Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.
mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Δείτε όλες τις κατηγορίες

Πώς παίρνει μορφή το πρόσωπο του παιδιού μέσα στην μήτρα; (βίντεο)

Η απάντηση, σύμφωνα με την επιστημονική εκπομπή «Inside The Human Body» που προβάλλεται στο βρετανικό BBC, κρύβεται στο βαθούλωμα του άνω χείλους, ακριβώς κάτω από τα ρουθούνια μας!

Το πρόσωπο ενός βρέφους παίρνει μορφή μεταξύ του 2ου και του 3ου μήνα της κύησης.
Αν δεν συμβεί τότε, δεν συμβαίνει ποτέ!

Και σύμφωνα με τους ειδικούς, το σημείο αυτό στο πάνω μέρος του άνω χείλους είναι το επίκεντρο, το «σημείο μηδέν» του ανθρώπινου προσώπου, η βάση γύρω από την οποία περιστρέφεται η όλη διαδικασία μορφοποίησης του.

Δείτε το Βίντεο:




omned.gr
  • Πώς είναι δυνατόν κάθε πρόσωπο να είναι διαφορετικό; Τι είναι αυτό που κάνει τον καθένα μας ξεχωριστό στα χαρακτηριστικά του προσώπου σε κάθε γέννηση;
vicky86

Μπάρες δημητριακών με ξηρούς καρπούς

Υλικά:

- 1 κούπα ξηρούς καρπούς και σπόρους της αρεσκείας σας
- 1 κούπα βρώμη
- 2 κούπες δημητριακά της αρεσκείας σας
- ξερά φρούτα (μισή κούπα περίπου)
- 130γρ. μαύρη ζάχαρη μαλακή
- 160γρ. μέλι
- 60γρ. βούτυρο
- λίγο αλάτι και άρωμα βανίλιας (προαιρετικά)

Διαδικασία:

Βάζουμε σε ένα ταψάκι την βρώμη και τους ξηρούς καρπούς. Τα ανακατεύουμε όλα μαζί και αν θέλετε τα βάζετε για 6-8 λεπτά στο φούρνο για να ροδίσουν και να γίνουν πιο γευστικά.

Κόβουμε τα αποξηραμένα φρούτα σε μικρά κομματάκια.

Σε ένα κατσαρολάκι ρίχνουμε το μέλι, τη μαύρη ζάχαρη και το βούτυρο και ανακατεύουμε. Όταν αρχίζει να αφρίζει η καραμέλα είναι σχεδόν έτοιμη. Συνεχίστε για 1-2 λεπτά το βράσιμο για να λιώσει η μαύρη ζάχαρη καλά και το μείγμα να δέσει.

Ρίχνουμε μέσα στην καραμέλα τη βρώμη με τους ξηρούς καρπούς και ανακατεύουμε.

Στο σημείο αυτό προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά. (τα φρούτα και τα δημητριακά)

Ρίχνουμε σε ένα ταψάκι το μείγμα αφού πρώτα έχουμε στρώσει αντικολλητικό χαρτί. Με τη βοήθεια ενός άλλου χαρτιού από πάνω το στρώνουνε και το απλώνουμε ομοιόμορφα. Όσο πιο λιγότερο το πατήσετε τόσο πιο αφράτες θα γίνουν οι μπάρες.

Το βάζουμε στο ψυγείο για μισή ώρα να κρυώσει.

Αφού κρυώσει μπορείτε να λιώσετε σοκολάτα (λευκή ή μαύρη) και να απλώσετε λίγη από πάνω.

Κόβουμε σε λωρίδες και οι μπάρες είναι έτοιμες.

Τις κλείνουμε σε αεροστεγές δοχείο για να διατηρούνται.





  • <p>Φτιάξτε <span style="font-size:14px;">εύκολα </span><span style="font-size:14px;">μπάρες δημητριακών στο σπίτι! Ένα ιδανικό υγιεινό σνακ για τις δραστήριες μανούλες και πολύ θρεπτικό για τα παιδάκια. </span></p>
vicky86

Από ποια ηλικία και μετά μειώνονται οι πιθανότητες εγκυμοσύνης

Στο πλαίσιο της μελέτης τους, οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρ Μέρεντιθ Μπράουερ, από το Ιατρικό Κέντρο Ronald Reagan του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες, παρακολούθησαν 198 εθελόντριες, ηλικίας 20 έως 45 ετών, ενώ είχαν υποβληθεί για διάφορους λόγους σε εξωσωματική γονιμοποίηση.

Η δρ Μπράουερ και οι συνεργάτες της κατέγραψαν πόσα ωάρια παρήγαγαν σε κάθε κύκλο εξωσωματικής και πόσα υγιή έμβρυα δημιουργούνταν από τη γονιμοποίηση αυτών των ωαρίων.

Όπως ήταν αναμενόμενο, οι νεαρές γυναίκες παρήγαγαν πολύ περισσότερα ωάρια και περισσότερα γενετικώς υγιή έμβρυα.

Παράλληλα διαπιστώθηκε ότι η επίτευξη εγκυμοσύνης μετά τα 40, και ιδίως μετά τα 42 χρόνια, είναι δέκα φορές πιο δύσκολη απ” ό,τι μετά τα 30.

Αναλυτικά, μία γυναίκα ηλικίας κάτω των 35 ετών χρειαζόταν μόλις 3,8 ωάρια για να δημιουργηθεί ένα υγιές έμβρυο, μία γυναίκα ηλικίας 35-37 ετών χρειαζόταν 4,4 ωάρια, μία γυναίκα ηλικίας 38-40 ετών 9,4 ωάρια και μία γυναίκα ηλικίας 41-42 ετών 10,1 ωάρια. Στα 43, απαιτούνταν 44 ωάρια για να παραχθεί ένα υγιές έμβρυο.

Το σώμα της γυναίκας κατά κανόνα απελευθερώνει κάθε μήνα μόνο ένα ωάριο και με βάσει τα παραπάνω, σύμφωνα με τους επιστήμονες, μία 43χρονη γυναίκα χρειάζεται σχεδόν 4 χρόνια για να μείνει έγκυος, αντί για τους 4,5 μήνες που θα χρειαζόταν στα 37 της.

Όλα αυτά σημαίνουν ότι οι γυναίκες δεν πρέπει να περιμένουν πολύ πριν αρχίσουν τις προσπάθειες τεκνοποίησης, δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης.

Σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, από τα μωρά που γεννήθηκαν το 2012 μόλις το 38,4% είχαν μαμά ηλικίας έως και 29 ετών.

Περισσότερα από ένα στα δύο (το 56,5%) γεννήθηκαν από γυναίκες ηλικίες 30 έως και 39 ετών, ενώ το 5% έχουν μητέρες ηλικίας άνω των 40 ετών.

onmed.gr

  • <p><span style="font-size:14px;">Μία ακόμη έρευνα που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής που διεξήχθη στη Χαβάη, καταδεικνύει πόσο και για ποιους λόγους δυσχεραίνεται η επίτευξη εγκυμοσύνης, σε γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας.</span></p>
vicky86

Η αγάπη των γονιών συμβάλει στην επιτυχημένη ανατροφή των παιδιών

Τα φιλιά μεταξύ των γονέων κάνουν καλό στο παιδί καθώς σύμφωνα η έρευνα έδειξε ότι τα ζευγάρια που αισθάνονται «τυχερά» που είναι μαζί και φιλιούνται συχνά είναι πιο πιθανό να είναι καλύτεροι γονείς.

Οι ερευνητές αναφέρουν, ότι η μελέτη τους επιβεβαιώνει την άποψη ότι μια «γεμάτη και ολοκληρωμένη ερωτική σχέση οδηγεί σε πιο επιτυχημένη ανατροφή παιδιών».

