Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Επιστήμονες στις ΗΠΑ, που πειραματίσθηκαν με τρωκτικά, ανακάλυψαν ότι είναι δυνατό να χορηγήσουν μια πλήρη σειρά αντιβιοτικού μέσω μόνο μίας δόσης ενός νέου τύπου γέλης, απευθείας στο αφτί, αποφεύγοντας έτσι τις παρενέργειες (διάρροια, εξανθήματα κ.ά.) και την αντίσταση που αναπτύσσεται, όταν η χορήγηση των αντιβιοτικών γίνεται από το στόμα.
Η ωτίτιδα του μέσου ωτός είναι μία από τις συχνότερες παιδιατρικές νόσους, περίπου στο 95% των παιδιών, ενώ το 40% έχουν πάνω από τέσσερα περιστατικά τέτοιας λοίμωξης.
Αποτελεί βασική αιτία για τη συνταγογράφηση αντιβιοτικών στα παιδιά, συνήθως επί επτά έως δέκα μέρες - κάτι καθόλου εύκολο όταν έχει κάποιος να κάνει με μικρά παιδιά. Η χορήγηση μέσω σταγόνων είχε έως τώρα αποδειχθεί πολύ δύσκολη, επειδή το τύμπανο του αφτιού λειτουργεί ως φραγμός για τα φάρμακα.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον χημικό μηχανικό Ρονγκ Γιονγκ του Νοσοκομείου Παίδων της Βοστώνης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «Science Translational Medicine», ανέπτυξαν μια υδρογέλη που περιέχει λιπίδια και η οποία καταφέρνει να περάσει το αντιβιοτικό διά μέσου της μεμβράνης του τυμπάνου του αφτιού.
Η γέλη στερεοποιείται γρήγορα όταν εισέλθει στο αφτί και στη συνέχεια απελευθερώνει σταδιακά το αντιβιοτικό στη διάρκεια μιας εβδομάδας. Έτσι το φάρμακο μπορεί να χορηγηθεί μόνο μία φορά, από τον γιατρό στο ιατρείο του.
Τα πειράματα έδειξαν ότι οι σταγόνες με το αντιβιοτικό είναι δυνατό να καθαρίσουν τελείως μια μόλυνση από τα βακτήρια που συνήθως προκαλούν ωτίτιδα, όπως ο αιμόφιλος της γρίπης.
Το φάρμακο που εισάγεται απευθείας στο αφτί δεν ανιχνεύεται στην κυκλοφορία του αίματος, πράγμα που περιορίζει δραστικά την τοξικότητά του στον υπόλοιπο οργανισμό. Η υδρογέλη διαλύεται πλήρως μέσα σε τρεις εβδομάδες.
Προτού όμως οι αντιβιοτικές σταγόνες φθάσουν στα ιατρεία των παιδιάτρων, θα προηγηθούν κλινικές δοκιμές, οι οποίες θα αρχίσουν σε λίγους μήνες, μεταξύ άλλων για να αποκλεισθεί η πιθανότητα ότι μπορεί να κάνουν κάποια ζημιά στην ακοή.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  • Αντιβιοτικές σταγόνες μιας μόνο δόσης και όχι αντιβιοτικά από το στόμα θα αποτελέσουν στο μέλλον την εναλλακτική θεραπεία της ωτίτιδας, που προκαλείται από τις μικροβιακές λοιμώξεις του αφτιού. Η νέα μέθοδος είναι ταχύτερη, απλούστερη και ασφαλέστερη από τις υπάρχουσες.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αλβανικής καταγωγής Τάουλαντ Μούκα του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Εράσμους του Ρότερνταμ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό καρδιολογικό περιοδικό "JAMA Cardiology", αξιολόγησαν (μετα-ανάλυση) 32 μελέτες που αφορούσαν συνολικά περίπου 310.300 γυναίκες.
Η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι γυναίκες που μπαίνουν σε εμμηνόπαυση σε ηλικία 50 έως 54 ετών, έχουν μειωμένο κίνδυνο για θανατηφόρο καρδιαγγειακό επεισόδιο, σε σχέση με τις γυναίκες που μπαίνουν πριν από τα 50.
Οι γυναίκες που εισέρχονται σε εμμηνόπαυση πριν τα 45, αντιμετωπίζουν αυξημένο κατά 50% κίνδυνο για στεφανιαία νόσο, κατά 20% αυξημένο κίνδυνο για πρόωρη θνησιμότητα καρδιαγγειακής αιτιολογίας, καθώς και κατά 12% για πρόωρο θάνατο από οποιαδήποτε αιτία (με εξαίρεση τα εγκεφαλικά).
Η μέση ηλικία εμμηνόπαυσης στη Δύση είναι τα 51 έτη.
Σχεδόν μία στις δέκα γυναίκες (ποσοστό 10%) μπαίνει σε εμμηνόπαυση πριν τα 45. Εκτός από φυσικούς λόγους, η εμμηνόπαυση μπορεί να προκληθεί από χειρουργική επέμβαση ή άλλα ιατρικά αίτια.
Όπως είπαν οι ερευνητές, οι γυναίκες που έχουν εμμηνόπαυση πριν τα 45, πρέπει να φροντίσουν να μειώσουν την αρτηριακή πίεση, τη χοληστερόλη και το σάκχαρό τους, καθώς και όποιους άλλους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου.
