Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
«Οι περισσότεροι άνθρωποι σοκάρονται στην είδηση του αιφνίδιου θανάτου ενός νέου ανθρώπου, γιατί πιστεύουν ότι τα παιδιά, οι έφηβοι και οι νεαροί ενήλικες έχουν άριστη υγεία και δεν αντιμετωπίζουν κίνδυνο για σοβαρά καρδιολογικά προβλήματα», λέει ο κ. Φώτιος Ν. Πατσουράκος, καρδιολόγος-αρχίατρος ε.α., επιστημονικός διευθυντής του Ιδιωτικού Πολυιατρείου Ηλιούπολης.
«Κάθε χρόνο όμως ένας αριθμός μαθητών και φοιτητών, κυρίως αγόρια, πεθαίνουν ξαφνικά από καρδιακές παθήσεις, συχνά χωρίς να έχουν προηγηθεί προειδοποιητικά συμπτώματα.
Κι αυτό γιατί, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, περίπου το 1% των παιδιών παρουσιάζουν παθήσεις της καρδιάς που τους απαγορεύουν τα ανταγωνιστικά αθλήματα».
Γι' αυτό τον λόγο, οι γονείς πρέπει να προνοούν να υποβάλλουν τα παιδιά τους σε προληπτικό καρδιολογικό έλεγχο πριν από την έναρξη κάθε σχολικής ή αθλητικής σεζόν, συνιστά.

