Άρθρα

Εκδήλωση για την Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου

Εκδήλωση για την Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου

Η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου διοργανώνεται κάθε χρόνο από το δίκτυο Insafe/INHOPE με την υποστήριξη της Κομισιόν, με σκοπό να προωθήσει την ασφαλή και θετική χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας, ιδιαίτερα ανάμεσα σε παιδιά και νέους ανθρώπους. Το 2016 περισσότερα  από 21.000 σχολεία και 19,5 εκατομμύρια άνθρωποι συμμετείχαν στις δράσεις που είχαν προγραμματιστεί για τη συγκεκριμένη ημέρα ανά την Ευρώπη.
Στην εκδήλωση, η οποία τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, θα συμμετέχουν αρχές, εμπλεκόμενοι φορείς, εκπαιδευτικοί και μαθητές. Χαιρετισμό θα απευθύνουν ο Υπουργός Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Κώστας Γαβρόγλου, ο Υπουργός Μεταφορών και Υποδομών κ. Χρήστος Σπίρτζης και ο Πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας κ. Γιώργος Πατούλης.
Το παρόν θα δώσει και η Πρέσβειρα του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου Νατάσσα Μποφίλιου. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην ενημέρωση για την ασφάλεια στο διαδίκτυο σε άτομα με κώφωση με την παρουσίαση των ομιλιών της εκδήλωσης στη νοηματική γλώσσα. 
Στο τέλος της εκδήλωσης θα απονεμηθούν τα βραβεία των πανελλήνιων μαθητικών διαγωνισμών στους νικητές . Οι πανελλήνιοι μαθητικοί διαγωνισμοί διοργανώθηκαν το προηγούμενο χρονικό διάστημα από  το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου με αφορμή την Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου.
Συμμετείχαν περισσότερα από 300 σχολεία όλων των βαθμίδων από ολόκληρη την επικράτεια και οι δημιουργίες των παιδιών ξεπέρασαν τις προσδοκίες, καθιστώντας τη ψηφοφορία για την ανάδειξη των νικητών, πολύ δύσκολη διαδικασία. ( Τα έργα των μαθητών  που βραβεύτηκαν καθώς και όλες τις συμμετοχές μπορείτε να τις δείτε εδώ: (http://saferinternet4kids.gr/apotelesmata/)

• Το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας πραγματοποιεί στις 7 Φεβρουαρίου 2017 κεντρική εκδήλωση στο αμφιθέατρο του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών με αφορμή την Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου που γιορτάζεται ταυτόχρονα σε 160 χώρες σε όλο τον κόσμο με κεντρικό σύνθημα: «Γίνε η αλλαγή: Όλοι μαζί για ένα καλύτερο διαδίκτυο».

• 0 σχόλια
• 854 εμφανίσεις

admin

5 Φεβρουαρίου, 20179 yr

Οι μαθητές της Αθήνας υιοθετούν τα αγάλματα της πόλης τους

Οι μαθητές της Αθήνας υιοθετούν τα αγάλματα της πόλης τους

Αφορμή για την υλοποίηση του προγράμματος «Το παιδί, η πόλη και τα μνημεία», είναι οι συνεχείς βανδαλισμοί και κλοπές μνημείων στους δημόσιους χώρους της πρωτεύουσας.
Όπως επισήμανε ο δήμαρχος Αθηναίων, Γιώργος Καμίνης, παρουσιάζοντας το μεσημέρι της Δευτέρας 30 Ιανουαρίου 2017, σε συνέντευξη Τύπου, την πρωτοβουλία «από τα σχολεία, από τα πρώτα παιδικά χρόνια, πρέπει να ξεκινήσει η επαγρύπνηση, όχι μέσα από παραινέσεις και υποδείξεις, αλλά μέσω της βιωματικής μάθησης, της γνώσης, της καλλιέργειας, της αγάπης για την πόλη και την ιστορία της». Το πρωτοποριακό αυτό πρόγραμμα εφαρμόζεται ήδη σε 20 σχολεία (14 δημοτικά και 6 νηπιαγωγεία) της Αθήνας.
Οι μαθητές υιοθετούν ένα άγαλμα στη γειτονιά τους και ένα σε άλλη περιοχή της. Ειδικοί επιστήμονες αλλά και εκπαιδευτικοί, που συμμετείχαν σε ειδικά επιμορφωτικά σεμινάρια, μαθαίνουν στους μαθητές για τα αγάλματα που έχουν υιοθετήσει, την ιστορία τους, τη σημασία που έχουν για τον τόπο, στοιχεία τεχνικά για το πώς κατασκευάστηκαν, για την πρώτη ύλη του υλικού που κατασκευάστηκαν, καθώς και τον κόπο και το κόστος που απαιτείται για τις εργασίες αποκατάστασης, αν αυτά βανδαλιστούν.
Επίσης, οι μαθητές θα γράψουν σε τάμπλετ ιστορίες για τα αγάλματα που έχουν υιοθετήσει οι οποίες θα παρουσιαστούν στις 30 Μαΐου 2017, σε μια μεγάλη γιορτή που θα στηθεί στην Τεχνόπολη.
Για την υλοποίηση του προγράμματος συνεργάστηκαν πολλοί τομείς του δήμου, το υπουργείο Παιδείας και το Πολιτιστικό ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς. Κατά την 9η Απριλίου, ημέρα που έχει οριστεί ως «Ημέρα των Αγαλμάτων», στην Τεχνόπολη του δήμου Αθηναίων θα διεξαχθεί μια ανοιχτή στο κοινό εκδήλωση, αφιερωμένη στα γλυπτά και στην κατεργασία του μαρμάρου, με προβολές ντοκιμαντέρ και ταινιών μικρού μήκους.
Ακόμη, θα εκδοθεί εκπαιδευτικός οδηγός με τις προτάσεις για την προσέγγιση του θέματος και τις καλές πρακτικές, που θα αξιοποιηθούν, με σκοπό τη διεύρυνση του προγράμματος την επόμενη σχολική χρονιά, σε περισσότερα σχολεία.

• Να αγαπήσουν την πόλη και την ιστορία της καλλιεργώντας το σεβασμό προς αυτήν είναι ο στόχος του καινοτόμου προγράμματος υιοθεσίας αγαλμάτων από σχολεία, που ήδη είναι σε εξέλιξη από τον δήμο της Αθήνας.

• 0 σχόλια
• 990 εμφανίσεις

admin

2 Φεβρουαρίου, 20179 yr

Μία στις τρεις εξωσωματικές σε Ελληνίδες άνω των 35 καταλήγει σε εγκυμοσύνη

Μία στις τρεις εξωσωματικές σε Ελληνίδες άνω των 35 καταλήγει σε εγκυμοσύνη

Περισσότεροι από 12.000 κύκλοι εξωσωματικής, κυρίως σε γυναίκες ηλικίας άνω των 35 ετών, πραγματοποιούνται ετησίως στη χώρα μας, με τον έναν στους τρεις να καταλήγει σε εγκυμοσύνη. Από αυτές τις κυήσεις, λιγότερο από 0,5% αφορούν τρίδυμα μωρά και το σχεδόν 6,5% είναι δίδυμες, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις απαιτείται μείωση των εμβρύων που κυοφορούν οι γυναίκες.

Πρόκειται για τα πρόσφατα στατιστικά στοιχεία (αφορούν το έτος 2013) της Εθνικής Αρχής Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής (ΕΑΙΥΑ) που αφορούν τους κύκλους εξωσωματικής σε 41 (επί συνόλου 44) κέντρα υποβοηθούμενης αναπαραγωγής που λειτουργούν στη χώρα μας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, έγιναν 12.207 νέοι κύκλοι υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, οι 2.395 από τους οποίους ήταν με κλασική εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) και οι 9.812 με μικρογονιμοποίηση ωαρίων (ICSI). Το ποσοστό επίτευξης κυήσεως ήταν συνολικά 30%, με εκείνο έπειτα από κατάψυξη να είναι 35% και με δωρεά ωαρίων 54%. Ο αριθμός των τριδύμων κυήσεων ήταν μόλις 31, των διδύμων 408 και σε 25 περιπτώσεις έγινε μείωση στον αριθμό των εμβρύων.

Από τις χιλιάδες γυναίκες που υποβλήθηκαν σε εξωσωματική, καμία δεν εκδήλωσε σοβαρές επιπλοκές. Υπήρξαν όμως 38 περιπτώσεις συνδρόμου υπερδιέγερσης των ωοθηκών και 13 αιμορραγίες κατόπιν ωοληψίας.

«Η εξωσωματική στη χώρα μας είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική και ασφαλής μέθοδος αντιμετώπισης των προβλημάτων υπογονιμότητας. Παρόλο που πολλές γυναίκες φοβούνται ότι θα έχουν παρενέργειες από τα φάρμακα που χορηγούνται για τη διέγερση των ωοθηκών, τα ελληνικά και διεθνή επιστημονικά στοιχεία αποδεικνύουν ότι είναι ασφαλή, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα» λέει ο ο μαιευτήρας-χειρουργός γυναικολόγος Δρ. Ιωάννης Π. Βασιλόπουλος, MD, MSc, ειδικός στην Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή.

Μέχρι σήμερα, μετά από πολλαπλές έρευνες για τη σχέση ορμονικών φαρμάκων και ανάπτυξης κακοήθων νόσων δεν έχει αποδειχτεί ότι υπάρχει αιτιολογική σχέση. Σε γυναίκες χαμηλού κινδύνου, δηλαδή χωρίς ατομικό ιστορικό ή οικογενειακό ιστορικό, η χρήση ορμονικών φαρμάκων δεν σχετίζεται με πρόκληση κακοήθων νόσων.
Αντίθετα, σε γυναίκες υψηλού κινδύνου, με ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό κακοήθους νόσου, μεγαλύτερης ηλικίας ή με πολλαπλές θεραπείες στο παρελθόν με ορμονικά φάρμακα συστήνεται προσοχή, καθώς η ορμονική θεραπεία μπορεί να προάγει την ανάπτυξη παθολογίας στα ορμονοευαίσθητα όργανα. Επομένως, βασικό στοιχείο ελέγχου πριν από την έναρξη της ορμονικής θεραπείας σε μία γυναίκα είναι η λεπτομερής λήψη ιστορικού, η αναγνώριση παραγόντων επικινδυνότητας και η διεξαγωγή προληπτικών ελέγχων, όπως το τεστ Παπανικολάου, ο υπέρηχος μαστού, η μαστογραφία και το υπερηχογράφημα γεννητικών οργάνων.
 
