Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Όλες οι μαμάδες ξέρουν πως ο ερχομός του μωρού έχει αλλάξει την καθημερινότητά τους σε πολλούς τομείς.
Μια σημαντική αλλαγή, που έχει επέλθει είναι στη σχέση που έχουν με το σύντροφό τους και μπαμπά του παιδιού τους αλλά και στο επίπεδο επικοινωνίας που πλέον …δεν έχουν.
Τα νεύρα και των δύο πλευρών είναι τεταμένα και η υπομονή της μαμάς μέρα με τη μέρα τελειώνει.

Είναι, όμως λογικό.
Ξαφνικά οι ανάγκες του μωρού επισκιάζουν κάθε άλλη ανάγκη κι επιθυμία της μαμάς.
Η μαμά πλέον είναι απίστευτα κουρασμένη όλη την ημέρα, άυπνη, και οι ορμόνες της είναι εξαγριωμένες.

Διαβάστε τους λόγους για τους οποίους δημιουργούνται συνήθως εντάσεις ανάμεσα στους γονείς

Κάθε τι μικρό και ασήμαντο αποτελεί αφορμή για καβγά

Δεν υπάρχει λογική στους καβγάδες των μαμάδων με τους μπαμπάδες.
Οι αφορμές για καβγά είναι τα μικροπράγματα της καθημερινότητας.
Ποιος θα αλλάξει την πάνα, γιατί κάποιος από τους δυο δεν κατάλαβε έγκαιρα ότι το μωρό πεινάει και τώρα πώς θα ηρεμήσει...
Οι καβγάδες στο ζευγάρι είναι ανούσιοι και δημιουργούνται εξαιτίας του καθημερινού άγχους και της κούρασης των γονέων και ιδιαίτερα της μαμάς.

Ποιος δουλεύει πιο σκληρά

Οι γυναίκες νιώθουν μονίμως πως οι άντρες τους δεν τους βοηθούν και οι άντρες παραπονιούνται λέγοντας πως ο, τι και να κάνουν φαντάζει λίγο στις νέες μαμάδες.
Οι νέοι γονείς «ανταγωνίζονται» νομίζοντας ότι κάποιος θα βγει νικητής για το ποιος είναι ο περισσότερο κουρασμένος.
Οι υποχρεώσεις έχουν αυξηθεί δραματικά και οι εργασιακές απαιτήσεις δεν τους αφήνουν πολύ χρόνο για να ικανοποιήσουν τις καθημερινές ανάγκες που έχει η οικογένεια.

Γιατί δε μιλάς;

Οι καβγάδες ξεκινούν, γιατί τα ζευγάρια και ειδικά οι μαμάδες σταματούν (λόγω κούρασης και έλλειψης χρόνου) να μοιράζονται τους προβληματισμούς τους με το σύντροφο τους.
Ενώ πριν τα μοιράζονταν όλα τώρα δεν επικοινωνούν .
Οι μαμάδες περιμένουν να τις καταλάβουν πόσο κουρασμένες και εξαντλημένες είναι ,ενώ οι μπαμπάδες απορούν με τις συναισθηματικές εκρήξεις που έχουν.

Πόσο κοιμήθηκε ο ένας και πόσο ο άλλος…

Ένας ακόμα λόγος διαμάχης είναι ποιος από τους δυο κοιμάται πλέον περισσότερες ώρες.
Οι ώρες ύπνου για τους νέους γονείς είναι ελάχιστες.
Ποιος ξυπνά για να δώσει τα πρωινό γάλα στο παιδί;
Το σαββατοκύριακο όλοι έχουν το δικαίωμα για λίγη παραπάνω ξεκούραση και τότε… οι καβγάδες ξεκινούν με θέμα αυτή τη φορά τον ύπνο και ποιος θα κοιμηθεί μια ώρα περισσότερο.

Πως πρέπει να ταΐζουμε το μωρό μας;

Οι γυναίκες κινούνται με βάση το μητρικό ένστικτο σε θέματα που αφορούν το τάισμα ή την φροντίδα του μωρού τους.
Πολλές φορές το μωρό μπορεί να έχει ενοχλήσεις που να το εμποδίζουν να πιει το γάλα του ή να το δυσκολεύουν στον ύπνο του (π.χ κολικοί, αλλεργίες κ.α).
Οι μαμάδες δεν αγχώνονται τόσο πολύ και επιδεικνύουν αξιοζήλευτη ψυχραιμία και υπομονή σε αυτές τις καταστάσεις.
Σε αυτό το σημείο οι νέοι γονείς συγκρούονται μεταξύ τους.
Οι μπαμπάδες είναι περισσότερο αγχωμένοι , φτιάχνουν σενάρια φαντασίας για το τι συμβαίνει στο μωρό τους και καυγαδίζουν για κάτι το οποίο χρειάζεται ψυχραιμία και όχι εντάσεις.

Τι θα φάμε εμείς

Οι καβγάδες δεν αφορούν μόνο τις υποχρεώσεις που έχουν οι γονείς προς το παιδί αλλά και για το πώς θα αντεπεξέλθουν σε όλα τα υπόλοιπα.
Οι μπαμπάδες (λογικό είναι και αυτό) έρχονται κουρασμένοι από τις πολλές ώρες εργασίας και επιθυμούν να ξεκουραστούν και να φάνε φαγητό.
Οι μαμάδες ωστόσο πολλές φορές δεν έχουν καταφέρει να μαγειρέψουν και ο τσακωμός πάλι αρχίζει..