Πηγή: (ΑΠΕ-ΜΠΕ)
  • Οι γυναίκες που εμφανίζουν πρόωρη εμμηνόπαυση, πριν από την ηλικία των 45 ετών, εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο για στεφανιαία νόσο, ενώ για όσες έχουν εμμηνόπαυση μετά τα 50, ο κίνδυνος είναι μειωμένος, σύμφωνα με μια νέα ολλανδική επιστημονική έρευνα.
Το να μείνει ξαπλωμένη η γυναίκα μετά την επαφή ίσως να βοηθάει αλλά όχι περισσότερο από 5 λεπτά. “ Συνήθως αυτός είναι ο χρόνος που ούτως ή άλλως τα ζευγάρια ηρεμούν μετά το σεξ για να κάνουν μια αγκαλιά και να πάρουν μια ανάσα” εξηγούσε ο καθηγητής.
“Μελέτες έχουν δείξει ότι μερικές φορές δεν χρειάζεται περισσότερο από 10 λεπτά για να φτάσουν τα σπερματοζωάρια στις σάλπιγγες. Έτσι, μέχρι να ηρεμήσετε και να πάρετε μια ανάσα, τα σπερματοζωάρια έχουν ήδη φτάσει εκεί”.
 
  • Σε πρόσφατο συνέδριο γονιμότητας στο Ελσίνκι, ο καθηγητής ανδρολογίας του πανεπιστημίου του Sheffield Allan Pacey εξηγούσε ότι “δεν υπάρχει κανένας λόγος για τη γυναίκα να κρατήσει τα πόδια της στον αέρα ή να βάλει ένα μαξιλάρι κάτω από τη λεκάνη ή άλλες τέτοιες επινοήσεις”.
Η χαλαρωτική επίδραση του νερού  θεωρείται μια αρκετά ευεργετική εναλλακτική προσέγγιση του τοκετού τις τελευταίες δεκαετίες, την οποία επιλέγουν όλο και περισσότερες γυναίκες. Σύμφωνα με τους ειδικούς, η χρήση μιας πισίνας τοκετού ή ακόμη και ενός απλού ζεστού μπάνιου, μπορεί να βοηθήσουν μια γυναίκα και το μωρό της να διαχειριστούν καλύτερα το στρες και την ένταση των συστολών κατά τη διάρκεια του τοκετού.
Ο καθηγητής Μαιευτικής - Γυναικολογίας Πανεπιστημίου Stony Brook της Νέας Υόρκης κ. Γιώργος Φαρμακίδης και η μαία, κυρία Ελένη Σερπετίνη, εξηγούν τη διαδικασία αυτού του τρόπου τοκετού, τις  προϋποθέσεις υπό τις οποίες πρέπει να εφαρμόζεται και τα πλεονεκτήματα για τη γυναίκα αλλά και το μωρό.
 
Πώς είναι να φέρνει μια γυναίκα το παιδί της στον κόσμο με την πολύτιμη βοήθεια του στοιχείου του νερού;
Το νερό, με την προϋπόθεση ότι αρέσει στην επίτοκο, ανακουφίζει μέχρι ενός βαθμού, από τον πόνο του τοκετού. Το σώμα και όλοι οι μύες χαλαρώνουν. Με το κατάλληλο υποστηρικτικό περιβάλλον, το σώμα εκκρίνει μεγάλες ποσότητες ενδορφινών (είναι οι ορμόνες που δίνουν φυσική αναλγησία στον οργανισμό) και έτσι μειώνονται οι πιθανότητες χρήσης φαρμάκων για ανακούφιση (επισκληρίδιος, πεθιδίνη, κλπ).
Η χαλάρωση που προσφέρει η χρήση του ζεστού νερού επιτρέπει στη γυναίκα να αναπνέει πιο αργά και βαθιά. Αυτές οι αναπνοές βοηθούν περισσότερο στη διαχείριση μιας δυνατής συστολής της μήτρας από ότι οι γρήγορες και κοφτές, που συνήθως είναι αποτέλεσμα του στρες και του φόβου για τον τοκετό. Μέσα στην ηρεμία του νερού, και όταν η χρήση του συνοδεύεται και από ένα ανάλογο ήρεμο περιβάλλον με ησυχία και χαμηλό φωτισμό, το σώμα της γυναίκας παράγει λιγότερες ορμόνες του στρες, όπως είναι η αδρεναλίνη και μεγαλύτερη ποσότητα της ορμόνης του τοκετού, της ωκυτοκίνης.
Επιπλέον, το νερό προσφέρει άνωση. Η γυναίκα μπορεί να κινηθεί με μεγαλύτερη ευκολία και να πάρει κάθε φορά την πιο βολική στάση. Συνήθως η στάση που βολεύει περισσότερο τη μητέρα είναι αυτή που διευκολύνει περισσότερο την κάθοδο του μωρού κατά τη γέννηση του.
 
Υπάρχουν γυναίκες που δεν πρέπει να χρησιμοποιήσουν το νερό;
Το νερό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από τις περισσότερες χαμηλού κινδύνου επίτοκες, αν τους δινόταν αυτή η δυνατότητα. Ωστόσο, δεν είναι πανάκεια. Χρήση του νερού στον τοκετό δεν μπορούν να κάνουν οι γυναίκες που υποβάλλονται σε πρόκληση τοκετού,  που εμφανίζουν κάποια παθολογία (π.χ. σακχαρώδης διαβήτης, υπέρταση,  κλπ), γυναίκες που προσπαθούν να γεννήσουν φυσιολογικά μετά από καισαρική, γυναίκες με δίδυμα ή ισχιακά μωρά ή επίτοκες όπου το καρδιοτοκογράφημα είναι μη καθησυχαστικό.