Σύμφωνα με την Αμερικανική Εταιρεία Αναπαραγωγικής Ιατρικής (ASRM) και τη βρετανική Αρχή Ανθρώπινης Γονιμοποίησης & Εμβρυολογίας (HFEA), οι πιο συνηθισμένες ανεπιθύμητες ενέργειες των φαρμάκων αυτών είναι πόνος στο στομάχι, εξάψεις, διακυμάνσεις της ψυχικής διάθεσης, βαριά περίοδος, ευαισθησία στους μαστούς, αϋπνία, αυξημένη ούρηση, σπυράκια, πονοκέφαλος, αύξηση του σωματικού βάρους, ζάλη και κολπική ξηρότητα.

Ένας άλλος κίνδυνος ο οποίος, όμως, είναι σπάνιος με τη χρήση των ανταγωνιστών και την εμβρυομεταφορα σε δεύτερο χρόνο μετά από κατάψυξη των εμβρύων, είναι το σύνδρομο υπερδιέγερσης ωοθηκών, που τυπικά διαρκεί μία εβδομάδα και χαρακτηρίζεται από διόγκωση και πόνο των ωοθηκών αλλά και γενικότερα της κοιλιάς. Η γυναίκα μπορεί επίσης να έχει τυμπανισμό (φούσκωμα), ενώ μερικές φορές παρατηρούνται ναυτία, έμετος και διάρροια.
 
Τα νεότερα φάρμακα που έχουν αναπτυχθεί για τη θεραπεία της εξωσωματικής γονιμοποίησης επιτρέπουν την ολοκλήρωση της θεραπείας στο μισό περίπου χρονικό διάστημα συγκριτικά με τα φάρμακα της προηγούμενης γενιάς. Τα νεότερα πρωτόκολλα καθιστούν τον έλεγχο της ανταπόκρισης των ωοθηκών πιο εύκολο και επιτρέπουν την μείωση της ανάπτυξης του συνδρόμου υπερδιέγερσης των ωοθηκών.
Επιπλέον, πρόσφατα ενσωματώθηκαν φάρμακα στην θεραπεία υποβοήθησης που αντικαθιστούν τις καθημερινές ενέσεις με μία εφάπαξ χρήση. Κάτι τέτοιο σημαίνει λιγότερες ενέσεις, λιγότερες ενοχλήσεις από την καθημερινή χρήση ενέσεων και μεγαλύτερη ευελιξία από την πλευρά των γυναικών που υποβάλλονται σε θεραπεία.

Έχει επίσης αποκλειστεί το ενδεχόμενο να αυξάνουν τα φάρμακα τον κίνδυνο καρκίνου στα παιδιά, όπως έδειξε και μία από τις μεγαλύτερες μελέτες του είδους που πραγματοποιήθηκε σε 106.013 παιδιά τα οποία γεννήθηκαν έπειτα από εξωσωματική γονιμοποίηση. Η μελέτη αυτή, που δημοσιεύθηκε το 2013 στο επιστημονικό περιοδικό New England Journal of Medicine, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή δεν συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου, συμπεριλαμβανομένης της λευχαιμίας και των όγκων του κεντρικού νευρικού συστήματος (εγκέφαλος, νωτιαίος μυελός).
Παρότι εξάλλου κάποιες μελέτες έχουν δείξει ότι οι γενετικές ανωμαλίες είναι κάπως περισσότερες στα μωρά της εξωσωματικής, άλλες έχουν αντικρούσει αυτό το εύρημα, ενώ δεν έχει ακόμα ξεκαθαριστεί αν μια πιθανή συσχέτιση οφείλεται στα φάρμακα της εξωσωματικής ή στις αιτίες της υπογονιμότητας του ζευγαριού που το οδηγούν στη λύση της εξωσωματικής.

Επιπρόσθετα, «τα ζευγάρια πρέπει να ξέρουν πως όταν διαβάζουν κάπου ότι ο κίνδυνος μιας επιπλοκής “διπλασιάζεται με την εξωσωματική”, είναι σημαντικό να ξέρουν σε τι αναφέρεται αυτό», υπογραμμίζει ο Δρ. Βασιλόπουλος. «Άλλο είναι να διπλασιάζεται ένας κίνδυνος που από μόνος του είναι 0,001% και άλλο ένας κίνδυνος που αρχίζει από το 10%. Επομένως, να συζητούν ό,τι τους προβληματίζει με τον γιατρό τους για να εξακριβώνουν αν ο “διπλασιασμός” ισοδυναμεί με σημαντικό κλινικό κίνδυνο ή όχι».

Σε κάθε περίπτωση, «ο μεγαλύτερος κίνδυνος που συνδέεται με τις θεραπείες γονιμότητας είναι οι πολύδυμες κυήσεις γι’ αυτό και είναι θεσπισμένοι περιορισμοί στον αριθμό των εμβρύων που μπορούν να εμφυτευθούν στη γυναίκα», προσθέτει.

Οι πολύδυμες κυήσεις συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών (π.χ. πρόωρος  τοκετός, αποβολή, καισαρική τομή, διαβήτης κύησης, υπέρταση κύησης, προεκλαμψία) και με αυξημένους κινδύνους για την υγεία των εμβρύων (π.χ. χαμηλό βάρος γέννησης, αναπτυξιακές δυσκολίες).

Μελέτες έχουν δείξει ότι ο κίνδυνος του μωρού να χαθεί πριν καν γεννηθεί ή μέσα στην πρώτη εβδομάδα της ζωής του είναι τετραπλάσιος για τα δίδυμα έμβρυα απ’ ό,τι για τα μονήρη, ενώ στις τρίδυμες κυήσεις ο κίνδυνος επταπλασιάζεται, σύμφωνα με την HFEA. Επίσης ο κίνδυνος εγκεφαλικής παράλυσης είναι πενταπλάσιος στις δίδυμες κυήσεις και 18 φορές μεγαλύτερος στις τρίδυμες, απ’ ό,τι στις μονήρεις.

«Για όλους αυτούς τους κινδύνους το ζευγάρι πρέπει να ενημερώνεται αναλυτικά από τον θεράποντα ιατρό, με βάση και τον Κώδικα Δεοντολογίας της Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής που εξέδωσε πρόσφατα η ΕΑΙΥΑ», καταλήγει ο Δρ. Βασιλόπουλος.
Πηγή: protothema.gr

• Το ποσοστό επίτευξης κυήσεως ήταν συνολικά 30%, με εκείνο έπειτα από κατάψυξη να είναι 35% και με δωρεά ωαρίων 54%.

• 0 σχόλια
• 766 εμφανίσεις

admin

1 Φεβρουαρίου, 20179 yr

Η σημασία του κατάλληλου περιβάλλοντος κατά τη διάρκεια του γεύματος

Η σημασία του κατάλληλου περιβάλλοντος κατά τη διάρκεια του γεύματος

Καταρχήν είναι σημαντικό τα παιδιά να τρώνε πάντα σε χώρο ειδικά διαμορφωμένο για φαγητό, όπως η κουζίνα ή η τραπεζαρία, και όσο και αν ακούγεται αυτονόητο, θα πρέπει να κάθονται στην καρέκλα, και όχι για παράδειγμα να είναι όρθια ή σε κίνηση.
Αυτό θα τα βοηθήσει να διαμορφώσουν μια περισσότερο υγιή και ισορροπημένη σχέση με το φαγητό και να μην συνδυάζουν το φαγητό με άλλες δραστηριότητες της μέρας τους (π.χ. παιχνίδι, παρακολούθηση ταινίας στην τηλεόραση κ.α.).
Συνοδευτικά, οι άλλες συνθήκες που πρέπει να πληρούνται την ώρα του γεύματος είναι τα παιδιά να χρησιμοποιούν τα κατάλληλα σκεύη, να τρώνε δηλαδή από το πιάτο τους, με τα δικά τους μαχαιροπίρουνα, και όχι τσιμπολογώντας απευθείας από τις πιατέλες ή την κατσαρόλα, ή να  τρώνε με τα χέρια.
Έτσι, η διαδικασία του φαγητού δεν είναι μια γρήγορη και βιαστική κατανάλωση ενέργειας.
Αντίθετα, τα παιδιά μαθαίνουν να τρώνε αργά, να αισθάνονται το πότε χόρτασαν και να έχουν τον έλεγχο του τι τρώνε. 
Μια ακόμα πολύ σημαντική συνήθεια γύρω από την ιεροτελεστία του φαγητού, είναι να μην κάνουμε κάτι άλλο παράλληλα.
Για τα παιδιά αυτό είναι τις περισσότερες φορές η τηλεόραση, αλλά και ο ηλεκτρονικός υπολογιστής ή το διάβασμα.
Μάλιστα αρκετές φορές οι γονείς ενθαρρύνουν αυτήν την συνήθεια, διότι το να αποσπάσουν την προσοχή του παιδιού από το φαγητό τους διευκολύνει σε κάποιες περιπτώσεις.
Για παράδειγμα, είναι πιο εύκολο να ταΐσεις ένα μικρό παιδί που είναι απορροφημένο να βλέπει κινούμενα σχέδια ή να «ξεγελάσεις» έτσι ένα μεγαλύτερο παιδί να φάει ένα φαγητό που δεν είναι στις προτιμήσεις του. 
Στην πραγματικότητα με αυτόν τον τρόπο «εκπαιδεύουμε» το παιδί να τρώει ασυναίσθητα, χωρίς να δίνει την παραμικρή προσοχή στο φαγητό του και κάτι τέτοιο έχει διττό αποτέλεσμα.
Συχνότερα, οδηγεί σε υπερκατανάλωση θερμίδων, αφού όντας απορροφημένο σε κάτι άλλο, αγνοεί τα σήματα κορεσμού που το ίδιο του το σώμα στέλνει, είναι πιθανόν όμως να οδηγήσει και στο αντίθετο αποτέλεσμα.
Μπορεί δηλαδή, το παιδί να αφήσει το φαγητό του, ενώ αργότερα προσπαθώντας να ικανοποιήσει την πείνα του, να επιλέξει χαμηλότερης θρεπτικής αξίας τρόφιμα. 
Επιπλέον, η τηλεθέαση κατά τη διάρκεια του φαγητού έχει ως συνέπεια να συνδέονται τα δύο γεγονότα, με αποτέλεσμα κάθε φορά που βλέπει το παιδί τηλεόραση αυτό να διεγείρει την επιθυμία για φαγητό, και αντίστροφα.
Είναι ξεκάθαρο ότι το να συνδέεται το φαγητό με άλλες καταστάσεις, ευχάριστες ή μη, μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στη διαχείριση του βάρους στην παιδική ηλικία -και ακόμα περισσότερο στην ενήλικη ζωή- όπου πια οι συνήθειες αυτές έχουν καθιερωθεί και είναι πολύ δύσκολο να τροποποιηθούν.   
Συνοψίζοντας, στις αρμοδιότητες του γονιού σε σχέση με τη διατροφή του παιδιού του, πέρα από την ευθύνη να παρέχει τα κατάλληλα τρόφιμα, περιλαμβάνεται και η ευθύνη να εξασφαλίζει ένα ήρεμο και φιλικό για την κατανάλωση φαγητού περιβάλλον.
Οι ενδεδειγμένες συνθήκες του τρώγειν μπορεί να ευνοηθούν όταν βρίσκεται όλη η οικογένεια μαζί γύρω από το τραπέζι.
Είναι σημαντικό ως γονείς να επιδιώκετε τουλάχιστον ένα γεύμα της ημέρας να καταναλώνεται με όλα τα μέλη της οικογένειας μαζί.
Αφενός θα έχετε μια ευκαιρία να διδάξετε άμεσα και αποτελεσματικά, αποτελώντας πρότυπο στα παιδιά σας τις σωστές διατροφικές συνήθειες, αφετέρου το οικογενειακό τραπέζι, κάτω από τις σωστές προϋποθέσεις, μπορεί να συμβάλλει συνολικά στην υγιή ψυχική και συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού.