Όταν τόσο οι άντρες, όσο και οι γυναίκες πιστεύουν ότι έχουν μια πολύ καλή σχέση, μεταδίδουν τα θετικά τους συναισθήματα και στα παιδιά τους, επαινώντας τα συχνά, αντί να τους φωνάζουν.

Τα τακτικά φιλιά και ο κοινός χρόνος για την απόλαυση κοινών ενδιαφερόντων, αλλά και η γενικότερη αίσθηση ικανοποίησης που απολαμβάνει ένα ζευγάρι, συμβάλλει στην ευτυχία της οικογένειας.

Αντίθετα, στα ζευγάρια που έχει τεθεί θέμα διαζυγίου, που ο ένας «σπάει τα νεύρα» στον άλλον, που μαλώνουν συχνά και μετανιώνουν για τη δημιουργία της σχέσης τους είναι πιο πιθανό να… βγάλουν τα αρνητικά τους συναισθήματα επάνω στα παιδιά τους, μέσα από φωνές και καυγάδες.

Η συγκεκριμένη έρευνα αποκάλυψε ακόμη, ότι οι άντρες είναι πιο αισιόδοξοι από τις γυναίκες αναφορικά με την κατάσταση της σχέσης τους, συγκριτικά με τις γυναίκες.

Οι άντρες ήταν πιο πιθανό να δηλώσουν «πολύ ευτυχισμένοι» μέσα στη σχέση τους (ποσοστό 69%). Το αντίστοιχο ποσοστό στις γυναίκες ήταν 65%.

Όπως αναφέρει η Daily Telegraph, το 37% των γυναικών ανέφεραν ότι ο σύντροφός τους «τους τη δίνει στα νεύρα σπάνια ή ποτέ», ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στους άντρες ήταν 43%.

«Οι χαρούμενες μαμάδες και οι χαρούμενοι μπαμπάδες είναι καλύτεροι γονείς. Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε, τι είναι αυτό που κάνει έναν άντρα “καλό πατέρα” και τι μια γυναίκα “καλή μαμά”. Η ανάλυσή μας δείχνει ότι μια “ολοκληρωμένη, υγιής σχέση” παίζει πολύ σημαντικό ρόλο ως προς αυτό» δήλωσε η Dr Svetlana Speight.

  • <p><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:Arial;"><span style="color:rgb(0,0,0);">Οι γονείς που εκφράζουν την αγάπη τους τακτικά, είναι στοργικοί και δε μαλώνουν, επαινούν πιο συχνά τα παιδιά τους σύμφωνα με μια νέα έρευνα, στην οποία συμμετείχαν 5.000 οικογένειες.</span></span></span></p>
vicky86

2ο Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθέατρου και Αφήγησης στην Αθήνα Οκτώβριος 2014 - Μάιος 2015 Εργαστήρι Μαιρηβή

2ο Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθέατρου και Αφήγησης στην Αθήνα



Οκτώβριος 2014 - Μάιος 2015



Εργαστήρι Μαιρηβή




1 & 2 Νοεμβρίου, Παραστάσεις Αφήγησης: Καμέλ Γκενούν



«Ο άνθρωπος που ήθελε να δει τους αγγέλους» &



«Το κορίτσι με τα χρυσά μαλλιά που μιλούσε στα πουλιά»




14, 15 & 16 Νοεμβρίου, Παραστάσεις θεάτρου κούκλας: David Zuazola



«Λερωμένα φτερά»


Με παραμύθια από την Αλγερία και κουκλοθέατρο από τη Χιλή συνεχίζονται τα ταξίδια τον Νοέμβριο, στο εργαστήρι Μαιρηβή. Συγκεκριμένα, ένας από τους σημαντικότερους αφηγητές της Γαλλίας, ο Καμέλ Γκενούν θα μας συστήσει έναν άνθρωπο «που ήθελε να δει τους αγγέλους» (Σάββατο 1η Νοεμβρίου), και θα μας πει την ιστορία του κοριτσιού με τα «χρυσά μαλλιά που μιλούσε στα πουλιά» (Κυριακή 2 Νοεμβρίου), ενώ με τον πολυβραβευμένο David Zuazola από τη Χιλή, θα μάθουμε πώς μπορεί να πετάξει κανείς με «λερωμένα φτερά» (14, 15 & 16 Νοεμβρίου).



Το αναλυτικό πρόγραμμα έχει ως εξής:

Παραστάσεις Αφήγησης, Καμέλ Γκενούν – Γαλλία / Αλγερία
Σάββατο 1 Νοεμβρίου, ώρα 21:00 : «Ο άνθρωπος που ήθελε να δει τους αγγέλους»
Κυριακή 2 Νοεμβρίου, ώρα 18:00 : «Το κορίτσι με τα χρυσά μαλλιά που μιλούσε στα πουλιά»
Οι παραστάσεις αφήγησης είναι στην γαλλική γλώσσα με παράλληλη μετάφραση –συναφήγηση από τον Στέλιο Πελασγό

Καλλιτεχνικός διευθυντής: Στέλιος Πελασγός
Με την υποστήριξη ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης

Παραστάσεις θεάτρου κούκλας, David Zuazola - Χιλή
«Λερωμένα φτερά»
Παρασκευή 14 Νοεμβρίου, ώρα 21:00
Σάββατο 15 Νοεμβρίου, ώρα 17:00
Κυριακή 16 Νοεμβρίου, ώρα 17:00

Λίγα λόγια για το φεστιβάλ...

Κούκλες από όλο τον κόσμο θα ταξιδέψουν για δεύτερη συνεχή χρόνια στην Αθήνα, με αφορμή το δεύτερο Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθέατρου και Αφήγησης, που θα πραγματοποιηθεί από τον Οκτώβριο μέχρι τον Μάιο του 2015 στο εργαστήρι Μαιρηβή.
Χάρτινες και πάνινες, μικρές και μεγάλες, κατασκευασμένες από τα πιο απίθανα υλικά, αλλά και θέατρο σκιών ή μαριονέτες, με χώρα προέλευσης την Ιταλία, την Ισπανία, τη Χιλή, την Αργεντινή, την Αλγερία, το Μαρόκο, τον Λίβανο, την Τσεχία, την Ουγγαρία, τη Βουλγαρία και τη Τουρκία, έρχονται να μας πουν τη δική τους ιστορία...

Την ίδια περίοδο, οι κουκλοπαίκτες θα μας μάθουν να φτιάχνουμε κούκλες στο πλαίσιο των προγραμματισμένων εργαστηρίων, ενώ παραμυθάδες και αφηγητές απ' όλο τον κόσμο, σημαντικοί άνθρωποι του λόγου και της μνήμης θα μας μεταφέρουν στην «παιδική ηλικία του κόσμου» και θα μας μυήσουν στη μαγική τέχνη του παραμυθιού.

Παράλληλα, το εργαστήρι Μαιρηβή είναι ανοιχτό τις καθημερινές και την Κυριακή και δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά να το επισκεφτούν, να ξεναγηθούν στον ιδιαίτερο και ατμοσφαιρικό χώρο του, να συμμετάσχουν σε ένα εκπαιδευτικό δρώμενο και να παρακολουθήσουν «Τα μαγικά σεντούκια», μια παράσταση που μας θυμίζει πως ο αγώνας εναντίων σοβαρών δυσκολιών στη ζωή είναι αναπόφευκτος, και πως αν κανείς δεν λιγοψυχήσει και τις αντιμετωπίσει απτόητος, τότε κυριαρχεί σε όλα τα εμπόδια και στο τέλος αναδεικνύεται νικητής.
http://www.mairivi.gr/apps/gr/gcn/news/spag/18_1409050929.html


Λίγα λόγια για τις παραστάσεις του Νοεμβρίου και τους συμμετέχοντες καλλιτέχνες...