zougla.gr
  • Το καλωσόρισμα του νέου μωρού στην οικογένεια είναι, κατά βάση, ένα χαρούμενο και θετικό γεγονός, αλλά δε λείπουν καθόλου οι στιγμές άγχους και οι τσακωμοί ανάμεσα στο ζευγάρι.
Ένα κορίτσι που ακούει συνεχώς ότι οι κούκλες είναι για εκείνη μπορεί να έχει λιγότερες ευκαιρίες να πειραματιστεί
με κατασκευές
ή παιχνίδια στρατηγικής.
Ένα αγόρι που μεγαλώνει με το μήνυμα ότι οι κούκλες, η ζωγραφική ή το παιχνίδι ρόλων «δεν είναι για αγόρια»
μπορεί να στερηθεί ευκαιρίες να καλλιεργήσει τη φροντίδα, την έκφραση και τη φαντασία του.
Το θέμα λοιπόν δεν είναι αν ένα παιδί αγαπά το ροζ, το μπλε, τις κούκλες ή τα αυτοκινητάκια.
Το σημαντικό είναι να μην αποφασίζουμε εμείς εκ των προτέρων τι πρέπει να του αρέσει επειδή είναι αγόρι ή κορίτσι.
🧸 Τα Παιχνίδια Δεν Έχουν Φύλο
Μια κούκλα δεν είναι «κοριτσίστικο» παιχνίδι.
Ένα αυτοκινητάκι δεν είναι «αγορίστικο» παιχνίδι.
Ένα σετ κατασκευών, μια κουζίνα, ένα παζλ, μια μπάλα, ένα σετ ζωγραφικής ή ένα παιχνίδι ρόλων μπορούν να προσφέρουν
διαφορετικές εμπειρίες σε κάθε παιδί.
Όταν περιορίζουμε τις επιλογές με βάση το φύλο, περιορίζουμε ταυτόχρονα και τις ευκαιρίες για εξερεύνηση.
Το παιδί χρειάζεται να δοκιμάζει, να απορρίπτει, να επιστρέφει και να ανακαλύπτει μόνο του τι το ενδιαφέρει.
Δεν χρειάζεται κάθε παιχνίδι να έχει έναν συγκεκριμένο «αναπτυξιακό στόχο».
Το ελεύθερο παιχνίδι έχει αξία ακριβώς επειδή επιτρέπει στο παιδί να πειραματίζεται χωρίς προκαθορισμένους κανόνες.
🎨 Και Τα Χρώματα;
Το χρώμα δεν έχει βιολογικό φύλο.
Το ροζ δεν ανήκει στα κορίτσια και το μπλε δεν ανήκει στα αγόρια.
Παρ' όλα αυτά, από πολύ νωρίς τα παιδιά δέχονται μηνύματα από την οικογένεια, τη διαφήμιση, τα καταστήματα,
τα μέσα ενημέρωσης και το περιβάλλον τους σχετικά με το ποια χρώματα θεωρούνται «κατάλληλα» για εκείνα.
Όταν ένα παιδί ακούει επανειλημμένα ότι ένα χρώμα «δεν είναι για αγόρια» ή «είναι για κορίτσια», μπορεί να αρχίσει να περιορίζει
μόνο του τις επιλογές του.
Και αυτό είναι το πραγματικό ζήτημα.
Όχι το χρώμα που επιλέγει το παιδί, αλλά η ελευθερία να το επιλέξει.
🧠 Τι Χάνει Ένα Παιδί Όταν Οι Επιλογές Του Περιορίζονται;
Κάθε είδος παιχνιδιού μπορεί να προσφέρει διαφορετικές ευκαιρίες.
Οι κατασκευές μπορούν να ενθαρρύνουν τη χωρική σκέψη και την επίλυση προβλημάτων.
Το παιχνίδι ρόλων μπορεί να δώσει χώρο στη φαντασία, στη γλώσσα και στην κοινωνική κατανόηση.
Τα παζλ απαιτούν συγκέντρωση και αναζήτηση λύσεων.
Η ζωγραφική προσφέρει ευκαιρίες για δημιουργική έκφραση.
Το παιχνίδι με μπάλες και άλλα κινητικά παιχνίδια ενθαρρύνει τη σωματική δραστηριότητα και τον συντονισμό.
Αν λοιπόν παρουσιάζουμε ορισμένες κατηγορίες παιχνιδιών ως «κατάλληλες» μόνο για συγκεκριμένο φύλο, το παιδί
μπορεί να έχει λιγότερες ευκαιρίες να δοκιμάσει διαφορετικές δεξιότητες.
👧 Τα Κορίτσια Δεν Χρειάζονται Μόνο Παιχνίδια Φροντίδας
Οι κούκλες και τα παιχνίδια φροντίδας μπορούν να είναι εξαιρετικά δημιουργικά.
Μέσα από αυτά, ένα παιδί μπορεί να αναπτύξει φαντασία, γλώσσα και κοινωνικές δεξιότητες.
Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν αυτά είναι σχεδόν οι μόνες επιλογές που προσφέρουμε στα κορίτσια.
Ένα κορίτσι χρειάζεται επίσης την ευκαιρία να κατασκευάσει, να εξερευνήσει, να πειραματιστεί, να λύσει προβλήματα
και να παίξει παιχνίδια που απαιτούν κίνηση.
Δεν χρειάζεται να εγκαταλείψει τις κούκλες.
Χρειάζεται απλώς να γνωρίζει ότι ο κόσμος των παιχνιδιών της είναι πολύ μεγαλύτερος.
👦 Τα Αγόρια Δεν Χρειάζονται Μόνο Αυτοκινητάκια Και Δράση
Το ίδιο ισχύει και για τα αγόρια.
Τα αυτοκινητάκια, οι μπάλες και τα παιχνίδια κατασκευών μπορεί να τους αρέσουν πολύ.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να απολαύσουν ένα παιχνίδι ρόλων, μια κουζίνα, μια κούκλα ή ένα σετ ζωγραφικής.
Μέσα από παιχνίδια φροντίδας, για παράδειγμα, το παιδί μπορεί να εξασκήσει τη φροντίδα και την έκφραση συναισθημάτων.
Αυτό δεν το κάνει λιγότερο «αγόρι».
Το κάνει ένα παιδί που έχει την ευκαιρία να εξερευνήσει περισσότερες πλευρές του εαυτού του.
🛍️ Το Μάρκετινγκ Παίζει Μεγάλο Ρόλο
Οι επιλογές των παιδιών δεν διαμορφώνονται μόνο μέσα στο σπίτι.
Τα παιδιά βλέπουν διαφημίσεις, καταλόγους, βίντεο, συσκευασίες και καταστήματα που συχνά παρουσιάζουν τα παιχνίδια με έντονα στερεοτυπικό τρόπο.
Ροζ συσκευασίες, πριγκίπισσες και παιχνίδια φροντίδας στη μία πλευρά.
Μπλε συσκευασίες, οχήματα, δράση και κατασκευές στην άλλη.
Το μήνυμα μπορεί να γίνει τόσο συνηθισμένο ώστε να μοιάζει φυσικό.
Γι' αυτό αξίζει οι γονείς να λειτουργούν ως αντίβαρο στα στερεότυπα και να αφήνουν το παιδί να γνωρίσει περισσότερες επιλογές.
🧩 Δεν Χρειάζεται Να Αγοράσουμε Τα Πάντα
Το να προσφέρουμε περισσότερες επιλογές δεν σημαίνει ότι πρέπει να γεμίσουμε το σπίτι με παιχνίδια.
Μπορούμε να αξιοποιήσουμε όσα ήδη υπάρχουν.
Ένα κουτί μπορεί να γίνει αυτοκίνητο.
Μερικά μαξιλάρια μπορούν να γίνουν κάστρο.
Μια κουβέρτα μπορεί να μετατραπεί σε σκηνή.
Ένα παλιό κουτάλι μπορεί να γίνει μέρος ενός παιχνιδιού μαγειρικής.
Η φαντασία του παιδιού συχνά έχει μεγαλύτερη σημασία από την τιμή ή την πολυπλοκότητα του παιχνιδιού.
🌱 Δώστε Χώρο Στην Επιλογή
Ένας απλός τρόπος να περιορίσουμε τα στερεότυπα είναι να αλλάξουμε τον τρόπο που μιλάμε στα παιδιά.
Αντί για «αυτό είναι για κορίτσια», μπορούμε να πούμε «σου αρέσει;».
Αντί για «τα αγόρια δεν παίζουν με κούκλες», μπορούμε να πούμε «θέλεις να παίξουμε μαζί;».
Αντί για «διάλεξε κάτι πιο κοριτσίστικο», μπορούμε να αφήσουμε το παιδί να διαλέξει αυτό που πραγματικά του τραβά την προσοχή.
Οι μικρές αλλαγές στη γλώσσα μας μπορούν να δημιουργήσουν περισσότερο χώρο για εξερεύνηση.
👨‍👩‍👧 Ο Γονιός Είναι Το Πρώτο Παράδειγμα
Τα παιδιά παρατηρούν πολύ περισσότερο από όσο νομίζουμε.
Βλέπουν ποιος μαγειρεύει.
Βλέπουν ποιος φροντίζει ένα μικρότερο παιδί.
Βλέπουν ποιος επισκευάζει κάτι στο σπίτι.
Βλέπουν ποιος οργανώνει, δημιουργεί, καθαρίζει, οδηγεί ή παίρνει αποφάσεις.
Αν θέλουμε να μεγαλώσουμε παιδιά που δεν περιορίζονται από στερεότυπα, χρειάζεται να τους δείχνουμε στην πράξη ότι
οι ρόλοι και οι ικανότητες δεν έχουν φύλο.
💡 Τι Μπορούμε Να Κάνουμε Στην Πράξη;
✔ Προσφέρετε διαφορετικές κατηγορίες παιχνιδιών σε όλα τα παιδιά.
✔ Μην αποκλείετε ένα παιχνίδι επειδή θεωρείται «για αγόρια» ή «για κορίτσια».
✔ Αφήστε το παιδί να επιλέγει τα χρώματα που του αρέσουν.
✔ Ενθαρρύνετε τόσο το δημιουργικό όσο και το κινητικό παιχνίδι.
✔ Δώστε χώρο στο παιχνίδι ρόλων, στις κατασκευές, στη ζωγραφική και στα παζλ.
✔ Μην κοροϊδεύετε ένα παιδί για το παιχνίδι που επέλεξε.
✔ Αποφύγετε φράσεις όπως «αυτό δεν είναι για σένα».
✔ Παρατηρήστε αν οι επιλογές σας επηρεάζονται από στερεότυπα φύλου.
✔ Δώστε στο παιδί την ευκαιρία να ανακαλύψει μόνο του τι αγαπά.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Τα παιδιά μπορούν να επηρεάζονται από τα μηνύματα του περιβάλλοντός τους σχετικά με το ποια παιχνίδια θεωρούνται κατάλληλα για αγόρια και κορίτσια.
🔦 Το παιχνίδι ρόλων δεν αφορά μόνο τη διασκέδαση, αλλά μπορεί να δώσει ευκαιρίες για γλωσσική και κοινωνική ανάπτυξη.
🔦 Οι κατασκευές και τα παιχνίδια επίλυσης προβλημάτων μπορούν να προσφέρουν στα παιδιά ευκαιρίες για χωρική σκέψη και πειραματισμό.
🔦 Η ζωγραφική και άλλες δημιουργικές δραστηριότητες μπορούν να δώσουν στο παιδί έναν τρόπο να εκφράζει ιδέες και συναισθήματα.
🔦 Το σημαντικότερο δεν είναι να αγαπήσει το παιδί «όλα τα παιχνίδια», αλλά να έχει την ελευθερία να εξερευνήσει διαφορετικές επιλογές.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: Τα αγόρια δεν ενδιαφέρονται πραγματικά για κούκλες.
✔ Αλήθεια: Τα ενδιαφέροντα διαφέρουν από παιδί σε παιδί.
Ένα αγόρι μπορεί να αγαπά τις κούκλες, τα αυτοκινητάκια ή και τα δύο χωρίς αυτό να σημαίνει κάτι ιδιαίτερο για την προσωπικότητά του.
❌ Μύθος: Αν δώσουμε σε ένα αγόρι παιχνίδια φροντίδας, θα γίνει λιγότερο «αγορίστικο».
✔ Αλήθεια: Το παιχνίδι δεν καθορίζει την αρρενωπότητα ή τη θηλυκότητα ενός παιδιού.
Μπορεί αντίθετα να του προσφέρει ευκαιρίες να εξασκήσει φροντίδα, φαντασία και κοινωνικές δεξιότητες.
❌ Μύθος: Τα κορίτσια έχουν από τη φύση τους αδυναμία στις κούκλες και τα αγόρια στα αυτοκινητάκια.
✔ Αλήθεια: Τα ενδιαφέροντα των παιδιών επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες, μεταξύ των οποίων και το περιβάλλον τους.
Δεν μπορούμε να εξηγήσουμε όλες τις προτιμήσεις ενός παιδιού μόνο από το φύλο του.
❌ Μύθος: Το ροζ είναι για κορίτσια και το μπλε για αγόρια.
✔ Αλήθεια: Τα χρώματα δεν έχουν φύλο.
Αν ένα παιδί αγαπά το ροζ, το μπλε, το πράσινο ή οποιοδήποτε άλλο χρώμα, δεν υπάρχει λόγος να του δημιουργούμε περιορισμούς ή ντροπή γι' αυτή την επιλογή.
❌ Μύθος: Για να μεγαλώσει ένα παιδί χωρίς στερεότυπα, πρέπει να του απαγορεύσουμε τα «παραδοσιακά» παιχνίδια.
✔ Αλήθεια: Δεν χρειάζεται να απαγορεύσουμε τίποτα.
Στόχος είναι να διευρύνουμε τις επιλογές, όχι να αντικαταστήσουμε ένα στερεότυπο με ένα άλλο.
❌ Μύθος: Αν το παιδί επιλέξει ένα παιχνίδι που θεωρείται στερεοτυπικά «για το φύλο του», σημαίνει ότι το έχουμε μεγαλώσει σωστά.
✔ Αλήθεια: Δεν υπάρχει σωστή ή λάθος επιλογή παιχνιδιού με βάση το φύλο.
Αυτό που έχει σημασία είναι να μπορεί το παιδί να επιλέγει χωρίς πίεση, ντροπή ή περιορισμούς.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Πρέπει να αγοράζω στα αγόρια και στα κορίτσια τα ίδια παιχνίδια;
Όχι, δεν χρειάζεται να έχουν ακριβώς τα ίδια παιχνίδια.
Χρειάζεται όμως να έχουν πρόσβαση σε διαφορετικές κατηγορίες παιχνιδιών, ανεξάρτητα από το φύλο τους.
❓ Αν το παιδί μου επιλέγει μόνο «κοριτσίστικα» ή «αγορίστικα» παιχνίδια, πρέπει να ανησυχώ;
Όχι, όχι από μόνο του.
Το σημαντικό είναι η επιλογή να είναι ελεύθερη και όχι αποτέλεσμα πίεσης ή φόβου ότι θα το κοροϊδέψουν.
❓ Είναι κακό να αγοράσω μια κούκλα στην κόρη μου;
Όχι, καθόλου.
Το ζήτημα δεν είναι να αποφύγουμε τις κούκλες, αλλά να μην τις παρουσιάζουμε ως τη μοναδική επιλογή που ταιριάζει στα κορίτσια.
❓ Τι μπορώ να κάνω αν το παιδί μου κοροϊδεύει ένα άλλο παιδί για το παιχνίδι που επέλεξε;
Εξηγήστε ήρεμα ότι οι άνθρωποι μπορούν να αγαπούν διαφορετικά πράγματα.
Βοηθήστε το παιδί να καταλάβει ότι κανένα παιχνίδι δεν κάνει κάποιον περισσότερο ή λιγότερο αγόρι ή κορίτσι.
❓ Πρέπει να διορθώνω τους άλλους όταν λένε ότι ένα παιχνίδι είναι «για αγόρια» ή «για κορίτσια»;
Δεν χρειάζεται κάθε φορά να δημιουργείται σύγκρουση.
Μπορείτε όμως να δίνετε στο παιδί ένα διαφορετικό μήνυμα, λέγοντας απλά ότι τα παιχνίδια είναι για όποιον τα απολαμβάνει.
📌 Περισσότερες Επιλογές, Περισσότερες Ευκαιρίες
Το ζητούμενο δεν είναι να αποφασίσουμε ποια παιχνίδια πρέπει να αγαπούν τα παιδιά.
Είναι να τους δώσουμε την ελευθερία να εξερευνήσουν.
Ένα παιδί μπορεί σήμερα να θέλει να παίξει με μια κούκλα και αύριο με ένα σετ κατασκευών.
Μπορεί να αγαπά το ροζ και την επόμενη εβδομάδα να δηλώσει ότι το αγαπημένο του χρώμα είναι το πράσινο.
Αυτό είναι μέρος της εξερεύνησης.
Όταν αφήνουμε τα παιδιά να δοκιμάζουν διαφορετικά παιχνίδια, χρώματα και δραστηριότητες χωρίς στερεότυπα,
δεν τους λέμε ποια πρέπει να γίνουν.
Τους δίνουμε περισσότερο χώρο για να ανακαλύψουν ποια είναι και τι μπορούν να κάνουν.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Τα παιδιά συχνά μας εκπλήσσουν με τα παιχνίδια που επιλέγουν όταν τους δίνουμε πραγματική ελευθερία.
Έχει επιλέξει ποτέ το παιδί σας ένα παιχνίδι που δεν περιμένατε;
Μοιραστείτε την εμπειρία σας και ας αφήσουμε λίγο περισσότερο χώρο στα παιδιά να αποφασίζουν μόνα τους τι τα κάνει χαρούμενα.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Οι προτιμήσεις ενός παιδιού στα παιχνίδια και στα χρώματα αποτελούν συνήθως μέρος της φυσιολογικής εξερεύνησης
και δεν αποτελούν από μόνες τους ένδειξη αναπτυξιακής δυσκολίας.
Αν υπάρχουν ευρύτερες ανησυχίες σχετικά με την ανάπτυξη, την επικοινωνία, το παιχνίδι ή την κοινωνική αλληλεπίδραση,
συζητήστε τις με τον παιδίατρο.
Η εξατομικευμένη αξιολόγηση είναι ο καλύτερος τρόπος για να διερευνηθεί οποιαδήποτε επίμονη ανησυχία.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη συμβουλή επαγγελματία υγείας.
  • «Αυτό είναι για αγόρια» και «αυτό είναι για κορίτσια» είναι φράσεις που πολλά παιδιά ακούν από πολύ μικρή ηλικία.
    Μπορεί να φαίνονται αθώες, όμως οι επιλογές που κάνουμε για τα παιχνίδια, τα ρούχα, τα χρώματα και τις δραστηριότητές τους
    μπορούν σταδιακά να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τι μπορούν και τι “επιτρέπεται” να κάνουν.
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε 671 δημόσια και ιδιωτικά σχολεία.

