Μετάβαση σε περιεχόμενο

Ήρθε ο νέος ο Οκτώβρης, φύλλα πέφτουνε ξανά, όμως μέσα στις κοιλίτσες θα ρθουν όμορφα μωρά🤰🤰🧡💛🤰🤰


Recommended Posts

Δημοσίευση
στις πριν 5 ώρες, ο/η elena13AS είπε:

Σε κύκλο 29 ημερών 1 χοριακη με 1 μέρα καθυστέρηση 30 και δεύτερη χοριακη μετά από 2 μέρες 118! Ο γιατρός μου είπε όλα καλά! Έχει κάποια αλλη παρόμοια εμπειρία;; 

Συγχαρητήρια για την εγκυμοσύνη σου με το καλό να έχεις μια τελειομηνη εγκυμοσύνη 

μια χαρά είναι η χοριακη 😊 

τωρα κανείς υπομονή για να πας για πρώτο υπέρηχο να δείτε σακο 

Δημοσίευση
στις πριν 5 ώρες, ο/η elena13AS είπε:

Σε κύκλο 29 ημερών 1 χοριακη με 1 μέρα καθυστέρηση 30 και δεύτερη χοριακη μετά από 2 μέρες 118! Ο γιατρός μου είπε όλα καλά! Έχει κάποια αλλη παρόμοια εμπειρία;; 

Τέλειες οι χοριακες! Ουσιαστικά θες περίπου διπλασιασμό κάθε 2 μέρες. Άρα όλα καλά! Σου είπε να κάνεις κι άλλη ή θα πας σε λίγες μέρες να σε δει; 

Συγχαρητήρια για την εγκυμοσύνη σου!

Δημοσίευση

Κορίτσια μου αγαπημένα.. η ώρα 2 το πρωί, τώρα κατάφερα να σας γράψω.Λοιποοοον... ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΕΝΤΟΝΑΡΑ ΥΠΕΡΔΙΠΛΗ! Φτιάξτε καφέ και αραξτε 😂😂

Σάββατο βράδυ σπάσαμε τα νερά. Οπότε Κυριακή πρωί (το πολύ) αναμέναμε τοκετό αν όλα πήγαιναν καλά. Εγώ μέσα στη νύχτα υπέφερα από δικούς μου πόνους και φωνάξαμε 2-3 φορές τον αναισθησιολογο να μου ανανεωσει τη δόση της επισκληρηδιου. Από ένα σημείο και μετά με έπιανε μόνο στην αριστερή πλευρά. 

Μέχρι το πρωί καμία εξέλιξη. Ο τράχηλος ακόμα στο 2, πολύ ψηλά και πίσω. Ο γιατρός ωστόσο ήθελε να κάνει μια τελευταία προσπάθεια (πόσο πια, το τερμάτισε) και να βάλουμε άλλη μια φορά ορό ωκυτοκινης, να περιμένουμε 8 ώρες και μετά αν δεν έπιανε και αυτό δεν υπήρχε άλλη λύση έπρεπε να προχωρήσουμε σε καισαρική γιατί ήταν πολλές οι ώρες που είχαμε σπάσει τα νερά. 

Βάζουμε τον ορό λοιπόν, κατά τις 6-7 το πρωί, αλλάζουν βάρδια οι μαίες και φυσικά καμία εξέλιξη. Ο γιατρός μου είπε μέχρι το απόγευμα αργά θα έχουμε ξεμπερδεψει. Το πήρα και εγώ απόφαση ότι το είχα χάσει το παιχνίδι του φυσιολογικού τοκετού αλλα τουλάχιστον το πάλεψα μέχρι τέλους.

Ξαφνικά κάνω εμετό. Θυμάμαι στα μαθήματα ανώδυνου τοκετού ότι αυτό είναι καλό σημάδι. Με εξετάζουν και βλέπουν διαστολή 4. Ώπα ... Λίγη ώρα μετά διαστολή 6. Παίρνουν τον γιατρό, ζητάει να μου μιλήσει. Πώς είσαι μου λέει, έχεις κουράγιο; δεδομένου ότι ήταν τρίτη μέρα πρόκλησης, εγώ άυπνη, νηστική και πολύ ταλαιπωρημένη. Αφού προχωράμε του είπα θα το βρω το κουράγιο!! Ξανά εμετό, ξεκινάω και έχω ρίγη σε όλο το σώμα, τρέμω σαν το ψάρι. Οι πόνοι να με γονατίζουν. Δεν ξέρω και εγώ πόσο φάρμακο βάλαμε γιατί η δεξιά πλευρά μου χαμηλά (κάτω από τη γραμμή του εσώρουχου) πονούσε φρικτά σε κάθε σύσπαση. Μου λέει μια μαία ότι αυτό συμβαίνει συνήθως όταν το μωράκι παίρνει σωστή θέση για τοκετό. Η αναισθησιολογος ανησυχούσε μήπως μετακινήθηκε η επισκληριδιος και έπρεπε να την ξανατοποθετησουμε. Μου κόπηκαν τα γονατα...

Στα 7εκατοστα διαστολή διαπιστώνουμε ότι το κεφαλάκι έχει κατέβει λίγο στραβά. Με βάζει η μαία να ξαπλώσω στα πλάγια σχεδόν μπρουμητα και να σπρώχνω σε κάθε σύσπαση για να πάρει το μωρό σωστή θέση. Τι να σας λέω... Ανέβασα πυρετό τελικά μαζί με τους εμετούς που συνεχίστηκαν.

Η διαστολή έφτασε πολύ γρήγορα στο 10, η μαία με κατεύθυνε πως να σπρωχνω σε κάθε σύσπαση και ξεκινήσαμε για να κατέβει λίγο ακόμα το κεφάλι. Φωνάζει τον άντρα μου που ήταν δίπλα μου σε όλα αυτά που ανέφερα και του λέει έλα να δεις φαίνονται τα μαλλάκια της. Σοκ!!

Έρχεται ο γιατρός και ήρθε η μεγάλη ώρα. Επισκληρηδιο δεν ήθελαν να μου κάνουν για να έχω την αίσθηση και να σπρώχνω. Γύρω στα 10 άτομα από πάνω μου, μαίες, ειδικευόμενοι γιατροί αναισθησιολογοι, ένας χαμός. Δόξα τω Θεώ η μια μαία που με κατεύθυνε μαζί με την προϊσταμένη ήταν τόσο αστέρια, που δεν θα τα κατάφερνα χωρίς αυτές. Ο γιατρός να μου φωνάζει να σπρώξω, η μαία να μου λέει το πότε και οι δύο μαζί να μου λένε μπράβο και πόσο σωστά το εκανα. Δεν ξέρω πόσες φορές εσπρωξα ξέρω μόνο ότι τους έλεγα τώρα θέλω να σπρώξω, το σώμα το εκανε από μόνο του!! Έβαζα όλη μου τη δύναμη, κάποια στιγμή είπα δεν μπορώ άλλο!! Ο γιατρός μου φώναξε να μην τα παρατήσω και να πεισμωσω!! Και αυτό έκανα!! Ένιωσα το κεφάλι να προσπαθεί να βγει και ήξερα ότι δεν έπρεπε να κάνω πίσω. Μολις βγήκε το κεφάλι ένα γκλουπ και βγήκε το σώμα. Ανασηκώθηκα, άνοιξα τα μάτια, ήθελα να την δω!! Έκοψαν το λώρο και την έβαλαν πάνω μου αμέσως. Άνοιξε τα μάτια της και με κοίταξε. Με κοιτούσε για ώρα μέσα στα μάτια και εγώ να χαζογελαω σαν να ήμουν υπό την επήρεια ναρκωτικών!! Ο γιατρός ήρθε και με φίλησε στο κεφάλι και όλοι μου έλεγαν πόσο καλά τα πήγα.

Βεβαια, ο Γολγοθάς δεν τελείωσε γιατί ο πλακούντας δεν έβγαινε με τίποτα. Με πίεζε ο γιατρός με όλη του τη δύναμη, η επισκληριδιος είχε περάσει και ένιωθα τα πάντα. Πονάω πολύ φώναξα και μου έκαναν κ άλλη δόση. Με πολύ κόπο και πόνο βγήκε ο πλακούντας και φώναξα στον γιατρό μου ότι τον αγαπάω 😂😂😂 

Στα τελευταία ράμματα πάλι ένιωθα τα πάντα, ήθελα απλά να τελειώσουμε με όλα αυτά. Τοπίο σαν από θρίλερ γύρω μου, παντού είχε αίματα αλλά τα είχα καταφέρει και αυτό ήταν το σημαντικό. Ο άντρας μου συγκινημένος κοιτούσε εμένα και το μωρό σαν χαμένος..

Αφου με καθάρισαν και με κατέβασαν στο δωμάτιο, μου την έφεραν. Είχε πεταλούδα στο χεράκι γιατί είχαμε σπασμένα νερά για 18 ώρες και έπρεπε να παίρνει αντιβίωση. Επίσης εδώ στο νοσοκομείο που γέννησα τα μωράκια τα έχουν οι μανουλες όλη μέρα μαζί τους. Εμένα μου την πήραν για να την παρακολουθούν προληπτικά για τον ίδιο λόγο και απλά πηγαίνω ανά τρίωρο να την ταιζω. Η τουλάχιστον προσπαθώ σαν πρώτη μέρα! 

3,420 η μπουμπού λοιπόν, ίδια ο πατέρας της, και τόσο μα τόσο όμορφη ❤️ Ο άντρας μου μου είπε ότι δεν κράτησε πάνω από μισή ώρα ο ενεργός τοκετός και το πολύ να έσπρωξα 7 φορές (εγώ είχα χάσει την αίσθηση του χρόνου). Επίσης να πω εδω ότι η μαία με ρώτησε αν γυμνάζομαι γιατί έχω πολύ δυνατούς κοιλιακούς και εσπρωχνα πολύ δυνατά. Τουλάχιστον δεν πήγαν τσάμπα τα τόσα χρόνια γυμναστικής! Οπότε για πιο εύκολο τοκετό, γυμναστικουλα αγαπημένες μου 😋😋

Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα εννοείται ούτε που έχω καταλάβει τι συνέβη σήμερα. Αυτό που ξέρω είναι ότι ξαφνικά τίποτα δεν έχει αξία και νόημα μπροστά στα δύο αυτά ματάκια που με κοιτανε τόσο διερευνητικα...

Μακάρι η Παναγία να αξιώσει όλες τις γυναίκες που το επιθυμούν με την ανείπωτη χαρά της μητρότητας 🙏🙏

 

Δημοσίευση
στις πριν 3 ώρες, ο/η Elli13 είπε:

Κορίτσια μου αγαπημένα.. η ώρα 2 το πρωί, τώρα κατάφερα να σας γράψω.Λοιποοοον... ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΕΝΤΟΝΑΡΑ ΥΠΕΡΔΙΠΛΗ! Φτιάξτε καφέ και αραξτε 😂😂

Σάββατο βράδυ σπάσαμε τα νερά. Οπότε Κυριακή πρωί (το πολύ) αναμέναμε τοκετό αν όλα πήγαιναν καλά. Εγώ μέσα στη νύχτα υπέφερα από δικούς μου πόνους και φωνάξαμε 2-3 φορές τον αναισθησιολογο να μου ανανεωσει τη δόση της επισκληρηδιου. Από ένα σημείο και μετά με έπιανε μόνο στην αριστερή πλευρά. 

Μέχρι το πρωί καμία εξέλιξη. Ο τράχηλος ακόμα στο 2, πολύ ψηλά και πίσω. Ο γιατρός ωστόσο ήθελε να κάνει μια τελευταία προσπάθεια (πόσο πια, το τερμάτισε) και να βάλουμε άλλη μια φορά ορό ωκυτοκινης, να περιμένουμε 8 ώρες και μετά αν δεν έπιανε και αυτό δεν υπήρχε άλλη λύση έπρεπε να προχωρήσουμε σε καισαρική γιατί ήταν πολλές οι ώρες που είχαμε σπάσει τα νερά. 

Βάζουμε τον ορό λοιπόν, κατά τις 6-7 το πρωί, αλλάζουν βάρδια οι μαίες και φυσικά καμία εξέλιξη. Ο γιατρός μου είπε μέχρι το απόγευμα αργά θα έχουμε ξεμπερδεψει. Το πήρα και εγώ απόφαση ότι το είχα χάσει το παιχνίδι του φυσιολογικού τοκετού αλλα τουλάχιστον το πάλεψα μέχρι τέλους.

Ξαφνικά κάνω εμετό. Θυμάμαι στα μαθήματα ανώδυνου τοκετού ότι αυτό είναι καλό σημάδι. Με εξετάζουν και βλέπουν διαστολή 4. Ώπα ... Λίγη ώρα μετά διαστολή 6. Παίρνουν τον γιατρό, ζητάει να μου μιλήσει. Πώς είσαι μου λέει, έχεις κουράγιο; δεδομένου ότι ήταν τρίτη μέρα πρόκλησης, εγώ άυπνη, νηστική και πολύ ταλαιπωρημένη. Αφού προχωράμε του είπα θα το βρω το κουράγιο!! Ξανά εμετό, ξεκινάω και έχω ρίγη σε όλο το σώμα, τρέμω σαν το ψάρι. Οι πόνοι να με γονατίζουν. Δεν ξέρω και εγώ πόσο φάρμακο βάλαμε γιατί η δεξιά πλευρά μου χαμηλά (κάτω από τη γραμμή του εσώρουχου) πονούσε φρικτά σε κάθε σύσπαση. Μου λέει μια μαία ότι αυτό συμβαίνει συνήθως όταν το μωράκι παίρνει σωστή θέση για τοκετό. Η αναισθησιολογος ανησυχούσε μήπως μετακινήθηκε η επισκληριδιος και έπρεπε να την ξανατοποθετησουμε. Μου κόπηκαν τα γονατα...

Στα 7εκατοστα διαστολή διαπιστώνουμε ότι το κεφαλάκι έχει κατέβει λίγο στραβά. Με βάζει η μαία να ξαπλώσω στα πλάγια σχεδόν μπρουμητα και να σπρώχνω σε κάθε σύσπαση για να πάρει το μωρό σωστή θέση. Τι να σας λέω... Ανέβασα πυρετό τελικά μαζί με τους εμετούς που συνεχίστηκαν.

Η διαστολή έφτασε πολύ γρήγορα στο 10, η μαία με κατεύθυνε πως να σπρωχνω σε κάθε σύσπαση και ξεκινήσαμε για να κατέβει λίγο ακόμα το κεφάλι. Φωνάζει τον άντρα μου που ήταν δίπλα μου σε όλα αυτά που ανέφερα και του λέει έλα να δεις φαίνονται τα μαλλάκια της. Σοκ!!

Έρχεται ο γιατρός και ήρθε η μεγάλη ώρα. Επισκληρηδιο δεν ήθελαν να μου κάνουν για να έχω την αίσθηση και να σπρώχνω. Γύρω στα 10 άτομα από πάνω μου, μαίες, ειδικευόμενοι γιατροί αναισθησιολογοι, ένας χαμός. Δόξα τω Θεώ η μια μαία που με κατεύθυνε μαζί με την προϊσταμένη ήταν τόσο αστέρια, που δεν θα τα κατάφερνα χωρίς αυτές. Ο γιατρός να μου φωνάζει να σπρώξω, η μαία να μου λέει το πότε και οι δύο μαζί να μου λένε μπράβο και πόσο σωστά το εκανα. Δεν ξέρω πόσες φορές εσπρωξα ξέρω μόνο ότι τους έλεγα τώρα θέλω να σπρώξω, το σώμα το εκανε από μόνο του!! Έβαζα όλη μου τη δύναμη, κάποια στιγμή είπα δεν μπορώ άλλο!! Ο γιατρός μου φώναξε να μην τα παρατήσω και να πεισμωσω!! Και αυτό έκανα!! Ένιωσα το κεφάλι να προσπαθεί να βγει και ήξερα ότι δεν έπρεπε να κάνω πίσω. Μολις βγήκε το κεφάλι ένα γκλουπ και βγήκε το σώμα. Ανασηκώθηκα, άνοιξα τα μάτια, ήθελα να την δω!! Έκοψαν το λώρο και την έβαλαν πάνω μου αμέσως. Άνοιξε τα μάτια της και με κοίταξε. Με κοιτούσε για ώρα μέσα στα μάτια και εγώ να χαζογελαω σαν να ήμουν υπό την επήρεια ναρκωτικών!! Ο γιατρός ήρθε και με φίλησε στο κεφάλι και όλοι μου έλεγαν πόσο καλά τα πήγα.

Βεβαια, ο Γολγοθάς δεν τελείωσε γιατί ο πλακούντας δεν έβγαινε με τίποτα. Με πίεζε ο γιατρός με όλη του τη δύναμη, η επισκληριδιος είχε περάσει και ένιωθα τα πάντα. Πονάω πολύ φώναξα και μου έκαναν κ άλλη δόση. Με πολύ κόπο και πόνο βγήκε ο πλακούντας και φώναξα στον γιατρό μου ότι τον αγαπάω 😂😂😂 

Στα τελευταία ράμματα πάλι ένιωθα τα πάντα, ήθελα απλά να τελειώσουμε με όλα αυτά. Τοπίο σαν από θρίλερ γύρω μου, παντού είχε αίματα αλλά τα είχα καταφέρει και αυτό ήταν το σημαντικό. Ο άντρας μου συγκινημένος κοιτούσε εμένα και το μωρό σαν χαμένος..