Ο Καμέλ Γκενούν γεννήθηκε το 1953 στο νότο της Γαλλίας, από μητέρα γαλλίδα και πατέρα αλγερινό. Έζησε τα πρώτα παιδικά του χρόνια στην Αλγερία και επέστρεψε στην Γαλλία το 1962. Δούλεψε στα λιμάνια, στα φορτηγά και στις οικοδομές πριν να αφιερωθεί στην κοινωνικοπολιτιστική εμψύχωση.

Το 1987 ανακαλύπτει τον κόσμο της αφήγησης και αρχίζει την μαθητεία του δίπλα στους μάστορες της πρώτης γενιάς της αναβίωσης της αρχαίας αυτής τέχνης, μέχρι να γυρίσει στις ρίζες και να βρει τον δικό του δρόμο.

Σήμερα θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους αφηγητές της Γαλλίας και είναι καλλιτεχνικός διευθυντής φεστιβάλ και συνιδρυτής της «Πορείας των παραμυθάδων» ένα πεζοπορικό φεστιβάλ που κάθε χρόνο περνά από διαφορετικά χωριά της Γαλλίας και των γαλλόφωνων περιοχών.

Οι παραστάσεις του χαρακτηρίζονται από μεγάλη μουσικότητα στην φωνή και στις κινήσεις, πολλές μάλιστα έχουν δημιουργηθεί μαζί με μουσικούς.



«Λερωμένα φτερά»

Μια μέρα, οι άνθρωποι και τα ζώα σταμάτησαν να γεννιούνται. Και η βλάστηση σταμάτησε να αναπτύσσεται. Και τα ποτάμια, οι λίμνες και η θάλασσα ξεράθηκαν... Τότε, οι άνθρωποι έφτιαξαν ένα χωριό με ό,τι είχε απομείνει.
Σε εκείνο το χωριό γεννήθηκε ένα κορίτσι με ένα ζευγάρι φτερά. Ο θρύλος λέει ότι ή είναι ένας άγγελος που θα σώσει τον κόσμο ή είναι ένα κακό πνεύμα που θα τον καταστρέψει εντελώς. Τότε εμφανίζεται ένας μυστηριώδης ταξιδιώτης... «Θα πάρω το κορίτσι υπό την προστασία μου μέχρι να γίνει 16 χρονών. Αν είναι άγγελος θα την αφήσω να κάνει το έργο της. Αν είναι κακό πνεύμα, θα το καταστρέψω...»

Τα σκηνικά της ιστορίας είναι φτιαγμένα με μηχανισμούς από παλιά και άχρηστα αντικείμενα. Αυτή η περίεργη αισθητική, μαζί με τη μουσική και την αφήγηση του ηθοποιού μας μεταφέρουν σε μία ρομαντική ατμόσφαιρα.


Ο David Zuazola γεννήθηκε στη Χιλή. Είναι ηθοποιός, μουσικός και κουκλοπαίκτης. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Santiago της Χιλής. Ξεκίνησε σαν κουκλοπαίκτης με την ομάδα του Jordi Bertran στη Βαρκελώνη. Μετά από τη συμμετοχή του σε πολλές θεατρικές ομάδες, ξεκινάει τη σόλο καριέρα του με την παράσταση «Λερωμένα Φτερά», με την οποία ταξιδεύει σε Φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο. Έχει κερδίσει το Βραβείο Καλύτερου Φανταστικού Κόσμου (Βαρσοβία, Πολωνία 2011) το Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού Θεάτρου κούκλας (Μοντενέγρο 2012) και το Βραβείο Καλύτερης Παράστασης Θεάτρου κούκλας (Βίτολα 2013).




Το πρόγραμμα του φεστιβάλ έχει ως εξής:

Δεκέμβριος 2014
Παραστάσεις θεάτρου κούκλας:
Karromato - Τσεχία
«Ξύλινο τσίρκο»
Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου, ώρα 21:00
Σάββατο 6 Δεκεμβρίου, ώρα 17:00
Κυριακή 7 Δεκεμβρίου, ώρα 17:00

Παραστάσεις Αφήγησης:
Χαλιμά Χαμντάν, Μαρόκο - Γαλλία
Σάββατο 13 Δεκεμβρίου, ώρα 21:00 : Χίλιες και μία νύχτες στον κύκλο
Κυριακή 14 Δεκεμβρίου, ώρα: 18:00 : Ο Μαχμπούλ, ο σοφός που έλεγε αστεία &
Εργαστήρι: Φτιάχνω μια κούκλα, φτιάχνω μια ιστορία

Ιανουάριος 2015
Παραστάσεις θεάτρου κούκλας:
Cengiz Ozek Shadow theater - Τουρκία
“Garbage Monster” (Το τέρας των σκουπιδιών)
Παρασκευή 2 Ιανουαρίου, ώρα 21:00
Σάββατο 3 Ιανουαρίου, ώρα 17:00
Κυριακή 4 Ιανουαρίου, ώρα 17:00

Φεβρουάριος 2015
Παραστάσεις θεάτρου κούκλας:
Cia, Mikropodium - Ουγγαρία
“Stop”
Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου, ώρα 21:00
Σάββατο 7 Φεβρουαρίου, ώρα 17:00
Κυριακή 8 Φεβρουαρίου, ώρα 17:00
& Εργαστήρι από Andras Lenart (οι ώρες και οι μέρες θα ανακοινωθούν προσεχώς)

Μάρτιος 2015
Παραστάσεις θεάτρου κούκλας:
Diergo Stirman - Αργεντινή
“Entremets” (Επιδόρπιο)
Παρασκευή 6 Μαρτίου, ώρα 21:00
Σάββατο 7 Μαρτίου, ώρα 17:00
Κυριακή 8 Μαρτίου, ώρα 17:00

Απρίλιος 2015
Παραστάσεις θεάτρου κούκλας:
Atelier 13, Georgi Spansovh - Βουλγαρία
“Baron Munhausen”
Παρασκευή 3 Απριλίου, ώρα 21:00
Σάββατο 4 Απριλίου, ώρα 17:00
Κυριακή 5 Απριλίου, ώρα 17:00

Μάιος 2015
Παραστάσεις Αφήγησης:
Τζιχάντ Νταρβίς Λίβανος - Γαλλία
Σάββατο 9 Μαΐου, ώρα 21:00 : Ιστορίες ζωής μέσα σε πόλεμο
Κυριακή 10 Μαΐου, ώρα 18:00 : Χασάν αλ Μπασρί, το ταξίδι του Σεβάχ του στεριανού


«Κουκλοθέατρο Μαιρηβή»
Σαχτούρη 4 & Σαρρή, Ψυρρή, τηλ. 210 52 22 181

http://www.mairivi.gr/apps/gr/gcn/parastaseis/spag/18_1409132028.html

Εισιτήριο 10 ευρώ
Μειωμένο καί παιδιά 8 ευρώ
Ομαδικό 7 ευρώ
Για τα μέλη της UNIMA 6 ευρώ
απαραίτητη η κράτηση θέσης: 6942420062


vicky86

Τα πρώτα 70 λεπτά της ζωής ενός μωρού!

Σουηδοί επιστήμονες παρακολούθησαν 28 μωράκια και κατέγραψαν πως περνούν τα πρώτα 70 λεπτά της ζωής τους.

Τα πρώτα λεπτά της ζωής ενός νεογέννητου λοιπόν κυλάνε κάπως έτσι:

Λεπτό 0: Το μωράκι έρχεται στον κόσμο και κάνει αισθητή την παρουσία του με ένα δυνατό κλάμα.
Λεπτό 2: Η πρώτη αγκαλίτσα της μανούλας
Λεπτό 2,5: Το μωράκι ανοίγει τα μάτια του και αντικρίζει το πρόσωπο σας
Λεπτό 8: Το μωράκι αναζητεί το στήθος σας
Λεπτό 18: Το μωράκι ξεκουράζεται και κοιμάται
Λεπτό 36: Το μωρό αρχίζει να ψάχνει το στήθος σας αυτή τη φορά με μεγαλύτερη επιμονή
Λεπτό 62: Ξεκινά ο πρώτος θηλασμός
Λεπτό 70: Αφού χορτάσει απολαμβάνει ακόμα έναν υπνάκο

Τα αποτελέσματά αυτά παρουσιάστηκαν στο «Acta Paediatrica» και δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στην επιστημονική επιθεώρηση «Science News».








  • Έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι κάνουν τα μωράκια αμέσως μετά τη γέννηση τους;
vicky86

Αν η ώρα δεν άλλαζε ποτέ σε χειμερινή, τα παιδιά θα είχαν πάντα περισσότερο χρόνο να ασκηθούν

Ωστόσο, μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα υποστηρίζει ότι ίσως θα έπρεπε να ξανασκεφτούμε το θέμα από άποψη υγείας των παιδιών και γενικά δημόσιας υγείας.

Οι Βρετανοί επιστήμονες αναφέρουν ότι, αν τα ρολόγια έμεναν μόνιμα στη θερινή ώρα, τα παιδιά θα είχαν περισσότερο χρόνο στη διάθεσή τους να ασκηθούν σωματικά και γενικά να κάνουν διάφορες δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου μετά το σχολείο, επειδή ο ήλιος θα έδυε πιο αργά.

Οι ερευνητές της σχολής Υγιεινής & Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου και του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ, με επικεφαλής τη δρα Άννα Γκούντμαν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνές περιοδικό «Journal of Behavioural Νutrition and Physical Activity», σύμφωνα με το BBC, μελέτησαν 23.000 παιδιά ηλικίας πέντε έως 16 ετών από εννέα χώρες. Οι επιστήμονες βρήκαν ότι η δραστηριότητα των παιδιών είναι αυξημένη κατά 15% έως 20% σε καθημερινή βάση τις μέρες του καλοκαιριού σε σχέση με εκείνες του χειμώνα (τα παιδιά φορούσαν ειδικές ηλεκτρονικές συσκευές καταγραφής των κινήσεών τους).

Επειδή, όταν τα ρολόγια πάνε πίσω (χειμερινή ώρα), δύει πιο νωρίς και τα απογεύματα γίνονται λιγότερο φωτεινά, οι επιστήμονες θεωρούν ότι αυτό έχει ως συνέπεια να μη διευκολύνονται τα παιδιά μετά το σχολείο να παίζουν, να ασκούνται και γενικά να κάνουν διάφορες ψυχαγωγικές δραστητριότητες, κάτι που είναι γνωστό ότι βοηθά στη σωματική και ψυχική υγεία τους.

Με αυτό το σκεπτικό, οι Βρετανοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα ρολόγια θα πρέπει να ρυθμιστούν μόνιμα μια ώρα πιο μπροστά και να μην γυρίζουν πίσω κάθε Οκτώβριο, κάτι που, όπως λένε, θα ωφελούσε τη δημόσια υγεία. Το ζήτημα αυτό έχει κατά καιρούς απασχολήσει σοβαρά μερικές χώρες, ιδαίτερα τη Βρετανία, όπου έχει συζητηθεί και στο Κοινοβούλιο, αλλά χωρίς να ληφθεί απόφαση. Στην Αυστραλία, το 2008, δημιουργήθηκε μέχρι και πολιτικό κόμμα με βασική διεκδίκηση τη μόνιμη θερινή ώρα.

«Η ύπαρξη πρόσθετου χρόνου με φως μέσα στη μέρα θα επηρέαζε κάθε παιδί σε μια χώρα, κάθε μέρα του έτους, έχοντας πολύ πιο θετικές επιπτώσεις από πολλά άλλα πιθανά μέτρα για τη βελτίωση της δημόσιας υγείας» δήλωσε η κ. Γκούντμαν. Όπως είπε, η θετική επίδραση φαίνεται να είναι η ίδια τόσο για τα αγόρια, όσο και για τα κορίτσια, τόσο για τα παιδιά με κανονικό βάρος, όσο και για όσα έχουν περισσότερα κιλά από το φυσιολογικό, ανεξαρτήτως κοινωνικο-οικονομικού επιπέδου της οικογένειάς τους.

Η Γκούντμαν εκτίμησε ότι σε μια χώρα, όπως η Αγγλία, υπάρχει μια ξαφνική μείωση των επιπέδων σωματικής δραστηριότητας κατά 5% εξαιτίας της αλλαγής της ώρας σε χειμερινής. Η συνεργάτης της στην έρευνα Άσλεϊ Κούπερ, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ, δήλωσε ότι «η εισαγωγή μόνιμης θερινής ώρας δεν θα έλυνε το πρόβλημα της γενικά χαμηλής σωματικής δραστηριότητας, όμως πιστεύουμε ότι είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση».

Ο αντίλογος είναι ότι, αν τα ρολόγια έδειχναν μόνιμα τη θερινή ώρα, τα πρωϊνά θα ήταν πιο σκοτεινά, πράγμα που θα δυσκόλευε τα παιδιά να πάνε στο σχολείο και τους εργαζόμενους στη δουλειά τους.

Η εισαγωγή του θεσμού της αλλαγής ώρας στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, έγινε το 1975. Η αλλαγή γίνεται κάθε χρόνο την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου (θερινή ώρα – μια ώρα μπροστά) και την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου (χειμερινή ώρα – μια ώρα πίσω), στη 1 π.μ. ώρα Γκρίνουιτς. Έτσι, η θερινή ώρα στην Ελλάδα είναι τρεις ώρες μπροστά από την ώρα Γκρίνουιτς, ενώ η χειμερινή δύο ώρες μπροστά.

imerisia.gr

  • <p><span style="font-size:14px;">Τα χαράματα της Κυριακής τα ρολόγια θα γυρίσουν -και στην Ελλάδα- μια ώρα πίσω, καθώς έρχεται η χειμερινή ώρα.</span></p>
vicky86

Μαθήματα πειθαρχίας

Παιδιά που κάνουν φασαρία, που δεν απενεργοποιούν τα κινητά τους –παρ'όλες τις απαγορεύσεις– που επιλέγουν να μην ακούν τους ενήλικες που τους λένε τι να κάνουν και τι να μην κάνουν. Παιδιά που απλά επιλέγουν να μην υπακούουν σε ενήλικες, οι οποίοι φαίνεται να μην έχουν καμία πειθώ και τρόπο να επιβληθούν.

Η βασική διαφορά ανάμεσα σε ένα παιδί και σε έναν ενήλικα, είναι η επιλογή, σωστά; Και πέρα από συγκεκριμένες υποχρεώσεις που έχουμε, όπως το να πληρώσουμε τη δόση του δανείου, τους λογαριασμούς μας ή τη διατροφή της οικογένειας, όλοι οι ενήλικες έχουμε επιλογές: Από το «θα φορέσω τακούνια σήμερα» ή «θέλω γάλα στον καφέ μου» μέχρι το «είναι η κατάλληλη στιγμή να αποκτήσω μωρό;» και «πώς θα είναι η ζωή μου αν χωρίσω;». Οι μικρές ή μεγάλες αποφάσεις είναι το χαρακτηριστικό της ζωής των ενηλίκων.

Τώρα, θυμηθείτε την παιδική σας ηλικία: Σε μεγάλο βαθμό τρώγατε ό,τι σαν έδιναν. Φορούσατε ό,τι σας έλεγαν και οι επιλογές σας, τις περισσότερες φορές, περιορίζονταν στο ποιός θα είναι ο καλύτερος φίλος σας ή με ποιόν θα παίξετε εκείνη την ημέρα. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν είναι μια συναισθηματική αναφορά στις παλιές καλές ημέρες, όταν τα παιδιά ήταν ευχαριστημένα παίζοντας και με ένα τούβλο ή ήταν ευγνώμονα και με ένα γλυκό τις ημέρες των Χριστουγέννων. Η ρήση των Άγγλων ότι «τα παιδιά πρέπει να φαίνονται και να μην ακούγονται», είναι οριακά καταχρηστική και ίσως επιτρέπει σε γονείς και εκπαιδευτικούς να δρουν πολλές φορές σαδιστικά, με το πρόσχημα της πειθαρχίας.