Στο 9% των σχολείων, όπως προκύπτει από τη σχετική μελέτη, είναι διαθέσιμος ένας υπολογιστής-ταμπλέτα ανά μαθητή.

Ανάμεσα στο 2014 και το 2016, ο αριθμός των υπολογιστών-ταμπλετών που χρησιμοποιούνται σε σχολεία της Μεγάλης Βρετανίας αναμένεται να διπλασιαστεί.

Σήμερα υπολογίζεται ότι λειτουργούν 430.000 υπολογιστές-ταμπλέτες, ενώ εκτιμάται ότι σε δύο χρόνια ο αριθμός τους θα ανέλθει σε 900.000.

  • <p><span style="font-size:14px;">Το 70% των σχολείων της Μεγάλης Βρετανίας είναι εξοπλισμένο με υπολογιστές-ταμπλέτες για τους μαθητές, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύεται στο δίκτυο BBC.</span></p>
Μια όμορφη ιδέα είναι να φτιάξουμε καπέλα από χαρτόνι που αναπαριστούν διάφορα ζωάκια.
Το μόνο που θα χρειαστούμε είναι χαρτόνι, κόλα, ψαλίδι και φυσικά τη βοήθεια και τη φαντασία του αγαπημένου μας λιλιπούτειου βοηθού!

Καλή διασκέδαση!

http://i.imgur.com/5RLKsO7.jpg

http://i.imgur.com/ccx5yrr.jpg

http://i.imgur.com/NVB93Gn.jpg

http://i.imgur.com/7MrLxDp.jpg

http://i.imgur.com/u6T5gpy.jpg

http://i.imgur.com/6uFQ79i.jpg

http://i.imgur.com/aGcDwxw.jpg

http://i.imgur.com/9fM3k9J.jpg

http://i.imgur.com/wJvki8p.jpg
  • Ο δημιουργικός χρόνος που περνάμε με το παιδί μας είναι ανεκτίμητος!
Τον τηλεμαραθώνιο θα παρουσιάσουν η Ρίκα Βαγιάννη, ο Νίκος Μουτσινάς, ο Πάνος Βλάχος, ο Λευτέρης Ελευθερίου, ο Θανάσης Πάτρας, η Χριστίνα Λαμπίρη, η Μαρία Κορινθίου και ο Γιάννης Αϊβάζης.

Στο στούντιο της ΝΕΡΙΤ θα βρεθούν καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι, αθλητές και συγγραφείς, οι οποίοι θα δώσουν το δικός τους μήνυμα αγάπης και αλληλεγγύης, καθώς και παιδιά από δημόσια και ιδιωτικά σχολεία από όλη την Ελλάδα που θα καταθέσουν τους κουμπαράδες τους για την στήριξη της Unicef.

Κατά τη διάρκεια του τηλεμαραθωνίου θα γίνουν απευθείας συνδέσεις με τα δελτία ειδήσεων όλων των καναλιών εθνικής εμβέλειας, με τους μεγάλους ραδιοφωνικούς σταθμούς της Αθήνας αλλά και με 11 μεγάλα κανάλια και ραδιοσταθμούς της περιφέρειας.

Μήνυμα συμπαράστασης θα στείλουν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας και ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Ευάγγελος Μεϊμαράκης.

Φέτος, η Ελληνική Εθνική Επιτροπή της Unicef συμπαραστέκεται στα πρώην ΠΙΚΠΑ και στο Κέντρο Βρεφών Μητέρα και επιχειρεί να βοηθήσει το δύσκολο έργο τους. Η ομάδα εργασίας του Τηλεμαραθωνίου απευθύνθηκε σε ελληνικές και άλλες εταιρείες που εδρεύουν στη χώρα μας και ζήτησε τη βοήθεια τους σε παιδικές τροφές, κλινοσκεπάσματα και εξοπλισμό δωματίου. Η ανταπόκριση υπήρξε εντυπωσιακή και ένας μεγάλος αριθμός προϊόντων συγκεντρώθηκε, για να ανακουφίσει τα 250 περίπου παιδιά που φιλοξενούνται στα Κέντρα Κοινωνικής Πρόνοιας της Περιφέρειας Αττικής.

  • <p><span style="font-size:14px;">Μεγάλο Τηλεμαραθώνιο Αγάπης διοργανώνουν η ΝΕΡΙΤ και η Ελληνική Επιτροπή της Unicef τη Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου από τις 19.15 έως τις 00.30, με στόχο την καταπολέμηση της φτώχειας και του υποσιτισμού των παιδιών.</span></p>
Αυτός είναι και ο λόγος που πολλοί διάσημοι γονείς επιλέγουν μερικά από τα πιο παράξενα ονόματα που έχουμε ακούσει ποτέ.

Μερικά από τα δημοφιλέστερα ονόματα είναι το Muhammad, για τα αγόρια, που η δημοφιλία του ξεπερνά τα σύνορα των ανατολικών και των αραβικών χωρών και εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο. Ενώ, την κορυφή για τα κοριτσίστικα ονόματα κατακτά το ελληνικό όνομα Σοφία.

Μάλιστα, πολλοί γονείς επιλέγουν να ονομάσουν τα παιδιά τους όπως τα παιδιά των διάσημων έτσι βλέπουμε το όνομα της κόρης της τραγουδίστριας Beyonce και του ραπερ Jay Z, Blue στη λίστα με τα 100 δημοφιλέστερα ονόματα παγκοσμίως.

Πάντως, είναι γεγονός ότι οι διάσημοι σκαρφίζονται τα πιο παράξενα ονόματα για τα παιδιά τους, καθώς κατά καιρούς έχουμε δει τα παιδιά τους να παίρνουν τα πιο πρωτότυπα ονόματα, όπως η κόρη της Gwyneth Paltrow και του Chris Martin. κανείς όμως δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι τα ονόματα που επιλέγουν να δίνουν στα παιδιά τους να είναι ξεχωριστά, όπως και τα παιδιά τους.

Έτσι λοιπόν, παρουσιάζουμε τα 10 δημοφιλέστερα κοριτσίστικα ονόματα.

1. Sophia

2. Emily

3. Lily

4. Olivia

5. Amelia

6. Isla

7. Isabella

8. Ava

9. Sophie

10. Chloe

11. Isabelle

12. Ella

13. Poppy

14. Mia

15. Evie

16. Jessica

17. Charlotte

18. Grace

19. Emma

20. Alice

Και τα 10 δημοφιλέστερα ονόματα για αγοράκια.

1. Muhammad

2. Oliver

3. Jack

4. Noah

5. Jacob

6. Charlie

7. Harry

8. Joshua

9. James

10. Ethan

11. Thomas

12. William

13. Henry

14. Oscar

15. Daniel

16. Max

17. Leo

18. George

19. Alfie

20. Alexander

Yahoo

  • <p><span style="font-size:14px;">Η έμπνευση για τα παιδικά ονόματα μπορεί να έρθει από το πουθενά, αυτό που, όμως, έχουν στόχο οι περισσότεροι μελλοντικοί γονείς είναι να διαλέξουν ένα πρωτότυπο όνομα για το μωρό τους.</span></p>
...από τον Ροβεσπιέρο στη Γαλλία το 1794, από τον πρόεδρο Λίνκολν στις ΗΠΑ το 1865, από την Κοινωνία των Εθνών στη Γενεύη το 1926, από τον ΟΗΕ στο Παρίσι το 1948 κ.ά.

Πίσω στο παρόν ωστόσο, ακριβώς 66 χρόνια μετά την υιοθέτηση της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (σύμφωνα με την οποία, «κανείς δεν επιτρέπεται να ζει υπό καθεστώς δουλείας, ολικής ή μερικής»), οι σύγχρονοι σκλάβοι ανέρχονται παγκοσμίως σε δεκάδες εκατομμύρια. Με αφορμή μάλιστα τη χθεσινή παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της δουλείας, είδαν το φως της δημοσιότητας στοιχεία που συγκλονίζουν.

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών υπολογίζει ότι περίπου 21 εκατ. άνθρωποι ζουν σήμερα σε συνθήκες καταναγκαστικής εργασίας. Η οργάνωση «Walk Free Foundation» (που δημοσιεύει το Global Slavery index) ανεβάζει τον αριθμό στα 36 εκατ. και η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ILO) στα 22 εκατ., ενώ άλλες πηγές τον τοποθετούν κοντά στα 27 εκατ.

Οσο για την ταυτότητα των σύγχρονων δούλων, αυτοί είναι στη συντριπτική τους πλειονότητα (σε ποσοστό 70%) γυναίκες και παιδιά.

Η Unicef και η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας υπολογίζουν συγκεκριμένα σε περισσότερα από 168 εκατ. τα παιδιά ηλικίας 5 έως 17 ετών που ζουν υπό τον ζυγό της παιδικής εργασίας παγκοσμίως (τα περίπου 85 εκατ. εξ αυτών μάλιστα σε εξαιρετικά «επισφαλείς» συνθήκες), με το πρόβλημα να είναι ιδιαίτερα έντονο κυρίως στην Αφρική.