• Η ποιότητα του φαγητού είναι βασικό μέλημα κάθε γονιού. Πέρα όμως από το τι τρώνε τα παιδιά είναι σημαντικό και το πώς τρώνε. Ξεκινώντας από τις μικρές ηλικίες, είναι χρήσιμο να διαμορφώσουν τα παιδιά τις σωστές συνήθειες γύρω από το φαγητό ή αλλιώς τις «συνθήκες του τρώγειν».

• 0 σχόλια
• 3841 εμφανίσεις

admin

1 Φεβρουαρίου, 20179 yr

Το Παιδί Μου Δεν Τρώει Σωστά. Τι Να Κάνω; 🍎

Το Παιδί Μου Δεν Τρώει Σωστά. Τι Να Κάνω; 🍎

Το παιδί σας τρώει ελάχιστες τροφές, αρνείται συστηματικά λαχανικά και φρούτα ή προτιμά σχεδόν πάντα τα ίδια φαγητά;
Αν ναι, δεν είστε οι μόνοι γονείς που αντιμετωπίζετε αυτό το πρόβλημα και το πρώτο που χρειάζεται να θυμάστε
είναι ότι η διατροφή του παιδιού δεν αλλάζει με πίεση, φωνές και τιμωρίες.
Οι διατροφικές προτιμήσεις των παιδιών αλλάζουν καθώς μεγαλώνουν.
Μπορεί μια περίοδο να τρώνε σχεδόν τα πάντα και ξαφνικά να απορρίπτουν τροφές που μέχρι πρόσφατα αγαπούσαν.
Αυτό μπορεί να είναι μέρος της φυσιολογικής ανάπτυξης, όμως υπάρχουν τρόποι να βοηθήσετε το παιδί να αποκτήσει σταδιακά
πιο ισορροπημένες διατροφικές συνήθειες.
🥦 Μην Μετατρέπετε Το Φαγητό Σε Μάχη
Το τραπέζι δεν πρέπει να γίνεται καθημερινό πεδίο μάχης.
Όσο περισσότερο πιέζετε ένα παιδί να φάει, τόσο περισσότερο μπορεί να συνδέσει το φαγητό με άγχος, ένταση και αρνητικά συναισθήματα.
Αντί για «φάε άλλες τρεις μπουκιές», δοκιμάστε να προσφέρετε το φαγητό και να αφήσετε το παιδί να αποφασίσει αν και πόσο θα φάει
από τις διαθέσιμες επιλογές.
Ο γονιός έχει την ευθύνη για το τι, πότε και πού προσφέρεται το φαγητό.
Το παιδί σταδιακά μαθαίνει να αναγνωρίζει αν πεινάει και πότε έχει χορτάσει.
🍽️ Προσφέρετε Ποικιλία Χωρίς Πίεση
Ένα παιδί μπορεί να χρειαστεί πολλές επαναλαμβανόμενες εκθέσεις σε μια νέα τροφή μέχρι να την αποδεχτεί.
Το γεγονός ότι είπε «δεν μου αρέσει» την πρώτη φορά δεν σημαίνει ότι δεν θα την ξαναδοκιμάσει ποτέ.
Βάλτε μικρή ποσότητα μιας νέας τροφής στο πιάτο μαζί με τροφές που ήδη γνωρίζει και αγαπά.
Μην απαιτείτε να τη φάει.
Ακόμη και το να την αγγίξει, μυρίσει ή δοκιμάσει μια μικρή ποσότητα μπορεί να είναι ένα βήμα προς την εξοικείωση.
🍎 Μην Κρύβετε Συστηματικά Τα Λαχανικά
Μπορεί να φαίνεται καλή λύση να κρύβετε λαχανικά μέσα σε σάλτσες ή άλλα φαγητά.
Αυτό όμως δεν βοηθά απαραίτητα το παιδί να μάθει να αναγνωρίζει και να αποδέχεται τις συγκεκριμένες τροφές.
Μπορείτε φυσικά να χρησιμοποιείτε λαχανικά σε σούπες, σάλτσες ή άλλα φαγητά.
Παράλληλα όμως, αφήστε το παιδί να τα βλέπει και στη φυσική τους μορφή, ώστε σταδιακά να εξοικειώνεται μαζί τους.
👨‍👩‍👧 Δώστε Το Καλό Παράδειγμα
Τα παιδιά παρατηρούν πολύ περισσότερο από όσο νομίζουμε.
Αν βλέπουν τους γονείς να τρώνε ποικιλία τροφών, να απολαμβάνουν φρούτα, λαχανικά και όσπρια
και να μην αντιμετωπίζουν κάποια τρόφιμα ως «κακά», είναι πιθανότερο να αποκτήσουν πιο θετική σχέση με το φαγητό.
Καθίστε μαζί στο τραπέζι όποτε μπορείτε.
Το οικογενειακό γεύμα δεν αφορά μόνο το τι τρώει το παιδί αλλά και τον τρόπο με τον οποίο μαθαίνει να συνδέεται με το φαγητό.
🥣 Δημιουργήστε Σταθερό Πρόγραμμα
Τα παιδιά συνήθως ωφελούνται από ένα σχετικά προβλέψιμο πρόγραμμα γευμάτων και σνακ.
Όταν το παιδί τσιμπολογά συνεχώς μέσα στην ημέρα, μπορεί να μην πεινάει την ώρα του κανονικού γεύματος.
Προσπαθήστε να υπάρχουν συγκεκριμένες ώρες για πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό και ενδιάμεσα σνακ,
ανάλογα πάντα με την ηλικία και τις ανάγκες του.
📱 Απομακρύνετε Τις Οθόνες Από Το Τραπέζι
Το φαγητό μπροστά στην τηλεόραση ή με ένα κινητό στο χέρι μπορεί να αποσπά την προσοχή του παιδιού.
Παράλληλα, μπορεί να δυσκολεύεται περισσότερο να αντιληφθεί πότε πεινάει και πότε έχει χορτάσει.
Προσπαθήστε τα γεύματα να γίνονται σε ήρεμο περιβάλλον, χωρίς οθόνες.
Έτσι το παιδί μπορεί να επικεντρωθεί περισσότερο στο φαγητό και στην οικογενειακή συζήτηση.
🥤 Προσοχή Στα Πολλά Ροφήματα
Το παιδί μπορεί να φαίνεται ότι «δεν τρώει», ενώ στην πραγματικότητα έχει χορτάσει από γάλα, χυμούς ή άλλα ροφήματα.
Ιδιαίτερα τα ζαχαρούχα ποτά μπορούν να προσθέσουν αρκετές θερμίδες χωρίς να προσφέρουν την ίδια διατροφική αξία
με ένα ισορροπημένο γεύμα.
Το νερό είναι η καλύτερη επιλογή για καθημερινή ενυδάτωση.
Οι ποσότητες γάλακτος και άλλων ροφημάτων χρειάζεται να είναι κατάλληλες για την ηλικία του παιδιού.
🍪 Μην Χρησιμοποιείτε Τα Γλυκά Ως Ανταμοιβή
«Αν φας τα λαχανικά σου, θα σου δώσω σοκολάτα».
Αυτή η πρακτική μπορεί άθελά σας να κάνει το παιδί να θεωρεί ότι τα λαχανικά είναι η δυσάρεστη υποχρέωση και το γλυκό η μεγάλη ανταμοιβή.
Καλύτερα να μην χρησιμοποιείτε το φαγητό ως βραβείο ή τιμωρία.
Τα γλυκά μπορούν να υπάρχουν περιστασιακά σε μια ισορροπημένη διατροφή, χωρίς να αποκτούν ιδιαίτερη συναισθηματική αξία.
🛒 Αφήστε Το Παιδί Να Συμμετέχει
Η συμμετοχή μπορεί να αλλάξει σημαντικά τη σχέση του παιδιού με το φαγητό.
Πηγαίνετε μαζί στο σούπερ μάρκετ.
Αφήστε το να διαλέξει ανάμεσα σε δύο φρούτα.
Ζητήστε του να πλύνει τα λαχανικά ή να ανακατέψει μια σαλάτα.
Όσο περισσότερο συμμετέχει στην προετοιμασία, τόσο περισσότερες ευκαιρίες έχει να γνωρίσει τις τροφές χωρίς πίεση.
🎨 Κάντε Το Πιάτο Ελκυστικό
Δεν χρειάζεται να δημιουργείτε κάθε μέρα περίπλοκες κατασκευές από φαγητό.
Μερικές απλές αλλαγές όμως μπορούν να κάνουν το γεύμα πιο ενδιαφέρον.
Δοκιμάστε διαφορετικά χρώματα, σχήματα και υφές.
Ένα παιδί που δεν θέλει να φάει καρότο σε κύβους μπορεί να θέλει να δοκιμάσει λεπτές λωρίδες καρότου.
Μην ξεχνάτε όμως ότι στόχος δεν είναι να «ξεγελάσετε» το παιδί.
Στόχος είναι να του δώσετε ευκαιρίες εξερεύνησης.
🥕 Μην Απογοητεύεστε Αν Απορρίψει Μια Τροφή
Η απόρριψη δεν σημαίνει αποτυχία.
Μπορεί σήμερα να μην αγγίξει το μπρόκολο και μετά από μερικές εβδομάδες να το δοκιμάσει.
Συνεχίστε να προσφέρετε την τροφή χωρίς σχόλια και χωρίς πίεση.
Η επαναλαμβανόμενη έκθεση μπορεί σταδιακά να μειώσει την επιφυλακτικότητα απέναντι σε νέες τροφές.
🍽️ Μην Φτιάχνετε Κάθε Βράδυ Άλλο Φαγητό
Αν το παιδί αρνείται το οικογενειακό φαγητό και αμέσως ετοιμάζετε κάτι εντελώς διαφορετικό που προτιμά,
μπορεί να μάθει ότι η άρνηση είναι ο τρόπος για να αποκτήσει το αγαπημένο του γεύμα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να μείνει νηστικό.
Μπορείτε να σερβίρετε στο ίδιο γεύμα τουλάχιστον μία τροφή που γνωρίζετε ότι συνήθως τρώει,
μαζί με τις υπόλοιπες τροφές της οικογένειας.
🧸 Σεβαστείτε Τις Ιδιαίτερες Ανάγκες Του
Μερικά παιδιά έχουν μεγαλύτερη ευαισθησία σε συγκεκριμένες υφές, μυρωδιές, θερμοκρασίες ή εμφάνιση τροφών.
Για αυτά τα παιδιά, η ώρα του φαγητού μπορεί να είναι πραγματικά δύσκολη.
Αν η διατροφή είναι εξαιρετικά περιορισμένη ή το παιδί παρουσιάζει έντονη αποστροφή σε πολλές τροφές,
δεν βοηθά να το χαρακτηρίζουμε «δύσκολο».
Χρειάζεται να αναζητήσουμε γιατί συμβαίνει αυτό.
❤️ Μην Σχολιάζετε Το Σώμα Του
Αποφύγετε φράσεις όπως:
«Έχεις παχύνει».
«Έχεις γίνει πολύ αδύνατος».
«Μην τρως τόσο».
Ακόμη και αν ειπωθούν χωρίς κακή πρόθεση, τέτοια σχόλια μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο το παιδί
αντιλαμβάνεται το σώμα και το φαγητό.
Εστιάστε περισσότερο στην υγεία, την ενέργεια και την ανάπτυξη παρά στο βάρος και την εμφάνιση.
📈 Κοιτάξτε Τη Συνολική Εικόνα
Μην κρίνετε τη διατροφή του παιδιού από ένα μόνο γεύμα ή ακόμη και από μία μόνο ημέρα.
Μπορεί μια μέρα να φάει ελάχιστα και την επόμενη να έχει μεγαλύτερη όρεξη.
Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι το συνολικό μοτίβο διατροφής και ανάπτυξης.
Ο παιδίατρος μπορεί να αξιολογήσει την ανάπτυξη του παιδιού και να διαπιστώσει αν υπάρχει πραγματικός λόγος ανησυχίας.
🚨 Πότε Χρειάζεται Να Ζητήσετε Βοήθεια;
Υπάρχουν περιπτώσεις όπου η επιλεκτικότητα χρειάζεται πιο προσεκτική αξιολόγηση.
Μιλήστε με τον παιδίατρο αν το παιδί:
τρώει εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό τροφών,
αποκλείει ολόκληρες ομάδες τροφίμων,
παρουσιάζει σημαντική απώλεια ή ανεπαρκή αύξηση βάρους,
δυσκολεύεται να μασήσει ή να καταπιεί,
πνίγεται ή βήχει συχνά όταν τρώει,
παρουσιάζει έντονο φόβο ή άγχος γύρω από το φαγητό,
έχει συχνά εμετούς ή κοιλιακά συμπτώματα,
φαίνεται να μην έχει αρκετή ενέργεια.
Σε τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί αξιολόγηση από παιδίατρο και, ανάλογα με την αιτία,
από διαιτολόγο, λογοθεραπευτή ή άλλο κατάλληλο ειδικό.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Τα παιδιά μπορεί να χρειαστούν πολλές επαναλαμβανόμενες προσφορές μιας νέας τροφής μέχρι να την αποδεχτούν.
🔦 Η πίεση για να αδειάσει το παιδί το πιάτο μπορεί να δυσκολέψει τη σχέση του με τα φυσικά σήματα πείνας και κορεσμού.
🔦 Οι διατροφικές προτιμήσεις των παιδιών μπορεί να αλλάζουν σημαντικά από περίοδο σε περίοδο.
🔦 Η συμμετοχή του παιδιού στην επιλογή και την προετοιμασία των τροφών μπορεί να κάνει τη διαδικασία πιο ευχάριστη.
🔦 Η ανάπτυξη του παιδιού και όχι ένα μεμονωμένο γεύμα είναι σημαντικό μέρος της αξιολόγησης του αν τρέφεται επαρκώς.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: Αν το παιδί πεινάσει αρκετά, θα φάει ό,τι του δώσουμε.
✔ Αλήθεια: Η υπερβολική πίεση δεν αποτελεί καλή στρατηγική για την αντιμετώπιση της επιλεκτικής διατροφής.
Χρειάζεται υπομονή και επαναλαμβανόμενη, χωρίς πίεση, έκθεση στις τροφές.
❌ Μύθος: Πρέπει να αναγκάζουμε το παιδί να αδειάζει το πιάτο του.
✔ Αλήθεια: Είναι προτιμότερο να μαθαίνει να αναγνωρίζει τα σημάδια πείνας και κορεσμού.
Το παιδί δεν χρειάζεται να τρώει όλη την ποσότητα που σερβίρεται.
❌ Μύθος: Αν το παιδί δεν τρώει λαχανικά, πρέπει να τα κρύβουμε πάντα στο φαγητό.
✔ Αλήθεια: Τα λαχανικά μπορούν να χρησιμοποιούνται και μέσα σε άλλα φαγητά, αλλά είναι σημαντικό το παιδί να έχει ευκαιρίες να τα γνωρίσει και στην κανονική τους μορφή.
❌ Μύθος: Ένα παιδί που τρώει λίγα διαφορετικά φαγητά είναι απλώς κακομαθημένο.
✔ Αλήθεια: Η επιλεκτική διατροφή μπορεί να έχει πολλές αιτίες και σε ορισμένες περιπτώσεις χρειάζεται επαγγελματική αξιολόγηση.
❌ Μύθος: Το γλυκό πρέπει να χρησιμοποιείται ως ανταμοιβή για να φάει το παιδί το φαγητό του.
✔ Αλήθεια: Η χρήση του γλυκού ως βραβείο μπορεί να του δώσει μεγαλύτερη συναισθηματική αξία.
Καλύτερα να μην χρησιμοποιούμε το φαγητό ως μέσο επιβράβευσης ή τιμωρίας.
❌ Μύθος: Αν το παιδί τρώει λίγο σήμερα, υπάρχει οπωσδήποτε πρόβλημα.
✔ Αλήθεια: Η όρεξη των παιδιών μπορεί να μεταβάλλεται από μέρα σε μέρα.
Σημασία έχει η συνολική εικόνα της διατροφής και της ανάπτυξής του.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Το παιδί μου τρώει μόνο λίγες συγκεκριμένες τροφές. Είναι φυσιολογικό;
Η επιλεκτικότητα είναι συχνή στην παιδική ηλικία, ιδιαίτερα σε ορισμένες αναπτυξιακές φάσεις.
Αν όμως η λίστα των τροφών είναι πολύ μικρή ή επηρεάζεται η ανάπτυξη και η καθημερινότητά του, χρειάζεται συζήτηση με τον παιδίατρο.
❓ Πρέπει να πιέζω το παιδί να δοκιμάσει κάτι που δεν θέλει;
Καλύτερα να μην το πιέζετε.
Προσφέρετε μικρή ποσότητα μαζί με γνώριμες τροφές και αφήστε το να αποφασίσει αν θέλει να τη δοκιμάσει.
❓ Τι κάνω αν το παιδί αρνείται το φαγητό που έχω μαγειρέψει;
Παραμείνετε ήρεμοι και αποφύγετε να δημιουργήσετε διαπραγμάτευση γύρω από το φαγητό.
Μπορείτε να προσφέρετε στο ίδιο γεύμα και μία τροφή που συνήθως δέχεται.
❓ Πώς μπορώ να κάνω το παιδί μου να αγαπήσει τα λαχανικά;
Δεν υπάρχει μαγικός τρόπος και δεν χρειάζεται να τα αγαπήσει αμέσως.
Η συχνή προσφορά, το καλό παράδειγμα και η απουσία πίεσης μπορούν να βοηθήσουν σταδιακά.
❓ Πότε η επιλεκτική διατροφή χρειάζεται ειδικό;
Αν το παιδί τρώει ελάχιστες τροφές, αποκλείει ολόκληρες ομάδες τροφίμων, δυσκολεύεται στη μάσηση ή την κατάποση ή παρουσιάζει πρόβλημα στην ανάπτυξη, μιλήστε με τον παιδίατρο.
Εκείνος μπορεί να σας κατευθύνει για την κατάλληλη αξιολόγηση.
📌 Στόχος Δεν Είναι Να Τρώει «Τα Πάντα»
Ένα παιδί δεν χρειάζεται να αγαπά κάθε τροφή για να έχει μια καλή διατροφή.
Χρειάζεται να έχει ποικιλία, επαρκή θρεπτικά συστατικά και μια υγιή σχέση με το φαγητό.
Δώστε του επιλογές, κρατήστε σταθερό πρόγραμμα και αποφύγετε τις μάχες στο τραπέζι.
Και κυρίως, θυμηθείτε ότι η αλλαγή μπορεί να χρειαστεί χρόνο.
Η υπομονή, το καλό παράδειγμα και ένα ήρεμο οικογενειακό περιβάλλον μπορούν να κάνουν πολύ περισσότερα
από όσο μια ακόμη εντολή να «φάει τα λαχανικά του».
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Το παιδί σας είναι επιλεκτικό στο φαγητό ή απλώς περνά μια περίοδο μειωμένης όρεξης;
Μοιραστείτε τη δική σας εμπειρία και τις μικρές πρακτικές που έχουν βοηθήσει την οικογένειά σας.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Η επιλεκτική διατροφή είναι συχνή στα παιδιά, αλλά όταν είναι έντονη ή επηρεάζει την ανάπτυξη, χρειάζεται αξιολόγηση.
Σε περίπτωση ανησυχίας, απευθυνθείτε στον παιδίατρο για εξατομικευμένη καθοδήγηση.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την ιατρική συμβουλή.

• Mήπως το παιδί σας προτιμά τις έτοιμες τροφές και τα σνακ από το δικό σας φαγητό; Πάντα υπάρχει ένας τρόπος να βελτιώσετε τη διατροφή του, λαμβάνοντας υπόψη και τις επιθυμίες του.