Ποιες είναι όμως οι αιτίες του αιφνίδιου θανάτου;
Στις ηλικίες άνω των 35 ετών η κύρια αιτία είναι η στεφανιαία νόσος, ενώ στους νεότερους αθλητές ευθύνονται κληρονομικές ή εκ γενετής διαταραχές της καρδιάς που προδιαθέτουν σε κακοήθεις κοιλιακές αρρυθμίες.
«Η πλειονότητα των περιπτώσεων αιφνίδιου καρδιακού θανάτου σε μαθητές και γενικότερα σε άτομα μικρότερα των 35 ετών προκαλούνται από κληρονομικές μυοκαρδιοπάθειες και κυρίως από υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια ή από αρρυθμιογόνο μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας, όπως είναι η νόσος Νάξος η οποία ενδημεί στην περιοχή της Μεσογείου.
Ωστόσο, στη μεταθανάτια εξέταση περίπου στο 2% των αθλητών που πεθαίνουν ξαφνικά οι λόγοι δεν αποκαλύπτονται», λέει ο κ. Πατσουράκος.
Επειδή, όμως, υπάρχουν παθήσεις που η διάγνωσή τους είναι ανέφικτη μόνο με την κλινική εξέταση, ο καρδιολογικός έλεγχος πρέπει να συμπεριλαμβάνει ηλεκτροκαρδιογράφημα και έγχρωμο υπερηχογράφημα καρδιάς, τα ευρήματα από το οποίο θα καθορίσουν εάν χρειάζεται παραπομπή σε περαιτέρω εξετάσεις, προσθέτει.
Παραδείγματα νοσημάτων που δεν ανιχνεύονται μόνο με την κλινική εξέταση είναι το σύνδρομο Wolf-Parkinson-White (WPW) και το σύνδρομο μακρού Q-T.
«Για το τελευταίο, μελέτες σε συγγενείς πρώτου βαθμού των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους από αιφνίδιο θάνατο έδειξαν ότι ένα ποσοστό των θανάτων οφείλεται σ’ αυτό το σύνδρομο όπως και στο σύνδρομο Brugada», λέει ο κ. Πατσουράκος.
Εάν εγερθούν υπόνοιες για καρδιολογικό πρόβλημα, το Ηolter ρυθμού και το τεστ κοπώσεως μπορούν να δώσουν μια οριστική απάντηση.
Ωστόσο ο κ. Πατσουράκος σπεύδει να επισημάνει ότι μερικοί γονείς ζητούν από τους καρδιολόγους πιστοποίηση ότι μπορεί να αθληθεί το παιδί τους, δίχως να έχουν προηγηθεί οι εξετάσεις.
«Αυτό είναι τραγικό λάθος», λέει.
«Οι γονείς δεν πρέπει να ζητούν κάτι τέτοιο, ούτε να θυμώνουν όταν ο γιατρός αρνείται.
Έχει ζωτική σημασία ο έλεγχος του παιδιού πριν από τη συμμετοχή σε αθλητική δραστηριότητα, ώστε να αποφεύγονται δραματικά γεγονότα.
Ο καρδιολογικός έλεγχος, που περιλαμβάνει τη λήψη του ατομικού και οικογενειακού ιστορικού, την κλινική εξέταση, το ηλεκτροκαρδιογράφημα και το υπερηχογράφημα καρδιάς, μπορεί να σώσει τη ζωή τους».
Η ύπαρξη, πάντως, κάποιας καρδιακής πάθησης δεν αποκλείει πάντοτε την ενασχόληση των παιδιών με κάποια αθλητική δραστηριότητα.
Για παράδειγμα η πρόπτωση μιτροειδούς, από την οποία πάσχει το 8-10% του γενικού πληθυσμού, δεν απαγορεύει την άθληση εάν δεν υπάρχει ιστορικό συγκοπτικού και ιστορικό εμβολικού επεισοδίου.
Γι’ αυτό καλό είναι οι γονείς να συζητούν με το θεράποντα καρδιολόγο για το τι επιτρέπεται στην περίπτωση του παιδιού τους.
«Υπό ορισμένες προϋποθέσεις μπορούν να ασχολούνται και με ανταγωνιστικά αθλήματα, αλλά ο καρδιολόγος είναι ο μόνος που μπορεί να οδηγήσει το παιδί σε ασφαλείς επιλογές χωρίς να το αποκλείει από αγαπημένες δραστηριότητές του», καταλήγει.
Πηγή: tanea.gr
  • Μέτρα για την αποφυγή τραγωδιών που έχουν τις ρίζες τους σε αδιάγνωστα καρδιολογικά προβλήματα πρέπει να λαμβάνουν οι γονείς κατά την έναρξη της σχολικής χρονιάς και γενικά όταν τα παιδιά τους αρχίζουν αθλητικές δραστηριότητες.
Φυσικά σε ορισμένες περιπτώσεις είναι σημαντικό να αναφέρει μια λανθασμένη συμπεριφορά,
όπως για παράδειγμα σε περιστατικά bullying που συνήθως αποκρύπτονται, όμως άλλες φορές η συνήθεια αυτή καταντά ενοχλητική ή αντιλαμβάνεται ως προδοσία από τους φίλους του.
Για ποιους λόγους το μικρό σας μεταφέρει ότι λανθασμένο δει να διαδραματίζεται μπροστά του;
Ίσως θέλει να προσελκύσει την προσοχή σας, να τεστάρει τα όριά σας, να βοηθήσει κάποιον συνομήλικό του ή να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του για κάτι που αφορά το ίδιο.
Το ζητούμενο είναι να το βοηθήσετε να κάνει έναν σαφή διαχωρισμό:
υπάρχουν καταστάσεις τις οποίες μπορεί να λύσει μόνο του μαζί με το αδερφάκι ή τον συνομήλικό του και άλλες που είναι απαραίτητο να τις πει σε έναν ενήλικα.
Στη μια περίπτωση μπορεί να βλάψει τον άλλον, ενώ στη δεύτερη να προσφέρει πολύτιμη βοήθεια.
Ο καλύτερος τρόπος είναι να ρωτήσετε για ποιο λόγο σας λέει τα «παραπτώματα» του άλλου, για να του δημιουργήσει πρόβλημα ή για να τον βοηθήσει; Αν από την απάντησή του διαπιστώσετε ότι θέλει να δημιουργήσει πρόβλημα στο άλλο παιδί, εξηγήστε του ότι αυτό δεν είναι αποδεκτό.
Αν αυτό επαναλαμβάνεται συχνά αγνοήστε το, προσέχοντας ωστόσο μήπως κάποια στιγμή υπάρχει πράγματι ανάγκη να επέμβετε.
  • Δεν κρύβει τίποτα: από τη ζημιά που έκανε το μικρό του αδερφάκι μέχρι το ότι ο συμμαθητής του αντέγραψε ή ότι ο γείτονας πέταξε κάτω ένα χαρτάκι. Το παιδί σας έχει πολύ αναπτυγμένο το αίσθημα του τι είναι σωστό και οτιδήποτε παρεκκλίνει από αυτό το εντοπίζει και σας το μεταφέρει.
Πριν, όμως, πρέπει να αναγνωρίζετε τα σημάδια που δείχνουν ότι το παιδί σας έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση.
Αποφεύγει να κάνει μια δραστηριότητα από φόβο μήπως αποτύχει. Τα παρατάει εύκολα αν απογοητευθεί με κάτι. Μόλις καταλάβει ότι πρόκειται να χάσει σε ένα παιχνίδι λέει ψέματα ή κλέβει. Θέλει να έχει τον έλεγχο με αποτέλεσμα να γίνεται αυταρχικό για να κρύψει ότι αισθάνεται ανικανότητα. Βρίσκει δικαιολογίες όπως «ούτως ή άλλως δεν μου αρέσει αυτό το παιχνίδι». Έχει χάσει το ενδιαφέρον του για συνηθισμένες δραστηριότητες. Περιορίζει την επαφή με τους φίλους του. Είναι συχνές οι εναλλαγές στη διάθεσή του. Ασκεί κριτική στον εαυτό του λέγοντας ότι δεν κάνει τίποτα σωστά, ότι δεν αρέσει σε κανέναν, ότι εκείνο φταίει, ότι οι άλλοι είναι πιο έξυπνοι ή πιο ικανοί από εκείνο. Δυσκολεύεται να αποδεχτεί τόσο την επιβράβευση όσο και την κριτική. Ενδιαφέρεται πολύ για τη γνώμη των άλλων και επηρεάζεται εύκολα από τους συνομηλίκους του.
  • Δεν είναι σίγουρο για τον εαυτό του και έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση; Αν πρόκειται για μια συμπεριφορά επαναλαμβανόμενη που του δημιουργεί πρόβλημα στην καθημερινότητα και τις σχέσεις του, θα πρέπει να δράσετε αποτελεσματικά.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, περισσότεροι από τους μισούς μαθητές που συμμετείχαν την περσινή χρονιά στο πρόγραμμα «Διατροφή» αντιμετωπίζουν επισιτιστική ανασφάλεια, ενώ ένας στους τέσσερις βιώνει επισιτιστική ανασφάλεια με ύπαρξη πείνας.
Στο πρόγραμμα «Διατροφή» εντάχθηκαν 2.100 σχολεία, που αντιστοιχούν σε περίπου 260.000 μαθητές, δηλαδή στο 19% των μαθητών της Ελλάδας.
Το εφετινό πρόγραμμα υλοποιήθηκε σε 247 σχολεία και 20.528 μαθητές σε περιοχές της Αττικής, Θεσσαλονίκης, Ημαθίας, Θράκης, Μαγνησίας και Στερεάς Ελλάδας και διατέθηκαν συνολικά 1.767.898 υγιεινά γεύματα, που μεταξύ άλλων περιλάμβαναν: 959.737 συσκευασίες γάλακτος, 473.237 συσκευασίες γιαουρτιού και 2.578.000 φρούτα.
  • Την ετήσια μελέτη για τα έτη 2015-2016, η οποία γίνεται στα ελληνικά σχολεία με την οικονομική συνδρομή του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, ανακοίνωσε το Ινστιτούτο Prolepsis.