 
Πώς είναι για το μωρό να γεννιέται μέσα στο νερό;
Η αλήθεια είναι πως δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πως ακριβώς αισθάνεται ένας άνθρωπος κατά τη γέννηση του. Η γενική ιδέα των υποστηρικτών του τοκετού στο νερό, τόσο των μελλοντικών γονέων όσο και των επαγγελματιών υγείας, είναι πως οι συνθήκες της πισίνας μοιάζουν με εκείνες της μήτρας. Για αυτό τον λόγο η μετάβαση ενός μωρού στην εξωμήτρια ζωή είναι περισσότερο ομαλή και λιγότερο τραυματική. Αυτό ίσως να φαίνεται και από το γεγονός πως τα μωρά που γεννιούνται μέσα στο νερό είναι πιο ήρεμα και κλαίνε λιγότερο συγκριτικά με αυτά που γεννιούνται στον αέρα.
Πολλές μέλλουσες μητέρες συχνά ανησυχούν μήπως το μωρό πάρει την πρώτη του αναπνοή όσο βρίσκεται ακόμα κάτω από το νερό. Η αλήθεια είναι πως το αντανακλαστικό της αναπνοής είναι αποτέλεσμα της επίδρασης του αέρα και της αλλαγής της θερμοκρασίας στα νεύρα του προσώπου, της μύτης και του στόματος του νεογνού. Ταυτόχρονα, μέχρι τους πρώτους 6 περίπου μήνες ζωής όλα τα νεογνά έχουν το αντανακλαστικό της κατάδυσης.
Αυτό σημαίνει πως κάθε φορά που το πρόσωπο η μύτη ή το στόμα τους έρχεται σε επαφή με νερό κλείνει αυτόματα ο αεραγωγός και το μωρό δεν αναπνέει. Οι πιθανότητες να πάρει το μωρό την πρώτη του ανάσα όσο βρίσκεται ακόμα κάτω από το νερό, αυξάνονται όταν α) γίνονται πολλά απτικά ερεθίσματα στο δέρμα της κεφαλής και β) αν δεν υπάρχει καλή οξυγόνωση του μωρού ενδομήτρια.
Για να ανιχνευτούν και να αντιμετωπιστούν αυτές οι περιπτώσεις έγκαιρα είναι πολύ σημαντικό σε αυτή την προσπάθεια να σας συντροφεύει μια ομάδα επαγγελματιών υγείας που είναι εκπαιδευμένοι και έμπειροι στη διαχείριση ενός τοκετού στο νερό. Ο τοκετός στο νερό κατά την έξοδο του παιδιού πρέπει  να γίνεται «χωρίς χέρια». 
 
Υπάρχει κίνδυνος επιπλοκών;
Οι περισσότεροι τοκετοί στο νερό εξελίσσονται ομαλά και σπάνια εμφανίζουν επιπλοκές. Η επιλογή της κατάλληλης ομάδας επαγγελματιών υγείας έχει μεγάλη σημασία για να νιώθει η γυναίκα ασφάλεια και να αφήσει το σώμα της να εκπληρώσει το σκοπό κάθε εγκυμοσύνης, τον τοκετό του παιδιού της.
Σε κάθε περίπτωση, οι περισσότερες γυναίκες που έχουν φέρει στον κόσμο το παιδί τους με τη χρήση του νερού κατά τη διάρκεια του τοκετού, αναφέρουν πως είχαν μια ανεπανάληπτη εμπειρία τοκετού και συνήθως επιλέγουν τη χρήση του και σε κάθε επόμενο τοκετό τους.
Πηγή: protothema.gr
  • Το νερό, με την προϋπόθεση ότι αρέσει στην επίτοκο, ανακουφίζει μέχρι ενός βαθμού, από τον πόνο του τοκετού
«Οι περισσότεροι άνθρωποι σοκάρονται στην είδηση του αιφνίδιου θανάτου ενός νέου ανθρώπου, γιατί πιστεύουν ότι τα παιδιά, οι έφηβοι και οι νεαροί ενήλικες έχουν άριστη υγεία και δεν αντιμετωπίζουν κίνδυνο για σοβαρά καρδιολογικά προβλήματα», λέει ο κ. Φώτιος Ν. Πατσουράκος, καρδιολόγος-αρχίατρος ε.α., επιστημονικός διευθυντής του Ιδιωτικού Πολυιατρείου Ηλιούπολης.
«Κάθε χρόνο όμως ένας αριθμός μαθητών και φοιτητών, κυρίως αγόρια, πεθαίνουν ξαφνικά από καρδιακές παθήσεις, συχνά χωρίς να έχουν προηγηθεί προειδοποιητικά συμπτώματα. Κι αυτό γιατί, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, περίπου το 1% των παιδιών παρουσιάζουν παθήσεις της καρδιάς που τους απαγορεύουν τα ανταγωνιστικά αθλήματα».
Γι' αυτό τον λόγο, οι γονείς πρέπει να προνοούν να υποβάλλουν τα παιδιά τους σε προληπτικό καρδιολογικό έλεγχο πριν από την έναρξη κάθε σχολικής ή αθλητικής σεζόν, συνιστά.
 
Ποιες είναι όμως οι αιτίες του αιφνίδιου θανάτου; Στις ηλικίες άνω των 35 ετών η κύρια αιτία είναι η στεφανιαία νόσος, ενώ στους νεότερους αθλητές ευθύνονται κληρονομικές ή εκ γενετής διαταραχές της καρδιάς που προδιαθέτουν σε κακοήθεις κοιλιακές αρρυθμίες.