• 0 σχόλια
• 4078 εμφανίσεις

admin

30 Ιανουαρίου, 20179 yr

Μήπως ανησυχούμε αδίκως για τους εφήβους και τα κομπιούτερ;

Μήπως ανησυχούμε αδίκως για τους εφήβους και τα κομπιούτερ;

«Οι ψηφιακές οθόνες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ζωής των παιδιών και των εφήβων και, αναλόγως με τον επιστήμονα που ρωτάει κανείς, είτε συμβάλλουν στη δημιουργία της γενιάς των “ψηφιακών αυτοχθόνων” (digital natives) είτε είναι ένας μπαμπούλας που προδιαθέτει τους νέους σε όλων των ειδών τις υστερήσεις» δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Andrew Przybylski, πειραματικός ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.
Οπως αποκαλύπτουν στην επιθεώρηση «Psychological Science» ο δρ Przybylski και η συνάδελφός του δρ Netta Weinstein, λέκτορας Κοινωνικής και Περιβαλλοντικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ, υπάρχει τεράστιο χάσμα μεταξύ όσων πιστεύει ο κόσμος για τις επιδράσεις των οθονών στους εφήβους και όσων έχει δείξει η επιστημονική έρευνα.
«Οταν εξετάσαμε την υπάρχουσα βιβλιογραφία ως επιστήμονες και γονείς, ανακαλύψαμε ένα πεδίο πλούσιο σε απόψεις αλλά φτωχό σε επιστημονικά δεδομένα» δήλωσε ο δρ Przybylski. Και πρόσθεσε: «Μας εξέπληξε πόσο φτωχή σχέση έχουν με την επιστημονική βιβλιογραφία όσα συνιστώνται από επίσημους φορείς».
Για να καλύψουν αυτό το κενό, οι δύο επιστήμονες αποφάσισαν να αναλύσουν δεδομένα για τη χρήση ψηφιακών μέσων από ένα μεγάλο, αντιπροσωπευτικό δείγμα βρετανών εφήβων.
Το δείγμα τους αποτελούνταν από 120.115 νέους ηλικίας 15 ετών, οι οποίοι είχαν συμπληρώσει αναλυτικά ερωτηματολόγια για τις ψηφιακές δραστηριότητές τους – από τις ώρες που έβλεπαν τηλεόραση και σέρφαραν στο Ιντερνετ έως τις ώρες που έπαιζαν παιχνίδια σε κονσόλες και κομπιούτερ και μιλούσαν στο Viber ή έγραφαν μηνύματα στο κινητό.
Επιπλέον, συμπλήρωσαν ένα ειδικό ερωτηματολόγιο που μέτρησε την ευτυχία τους, την ικανοποίησή τους από τη ζωή, καθώς και την ψυχολογική και την κοινωνική λειτουργικότητά τους. 
Σχεδόν όλοι οι έφηβοι (το 99,9%) δήλωσαν ότι σε καθημερινή βάση ασχολούνταν με τουλάχιστον ένα είδος ψηφιακής τεχνολογίας, καθώς και ότι το Σαββατοκύριακο ασχολούνταν περισσότερο απ’ ό,τι τις καθημερινές. Το ψηφιακό μέσον που χρησιμοποιούσαν περισσότερο ήταν τα κινητά τηλέφωνα και ακολούθως η τηλεόραση, τα βιντεοπαιχνίδια και τα κομπιούτερ με τα τάμπλετ.
Οπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, όσο περισσότερο ασχολούνταν οι νέοι με τα ψηφιακά μέσα τόσο αυξανόταν η ευεξία τους, αλλά έως ένα συγκεκριμένο όριο. Υστερα από αυτό, η ευεξία τους μειωνόταν, δίχως όμως να φθάσει σε καταστροφικά επίπεδα.
Ποιο ήταν λοιπόν αυτό το όριο; Τις καθημερινές, η ενασχόληση έως 1 ώρα και 40 λεπτά με τα βιντεοπαιχνίδια, έως 1 ώρα και 57 λεπτά με το κινητό, έως 3 ώρες και 41 λεπτά με την τηλεόραση και έως 4 ώρες και 17 λεπτά με τα κομπιούτερ!
Για τα Σαββατοκύριακα, τα αντίστοιχα όρια ήταν ακόμα υψηλότερα.
Τα ευρήματα αυτά, που παρέμειναν ισχυρά όταν οι επιστήμονες έλαβαν υπ’ όψιν και άλλους παράγοντες που μπορεί να παίζουν ρόλο όπως η κοινωνικοοικονομική κατάσταση και το φύλο, υποδηλώνουν ότι «οι δυνητικές επιδράσεις της χρήσης ψηφιακών μέσων στην ευεξία παρουσιάζουν διακυμάνσεις αναλόγως με το είδος του μέσου και τη διάρκεια χρήσης, αλλά οπωσδήποτε είναι θετικές για τους νέους όταν δεν γίνεται κατάχρηση» τόνισε ο δρ Przybylski.
Και συνέχισε: «Εχουμε πολλούς λόγους να πιστεύουμε ότι οι γονείς δίνουν μάχη για να περιορίσουν τις ώρες χρήσης των ψηφιακών μέσων, φοβούμενοι ότι η υπερβολική χρήση πλήττει τις κοινωνικές δεξιότητες και την ευτυχία των παιδιών τους, αλλά η μελέτη μάς έδειξε ότι η μέτρια χρήση είναι δυνητικά ωφέλιμη».
Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

• Οι γονείς ανησυχούν για τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει στους εφήβους η αυξημένη ενασχόληση με τα κινητά και τα κομπιούτερ, αλλά μια νέα μελέτη υποδηλώνει ότι η αρνητική συσχέτιση μεταξύ του χρόνου μπροστά στην οθόνη και της ευεξίας είναι στην καλύτερη περίπτωση αδύναμη.

• 0 σχόλια
• 782 εμφανίσεις

admin

26 Ιανουαρίου, 20179 yr

Γεννήθηκε και δεύτερο μωρό «του σωλήνα» με τρεις βιολογικούς γονείς

Γεννήθηκε και δεύτερο μωρό «του σωλήνα» με τρεις βιολογικούς γονείς

Είναι το δεύτερο παιδί στον κόσμο που γεννιέται με γενετικό υλικό από τρεις γονείς και το πρώτο που γεννιέται με την πειραματική τεχνική της προπυρηνικής μεταφοράς.
Είχε προηγηθεί ένα μωρό με τρεις βιολογικούς γονείς, το οποίο είχε γεννηθεί πέρυσι στο Μεξικό μέσω μιας ελαφρώς διαφορετικής τεχνικής εξωσωματικής αναπαραγωγής.
Η λύση των «τριών γονιών» έχει αναπτυχθεί για να βοηθήσει τις γυναίκες με ελαττωματικά μιτοχόνδρια κυττάρων, οι οποίες κινδυνεύουν να κληροδοτήσουν στα παιδιά τους γενετικές μιτοχονδριακές παθήσεις. 
Έτσι, αφαιρούνται τα προβληματικά μιτοχόνδριά τους και αντικαθίστανται από άλλα υγιή, που παρέχει μια δωρήτρια.
Τα μωρά που γεννιούνται, περιέχουν γενετικό υλικό από την μητέρα (τον πυρήνα του ωαρίου της), τον πατέρα και τη δότρια, η οποία παρέχει το ωάριο με τα υγιή μιτοχόνδρια, στο οποίο εισάγεται ο κυτταρικός πυρήνας της μητέρας, αφού προηγουμένως έχει αφαιρεθεί ο πυρήνας της δότριας.
Όμως στην περίπτωση του ουκρανικού ζευγαριού, οι γιατροί στην Κλινική Ναντίγια του Κιέβου, με επικεφαλής τον δρα Βαλέρι Ζούκιν, εφάρμοσαν την ίδια τεχνική όχι σε ζευγάρι με μιτοχονδριακή πάθηση, αλλά απλώς με προβλήματα γονιμότητας, στο οποίο δεν είχε φέρει αποτέλεσμα η συμβατική εξωσωματική γονιμοποίηση, σύμφωνα με το BBC.
'Αλλοι επιστήμονες επεσήμαναν ότι η μέθοδος της προπυρηνικής μεταφοράς είναι «άκρως πειραματική», ότι δεν έχει αξιολογηθεί επαρκώς από τους επιστήμονες και ότι εγείρει ηθικής φύσης ερωτήματα, όπως πώς μπορεί να νιώθει ένα παιδί που, όταν μεγαλώσει, θα μάθει ότι έχει τρεις βιολογικούς γονείς.
Ο Ζούκιν πάντως δήλωσε ότι ένα δεύτερο υπογόνιμο ζευγάρι περιμένει παιδί με την ίδια τεχνική τον Μάρτιο.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

• Ένα ζευγάρι στην Ουκρανία, που δεν μπορούσε να κάνει παιδί, απέκτησε τελικά μωρό με την μέθοδο της «εξωσωματικής των τριών γονιών».

• 0 σχόλια
• 839 εμφανίσεις

admin

20 Ιανουαρίου, 20179 yr

Ο βελονισμός «γιατρεύει» τους κολικούς στα μωρά

Ο βελονισμός «γιατρεύει» τους κολικούς στα μωρά

Δύο βελονισμοί την εβδομάδα επί δύο εβδομάδες είναι αρκετοί για να ανακουφίσουν τα μωρά που κλαίνε υπερβολικά εξαιτίας κολικών, σύμφωνα με μια νέα σουηδική επιστημονική έρευνα.
   
Η εναλλακτική θεραπεία δοκιμάσθηκε σε 147 -κατά τα άλλα υγιή- μωρά ηλικίας δύο έως οκτώ εβδομάδων, τα οποία έκλαιγαν πάνω από τρεις ώρες τη μέρα για περισσότερες από τρεις συνεχόμενες μέρες. Το πρόβλημα αυτό αφορά περίπου ένα στα πέντε μωρά και αποτελεί πηγή πόνου για τα μωρά και στρες για τους γονείς τους.
   
Οι ερευνητές, με επικεφαλής δρα Κάϊζα Λάντγκρεν της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της πόλης Λουντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα βελονισμού στην ιατρική "Acupuncture in Medicine", δοκίμασαν δύο διαφορετικά είδη βελονισμού σε δύο ομάδες μωρών, ενώ σε μια τρίτη ομάδα δεν έγινε καθόλου βελονισμός για λόγους σύγκρισης.
   
Οι επιστήμονες -όλοι ειδικευμένοι στο βελονισμό με μέση εμπειρία 20 ετών- διαπίστωσαν ότι ο βελονισμός (και στις δύο μορφές του) μπορεί να ανακουφίσει τους πόνους, να αποκαταστήσει την ομαλή λειτουργία του εντέρου και να ηρεμήσει το μωρό.
   
Τα μωρά φάνηκαν να ανέχονται αρκετά καλά τις βελόνες του βελονισμού και έκλαψαν για λιγότερο από ένα λεπτό στο ένα τρίτο των θεραπειών και για πάνω από ένα λεπτό μόνο στο ένα δέκατο των περιπτώσεων.
   