Αφου με καθάρισαν και με κατέβασαν στο δωμάτιο, μου την έφεραν. Είχε πεταλούδα στο χεράκι γιατί είχαμε σπασμένα νερά για 18 ώρες και έπρεπε να παίρνει αντιβίωση. Επίσης εδώ στο νοσοκομείο που γέννησα τα μωράκια τα έχουν οι μανουλες όλη μέρα μαζί τους. Εμένα μου την πήραν για να την παρακολουθούν προληπτικά για τον ίδιο λόγο και απλά πηγαίνω ανά τρίωρο να την ταιζω. Η τουλάχιστον προσπαθώ σαν πρώτη μέρα! 

3,420 η μπουμπού λοιπόν, ίδια ο πατέρας της, και τόσο μα τόσο όμορφη ❤️ Ο άντρας μου μου είπε ότι δεν κράτησε πάνω από μισή ώρα ο ενεργός τοκετός και το πολύ να έσπρωξα 7 φορές (εγώ είχα χάσει την αίσθηση του χρόνου). Επίσης να πω εδω ότι η μαία με ρώτησε αν γυμνάζομαι γιατί έχω πολύ δυνατούς κοιλιακούς και εσπρωχνα πολύ δυνατά. Τουλάχιστον δεν πήγαν τσάμπα τα τόσα χρόνια γυμναστικής! Οπότε για πιο εύκολο τοκετό, γυμναστικουλα αγαπημένες μου 😋😋

Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα εννοείται ούτε που έχω καταλάβει τι συνέβη σήμερα. Αυτό που ξέρω είναι ότι ξαφνικά τίποτα δεν έχει αξία και νόημα μπροστά στα δύο αυτά ματάκια που με κοιτανε τόσο διερευνητικα...

Μακάρι η Παναγία να αξιώσει όλες τις γυναίκες που το επιθυμούν με την ανείπωτη χαρά της μητρότητας 🙏🙏

 

Μπράβο βρε θηρίο! Να σας ζήσει η ομορφουλα 😍❤️

Δημοσίευση
στις πριν 7 ώρες, ο/η Eliza Kats είπε:

Τέλειες οι χοριακες! Ουσιαστικά θες περίπου διπλασιασμό κάθε 2 μέρες. Άρα όλα καλά! Σου είπε να κάνεις κι άλλη ή θα πας σε λίγες μέρες να σε δει; 

Συγχαρητήρια για την εγκυμοσύνη σου!

Ευχαριστώ παρά πολύ! Όχι όχι δεν μου είπε άλλη ! Έχω αύριο το πρώτο ραντεβού !! Μακάρι να είναι όλα καλά ! 

Δημοσίευση
στις πριν 7 ώρες, ο/η Elk είπε:

Συγχαρητήρια για την εγκυμοσύνη σου με το καλό να έχεις μια τελειομηνη εγκυμοσύνη 

μια χαρά είναι η χοριακη 😊 

τωρα κανείς υπομονή για να πας για πρώτο υπέρηχο να δείτε σακο 

Ευχαριστώ παρά πολύ! Αύριο θα μάθουμε ! 🙏

Δημοσίευση
στις πριν 4 ώρες, ο/η Elli13 είπε:

Κορίτσια μου αγαπημένα.. η ώρα 2 το πρωί, τώρα κατάφερα να σας γράψω.Λοιποοοον... ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΕΝΤΟΝΑΡΑ ΥΠΕΡΔΙΠΛΗ! Φτιάξτε καφέ και αραξτε 😂😂

Σάββατο βράδυ σπάσαμε τα νερά. Οπότε Κυριακή πρωί (το πολύ) αναμέναμε τοκετό αν όλα πήγαιναν καλά. Εγώ μέσα στη νύχτα υπέφερα από δικούς μου πόνους και φωνάξαμε 2-3 φορές τον αναισθησιολογο να μου ανανεωσει τη δόση της επισκληρηδιου. Από ένα σημείο και μετά με έπιανε μόνο στην αριστερή πλευρά. 

Μέχρι το πρωί καμία εξέλιξη. Ο τράχηλος ακόμα στο 2, πολύ ψηλά και πίσω. Ο γιατρός ωστόσο ήθελε να κάνει μια τελευταία προσπάθεια (πόσο πια, το τερμάτισε) και να βάλουμε άλλη μια φορά ορό ωκυτοκινης, να περιμένουμε 8 ώρες και μετά αν δεν έπιανε και αυτό δεν υπήρχε άλλη λύση έπρεπε να προχωρήσουμε σε καισαρική γιατί ήταν πολλές οι ώρες που είχαμε σπάσει τα νερά. 

Βάζουμε τον ορό λοιπόν, κατά τις 6-7 το πρωί, αλλάζουν βάρδια οι μαίες και φυσικά καμία εξέλιξη. Ο γιατρός μου είπε μέχρι το απόγευμα αργά θα έχουμε ξεμπερδεψει. Το πήρα και εγώ απόφαση ότι το είχα χάσει το παιχνίδι του φυσιολογικού τοκετού αλλα τουλάχιστον το πάλεψα μέχρι τέλους.

Ξαφνικά κάνω εμετό. Θυμάμαι στα μαθήματα ανώδυνου τοκετού ότι αυτό είναι καλό σημάδι. Με εξετάζουν και βλέπουν διαστολή 4. Ώπα ... Λίγη ώρα μετά διαστολή 6. Παίρνουν τον γιατρό, ζητάει να μου μιλήσει. Πώς είσαι μου λέει, έχεις κουράγιο; δεδομένου ότι ήταν τρίτη μέρα πρόκλησης, εγώ άυπνη, νηστική και πολύ ταλαιπωρημένη. Αφού προχωράμε του είπα θα το βρω το κουράγιο!! Ξανά εμετό, ξεκινάω και έχω ρίγη σε όλο το σώμα, τρέμω σαν το ψάρι. Οι πόνοι να με γονατίζουν. Δεν ξέρω και εγώ πόσο φάρμακο βάλαμε γιατί η δεξιά πλευρά μου χαμηλά (κάτω από τη γραμμή του εσώρουχου) πονούσε φρικτά σε κάθε σύσπαση. Μου λέει μια μαία ότι αυτό συμβαίνει συνήθως όταν το μωράκι παίρνει σωστή θέση για τοκετό. Η αναισθησιολογος ανησυχούσε μήπως μετακινήθηκε η επισκληριδιος και έπρεπε να την ξανατοποθετησουμε. Μου κόπηκαν τα γονατα...

Στα 7εκατοστα διαστολή διαπιστώνουμε ότι το κεφαλάκι έχει κατέβει λίγο στραβά. Με βάζει η μαία να ξαπλώσω στα πλάγια σχεδόν μπρουμητα και να σπρώχνω σε κάθε σύσπαση για να πάρει το μωρό σωστή θέση. Τι να σας λέω... Ανέβασα πυρετό τελικά μαζί με τους εμετούς που συνεχίστηκαν.

Η διαστολή έφτασε πολύ γρήγορα στο 10, η μαία με κατεύθυνε πως να σπρωχνω σε κάθε σύσπαση και ξεκινήσαμε για να κατέβει λίγο ακόμα το κεφάλι. Φωνάζει τον άντρα μου που ήταν δίπλα μου σε όλα αυτά που ανέφερα και του λέει έλα να δεις φαίνονται τα μαλλάκια της. Σοκ!!

Έρχεται ο γιατρός και ήρθε η μεγάλη ώρα. Επισκληρηδιο δεν ήθελαν να μου κάνουν για να έχω την αίσθηση και να σπρώχνω. Γύρω στα 10 άτομα από πάνω μου, μαίες, ειδικευόμενοι γιατροί αναισθησιολογοι, ένας χαμός. Δόξα τω Θεώ η μια μαία που με κατεύθυνε μαζί με την προϊσταμένη ήταν τόσο αστέρια, που δεν θα τα κατάφερνα χωρίς αυτές. Ο γιατρός να μου φωνάζει να σπρώξω, η μαία να μου λέει το πότε και οι δύο μαζί να μου λένε μπράβο και πόσο σωστά το εκανα. Δεν ξέρω πόσες φορές εσπρωξα ξέρω μόνο ότι τους έλεγα τώρα θέλω να σπρώξω, το σώμα το εκανε από μόνο του!! Έβαζα όλη μου τη δύναμη, κάποια στιγμή είπα δεν μπορώ άλλο!! Ο γιατρός μου φώναξε να μην τα παρατήσω και να πεισμωσω!! Και αυτό έκανα!! Ένιωσα το κεφάλι να προσπαθεί να βγει και ήξερα ότι δεν έπρεπε να κάνω πίσω. Μολις βγήκε το κεφάλι ένα γκλουπ και βγήκε το σώμα. Ανασηκώθηκα, άνοιξα τα μάτια, ήθελα να την δω!! Έκοψαν το λώρο και την έβαλαν πάνω μου αμέσως. Άνοιξε τα μάτια της και με κοίταξε. Με κοιτούσε για ώρα μέσα στα μάτια και εγώ να χαζογελαω σαν να ήμουν υπό την επήρεια ναρκωτικών!! Ο γιατρός ήρθε και με φίλησε στο κεφάλι και όλοι μου έλεγαν πόσο καλά τα πήγα.

Βεβαια, ο Γολγοθάς δεν τελείωσε γιατί ο πλακούντας δεν έβγαινε με τίποτα. Με πίεζε ο γιατρός με όλη του τη δύναμη, η επισκληριδιος είχε περάσει και ένιωθα τα πάντα. Πονάω πολύ φώναξα και μου έκαναν κ άλλη δόση. Με πολύ κόπο και πόνο βγήκε ο πλακούντας και φώναξα στον γιατρό μου ότι τον αγαπάω 😂😂😂 

Στα τελευταία ράμματα πάλι ένιωθα τα πάντα, ήθελα απλά να τελειώσουμε με όλα αυτά. Τοπίο σαν από θρίλερ γύρω μου, παντού είχε αίματα αλλά τα είχα καταφέρει και αυτό ήταν το σημαντικό. Ο άντρας μου συγκινημένος κοιτούσε εμένα και το μωρό σαν χαμένος..

Αφου με καθάρισαν και με κατέβασαν στο δωμάτιο, μου την έφεραν. Είχε πεταλούδα στο χεράκι γιατί είχαμε σπασμένα νερά για 18 ώρες και έπρεπε να παίρνει αντιβίωση. Επίσης εδώ στο νοσοκομείο που γέννησα τα μωράκια τα έχουν οι μανουλες όλη μέρα μαζί τους. Εμένα μου την πήραν για να την παρακολουθούν προληπτικά για τον ίδιο λόγο και απλά πηγαίνω ανά τρίωρο να την ταιζω. Η τουλάχιστον προσπαθώ σαν πρώτη μέρα! 

3,420 η μπουμπού λοιπόν, ίδια ο πατέρας της, και τόσο μα τόσο όμορφη ❤️ Ο άντρας μου μου είπε ότι δεν κράτησε πάνω από μισή ώρα ο ενεργός τοκετός και το πολύ να έσπρωξα 7 φορές (εγώ είχα χάσει την αίσθηση του χρόνου). Επίσης να πω εδω ότι η μαία με ρώτησε αν γυμνάζομαι γιατί έχω πολύ δυνατούς κοιλιακούς και εσπρωχνα πολύ δυνατά. Τουλάχιστον δεν πήγαν τσάμπα τα τόσα χρόνια γυμναστικής! Οπότε για πιο εύκολο τοκετό, γυμναστικουλα αγαπημένες μου 😋😋

Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα εννοείται ούτε που έχω καταλάβει τι συνέβη σήμερα. Αυτό που ξέρω είναι ότι ξαφνικά τίποτα δεν έχει αξία και νόημα μπροστά στα δύο αυτά ματάκια που με κοιτανε τόσο διερευνητικα...

Μακάρι η Παναγία να αξιώσει όλες τις γυναίκες που το επιθυμούν με την ανείπωτη χαρά της μητρότητας 🙏🙏

 

Συγχαρητήρια κορίτσι μου, τα κατάφερες τέλεια, να σας ζήσει το κοριτσάκι σας, να έχει πάντα υγεία και να είναι καλότυχο σε όλη του τη ζωή❣️

Δημοσίευση
στις πριν 4 ώρες, ο/η Elli13 είπε:

Κορίτσια μου αγαπημένα.. η ώρα 2 το πρωί, τώρα κατάφερα να σας γράψω.Λοιποοοον... ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΕΝΤΟΝΑΡΑ ΥΠΕΡΔΙΠΛΗ! Φτιάξτε καφέ και αραξτε 😂😂

Σάββατο βράδυ σπάσαμε τα νερά. Οπότε Κυριακή πρωί (το πολύ) αναμέναμε τοκετό αν όλα πήγαιναν καλά. Εγώ μέσα στη νύχτα υπέφερα από δικούς μου πόνους και φωνάξαμε 2-3 φορές τον αναισθησιολογο να μου ανανεωσει τη δόση της επισκληρηδιου. Από ένα σημείο και μετά με έπιανε μόνο στην αριστερή πλευρά. 

Μέχρι το πρωί καμία εξέλιξη. Ο τράχηλος ακόμα στο 2, πολύ ψηλά και πίσω. Ο γιατρός ωστόσο ήθελε να κάνει μια τελευταία προσπάθεια (πόσο πια, το τερμάτισε) και να βάλουμε άλλη μια φορά ορό ωκυτοκινης, να περιμένουμε 8 ώρες και μετά αν δεν έπιανε και αυτό δεν υπήρχε άλλη λύση έπρεπε να προχωρήσουμε σε καισαρική γιατί ήταν πολλές οι ώρες που είχαμε σπάσει τα νερά. 

Βάζουμε τον ορό λοιπόν, κατά τις 6-7 το πρωί, αλλάζουν βάρδια οι μαίες και φυσικά καμία εξέλιξη. Ο γιατρός μου είπε μέχρι το απόγευμα αργά θα έχουμε ξεμπερδεψει. Το πήρα και εγώ απόφαση ότι το είχα χάσει το παιχνίδι του φυσιολογικού τοκετού αλλα τουλάχιστον το πάλεψα μέχρι τέλους.

Ξαφνικά κάνω εμετό. Θυμάμαι στα μαθήματα ανώδυνου τοκετού ότι αυτό είναι καλό σημάδι. Με εξετάζουν και βλέπουν διαστολή 4. Ώπα ... Λίγη ώρα μετά διαστολή 6. Παίρνουν τον γιατρό, ζητάει να μου μιλήσει. Πώς είσαι μου λέει, έχεις κουράγιο; δεδομένου ότι ήταν τρίτη μέρα πρόκλησης, εγώ άυπνη, νηστική και πολύ ταλαιπωρημένη. Αφού προχωράμε του είπα θα το βρω το κουράγιο!! Ξανά εμετό, ξεκινάω και έχω ρίγη σε όλο το σώμα, τρέμω σαν το ψάρι. Οι πόνοι να με γονατίζουν. Δεν ξέρω και εγώ πόσο φάρμακο βάλαμε γιατί η δεξιά πλευρά μου χαμηλά (κάτω από τη γραμμή του εσώρουχου) πονούσε φρικτά σε κάθε σύσπαση. Μου λέει μια μαία ότι αυτό συμβαίνει συνήθως όταν το μωράκι παίρνει σωστή θέση για τοκετό. Η αναισθησιολογος ανησυχούσε μήπως μετακινήθηκε η επισκληριδιος και έπρεπε να την ξανατοποθετησουμε. Μου κόπηκαν τα γονατα...

Στα 7εκατοστα διαστολή διαπιστώνουμε ότι το κεφαλάκι έχει κατέβει λίγο στραβά. Με βάζει η μαία να ξαπλώσω στα πλάγια σχεδόν μπρουμητα και να σπρώχνω σε κάθε σύσπαση για να πάρει το μωρό σωστή θέση. Τι να σας λέω... Ανέβασα πυρετό τελικά μαζί με τους εμετούς που συνεχίστηκαν.

Η διαστολή έφτασε πολύ γρήγορα στο 10, η μαία με κατεύθυνε πως να σπρωχνω σε κάθε σύσπαση και ξεκινήσαμε για να κατέβει λίγο ακόμα το κεφάλι. Φωνάζει τον άντρα μου που ήταν δίπλα μου σε όλα αυτά που ανέφερα και του λέει έλα να δεις φαίνονται τα μαλλάκια της. Σοκ!!

Έρχεται ο γιατρός και ήρθε η μεγάλη ώρα. Επισκληρηδιο δεν ήθελαν να μου κάνουν για να έχω την αίσθηση και να σπρώχνω. Γύρω στα 10 άτομα από πάνω μου, μαίες, ειδικευόμενοι γιατροί αναισθησιολογοι, ένας χαμός. Δόξα τω Θεώ η μια μαία που με κατεύθυνε μαζί με την προϊσταμένη ήταν τόσο αστέρια, που δεν θα τα κατάφερνα χωρίς αυτές. Ο γιατρός να μου φωνάζει να σπρώξω, η μαία να μου λέει το πότε και οι δύο μαζί να μου λένε μπράβο και πόσο σωστά το εκανα. Δεν ξέρω πόσες φορές εσπρωξα ξέρω μόνο ότι τους έλεγα τώρα θέλω να σπρώξω, το σώμα το εκανε από μόνο του!! Έβαζα όλη μου τη δύναμη, κάποια στιγμή είπα δεν μπορώ άλλο!! Ο γιατρός μου φώναξε να μην τα παρατήσω και να πεισμωσω!! Και αυτό έκανα!! Ένιωσα το κεφάλι να προσπαθεί να βγει και ήξερα ότι δεν έπρεπε να κάνω πίσω. Μολις βγήκε το κεφάλι ένα γκλουπ και βγήκε το σώμα. Ανασηκώθηκα, άνοιξα τα μάτια, ήθελα να την δω!! Έκοψαν το λώρο και την έβαλαν πάνω μου αμέσως. Άνοιξε τα μάτια της και με κοίταξε. Με κοιτούσε για ώρα μέσα στα μάτια και εγώ να χαζογελαω σαν να ήμουν υπό την επήρεια ναρκωτικών!! Ο γιατρός ήρθε και με φίλησε στο κεφάλι και όλοι μου έλεγαν πόσο καλά τα πήγα.

