
⭐ Βασικά Σημεία Που Πρέπει Να Θυμάστε
Η ανάγκη για πιπίλισμα είναι φυσιολογική στα βρέφη.
Δεν υπάρχει μία λύση που να ταιριάζει σε όλα τα παιδιά.
Η πιπίλα ελέγχεται πιο εύκολα από τους γονείς και συνήθως διακόπτεται ευκολότερα.
Το πιπίλισμα του δαχτύλου είναι επίσης φυσιολογικό, αλλά μπορεί να είναι πιο δύσκολο να εγκαταλειφθεί.
Η διακοπή οποιασδήποτε συνήθειας πρέπει να γίνεται σταδιακά, με υπομονή και θετική ενθάρρυνση.
Συνοψίζοντας 📌
Το δίλημμα «πιπίλα ή δάχτυλο;» δεν έχει μία σωστή απάντηση για όλα τα παιδιά.
Και οι δύο επιλογές μπορούν να αποτελέσουν έναν φυσιολογικό τρόπο αυτοπαρηγοριάς κατά τους πρώτους μήνες και τα πρώτα χρόνια της ζωής.
Η σημαντικότερη διαφορά είναι ότι η πιπίλα μπορεί να ελεγχθεί και να αποσυρθεί πιο εύκολα, ενώ το δάχτυλο είναι πάντα διαθέσιμο στο παιδί.
Με σωστή ενημέρωση, υπομονή και σεβασμό στις ανάγκες του παιδιού, οι γονείς μπορούν να το βοηθήσουν να εγκαταλείψει σταδιακά τη συνήθεια όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Το μωρό σας προτίμησε την πιπίλα ή το δάχτυλό του;
Πώς εξελίχθηκε αυτή η συνήθεια και τι σας βοήθησε περισσότερο στην καθημερινότητα;
Η εμπειρία σας μπορεί να δώσει χρήσιμες ιδέες και κουράγιο σε άλλους γονείς που περνούν την ίδια φάση.
⚕️ Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο αυτό έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά τη συμβουλή παιδιάτρου ή παιδοδοντιάτρου.
Εάν έχετε ανησυχίες σχετικά με τη χρήση της πιπίλας, το πιπίλισμα του δαχτύλου ή τη στοματική ανάπτυξη του παιδιού σας, συμβουλευτείτε τον επαγγελματία υγείας που το παρακολουθεί.
  • Από τις πρώτες κιόλας στιγμές της ζωής τους, τα μωρά διαθέτουν μια φυσική ανάγκη για πιπίλισμα 💫.
Μάλιστα, η μελέτη αποκαλύπτει ότι οι μεσήλικοι άνδρες που ήταν υπέρβαροι είχαν περισσότερες πιθανότητες να είναι γενικά σε καλή κατάσταση, αν είχαν γεννηθεί από ώριμους ηλικιακά γονείς. Δεν είχαν μόνο χαμηλότερη αρτηριακή πίεση, αλλά είχαν επίσης καλύτερα επίπεδα χοληστερόλης και βελτιωμένο μεταβολισμό γλυκόζης, που σημαίνει ότι ο κίνδυνος εκδήλωσης διαβήτη ήταν μικρός.

Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Όκλαντ, με επικεφαλής τον καθηγητή Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας Γουέιν Κατφιλντ, μελέτησαν τους δείκτες υγείας 70 ανδρών, κατά μέσο όρο 46 ετών. Αν και δεν κατάφεραν να διακρίνουν το όφελος υγείας προερχόταν από την ηλικία της μητέρας, του πατέρα ή και των δύο, καταλήγουν στο συμπέρασμα που αντικρούει τις σημερινές αντιλήψεις ότι η προχωρημένη ηλικία τεκνοποίησης εγκυμονεί κινδύνους για την υγεία της γυναίκας αλλά και του παιδιού.

Παγκοσμίως, τα τελευταία χρόνια καταγράφεται αύξηση της ηλικίας που οι γυναίκες αποκτούν το πρώτο τους παιδί. Πυκνώνουν μάλιστα και οι περιπτώσεις γυναικών που γίνονται μητέρες ακόμη και μετά τα 50. Οι επιστήμονες εξηγούν ότι αυτό είναι μια ένδειξη ότι οι γυναίκες επικεντρώνονται περισσότερο στην καριέρα τους ή τα ζευγάρια πλέον σκέφτονται με περισσότερη ωριμότητα την ευθύνη της ανατροφής ενός παιδιού. Αλλά η τεκνοποίηση σε μεγάλη ηλικία έχει σχετιστεί με προβλήματα υγείας, όπως επιπλοκές κατά τον τοκετό και την κύηση που επηρεάζουν την μακροπρόθεσμη υγεία τόσο της μητέρας όσο και του εμβρύου. Και δεν επηρεάζει την υγεία του παιδιού μόνο η ηλικία της μητέρας, αλλά και του πατέρα.

Μελέτες έχουν δείξει ότι τα παιδιά που γεννιούνται από μεγάλους ηλικιακά άνδρες, κινδυνεύουν από γενετικές επιπλοκές και παθήσεις, όπως ο αυτισμός, η σχιζοφρένεια, αλλά και αναπτυξιακά προβλήματα, όπως ο νανισμός και το λυκόστομα. Επίσης, έρευνες έχουν συσχετίσει την ηλικία του πατέρα με τον κίνδυνο εκδήλωσης νόσου Αλτσχάιμερ, διπολικής διαταραχής, καρδιακής νόσου και καρκίνου στους απογόνους. Ωστόσο, μελέτη που δημοσιεύθηκε το περασμένο καλοκαίρι έδειξε ότι τα βρέφη που γεννιούνται από γυναίκες άνω των 40 ετών έχουν καλύτερη σωματική και συναισθηματική υγεία.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Μπιρκμπεκ στο Λονδίνο και του Πανεπιστημίου του Λονδίνου κατέγραψαν την υγεία παιδιών που είχαν γεννηθεί από γυναίκες άνω των 40 ετών και την συνέκριναν με παιδιών που είχαν γεννηθεί από γυναίκες κάτω των 30 ετών. Τελικά, η σύγκριση έδειξε ότι τα παιδιά των μεγαλύτερων μαμάδων είχαν 22% μικρότερο κίνδυνο να τραυματιστούν κατά λάθος και σχεδόν κατά το ένα τρίτο μικρότερες πιθανότητες εισαγωγής στο νοσοκομείο, μέχρι την ηλικία των τριών ετών.

Επίσης, ήταν πιθανότερο να έχουν καλύτερη συναισθηματική υγεία αφού η πιθανότητα διαμάχης μεταξύ των γονέων και του παιδιού μειωνόταν όσο αυξανόταν η μητρική ηλικία. Η γλωσσική ανάπτυξη σε ηλικία τριών και τεσσάρων ετών επίσης ήταν καλύτερη στα παιδιά αυτά.

Πηγή: news.in.gr

  • <p><span style="font-size:14px;">Τα παιδιά που γεννιούνται από μεγάλης ηλικίας γονείς απολαμβάνουν καλύτερη υγεία μετέπειτα στη ζωή τους, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο American Journal of Human Biology.</span></p>
«Κάποιος σε έχει ανάγκη», μου λένε.