Το συμπέρασμα των ερευνητών ήταν ότι «για τα μωρά που συνεχίζουν να κλαίνε για πάνω από τρεις ώρες τη μέρα επί μέρες, ο βελονισμός μπορεί να είναι μια αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή».

• Τα μωρά φάνηκαν να ανέχονται αρκετά καλά τις βελόνες του βελονισμού και έκλαψαν για λιγότερο από ένα λεπτό στο ένα τρίτο των θεραπειών και για πάνω από ένα λεπτό μόνο στο ένα δέκατο των περιπτώσεων.

• 0 σχόλια
• 777 εμφανίσεις

admin

19 Ιανουαρίου, 20179 yr

Γιατί είναι καλύτερο για το μωρό να το αγκαλιάζεις από την αριστερή πλευρά

Γιατί είναι καλύτερο για το μωρό να το αγκαλιάζεις από την αριστερή πλευρά

Ερευνητές του Πανεπιστημίου Saint Petersburg της Ρωσίας, εξακρίβωσαν ότι το αγκάλιασμα του μωρού από την αριστερή πλευρά βοηθάει στη δημιουργία αλληλεπίδρασης μεταξύ της μητέρας και του βρέφους, καθώς επιτρέπει στη μητέρα να αναγνωρίζει τη συμπεριφορά του παιδιού, όπως για παράδειγμα εάν κλαίει, εάν γελάει ή χασμουριέται, και να ανταποκρίνεται ανάλογα.
Και αυτό συμβαίνει γιατί με αυτή τη στάση, αποστέλλονται «μηνύματα» στη δεξιά πλευρά του εγκεφάλου της μητέρας, που κινητοποιεί τα συναισθήματα. Συγκεκριμένα, ευθύνεται για την αναγνώριση προσώπων, για την επίγνωση όσων βλέπουμε και για το άκουσμα μουσικής.
Γι' αυτό είναι τόσο σημαντικό για μία μητέρα να κρατάει το μωρό της από την αριστερή πλευρά, λένε οι επιστήμονες, καθώς με αυτό τον τρόπο αναγνωρίζει τις εκφράσεις και διερμηνεύει τις ανάγκες του παιδιού.

• Επιστημονική έρευνα διαπίστωσε ότι, όταν μία μητέρα κρατάει αγκαλιά το μωρό της από την αριστερή πλευρά, τότε βοηθάει το βρέφος να αισθάνεται ασφάλεια.

• 0 σχόλια
• 865 εμφανίσεις

admin

17 Ιανουαρίου, 20179 yr

🛡️ Σεξουαλική Κακοποίηση: Οδηγίες Που Πρέπει Να Γνωρίζουν Τα Παιδιά Για Να Προστατευτούν

🛡️ Σεξουαλική Κακοποίηση: Οδηγίες Που Πρέπει Να Γνωρίζουν Τα Παιδιά Για Να Προστατευτούν