Μαυριτανία

Χαρακτηριστικό το παράδειγμα της Μαυριτανίας (βορειοδυτική Αφρική) όπου οι σκλάβοι αντιστοιχούν στο 4% του συνολικού πληθυσμού. Το σύγχρονο δουλεμπόριο ανθεί κυρίως σε χώρες όπως η Ινδία (όπου περί τα 14 εκατ. ζουν σε συνθήκες σκλαβιάς), η Κίνα (3 εκατ.), το Πακιστάν (2 εκατ.) και η Ρωσία (1 εκατ.), ενώ σε περίπου 1 εκατ. υπολογίζονται σήμερα και οι σκλάβοι συνολικά στην Ευρώπη.

Ενδεικτικά, μόλις πριν από μερικές ημέρες, οι βρετανικές Αρχές έκρουσαν επισήμως τον κώδωνα του κινδύνου υποστηρίζοντας ότι μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο οι άνθρωποι που ζουν σε συνθήκες σκλαβιάς ανέρχονται σήμερα σε 10.000 με 13.000.

Πάνω από 10.000 υπολογίζεται ότι ζουν στη Γερμανία, πάνω από 1.000 στη Σουηδία και περισσότερες από 60.000 στις ΗΠΑ.

Οταν μιλάμε για δούλους εν έτει 2014, μιλάμε ουσιαστικά για ανθρώπους που ζουν σε συνθήκες καταναγκαστικής εργασίας (σε εργοτάξια, χωράφια, καράβια κ.α.) χωρίς να έχουν ελευθερία κινήσεων (χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις των οικιακών βοηθών που ζουν σαν φυλακισμένοι).

Μιλάμε επίσης για τα θύματα δικτύων παιδικής εργασίας και πορνείας, για παιδιά που στρατολογούνται με τη βία σε πεδία μαχών, για γυναίκες που πωλούνται παρά τη θέλησή τους σε μέλλοντες συζύγους ωσάν περιουσιακό στοιχείο κ.ά.

Πηγή: Εθνος

  • <p><span style="font-size:14px;">Αρχής γενομένης από τον 18ο αιώνα, η σκλαβιά έχει… εξαλειφθεί όχι μία, αλλά πολλές φορές ανά την υφήλιο:</span></p>
Αυτό τουλάχιστον προσπαθεί να πετύχει μια εταιρεία, που εδρεύει στο Σάρεϋ της Μ. Βρετανίας, η οποία έχει δημιουργήσει μια «έξυπνη» πιπίλα η οποία καταγράφει διάφορες πληροφορίες, που αφορούν το μωρό σας.

Η πιπίλα «Pacifi» συνδέεται μέσω Bluetooth με το κινητό του χρήστη και καταγράφει μέσω ενός αισθητήρα τη θερμοκρασία του μωρό καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, ενημερώνοντας το γονέα σε περίπτωση που παρατηρηθεί κάποια αξιοσημείωτη μεταβολή, προκειμένου να προλαμβάνονται οι αρρώστιες.

Ο χρήστης μπορεί να θέσει ένα όριο θερμοκρασίας, πέρα από το οποίο λαμβάνει απ’ ευθείας προειδοποιητικό μήνυμα στο κινητό του τηλέφωνο, ενώ μπορεί να μοιραστεί τα δεδομένα και με το γιατρό του παιδιού.

Η «έξυπνη» πιπίλα βγαίνει σε διάφορα χρώματα και μπορεί να πλυθεί στο πλυντήριο πιάτων, ενώ σύμφωνα με δημοσίευμα της Telegraph, η εφαρμογή που τη συνοδεύει διατίθεται δωρεάν για συσκευές iOS και Android.



newsbeast.gr

  • <p><span style="font-size:14px;">Στις μέρες μας μπορούμε να συγχρονίσουμε σχεδόν τα πάντα με τα «έξυπνα» κινητά μας… ακόμη και τα μωρά μας.</span></p>
http://i.imgur.com/omkLsNv.jpg