Η Καμίλια Μπέντοου κοσμήτορας της εκπαίδευσης και της ανθρώπινης ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο του Βάντερμπιλτ έκανε μία μελέτη, στην οποία συνέλεξε μία σειρά από οδηγίες για το τι έκαναν οι γονείς πετυχημένων παιδιών.
Συγκεκριμένα, οι ίδιοι:
Αφήνουν τα παιδιά τους να ζήσουν διαφορετικές εμπειρίες Τους υποστηρίζουν όχι μόνο συναισθηματικά, αλλά και διανοητικά Σιγουρεύουν πως έχουν μία δυνατή και θετική σχέση με τους καθηγητές τους Όταν τα παιδιά τους δείξουν πως έχουν ενδιαφέρον σε ένα χόμπι τους δίνουν την ευκαιρία να το αναπτύξουν. Επαινούν την προσπάθεια, παρά την ικανότητα. Τους ενθαρρύνουν να παίρνουν ρίσκα και να κάνουν συχνά ερωτήσεις Αποφεύγουν να χρησιμοποιούν λέξεις-ταμπέλες, όπως προικισμένος ή ιδιαίτερα ευφυής. Τεστάρουν τις δυνατότητες τους
  • Μπορεί οι περισσότερες έρευνες να έχουν βασιστεί στα χαρακτηριστικά που έχουν τα παιδιά με αυξημένο IQ, ωστόσο μία διαφορετική έρευνα έρχεται να συμβουλέψει τους... γονείς.
«Παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν συνδέσει την εποχική αλλεργία με την Άνοιξη, μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού υποφέρει ιδιαίτερα και το φθινόπωρο», αναφέρει ο χειρουργός ωτορινολαρυγγολόγος, Μηνάς Αρτόπουλος.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες τα βασικά συμπτώματα που εμφανίζουν οι αλλεργίες κατά τους μήνες του Φθινοπώρου είναι, καταρροή, συνάχι, φτέρνισμα, ρινική συμφόρηση, βουρκωμένα μάτια, βήχας, μαύροι κύκλοι κάτω από τα μάτια, άσθμα, εξάνθημα με κνησμό μετά από έκθεση σε κρύο, κνησμός σε μύτη και μάτια.
Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες τα βασικά υπεύθυνα αλλεργιογόνα για τις αλλεργίες του Φθινοπώρου είναι:
- Η γύρη από τα αγριόχορτα. Και αυτό γιατί παρόλο που τα αγριόχορτα ανθίζουν κυρίως τον Αύγουστο, η αναπαραγωγή τους και η παραγωγή της γύρης διαρκεί έως τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο.
- Τα ακάρεα. Η σχετικά υψηλή θερμοκρασία και η υγρασία είναι οι πλέον κατάλληλες συνθήκες για να αναπτυχθούν. Οι σχολικές αίθουσες διδασκαλίας που έχουν παραμείνει για πολύ καιρό κλειστές, όπως και τα χαλιά ή μοκέτες, τα στρώματα, οι κουρτίνες, τα χνουδωτά παιδικά παιχνίδια αποτελούν κατάλληλο περιβάλλον για την ανάπτυξη των ακάρεων που ευδοκιμούν μέσα στη σκόνη των κτιρίων, η ύπαρξή τους μάλιστα δεν εξαρτάται από το πόσο καθαρός είναι ο χώρος.
- Οι μύκητες. Οι σχολικές αίθουσες αφού έχουν παραμείνει κλειστές για μεγάλο χρονικό διάστημα, υπόγεια, αποθήκες, αλλά και χώροι με αυξημένη υγρασία (μπάνια σπιτιού), είναι το κατάλληλο περιβάλλον για την ανάπτυξη των μυκήτων, οι οποίοι ενοχοποιούνται για την αύξηση των κρίσεων άσθματος.
- Ισχυροί άνεμοι. Λόγω της διασποράς της γύρης, μπορεί να επιδεινώνουν τα συμπτώματα των αλλεργικών ατόμων.
Με την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων αλλεργίας, οι γιατροί συνιστούν στους ασθενείς να υποβάλλονται σε αλλεργικό τεστ προκειμένου να εντοπιστεί το υπεύθυνο αλλεργιογόνο και να δοθεί η κατάλληλη θεραπευτική αγωγή, που θα αποφασιστεί από τον ειδικό γιατρό βάση του ιστορικού και της κλινικής εξέτασης, σημειώνει ο κ. Αρτόπουλος.
Το πρώτο μέτρο άμυνας, όσων έχουν πρόβλημα αλλεργίας, είναι η πρόληψη με αποφυγή υπεύθυνου αλλεργιογόνου, εφόσον είναι γνωστό και είναι εφικτό, παραμονή σε κλειστό χώρο τις ώρες (10:00 -15:00) που η γύρη παρουσιάζει αυξημένη συγκέντρωση στην ατμόσφαιρα, χρήση μάσκας κατά τη διάρκεια καθαρισμού αυλής ή υπόγειων χώρων και καλό αερισμό κλειστών χώρων, ενώ πριν την ενεργοποίηση της θέρμανσης, καλός καθαρισμός των σωμάτων και αλλαγή των φίλτρων των κλιματιστικών.
Πηγή: (ΑΠΕ-ΜΠΕ)
  • Οι Φθινοπωρινές αλλεργίες είναι εξίσου ενοχλητικές με αυτές της Άνοιξης, έχουν παρόμοια συμπτώματα και αρκετές κοινές αιτίες.
Όπως αναφέρεται, στην αρχή κάθε σχολικού έτους πρέπει να γίνεται μία ανοικτή συζήτηση μεταξύ δασκάλων και μαθητών, για θέματα πρόληψης παιδικών ατυχημάτων, κυρίως στους σχολικούς χώρους.
Τα μικρά παιδιά είναι από τη φύση τους γεμάτα περιέργεια και δεν έχουν ανεπτυγμένη την αίσθηση του κινδύνου, για αυτό και είναι ιδιαίτερα επιρρεπή στα ατυχήματα. Μεγαλώνοντας, αναπτύσσουν μεν την αίσθηση του κινδύνου, επηρεάζονται όμως και από άλλους παράγοντες, όπως η ανάγκη επίδειξης, η αντίδραση στους νόμους και στις συμβουλές των ενηλίκων και η γοητεία της περιπέτειας, με αποτέλεσμα να εξακολουθούν να κινδυνεύουν από ατυχήματα.
Για τους λόγους αυτούς, είναι σημαντικό να μάθουν από μικρή ηλικία να προστατεύουν τον εαυτό τους και να μην τον θέτουν σε κίνδυνο, επισημαίνει η “Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος”.
Από την προσχολική ηλικία, τα παιδιά πρέπει να μάθουν  σωστή οδική συμπεριφορά, έχοντας όμως υπόψη μας, ότι τα παιδιά κάτω των 8 ετών, δεν έχουν την απαιτούμενη ωριμότητα για να χρησιμοποιήσουν πάντα, τα όσα έχουν μάθει.
Γι΄αυτό, πρέπει να συνοδεύονται από ενήλικες, από και προς το σχολείο ή τη στάση του σχολικού λεωφορείου. Κρατάμε πάντα τα μικρά παιδιά από το χέρι και τα έχουμε από τη μέσα πλευρά του πεζοδρομίου. Τα παιδιά μαθαίνουν παρατηρώντας, γι΄ αυτό πρέπει να τους δίνουμε το καλό παράδειγμα, ακολουθώντας οι ίδιοι τους κανόνες της σωστής οδικής συμπεριφοράς.
Αν τα παιδιά πηγαίνουν  στο σχολείο με το αυτοκίνητο, πρέπει να τους μάθουμε να κάθονται πάντα στο πίσω κάθισμα, δεμένα με τον σωστό τρόπο,  να μπαίνουν και να βγαίνουν από το αυτοκίνητο, πάντοτε από την πλευρά του πεζοδρομίου και να εξηγήσουμε  ότι δεν θα πρέπει να βγάζουν το κεφάλι τους έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου. Στην περίπτωση που  πηγαίνουν με σχολικό λεωφορείο, πρέπει το ίδιο το σχολείο, αλλά και  οι γονείς, να εξηγήσουν γιατί πρέπει και εκεί να φοράνε τη ζώνη ασφαλείας και να προσέχουν  την ώρα που μπαίνουν και βγαίνουν από το λεωφορείο.
Αν τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο με ποδήλατο ή μοτοποδήλατο, πρέπει να γνωρίζουν ότι, έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις με τα άλλα οχήματα. Αν πηγαίνουν με τα πόδια  πρέπει να φορούν ανοιχτόχρωμα ρούχα ή ρούχα με ένθετο ανακλαστικό υλικό, για να διακρίνονται από τους διερχόμενους οδηγούς, ειδικότερα το βράδυ.
Στην έξοδο όλων των σχολείων, πρέπει να υπάρχει προστατευτικό κιγκλίδωμα, ώστε τα παιδιά να μη μπορούν να βγουν απευθείας στο δρόμο.
Ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο διαδραματίζει ο σχολικός τροχονόμος στην πρόληψη των παιδικών ατυχημάτων. Αρμοδιότητά του είναι η ρύθμιση της κυκλοφορίας στην γύρω από το σχολείο περιοχή κατά τις ώρες προσέλευσης και αποχώρησης των μαθητών, με στόχο την ασφαλή διέλευση αυτών.
Όλα τα σχολεία πρέπει συνεχώς να ελέγχουν τις κτιριακές τους εγκαταστάσεις ώστε να είναι ασφαλείς για τα παιδιά που στεγάζουν.
Η ύπαρξη συστήματος πυρασφάλειας είναι απαραίτητο να υπάρχει σε κάθε σχολείο. Επιπλέον, θα πρέπει κάθε χρόνο να γίνεται άσκηση ασφαλούς εγκατάλειψης του κτιρίου σε περίπτωση φωτιάς.
Σε περίπτωση σεισμού υπάρχει μεγάλος κίνδυνος πρόκλησης ατυχήματος όχι μόνον εξαιτίας της σεισμικής δόνησης, αλλά και λόγω του πανικού που δημιουργείται. Μόνος τρόπος για την προσπάθεια ελέγχου μίας τέτοιας κατάστασης είναι η πραγματοποίηση σε τακτά χρονικά διαστήματα ασκήσεων σεισμού.
