Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Το σύνδρομο χαρακτηρίζεται από φτωχή ανάπτυξη του μωρού τόσο κατά την ενδομήτριο ζωή όσο και μετά τη γέννηση, με νοητικά, σωματικά και αναπτυξιακά προβλήματα που μπορεί να διατηρηθούν έως την ενήλικη ζωή.
Σύμφωνα με την έκθεση, που αφορά 180 χώρες, σχεδόν μία στις δέκα γυναίκες (το 9,8%) σε όλο τον κόσμο δεν σταματούν να πίνουν αλκοόλ όταν μείνουν έγκυοι.
Σε μερικές χώρες, όμως, το ποσοστό όσων πίνουν είναι πολύ υψηλότερο (φθάνει έως το 45%), γράφουν οι ερευνητές από το Κέντρο Εθνισμού & Ψυχικής Υγείας (CAMH) του Τορόντο, στον Καναδά.
Στην Ελλάδα, το ποσοστό των εγκύων που πίνουν υπολογίζεται σε 21%.
Οι πέντε χώρες με την υψηλότερη κατανάλωση αλκοόλ στην εγκυμοσύνη είναι η Ρωσία, η Βρετανία, η Δανία, η Λευκορωσία και η Ιρλανδία, αλλά οι πέντε χώρες με την υψηλότερη συχνότητα του συνδρόμου είναι η Νότιος Αφρική (585 κρούσματα ανά 10.000 κατοίκους), η Κροατία (115 κρούσματα ανά 10.000 κατοίκους), η Ιρλανδία (89 κρούσματα ανά 10.000 κατοίκους), η Ιταλία (82 κρούσματα ανά 10.000 κατοίκους) και η Λευκορωσία (69 κρούσματα ανά 10.000 κατοίκους).
Συνολικά, η Ευρώπη είναι η ήπειρος με τα υψηλότερα ποσοστά κατανάλωσης αλκοόλ στην εγκυμοσύνη και την υψηλότερη συχνότητα εμβρυϊκού αλκοολικού συνδρόμου στον κόσμο.
Μάλιστα με 37 κρούσματα ανά 10.000 κατοίκους, η συχνότητα του συνδρόμου είναι υπερδιπλάσια (2,6 φορές υψηλότερη) από τον παγκόσμιο μέσο όρο (είναι σχεδόν 15 ανά 10.000 κατοίκους).
Στην Ελλάδα, η συχνότητα του συνδρόμου υπολογίζεται σε 31 κρούσματα ανά 10.000 κατοίκους.

Συνολικά, η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ετησίως γεννιούνται 119.000 μωρά με το σύνδρομο σε όλο τον κόσμο.
Τα χαμηλότερα επίπεδα κατανάλωσης αλκοόλ στην εγκυμοσύνη και εμβρυϊκού αλκοολικού συνδρόμου καταγράφονται σε χώρες της Μέσης Ανατολής και της Νοτιοανατολικής Ασίας (π.χ. Ομάν, Κατάρ, Σαουδική Αραβία), όπου γενικώς υπάρχουν υψηλά ποσοστά αποχής από το αλκοόλ.
Οι ειδικοί τονίζουν ότι δεν αποκτούν μωρά με το σύνδρομο όλες οι έγκυοι που καταναλώνουν αλκοόλ. «Υπολογίζουμε ότι μία στις 67 μητέρες που πίνουν στην εγκυμοσύνη, γεννά μωρό που πάσχει από το σύνδρομο, καθώς και ότι 15 στους 10.000 ανθρώπους παγκοσμίως πάσχουν από αυτό», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Σβετλάνα Πόποβα.
«Δεν γνωρίζουμε όμως ποιοι παράγοντες καθιστούν κάποια έμβρυα πιο ευάλωτα στο εμβρυϊκό αλκοολικό σύνδρομο απ’ ό,τι άλλα».
Και πρόσθεσε πως «το ασφαλέστερο που μπορούν να κάνουν οι έγκυοι, είναι να αποφεύγουν εντελώς το αλκοόλ».
Η νέα έκθεση δημοσιεύεται στην επιθεώρηση The Lancet Global Health. 
  • Σχεδόν 120.000 μωρά γεννιούνται ετησίως σε όλο τον κόσμο πάσχοντας από εμβρυϊκό αλκοολικό σύνδρομο επειδή οι μητέρες τους έπιναν αλκοόλ στην εγκυμοσύνη, σύμφωνα με μία νέα έκθεση.
Όλα ξεκίνησαν πριν δύο χρόνια, όταν η φωτογράφος Καμίλα Κορτς, αγόρασε στην κόρη της ένα φόρεμα, από το κατάστημα Bibbidi Bobbidi της Ντίσνεϋλαντ. Η πρώτη τους φωτογράφιση είχε τόση επιτυχία, που αποφάσισαν να συνεχίσουν τις μεταμφιέσεις.
Το δίδυμο μητέρας-κόρης, πλέον έχει περισσότερους από 19.000 ακολούθους στο Instagram. Ράβουν τα φορέματα μόνες ή προσλαμβάνουν επαγγελματίες της περιοχής. Ενώ η Λάιλα απολαμβάνει να μεταμφιέζεται σε πριγκίπισσα, η μητέρα της επιλέγει τους κακούς χαρακτήρες. Η αγαπημένη τους φωτογράφιση έχει θέμα την «Μικρή Γοργόνα.» Εκεί, η Λάιλα είναι η μεταμφιεσμένη σε Άριελ και η Καμίλα σε Ούρσουλα.
Η Λάιλα έχει μεταμφιεστεί και σε άλλους χαρακτήρες, εκτός από τις πριγκίπισσες της Ντίσνεϊ. Μερικές από αυτές περιλαμβάνουν την Πριγκίπισσα Λία και το BB-8 από τον «Πόλεμο των Άστρων», την Ροβένα Ράβενκλοου από τον «Χάρι Πότερ» και την Βάιολετ από τους «Απίθανους».
Δείτε παρακάτω τις εντυπωσιακές φωτογραφίες με τις μεταμφιέσεις.































Πηγή: camiliacourts.com & instagram
  • Η 7 ετών Λάιλα, μπορεί να είναι ντροπαλή αλλά όχι όταν φοράει τα κοστούμια της Ντίσνεϊ. Το να μεταμφιέζεται, την έχει βοηθήσει να ξεπεράσει κάποιους φόβους και να αποκτήσει εμπιστοσύνη στον εαυτό της.
Όμως, όσο μεγαλώνει ένα παιδί και αποκτά νέες δεξιότητες, τόσο αλλάζουν και οι κίνδυνοι που μπορεί να συναντήσει στην καθημερινότητά του.
Ένα μωρό που αρχίζει να γυρίζει στο πλάι, ένα νήπιο που σκαρφαλώνει παντού ή ένα παιδί που κάνει ποδήλατο χρειάζονται
διαφορετικά μέτρα προστασίας.
Η παιδική ασφάλεια δεν σημαίνει να μεγαλώνουμε τα παιδιά μέσα στον φόβο ή να τους απαγορεύουμε να εξερευνούν.
Σημαίνει να δημιουργούμε ένα περιβάλλον όπου μπορούν να αναπτύσσονται, να παίζουν και να αποκτούν αυτονομία,
με όσο το δυνατόν λιγότερους κινδύνους.
Από την ασφάλεια μέσα στο σπίτι και το αυτοκίνητο μέχρι το παιχνίδι, το διαδίκτυο και την προστασία του σώματος,
υπάρχουν ορισμένες βασικές αρχές που κάθε γονιός και φροντιστής αξίζει να γνωρίζει.
Ας δούμε ποιες είναι οι σημαντικότερες και πώς μπορούμε να τις εφαρμόσουμε στην καθημερινή ζωή.
👀 1. Η Επίβλεψη Είναι Η Πρώτη Γραμμή Προστασίας
Ακόμη και το πιο ασφαλές σπίτι δεν μπορεί να αντικαταστήσει την παρουσία και την προσοχή ενός ενήλικα.
Τα μικρά παιδιά δεν έχουν ακόμη την εμπειρία και την ικανότητα να αναγνωρίζουν όλους τους κινδύνους.
Μπορεί μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να πλησιάσουν μια ζεστή κατσαρόλα, να βάλουν ένα μικρό αντικείμενο στο στόμα ή να ανέβουν σε ένα έπιπλο.
Γι' αυτό:
Δεν αφήνουμε ποτέ ένα βρέφος μόνο του σε αλλαξιέρα, κρεβάτι ή καναπέ, ούτε για μια στιγμή.
Παραμένουμε κοντά στα παιδιά όταν παίζουν σε χώρους με σκάλες, νερό ή άλλα πιθανά εμπόδια.
Στο μπάνιο και κοντά σε πισίνες, μπανιέρες ή θάλασσα, η επίβλεψη πρέπει να είναι συνεχής και από κοντινή απόσταση.
Όταν κάποιος άλλος φροντίζει το παιδί, εξηγούμε ξεκάθαρα τους κανόνες και τις ιδιαίτερες ανάγκες του.
Προσοχή: Η επίβλεψη δεν σημαίνει απλώς ότι βρισκόμαστε στο ίδιο δωμάτιο ή ότι κοιτάζουμε περιστασιακά το παιδί.
Χρειάζεται να μπορούμε να παρέμβουμε αμέσως όταν προκύψει κίνδυνος.
Και κάτι ακόμη: όταν υπάρχουν πολλοί ενήλικες στον ίδιο χώρο, είναι χρήσιμο να είναι ξεκάθαρο ποιος έχει εκείνη τη στιγμή την ευθύνη
της επίβλεψης.
🏠 2. Δημιουργούμε Ένα Ασφαλές Περιβάλλον Μέσα Στο Σπίτι
Το σπίτι είναι ο χώρος όπου τα παιδιά περνούν μεγάλο μέρος της ημέρας τους.
Ειδικά κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής τους, η περιέργεια τα οδηγεί να αγγίζουν, να ανοίγουν, να τραβούν και να δοκιμάζουν σχεδόν τα πάντα.
Γι' αυτό είναι σημαντικό να εξετάζουμε κάθε δωμάτιο από τη δική τους οπτική.
Στο σαλόνι και στα υπνοδωμάτια:
Στερεώνουμε στον τοίχο ψηλές βιβλιοθήκες, συρταριέρες και τηλεοράσεις, ώστε να μην ανατραπούν.
Απομακρύνουμε μικρά διακοσμητικά αντικείμενα που μπορεί να καταποθούν.
Τοποθετούμε προστατευτικά στις πρίζες, όπου χρειάζεται, και φροντίζουμε τα καλώδια να μην είναι προσβάσιμα.
Δεν αφήνουμε κορδόνια από κουρτίνες ή στόρια κοντά σε κρεβάτια και χώρους παιχνιδιού.
Ασφαλίζουμε παράθυρα και μπαλκονόπορτες με κατάλληλα μέτρα προστασίας.
Στην κουζίνα:
Γυρίζουμε τα χερούλια των κατσαρολών προς το εσωτερικό της εστίας.
Δεν αφήνουμε ζεστά ροφήματα ή φαγητά στην άκρη του τραπεζιού.
Κρατάμε μαχαίρια, ψαλίδια και αιχμηρά εργαλεία σε ασφαλή σημεία.
Δεν αφήνουμε το παιδί να πλησιάζει τον φούρνο ή την εστία όταν λειτουργούν.
Στο μπάνιο:
Δεν αφήνουμε ποτέ το παιδί μόνο του μέσα στην μπανιέρα, ακόμη κι αν υπάρχει λίγο νερό.
Φυλάσσουμε ξυραφάκια, φάρμακα και καθαριστικά σε κλειδωμένα ντουλάπια.
Χρησιμοποιούμε αντιολισθητικό πατάκι και ελέγχουμε τη θερμοκρασία του νερού πριν από το μπάνιο.
Ένας χρήσιμος τρόπος ελέγχου είναι να κατεβούμε στο ύψος του παιδιού και να παρατηρήσουμε τι μπορεί να φτάσει, να τραβήξει
ή να βάλει στο στόμα του.
🛏️ 3. Ο Ασφαλής Ύπνος Είναι Απαραίτητος Για Τα Βρέφη
Ο ύπνος είναι σημαντικός για την ανάπτυξη του μωρού, αλλά χρειάζεται να γίνεται σε κατάλληλες και ασφαλείς συνθήκες.
Για τα βρέφη, οι βασικές οδηγίες ασφαλούς ύπνου είναι ιδιαίτερα σημαντικές.
Τοποθετούμε το μωρό ανάσκελα σε κάθε ύπνο, τόσο τη νύχτα όσο και κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Χρησιμοποιούμε σταθερό, επίπεδο στρώμα, κατάλληλο για την κούνια.
Αποφεύγουμε μαξιλάρια, κουβέρτες, πάντες, λούτρινα παιχνίδια και άλλα μαλακά αντικείμενα μέσα στον χώρο ύπνου.
Δεν χρησιμοποιούμε καναπέδες ή πολυθρόνες για τον ύπνο του μωρού.
Αποφεύγουμε την υπερβολική ένδυση και την υπερθέρμανση.
Το μωρό μπορεί να κοιμάται στο ίδιο δωμάτιο με τους γονείς, αλλά σε δική του ξεχωριστή, ασφαλή επιφάνεια ύπνου.
Επίσης, καθίσματα αυτοκινήτου, ρηλάξ και κούνιες δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως τακτικοί χώροι ύπνου.
Θυμηθείτε: Ο ασφαλής ύπνος δεν είναι θέμα διακόσμησης της βρεφικής κούνιας.
Είναι θέμα σωστής επιλογής στρώματος και απομάκρυνσης αντικειμένων που μπορεί να δυσκολέψουν την αναπνοή του μωρού.
🍇 4. Προστατεύουμε Τα Παιδιά Από Πνιγμονή Και Κατάποση Επικίνδυνων Αντικειμένων
Τα βρέφη και τα νήπια ανακαλύπτουν τον κόσμο συχνά βάζοντας αντικείμενα στο στόμα τους.
Αυτό κάνει ιδιαίτερα σημαντική την προσοχή στο φαγητό, στα παιχνίδια και στα μικρά αντικείμενα που υπάρχουν στο σπίτι.
Ποια τρόφιμα χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή;
Ολόκληρα σταφύλια και ντοματίνια.
Ξηροί καρποί.
Σκληρά ωμά κομμάτια λαχανικών.
Ποπ κορν.
Σκληρές καραμέλες.
Κομμάτια λουκάνικου σε στρογγυλές φέτες.
Ορισμένα από αυτά μπορεί να προκαλέσουν πνιγμονή, ιδιαίτερα σε μικρά παιδιά.
Το κατάλληλο κόψιμο και η προσαρμογή της υφής ανάλογα με την ηλικία και τις δεξιότητες μάσησης είναι πολύ σημαντικά.
Προσέχουμε επίσης:
Μικρά παιχνίδια και εξαρτήματα που αποσπώνται.
Κέρματα και μικρά πλαστικά αντικείμενα.
Μπαταρίες τύπου κουμπιού.
Μικρούς μαγνήτες, ιδιαίτερα όταν μπορούν να καταποθούν περισσότεροι από ένας.
Οι μπαταρίες κουμπιάς και οι ισχυροί μαγνήτες είναι ιδιαίτερα επικίνδυνοι σε περίπτωση κατάποσης και απαιτούν άμεση ιατρική αξιολόγηση.
Πώς προστατεύουμε το παιδί;
Επιλέγουμε παιχνίδια κατάλληλα για την ηλικία του.
Ελέγχουμε τακτικά αν έχουν σπάσει ή αν έχουν αποκολληθεί μικρά κομμάτια.
Δεν αφήνουμε το παιδί να τρώει ενώ περπατά, τρέχει ή παίζει.
Φροντίζουμε να κάθεται σε σταθερή θέση κατά τη διάρκεια του φαγητού.
Δεν του δίνουμε τρόφιμα που δεν μπορεί ακόμη να διαχειριστεί με ασφάλεια.
Οι γονείς και οι φροντιστές είναι καλό να γνωρίζουν πρώτες βοήθειες για πνιγμονή, με πρακτική εκπαίδευση κατάλληλη
για την ηλικία του παιδιού.
💊 5. Φάρμακα Και Καθαριστικά Πρέπει Να Παραμένουν Απρόσιτα
Τα παιδιά δεν γνωρίζουν ότι ένα πολύχρωμο χάπι, ένα μπουκάλι καθαριστικό ή ένα αρωματικό υγρό μπορεί να είναι επικίνδυνο.
Μπορεί να τα μπερδέψουν με γλυκά ή ποτά.
Γι' αυτό δεν αρκεί να τους λέμε να μην τα αγγίζουν.
Πρέπει να φροντίζουμε ώστε να μην μπορούν να τα φτάσουν.
Βασικοί κανόνες:
Φυλάσσουμε όλα τα φάρμακα σε κλειδωμένο ντουλάπι.
Δεν αφήνουμε φάρμακα μέσα σε τσάντες ή πάνω σε κομοδίνα.
Διατηρούμε τα καθαριστικά στις αρχικές συσκευασίες τους.
Δεν μεταφέρουμε ποτέ χημικά σε μπουκάλια νερού ή αναψυκτικών.
Αποθηκεύουμε απορρυπαντικά, απολυμαντικά και εντομοκτόνα σε ασφαλή σημεία.
Δεν αποκαλούμε τα φάρμακα «καραμέλες» για να πείσουμε το παιδί να τα πάρει.
Αν υποψιαστούμε ότι ένα παιδί έχει καταπιεί φάρμακο ή χημικό προϊόν, δεν περιμένουμε να εμφανιστούν συμπτώματα.
Ζητάμε αμέσως ιατρική καθοδήγηση.
Δεν προκαλούμε εμετό και δεν δίνουμε γάλα, νερό ή άλλο υγρό χωρίς οδηγία από ειδικό.
Στην Ελλάδα μπορούμε να καλέσουμε το Κέντρο Δηλητηριάσεων στο 210 7793777, ενώ σε επείγουσα κατάσταση καλούμε το 112.
🛁 6. Το Νερό Χρειάζεται Συνεχή Προσοχή
Ένα από τα σημαντικότερα πράγματα που πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς είναι ότι ο πνιγμός μπορεί να συμβεί γρήγορα και χωρίς έντονο θόρυβο.
Δεν αφορά μόνο τη θάλασσα και τις πισίνες.
Μπορεί να συμβεί ακόμη και σε μια μπανιέρα, έναν κουβά ή ένα δοχείο με νερό.
Για την ασφάλεια των παιδιών:
Δεν αφήνουμε ποτέ βρέφος ή μικρό παιδί μόνο του στο μπάνιο.
Αδειάζουμε κουβάδες και λεκάνες αμέσως μετά τη χρήση.
Δεν αφήνουμε τα παιδιά χωρίς συνεχή επίβλεψη κοντά σε πισίνες.
Φροντίζουμε οι πισίνες να έχουν κατάλληλη περίφραξη και ασφαλή πρόσβαση.
Στη θάλασσα επιλέγουμε οργανωμένες παραλίες και παραμένουμε κοντά στο παιδί.
Χρησιμοποιούμε κατάλληλο σωσίβιο όταν απαιτείται, χωρίς να το θεωρούμε υποκατάστατο της επίβλεψης.
Τα μπρατσάκια και τα φουσκωτά παιχνίδια δεν αποτελούν σωστικά μέσα.
Επίσης, τα μαθήματα κολύμβησης μπορούν να προσφέρουν χρήσιμες δεξιότητες, αλλά δεν εξαλείφουν τον κίνδυνο πνιγμού.
Η επίβλεψη κοντά στο νερό πρέπει να είναι συνεχής, ενεργή και χωρίς περισπασμούς.
🔥 7. Προλαμβάνουμε Εγκαύματα Και Ατυχήματα Με Φωτιά
Τα εγκαύματα είναι ένας ακόμη κίνδυνος που μπορεί να προκύψει εύκολα στην καθημερινότητα.
Ένα ζεστό ρόφημα, μια κατσαρόλα, ένα σίδερο ή μια ηλεκτρική συσκευή μπορεί να προκαλέσουν σοβαρό τραυματισμό.
Τι χρειάζεται να προσέχουμε;
Δεν κρατάμε ποτέ ζεστό ρόφημα ενώ έχουμε το παιδί στην αγκαλιά.
Δεν αφήνουμε κατσαρόλες και τηγάνια στις μπροστινές εστίες.
Κρατάμε αναπτήρες και σπίρτα κλειδωμένα και μακριά από τα παιδιά.
Δεν αφήνουμε αναμμένα κεριά χωρίς επίβλεψη.
Ελέγχουμε τη θερμοκρασία του νερού πριν από το μπάνιο.
Τοποθετούμε ανιχνευτές καπνού και ελέγχουμε τακτικά τη λειτουργία τους.
Είναι επίσης σημαντικό να υπάρχει ένα απλό οικογενειακό σχέδιο διαφυγής σε περίπτωση φωτιάς.
Τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούν να μάθουν πώς να απομακρύνονται με ασφάλεια και πότε πρέπει να ζητούν βοήθεια, χωρίς να προσπαθούν να αντιμετωπίσουν μόνα τους τη φωτιά.
🚗 8. Η Ασφάλεια Στο Αυτοκίνητο Δεν Είναι Διαπραγματεύσιμη
Ακόμη και μια μικρή διαδρομή μπορεί να κρύβει κινδύνους όταν δεν τηρούνται οι κανόνες οδικής ασφάλειας.
Το παιδί πρέπει να μεταφέρεται πάντα με κατάλληλο σύστημα συγκράτησης, σύμφωνα με την ηλικία, το ύψος, το βάρος και τις οδηγίες του κατασκευαστή.
Οι βασικοί κανόνες είναι:
Χρησιμοποιούμε εγκεκριμένο παιδικό κάθισμα κατάλληλο για το παιδί.
Ακολουθούμε πιστά τις οδηγίες τοποθέτησης και στερέωσης.
Διατηρούμε το παιδί σε κάθισμα με φορά προς τα πίσω για όσο διάστημα επιτρέπουν τα όρια του συγκεκριμένου καθίσματος.
Δεν μεταφέρουμε ποτέ παιδί στην αγκαλιά ενήλικα.
Δεν αφήνουμε ποτέ το παιδί μόνο του μέσα στο αυτοκίνητο, ούτε για λίγα λεπτά.
Ελέγχουμε ότι οι ζώνες εφαρμόζουν σωστά και δεν είναι χαλαρές.
Η χρήση του παιδικού καθίσματος δεν πρέπει να εξαρτάται από την απόσταση της διαδρομής.
Ακόμη και όταν πηγαίνουμε μέχρι το κοντινό κατάστημα, το παιδί χρειάζεται την ίδια προστασία.
🚲 9. Μαθαίνουμε Στα Παιδιά Να Παίζουν Και Να Κινούνται Με Ασφάλεια
Το παιχνίδι είναι απαραίτητο για τη σωματική, συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών.
Δεν θέλουμε να τα απομακρύνουμε από το παιχνίδι επειδή φοβόμαστε μήπως χτυπήσουν.
Θέλουμε να τους μάθουμε πώς να απολαμβάνουν τις δραστηριότητές τους με μεγαλύτερη ασφάλεια.
Στην παιδική χαρά:
Ελέγχουμε αν ο εξοπλισμός είναι σταθερός και σε καλή κατάσταση.
Επιλέγουμε παιχνίδια κατάλληλα για την ηλικία και τις δυνατότητες του παιδιού.
Προσέχουμε ιδιαίτερα τις τσουλήθρες, τις κούνιες και τα ψηλά παιχνίδια αναρρίχησης.
Αποφεύγουμε ρούχα με κορδόνια ή αξεσουάρ που μπορεί να πιαστούν στον εξοπλισμό.
Στο ποδήλατο και στο πατίνι:
Χρησιμοποιούμε κράνος σωστού μεγέθους και σωστής εφαρμογής.
Επιλέγουμε ασφαλή διαδρομή, μακριά από την κυκλοφορία των οχημάτων.
Χρησιμοποιούμε προστατευτικό εξοπλισμό όπου χρειάζεται.
Μαθαίνουμε στο παιδί να σταματά πριν περάσει τον δρόμο και να ελέγχει την κίνηση.
Στον δρόμο:
Τα παιδιά πρέπει να κρατούν το χέρι ενός ενήλικα όταν διασχίζουν δρόμους, ιδιαίτερα στις μικρές ηλικίες.
Δεν βασιζόμαστε μόνο στην ικανότητά τους να αναγνωρίζουν ένα όχημα που πλησιάζει.
❤️ 10. Διδάσκουμε Στα Παιδιά Την Προστασία Του Σώματός Τους
Η παιδική ασφάλεια δεν αφορά μόνο τα ατυχήματα.
Περιλαμβάνει και την προστασία του παιδιού από κακοποίηση, εκφοβισμό και ανεπιθύμητη συμπεριφορά.
Από μικρή ηλικία μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να αναπτύξουν μια υγιή σχέση με το σώμα τους και να μάθουν ότι έχουν δικαίωμα να αισθάνονται ασφαλή.
Τι μπορούμε να τους διδάξουμε;
Το σώμα τους ανήκει στα ίδια.
Μπορούν να λένε «όχι» σε αγγίγματα που τα κάνουν να νιώθουν άβολα.
Τα προσωπικά μέρη του σώματος δεν είναι αντικείμενο παιχνιδιού ή μυστικών.
Μπορούν να μιλούν στους γονείς για οτιδήποτε τα φοβίζει ή τα προβληματίζει.
Δεν είναι υποχρεωμένα να αγκαλιάζουν ή να φιλούν κάποιον όταν δεν το επιθυμούν.
Είναι σημαντικό να ξεκαθαρίζουμε ότι δεν υπάρχουν μυστικά που πρέπει να κρατούν όταν κάτι τα κάνει να φοβούνται ή να νιώθουν άβολα.
Παράλληλα, χρειάζεται να ακούμε το παιδί χωρίς θυμό, επίκριση ή αμφισβήτηση όταν μας αποκαλύπτει κάτι δύσκολο.
Η ανοιχτή επικοινωνία και η εμπιστοσύνη είναι από τα σημαντικότερα μέσα προστασίας του.
📱 11. Η Παιδική Ασφάλεια Συνεχίζεται Και Στο Διαδίκτυο
Σήμερα τα παιδιά έρχονται σε επαφή με οθόνες, παιχνίδια, βίντεο και διαδικτυακές εφαρμογές από όλο και μικρότερη ηλικία.
Μαζί με τις δυνατότητες που προσφέρει η τεχνολογία, υπάρχουν και κίνδυνοι που χρειάζονται την προσοχή των γονιών.
Βασικοί κανόνες ψηφιακής ασφάλειας:
Επιλέγουμε περιεχόμενο κατάλληλο για την ηλικία του παιδιού.
Χρησιμοποιούμε τις ρυθμίσεις γονικού ελέγχου όπου χρειάζεται.
Δεν επιτρέπουμε την κοινοποίηση προσωπικών στοιχείων, διεύθυνσης ή φωτογραφιών χωρίς κατάλληλη προστασία.
Εξηγούμε ότι δεν πρέπει να συνομιλούν με αγνώστους ή να αποδέχονται αιτήματα από άτομα που δεν γνωρίζουν.
Μαθαίνουμε στα παιδιά να μας ενημερώνουν αν δουν κάτι που τα τρομάζει ή τα κάνει να νιώθουν άβολα.
Βάζουμε σαφή όρια στον χρόνο χρήσης των οθονών.
Το σημαντικότερο είναι να μη φοβάται το παιδί ότι θα τιμωρηθεί αν μας πει πως έκανε κάποιο λάθος στο διαδίκτυο.
Χρειάζεται να γνωρίζει ότι μπορεί πάντα να ζητήσει βοήθεια.
👶 12. Οι Κανόνες Ασφάλειας Αλλάζουν Ανάλογα Με Την Ηλικία
Δεν έχουν όλα τα παιδιά τις ίδιες ανάγκες προστασίας.
Ένα βρέφος χρειάζεται σχεδόν συνεχή φροντίδα από τον ενήλικα, ενώ ένα παιδί σχολικής ηλικίας μπορεί σταδιακά να αναλαμβάνει περισσότερες ευθύνες.
Γι' αυτό είναι σημαντικό να προσαρμόζουμε τα μέτρα ασφάλειας στην ανάπτυξη του παιδιού.
Βρέφη 0–12 μηνών
Ασφαλής ύπνος ανάσκελα.
Συνεχής επίβλεψη στην αλλαξιέρα και στο μπάνιο.
Απομάκρυνση μικρών αντικειμένων.
Σωστή χρήση καθίσματος αυτοκινήτου.
Προσοχή στις πτώσεις και στην πνιγμονή.