http://i.imgur.com/PDTTG8K.jpg

http://i.imgur.com/ldc5Dec.jpg

http://i.imgur.com/Ry56kMF.jpg

http://i.imgur.com/ZBiSS4K.jpg

http://i.imgur.com/PWKFOVi.jpg

http://i.imgur.com/6gW4ZsE.jpg

http://i.imgur.com/dP9PV3p.jpg
  • Χριστουγεννιάτικες μπάλες, χιονάνθρωποι, καρδούλες, δεντράκια, αγγελάκια...Αυτά τα στολίδια φτιάχνονται πανεύκολα και είναι πραγματικά υπέροχα!
Μέσα από έναν δράκο, έναν γενναίο ήρωα, ένα μαγεμένο δάσος ή μια δύσκολη περιπέτεια, το παιδί μπορεί να συναντήσει φόβους, επιθυμίες, συγκρούσεις και λύσεις με έναν τρόπο που είναι κατανοητός και ασφαλής.
Τα παραμύθια δεν χρειάζεται να δίνουν πάντα ένα ξεκάθαρο «μάθημα».
Η ίδια η διαδικασία του να ακούει, να φαντάζεται, να ρωτά και να συζητά μπορεί να προσφέρει σημαντικά οφέλη στην ανάπτυξή του.
📚 1. Εμπλουτίζουν Τη Γλώσσα Του Παιδιού
Όταν ακούμε ιστορίες, ερχόμαστε σε επαφή με περισσότερες λέξεις και διαφορετικούς τρόπους έκφρασης.
Το παιδί ακούει νέες λέξεις μέσα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο και μπορεί έτσι να κατανοήσει ευκολότερα τη σημασία τους.
Παράλληλα, μαθαίνει να παρακολουθεί μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος.
Αυτό μπορεί να ενισχύσει σταδιακά την ικανότητά του να αφηγείται και το ίδιο γεγονότα με μεγαλύτερη συνοχή.
Το διάβασμα παραμυθιών επομένως δεν είναι μόνο ψυχαγωγία.
Είναι και μια φυσική ευκαιρία για γλωσσική ανάπτυξη.
🧠 2. Καλλιεργούν Τη Φαντασία
Στο παραμύθι όλα μπορούν να συμβούν.
Ένα παιδί μπορεί να ταξιδέψει σε έναν μακρινό πλανήτη, να μιλήσει με ζώα ή να συναντήσει ένα κάστρο κρυμμένο μέσα σε ένα δάσος.
Ακριβώς επειδή δεν τα βλέπει όλα έτοιμα μπροστά του, χρειάζεται να τα δημιουργήσει στο μυαλό του.
Αυτή η διαδικασία ενεργοποιεί τη φαντασία και τη δημιουργική σκέψη.
Και η φαντασία δεν αφορά μόνο το παιχνίδι.
Συνδέεται και με την ικανότητα του παιδιού να σκέφτεται διαφορετικές πιθανότητες και να αναζητά νέες λύσεις σε προβλήματα.
❤️ 3. Βοηθούν Το Παιδί Να Κατανοεί Τα Συναισθήματά Του
Οι ήρωες των παραμυθιών φοβούνται, θυμώνουν, ζηλεύουν, στενοχωριούνται και χαίρονται.
Το παιδί μπορεί να αναγνωρίσει σε αυτούς συναισθήματα που έχει βιώσει και το ίδιο.
Έτσι, μια ιστορία μπορεί να γίνει αφορμή για μια συζήτηση γύρω από δύσκολα συναισθήματα.
«Γιατί πιστεύεις ότι φοβήθηκε;»
«Εσύ τι θα ένιωθες στη θέση του;»
Τέτοιες ερωτήσεις βοηθούν το παιδί να βάζει λέξεις σε όσα αισθάνεται και να κατανοεί καλύτερα και τα συναισθήματα των άλλων.
🦸 4. Δείχνουν Ότι Οι Δυσκολίες Μπορούν Να Αντιμετωπιστούν
Πολλά παραμύθια ξεκινούν με ένα πρόβλημα.
Ο ήρωας μπορεί να χαθεί, να φοβηθεί, να κάνει ένα λάθος ή να βρεθεί αντιμέτωπος με μια μεγάλη πρόκληση.
Στη συνέχεια όμως προσπαθεί, ζητά βοήθεια, βρίσκει μια λύση ή μαθαίνει κάτι μέσα από την περιπέτειά του.
Το μήνυμα δεν είναι ότι όλα στη ζωή τελειώνουν πάντα τέλεια.
Είναι ότι μια δυσκολία μπορεί να αντιμετωπιστεί και ότι η αποτυχία δεν σημαίνει το τέλος της προσπάθειας.
Αυτό μπορεί να γίνει ένα πολύτιμο μήνυμα για ένα παιδί που αντιμετωπίζει τις δικές του μικρές ή μεγάλες προκλήσεις.
🤝 5. Καλλιεργούν Την Ενσυναίσθηση
Όταν ένα παιδί ακολουθεί την ιστορία ενός χαρακτήρα, προσπαθεί να καταλάβει τι σκέφτεται και τι αισθάνεται.
Μπορεί να αναρωτηθεί γιατί ένας ήρωας συμπεριφέρθηκε με συγκεκριμένο τρόπο ή πώς ένιωσε κάποιος άλλος χαρακτήρας απέναντί του.
Έτσι εξασκείται στο να βλέπει μια κατάσταση και από την πλευρά κάποιου άλλου.
Αυτό αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ανάπτυξης της ενσυναίσθησης.
Δεν χρειάζεται το παραμύθι να περιέχει ένα διδακτικό μήνυμα για να συμβεί αυτό.
Η ίδια η ιστορία μπορεί να δώσει στο παιδί την ευκαιρία να γνωρίσει διαφορετικές οπτικές.
🎨 6. Ενθαρρύνουν Το Δημιουργικό Παιχνίδι
Ένα καλό παραμύθι συχνά συνεχίζεται και αφού κλείσει το βιβλίο.
Το παιδί μπορεί να γίνει ο ίδιος ο ήρωας, να δημιουργήσει ένα κάστρο με τουβλάκια, να ζωγραφίσει έναν χαρακτήρα ή να επινοήσει μια καινούργια περιπέτεια.
Με αυτόν τον τρόπο η ιστορία μετατρέπεται σε παιχνίδι.
Και μέσα από το παιχνίδι το παιδί μπορεί να πειραματιστεί, να δοκιμάσει ρόλους και να δημιουργήσει τους δικούς του κανόνες.
Μερικές φορές ένα απλό «Τι νομίζεις ότι έγινε μετά;» αρκεί για να ανοίξει ένας ολόκληρος κόσμος δημιουργικότητας.
👨‍👩‍👧 7. Δημιουργούν Πολύτιμο Χρόνο Με Τους Γονείς
Το παραμύθι δεν είναι σημαντικό μόνο για το παιδί.
Είναι και μια ευκαιρία για σύνδεση γονέα και παιδιού.
Όταν κάθεστε μαζί, διαβάζετε, σχολιάζετε την ιστορία και γελάτε με έναν χαρακτήρα, δημιουργείτε μια κοινή εμπειρία.
Ακόμη και λίγα λεπτά καθημερινής ανάγνωσης μπορούν να γίνουν μια όμορφη σταθερή συνήθεια.
Το παιδί δεν θυμάται απαραίτητα όλες τις ιστορίες που του διαβάσατε.
Μπορεί όμως να θυμάται για πολλά χρόνια πώς ένιωθε όταν καθόσασταν δίπλα του και του διαβάζατε.
🌙 Το Παραμύθι Δεν Χρειάζεται Να Είναι Μόνο Για Την Ώρα Του Ύπνου
Πολλές οικογένειες έχουν συνδέσει το παραμύθι αποκλειστικά με τη βραδινή ρουτίνα.
Δεν υπάρχει όμως λόγος να περιορίζεται εκεί.
Μπορεί να διαβαστεί το πρωί, μετά το σχολείο ή ένα ήσυχο απόγευμα.
Μπορεί ακόμη να γίνει αφορμή για συζήτηση κατά τη διάρκεια μιας βόλτας ή μιας οικογενειακής δραστηριότητας.
Το σημαντικότερο είναι να αποτελεί ευχάριστη εμπειρία και όχι άλλη μία υποχρέωση.
🧒 Πώς Να Κάνετε Το Διάβασμα Πιο Ενδιαφέρον;
Δεν χρειάζεται να διαβάζετε κάθε ιστορία με τον ίδιο τρόπο.
Αφήστε το παιδί να επιλέξει μερικές φορές το βιβλίο που θέλει.
Κάντε μικρές παύσεις και ρωτήστε το τι πιστεύει ότι θα συμβεί στη συνέχεια.
Αφήστε το να σχολιάσει, ακόμη κι αν η ερώτησή του σας απομακρύνει από την ιστορία.
Μπορείτε επίσης να αλλάζετε λίγο τη φωνή σας στους διαφορετικούς χαρακτήρες ή να χρησιμοποιείτε εκφράσεις του προσώπου.
Ο στόχος δεν είναι να κάνετε μια τέλεια «παράσταση».
Είναι να κάνετε το παιδί να αισθανθεί ότι συμμετέχει στην ιστορία.
💡 Μικρές Ιδέες Για Μεγαλύτερη Απόλαυση
✔ Αφήστε το παιδί να επιλέγει συχνά το βιβλίο που θέλει να ακούσει.
✔ Κάντε ερωτήσεις που δεν έχουν μία μόνο σωστή απάντηση.
✔ Ρωτήστε «Τι θα έκανες εσύ;» αντί να αναζητάτε μόνο το σωστό συμπέρασμα.
✔ Ζητήστε του να ζωγραφίσει την αγαπημένη του σκηνή.
✔ Ενθαρρύνετέ το να αλλάξει το τέλος της ιστορίας.
✔ Συνδέστε την ιστορία με πραγματικές καταστάσεις που μπορεί να έχει ζήσει.
✔ Μην πιέζετε το παιδί να τελειώσει ένα βιβλίο που δεν του αρέσει.
✔ Κρατήστε το διάβασμα μια ευχάριστη στιγμή και όχι μια ακόμη σχολική υποχρέωση.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Η κοινή ανάγνωση δεν αφορά μόνο την εκμάθηση λέξεων, αλλά μπορεί να δημιουργήσει ευκαιρίες για συζήτηση και συναισθηματική σύνδεση.
🔦 Τα παιδιά μπορούν να απολαμβάνουν την ίδια ιστορία πολλές φορές και κάθε επανάληψη μπορεί να τους προσφέρει κάτι διαφορετικό.
🔦 Οι ερωτήσεις γύρω από τους χαρακτήρες μπορούν να βοηθήσουν το παιδί να σκεφτεί τι μπορεί να αισθάνεται κάποιος άλλος.
🔦 Το παιδί δεν χρειάζεται να καταλαβαίνει κάθε λέξη ενός παραμυθιού για να το απολαύσει.
🔦 Μια ιστορία μπορεί να συνεχίσει να «ζωντανεύει» μέσα από ζωγραφική, παιχνίδι ρόλων ή μια καινούργια ιστορία που θα δημιουργήσει το ίδιο το παιδί.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: Τα παραμύθια είναι μόνο για μικρά παιδιά.
✔ Αλήθεια: Τα παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας μπορούν επίσης να αποκομίσουν πολλά από τις ιστορίες.
Απλώς όσο μεγαλώνουν μπορούν να επιλέγουν πιο σύνθετες ιστορίες και να συζητούν βαθύτερα τα νοήματά τους.
❌ Μύθος: Καλό παραμύθι είναι μόνο αυτό που διδάσκει ένα ξεκάθαρο μάθημα.
✔ Αλήθεια: Μια ιστορία δεν χρειάζεται να έχει διδακτικό μήνυμα για να είναι χρήσιμη.
Η φαντασία, η συζήτηση και η συναισθηματική εμπλοκή του παιδιού έχουν τη δική τους αξία.
❌ Μύθος: Αν το παιδί δεν θέλει να διαβάσει, πρέπει να το πιέσουμε για να αποκτήσει τη συνήθεια.
✔ Αλήθεια: Η πίεση μπορεί να κάνει την ανάγνωση να συνδεθεί με δυσάρεστα συναισθήματα.
Είναι προτιμότερο να αναζητήσετε βιβλία και θέματα που πραγματικά το ενδιαφέρουν.
❌ Μύθος: Το παραμύθι πριν από τον ύπνο πρέπει πάντα να τελειώνει με χαρούμενο τρόπο.
✔ Αλήθεια: Δεν χρειάζεται κάθε ιστορία να έχει απόλυτα ευτυχισμένο τέλος.
Αυτό που έχει σημασία είναι το περιεχόμενο να είναι κατάλληλο για την ηλικία του παιδιού και να του δίνει χώρο να συζητήσει όσα ένιωσε.
❌ Μύθος: Τα παραμύθια αντικαθιστούν το πραγματικό παιχνίδι.
✔ Αλήθεια: Το παραμύθι μπορεί να λειτουργήσει ως αφετηρία για παιχνίδι και δημιουργία.
Το παιδί μπορεί να μεταφέρει τους χαρακτήρες και τις ιδέες της ιστορίας στο δικό του παιχνίδι.
❌ Μύθος: Όσο περισσότερα βιβλία διαβάζει ένα παιδί, τόσο καλύτερα.
✔ Αλήθεια: Η ποιότητα της εμπειρίας έχει σημασία.
Ένα παιδί μπορεί να ωφεληθεί περισσότερο από μια ιστορία που απολαμβάνει και συζητά μαζί με έναν γονιό παρά από πολλές ιστορίες που διαβάζονται βιαστικά.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Πόσο συχνά πρέπει να διαβάζω παραμύθια στο παιδί μου;
Δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος αριθμός που να είναι απαραίτητος για όλες τις οικογένειες.
Ακόμη και λίγα λεπτά τακτικής ανάγνωσης μπορούν να γίνουν μια όμορφη καθημερινή συνήθεια.
❓ Είναι καλό να αφήνω το παιδί να επιλέγει μόνο του τα βιβλία;
Ναι, ιδιαίτερα όταν προσπαθείτε να καλλιεργήσετε το ενδιαφέρον του για την ανάγνωση.
Η επιλογή θεμάτων που το συναρπάζουν μπορεί να κάνει το διάβασμα πολύ πιο ευχάριστο.
❓ Πρέπει να εξηγώ κάθε λέξη που δεν γνωρίζει;
Όχι απαραίτητα.
Μπορείτε να εξηγείτε τις λέξεις που είναι σημαντικές για την κατανόηση της ιστορίας και να αφήνετε το παιδί να μαντεύει τη σημασία άλλων μέσα από το πλαίσιο.
❓ Είναι χρήσιμο να κάνω ερωτήσεις κατά τη διάρκεια του παραμυθιού;
Ναι, αρκεί να μη μετατρέψετε την ανάγνωση σε εξέταση.
Μια απλή ερώτηση όπως «Πώς νομίζεις ότι αισθάνεται;» μπορεί να ανοίξει μια όμορφη συζήτηση.
❓ Τι κάνω αν το παιδί μου βαριέται τα παραμύθια;
Μην το πιέσετε αμέσως να συνεχίσει.
Δοκιμάστε διαφορετικά θέματα, κόμικς, βιβλία γνώσεων ή σύντομες ιστορίες μέχρι να βρείτε κάτι που ταιριάζει στα ενδιαφέροντά του.
📌 Οι Ιστορίες Μένουν Πολύ Μετά Το Τέλος Τους
Ένα παραμύθι μπορεί να κρατήσει μόλις λίγα λεπτά.
Αυτό που αφήνει όμως στο παιδί μπορεί να διαρκέσει πολύ περισσότερο.
Μια λέξη που έμαθε, ένας χαρακτήρας που αγάπησε, ένα συναίσθημα που αναγνώρισε
ή μια διαφορετική λύση που σκέφτηκε μπορούν να γίνουν κομμάτι της δικής του σκέψης και φαντασίας.
Γι' αυτό αξίζει να αφήνουμε χώρο στις ιστορίες μέσα στην καθημερινότητα των παιδιών.
Όχι επειδή κάθε παραμύθι πρέπει να «διδάξει» κάτι.
Αλλά επειδή μέσα από τις ιστορίες τα παιδιά μπορούν να φανταστούν, να αισθανθούν, να σκεφτούν και να συνδεθούν.
Και ίσως αυτό να είναι ένα από τα πιο όμορφα πράγματα που μπορεί να τους προσφέρει ένα βιβλίο.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Τα περισσότερα παιδιά έχουν κάποια ιστορία που αγάπησαν ιδιαίτερα και θυμούνται για χρόνια.
Μπορεί να είναι ένα κλασικό παραμύθι ή ένα βιβλίο που ανακαλύψατε τυχαία μαζί.
Ποιο είναι το παραμύθι που ζητούσε ξανά και ξανά το παιδί σας;
Μοιραστείτε την εμπειρία σας και ίσως χαρίσετε σε μια άλλη οικογένεια την ιδέα για την επόμενη αγαπημένη της ιστορία.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Η ανάγνωση παραμυθιών αποτελεί μια ευχάριστη δραστηριότητα που μπορεί να υποστηρίξει τη γλωσσική,
γνωστική και συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού.
Δεν χρειάζεται όμως να χρησιμοποιείται ως τρόπος αξιολόγησης ή «διόρθωσης» του παιδιού.
Αν υπάρχουν επίμονες δυσκολίες στην ομιλία, στη γλώσσα, στην κατανόηση, στην ανάγνωση ή στη σχολική λειτουργία,
είναι καλό να συζητηθούν με τον παιδίατρο και, όταν χρειάζεται, με τον κατάλληλο ειδικό.
Η έγκαιρη αναγνώριση μιας δυσκολίας μπορεί να βοηθήσει το παιδί να λάβει την υποστήριξη που χρειάζεται.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη αξιολόγηση ή συμβουλή από επαγγελματία υγείας.
  • Τα παραμύθια δεν είναι απλώς ιστορίες που λέμε στα παιδιά πριν κοιμηθούν.
    Είναι ένας όμορφος τρόπος να γνωρίσουν τον κόσμο, να επεξεργαστούν συναισθήματα, να χρησιμοποιήσουν τη φαντασία τους και να δημιουργήσουν εικόνες μέσα στο μυαλό τους.
Η εικόνα του Αϊ-Βασίλη που έρχεται φορτωμένος με τον τεράστιο σάκο του γεμάτο δώρα, μπαίνοντας από τις καμινάδες των σπιτιών για να μοιράσει δώρα στα καλά παιδάκια είναι ανεξίτηλη.