Εάν το σχολείο διαθέτει παιδική χαρά ή γυμναστήριο, πρέπει να γίνεται συνεχής έλεγχος, ώστε το υλικό (κούνιες, τσουλήθρες, μονόζυγα, μπασκέτες) και ο γύρω χώρος, να πληρούν τους κανόνες ασφαλείας. Πρέπει επίσης, τα παιδιά να ενημερώνονται ποιος είναι ο σωστός τρόπος χρήσης του υπάρχοντος εξοπλισμού από τους γυμναστές του σχολείου.
Πρέπει τα παιδιά να ενημερώνονται και να γίνεται σωστός έλεγχος, ώστε να μη φέρνουν στο σχολείο επικίνδυνα και αιχμηρά αντικείμενα.
Την ώρα του διαλείμματος πρέπει πάντα να είναι παρόντες κάποιοι υπεύθυνοι.
Όλα τα σχολεία πρέπει να διαθέτουν πλήρες φαρμακείο για την παροχή Α΄ Βοηθειών.
  • Συμβουλές για την ασφαλή προσέλευση, παραμονή και αποχώρηση των παιδιών από το σχολείο δίνει το Σωματείο «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος», επισημαίνοντας ότι όσο σημαντική είναι, για την πρόληψη παιδικών ατυχημάτων, η υποδομή που παρέχεται από τους ενήλικες, εξίσου σημαντικό είναι να μάθουν τα παιδιά, από την πιο μικρή ηλικία, να αναγνωρίζουν τους κινδύνους και να αυτοπροστατεύονται.
Αυτό το «κάποτε» ήταν το 2002. Τότε ξεκίνησε σε κάποια σχολεία, στο πνεύμα της φημισμένης παιδαγωγού Μαρίας Μοντεσόρι, ένα φιλόδοξο πείραμα. Δεκατέσσερα χρόνια μετά, χιλιάδες μαθητές πηγαίνουν στο σχολείο χωρίς πρωινά βάρη. Και όχι μόνο: Τα θρανία αλλάζουν θέσεις, ο δάσκαλος δεν έχει έδρα, τα μολύβια είναι κοινά για όλους, το ίδιο οι ξύστρες, οι χάρακες, οι γόμες. Τα πάντα, από τα βιβλία και τα τετράδια έως τις κασετίνες, μένουν στην τάξη.
«Το φως, τα χρώματα, η διακόσμηση είναι πολύ σημαντικά στοιχεία στην εκπαιδευτική διαδικασία. Εκπαίδευση δεν σημαίνει να φορτώνεις την πλάτη των παιδιών ή να τα κλείνεις σε άδειες αίθουσες. Η μάθηση είναι και πρέπει να είναι μία συλλογική διαδικασία χαράς και ψυχαγωγίας. Είναι κάτι που έχει υπογραμμιστεί από τους πιο γνωστούς παιδαγωγούς.
Κι εμείς οι υπεύθυνοι του "σχολείου χωρίς τσάντα" προσπαθούμε να εφαρμόσουμε αυτήν την αρχή στην πράξη», δηλώνει στην ιταλική εφημερίδα «Λα Ρεπούμπλικα» η Ντανιέλα Παμπαλόνι, διευθύντρια ενός «σχολείου χωρίς τσάντα» κοντά στην Πίζα. Ο εμπνευστής της ιδέας είναι ο Μάρκο Όρσι.
Ο ίδιος είχε γράψει στις αρχές του 2000 ένα δοκίμιο, με το οποίο πρότεινε τη δημιουργία ενός σχολείου που θα απάλλασσε τα παιδιά από τα βάρη της τσάντας για να τα εντάξει σε μία συλλογικότητα, όπου τα θρανία είναι κοινά, τα παιδιά βοηθούν το ένα το άλλο και η μάθηση δεν έρχεται από πάνω προς τα κάτω (αυτό συμβολίζει η απουσία της έδρας), ενώ καμιά φορά δεν υπάρχουν ούτε βιβλία, καθώς το εκπαιδευτικό υλικό παράγεται μέσα στην τάξη.
Πίσω από αυτόν τον πρωτοποριακό τρόπο εκπαίδευσης βρίσκονται μεγάλοι θεωρητικοί της παιδαγωγικής σκέψης, όπως η Μαρία Μοντεσόρι και ο Σελεστέν Φρενέ, αλλά και ο Αμερικανός φιλόσοφος Τζον Ντιούι, καθώς και ο θεωρητικός της μη βίας Ντανίλο Ντόλτσι. Το πρόγραμμα ξεκίνησε από ένα σχολείο της Φάουλια, ενός χωριού 3.000 κατοίκων στην Τοσκάνη και σήμερα έχει επεκταθεί σε εκατοντάδες σχολεία.
Από αυτό το θεωρητικό μίγμα προέκυψε μία εντελώς διαφορετική προσέγγιση. Ένα παράδειγμα; Σε έναν μαθητή που δεν μπορεί να λύσει μία άσκηση στα μαθηματικά και κοιτάζει το τετράδιο του διπλανού του δεν γίνεται παρατήρηση, καθώς θεωρείται ότι δεν αντιγράφει, αλλά ότι μαθαίνει μέσω της μίμησης. Αυτή η διαφορετική προσέγγιση «πατάει» στο τρίπτυχο «υπευθυνότητα - κοινότητα - αλληλεγγύη».
Σε αυτό το πνεύμα, στις τάξεις δημιουργούνται «νησίδες», όπου οι μαθητές δουλεύουν συλλογικά, και μία «αγορά» όπου συζητούν, διαβάζουν, ανταλλάσσουν υλικό και πληροφορίες.
Όπως φαίνεται, το «σχολείο χωρίς τσάντα» δεν έχει κερδίσει μόνο τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές, αλλά και τους γονείς.
«Στην αρχή ήμουν επιφυλακτική, μου έλειπε η παραδοσιακή τάξη, φοβόμουν ότι η συλλογική δουλειά θα μετατρεπόταν σε ένα χάος χωρίς κανόνες. Στη συνέχεια, όμως, διαπίστωσα ότι σε συνθήκες ελευθερίας τα παιδιά γίνονται πιο ελεύθερα», λέει στην ιταλική εφημερίδα η μητέρα ενός μαθητή της Ε' δημοτικού. Το ίδιο ενθουσιασμένη δηλώνει μία άλλη μητέρα: «Εδώ τα παιδιά μου μαθαίνουν να σκέφτονται».
  • Κάποτε ήταν λιγότεροι από 70, αλλά φέτος ξεπερνούν τους 18.500 οι μαθητές στην Ιταλία που, αντίθετα από τους Έλληνες συμμαθητές του, θα πηγαίνουν στο σχολείο τους χωρίς να βαραίνει τους ώμους τους η τσάντα.
Η γνώση που έχει κατακτηθεί από την επιστημονική κοινότητα για τις διαταραχές αυτές δεν διασφαλίζει πάντοτε ότι θα διαγνωστούν παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες ή ΔΕΠ-Υ.
Απεναντίας, ο κίνδυνος να περιθωριοποιηθούν  είτε από το  σχολείο, είτε από την οικογένεια παραμένει υπαρκτός και μεγάλος.
Οι μαθησιακές δυσκολίες δεν μπορούν να διαγνωστούν από τη γέννηση ενός παιδιού, όπως άλλα προβλήματα.
Κάθε παιδί ως γνωστόν έχει το δικό του ρυθμό και τις δικές του επιδόσεις.
Μερικά παιδιά, όμως, ενώ διαθέτουν φυσιολογική νοητική ικανότητα και δεν αντιμετωπίζουν οργανικό πρόβλημα, παρουσιάζουν δυσκολία –ανεξήγητη καταρχάς για τους γονείς- σε επιμέρους τομείς της σχολικής φοίτησης, πχ στην ανάγνωση, την ορθογραφία, τη γραπτή έκφραση, τις μαθηματικές πράξεις.
Αυτά τα παιδιά παρουσιάζουν μαθησιακές δυσκολίες.
Στατιστικά, ήπιες έως και σοβαρές μαθησιακές δυσκολίες παρουσιάζει 1 στα 10 παιδιά, ενώ συναντώνται συχνότερα στα αγόρια από ότι στα κορίτσια.
Η πιο γνωστή είναι η δυσλεξία.
Τα αίτια των μαθησιακών δυσκολιών δεν είναι γνωστά – ενοχοποιούνται γενετικοί, νευροβιολογικοί, γνωσιακοί κα παράγοντες.
Η ΔΕΠ-Υ είναι μια νευροβιολογική διαταραχή που εμφανίζεται σε ποσοστό περίπου 6% των παιδιών σχολικής ηλικίας, με «προτίμηση» στα αγόρια.
Αρκετοί επιστήμονες, ωστόσο, πιστεύουν ότι η συχνότητα εμφάνισης είναι περίπου η ίδια και στα δυο φύλα, με τη διαφορά ότι τα κορίτσια συχνά δεν είναι υπερκινητικά και διαχειρίζονται καλύτερα τη διαταραχή τους, γι αυτό και η διάγνωση μπορεί να γίνει αργότερα.
Γίνεται συνήθως αντιληπτή όταν το παιδί καλείται να λειτουργήσει σε κάποια ομάδα, όπως στον παιδικό σταθμό, το νηπιαγωγείο, το σχολείο.
Έτσι, τα παιδιά με ΔΕΠΥ εμφανίζονται στους ειδικούς συνήθως, μεταξύ 3 και 7 χρόνων.
Η αναγνώριση του προβλήματος συμπίπτει, στις περισσότερες περιπτώσεις, με την ένταξη στο σχολείο, εξαιτίας των αυξημένων απαιτήσεων για συγκέντρωση της προσοχής, οργάνωση και συμμόρφωση στους κανόνες.
Σύμφωνα με το Πανελλήνιο Σωματείο Ατόμων με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ), τα κύρια συμπτώματα της διαταραχής, όπως ορίζονται από το DSM-IV, είναι η διάσπαση της προσοχής, η παρορμητικότητα και η υπερκινητικότητα.
Με βάση τα συμπτώματα που επικρατούν στα παιδιά σχολικής ηλικίας διακρίνονται τρεις τύπους ΔΕΠΥ:
ΔΕΠΥ – τύπος Απροσεξίας, με το παιδί να διακρίνεται από τα εξής:
• δεν μπορεί να συγκεντρωθεί,
• αποσπάται εύκολα από άσχετα ερεθίσματα,
• δεν φαίνεται να ακούει,
• δε δίνει σημασία στις λεπτομέρειες,
• κάνει λάθη απροσεξίας,
• δυσκολεύεται να ακολουθήσει οδηγίες,
• αποφεύγει εργασίες που απαιτούν συστηματική πνευματική προσπάθεια,
• ξεχνά τις σχολικές εργασίες
• χάνει πράγματα και
• γενικά είναι ανοργάνωτος/η