Δεν έχω ιδέα πώς ξεκίνησε όλο αυτό, αλλά στην αρχή με ενοχλούσε κάπως. Ίσως απολάμβανα ένα γρήγορο ντους…
«Μανούλα, κάποιος σε έχει ανάγκη. Κλαίει το μωρό».
Ή ίσως να ξαπόσταινα για μια στιγμή, ξέροντας πολύ καλά πως το μωρό είχε αρχίσει να ξυπνάει…
«Μαμά, κάποιος σε έχει ανάγκη!» Εντάξει! Αρκετά! Και για να μην αναφέρω πως οι ανάγκες του νεογέννητου ωχριούσαν μπροστά στις ανάγκες δύο μικρών αγοριών.
Πάντοτε κάποιος θέλει ένα σνακ, ένα τσιρότο, μια άλλη κάλτσα, παγάκια στο νερό του, ένα ΝΈΟ παιχνίδι, να του σκουπίσω τις μύξες, μια αγκαλιά, μια ιστορία, ένα φιλί.
Κάποιες μέρες μου φαίνονται ατέλειωτες και η μονοτονία του να με «έχουν ανάγκη» μπορεί πραγματικά να με κουράσει. Και τότε, ξαφνικά, συνειδητοποίησα πως έχουν ανάγκη ΕΜΈΝΑ.
Κανέναν άλλον. Κανέναν άλλον σε ολόκληρο τον κόσμο. Έχουν ανάγκη τη μανούλα τους.

Όσο πιο γρήγορα δεχτώ πως το να είμαι μαμά σημαίνει πως είμαι πάντοτε διαθέσιμη, τόσο πιο γρήγορα θα μπορέσω να διαχειριστώ αυτό το τρελό στάδιο της ζωής. Το να είμαι «μανούλα» είναι το καθήκον μου, είναι ένα προνόμιο και είναι τιμή μου.
Είμαι διατεθειμένη να βρίσκομαι εκεί όποτε κάποιος με έχει ανάγκη, όλη μέρα κι όλη νύχτα.
Το να είμαι μανούλα σημαίνει πως τη στιγμή που θα ξαναβάλω το μωρό στο κρεβάτι του στις 4 το ξημέρωμα αφού το θηλάσω, θα έχω να καθησυχάσω τον 3χρονο μου που είδε εφιάλτη.
Το να είμαι μανούλα σημαίνει πως τη βγάζω με καφέ και αποφάγια νηπίων.
Το να είμαι μανούλα σημαίνει πως ο άντρας μου και γω δεν κάναμε μία συζήτηση της προκοπής βδομάδες τώρα.
Το να είμαι μανούλα σημαίνει να βάζω τις δικές τους ανάγκες πριν από τις δικές μου, χωρίς δεύτερη σκέψη.
Το να είμαι μανούλα σημαίνει να έχω ένα σώμα που πονάει παντού κι μια καρδιά γεμάτη αγάπη.

Είμαι σίγουρη πως θα έρθει μια μέρα όπου κανείς δε θα με έχει ανάγκη,
Τα μωρά μου θα έχουν φύγει από το σπίτι και θα είναι απασχολημένα με τη δική τους ζωή.
Ίσως κάθομαι μόνη σε κάποιο οίκο ευγηρίας και βλέπω το σώμα μου να αργοσβήνει. Κανείς δεν θα με έχει ανάγκη τότε.
Ίσως μάλιστα αποτελώ και βάρος.
Φυσικά και θα έρχονται να με επισκέπτονται, αλλά η αγκαλιά μου δεν θα είναι πια το σπίτι τους.
Τα φιλιά μου δεν θα είναι η γιατρειά τους.
Δεν θα έχω να σκουπίζω τη λάσπη από τις μπότες τους και ούτε να δέσω τις ζώνες τους. Θα έχω διαβάσει το τελευταίο παραμύθι, 7 φορές στη σειρά.
Δεν θα μπορώ να επιβάλλω τάιμ-άουτ. Δεν θα έχω να ετοιμάσω καμία τσάντα και κανένα μπολάκι να γεμίσω με σνακ.
Είμαι σίγουρη πως η καρδιά μου θα αποζητά να ακούσει αυτές τις μικρές φωνούλες να φωνάζουν «Μανούλα, κάποιος σε έχει ανάγκη!»

Προς το παρόν, ανακαλύπτω την ομορφιά του να θηλάζεις στις 4 το πρωί στο χαριτωμένο μας παιδικό δωμάτιο.
Κοιτάζουμε τη θέα των βελανιδιών από τη μοβ φωλιά μας.
Παρακολουθούμε σιωπηλά καθώς το χιόνι πέφτει στο έδαφος κι ένα κουνέλι ξεπηδά απ” το κατάλευκο τοπίο.
Είμαστε μόνοι, εγώ και το μωράκι μου, ενώ στη γειτονιά επικρατεί σκοτάδι και ησυχία. Μόνο σε μας δίνεται η ευκαιρία να δούμε το χλωμό φεγγάρι και τις σκιές να παιχνιδίζουν στους τοίχους. Κουκουλωνόμαστε αγκαλιά κάτω από μια κουβέρτα και τη νανουρίζω ώσπου να κοιμηθεί. Είναι 4 το ξημέρωμα κι είμαι τόσο κουρασμένη και εκνευρισμένη, αλλά δεν πειράζει, με έχει ανάγκη. Μόνο εμένα.
Και ίσως να την έχω και γω ανάγκη.
Γιατί αυτή είναι που με κάνει μανούλα. Κάποια μέρα θα κοιμηθεί ως το πρωί χωρίς να σηκωθεί μέσα στη νύχτα.
Κάποια μέρα θα κάθομαι στο αναπηρικό μου καροτσάκι, με την αγκαλιά μου άδεια, να ονειρεύομαι αυτές τις ήρεμες νύχτες στο παιδικό μας δωμάτιο. Τότε που με χρειαζόταν και έμοιαζε να είμαστε μονάχα οι δυο μας σε όλο τον κόσμο.

Μπορώ να συνηθίσω στην ιδέα ότι με έχουν ανάγκη;
Κάποιες φορές είναι σίγουρα κουραστικό. Εξουθενωτικό.
Δεν σημαίνει πως θα πρέπει να χαίρομαι την κάθε στιγμή.
Είναι καθήκον. Ο θεός με έκανε μητέρα τους.
Είναι μια δουλειά που πάντα λαχταρούσα, χωρίς ακόμη να την καταλαβαίνω.
Ένα τριήμερο ο σύζυγός μου δεν μπορούσε να πιστέψει πόσες φορές είπαν τα αγόρια μας «Μανούλα. Μανούλα. Μανούλα!»
«Πάντα έτσι κάνουν;» με ρώτησε έντρομος, με τόνο συμπαράστασης.
«Μάλιστα. Κάθε μέρα, όλη μέρα. Αυτή είναι η δουλειά μου».
Πρέπει να παραδεχτώ πως είναι η πιο δύσκολη δουλειά που χρειάστηκε ποτέ να κάνω.
Σε μια προηγούμενη ζωή ήμουν μάνατζερ εστιατορίου σε μια πολύ δημοφιλή αλυσίδα στο Palm Beach Gardens της Φλόριντα.
Το να είναι Σάββατο βράδυ, 7μιση η ώρα και η κουζίνα να έχει γεμίσει από παραγγελίες, να έχεις μια καθυστέρηση 2 ωρών και να πέφτει και ξαφνικά το ρεύμα δεν συγκρίνεται σε καμία περίπτωση με το να είναι Τρίτη, 5 το απόγευμα στο σπίτι των Morton.
Επιτρέψτε μου να προσθέσω επίσης πως οι πελάτες εστιατορίων στη Νότια Φλόριντα δύσκολα είναι ευχαριστημένοι.
Είναι όμως παιχνιδάκι πλάι σε δυο άυπνα νήπια που ζητούν γλυκά μέσα στη νύχτα.