Τι γίνεται όμως αν δεν έχετε εξάψει την περιέργεια των παιδιών σας ούτε έχετε καλλιεργήσει την αναμονή του ερχομού του Αϊ-Βασίλη; Το πιθανότερο είναι ότι χάρη στη μαγεία των χριστουγεννιάτικων ταινιών και διαφημίσεων το παιδί σας έχει μπει στο πνεύμα των γιορτών και ανυπομονεί για την εμφάνιση του Αγίου Βασιλείου, καθώς πιστεύει στην ύπαρξή του.
Και τι συμβαίνει όταν η λογική ενός παιδιού ή ένας καλοθελητής αποκαλύπτει ασυνέπειες και λογικά κενά στην όλη ιστορία;
Τι πρέπει να πείτε στα παιδιά για την ύπαρξη του Αϊ-Βασίλη;

Κατ' αρχήν δεν υπάρχει ένα γενικό «πρέπει» ή ενός τύπου αντιμετώπιση η οποία είναι η σωστή.
Ανάλογα με την περίπτωση, ο γονιός θα χρειαστεί να καταφύγει σε διαφορετικές στρατηγικές χειρισμού της ερώτησης «υπάρχει ο Αϊ-Βασίλης;».
Από ψυχολογική άποψη δεν υπάρχει συγκεκριμένη ηλικία που είναι «σωστό» να πει κανείς στα παιδιά ότι δεν υπάρχει Αϊ-Βασίλης.
Το σημαντικότερο είναι να ακολουθήσουμε τη γραμμή σκέψης του παιδιού και να προχωρήσουμε ανάλογα με το πού βρίσκεται το παιδί και όχι ανάλογα με το τι μήνυμα θέλουμε να περάσουμε εμείς, είτε είναι να δώσουμε μια ρασιοναλιστική, προσγειωμένη απάντηση είτε είναι να προσπαθήσουμε να παρατείνουμε τη δική μας αγιοβασιλιάτικη χαρά, όταν το παιδί είναι έτοιμο να την εγκαταλείψει.

Είναι πολύ πιθανό για ένα μικρό παιδί να μην προσέξει λογικές αντιφάσεις που πιθανόν να εντοπίσει ένα μεγαλύτερης ηλικίας παιδί, αλλά παρ' όλα αυτά να έχει ερωτήσεις και απορίες «τεχνικής» φύσεως, σχετικά με το έλκηθρο, με την εμφάνιση του Αϊ-Βασίλη ταυτόχρονα σε πολλά μέρη της Γης, με το αν αυτός έχει οικογένεια, κτλ.
Οι ερωτήσεις αυτές συνήθως επικεντρώνονται σε κάποιο αντικειμενικό στοιχείο ή λεπτομέρεια και στόχο τους έχουν την πληροφόρηση του παιδιού.
Καλό είναι σε τέτοιες περιπτώσεις να ρωτάει ο γονιός «εσύ τι νομίζεις;» και να δίνει την απάντησή του με βάση το πού βρίσκεται και τι πιστεύει το ίδιο το παιδί και όχι με βάση τι νομίζει ο γονιός ότι θέλει να ακούσει το παιδί.

Σε άλλες περιπτώσεις όμως ένα παιδί μπορεί να αρχίσει να ρωτάει πώς προλαβαίνει ο Αϊ-Βασίλης να πάει σε όλα τα σπίτια και να μοιράσει δώρα, τι γίνεται που τα περισσότερα σπίτια δεν έχουν τζάκι και καμινάδα, και άλλες ερωτήσεις παρόμοιου τύπου, που δηλώνουν ότι το παιδί αντιλαμβάνεται λογικές ασυνέπειες και αντιφάσεις στην παράδοση και θέλει να τις ελέγξει.
Παρ” όλα αυτά ακόμη και τέτοιου είδους ερωτήσεις δεν είναι σίγουρο ότι έχουν ως στόχο την επιβεβαίωση ή μη της ύπαρξης του Αϊ-Βασίλη.
Αν το παιδί δεν είναι έτοιμο να το δεχθεί, είτε δεν θα «ακούσει» ότι δεν υπάρχει Αϊ-Βασίλης είτε θα προσπεράσει την απάντηση είτε θα έχει ένα ξέσπασμα κακής συμπεριφοράς!

Η ηλικία δεν παίζει καθοριστικό ρόλο στην απάντηση που θα δώσουμε στο παιδί σχετικά με την ύπαρξη του Αϊ-Βασίλη.
Αυτό που έχει σημασία είναι το εξελικτικό στάδιο του παιδιού και η στάση του απέναντι στο συγκεκριμένο θέμα.
Είναι πολύ σημαντικό να ελέγξουμε πού βρίσκεται συναισθηματικά ένα παιδί στις απόψεις του σχετικά με την ύπαρξη του Αϊ-Βασίλη και την ανάγκη του να συνεχίσει να πιστεύει σε αυτή την παράδοση.
Αν το παιδί δεν είναι έτοιμο να αφήσει τους ενηλίκους στη ζωή του να του χαλάσουν τη μαγεία της παράδοσης, δεν χρειάζεται να παρέμβουν οι γονείς για να εκλογικεύσουν τα γεγονότα ή να κάνουν μια ένεση ρεαλισμού στο παιδί τους.

Όταν λοιπόν τα παιδιά είναι έτοιμα να ακούσουν την αλήθεια, θα το δηλώσουν με τις ερωτήσεις τους. Αν όμως δεν είναι έτοιμα, τότε απλώς δεν θα δεχθούν οποιαδήποτε λογική εξήγηση.

Ποια είναι τελικά η σωστότερη αντιμετώπιση του ζητήματος;

Το θέμα δεν είναι να ενημερώσει κανείς το παιδί αντικειμενικά για την ύπαρξη ή όχι του Αϊ- Βασίλη – πράγμα που θα μάθει – αλλά το πώς να μετασχηματίσει την πεποίθηση στην ύπαρξή του σε άλλου είδους εκδηλώσεις του εορταστικού πνεύματος.
Οι γονείς μπορούν να πουν στα παιδιά τους ότι το τελετουργικό που συνδέεται με τον Αϊ-Βασίλη είναι ένας από τους πολλούς τρόπους για να εκφράσει κανείς τη χαρά της προσφοράς και την αγάπη για τους άλλους και να τους δείξουν νέους δρόμους έκφρασης των συναισθημάτων τους, όπως συμμετέχοντας σε εθελοντικές προσπάθειες, με επισκέψεις και προσφορά δώρων στα άτομα σε ιδρύματα.
Η παράδοση του Αϊ-Βασίλη δεν είναι μόνο η εγωκεντρική εικόνα του προσηνούς γεράκου που έρχεται από τον Βόρειο Πόλο κουβαλώντας δώρα για όλον τον κόσμο – και τα περισσότερα για εμάς! – αλλά και ο Αϊ-Βασίλης που όλοι έχουμε μέσα μας και ψάχνει τρόπο να εκφράσει το χριστουγεννιάτικο πνεύμα της αγάπης και της προσφοράς προς τον άλλον.