Ο τύπος αυτός είναι συχνός σε παιδιά σχολικής ηλικίας, που μπορεί να μη γίνουν αντιληπτά επειδή δεν παρουσιάζουν διασπαστική συμπεριφορά.
Σε κάποιες περιπτώσεις είναι παιδιά που διαγνώστηκαν σε σχετικά μεγαλύτερη ηλικία, όταν είχαν ξεπεράσει τα προβλήματα υπερκινητικότητας που εμφάνιζαν ως μικρότερα, ενώ σε άλλες περιπτώσεις είναι μια αμιγώς διαφορετική κατάσταση από τους άλλους τύπους της ΔΕΠΥ.
ΔΕΠΥ – τύπος Παρορμητικότητας/Υπερκινητικότητας, με το παιδί να συγκεντρώνει τα εξής χαρακτηριστικά:
• δυσκολεύεται να παραμείνει καθισμένος/η,
• κουνάει χέρια, πόδια, ή στριφογυρίζει στην καρέκλα,
• κοιτά συνέχεια γύρω του και πειράζει τους άλλους,
• σηκώνεται όταν δεν επιτρέπεται,
• τρέχει και σκαρφαλώνει υπερβολικά,
• δεν σκέφτεται πριν αντιδράσει,
• απαντάει πριν ολοκληρωθεί η ερώτηση,
• μιλάει συνεχώς,
• δυσκολεύεται να περιμένει τη σειρά του,
• στα παιχνίδια δεν ακολουθεί κανόνες,
• διακόπτει ή ενοχλεί τους άλλους,