Βεβαια, ο Γολγοθάς δεν τελείωσε γιατί ο πλακούντας δεν έβγαινε με τίποτα. Με πίεζε ο γιατρός με όλη του τη δύναμη, η επισκληριδιος είχε περάσει και ένιωθα τα πάντα. Πονάω πολύ φώναξα και μου έκαναν κ άλλη δόση. Με πολύ κόπο και πόνο βγήκε ο πλακούντας και φώναξα στον γιατρό μου ότι τον αγαπάω 😂😂😂 

Στα τελευταία ράμματα πάλι ένιωθα τα πάντα, ήθελα απλά να τελειώσουμε με όλα αυτά. Τοπίο σαν από θρίλερ γύρω μου, παντού είχε αίματα αλλά τα είχα καταφέρει και αυτό ήταν το σημαντικό. Ο άντρας μου συγκινημένος κοιτούσε εμένα και το μωρό σαν χαμένος..

Αφου με καθάρισαν και με κατέβασαν στο δωμάτιο, μου την έφεραν. Είχε πεταλούδα στο χεράκι γιατί είχαμε σπασμένα νερά για 18 ώρες και έπρεπε να παίρνει αντιβίωση. Επίσης εδώ στο νοσοκομείο που γέννησα τα μωράκια τα έχουν οι μανουλες όλη μέρα μαζί τους. Εμένα μου την πήραν για να την παρακολουθούν προληπτικά για τον ίδιο λόγο και απλά πηγαίνω ανά τρίωρο να την ταιζω. Η τουλάχιστον προσπαθώ σαν πρώτη μέρα! 

3,420 η μπουμπού λοιπόν, ίδια ο πατέρας της, και τόσο μα τόσο όμορφη ❤️ Ο άντρας μου μου είπε ότι δεν κράτησε πάνω από μισή ώρα ο ενεργός τοκετός και το πολύ να έσπρωξα 7 φορές (εγώ είχα χάσει την αίσθηση του χρόνου). Επίσης να πω εδω ότι η μαία με ρώτησε αν γυμνάζομαι γιατί έχω πολύ δυνατούς κοιλιακούς και εσπρωχνα πολύ δυνατά. Τουλάχιστον δεν πήγαν τσάμπα τα τόσα χρόνια γυμναστικής! Οπότε για πιο εύκολο τοκετό, γυμναστικουλα αγαπημένες μου 😋😋

Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα εννοείται ούτε που έχω καταλάβει τι συνέβη σήμερα. Αυτό που ξέρω είναι ότι ξαφνικά τίποτα δεν έχει αξία και νόημα μπροστά στα δύο αυτά ματάκια που με κοιτανε τόσο διερευνητικα...

Μακάρι η Παναγία να αξιώσει όλες τις γυναίκες που το επιθυμούν με την ανείπωτη χαρά της μητρότητας 🙏🙏

 

Συγχαρητήρια!!!Χίλια μπράβο σου αλλά και στην ομάδα!!! Γερή και καλότυχη να είναι στη ζωή της η μπεμπούλα σας!!! Μόνο χαμόγελα να έχετε!!

Δημοσίευση
στις πριν 5 ώρες, ο/η Elli13 είπε:

Κορίτσια μου αγαπημένα.. η ώρα 2 το πρωί, τώρα κατάφερα να σας γράψω.Λοιποοοον... ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΕΝΤΟΝΑΡΑ ΥΠΕΡΔΙΠΛΗ! Φτιάξτε καφέ και αραξτε 😂😂

Σάββατο βράδυ σπάσαμε τα νερά. Οπότε Κυριακή πρωί (το πολύ) αναμέναμε τοκετό αν όλα πήγαιναν καλά. Εγώ μέσα στη νύχτα υπέφερα από δικούς μου πόνους και φωνάξαμε 2-3 φορές τον αναισθησιολογο να μου ανανεωσει τη δόση της επισκληρηδιου. Από ένα σημείο και μετά με έπιανε μόνο στην αριστερή πλευρά. 

Μέχρι το πρωί καμία εξέλιξη. Ο τράχηλος ακόμα στο 2, πολύ ψηλά και πίσω. Ο γιατρός ωστόσο ήθελε να κάνει μια τελευταία προσπάθεια (πόσο πια, το τερμάτισε) και να βάλουμε άλλη μια φορά ορό ωκυτοκινης, να περιμένουμε 8 ώρες και μετά αν δεν έπιανε και αυτό δεν υπήρχε άλλη λύση έπρεπε να προχωρήσουμε σε καισαρική γιατί ήταν πολλές οι ώρες που είχαμε σπάσει τα νερά. 

Βάζουμε τον ορό λοιπόν, κατά τις 6-7 το πρωί, αλλάζουν βάρδια οι μαίες και φυσικά καμία εξέλιξη. Ο γιατρός μου είπε μέχρι το απόγευμα αργά θα έχουμε ξεμπερδεψει. Το πήρα και εγώ απόφαση ότι το είχα χάσει το παιχνίδι του φυσιολογικού τοκετού αλλα τουλάχιστον το πάλεψα μέχρι τέλους.

Ξαφνικά κάνω εμετό. Θυμάμαι στα μαθήματα ανώδυνου τοκετού ότι αυτό είναι καλό σημάδι. Με εξετάζουν και βλέπουν διαστολή 4. Ώπα ... Λίγη ώρα μετά διαστολή 6. Παίρνουν τον γιατρό, ζητάει να μου μιλήσει. Πώς είσαι μου λέει, έχεις κουράγιο; δεδομένου ότι ήταν τρίτη μέρα πρόκλησης, εγώ άυπνη, νηστική και πολύ ταλαιπωρημένη. Αφού προχωράμε του είπα θα το βρω το κουράγιο!! Ξανά εμετό, ξεκινάω και έχω ρίγη σε όλο το σώμα, τρέμω σαν το ψάρι. Οι πόνοι να με γονατίζουν. Δεν ξέρω και εγώ πόσο φάρμακο βάλαμε γιατί η δεξιά πλευρά μου χαμηλά (κάτω από τη γραμμή του εσώρουχου) πονούσε φρικτά σε κάθε σύσπαση. Μου λέει μια μαία ότι αυτό συμβαίνει συνήθως όταν το μωράκι παίρνει σωστή θέση για τοκετό. Η αναισθησιολογος ανησυχούσε μήπως μετακινήθηκε η επισκληριδιος και έπρεπε να την ξανατοποθετησουμε. Μου κόπηκαν τα γονατα...

Στα 7εκατοστα διαστολή διαπιστώνουμε ότι το κεφαλάκι έχει κατέβει λίγο στραβά. Με βάζει η μαία να ξαπλώσω στα πλάγια σχεδόν μπρουμητα και να σπρώχνω σε κάθε σύσπαση για να πάρει το μωρό σωστή θέση. Τι να σας λέω... Ανέβασα πυρετό τελικά μαζί με τους εμετούς που συνεχίστηκαν.

Η διαστολή έφτασε πολύ γρήγορα στο 10, η μαία με κατεύθυνε πως να σπρωχνω σε κάθε σύσπαση και ξεκινήσαμε για να κατέβει λίγο ακόμα το κεφάλι. Φωνάζει τον άντρα μου που ήταν δίπλα μου σε όλα αυτά που ανέφερα και του λέει έλα να δεις φαίνονται τα μαλλάκια της. Σοκ!!

Έρχεται ο γιατρός και ήρθε η μεγάλη ώρα. Επισκληρηδιο δεν ήθελαν να μου κάνουν για να έχω την αίσθηση και να σπρώχνω. Γύρω στα 10 άτομα από πάνω μου, μαίες, ειδικευόμενοι γιατροί αναισθησιολογοι, ένας χαμός. Δόξα τω Θεώ η μια μαία που με κατεύθυνε μαζί με την προϊσταμένη ήταν τόσο αστέρια, που δεν θα τα κατάφερνα χωρίς αυτές. Ο γιατρός να μου φωνάζει να σπρώξω, η μαία να μου λέει το πότε και οι δύο μαζί να μου λένε μπράβο και πόσο σωστά το εκανα. Δεν ξέρω πόσες φορές εσπρωξα ξέρω μόνο ότι τους έλεγα τώρα θέλω να σπρώξω, το σώμα το εκανε από μόνο του!! Έβαζα όλη μου τη δύναμη, κάποια στιγμή είπα δεν μπορώ άλλο!! Ο γιατρός μου φώναξε να μην τα παρατήσω και να πεισμωσω!! Και αυτό έκανα!! Ένιωσα το κεφάλι να προσπαθεί να βγει και ήξερα ότι δεν έπρεπε να κάνω πίσω. Μολις βγήκε το κεφάλι ένα γκλουπ και βγήκε το σώμα. Ανασηκώθηκα, άνοιξα τα μάτια, ήθελα να την δω!! Έκοψαν το λώρο και την έβαλαν πάνω μου αμέσως. Άνοιξε τα μάτια της και με κοίταξε. Με κοιτούσε για ώρα μέσα στα μάτια και εγώ να χαζογελαω σαν να ήμουν υπό την επήρεια ναρκωτικών!! Ο γιατρός ήρθε και με φίλησε στο κεφάλι και όλοι μου έλεγαν πόσο καλά τα πήγα.

Βεβαια, ο Γολγοθάς δεν τελείωσε γιατί ο πλακούντας δεν έβγαινε με τίποτα. Με πίεζε ο γιατρός με όλη του τη δύναμη, η επισκληριδιος είχε περάσει και ένιωθα τα πάντα. Πονάω πολύ φώναξα και μου έκαναν κ άλλη δόση. Με πολύ κόπο και πόνο βγήκε ο πλακούντας και φώναξα στον γιατρό μου ότι τον αγαπάω 😂😂😂 

Στα τελευταία ράμματα πάλι ένιωθα τα πάντα, ήθελα απλά να τελειώσουμε με όλα αυτά. Τοπίο σαν από θρίλερ γύρω μου, παντού είχε αίματα αλλά τα είχα καταφέρει και αυτό ήταν το σημαντικό. Ο άντρας μου συγκινημένος κοιτούσε εμένα και το μωρό σαν χαμένος..

Αφου με καθάρισαν και με κατέβασαν στο δωμάτιο, μου την έφεραν. Είχε πεταλούδα στο χεράκι γιατί είχαμε σπασμένα νερά για 18 ώρες και έπρεπε να παίρνει αντιβίωση. Επίσης εδώ στο νοσοκομείο που γέννησα τα μωράκια τα έχουν οι μανουλες όλη μέρα μαζί τους. Εμένα μου την πήραν για να την παρακολουθούν προληπτικά για τον ίδιο λόγο και απλά πηγαίνω ανά τρίωρο να την ταιζω. Η τουλάχιστον προσπαθώ σαν πρώτη μέρα! 

3,420 η μπουμπού λοιπόν, ίδια ο πατέρας της, και τόσο μα τόσο όμορφη ❤️ Ο άντρας μου μου είπε ότι δεν κράτησε πάνω από μισή ώρα ο ενεργός τοκετός και το πολύ να έσπρωξα 7 φορές (εγώ είχα χάσει την αίσθηση του χρόνου). Επίσης να πω εδω ότι η μαία με ρώτησε αν γυμνάζομαι γιατί έχω πολύ δυνατούς κοιλιακούς και εσπρωχνα πολύ δυνατά. Τουλάχιστον δεν πήγαν τσάμπα τα τόσα χρόνια γυμναστικής! Οπότε για πιο εύκολο τοκετό, γυμναστικουλα αγαπημένες μου 😋😋

Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα εννοείται ούτε που έχω καταλάβει τι συνέβη σήμερα. Αυτό που ξέρω είναι ότι ξαφνικά τίποτα δεν έχει αξία και νόημα μπροστά στα δύο αυτά ματάκια που με κοιτανε τόσο διερευνητικα...

Μακάρι η Παναγία να αξιώσει όλες τις γυναίκες που το επιθυμούν με την ανείπωτη χαρά της μητρότητας 🙏🙏

 

Πριν μπω για δουλειά με συγκινησες κ έχω βουρκωσει 🥹 μπράβο κορίτσι μου συγχαρητήρια ήταν δύσκολο αλλά εσύ ήσουν δυνατή παρά την κούραση σου!!! Να σου ζήσει γλυκιά μου!!!! ♥️♥️♥️♥️

Δημοσίευση
στις πριν 5 ώρες, ο/η Elli13 είπε:

Κορίτσια μου αγαπημένα.. η ώρα 2 το πρωί, τώρα κατάφερα να σας γράψω.Λοιποοοον... ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΕΝΤΟΝΑΡΑ ΥΠΕΡΔΙΠΛΗ! Φτιάξτε καφέ και αραξτε 😂😂

Σάββατο βράδυ σπάσαμε τα νερά. Οπότε Κυριακή πρωί (το πολύ) αναμέναμε τοκετό αν όλα πήγαιναν καλά. Εγώ μέσα στη νύχτα υπέφερα από δικούς μου πόνους και φωνάξαμε 2-3 φορές τον αναισθησιολογο να μου ανανεωσει τη δόση της επισκληρηδιου. Από ένα σημείο και μετά με έπιανε μόνο στην αριστερή πλευρά. 

Μέχρι το πρωί καμία εξέλιξη. Ο τράχηλος ακόμα στο 2, πολύ ψηλά και πίσω. Ο γιατρός ωστόσο ήθελε να κάνει μια τελευταία προσπάθεια (πόσο πια, το τερμάτισε) και να βάλουμε άλλη μια φορά ορό ωκυτοκινης, να περιμένουμε 8 ώρες και μετά αν δεν έπιανε και αυτό δεν υπήρχε άλλη λύση έπρεπε να προχωρήσουμε σε καισαρική γιατί ήταν πολλές οι ώρες που είχαμε σπάσει τα νερά. 

Βάζουμε τον ορό λοιπόν, κατά τις 6-7 το πρωί, αλλάζουν βάρδια οι μαίες και φυσικά καμία εξέλιξη. Ο γιατρός μου είπε μέχρι το απόγευμα αργά θα έχουμε ξεμπερδεψει. Το πήρα και εγώ απόφαση ότι το είχα χάσει το παιχνίδι του φυσιολογικού τοκετού αλλα τουλάχιστον το πάλεψα μέχρι τέλους.

Ξαφνικά κάνω εμετό. Θυμάμαι στα μαθήματα ανώδυνου τοκετού ότι αυτό είναι καλό σημάδι. Με εξετάζουν και βλέπουν διαστολή 4. Ώπα ... Λίγη ώρα μετά διαστολή 6. Παίρνουν τον γιατρό, ζητάει να μου μιλήσει. Πώς είσαι μου λέει, έχεις κουράγιο; δεδομένου ότι ήταν τρίτη μέρα πρόκλησης, εγώ άυπνη, νηστική και πολύ ταλαιπωρημένη. Αφού προχωράμε του είπα θα το βρω το κουράγιο!! Ξανά εμετό, ξεκινάω και έχω ρίγη σε όλο το σώμα, τρέμω σαν το ψάρι. Οι πόνοι να με γονατίζουν. Δεν ξέρω και εγώ πόσο φάρμακο βάλαμε γιατί η δεξιά πλευρά μου χαμηλά (κάτω από τη γραμμή του εσώρουχου) πονούσε φρικτά σε κάθε σύσπαση. Μου λέει μια μαία ότι αυτό συμβαίνει συνήθως όταν το μωράκι παίρνει σωστή θέση για τοκετό. Η αναισθησιολογος ανησυχούσε μήπως μετακινήθηκε η επισκληριδιος και έπρεπε να την ξανατοποθετησουμε. Μου κόπηκαν τα γονατα...

Στα 7εκατοστα διαστολή διαπιστώνουμε ότι το κεφαλάκι έχει κατέβει λίγο στραβά. Με βάζει η μαία να ξαπλώσω στα πλάγια σχεδόν μπρουμητα και να σπρώχνω σε κάθε σύσπαση για να πάρει το μωρό σωστή θέση. Τι να σας λέω... Ανέβασα πυρετό τελικά μαζί με τους εμετούς που συνεχίστηκαν.

Η διαστολή έφτασε πολύ γρήγορα στο 10, η μαία με κατεύθυνε πως να σπρωχνω σε κάθε σύσπαση και ξεκινήσαμε για να κατέβει λίγο ακόμα το κεφάλι. Φωνάζει τον άντρα μου που ήταν δίπλα μου σε όλα αυτά που ανέφερα και του λέει έλα να δεις φαίνονται τα μαλλάκια της. Σοκ!!

