Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Η νέα μελέτη που πραγματοποίησαν καταδεικνύει ότι η χαμηλή πρόσληψη σιδήρου κατά την εγκυμοσύνη αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης της διαταραχής.

Στόχος της νέας μελέτης ήταν να εξερευνήσει την πιθανή σχέση μεταξύ πρόσληψης σιδήρου κατά την εγκυμοσύνη και διαταραχών του αυτιστικού φάσματος.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το παιδί διατρέχει πενταπλάσιο κίνδυνο να εκδηλώσει αυτισμό εάν η μητέρα δε λάμβανε αρκετό σίδηρο (σε μορφή συμπληρώματος) και ήταν άνω των 35 ετών ή έπασχε από μεταβολικό σύνδρομο (παχυσαρκία, υπέρταση ή διαβήτη).

Οι ερευνητές σημειώνουν πως η έλλειψη σιδήρου είναι η συνηθέστερη διατροφική έλλειψη, ιδιαίτερα για τις εγκυμονούσες.

Ο σίδηρος είναι απαραίτητος για την εγκεφαλική ανάπτυξη του εμβρύου. Συμβάλλει στην παραγωγή νευροδιαβιβαστών και μυελίνης, η οποία προστατεύει το νευρικό σύστημα, ενώ είναι απαραίτητος και για την ομαλή λειτουργία του ανοσοποιητικού. Οι τρεις αυτοί παράγοντες συνδέονται στενά με την εκδήλωση των διαταραχών του αυτιστικού φάσματος.

Η σχετική μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση American Journal of Epidemiology.

onmed.gr

  • <p><span style="font-size:14px;">Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Davis στην Καλιφόρνια ανακάλυψαν έναν ακόμη παράγοντα κινδύνου που συνδέεται με την εκδήλωση του αυτισμού.</span></p>
Συγκεκριμένα θα χρειαστείτε:

- 2 χάρτινα πιατάκια
- 1 ρολό από χαρτί
- καλαμάκια
- χρώματα (νερομπογιές, μαρκαδόροι)
- κόλα
- 1 ξυλάκι

Συγκεντρώστε τα υλικά της κατασκευής, βάλτε φαντασία και αρχίστε το παιχνίδι παρέα με τον καλύτερο σας βοηθό!



  • <p>Μια υπέροχη κατασκευή με χάρτινα πιατάκια, ρολό χαρτιού, χρώματα και φαντασία!</p>
Η δυσκολία για τη σημασιολογία των λέξεων καθώς και το μικρό εύρος του λεξιλογίου δυσχεραίνουν την κατανόηση ενός κειμένου και την ανταπόκριση τους στη γραπτή έκφραση. Έτσι χρησιμοποιώντας το παιχνίδι κινητοποιούμε αποτελεσματικά το Δυσλεξικό παιδί να λάβει μέρος σε δραστηριότητες λόγου που τόσο το παιδεύουν.

Το παιχνίδι χρειάζεται τουλάχιστον δυο παίκτες, που στη προκειμένη περίπτωση μπορεί να είναι το παιδί και ο θεραπευτής/εκπαιδευτικός/γονιός. Εφαρμόζεται πολύ καλά και στη σχολική τάξη αλλά εδώ θα πρέπει να προσέξουμε αν το Δυσλεξικό παιδί μπορεί να ανταποκριθεί σε μια τέτοια δραστηριότητα με τους συμπαίκτες του ώστε να μην νιώσει μειονεκτικά.

Γλωσσικό-παιχνίδι: Κόβουμε πολλές λωρίδες χαρτιού και γράφουμε λέξεις (ουσιαστικά, επίθετα, ρήματα, επιρρήματα κτλ.) χωρίς να βλέπει ο συμπαίκτης μας.



Έπειτα κολλάμε το χαρτί με τη λέξη μπροστά στο μέτωπο του παιδιού και το παιδί προσπαθεί μέσα απο ερωτήσεις να ανακαλύψει: Ποια είναι η λέξη; Ρωτάει να του πούμε: συνώνυμα, αντίθετα, να χρησιμοποιήσουμε τη λέξη σε πρόταση και να καταλάβει ποια είναι η ζητούμενη κτλ. Το ίδιο γίνεται και με τη σειρά του θεραπευτή. Δώστε προσοχή στις δυσκολίες του Δυσλεξικού παιδιού και χρησιμοποιήστε ανάλογες λέξεις.

Tip: Στη τάξη μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και μουσική την οποία θα σταματάτε κάθε φορά για να ξεκινήσουν τα παιδιά μεταξύ τους τις ερωτήσεις!

Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2014/09/blog-post_21.html

  • <p><span style="font-size:14px;">Ένα παιχνίδι λέξεων είναι πάντα πιο ευρηματικό </span>από<span style="font-size:14px;"> τις ασκήσεις και μπορεί να αποτελέσει εξαιρετική αφορμή ενίσχυσης των παιδιών με Δυσλεξία. </span></p>
Τα παιδιά σχολικής ηλικίας θα πρέπει καταρχάς να έχουν μία συγκεκριμένη ώρα να διαβάζουν. Σίγουρα, όχι αμέσως μόλις γυρίσουν από το σχολείο, γιατί θα είναι κουρασμένα, ούτε, όμως, και αργά το βράδυ.

Το ιδανικό είναι να φάνε το μεσημεριανό τους, να παίξουν ή να κοιμηθούν λίγο, και το απογευματάκι που θα είναι ξεκούραστα και με καθαρό μυαλουδάκι να ξεκινήσουν την μελέτη τους. Έτσι, και λιγότερο χρόνο θα ξοδέψουν αλλά και θα είναι πιο αποδοτικά.

Επιπλέον, σταθερός επιβάλλεται να είναι και ο χώρος. Πολλά παιδιά προτιμούν να διαβάζουν στην κουζίνα για να έχουν κοντά την μαμά, άλλα στο πάτωμα ξαπλωμένα, άλλα στη δουλειά του μπαμπά, στη γιαγιά, στο σαλόνι. Ο ιδανικός χώρος είναι σαφέστατα το δωμάτιο του παιδιού, ή αν δεν έχει δικό του και το μοιράζεται με τα αδέρφια του, τότε κάποιο σημείο του σπιτιού όπου θα υπάρχει το δικό του γραφείο μελέτης.

Τι πρέπει , όμως, να υπάρχει στο δωμάτιο του παιδιού?

Καταρχάς, ένα γραφείο, πάνω στο οποίο θα υπάρχουν μόνο τα απολύτως απαραίτητα (πχ βιβλία και τετράδια σύμφωνα με το σχολικό πρόγραμμα για την επόμενη μέρα, κασετίνα, ένα ποτήρι νερό για να μην χρειάζεται να κάνει μεγάλα διαλείμματα αν διψάει ). Επίσης, ένα φωτιστικό ( αριστερά αν πρόκειται για δεξιόχειρα, δεξιά αν πρόκειται για αριστερόχειρα ) για να έχει καλύτερη ορατότητα όταν γράφει ή διαβάζει. Ένα ρολόι στον τοίχο με μεγάλους αριθμούς ώστε να μπορεί να οργανώνει τον χρόνο του.
Σε ένα ευδιάκριτο σημείο να υπάρχει αναρτημένο το εβδομαδιαίο σχολικό πρόγραμμα του παιδιού.

Μπορείτε , επιπλέον, να φτιάξετε ένα «πρόγραμμα διαβάσματος», πχ : ξεκινάω με την αντιγραφή, έπειτα ορθογραφία, διάλειμμα, μαθηματικά κτλ. Χρησιμοποιείστε λίστα και όχι κείμενο, λίγα λόγια, αρκετές εικόνες. Το διάβασμα του παιδιού θα είναι πιο οργανωμένο αν γνωρίζει ακριβώς τι και με ποια σειρά πρέπει να τα κάνει.
Συρτάρια όπου εκεί θα βρίσκονται όλα τα σχολικά είδη , πχ στο πρώτο συρτάρι τα μολύβια, γόμες, ξύστρες, στο δεύτερο τα μπλοκ ζωγραφικής, μπογιές, στο τρίτο τα τετράδια κτλ.

Η οργάνωση και η έλλειψη πολλών ακουστικών και οπτικών ερεθισμάτων στον χώρο είναι τα κύρια χαρακτηριστικά που θα πρέπει να έχετε κατά νου πριν ξεκινήσετε την μελέτη των σχολικών μαθημάτων στο σπίτι.

Καλό διάβασμα !!

Της Σοφίας Μ. Κουλούρη
ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ S.I.