Η συζήτηση για τη σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών είναι δύσκολη, όμως η σιωπή δεν προστατεύει τα παιδιά.
Η σωστή ενημέρωση, προσαρμοσμένη στην ηλικία τους, μπορεί να τα βοηθήσει να αναγνωρίζουν συμπεριφορές που δεν είναι σωστές και να ζητούν βοήθεια όταν κάτι τα κάνει να αισθάνονται άβολα, φοβισμένα ή μπερδεμένα.
Ο στόχος δεν είναι να μάθουμε στα παιδιά να φοβούνται τους ανθρώπους.
Ο στόχος είναι να μάθουν ότι το σώμα τους ανήκει, τα όριά τους έχουν σημασία και μπορούν πάντα να μιλήσουν σε έναν ενήλικα που εμπιστεύονται.
❤️ Το Σώμα Μου Μου Ανήκει
Από μικρή ηλικία, το παιδί χρειάζεται να ακούει ένα απλό και ξεκάθαρο μήνυμα:
«Το σώμα σου ανήκει σε εσένα.»
Αυτό σημαίνει ότι:
κανείς δεν έχει δικαίωμα να αγγίζει το σώμα του με τρόπο που το κάνει να νιώθει άβολα,
το παιδί μπορεί να πει «όχι» σε ένα άγγιγμα που δεν θέλει,
δεν είναι υποχρεωμένο να αγκαλιάσει ή να φιλήσει κάποιον επειδή είναι συγγενής ή γνωστός,
τα προσωπικά του όρια πρέπει να γίνονται σεβαστά.
Η εκμάθηση των ορίων δεν αφορά μόνο τη σεξουαλική κακοποίηση.
Βοηθά το παιδί να αναπτύξει από νωρίς μια υγιή σχέση με το σώμα του και με τους άλλους.
👕 Τα Ιδιωτικά Σημεία Του Σώματος
Τα παιδιά χρειάζεται να γνωρίζουν ποια σημεία του σώματός τους είναι ιδιωτικά.
Ένας απλός τρόπος είναι να εξηγούμε ότι τα σημεία που καλύπτονται από το εσώρουχο είναι προσωπικά και δεν είναι σωστό κάποιος να ζητά να τα δει ή να τα αγγίξει χωρίς σοβαρό λόγο.
Υπάρχουν, βέβαια, περιπτώσεις στις οποίες ένας γονέας ή επαγγελματίας υγείας μπορεί να χρειαστεί να βοηθήσει ένα παιδί.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, το παιδί πρέπει να γνωρίζει ότι ο ενήλικας εξηγεί τι κάνει και γιατί και ότι η φροντίδα δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για κάτι που προκαλεί φόβο ή δυσφορία.
Είναι σημαντικό επίσης να χρησιμοποιούνται σωστές και κατανοητές ονομασίες για τα μέρη του σώματος, ώστε το παιδί να μπορεί να περιγράψει με σαφήνεια κάτι που του συνέβη.
🚫 «Όχι» Σημαίνει «Όχι»
Το παιδί πρέπει να γνωρίζει ότι έχει δικαίωμα να πει «όχι» όταν κάποιος το αγγίζει ή του ζητά να κάνει κάτι που το κάνει να αισθάνεται άβολα.
Μπορούμε να του μάθουμε απλές φράσεις όπως:
«Όχι, δεν θέλω.»
«Σταμάτα.»
«Δεν μου αρέσει αυτό.»
«Θα φύγω τώρα.»
«Θα το πω στη μαμά, στον μπαμπά ή σε έναν άλλο μεγάλο που εμπιστεύομαι.»
Ωστόσο, υπάρχει κάτι ακόμη πιο σημαντικό που πρέπει να γνωρίζει το παιδί:
Αν δεν καταφέρει να πει «όχι», να φύγει ή να αντιδράσει, δεν φταίει εκείνο.
Ένα παιδί μπορεί να φοβηθεί, να παγώσει ή να μην καταλάβει τι συμβαίνει.
Η ευθύνη για την κακοποίηση ανήκει πάντα σε εκείνον που την προκαλεί και ποτέ στο παιδί.
🤫 Τα Μυστικά Που Κάνουν Το Παιδί Να Φοβάται
Αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα μηνύματα που πρέπει να μάθει ένα παιδί.
Δεν είναι όλα τα μυστικά ίδια.
Ένα μυστικό που αφορά μια ευχάριστη έκπληξη, όπως ένα δώρο γενεθλίων, είναι διαφορετικό από ένα μυστικό που κάνει το παιδί να αισθάνεται φόβο, ντροπή, ενοχή ή αγωνία.
Εξηγήστε του:
«Αν κάποιος σου πει να κρατήσεις κάτι μυστικό και αυτό σε κάνει να φοβάσαι ή να νιώθεις άσχημα, μπορείς πάντα να μου το πεις.»
Και ακόμη πιο σημαντικό:
«Δεν θα θυμώσω μαζί σου επειδή μου είπες την αλήθεια.»
Οι οδηγίες πρόληψης της UNICEF και της NSPCC δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στη διάκριση ανάμεσα στα ευχάριστα «μυστικά» και στα μυστικά που χρησιμοποιούνται για να απομονώσουν ή να φοβίσουν ένα παιδί.
👨‍👩‍👧 Δεν Είναι Πάντα Ένας Άγνωστος
Είναι πολύ σημαντικό να μην περιορίζουμε την ενημέρωση των παιδιών στην προειδοποίηση:
«Μην μιλάς σε αγνώστους.»
Η σεξουαλική κακοποίηση μπορεί να γίνει από άτομο που το παιδί γνωρίζει ή εμπιστεύεται, αλλά και από άλλο παιδί ή έφηβο.
Μπορεί να συμβεί στο σπίτι, σε ένα οικείο περιβάλλον, σε δραστηριότητες, στο σχολείο ή στο διαδίκτυο.
Γι' αυτό το μήνυμα πρέπει να είναι διαφορετικό:
«Δεν έχει σημασία ποιος είναι ο άλλος άνθρωπος. Αν κάτι που κάνει σε κάνει να νιώθεις άβολα, μπορείς να μου το πεις.»
Έτσι το παιδί δεν μαθαίνει να φοβάται συγκεκριμένες κατηγορίες ανθρώπων.
Μαθαίνει να αναγνωρίζει συμπεριφορές που παραβιάζουν τα όριά του.
🎁 Προσοχή Σε Δώρα, Ανταλλάγματα Και Υποσχέσεις
Μερικές φορές ένας ενήλικας ή μεγαλύτερο παιδί μπορεί να προσπαθήσει να δημιουργήσει μια σχέση εμπιστοσύνης χρησιμοποιώντας:
δώρα,
χρήματα,
ιδιαίτερη προσοχή,
υποσχέσεις,
προνόμια,
παιχνίδια ή διαδικτυακά αντικείμενα.
Το παιδί πρέπει να γνωρίζει ότι κανένα δώρο δεν του δημιουργεί υποχρέωση να κάνει κάτι με το σώμα του.
Μπορείτε να του πείτε:
«Ακόμη κι αν κάποιος σου δώσει κάτι όμορφο, δεν του χρωστάς αγκαλιά, φιλί, άγγιγμα ή κανένα άλλο πράγμα που δεν θέλεις.»
Η εξαπάτηση, η πίεση, τα δώρα και η απαίτηση για μυστικότητα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως τρόποι χειραγώγησης ενός παιδιού.
📱 Η Προστασία Ισχύει Και Στο Διαδίκτυο
Η συζήτηση δεν πρέπει να περιορίζεται στον πραγματικό κόσμο.
Το παιδί χρειάζεται να ξέρει ότι κανείς στο διαδίκτυο δεν έχει δικαίωμα να του ζητήσει φωτογραφίες ή βίντεο του σώματός του, να το πιέσει να δείξει ιδιωτικά σημεία, να του ζητήσει να κρατήσει μια διαδικτυακή σχέση μυστική ή να το απειλήσει επειδή αρνήθηκε.
Εξηγήστε του:
Δεν στέλνουμε προσωπικές ή γυμνές φωτογραφίες.
Δεν κάνουμε κάτι επειδή κάποιος μας πιέζει.
Δεν κρατάμε τέτοιες συζητήσεις κρυφές από τους γονείς ή έναν ενήλικα εμπιστοσύνης.
Αν κάποιος μας κάνει να φοβηθούμε, σταματάμε τη συνομιλία και ζητάμε βοήθεια.
Η σεξουαλική κακοποίηση και εκμετάλλευση μπορεί να συμβεί και διαδικτυακά, επομένως η εκπαίδευση για ασφαλή χρήση του διαδικτύου αποτελεί σημαντικό κομμάτι της πρόληψης.
🗣️ Το Παιδί Πρέπει Να Ξέρει Σε Ποιον Θα Μιλήσει
Δεν αρκεί να πούμε:
«Αν συμβεί κάτι, να μου το πεις.»
Το παιδί χρειάζεται να γνωρίζει ότι μπορεί να απευθυνθεί σε περισσότερους από έναν ασφαλείς ενήλικες.
Μπορεί να είναι:
ο γονέας,
ο άλλος γονέας,
ένας εκπαιδευτικός,
ένας συγγενής που εμπιστεύεται,
ένας επαγγελματίας υγείας,
ένας άλλος ενήλικας που το παιδί αισθάνεται ασφαλές μαζί του.
Και υπάρχει ένα ακόμη πολύ σημαντικό μήνυμα:
«Αν ο πρώτος άνθρωπος που θα μιλήσεις δεν σε ακούσει ή δεν σε πιστέψει, μίλησε σε κάποιον άλλον.»
Το παιδί πρέπει να γνωρίζει ότι δεν χρειάζεται να αποδείξει μόνο του τι συνέβη.
Χρειάζεται μόνο να βρει έναν ασφαλή άνθρωπο και να μιλήσει.
🧠 Μάθετε Στο Παιδί Να Εμπιστεύεται Τα Συναισθήματά Του
Δεν είναι απαραίτητο το παιδί να μπορεί να εξηγήσει ακριβώς γιατί αισθάνεται άβολα.
Μπορεί να του πείτε:
«Αν κάποιος σε κάνει να νιώθεις περίεργα, φοβισμένα ή άβολα, μπορείς να έρθεις να μου το πεις, ακόμη κι αν δεν ξέρεις ακριβώς τι συνέβη.»
Αυτό είναι σημαντικό γιατί ένα παιδί μπορεί να μην αναγνωρίζει αμέσως ότι μια συμπεριφορά είναι κακοποιητική.
Μπορεί να αισθάνεται μπερδεμένο ή να πιστεύει ότι έκανε κάτι λάθος.
🧩 Κάντε Τη Συζήτηση Ανάλογη Με Την Ηλικία