Μια φορά κι έναν καιρό, είχα χρόνο. Για μένα.
Τώρα, τα νύχια μου χρειάζονται περιποίηση.
Το σουτιέν μου δεν στρώνει καλά.
Η ισιωτική των μαλλιών μου δεν φαίνεται να λειτουργεί.
Δεν μπορώ να κάνω ένα ντους χωρίς να έχω κοινό.
Άρχισα να φοράω κρέμα για τα μάτια.
Δεν μου ζητάνε ταυτότητα πια για να αγοράσω αλκοόλ.
Αυτό είναι απόδειξη πως έγινα μαμά.
Απόδειξη πως κάποιος με έχει ανάγκη.
Όπως χθες βράδυ…
Στις 3 το ξημέρωμα άκουσα μικρά βηματάκια στο δωμάτιό μου.
Αν δεν κουνηθώ, αν δεν αναπνεύσω, μπορεί να επιστρέψει στο δωμάτιό του, σκέφτηκα. Ναι καλά.

«Μανούλα».

«Μανούλα». Λίγο πιο δυνατά.

«Ναι». Σιγοψιθυρίζω.

Σταματάει, ενώ τα μεγάλα του μάτια φέγγουν μες τη νύχτα.

«Σ’ αγαπώ».

Κι έτσι ξαφνικά, χάθηκε πάλι.
Έτρεξε στο δωμάτιό του. Τα λόγια του όμως παρέμειναν στην ατμόσφαιρα.
Μακάρι να μπορούσα να απλώσω το χέρι μου και να τα πιάσω, να αρπάξω τα λόγια του και να τα αγκαλιάσω.
Η απαλή φωνούλα του ψιθύρισε την καλύτερη πρόταση σε όλο τον κόσμο.
Σ’ αγαπώ.
Τα χείλη μου σχηματίζουν πια ένα χαμόγελο και εγώ αργά αργά ξεφυσώ, σα να φοβάμαι πως θα διώξω πέρα την ανάμνηση με την ανάσα μου. Πέφτω και πάλι για ύπνο και αφήνω τα λόγια του να κουρνιάσουν στην καρδιά μου.

Μια μέρα αυτό το μικρό αγόρι θα γίνει ολόκληρος άντρας. Δεν θα μου ψιθυρίζει τέτοιες γλύκες τις πρώτες πρωινές ώρες.
Θα έχω να ακούω απλά τον λευκό θόρυβο από το μηχάνημα στο κομοδίνο και τα ροχαλητά του άντρα μου.
Θα κοιμάμαι ήρεμη τα βράδια χωρίς να ανησυχώ για κάποιο άρρωστο παιδί ή κάποιο μωρό που κλαίει. Θα είναι όλα μια ανάμνηση.
Τα χρόνια αυτά που με έχουν ανάγκη είναι πολύ κουραστικά, αλλά περνούν σε μια στιγμή.
Πρέπει να σταματήσω να ονειρεύομαι τη μέρα που όλα θα γίνουν πιο εύκολα.
Γιατί, η αλήθεια είναι πως, μπορεί να είναι πιο εύκολα, αλλά ποτέ δεν θα είναι καλύτερα από ό,τι σήμερα.
Σήμερα, που είμαι γεμάτη μύξες και σάλια. Σήμερα, που έχω τα στρουμπουλά αυτά χεράκια γύρω απ’ το λαιμό μου.
Σήμερα είναι μια τέλεια μέρα. «Μια μέρα» θα κάνω πεντικιούρ και θα μπορώ να κάνω ντους με την ησυχία μου.
«Μια μέρα» θα ασχοληθώ και πάλι με τον εαυτό μου.
Σήμερα όμως πρέπει να ασχοληθώ με κάποιον άλλον, πρέπει να φύγω, κι ας είμαι κουρασμένη, κι ας είμαι λερωμένη, με αγαπάνε ΤΌΣΟ πολύ.
Κάποιος με έχει ανάγκη.

Γράφει η Megan Minneman Morton (yourbestnestindy.com)
  • Από τη μέρα που ήρθε η κόρη μας στο σπίτι, τα μεγαλύτερα αδέλφια της είναι οι πρώτοι που θα μου πουν ότι την άκουσαν να κλαίει, να κλαψουρίζει ή να μυρίζει κάπως ύποπτα.
Η εν λόγω μελέτη διαπίστωσε ότι το μητρικό γάλα είναι πλούσιο σε βλαστοκύτταρα, τα οποία όχι μόνο περνούν στον παιδικό οργανισμό, αλλά επιπλέον τον επηρεάζουν άμεσα προστατεύοντάς τον από ασθένειες, όπως ο διαβήτης και η νόσος Πάρκινσον.

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στο New Scientist, ενώ εδώ και επτά χρόνια οι επιστήμονες είχαν ανακαλύψει ότι το μητρικό γάλα περιέχει έναν τύπο βλαστοκυττάρων, δεν ήταν σε θέση να γνωρίζουν αν είναι χρήσιμος για τα βρέφη ή αν απλώς περνούν σε αυτά από τον οργανισμό της μητέρας.

Η Δρ. Χασιώτου και οι συνεργάτες της δημιούργησαν γενετικά τροποποιημένα ποντίκια που έφεραν στον οργανισμό τους ένα γονίδιο, το οποίο κατόπιν ειδικού φωτισμού υποδείκνυε την ύπαρξη συγκεκριμένων κυττάρων. Όταν τα θηλυκά ποντίκια γέννησαν, οι ερευνητές τούς έδωσαν να θηλάσουν άλλα μικρά, οι μητέρες των οποίων δεν έφεραν το γονίδιο αυτό. Έτσι, αν εμφάνιζαν στον οργανισμό τους τα παραπάνω κύτταρα, οι επιστήμονες θα γνώριζαν ότι πέρασαν μέσω του μητρικού γάλακτος. Όπως διαπιστώθηκε μετά την ενηλικίωση των ποντικιών, τα βλαστοκύτταρα αυτά όχι μόνο είχαν περάσει στον οργανισμό τους, αλλά επιπλέον βρίσκονταν στο αίμα τους και σε πολλούς ιστούς, όπως ο εγκέφαλος, ο θύμος αδένας, το πάγκρεας, το ήπαρ και οι νεφροί. Ορισμένα μάλιστα παρήγαγαν σημαντικές πρωτεΐνες, όπως η ινσουλίνη.

Η επίκουρη καθηγήτρια στη Σχολή Χημείας και Βιοχημείας του Πανεπιστημίου της Δυτικής Αυστραλίας στο Περθ, Φωτεινή Χασιώτου, μέλος της επιστημονικής ομάδας Χάρτμαν για τον Ανθρώπινο Θηλασμό, ερευνά ένα από τα σημαντικότερα μεταβολικά όργανα του σώματος, τον μαστό και το φυσικό προϊόν που παράγει, ένα «δώρο ζωής» για τη γυναίκα και το βρέφος.

Η Ελληνίδα επιστήμονας αποφοίτησε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο το 2005 με πτυχίο στη Βιολογία και στη Μικροβιολογία. Στη συνέχεια μετανάστευσε στην Αυστραλία και ξεκίνησε το διδακτορικό της το 2006 στη Φυσιολογία Φυτών στο Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας (UWA). Έγινε μέλος της επιστημονικής ομάδας Χάρτμαν για τον Ανθρώπινο Θηλασμό και άρχισε ένα δεύτερο διδακτορικό στη φυσιολογία του θηλασμού, την κυτταρική σύνθεση του μητρικού γάλακτος και στον καρκίνο του μαστού.