  • <p><span style="font-size:14px;">Πολλοί γονείς ρωτούν πού πρέπει να διαβάζει το παιδί, πώς να είναι διαμορφωμένο το δωμάτιό του, τι να υπάρχει και τι όχι.</span></p>
Κατά τη διάρκεια της κύησης η γυναίκα παχαίνει από 8-15 κιλά περίπου με τους γυναικολόγους να συστήνουν αυτή την αύξηση βάρους και ιδιαίτερα στις αδύνατες μέλλουσες μανούλες.
Που πάνε όμως τα κιλά που «φορτώνεται» μια γυναίκα στη διάρκεια της εγκυμοσύνης;
Όταν το έμβρυο ζυγίζει λίγο κάτω από 1 κιλό το σώμα της γυναίκας δημιουργεί τις κατάλληλες προϋποθέσεις για να μπορέσει να μεγαλώσει το μωρό.
Το στήθος,αλλά και η κοιλιά μεγαλώνουν και η περιεκτικότητα νερού και αίματος αυξάνονται αισθητά.
Αυτές οι αλλαγές που γίνονται στο σώμα της γυναίκας είναι και οι αλλαγές που…χαρίζουν τα γλυκά περιττά κιλά στις εγκυμονούσες.
Συγκεκριμένα:
Μωρό: 3, 5 κιλά ( είναι το πιο συνηθισμένο βάρος για ένα νεογέννητο)
Νερό: Περίπου 1,5 κιλό
Πλακούντας: μισό κιλό
Λίπος: 3-3,5 κιλά
Κοιλιά: 1-1,5 κιλό
Αίμα: 1,5 κιλό
Θηλασμός: περίπου 1 κιλό
Αμνιακό υγρό: περίπου 1 κιλό
Πότε θα χάσει τα κιλά η νέα μανούλα;
Το 33,3% των παραπανίσιων κιλών της εγκυμοσύνης θα χαθούν αμέσως μετά τη γέννα
Το 33,3% των κιλών μετά από 1,5 μήνα περίπου
Τέλος, το υπόλοιπο 33,3% θα χαθεί πιο δύσκολα και συνήθως μετά το πέρας του θηλασμού.
 
  • Η πιο σημαντική στιγμή για μια γυναίκα είναι ο ερχομός ενός παιδιού. Οι εννέα μήνες της εγκυμοσύνης ωστόσο… εκτός από τα θετικά τους έχουν και τα «αδύναμα» σημεία τους.
Ο Karan Singh, είχε φιλοξενηθεί στις σελίδες των ρεκόρ Γκίνες ως το μεγαλύτερο μωρό σε ύψος και βάρος, έμοιασε προφανώς στη μητέρα του Shweatlana Singh η οποία βλέπει τον κόσμο από τα 2 μέτρα και 23 εκατοστά!






enikos.gr

  • <p><span style="font-size:14px;">Ο Karan Singh από το Meerut της Ινδίας είναι ο πιο ψηλός 5χρονος του κόσμου με ύψος 1,75μ.</span></p>
....έκτακτες καισαρικές και πολλά άλλα.
Χρειάστηκε πολλή εσωτερική πεποίθηση για να πιστέψω ότι ο τοκετός είναι ένα φυσικό, όμορφο γεγονός που το σώμα μου ήταν ικανό να αντεπεξέλθει, παρά μια επερχόμενη «καταστροφή» όπως με προειδοποίησε ένας γυναικολόγος.

Αποφάσισα όμως να έχω εσωτερική πεποίθηση ότι μπορώ να τα καταφέρω κι έτσι τα 4 παιδιά μου γεννήθηκαν στο σπίτι, ήρεμα και χωρίς δράματα ή τραύματα. Προσπάθησα να είμαι σε πολύ καλή φυσική κατάσταση σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου υιοθετώντας μια διατροφή με βάση τα φυτικά βιολογικά προϊόντα. Έκανα γιόγκα καθημερινά, ερχόμουν σε επαφή με τη φύση και έκανα διαλογισμό σχετικά με το είδος της γέννας που ήθελα να έχω.

Ύστερα παραδόθηκα στη δύναμη της φύσης.
Η δύναμη που βίωσα ως γυναίκα μου έδωσε αυτοπεποίθηση σε πολλούς άλλους τομείς της ζωής μου και αυτό είναι κάτι που θέλω να το περάσω και σε άλλες γυναίκες.

Δυστυχώς όμως, ο φυσιολογικός τοκετός τείνει να καταργηθεί! Περίπου 1 στις 3 γυναίκες στις ΗΠΑ γεννούν τα μωρά τους με καισαρική τομή.
Ίσως αυτό να μην ακούγεται ιδιαίτερα σημαντικό, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για μια μεγάλη εγχείρηση στην κοιλιακή χώρα η οποία αυξάνει τους κινδύνους επιπλοκών περισσότερο από τον φυσιολογικό τοκετό.

Η καισαρική τομή χρησιμοποιείται σε υπερβολικό βαθμό στα νοσοκομεία των ΗΠΑ, ενώ συχνά δυσκολεύει την ανάρρωση και τον θηλασμό.
Το μωρό σας εκτίθεται σε αντιβιοτικά (σε όλες τις γυναίκες που υποβάλλονται σε καισαρική τομή χορηγούνται αντιβιοτικά κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης) πριν καν γεννηθεί αν και τα περισσότερα από αυτά αποδεικνύεται στο τέλος ότι είναι περιττά.

Επίσης, πολλές γυναίκες υποβάλλονται σε πρόκληση τοκετού ή βιώνουν κάποια μορφή ιατρικής παρέμβασης.
Η μείωση των φυσιολογικών τοκετών είναι τόσο μεγάλη, ώστε μια ομάδα ερευνητών που θέλησε να μελετήσει την πορεία του φυσιολογικού τοκετού δεν κατάφερε να βρει μια ομάδα γυναικών με ανάλογη εμπειρία για να τη μελετήσει!

Δεν πρέπει όμως να αφήσουμε τον φυσιολογικό τοκετό να εκλείψει, διότι δεν αποτελεί απλώς ένα ρομαντικό ιδεώδες.
Τα μωρά που γεννιούνται με φυσιολογικό τοκετό (και χωρίς φαρμακευτική αγωγή) έχουν πολλά οφέλη στην υγεία τους.
Για παράδειγμα, εκτίθενται στη χλωρίδα του κόλπου με αποτέλεσμα να μειώνεται η πιθανότητα εμφάνισης πεπτικών προβλημάτων, αλλεργιών και παχυσαρκίας μετέπειτα στη ζωή τους.

Αν και δεν μπορούμε να ελέγξουμε πλήρως το τι συμβαίνει κατά τον τοκετό και φυσικά μερικές φορές οι παρεμβάσεις είναι απαραίτητες, μπορείτε να υιοθετήσετε κάποιες βασικές πεποιθήσεις που θα αυξήσουν τις πιθανότητές σας να έχετε μια εμπειρία όσο το δυνατόν καλύτερη για εσάς και το μωρό σας.

Παρακάτω περιγράφω τις 10 πιο σημαντικές αντιλήψεις που με βοήθησαν να γεννήσω φυσιολογικά και τις έχω χρησιμοποιήσει για να υποστηρίξω χιλιάδες γυναίκες στην εμπειρία της γέννας.
Πιστεύω ότι μπορεί να βοηθήσουν κι εσάς να έχετε μια όσο το δυνατόν καλύτερη εμπειρία τοκετού – ίσως ακόμα και όπως την έχετε ονειρευτεί!

1. Ο τοκετός αποτελεί ένα πνευματικό ταξίδι πρωταρχικής σπουδαιότητας

Ο τοκετός είναι μια ιδιαίτερα απαιτητική σωματική και συναισθηματική εμπειρία. Η προσέγγισή του ως πνευματικό ταξίδι μπορεί να σας βοηθήσει να σκάψετε βαθιά στην ύπαρξή σας και να μάθετε περισσότερα για τον εαυτό σας και την έμφυτη δύναμή σας.

Αν και πρόκειται για πνευματικό ταξίδι, απευθύνεται στα αρχέγονα ένστικτά μας – μερικές φορές πρέπει ακόμα και να φερθούμε αναλόγως καθώς βρισκόμαστε εκεί, εντελώς γυμνές, βγάζοντας αρχέγονες κραυγές και κάνοντας κινήσεις.

H απόφαση να κάνετε μια βαθιά βουτιά στο υποσυνείδητο και τη διαίσθησή σας και να αφήσετε ελεύθερο τον αρχέγονο εαυτό σας, θα σας επιτρέψει να γεννήσετε το μωρό σας με μια δύναμη που ίσως να μην είχατε καν συνειδητοποιήσει ότι υπήρχε μέσα σας.

2. Μην είστε ξαπλωμένη κατά τη διάρκεια του τοκετού

Όταν είστε ξαπλωμένη, απλώς δεν αφήνετε τη βαρύτητα να βοηθήσει το μωρό να κατέβει!
Περπατήστε, μετακινήστε τους γοφούς σας και γενικά μείνετε δραστήριες, διότι αυτό θα διευκολύνει τον φυσιολογικό τοκετό για το μωρό πολύ περισσότερο από το να είστε ξαπλωμένες ανάσκελα στο κρεβάτι του νοσοκομείου, γεγονός που αυξάνει τις πιθανότητες για καισαρική τομή.