Νήπια 1–3 ετών
Ασφάλιση συρταριών και ντουλαπιών.
Προστασία από σκάλες και παράθυρα.
Απομάκρυνση φαρμάκων και καθαριστικών.
Προσοχή στα τρόφιμα που προκαλούν πνιγμονή.
Συνεχής επίβλεψη κοντά στο νερό.

Προσχολική ηλικία 3–5 ετών
Μαθαίνουμε απλούς κανόνες για τον δρόμο.
Εξηγούμε γιατί δεν αγγίζουμε πρίζες και ζεστές συσκευές.
Διδάσκουμε βασικούς κανόνες προστασίας του σώματος.
Ενθαρρύνουμε το ασφαλές παιχνίδι.
Εξασκούμαστε στο να ζητούν βοήθεια από έναν έμπιστο ενήλικα.

Σχολική ηλικία 6–12 ετών
Κυκλοφοριακή αγωγή και ασφαλείς μετακινήσεις.
Κράνος σε ποδήλατο και πατίνι.
Κανόνες ασφαλείας σε αθλητικές δραστηριότητες.
Υπεύθυνη χρήση διαδικτύου.
Ενίσχυση της αυτοπροστασίας και της επικοινωνίας με τους γονείς.

Εφηβεία 13–18 ετών
Συζήτηση για την οδική ασφάλεια και τις επικίνδυνες συμπεριφορές.
Ενημέρωση για τις διαδικτυακές απειλές και την ιδιωτικότητα.
Συζήτηση για τις σχέσεις, τα προσωπικά όρια και τη συναίνεση.
Ενίσχυση της υπευθυνότητας χωρίς υπερβολικό έλεγχο.
Δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης ώστε να ζητούν βοήθεια χωρίς φόβο.
Οι ηλικίες είναι ενδεικτικές.
Κάθε παιδί αναπτύσσεται με τον δικό του ρυθμό και οι κανόνες χρειάζεται να προσαρμόζονται στις πραγματικές του δυνατότητες.
🩹 13. Κάθε Γονιός Πρέπει Να Είναι Προετοιμασμένος Για Μια Έκτακτη Ανάγκη
Ακόμη κι όταν λαμβάνουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε εντελώς ένα ατύχημα.
Μπορούμε όμως να είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι, ώστε να αντιδράσουμε ψύχραιμα και σωστά.
Τι είναι χρήσιμο να υπάρχει σε κάθε οικογένεια;
Ένα οργανωμένο κουτί πρώτων βοηθειών.
Τα τηλέφωνα επικοινωνίας των γονιών και του παιδιάτρου.
Ο αριθμός έκτακτης ανάγκης 112.
Γνώση βασικών πρώτων βοηθειών για παιδιά και βρέφη.
Εκπαίδευση στην καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ) και στην αντιμετώπιση πνιγμονής από πιστοποιημένο φορέα.
Ένα απλό σχέδιο για το τι κάνουμε σε περίπτωση φωτιάς ή άλλης έκτακτης ανάγκης.
Είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζουν όλοι όσοι φροντίζουν το παιδί πού βρίσκονται τα απαραίτητα τηλέφωνα και πώς πρέπει να αντιδράσουν.
Η σωστή προετοιμασία μπορεί να κάνει τη διαφορά σε μια δύσκολη στιγμή.
💡 10 Πρακτικές Συμβουλές Που Αξίζει Να Εφαρμόζουμε Καθημερινά
Ελέγχουμε τακτικά το σπίτι για νέους κινδύνους, καθώς το παιδί μεγαλώνει και φτάνει σε περισσότερα σημεία.
Δεν αφήνουμε ποτέ μικρά παιδιά χωρίς επίβλεψη κοντά σε νερό.
Κρατάμε φάρμακα και καθαριστικά κλειδωμένα.
Ελέγχουμε τα παιχνίδια για σπασμένα ή αποσπώμενα κομμάτια.
Χρησιμοποιούμε πάντα κατάλληλο παιδικό κάθισμα στο αυτοκίνητο.
Μαθαίνουμε στα παιδιά να ζητούν βοήθεια όταν κάτι τα φοβίζει.
Δεν χρησιμοποιούμε τον φόβο ή τις απειλές ως τρόπο εκπαίδευσης στην ασφάλεια.
Δίνουμε το σωστό παράδειγμα, τηρώντας και οι ίδιοι τους κανόνες.
Ενημερώνουμε παππούδες, γιαγιάδες, συγγενείς και φροντιστές για τα μέτρα προστασίας.
Ελέγχουμε και ανανεώνουμε τακτικά τις γνώσεις μας στις πρώτες βοήθειες.
🚫 3 Μύθοι Και Αλήθειες Για Την Παιδική Ασφάλεια
❌ Μύθος: Αν είμαι μέσα στο σπίτι, το παιδί μου είναι ασφαλές.
✔ Αλήθεια: Τα περισσότερα οικιακά ατυχήματα μπορούν να συμβούν σε χώρους που θεωρούμε απόλυτα γνώριμους και ασφαλείς.
Η πρόληψη και η κατάλληλη επίβλεψη είναι απαραίτητες.
❌ Μύθος: Αν ένα παιδί γνωρίζει τους κανόνες, δεν χρειάζεται συνεχή επίβλεψη.
✔ Αλήθεια: Τα μικρά παιδιά δεν μπορούν πάντα να προβλέψουν τις συνέπειες των πράξεών τους.
Ακόμη κι αν έχουν μάθει τι πρέπει να αποφεύγουν, χρειάζονται την παρουσία ενός υπεύθυνου ενήλικα.
❌ Μύθος: Όσο περισσότερο προστατεύω το παιδί από κάθε κίνδυνο, τόσο καλύτερα.
✔ Αλήθεια: Η υπερβολική απαγόρευση μπορεί να περιορίσει την αυτονομία και την αυτοπεποίθησή του.
Στόχος είναι να δημιουργούμε ασφαλείς ευκαιρίες για εξερεύνηση, παιχνίδι και μάθηση, με κανόνες ανάλογους της ηλικίας του.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Ένα μικρό παιδί μπορεί να πνιγεί ακόμη και σε πολύ μικρή ποσότητα νερού. Γι' αυτό δεν αφήνουμε ποτέ βρέφη και νήπια μόνα τους στην μπανιέρα.
🔦 Τα έπιπλα που δεν είναι στερεωμένα στον τοίχο μπορούν να ανατραπούν όταν ένα παιδί προσπαθήσει να σκαρφαλώσει πάνω τους.
🔦 Οι μπαταρίες τύπου κουμπιού μπορεί να προκαλέσουν σοβαρό εσωτερικό τραυματισμό μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, εάν καταποθούν.
❓ Συχνές Ερωτήσεις Για Την Παιδική Ασφάλεια
❓ Από ποια ηλικία πρέπει να αρχίσουμε να μαθαίνουμε στο παιδί κανόνες ασφάλειας;
Από πολύ νωρίς.
Ακόμη και τα μικρά παιδιά μπορούν να κατανοήσουν απλές οδηγίες, όπως «σταματάμε πριν από τον δρόμο» ή «δεν αγγίζουμε τη ζεστή κουζίνα».
Οι κανόνες πρέπει να επαναλαμβάνονται με απλά λόγια και να προσαρμόζονται στην ηλικία τους.
❓ Πρέπει να απαγορεύουμε στο παιδί κάθε δραστηριότητα που έχει κάποιον κίνδυνο;
Όχι.
Το παιχνίδι, η κίνηση και η εξερεύνηση είναι απαραίτητα για την ανάπτυξή του.
Χρειάζεται να αναγνωρίζουμε τους πραγματικούς κινδύνους και να δημιουργούμε ασφαλείς συνθήκες για να δοκιμάζει καινούργια πράγματα.
❓ Ποιο είναι το σημαντικότερο μέτρο ασφάλειας για ένα μικρό παιδί;
Δεν υπάρχει ένα μόνο μέτρο που καλύπτει όλους τους κινδύνους.
Η κατάλληλη επίβλεψη, η πρόληψη μέσα στο σπίτι και η σωστή χρήση εξοπλισμού ασφαλείας λειτουργούν συμπληρωματικά.
❓ Πρέπει οι παππούδες και οι γιαγιάδες να ακολουθούν τους ίδιους κανόνες;
Απολύτως.
Όλοι όσοι φροντίζουν το παιδί χρειάζεται να γνωρίζουν και να εφαρμόζουν τις βασικές οδηγίες ασφαλείας.
Ένα παιδί δεν προστατεύεται αποτελεσματικά όταν οι κανόνες αλλάζουν ανάλογα με το ποιος το προσέχει.
❓ Πώς μπορώ να μάθω στο παιδί να προστατεύει τον εαυτό του χωρίς να το φοβίσω;
Με απλές εξηγήσεις, παιχνίδια ρόλων και καθημερινά παραδείγματα.
Αντί να του λέμε συνεχώς ότι κάτι κακό μπορεί να συμβεί, του εξηγούμε τι μπορεί να κάνει για να παραμείνει ασφαλές.
Και κυρίως, του δείχνουμε ότι μπορεί να μας μιλήσει για οτιδήποτε το ανησυχεί.
🌈 Η Ασφάλεια Είναι Μια Καθημερινή Πράξη Αγάπης
Η προστασία των παιδιών δεν είναι μια λίστα κανόνων που πρέπει απλώς να απομνημονεύσουμε.
Είναι μια καθημερινή στάση ζωής που ξεκινά από την πρόληψη, συνεχίζεται με τη σωστή ενημέρωση και δυναμώνει μέσα από την εμπιστοσύνη.
Δεν μπορούμε να ελέγχουμε κάθε στιγμή της ζωής τους.
Μπορούμε όμως να τους προσφέρουμε ένα ασφαλέστερο περιβάλλον, να τους μάθουμε να αναγνωρίζουν τους κινδύνους
και να τους δώσουμε τα εφόδια που χρειάζονται για να προστατεύουν τον εαυτό τους.
Και ίσως το σημαντικότερο είναι να θυμόμαστε ότι ένα παιδί που αισθάνεται ασφάλεια δεν είναι μόνο ένα παιδί που προστατεύεται
από τα ατυχήματα, αλλά και ένα παιδί που γνωρίζει ότι μπορεί πάντα να απευθυνθεί σε έναν ενήλικα που το ακούει,
το σέβεται και το στηρίζει.
Αυτό είναι ένα από τα πιο πολύτιμα δώρα που μπορούμε να του προσφέρουμε. ❤️
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Πολλές φορές θεωρούμε ότι γνωρίζουμε όλα όσα χρειάζεται να προσέχουμε για την ασφάλεια των παιδιών μας.
Ωστόσο, ακόμη και μια μικρή υπενθύμιση μπορεί να μας βοηθήσει να προλάβουμε ένα ατύχημα.
Ποιος κανόνας παιδικής ασφάλειας θεωρείτε πιο σημαντικό να γνωρίζει κάθε γονιός;
Μοιραστείτε το άρθρο με φίλους, συγγενείς και άλλους γονείς.
Η ενημέρωση μπορεί να προστατεύσει ένα παιδί και να κάνει την καθημερινότητα μιας οικογένειας ασφαλέστερη!
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη συμβουλή παιδιάτρου ή άλλου εξειδικευμένου επαγγελματία υγείας.
Για θέματα ασφάλειας, πρώτων βοηθειών και αντιμετώπισης έκτακτων περιστατικών, ακολουθείτε τις οδηγίες των αρμόδιων επαγγελματιών
και των επίσημων φορέων.
📚 Πηγές & Βιβλιογραφία
Centers for Disease Control and Prevention – Child Safety
American Academy of Pediatrics – The Injury Prevention Program (TIPP)
Nemours KidsHealth – Childproofing and Preventing Household Accidents
MedlinePlus – Home Safety: Children
Safe Kids Worldwide – Home Safety
  • Κάθε γονιός θέλει να βλέπει το παιδί του να μεγαλώνει, να εξερευνά τον κόσμο, να παίζει και να ανακαλύπτει καινούργια πράγματα με χαρά και ελευθερία.
Οι γονείς συχνά παρατηρούν κάθε καινούργια δεξιότητα με ενθουσιασμό.
«Πότε πρέπει να χαμογελάσει;», «Πότε θα καθίσει;», «Πότε θα πει τις πρώτες λέξεις;», «Πότε θα αρχίσει να παίζει με άλλα παιδιά;».
Τα αναπτυξιακά ορόσημα μπορούν να αποτελέσουν έναν χρήσιμο οδηγό, αλλά δεν είναι αυστηρό χρονοδιάγραμμα.
Κάθε παιδί έχει τον δικό του ρυθμό ανάπτυξης.
Τα ορόσημα περιγράφουν δεξιότητες που τα περισσότερα παιδιά μπορούν να κάνουν μέχρι μια συγκεκριμένη ηλικία και βοηθούν τους γονείς
και τους επαγγελματίες υγείας να παρακολουθούν την πορεία του παιδιού.
🌱 Τι Είναι Τα Αναπτυξιακά Ορόσημα;
Τα αναπτυξιακά ορόσημα είναι δεξιότητες που αποκτά ένα παιδί καθώς μεγαλώνει.
Συνήθως εξετάζονται σε διαφορετικούς τομείς:
Κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη
Γλωσσική και επικοινωνιακή ανάπτυξη
Γνωστική ανάπτυξη
Κίνηση και σωματική ανάπτυξη
Λεπτές κινητικές δεξιότητες
Αυτονομία και καθημερινές δεξιότητες
Οι τομείς αυτοί δεν αναπτύσσονται πάντα με τον ίδιο ρυθμό.
Ένα παιδί μπορεί να μιλά πολύ νωρίς αλλά να αργεί περισσότερο στις κινητικές δεξιότητες.
Ένα άλλο μπορεί να είναι ιδιαίτερα δραστήριο σωματικά αλλά να χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να αναπτύξει την ομιλία του.
Αυτό από μόνο του δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει πρόβλημα.
👶 0–3 Μηνών: Τα Πρώτα Βήματα
Στους πρώτους μήνες, το μωρό αρχίζει να γνωρίζει τον κόσμο κυρίως μέσα από τις αισθήσεις, την κίνηση και την επαφή
με τους ανθρώπους που το φροντίζουν.
Μπορεί σταδιακά να:
κοιτάζει το πρόσωπο του γονιού,
αντιδρά σε δυνατούς ήχους,
ηρεμεί όταν το παίρνουν αγκαλιά,
χαμογελά ως απάντηση στην αλληλεπίδραση,
παρακολουθεί κινούμενα αντικείμενα με τα μάτια,
κινεί τα χέρια και τα πόδια του,
προσπαθεί να σηκώσει το κεφάλι όταν βρίσκεται μπρούμυτα.
Η επικοινωνία σε αυτή την ηλικία δεν περιορίζεται στις λέξεις.
Ένα βλέμμα, ένα χαμόγελο, μια κίνηση ή ένας ήχος είναι ήδη μορφές επικοινωνίας.
👶 4–6 Μηνών: Περισσότερη Επαφή Με Τον Κόσμο
Το μωρό γίνεται σταδιακά πιο κοινωνικό και πιο ενεργό.
Μπορεί να:
γελά και να χαμογελά περισσότερο,
αναγνωρίζει οικεία πρόσωπα,
κάνει ήχους όπως «ααα» ή «ουου»,
ανταποκρίνεται όταν του μιλούν,
πιάνει παιχνίδια,
φέρνει αντικείμενα στο στόμα,
στηρίζεται στα χέρια όταν βρίσκεται μπρούμυτα,
αρχίζει να γυρίζει από μπρούμυτα ανάσκελα ή αντίστροφα.
Σε αυτή τη φάση το μωρό αρχίζει να εξερευνά ενεργά.
Τα χέρια του γίνονται σημαντικό εργαλείο μάθησης.
👶 7–9 Μηνών: Κίνηση Και Εξερεύνηση
Καθώς πλησιάζει τους 9 μήνες, πολλά μωρά έχουν αποκτήσει μεγαλύτερο έλεγχο του σώματός τους.
Μπορεί να:
κάθεται χωρίς υποστήριξη,
μεταφέρει αντικείμενα από το ένα χέρι στο άλλο,
χτυπά δύο αντικείμενα μεταξύ τους,
ανταποκρίνεται στο όνομά του,
κάνει διαφορετικούς ήχους,
εκφράζει χαρά ή δυσαρέσκεια,
αναζητά αντικείμενο που έπεσε από μπροστά του,
δείχνει μεγαλύτερο ενδιαφέρον για παιχνίδια που απαιτούν εξερεύνηση.
Το παιχνίδι «πού είναι; Να το!» μπορεί να γίνει ιδιαίτερα ενδιαφέρον, επειδή το μωρό αρχίζει
να κατανοεί ότι ένα αντικείμενο εξακολουθεί να υπάρχει ακόμη κι όταν δεν το βλέπει.
👶 10–12 Μηνών: Προς Την Πρώτη Λέξη Και Τα Πρώτα Βήματα
Προς το τέλος του πρώτου έτους, πολλά παιδιά γίνονται ακόμη πιο δραστήρια.
Μπορεί να:
σηκώνονται κρατώντας έπιπλα,
μετακινούνται κρατώντας σταθερά σημεία,
χρησιμοποιούν χειρονομίες,
δείχνουν αντικείμενα,
μιμούνται κινήσεις,
καταλαβαίνουν απλές οδηγίες,
χρησιμοποιούν ήχους ή λέξεις με συγκεκριμένο νόημα,
αναζητούν αντικείμενα που κρύβονται.
Δεν περπατούν όμως όλα τα παιδιά στον ίδιο χρόνο.
Το περπάτημα μπορεί να εμφανιστεί σε διαφορετικές ηλικίες και η απουσία πρώτων βημάτων ακριβώς στους 12 μήνες
δεν σημαίνει από μόνη της καθυστέρηση.
🧸 1 Έτους: Ένας Μικρός Εξερευνητής
Γύρω στον πρώτο χρόνο, το παιδί αρχίζει να γίνεται περισσότερο ανεξάρτητο.
Μπορεί να:
χρησιμοποιεί απλές χειρονομίες,
μιμείται τους άλλους,
καταλαβαίνει απλές λέξεις,
προσπαθεί να επικοινωνήσει αυτό που θέλει,
στέκεται ή να περπατά με υποστήριξη,
βάζει αντικείμενα μέσα και έξω από δοχεία,
εξερευνά το περιβάλλον με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.
Το παιδί δεν μαθαίνει μόνο από αυτά που του λέτε.
Μαθαίνει κυρίως μέσα από την καθημερινή αλληλεπίδραση.
🚶 15–18 Μηνών: Περισσότερη Αυτονομία
Σε αυτή την ηλικία η κινητικότητα αυξάνεται σημαντικά.
Πολλά παιδιά μπορούν να:
περπατούν μόνα τους,