Έρχεται ο γιατρός και ήρθε η μεγάλη ώρα. Επισκληρηδιο δεν ήθελαν να μου κάνουν για να έχω την αίσθηση και να σπρώχνω. Γύρω στα 10 άτομα από πάνω μου, μαίες, ειδικευόμενοι γιατροί αναισθησιολογοι, ένας χαμός. Δόξα τω Θεώ η μια μαία που με κατεύθυνε μαζί με την προϊσταμένη ήταν τόσο αστέρια, που δεν θα τα κατάφερνα χωρίς αυτές. Ο γιατρός να μου φωνάζει να σπρώξω, η μαία να μου λέει το πότε και οι δύο μαζί να μου λένε μπράβο και πόσο σωστά το εκανα. Δεν ξέρω πόσες φορές εσπρωξα ξέρω μόνο ότι τους έλεγα τώρα θέλω να σπρώξω, το σώμα το εκανε από μόνο του!! Έβαζα όλη μου τη δύναμη, κάποια στιγμή είπα δεν μπορώ άλλο!! Ο γιατρός μου φώναξε να μην τα παρατήσω και να πεισμωσω!! Και αυτό έκανα!! Ένιωσα το κεφάλι να προσπαθεί να βγει και ήξερα ότι δεν έπρεπε να κάνω πίσω. Μολις βγήκε το κεφάλι ένα γκλουπ και βγήκε το σώμα. Ανασηκώθηκα, άνοιξα τα μάτια, ήθελα να την δω!! Έκοψαν το λώρο και την έβαλαν πάνω μου αμέσως. Άνοιξε τα μάτια της και με κοίταξε. Με κοιτούσε για ώρα μέσα στα μάτια και εγώ να χαζογελαω σαν να ήμουν υπό την επήρεια ναρκωτικών!! Ο γιατρός ήρθε και με φίλησε στο κεφάλι και όλοι μου έλεγαν πόσο καλά τα πήγα.

Βεβαια, ο Γολγοθάς δεν τελείωσε γιατί ο πλακούντας δεν έβγαινε με τίποτα. Με πίεζε ο γιατρός με όλη του τη δύναμη, η επισκληριδιος είχε περάσει και ένιωθα τα πάντα. Πονάω πολύ φώναξα και μου έκαναν κ άλλη δόση. Με πολύ κόπο και πόνο βγήκε ο πλακούντας και φώναξα στον γιατρό μου ότι τον αγαπάω 😂😂😂 

Στα τελευταία ράμματα πάλι ένιωθα τα πάντα, ήθελα απλά να τελειώσουμε με όλα αυτά. Τοπίο σαν από θρίλερ γύρω μου, παντού είχε αίματα αλλά τα είχα καταφέρει και αυτό ήταν το σημαντικό. Ο άντρας μου συγκινημένος κοιτούσε εμένα και το μωρό σαν χαμένος..

Αφου με καθάρισαν και με κατέβασαν στο δωμάτιο, μου την έφεραν. Είχε πεταλούδα στο χεράκι γιατί είχαμε σπασμένα νερά για 18 ώρες και έπρεπε να παίρνει αντιβίωση. Επίσης εδώ στο νοσοκομείο που γέννησα τα μωράκια τα έχουν οι μανουλες όλη μέρα μαζί τους. Εμένα μου την πήραν για να την παρακολουθούν προληπτικά για τον ίδιο λόγο και απλά πηγαίνω ανά τρίωρο να την ταιζω. Η τουλάχιστον προσπαθώ σαν πρώτη μέρα! 

3,420 η μπουμπού λοιπόν, ίδια ο πατέρας της, και τόσο μα τόσο όμορφη ❤️ Ο άντρας μου μου είπε ότι δεν κράτησε πάνω από μισή ώρα ο ενεργός τοκετός και το πολύ να έσπρωξα 7 φορές (εγώ είχα χάσει την αίσθηση του χρόνου). Επίσης να πω εδω ότι η μαία με ρώτησε αν γυμνάζομαι γιατί έχω πολύ δυνατούς κοιλιακούς και εσπρωχνα πολύ δυνατά. Τουλάχιστον δεν πήγαν τσάμπα τα τόσα χρόνια γυμναστικής! Οπότε για πιο εύκολο τοκετό, γυμναστικουλα αγαπημένες μου 😋😋

Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα εννοείται ούτε που έχω καταλάβει τι συνέβη σήμερα. Αυτό που ξέρω είναι ότι ξαφνικά τίποτα δεν έχει αξία και νόημα μπροστά στα δύο αυτά ματάκια που με κοιτανε τόσο διερευνητικα...

Μακάρι η Παναγία να αξιώσει όλες τις γυναίκες που το επιθυμούν με την ανείπωτη χαρά της μητρότητας 🙏🙏

 

Ρε αρχηγέ...δεν έχω λόγια!! Μπράβο μπράβο μπράβο!!! Τα κατάφερες υπέροχα! Μπράβο για την υπομονή και την επιμονή!! Ότι και να πούμε είναι λίγο μπροστά στο μεγαλείο της μάνας..να σας ζήσει η τσαπερδωνα σας, να είναι γερή καλότυχη και ευλογημένη και εσείς πάντα ένα βήμα πίσω της να την καμαρώνετε ❤️

Δημοσίευση
στις πριν 5 ώρες, ο/η Elli13 είπε:

Κορίτσια μου αγαπημένα.. η ώρα 2 το πρωί, τώρα κατάφερα να σας γράψω.Λοιποοοον... ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΕΝΤΟΝΑΡΑ ΥΠΕΡΔΙΠΛΗ! Φτιάξτε καφέ και αραξτε 😂😂

Σάββατο βράδυ σπάσαμε τα νερά. Οπότε Κυριακή πρωί (το πολύ) αναμέναμε τοκετό αν όλα πήγαιναν καλά. Εγώ μέσα στη νύχτα υπέφερα από δικούς μου πόνους και φωνάξαμε 2-3 φορές τον αναισθησιολογο να μου ανανεωσει τη δόση της επισκληρηδιου. Από ένα σημείο και μετά με έπιανε μόνο στην αριστερή πλευρά. 

Μέχρι το πρωί καμία εξέλιξη. Ο τράχηλος ακόμα στο 2, πολύ ψηλά και πίσω. Ο γιατρός ωστόσο ήθελε να κάνει μια τελευταία προσπάθεια (πόσο πια, το τερμάτισε) και να βάλουμε άλλη μια φορά ορό ωκυτοκινης, να περιμένουμε 8 ώρες και μετά αν δεν έπιανε και αυτό δεν υπήρχε άλλη λύση έπρεπε να προχωρήσουμε σε καισαρική γιατί ήταν πολλές οι ώρες που είχαμε σπάσει τα νερά. 

Βάζουμε τον ορό λοιπόν, κατά τις 6-7 το πρωί, αλλάζουν βάρδια οι μαίες και φυσικά καμία εξέλιξη. Ο γιατρός μου είπε μέχρι το απόγευμα αργά θα έχουμε ξεμπερδεψει. Το πήρα και εγώ απόφαση ότι το είχα χάσει το παιχνίδι του φυσιολογικού τοκετού αλλα τουλάχιστον το πάλεψα μέχρι τέλους.

Ξαφνικά κάνω εμετό. Θυμάμαι στα μαθήματα ανώδυνου τοκετού ότι αυτό είναι καλό σημάδι. Με εξετάζουν και βλέπουν διαστολή 4. Ώπα ... Λίγη ώρα μετά διαστολή 6. Παίρνουν τον γιατρό, ζητάει να μου μιλήσει. Πώς είσαι μου λέει, έχεις κουράγιο; δεδομένου ότι ήταν τρίτη μέρα πρόκλησης, εγώ άυπνη, νηστική και πολύ ταλαιπωρημένη. Αφού προχωράμε του είπα θα το βρω το κουράγιο!! Ξανά εμετό, ξεκινάω και έχω ρίγη σε όλο το σώμα, τρέμω σαν το ψάρι. Οι πόνοι να με γονατίζουν. Δεν ξέρω και εγώ πόσο φάρμακο βάλαμε γιατί η δεξιά πλευρά μου χαμηλά (κάτω από τη γραμμή του εσώρουχου) πονούσε φρικτά σε κάθε σύσπαση. Μου λέει μια μαία ότι αυτό συμβαίνει συνήθως όταν το μωράκι παίρνει σωστή θέση για τοκετό. Η αναισθησιολογος ανησυχούσε μήπως μετακινήθηκε η επισκληριδιος και έπρεπε να την ξανατοποθετησουμε. Μου κόπηκαν τα γονατα...

Στα 7εκατοστα διαστολή διαπιστώνουμε ότι το κεφαλάκι έχει κατέβει λίγο στραβά. Με βάζει η μαία να ξαπλώσω στα πλάγια σχεδόν μπρουμητα και να σπρώχνω σε κάθε σύσπαση για να πάρει το μωρό σωστή θέση. Τι να σας λέω... Ανέβασα πυρετό τελικά μαζί με τους εμετούς που συνεχίστηκαν.

Η διαστολή έφτασε πολύ γρήγορα στο 10, η μαία με κατεύθυνε πως να σπρωχνω σε κάθε σύσπαση και ξεκινήσαμε για να κατέβει λίγο ακόμα το κεφάλι. Φωνάζει τον άντρα μου που ήταν δίπλα μου σε όλα αυτά που ανέφερα και του λέει έλα να δεις φαίνονται τα μαλλάκια της. Σοκ!!

Έρχεται ο γιατρός και ήρθε η μεγάλη ώρα. Επισκληρηδιο δεν ήθελαν να μου κάνουν για να έχω την αίσθηση και να σπρώχνω. Γύρω στα 10 άτομα από πάνω μου, μαίες, ειδικευόμενοι γιατροί αναισθησιολογοι, ένας χαμός. Δόξα τω Θεώ η μια μαία που με κατεύθυνε μαζί με την προϊσταμένη ήταν τόσο αστέρια, που δεν θα τα κατάφερνα χωρίς αυτές. Ο γιατρός να μου φωνάζει να σπρώξω, η μαία να μου λέει το πότε και οι δύο μαζί να μου λένε μπράβο και πόσο σωστά το εκανα. Δεν ξέρω πόσες φορές εσπρωξα ξέρω μόνο ότι τους έλεγα τώρα θέλω να σπρώξω, το σώμα το εκανε από μόνο του!! Έβαζα όλη μου τη δύναμη, κάποια στιγμή είπα δεν μπορώ άλλο!! Ο γιατρός μου φώναξε να μην τα παρατήσω και να πεισμωσω!! Και αυτό έκανα!! Ένιωσα το κεφάλι να προσπαθεί να βγει και ήξερα ότι δεν έπρεπε να κάνω πίσω. Μολις βγήκε το κεφάλι ένα γκλουπ και βγήκε το σώμα. Ανασηκώθηκα, άνοιξα τα μάτια, ήθελα να την δω!! Έκοψαν το λώρο και την έβαλαν πάνω μου αμέσως. Άνοιξε τα μάτια της και με κοίταξε. Με κοιτούσε για ώρα μέσα στα μάτια και εγώ να χαζογελαω σαν να ήμουν υπό την επήρεια ναρκωτικών!! Ο γιατρός ήρθε και με φίλησε στο κεφάλι και όλοι μου έλεγαν πόσο καλά τα πήγα.

Βεβαια, ο Γολγοθάς δεν τελείωσε γιατί ο πλακούντας δεν έβγαινε με τίποτα. Με πίεζε ο γιατρός με όλη του τη δύναμη, η επισκληριδιος είχε περάσει και ένιωθα τα πάντα. Πονάω πολύ φώναξα και μου έκαναν κ άλλη δόση. Με πολύ κόπο και πόνο βγήκε ο πλακούντας και φώναξα στον γιατρό μου ότι τον αγαπάω 😂😂😂 

Στα τελευταία ράμματα πάλι ένιωθα τα πάντα, ήθελα απλά να τελειώσουμε με όλα αυτά. Τοπίο σαν από θρίλερ γύρω μου, παντού είχε αίματα αλλά τα είχα καταφέρει και αυτό ήταν το σημαντικό. Ο άντρας μου συγκινημένος κοιτούσε εμένα και το μωρό σαν χαμένος..

Αφου με καθάρισαν και με κατέβασαν στο δωμάτιο, μου την έφεραν. Είχε πεταλούδα στο χεράκι γιατί είχαμε σπασμένα νερά για 18 ώρες και έπρεπε να παίρνει αντιβίωση. Επίσης εδώ στο νοσοκομείο που γέννησα τα μωράκια τα έχουν οι μανουλες όλη μέρα μαζί τους. Εμένα μου την πήραν για να την παρακολουθούν προληπτικά για τον ίδιο λόγο και απλά πηγαίνω ανά τρίωρο να την ταιζω. Η τουλάχιστον προσπαθώ σαν πρώτη μέρα! 

3,420 η μπουμπού λοιπόν, ίδια ο πατέρας της, και τόσο μα τόσο όμορφη ❤️ Ο άντρας μου μου είπε ότι δεν κράτησε πάνω από μισή ώρα ο ενεργός τοκετός και το πολύ να έσπρωξα 7 φορές (εγώ είχα χάσει την αίσθηση του χρόνου). Επίσης να πω εδω ότι η μαία με ρώτησε αν γυμνάζομαι γιατί έχω πολύ δυνατούς κοιλιακούς και εσπρωχνα πολύ δυνατά. Τουλάχιστον δεν πήγαν τσάμπα τα τόσα χρόνια γυμναστικής! Οπότε για πιο εύκολο τοκετό, γυμναστικουλα αγαπημένες μου 😋😋

Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα εννοείται ούτε που έχω καταλάβει τι συνέβη σήμερα. Αυτό που ξέρω είναι ότι ξαφνικά τίποτα δεν έχει αξία και νόημα μπροστά στα δύο αυτά ματάκια που με κοιτανε τόσο διερευνητικα...

Μακάρι η Παναγία να αξιώσει όλες τις γυναίκες που το επιθυμούν με την ανείπωτη χαρά της μητρότητας 🙏🙏

 

Συγχαρητήρια κορίτσι μου γερή και καλότυχη να είναι η κοριτσαρα σας!!! Ήμουν σίγουρη ότι θα τα καταφερνες με φυσιολογικό τοκετό!! Είσαι πολύ δυνατή!! ♥️♥️♥️

Δημοσίευση
στις πριν 5 ώρες, ο/η Elli13 είπε:

Κορίτσια μου αγαπημένα.. η ώρα 2 το πρωί, τώρα κατάφερα να σας γράψω.Λοιποοοον... ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΕΝΤΟΝΑΡΑ ΥΠΕΡΔΙΠΛΗ! Φτιάξτε καφέ και αραξτε 😂😂

Σάββατο βράδυ σπάσαμε τα νερά. Οπότε Κυριακή πρωί (το πολύ) αναμέναμε τοκετό αν όλα πήγαιναν καλά. Εγώ μέσα στη νύχτα υπέφερα από δικούς μου πόνους και φωνάξαμε 2-3 φορές τον αναισθησιολογο να μου ανανεωσει τη δόση της επισκληρηδιου. Από ένα σημείο και μετά με έπιανε μόνο στην αριστερή πλευρά. 

Μέχρι το πρωί καμία εξέλιξη. Ο τράχηλος ακόμα στο 2, πολύ ψηλά και πίσω. Ο γιατρός ωστόσο ήθελε να κάνει μια τελευταία προσπάθεια (πόσο πια, το τερμάτισε) και να βάλουμε άλλη μια φορά ορό ωκυτοκινης, να περιμένουμε 8 ώρες και μετά αν δεν έπιανε και αυτό δεν υπήρχε άλλη λύση έπρεπε να προχωρήσουμε σε καισαρική γιατί ήταν πολλές οι ώρες που είχαμε σπάσει τα νερά. 

Βάζουμε τον ορό λοιπόν, κατά τις 6-7 το πρωί, αλλάζουν βάρδια οι μαίες και φυσικά καμία εξέλιξη. Ο γιατρός μου είπε μέχρι το απόγευμα αργά θα έχουμε ξεμπερδεψει. Το πήρα και εγώ απόφαση ότι το είχα χάσει το παιχνίδι του φυσιολογικού τοκετού αλλα τουλάχιστον το πάλεψα μέχρι τέλους.

Ξαφνικά κάνω εμετό. Θυμάμαι στα μαθήματα ανώδυνου τοκετού ότι αυτό είναι καλό σημάδι. Με εξετάζουν και βλέπουν διαστολή 4. Ώπα ... Λίγη ώρα μετά διαστολή 6. Παίρνουν τον γιατρό, ζητάει να μου μιλήσει. Πώς είσαι μου λέει, έχεις κουράγιο; δεδομένου ότι ήταν τρίτη μέρα πρόκλησης, εγώ άυπνη, νηστική και πολύ ταλαιπωρημένη. Αφού προχωράμε του είπα θα το βρω το κουράγιο!! Ξανά εμετό, ξεκινάω και έχω ρίγη σε όλο το σώμα, τρέμω σαν το ψάρι. Οι πόνοι να με γονατίζουν. Δεν ξέρω και εγώ πόσο φάρμακο βάλαμε γιατί η δεξιά πλευρά μου χαμηλά (κάτω από τη γραμμή του εσώρουχου) πονούσε φρικτά σε κάθε σύσπαση. Μου λέει μια μαία ότι αυτό συμβαίνει συνήθως όταν το μωράκι παίρνει σωστή θέση για τοκετό. Η αναισθησιολογος ανησυχούσε μήπως μετακινήθηκε η επισκληριδιος και έπρεπε να την ξανατοποθετησουμε. Μου κόπηκαν τα γονατα...

Στα 7εκατοστα διαστολή διαπιστώνουμε ότι το κεφαλάκι έχει κατέβει λίγο στραβά. Με βάζει η μαία να ξαπλώσω στα πλάγια σχεδόν μπρουμητα και να σπρώχνω σε κάθε σύσπαση για να πάρει το μωρό σωστή θέση. Τι να σας λέω... Ανέβασα πυρετό τελικά μαζί με τους εμετούς που συνεχίστηκαν.

Η διαστολή έφτασε πολύ γρήγορα στο 10, η μαία με κατεύθυνε πως να σπρωχνω σε κάθε σύσπαση και ξεκινήσαμε για να κατέβει λίγο ακόμα το κεφάλι. Φωνάζει τον άντρα μου που ήταν δίπλα μου σε όλα αυτά που ανέφερα και του λέει έλα να δεις φαίνονται τα μαλλάκια της. Σοκ!!