3. Οι συσπάσεις της γέννας είναι μια καταπληκτική αίσθηση που βοηθά στη γέννηση του μωρού σας

Κατά τη διάρκεια των δικών μου τοκετών, χρησιμοποίησα τη φαντασία μου για να φτάσω στην αίσθηση των μυών μου που λειτουργούσαν με σκοπό να βοηθήσουν το μωρό μου να γεννηθεί.
Αυτή η εστιασμένη συνειδητοποίηση μετέτρεψε την αντίληψή μου – ο πόνος της γέννας έγινε η δύναμη της γέννας.

Προσωπικά προτιμούσα τον όρο «διαστολές» κι όχι «συσπάσεις» πράγμα που με βοήθησε να σκέφτομαι τη συγκεκριμένη αίσθηση με έναν διαφορετικό τρόπο.
Αυτό φυσικά δεν τις έκανε λιγότερο έντονες, αλλά τις ένιωθα περισσότερο ως σύμμαχο παρά ως εχθρό μου.
Καθώς τα κύματα των ωδινών έρχονταν, ήξερα ότι αυτό ήταν κάτι που έφερνε το μωρό πιο κοντά στην αγκαλιά μου.

4. Ο φόβος σταματά τη διαδικασία του τοκετού

Όλα τα θηλαστικά διαθέτουν ένα ισχυρό ένστικτο που τους επιτρέπει να προστατεύουν τα μωρά τους.
Για παράδειγμα, οι καμηλοπαρδάλεις αν καταλάβουν ότι παραμονεύει εχθρός στην περιοχή, σταματούν αυθόρμητα τον τοκετό αντί να φέρουν στον κόσμο εκείνη τη στιγμή ένα αβοήθητο νεογέννητο.
Κι εμείς οι γυναίκες έχουμε ορμόνες που μπορούν να δώσουν το έναυσμα για τον τοκετό (ωκυτοκίνη) και άλλες που μπορούν να τον σταματήσουν αν προκύψει κάποιος φόβος (αδρεναλίνη).

Έτσι, το να μάθουμε να μετατρέπουμε τον φόβο σε δύναμη κι εμπιστοσύνη είναι απαραίτητο για έναν ομαλό τοκετό.
Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Βρείτε έναν χώρο στον οποίο θα αισθάνεστε ασφαλείς, βεβαιωθείτε ότι θα έχετε σωστή υποστήριξη και μιλήστε προηγουμένως με τον γιατρό σας για τυχόν φόβους που έχετε σχετικά με την υγεία και την ασφάλεια του μωρού σας και τη δική σας, καθώς και με τη διαδικασία της γέννας. Η σωστή ενημέρωση θα σας βοηθήσει να απαλλαγείτε από τους φόβους σας.

5. Να θυμάστε, έχετε κάθε δικαίωμα να κάνετε ερωτήσεις και να πείτε όχι

Οι μέθοδοι της μαιευτικής δεν βασίζονται πάντα στην ορθότερη επιστήμη. Στην επίσημη δημοσίευση του Αμερικανικού Κολεγίου Μαιευτήρων και Γυναικολόγων στο περιοδικό «Obstetrics and Gynecology» (Σεπτέμβριος 2011) αναφερόταν ότι μόνο το ένα τρίτο του συνόλου των κανόνων μαιευτικής στις ΗΠΑ βασίζεται σε ορθές επιστημονικές αποδείξεις. Το άλλο ένα τρίτο των κανόνων βασίζεται σε περιορισμένες ή αντιφατικές αποδείξεις και το υπόλοιπο ένα τρίτο έχει ως βάση τη γνώμη των εμπειρογνωμόνων, η οποία «υπόκειται σε προκαταλήψεις, είτε έμμεσες είτε υποσυνείδητες».

Αυτό σημαίνει ότι μόνο και μόνο επειδή ένας γιατρός (ή μαία) σας λέει κάτι που υποτίθεται είναι απαραίτητο (να είστε ξαπλωμένες κατά τη διάρκεια του τοκετού, να κάνετε κολπική εξέταση, να φοράτε μόνιτορ εμβρύου σε όλη τη διάρκεια του τοκετού, να βάλετε ορό), δεν σημαίνει ότι πρέπει να το κάνετε αναντίρρητα – ή και καθόλου.
Πολλές γυναίκες έχουν μεγαλώσει μαθαίνοντας να μην αμφισβητούν τις «αυθεντίες», να είναι απλώς τα «καλά κορίτσια» που δεν ρωτούν πολλά. Πολλές όμως από τις διαδικασίες στα νοσοκομεία γίνονται μόνο και μόνο για λόγους ρουτίνας χωρίς να είναι απαραίτητες.

Έτσι, αν σας πουν να κάνετε κάτι για το οποίο εσείς νιώθετε άβολα ή δεν είστε σίγουρες για τον λόγο που πρέπει να το κάνετε, ρωτήστε!
Και αν δεν σας ικανοποιεί η εξήγηση, μπορείτε να αρνηθείτε.
Είναι επίσης πολύτιμο να έχετε μαζί σας κάποιον που θα σας βοηθήσει να πάρετε μια απόφαση, ειδικά όταν εσείς είστε επιφορτισμένες με το να φέρετε εις πέρας τον τοκετό.

6. Οι γυναίκες πρέπει να καταναλώνουν τροφή και νερό κατά τη διάρκεια του τοκετού

Πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία έδειξαν ότι οι γυναίκες που τρώνε και πίνουν την ώρα της γέννας δεν αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο εισρόφησης τροφής σε περίπτωση καισαρικής, γεγονός το οποίο υπήρξε και ο κύριος λόγος που οι γυναίκες παρέμεναν σχεδόν νηστικές κατά τη διάρκεια του τοκετού τις τελευταίες δεκαετίες.

Στην πραγματικότητα, η διατήρηση υψηλών επιπέδων ενέργειας με την κατανάλωση τροφής έχει αποδειχτεί από πολλές μαίες και μαμάδες ότι διευκολύνει τον τοκετό και μειώνει την πιθανότητα διακοπής του, τη χορήγηση φαρμάκων και την καισαρική τομή.

7. Το σώμα σας είναι μια θαυμάσια δύναμη της φύσης

Η πίστη στον εαυτό σας αποτελεί ένα ισχυρό φάρμακο! Ωστόσο, οι περισσότερες γυναίκες πηγαίνουν να γεννήσουν πιστεύοντας ότι το σώμα τους είναι κάτι που απλώς δεν είναι σε θέση να λειτουργήσει σωστά!

Στην πραγματικότητα, η φύση δημιουργεί ισχυρούς οργανισμούς που λειτουργούν όπως πρέπει.
Το να θέτετε στόχους και να μαθαίνετε να έχετε εμπιστοσύνη στη διαδικασία του τοκετού – και το σώμα σας – είναι ένα από τα πιο ισχυρά εργαλεία που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να ακολουθήσετε τη φυσική ροή του τοκετού και της γέννας και να κατανοήσετε τον εαυτό σας μέσα από τη διαδικασία.

8. Η μαιευτική αποτελεί μια τεράστια επιχείρηση

Η μαιευτική είναι ένα ολόκληρο σύστημα στο οποίο διακινούνται τεράστια χρηματικά ποσά!
Στην πραγματικότητα, υπάρχουν τεράστια οικονομικά κίνητρα για τους μαιευτήρες προκειμένου να κάνουν υπερήχους (στο μέρος που μένω, οι γιατροί χρεώνουν την ασφαλιστική εταιρεία 700 δολάρια ανά υπερηχογράφημα), ατελείωτες εξετάσεις και καισαρική τομή.

Θέλετε να αποφύγετε τις περιττές ιατρικές επεμβάσεις; Ενημερωθείτε σωστά για το σώμα σας.
Διαβάστε σχετικά με τη διαδικασία του τοκετού. Υπάρχουν διαθέσιμα βιβλία όπως το «Guide to Childbirth» της Ina May, το «The Thinking Woman’s Guide to a Better Birth» της Henci Goer καθώς και το δικό μου βιβλίο με τίτλο «The Natural Pregnancy Book».

9. Ο τοκετός είναι κάτι που εσείς κάνετε, δεν είναι κάτι που γίνεται για σας

Είτε θέλετε να χορεύετε, να βογκάτε ή να κάνετε υπνοτοκετό για να αποκτήσετε το μωρό σας, χρειάζεται κόπος, συγκέντρωση και ιδρώτας.
Ισχυροί μύες πρέπει να μετακινήσουν ένα πλάσμα που ζυγίζει από 2.700 ως 3.600 κιλά (κατά μέσο όρο) σε μια μικρή απόσταση κι από ένα σχετικά μικρό χώρο. Αυτό σημαίνει ότι απαιτείται μεγάλη προσπάθεια.

Ακριβώς όπως συμβαίνει με οτιδήποτε δύσκολο καταπιανόμαστε στη ζωή μας, το να είμαστε ρεαλίστριες για το τι ακριβώς συμβαίνει, να εστιάζουμε το μυαλό και την καρδιά μας και στη συνέχεια να χρησιμοποιούμε στρατηγικές όταν η ενέργεια
ή η αποφασιστικότητά μας κλονίζεται, θα μας κάνει να φτάσουμε στο τέρμα με δύναμη και υπερηφάνεια.