Η δεύτερη διδακτορική της διατριβή περιλαμβάνει πρωτοποριακές εκθέσεις, όπως η ανακάλυψη των πολυδύναμων βλαστικών κυττάρων στο μητρικό γάλα και η ανάπτυξη εργαλείων για την αξιολόγηση της κατάστασης της υγείας του μαστού στις θηλάζουσες. Διηύθυνε επίσης νέα έρευνα στους μοριακούς καθοριστικούς παράγοντες του καρκίνου. Η έρευνά της επικεντρώνεται στα μητρικά κύτταρα που υπάρχουν στο μητρικό γάλα και τη συμμετοχή τους στην υγεία και τις ασθένειες. Διευθύνει επίσης μια ομάδα ερευνητών που επικεντρώνονται στην κατανόηση των αιτιών του καρκίνου και την ανάπτυξη καινοτόμων μη επεμβατικών θεραπειών για την ασθένεια αυτή. Η εστίασή της είναι ο καρκίνος του στήθους και του εγκεφάλου.

ellines.com

  • <p><span style="font-size:14px;">Την αξία του μητρικού θηλασμού έρχεται να ενισχύσει μια νέα αυστραλιανή μελέτη της ομάδας της Ελληνίδας ερευνήτριας Φωτεινής Χασιώτου.</span></p>
Τι πρέπει να κάνετε:

- Κόψτε το κάτω μέρος από ένα πλαστικό μπουκάλι
- Κάντε 2 ή 3 οπές στη βάση για να στραγγίξει το νερό.
- Για τη μύτη χρησιμοποιήστε ένα καπάκι και για τα μάτια χαρτόνι ή κουμπιά και κολλήστε τα
- Γεμίστε το γλαστράκι με κοπριά και φυτέψτε τους σπόρους σας

Καλή διασκέδαση!