Ο τύπος αυτός είναι πιο συχνός σε παιδιά μικρότερης ηλικίας που παρουσιάζουν έντονα υπερκινητική και παρορμητική συμπεριφορά.
Στα παιδιά αυτά, το πρόβλημα της συγκέντρωσης της προσοχής δεν είναι ιδιαιτέρως εμφανές, συχνά διότι δεν έχει αναδειχτεί, καθώς δεν έχουν ακόμα κληθεί να λειτουργήσουν σε σχολικό περιβάλλον.

ΔΕΠΥ – Συνδυασμένος τύπος:
Είναι επίσης συνηθισμένος τύπος ΔΕΠΥ στα παιδιά και στους εφήβους όπου παρουσιάζεται συνδυασμός κάποιων από τα παραπάνω συμπτώματα,  ήτοι απροσεξία, υπερκινητικότητα και παρορμητική συμπεριφορά.

  • Τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, δηλαδή με διαταραχές ανάγνωσης (δυσλεξία), στη γραπτή έκφραση ή/και στα μαθηματικά, και με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής- Υπερκινητικότητα (ΔΕΠ-Υ), αντιμετωπίζονται συχνά ως τεμπέλικα ή αδιάφορα παιδιά ή ως κακοί μαθητές ή ως ζωηρά, αντιδραστικά κι εν τέλει κουραστικά παιδιά.
Σε κάθε περίπτωση, ο προληπτικός έλεγχος πριν από τη νέα σχολική χρονιά κρίνεται αναγκαίος. Η παιδοδοντίατρος Τζένη Χαρτά, λίγο πριν χτυπήσει το κουδούνι, μας δίνει χρήσιμες οδηγίες για υγιή δόντια και χαρούμενα παιδιά!
- κ. Χαρτά, πολλοί γονείς αναρωτιούνται για το πότε πρέπει να ξεκινήσουν να βουρτσίζουν τα δόντια των παιδιών τους.
Ποια είναι η κατάλληλη ηλικία;
Το συχνό και σωστό βούρτσισμα είναι απαραίτητο για μια ζωή με υγιή δόντια και ούλα.
Τα δόντια των παιδιών πρέπει να βουρτσίζονται τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα για δύο λεπτά με κατάλληλη φθοριούχο οδοντόκρεμα και οδοντόβουρτσα πάντα μετά το γεύμα  (πρωινό ή μεσημεριανό) και οπωσδήποτε πριν πάνε για ύπνο (μετά το βραδινό).
Ξεκινάμε το βούρτσισμα αμέσως μόλις εμφανιστεί το πρώτο δόντι και βοηθάμε το παιδί μέχρι την ηλικία των 7-8 ετών.
Το βούρτσισμα  είναι πολύ σημαντικό, γιατί αφαιρεί την πλάκα από την επιφάνεια των δοντιών.
Τα οξέα, που παράγονται από τα βακτήρια τα οποία συσσωρεύονται στην οδοντική πλάκα, μπορεί να οδηγήσουν στην έναρξη τερηδόνας.
Η μη επαρκής στοματική υγιεινή μπορεί επίσης να προκαλέσει φλεγμονή των ούλων, την κοινώς ονομαζόμενη ουλίτιδα.

–Ποιο ρόλο παίζει η διατροφή στη σωστή ανάπτυξη και στην υγεία των δοντιών;
Η διατροφή του παιδιού είναι πολύ σημαντική.
Όλοι γνωρίζουμε πόσο απαραίτητο είναι το ασβέστιο για τη σωστή διάπλαση των οστών και των δοντιών.
Και ενώ όλοι ξέρουμε πόσο βλαπτική είναι η μεγάλη ποσότητα πρόσληψης ζάχαρης, συχνά αγνοούμε πόσο σημαντική είναι η συχνότητα ως προς την κατανάλωσή της.
Αποφεύγουμε τροφές και ροφήματα με υψηλή περιεκτικότητα σε σάκχαρα.
Προτιμάμε υγιεινά σνακ, όπως φρούτα και λαχανικά.
Αν καταναλώσουμε κάποιο γλυκό, αμέσως μετά βουρτσίζουμε τα δόντια μας και δεν το μοιράζουμε σε πολλά μικρά μέρη κατά τη διάρκεια της ημέρας.