Δεν χρειάζεται να δώσουμε σε ένα μικρό παιδί πληροφορίες που δεν μπορεί να κατανοήσει.
Για τα μικρότερα παιδιά, η συζήτηση μπορεί να βασίζεται σε απλές έννοιες:
«Το σώμα σου είναι δικό σου.»
«Τα ιδιωτικά σημεία του σώματος είναι προσωπικά.»
«Μπορείς να πεις όχι.»
«Δεν κρατάμε μυστικά που μας κάνουν να φοβόμαστε.»
«Πάντα μπορείς να μου μιλήσεις.»
Καθώς το παιδί μεγαλώνει, η συζήτηση μπορεί να επεκτείνεται σε συναίνεση, υγιείς σχέσεις, πίεση από συνομηλίκους, διαδικτυακή ασφάλεια, sexting και σεξουαλική εκμετάλλευση, με γλώσσα κατάλληλη για την ηλικία και την ωριμότητά του.
Η ενημέρωση με τρόπο προσαρμοσμένο στην ηλικία αποτελεί βασικό στοιχείο της πρόληψης.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Η σεξουαλική κακοποίηση μπορεί να συμβεί και χωρίς σωματικό άγγιγμα, μεταξύ άλλων και μέσω διαδικτύου.
🔦 Το παιδί μπορεί να μην καταλάβει αμέσως ότι αυτό που του συμβαίνει είναι κακοποίηση ή ότι είναι λάθος.
🔦 Η εκμάθηση των σωστών ονομασιών για τα μέρη του σώματος μπορεί να βοηθήσει το παιδί να περιγράψει πιο καθαρά κάτι που το ανησυχεί.
🔦 Το παιδί μπορεί να χρειαστεί να μιλήσει σε περισσότερους από έναν ανθρώπους μέχρι να βρει κάποιον που θα το ακούσει και θα το βοηθήσει.
🔦 Η πρόληψη δεν σημαίνει να μάθουμε στο παιδί να φοβάται.
Σημαίνει να του δώσουμε γνώση, όρια, φωνή και πρόσβαση σε ασφαλείς ενήλικες.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Τα παιδιά προστατεύονται αν μάθουν να μην μιλούν σε αγνώστους.»
✔ Αλήθεια: Η προειδοποίηση για τους αγνώστους δεν αρκεί.
Ένα παιδί μπορεί να βρεθεί σε κίνδυνο και από κάποιον που ήδη γνωρίζει ή εμπιστεύεται.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί δεν είπε όχι, σημαίνει ότι συμφώνησε.»
✔ Αλήθεια: Ένα παιδί μπορεί να φοβηθεί, να παγώσει ή να μην καταλάβει τι συμβαίνει.
Η ευθύνη για την κακοποίηση δεν ανήκει ποτέ στο παιδί.
❌ Μύθος: «Αν κάποιος είναι συγγενής ή πολύ κοντινός άνθρωπος της οικογένειας, το παιδί είναι ασφαλές μαζί του.»
✔ Αλήθεια: Η σχέση εμπιστοσύνης δεν αποτελεί εγγύηση ασφαλούς συμπεριφοράς.
Το παιδί πρέπει να γνωρίζει ότι μπορεί να μιλήσει για οτιδήποτε το κάνει να αισθάνεται άβολα, ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο άλλος άνθρωπος.
❌ Μύθος: «Αν συμβεί κάτι, το παιδί θα το πει αμέσως στους γονείς.»
✔ Αλήθεια: Μπορεί να φοβάται, να ντρέπεται, να αισθάνεται ενοχές ή να έχει δεχτεί πίεση να κρατήσει το περιστατικό μυστικό.
Γι' αυτό χρειάζεται να ακούει ξανά και ξανά ότι μπορεί να μιλήσει και ότι δεν θα φταίξει ούτε θα τιμωρηθεί επειδή είπε την αλήθεια.
❌ Μύθος: «Η συζήτηση για τη σεξουαλική κακοποίηση θα φοβίσει το παιδί.»
✔ Αλήθεια: Όταν γίνεται με ήρεμο, απλό και κατάλληλο για την ηλικία του τρόπο, η ενημέρωση μπορεί να δώσει στο παιδί γνώσεις και δεξιότητες για να αναγνωρίζει μη ασφαλείς συμπεριφορές και να ζητά βοήθεια.
💡 Χρήσιμες Ιδέες Για Τους Γονείς
❤️ Μιλήστε χωρίς φόβο.
Μην παρουσιάζετε τον κόσμο ως ένα επικίνδυνο μέρος.
Δώστε στο παιδί απλά μηνύματα που μπορεί να θυμάται.
👂 Ακούστε χωρίς να το διακόπτετε.
Αν το παιδί σας πει κάτι που σας ανησυχεί, αφήστε το να μιλήσει και πάρτε το στα σοβαρά.
🚫 Μην το κάνετε να αισθανθεί υπεύθυνο.
Αποφύγετε φράσεις όπως «Γιατί πήγες μαζί του;» ή «Γιατί δεν έφυγες;».
Η ευθύνη δεν είναι του παιδιού.
🗣️ Διδάξτε του ότι μπορεί να ξαναμιλήσει.
Αν ένας ενήλικας δεν το ακούσει, πρέπει να ξέρει ότι μπορεί να απευθυνθεί σε άλλον.
📱 Μιλήστε και για το διαδίκτυο.
Η προστασία του παιδιού σήμερα αφορά τόσο τις πραγματικές όσο και τις διαδικτυακές αλληλεπιδράσεις.
🤝 Χτίστε μια σχέση όπου η αλήθεια είναι ασφαλής.
Το σημαντικότερο μήνυμα που μπορεί να ακούει ένα παιδί είναι:
«Ό,τι κι αν συμβεί, μπορείς να μου το πεις. Θα σε ακούσω και θα σε βοηθήσω.»
👉 FAQs – Συχνές Ερωτήσεις
❓ Σε ποια ηλικία πρέπει να αρχίσω να μιλάω στο παιδί μου για την προστασία του σώματός του;
Η συζήτηση μπορεί να ξεκινήσει από μικρή ηλικία, με απλές έννοιες που προσαρμόζονται στην ηλικία και την κατανόηση του παιδιού.
Δεν χρειάζεται να γίνει μία μεγάλη συζήτηση.
Οι μικρές, καθημερινές συζητήσεις είναι συχνά πιο φυσικές και βοηθούν το παιδί να γνωρίζει ότι μπορεί να μιλά για το σώμα και τα όριά του.
❓ Πρέπει να μάθω στο παιδί να λέει «όχι» σε όλους;
Το παιδί μπορεί να μάθει ότι έχει δικαίωμα να αρνείται ένα ανεπιθύμητο άγγιγμα και να ζητά βοήθεια.
Παράλληλα, πρέπει να γνωρίζει ότι ακόμη κι αν δεν καταφέρει να πει «όχι» ή να αντιδράσει, δεν ευθύνεται για ό,τι του συνέβη.
❓ Τι πρέπει να κάνω αν το παιδί μου μου πει ότι κάποιος το άγγιξε με ακατάλληλο τρόπο;
Ακούστε το με ψυχραιμία και πείτε του ότι έκανε σωστά που μίλησε.
Μην το κατηγορήσετε και μην το πιέσετε να δώσει λεπτομέρειες που δεν μπορεί ή δεν θέλει να δώσει.
Ζητήστε άμεσα καθοδήγηση από κατάλληλο επαγγελματία ή αρμόδια υπηρεσία παιδικής προστασίας.
Η άμεση ασφάλεια του παιδιού έχει προτεραιότητα.
❓ Τι γίνεται αν το παιδί μου δεν θέλει να μιλήσει σε εμένα;
Μην το πιέσετε.
Υπενθυμίστε του ότι μπορεί να μιλήσει σε έναν ασφαλή ενήλικα που εμπιστεύεται, όπως εκπαιδευτικό, συγγενή ή επαγγελματία.
Το σημαντικό είναι να μη μείνει μόνο με αυτό που το φοβίζει.
❓ Πώς θα προστατεύσω το παιδί μου χωρίς να το κάνω να φοβάται τους ανθρώπους;
Αποφύγετε τις γενικεύσεις.
Διδάξτε του να αναγνωρίζει συμπεριφορές που παραβιάζουν τα όριά του, να εμπιστεύεται τα συναισθήματά του και να γνωρίζει ότι μπορεί πάντα να ζητήσει βοήθεια.
Η πρόληψη πρέπει να ενισχύει την ασφάλεια και την αυτοπεποίθηση, όχι τον φόβο.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό και προληπτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την αξιολόγηση από παιδίατρο, ψυχολόγο ή άλλο αρμόδιο επαγγελματία.
Σε περίπτωση υποψίας ή αποκάλυψης σεξουαλικής κακοποίησης, προτεραιότητα είναι η άμεση ασφάλεια του παιδιού και η αναζήτηση εξειδικευμένης βοήθειας.
Στην Ελλάδα, η Εθνική Γραμμή Παιδικής Προστασίας 1107 παρέχει δωρεάν συμβουλευτική και ψυχοκοινωνική υποστήριξη σε παιδιά, εφήβους και ενήλικες για ζητήματα παιδικής προστασίας.
🛡️ Η Γνώση Είναι Μέρος Της Προστασίας 📌
Η πρόληψη της σεξουαλικής κακοποίησης δεν αρχίζει με τον φόβο.
Αρχίζει με μια σχέση στην οποία το παιδί ξέρει ότι το σώμα του είναι δικό του, τα όριά του αξίζουν σεβασμό και η φωνή του έχει σημασία.
Χρειάζεται να γνωρίζει ότι μπορεί να πει «όχι», να απομακρυνθεί όταν μπορεί και, κυρίως, να μιλήσει σε έναν ασφαλή ενήλικα χωρίς να φοβάται ότι θα κατηγορηθεί.
Κανένα παιδί δεν είναι υπεύθυνο για την κακοποίηση που μπορεί να υποστεί.
Η ευθύνη ανήκει πάντα στον δράστη και στους ενήλικες που έχουν την υποχρέωση να προστατεύουν τα παιδιά.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Η ενημέρωση των παιδιών για τα όρια και την ασφάλεια του σώματός τους χρειάζεται να γίνεται με ηρεμία, συνέπεια και σεβασμό στην ηλικία τους.
Μοιραστείτε τις δικές σας σκέψεις και πρακτικές που βοηθούν να δημιουργείται στο σπίτι ένα περιβάλλον όπου το παιδί νιώθει ότι μπορεί να μιλήσει για οτιδήποτε το απασχολεί.