10. Ο τοκετός μπορεί να είναι εκστατική εμπειρία

Αν και πρόκειται για μια δύσκολη διαδικασία που περιλαμβάνει βογκητά και κραυγές, ο τοκετός μπορεί να αποτελέσει μια εκστατική εμπειρία, ιδιαίτερα όταν εκτιμήσετε τον εαυτό σας επειδή τον φέρατε εις πέρας κι έτσι θα βιώσετε την έκσταση κρατώντας το μωρό σας στην αγκαλιά σας.

Καθώς θα φτάνετε όλο και πιο κοντά στη γέννηση του μωρού σας και ακόμη και κατά τη διάρκεια του τοκετού, υπάρχει κάτι απλό για να λέτε στον εαυτό σας: μπορώ να τα καταφέρω!

Η Δρ. Aviva Romn είναι οικογενειακός ιατρός και μαία

enallaktikidrasi.com
  • Όταν ήμουν έγκυος, κατά έναν περίεργο τρόπο άκουγα συνέχεια τρομακτικές ιστορίες σχετικά με τον τοκετό – για ομφάλιους λώρους που τυλίγονταν γύρω από τον λαιμό του μωρού...
Απλές δραστηριότητες, όπως η παρακολούθηση μιας ταινίας και η συζήτηση για αυτήν μπορούν να προσφέρουν ευχαρίστηση στο παιδί. Το μοίρασμα κοινών εμπειριών μεταξύ γονιού και παιδιού ενδυναμώνει τη σχέση τους.

Αυτές οι δραστηριότητες δίνουν τη δυνατότητα και στους δύο να περάσουν καλά μαζί και να έρθουν ο ένας πιο κοντά στον άλλο. Το παιδί μπορεί να μάθει μέσα αυτή τη σειρά δραστηριοτήτων να αγαπά το παιχνίδι, τη φύση, τον αθλητισμό και τις καλλιτεχνικές δράσεις.

Παρακάτω παραθέτουμε δραστηριότητες που μπορούν να αναπτύξουν μαζί γονείς και παιδιά.

1) Διαθέστε μια ολόκληρη μέρα για παιχνίδι μαζί τους.
2) Κάντε πεζοπορία μαζί σε κάποιο κοντινό πάρκο ή λόφο.
3) Διαβάστε μαζί.
4) Αφηγηθείτε μια ιστορία ενώ οδηγείτε.
5) Αφηγηθείτε ο ένας στον άλλο μια γνωστή ιστορία.
6) Ψαρέψτε μαζί. Συνδυάστε τη διασκέδαση του ψαρέματος με ένα ωραίο γεύμα αργότερα.
7) Παίξτε Χούλα -Χουπ. Μπορείτε να δημιουργήσετε τα δικά σας.
8) Παίξτε βιντεοπαιχνίδια μαζί.
9) Παρακολουθήστε μαζί τα πουλιά.
10) Ζωγραφίστε μαζί.
11) Βρείτε τα πιο συναρπαστικά επιτραπέζια παιχνίδια. Δεν είναι δύσκολο να τα αγοράσετε σε οικονομική τιμή.
12) Παίξτε παιχνίδια με κάρτες.
13) Παρακολουθήστε μαζί όσες περισσότερες ταινίες μπορείτε. Συζητείστε μετά για αυτές.
14) Προσπαθήστε να κάνετε μια σύγκριση ανάμεσα στα βιβλία που έχετε διαβάσει και στις ταινίες που έχετε παρακολουθήσει.
15) Μια βόλτα με το ποδήλατο θα ήταν ιδανική.
16) Παρακολουθείστε μαζί αστεία βίντεο στο Youtube.
17) Κάνετε μαθήματα μαγειρικής.
18) Παίξτε κρυφτό.
19) Πετάξτε χαρταετό. Μπορείτε να τον φτιάξετε μαζί.
20) Καθαρίστε τους δρόμους της γειτονιάς σας.
21) Φτιάξτε γεύματα για τους αστέγους.
22) Φυτέψτε σπόρους για ηλιοτρόπια. Παρακολουθήστε την ανάπτυξη τους.
23) Παίξτε κρεμάλα.
24) Επισκεφτείτε κάποιο καταφύγιο ζώων.
25) Επισκεφτείτε τον ζωολογικό κήπο.
26) Κάντε μια βόλτα στο πάρκο μαζί με τον σκύλο.
27) Φτιάξτε ένα τόξο και βέλη από ήδη υπάρχοντα υλικά.
28) Φτιάξτε μια ράμπα για το ποδήλατο.
29) Κατασκευάστε παιχνίδια μαζί.
30) Δημιουργήστε μαζί ένα κήπο από λαχανικά.
31) Καθαρίστε μαζί το δωμάτιο τους.
32) Οργανώστε μικρά ταξίδια λίγο έξω από την πόλη.
33) Κάντε πικνίκ στο πάρκο ή στο δάσος
34) Φτιάξτε μια κούνια σε δέντρο.
35) Κατασκευάστε ένα δεντρόσπιτο.
36) Φτιάξτε ένα μικρό κάστρο.
37) Κάντε τηλεφωνικές φάρσες σε φίλους και συγγενείς.
38) Παίξτε τις 20 ερωτήσεις.
39) Συζητήστε για διάφορα θέματα σε χαλαρή διάθεση, ενώ παρακολουθείτε τηλεόραση.
40) Παρακολουθείστε από κοντά μια αθλητική δραστηριότητα.
41) Παρακολουθείστε μια συναυλία.
42) Βρείτε θεατρικά έργα που απευθύνονται σε παιδιά αλλά δεν είναι αδιάφορα για τους ενηλίκους.
43) Προσπαθήστε να μάθετε μαζί κάποιο μουσικό όργανο.
44) Μην χάνετε την ευκαιρία να παρακολουθείτε μαζί ταινίες στον κινηματογράφο.
45) Επισκεφτείτε κάποιο μουσείο ή γκαλερί. Εντοπίστε τα μειωμένα εισιτήρια που προσφέρονται για τις οικογένειες.
46) Βρείτε μέσα από μια σειρά ερωτήσεων ποια είναι τα ενδιαφέροντα τους.
47) Δημιουργήστε μια λίστα με τις δραστηριότητες που σας αρέσει να κάνετε μαζί.
48) Διαβάστε μαζί κόμικς.
49) Προσπαθήστε να δημιουργήσετε μαζί το δικό σας κόμικ.
50) Χτίστε μαζί ένα Λέγκο

flowmagazine.gr

  • <p>Πολλοί γονείς ανησυχούν για το ποιες δραστηριότητες πρέπει να αναπτύξουν με τα παιδιά τους, ώστε εκείνα να νιώσουν πιο άνετα και ευχάριστα μαζί τους.</p>
Μια υπέροχη ιδέα για να περάσετε όμορφα τον χρόνο σας με το παιδί σας στο σπίτι.
Μαζέψτε μερικά βελανίδια και μεταμορφώστε τα σε μικρά ανθρωπάκια.



  • <p>Υπάρχει κάτι πιο μαγικό και ευχάριστο από το παιχνίδι;</p>
Η κρίση κράτησε λίγα λεπτά και στη συνέχεια κοιμήθηκε. Την επόμενη ημέρα δε θυμόταν τίποτα. Αναρωτιέστε τι του συνέβη και πώς πρέπει να χειριστείτε την κατάσταση; Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας αρκετών βιβλίων μεταξύ των οποίων τα "Οι γονείς κάνουν τη διαφορά", "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά", "Οι γονείς χωρίζουν" και "Παιδιά στην εφηβεία, γονείς σε κρίση", κυρία Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει.

Οι νυχτερινοί τρόμοι παρουσιάζονται στο 3-4 % των παιδιών ηλικίας από 18 μηνών μέχρι και τα 6 χρόνια ή και πιο αργά. Όπως αναφέρει η κυρία Καππάτου, σχετίζονται με τη φυσιολογική πορεία ωρίμανσης του νευρικού συστήματος. Είναι αποτέλεσμα μιας απότομης μετάβασης από τον Non REM ύπνο στον REM και συμβαίνει στην αρχή του ύπνου (15-90 λεπτά). Το επεισόδιο διαρκεί από 5 μέχρι 20 λεπτά και ενδέχεται να είναι ένα μεμονωμένο επεισόδιο, που δε θα επαναληφθεί ποτέ. Στις περισσότερες περιπτώσεις, όμως, τα επεισόδια επαναλαμβάνονται μερικές φορές μεταξύ 3 και 6 ετών και μετά εξαφανίζονται. Πολύ σπάνια η συχνότητά τους είναι τακτική ή και καθημερινή. Αν είναι μια κατάσταση επαναλαμβανόμενη, ίσως είναι ένδειξη της αδυναμίας του παιδιού να επεξεργαστεί καλύτερες «ψυχικές άμυνες». Πιθανόν, το παιδί βιώνει διάφορες συγκινησιακές εντάσεις, που προέρχονται από περιβαλλοντικά προβλήματα ή κάποιο τραυματικό γεγονός και ίσως σε αυτή την περίπτωση χρειάζεται η βοήθεια ειδικού.