– Έχουν γίνει τελευταία πολλές συζητήσεις για τη φθορίωση και κυρίως για το πόσο ασφαλές είναι το φθόριο για τα παιδιά. Τι ισχύει τελικά;
Εμείς οι παιδοδοντίατροι δίνουμε μεγάλη σημασία στην πρόληψη, αφού η παιδική και η εφηβική ηλικία είναι οι πιο επικίνδυνες ηλικίες για τερηδόνα.
Οι γονείς πρέπει να ενημερώνονται έγκαιρα σχετικά με τη στοματική φροντίδα των παιδιών τους.
Στην ηλικία των 3,5 ετών, περίπου, ξεκινάνε τα παιδιά τις φθοριώσεις, που είναι προληπτικές εργασίες ευχάριστες και εντελώς ανώδυνες, οι οποίες βοηθούν στο να έρθουν για πρώτη φορά τα παιδιά σε επαφή με τον χώρο του ιατρείου, αλλά και με τον ίδιο τον οδοντίατρο, κάνοντας κάτι εύκολο και διασκεδαστικό.

Το φθόριο, ύστερα από πολυάριθμες και πολυετείς μελέτες, έχει επιστημονικά τεκμηριωθεί πως είναι απόλυτα ασφαλές για την υγεία των παιδιών και πολύ αποτελεσματικό ως προς τον έλεγχο της τερηδόνας.
Κατά τη διάρκεια της φθορίωσης, η αδαμαντίνη, που είναι το εξωτερικό στρώμα του δοντιού, απορροφά το φθόριο και γίνεται πιο ανθεκτική στην τερηδόνα, ενώ ευνοείται η επαναμεταλικοποίηση της σε αρχόμενες βλάβες.
Μπορεί, δηλαδή, να αναχαιτιστεί η τερηδόνα, εφόσον βρίσκεται σε πολύ πρώιμο στάδιο.
Επίσης, μαζί με τη φθορίωση συνδυάζουμε και το check up, τον έλεγχο δηλαδή όλων των δοντιών ανά εξάμηνο, ώστε αν προκύψει κάποια τερηδόνα, να αντιμετωπιστεί όσο το δυνατόν πιο νωρίς, άρα πιο εύκολα και αποτελεσματικά.
Επίσης, σημαντικό όπλο στην πρόληψη της τερηδόνας των μασητικών επιφανειών των πρώτων και δεύτερων μόνιμων γομφίων είναι τα sealants ή αλλιώς οι προληπτικές εμφράξεις οπών και σχισμών.
Οι μασητικές επιφάνειες των πίσω δοντιών είναι αυτές που πλήττονται από τερηδόνα στο μεγαλύτερο ποσοστό και μάλιστα από μικρή ηλικία.
Με τη βοήθεια των sealants μπορούμε να εξαλείψουμε την τερηδόνα στις συγκεκριμένες επιφάνειες σε σημαντικό βαθμό, ενεργώντας και πάλι με τρόπο ασφαλή και αποδεκτό από την πλειοψηφία των παιδιών.
Τέλος, σημαντικό είναι να πληροφορήσουμε τους γονείς για την σημασία της έγκαιρης αντιμετώπισης του οδοντικού τραύματος, που δυστυχώς είναι συχνό και που τις περισσότερες φορές η επιτυχής αντιμετώπισή του εξαρτάται από την έγκαιρη προσέλευση του παιδιού στο ιατρείο και την επακόλουθη διενέργεια των απαραίτητων διαδικασιών.

H Τζένη Χαρτά είναι παιδοδοντίατρος, Master of Science University of Liverpool.
Δείτε το Video της Ελληνικής Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας που απευθύνεται σε παιδιά και γονείς για την εξοικείωση με τον οδοντιατρικό χώρο αλλά και τις οδοντιατρικές πράξεις.
 
  • Τα προβλήματα των δοντιών στα παιδιά, που συνήθως εκδηλώνονται με έντονο πόνο, μπορεί να επηρεάσουν ακόμη και τις σχολικές επιδόσεις τους, σύμφωνα με τους ειδικούς.
“Υπάρχουν κάποιοι τρόποι να προετοιμάσουμε τα παιδιά μας για το νέο αυτό ξεκίνημα”, όπως λέει η κα Δήμητρα Γιαννακάκου Ραζέλου Χειρουργός ΩΡΛ Έπιστημονικός Συν/της Ιασώ Παίδων .
Και τονίζει:
"Αρχικά θα πρέπει να φροντίσουμε τη διατροφή των παιδιών, να παρασκευάζουμε γεύματαυγιεινά στο σπίτι ,πλούσια σε βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά και να αποφεύγουμε έτοιμες επεξεργασμένες τροφές. Η σωστή ενίσχυση του οργανισμού προστατεύει τα παιδιά και από τις ιώσεις που πολλές φορές εμφανίζονται κατά την έναρξη του σχολείου.