• Πώς θα βοηθήσει ένας γονιός το παιδί του ώστε να γνωρίζει πώς να προστατεύεται από πιθανούς κινδύνους, όπως η σεξουαλική κακοποίηση όταν συναναστρέφεται με άτομα που δεν γνωρίζει καλά;

• 0 σχόλια
• 4011 εμφανίσεις

admin

16 Ιανουαρίου, 20179 yr

Λιγότερος χρόνος στην… «οθόνη» για πιο κοινωνικά παιδιά!

Λιγότερος χρόνος στην… «οθόνη» για πιο κοινωνικά παιδιά!

Τα παιδιά περνάνε περισσότερο χρόνο από ποτέ μπροστά σε οθόνες και αυτό μπορεί να επηρεάζει την ικανότητά τους να αναγνωρίζουν συναισθήματα, σύμφωνα με μια νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες.
Η έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Computers in Human Behavior, βρήκε ότι τα παιδιά που απείχαν πέντε μέρες από την έκθεση στην τεχνολογία είχαν σημαντική βελτίωση στο να αναγνωρίζουν ανθρώπινα συναισθήματα, από ότι τα παιδιά που είχαν τακτική πρόσβαση σε κινητά τηλέφωνα, τηλεοράσεις και υπολογιστές.
Οι ερευνητές μελέτησαν δύο ομάδες παιδιών 12 ετών σε ένα δημόσιο σχολείο της Καλιφόρνια. Η μια ομάδα των παιδιών συμμετείχε σε μια εκπαιδευτική κατασκήνωση, όπου τα παιδιά δεν είχαν πρόσβαση σε ηλεκτρονικές συσκευές. Η άλλη ομάδα δεν δέχθηκε κάποια παρέμβαση και τα παιδιά συνέχισαν να έχουν τη ίδια πρόσβαση σε ηλεκτρονικές συσκευές. Στην αρχή και το τέλος της περιόδου μελέτης, ζητήθηκε και στις δύο ομάδες των παιδιών να αναγνωρίσουν τα συναισθήματα σε εικόνες από 50 πρόσωπα.
Οι μαθητές που συμμετείχαν στην κατασκήνωση είχαν σημαντικά υψηλότερα σκορ στην αναγνώριση εκφράσεων του προσώπου, από ότι οι μαθητές που συνέχισαν να έχουν πρόσβαση σε οθόνες. "Είμαι πολύ ευχαριστημένη που έχουμε αποτέλεσμα μέσα σε πέντε μέρες", δηλώνει η Patricia Greenfield, επικεφαλής της μελέτης και διδάκτωρ Ψυχολογίας.
Ο ειδικοί επισημαίνουν ότι ως άνθρωποι είμαστε φτιαγμένοι να μαθαίνουμε μέσα από την αλληλεπίδραση με τους άλλους. Για παράδειγμα, το βρέφος μαθαίνει να αναγνωρίζει συναισθήματα και να διαμορφώνει σχέσεις μέσα από την αρχική συναλλαγή με την μητέρα.
Η υπερβολική έκθεση στα ηλεκτρονικά μέσα μπορεί να υπονομεύσει αυτό τον φυσικό τρόπο μάθησης και να μειώσει της διαπροσωπικές ικανότητες του παιδιού. Σύμφωνα με τους ερευνητές, ο στόχος δεν είναι να δαιμονοποιήσουμε τα ηλεκτρονικά μέσα, αλλά να τα κάνουμε ένα λειτουργικό μέρος της ζωής μας.
Η συμβουλή των ειδικών είναι να επιτρέπουμε στα παιδιά να αξιοποιούν τα μέσα με πρόγραμμα και πλάνο. Γονείς και παιδιά θα πρέπει να συνεργαστούν, προκειμένου να καταλήξουν και να συμφωνήσουν στο πόσες ώρες και με πιο τρόπο τα παιδιά θα πρέπει να χρησιμοποιούν τα ηλεκτρονικά μέσα.
Πηγή: http://kontasou.com/

• Τα παιδιά που απείχαν πέντε μέρες από την έκθεση στην τεχνολογία είχαν σημαντική βελτίωση στο να αναγνωρίζουν ανθρώπινα συναισθήματα.

• 0 σχόλια
• 748 εμφανίσεις

admin

9 Ιανουαρίου, 20179 yr

Γρίπη ή κρυολόγημα: Όλα τα συμπτώματα

Γρίπη ή κρυολόγημα: Όλα τα συμπτώματα

Τόσο η γρίπη όσο και το κρυολόγημα είναι ιογενή νοσήματα και η αλληλοεπικάλυψη των συμπτωμάτων στις δύο περιπτώσεις πολλές φορές μάς δυσκολεύει να τα ξεχωρίσουμε.
Όπως επισημαίνει το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, κατά την περίοδο έξαρσης της γρίπης «κυκλοφορούν» και άλλοι ιοί που προσβάλλουν το αναπνευστικό και προκαλούν παρόμοια συμπτώματα. Σε αυτούς περιλαμβάνονται οι ρινοϊοί, η κύρια αιτία του κοινού κρυολογήματος, και ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός, ο οποίος αποτελεί την πιο συχνή αιτία σοβαρής νόσου του αναπνευστικού στα παιδιά και μία από τις κύριες αιτίες βαριάς νόσησης ή και θανάτου σε ηλικιωμένα άτομα.
Άλλοι ιοί που μπορεί επίσης να προκαλέσουν κλινική εικόνα παρόμοια με εκείνη της γρίπης είναι οι αδενοϊοί και οι ιοί της παραγρίπης.
Γρίπη vs. κρυολόγημα: Οι βασικές διαφορές
Το κοινό κρυολόγημα προκαλείται από ιούς διαφορετικούς από τους ιούς της γρίπης. Τα συμπτώματα του κρυολογήματος είναι συνήθως πιο ελαφρά, περιορίζονται στο ανώτερο αναπνευστικό (καταρροή, φτάρνισμα, πονόλαιμος), διαρκούν λιγότερο και σπάνια οδηγούν σε επιπλοκές. Αντίθετα, η γρίπη μπορεί να προκαλέσει σοβαρή νόσηση και επιπλοκές που μπορεί να αποδειχθούν ακόμη και θανατηφόρες για κάποια άτομα, π.χ. σε άτομα με χρόνια νοσήματα.
Πολλές φορές ένα σοβαρό κρυολόγημα και μια μέτριας βαρύτητας γρίπη μπορεί να εμφανίζονται με την ίδια περίπου κλινική εικόνα. Στον παρακάτω πίνακα φαίνονται οι βασικές διαφορές μεταξύ του κοινού κρυολογήματος και της γρίπης – παρότι τα συμπτώματα αυτά δεν εμφανίζονται πάντα.

Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε γρίπη
Μπορεί να έχετε γρίπη εάν παρουσιάσετε ξαφνικά πυρετό, συμπτώματα από το αναπνευστικό (καταρροή, βήχα), έντονους μυϊκούς πόνους και αυτό συμβαίνει τους χειμερινούς μήνες, κυρίως από τον Δεκέμβριο έως το Μάρτιο. Βέβαια μπορεί να πάθετε γρίπη οποιαδήποτε άλλη εποχή του χρόνου, αυτό όμως είναι σπάνιο.
Συνήθως οι γιατροί θέτουν τη διάγνωση με βάση τα συμπτώματα. Πάντως είναι δύσκολο να ξεχωρίσουμε τη γρίπη από άλλες ιώσεις του αναπνευστικού και μόνο με ειδικές εργαστηριακές εξετάσεις μπορεί να γίνει ακριβής διάγνωση, αν και σπανίως αυτές κρίνονται αναγκαίες.

• Διανύουμε περίοδο έξαρσης της εποχικής γρίπης, η οποία αναμένεται να κορυφωθεί μέσα στον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο, με τους ειδικούς να επαναλαμβάνουν: «Ποτέ δεν είναι αργά για το εμβόλιο, έστω και τώρα οι ομάδες υψηλού κινδύνου πρέπει να εμβολιαστούν».

• 0 σχόλια
• 1065 εμφανίσεις

admin

7 Ιανουαρίου, 20179 yr