Έρχεται ο γιατρός και ήρθε η μεγάλη ώρα. Επισκληρηδιο δεν ήθελαν να μου κάνουν για να έχω την αίσθηση και να σπρώχνω. Γύρω στα 10 άτομα από πάνω μου, μαίες, ειδικευόμενοι γιατροί αναισθησιολογοι, ένας χαμός. Δόξα τω Θεώ η μια μαία που με κατεύθυνε μαζί με την προϊσταμένη ήταν τόσο αστέρια, που δεν θα τα κατάφερνα χωρίς αυτές. Ο γιατρός να μου φωνάζει να σπρώξω, η μαία να μου λέει το πότε και οι δύο μαζί να μου λένε μπράβο και πόσο σωστά το εκανα. Δεν ξέρω πόσες φορές εσπρωξα ξέρω μόνο ότι τους έλεγα τώρα θέλω να σπρώξω, το σώμα το εκανε από μόνο του!! Έβαζα όλη μου τη δύναμη, κάποια στιγμή είπα δεν μπορώ άλλο!! Ο γιατρός μου φώναξε να μην τα παρατήσω και να πεισμωσω!! Και αυτό έκανα!! Ένιωσα το κεφάλι να προσπαθεί να βγει και ήξερα ότι δεν έπρεπε να κάνω πίσω. Μολις βγήκε το κεφάλι ένα γκλουπ και βγήκε το σώμα. Ανασηκώθηκα, άνοιξα τα μάτια, ήθελα να την δω!! Έκοψαν το λώρο και την έβαλαν πάνω μου αμέσως. Άνοιξε τα μάτια της και με κοίταξε. Με κοιτούσε για ώρα μέσα στα μάτια και εγώ να χαζογελαω σαν να ήμουν υπό την επήρεια ναρκωτικών!! Ο γιατρός ήρθε και με φίλησε στο κεφάλι και όλοι μου έλεγαν πόσο καλά τα πήγα.

Βεβαια, ο Γολγοθάς δεν τελείωσε γιατί ο πλακούντας δεν έβγαινε με τίποτα. Με πίεζε ο γιατρός με όλη του τη δύναμη, η επισκληριδιος είχε περάσει και ένιωθα τα πάντα. Πονάω πολύ φώναξα και μου έκαναν κ άλλη δόση. Με πολύ κόπο και πόνο βγήκε ο πλακούντας και φώναξα στον γιατρό μου ότι τον αγαπάω 😂😂😂 

Στα τελευταία ράμματα πάλι ένιωθα τα πάντα, ήθελα απλά να τελειώσουμε με όλα αυτά. Τοπίο σαν από θρίλερ γύρω μου, παντού είχε αίματα αλλά τα είχα καταφέρει και αυτό ήταν το σημαντικό. Ο άντρας μου συγκινημένος κοιτούσε εμένα και το μωρό σαν χαμένος..

Αφου με καθάρισαν και με κατέβασαν στο δωμάτιο, μου την έφεραν. Είχε πεταλούδα στο χεράκι γιατί είχαμε σπασμένα νερά για 18 ώρες και έπρεπε να παίρνει αντιβίωση. Επίσης εδώ στο νοσοκομείο που γέννησα τα μωράκια τα έχουν οι μανουλες όλη μέρα μαζί τους. Εμένα μου την πήραν για να την παρακολουθούν προληπτικά για τον ίδιο λόγο και απλά πηγαίνω ανά τρίωρο να την ταιζω. Η τουλάχιστον προσπαθώ σαν πρώτη μέρα! 

3,420 η μπουμπού λοιπόν, ίδια ο πατέρας της, και τόσο μα τόσο όμορφη ❤️ Ο άντρας μου μου είπε ότι δεν κράτησε πάνω από μισή ώρα ο ενεργός τοκετός και το πολύ να έσπρωξα 7 φορές (εγώ είχα χάσει την αίσθηση του χρόνου). Επίσης να πω εδω ότι η μαία με ρώτησε αν γυμνάζομαι γιατί έχω πολύ δυνατούς κοιλιακούς και εσπρωχνα πολύ δυνατά. Τουλάχιστον δεν πήγαν τσάμπα τα τόσα χρόνια γυμναστικής! Οπότε για πιο εύκολο τοκετό, γυμναστικουλα αγαπημένες μου 😋😋

Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα εννοείται ούτε που έχω καταλάβει τι συνέβη σήμερα. Αυτό που ξέρω είναι ότι ξαφνικά τίποτα δεν έχει αξία και νόημα μπροστά στα δύο αυτά ματάκια που με κοιτανε τόσο διερευνητικα...

Μακάρι η Παναγία να αξιώσει όλες τις γυναίκες που το επιθυμούν με την ανείπωτη χαρά της μητρότητας 🙏🙏

 

Να σου ζήσει κορίτσι μου η μπουμπού! Ποπό πολύ δύσκολος ο τοκετός σου τελικά και μπράβο και σε εσένα και στο γιατρό και στη μαία σου που τα καταφέρατε! 

Μην ανησυχείς που η μπέμπα είναι μακριά σου τώρα. Είναι πολύ καλή ευκαιρία να ξεκουραστείς λίγο εσύ, γιατί μετά δύσκολα θα κοιμάσαι δίπλα της 😅

Ένα υπέροχο ταξίδι μόλις ξεκίνησε 😊❤️ Και πάλι συγχαρητήρια!

Δημοσίευση
στις πριν 12 ώρες, ο/η Κατερίνα!!! είπε:

Εφόσον το είπε ο γιατρός ας κάνουν την διερεύνηση και βλεπεις😜 πάντως εγώ λίγο πριν μάθω την πρώτη φορά ότι ήμουν έγκυος έπαιρνα διπλή αντιβίωση για ιγμοριτιδα και είχα κάνει κ ακτινογραφία ιγμοριων😅 δεν είχε επηρεάσει κάπου δόξα το θεό 

Καλημέρα κορίτσι μου, η αξονική βγήκε καλή. Σήμερα είμαι ακόμα καλύτερα κ περιμένω να περάσουν οι γιατροί να δω τι κ πως.

στις πριν 11 ώρες, ο/η Nancy είπε:

Ηometest είναι , βγηκε ετσι τώρα το απόγευμα έχω ενα ηλεκτρονικο θα το κάνω αυριο το πρωί και λέω οτι και να δείξει να πάω το πρώι πριν την δουλειά για μια χοριακη.. 

Καλημέρα κοπέλα μου, έκανες χοριακη;

στις πριν 5 ώρες, ο/η Elli13 είπε:

Κορίτσια μου αγαπημένα.. η ώρα 2 το πρωί, τώρα κατάφερα να σας γράψω.Λοιποοοον... ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΕΝΤΟΝΑΡΑ ΥΠΕΡΔΙΠΛΗ! Φτιάξτε καφέ και αραξτε 😂😂

Σάββατο βράδυ σπάσαμε τα νερά. Οπότε Κυριακή πρωί (το πολύ) αναμέναμε τοκετό αν όλα πήγαιναν καλά. Εγώ μέσα στη νύχτα υπέφερα από δικούς μου πόνους και φωνάξαμε 2-3 φορές τον αναισθησιολογο να μου ανανεωσει τη δόση της επισκληρηδιου. Από ένα σημείο και μετά με έπιανε μόνο στην αριστερή πλευρά. 

Μέχρι το πρωί καμία εξέλιξη. Ο τράχηλος ακόμα στο 2, πολύ ψηλά και πίσω. Ο γιατρός ωστόσο ήθελε να κάνει μια τελευταία προσπάθεια (πόσο πια, το τερμάτισε) και να βάλουμε άλλη μια φορά ορό ωκυτοκινης, να περιμένουμε 8 ώρες και μετά αν δεν έπιανε και αυτό δεν υπήρχε άλλη λύση έπρεπε να προχωρήσουμε σε καισαρική γιατί ήταν πολλές οι ώρες που είχαμε σπάσει τα νερά. 

Βάζουμε τον ορό λοιπόν, κατά τις 6-7 το πρωί, αλλάζουν βάρδια οι μαίες και φυσικά καμία εξέλιξη. Ο γιατρός μου είπε μέχρι το απόγευμα αργά θα έχουμε ξεμπερδεψει. Το πήρα και εγώ απόφαση ότι το είχα χάσει το παιχνίδι του φυσιολογικού τοκετού αλλα τουλάχιστον το πάλεψα μέχρι τέλους.

Ξαφνικά κάνω εμετό. Θυμάμαι στα μαθήματα ανώδυνου τοκετού ότι αυτό είναι καλό σημάδι. Με εξετάζουν και βλέπουν διαστολή 4. Ώπα ... Λίγη ώρα μετά διαστολή 6. Παίρνουν τον γιατρό, ζητάει να μου μιλήσει. Πώς είσαι μου λέει, έχεις κουράγιο; δεδομένου ότι ήταν τρίτη μέρα πρόκλησης, εγώ άυπνη, νηστική και πολύ ταλαιπωρημένη. Αφού προχωράμε του είπα θα το βρω το κουράγιο!! Ξανά εμετό, ξεκινάω και έχω ρίγη σε όλο το σώμα, τρέμω σαν το ψάρι. Οι πόνοι να με γονατίζουν. Δεν ξέρω και εγώ πόσο φάρμακο βάλαμε γιατί η δεξιά πλευρά μου χαμηλά (κάτω από τη γραμμή του εσώρουχου) πονούσε φρικτά σε κάθε σύσπαση. Μου λέει μια μαία ότι αυτό συμβαίνει συνήθως όταν το μωράκι παίρνει σωστή θέση για τοκετό. Η αναισθησιολογος ανησυχούσε μήπως μετακινήθηκε η επισκληριδιος και έπρεπε να την ξανατοποθετησουμε. Μου κόπηκαν τα γονατα...

Στα 7εκατοστα διαστολή διαπιστώνουμε ότι το κεφαλάκι έχει κατέβει λίγο στραβά. Με βάζει η μαία να ξαπλώσω στα πλάγια σχεδόν μπρουμητα και να σπρώχνω σε κάθε σύσπαση για να πάρει το μωρό σωστή θέση. Τι να σας λέω... Ανέβασα πυρετό τελικά μαζί με τους εμετούς που συνεχίστηκαν.

Η διαστολή έφτασε πολύ γρήγορα στο 10, η μαία με κατεύθυνε πως να σπρωχνω σε κάθε σύσπαση και ξεκινήσαμε για να κατέβει λίγο ακόμα το κεφάλι. Φωνάζει τον άντρα μου που ήταν δίπλα μου σε όλα αυτά που ανέφερα και του λέει έλα να δεις φαίνονται τα μαλλάκια της. Σοκ!!

Έρχεται ο γιατρός και ήρθε η μεγάλη ώρα. Επισκληρηδιο δεν ήθελαν να μου κάνουν για να έχω την αίσθηση και να σπρώχνω. Γύρω στα 10 άτομα από πάνω μου, μαίες, ειδικευόμενοι γιατροί αναισθησιολογοι, ένας χαμός. Δόξα τω Θεώ η μια μαία που με κατεύθυνε μαζί με την προϊσταμένη ήταν τόσο αστέρια, που δεν θα τα κατάφερνα χωρίς αυτές. Ο γιατρός να μου φωνάζει να σπρώξω, η μαία να μου λέει το πότε και οι δύο μαζί να μου λένε μπράβο και πόσο σωστά το εκανα. Δεν ξέρω πόσες φορές εσπρωξα ξέρω μόνο ότι τους έλεγα τώρα θέλω να σπρώξω, το σώμα το εκανε από μόνο του!! Έβαζα όλη μου τη δύναμη, κάποια στιγμή είπα δεν μπορώ άλλο!! Ο γιατρός μου φώναξε να μην τα παρατήσω και να πεισμωσω!! Και αυτό έκανα!! Ένιωσα το κεφάλι να προσπαθεί να βγει και ήξερα ότι δεν έπρεπε να κάνω πίσω. Μολις βγήκε το κεφάλι ένα γκλουπ και βγήκε το σώμα. Ανασηκώθηκα, άνοιξα τα μάτια, ήθελα να την δω!! Έκοψαν το λώρο και την έβαλαν πάνω μου αμέσως. Άνοιξε τα μάτια της και με κοίταξε. Με κοιτούσε για ώρα μέσα στα μάτια και εγώ να χαζογελαω σαν να ήμουν υπό την επήρεια ναρκωτικών!! Ο γιατρός ήρθε και με φίλησε στο κεφάλι και όλοι μου έλεγαν πόσο καλά τα πήγα.

Βεβαια, ο Γολγοθάς δεν τελείωσε γιατί ο πλακούντας δεν έβγαινε με τίποτα. Με πίεζε ο γιατρός με όλη του τη δύναμη, η επισκληριδιος είχε περάσει και ένιωθα τα πάντα. Πονάω πολύ φώναξα και μου έκαναν κ άλλη δόση. Με πολύ κόπο και πόνο βγήκε ο πλακούντας και φώναξα στον γιατρό μου ότι τον αγαπάω 😂😂😂 

Στα τελευταία ράμματα πάλι ένιωθα τα πάντα, ήθελα απλά να τελειώσουμε με όλα αυτά. Τοπίο σαν από θρίλερ γύρω μου, παντού είχε αίματα αλλά τα είχα καταφέρει και αυτό ήταν το σημαντικό. Ο άντρας μου συγκινημένος κοιτούσε εμένα και το μωρό σαν χαμένος..

Αφου με καθάρισαν και με κατέβασαν στο δωμάτιο, μου την έφεραν. Είχε πεταλούδα στο χεράκι γιατί είχαμε σπασμένα νερά για 18 ώρες και έπρεπε να παίρνει αντιβίωση. Επίσης εδώ στο νοσοκομείο που γέννησα τα μωράκια τα έχουν οι μανουλες όλη μέρα μαζί τους. Εμένα μου την πήραν για να την παρακολουθούν προληπτικά για τον ίδιο λόγο και απλά πηγαίνω ανά τρίωρο να την ταιζω. Η τουλάχιστον προσπαθώ σαν πρώτη μέρα! 

3,420 η μπουμπού λοιπόν, ίδια ο πατέρας της, και τόσο μα τόσο όμορφη ❤️ Ο άντρας μου μου είπε ότι δεν κράτησε πάνω από μισή ώρα ο ενεργός τοκετός και το πολύ να έσπρωξα 7 φορές (εγώ είχα χάσει την αίσθηση του χρόνου). Επίσης να πω εδω ότι η μαία με ρώτησε αν γυμνάζομαι γιατί έχω πολύ δυνατούς κοιλιακούς και εσπρωχνα πολύ δυνατά. Τουλάχιστον δεν πήγαν τσάμπα τα τόσα χρόνια γυμναστικής! Οπότε για πιο εύκολο τοκετό, γυμναστικουλα αγαπημένες μου 😋😋

Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα εννοείται ούτε που έχω καταλάβει τι συνέβη σήμερα. Αυτό που ξέρω είναι ότι ξαφνικά τίποτα δεν έχει αξία και νόημα μπροστά στα δύο αυτά ματάκια που με κοιτανε τόσο διερευνητικα...

Μακάρι η Παναγία να αξιώσει όλες τις γυναίκες που το επιθυμούν με την ανείπωτη χαρά της μητρότητας 🙏🙏

 

Μπράβο ρε θηρίο!!! Συγχαρητήριαααααααα!!! ❤️💙 Να σας ζήσει το αστεράκι σας!!

Δημοσίευση

Κορίτσια καλημέρα! Συγγνώμη που δεν απάντησα την Παρασκευή αλλά σας γράφω από τη δουλειά και την Παρασκευή με έτρεχαν!

Αρχικά σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τις απαντήσεις!! Έχω και άλλα νέα, σήμερα είναι να κάνω σαλπιγγογραφία και ζήτησα με αφρό αλλά κανένας από τους 2 που μου πρότεινε ο γυναικολόγος δεν κάνει με αφρό. Άρα θα κάνω με υγρό που λένε ότι πονάει περισσότερο. Και η μόνη ώρα που είχανε διαθέσιμη ήταν σήμερα στις 14:00 και εκείνη την ώρα (αλλιώς θα πηγαίναμε τον επόμενο μήνα) ο άντρας μου θα είναι στη δουλειά και θα είμαι μόνη μου. Και καταλαβαίνετε ότι τα έχω κάνει πάνω μου 💩 

Σχετικά με το άγχος που είπατε για την προλακτίνη, το τελευταίο διάστημα έχω πάρα πολύ! 

Δημοσίευση
στις πριν 6 ώρες, ο/η Elli13 είπε:

Κορίτσια μου αγαπημένα.. η ώρα 2 το πρωί, τώρα κατάφερα να σας γράψω.Λοιποοοον... ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΕΝΤΟΝΑΡΑ ΥΠΕΡΔΙΠΛΗ! Φτιάξτε καφέ και αραξτε 😂😂

Σάββατο βράδυ σπάσαμε τα νερά. Οπότε Κυριακή πρωί (το πολύ) αναμέναμε τοκετό αν όλα πήγαιναν καλά. Εγώ μέσα στη νύχτα υπέφερα από δικούς μου πόνους και φωνάξαμε 2-3 φορές τον αναισθησιολογο να μου ανανεωσει τη δόση της επισκληρηδιου. Από ένα σημείο και μετά με έπιανε μόνο στην αριστερή πλευρά. 