http://i.imgur.com/shx4GOT.jpg
  • Μια υπέροχη ιδέα για να φτιάξουμε παρέα με το παιδί μας ένα όμορφο γλαστράκι!
Από μικρά παιδιά πολλοί από εμάς έχουμε ακούσει τη φράση «ο πελαργός φέρνει τα μωρά».
Η εικόνα ενός λευκού πουλιού με μακρύ ράμφος που πετά στον ουρανό κρατώντας ένα μωρό μέσα σε ένα μικρό πανάκι έχει γίνει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα της γέννησης και της οικογένειας.
Αλλά πώς δημιουργήθηκε αυτή η ιστορία;
Γιατί ένας πελαργός και όχι κάποιο άλλο ζώο συνδέθηκε με τον ερχομό ενός μωρού;
Η απάντηση κρύβεται σε έναν συνδυασμό λαογραφίας, αρχαίων συμβολισμών, παρατηρήσεων της φύσης και κοινωνικών αντιλήψεων που ταξίδεψαν μέσα στους αιώνες.
Ο μύθος του πελαργού δεν είναι απλώς μια χαριτωμένη ιστορία για παιδιά.
Είναι ένα παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο οι άνθρωποι προσπάθησαν να εξηγήσουν τα μεγάλα γεγονότα της ζωής, όπως η γέννηση, μέσα από εικόνες γεμάτες συμβολισμό και φαντασία.
Σε αυτό το άρθρο θα ανακαλύψουμε την ιστορία πίσω από τον πελαργό, τους πολιτισμικούς συμβολισμούς του, τις μυθολογικές αναφορές και τις επιστημονικές εξηγήσεις που κρύβονται πίσω από αυτόν τον διαχρονικό θρύλο. ✨
Τι Συμβολίζει ο Πελαργός;
Ο πελαργός θεωρείται εδώ και αιώνες σύμβολο:
✔️ Γέννησης και νέας ζωής
✔️ Οικογένειας και μητρότητας
✔️ Αγάπης και αφοσίωσης
✔️ Προστασίας των παιδιών
✔️ Αναγέννησης και ελπίδας
Η εικόνα ενός μεγάλου λευκού πουλιού που επιστρέφει κάθε άνοιξη, χτίζει φωλιά πάνω στα σπίτια και προστατεύει τα μικρά του, εντυπωσίαζε πάντα τους ανθρώπους.
💡 Tip: Σε πολλές χώρες θεωρείται καλό σημάδι αν ένας πελαργός φτιάξει φωλιά κοντά σε σπίτι.
🕊️ Η Σύνδεση Του Πελαργού Με Τη Γέννηση
Η σχέση του πελαργού με τα μωρά ξεκίνησε κυρίως από ευρωπαϊκές παραδόσεις.
Για πολλούς αιώνες ο πελαργός θεωρούνταν ένα ιδιαίτερα αγαπητό πουλί, επειδή επέστρεφε κάθε χρόνο στις ίδιες περιοχές και συχνά έχτιζε τη φωλιά του κοντά σε σπίτια ανθρώπων.
Αυτή η συμπεριφορά έκανε τους ανθρώπους να τον συνδέσουν με την οικογένεια, τη σταθερότητα και την επιστροφή.
Ο πελαργός έμοιαζε σαν ένα «μέλος» του σπιτιού που επέστρεφε ξανά και ξανά, φέρνοντας μαζί του την άνοιξη και μια αίσθηση ανανέωσης.
Επιπλέον, οι πελαργοί φημίζονται για την αφοσίωσή τους στη φωλιά και στους νεοσσούς τους.
Οι γονείς πελαργοί φροντίζουν τα μικρά τους και συνεργάζονται για την ανατροφή τους, κάτι που ενίσχυσε τον συμβολισμό του ως πουλιού της οικογένειας.
🏡 Γιατί Ο Πελαργός Έγινε Σύμβολο Της Οικογένειας;
Στην ευρωπαϊκή λαϊκή παράδοση υπήρχε η αντίληψη ότι ο πελαργός έφερνε καλοτυχία σε ένα σπίτι. Αν ένα ζευγάρι πελαργών επέλεγε μια στέγη για να χτίσει τη φωλιά του, αυτό θεωρούνταν καλό σημάδι.
Σε αρκετούς πολιτισμούς το πουλί συνδέθηκε με την προστασία, την αγάπη προς τους γονείς και τον σεβασμό στην οικογένεια. Μάλιστα, υπήρχε και η αρχαία πεποίθηση ότι οι πελαργοί φρόντιζαν τους ηλικιωμένους γονείς τους, κάτι που ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την εικόνα τους ως σύμβολο οικογενειακών δεσμών.
Με τον χρόνο, αυτή η θετική εικόνα συνδέθηκε με την ιδέα της δημιουργίας μιας νέας οικογένειας και τελικά με τη γέννηση ενός παιδιού.
📜 Πώς Δημιουργήθηκε Η Ιστορία «Ο Πελαργός Φέρνει Τα Μωρά»;
Η γνωστή ιστορία όπως τη γνωρίζουμε σήμερα άρχισε να γίνεται δημοφιλής τον 19ο αιώνα, κυρίως στη βόρεια Ευρώπη και αργότερα σε πολλές άλλες χώρες.
Ένας σημαντικός λόγος ήταν ότι η κοινωνία της εποχής συχνά απέφευγε να μιλά ανοιχτά στα παιδιά για τη βιολογία της γέννησης.
Έτσι, δημιουργήθηκαν πιο απλές και φανταστικές εξηγήσεις που μπορούσαν να κατανοήσουν τα μικρά παιδιά.
Ο πελαργός αποτέλεσε την ιδανική φιγούρα: ήταν ένα όμορφο, ήρεμο πουλί που ήδη συνδεόταν με το σπίτι και την οικογένεια.
Η εικόνα του να μεταφέρει ένα μωρό μέσα σε ένα ύφασμα έγινε ένας τρυφερός τρόπος για να μιλήσουν οι ενήλικες στα παιδιά για τον ερχομό ενός νέου μέλους στην οικογένεια.
Η Προέλευση του Μύθου 🏺📜
🏛️ Ελληνική μυθολογία
Στην ελληνική μυθολογία, οι πελαργοί συνδέονταν με τη μητρότητα αλλά και με ιστορίες μεταμόρφωσης.
Σύμφωνα με έναν αρχαίο μύθο, η θεά Ήρα μεταμόρφωσε μια γυναίκα σε πελαργό και εκείνη προσπάθησε να πλησιάσει το παιδί της, δημιουργώντας έτσι τον συμβολισμό της μητρικής αγάπης και προστασίας.
🌅 Αιγυπτιακή μυθολογία
Στην αρχαία Αίγυπτο, η ψυχή του ανθρώπου απεικονιζόταν πολλές φορές σαν πελαργός με ανθρώπινο κεφάλι.
Το πουλί θεωρούνταν σύμβολο επιστροφής της ζωής και αναγέννησης.
❄️ Σκανδιναβική παράδοση
Στις σκανδιναβικές χώρες, οι πελαργοί συμβόλιζαν την οικογενειακή πίστη και αφοσίωση , επειδή ζευγαρώνουν για πολλά χρόνια με το ίδιο ταίρι και επιστρέφουν στην ίδια φωλιά.
🌍 Ευρωπαϊκοί θρύλοι
Κατά τον Μεσαίωνα, ο μύθος του πελαργού άρχισε να εξαπλώνεται σε όλη την Ευρώπη μέσω παραμυθιών και λαϊκών ιστοριών.
Οι άνθρωποι πίστευαν ότι οι πελαργοί έφερναν καλή τύχη, ευημερία και… μωρά στα σπίτια.
🌿 Ο Πελαργός Στην Ελληνική Παράδοση
Στην Ελλάδα ο πελαργός είναι ένα πουλί που έχει συνδεθεί εδώ και αιώνες με την άνοιξη, τη μετανάστευση και την επιστροφή.
Πολλοί άνθρωποι χαίρονταν όταν έβλεπαν πελαργούς να επιστρέφουν στις φωλιές τους μετά τον χειμώνα, καθώς θεωρούνταν σημάδι ότι η φύση ξαναζωντανεύει.
Αν και ο μύθος «ο πελαργός φέρνει τα μωρά» δεν ξεκίνησε από την ελληνική παράδοση, έγινε γνωστός και στη χώρα μας μέσα από ευρωπαϊκές ιστορίες, παιδικά βιβλία και τη λαϊκή κουλτούρα.
Για πολλές οικογένειες παραμένει μια γλυκιά ανάμνηση από την παιδική ηλικία, ένας τρόπος να συνδέσουν τη γέννηση ενός παιδιού με κάτι μαγικό και χαρούμενο.
Από την Παρατήρηση στη Φαντασία 👀
Ο μύθος πιθανότατα δημιουργήθηκε επειδή οι άνθρωποι παρατηρούσαν συγκεκριμένες συμπεριφορές των πελαργών.
🕊️ Μετανάστευση και κύηση
Οι πελαργοί φεύγουν το φθινόπωρο και επιστρέφουν περίπου εννέα μήνες αργότερα — δηλαδή σχεδόν όσο διαρκεί μια ανθρώπινη εγκυμοσύνη.
Αυτή η χρονική σύμπτωση έκανε πολλούς να συνδέσουν το πουλί με τη γέννηση.
❤️ Πίστη στο ταίρι
Οι πελαργοί είναι γνωστοί για τη σταθερότητα των ζευγαριών τους.
Συχνά επιστρέφουν στο ίδιο ταίρι και στην ίδια φωλιά κάθε χρόνο, κάτι που τους έκανε σύμβολα οικογένειας και αφοσίωσης.
🎉 Σύνδεση με γάμους
Η επιστροφή των πελαργών συνέπιπτε με την άνοιξη και τις καλοκαιρινές γιορτές , περιόδους όπου παραδοσιακά γίνονταν πολλοί γάμοι.
Έτσι, αρκετά μωρά γεννιούνταν μήνες αργότερα, όταν οι πελαργοί είχαν ήδη επιστρέψει.
💡 Tip: Οι άνθρωποι συχνά δημιουργούν μύθους για να εξηγήσουν φυσικά φαινόμενα με πιο «μαγικό» τρόπο.
Ο Πελαργός στη Θρησκεία και στις Παραδόσεις ✨
🇨🇳 Κινεζική παράδοση
Στην Κίνα, ο πελαργός θεωρείται σύμβολο:
✔️ Μακροζωίας
✔️ Καλοτυχίας
✔️ Σοφίας
✔️ Πνευματικής ισορροπίας
🇮🇱 Εβραϊκή παράδοση
Στην εβραϊκή κουλτούρα, οι πελαργοί συνδέονται με τη φροντίδα και τη στοργή προς την οικογένεια.
🇪🇺 Ευρωπαϊκές παραδόσεις
Σε χώρες όπως η Γερμανία και η Ολλανδία, οι άνθρωποι πίστευαν ότι οι πελαργοί προστατεύουν τα σπίτια στα οποία φωλιάζουν.
Για αυτό και πολλοί άφηναν ειδικές θέσεις στις σκεπές για να χτίζουν φωλιές.
Η Επιστημονική Εξήγηση 🔬
Παρότι ο πελαργός δεν… φέρνει πραγματικά μωρά 😄, η επιστήμη εξηγεί γιατί συνδέθηκε τόσο έντονα με τη γέννηση.
🐦 Συμπεριφορά πελαργών
Οι πελαργοί:
✔️ Είναι αποδημητικά πουλιά
✔️ Επιστρέφουν πάντα στις ίδιες φωλιές
✔️ Ζουν σε ζευγάρια
✔️ Φροντίζουν προστατευτικά τα μικρά τους
Αυτή η οικογενειακή συμπεριφορά τους έκανε ιδανικό σύμβολο γονεϊκότητας.
🏡 Φωλιές πάνω σε σπίτια
Οι μεγάλες φωλιές στις σκεπές έδιναν την εντύπωση ότι οι πελαργοί «επισκέπτονται» οικογένειες για να φέρουν νέα ζωή.
⏰ Σύμπτωση με γεννήσεις
Η επιστροφή των πελαργών μετά τον χειμώνα συνέπιπτε με περιόδους αυξημένων γεννήσεων, ενισχύοντας ακόμα περισσότερο τον μύθο.
Ο Πελαργός στη Σύγχρονη Κουλτούρα 🎬
Ακόμα και σήμερα, ο πελαργός παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα της γέννησης.
📖 Παιδικά βιβλία