ανεβαίνουν ή κατεβαίνουν με βοήθεια,
χρησιμοποιούν περισσότερες λέξεις,
δείχνουν κάτι που θέλουν,
ακολουθούν απλές οδηγίες,
προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν κουτάλι,
μουτζουρώνουν με κηρομπογιά,
παίζουν απλά παιχνίδια προσποίησης.
Εμφανίζεται επίσης πιο έντονα η ανάγκη για «μόνος μου!».
Ακόμη κι αν το παιδί δεν μπορεί να ολοκληρώσει μια δραστηριότητα μόνο του, η προσπάθεια είναι σημαντικό μέρος της ανάπτυξής του.
🧒 2 Ετών: Η Γλώσσα Και Το Παιχνίδι Αλλάζουν
Στα 2 χρόνια πολλά παιδιά χρησιμοποιούν περισσότερες λέξεις και αρχίζουν να συνδυάζουν λέξεις σε μικρές φράσεις.
Μπορεί να:
ονομάζουν οικεία αντικείμενα,
χρησιμοποιούν απλές φράσεις,
ακολουθούν απλές οδηγίες,
τρέχουν,
ανεβαίνουν σκάλες με βοήθεια,
κλοτσούν μπάλα,
χρησιμοποιούν κουτάλι,
φτιάχνουν απλά σχήματα ή κατασκευές με τουβλάκια,
παίζουν παιχνίδια προσποίησης.
Σε αυτή την ηλικία αναπτύσσεται έντονα και η αυτονομία.
Το παιδί θέλει να επιλέγει, να δοκιμάζει και να κάνει πράγματα μόνο του.
Τα ξεσπάσματα θυμού είναι επίσης συχνά σε αυτή τη φάση, επειδή το παιδί έχει περισσότερες επιθυμίες από όσες μπορεί ακόμη να εκφράσει
και να διαχειριστεί.
🎨 3 Ετών: Φαντασία, Λόγος Και Κοινωνικό Παιχνίδι
Γύρω στα 3 χρόνια, το παιδί μπορεί να παρουσιάζει σημαντική πρόοδο στην επικοινωνία.
Μπορεί να:
κάνει μικρές συζητήσεις,
κάνει πολλές ερωτήσεις,
χρησιμοποιεί περισσότερες λέξεις,
μιλά για γεγονότα που συνέβησαν,
συμμετέχει σε παιχνίδι προσποίησης,
ζωγραφίζει απλά σχήματα,
χρησιμοποιεί πιρούνι,
ανεβαίνει και κατεβαίνει σκάλες καλύτερα,
τρέχει και πηδά.
Αρχίζει επίσης να ενδιαφέρεται περισσότερο για άλλα παιδιά.
Δεν σημαίνει ότι θα συνεργάζεται πάντα μαζί τους.
Η κοινωνική μάθηση χρειάζεται χρόνο.
🧩 4 Ετών: Περισσότερη Συνεργασία
Στα 4 χρόνια το παιδί αποκτά μεγαλύτερη ικανότητα να συμμετέχει σε παιχνίδια με κανόνες και να κατανοεί κοινωνικές καταστάσεις.
Μπορεί να:
χρησιμοποιεί πιο σύνθετες προτάσεις,
αφηγείται απλές ιστορίες,
αναγνωρίζει ορισμένα χρώματα και σχήματα,
ζωγραφίζει πιο οργανωμένα,
πηδά και στέκεται για λίγο στο ένα πόδι,
χρησιμοποιεί πιρούνι και κουτάλι,
συμμετέχει σε παιχνίδι με άλλα παιδιά,
δείχνει ενδιαφέρον για το πώς αισθάνονται οι άλλοι.
Η ενσυναίσθηση αρχίζει να γίνεται πιο εμφανής, αν και η συναισθηματική αυτορύθμιση εξακολουθεί να αναπτύσσεται.
🎒 5 Ετών: Προς Την Προσχολική Και Σχολική Ετοιμότητα
Στα 5 χρόνια πολλά παιδιά έχουν αναπτύξει μεγαλύτερη ανεξαρτησία.
Μπορεί να:
ακολουθούν κανόνες παιχνιδιού,
περιμένουν τη σειρά τους,
συμμετέχουν σε συζητήσεις,
αφηγούνται μια απλή ιστορία με περισσότερες λεπτομέρειες,
αναγνωρίζουν ορισμένα γράμματα και αριθμούς,
μετρούν,
ζωγραφίζουν ανθρώπους με περισσότερες λεπτομέρειες,
χρησιμοποιούν την τουαλέτα με μεγαλύτερη ανεξαρτησία,
ντύνονται με λιγότερη βοήθεια,
συνεργάζονται καλύτερα με άλλα παιδιά.
Η σχολική ετοιμότητα όμως δεν εξαρτάται από μία μόνο δεξιότητα.
Περιλαμβάνει γλωσσικές, κοινωνικές, γνωστικές, κινητικές και συναισθηματικές δεξιότητες.
❤️ Κάθε Παιδί Έχει Τον Δικό Του Ρυθμό
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο πράγμα που χρειάζεται να θυμούνται οι γονείς.
Τα αναπτυξιακά ορόσημα δεν είναι διαγωνισμός.
Δύο παιδιά ίδιας ηλικίας μπορεί να έχουν διαφορετικές δεξιότητες.
Το ένα μπορεί να μιλά περισσότερο.
Το άλλο μπορεί να είναι πιο προχωρημένο κινητικά.
Το ένα μπορεί να λατρεύει τα παζλ.
Το άλλο μπορεί να προτιμά το παιχνίδι ρόλων.
Η ανάπτυξη δεν είναι ευθεία γραμμή.
Υπάρχουν περίοδοι μεγάλης προόδου και περίοδοι όπου φαίνεται να συμβαίνουν λιγότερα.
🧠 Πότε Μια Ανησυχία Χρειάζεται Συζήτηση Με Τον Παιδίατρο;
Δεν χρειάζεται να περιμένετε μέχρι το επόμενο προγραμματισμένο ραντεβού εάν κάτι σας ανησυχεί πραγματικά.
Μιλήστε με τον παιδίατρο εάν:
το παιδί δεν κατακτά δεξιότητες που αναμένονται για την ηλικία του,
χάνει δεξιότητες που είχε ήδη αποκτήσει,
υπάρχει σημαντική δυσκολία στην επικοινωνία,
δεν ανταποκρίνεται σε ήχους ή στο όνομά του όπως αναμένεται,
υπάρχει σημαντική δυσκολία στην κίνηση,
υπάρχει ανησυχία για την κοινωνική αλληλεπίδραση,
ή απλώς αισθάνεστε ότι κάτι δεν σας φαίνεται σωστό.
Η απώλεια μιας δεξιότητας που είχε ήδη αποκτηθεί είναι ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο που χρειάζεται αξιολόγηση.
Ο γονιός δεν χρειάζεται να κάνει μόνος του διάγνωση.
Η παρατήρηση όμως του γονιού είναι πολύτιμη.
📝 Πώς Μπορούν Οι Γονείς Να Παρακολουθούν Την Ανάπτυξη;
Δεν χρειάζεται να μετατρέψετε το σπίτι σε εξεταστικό κέντρο.
Αρκεί να παρατηρείτε το παιδί στην καθημερινότητα.
Μπορείτε να κρατάτε μικρές σημειώσεις για:
νέες λέξεις,
καινούργιες κινήσεις,
τρόπους επικοινωνίας,
νέες κοινωνικές συμπεριφορές,
νέες δεξιότητες αυτονομίας.
Οι επίσημοι έλεγχοι ανάπτυξης από επαγγελματία υγείας είναι επίσης σημαντικοί.
Η αναπτυξιακή παρακολούθηση και ο έλεγχος βοηθούν στον έγκαιρο εντοπισμό πιθανών δυσκολιών.
🎲 Το Παιχνίδι Είναι Το Καλύτερο «Μάθημα»
Το παιδί δεν χρειάζεται ακριβά εκπαιδευτικά παιχνίδια για να αναπτυχθεί σωστά.
Πολλές καθημερινές δραστηριότητες είναι εξαιρετικές ευκαιρίες μάθησης.
📚 Διαβάστε βιβλία μαζί.
🎵 Τραγουδήστε.
🧩 Φτιάξτε παζλ.
🖍️ Ζωγραφίστε.
🧱 Παίξτε με τουβλάκια.
⚽ Παίξτε με μπάλα.
🧸 Δημιουργήστε παιχνίδια προσποίησης.
💬 Μιλήστε στο παιδί και ακούστε το.
Το πιο σημαντικό «εργαλείο» ανάπτυξης είναι η σταθερή, ζεστή και ανταποκρινόμενη αλληλεπίδραση.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Τα αναπτυξιακά ορόσημα δεν είναι ακριβές ημερομηνίες.
Περιγράφουν δεξιότητες που τα περισσότερα παιδιά κατακτούν μέχρι συγκεκριμένες ηλικίες.
🔦 Η ανάπτυξη δεν αφορά μόνο το περπάτημα και την ομιλία.
Περιλαμβάνει κοινωνικές, συναισθηματικές, γνωστικές, γλωσσικές και κινητικές δεξιότητες.
🔦 Το παιχνίδι αποτελεί σημαντικό τρόπο με τον οποίο τα παιδιά μαθαίνουν και αναπτύσσουν νέες δεξιότητες.
🔦 Η απώλεια μιας δεξιότητας που είχε ήδη αποκτηθεί είναι κάτι που αξίζει να συζητηθεί άμεσα με τον παιδίατρο.
🔦 Δεν χρειάζεται να περιμένετε να «μεγαλώσει λίγο ακόμα» εάν έχετε πραγματική ανησυχία για την ανάπτυξη.
Η έγκαιρη αξιολόγηση μπορεί να βοηθήσει στην έγκαιρη υποστήριξη του παιδιού.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Όλα τα παιδιά πρέπει να κατακτούν κάθε ορόσημο ακριβώς στην ίδια ηλικία».
✔ Αλήθεια: Υπάρχει φυσιολογική διακύμανση στον ρυθμό ανάπτυξης. Τα ορόσημα αποτελούν οδηγό και όχι αυστηρό ημερολόγιο.
❌ Μύθος: «Αν ένα παιδί αργήσει να μιλήσει, σίγουρα θα έχει κάποιο αναπτυξιακό πρόβλημα».
✔ Αλήθεια: Η γλωσσική ανάπτυξη διαφέρει από παιδί σε παιδί. Μια καθυστέρηση όμως χρειάζεται αξιολόγηση όταν υπάρχει ανησυχία ή όταν συνυπάρχουν και άλλες δυσκολίες.
❌ Μύθος: «Το παιδί πρέπει να περπατά μέχρι τα πρώτα του γενέθλια».
✔ Αλήθεια: Τα παιδιά αποκτούν την ικανότητα βάδισης σε διαφορετικές ηλικίες. Η αξιολόγηση γίνεται με βάση τη συνολική κινητική ανάπτυξη και όχι έναν μόνο αριθμό ηλικίας.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί κάνει κάτι νωρίτερα από άλλα παιδιά, σημαίνει ότι είναι πιο έξυπνο».
✔ Αλήθεια: Η ανάπτυξη έχει πολλούς διαφορετικούς τομείς. Η πρώιμη κατάκτηση μιας δεξιότητας δεν αποτελεί από μόνη της μέτρο της νοημοσύνης.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί χάσει μια δεξιότητα που είχε, πρέπει απλώς να περιμένω».
✔ Αλήθεια: Η απώλεια μιας ήδη αποκτημένης δεξιότητας χρειάζεται συζήτηση με τον παιδίατρο και κατάλληλη αξιολόγηση.
❌ Μύθος: «Τα εκπαιδευτικά παιχνίδια είναι απαραίτητα για τη σωστή ανάπτυξη».
✔ Αλήθεια: Τα παιδιά μπορούν να μάθουν μέσα από απλά παιχνίδια, βιβλία, τραγούδια, κίνηση και καθημερινή αλληλεπίδραση με τους γονείς.
❓ Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Είναι φυσιολογικό δύο παιδιά ίδιας ηλικίας να έχουν διαφορετικές δεξιότητες;
Ναι. Υπάρχει φυσιολογική διακύμανση στον ρυθμό ανάπτυξης. Αυτό που έχει σημασία είναι η συνολική πορεία του παιδιού.
❓ Πρέπει να ανησυχώ αν το παιδί μου αργεί σε ένα μόνο ορόσημο;
Όχι απαραίτητα. Ωστόσο, εάν η καθυστέρηση σας προβληματίζει, είναι καλό να τη συζητήσετε με τον παιδίατρο.
❓ Ποιο ορόσημο είναι το σημαντικότερο;
Δεν υπάρχει ένα μόνο σημαντικό ορόσημο. Η ανάπτυξη περιλαμβάνει πολλούς τομείς και αξιολογείται συνολικά.
❓ Τι σημαίνει αν το παιδί χάσει μια δεξιότητα που είχε αποκτήσει;
Η απώλεια μιας ήδη αποκτημένης δεξιότητας χρειάζεται αξιολόγηση από επαγγελματία υγείας και δεν πρέπει να αγνοείται.
❓ Πώς μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου να αναπτυχθεί;
Μιλήστε του, διαβάστε, παίξτε, τραγουδήστε, κινηθείτε μαζί και ανταποκριθείτε στις ανάγκες του. Η καθημερινή αλληλεπίδραση αποτελεί σημαντικό μέρος της μάθησης και της ανάπτυξης.
🌿 Καθημερινές Συνήθειες Που Βοηθούν
1. Διαβάστε μαζί κάθε μέρα.
Ακόμη και λίγα λεπτά βιβλίου βοηθούν την επικοινωνία και την κοινή αλληλεπίδραση.
2. Μιλάτε στο παιδί.
Περιγράψτε τι κάνετε, ονομάστε αντικείμενα και απαντήστε στους ήχους και στις προσπάθειές του να επικοινωνήσει.
3. Αφήστε χώρο για ελεύθερο παιχνίδι.
Δεν χρειάζεται κάθε δραστηριότητα να έχει εκπαιδευτικό στόχο.
4. Ενθαρρύνετε την κίνηση.
Περπάτημα, παιχνίδι, χορός και δραστηριότητες κατάλληλες για την ηλικία ενισχύουν τις κινητικές δεξιότητες.
5. Δώστε μικρές ευκαιρίες αυτονομίας.
Αφήστε το παιδί να προσπαθεί να ντυθεί, να φάει ή να τακτοποιήσει τα παιχνίδια του ανάλογα με την ηλικία του.
6. Μην συγκρίνετε συνεχώς το παιδί σας με άλλα παιδιά.
Η σύγκριση μπορεί να δημιουργήσει άγχος χωρίς να προσφέρει χρήσιμη εικόνα για τη δική του ανάπτυξη.
7. Παρατηρείτε την πορεία, όχι μόνο μία ημέρα.
Η ανάπτυξη φαίνεται καλύτερα μέσα στον χρόνο.
📌 Τι Αξίζει Να Κρατήσετε
Τα αναπτυξιακά ορόσημα είναι ένας χρήσιμος οδηγός για τους γονείς, όχι ένας τρόπος να βαθμολογείτε το παιδί σας.
Τα πρώτα πέντε χρόνια φέρνουν τεράστιες αλλαγές στην κίνηση, τη γλώσσα, τη σκέψη, το παιχνίδι, την κοινωνική συμπεριφορά και την αυτονομία.
Κάθε παιδί έχει τον δικό του ρυθμό.
Παράλληλα, η διαφορετικότητα στον ρυθμό ανάπτυξης δεν σημαίνει ότι πρέπει να αγνοούμε μια πραγματική ανησυχία.
Εάν ένα παιδί δεν κατακτά σημαντικές δεξιότητες, παρουσιάζει σημαντική δυσκολία σε έναν ή περισσότερους τομείς ή χάνει δεξιότητες που είχε ήδη αποκτήσει, χρειάζεται αξιολόγηση.
Το σημαντικότερο που μπορείτε να προσφέρετε είναι ένα περιβάλλον με ασφάλεια, αγάπη, παιχνίδι, επικοινωνία και ευκαιρίες εξερεύνησης.
Και όταν κάτι σας προβληματίζει, δεν χρειάζεται να περιμένετε.
Η συζήτηση με τον παιδίατρο είναι ο καλύτερος τρόπος για να καταλάβετε αν πρόκειται για φυσιολογική διακύμανση ή αν χρειάζεται περαιτέρω αξιολόγηση.
🌸 Η Ανάπτυξη Είναι Ένα Ταξίδι
Το πρώτο χαμόγελο, η πρώτη λέξη, τα πρώτα βήματα, η πρώτη ζωγραφιά, το πρώτο παιχνίδι με άλλα παιδιά και η πρώτη φορά που το παιδί
κάνει κάτι μόνο του είναι μικροί σταθμοί ενός πολύ μεγαλύτερου ταξιδιού.
Μην κοιτάτε μόνο πότε έκανε κάτι.
Κοιτάξτε και πώς εξελίσσεται συνολικά.
Δώστε του χρόνο να προσπαθήσει, χώρο να εξερευνήσει και την ασφάλεια να ξέρει ότι είστε δίπλα του.
Δεν χρειάζεται να είναι το πιο γρήγορο παιδί στην τάξη.
Χρειάζεται να έχει την ευκαιρία να αναπτυχθεί με τον δικό του ρυθμό και, όταν υπάρχει πραγματική ανάγκη, να λάβει την κατάλληλη υποστήριξη έγκαιρα.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Ποιο αναπτυξιακό ορόσημο του παιδιού σας θυμάστε περισσότερο;
Η πρώτη λέξη, τα πρώτα βήματα ή ίσως μια μικρή καθημερινή δεξιότητα που σας έκανε να συνειδητοποιήσετε πόσο γρήγορα μεγαλώνει;
Μοιραστείτε την εμπειρία σας.
Μπορεί να δώσει θάρρος και σε άλλους γονείς που παρακολουθούν τώρα τα δικά τους μικρά βήματα ανάπτυξης.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Η ανάπτυξη κάθε παιδιού είναι μοναδική και τα αναπτυξιακά ορόσημα αποτελούν οδηγό και όχι εργαλείο διάγνωσης.
Εάν υπάρχει ανησυχία για την ομιλία, την κίνηση, την κοινωνική αλληλεπίδραση, τη συμπεριφορά ή οποιονδήποτε άλλο τομέα ανάπτυξης, συζητήστε το με τον παιδίατρο.
Ιδιαίτερα σημαντική είναι η αξιολόγηση όταν ένα παιδί χάνει δεξιότητες που είχε ήδη αποκτήσει.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη ιατρική συμβουλή.
  • Τα πρώτα πέντε χρόνια της ζωής είναι μια περίοδος εντυπωσιακής ανάπτυξης. Μέσα σε λίγα χρόνια, ένα μωρό που επικοινωνεί κυρίως με το κλάμα και τις κινήσεις του μετατρέπεται σταδιακά σε ένα παιδί που περπατά, μιλά, παίζει, σκέφτεται, συνεργάζεται και εκφράζει όλο και πιο σύνθετα συναισθήματα.
Η ρύπανση δεν προέρχεται μόνο από οχήματα και βιομηχανίες, αλλά και από ξυλόφουρνους, πυρκαγιές, ακόμη και αμμοθύελλες.