«Η πλειονότητα των περιπτώσεων αιφνίδιου καρδιακού θανάτου σε μαθητές και γενικότερα σε άτομα μικρότερα των 35 ετών προκαλούνται από κληρονομικές μυοκαρδιοπάθειες και κυρίως από υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια ή από αρρυθμιογόνο μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας, όπως είναι η νόσος Νάξος η οποία ενδημεί στην περιοχή της Μεσογείου. Ωστόσο, στη μεταθανάτια εξέταση περίπου στο 2% των αθλητών που πεθαίνουν ξαφνικά οι λόγοι δεν αποκαλύπτονται», λέει ο κ. Πατσουράκος.
Επειδή, όμως, υπάρχουν παθήσεις που η διάγνωσή τους είναι ανέφικτη μόνο με την κλινική εξέταση, ο καρδιολογικός έλεγχος πρέπει να συμπεριλαμβάνει ηλεκτροκαρδιογράφημα και έγχρωμο υπερηχογράφημα καρδιάς, τα ευρήματα από το οποίο θα καθορίσουν εάν χρειάζεται παραπομπή σε περαιτέρω εξετάσεις, προσθέτει.
Παραδείγματα νοσημάτων που δεν ανιχνεύονται μόνο με την κλινική εξέταση είναι το σύνδρομο Wolf-Parkinson-White (WPW) και το σύνδρομο μακρού Q-T. «Για το τελευταίο, μελέτες σε συγγενείς πρώτου βαθμού των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους από αιφνίδιο θάνατο έδειξαν ότι ένα ποσοστό των θανάτων οφείλεται σ’ αυτό το σύνδρομο όπως και στο σύνδρομο Brugada», λέει ο κ. Πατσουράκος.
Εάν εγερθούν υπόνοιες για καρδιολογικό πρόβλημα, το Ηolter ρυθμού και το τεστ κοπώσεως μπορούν να δώσουν μια οριστική απάντηση.
Ωστόσο ο κ. Πατσουράκος σπεύδει να επισημάνει ότι μερικοί γονείς ζητούν από τους καρδιολόγους πιστοποίηση ότι μπορεί να αθληθεί το παιδί τους, δίχως να έχουν προηγηθεί οι εξετάσεις.
«Αυτό είναι τραγικό λάθος», λέει. «Οι γονείς δεν πρέπει να ζητούν κάτι τέτοιο, ούτε να θυμώνουν όταν ο γιατρός αρνείται. Έχει ζωτική σημασία ο έλεγχος του παιδιού πριν από τη συμμετοχή σε αθλητική δραστηριότητα, ώστε να αποφεύγονται δραματικά γεγονότα. Ο καρδιολογικός έλεγχος, που περιλαμβάνει τη λήψη του ατομικού και οικογενειακού ιστορικού, την κλινική εξέταση, το ηλεκτροκαρδιογράφημα και το υπερηχογράφημα καρδιάς, μπορεί να σώσει τη ζωή τους».
Η ύπαρξη, πάντως, κάποιας καρδιακής πάθησης δεν αποκλείει πάντοτε την ενασχόληση των παιδιών με κάποια αθλητική δραστηριότητα. Για παράδειγμα η πρόπτωση μιτροειδούς, από την οποία πάσχει το 8-10% του γενικού πληθυσμού, δεν απαγορεύει την άθληση εάν δεν υπάρχει ιστορικό συγκοπτικού και ιστορικό εμβολικού επεισοδίου.
Γι’ αυτό καλό είναι οι γονείς να συζητούν με το θεράποντα καρδιολόγο για το τι επιτρέπεται στην περίπτωση του παιδιού τους.
«Υπό ορισμένες προϋποθέσεις μπορούν να ασχολούνται και με ανταγωνιστικά αθλήματα, αλλά ο καρδιολόγος είναι ο μόνος που μπορεί να οδηγήσει το παιδί σε ασφαλείς επιλογές χωρίς να το αποκλείει από αγαπημένες δραστηριότητές του», καταλήγει.
Πηγή: tanea.gr
  • Μέτρα για την αποφυγή τραγωδιών που έχουν τις ρίζες τους σε αδιάγνωστα καρδιολογικά προβλήματα πρέπει να λαμβάνουν οι γονείς κατά την έναρξη της σχολικής χρονιάς και γενικά όταν τα παιδιά τους αρχίζουν αθλητικές δραστηριότητες.
Φυσικά σε ορισμένες περιπτώσεις είναι σημαντικό να αναφέρει μια λανθασμένη συμπεριφορά, όπως για παράδειγμα σε περιστατικά bullying που συνήθως αποκρύπτονται, όμως άλλες φορές η συνήθεια αυτή καταντά ενοχλητική ή αντιλαμβάνεται ως προδοσία από τους φίλους του.
Για ποιους λόγους το μικρό σας μεταφέρει ότι λανθασμένο δει να διαδραματίζεται μπροστά του; Ίσως θέλει να προσελκύσει την προσοχή σας, να τεστάρει τα όριά σας, να βοηθήσει κάποιον συνομήλικό του ή να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του για κάτι που αφορά το ίδιο.