Ο πελαργός εμφανίζεται συχνά ως:
✔️ Φιλικός χαρακτήρας
✔️ «Μεταφορέας» μωρών
✔️ Σύμβολο αγάπης και οικογένειας
🎥 Ταινίες και κινούμενα σχέδια
Από παλιά παραμύθια μέχρι σύγχρονες animated ταινίες, η εικόνα του πελαργού συνεχίζει να συναρπάζει παιδιά και γονείς.
💌 Κάρτες γέννησης
Ο πελαργός χρησιμοποιείται συχνά σε:
✔️ Προσκλητήρια baby shower
✔️ Κάρτες γέννησης
✔️ Διακοσμητικά βρεφικού δωματίου
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Ο πελαργός σε πολλές χώρες θεωρείται σύμβολο καλοτυχίας και νέων ξεκινημάτων.
🔦 Οι πελαργοί συχνά επιστρέφουν στην ίδια φωλιά κάθε χρόνο, γεγονός που ενίσχυσε τη σύνδεσή τους με το σπίτι και την οικογένεια.
🔦 Ο μύθος του πελαργού υπάρχει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, αλλά με διαφορετικές παραλλαγές.
🔦 Στην πραγματικότητα, οι πελαργοί δεν έχουν καμία σχέση με τη γέννηση των ανθρώπινων μωρών. Η σύνδεση είναι καθαρά συμβολική.
🔦 Η εικόνα του πελαργού με το μωρό έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής μέσα από βιβλία, εικονογραφήσεις και παιδικές ιστορίες.
🍼 Γιατί Ο Μύθος Του Πελαργού Παρέμεινε Τόσο Δημοφιλής;
Παρόλο που σήμερα οι περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν την πραγματική διαδικασία της εγκυμοσύνης και της γέννησης, η εικόνα του πελαργού συνεχίζει να υπάρχει.
Ο λόγος είναι ότι ο μύθος αυτός δεν βασίζεται μόνο στην άγνοια ή στην προσπάθεια να αποφευχθεί μια δύσκολη συζήτηση με τα παιδιά. Αντιπροσωπεύει κάτι πιο βαθύ: τη χαρά της άφιξης ενός νέου ανθρώπου και τη συγκίνηση που συνοδεύει τη δημιουργία μιας οικογένειας.
Ο πελαργός έχει γίνει ένα σύμβολο τρυφερότητας. Εμφανίζεται σε κάρτες γέννησης, διακοσμητικά δωματίων μωρού, προσκλητήρια βάπτισης και παιδικά σχέδια, επειδή θυμίζει την αρχή μιας νέας ζωής.
Για πολλούς γονείς, η εικόνα αυτή δεν αποτελεί μια «εξήγηση» της γέννησης, αλλά έναν όμορφο συμβολισμό της αγάπης, της προσμονής και της οικογενειακής χαράς.
🧸 Ο Ρόλος Των Μύθων Στην Παιδική Ηλικία
Οι μύθοι αποτελούν μέρος της ανθρώπινης ιστορίας εδώ και χιλιάδες χρόνια.
Οι άνθρωποι πάντα δημιουργούσαν ιστορίες για να εξηγήσουν τον κόσμο γύρω τους, να μεταδώσουν αξίες και να βοηθήσουν τα παιδιά να κατανοήσουν έννοιες που ήταν δύσκολο να εξηγηθούν.
Η ιστορία του πελαργού είναι ένας από αυτούς τους μύθους.
Δημιουργήθηκε σε μια εποχή όπου οι συζητήσεις γύρω από τη γέννηση ήταν πιο περιορισμένες και πρόσφερε μια απλή, χαρούμενη εικόνα για την άφιξη ενός μωρού.
Σήμερα οι γονείς μπορούν να επιλέξουν πώς και πότε θα μιλήσουν στα παιδιά τους για τη γέννηση, ανάλογα με την ηλικία και την ωριμότητά τους.
Ο πελαργός μπορεί να παραμείνει ως μια όμορφη ιστορία, χωρίς όμως να αντικαθιστά τη σωστή ενημέρωση.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
🕊️ Μύθος: Ο πελαργός μεταφέρει πραγματικά τα μωρά στις οικογένειες.
Αλήθεια: Ο πελαργός είναι μόνο ένα σύμβολο που δημιουργήθηκε μέσα από παραδόσεις και ιστορίες. Η γέννηση ενός μωρού είναι μια φυσική διαδικασία που σχετίζεται με την εγκυμοσύνη και τον τοκετό.
🕊️ Μύθος: Ο πελαργός επιλέχθηκε τυχαία για αυτή την ιστορία.
Αλήθεια: Ο πελαργός είχε ήδη θετική σημασία σε πολλούς πολιτισμούς λόγω της σχέσης του με τη φωλιά, την οικογένεια και τη φροντίδα των μικρών του.
🕊️ Μύθος: Η ιστορία του πελαργού υπάρχει σε όλους τους πολιτισμούς του κόσμου.
Αλήθεια: Η συγκεκριμένη παράδοση είναι κυρίως ευρωπαϊκή. Άλλοι πολιτισμοί έχουν διαφορετικούς μύθους και συμβολισμούς γύρω από τη γέννηση.
🕊️ Μύθος: Οι άνθρωποι πίστευαν πάντα ότι τα μωρά τα φέρνουν οι πελαργοί.
Αλήθεια: Ο συγκεκριμένος μύθος έγινε ιδιαίτερα γνωστός τους τελευταίους αιώνες. Παλαιότερες κοινωνίες είχαν άλλες ιστορίες και εξηγήσεις.
🕊️ Μύθος: Ο πελαργός συμβολίζει μόνο τη γέννηση.
Αλήθεια: Σε πολλές παραδόσεις συμβολίζει επίσης την ανανέωση, την επιστροφή, την τύχη και τους οικογενειακούς δεσμούς.
🕊️ Μύθος: Η ιστορία του πελαργού έχει χάσει τη σημασία της σήμερα.
Αλήθεια: Παρόλο που γνωρίζουμε περισσότερα για τη γέννηση, ο πελαργός παραμένει ένα αγαπημένο σύμβολο χαράς και νέων ξεκινημάτων.
❓Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)
❓ Γιατί λέμε ότι ο πελαργός φέρνει τα μωρά;
Η φράση προέρχεται από ευρωπαϊκούς λαϊκούς μύθους που συνέδεσαν τον πελαργό με την οικογένεια, τη φωλιά και τη γέννηση.
❓ Από πότε υπάρχει ο μύθος του πελαργού;
Η γνωστή μορφή του μύθου έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής τον 19ο αιώνα, αν και η σύνδεση του πελαργού με την οικογένεια είναι παλαιότερη.
❓ Γιατί επιλέχθηκε ο πελαργός και όχι άλλο ζώο;
Επειδή ήταν ένα πουλί που ζούσε κοντά στους ανθρώπους, επέστρεφε στις ίδιες φωλιές και φρόντιζε πολύ τα μικρά του.
❓ Πρέπει οι γονείς να λένε στα παιδιά ότι ο πελαργός φέρνει τα μωρά;
Δεν υπάρχει μία σωστή απάντηση. Κάθε οικογένεια επιλέγει τον τρόπο που ταιριάζει στις αξίες της και στην ηλικία του παιδιού.
❓ Έχει κάποια σχέση ο πραγματικός πελαργός με τη γέννηση;
Όχι. Η σχέση του με τα μωρά είναι μόνο συμβολική και βασίζεται σε πολιτιστικές παραδόσεις.
🌸 Μικρές Συνήθειες Που Βοηθούν Τους Γονείς
Η ιστορία του πελαργού μπορεί να γίνει μια όμορφη αφορμή για συζήτηση με τα παιδιά γύρω από την οικογένεια και τη γέννηση.
Μερικές ιδέες:
Διαβάστε μαζί παιδικά βιβλία που μιλούν για την άφιξη ενός μωρού στην οικογένεια.
Απαντήστε στις ερωτήσεις των παιδιών με απλά και ειλικρινή λόγια.
Χρησιμοποιήστε ιστορίες και παραμύθια ως τρόπο επικοινωνίας, όχι ως αντικατάσταση της γνώσης.
Δείξτε στα παιδιά ότι η γέννηση είναι ένα φυσικό και όμορφο γεγονός.
Δημιουργήστε θετικές συζητήσεις γύρω από την οικογένεια και την αγάπη.
📌 Βασικά Σημεία Που Πρέπει Να Θυμάστε
Ο μύθος του πελαργού που φέρνει τα μωρά είναι μια από τις πιο γνωστές λαϊκές ιστορίες γύρω από τη γέννηση.
Ο πελαργός συνδέθηκε με την οικογένεια επειδή φτιάχνει φωλιές κοντά στους ανθρώπους και φροντίζει τα μικρά του.
Η γνωστή μορφή του μύθου έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής στην Ευρώπη τον 19ο αιώνα.
Η ιστορία του πελαργού δεν αποτελεί επιστημονική εξήγηση, αλλά έναν τρυφερό συμβολισμό για την άφιξη ενός παιδιού.
Οι μύθοι και οι παραδόσεις βοηθούν τις κοινωνίες να εκφράζουν συναισθήματα και αξίες γύρω από σημαντικά γεγονότα της ζωής.
Συμπερασματικά 📌
Η ιστορία του πελαργού που φέρνει τα μωρά είναι ένας από τους πιο αγαπημένους μύθους που έχουν ταξιδέψει μέσα στον χρόνο. Παρόλο που γνωρίζουμε πλέον την πραγματική διαδικασία της εγκυμοσύνης και της γέννησης, η εικόνα του λευκού πουλιού με το μικρό μωρό παραμένει ζωντανή στη συλλογική μας μνήμη.
Πίσω από αυτόν τον μύθο κρύβεται μια όμορφη ιδέα: η χαρά της δημιουργίας μιας οικογένειας, η αγάπη των γονιών και η προσμονή για ένα νέο ξεκίνημα.
Ο πελαργός δεν φέρνει πραγματικά τα μωρά, αλλά συνεχίζει να συμβολίζει όλα εκείνα τα συναισθήματα που συνοδεύουν τον ερχομό μιας νέας ζωής.
Οι ιστορίες αυτές μας θυμίζουν ότι, πέρα από τις γνώσεις και τις επιστημονικές εξηγήσεις, οι άνθρωποι πάντα είχαν ανάγκη από σύμβολα που κάνουν τις μεγάλες αλλαγές της ζωής πιο όμορφες και κατανοητές.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Έχετε ακούσει ποτέ την ιστορία του πελαργού όταν ήσασταν παιδιά;
Πώς εξηγήσατε ή θα εξηγούσατε στα δικά σας παιδιά την άφιξη ενός μωρού στην οικογένεια;
⚕️ Ιατρική Ειδοποίηση
Ο μύθος του πελαργού αποτελεί μια πολιτιστική παράδοση και όχι επιστημονική εξήγηση της γέννησης.
Για πληροφορίες σχετικά με την εγκυμοσύνη, τον τοκετό και την ανάπτυξη του μωρού, είναι σημαντικό να συμβουλεύεστε έγκυρες ιατρικές πηγές και επαγγελματίες υγείας.
  • Κάποτε, τα παιδιά μεγάλωναν με την ιδέα ότι τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός .Η εικόνα ενός μεγάλου λευκού πουλιού να πετά πάνω από τις σκεπές, κρατώντας ένα μωρό μέσα σε ένα κομμάτι ύφασμα , έκανε τον γύρο της φαντασίας μικρών και μεγάλων. Μέχρι που τα παιδιά μεγάλωναν αρκετά για να μάθουν την αλήθεια.