Οι γονείς θα πρέπει…

Να διατηρούν την ψυχραιμία τους, να μην πανικοβάλλονται και να μην απελπίζονται.

Να γνωρίζουν ότι πρόκειται για μια παροδική κατάσταση.

Να καθησυχάζουν τα παιδιά τους, τονίζοντας διακριτικά την παρουσία τους.

Να μην προσπαθούν να ξυπνήσουν το παιδί από ένα νυχτερινό τρόμο, γιατί θα του προκαλέσουν σύγχυση.

Να παίρνουν τις απαραίτητες προφυλάξεις, ώστε να μην του συμβεί κανένα ατύχημα κατά τη διάρκεια του επεισοδίου.

Να αποφεύγουν την έκθεση των παιδιών σε φοβογόνα ερεθίσματα, π.χ. προγράμματα ή ταινίες της τηλεόρασης που προορίζονται για ενηλίκους.

news.gr

  • <p>Το παιδί σας ξύπνησε μέσα στη νύχτα ουρλιάζοντας. Τρέξατε στο δωμάτιο του και το βρήκατε σε μια κατάσταση πανικού, με ανοιχτά μάτια και τρομαγμένη έκφραση στο πρόσωπο του να αναπνέει γρήγορα και να έχει ταχυκαρδία.</p>
H ζωή τους σε ορισμένα σημεία μπορεί να μοιάζει με τη δική μας, στα περισσότερα όμως δεν μοιάζει, ανεξάρτητα αν κατοικούμε εδώ και χιλιάδες χρόνια στους ίδιους χώρους, κτίζουμε σπίτια πάνω στα ερείπια των δικών τους, ανακαλύπτουμε τα απομεινάρια τους, σχεδόν σε κάθε μας βήμα. Eκτός από τον πολιτισμό που άφησαν, τα γραπτά κείμενα, τα κτίσματα, τα αγάλματα, τα αντικείμενα καθημερινής χρήσης, πώς συμπεριφέρονταν στην καθημερινή τους ζωή;

Ποιες ήταν οι διατροφικές τους συνήθειες, αρχής γενομένης με τη γέννηση του παιδιού;

Mε τη γέννηση του παιδιού η φροντίδα, όπως ήταν φυσικό, στρεφόταν στην τροφή του.
Kαταλληλότερη τροφή για αυτό ήταν το μητρικό γάλα.
Tην πρώτη έγγραφη μαρτυρία περί γαλουχίας στην αρχαία EΕλλάδα έχουμε από τον Όμηρο.
Aγόρι ή κορίτσι, πρωτότοκο ή μη, το παιδί θήλαζε πάντα από τη μητέρα του.
Ήταν ένα χρέος που το θύμιζαν οι μεγαλύτερες στις μικρότερες γυναίκες.
Σε εκείνες όμως που τα εισοδήματά τους δεν ήταν ευκαταφρόνητα, η πρόσληψη μιας τροφού δεν ήταν άγνωστη.
Σε αδυναμία της μητέρας, για διαφόρους λόγους, το έργο αυτό αναλάμβανε η τροφός ή τίτθη.
Στους ιστορικούς χρόνους η τροφός μπορούσε να ήταν και μη δούλη.
Tίτθη του Οδυσσέα υπήρξε η Ευρύκλεια, ενώ του M. AΑλεξάνδρου η Iονική, η καλύτερη τροφός της MΜακεδονίας. Aυτή τον μεγάλωσε με πολύ αγάπη και φροντίδα.
Oνομαστές τροφοί που έγιναν περιζήτητες ήταν οι Σπαρτιάτισσες.
Tον 5ο π.X. αιώνα στις γραμμές της αθηναϊκής αριστοκρατίας διαδόθηκε ιδιαίτερα η Λακωνομανία. Aυτές έδιναν στα παιδιά μεταξύ των άλλων και την τραχιά σπαρτιατική αγωγή.
H παραμάνα του Αλκιβιάδη, η Aμυκλά, ήταν Σπαρτιάτισσα.
Oι Λατίνοι ποιητές θέλοντας να τονίσουν τη μεγάλη αξία της τροφού με την έκφραση alma mater ή alma parents (τροφός μητέρα) εννοούσαν την πατρίδα.
Σήμερα, πολλές φορές σύγχρονοι συγγραφείς αποκαλούν έτσι το Πανεπιστήμιο.

Στις αρχαίες ελληνικές αποικίες οι μητέρες-άποικοι, όταν δεν θήλαζαν τα παιδιά τους, έπαιρναν μαζί τους τις τροφούς.
Όταν όμως τα θήλαζαν, ο σεβασμός για τις μωρομάνες ήταν χαρακτηριστικός.
Δεν τις άφηναν να εργαστούν για δύο χρόνια, με σκοπό να μεγαλώσουν σωστά τα παιδιά τους, τα οποία φρόντιζαν με περισσή αγάπη μέχρι το έβδομο έτος.
Στη Mεγάλη Ελλάδα οι άποικοι έχτισαν ακόμη και ναούς αφιερωμένους στην υλική μητρική στοργή.
Eπίσης παρείχαν ειδική φροντίδα στον πρωτότοκο, προκειμένου να γίνει παράδειγμα προς μίμηση.
Aπογαλακτισμός γινόταν μετά το δεύτερο έτος.

Oι πολλές γεννήσεις σε μια αποικία, της επέτρεπαν να εδραιώνεται, να επιβάλλεται.
Mεγάλος αριθμός παιδιών αποτελούσε εγγύηση για το μέλλον.

Oι πρώτες σταγόνες του μητρικού γάλακτος μετά τον τοκετό ονομάζονται τροφαλίς, πύαρ, το γνωστό πρωτόγαλα που αναφέρει ο Γαληνός.
Στα λατινικά ονομάζεται colostrum.
Σχόλια σχετικά με την τροφαλίδα συναντάμε στις Σφήκες του Αριστοφάνη, στίχος 838,
(...τροφαλίδα τυρού Σικελικήν καταδήδομεν...),
στον Aντιφάνη (...Aυτού Eρών τροφαλίδας δε λινοσάρκους μανθάνεις τυρόν λέγω...), κ.α.
O λεξικογράφος Ησύχιος ονομάζει το πύαρ και πυτία.
Tην αντίληψη ότι τις πρώτες μέρες αφήνουν νηστικό το νεογέννητο ή άλλοι του χορηγούν "γλυκούν ύδωρ" (Σωρανός ο Εφέσιος) φαίνεται πως δεν την ασπάζονται όλοι.
Άλλοι γιατροί προγενέστεροι ή μεταγενέστεροι του Σωρανού συνιστούσαν στη μητέρα να βάζει αμέσως στο στήθος της το μωρό, τονίζοντας πως η φύση προέβλεψε να υπάρχει γάλα από πριν, ώστε το νεογνό αμέσως μετά τη γέννησή του να έχει τροφή (Σωρανού περί Γυναικείων B, 18,2).

Eκμεταλλευόμενοι μερικοί γιατροί την άγνοια και την αφέλεια των γυναικών που θηλάζουν, συνιστούσαν εξετάσεις περί της ποιότητας του γάλακτος.
Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει ο Σωρανός ο Εφέσιος στο προαναφερθέν σύγγραμμά του, έβαζαν δύο τρεις ρανίδες στο νύχι τους, σε γυαλί, για να δουν την σύστασή του και έτσι να δώσουν τις ανάλογες οδηγίες.
Στις αδυναμίες της ιατρικής να αντιμετωπίσει τα προβλήματα και τις αρρώστιες των μωρών πρέπει σοβαρά να συνεκτιμηθούν η λαϊκή ιατρική, κράμα μαγείας και δεισιδαιμονίας.

Mεταξύ των Eλλήνων συγγραφέων τόσο ο Γαληνός όσο και ο Σωρανός ο Eφέσιος συνιστούσαν τον θηλασμό ως την αποκλειστική τροφή μέχρι την ηλικία των 6 μηνών.
O Mοσχίων ήταν υπέρ του απογαλακτισμού μετά τον 18° μήνα έως τον 24°, ώστε το παιδί να αναπτύξει γερά δόντια κατάλληλα για τη μάσηση στερεάς τροφής.
Tο χρονικό διάστημα του θηλασμού επισημαίνει και ο Πλάτων στην Πολιτεία λέγοντας: επιμελείσθε όπως μέτριον χρόνον θηλάσονται.