«Η ρύπανση δεν είναι βλαβερή μόνο για όσους την αναπνέουν απευθείας - μπορεί επίσης να επηρεάσει αισθητά το έμβρυο», είπε ο συντάκτης της έρευνας, Κρις Μάλεϊ. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που μπορεί να οδηγήσουν σε πρόωρους τοκετούς, όπως η ηλικία και η υγεία της μητέρας. Από τους 15 εκατομμύρια πρόωρους τοκετούς που καταγράφονται στον πλανήτη κάθε χρόνο, οι 2,7 εκατ. οφείλονται, σύμφωνα με τους ερευνητές, στη ρύπανση της ατμόσφαιρας.

Μια έγκυος που ζει σε πόλη της Κίνας ή της Ινδίας μπορεί να εισπνέει ώς και δέκα φορές περισσότερους ρύπους απ ό,τι μια έγκυος που ζει στην ευρωπαϊκή επαρχία. Ως εκ τούτου, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η συντριπτική πλειονότητα των πρόωρων τοκετών που οφείλονται στη ρύπανση παρατηρούνται στη Νότια και Ανατολική Ασία. Στις αφρικανικές ζώνες πέριξ της Σαχάρας και στη Μέση Ανατολή, οι πρόωρες γεννήσεις συσχετίζονται με τον βαθμό έκθεσης στην σκόνη της ερήμου.

Η Ευρώπη, μια ήπειρος στην οποία τα νοικοκυριά δεν είναι υποχρεωμένα να μαγειρεύουν με ξυλόφουρνους και στην οποία δεν υπάρχουν έρημοι (με εξαίρεση τις κατά καιρούς «επισκέψεις» της σκόνης από τη Σαχάρα), οι πρόωρες γεννήσεις λόγω ρύπανσης θα μπορούσαν να είχαν εξαλειφθεί. Αυτό δυστυχώς δεν έχει συμβεί.
Την Τετάρτη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέστειλε τελική προειδοποίηση στη Γερμανία, στη Γαλλία, στην Ισπανία, στην Ιταλία και στη Βρετανία για τις συνεχείς παραβιάσεις των ανώτατων ορίων ρύπων, οι οποίοι, σύμφωνα με την επιτροπή, ευθύνονται για τριπλάσιους θανάτους απ ό,τι τα τροχαία. Η Κομισιόν συνέστησε μέτρα για τη μείωση της κίνησης των οχημάτων, περιορισμό της ντιζελοκίνησης και μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση.

Παράλληλα, όμως, έρευνα του Corporate Europe Observatory διαπίστωσε ότι τα οικονομικά συμφέροντα που ποντάρουν σε βρώμικες τεχνολογίες εξακολουθούν να ασκούν δυσανάλογα μεγάλη επιρροή στη σύνταξη των πανευρωπαϊκών κανόνων. Συγκεκριμένα, στις Επιτροπές Ειδικών RDE-LDV και GEARS2030, που συμβουλεύουν την Κομισιόν για τη συγγραφή κανόνων που αφορούν τη ρύπανση των οχημάτων, το 78% και το 72% των μελών αντίστοιχα προέρχονται από την αυτοκινητοβιομηχανία.
«Το θεμελιώδες ερώτημα είναι αν οι βιομηχανίες που προσπαθούν να αποδυναμώσουν και να παρακάμψουν τους κανονισμούς πρέπει να εμπλέκονται στη συγγραφή τους» παρατηρεί το ινστιτούτο.
Η έρευνα εξέτασε τη σύσταση των επιτροπών ειδικών μετά τις εφαρμογές των μεταρρυθμίσεων περί διαφάνειας που εισηγήθηκε ο επίτροπος Τίμερμανς και διαπίστωσε ότι σε πολλές περιπτώσεις, η στρεβλή σύνθεση παραμένει. Οι «στημένοι» έλεγχοι ντιζελοκίνητων οχημάτων επέτρεψαν επί χρόνια στην αυτοκινητοβιομηχανία να καταστρέφει την υγεία των πολιτών, καλλιεργώντας τον μύθο του «καθαρού» πετρελαίου κίνησης.
  • Η έκθεση των εγκύων σε ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί να προκαλέσει πρόωρους τοκετούς, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Environment International.
Η έρευνά τους, που έλαβε μεγάλη δημοσιότητα σε όλο τον κόσμο, έδειξε ότι οι γυναίκες με ακανόνιστο ωράριο εργασίας παράγουν λιγότερα ώριμα ωάρια συγκριτικά με όσες εργάζονται με σταθερό ωράριο την ημέρα, με τη διαφορά να είναι κατά μέσο όρο δύο ωάρια σε κάθε κύκλο ωορρηξίας με τη βοήθεια φαρμάκων.
Η διαφορά αυτή αποδόθηκε από τους ερευνητές στη διαταραχή των κιρκάδιων ρυθμών (βιολογικό ρολόι) λόγω της εργασίας σε ακατάλληλες ώρες.
Τα ευρήματα αυτά «δεν σημαίνουν ότι η δουλειά τη νύχτα είναι αιτία της υπογονιμότητας, αλλά ότι ίσως αποτελεί παράγοντα κινδύνου για την εκδήλωσή της» ξεκαθαρίζει ο μαιευτήρας-χειρουργός γυναικολόγος δρ Ιωάννης Π. Βασιλόπουλος, MD, MSc, ειδικός στην Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή και ιδρυτικό μέλος του Institute of Life-ΙΑΣΩ.
Σύμφωνα με την Αμερικανική Εταιρεία Αναπαραγωγικής Ιατρικής (ASRM), ένα στα επτά ζευγάρια αντιμετωπίζουν πρόβλημα υπογονιμότητας, αλλά στο 10% των περιπτώσεων οι διαγνωστικές εξετάσεις έχουν φυσιολογικά αποτελέσματα ενώ σε πολύ περισσότερα αποκαλύπτουν μικρές μόνο εκτροπές από το φυσιολογικό που δεν επαρκούν για να θεωρηθούν αιτία του προβλήματος.
Έτσι, περισσότερα από ένα στα πέντε ζευγάρια θεωρείται ότι αντιμετωπίζουν ανεξήγητη υπογονιμότητα που μπορεί να συνδέεται με διάφορους παράγοντες κινδύνου, τους οποίους προσπαθούν να εντοπίσουν οι επιστήμονες πραγματοποιώντας ασταμάτητα έρευνες.
Ποιοι θα μπορούσαν να είναι αυτοί οι παράγοντες; Τα έως τώρα στοιχεία δείχνουν ότι μπορεί να είναι πολλοί και διαφορετικοί, και μερικές φορές εξαιρετικά ασυνήθιστοι. Ο δρ Βασιλόπουλος παρουσιάζει μερικούς από τους πιο χαρακτηριστικούς και τι έχει δείξει η ιατρική έρευνα γι’ αυτούς:
1. Άρση μεγάλου βάρους.
Η ίδια έρευνα του Χάρβαρντ έδειξε ότι και οι γυναίκες οι οποίες σηκώνουν βάρος στη διάρκεια της εργασίας τους, όπως συμβαίνει με τις νοσηλεύτριες, παράγουν κατά 14% μειωμένο αριθμό ωαρίων.

Αντίστοιχα, το 2015 μία άλλη μελέτη είχε δείξει ότι οι νοσηλεύτριες που σήκωναν βάρος πάνω από 15 φορές την ημέρα είχαν 34% μεγαλύτερη συχνότητα ακανόνιστων έμμηνων κύκλων και χρειάζονταν κατά μέσο όρο 43% περισσότερο χρόνο για να μείνουν έγκυες, συγκριτικά με όσες δεν σήκωναν ποτέ βάρος στη δουλειά τους.

Ως φαίνεται η άρση βάρους ασκεί μεγάλες πιέσεις στο σώμα, οι οποίες με κάποιο τρόπο διαταράσσουν την ορμονική ισορροπία του οργανισμού και έτσι την έμμηνο ρύση και την αναπαραγωγική ικανότητα.
2. Έντονο στρες.
Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Λούισβιλ, στο Κεντάκι, δημοσίευσαν πέρυσι στο περιοδικό Annals of Epidemiology μελέτη σε 400 σεξουαλικά ενεργές γυναίκες ηλικίας κάτω των 40 ετών, που έδειξε ότι όσες είχαν έντονο στρες κατά τις μέρες της ωορρηξίας είχαν 40% λιγότερες πιθανότητες να συλλάβουν, συγκριτικά με τις πιο ήρεμες συνομήλικές τους.

Στο ίδιο συμπέρασμα είχε καταλήξει προγενέστερη μελέτη (του 2014) που είχε δείξει ότι τα αυξημένα επίπεδα στρες διπλασιάζουν τις πιθανότητες που έχει μία γυναίκα να είναι υπογόνιμη. Τα ευρήματα αυτά ενισχύουν την ανάγκη να ενθαρρύνονται οι μέλλουσες μητέρες να θέτουν υπό έλεγχο το στρες τους.
3. Πολλά τεχνητά γλυκαντικά και ζάχαρη.
Πριν από λίγους μήνες δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Fertility and Sterility μελέτη με 524 γυναίκες οι οποίες υποβάλλονταν σε εξωσωματική. Η μελέτη συσχέτισε αρνητικά την ποιότητα των ωαρίων με την κατανάλωση αναψυκτικών (κανονικών ή λάιτ), ενώ ειδικά η κατανάλωση λάιτ αναψυκτικών συνδέθηκε με φτωχή ποιότητα των παραγόμενων εμβρύων και με χαμηλά ποσοστά επιτυχούς εμφύτευσης στη μήτρα και εγκυμοσύνης.
Αντίστοιχα, η κατανάλωση καφέ με ζάχαρη ή με τεχνητά γλυκαντικά συσχετίσθηκε αρνητικά με την ποιότητα των ωαρίων, ενώ ειδικά ο καφές με τεχνητά γλυκαντικά συσχετίσθηκε αρνητικά και με την ποιότητα των εμβρύων, τα ποσοστά επιτυχούς εμφύτευσης στη μήτρα και τις πιθανότητες εγκυμοσύνης.
Τα ευρήματα αυτά πρακτικά σημαίνουν ότι τα πολλά γλυκαντικά και η ζάχαρη μπορεί να πλήττουν τη γονιμότητα, έγραψαν οι ερευνητές στο άρθρο τους.
4. Ανθυγιεινά λιπαρά.
Επιστήμονες από τη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ δημοσίευσαν το 2015 στην επιθεώρηση Fertility and Sterility μελέτη σε 141 ζευγάρια που υποβάλλονταν σε εξωσωματική, η οποία έδειξε ότι τα ποσοστά επιτυχούς γονιμοποίησης ήταν χαμηλότερα στους άνδρες που κατανάλωναν πολλά trans λιπαρά από τρόφιμα όπως έτοιμα κέικ, μπισκότα και πρόχειρα φαγητά.
Έτσι, οι άνδρες που τρέφονταν υγιεινά είχαν 83% πιθανότητες να αφήσουν τη σύντροφό τους έγκυο αλλά όσοι έτρωγαν τα περισσότερα trans λιπαρά μόνο 47%.
5. Πολύ αλκοόλ.
Πέρυσι τον Αύγουστο, επιστήμονες από τη Δανία δημοσίευσαν στην επιθεώρηση BMJ μελέτη με 6.120 γυναίκες ηλικίας 21-45 ετών, που έδειξε πως όσες πίνουν πάνω από δύο ποτά την ημέρα έχουν 18% λιγότερες πιθανότητες να μείνουν έγκυες.
6. Πυώδης αμυγδαλίτιδα και σκωληκοειδίτιδα.
Μελέτη σε περισσότερες από μισό εκατομμύριο γυναίκες που δημοσιεύθηκε πέρυσι τον Αύγουστο στο περιοδικό Fertility and Sterility, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η χειρουργική αφαίρεση των αμυγδαλών και της σκωληκοειδούς απόφυσης σε νεαρή ηλικία μπορεί να βελτιώνει τη γονιμότητα.