Μέχρι το πρωί καμία εξέλιξη. Ο τράχηλος ακόμα στο 2, πολύ ψηλά και πίσω. Ο γιατρός ωστόσο ήθελε να κάνει μια τελευταία προσπάθεια (πόσο πια, το τερμάτισε) και να βάλουμε άλλη μια φορά ορό ωκυτοκινης, να περιμένουμε 8 ώρες και μετά αν δεν έπιανε και αυτό δεν υπήρχε άλλη λύση έπρεπε να προχωρήσουμε σε καισαρική γιατί ήταν πολλές οι ώρες που είχαμε σπάσει τα νερά. 

Βάζουμε τον ορό λοιπόν, κατά τις 6-7 το πρωί, αλλάζουν βάρδια οι μαίες και φυσικά καμία εξέλιξη. Ο γιατρός μου είπε μέχρι το απόγευμα αργά θα έχουμε ξεμπερδεψει. Το πήρα και εγώ απόφαση ότι το είχα χάσει το παιχνίδι του φυσιολογικού τοκετού αλλα τουλάχιστον το πάλεψα μέχρι τέλους.

Ξαφνικά κάνω εμετό. Θυμάμαι στα μαθήματα ανώδυνου τοκετού ότι αυτό είναι καλό σημάδι. Με εξετάζουν και βλέπουν διαστολή 4. Ώπα ... Λίγη ώρα μετά διαστολή 6. Παίρνουν τον γιατρό, ζητάει να μου μιλήσει. Πώς είσαι μου λέει, έχεις κουράγιο; δεδομένου ότι ήταν τρίτη μέρα πρόκλησης, εγώ άυπνη, νηστική και πολύ ταλαιπωρημένη. Αφού προχωράμε του είπα θα το βρω το κουράγιο!! Ξανά εμετό, ξεκινάω και έχω ρίγη σε όλο το σώμα, τρέμω σαν το ψάρι. Οι πόνοι να με γονατίζουν. Δεν ξέρω και εγώ πόσο φάρμακο βάλαμε γιατί η δεξιά πλευρά μου χαμηλά (κάτω από τη γραμμή του εσώρουχου) πονούσε φρικτά σε κάθε σύσπαση. Μου λέει μια μαία ότι αυτό συμβαίνει συνήθως όταν το μωράκι παίρνει σωστή θέση για τοκετό. Η αναισθησιολογος ανησυχούσε μήπως μετακινήθηκε η επισκληριδιος και έπρεπε να την ξανατοποθετησουμε. Μου κόπηκαν τα γονατα...

Στα 7εκατοστα διαστολή διαπιστώνουμε ότι το κεφαλάκι έχει κατέβει λίγο στραβά. Με βάζει η μαία να ξαπλώσω στα πλάγια σχεδόν μπρουμητα και να σπρώχνω σε κάθε σύσπαση για να πάρει το μωρό σωστή θέση. Τι να σας λέω... Ανέβασα πυρετό τελικά μαζί με τους εμετούς που συνεχίστηκαν.

Η διαστολή έφτασε πολύ γρήγορα στο 10, η μαία με κατεύθυνε πως να σπρωχνω σε κάθε σύσπαση και ξεκινήσαμε για να κατέβει λίγο ακόμα το κεφάλι. Φωνάζει τον άντρα μου που ήταν δίπλα μου σε όλα αυτά που ανέφερα και του λέει έλα να δεις φαίνονται τα μαλλάκια της. Σοκ!!

Έρχεται ο γιατρός και ήρθε η μεγάλη ώρα. Επισκληρηδιο δεν ήθελαν να μου κάνουν για να έχω την αίσθηση και να σπρώχνω. Γύρω στα 10 άτομα από πάνω μου, μαίες, ειδικευόμενοι γιατροί αναισθησιολογοι, ένας χαμός. Δόξα τω Θεώ η μια μαία που με κατεύθυνε μαζί με την προϊσταμένη ήταν τόσο αστέρια, που δεν θα τα κατάφερνα χωρίς αυτές. Ο γιατρός να μου φωνάζει να σπρώξω, η μαία να μου λέει το πότε και οι δύο μαζί να μου λένε μπράβο και πόσο σωστά το εκανα. Δεν ξέρω πόσες φορές εσπρωξα ξέρω μόνο ότι τους έλεγα τώρα θέλω να σπρώξω, το σώμα το εκανε από μόνο του!! Έβαζα όλη μου τη δύναμη, κάποια στιγμή είπα δεν μπορώ άλλο!! Ο γιατρός μου φώναξε να μην τα παρατήσω και να πεισμωσω!! Και αυτό έκανα!! Ένιωσα το κεφάλι να προσπαθεί να βγει και ήξερα ότι δεν έπρεπε να κάνω πίσω. Μολις βγήκε το κεφάλι ένα γκλουπ και βγήκε το σώμα. Ανασηκώθηκα, άνοιξα τα μάτια, ήθελα να την δω!! Έκοψαν το λώρο και την έβαλαν πάνω μου αμέσως. Άνοιξε τα μάτια της και με κοίταξε. Με κοιτούσε για ώρα μέσα στα μάτια και εγώ να χαζογελαω σαν να ήμουν υπό την επήρεια ναρκωτικών!! Ο γιατρός ήρθε και με φίλησε στο κεφάλι και όλοι μου έλεγαν πόσο καλά τα πήγα.

Βεβαια, ο Γολγοθάς δεν τελείωσε γιατί ο πλακούντας δεν έβγαινε με τίποτα. Με πίεζε ο γιατρός με όλη του τη δύναμη, η επισκληριδιος είχε περάσει και ένιωθα τα πάντα. Πονάω πολύ φώναξα και μου έκαναν κ άλλη δόση. Με πολύ κόπο και πόνο βγήκε ο πλακούντας και φώναξα στον γιατρό μου ότι τον αγαπάω 😂😂😂 

Στα τελευταία ράμματα πάλι ένιωθα τα πάντα, ήθελα απλά να τελειώσουμε με όλα αυτά. Τοπίο σαν από θρίλερ γύρω μου, παντού είχε αίματα αλλά τα είχα καταφέρει και αυτό ήταν το σημαντικό. Ο άντρας μου συγκινημένος κοιτούσε εμένα και το μωρό σαν χαμένος..

Αφου με καθάρισαν και με κατέβασαν στο δωμάτιο, μου την έφεραν. Είχε πεταλούδα στο χεράκι γιατί είχαμε σπασμένα νερά για 18 ώρες και έπρεπε να παίρνει αντιβίωση. Επίσης εδώ στο νοσοκομείο που γέννησα τα μωράκια τα έχουν οι μανουλες όλη μέρα μαζί τους. Εμένα μου την πήραν για να την παρακολουθούν προληπτικά για τον ίδιο λόγο και απλά πηγαίνω ανά τρίωρο να την ταιζω. Η τουλάχιστον προσπαθώ σαν πρώτη μέρα! 

3,420 η μπουμπού λοιπόν, ίδια ο πατέρας της, και τόσο μα τόσο όμορφη ❤️ Ο άντρας μου μου είπε ότι δεν κράτησε πάνω από μισή ώρα ο ενεργός τοκετός και το πολύ να έσπρωξα 7 φορές (εγώ είχα χάσει την αίσθηση του χρόνου). Επίσης να πω εδω ότι η μαία με ρώτησε αν γυμνάζομαι γιατί έχω πολύ δυνατούς κοιλιακούς και εσπρωχνα πολύ δυνατά. Τουλάχιστον δεν πήγαν τσάμπα τα τόσα χρόνια γυμναστικής! Οπότε για πιο εύκολο τοκετό, γυμναστικουλα αγαπημένες μου 😋😋

Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα εννοείται ούτε που έχω καταλάβει τι συνέβη σήμερα. Αυτό που ξέρω είναι ότι ξαφνικά τίποτα δεν έχει αξία και νόημα μπροστά στα δύο αυτά ματάκια που με κοιτανε τόσο διερευνητικα...

Μακάρι η Παναγία να αξιώσει όλες τις γυναίκες που το επιθυμούν με την ανείπωτη χαρά της μητρότητας 🙏🙏

 

Καλημέρα, συγκινήθηκα τόσο πολύ! Να σας ζήσει το κοριτσάκι σας και καλή και γρήγορη ανάρρωση σε εσένα. Δυστυχώς ακόμα δεν το έχω ζήσει αλλά είμαι σίγουρη πως τα συναισθήματα που νιώθεις εκείνη την στιγμή είναι πολύ δυνατά και μοναδικά. Μακάρι να τα καταφέρουμε όλες και στο τέλος να διηγούμαστε και εμείς την όμορφη ιστορία μας! Φιλιά και στις 2 σας😘

Δημοσίευση
στις πριν 3 λεπτά, ο/η Mary_piggy είπε:

Κορίτσια καλημέρα! Συγγνώμη που δεν απάντησα την Παρασκευή αλλά σας γράφω από τη δουλειά και την Παρασκευή με έτρεχαν!

Αρχικά σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τις απαντήσεις!! Έχω και άλλα νέα, σήμερα είναι να κάνω σαλπιγγογραφία και ζήτησα με αφρό αλλά κανένας από τους 2 που μου πρότεινε ο γυναικολόγος δεν κάνει με αφρό. Άρα θα κάνω με υγρό που λένε ότι πονάει περισσότερο. Και η μόνη ώρα που είχανε διαθέσιμη ήταν σήμερα στις 14:00 και εκείνη την ώρα (αλλιώς θα πηγαίναμε τον επόμενο μήνα) ο άντρας μου θα είναι στη δουλειά και θα είμαι μόνη μου. Και καταλαβαίνετε ότι τα έχω κάνει πάνω μου 💩 

Σχετικά με το άγχος που είπατε για την προλακτίνη, το τελευταίο διάστημα έχω πάρα πολύ! 

Καλημερααααα!!! Κορίτσι μου μην ανησυχείς καθόλου. Εγώ με σκιαγραφικό έκανα. Δεν πονάει έτσι όπως τα έχεις κατά νου! Είναι απλά ένας πόνο περιόδου για ένα δυο δευτερόλεπτα δλδ μόλις σου κάνει την έγχυση. Τίποτα άλλο. Βέβαια οπωσδήποτε να έχεις πάρει κάνα δυο παυσίπονα κανενα 45 πριν. Όλα θα πάνε καλά να μην ανησυχείς!

Δημοσίευση
στις πριν 19 λεπτά, ο/η Girly είπε:

Καλημερααααα!!! Κορίτσι μου μην ανησυχείς καθόλου. Εγώ με σκιαγραφικό έκανα. Δεν πονάει έτσι όπως τα έχεις κατά νου! Είναι απλά ένας πόνο περιόδου για ένα δυο δευτερόλεπτα δλδ μόλις σου κάνει την έγχυση. Τίποτα άλλο. Βέβαια οπωσδήποτε να έχεις πάρει κάνα δυο παυσίπονα κανενα 45 πριν. Όλα θα πάνε καλά να μην ανησυχείς!

Τι παυσίπονο; Μου δώσανε αντιβίωση από εχθές και παίρνω, να τους πάρω να ρωτήσω αν χρειάζεται να πα΄ρω και παυσίπονο;

Δημοσίευση
στις πριν 6 ώρες, ο/η Elli13 είπε:

Κορίτσια μου αγαπημένα.. η ώρα 2 το πρωί, τώρα κατάφερα να σας γράψω.Λοιποοοον... ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΕΝΤΟΝΑΡΑ ΥΠΕΡΔΙΠΛΗ! Φτιάξτε καφέ και αραξτε 😂😂

Σάββατο βράδυ σπάσαμε τα νερά. Οπότε Κυριακή πρωί (το πολύ) αναμέναμε τοκετό αν όλα πήγαιναν καλά. Εγώ μέσα στη νύχτα υπέφερα από δικούς μου πόνους και φωνάξαμε 2-3 φορές τον αναισθησιολογο να μου ανανεωσει τη δόση της επισκληρηδιου. Από ένα σημείο και μετά με έπιανε μόνο στην αριστερή πλευρά. 

Μέχρι το πρωί καμία εξέλιξη. Ο τράχηλος ακόμα στο 2, πολύ ψηλά και πίσω. Ο γιατρός ωστόσο ήθελε να κάνει μια τελευταία προσπάθεια (πόσο πια, το τερμάτισε) και να βάλουμε άλλη μια φορά ορό ωκυτοκινης, να περιμένουμε 8 ώρες και μετά αν δεν έπιανε και αυτό δεν υπήρχε άλλη λύση έπρεπε να προχωρήσουμε σε καισαρική γιατί ήταν πολλές οι ώρες που είχαμε σπάσει τα νερά. 

Βάζουμε τον ορό λοιπόν, κατά τις 6-7 το πρωί, αλλάζουν βάρδια οι μαίες και φυσικά καμία εξέλιξη. Ο γιατρός μου είπε μέχρι το απόγευμα αργά θα έχουμε ξεμπερδεψει. Το πήρα και εγώ απόφαση ότι το είχα χάσει το παιχνίδι του φυσιολογικού τοκετού αλλα τουλάχιστον το πάλεψα μέχρι τέλους.

Ξαφνικά κάνω εμετό. Θυμάμαι στα μαθήματα ανώδυνου τοκετού ότι αυτό είναι καλό σημάδι. Με εξετάζουν και βλέπουν διαστολή 4. Ώπα ... Λίγη ώρα μετά διαστολή 6. Παίρνουν τον γιατρό, ζητάει να μου μιλήσει. Πώς είσαι μου λέει, έχεις κουράγιο; δεδομένου ότι ήταν τρίτη μέρα πρόκλησης, εγώ άυπνη, νηστική και πολύ ταλαιπωρημένη. Αφού προχωράμε του είπα θα το βρω το κουράγιο!! Ξανά εμετό, ξεκινάω και έχω ρίγη σε όλο το σώμα, τρέμω σαν το ψάρι. Οι πόνοι να με γονατίζουν. Δεν ξέρω και εγώ πόσο φάρμακο βάλαμε γιατί η δεξιά πλευρά μου χαμηλά (κάτω από τη γραμμή του εσώρουχου) πονούσε φρικτά σε κάθε σύσπαση. Μου λέει μια μαία ότι αυτό συμβαίνει συνήθως όταν το μωράκι παίρνει σωστή θέση για τοκετό. Η αναισθησιολογος ανησυχούσε μήπως μετακινήθηκε η επισκληριδιος και έπρεπε να την ξανατοποθετησουμε. Μου κόπηκαν τα γονατα...

Στα 7εκατοστα διαστολή διαπιστώνουμε ότι το κεφαλάκι έχει κατέβει λίγο στραβά. Με βάζει η μαία να ξαπλώσω στα πλάγια σχεδόν μπρουμητα και να σπρώχνω σε κάθε σύσπαση για να πάρει το μωρό σωστή θέση. Τι να σας λέω... Ανέβασα πυρετό τελικά μαζί με τους εμετούς που συνεχίστηκαν.

Η διαστολή έφτασε πολύ γρήγορα στο 10, η μαία με κατεύθυνε πως να σπρωχνω σε κάθε σύσπαση και ξεκινήσαμε για να κατέβει λίγο ακόμα το κεφάλι. Φωνάζει τον άντρα μου που ήταν δίπλα μου σε όλα αυτά που ανέφερα και του λέει έλα να δεις φαίνονται τα μαλλάκια της. Σοκ!!

Έρχεται ο γιατρός και ήρθε η μεγάλη ώρα. Επισκληρηδιο δεν ήθελαν να μου κάνουν για να έχω την αίσθηση και να σπρώχνω. Γύρω στα 10 άτομα από πάνω μου, μαίες, ειδικευόμενοι γιατροί αναισθησιολογοι, ένας χαμός. Δόξα τω Θεώ η μια μαία που με κατεύθυνε μαζί με την προϊσταμένη ήταν τόσο αστέρια, που δεν θα τα κατάφερνα χωρίς αυτές. Ο γιατρός να μου φωνάζει να σπρώξω, η μαία να μου λέει το πότε και οι δύο μαζί να μου λένε μπράβο και πόσο σωστά το εκανα. Δεν ξέρω πόσες φορές εσπρωξα ξέρω μόνο ότι τους έλεγα τώρα θέλω να σπρώξω, το σώμα το εκανε από μόνο του!! Έβαζα όλη μου τη δύναμη, κάποια στιγμή είπα δεν μπορώ άλλο!! Ο γιατρός μου φώναξε να μην τα παρατήσω και να πεισμωσω!! Και αυτό έκανα!! Ένιωσα το κεφάλι να προσπαθεί να βγει και ήξερα ότι δεν έπρεπε να κάνω πίσω. Μολις βγήκε το κεφάλι ένα γκλουπ και βγήκε το σώμα. Ανασηκώθηκα, άνοιξα τα μάτια, ήθελα να την δω!! Έκοψαν το λώρο και την έβαλαν πάνω μου αμέσως. Άνοιξε τα μάτια της και με κοίταξε. Με κοιτούσε για ώρα μέσα στα μάτια και εγώ να χαζογελαω σαν να ήμουν υπό την επήρεια ναρκωτικών!! Ο γιατρός ήρθε και με φίλησε στο κεφάλι και όλοι μου έλεγαν πόσο καλά τα πήγα.

Βεβαια, ο Γολγοθάς δεν τελείωσε γιατί ο πλακούντας δεν έβγαινε με τίποτα. Με πίεζε ο γιατρός με όλη του τη δύναμη, η επισκληριδιος είχε περάσει και ένιωθα τα πάντα. Πονάω πολύ φώναξα και μου έκαναν κ άλλη δόση. Με πολύ κόπο και πόνο βγήκε ο πλακούντας και φώναξα στον γιατρό μου ότι τον αγαπάω 😂😂😂 

Στα τελευταία ράμματα πάλι ένιωθα τα πάντα, ήθελα απλά να τελειώσουμε με όλα αυτά. Τοπίο σαν από θρίλερ γύρω μου, παντού είχε αίματα αλλά τα είχα καταφέρει και αυτό ήταν το σημαντικό. Ο άντρας μου συγκινημένος κοιτούσε εμένα και το μωρό σαν χαμένος..