Γράφει η Λίζα Βάρβογλη:Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Νευροψυχολόγος/boro.gr
  • Ο δημοφιλέστερος άγιος των απανταχού πιτσιρικάδων είναι ο Άγιος Βασίλειος, τον οποίο τα παιδιά περιμένουν με ανυπομονησία όλον τον χρόνο, με την αγωνία τους να κορυφώνεται όταν έρχεται η περίοδος των γιορτών.
Τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής είναι γεμάτα μικρές και μεγάλες αλλαγές.
Μέσα σε αυτό το διάστημα, το μωρό περνά από την απόλυτη εξάρτηση από τους γονείς του σε ένα παιδί που κινείται, επικοινωνεί,
εξερευνά, εκφράζει επιθυμίες και αρχίζει να κάνει όλο και περισσότερα πράγματα μόνο του.
Το πρώτο χαμόγελο, το κράτημα του κεφαλιού, το κάθισμα, το μπουσούλημα, οι πρώτες λέξεις και τα πρώτα βήματα είναι μερικά μόνο
από τα ορόσημα που παρατηρούν οι γονείς.
Η ανάπτυξη όμως δεν αφορά μόνο την κίνηση.
Περιλαμβάνει τη σωματική, κινητική, γλωσσική, γνωστική, κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού.
Οι αναπτυξιακοί δείκτες μπορούν να βοηθήσουν τους γονείς να παρατηρούν την πορεία του παιδιού, χωρίς όμως να μετατρέπονται σε αυστηρό χρονοδιάγραμμα.
Κάθε παιδί έχει τον δικό του ρυθμό.
Αυτό που έχει σημασία είναι να παρακολουθούμε τη συνολική εξέλιξη και να ζητούμε τη γνώμη του παιδιάτρου όταν κάτι μας ανησυχεί.
🧠 Τι Εννοούμε Με Τον Όρο Ψυχοσωματική Ανάπτυξη;
Η ψυχοσωματική ανάπτυξη περιγράφει την παράλληλη εξέλιξη διαφορετικών ικανοτήτων του παιδιού.
Δεν μεγαλώνει μόνο το σώμα του.
Ταυτόχρονα αναπτύσσονται:
Η αδρή κινητικότητα, όπως το κράτημα του κεφαλιού, το κάθισμα, το περπάτημα και το τρέξιμο.
Η λεπτή κινητικότητα, όπως το πιάσιμο μικρών αντικειμένων και ο χειρισμός παιχνιδιών.
Η γλώσσα και η επικοινωνία, από τους πρώτους ήχους μέχρι τις λέξεις και τις μικρές φράσεις.
Η γνωστική ανάπτυξη, δηλαδή η εξερεύνηση, η μνήμη, η επίλυση απλών προβλημάτων και η κατανόηση σχέσεων.
Η κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη, όπως το χαμόγελο, η αλληλεπίδραση, η μίμηση και η έκφραση συναισθημάτων.
Οι τομείς αυτοί συνδέονται μεταξύ τους.
Ένα παιδί που αρχίζει να μετακινείται περισσότερο, για παράδειγμα, αποκτά ταυτόχρονα περισσότερες ευκαιρίες να εξερευνήσει
το περιβάλλον του.
👶 0–3 Μηνών: Η Αρχή Της Επικοινωνίας
Στους πρώτους μήνες το μωρό προσαρμόζεται σταδιακά στο νέο περιβάλλον.
Αρχίζει να:
κοιτάζει τα πρόσωπα,
ηρεμεί όταν ακούει μια οικεία φωνή,
αντιδρά σε δυνατούς ήχους,
χαμογελά ως απάντηση στην αλληλεπίδραση,
παρακολουθεί ένα πρόσωπο ή αντικείμενο με το βλέμμα,
κινεί ενεργά τα χέρια και τα πόδια,
σηκώνει για λίγο το κεφάλι όταν βρίσκεται μπρούμυτα.
Το χαμόγελο είναι ένα ιδιαίτερα όμορφο πρώιμο ορόσημο.
Δεν είναι όμως το μόνο.
Από πολύ νωρίς το μωρό επικοινωνεί με βλέμματα, κινήσεις, ήχους και εκφράσεις του προσώπου.
👶 4–6 Μηνών: Περισσότερη Κίνηση Και Ανταπόκριση
Σε αυτή την περίοδο το μωρό γίνεται πιο δραστήριο.
Πολλά μωρά:
γελούν,
ανταποκρίνονται όταν τους μιλούν,
αναγνωρίζουν οικεία πρόσωπα,
κάνουν διαφορετικούς ήχους,
βάζουν τα χέρια ή ασφαλή αντικείμενα στο στόμα,
πιάνουν παιχνίδια,
προσπαθούν να φτάσουν αντικείμενα που βρίσκονται κοντά,
στηρίζονται στα χέρια όταν βρίσκονται μπρούμυτα,
αρχίζουν να γυρίζουν το σώμα τους.
Το παιχνίδι γίνεται πλέον πιο ενεργό.
Ένα παιχνίδι που βρίσκεται λίγο πιο μακριά μπορεί να αποτελέσει κίνητρο για να τεντωθεί, να γυρίσει ή να προσπαθήσει να το φτάσει.
👶 7–9 Μηνών: Το Μωρό Εξερευνά
Γύρω στους 9 μήνες πολλά παιδιά μπορούν να κάθονται χωρίς υποστήριξη και χρησιμοποιούν τα χέρια τους με μεγαλύτερη ακρίβεια.
Μπορεί να:
μεταφέρουν αντικείμενα από το ένα χέρι στο άλλο,
χτυπούν αντικείμενα μεταξύ τους,
αναζητούν ένα αντικείμενο που έπεσε,
ανταποκρίνονται στο όνομά τους,
κάνουν πολλούς διαφορετικούς ήχους,
χρησιμοποιούν χειρονομίες,
δείχνουν ενδιαφέρον για παιχνίδια που απαιτούν εξερεύνηση.
Σε αυτή την ηλικία αρχίζει να γίνεται πιο εμφανής και η κατανόηση της μονιμότητας των αντικειμένων.
Αν ένα παιχνίδι κρυφτεί κάτω από μια κουβέρτα, το μωρό μπορεί να αρχίσει να το αναζητά.
👶 10–12 Μηνών: Προς Την Αυτονομία
Το μωρό πλησιάζει στα πρώτα του γενέθλια και οι αλλαγές είναι πλέον εμφανείς.
Μπορεί να:
σηκώνεται κρατώντας έπιπλα,
μετακινείται κρατώντας σταθερά σημεία,
χρησιμοποιεί χειρονομίες,
χαιρετά,
δείχνει αυτό που θέλει,
μιμείται κινήσεις,
καταλαβαίνει απλές οδηγίες,
χρησιμοποιεί ήχους ή λέξεις με συγκεκριμένο νόημα,
βάζει αντικείμενα μέσα σε δοχεία και τα βγάζει.
Κάποια παιδιά αρχίζουν να περπατούν ήδη.
Άλλα χρειάζονται περισσότερο χρόνο.
Το πρώτο έτος δεν είναι προθεσμία για το περπάτημα.
🚶 12–15 Μηνών: Τα Πρώτα Βήματα Προς Την Ανεξαρτησία
Μετά τον πρώτο χρόνο, η κινητικότητα μπορεί να αυξηθεί σημαντικά.
Το παιδί μπορεί να:
κάνει τα πρώτα ανεξάρτητα βήματα,
σκύβει για να πάρει ένα αντικείμενο,
προσπαθεί να ανέβει σε χαμηλά σημεία,
χρησιμοποιεί περισσότερες χειρονομίες,
προσπαθεί να πει περισσότερες λέξεις,
δείχνει αντικείμενα που το ενδιαφέρουν,
μιμείται απλές πράξεις ενηλίκων.
Μπορεί επίσης να αρχίσει να δείχνει πιο έντονα τι θέλει και τι δεν θέλει.
Το «όχι» μπορεί να γίνει μία από τις αγαπημένες του λέξεις.
🧒 15–18 Μηνών: «Θέλω Να Το Κάνω Μόνος Μου!»
Το παιδί αρχίζει να κατακτά όλο και περισσότερες καθημερινές δεξιότητες.
Μπορεί να:
περπατά με μεγαλύτερη σταθερότητα,
τρέχει ή προσπαθεί να τρέξει,
ανεβαίνει σκάλες με βοήθεια,
χρησιμοποιεί κουτάλι,
πίνει από ποτηράκι,
μουτζουρώνει με κηρομπογιά,
ακολουθεί απλές οδηγίες,
χρησιμοποιεί περισσότερες λέξεις,
συμμετέχει σε απλό παιχνίδι προσποίησης.
Η ανάγκη για αυτονομία γίνεται πιο έντονη.
Αφήστε το να προσπαθήσει ακόμη κι αν χρειάζεται περισσότερο χρόνο.
🧒 18–24 Μηνών: Γλώσσα, Κίνηση Και Σκέψη
Στο δεύτερο έτος η ανάπτυξη γίνεται ιδιαίτερα σύνθετη.
Πολλά παιδιά μπορούν να:
τρέχουν,
κλοτσούν μπάλα,
ανεβαίνουν σκάλες με βοήθεια,
χρησιμοποιούν κουτάλι,
συνδυάζουν λέξεις,
ακολουθούν απλές οδηγίες,
αναγνωρίζουν οικεία αντικείμενα,
παίζουν παιχνίδια προσποίησης,
δείχνουν μέρη του σώματος,
μιμούνται συμπεριφορές ενηλίκων,
συμμετέχουν περισσότερο σε απλές καθημερινές δραστηριότητες.
Το παιχνίδι γίνεται πιο δημιουργικό.
Ένα κουτί μπορεί να γίνει αυτοκίνητο.
Ένα κουτάλι μπορεί να γίνει μικρόφωνο.
Μια κουβέρτα μπορεί να γίνει σπίτι.
Η φαντασία και η συμβολική σκέψη αρχίζουν να παίρνουν όλο και μεγαλύτερο χώρο.
🗣️ Πώς Εξελίσσεται Η Γλώσσα Στα Πρώτα Δύο Χρόνια;
Η γλωσσική ανάπτυξη ξεκινά πολύ πριν από την πρώτη λέξη.
Αρχικά το μωρό:
κλαίει → κάνει ήχους → βαβίζει → μιμείται ήχους → χρησιμοποιεί χειρονομίες → λέει λέξεις → συνδυάζει λέξεις.
Δεν αναπτύσσονται όλα τα παιδιά με ακριβώς τον ίδιο τρόπο.
Γι' αυτό δεν πρέπει να μετράμε μόνο τον αριθμό των λέξεων.
Παρατηρούμε επίσης εάν το παιδί:
ανταποκρίνεται στους ήχους,
κοιτάζει όταν του μιλούν,
χρησιμοποιεί χειρονομίες,
προσπαθεί να επικοινωνήσει,
κατανοεί απλές οδηγίες,
δείχνει αντικείμενα ή πρόσωπα,
αναπτύσσει σταδιακά νέο τρόπο επικοινωνίας.
Η επικοινωνία είναι πολύ περισσότερα από την ομιλία.
❤️ Κοινωνική Και Συναισθηματική Ανάπτυξη
Το παιδί δεν μαθαίνει μόνο να περπατά και να μιλά.
Μαθαίνει και να σχετίζεται με τους ανθρώπους γύρω του.
Σταδιακά:
αναγνωρίζει οικεία πρόσωπα,
αναζητά παρηγοριά,
χαμογελά και γελά με τους άλλους,
μιμείται συμπεριφορές,
δείχνει προτιμήσεις,
εκφράζει χαρά, θυμό, φόβο ή απογοήτευση,
αρχίζει να κατανοεί απλές κοινωνικές αντιδράσεις.
Στο δεύτερο έτος μπορεί να εμφανιστούν έντονες αντιδράσεις και ξεσπάσματα.
Δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι το παιδί είναι «κακομαθημένο».
Ο εγκέφαλός του δεν έχει ακόμη αναπτύξει την ικανότητα να διαχειρίζεται όλα τα έντονα συναισθήματα
με τον τρόπο που το κάνει ένας ενήλικας.
✋ Η Λεπτή Κινητικότητα Έχει Εξίσου Σημασία
Όταν βλέπουμε ένα παιδί να περπατά, το ορόσημο είναι εύκολο να το παρατηρήσουμε.
Υπάρχουν όμως και πιο διακριτικές δεξιότητες.
Το παιδί σταδιακά μαθαίνει να:
πιάνει μικρότερα αντικείμενα,
γυρίζει σελίδες,
βάζει αντικείμενα μέσα σε δοχεία,
βγάζει αντικείμενα από δοχεία,
στοιβάζει κύβους,
χρησιμοποιεί κουτάλι,
κρατά κηρομπογιά,
μουτζουρώνει.
Αυτές οι δεξιότητες αποτελούν σημαντική βάση για μελλοντικές δραστηριότητες όπως το γράψιμο, το ντύσιμο και η χρήση εργαλείων.
🧸 Πώς Μπορούν Οι Γονείς Να Ενισχύσουν Την Ανάπτυξη;
Δεν χρειάζεται να οργανώσετε ένα ειδικό «πρόγραμμα ανάπτυξης».
Η καθημερινότητα προσφέρει αμέτρητες ευκαιρίες.
Μιλήστε στο μωρό.
Περιγράψτε τι κάνετε και ονομάστε αντικείμενα.
Διαβάστε βιβλία.
Δείξτε εικόνες και αφήστε το παιδί να συμμετέχει.
Τραγουδήστε.
Οι επαναλήψεις, οι ήχοι και οι κινήσεις κάνουν τη γλώσσα πιο διασκεδαστική.