Η μελέτη έδειξε ότι οι γυναίκες που είχαν κάνει σκωληκοειδεκτομή είχαν 34% μεγαλύτερη πιθανότητα εγκυμοσύνης, απ’ ό,τι όσες δεν είχαν χειρουργηθεί καθόλου.

Αντίστοιχα, όσες είχαν κάνει αμυγδαλεκτομή επειδή είχαν συχνά πυώδη αμυγδαλίτιδα, είχαν 49% μεγαλύτερη πιθανότητα εγκυμοσύνης, και όσες είχαν κάνει και τις δύο επεμβάσεις είχαν 43% μεγαλύτερη πιθανότητα να μείνουν έγκυοι.

Οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Dundee και το University College London πιστεύουν ότι η αφαίρεση των οργάνων που μπορεί να αποτελούν εστίες χρόνιας φλεγμονής, ίσως ωφελεί μακροπρόθεσμα τη γονιμότητα.
7. Ατμοσφαιρική ρύπανση.
Έρευνα σε περισσότερες από 36.000 γυναίκες που δημοσιεύθηκε το 2016 στην επιθεώρηση Human Reproduction κατέληξε στο συμπέρασμα πως όσες ζούσαν σε απόσταση 200 μέτρων από μεγάλες λεωφόρους είχαν 11% μεγαλύτερη πιθανότητα να πάσχουν από υπογονιμότητα, συγκριτικά με όσες ζούσαν μακριά από κεντρικές οδικές αρτηρίες.
 
Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, έδειξε ακόμα ότι η ρύπανση αύξανε 21% την πιθανότητα δευτερογενούς υπογονιμότητας (είναι η δυσκολία μιας γυναίκας να μείνει έγκυος μετά την απόκτηση τουλάχιστον ενός παιδιού).
8. Λάθος σωματικό βάρος.
Επιδημιολογικά δεδομένα δείχνουν ότι η παχυσαρκία ευθύνεται για το 6% των κρουσμάτων πρωτοπαθούς υπογονιμότητας και το παθολογικά χαμηλό σωματικό βάρος για άλλο ένα 6%, σύμφωνα με την ASRM.
Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι περισσότερο από το 70% των γυναικών με υπογονιμότητα εξαιτίας παθολογικού σωματικού βάρους, συλλαμβάνουν αυτόματα όταν αυτό επανέλθει στα φυσιολογικά όρια με ένα πρόγραμμα αδυνατίσματος ή αύξησης του σωματικού βάρους, ανάλογα με την περίσταση.

Επιπρόσθετα, όταν το σωματικό βάρος της γυναίκας είναι χαμηλότερο από το 95% του ιδανικού γι’ αυτήν ή υψηλότερο από το 120%, τότε η πρώτη θεραπευτική σύσταση για την υπογονιμότητα πρέπει να είναι η διόρθωσή του, τονίζει η ASRM.
«Η αιτία της υπογονιμότητας είναι πολυπαραγωγική και φαίνεται πλέον ότι το περιβάλλον, η διατροφή, το στρες και ο γενικότερος τρόπος ζωής επηρεάζουν σε σημαντικότερο βαθμό απ’ όσο επί χρόνια πίστευε η Ιατρική της Αναπαραγωγής», τονίζει ο δρ Βασιλόπουλος.

Και προσθέτει: «Η αλλαγή του τρόπου ζωής και μια ολιστική προσέγγιση (διατροφογενωμική με χρήση βιοτροφίμων, εναλλακτικές θεραπείεςμε σκοπό τη μείωση του άγχους) σε συνδυασμό πάντα με τη σωστή διερεύνηση και θεραπευτική προσέγγιση του ζευγαριού, δίνει στην πλειονότητα των ζευγαριών το επιθυμητό αποτέλεσμα, τη γέννηση ενός υγιούς παιδιού» .
Πηγή: tanea.gr
  • Την περασμένη εβδομάδα επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ ανακοίνωσαν ότι οι γυναίκες που εργάζονται νύχτα ή σε κυλιόμενες βάρδιες έχουν αυξημένη πιθανότητα να εκδηλώσουν προβλήματα υπογονιμότητας.
Κυκλοφορούν μόνα τους στους διαδρόμους των παιδιατρικών νοσοκομείων, χωρίς όμως να είναι άρρωστα. Κάποια από αυτά από τις πρώτες κιόλας ημέρες της ζωής τους δεν γνώρισαν την οικογενειακή θαλπωρή, αντίθετα ζουν στους κλειστούς και κρύους χώρους των μαιευτηρίων. Είναι τα «αόρατα» παιδιά, εκείνα που από πολύ νωρίς βρέθηκαν στα... αζήτητα και είναι πλέον αναγκασμένα να ζουν για αρκετούς μήνες στα νοσοκομεία.

Οι ιστορίες των παιδιών αυτών είναι συγκινητικές. Κάποια βίωσαν την εγκατάλειψη, την απόρριψη και την κακοποίηση από το οικογενειακό τους περιβάλλον και με εισαγγελική εντολή βρίσκονται προσωρινά στα νοσοκομειακά ιδρύματα της χώρας, μέχρι να βρεθεί η δομή που θα τα φιλοξενήσει. Από την άλλη, υπάρχουν τα βρέφη που δεν καταφέρνουν - για μήνες ολόκληρους - να βγουν από τα δημόσια μαιευτήρια.

Αλλοδαποί γονείς ή γονείς χρήστες εξαρτησιογόνων ουσιών, αλλά και μόνες μητέρες, είναι συνήθως εκείνοι που εγκαταλείπουν τα νεογνά. Για κάποιες «οικογένειες» ακόμη και το ιατρικό πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπίζει το ίδιο το βρέφος αποτελεί αφορμή για να αφήσουν το παιδί στους χώρους ενός μαιευτηρίου. Και τότε τον ρόλο της «μαμάς» και του «μπαμπά» αναλαμβάνουν οι μαίες και το νοσηλευτικό προσωπικό.

Ο αριθμός των «αόρατων» - εγκαταλελειμμένων παιδιών στα δημόσια νοσοκομεία είναι συνεχώς αυξανόμενος. Υπολογίζεται ότι μόνο στα νοσοκομεία Παίδων της Αθήνας, τα παιδιά που βρίσκονται στους θαλάμους έπειτα από εισαγγελική εντολή ξεπερνούν τα 100. Κι όλα αυτά την ώρα που οι δομές και οι οργανώσεις παιδικής προστασίας είναι ασφυκτικά γεμάτες, με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται να φιλοξενήσουν τα παιδιά που βρίσκονται στα νοσοκομεία. Οπως λένε, μάλιστα, άνθρωποι των οργανώσεων, πολύ συχνά βρίσκονται στη δυσάρεστη θέση να αρνηθούν τη φιλοξενία σε παιδιά που είναι σε αναμονή στα νοσοκομεία.

Με σκοπό να βάλουν τέρμα στο φαινόμενο της εγκατάλειψης βρεφών στα μαιευτήρια, τα Παιδικά Χωριά SOS Ελλάδας, σε συνεργασία με το Κέντρο Κοινωνικής Πρόνοιας της Περιφέρειας Αττικής, ξεκίνησαν πριν από περίπου 10 μέρες ένα πρόγραμμα - με αποκλειστική δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος - μετακίνησης βρεφών από τα δημόσια μαιευτήρια όλης της χώρας.

«Θέλαμε να δώσουμε λύση ή έστω να περιορίσουμε ένα πολύ θλιβερό φαινόμενο: να απομακρυνθούν όσο πιο γρήγορα γίνεται τα παιδιά αυτά από τα νοσοκομειακά ιδρύματα. Πριν ξεκινήσουμε το πρόγραμμα, υπολογίζουμε ότι υπήρχαν περίπου 15 βρέφη που φιλοξενούνταν - έπειτα από εγκατάλειψη - στα δημόσια μαιευτήρια της Αθήνας» λέει στα «ΝΕΑ» ο διευθυντής Κοινωνικής Ερευνας και Εργασίας των Παιδικών Χωριών SOS, Στέργιος Σιφνιός.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ 10 ΒΡΕΦΗ. Ηδη, στις πρώτες ημέρες λειτουργίας του προγράμματος, συνολικά 10 βρέφη από τα μαιευτήρια Ελενα και Αλεξάνδρα μεταφέρθηκαν στον νέο χώρο που δημιουργήθηκε στο Αναρρωτήριο Πεντέλης - πρώην ΠΙΚΠΑ ή Νταού Πεντέλης - και στην πτέρυγα η οποία στελεχώθηκε με προσωπικό από τα Παιδικά Χωριά SOS και ανακαινίσθηκε πλήρως για να φιλοξενεί μέχρι 15 βρέφη και νήπια.
«Μάλιστα, τα πρώτα βρέφη που ήρθαν στον χώρο του Αναρρωτηρίου είναι ηλικίας από 40 ημερών έως 7 μηνών. Τις επόμενες ημέρες αναμένεται να φτάσουν και άλλα βρέφη από δημόσια μαιευτήρια όλης της Ελλάδας».

Ακόμη κι αυτό το πρόγραμμα όμως δεν θα είχε κανένα αποτέλεσμα εάν τα παιδιά παρέμεναν επί μακρόν στο Αναρρωτήριο Πεντέλης.
«Στόχος μας είναι τα παιδιά να φύγουν γρήγορα από το Αναρρωτήριο, είτε για να επανενωθούν με τις οικογένειές τους - όποτε αυτό είναι εφικτό και το επιτρέπουν οι συνθήκες - είτε να γίνουν μέλη μιας ανάδοχης οικογένειας. Οπως και να έχει, η παραμονή τους στη νέα αυτή πτέρυγα δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τους 9 με 10 μήνες.
Διαφορετικά δεν θα είχε κανένα απολύτως νόημα να παίρνουμε αυτά τα παιδιά από τα νοσοκομεία και να τα αφήνουμε για πολύ καιρό σε ένα σαφώς καλύτερο και πιο κατάλληλο χώρο, που δεν παύει όμως να είναι ένα περιβάλλον έξω από την οικογένεια» συμπληρώνει ο Στέργιος Σιφνιός.

«Θέλουμε περισσότερες ανάδοχες οικογένειες»

Την ώρα που δεκάδες παιδιά και βρέφη βρίσκονται εγκαταλειμμένα σε δημόσια μαιευτήρια και νοσοκομεία ανά την Ελλάδα, οι γραφειοκρατικές και χρονοβόρες διαδικασίες υιοθεσίας παραμένουν τροχοπέδη για τα υποψήφια ζευγάρια. Είναι ενδεικτικό πως, σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), οι υιοθεσίες που πραγματοποιήθηκαν το 2015 στη χώρα μας ανήλθαν σε 271, τη στιγμή που έναν χρόνο νωρίτερα ο αριθμός τους έφτανε τις 361, υπήρξε μείωση δηλαδή της τάξης του 24,9%.

Οσο, δε, για τον θεσμό της ανάδοχης οικογένειας στη χώρα μας, όπως παραδέχονται οι ειδικοί, βρίσκεται σε εμβρυϊκό στάδιο. «Και με αυτό το πρόγραμμα που ξεκινήσαμε θέλουμε να δώσουμε ώθηση και να αυξηθεί η ροή των ανάδοχων οικογενειών, ώστε παιδιά και βρέφη που βρίσκονται μόνα σε νοσοκομεία και μαιευτήρια να φύγουν γρήγορα και να ενταχθούν στους κόλπους μιας οικογένειας. Είναι γνωστό πως η αναδοχή στην Ελλάδα δεν είναι καθόλου δημοφιλής.

Το αντίθετο. Ο περισσότερος κόσμος - ακόμη κι αν είναι θετικός στο να γίνει ανάδοχη οικογένεια - στο πίσω μέρος του μυαλού του έχει την υιοθεσία. Η ανάδοχη οικογένεια, όμως, είναι μια προσωρινή κατάσταση για την πλειονότητα των παιδιών, καθώς όσα έχουν γονείς ή αδέρφια θα γίνει προσπάθεια να επανενωθούν με τη φυσική οικογένεια ή μπορεί να υιοθετηθούν από άλλα ζευγάρια. Μέσω του προγράμματος θα μειωθεί ο  κίνδυνος της ιδρυματοποίησης και του κοινωνικού στιγματισμού των παιδιών» εξηγεί ο Στέργιος Σιφνιός.

Σύμφωνα με το νέο πρόγραμμα των Παιδικών Χωριών SOS και του Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας της Περιφέρειας Αττικής, στα πρώτα δύο χρόνια λειτουργίας του προβλέπεται η δημιουργία μιας δεξαμενής με 150 εκπαιδευμένες και προετοιμασμένες ανάδοχες οικογένειες, με σκοπό την αποκατάσταση τουλάχιστον 100 παιδιών έως 12 ετών. Αλλωστε, μέσω του προγράμματος θα δίνεται η δυνατότητα, εκτός από τα βρέφη που θα βρίσκονται στο Αναρρωτήριο Πεντέλης, και σε άλλα βρέφη και παιδιά που φιλοξενούνται στον ξενώνα βρεφών SOS και στην Παιδόπολη «Αγιος Ανδρέας» να αποκαθίστανται σε ανάδοχες οικογένειες.

ΟΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ. Κατάλληλοι για να γίνουν ανάδοχοι γονείς είναι οικογένειες αποτελούμενες από συζύγους με ή χωρίς παιδιά και μεμονωμένα άτομα με ή χωρίς παιδιά ηλικίας από 30 έως 60 ετών.
«Πρωτίστως, τα πρόσωπα που θα αναλάβουν τη φιλοξενία και τη φροντίδα των παιδιών θα πρέπει να είναι σωματικά και ψυχικά υγιείς ενήλικοι, με ειλικρινή διάθεση να προσφέρουν ένα ζεστό και ασφαλές περιβάλλον σε παιδιά άλλων γονιών για ένα χρονικό διάστημα που προσδιορίζεται τόσο από τις ανάγκες κάθε παιδιού όσο και από τις δικές τους δυνατότητες, τη διαθεσιμότητά τους και την καταλληλότητά τους, όπως αυτή επαναξιολογείται ανά τακτά διαστήματα από τους αρμόδιους επαγγελματίες που υλοποιούν το πρόγραμμα».
  • Τα Παιδικά Χωριά SOS Ελλάδας, σε συνεργασία με το Κέντρο Κοινωνικής Πρόνοιας της Περιφέρειας Αττικής, επιδιώκουν να βάλουν τέρμα στο φαινόμενο της εγκατάλειψης βρεφών στα δημόσια μαιευτήρια.
Στην σύγχρονη εποχή η εκμάθηση γλωσσών είναι πιο σημαντική από ποτέ. Ενισχύει τις πιθανότητες για εξεύρεση εργασίας και βοηθά στην επικοινωνία σε έναν διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο. Γιατί όμως είναι πιο εύκολο για κάποιους ανθρώπους σε σχέση με κάποιους άλλους να μάθουν μια νέα γλώσσα;
Μια έρευνα δείχνει ότι η μουσικότητα είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες που επηρεάζουν την ικανότητα εκμάθησης ξένων γλωσσών. Ο Μάρκους Κρίστινερ κάνει το διδακτορικό του, παρατηρώντας ότι άνθρωποι που ασχολούνται με τη μουσική αποδίδουν καλύτερα φράσεις και υλικό με το οποίο δεν είναι εξοικειωμένοι,
Η καθηγήτρια Σουζάνα Ραϊτένερ από το Πανεπιστήμιο της Βιέννης σχολιάζει ωστόσο; «Αν επαναπαυτείς μόνο στο ταλέντο, το πιο πιθανό είναι να αποτύχεις. Χρειάζεσαι μεγάλη εμπειρία και εξάσκηση για να τα καταφέρεις». Η ίδια έχει εντοπίσει 20 διαφορετικούς παράγοντες, τους οποίους χωρίζει σε τέσσερις ομάδες.
Υπάρχουν βιολογικοί παράγοντες όπως το DNA ή το επίπεδο της τεστοστερόνης, κοινωνικοί όπως η εκπαίδευση, αλλά και γλωσσικοί όπως η ομοιότητα της ξένης γλώσσας με την μητρική, ενώ στην συνέχεια υπάρχουν οι λεγόμενοι ψυχολογικοί παράγοντες όπως η μουσικότητα, η προσωπικότητα, η δυνατότητα απομνημόνευσης, τα κίνητρα, που δεν εμπίπτουν είτε στους βιολογικούς είτε στους κοινωνικούς τομείς.
Η καθηγήτρια Ράιτενερ και οι συνεργάτες της υποστηρίζουν ακόμα ότι σε αντίθεση με παλιότερες πεποιθήσεις, η εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας απαιτεί όλο το τμήμα του εγκεφάλου και ότι δεν υπάρχει ηλικιακό όριο για να ξεκινήσει κανείς να μαθαίνει.
Ένα άλλο ερώτημα που τίθεται είναι αν ένα παιδί δίγλωσσο ενισχύει την ευφυΐα του και πως αυτό συμβαίνει με οικογένειες που έχουν διαφορετικά πολιτιστικά υπόβαθρα. Για να δοθεί απάντηση στα ερωτήματα αυτά, αναζητήθηκαν οι απαντήσεις στα κεντρικά γραφεία του Euronews στην Λυών, όπου εργάζονται πολλά μεικτά ζευγάρια.
Σε αυτόν τον Πύργο της Βαβέλ με 13 γλώσσες και πάνω από 30 εθνικότητες, η επικοινωνία είναι το κλειδί. Η Κάτια,δημοσιογράφος από την Ρωσία, ήρθε στην Γαλλία πριν 15 χρόνια και μιλούσε εκτός από την μητρική της γλώσσα, αγγλικά και ιταλικά. Έπρεπε να μάθει λοιπόν Γαλλικά. Όμως συνάντησε στο euronews και τον Ρικάρντο , που είναι Πορτογάλος. Τα παιδιά τους είναι λοιπόν τρίγλωσσα, αφού πέρα από την μητρική ρωσική και την πατρική πορτογαλική, μαθαίνουν και την γαλλική γλώσσα.
Φοιτούν σε ένα γαλλικό δημοτικό σχολείο όπου είναι εγγεγραμμένα 475 δίγλωσσα παιδιά. Οι ερευνητές λένε ότι όσο περισσότερες επιλογές έχει να κάνει ένας εγκέφαλος, τόσο πιο ευέλικτος γίνεται ο ομιλητής. Τα δίγλωσσα παιδιά είναι γεμάτα περιέργεια και ανοιχτόμυαλα, πρόθυμα να ανακαλύψουν το ένα την κουλτούρα και την χώρα του άλλου.
Ωστόσο, υπάρχουν και κίνδυνοι, αφού οι γλώσσες δεν πρέπει να συγχέονται. Εάν δεν έχουν σταθερά θεμέλια σε μία από μητρικές τους γλώσσες, αυτό έχει αντίκτυπο στην δεύτερη γλώσσα, ενώ επίσης προκαλεί φωνητικά σφάλματα ή συγχύσεις.
Επομένως ακόμα και τα δίγλωσσα, πολύ περισσότερο τα τρίγλωσσα παιδιά, χρειάζονται μια ισχυρή γλώσσα, διαφορετικά γίνονται ημιμαθή. Και αυτή είναι η περίπτωση που θα πρέπει αυτά τα παιδιά να πάνε σε ένα αμιγώς γαλλικό σχολείο για να προοδεύσουν σε ένα μονόγλωσσο περιβάλλον.
Πηγή: gr.euronews.com
  • Γιατί ορισμένοι άνθρωποι μαθαίνουν πιο εύκολα σε σχέση με άλλους μια ξένη γλώσσα; Ενισχύει την ευφυΐα του παιδιού σας το να είναι δίγλωσσο;
Στόχος του νέου Βιβλιαρίου είναι να αποτελέσει εργαλείο για την οργάνωση και εφαρμογή της συστηματικής παρακολούθησης της υγείας και της ανάπτυξης των παιδιών και υποστήριξης των γονέων στην ανατροφή τους, λαμβάνοντας υπόψη τα ειδικά κατά ηλικία χαρακτηριστικά, τόσο σε σχέση με τις βιολογικές όσο και με τις συναισθηματικές, ψυχολογικές και κοινωνικές ανάγκες του παιδιού και της οικογένειας.
Το νέο Βιβλιάριο Υγείας του Παιδιού περιλαμβάνει:
• Επιλέχθηκαν «ηλικίες-κλειδιά» στις οποίες προτείνεται η εκτίμηση της υγείας και των αναγκών φροντίδας του παιδιού και της οικογένειας, λαμβάνοντας υπόψη τις ηλικίες στις οποίες συνιστάται να γίνονται οι εμβολιασμοί, η εκτίμηση αναπτυξιακών ή σχολικών δεξιοτήτων και η εφαρμογή καθολικών ή επιλεκτικών ανιχνευτικών ελέγχων (screening), καθώς και οι ηλικίες συμπλήρωσης του Ατομικού Δελτίου Υγείας Μαθητή.
• Προτείνονται σε αυτές τις ηλικίες, ειδικά φύλλα παρακολούθησης, τα οποία περιλαμβάνονται στο Β.Υ.Π. Το περιεχόμενό τους αναφέρεται στο ιατρικό ιστορικό και τη φυσική εξέταση, στα κατά ηλικία αναπτυξιακά ορόσημα, σε θέματα συμπεριφοράς και αγωγής υγείας. ώστε η προσέγγιση να είναι ολιστική και στοχευμένη.
• Η σύσταση για εφαρμογή καθολικών ή επιλεκτικών ανιχνευτικών ελέγχων (screening) αφορά μόνο στους ελέγχους που έχουν τεκμηριωμένη αποτελεσματικότητα, μετά από βαθμολόγηση της ποιότητας της τεκμηρίωσης και της ισχύος της σύστασης.
• Χρησιμοποιήθηκαν τα πρότυπα διαγράμματα αύξησης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Η άδεια για την δημιουργία της Ελληνικής μορφής και η χρήση, έχει δοθεί στο Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού από τον ΠΟΥ (WHO). Για τον Δείκτη Μάζας Σώματος, περιλαμβάνονται στο Β.Υ.Π. τα διαγράμματα του !nternational Obesity Task Force (Revised BMI cut-offs, 2012), η χρήση των οποίων προτείνεται για καλύτερη εκτίμηση του υπερβάλλοντος βάρους και της παχυσαρκίας.
• Οι εμβολιασμοί καταγράφονται από τη γέννηση των παιδιών μέχρι την ηλικία των 18 χρόνων, σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών του 2016.
• Με στόχο την προαγωγή του Μητρικού Θηλασμού, έχουν συμπεριληφθεί ερωτήσεις για την τοποθέτηση του νεογνού δέρμα με δέρμα μετά τον τοκετό, την συνδιαμονή του νεογνού με την μητέρα του στο μαιευτήριο καθώς και η ενυπόγραφη από τον γιατρό χορήγηση υποκατάστατου γάλακτος.
Στο νέο Βιβλιάριο Υγείας Παιδιου περιέχονται χρήσιμες πληροφορίες ανά ηλικιακή ομάδα για τους γονείς. Κατόπιν των ανωτέρω, το Υπουργείο Υγείας εξέδωσε την εγκύκλιο, σύμφωνα με την οποία παρουσιάζεται το νέο Β.Υ.Π. και διαμορφώνονται οι διαδικασίες διανομής και διάθεσης του Β.Υ.Π. σε αρμόδιες υπηρεσίες και φορείς, σε οικογένειες
Η διάθεση του προγενέστερου τύπου Β.Υ.Π. (Α’ και Β’ τεύχος), διατίθεται :
• από τις μαιευτικές κλινικές του Δημόσιου και Ιδιωτικού τομέα σε γονείς νεογέννητων παιδιών και
• από τις Δ/νσεις Δημόσιας Υγείας των Περιφερειακών Ενοτήτων, σε πολίτες (για την αντικατάσταση παλαιών στην περίπτωση απώλειας), καθώς και σε φορείς υλοποίησης προγραμμάτων σχετικών με τον εμβολιασμό παιδιών ευπαθών ομάδων, για την περίοδο έως 30 Ιουνίου 2017.
Επισημαίνεται ότι στις περιπτώσεις εξαντλήσεως αυτών σε χρονική περίοδο νωρίτερα της 30-06-2017, θα διατίθεται το νέο τύπου Β.Υ.Π. Από την 01-07-2017 διατίθεται το Β.Υ.Π. νέου τύπου, από όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες υγείας και φορείς, ανεξαρτήτως της υπόλοιπης διαθέσιμης ποσότητας Β.Υ.Π. προγενέστερου τύπου, προκειμένου ισότιμα σε εθνικό επίπεδο να διατίθεται το νέο τύπου Β.Υ.Π. σε όλες τις περιπτώσεις.
Να σημειωθεί ότι, η  κατανομή των βιβλιαρίων υγείας  στις Περιφέρειες της χώρας, γίνεται από τη Δ/νση Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας & Πρόληψης, Τμήμα Δ’ Αγωγής Υγείας & Πρόληψης, σύμφωνα με τον αριθμό των Β.Υ.Π. που απαιτούνται για την κάλυψη των αναγκών τους, ανάλογα με τις διαθέσιμες ποσότητες και χορηγείται δωρεάν.
  • Νέο Βιβλιάριο Υγείας Παιδιού θα χορηγηθεί στους γονείς από το καλοκαίρι, με απόφαση του Αναπληρωτή Γενικού Γραμματέα του υπ. Υγείας.
🌱 Γιατί Είναι Σημαντική Η Ενημέρωση Για Την Αντισύλληψη;
Η εφηβεία είναι μια περίοδος κατά την οποία οι νέοι ανακαλύπτουν τον εαυτό τους, αναπτύσσουν σχέσεις και αρχίζουν να διαμορφώνουν τις προσωπικές τους αξίες.
Ταυτόχρονα, μπορεί να έρθουν αντιμέτωποι με ερωτήματα για τη σεξουαλική επαφή, την εγκυμοσύνη και την προστασία από τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.
Όταν δεν έχουν πρόσβαση σε αξιόπιστες πληροφορίες, είναι πιθανό να βασιστούν σε όσα ακούν από φίλους ή διαβάζουν στο διαδίκτυο, όπου δεν είναι όλα όσα παρουσιάζονται επιστημονικά τεκμηριωμένα.
Η σωστή ενημέρωση δεν σημαίνει ενθάρρυνση της πρόωρης σεξουαλικής δραστηριότητας.Σημαίνει ότι οι έφηβοι αποκτούν τις γνώσεις που χρειάζονται για να κατανοούν τις συνέπειες των επιλογών τους και να προστατεύουν τον εαυτό τους.
Παράλληλα, μαθαίνουν να αναγνωρίζουν την πίεση, να θέτουν προσωπικά όρια και να αναζητούν βοήθεια όταν τη χρειάζονται.
👨‍👩‍👧 Πώς Να Μιλήσετε Στο Παιδί Σας Για Την Αντισύλληψη
Πολλοί γονείς δυσκολεύονται να ξεκινήσουν μια συζήτηση για τη σεξουαλικότητα, επειδή φοβούνται ότι θα φέρουν το παιδί τους σε αμηχανία.
Άλλοι ανησυχούν ότι μια τέτοια συζήτηση μπορεί να εκληφθεί ως αποδοχή της σεξουαλικής δραστηριότητας σε μικρή ηλικία.
Ωστόσο, η αποφυγή του θέματος δεν προστατεύει τους εφήβους από τους κινδύνους.
Αντίθετα, η ήρεμη και ειλικρινής επικοινωνία τούς επιτρέπει να εκφράζουν τις απορίες τους και να ζητούν καθοδήγηση χωρίς φόβο.
Πώς μπορείτε να προσεγγίσετε το θέμα;
🗣️ Μιλήστε με φυσικότητα. Χρησιμοποιήστε απλές, κατανοητές λέξεις και προσαρμόστε τη συζήτηση στην ηλικία και την ωριμότητα του παιδιού.
👂 Ακούστε τις απορίες του. Μην υποθέτετε ότι γνωρίζει ήδη τα πάντα ή ότι δεν έχει ερωτήματα.
❤️ Αποφύγετε την επίκριση. Οι φωνές, οι απειλές και η ντροπή μπορεί να το απομακρύνουν από εσάς.
📚 Δώστε έγκυρες πληροφορίες. Αν δεν γνωρίζετε κάτι, αναζητήστε μαζί την απάντηση από αξιόπιστη πηγή ή επαγγελματία υγείας.
🔄 Επαναλάβετε τη συζήτηση όταν χρειάζεται. Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση δεν είναι μια συζήτηση που γίνεται μόνο μία φορά.
Το σημαντικότερο είναι να γνωρίζει το παιδί ότι μπορεί να σας μιλήσει με ειλικρίνεια, χωρίς να φοβάται ότι θα χάσει την εμπιστοσύνη ή την αγάπη σας.
🛡️ Ποιες Μέθοδοι Αντισύλληψης Υπάρχουν;
Υπάρχουν διαφορετικές μέθοδοι αντισύλληψης, οι οποίες διαφέρουν ως προς τον τρόπο δράσης, την αποτελεσματικότητα και τη διάρκεια προστασίας.
Η επιλογή εξαρτάται από τις ανάγκες, το ιατρικό ιστορικό και τις προτιμήσεις του κάθε ατόμου.
Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει συνοπτικά τις βασικές επιλογές.
Μέθοδος
Τι προσφέρει
Προστασία από ΣΜΛ*
Εξωτερικό προφυλακτικό
Προστασία από εγκυμοσύνη όταν χρησιμοποιείται σωστά
Ναι, μειώνει τον κίνδυνο πολλών λοιμώξεων
Αντισυλληπτικό χάπι
Ορμονική αντισύλληψη
Όχι
Ενδομήτριο σπείραμα
Μακροχρόνια αντισύλληψη
Όχι
Αντισυλληπτικό εμφύτευμα
Μακροχρόνια ορμονική αντισύλληψη
Όχι
Εσωτερικό προφυλακτικό
Μέθοδος φραγμού για την αποφυγή εγκυμοσύνης
Συμβάλλει στη μείωση του κινδύνου ορισμένων λοιμώξεων
Επείγουσα αντισύλληψη
Μείωση του κινδύνου εγκυμοσύνης μετά από απροστάτευτη επαφή
Όχι
*ΣΜΛ: Σεξουαλικώς μεταδιδόμενες λοιμώξεις.
🛡️ Οι 4 Βασικές Επιλογές Αντισύλληψης
Κάθε μέθοδος αντισύλληψης λειτουργεί διαφορετικά. Ας δούμε τι πρέπει να γνωρίζουν οι έφηβοι για τις βασικές επιλογές.

1. 🩷 Το Προφυλακτικό
Το προφυλακτικό βοηθά στην αποφυγή μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης και μειώνει τον κίνδυνο μετάδοσης πολλών σεξουαλικώς μεταδιδόμενων λοιμώξεων.
Για σωστή προστασία, είναι σημαντικό:
✔ Να χρησιμοποιείται σε κάθε σεξουαλική επαφή, από την αρχή μέχρι το τέλος.
✔ Να ελέγχεται η ημερομηνία λήξης και η συσκευασία του.
✔ Να χρησιμοποιείται κατάλληλο λιπαντικό, όταν χρειάζεται, ώστε να μειώνεται ο κίνδυνος να σπάσει.

2. 💊 Τα Αντισυλληπτικά Χάπια
Τα αντισυλληπτικά χάπια περιέχουν ορμόνες που βοηθούν στην αποφυγή εγκυμοσύνης, όταν λαμβάνονται σωστά.
Ωστόσο:
✔ Δεν προστατεύουν από τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.
✔ Δεν είναι κατάλληλα για όλους.
✔ Χρειάζεται συμβουλή επαγγελματία υγείας για την επιλογή και τη σωστή χρήση τους.

3. 🌸 Τα Ενδομήτρια Μέσα Και Τα Αντισυλληπτικά Εμφυτεύματα
Πρόκειται για μεθόδους που προσφέρουν μακροχρόνια προστασία από την εγκυμοσύνη.
Δεν απαιτούν καθημερινή λήψη φαρμάκου, ενώ μπορούν να εξεταστούν και για εφήβους, ανάλογα με τις ανάγκες τους.
Είναι σημαντικό να γνωρίζουν ότι:
✔ Η τοποθέτηση και η επιλογή τους απαιτούν κατάλληλη ιατρική αξιολόγηση.
✔ Δεν προστατεύουν από τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.

4. ⏰ Η Επείγουσα Αντισύλληψη
Η επείγουσα αντισύλληψη μπορεί να βοηθήσει στην αποφυγή εγκυμοσύνης όταν έχει προηγηθεί σεξουαλική επαφή χωρίς επαρκή προστασία ή όταν σπάσει το προφυλακτικό.
Ανάλογα με τη μέθοδο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί έως και 5 ημέρες μετά την επαφή.
Τι χρειάζεται να θυμάστε;
✔ Η αναζήτηση συμβουλής πρέπει να γίνεται όσο το δυνατόν νωρίτερα.
✔ Οι διαθέσιμες επιλογές και η αποτελεσματικότητά τους εξαρτώνται από τη μέθοδο και τον χρόνο που έχει περάσει.
✔ Η επείγουσα αντισύλληψη δεν διακόπτει μια ήδη εγκατεστημένη εγκυμοσύνη.