Μια αναφορά όμως της Ofsted, Υπηρεσίας στη Μεγ.Βρετανία για τα εκπαιδευτικά στάνταρντ και θέματα που αφορούν την παιδική ηλικία, έδειξε ότι σχεδόν 700.000 παιδιά που φοιτούν σε σχολεία της Μ.Βρετανίας, δεν έχουν καθόλου καλή συμπεριφορά και το γεγονός εντυπωσιάζει. Δεν είναι οι καρέκλες που πετιούνται μέσα στις τάξεις που προκαλούν το πρόβλημα, αλλά οι εκπαιδευτικοί που δεν μπορούν να επιβάλλουν την ησυχία και να σταματήσουν τη φλυαρία των παιδιών και την έλλειψη προσοχής μέσα στις τάξεις. Στην ετήσια έκθεσή της, η Ofsted εντόπισε την «περιστασιακή αποδοχή» του χαμηλού επιπέδου και της αναστάτωσης, που σημαίνει ότι «οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει πλέον να παλέψουν για τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος, στο οποίο όλα τα παιδιά θα εκπαιδεύονται σωστά και θα κάνουν καλά αυτό που πρέπει».

Η πειθαρχία 30 χρόνια πριν μέχρι σήμερα

Υπάρχει μια θεωρία για όλα αυτά. Όλα ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1980: Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια υπολογιστών εμφανίστηκαν με τη μορφή του Pac–man και το να είσαι γονιός απεικόνιζε το αν είσαι πετυχημένος ή αποτυχημένος.

Η ψυχολογία έγινε παρανοϊκή στο θέμα της «αυτοεκτίμησης», ενώ το MTV κυριαρχούσε. Το 1986, λοιπόν, απαγορεύτηκε η σωματική τιμωρία στα δημόσια σχολεία, σε πολλές χώρες στο δυτικό κόσμο. Οι μαμάδες πήγαν να εργαστούν και επέστρεφαν σπίτι με ενοχικά συναισθήματα. Στους μπαμπάδες αυτό δεν άρεσε και τα διαζύγια άνθισαν. Και εδώ αρχίζει ένας υπέροχος ανταγωνισμός μεταξύ των δύο αντικρουόμενων γονικών παρορμήσεων: Πειθαρχία έναντι επιεικούς ανεκτικότητας. Οι γονείς άρχισαν να γίνονται «φίλοι» με τα παιδιά τους. Και μέσα σε 10 χρόνια το χάσμα μεταξύ των παιδιών και των ενηλίκων που υπήρχε αρχικά, μειώθηκε πάρα πολύ.

Φτάνουμε στο 2014 και οι τάξεις στα σχολεία διαταράσσονται από εφήβους – παιδιά, συνδεδεμένα με την τεχνολογία και έναν κενό τρόπο ζωής. Με πλεόνασμα πορνό. Με πλύση εγκεφάλου από ριάλιτυ σόου, όπου τα προτρέπουν να «ακολουθήσουν τα όνειρά τους» και δυσαρεστημένους γονείς, στερημένους μεν από χρόνο, αλλά υπερβολικούς με τα δώρα. Σίγουρα, αυτό μπορεί να θεωρηθεί μια τεράστια υπεραπλούστευση και η λύση οπωσδήποτε δεν θα ήταν οι μαμάδες να μείνουν στο σπίτι με αγχολυτικά χάπια ή χάνοντας την οικονομική τους ανεξαρτησία.

Υπάρχει όριο στις επιλογές του παιδιού;

Ανάμεσα σε όλο αυτό το χάος βρίσκεται το κρίσιμο ζήτημα της «επιλογής» και των «ευκαιριών». Με τη σύγχυση των γονιών για τη θετική άσκηση του γονικού τους ρόλου και την ελεύθερη ανατροφή των παιδιών, τα παιδιά του σήμερα δεν δέχονται τίποτα άλλο παρά μόνο επιλογές από μαμάδες και μπαμπάδες που προσπαθούν τόσο σκληρά για να κάνουν το σωστό. Ακούμε πολύ συχνά σε συζητήσεις γονέων τη φράση: «δεν πρέπει το παιδί να κάνει κάτι που δεν του αρέσει ή δεν το επιλέγει».

Καθημερινά αυτό εφαρμόζεται σε όλα τα κορίτσια και τα αγόρια, που θα μπορούσαν να: συμμετάσχουν στην παραγωγή της θεατρικής ομάδας ή σε αγώνες στο κολυμβητήριο, να κάνουν τη σχολική εργασία τους, να τραγουδήσουν στη χορωδία, να βοηθήσουν στην οργάνωση της χριστουγγενιάτικης σχολικής γιορτής, να πετύχουν ένα στόχο. Κάθε φορά που ένας εκπαιδευτικός προφέρει τις λέξεις «είναι προαιρετικό», φαίνεται σαν τα παιδιά να έχουν «αναλάβει τον κόσμο».

Θα μπορούσε βέβαια κανείς να πεί: Γιατί όχι, η ζωή έτσι δεν είναι; Προτιμάς να είσαι εδώ ή εκεί, να εξασκείς αυτό ή εκείνο το επάγγελμα; Υπάρχει ο αντίλογος: Οποιοσδήποτε από εμάς θα μπορούσε να κάνει κάτι που δεν ήθελε ποτέ να κάνει, αλλά αναγκάστηκε.

Λοιπόν, εκεί ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα. Ας δούμε με μια ανέμελη άποψη, ότι όσο ένα 10χρονο αγόρι, αυτό που θα ήθελε πραγματικά να κάνει είναι να παρακολουθεί τηλεόραση όλη την ημέρα - αλλά αυτό δεν είναι μια «επιλογή», τόσο θα μπορούσε να του δοθεί η ευκαιρία να προθυμοποιηθεί/ανταγωνιστεί/πρέπει να πάει/κάνει την εργασία του.

Η συνέπεια αυτής της ευρείας επιλογής στα παιδιά οδηγεί σε αίθουσες διδασκαλίας γεμάτες εφήβους που επιλέγουν να μην σταματούν τη φασαρία, που επιλέγουν να μην απενεργοποιούν τα κινητά τους τηλέφωνα, που επιλέγουν να μην ακούν το μάθημα, γιατί απλά ένας ενήλικας τους το λέει να το πράξουν. Και, στο μυαλό τους, οι ενήλικες δεν έχουν καμιά εξουσιοδότηση και ισχύ για κάτι τέτοιο.

Άλλωστε, στην πραγματικότητα, μια πληθώρα επιλογών που δίνονται, είναι σκουπίδια για τα παιδιά, ειδικά για τα μικρότερα σε ηλικία. Πολύ συχνά δεν παραθέτουμε επιλογές για το τί θα φάνε, επιτρέποντάς τους να κοιτάνε ανέκφραστα το ψυγείο και ζητώντας τους να αποφασίσουν γρήγορα; Τι συμβαίνει με εμάς; Είμαστε πάρα πολύ κουρασμένοι για να πάρουμε εμείς μια ακόμα απόφαση ή προσπαθούμε σκληρά να ευχαριστήσουμε τα παιδιά και ως εκ τούτου, για μια στιγμή έστω, νιώθουμε ότι είμαστε καλοί γονείς; Οι πιθανότητες είναι να απαντήσουν «κροκέτες ψαριού ή κοτόπουλου ». Στη συνέχεια να επιμένουν ότι είπαν «πίτσα», ενώ άλλες φορές να αρνούνται να φάνε, 20 λεπτά αργότερα, αποκαλώντας σας κακή μητέρα –επειδή καθυστερήσατε την ετοιμασία του φαγητού τους.