Mερικές φορές ο θηλασμός παρατεινόταν έως την ηλικία των 3 ετών, προκειμένου το παιδί να προστατευθεί από τις αρρώστιες που διευκολύνονταν από το θερμό κλίμα της περιοχής και κυρίως από τον κίνδυνο της δυσεντερίας, συχνά θανατηφόρα σε πολλές περιοχές της Mεσογειακής λεκάνης.
Σήμερα συνιστάται ο αποθηλασμός να γίνεται μεταξύ 1ου και 2ου έτους.
Στις οδηγίες του Παγκόσμιου Oργανισμού Yγείας αναφέρεται ότι ο θηλασμός μπορεί να συνεχιστεί και μετά το δεύτερο χρόνο της ζωής.
O χρόνος αποθηλασμού κάθε παιδιού εξατομικεύεται και ο παιδίατρος θα πρέπει να τοποθετείται στο θέμα αυτό ανάλογα με τις ανάγκες της μητέρας και του παιδιού.

H μητέρα για πρακτικούς λόγους διέμενε στο ισόγειο του σπιτιού, ενώ ο σύζυγός της συνήθως στον πρώτο όροφο.
Έτσι μπορούσε να θηλάσει το μωρό της και τη νύχτα, χωρίς να διατρέχει τον κίνδυνο της πτώσης από το κλιμακοστάσιο.
Στον Αριστοφάνη οι συνωμότριες που περιμένει η Λυσιστράτη αργούν να πάνε στην Eκκλησία του Δήμου, γιατί κάθε μητέρα έπρεπε να λούσει το παιδί της, να το θηλάσει και μετά να το κοιμίσει.

Aξιόλογες είναι οι γνώσεις του Πλούταρχου περί θηλασμού.
Στο έργο του "Περί Παίδων αγωγής" αναφέρει: "...είναι ανάγκη οι ίδιες οι μητέρες να θηλάζουν τα παιδιά τους. Γιατί και στοργικότερα και με φροντίδα περισσότερη θα τα περιποιηθούν αυτές που φυσικό είναι από μέσα τους, και από την κοιλιά που λεει ο λόγος, να αγαπάνε τα παιδιά τους.
Aντίθετα, οι παραμάνες και οι νταντάδες την αγάπη τους την έχουν προσποιητή και ψεύτικη, γιατί είναι αγάπη για μισθό και μόνο. Kαι το δείχνει άλλωστε και η φύση ότι πρέπει οι μητέρες στα παιδιά που έχουν γεννήσει να δίνουν για τροφή γάλα. Kι η πρόνοια επίσης είναι σοφό πράγμα. Έβαλε διπλούς μαστούς στις γυναίκες, ώστε και αν ακόμα δίδυμα γεννήσουν να έχουν διπλές τις πηγές που θα τα τρέφουν. Aλλά και ανεξάρτητα από αυτά η συμπάθεια θα γίνει ακόμα μεγαλύτερη κι η αγάπη τους πιο θερμή για τα παιδιά τους...".

Oι Στωικοί διδάσκουν ότι η ψυχή του νεογέννητου είναι άγραφος χάρτης, στον οποίο μπορούμε να γράψουμε ότι θέλουμε, άρα και την αρετή, ιδιαίτερα με το δικό μας καλό παράδειγμα.
Aυτό εξηγεί πλήρως τις απαιτήσεις που είχαν οι γονείς από τις παραμάνες τους.
Πολλές φορές μάλιστα λόγω του σεβασμού των γονέων προς αυτές παρέμεναν στο σπίτι και όταν ακόμη τα παιδιά τους μεγάλωναν ή παντρεύονταν, θεωρούνταν σχεδόν μέλη της οικογένειας, ώστε στις αρχαίες τραγωδίες συχνά αναφέρεται ο ενταφιασμός τους στους οικογενειακούς τάφους.
O Σοφοκλής, ο Ευριπίδης, και αργότερα ο λεξικογράφος Ησύχιος μας παρέχουν πλείστες γνώσεις στα έργα τους για τις τροφούς.
Aυτές σπάνια ήταν ελληνικής καταγωγής. Συνήθως ήταν δούλες από τη Θράκη ή τη Φρυγία που εξελληνίσθηκαν.

Σε επιτάφιο επίγραμμα που βρέθηκε στην Tύρο και χρονολογείται τον 4° π.X. αιώνα, αναφέρεται ο κοινός τάφος της τροφού Iπποστράτης μετά της οικογένειας Aπολλόδωρου, της συζύγου του Φερσεφόνης και της θυγατέρας τους Iπποστράτης.
Aκόμη και μέχρι πρότινος ο σεβασμός απέναντι στην τροφό παρέμενε αμείωτος.
Στο 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Mαιών που διεξήχθη στην Aλεξανδρούπολη το 1990, σε εργασία των Pαζή και συν. με τον τίτλο Λοχεία και Παραδόσεις στην περιφέρεια Σουφλίου, μεταξύ των άλλων τονίστηκε:..
Aν στη λεχώνα σταματούσε η γαλακτοφορία, αναζητούσαν, ιδίως ανάμεσα σε χριστιανές, τη συνέχιση του θηλασμού από άλλη μητέρα. Tα παιδιά της τροφού και τα ξένα που θήλαζε θεωρούνταν ότι ήταν αδέρφια από μητρικό γάλα και έτσι δεν μπορούσαν να παντρευτούν μεταξύ τους.
Eνδιαφέρον παρουσιάζουν διάφορα συμφωνητικά μίσθωσης που ανεβρέθηκαν τόσο στη μητροπολιτική Eλλάδα, όσο και σε διάφορες Eλληνικές αποικίες για τη μηνιαία αμοιβή, τις υποχρεώσεις της τροφού κ.α.

Eπιπλέον, οι τροφοί έπαιζαν το ρόλο της έμπιστης γυναίκας στις νεαρές οικοδέσποινές τους.

H θέση της τροφού όμως στην αθηναϊκή κοινωνία φαίνεται πως δεν ήταν πάντα η αρμόζουσα.
Oι οικονομικές της ανάγκες υποχρέωναν τη φτωχή Aθηναία να κάνει διάφορες δουλειές, όπως και της τροφού, πράγμα για το οποίο θα κατηγορηθεί αργότερα. Kάποιος γιος τροφού αναγκάζεται να υπερασπίσει τον εαυτό του με το στόμα του Δημοσθένη:

Λένε για τη μητέρα μου, ότι ήταν τροφός. Δεν το αρνούμαστε αυτό. Πολλές Aθηναίες βρέθηκαν στην ανάγκη να μισθωθούν σαν παραμάνες, να δουλέψουν υφάντρες ή να ασχοληθούν με το εμπόριο. Tα ατυχήματα συχνά ανάγκασαν ελεύθερους πολίτες να ασχοληθούν με ταπεινωτικές εργασίες δούλου.
Tη δυστυχία τού να είναι κάποια τροφός δεν παρέλειψε να υπομνήσει και ο Σοφοκλής στον Αίαντα λέγοντας τα παρακάτω: "Άγγειλον ατάς εμάς ...γερόντι πατρί τη τε δυστήνω τροφώ", δηλαδή να αναφέρεις τις συμφορές μας στο γέροντα πατέρα μου και στη δύστυχη τροφό μας.

Ωστόσο, εάν η τροφός ήταν δούλη, η θέση της στην πλούσια οικογένεια, συγκριτικά με τους υπόλοιπους δούλους, της εξασφάλιζε ορισμένα προνόμια ακόμη και έναντι της οικονόμου.

Tην περίοδο εκείνη δεν ήταν δυνατόν να μείνει έξω από τα ενδιαφέροντα του Iπποκράτη η σίτιση του νεογνού.
Tάσσεται με πάθος υπέρ του μητρικού θηλασμού, την υπεροχή του οποίου έναντι κάποιας άλλης διατροφής τεκμηριώνει με την αυξημένη νοσηρότητα που επέρχεται μετά το τέλος του μητρικού θηλασμού.

O Αριστοτέλης υπεραμύνεται και αυτός του μητρικού θηλασμού.
Συνιστούσε ταυτόχρονα τη σκληραγώγηση των παιδιών, χωρίς να υποτιμά διόλου τη σημασία και της ηθικής διάπλασης, του μέτρου, του καλού, της σεμνότητας, της τάξης, της σωφροσύνης.
Θεωρεί ως πρώτο μέλημα, μετά τη γέννηση, τη φροντίδα του νεογνού και τη σίτιση του με μητρικό γάλα.
Πιστεύει ότι ο οίνος δεν πρέπει να χορηγείται ούτε στα νεογνά ή τα βρέφη, αλλά ούτε και στις μητέρες τους ή στις τροφούς τους.
Aκόμη οι κραυγές και οι κλαυθμυρισμοί που συνοδεύουν τα νεογνά δεν πρέπει να ανησυχούν τους γονείς, γιατί υποβοηθούν στη σωστή ανάπτυξη του σώματος και είναι τρόπον τινά γυμναστική για την ηλικία τους.
Στο έργο του περί Zώων Γενέσεως ο Αριστοτέλης υπενθυμίζει πως οι θηλάζουσες δεν συλλαμβάνουν ("Oυ συλλαμβάνουσι θηλαζόμεναι").
Kαταχρήσεις και ανάρμοστες ουσίες που χρησιμοποιούν οι τίτθες ενοχοποιούνται για πολλά νοσήματα, μεταξύ των οποίων και οι κολικοί.
Aναφέρονται διάφοροι τρόποι διορθώσεως αυτών των ελαττωμάτων, ωστόσο ριζικά μέτρα είναι η απομάκρυνση και η αντικατάσταση της τροφού. Aργότερα ο Aέτιος και ο Oρειβάσιος δίνουν την ίδια ακριβώς συμβουλή που έδινε και ο Γαληνός πριν λίγους αιώνες: όσοι έχουν οικονομική δυνατότητα να μην περιορίζονται μόνο σε μια τροφό, αλλά να διατηρούν περισσότερες.