📌 Τι Είναι Σημαντικό Να Θυμούνται Οι Έφηβοι;
Το προφυλακτικό παραμένει σημαντικό για την προστασία από πολλές σεξουαλικώς μεταδιδόμενες λοιμώξεις,
ακόμη κι όταν χρησιμοποιείται παράλληλα άλλη μέθοδος αντισύλληψης.
Η επιλογή της κατάλληλης μεθόδου πρέπει να γίνεται με σωστή ενημέρωση και, όπου χρειάζεται, με τη βοήθεια επαγγελματία υγείας.
⚠️ Ποια Λάθη Μπορεί Να Θέσουν Σε Κίνδυνο Τους Εφήβους;
Η ελλιπής ενημέρωση, η αμηχανία και η πίεση της στιγμής μπορεί να οδηγήσουν σε αποφάσεις που αυξάνουν τον κίνδυνο ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης ή μετάδοσης λοιμώξεων.
Μερικά από τα συχνότερα λάθη είναι τα εξής:
Χρήση προφυλακτικού μόνο περιστασιακά. Η προστασία είναι σημαντική σε κάθε σεξουαλική επαφή.
Λανθασμένη χρήση προφυλακτικού. Η καθυστερημένη τοποθέτηση, η επαναχρησιμοποίηση ή η χρήση προϊόντος που έχει λήξει μπορεί να μειώσει την προστασία.
Εμπιστοσύνη σε μύθους. Η πρώτη σεξουαλική επαφή μπορεί να οδηγήσει σε εγκυμοσύνη, ενώ ο υπολογισμός των γόνιμων ημερών δεν αποτελεί απόλυτα αξιόπιστη μέθοδο αποφυγής της.
Παράλειψη αντισυλληπτικών χαπιών. Τα λάθη στη λήψη μπορεί να μειώσουν την αποτελεσματικότητά τους.
Υποτίμηση των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων λοιμώξεων. Η απουσία συμπτωμάτων δεν αποκλείει την ύπαρξη λοίμωξης.
Καθυστέρηση στην αναζήτηση βοήθειας. Ο φόβος και η ντροπή μπορεί να στερήσουν από τον έφηβο την έγκαιρη συμβουλή που χρειάζεται.
Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν εξηγώντας ότι ένα λάθος δεν σημαίνει πως πρέπει να κρύβονται ή να πανικοβάλλονται.
Αντίθετα, χρειάζεται να γνωρίζουν πού μπορούν να απευθυνθούν για άμεση και αξιόπιστη καθοδήγηση.
💬 Συναίνεση, Προσωπικά Όρια Και Σεβασμός
Η αντισύλληψη είναι μόνο ένα μέρος της υπεύθυνης σεξουαλικής συμπεριφοράς.
Εξίσου σημαντικό είναι οι έφηβοι να κατανοούν τη σημασία της συναίνεσης και του αμοιβαίου σεβασμού.
Κάθε άτομο έχει το δικαίωμα να πει «όχι», να αλλάξει γνώμη και να θέσει τα όριά του, ακόμη κι αν βρίσκεται ήδη σε μια σχέση.
Η συναίνεση πρέπει να είναι ελεύθερη και σαφής, χωρίς απειλές, εκβιασμούς ή συναισθηματική πίεση.
Κανένας έφηβος δεν πρέπει να αισθάνεται υποχρεωμένος να προχωρήσει σε σεξουαλική επαφή για να αποδείξει την αγάπη του ή για να μη χάσει τον σύντροφό του.
Παράλληλα, η αντισύλληψη δεν αποτελεί αποκλειστικά ευθύνη του ενός ατόμου.
Η υπεύθυνη στάση περιλαμβάνει ανοιχτή επικοινωνία, κοινή φροντίδα και σεβασμό στις αποφάσεις και των δύο συντρόφων.
Οι γονείς μπορούν να ενισχύσουν την αυτοπεποίθηση των παιδιών τους, βοηθώντας τα να αναγνωρίζουν πιεστικές συμπεριφορές και να απομακρύνονται από σχέσεις στις οποίες δεν αισθάνονται ασφαλή.
📱 Ο Ρόλος Των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης
Οι έφηβοι συχνά ενημερώνονται για τη σεξουαλικότητα μέσα από βίντεο, αναρτήσεις και συζητήσεις στο διαδίκτυο.
Ωστόσο, οι πληροφορίες που παρουσιάζονται με μεγάλη αυτοπεποίθηση ή συγκεντρώνουν πολλές προβολές δεν είναι απαραίτητα σωστές.
Ορισμένες αναρτήσεις υποβαθμίζουν τους κινδύνους, διαδίδουν μύθους για την αντισύλληψη
ή δημιουργούν την εντύπωση ότι όλοι οι συνομήλικοι έχουν ήδη σεξουαλικές εμπειρίες.
Αυτό μπορεί να ενισχύσει την ανασφάλεια και την πίεση για συμπεριφορές για τις οποίες ένας έφηβος δεν αισθάνεται έτοιμος.
Οι γονείς μπορούν να ενθαρρύνουν την κριτική σκέψη, εξηγώντας ότι οι προσωπικές εμπειρίες άλλων ανθρώπων
δεν αποτελούν επιστημονική απόδειξη.
Είναι επίσης σημαντικό οι νέοι να γνωρίζουν ότι μπορούν να απευθύνονται σε επαγγελματίες υγείας για έγκυρες πληροφορίες και εξατομικευμένες συμβουλές.
👩‍⚕️ Πότε Χρειάζεται Η Συμβουλή Επαγγελματία Υγείας;
Η ενημέρωση από την οικογένεια είναι πολύτιμη, αλλά δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη ιατρική συμβουλή.
Ο παιδίατρος, ο γυναικολόγος ή άλλος κατάλληλος επαγγελματίας υγείας μπορεί να απαντήσει στις απορίες του εφήβου
και να τον ενημερώσει για τις διαθέσιμες επιλογές.
Είναι σημαντικό να αναζητείται συμβουλή όταν:
Ο έφηβος θέλει να ενημερωθεί για την αντισύλληψη πριν από την έναρξη της σεξουαλικής δραστηριότητας.
Υπάρχουν ερωτήματα σχετικά με την περίοδο ή τον εμμηνορροϊκό κύκλο.
Χρειάζεται επιλογή ή αλλαγή αντισυλληπτικής μεθόδου.
Έχει υπάρξει σεξουαλική επαφή χωρίς επαρκή προστασία ή έχει σπάσει το προφυλακτικό.
Υπάρχει ανησυχία για πιθανή εγκυμοσύνη ή έκθεση σε σεξουαλικώς μεταδιδόμενη λοίμωξη.
Ο έφηβος έχει βιώσει πίεση, εξαναγκασμό ή σεξουαλική επαφή χωρίς συναίνεση.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όταν υπάρχει πιθανότητα έκθεσης σε HIV.Σε αυτή την περίπτωση απαιτείται άμεση ιατρική αξιολόγηση, καθώς η προφυλακτική αγωγή μετά την έκθεση πρέπει να ξεκινήσει το συντομότερο δυνατό και το αργότερο μέσα σε 72 ώρες.
Η πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας πρέπει να γίνεται με σεβασμό στην ιδιωτικότητα του εφήβου και σύμφωνα με το ισχύον νομικό πλαίσιο.
📌 Βασικά Σημεία Που Πρέπει Να Θυμάστε
✔ Η σωστή ενημέρωση για τη σεξουαλική υγεία χρειάζεται να ξεκινά πριν από την πρώτη σεξουαλική επαφή.
✔ Η εγκυμοσύνη μπορεί να προκύψει ακόμη και κατά την πρώτη επαφή.
✔ Το προφυλακτικό συμβάλλει στην προστασία από την εγκυμοσύνη και πολλές σεξουαλικώς μεταδιδόμενες λοιμώξεις, όταν χρησιμοποιείται σωστά.
✔ Τα αντισυλληπτικά χάπια και οι άλλες ορμονικές μέθοδοι δεν προστατεύουν από τις σεξουαλικώς μεταδιδόμενες λοιμώξεις.
✔ Η κατάλληλη αντισυλληπτική μέθοδος επιλέγεται με βάση τις ανάγκες του ατόμου και, όπου χρειάζεται, με ιατρική καθοδήγηση.
✔ Η επείγουσα αντισύλληψη μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εγκυμοσύνης μετά από απροστάτευτη επαφή, γι' αυτό είναι σημαντικό να αναζητείται έγκαιρα συμβουλή.
✔ Η συναίνεση, ο σεβασμός και η αναγνώριση των προσωπικών ορίων αποτελούν βασικά στοιχεία κάθε υγιούς σχέσης.
✔ Η ανοιχτή επικοινωνία με τους γονείς βοηθά τους εφήβους να ζητούν υποστήριξη χωρίς φόβο και ντροπή.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες Για Την Αντισύλληψη
❌ Μύθος: Ένα κορίτσι δεν μπορεί να μείνει έγκυος κατά την πρώτη σεξουαλική επαφή.
✔ Αλήθεια: Η εγκυμοσύνη είναι πιθανή από την πρώτη επαφή, εφόσον συντρέχουν οι κατάλληλες βιολογικές συνθήκες.
❌ Μύθος: Τα αντισυλληπτικά χάπια προστατεύουν από όλα τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.
✔ Αλήθεια: Τα χάπια προστατεύουν από την εγκυμοσύνη, αλλά δεν προστατεύουν από τις σεξουαλικώς μεταδιδόμενες λοιμώξεις.
❌ Μύθος: Η διακεκομμένη συνουσία είναι εξίσου αξιόπιστη με τις σύγχρονες μεθόδους αντισύλληψης.
✔ Αλήθεια: Η διακεκομμένη συνουσία είναι λιγότερο αξιόπιστη και δεν αποτελεί την ασφαλέστερη επιλογή για την αποφυγή εγκυμοσύνης.
❌ Μύθος: Η συζήτηση για την αντισύλληψη ενθαρρύνει τους εφήβους να ξεκινήσουν νωρίτερα τη σεξουαλική τους ζωή.
✔ Αλήθεια: Η κατάλληλη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση παρέχει γνώσεις για την πρόληψη, την υπευθυνότητα, τη συναίνεση και την προστασία της υγείας.
❌ Μύθος: Η αντισύλληψη είναι αποκλειστικά ευθύνη του κοριτσιού.
✔ Αλήθεια: Η πρόληψη και η προστασία αποτελούν κοινή ευθύνη των συντρόφων.
❓ Συχνές Ερωτήσεις
❓ Σε ποια ηλικία πρέπει να μιλήσω στο παιδί μου για την αντισύλληψη;
Η ενημέρωση μπορεί να ξεκινά από μικρή ηλικία με συζητήσεις για το σώμα, τα προσωπικά όρια και την ασφάλεια. Καθώς πλησιάζει η εφηβεία, είναι σημαντικό να παρέχονται πιο συγκεκριμένες πληροφορίες για την εγκυμοσύνη, την αντισύλληψη και τις σεξουαλικώς μεταδιδόμενες λοιμώξεις.
❓ Ποια μέθοδος αντισύλληψης είναι καταλληλότερη για έναν έφηβο;
Δεν υπάρχει μία μέθοδος που να είναι η καλύτερη για όλους. Η επιλογή εξαρτάται από τις ανάγκες, το ιατρικό ιστορικό και τις προτιμήσεις του ατόμου, σε συνεννόηση με κατάλληλο επαγγελματία υγείας.
❓ Αν το παιδί μου χρησιμοποιεί αντισυλληπτικά χάπια, χρειάζεται και προφυλακτικό;
Το προφυλακτικό εξακολουθεί να είναι σημαντικό, επειδή τα αντισυλληπτικά χάπια δεν προστατεύουν από τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.Ο συνδυασμός των δύο μεθόδων μπορεί να προσφέρει ευρύτερη προστασία.
❓ Τι πρέπει να κάνει ένας έφηβος αν σπάσει το προφυλακτικό;
Χρειάζεται να αναζητήσει άμεσα συμβουλή από φαρμακοποιό ή επαγγελματία υγείας σχετικά με την επείγουσα αντισύλληψη και την ανάγκη ελέγχου για σεξουαλικώς μεταδιδόμενες λοιμώξεις. Αν υπάρχει πιθανότητα έκθεσης σε HIV, απαιτείται επείγουσα ιατρική αξιολόγηση.
❓ Πώς μπορώ να μιλήσω στο παιδί μου χωρίς να το φέρω σε δύσκολη θέση;
Επίλεξε μια ήρεμη στιγμή και χρησιμοποίησε απλή, ειλικρινή γλώσσα. Δείξε ότι είσαι διαθέσιμος να απαντήσεις στις απορίες του χωρίς να το κρίνεις ή να απαιτείς να σου αποκαλύψει προσωπικές λεπτομέρειες.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Η σωστή ενημέρωση για την αντισύλληψη βοηθά τους εφήβους να παίρνουν πιο υπεύθυνες αποφάσεις για τη σεξουαλική τους υγεία.
🔦 Το προφυλακτικό είναι βασικό μέσο προστασίας από πολλές σεξουαλικώς μεταδιδόμενες λοιμώξεις, ενώ οι άλλες μέθοδοι αντισύλληψης δεν προσφέρουν αντίστοιχη προστασία.
🔦 Η επείγουσα αντισύλληψη έχει συγκεκριμένα χρονικά περιθώρια χρήσης, γι' αυτό η έγκαιρη αναζήτηση συμβουλής είναι σημαντική.
🔦 Η αντισύλληψη αφορά και τα δύο μέλη μιας σχέσης, καθώς η υπευθυνότητα και ο αμοιβαίος σεβασμός είναι απαραίτητα για την προστασία και των δύο.
🌷 Η Εμπιστοσύνη Είναι Η Καλύτερη Αφετηρία Για Την Προστασία
Δεν μπορείς να ελέγχεις κάθε επιλογή του παιδιού σου, μπορείς όμως να το βοηθήσεις να αποκτήσει τις γνώσεις
και την αυτοπεποίθηση που χρειάζεται για να προστατεύει τον εαυτό του.
Μίλησέ του με ειλικρίνεια, σεβάσου την ιδιωτικότητά του και φρόντισε να γνωρίζει ότι μπορεί να ζητήσει τη βοήθειά σου χωρίς φόβο και ντροπή.
Η ουσιαστική προστασία δεν βασίζεται μόνο στους κανόνες, αλλά και στην εμπιστοσύνη, στην υπεύθυνη ενημέρωση
και στη δυνατότητα του εφήβου να λέει «όχι» όταν δεν αισθάνεται έτοιμος.
Γιατί το σημαντικότερο δεν είναι μόνο αν το παιδί σου προσέχει, αλλά αν γνωρίζει πώς να προστατεύει την υγεία του
και αν αισθάνεται ασφαλές να ζητήσει βοήθεια όταν τη χρειαστεί.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Η συζήτηση για την αντισύλληψη μπορεί να είναι δύσκολη για πολλές οικογένειες,
αλλά η ανταλλαγή εμπειριών βοηθά τους γονείς να βρίσκουν τρόπους ουσιαστικής επικοινωνίας με τα παιδιά τους.
Μοιραστείτε το άρθρο με άλλους γονείς, ώστε να συμβάλουμε όλοι στη σωστή ενημέρωση, στην πρόληψη και στην ασφαλή ανάπτυξη των εφήβων.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το παρόν άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστά την εξατομικευμένη ιατρική συμβουλή, τη διάγνωση ή τη θεραπεία.
Για απορίες σχετικά με την αντισύλληψη, την επείγουσα αντισύλληψη ή τη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία των εφήβων,
συμβουλευτείτε παιδίατρο, γυναικολόγο ή άλλον κατάλληλο επαγγελματία υγείας.
  • Η εφηβεία είναι μια περίοδος ανακαλύψεων, συναισθηματικών αλλαγών και διαμόρφωσης προσωπικών σχέσεων, κατά την οποία η σωστή ενημέρωση για τη σεξουαλική υγεία είναι απαραίτητη.
Πίσω όμως από μια δύσκολη συμπεριφορά μπορεί να υπάρχει κούραση, άγχος, δυσκολία κατανόησης,
ανάγκη για περισσότερη υποστήριξη ή μια ανάγκη που το παιδί δεν ξέρει ακόμη πώς να εκφράσει.
Η συμπεριφορά είναι συχνά ένας τρόπος επικοινωνίας.
Το ζητούμενο δεν είναι μόνο να σταματήσει η συμπεριφορά, αλλά να καταλάβουμε τι προσπαθεί να μας πει το παιδί μέσα από αυτήν.
🌿 Πριν Πούμε «Είναι Δύσκολο Παιδί»
Όταν ένα παιδί αντιδρά συχνά, είναι φυσικό ο γονιός να αισθάνεται κουρασμένος και να αναρωτιέται γιατί δεν συνεργάζεται.
Μπορεί να αρνείται να ντυθεί, να μη θέλει να κάνει τα μαθήματά του, να θυμώνει όταν του ζητάμε να σταματήσει το παιχνίδι
ή να δυσκολεύεται να ακολουθήσει μια απλή οδηγία.
Εκείνη τη στιγμή είναι εύκολο να σκεφτούμε:
«Γιατί το κάνει αυτό συνέχεια;»
Μια άλλη ερώτηση όμως μπορεί να μας βοηθήσει περισσότερο:
«Τι δυσκολεύεται να κάνει αυτή τη στιγμή;»
Η αλλαγή αυτή στη σκέψη δεν σημαίνει ότι δικαιολογούμε κάθε συμπεριφορά.
Σημαίνει ότι προσπαθούμε να καταλάβουμε την αιτία, ώστε να μπορούμε να βάλουμε σαφή όρια και ταυτόχρονα να προσφέρουμε
την κατάλληλη υποστήριξη.
🔎 Η Συμπεριφορά Δεν Είναι Πάντα Αυτό Που Φαίνεται
Το ίδιο αποτέλεσμα μπορεί να έχει διαφορετική αιτία.
Ένα παιδί που αρνείται να κάνει τα μαθήματά του μπορεί να είναι κουρασμένο.
Μπορεί όμως και να δυσκολεύεται να καταλάβει την εργασία και να αποφεύγει μια κατάσταση στην οποία νιώθει ότι δεν τα καταφέρνει.
Ένα παιδί που φωνάζει όταν του ζητούν να φύγει από την παιδική χαρά μπορεί να δυσκολεύεται με τη μετάβαση από μια ευχάριστη δραστηριότητα σε μια άλλη.
Ένα παιδί που δεν ακολουθεί οδηγίες μπορεί να μην έχει καταλάβει τι ακριβώς πρέπει να κάνει.
Γι' αυτό πριν από την ετικέτα «ανυπάκουο» αξίζει να εξετάσουμε τι προηγήθηκε.
🧠 Τι Μπορεί Να Κρύβεται Πίσω Από Μια Δύσκολη Συμπεριφορά;
Δεν υπάρχει μία μόνο εξήγηση.
Μερικές συχνές αιτίες μπορεί να είναι:
✓ Κούραση ή έλλειψη ύπνου
✓ Πείνα ή σωματική δυσφορία
✓ Υπερβολικά πολλά ερεθίσματα
✓ Άγχος ή φόβος
✓ Δυσκολία στην κατανόηση μιας οδηγίας
✓ Δυσκολία σε μια σχολική δραστηριότητα
✓ Ανάγκη για περισσότερη αυτονομία
✓ Δυσκολία στη μετάβαση από μία δραστηριότητα σε άλλη
✓ Απογοήτευση επειδή κάτι δεν μπορεί ακόμη να το κάνει
✓ Ανάγκη για προσοχή ή σύνδεση με τον γονιό
Μια συμπεριφορά μπορεί επίσης να έχει περισσότερες από μία αιτίες ταυτόχρονα.
📚 Όταν Η Μαθησιακή Δυσκολία Μοιάζει Με «Ανυπακοή»
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό όταν ένα παιδί δυσκολεύεται στο σχολείο.
Ένα παιδί μπορεί να αρνείται να διαβάσει όχι επειδή «δεν θέλει», αλλά επειδή η ανάγνωση απαιτεί από εκείνο πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια.
Μπορεί να αποφεύγει τη γραφή επειδή κουράζεται γρήγορα.
Μπορεί να θυμώνει όταν έρχεται η ώρα των μαθηματικών επειδή δεν κατανοεί εύκολα τις πράξεις.
Μπορεί να καθυστερεί να ξεκινήσει μια εργασία επειδή δεν ξέρει από πού να αρχίσει.
Αν ο ενήλικας βλέπει μόνο τη συμπεριφορά, μπορεί να πει:
«Δεν προσπαθεί.»
Αν όμως κοιτάξει λίγο πιο προσεκτικά, μπορεί να ανακαλύψει:
«Αυτή η εργασία το δυσκολεύει περισσότερο από όσο νόμιζα.»
Η διαφορά είναι σημαντική.
Το παιδί μπορεί να χρειάζεται διαφορετικό τρόπο διδασκαλίας, μικρότερα βήματα ή περισσότερη υποστήριξη,
όχι απλώς περισσότερη πίεση.
😟 Το Άγχος Μπορεί Να Εμφανίζεται Ως Θυμός
Τα παιδιά δεν έχουν πάντα τις λέξεις για να πουν:
«Ανησυχώ.»