Το ζητούμενο είναι να το βοηθήσετε να κάνει έναν σαφή διαχωρισμό: υπάρχουν καταστάσεις τις οποίες μπορεί να λύσει μόνο του μαζί με το αδερφάκι ή τον συνομήλικό του και άλλες που είναι απαραίτητο να τις πει σε έναν ενήλικα. Στη μια περίπτωση μπορεί να βλάψει τον άλλον, ενώ στη δεύτερη να προσφέρει πολύτιμη βοήθεια.
Ο καλύτερος τρόπος είναι να ρωτήσετε για ποιο λόγο σας λέει τα «παραπτώματα» του άλλου, για να του δημιουργήσει πρόβλημα ή για να τον βοηθήσει; Αν από την απάντησή του διαπιστώσετε ότι θέλει να δημιουργήσει πρόβλημα στο άλλο παιδί, εξηγήστε του ότι αυτό δεν είναι αποδεκτό.
Αν αυτό επαναλαμβάνεται συχνά αγνοήστε το, προσέχοντας ωστόσο μήπως κάποια στιγμή υπάρχει πράγματι ανάγκη να επέμβετε.
  • Δεν κρύβει τίποτα: από τη ζημιά που έκανε το μικρό του αδερφάκι μέχρι το ότι ο συμμαθητής του αντέγραψε ή ότι ο γείτονας πέταξε κάτω ένα χαρτάκι. Το παιδί σας έχει πολύ αναπτυγμένο το αίσθημα του τι είναι σωστό και οτιδήποτε παρεκκλίνει από αυτό το εντοπίζει και σας το μεταφέρει.
Πριν, όμως, πρέπει να αναγνωρίζετε τα σημάδια που δείχνουν ότι το παιδί σας έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση.
Αποφεύγει να κάνει μια δραστηριότητα από φόβο μήπως αποτύχει. Τα παρατάει εύκολα αν απογοητευθεί με κάτι. Μόλις καταλάβει ότι πρόκειται να χάσει σε ένα παιχνίδι λέει ψέματα ή κλέβει. Θέλει να έχει τον έλεγχο με αποτέλεσμα να γίνεται αυταρχικό για να κρύψει ότι αισθάνεται ανικανότητα. Βρίσκει δικαιολογίες όπως «ούτως ή άλλως δεν μου αρέσει αυτό το παιχνίδι». Έχει χάσει το ενδιαφέρον του για συνηθισμένες δραστηριότητες. Περιορίζει την επαφή με τους φίλους του. Είναι συχνές οι εναλλαγές στη διάθεσή του. Ασκεί κριτική στον εαυτό του λέγοντας ότι δεν κάνει τίποτα σωστά, ότι δεν αρέσει σε κανέναν, ότι εκείνο φταίει, ότι οι άλλοι είναι πιο έξυπνοι ή πιο ικανοί από εκείνο. Δυσκολεύεται να αποδεχτεί τόσο την επιβράβευση όσο και την κριτική. Ενδιαφέρεται πολύ για τη γνώμη των άλλων και επηρεάζεται εύκολα από τους συνομηλίκους του.
  • Δεν είναι σίγουρο για τον εαυτό του και έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση; Αν πρόκειται για μια συμπεριφορά επαναλαμβανόμενη που του δημιουργεί πρόβλημα στην καθημερινότητα και τις σχέσεις του, θα πρέπει να δράσετε αποτελεσματικά.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, περισσότεροι από τους μισούς μαθητές που συμμετείχαν την περσινή χρονιά στο πρόγραμμα «Διατροφή» αντιμετωπίζουν επισιτιστική ανασφάλεια, ενώ ένας στους τέσσερις βιώνει επισιτιστική ανασφάλεια με ύπαρξη πείνας.
Στο πρόγραμμα «Διατροφή» εντάχθηκαν 2.100 σχολεία, που αντιστοιχούν σε περίπου 260.000 μαθητές, δηλαδή στο 19% των μαθητών της Ελλάδας.
Το εφετινό πρόγραμμα υλοποιήθηκε σε 247 σχολεία και 20.528 μαθητές σε περιοχές της Αττικής, Θεσσαλονίκης, Ημαθίας, Θράκης, Μαγνησίας και Στερεάς Ελλάδας και διατέθηκαν συνολικά 1.767.898 υγιεινά γεύματα, που μεταξύ άλλων περιλάμβαναν: 959.737 συσκευασίες γάλακτος, 473.237 συσκευασίες γιαουρτιού και 2.578.000 φρούτα.
  • Την ετήσια μελέτη για τα έτη 2015-2016, η οποία γίνεται στα ελληνικά σχολεία με την οικονομική συνδρομή του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, ανακοίνωσε το Ινστιτούτο Prolepsis.
Η Καμίλια Μπέντοου κοσμήτορας της εκπαίδευσης και της ανθρώπινης ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο του Βάντερμπιλτ έκανε μία μελέτη, στην οποία συνέλεξε μία σειρά από οδηγίες για το τι έκαναν οι γονείς πετυχημένων παιδιών.