Σε έρευνα που έγινε, αποδεικνύεται πως τα παιδιά ξεκινούν να παίρνουν πρωτοβουλία λήψης οικιακών φαρμάκων στην πέμπτη ή έκτη τάξη. Μάλιστα, το 2012 κατέφτασαν τουλάχιστον 300.000 περιπτώσεις παιδιών στα Κέντρα Δηλητηριάσεων που είχαν κάνει κατάχρηση μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων σε παιδιά ηλικίας έξι ως δεκαεννέα ετών, ενώ περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις από αυτές εμπλέκουν σφάλματα στη φαρμακευτική αγωγή και κατάχρηση.

Επιπλέον, μια έρευνα ανάμεσα σε 600 γονείς απέδειξε ότι συχνά αυτοί υπερεκτιμούν τις γνώσεις των παιδιών τους από σε ότι αφορά τα οικιακά φάρμακα, όπως οι κίνδυνοι που συνδέονται με τη μη λήψη των φαρμάκων σύμφωνα με τις οδηγίες ή το συνδυασμό πολλαπλών φαρμάκων ταυτόχρονα. Οι περισσότεροι γονείς πίστευαν πως τα παιδιά τους θα τους απευθύνονταν αν είχαν ερωτήσεις σχετικά με τα μη συνταγογραφούμενα φάρμακα. «Αυτό είναι ένα πραγματικά σοβαρό ζήτημα που μπορεί να έχει απειλιτικά αποτελέσματα παιδιών και εφήβων.

Τα βλέπω αυτά, στο γραφείο μου κάθε μέρα, ” δήλωσε η Δρ Tanya Altmann, παιδίατρος στην Καλιφόρνια. Η Altmann συστήνει στους γονείς να διδάξουν τα παιδιά τους σχετικά με τα δραστικά συστατικά των φαρμάκων και να αποθηκεύουν τα φάρμακα και τα σιρόπια του βήχα μακριά από τα παιδιά.

life2day.gr

  • <p><span style="font-size:14px;">Κατάχρηση στα μη-συνταγογραφούμενα φάρμακα είναι περισσότερο πιθανό να κάνουν τα παιδιά στην προ-εφηβεία, με τους ειδικούς να καλούν τους γονείς να μιλήσουν στα παιδιά τους για την σωστή χρήση των οικιακών φαρμάκων.</span></p>
Πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία οι επιπλοκές λόγω πρόωρης γέννησης έχουν ξεπεράσει πια κάθε άλλη αιτία παιδικού θανάτου. Πάνω από ένα στα δέκα μωρά στη Γη γεννιέται πρόωρα, ενώ περισσότερα από 3.000 παιδιά πεθαίνουν κάθε ημέρα λόγω τέτοιων επιπλοκών, όπως ανακοινώθηκε με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Πρόωρου Τοκετού (ή Προωρότητας).

Πάνω από ένα στα δέκα μωρά στη Γη γεννιέται πρόωρα, ενώ περισσότερα από 3.000 παιδιά πεθαίνουν κάθε ημέρα λόγω τέτοιων επιπλοκών

Από τους συνολικά 6,3 εκατομμύρια θανάτους παιδιών κάτω των πέντε ετών που εκτιμάται ότι συνέβησαν το 2013, σχεδόν το 1,1 εκατομμύριο θάνατοι (ποσοστό 17,4%) αποδίδονται σε επιπλοκές εξαιτίας του πρόωρου τοκετού, σύμφωνα με τα στοιχεία μιας νέας επιστημονικής έρευνας, με επικεφαλής τον Ρόμπερτ Μπλακ της Σχολής Δημόσιας Υγείας Μπλούμπεργκ του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς, σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η οποία δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περοδικό «The Lancet».

Σε 965.000 υπολογίζονται οι θάνατοι που συνέβησαν πέρυσι κατά τις πρώτες 28 ημέρες της ζωής του πρόωρα γεννημένου νεογνού λόγω άμεσων επιπλοκών, ενώ άλλοι 125.000 θάνατοι υπήρξαν έως την ηλικία των πέντε ετών μετά από έμμεσες επιπλοκές. Εκτός από τον πρόωρο τοκετό, άλλες βασικές αιτίες της παιδικής θνησιμότητας είναι η πνευμονία (935.000 θάνατοι παιδιών κάτω των πέντε ετών το 2013) και οι επιπλοκές κατά τον φυσιολογικό τοκετό (720.000 θάνατοι, από τους οποίους οι 662.000 κατά την πρώτη ημέρα ζωής του νεογνού).