Τα παιδιά έχουν ανάγκη την πειθαρχία

Η επιλογή είναι πάντα κάτι κουραστικό. Τα παιδιά, χρειάζονται ισχυρά όρια και σαφείς, συνεπείς κατευθύνσεις. Όταν σερφάρουμε στο Διαδίκτυο αναζητώντας συμβουλές για γονείς (για τους εμβολιασμούς των παιδιών, τον ύπνο, τη διατροφή, την εκπαίδευση ... ο κατάλογος είναι ατελείωτος), είμαστε τόσο πλημμυρισμένοι από αντιφατικές ιδέες, ώστε δεν μπορούμε να ακούσουμε τις δικές μας. Και πραγματικά, χωρίς τόσες επιλογές, θα μπορούσαμε ίσως πιο εύκολα να γνωρίζουμε τί είναι καλύτερο για την ανατροφή που δίνουμε εμείς, στα δικά μας παιδιά.

Με τον ίδιο τρόπο, το θέμα της επιλογής δεν είναι διαφορετικό για τα παιδιά. Το ίδιο ισχύει και για την ανατροφή τους και το χρονοδιάγραμμα των δραστηριοτήτων τους, που μπορεί να τους επιτρέπει να περάσουν μια ολόκληρη μέρα ελεύθερη από τους ενήλικες, εγκαταλείποντας πολύ ωραία το σπίτι μέχρι την ώρα του βραδινού φαγητού, ενώ είναι πιο πιθανό να ακούτε το κινητό τους τηλέφωνο να χτυπά, παρά να ακούτε τη φωνή τους.

Ίσως οι δάσκαλοι και οι καθηγητές να πρέπει να αναπτύξουν μια ήρεμη και με σεβασμό, ουσιαστική καλλιέργεια για την εκμάθηση. Αυτό μπορεί να ξεκινήσει μόνο στο σπίτι: Λιγότερες διαπραγματεύσεις με τα παιδιά μας. Να προσφέρουμε λιγότερες επιλογές, δίνοντας λίγο παραπάνω τον χρόνο μας και ένα εκατομμύριο αγκαλιές, αλλά όχι υλικά αγαθά.

Τα παιδιά έχουν σίγουρα την ανάγκη για πειθαρχία και χρειάζεται να θυμηθούν μια σημαντική παλιά φράση: «Επειδή το λέω εγώ. Γιατί είμαι ενήλικας.»

Της Άννας Σουλιώτη
πηγή:paratiritis.gr

  • <p><span style="font-size:14px;">Οι αίθουσες διδασκαλίας στα σχολεία είναι γεμάτες με εφήβους που δεν υπακούν στους καθηγητές τους και μικρά παιδιά στους δασκάλους τους.</span></p>
vicky86

Δυσλεξία και Αυτοδιόρθωση σε 4 κινήσεις!

Αυτό συμβαίνει συνήθως επειδή δεν γνωρίζουν Τι είναι αυτό που πρέπει να κοιτάξουν στο γραπτό



Η χαρούμενη Φατσούλα αυτοδιόρθωσης που λειτουργεί σαν "μπούσουλας" ελέγχου!

Το παιδί μαθαίνει ότι πρέπει να ολοκληρώσει τη Φατσούλα σε 4 βήματα τα οποία αντιστοιχούν σε 4 σημεία προσοχής για το γραπτό που πρέπει να παραδώσει. Κάθε φορά που ελέγχει, το πρόσωπο γεμίζει, μέχρι που φτάνει στη τελική του μορφή!

Τα σημεία προσοχής που ελέγχονται είναι:

- Σημεία στίξης.
- Όρια λέξεων.
- Μορφολογία λέξεων & ορθογραφία.
- Εικόνα γραπτού και ολοκλήρωση διαδικασίας.

Tip: Μπορείτε να φτιάξετε όποιο σκίτσο θέλετε αρκεί να ολοκληρώνεται σε 4 βήματα!

Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com

http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2014/10/4.html

  • <p><span style="font-size:14px;">Η αυτοδιόρθωση, δηλαδή η δεξιότητα να μπορώ να ελέγχω αυτά που έγραψα και να διορθώνω μόνος μου αυτά που εντοπίζω ως λάθη, δεν είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη σε παιδιά με Δυσλεξία και Μαθησιακές δυσκολίες. </span></p>
vicky86

Τι συμβαίνει στο εσωτερικό του εγκεφάλου των βρεφών;

Κι αυτό είναι κάτι που μας ξετρελαίνει. Τι συμβαίνει όμως στο εσωτερικό του εγκεφάλου των βρεφών;
Παρακάτω περιγράφονται 10 πράγματα που κάθε γονιός πρέπει να γνωρίζει.

1. Προφύλαξη από τις τοξικές ουσίες

Ο εγκέφαλος ενός μωρού αποτελεί ένα πολύπλοκο όργανο και μάλιστα πιο περίπλοκο από τον εγκέφαλο των ενηλίκων σύμφωνα με τους επιστήμονες, διότι πολύ απλά δεν μπορούν να τον κατανοήσουν. Όταν γεννιέται ένα μωρό, ο εγκέφαλός του έχει ήδη τεράστια ανάπτυξη, αν και βρίσκεται ακόμα σε φάση ανάπτυξης, δεδομένου ότι η σύνδεση των νευρώνων στις περιοχές του είναι ασθενής. Είναι πολύ σημαντικό να προστατέψετε τον εγκέφαλό του. Η ανάπτυξη του βρέφους μπορεί να επηρεαστεί δραματικά από τις περιβαλλοντικές τοξίνες, τη ρύπανση, τις χημικές ουσίες στα τρόφιμα, το νερό ή τα φάρμακα. Σε νεαρή ηλικία, ο εγκέφαλος ενός μωρού αναπτύσσεται με το μητρικό γάλα. Τα μωρά που θηλάζουν έχουν αυξημένη ανάπτυξη όσον αφορά τη γλώσσα, τα συναισθήματα και τη γνωστική λειτουργία. Είναι επίσης σημαντικό να αποφύγετε κάθε έκθεση σε φάρμακα οποιουδήποτε είδους (εάν είναι εφικτό) κατά το πρώτο έτος ζωής.

2. Οι αντιδράσεις των γονέων διεγείρουν τον εγκέφαλο του βρέφους

«Όσο υπάρχουν μωρά, υπάρχουν και γονείς», λέει ο Michael Goldstein, ένας ερευνητής γλωσσικής ανάπτυξης από το Πανεπιστήμιο του Κορνέλ. Ο εγκέφαλος του μωρού έχει εξελιχτεί για να χρησιμοποιεί τις αντιδράσεις των γονέων του προκειμένου να αναπτυχτεί. Ο προμετωπιαίος φλοιός – η λεγόμενη «εκτελεστική» περιοχή του εγκεφάλου – δεν έχει αναλάβει πλήρη έλεγχο, πράγμα που σημαίνει ότι οι προσπάθειες για υπακοή ή η ανησυχία μήπως το κακομάθετε δεν έχουν νόημα σε αυτό το στάδιο. Αντ’ αυτού, τα νεογέννητα μαθαίνουν το αίσθημα της πείνας, τη μοναξιάς, της δυσφορίας και της κούρασης καθώς και την ανακούφιση όλων αυτών των αναγκών. Οι εμπειρογνώμονες συνιστούν στους γονείς να βοηθούν σε αυτή τη διαδικασία με την έγκαιρη ανταπόκρισή τους στις ανάγκες του μωρού.