Αφου με καθάρισαν και με κατέβασαν στο δωμάτιο, μου την έφεραν. Είχε πεταλούδα στο χεράκι γιατί είχαμε σπασμένα νερά για 18 ώρες και έπρεπε να παίρνει αντιβίωση. Επίσης εδώ στο νοσοκομείο που γέννησα τα μωράκια τα έχουν οι μανουλες όλη μέρα μαζί τους. Εμένα μου την πήραν για να την παρακολουθούν προληπτικά για τον ίδιο λόγο και απλά πηγαίνω ανά τρίωρο να την ταιζω. Η τουλάχιστον προσπαθώ σαν πρώτη μέρα! 

3,420 η μπουμπού λοιπόν, ίδια ο πατέρας της, και τόσο μα τόσο όμορφη ❤️ Ο άντρας μου μου είπε ότι δεν κράτησε πάνω από μισή ώρα ο ενεργός τοκετός και το πολύ να έσπρωξα 7 φορές (εγώ είχα χάσει την αίσθηση του χρόνου). Επίσης να πω εδω ότι η μαία με ρώτησε αν γυμνάζομαι γιατί έχω πολύ δυνατούς κοιλιακούς και εσπρωχνα πολύ δυνατά. Τουλάχιστον δεν πήγαν τσάμπα τα τόσα χρόνια γυμναστικής! Οπότε για πιο εύκολο τοκετό, γυμναστικουλα αγαπημένες μου 😋😋

Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα εννοείται ούτε που έχω καταλάβει τι συνέβη σήμερα. Αυτό που ξέρω είναι ότι ξαφνικά τίποτα δεν έχει αξία και νόημα μπροστά στα δύο αυτά ματάκια που με κοιτανε τόσο διερευνητικα...

Μακάρι η Παναγία να αξιώσει όλες τις γυναίκες που το επιθυμούν με την ανείπωτη χαρά της μητρότητας 🙏🙏

 

Να σας ζήσει η κορούλα πάντα γερή και καλότυχη να είναι 🥰

ελλη μου είσαι ήρωας χίλια μπράβο σου αξίζουν, είσαι πολύ δυνατή, είχες ένα ζόρικο τοκετο σου αξίζουν πολλά συγχαρητήρια  που τα κατάφερες 😊 

Δημοσίευση
στις πριν 30 λεπτά, ο/η Mary_piggy είπε:

Τι παυσίπονο; Μου δώσανε αντιβίωση από εχθές και παίρνω, να τους πάρω να ρωτήσω αν χρειάζεται να πα΄ρω και παυσίπονο;

Μην αγχώνεσαι κ όπως σου είπε κ η @Girly για λίγο πονάει σαν κάψιμο είναι δεν κραταει ώρα. Δευτερόλεπτα. Κ γω είχα πάρει παυσίπονο πριν αν κ ο γιατρός είχε πει δε χρειάζεται εγώ πήρα 🤣🤣🤣

Δημοσίευση
στις πριν 7 ώρες, ο/η Elli13 είπε:

Κορίτσια μου αγαπημένα.. η ώρα 2 το πρωί, τώρα κατάφερα να σας γράψω.Λοιποοοον... ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΕΝΤΟΝΑΡΑ ΥΠΕΡΔΙΠΛΗ! Φτιάξτε καφέ και αραξτε 😂😂

Σάββατο βράδυ σπάσαμε τα νερά. Οπότε Κυριακή πρωί (το πολύ) αναμέναμε τοκετό αν όλα πήγαιναν καλά. Εγώ μέσα στη νύχτα υπέφερα από δικούς μου πόνους και φωνάξαμε 2-3 φορές τον αναισθησιολογο να μου ανανεωσει τη δόση της επισκληρηδιου. Από ένα σημείο και μετά με έπιανε μόνο στην αριστερή πλευρά. 

Μέχρι το πρωί καμία εξέλιξη. Ο τράχηλος ακόμα στο 2, πολύ ψηλά και πίσω. Ο γιατρός ωστόσο ήθελε να κάνει μια τελευταία προσπάθεια (πόσο πια, το τερμάτισε) και να βάλουμε άλλη μια φορά ορό ωκυτοκινης, να περιμένουμε 8 ώρες και μετά αν δεν έπιανε και αυτό δεν υπήρχε άλλη λύση έπρεπε να προχωρήσουμε σε καισαρική γιατί ήταν πολλές οι ώρες που είχαμε σπάσει τα νερά. 

Βάζουμε τον ορό λοιπόν, κατά τις 6-7 το πρωί, αλλάζουν βάρδια οι μαίες και φυσικά καμία εξέλιξη. Ο γιατρός μου είπε μέχρι το απόγευμα αργά θα έχουμε ξεμπερδεψει. Το πήρα και εγώ απόφαση ότι το είχα χάσει το παιχνίδι του φυσιολογικού τοκετού αλλα τουλάχιστον το πάλεψα μέχρι τέλους.

Ξαφνικά κάνω εμετό. Θυμάμαι στα μαθήματα ανώδυνου τοκετού ότι αυτό είναι καλό σημάδι. Με εξετάζουν και βλέπουν διαστολή 4. Ώπα ... Λίγη ώρα μετά διαστολή 6. Παίρνουν τον γιατρό, ζητάει να μου μιλήσει. Πώς είσαι μου λέει, έχεις κουράγιο; δεδομένου ότι ήταν τρίτη μέρα πρόκλησης, εγώ άυπνη, νηστική και πολύ ταλαιπωρημένη. Αφού προχωράμε του είπα θα το βρω το κουράγιο!! Ξανά εμετό, ξεκινάω και έχω ρίγη σε όλο το σώμα, τρέμω σαν το ψάρι. Οι πόνοι να με γονατίζουν. Δεν ξέρω και εγώ πόσο φάρμακο βάλαμε γιατί η δεξιά πλευρά μου χαμηλά (κάτω από τη γραμμή του εσώρουχου) πονούσε φρικτά σε κάθε σύσπαση. Μου λέει μια μαία ότι αυτό συμβαίνει συνήθως όταν το μωράκι παίρνει σωστή θέση για τοκετό. Η αναισθησιολογος ανησυχούσε μήπως μετακινήθηκε η επισκληριδιος και έπρεπε να την ξανατοποθετησουμε. Μου κόπηκαν τα γονατα...

Στα 7εκατοστα διαστολή διαπιστώνουμε ότι το κεφαλάκι έχει κατέβει λίγο στραβά. Με βάζει η μαία να ξαπλώσω στα πλάγια σχεδόν μπρουμητα και να σπρώχνω σε κάθε σύσπαση για να πάρει το μωρό σωστή θέση. Τι να σας λέω... Ανέβασα πυρετό τελικά μαζί με τους εμετούς που συνεχίστηκαν.

Η διαστολή έφτασε πολύ γρήγορα στο 10, η μαία με κατεύθυνε πως να σπρωχνω σε κάθε σύσπαση και ξεκινήσαμε για να κατέβει λίγο ακόμα το κεφάλι. Φωνάζει τον άντρα μου που ήταν δίπλα μου σε όλα αυτά που ανέφερα και του λέει έλα να δεις φαίνονται τα μαλλάκια της. Σοκ!!

Έρχεται ο γιατρός και ήρθε η μεγάλη ώρα. Επισκληρηδιο δεν ήθελαν να μου κάνουν για να έχω την αίσθηση και να σπρώχνω. Γύρω στα 10 άτομα από πάνω μου, μαίες, ειδικευόμενοι γιατροί αναισθησιολογοι, ένας χαμός. Δόξα τω Θεώ η μια μαία που με κατεύθυνε μαζί με την προϊσταμένη ήταν τόσο αστέρια, που δεν θα τα κατάφερνα χωρίς αυτές. Ο γιατρός να μου φωνάζει να σπρώξω, η μαία να μου λέει το πότε και οι δύο μαζί να μου λένε μπράβο και πόσο σωστά το εκανα. Δεν ξέρω πόσες φορές εσπρωξα ξέρω μόνο ότι τους έλεγα τώρα θέλω να σπρώξω, το σώμα το εκανε από μόνο του!! Έβαζα όλη μου τη δύναμη, κάποια στιγμή είπα δεν μπορώ άλλο!! Ο γιατρός μου φώναξε να μην τα παρατήσω και να πεισμωσω!! Και αυτό έκανα!! Ένιωσα το κεφάλι να προσπαθεί να βγει και ήξερα ότι δεν έπρεπε να κάνω πίσω. Μολις βγήκε το κεφάλι ένα γκλουπ και βγήκε το σώμα. Ανασηκώθηκα, άνοιξα τα μάτια, ήθελα να την δω!! Έκοψαν το λώρο και την έβαλαν πάνω μου αμέσως. Άνοιξε τα μάτια της και με κοίταξε. Με κοιτούσε για ώρα μέσα στα μάτια και εγώ να χαζογελαω σαν να ήμουν υπό την επήρεια ναρκωτικών!! Ο γιατρός ήρθε και με φίλησε στο κεφάλι και όλοι μου έλεγαν πόσο καλά τα πήγα.

Βεβαια, ο Γολγοθάς δεν τελείωσε γιατί ο πλακούντας δεν έβγαινε με τίποτα. Με πίεζε ο γιατρός με όλη του τη δύναμη, η επισκληριδιος είχε περάσει και ένιωθα τα πάντα. Πονάω πολύ φώναξα και μου έκαναν κ άλλη δόση. Με πολύ κόπο και πόνο βγήκε ο πλακούντας και φώναξα στον γιατρό μου ότι τον αγαπάω 😂😂😂 

Στα τελευταία ράμματα πάλι ένιωθα τα πάντα, ήθελα απλά να τελειώσουμε με όλα αυτά. Τοπίο σαν από θρίλερ γύρω μου, παντού είχε αίματα αλλά τα είχα καταφέρει και αυτό ήταν το σημαντικό. Ο άντρας μου συγκινημένος κοιτούσε εμένα και το μωρό σαν χαμένος..

Αφου με καθάρισαν και με κατέβασαν στο δωμάτιο, μου την έφεραν. Είχε πεταλούδα στο χεράκι γιατί είχαμε σπασμένα νερά για 18 ώρες και έπρεπε να παίρνει αντιβίωση. Επίσης εδώ στο νοσοκομείο που γέννησα τα μωράκια τα έχουν οι μανουλες όλη μέρα μαζί τους. Εμένα μου την πήραν για να την παρακολουθούν προληπτικά για τον ίδιο λόγο και απλά πηγαίνω ανά τρίωρο να την ταιζω. Η τουλάχιστον προσπαθώ σαν πρώτη μέρα! 

3,420 η μπουμπού λοιπόν, ίδια ο πατέρας της, και τόσο μα τόσο όμορφη ❤️ Ο άντρας μου μου είπε ότι δεν κράτησε πάνω από μισή ώρα ο ενεργός τοκετός και το πολύ να έσπρωξα 7 φορές (εγώ είχα χάσει την αίσθηση του χρόνου). Επίσης να πω εδω ότι η μαία με ρώτησε αν γυμνάζομαι γιατί έχω πολύ δυνατούς κοιλιακούς και εσπρωχνα πολύ δυνατά. Τουλάχιστον δεν πήγαν τσάμπα τα τόσα χρόνια γυμναστικής! Οπότε για πιο εύκολο τοκετό, γυμναστικουλα αγαπημένες μου 😋😋

Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα εννοείται ούτε που έχω καταλάβει τι συνέβη σήμερα. Αυτό που ξέρω είναι ότι ξαφνικά τίποτα δεν έχει αξία και νόημα μπροστά στα δύο αυτά ματάκια που με κοιτανε τόσο διερευνητικα...

Μακάρι η Παναγία να αξιώσει όλες τις γυναίκες που το επιθυμούν με την ανείπωτη χαρά της μητρότητας 🙏🙏

 

Μανούλα μας συγκίνησες! Να σας ζήσει το κοριτσάκι σας και να έχετε μια υπέροχη ζωή!! Όσο δύσκολα και αν πέρασες, το κείμενο σου μόνο ευχάριστα συναισθήματα δημιουργεί, γιατί εκφράζεις την χαρά σου ακόμη και στην ταλαιπωρία σου! 

Δημοσίευση
στις πριν 7 ώρες, ο/η Elli13 είπε:

Κορίτσια μου αγαπημένα.. η ώρα 2 το πρωί, τώρα κατάφερα να σας γράψω.Λοιποοοον... ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΕΝΤΟΝΑΡΑ ΥΠΕΡΔΙΠΛΗ! Φτιάξτε καφέ και αραξτε 😂😂

Σάββατο βράδυ σπάσαμε τα νερά. Οπότε Κυριακή πρωί (το πολύ) αναμέναμε τοκετό αν όλα πήγαιναν καλά. Εγώ μέσα στη νύχτα υπέφερα από δικούς μου πόνους και φωνάξαμε 2-3 φορές τον αναισθησιολογο να μου ανανεωσει τη δόση της επισκληρηδιου. Από ένα σημείο και μετά με έπιανε μόνο στην αριστερή πλευρά. 

Μέχρι το πρωί καμία εξέλιξη. Ο τράχηλος ακόμα στο 2, πολύ ψηλά και πίσω. Ο γιατρός ωστόσο ήθελε να κάνει μια τελευταία προσπάθεια (πόσο πια, το τερμάτισε) και να βάλουμε άλλη μια φορά ορό ωκυτοκινης, να περιμένουμε 8 ώρες και μετά αν δεν έπιανε και αυτό δεν υπήρχε άλλη λύση έπρεπε να προχωρήσουμε σε καισαρική γιατί ήταν πολλές οι ώρες που είχαμε σπάσει τα νερά. 

Βάζουμε τον ορό λοιπόν, κατά τις 6-7 το πρωί, αλλάζουν βάρδια οι μαίες και φυσικά καμία εξέλιξη. Ο γιατρός μου είπε μέχρι το απόγευμα αργά θα έχουμε ξεμπερδεψει. Το πήρα και εγώ απόφαση ότι το είχα χάσει το παιχνίδι του φυσιολογικού τοκετού αλλα τουλάχιστον το πάλεψα μέχρι τέλους.

Ξαφνικά κάνω εμετό. Θυμάμαι στα μαθήματα ανώδυνου τοκετού ότι αυτό είναι καλό σημάδι. Με εξετάζουν και βλέπουν διαστολή 4. Ώπα ... Λίγη ώρα μετά διαστολή 6. Παίρνουν τον γιατρό, ζητάει να μου μιλήσει. Πώς είσαι μου λέει, έχεις κουράγιο; δεδομένου ότι ήταν τρίτη μέρα πρόκλησης, εγώ άυπνη, νηστική και πολύ ταλαιπωρημένη. Αφού προχωράμε του είπα θα το βρω το κουράγιο!! Ξανά εμετό, ξεκινάω και έχω ρίγη σε όλο το σώμα, τρέμω σαν το ψάρι. Οι πόνοι να με γονατίζουν. Δεν ξέρω και εγώ πόσο φάρμακο βάλαμε γιατί η δεξιά πλευρά μου χαμηλά (κάτω από τη γραμμή του εσώρουχου) πονούσε φρικτά σε κάθε σύσπαση. Μου λέει μια μαία ότι αυτό συμβαίνει συνήθως όταν το μωράκι παίρνει σωστή θέση για τοκετό. Η αναισθησιολογος ανησυχούσε μήπως μετακινήθηκε η επισκληριδιος και έπρεπε να την ξανατοποθετησουμε. Μου κόπηκαν τα γονατα...

Στα 7εκατοστα διαστολή διαπιστώνουμε ότι το κεφαλάκι έχει κατέβει λίγο στραβά. Με βάζει η μαία να ξαπλώσω στα πλάγια σχεδόν μπρουμητα και να σπρώχνω σε κάθε σύσπαση για να πάρει το μωρό σωστή θέση. Τι να σας λέω... Ανέβασα πυρετό τελικά μαζί με τους εμετούς που συνεχίστηκαν.

Η διαστολή έφτασε πολύ γρήγορα στο 10, η μαία με κατεύθυνε πως να σπρωχνω σε κάθε σύσπαση και ξεκινήσαμε για να κατέβει λίγο ακόμα το κεφάλι. Φωνάζει τον άντρα μου που ήταν δίπλα μου σε όλα αυτά που ανέφερα και του λέει έλα να δεις φαίνονται τα μαλλάκια της. Σοκ!!

Έρχεται ο γιατρός και ήρθε η μεγάλη ώρα. Επισκληρηδιο δεν ήθελαν να μου κάνουν για να έχω την αίσθηση και να σπρώχνω. Γύρω στα 10 άτομα από πάνω μου, μαίες, ειδικευόμενοι γιατροί αναισθησιολογοι, ένας χαμός. Δόξα τω Θεώ η μια μαία που με κατεύθυνε μαζί με την προϊσταμένη ήταν τόσο αστέρια, που δεν θα τα κατάφερνα χωρίς αυτές. Ο γιατρός να μου φωνάζει να σπρώξω, η μαία να μου λέει το πότε και οι δύο μαζί να μου λένε μπράβο και πόσο σωστά το εκανα. Δεν ξέρω πόσες φορές εσπρωξα ξέρω μόνο ότι τους έλεγα τώρα θέλω να σπρώξω, το σώμα το εκανε από μόνο του!! Έβαζα όλη μου τη δύναμη, κάποια στιγμή είπα δεν μπορώ άλλο!! Ο γιατρός μου φώναξε να μην τα παρατήσω και να πεισμωσω!! Και αυτό έκανα!! Ένιωσα το κεφάλι να προσπαθεί να βγει και ήξερα ότι δεν έπρεπε να κάνω πίσω. Μολις βγήκε το κεφάλι ένα γκλουπ και βγήκε το σώμα. Ανασηκώθηκα, άνοιξα τα μάτια, ήθελα να την δω!! Έκοψαν το λώρο και την έβαλαν πάνω μου αμέσως. Άνοιξε τα μάτια της και με κοίταξε. Με κοιτούσε για ώρα μέσα στα μάτια και εγώ να χαζογελαω σαν να ήμουν υπό την επήρεια ναρκωτικών!! Ο γιατρός ήρθε και με φίλησε στο κεφάλι και όλοι μου έλεγαν πόσο καλά τα πήγα.