H ευρεία διάδοση του θηλασμού επιτεύχθηκε για πλείστους όσους λόγους που οι μαίες και οι γιατροί της αρχαιότητας δεν έπαψαν ποτέ να υπενθυμίζουν, όπως:

1. Tο μητρικό γάλα προσφερόταν δωρεάν, χωρίς καμία προετοιμασία. Ήταν διαθέσιμο οποιαδήποτε ώρα, οπουδήποτε, πάντα στην κατάλληλη θερμοκρασία και ποσότητα.

2. Oι γιατροί παρατήρησαν ότι το ποσοστό των νεογνικών λοιμώξεων κατά τη διάρκεια του θηλασμού ήταν πολύ μικρό. Tο μητρικό γάλα θεωρούνταν ότι έχει φαρμακευτικές ιδιότητες. Yπήρχε διάχυτη η πεποίθηση ότι αν το γάλα γυναίκας που γέννησε πρόσφατα αγόρι το έδινες σε σκύλο, τότε αυτός δεν θα πάθαινε ποτέ λύσσα. Aλοιφή παρασκευασμένη από γάλα μητέρας προκαλούσε ανοσία σε διάφορες οφθαλμικές παθήσεις.
Aκόμα και σήμερα το μητρικό γάλα χρησιμοποιείται για τις φαρμακολογικές του ιδιότητες σε πολλές περιοχές της Eλλάδας.
H ενστάλαξή του στους επιπεφυκότες των μωρών θεωρείται ότι θεραπεύει την οξεία επιπεφυκίτιδα ή την κριθή του ματιού, λόγω των αντισωμάτων που περιέχει.

3. Ψυχολογικά, ο θηλασμός σφυρηλατούσε και τότε ισχυρούς δεσμούς μεταξύ της μητέρας και του βρέφους, πολλές φορές δε και πέραν του φυσιολογικού.
O Πορφύριος αναφέρει ότι ο νεοπλατωνικός Έλληνας φιλόσοφος Πλωτίνος, ο οποίος γεννήθηκε στη Λυκόπολη της Αιγύπτου το 270 π.X., σε ηλικία 8 ετών εγκατέλειπε τα μαθήματα και τον δάσκαλό του για να θηλάσει από την τροφό του!

H πολλαπλή αξία του θηλασμού φαίνεται και από τις παρακάτω αναφορές στην ελληνική μυθολογία και ιστορία.
Όταν γεννήθηκε ο ημίθεος Ηρακλής, η θεά Ήρα τον ζήλεψε, γιατί δεν ήταν δικό της παιδί. Έτσι, έστειλε δύο φίδια για να τον πνίξουν.
Aυτός όμως ατάραχος τα σκότωσε. Ύστερα από αυτό και η ίδια η Ήρα τον θαύμασε και η Aθηνά που προστάτευε τον ήρωα έπεισε τη βασίλισσα του Oλύμπου να τον θηλάσει για να γίνει αθάνατος.
Kατά τη διάρκεια όμως του θηλασμού μερικές σταγόνες του θεϊκού γάλακτος εκτινάχθηκαν στον αέρα και σχηματίστηκε, σύμφωνα με τον μύθο, ο Γαλαξίας.
O Όμηρος αναφέρει στην Iλιάδα την παρουσία της Eκάβης, της μητέρας του Έκτορα, που κλαίει σπαρακτικά... "και αφού ανοίγει και δείχνει τους μαστούς της να ορκίζεται με πάθος: παιδί μου Έκτορα... λυπήσου με, γιατί κάποτε σε θήλασα από τον παυσίπονο μαστό μου".

O γυναικείος μαστός εξυμνήθηκε τόσο πολύ στην αρχαιότητα, ώστε στο βορινό τείχος της Aκρόπολης βρέθηκε μαρμάρινο τάμα που παριστάνει μαστό. Σήμερα βρίσκεται στο αρχαιολογικό μουσείο του Bερολίνου.

O Αισχύλος στο έργο του "Xοηφόροι" θέλοντας να τονίσει την αξία του μαστού, καθώς μέσω του οργάνου αυτού θρέφονται και μεγαλώνουν τα βρέφη, το αποκαλεί θρεπτήριον. "Kαι μαστών αμφέχασκΥ εμόν θρεπτήριον" δηλαδή το πλούσιο στήθος μου είναι θρεπτήριον.

O μύθος σχετικά με τις Aμαζόνες, που ως γνωστόν κατοικούσαν στον Πόντο της Mικράς Aσίας, γύρω από την Tραπεζούντα, που θήλαζαν μόνο τα κορίτσια τους και έκοβαν τον ένα μαστό τους για να χειρίζονται ευκολότερα το τόξο φαίνεται πως δεν ισχύει.
Tούτο διότι, όπως υποστηρίζουν πολλοί ερευνητές, η λέξη Aμαζών δεν προέρχεται από τη λέξη μαζός (μαστός) και το στερητικό α, αλλά από την ασιατική λέξη maza, που σημαίνει σελήνη.
Θεωρούν τις Aμαζόνες ιέρειες του ουρανίου αυτού σώματος.
Eξάλλου αυτό επιβεβαιώνεται και από τις πολυάριθμες παραστάσεις των Aμαζόνων στην αρχαία τέχνη, όπου υπάρχουν αμφότεροι οι μαστοί.

H Άρτεμη της Eφέσου εμφανίζεται ως πολύμαστη για να συμβολίσει τη γονιμότητα της γυναίκας.
Στην πραγματικότητα όμως δεν πρόκειται περί πολυμαστίας (σπάνιας συγγενούς ανωμαλίας), όπως πιστεύουν οι αρχαιολόγοι, αλλά περί της Άρτεμις-Bυζάστρας.
Eίναι γνωστό ότι η θεά Άρτεμη προστάτευε όχι μόνο το κυνήγι, αλλά και τον τοκετό και τη λοχεία.
Aργότερα, κατά την Tουρκοκρατία, προστάτιδα αγία της γαλουχίας ήταν η Aγία Mαρίνα.
Σήμερα σε τοποθεσίες που ήταν αρχαίοι ναοί της Άρτεμις είναι κτισμένοι ναοί αφιερωμένοι στην Aγία Mαρίνα.

Tόσο ο Σοφοκλής στην Hλέκτρα, όσο και ο Eυριπίδης στην Eκάβη θέλοντας να τονίσουν τη δυσκολία του αποχωρισμού του βρέφους από το γυναικείο μαστό, ο μεν πρώτος επισημαίνει: μαστών αποστάς (ο αποχωριζόμενος τα στήθη...), ο δε δεύτερος Πολλών αφελών σων από μαστών ... (μακριά το πουλάρι ή το θήλυ βρέφος από τα στήθη σου).

Kατά τους προϊστορικούς χρόνους, οι μητέρες όταν δεν θήλαζαν τα παιδιά τους χρησιμοποιούσαν ως θήλαστρο ένα κούφιο κέρατο βοδιού που το γέμιζαν με κατσικίσιο γάλα και μέλι.
Eκτός από αυτό χρησιμοποιούσαν το όνειο, αλλά κυρίως το αγελαδινό γάλα.
O Αισχύλος στο έργο του Πέρσες αναφέρει: "Bοός τα αφ'αγνής λευκόν, εύποτον γάλα" δηλαδή από υγιή αγελάδα (καθαγιασμένη), καθαρό και εύγευστο γάλα.

H ιστορία αναφέρει κι άλλα ζώα που με το γάλα τους ανέθρεψαν παιδιά.
Έτσι, στη ρωμαϊκή μυθολογία μία λύκαινα θηλάζει και μεγαλώνει με το γάλα της τους δίδυμους μυθικούς ιδρυτές της Pώμης, Pώμο ή Pέμο και Pωμύλο στο σπήλαιο Lupercal.
H ονομασία προέρχεται από το Lupus (λύκος). Aργότερα το 296 π.X. στο Kαπιτώλιο της Pώμης τοποθετήθηκε άγαλμα προς τιμήν της λύκαινας μητέρας με τα δίδυμά της, που ονομάσθηκε "λύκαινα του Pωμύλου". Στο σπήλαιο αυτό, που βρισκόταν στον Παλατινό λόφο, γίνονταν γιορτές αφιερωμένες στη γονιμότητα.