«Φοβάμαι ότι θα κάνω λάθος.»
«Δεν ξέρω πώς να το κάνω.»
«Νιώθω ότι όλοι τα καταφέρνουν καλύτερα από εμένα.»
Μερικές φορές αυτά τα συναισθήματα εμφανίζονται ως θυμός, κλάμα, άρνηση ή έντονη αντίδραση.
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε θυμός κρύβει άγχος.
Αξίζει όμως να παρατηρούμε πότε εμφανίζεται η συμπεριφορά.
Αν ένα παιδί θυμώνει σχεδόν πάντα πριν από το διάβασμα, πριν από ένα διαγώνισμα ή όταν πρέπει να μιλήσει μπροστά στην τάξη,
το μοτίβο αυτό μπορεί να μας δώσει σημαντικές πληροφορίες.
🗣️ Μήπως Δεν Κατάλαβε Τι Του Ζητήσαμε;
Οι ενήλικες συχνά δίνουν οδηγίες θεωρώντας ότι είναι αυτονόητες.
«Πήγαινε να ετοιμαστείς.»
«Μάζεψε τα πράγματά σου.»
«Κάνε τα μαθήματά σου.»
Για ένα παιδί, ιδιαίτερα όταν είναι κουρασμένο ή έχει δυσκολία στην οργάνωση, αυτές οι οδηγίες μπορεί να είναι υπερβολικά γενικές.
Μπορούμε να τις κάνουμε πιο συγκεκριμένες:
«Πρώτα βάλε τα βιβλία της τσάντας πάνω στο τραπέζι.»
Στη συνέχεια:
«Τώρα βάλε μέσα το τετράδιο της Γλώσσας.»
Η σαφήνεια δεν σημαίνει ότι κάνουμε τα πάντα για το παιδί.
Σημαίνει ότι του δείχνουμε πώς να οργανώσει ένα μεγάλο έργο σε μικρότερα βήματα.
🧩 Όταν Το Παιδί Θέλει Να Έχει Έλεγχο
Καθώς μεγαλώνει, το παιδί θέλει όλο και περισσότερο να αισθάνεται ότι έχει λόγο σε όσα συμβαίνουν στη ζωή του.
Όταν ο ενήλικας δίνει συνεχώς εντολές, μπορεί να δημιουργηθεί ένας κύκλος αντιπαράθεσης.
Αντί για:
«Φόρα τώρα αυτό το ρούχο.»
μπορούμε, όπου είναι εφικτό, να δώσουμε δύο επιλογές:
«Θέλεις το μπλε ή το πράσινο μπλουζάκι;»
Το όριο παραμένει.
Το παιδί όμως αποκτά μια μικρή αίσθηση επιλογής.
Αυτό μπορεί να κάνει αρκετές καθημερινές καταστάσεις πιο εύκολες.
❤️ Όρια Χωρίς Ταμπέλες
Η κατανόηση της συμπεριφοράς δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν όρια.
Ένα παιδί μπορεί να είναι θυμωμένο, αλλά δεν επιτρέπεται να χτυπά.
Μπορεί να είναι απογοητευμένο, αλλά δεν επιτρέπεται να προσβάλλει τους άλλους.
Μπορεί να μη θέλει να σταματήσει το παιχνίδι, αλλά η ώρα του ύπνου εξακολουθεί να υπάρχει.
Μπορούμε να πούμε:
«Καταλαβαίνω ότι θύμωσες. Δεν θα σε αφήσω να χτυπήσεις.»
Έτσι αναγνωρίζουμε το συναίσθημα χωρίς να αποδεχόμαστε μια επικίνδυνη ή επιθετική συμπεριφορά.
Τα όρια χρειάζεται να είναι σταθερά, απλά και προβλέψιμα.
🔄 Κοιτάξτε Τι Συμβαίνει Πριν Και Μετά
Μια πολύ χρήσιμη ερώτηση είναι:
«Τι έγινε ακριβώς πριν από τη δύσκολη συμπεριφορά;»
Για παράδειγμα:
Τι προηγήθηκε
Τι μπορεί να παρατηρήσουμε
Ώρα για διάβασμα
Άρνηση, καθυστέρηση, θυμός
Διακοπή παιχνιδιού
Κλάμα ή έντονη αντίδραση
Πολύς κόσμος και θόρυβος
Εκνευρισμός ή απομάκρυνση
Δύσκολη εργασία
Αποφυγή ή «δεν θέλω»
Αλλαγή προγράμματος
Αναστάτωση ή άρνηση
Στη συνέχεια μπορούμε να παρατηρήσουμε και τι ακολουθεί.
Μήπως το παιδί αποφεύγει την εργασία;
Μήπως παίρνει περισσότερη προσοχή;
Μήπως ο ενήλικας τελικά κάνει την εργασία για εκείνο;
Μήπως απλώς χρειάζεται λίγο χρόνο για να ηρεμήσει;
Δεν ψάχνουμε κάποιον «ένοχο».
Προσπαθούμε να καταλάβουμε το μοτίβο της συμπεριφοράς.
🎯 Τρεις Ερωτήσεις Πριν Αντιδράσουμε
Όταν το παιδί κάνει κάτι που μας δυσκολεύει, μπορούμε να κάνουμε μέσα μας τρεις μικρές ερωτήσεις:
1. Τι συνέβη πριν;
Υπήρξε αλλαγή, κούραση, δύσκολη εργασία ή κάποια απαίτηση;
2. Τι μπορεί να προσπαθεί να επικοινωνήσει;
Χρειάζεται βοήθεια, χρόνο, ξεκούραση, επιλογή ή όριο;
3. Τι μπορώ να αλλάξω χωρίς να καταργήσω το όριο;
Μπορώ να δώσω πιο σαφή οδηγία, να μειώσω τα βήματα ή να προσφέρω δύο επιλογές;
Αυτές οι ερωτήσεις δεν λύνουν κάθε δύσκολη κατάσταση.
Μπορούν όμως να μας βοηθήσουν να αντιδράσουμε λιγότερο παρορμητικά και περισσότερο στοχευμένα.
👩‍🏫 Τι Μπορεί Να Παρατηρήσει Ο Εκπαιδευτικός;
Η συμπεριφορά του παιδιού στο σχολείο μπορεί να δώσει σημαντικές πληροφορίες.
Αξίζει να παρατηρηθεί αν:
✓ η δυσκολία εμφανίζεται σε συγκεκριμένα μαθήματα,
✓ το παιδί δυσκολεύεται περισσότερο όταν πρέπει να διαβάσει ή να γράψει,
✓ αποφεύγει εργασίες που θεωρεί δύσκολες,
✓ χρειάζεται περισσότερες επαναλήψεις των οδηγιών,
✓ συμμετέχει περισσότερο όταν εργάζεται σε μικρή ομάδα,
✓ η συμπεριφορά αλλάζει όταν η εργασία γίνεται πιο διαχειρίσιμη,
✓ γνωρίζει την απάντηση αλλά αποφεύγει να μιλήσει,
✓ χρειάζεται περισσότερο χρόνο από τους συμμαθητές του.
Η συνεργασία γονιού και εκπαιδευτικού μπορεί να βοηθήσει να φανεί αν πρόκειται για μια γενικότερη συμπεριφορά
ή για δυσκολία που εμφανίζεται σε συγκεκριμένες συνθήκες.
🏠 Τι Μπορούν Να Κάνουν Οι Γονείς;
Μερικές απλές αλλαγές μπορούν να κάνουν την καθημερινότητα πιο διαχειρίσιμη.
✓ Κρατήστε σταθερές βασικές ρουτίνες, ιδιαίτερα στον ύπνο, στα γεύματα και στη μελέτη.
✓ Δώστε μία οδηγία τη φορά όταν το παιδί δυσκολεύεται να οργανωθεί.
✓ Προετοιμάστε το για τις αλλαγές, όταν αυτό είναι δυνατό.
✓ Δώστε περιορισμένες επιλογές, αντί να ανοίγετε μια μεγάλη διαπραγμάτευση.
✓ Χρησιμοποιήστε ήρεμη και σταθερή φωνή, ιδιαίτερα όταν το παιδί είναι ήδη αναστατωμένο.
✓ Αναγνωρίστε το συναίσθημα, χωρίς να αποδέχεστε επιθετική συμπεριφορά.
✓ Ενισχύστε συγκεκριμένα τη συνεργασία, για παράδειγμα: «Μου άρεσε που ξεκίνησες μόλις σου έδειξα το πρώτο βήμα».
✓ Αφήστε χρόνο για αποφόρτιση μετά από μια απαιτητική σχολική ημέρα.
✓ Παρατηρήστε τα μοτίβα, αντί να κρίνετε από ένα μεμονωμένο περιστατικό.
👶 Ηλικιακή Προσαρμογή Της Υποστήριξης
Προσχολική ηλικία
Τα μικρότερα παιδιά χρειάζονται συχνά απλές οδηγίες, σταθερές ρουτίνες και αρκετές ευκαιρίες για παιχνίδι.
Βοηθά να προετοιμάζονται για τις αλλαγές και να έχουν μικρές, ξεκάθαρες επιλογές.
Α΄–Β΄ Δημοτικού
Μπορούμε να χρησιμοποιούμε σύντομες οδηγίες, οπτικά βοηθήματα και μικρά βήματα.
Η επιτυχία σε μια μικρή εργασία μπορεί να βοηθήσει το παιδί να συνεχίσει.
Γ΄–Δ΄ Δημοτικού
Το παιδί μπορεί σταδιακά να μάθει να αναγνωρίζει τι το δυσκολεύει και να ζητά βοήθεια.
Μπορούμε να το βοηθήσουμε να σπάει μια μεγάλη εργασία σε μικρότερα μέρη.
Ε΄–ΣΤ΄ Δημοτικού
Ενισχύουμε περισσότερο την αυτονομία.
Το παιδί μπορεί να συμμετέχει στον προγραμματισμό της μελέτης και να αναγνωρίζει ποιες στρατηγικές το βοηθούν.
Γυμνάσιο
Οι απαιτήσεις αυξάνονται και η ανάγκη για αυτονομία γίνεται μεγαλύτερη.
Η υποστήριξη μπορεί να εστιάσει στην οργάνωση, στη διαχείριση χρόνου, στην αναγνώριση δυσκολιών και στην αναζήτηση βοήθειας όταν χρειάζεται.
💡 Χρήσιμες Ιδέες Για Την Καθημερινότητα
✓ Αντί για «Γιατί το κάνεις αυτό;», ρωτήστε «Τι σε δυσκολεύει τώρα;»
✓ Αντί για πολλές οδηγίες μαζί, δώστε το πρώτο βήμα.
✓ Αντί για γενικό «μπράβο», αναγνωρίστε συγκεκριμένα τι κατάφερε.
✓ Αντί για συνεχείς διαπραγματεύσεις, κρατήστε λίγα και σταθερά όρια.
✓ Αντί για σύγκριση με άλλα παιδιά, παρατηρήστε την προσωπική του πρόοδο.
✓ Αντί να θεωρείτε την άρνηση τεμπελιά, εξετάστε αν η εργασία είναι υπερβολικά δύσκολη.
✓ Αντί να περιμένετε να εξηγήσει μόνο του τι αισθάνεται, βοηθήστε το με απλές λέξεις για τα συναισθήματα.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Η δύσκολη συμπεριφορά δεν έχει πάντα την ίδια αιτία και χρειάζεται να εξετάζεται μέσα στο συγκεκριμένο πλαίσιο.
🔦 Η κόπωση, η πείνα, ο υπερβολικός θόρυβος και οι πολλές απαιτήσεις μπορούν να κάνουν ένα παιδί πιο ευερέθιστο.
🔦 Μια μαθησιακή δυσκολία μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να οδηγήσει σε αποφυγή μιας δραστηριότητας που το παιδί βιώνει ως ιδιαίτερα δύσκολη.
🔦 Η σαφής και σύντομη οδηγία μπορεί να είναι πιο εύκολο να ακολουθηθεί από μια μεγάλη σειρά εντολών.
🔦 Η παρατήρηση του μοτίβου με τον χρόνο είναι πιο χρήσιμη από τον χαρακτηρισμό ενός παιδιού με βάση ένα μεμονωμένο περιστατικό.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Ένα δύσκολο παιδί είναι απλώς κακομαθημένο.»
✔ Αλήθεια: Η συμπεριφορά μπορεί να επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες, όπως η ηλικία, η κόπωση, το άγχος, οι δυσκολίες μάθησης, οι αλλαγές ή οι ανάγκες του παιδιού.
❌ Μύθος: «Αν βάλουμε περισσότερη τιμωρία, θα σταματήσει η δύσκολη συμπεριφορά.»
✔ Αλήθεια: Τα όρια είναι απαραίτητα, αλλά η τιμωρία από μόνη της δεν μας δείχνει τι προκαλεί τη συμπεριφορά ούτε διδάσκει πάντα στο παιδί τι να κάνει διαφορετικά.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί αρνείται να διαβάσει, απλώς τεμπελιάζει.»
✔ Αλήθεια: Η άρνηση μπορεί να σχετίζεται με κόπωση, απογοήτευση ή πραγματική δυσκολία στην ανάγνωση ή στην εργασία.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί ξέρει τι πρέπει να κάνει, μπορεί πάντα και να το κάνει.»
✔ Αλήθεια: Η γνώση μιας οδηγίας δεν σημαίνει ότι το παιδί μπορεί κάθε στιγμή να οργανώσει, να ξεκινήσει και να ολοκληρώσει την πράξη χωρίς υποστήριξη.
❌ Μύθος: «Πρέπει να υποχωρούμε κάθε φορά που το παιδί αντιδρά.»
✔ Αλήθεια: Η κατανόηση της ανάγκης πίσω από τη συμπεριφορά δεν σημαίνει κατάργηση των ορίων.
❌ Μύθος: «Όλα τα παιδιά που θυμώνουν εύκολα έχουν κάποια διαταραχή.»
✔ Αλήθεια: Ο θυμός και οι έντονες αντιδράσεις μπορεί να εμφανιστούν για πολλούς λόγους.
Όταν όμως είναι επίμονες, πολύ έντονες ή επηρεάζουν σημαντικά την καθημερινότητα, χρειάζεται περισσότερη διερεύνηση.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Πώς μπορώ να καταλάβω αν το παιδί μου είναι απλώς αντιδραστικό ή αν δυσκολεύεται πραγματικά;
Παρατηρήστε πότε εμφανίζεται η συμπεριφορά, τι την προκαλεί και αν επαναλαμβάνεται σε συγκεκριμένες καταστάσεις.
Το μοτίβο είναι πιο χρήσιμο από ένα μεμονωμένο περιστατικό.
❓ Μπορεί μια μαθησιακή δυσκολία να προκαλέσει έντονη άρνηση για διάβασμα;
Μπορεί να συμβάλλει στην αποφυγή, ιδιαίτερα όταν το παιδί βιώνει επανειλημμένα αποτυχία ή μεγάλη προσπάθεια.
Δεν σημαίνει όμως ότι κάθε άρνηση για διάβασμα οφείλεται σε μαθησιακή δυσκολία.
❓ Πρέπει να βάζω όρια ακόμη κι όταν καταλαβαίνω ότι το παιδί δυσκολεύεται;
Ναι.
Η κατανόηση και η υποστήριξη μπορούν να συνυπάρχουν με σαφή και σταθερά όρια.
❓ Τι μπορώ να κάνω όταν το παιδί ξεσπά συχνά;
Προσπαθήστε να αναγνωρίσετε τι προηγείται των ξεσπασμάτων, κρατήστε σταθερές βασικές ρουτίνες και μιλήστε μαζί του όταν έχει ηρεμήσει.
Αν τα ξεσπάσματα είναι πολύ έντονα ή συχνά, αξίζει να ζητηθεί καθοδήγηση από τον κατάλληλο επαγγελματία.
❓ Πότε χρειάζεται να ζητήσω βοήθεια από ειδικό;
Όταν η συμπεριφορά είναι επίμονη, έντονη, εμφανίζεται σε περισσότερα από ένα περιβάλλοντα ή επηρεάζει σημαντικά το σχολείο, την οικογένεια, τις σχέσεις ή την καθημερινή λειτουργία του παιδιού, είναι χρήσιμη μια συζήτηση με παιδίατρο, εκπαιδευτικό ή άλλο αρμόδιο ειδικό.
🌟 Πίσω Από Τη Συμπεριφορά Υπάρχει Ένα Παιδί
Δεν χρειάζεται να βιαζόμαστε να αποφασίσουμε ότι ένα παιδί είναι «δύσκολο».
Μια δύσκολη συμπεριφορά μπορεί να είναι ένα μήνυμα ότι κάτι το κουράζει, το αγχώνει, το μπερδεύει ή ξεπερνά τις δυνατότητές του εκείνη τη στιγμή.
Αυτό δεν σημαίνει ότι αφήνουμε τα πάντα χωρίς όρια.
Σημαίνει ότι προσπαθούμε να συνδυάσουμε κατανόηση και σταθερότητα.
Όταν αναζητούμε τι βρίσκεται πίσω από μια συμπεριφορά, μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί όχι μόνο να συνεργάζεται καλύτερα, αλλά και να μάθει σταδιακά να αναγνωρίζει τις ανάγκες και τα συναισθήματά του και να ζητά βοήθεια με πιο κατάλληλους τρόπους.
Κάθε παιδί χρειάζεται όρια.
Χρειάζεται όμως και έναν ενήλικα που θα προσπαθήσει να καταλάβει τι υπάρχει πίσω από αυτά που κάνει.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Υπάρχει κάποια συμπεριφορά του παιδιού σας που στην αρχή σας φαινόταν «δύσκολη», αλλά αργότερα καταλάβατε ότι έκρυβε κάποια άλλη ανάγκη;
Ποια μικρή αλλαγή στην καθημερινότητα σας βοήθησε να μειώσετε τις εντάσεις και να επικοινωνήσετε καλύτερα με το παιδί;
Οι εμπειρίες των γονιών μπορούν να δώσουν χρήσιμες ιδέες και σε άλλες οικογένειες που προσπαθούν να καταλάβουν καλύτερα τη συμπεριφορά του παιδιού τους.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό και παιδαγωγικό χαρακτήρα και δεν μπορεί να αντικαταστήσει εξατομικευμένη αξιολόγηση.
Μια δύσκολη συμπεριφορά δεν αποτελεί από μόνη της ένδειξη μαθησιακής, αναπτυξιακής ή άλλης δυσκολίας.
Αν οι έντονες αντιδράσεις, η αποφυγή, το άγχος ή οι δυσκολίες συνεργασίας επιμένουν και επηρεάζουν σημαντικά τη σχολική, οικογενειακή ή κοινωνική ζωή του παιδιού, είναι σημαντικό να συζητηθούν με τον παιδίατρο, τον εκπαιδευτικό ή τον κατάλληλο ειδικό, ώστε να διερευνηθούν οι ανάγκες του παιδιού και να δοθεί η κατάλληλη υποστήριξη.
  • Ένα παιδί που θυμώνει εύκολα, αντιδρά, αρνείται να συνεργαστεί ή δυσκολεύεται να ακολουθήσει κανόνες μπορεί γρήγορα να χαρακτηριστεί «δύσκολο».
Όμως η νέα έρευνα δείχνει για πρώτη φορά ότι οι συνθήκες εργασίας μπορεί να επιδράσουν στην ίδια τη βιολογική ικανότητα μιας γυναίκας να αποκτήσει παιδί, λόγω της μειωμένης ποσότητας και ποιότητας των κατάλληλων ωαρίων.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Λίντια Μινγκουέζ-Αλανσόν του Τμήματος Περιβαλλοντικής Υγείας της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό "Occupational and Environmental Medicine", ανέλυσαν στοιχεία για 473 γυναίκες με μέση ηλικία 35 ετών και με προβλήματα γονιμότητας, από τις οπoίες οι 313 είχαν ολοκληρώσει τουλάχιστον μια προσπάθεια εξωσωματικής.
Το 40% των γυναικών είχαν δηλώσει ότι η εργασία τους απαιτούσε να μεταφέρουν ή να σηκώνουν αντικείμενα και το 22% έκαναν μια μέτρια έως έντονα σωματική απαιτητική εργασία. Μία στις δέκα (9%) έπρεπε να δουλεύουν όχι στις συνηθισμένες ώρες γραφείων ή καταστημάτων, αλλά σε απογευματινές-νυχτερινές-εναλλασσόμενες βάρδιες.
Οι γυναίκες που «ζορίζονταν» στη δουλειά τους, είχαν 9% λιγότερα εναπομένοντα ωάρια στις ωοθήκες τους, καθώς και 14% λιγότερα ώριμα ωάρια. Οι μειώσεις ήταν ακόμη μεγαλύτερες για όσες δούλευαν τα βράδια ή σε βάρδιες, πράγμα που πιθανώς οφείλεται στη διατάραξη της λειτουργίας του βιολογικού «ρολογιού» τους.
Ακόμη μεγαλύτερη ήταν η επίπτωση για τις γυναίκες που έκαναν σωματικά βαριές δουλειές και οι οποίες ήταν υπέρβαρες (με δείκτη μάζας σώματος άνω του 25), καθώς επίσης για τις γυναίκες άνω των 37 ετών.
Οι γυναίκες με λιγότερα ώριμα ωάρια έχουν λιγότερες πιθανότητες να συλλάβουν και να αναπτύξουν ένα υγιές έμβρυο. Προς το παρόν, οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν ποιoς είναι ο βιολογικός μηχανισμός, μέσω του οποίου η μεταφορά ή η ανύψωση βαριών αντικειμένων επιδρά αρνητικά στα ωάρια της γυναίκας.
  • Προηγούμενες έρευνες επάνω στην γονιμότητα έχουν συσχετίσει τη φύση της δουλειάς με το χρόνο που χρειάζεται μια γυναίκα για να μείνει έγκυος.

Account

Navigation

Αναζήτηση

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.