Ένα από τα πιο σοβαρά σημεία που αξίζει να σταθούμε είναι ο ύπνος. Οι ώρες ύπνου κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών μπορεί να διαφέρουν πολύ από αυτές του σχολικού έτους. Η σταδιακή προσαρμογή του παιδιού στον ύπνο νωρίς το βράδυ και την πρωινή έγερση είναι σημαντική ώστε ξεκούραστο και καλοδιάθετο να ξεκινήσει το σχολείο.
Δεν θα πρέπει να παραμελήσουμε έναν παιδιατρικό έλεγχο για τον έλεγχο των παιδιών μας, που συνήθως όμως γίνεται γιατί το απαιτούν τα σχολεία. Απαραίτητος είναι και οφθαλμολογικός και ακουολογικός έλεγχος των παιδιών προκειμένου να αντιμετωπιστεί έγκαιρα οποιοδήποτε πρόβλημα χωρίς αυτό να επηρεάσει την απόδοση των μαθητών.
Το πιο σημαντικό όμως είναι να μεταδώσουμε στα παιδιά μας την καλή μας διάθεση και την αισιοδοξία για το νέο αυτό ξεκίνημα".
Πηγή: protothema.gr
  • Σε λίγο καιρό θα χτυπήσει το πρώτο κουδούνι για τους μικρούς μαθητές. Η διαδικασίαμετάβασης από την ξεγνοιασιά των διακοπών στην καθημερινότητα του σχολείου δεν είναι πάντα εύκολη.
Το ίδιο άγχος εμφανίζεται όμως και σε μεγαλύτερες ηλικίες, όταν το παιδί πρέπει να πάει στον παιδικό σταθμό, στο νηπιαγωγείο ή και στην πρώτη δημοτικού.
Τι συμβαίνει στο παιδί και αγχώνεται; Η ειδικός, ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια κυρία Λίζα Βάρβογλη, εξηγεί τι βιώνει το παιδί ανά ηλικία, πώς εκδηλώνει τα άγχος του και κυρίως τον τρόπο με τον οποίο μπορούν οι γονείς να το βοηθήσουν να διαχειριστεί όσο πιο ομαλά γίνεται τη νέα φάση της ζωής του.
«Στην ηλικία 3-4 ετών τα παιδιά αισθάνονται πιο ικανά, πιο δυναμικά και έχουν καλύτερο έλεγχο του μικρόκοσμου τους. Το να φύγουν από το σπίτι και να ξεκινήσουν παιδικό ή νηπιαγωγείο ως προνήπια δεν παύει να είναι μια νέα, άγνωστη εμπειρία που τους προκαλεί άγχος ως ένα βαθμό» λέει η ειδικός.
Τι σκέφτεται το παιδί και αγχώνεται
Θα ξαναδώ τη μαμά μου; Θα έρθει η μαμά μου να με πάρει ή θα με ξεχάσει εδώ; Τι θα γίνει αν δε μου αρέσει και στεναχωριέμαι; Πώς να το βοηθήσετε
Συζητήστε για τους φόβους του και δώστε αντικειμενικές απαντήσεις, με χρονικούς όρους που καταλαβαίνει το παιδί:
«Η μαμά σε αγαπάει πολύ, θα έρθω να σε πάρω μετά το μεσημεριανό φαγητό». Διαβάστε βιβλία με ήρωες που ξεκινούν να πηγαίνουν σχολείο. Διαλέξτε έναν νέο «φίλο», ένα μικρό λούτρινο ζωάκι (όχι το αγαπημένο του, γιατί αν χαθεί… χαθήκατε!) και δώστε το στο παιδί μαζί του. Όταν έρθει η ώρα να πείτε «αντίο», αγκαλιάστε και φιλήστε το παιδί σας και φύγετε αποφασιστικά.  Όσο πιο πολύ μένετε με το παιδί (και του μεταδίδετε το άγχος σας), τόσο πιο πολύ «κολλάει» και αυτό επάνω σας. Η εμπειρία του νηπιαγωγείου ενισχύει πολλαπλώς την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού. Εμπρός στο κατώφλι του δημοτικού όμως το πιο πιθανό είναι το παιδί να εκδηλώσει και πάλι άγχος αποχωρισμού.
«Στην ηλικία 5-6 ετών, το παιδί του νηπιαγωγείου και της πρώτης δημοτικού μπορεί να έχει άγχος, επειδή θα έχει και ένα νέο ξεκίνημα, στο «μεγάλο» σχολείο, με περισσότερα άτομα, νέους φίλους και πιο πολλές ώρες» λέει η κυρία Βάρβογλη.
Τι σκέφτεται το παιδί και αγχώνεται
Θα έρθει να με πάρει η μαμά; Το σχολείο είναι πολύ μεγάλο: τι θα γίνει αν χαθώ/αν δε βρίσκω την τάξη μου; Θα κάνω νέους φίλους; Τι θα γίνει αν δεν ξέρω όλα τα γράμματα/αριθμούς, κλπ; Πώς να το βοηθήσετε
Διαβεβαιώστε, όσες φορές κι αν χρειαστεί, το παιδί ότι δεν υπάρχει περίπτωση να το ξεχάσετε στο σχολείο! Αν έχετε τη δυνατότητα, κάντε με το παιδί μια βόλτα έξω και μέσα από το σχολείο, γνωρίστε μαζί του τη δασκάλα του.  Συζητήστε για όλα τα ωραία πράγματα που θα συμβούν τη φετινή σχολική χρονιά.  Διαλέξτε παρέα την τσάντα και τα σχολικά του παιδιού. Απαντήστε στις ερωτήσεις του αντικειμενικά και με μια δόση χιούμορ: «αν τα ήξερες όλα δε θα πήγαινες πρώτη δημοτικού, θα σε έστελναν κατευθείαν στο γυμνάσιο!». Φτιάξτε του ένα μπρελόκ με μια οικογενειακή φωτογραφία και κρεμάστε το στην τσάντα του παιδιού. Υποσχεθείτε στο παιδί ότι θα κάνετε κάτι όμορφο μαζί μετά το σχολείο (και κρατήστε την υπόσχεση σας!). Οι 5 Χειρότεροι Τρόποι για να Πείτε «Αντίο» στο Παιδί
Φεύγετε στα κρυφά, χωρίς να πείτε «αντίο».  Το παιδί αισθάνεται προδομένο και δεν σας εμπιστεύεται. Παραμένετε στην τάξη για να δείτε αν το παιδί σας προσαρμόστηκε.  Το παιδί στρέφεται να σας δει, αλλά έτσι δεν ασχολείται με άλλα πράγματα στην τάξη, που θα το βοηθούσαν να περάσει καλά και να μειωθεί το άγχος του. Δείχνετε στο παιδί τη στεναχώρια σου και του λέτε ότι λυπάστε που φεύγετε.  Έτσι του δίνετε το μήνυμα ότι το σχολείο είναι κάτι αρνητικό και το άγχος του εντείνεται. Εκνευρίζεστε με το παιδί που έχει άγχος, του φωνάζετε και το μαλώνετε σε μια προσπάθεια να το… ηρεμήσετε!  Αυτή η τακτική επιτείνει το άγχος και τη δυσκολία αποχωρισμού. Δε συνδέεστε συναισθηματικά με το παιδί και βιάζεστε να διεκπεραιώσετε τις δουλειές σας για να το πάτε σχολείο.  Αφιερώστε λίγο χρόνο στο σπίτι για να συνδεθείτε συναισθηματικά, κάντε μια αγκαλίτσα, διαβεβαιώστε το για την αγάπη σας και ευχηθείτε του να περάσει όμορφα στο σχολείο.
  • Το άγχος του αποχωρισμού είναι μια φυσιολογική φάση που περνάνε τα μωρά όταν αποχωρίζονται τη μαμά τους.

Account

Navigation

Αναζήτηση

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.