3. Οι γκριμάτσες και οι ήχοι έχουν τη σημασία τους

Όπως εξηγεί η Alison Gopnik στο βιβλίο της «The Philosophical Baby», όταν τα μωρά μιμούνται τις εκφράσεις του προσώπου των γονέων τους ταυτόχρονα πυροδοτείται και το συναίσθημα. Αυτό τα βοηθά να αναπτύξουν τη βασική έμφυτη κατανόηση της συναισθηματικής επικοινωνίας και εξηγεί το γεγονός ότι οι γονείς έχουν την τάση να κάνουν υπερβολικά χαρούμενες ή λυπημένες γκριμάτσες γιατί τα μωρά είναι πιο εύκολο να τις μιμηθούν. Η ομιλία των γονέων και του μωρού είναι μια άλλη ενστικτώδης αντίδραση που οι ερευνητές θεωρούν κρίσιμη για την ανάπτυξή του. Η αργή και μελωδική ομιλία τονίζει τα σημαντικά στοιχεία μιας γλώσσας βοηθώντας το μωρό να κατανοήσει τις λέξεις.

4. Ο εγκέφαλος του μωρού αναπτύσσεται ραγδαία

Στα νεογέννητα, ο εγκέφαλος των ανθρώπων, των πιθήκων και των ανθρώπων του Νεάντερταλ μοιάζουν πολύ περισσότερο απ’ ό,τι στους ενήλικες.

Μετά τη γέννηση, ο ανθρώπινος εγκέφαλος αναπτύσσεται με γρήγορο ρυθμό, και φτάνει το 60% του μεγέθους που θα έχει στην ενήλικη ζωή μέχρι να κλείσει το πρώτο έτος ζωής. Μέχρι το νηπιαγωγείο, ο εγκέφαλος έχει αποκτήσει το πλήρες μέγεθός του, αλλά η ανάπτυξη ολοκληρώνεται μέχρι τα 25. Ακόμα και τότε όμως, ο εγκέφαλος δεν σταματά ποτέ να αλλάζει είτε προς το καλύτερο είτε προς το χειρότερο.

5. Διάχυτη αντίληψη

Ο εγκέφαλος των μωρών διαθέτει πολύ περισσότερες νευρωνικές συνδέσεις από αυτόν των ενηλίκων. Έχει επίσης λιγότερους ανασταλτικούς νευροδιαβιβαστές. Ερευνητές όπως η Alison Gopnik θεωρούν ότι η αντίληψη της πραγματικότητας που έχουν τα βρέφη είναι πιο διάχυτη (δηλαδή λιγότερο εστιασμένη) συγκριτικά με των ενηλίκων. Λίγο πολύ αντιλαμβάνονται αμυδρά τα πάντα, πράγμα λογικό αφού δεν γνωρίζουν ακόμη τι είναι σημαντικό. Η Gopnik παρομοιάζει αυτή την αντίληψη με ένα φανάρι, το οποίο σκορπίζει φως σε όλο το δωμάτιο, ενώ η αντίληψη των ενηλίκων είναι περισσότερο σαν φακός, δηλαδή επικεντρώνεται συνειδητά σε συγκεκριμένα πράγματα, αλλά αγνοεί τις λεπτομέρειες του περιβάλλοντος.

Καθώς τα μωρά μεγαλώνουν, ο εγκέφαλός τους περνά από μια διαδικασία κατά την οποία το νευρωνικό δίκτυο είναι διαμορφωμένο και τελειοποιημένο με βάση την εμπειρία τους. Αυτό τα βοηθά να κατανοήσουν τον κόσμο τους, αλλά καθιστά επίσης πιο εύκολο το να είναι επινοητικά.

Οι δημιουργικοί άνθρωποι, όπως υποστηρίζουν διάφοροι ερευνητές, έχουν διατηρήσει την ικανότητα να σκέφτονται όπως τα μωρά.

6. Η φλυαρία και η σημασία της για τη μάθηση

Τα μωρά έχουν την ικανότητα να επικεντρώνονται, αλλά στιγμιαία. Και όταν αυτό συμβαίνει, συνήθως βγάζουν ήχους για να τραβήξουν το ενδιαφέρον. Ειδικότερα η φλυαρία – οι ακατανόητοι ήχοι που βγάζουν τα μωρά – αποτελεί ένα σήμα προς τους γονείς ότι είναι έτοιμα να μάθουν. Οι πιο φιλόδοξοι γονείς ίσως περιμένουν αυτό το σήμα με ανυπομονησία. Πάντως, το μόνο πράγμα που γνωρίζουμε ότι κάνει τα μωρά εξυπνότερα είναι η ομιλία. Ο διάλογος είναι καλύτερος όταν ο γονέας απαντά ανάμεσα στις παύσεις που κάνουν τα βρέφη.

7. Η υπερβολική αντίδραση στα σήματα που στέλνει το μωρό

Μερικοί γονείς προσπαθούν να ανταποκρίνονται 100% σχεδόν σε κάθε αντίδραση του μωρού τους. Σε αυτή την περίπτωση όμως, τα μωρά βαριούνται και στρέφουν αλλού την προσοχή τους. Ακόμη χειρότερα, η μάθησή τους είναι πολύ εύθραυστη. Δεν θα διαρκέσει από τη στιγμή που δεν παίρνουν την αντίδραση που περιμένουν.

Όταν ενεργούν ενστικτωδώς, οι γονείς ανταποκρίνονται σε ένα ποσοστό 50 ως 60% στους ήχους που βγάζει το μωρό. Στο εργαστήριο, έχει βρεθεί ότι η γλωσσική ανάπτυξη μπορεί να επιταχυνθεί όταν η ανταπόκριση φτάνει το 80%. Από εκεί και πέρα όμως η μάθηση μειώνεται.

Επίσης, οι γονείς ενστικτωδώς αυξάνουν τη φλυαρία του μωρού τους με το να ανταποκρίνονται λιγότερο στους ήχους που έχει ήδη κάνει πολλές φορές κι αντιθέτως με το να αντιδρούν με ενθουσιασμό σε έναν καινούριο ήχο που μοιάζει περισσότερο σε μια λέξη. Με αυτόν τον τρόπο, το μωρό αρχίζει σιγά σιγά να συνδέει τα στοιχεία της γλώσσας.

8. Τα εκπαιδευτικά DVD και οι ταινίες πιθανόν δεν έχουν καμία χρησιμότητα

Πρόσφατες έρευνες υπογραμμίζουν ότι οι κοινωνικές αντιδράσεις είναι θεμελιώδους σημασίας για την ικανότητα ενός παιδιού να μάθει πλήρως την ομιλία της γλώσσας.

Ο δρ Goldstein αναφέρει ότι τα μωρά χωρίζουν τον κόσμο στα πράγματα από τα οποία λαμβάνουν ανταπόκριση και σε αυτά από τα οποία δεν λαμβάνουν. Και από τη δεύτερη κατηγορία, δεν μπορούν να διδαχτούν. Μια μαγνητοσκοπημένη ταινία δεν έχει αλληλεπίδραση με το μωρό, κι αυτός είναι ο λόγος που τα DVD είναι αναποτελεσματικά.

Αν θέλετε να βοηθήσετε το μωρό σας να γίνει έξυπνο, καθίστε να παίξετε μαζί του.

9. Ο εγκέφαλος των βρεφών κουράζεται

Η ανάγκη των βρεφών για επικοινωνία δεν σημαίνει ότι πρέπει να ασχολείστε χωρίς λόγο μαζί τους μέρα νύχτα.