Συγκεκριμένα, οι ίδιοι:
Αφήνουν τα παιδιά τους να ζήσουν διαφορετικές εμπειρίες Τους υποστηρίζουν όχι μόνο συναισθηματικά, αλλά και διανοητικά Σιγουρεύουν πως έχουν μία δυνατή και θετική σχέση με τους καθηγητές τους Όταν τα παιδιά τους δείξουν πως έχουν ενδιαφέρον σε ένα χόμπι τους δίνουν την ευκαιρία να το αναπτύξουν. Επαινούν την προσπάθεια, παρά την ικανότητα. Τους ενθαρρύνουν να παίρνουν ρίσκα και να κάνουν συχνά ερωτήσεις Αποφεύγουν να χρησιμοποιούν λέξεις-ταμπέλες, όπως προικισμένος ή ιδιαίτερα ευφυής. Τεστάρουν τις δυνατότητες τους
  • Μπορεί οι περισσότερες έρευνες να έχουν βασιστεί στα χαρακτηριστικά που έχουν τα παιδιά με αυξημένο IQ, ωστόσο μία διαφορετική έρευνα έρχεται να συμβουλέψει τους... γονείς.
«Παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν συνδέσει την εποχική αλλεργία με την Άνοιξη, μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού υποφέρει ιδιαίτερα και το φθινόπωρο», αναφέρει ο χειρουργός ωτορινολαρυγγολόγος, Μηνάς Αρτόπουλος.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες τα βασικά συμπτώματα που εμφανίζουν οι αλλεργίες κατά τους μήνες του Φθινοπώρου είναι, καταρροή, συνάχι, φτέρνισμα, ρινική συμφόρηση, βουρκωμένα μάτια, βήχας, μαύροι κύκλοι κάτω από τα μάτια, άσθμα, εξάνθημα με κνησμό μετά από έκθεση σε κρύο, κνησμός σε μύτη και μάτια.
Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες τα βασικά υπεύθυνα αλλεργιογόνα για τις αλλεργίες του Φθινοπώρου είναι:
- Η γύρη από τα αγριόχορτα. Και αυτό γιατί παρόλο που τα αγριόχορτα ανθίζουν κυρίως τον Αύγουστο, η αναπαραγωγή τους και η παραγωγή της γύρης διαρκεί έως τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο.
- Τα ακάρεα. Η σχετικά υψηλή θερμοκρασία και η υγρασία είναι οι πλέον κατάλληλες συνθήκες για να αναπτυχθούν. Οι σχολικές αίθουσες διδασκαλίας που έχουν παραμείνει για πολύ καιρό κλειστές, όπως και τα χαλιά ή μοκέτες, τα στρώματα, οι κουρτίνες, τα χνουδωτά παιδικά παιχνίδια αποτελούν κατάλληλο περιβάλλον για την ανάπτυξη των ακάρεων που ευδοκιμούν μέσα στη σκόνη των κτιρίων, η ύπαρξή τους μάλιστα δεν εξαρτάται από το πόσο καθαρός είναι ο χώρος.
- Οι μύκητες. Οι σχολικές αίθουσες αφού έχουν παραμείνει κλειστές για μεγάλο χρονικό διάστημα, υπόγεια, αποθήκες, αλλά και χώροι με αυξημένη υγρασία (μπάνια σπιτιού), είναι το κατάλληλο περιβάλλον για την ανάπτυξη των μυκήτων, οι οποίοι ενοχοποιούνται για την αύξηση των κρίσεων άσθματος.
- Ισχυροί άνεμοι. Λόγω της διασποράς της γύρης, μπορεί να επιδεινώνουν τα συμπτώματα των αλλεργικών ατόμων.
Με την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων αλλεργίας, οι γιατροί συνιστούν στους ασθενείς να υποβάλλονται σε αλλεργικό τεστ προκειμένου να εντοπιστεί το υπεύθυνο αλλεργιογόνο και να δοθεί η κατάλληλη θεραπευτική αγωγή, που θα αποφασιστεί από τον ειδικό γιατρό βάση του ιστορικού και της κλινικής εξέτασης, σημειώνει ο κ. Αρτόπουλος.
Το πρώτο μέτρο άμυνας, όσων έχουν πρόβλημα αλλεργίας, είναι η πρόληψη με αποφυγή υπεύθυνου αλλεργιογόνου, εφόσον είναι γνωστό και είναι εφικτό, παραμονή σε κλειστό χώρο τις ώρες (10:00 -15:00) που η γύρη παρουσιάζει αυξημένη συγκέντρωση στην ατμόσφαιρα, χρήση μάσκας κατά τη διάρκεια καθαρισμού αυλής ή υπόγειων χώρων και καλό αερισμό κλειστών χώρων, ενώ πριν την ενεργοποίηση της θέρμανσης, καλός καθαρισμός των σωμάτων και αλλαγή των φίλτρων των κλιματιστικών.
Πηγή: (ΑΠΕ-ΜΠΕ)
  • Οι Φθινοπωρινές αλλεργίες είναι εξίσου ενοχλητικές με αυτές της Άνοιξης, έχουν παρόμοια συμπτώματα και αρκετές κοινές αιτίες.
Όπως αναφέρεται, στην αρχή κάθε σχολικού έτους πρέπει να γίνεται μία ανοικτή συζήτηση μεταξύ δασκάλων και μαθητών, για θέματα πρόληψης παιδικών ατυχημάτων, κυρίως στους σχολικούς χώρους.
Τα μικρά παιδιά είναι από τη φύση τους γεμάτα περιέργεια και δεν έχουν ανεπτυγμένη την αίσθηση του κινδύνου, για αυτό και είναι ιδιαίτερα επιρρεπή στα ατυχήματα. Μεγαλώνοντας, αναπτύσσουν μεν την αίσθηση του κινδύνου, επηρεάζονται όμως και από άλλους παράγοντες, όπως η ανάγκη επίδειξης, η αντίδραση στους νόμους και στις συμβουλές των ενηλίκων και η γοητεία της περιπέτειας, με αποτέλεσμα να εξακολουθούν να κινδυνεύουν από ατυχήματα.