Στο παρελθόν οι λοιμώξεις αποτελούσαν τη βασική αιτία θανάτου των παιδιών, κάτι που πλέον έχει αλλάξει, καθώς η ανθρωπότητα έχει καταφέρει σε μεγάλο βαθμό να καταπολεμήσει τους παθογόνους μικροοργανισμούς.

Βρίσκονται σε εξέλιξη τέσσερις μεγάλες επιστημονικές έρευνες για να ανακαλύψουν γιατί έχουν αυξηθεί τόσο οι πρόωροι τοκετοί, οι οποίοι τείνουν να εξελιχθούν σε σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας παγκοσμίως

Οι χώρες με τους περισσότερους θανάτους παιδιών έως πέντε ετών λόγω των επιπλοκών του πρόωρου τοκετού είναι η Ινδία (361.000 θάνατοι το 2013), η Νιγηρία (98.300), το Πακιστάν (75.000), το Κογκό (40.600) και η Κίνα (37.200). Αναλογικά με τον πληθυσμό, τα υψηλότερα ποσοστά θανάτων καταγράφονται στις χώρες της Δυτικής Αφρικής, ιδίως αυτές που πλήττονται από τον ιό Έμπολα, όπως η Σιέρα Λεόνε και η Λιβερία.

Στην Ευρώπη τα υψηλότερα ποσοστά θανάτων λόγω πρόωρου τοκετού (στο σύνολο των παιδικών θανάτων) καταγράφονται κατά σειρά στην ΠΓΔΜ, τη Σλοβενία, τη Δανία, τη Σερβία, τη Βρετανία, την Ουγγαρία και τη Σλοβακία.

Η παγκόσμια παιδική θνησιμότητα παιδιών κάτω των πέντε ετών έχει μειωθεί δραστικά από τους 76 θανάτους ανά 1.000 γεννήσεις το 2000, σε 46 θανάτους το 2013 (ετήσια μείωση 3,9%). Ένα μεγάλο μέρος αυτών των μειώσεων οφείλεται στις επιτυχίες κατά της πνευμονίας, της διάρροιας, του ιού HIV του AIDS, του τέτανου, της ελονοσίας κ.α. Όμως, οι θάνατοι λόγω προωρότητας μεταξύ 2000 και 2013 μειώθηκαν με τον μισό σχεδόν ετήσιο ρυθμό (μόνο 2%).

Καθώς αυξάνεται το ποσοστό των μωρών που γεννούνται πρόωρα ξεπερνώντας το 10% παγκοσμίως, το ζήτημα της προωρότητας ανεβαίνει σιγά – σιγά στη διεθνή ατζέντα. Η Παγκόσμια Ημέρα Πρόωρου Τοκετού αποτελεί μια πρωτοβουλία του ΟΗΕ.

Ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη τέσσερις μεγάλες επιστημονικές έρευνες για να ανακαλύψουν γιατί έχουν αυξηθεί τόσο οι πρόωροι τοκετοί, οι οποίοι τείνουν να εξελιχθούν σε σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας παγκοσμίως. Σε τρία έως πέντε χρόνια ελπίζεται ότι οι έρευνες αυτές θα έχουν αποδώσει αποτελέσματα. Προς το παρόν, παραμένει μάλλον μυστήριο τι είναι αυτό που πυροδοτεί έναν πρόωρο τοκετό (πάνω από τους μισούς συμβαίνουν αυθόρμητα).

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

  • <p><span style="font-size:14px;">Σχεδόν 1,1 εκατομμύρια θάνατοι αποδίδονται σε επιπλοκές εξαιτίας του πρόωρου τοκετού.</span></p>
Έχει τονιστεί αρκετές φορές ότι η γραφή σαν δεξιότητα έρχεται σαν αποτέλεσμα άλλων βασικών ικανοτήτων οι οποίες είναι οι προϋποθέσεις για αυτή την τόσο σημαντική κατάκτηση.

Μια εξαιρετική άσκηση οπτικοκινητικού συντονισμού, κινητικότητας του καρπού, συγκέντρωσης και λεπτής κινητικότητας εμφανίζεται στο βίντεο και πρόκειται για ένα πάρα πολύ απλό παιχνίδι.
Το παιχνίδι "Βιδώνω το καπάκι"! μπορεί να γίνει με απλά υλικά που βρίσκουμε στο σπίτι και απασχολεί το παιδί ιδιαίτερα παιδαγωγικά.

Υλικά: αρκετά βαζάκια με καπάκια (διαφόρων μεγεθών), δυο κουτιά ή μπολ



Οδηγίες:
Όπως και στο βίντεο αρχικά τοποθετούμε τα καπάκια και τα βάζα μπροστά στο παιδί.
Προτρέπουμε να αρχίσει να δοκιμάζει να βιδώνει το σωστό καπάκι στο σωστό βαζάκι.
Η όλη διαδικασία χρειάζεται συγκέντρωση και θα είναι επιτυχημένη μετά από δοκιμές και "λάθη" τα οποία είναι απαραίτητα στοιχεία του παιχνιδιού.
Αφού τελειώσει και έχει βιδώσει όλα τα βάζα τότε ξεκινά να ξεβιδώνει και να διαχωρίζει τα καπάκια από τα βάζα σε διαφορετικά κουτιά.

Τα κύρια οφέλη είναι:
- λεπτή κινητικότητα και οπτικοκινητικός συντονισμός (βίδωμα-ξεβίδωμα)
- συγκέντρωση
- αυτοδιόρθωση
- αντιστοίχηση ένα προς ένα (ένα καπάκι για ένα βαζάκι),
- αντίληψη μεγέθους
- κατηγοριοποίηση (καπάκια σε ξεχωριστό χώρο από τα βαζάκια).


Tips:
Η αυτοδιόρθωση του παιδιού είναι πολύ σημαντική!
Επεμβαίνετε μόνο αν ξεφύγει κάτι από την αντίληψη του, υποδεικνύοντας διακριτικά το λάθος του για να το διορθώσει.
Η διαδικασία είναι χρήσιμο να ολοκληρωθεί όλη.

Απευθύνεται: Σε όλα τα παιδιά προσχολικής ηλικίας από 2,5 ετών.
Σε παιδιά με ανωριμότητα και ανάγκη για ενίσχυση των δεξιοτήτων που εξασκεί το παιχνίδι πχ. λεπτή κινητικότητα, συγκέντρωση.

Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/06/tip.html
  • Η εξάσκηση στην επιδεξιότητα των λεπτών κινήσεων των άνω άκρων καθώς και στον συντονισμό χεριού και ματιού αποτελεί βασικός άξονας παιχνιδιών στη προσχολική ηλικία.
Μια όμορφη ιδέα είναι να φτιάξουμε ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο με φωτογραφίες από τις όμορφες οικογενειακές μας στιγμές.
Το μόνο που θα χρειαστούμε είναι ταινίες, κορδέλες και χαρτόνι για να φτιάξουμε το αστέρι και τις χριστουγεννιάτικες μπάλες που θα στολίσουν το δεντράκι μας!

Το αποτέλεσμα θα είναι σίγουρα πανέμορφο και μαγικό!

http://i.imgur.com/uOXrL0F.png

http://i.imgur.com/bF78r3b.png
  • Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και σιγά σιγά αρχίζουμε να στολίζουμε το σπίτι μας!

Account

Navigation

Αναζήτηση

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.