Παίξτε στο πάτωμα.
Δώστε χώρο για ασφαλή κίνηση και εξερεύνηση.
Αφήστε το να προσπαθεί.
Η αυτονομία χτίζεται μέσα από μικρές προσπάθειες.
Απαντήστε στις προσπάθειες επικοινωνίας.
Ένα βλέμμα, μια χειρονομία ή ένας ήχος αξίζει ανταπόκριση.
Το σημαντικότερο δεν είναι να «διδάσκετε» συνεχώς το παιδί.
Είναι να είστε διαθέσιμοι και να αλληλεπιδράτε μαζί του.
🔎 Πώς Να Παρατηρείτε Την Ανάπτυξη Χωρίς Άγχος;
Ένας πρακτικός τρόπος είναι να παρατηρείτε το παιδί μέσα στην καθημερινότητα.
Ρωτήστε τον εαυτό σας:
Κινείται περισσότερο με τον χρόνο;
Επικοινωνεί με όλο και περισσότερους τρόπους;
Ανταποκρίνεται στους ανθρώπους;
Εξερευνά το περιβάλλον;
Αποκτά νέες δεξιότητες;
Προσπαθεί να γίνει πιο ανεξάρτητο;
Αυτό δίνει πολύ πιο χρήσιμη εικόνα από το να συγκρίνετε το παιδί με ένα άλλο παιδί της ίδιας ηλικίας.
⚠️ Πότε Χρειάζεται Να Μιλήσετε Με Τον Παιδίατρο;
Οι γονείς γνωρίζουν το παιδί τους καλύτερα από οποιοδήποτε βιβλίο ή πίνακα οροσήμων.
Εάν κάτι σας προβληματίζει, μην το αγνοήσετε.
Συζητήστε με τον παιδίατρο εάν:
το παιδί φαίνεται να μην κατακτά αναμενόμενες δεξιότητες,
υπάρχει σημαντική δυσκολία στην κίνηση,
δεν ανταποκρίνεται σε ήχους ή στη φωνή,
υπάρχει ανησυχία για την επικοινωνία,
δεν χρησιμοποιεί χειρονομίες ή άλλους τρόπους επικοινωνίας όπως αναμένεται,
υπάρχει σημαντική δυσκολία στην κοινωνική αλληλεπίδραση,
ή έχει χάσει μια δεξιότητα που είχε ήδη αποκτήσει.
Η απώλεια μιας ήδη αποκτημένης δεξιότητας χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και αξιολόγηση από επαγγελματία υγείας.
Δεν χρειάζεται να περιμένετε μέχρι να είστε απολύτως βέβαιοι ότι υπάρχει πρόβλημα.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Η ανάπτυξη ενός παιδιού δεν αφορά μόνο το ύψος και το βάρος του. Περιλαμβάνει κίνηση, γλώσσα, σκέψη, κοινωνική αλληλεπίδραση και συναισθήματα.
🔦 Τα μωρά επικοινωνούν πολύ πριν πουν την πρώτη τους λέξη. Το βλέμμα, οι εκφράσεις, οι ήχοι και οι χειρονομίες αποτελούν σημαντικά βήματα επικοινωνίας.
🔦 Η αυτονομία αρχίζει να χτίζεται πολύ νωρίς. Ακόμη και μια προσπάθεια να κρατήσει μόνο του το κουτάλι είναι μέρος της αναπτυξιακής του πορείας.
🔦 Δεν χρειάζεται ένα παιδί να αποκτήσει όλες τις δεξιότητες με την ίδια σειρά. Υπάρχουν φυσιολογικές διαφορές στον ρυθμό και στον τρόπο με τον οποίο εξελίσσονται τα παιδιά.
🔦 Η απώλεια μιας δεξιότητας που είχε ήδη αποκτηθεί είναι διαφορετική από το να αποκτήσει ένα παιδί μια νέα δεξιότητα λίγο αργότερα και χρειάζεται αξιολόγηση.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Όλα τα μωρά πρέπει να κάνουν τα πρώτα βήματα ακριβώς στους 12 μήνες».
✔ Αλήθεια: Τα παιδιά αποκτούν την ικανότητα βάδισης σε διαφορετικές ηλικίες. Η ανάπτυξη αξιολογείται συνολικά και όχι με βάση μία συγκεκριμένη ημερομηνία.
❌ Μύθος: «Αν ένα παιδί μιλά αργότερα, σημαίνει ότι είναι λιγότερο έξυπνο».
✔ Αλήθεια: Η γλωσσική ανάπτυξη παρουσιάζει φυσιολογικές διαφορές. Η καθυστέρηση όμως χρειάζεται συζήτηση με τον παιδίατρο όταν υπάρχει ανησυχία.
❌ Μύθος: «Αν το μωρό δεν περπατά ακόμη, δεν αναπτύσσεται σωστά».
✔ Αλήθεια: Το περπάτημα είναι μόνο μία από τις πολλές κινητικές και αναπτυξιακές δεξιότητες που παρακολουθούνται.
❌ Μύθος: «Το μωρό πρέπει να κατακτήσει πρώτα τη μία δεξιότητα και μετά την επόμενη».
✔ Αλήθεια: Οι διαφορετικοί τομείς ανάπτυξης εξελίσσονται παράλληλα και δεν ακολουθούν όλα τα παιδιά ακριβώς την ίδια σειρά.
❌ Μύθος: «Τα ξεσπάσματα στο δεύτερο έτος σημαίνουν ότι το παιδί είναι κακομαθημένο».
✔ Αλήθεια: Τα έντονα συναισθήματα και τα ξεσπάσματα είναι συχνά σε αυτή την ηλικία, καθώς το παιδί ακόμη μαθαίνει να διαχειρίζεται την απογοήτευση και τις επιθυμίες του.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί χάσει μια δεξιότητα που είχε, πρέπει απλώς να περιμένουμε».
✔ Αλήθεια: Η απώλεια μιας ήδη αποκτημένης δεξιότητας χρειάζεται συζήτηση με τον παιδίατρο και κατάλληλη αξιολόγηση.
❓ Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Ποια είναι τα σημαντικότερα αναπτυξιακά ορόσημα στα δύο πρώτα χρόνια;
Η κίνηση, η γλώσσα, η επικοινωνία, η γνωστική ανάπτυξη και η κοινωνική και συναισθηματική εξέλιξη είναι όλοι σημαντικοί τομείς.
❓ Πρέπει να ανησυχώ αν το παιδί μου αργεί σε ένα ορόσημο;
Όχι απαραίτητα. Υπάρχει φυσιολογική διακύμανση. Αν όμως κάτι σας ανησυχεί, συζητήστε το με τον παιδίατρο.
❓ Πότε πρέπει να αρχίσει να περπατά ένα παιδί;
Δεν υπάρχει μία μοναδική ηλικία για όλα τα παιδιά. Η βάδιση αποκτάται σταδιακά και αξιολογείται στο πλαίσιο της συνολικής κινητικής ανάπτυξης.
❓ Είναι φυσιολογικό ένα παιδί δύο ετών να έχει ξεσπάσματα;
Ναι, τα ξεσπάσματα είναι συχνά σε αυτή την ηλικία. Το παιδί εξακολουθεί να αναπτύσσει τις δεξιότητες που χρειάζεται για να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του.
❓ Τι πρέπει να κάνω αν το παιδί μου χάσει μια δεξιότητα που είχε;
Μιλήστε με τον παιδίατρο. Η απώλεια μιας ήδη αποκτημένης δεξιότητας χρειάζεται αξιολόγηση και δεν πρέπει να αποδίδεται απλώς σε «φάση».
🌿 Καθημερινές Συνήθειες Που Βοηθούν
1. Μιλάτε στο παιδί όλη την ημέρα.
Περιγράψτε απλά τι κάνετε και απαντήστε στους ήχους και στις χειρονομίες του.
2. Διαβάστε μαζί.
Ακόμη και λίγα λεπτά την ημέρα προσφέρουν ευκαιρίες για γλωσσική και κοινωνική αλληλεπίδραση.
3. Αφήστε το να κινείται με ασφάλεια.
Το ελεύθερο παιχνίδι και η κίνηση δίνουν ευκαιρίες εξάσκησης των κινητικών δεξιοτήτων.
4. Δώστε του ευκαιρίες να προσπαθεί μόνο του.
Το να κρατήσει ένα κουτάλι, να μαζέψει ένα παιχνίδι ή να γυρίσει μια σελίδα μπορεί να είναι σημαντική εξάσκηση.
5. Παίξτε πρόσωπο με πρόσωπο.
Τα παιχνίδια αλληλεπίδρασης βοηθούν το παιδί να μάθει να περιμένει, να μιμείται και να ανταποκρίνεται.
6. Ακολουθήστε το ενδιαφέρον του.
Αν δείχνει ένα αντικείμενο, μιλήστε γι' αυτό. Αν θέλει να επαναλάβει ένα παιχνίδι, επαναλάβετε το.
7. Αποφύγετε τις συνεχείς συγκρίσεις.
Παρακολουθήστε την πρόοδο του δικού σας παιδιού και όχι το τι κάνει το παιδί του γείτονα.
📌 Τι Αξίζει Να Θυμάστε
Τα δύο πρώτα χρόνια είναι μια περίοδος τεράστιας ανάπτυξης.
Μέσα σε μόλις 24 μήνες το παιδί μπορεί να περάσει από τις πρώτες κινήσεις και τους ήχους σε περπάτημα, λέξεις, παιχνίδι προσποίησης και μεγαλύτερη αυτονομία.
Ωστόσο, δεν υπάρχει ένα αυστηρό πρόγραμμα που πρέπει να ακολουθήσουν όλα τα παιδιά.
Τα αναπτυξιακά ορόσημα είναι εργαλεία παρατήρησης.
Δεν είναι διαγωνισμός και δεν αποτελούν από μόνα τους διάγνωση.
Κοιτάξτε τη συνολική εικόνα:
Κινείται; Επικοινωνεί; Εξερευνά; Μαθαίνει; Αλληλεπιδρά; Αποκτά σταδιακά νέες δεξιότητες;
Αυτές οι αλλαγές είναι πολύ πιο σημαντικές από το αν έκανε κάτι μερικές εβδομάδες νωρίτερα ή αργότερα από ένα άλλο παιδί.
Και πάνω απ' όλα, θυμηθείτε ότι η παρατήρηση του γονιού έχει αξία.
Εάν κάτι σας ανησυχεί, αξίζει να το συζητήσετε με τον παιδίατρο.
🌸 Κάθε Μικρό Βήμα Έχει Σημασία
Μερικές φορές οι γονείς περιμένουν τα μεγάλα ορόσημα.
Το πρώτο βήμα.
Την πρώτη λέξη.
Το πρώτο «μαμά» ή «μπαμπά».
Όμως η ανάπτυξη αποτελείται από αμέτρητες μικρές κατακτήσεις που συμβαίνουν καθημερινά.
Ένα μωρό που για πρώτη φορά πιάνει ένα παιχνίδι.
Ένα παιδί που δείχνει κάτι για να σας το ζητήσει.
Ένα μικρό χέρι που προσπαθεί να χρησιμοποιήσει το κουτάλι.
Μια νέα λέξη.
Ένα παιχνίδι που πριν δεν μπορούσε να κάνει.
Όλα αυτά είναι μικρά κομμάτια μιας μεγάλης πορείας.
Δεν χρειάζεται να βιάσετε το παιδί.
Χρειάζεται να του προσφέρετε αγάπη, ασφάλεια, χρόνο, παιχνίδι και ευκαιρίες να εξερευνά.
Και όταν κάτι πραγματικά σας προβληματίζει, να ζητήσετε έγκαιρα τη συμβουλή του ειδικού.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Ποιο ήταν το αναπτυξιακό ορόσημο που σας συγκίνησε περισσότερο στα πρώτα δύο χρόνια του παιδιού σας;
Η πρώτη λέξη, το πρώτο χαμόγελο, τα πρώτα βήματα ή ίσως μια μικρή καθημερινή δεξιότητα που ξαφνικά κατάφερε μόνο του;
Μοιραστείτε τη δική σας εμπειρία.
Μπορεί να βοηθήσει και έναν άλλο γονιό να χαρεί περισσότερο τα μικρά βήματα του δικού του παιδιού.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Η ανάπτυξη κάθε παιδιού είναι μοναδική και τα αναπτυξιακά ορόσημα αποτελούν οδηγό και όχι εργαλείο διάγνωσης.
Εάν υπάρχει ανησυχία για την κίνηση, την επικοινωνία, τη γλώσσα, την κοινωνική αλληλεπίδραση ή οποιονδήποτε άλλο τομέα ανάπτυξης, συζητήστε το με τον παιδίατρο.
Ιδιαίτερα σημαντική είναι η αξιολόγηση όταν ένα παιδί χάνει δεξιότητες που είχε ήδη αποκτήσει.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη ιατρική συμβουλή.

Account

Navigation

Αναζήτηση

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.