Για τους λόγους αυτούς, είναι σημαντικό να μάθουν από μικρή ηλικία να προστατεύουν τον εαυτό τους και να μην τον θέτουν σε κίνδυνο, επισημαίνει η “Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος”.
Από την προσχολική ηλικία, τα παιδιά πρέπει να μάθουν  σωστή οδική συμπεριφορά, έχοντας όμως υπόψη μας, ότι τα παιδιά κάτω των 8 ετών, δεν έχουν την απαιτούμενη ωριμότητα για να χρησιμοποιήσουν πάντα, τα όσα έχουν μάθει.
Γι΄αυτό, πρέπει να συνοδεύονται από ενήλικες, από και προς το σχολείο ή τη στάση του σχολικού λεωφορείου. Κρατάμε πάντα τα μικρά παιδιά από το χέρι και τα έχουμε από τη μέσα πλευρά του πεζοδρομίου. Τα παιδιά μαθαίνουν παρατηρώντας, γι΄ αυτό πρέπει να τους δίνουμε το καλό παράδειγμα, ακολουθώντας οι ίδιοι τους κανόνες της σωστής οδικής συμπεριφοράς.
Αν τα παιδιά πηγαίνουν  στο σχολείο με το αυτοκίνητο, πρέπει να τους μάθουμε να κάθονται πάντα στο πίσω κάθισμα, δεμένα με τον σωστό τρόπο,  να μπαίνουν και να βγαίνουν από το αυτοκίνητο, πάντοτε από την πλευρά του πεζοδρομίου και να εξηγήσουμε  ότι δεν θα πρέπει να βγάζουν το κεφάλι τους έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου. Στην περίπτωση που  πηγαίνουν με σχολικό λεωφορείο, πρέπει το ίδιο το σχολείο, αλλά και  οι γονείς, να εξηγήσουν γιατί πρέπει και εκεί να φοράνε τη ζώνη ασφαλείας και να προσέχουν  την ώρα που μπαίνουν και βγαίνουν από το λεωφορείο.
Αν τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο με ποδήλατο ή μοτοποδήλατο, πρέπει να γνωρίζουν ότι, έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις με τα άλλα οχήματα. Αν πηγαίνουν με τα πόδια  πρέπει να φορούν ανοιχτόχρωμα ρούχα ή ρούχα με ένθετο ανακλαστικό υλικό, για να διακρίνονται από τους διερχόμενους οδηγούς, ειδικότερα το βράδυ.
Στην έξοδο όλων των σχολείων, πρέπει να υπάρχει προστατευτικό κιγκλίδωμα, ώστε τα παιδιά να μη μπορούν να βγουν απευθείας στο δρόμο.
Ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο διαδραματίζει ο σχολικός τροχονόμος στην πρόληψη των παιδικών ατυχημάτων. Αρμοδιότητά του είναι η ρύθμιση της κυκλοφορίας στην γύρω από το σχολείο περιοχή κατά τις ώρες προσέλευσης και αποχώρησης των μαθητών, με στόχο την ασφαλή διέλευση αυτών.
Όλα τα σχολεία πρέπει συνεχώς να ελέγχουν τις κτιριακές τους εγκαταστάσεις ώστε να είναι ασφαλείς για τα παιδιά που στεγάζουν.
Η ύπαρξη συστήματος πυρασφάλειας είναι απαραίτητο να υπάρχει σε κάθε σχολείο. Επιπλέον, θα πρέπει κάθε χρόνο να γίνεται άσκηση ασφαλούς εγκατάλειψης του κτιρίου σε περίπτωση φωτιάς.
Σε περίπτωση σεισμού υπάρχει μεγάλος κίνδυνος πρόκλησης ατυχήματος όχι μόνον εξαιτίας της σεισμικής δόνησης, αλλά και λόγω του πανικού που δημιουργείται. Μόνος τρόπος για την προσπάθεια ελέγχου μίας τέτοιας κατάστασης είναι η πραγματοποίηση σε τακτά χρονικά διαστήματα ασκήσεων σεισμού.
Εάν το σχολείο διαθέτει παιδική χαρά ή γυμναστήριο, πρέπει να γίνεται συνεχής έλεγχος, ώστε το υλικό (κούνιες, τσουλήθρες, μονόζυγα, μπασκέτες) και ο γύρω χώρος, να πληρούν τους κανόνες ασφαλείας. Πρέπει επίσης, τα παιδιά να ενημερώνονται ποιος είναι ο σωστός τρόπος χρήσης του υπάρχοντος εξοπλισμού από τους γυμναστές του σχολείου.
Πρέπει τα παιδιά να ενημερώνονται και να γίνεται σωστός έλεγχος, ώστε να μη φέρνουν στο σχολείο επικίνδυνα και αιχμηρά αντικείμενα.
Την ώρα του διαλείμματος πρέπει πάντα να είναι παρόντες κάποιοι υπεύθυνοι.
Όλα τα σχολεία πρέπει να διαθέτουν πλήρες φαρμακείο για την παροχή Α΄ Βοηθειών.
  • Συμβουλές για την ασφαλή προσέλευση, παραμονή και αποχώρηση των παιδιών από το σχολείο δίνει το Σωματείο «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος», επισημαίνοντας ότι όσο σημαντική είναι, για την πρόληψη παιδικών ατυχημάτων, η υποδομή που παρέχεται από τους ενήλικες, εξίσου σημαντικό είναι να μάθουν τα παιδιά, από την πιο μικρή ηλικία, να αναγνωρίζουν τους κινδύνους και να αυτοπροστατεύονται.