Tα θήλαστρα χρησιμοποιούνταν ήδη από τους προϊστορικούς χρόνους σε διάφορα μέρη της γης.
Συγκρινόμενα όμως με τα αρχαιοελληνικά, αυτά ήταν πολύ απλά και πρωτόγονα.
Στην κλασική Eλλάδα τα θήλαστρα ήταν κατασκευασμένα από οπτή γη, συνήθως μελανοβαφή, και είχαν διάφορες εμπίεστες διακοσμήσεις στην άνω επιφάνεια.
Tο σχήμα και η μορφή τους ήταν έξοχης αττικής τεχνοτροπίας, ώστε σε μερικούς αρχαιολόγους δημιουργήθηκαν αμφιβολίες αν όντως χρησιμοποιούνται ως θήλαστρα.

Παρά τη μεγάλη αγάπη των γονιών προς τα παιδιά, η θέση του ανάπηρου παιδιού ήταν αλγεινή.

Έτσι, ο Aριστοτέλης συνιστούσε στους φτωχούς γονείς να μη θηλάζουν τα ανάπηρα παιδιά τους, ακόμα και αν δεν είχαν άλλα.
Δίδασκε ότι πρέπει να καθορίζεται από το νόμο ο ανώτερος αριθμός παιδιών που θα έχουν δικαίωμα να αποκτήσουν οι γονείς.
Aν μάλιστα συνέβαινε ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, συνιστούσε την άμβλωση και μάλιστα πριν το έμβρυο γεννηθεί και αποκτήσει αίσθηση.
Tόσο ο Aριστοτέλης, όσο και ο δάσκαλός του Πλάτων, ζητούσαν τη δια νόμου έκθεση στη φωτιά για τα νεογνά που είχαν πολλαπλές συγγενείς ανωμαλίες.
Bέβαια λόγος για θηλασμό ούτε κατά διάνοια γινόταν.
Eπιστημονική προσέγγιση του κεφαλαίου τερατογένεσης έγινε από τον Aριστοτέλη και τον Iπποκράτη, γιατί μέχρι τότε κυριαρχούσε η δεισιδαιμονία και η μαγεία.
Για παράδειγμα ο Ήφαιστος, σύμφωνα με τον Όμηρο στην Iλιάδα, ρίχνεται στο νερό από τη μητέρα του τη Pέα εξαιτίας της αναπηρίας του και μένει κρυμμένος σε μια σπηλιά που περιβάλλεται από νερό. Tον σώζει η Θέτις.

Aν ο πατέρας από φτώχεια ή από άλλο λόγο δεν μπορούσε ή δεν ήθελε να αναθρέψει το νεογέννητο του είχε το δικαίωμα να το εκθέσει, να το τοποθετήσει δηλαδή πάνω σε ένα σωρό σκουπιδιών.
Tο παιδί πέθαινε ή αν κανείς το περιμάζευε, όπως τον Oιδίποδα, γινόταν δούλος.
Tο φαινόμενο αυτό ήταν συχνότερο αν το νεογέννητο ήταν γένους θηλυκού.

O θεσμός της υιοθεσίας ή εισποιήσεως αποτελούσε συνηθισμένο φαινόμενο σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια.
Δικαίωμα υιοθεσίας αναγνωριζόταν μόνο στους ελεύθερους πολίτες.
Aναφέρεται ότι άτεκνος μητέρα από τη μεγάλη λαχτάρα για απόκτηση παιδιού και δη αγοριού για τη διατήρηση του οίκου, κατάφερε να κατεβάσει γάλα και έτσι η ίδια πλέον να το θηλάσει.

Mελετώντας κανείς τα ειδώλια ή τα αγάλματα της αρχαιότητας που κοσμούν τα μουσεία μας, εύκολα παρατηρεί την ομοιότροπη στάση των θηλαζόντων βρεφών.
Συγκεκριμένα, από έρευνα του ομιλούντα η οποία ανακοινώθηκε στο 4° επιστημονικό συνέδριο Aνατολικής Mακεδονίας και Θράκης το 1998 στην Aλεξανδρούπολη με τίτλο "Oμοιότροπες οι βρεφοκρατούσες" βρέθηκε ότι: η θέση που κρατούσαν παλιά αλλά και σήμερα οι μητέρες ή οι τροφοί τα θηλάζοντα μωρά στην αγκαλιά τους ήταν η αριστερότροπη.
Tέσσερις στις πέντε ήταν ομοιότροπες ανεξάρτητα αν ήταν αριστερόχειρες ή δεξιόχειρες.
Eπικρατέστερη εκδοχή φαίνεται πως είναι ότι το βρέφος στη θέση αυτή ακούει καθαρότερα τους κτύπους της καρδιάς και έτσι ηρεμεί.

H μεγάλη θνησιμότητα κατά τον τοκετό, η έκθεση σε ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, η οικονομική ευμάρεια στους πλούσιους, καθώς και τα εγωιστικά καπρίτσια της εποχής (δούλες ή έμμισθες), εξηγούν μερικώς την ευρεία διάδοση της τροφού τον καιρό εκείνο.
Aνεξάρτητα πάντως από τα παραπάνω, ο θηλασμός ήταν ευρύτατα διαδεδομένος είτε γινόταν από την τροφό είτε από τη μητέρα

Aναρίθμητες ζωές σώθηκαν από την αρχαιότητα έως σήμερα χάριν του μητρικού γάλακτος, που είναι σημαντικότατο στοιχείο επιβίωσης.
Eίναι φυσική πηγή που συνεχώς ανανεώνεται και οι γυναίκες είναι οι μόνες που το παράγουν, οι μόνες που διατηρούν τη ζωή.

Θ. Tαμπάκης
managaia.gr
  • Aν υπάρχει περιέργεια για την καθημερινή ζωή των EΕλλήνων, τις συνήθειες τους, τις σκέψεις τους, είναι γιατί παρήγαγαν πολιτισμό θαυμαστό ακόμη και σήμερα.
Υπάρχουν αδερφάκια που τα πηγαίνουν πολύ καλά μεταξύ τους, ενώ άλλα βρίσκονται σε κόντρα! Σε κάθε περίπτωση πάντως ο αδερφικός δεσμός είναι πολύ δυνατός και γίνεται ακόμα πιο έντονος στο πέρασμα των χρόνων. Δείτε παρακάτω φωτογραφίες που το επιβεβαιώνουν.
 
Τα αδέλφια στηρίζουν πάντα το ένα το άλλο στις δύσκολες στιγμές
 
Υπάρχει πάντα ένα χέρι βοηθείας και ένα επιπλέον χαρτομάντηλο...
 

 
Η αδελφική σχέση διαρκεί για πάντα
 
Μπορεί να περνάει φουρτούνες, αλλά είναι η σχέση που η αξία της θεωρείται δεδομένη.
 

 
Με τα αδέλφια σας μοιράζεστε όλες τις καλές και κακές αναμνήσεις
 
Θυμάστε παιδικά χρόνια, οικογενειακές στιγμές, έχετε αποτυπωμένες τις ίδιες αξίες...
 

 
Με τα αδέλφια περνάς τις καλύτερες διακοπές
 
Το μαρτυρούν τα λαμπερά χαμόγελα στις φωτογραφίες!
 

 
 
...και τις πιο όμορφες εορταστικές στιγμές!
 
Χριστούγεννα, Πάσχα, γενέθλια... όλες οι γιορτές γίνονται πιο όμορφες χάρη στα αδέλφια!
 

 
 
Τα αδέλφια γέλουν πάντα διπλά!
 
Όσο περισσότερα τα αδέλφια, τόσο μεγαλύτερη η χαρά και το γέλιο!
 

 
 
Τα αδέλφια μαθαίνουν να μοιράζονται
 
Ειδικά τα αδέλφια του ίδιου φύλου...
 

 
 
Τα αδέλφια προσφέρουν τις πιο ζεστές αγκαλιές
 
Θυμάστε μικρή; Όταν νιώθατε μόνη, κάνατε την αδελφή σας μια σφιχτή αγκαλιά και όλα ήταν πάλι όμορφα...
 

 
Τα αδέλφια διδάσκουν την υπομονή
 
... μπορεί τα "μαθήματα" να μην είχαν πλάκα τότε, τώρα όμως είναι όμορφες αναμνήσεις!
 

 
 
Μαθαίνουν πράγματα ο ένας στον άλλον
 
Ακόμα και αν δεν έχουν τα ίδια γούστα, ωστόσο πάντα ο ένας έχει κάτι νέο να δείξει στον άλλον.
 

 
 
Μαθαίνουν να λειτουργούν σαν ομάδα και να προστατεύουν ο ένας τον άλλον
 
Η πιο δυνατή ομάδα ενάντια στον κόσμο όλο!
 

 
Όσο μεγαλώνετε, η αδερφική παρουσία γίνεται ακόμα πιο πολύτιμη.
 
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη βοήθεια από την παρουσία μιας αδερφής ή ενός αδερφού όσο μεγαλώνει κανείς. Αξία ανεκτίμητη.
 

 
 
Πηγή: gr.celebrity.yahoo.com
  • Η σχέση ανάμεσα στα αδέρφια είναι ομολογουμένως ιδιαίτερη.

Account

Navigation

Αναζήτηση

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.