Τα μωρά έχουν μικρό διάστημα προσοχής και μπορούν εύκολα να νιώσουν ενόχληση. Έτσι, μερικές φορές το μόνο που χρειάζονται είναι απλώς να τα βοηθήσετε να ηρεμήσουν. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι θέλουν να τα νανουρίσετε, να κλείσετε το φως ή να τυλίξετε τα άκρα τους τα οποία τα μωρά δεν ξέρουν ακόμα πώς να τα ελέγξουν. Σύμφωνα με μια μελέτη του 2010 στο περιοδικό «Child Development», όταν καταφέρνουν όχι μόνο να ηρεμούν αλλά και να κοιμούνται και ειδικά κατά τη διάρκεια της νύχτας, ενισχύεται η ανάπτυξη δεξιοτήτων, τουλάχιστον σε μωρά από 12 μηνών και άνω.

10. Τα βρέφη δεν έχουν ανάγκη μόνο τους γονείς τους

Αν και οι επιστήμονες εστιάζουν συνήθως στη σχέση βρέφους-γονέων, ευρείες μελέτες έχουν δείξει ότι στην πραγματικότητα είναι απαραίτητη η επικοινωνία με πολύ περισσότερα άτομα. Σύμφωνα με μελέτη που παρουσιάστηκε στο περιοδικό «Monographs» της Εταιρείας Έρευνας για την Ανάπτυξη του Παιδιού το 1995, τα παιδιά φαίνεται να λειτουργούν καλύτερα όταν έχουν τουλάχιστον 3 ενήλικες που ασχολούνται μαζί τους.

Ερευνητές όπως η Sarah Hrdy, συγγραφέας του βιβλίου «Mothers and Others», πιστεύουν ότι ο χρόνος που περνούν τα βρέφη με άτομα που τα φροντίζουν εκτός από τους γονείς – πχ παππούς και γιαγιά, δασκάλα στον παιδικό σταθμό, μια οικογενειακή φίλη, μια θεία – τα βοηθά να μαθαίνουν να διαβάζουν διαφορετικές εκφράσεις προσώπου και να επεκτείνουν την ικανότητά τους να καταλάβουν τον τρόπο αντίληψης των άλλων.

Σύμφωνα με την έρευνα, τα μωρά χρησιμοποιούν τις διανοητικές διαδικασίες των ενηλίκων για την αποκρυπτογράφηση των συναισθημάτων των άλλων από την ηλικία των 7 μηνών.
  • Τα περισσότερα μωρά δεν έχουν μαλλιά, είναι παχουλά και μιλούν μια γλώσσα που καταλαβαίνουν μόνο τα ίδια..
vicky86

Γονείς προχωρημένης ηλικίας

Η σκέψη ότι το παιδί σας θα σας συγκρίνει με τις νεότερες μητέρες των φίλων του ή ότι ενδεχομένως να μην έχετε τις αντοχές να παίξετε μαζί του, σας κάνει να το σκέφτεστε δεύτερη φορά…

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας αρκετών βιβλίων μεταξύ των οποίων τα "Οι γονείς κάνουν τη διαφορά", "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά", "Οι γονείς χωρίζουν" και "Παιδιά στην εφηβεία, γονείς σε κρίση", κυρία Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει.

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται αύξηση του αριθμού των ζευγαριών που αποκτούν παιδί σε μεγαλύτερη ηλικία για ποικίλους λόγους, όπως δεύτερος γάμος άνδρα με νεότερη σύζυγο, δεύτερος γάμος και των δύο, κύηση μετά τα σαράντα λόγω καριέρας ή άλλων προβλημάτων, πρώτος γάμος για τους δύο σε ηλικία μετά τα σαράντα, θέματα υπογονιμότητας κ.α.

Η προοπτική αυτή δημιουργεί, αφενός μεγάλη χαρά, αφετέρου όμως ανησυχία αν θα καταφέρουν να ανταποκριθούν στο ρόλο τους. Οι έγνοιες είναι πολλές, αναρωτιούνται πώς θα νιώθουν οι ίδιοι, αν το παιδί τους δυσκολεύεται να δεχθεί έναν πατέρα/ μητέρα με άσπρα μαλλιά σε αντίθεση με των συμμαθητών του.

Αμφιβάλλει αν θα έχει τη διάθεση και την αντοχή να πηγαίνει το παιδί στην παιδική χαρά ή σε άλλες δραστηριότητες ή να παίζει μπάλα μαζί του. Επιπρόσθετα, αν έχει κι άλλα παιδιά από προηγούμενο γάμο, οι δισταγμοί γίνονται πιο έντονοι.

Μια άλλη παράμετρος που τους προβληματίζει είναι τα ζητήματα υγείας, αφού όταν το παιδί θα διανύει την εφηβεία εκείνος/ εκείνη θα είναι 65 ή 70 χρόνων κι ίσως δε θα μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις.

Παρά τους σοβαρούς ενδοιασμούς που έχουν οι υποψήφιοι γονείς, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι το βασικότερο αγαθό για το παιδί είναι η αγάπη των γονιών του, η ηρεμία στην οικογένεια κι η ασφάλεια που αυτή του παρέχει.

Οι γονείς μεγαλύτερης ηλικίας μπορεί να υπολείπονται σε κάποιους τομείς, αλλά είναι οπλισμένοι με ωριμότητα, υπομονή και διαθεσιμότητα. Συχνά εκπλήσσονται με τη ζωτικότητα που θα τους χαρίσει ο ερχομός του παιδιού και τις δυνάμεις που θα ανακαλύψουν ότι αναβλύζουν ακόμη από μέσα τους.

Κατά κανόνα, παρατηρείται ότι προσδίδουν στους φόβους τους δυσανάλογες διαστάσεις και μεγαλοποιούν τις ατυχίες που πιθανόν να συμβούν σε μια οικογένεια, ανεξαρτήτως ηλικίας γονιών. Από τη στιγμή όμως, που έχουν ήδη αποφασίσει να προχωρήσουν στην απόκτηση ενός παιδιού, είναι σημαντικό να αφήσουν πίσω τους ενδοιασμούς και να προσπαθήσουν να ασχοληθούν με το παιδί τους ενεργητικά.


news.gr

  • <p><span style="font-size:14px;">Θέλετε πολύ να αποκτήσετε ένα παιδί ωστόσο το γεγονός ότι έχετε μπει στα σαράντα σας αγχώνει.</span></p>
vicky86

Τα αγοράκια πιο ευάλωτα σε ατυχήματα

Παράγοντες που παίζουν σημαντικό ρόλο είναι ο χαρακτήρας αλλά και το φύλο του παιδιού, αφού τα υπερκινητικά, ζωηρά και ατίθασα παιδιά είναι σίγουρα πιο επιρρεπή στα ατυχήματα. Επίσης τα αγόρια, λόγω του ότι είναι πιο ζωηρά αλλά έχουν και πιο εξερευνητικές τάσεις, είναι πιο επιρρεπή στα ατυχήματα συγκριτικά με τα κορίτσια. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το νευρικό τους σύστημα έχει ανάγκη από περισσότερη σωματική δράση, ενώ των κοριτσιών από λιγότερη κίνηση και ένταση.

Τα πιο συχνά ατυχήματα στην παιδική ηλικία είναι οι πνιγμοί και ακολουθούν οι πτώσεις, τα εγκαύματα και οι δηλητηριάσεις.

Το πιο σημαντικό όλων όμως είναι ότι το 90% των ατυχημάτων θα μπορούσε να αποφευχθεί αν είχαν ληφθεί τα απαραίτητα προληπτικά μέτρα από τους γονείς.

Σύμφωνα με την άποψη των περισσότερων παιδιάτρων, τα ατυχήματα δεν είναι πάντα… ατυχείς στιγμές ούτε και μοιραία. Τις περισσότερες φορές είναι αναμενόμενο αποτέλεσμα κάποιας απροσεξίας ή αμέλειας των γονιών.

  • <p><span style="font-size:14px;">Στη χώρα μας σημειώνονται κάθε χρόνο γύρω στους 120 θανάτους παιδιών λόγω ατυχημάτων.</span></p>
vicky86

Account

Navigation

Αναζήτηση

Αναζήτηση

Configure browser push notifications
Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.