Αυτό το «κάποτε» ήταν το 2002. Τότε ξεκίνησε σε κάποια σχολεία, στο πνεύμα της φημισμένης παιδαγωγού Μαρίας Μοντεσόρι, ένα φιλόδοξο πείραμα. Δεκατέσσερα χρόνια μετά, χιλιάδες μαθητές πηγαίνουν στο σχολείο χωρίς πρωινά βάρη. Και όχι μόνο: Τα θρανία αλλάζουν θέσεις, ο δάσκαλος δεν έχει έδρα, τα μολύβια είναι κοινά για όλους, το ίδιο οι ξύστρες, οι χάρακες, οι γόμες. Τα πάντα, από τα βιβλία και τα τετράδια έως τις κασετίνες, μένουν στην τάξη.
«Το φως, τα χρώματα, η διακόσμηση είναι πολύ σημαντικά στοιχεία στην εκπαιδευτική διαδικασία. Εκπαίδευση δεν σημαίνει να φορτώνεις την πλάτη των παιδιών ή να τα κλείνεις σε άδειες αίθουσες. Η μάθηση είναι και πρέπει να είναι μία συλλογική διαδικασία χαράς και ψυχαγωγίας. Είναι κάτι που έχει υπογραμμιστεί από τους πιο γνωστούς παιδαγωγούς.
Κι εμείς οι υπεύθυνοι του "σχολείου χωρίς τσάντα" προσπαθούμε να εφαρμόσουμε αυτήν την αρχή στην πράξη», δηλώνει στην ιταλική εφημερίδα «Λα Ρεπούμπλικα» η Ντανιέλα Παμπαλόνι, διευθύντρια ενός «σχολείου χωρίς τσάντα» κοντά στην Πίζα. Ο εμπνευστής της ιδέας είναι ο Μάρκο Όρσι.
Ο ίδιος είχε γράψει στις αρχές του 2000 ένα δοκίμιο, με το οποίο πρότεινε τη δημιουργία ενός σχολείου που θα απάλλασσε τα παιδιά από τα βάρη της τσάντας για να τα εντάξει σε μία συλλογικότητα, όπου τα θρανία είναι κοινά, τα παιδιά βοηθούν το ένα το άλλο και η μάθηση δεν έρχεται από πάνω προς τα κάτω (αυτό συμβολίζει η απουσία της έδρας), ενώ καμιά φορά δεν υπάρχουν ούτε βιβλία, καθώς το εκπαιδευτικό υλικό παράγεται μέσα στην τάξη.
Πίσω από αυτόν τον πρωτοποριακό τρόπο εκπαίδευσης βρίσκονται μεγάλοι θεωρητικοί της παιδαγωγικής σκέψης, όπως η Μαρία Μοντεσόρι και ο Σελεστέν Φρενέ, αλλά και ο Αμερικανός φιλόσοφος Τζον Ντιούι, καθώς και ο θεωρητικός της μη βίας Ντανίλο Ντόλτσι. Το πρόγραμμα ξεκίνησε από ένα σχολείο της Φάουλια, ενός χωριού 3.000 κατοίκων στην Τοσκάνη και σήμερα έχει επεκταθεί σε εκατοντάδες σχολεία.
Από αυτό το θεωρητικό μίγμα προέκυψε μία εντελώς διαφορετική προσέγγιση. Ένα παράδειγμα; Σε έναν μαθητή που δεν μπορεί να λύσει μία άσκηση στα μαθηματικά και κοιτάζει το τετράδιο του διπλανού του δεν γίνεται παρατήρηση, καθώς θεωρείται ότι δεν αντιγράφει, αλλά ότι μαθαίνει μέσω της μίμησης. Αυτή η διαφορετική προσέγγιση «πατάει» στο τρίπτυχο «υπευθυνότητα - κοινότητα - αλληλεγγύη».
Σε αυτό το πνεύμα, στις τάξεις δημιουργούνται «νησίδες», όπου οι μαθητές δουλεύουν συλλογικά, και μία «αγορά» όπου συζητούν, διαβάζουν, ανταλλάσσουν υλικό και πληροφορίες.
Όπως φαίνεται, το «σχολείο χωρίς τσάντα» δεν έχει κερδίσει μόνο τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές, αλλά και τους γονείς.
«Στην αρχή ήμουν επιφυλακτική, μου έλειπε η παραδοσιακή τάξη, φοβόμουν ότι η συλλογική δουλειά θα μετατρεπόταν σε ένα χάος χωρίς κανόνες. Στη συνέχεια, όμως, διαπίστωσα ότι σε συνθήκες ελευθερίας τα παιδιά γίνονται πιο ελεύθερα», λέει στην ιταλική εφημερίδα η μητέρα ενός μαθητή της Ε' δημοτικού. Το ίδιο ενθουσιασμένη δηλώνει μία άλλη μητέρα: «Εδώ τα παιδιά μου μαθαίνουν να σκέφτονται».
  • Κάποτε ήταν λιγότεροι από 70, αλλά φέτος ξεπερνούν τους 18.500 οι μαθητές στην Ιταλία που, αντίθετα από τους Έλληνες συμμαθητές του, θα πηγαίνουν στο σχολείο τους χωρίς να βαραίνει τους ώμους τους η τσάντα.

Account

Navigation

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.