Βεβαια, ο Γολγοθάς δεν τελείωσε γιατί ο πλακούντας δεν έβγαινε με τίποτα. Με πίεζε ο γιατρός με όλη του τη δύναμη, η επισκληριδιος είχε περάσει και ένιωθα τα πάντα. Πονάω πολύ φώναξα και μου έκαναν κ άλλη δόση. Με πολύ κόπο και πόνο βγήκε ο πλακούντας και φώναξα στον γιατρό μου ότι τον αγαπάω 😂😂😂 

Στα τελευταία ράμματα πάλι ένιωθα τα πάντα, ήθελα απλά να τελειώσουμε με όλα αυτά. Τοπίο σαν από θρίλερ γύρω μου, παντού είχε αίματα αλλά τα είχα καταφέρει και αυτό ήταν το σημαντικό. Ο άντρας μου συγκινημένος κοιτούσε εμένα και το μωρό σαν χαμένος..

Αφου με καθάρισαν και με κατέβασαν στο δωμάτιο, μου την έφεραν. Είχε πεταλούδα στο χεράκι γιατί είχαμε σπασμένα νερά για 18 ώρες και έπρεπε να παίρνει αντιβίωση. Επίσης εδώ στο νοσοκομείο που γέννησα τα μωράκια τα έχουν οι μανουλες όλη μέρα μαζί τους. Εμένα μου την πήραν για να την παρακολουθούν προληπτικά για τον ίδιο λόγο και απλά πηγαίνω ανά τρίωρο να την ταιζω. Η τουλάχιστον προσπαθώ σαν πρώτη μέρα! 

3,420 η μπουμπού λοιπόν, ίδια ο πατέρας της, και τόσο μα τόσο όμορφη ❤️ Ο άντρας μου μου είπε ότι δεν κράτησε πάνω από μισή ώρα ο ενεργός τοκετός και το πολύ να έσπρωξα 7 φορές (εγώ είχα χάσει την αίσθηση του χρόνου). Επίσης να πω εδω ότι η μαία με ρώτησε αν γυμνάζομαι γιατί έχω πολύ δυνατούς κοιλιακούς και εσπρωχνα πολύ δυνατά. Τουλάχιστον δεν πήγαν τσάμπα τα τόσα χρόνια γυμναστικής! Οπότε για πιο εύκολο τοκετό, γυμναστικουλα αγαπημένες μου 😋😋

Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα εννοείται ούτε που έχω καταλάβει τι συνέβη σήμερα. Αυτό που ξέρω είναι ότι ξαφνικά τίποτα δεν έχει αξία και νόημα μπροστά στα δύο αυτά ματάκια που με κοιτανε τόσο διερευνητικα...

Μακάρι η Παναγία να αξιώσει όλες τις γυναίκες που το επιθυμούν με την ανείπωτη χαρά της μητρότητας 🙏🙏

 

Ελλη μου αρχικά να σου πω οτι οσο το διάβαζα  συγκινήθηκα τόσο πολύ 🩷 

Να σας ζήσει κορίτσι μου η μπουμπου σας και από εδώ και πέρα όλα όμορφα να σας έρχονται! Σας αξίζουν! Ήρθε το ουράνιο τόξο σου και είναι τόσο όμορφο!!!🌈🌈 

Μακάρι κορίτσι μου όλες οι γυναίκες να ζήσουμε αυτή την πρωτόγνωρη στιγμή! Όλες!🙏🏻♥️♥️♥️♥️

Δημοσίευση
στις πριν 1 ώρα, ο/η Mary_piggy είπε:

Κορίτσια καλημέρα! Συγγνώμη που δεν απάντησα την Παρασκευή αλλά σας γράφω από τη δουλειά και την Παρασκευή με έτρεχαν!

Αρχικά σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τις απαντήσεις!! Έχω και άλλα νέα, σήμερα είναι να κάνω σαλπιγγογραφία και ζήτησα με αφρό αλλά κανένας από τους 2 που μου πρότεινε ο γυναικολόγος δεν κάνει με αφρό. Άρα θα κάνω με υγρό που λένε ότι πονάει περισσότερο. Και η μόνη ώρα που είχανε διαθέσιμη ήταν σήμερα στις 14:00 και εκείνη την ώρα (αλλιώς θα πηγαίναμε τον επόμενο μήνα) ο άντρας μου θα είναι στη δουλειά και θα είμαι μόνη μου. Και καταλαβαίνετε ότι τα έχω κάνει πάνω μου 💩 

Σχετικά με το άγχος που είπατε για την προλακτίνη, το τελευταίο διάστημα έχω πάρα πολύ! 

Κορίτσι μου καλημέρα! Η προλακτίνη ναι ανεβαίνει με το άγχος αλλά όλες έχουμε αγχος!! Δεν νομίζω ότι λόγο άγχους πήγε 32!! Πιστεύω ότι το θέμα σας που δεν είχατε σύλληψη ήταν αυτό όπως ακριβώς και της @Elk!! Εκτός και αν έχεις ξανά κάνει ορμονολογικες και ήταν οκ απλά τώρα έτυχε να ανέβει! Όσο για την σαλπιγγογραφια μη στεναχωριέσαι θα τα πας τέλεια!! Ελάχιστος πόνος είναι του λεπτού που λένε!! Δω κάθε μήνα στη περίοδο πονάμε 100 φορές περισσότερο!

Δημοσίευση

Καλημέρα και στις υπόλοιπες ομορφιές τι μου κάνετε?? @cat12 πες μας κανένα ευχάριστο ότι δεν ήρθε η καταραμένη να κάνουμε πάρτυ!! @Antonia2 κορίτσι μου σε είχα στο μυαλό μου χθές! Σου τελείωσε η περίοδος?? Μίλησες με τον γιατρό σου??

Δημοσίευση
στις πριν 7 ώρες, ο/η Elli13 είπε:

Κορίτσια μου αγαπημένα.. η ώρα 2 το πρωί, τώρα κατάφερα να σας γράψω.Λοιποοοον... ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΕΝΤΟΝΑΡΑ ΥΠΕΡΔΙΠΛΗ! Φτιάξτε καφέ και αραξτε 😂😂

Σάββατο βράδυ σπάσαμε τα νερά. Οπότε Κυριακή πρωί (το πολύ) αναμέναμε τοκετό αν όλα πήγαιναν καλά. Εγώ μέσα στη νύχτα υπέφερα από δικούς μου πόνους και φωνάξαμε 2-3 φορές τον αναισθησιολογο να μου ανανεωσει τη δόση της επισκληρηδιου. Από ένα σημείο και μετά με έπιανε μόνο στην αριστερή πλευρά. 

Μέχρι το πρωί καμία εξέλιξη. Ο τράχηλος ακόμα στο 2, πολύ ψηλά και πίσω. Ο γιατρός ωστόσο ήθελε να κάνει μια τελευταία προσπάθεια (πόσο πια, το τερμάτισε) και να βάλουμε άλλη μια φορά ορό ωκυτοκινης, να περιμένουμε 8 ώρες και μετά αν δεν έπιανε και αυτό δεν υπήρχε άλλη λύση έπρεπε να προχωρήσουμε σε καισαρική γιατί ήταν πολλές οι ώρες που είχαμε σπάσει τα νερά. 

Βάζουμε τον ορό λοιπόν, κατά τις 6-7 το πρωί, αλλάζουν βάρδια οι μαίες και φυσικά καμία εξέλιξη. Ο γιατρός μου είπε μέχρι το απόγευμα αργά θα έχουμε ξεμπερδεψει. Το πήρα και εγώ απόφαση ότι το είχα χάσει το παιχνίδι του φυσιολογικού τοκετού αλλα τουλάχιστον το πάλεψα μέχρι τέλους.

Ξαφνικά κάνω εμετό. Θυμάμαι στα μαθήματα ανώδυνου τοκετού ότι αυτό είναι καλό σημάδι. Με εξετάζουν και βλέπουν διαστολή 4. Ώπα ... Λίγη ώρα μετά διαστολή 6. Παίρνουν τον γιατρό, ζητάει να μου μιλήσει. Πώς είσαι μου λέει, έχεις κουράγιο; δεδομένου ότι ήταν τρίτη μέρα πρόκλησης, εγώ άυπνη, νηστική και πολύ ταλαιπωρημένη. Αφού προχωράμε του είπα θα το βρω το κουράγιο!! Ξανά εμετό, ξεκινάω και έχω ρίγη σε όλο το σώμα, τρέμω σαν το ψάρι. Οι πόνοι να με γονατίζουν. Δεν ξέρω και εγώ πόσο φάρμακο βάλαμε γιατί η δεξιά πλευρά μου χαμηλά (κάτω από τη γραμμή του εσώρουχου) πονούσε φρικτά σε κάθε σύσπαση. Μου λέει μια μαία ότι αυτό συμβαίνει συνήθως όταν το μωράκι παίρνει σωστή θέση για τοκετό. Η αναισθησιολογος ανησυχούσε μήπως μετακινήθηκε η επισκληριδιος και έπρεπε να την ξανατοποθετησουμε. Μου κόπηκαν τα γονατα...

Στα 7εκατοστα διαστολή διαπιστώνουμε ότι το κεφαλάκι έχει κατέβει λίγο στραβά. Με βάζει η μαία να ξαπλώσω στα πλάγια σχεδόν μπρουμητα και να σπρώχνω σε κάθε σύσπαση για να πάρει το μωρό σωστή θέση. Τι να σας λέω... Ανέβασα πυρετό τελικά μαζί με τους εμετούς που συνεχίστηκαν.

Η διαστολή έφτασε πολύ γρήγορα στο 10, η μαία με κατεύθυνε πως να σπρωχνω σε κάθε σύσπαση και ξεκινήσαμε για να κατέβει λίγο ακόμα το κεφάλι. Φωνάζει τον άντρα μου που ήταν δίπλα μου σε όλα αυτά που ανέφερα και του λέει έλα να δεις φαίνονται τα μαλλάκια της. Σοκ!!

Έρχεται ο γιατρός και ήρθε η μεγάλη ώρα. Επισκληρηδιο δεν ήθελαν να μου κάνουν για να έχω την αίσθηση και να σπρώχνω. Γύρω στα 10 άτομα από πάνω μου, μαίες, ειδικευόμενοι γιατροί αναισθησιολογοι, ένας χαμός. Δόξα τω Θεώ η μια μαία που με κατεύθυνε μαζί με την προϊσταμένη ήταν τόσο αστέρια, που δεν θα τα κατάφερνα χωρίς αυτές. Ο γιατρός να μου φωνάζει να σπρώξω, η μαία να μου λέει το πότε και οι δύο μαζί να μου λένε μπράβο και πόσο σωστά το εκανα. Δεν ξέρω πόσες φορές εσπρωξα ξέρω μόνο ότι τους έλεγα τώρα θέλω να σπρώξω, το σώμα το εκανε από μόνο του!! Έβαζα όλη μου τη δύναμη, κάποια στιγμή είπα δεν μπορώ άλλο!! Ο γιατρός μου φώναξε να μην τα παρατήσω και να πεισμωσω!! Και αυτό έκανα!! Ένιωσα το κεφάλι να προσπαθεί να βγει και ήξερα ότι δεν έπρεπε να κάνω πίσω. Μολις βγήκε το κεφάλι ένα γκλουπ και βγήκε το σώμα. Ανασηκώθηκα, άνοιξα τα μάτια, ήθελα να την δω!! Έκοψαν το λώρο και την έβαλαν πάνω μου αμέσως. Άνοιξε τα μάτια της και με κοίταξε. Με κοιτούσε για ώρα μέσα στα μάτια και εγώ να χαζογελαω σαν να ήμουν υπό την επήρεια ναρκωτικών!! Ο γιατρός ήρθε και με φίλησε στο κεφάλι και όλοι μου έλεγαν πόσο καλά τα πήγα.

Βεβαια, ο Γολγοθάς δεν τελείωσε γιατί ο πλακούντας δεν έβγαινε με τίποτα. Με πίεζε ο γιατρός με όλη του τη δύναμη, η επισκληριδιος είχε περάσει και ένιωθα τα πάντα. Πονάω πολύ φώναξα και μου έκαναν κ άλλη δόση. Με πολύ κόπο και πόνο βγήκε ο πλακούντας και φώναξα στον γιατρό μου ότι τον αγαπάω 😂😂😂 

Στα τελευταία ράμματα πάλι ένιωθα τα πάντα, ήθελα απλά να τελειώσουμε με όλα αυτά. Τοπίο σαν από θρίλερ γύρω μου, παντού είχε αίματα αλλά τα είχα καταφέρει και αυτό ήταν το σημαντικό. Ο άντρας μου συγκινημένος κοιτούσε εμένα και το μωρό σαν χαμένος..

Αφου με καθάρισαν και με κατέβασαν στο δωμάτιο, μου την έφεραν. Είχε πεταλούδα στο χεράκι γιατί είχαμε σπασμένα νερά για 18 ώρες και έπρεπε να παίρνει αντιβίωση. Επίσης εδώ στο νοσοκομείο που γέννησα τα μωράκια τα έχουν οι μανουλες όλη μέρα μαζί τους. Εμένα μου την πήραν για να την παρακολουθούν προληπτικά για τον ίδιο λόγο και απλά πηγαίνω ανά τρίωρο να την ταιζω. Η τουλάχιστον προσπαθώ σαν πρώτη μέρα! 

3,420 η μπουμπού λοιπόν, ίδια ο πατέρας της, και τόσο μα τόσο όμορφη ❤️ Ο άντρας μου μου είπε ότι δεν κράτησε πάνω από μισή ώρα ο ενεργός τοκετός και το πολύ να έσπρωξα 7 φορές (εγώ είχα χάσει την αίσθηση του χρόνου). Επίσης να πω εδω ότι η μαία με ρώτησε αν γυμνάζομαι γιατί έχω πολύ δυνατούς κοιλιακούς και εσπρωχνα πολύ δυνατά. Τουλάχιστον δεν πήγαν τσάμπα τα τόσα χρόνια γυμναστικής! Οπότε για πιο εύκολο τοκετό, γυμναστικουλα αγαπημένες μου 😋😋

Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα εννοείται ούτε που έχω καταλάβει τι συνέβη σήμερα. Αυτό που ξέρω είναι ότι ξαφνικά τίποτα δεν έχει αξία και νόημα μπροστά στα δύο αυτά ματάκια που με κοιτανε τόσο διερευνητικα...

Μακάρι η Παναγία να αξιώσει όλες τις γυναίκες που το επιθυμούν με την ανείπωτη χαρά της μητρότητας 🙏🙏

 

Πωπω με συγκινησεεεεεες  ❤️❤️ 

Ενιωσα οπως τα διαβαζα λες και ημουν εκει .

Σου ευχομαι το μωρακι σου να εχει υγεια και να ειστε ολοι καλα ❤️ Να απολαυσετε καθε στιγμη ❤️

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Απαντήσεις

    • Σας ανεβάζω κι εγώ φωτό απ τα πρώτα γενέθλια 💙 Ο συζυξ παρήγγειλε την τούρτα λεμονιού-υπερπαραγωγη, αλλά έφτιαξα μία μίνι δίπατη τουρτιτσα τύπου carrot cake για τον μικρό γιατί λέω νταξει, δικά του γενέθλια, δε λέει να γουρουνοασουμε όλοι εμείς κι αυτός να μην φάει 😂😂😂  
    • Κορίτσια μου κάτι άλλο ήθελα να σας ρωτήσω... 1) θέλω να κ΄ανω τώρα εισαγωγή το μέλι - πρέπει να προσέξω κάτι συγκεκριμένο στο μέλι που θα πάρω; 2) Τι κουταλάκια χρησιμοποιείτε όσες κάνετε blw? μέχρι στιγμής τον ταίζουμε σούπες και γενικά τα υδαρή φαγητά εμείς, αλλά θα ήθελα σιγά σιγά να του εισάγω και το κουτάλι ή και πιρούνι. Τρώει στέρεες τροφές με τα χέρια, οπότε έχει εξοικιωθεί κάπως. ή λετε είναι ακόμα νωρίς για μαχαιροπίρουνα; Μέχρι στιγμής έχω δοκιμάσει τα εξής:  Απ τα πάνω ψιλοδούλεψε αυτό στα αριστερά, προγεμισμένο πχ με τραχανά ή κάποιο πουρέ ωστέ να "κάθεται" και να μη χ΄υνεται εύκολα. Απλά κάποιες φορές το γλύφει και τρώει, αλλά τις περισσότερες το κοπανάει ή το χρησιμοποιεί σα σφεντόνα για να ρίχνε το φαγητό προς όλες τις κατευθύνσεις χαχαχα οπότε όπως καταλαβαίνετε, ειδικά τις μέρες που είμαστε κι εμείς πτώματα, δε του το δίνουμε γιατί δεν την παλεύουμε να μαζέυουμε το χαμό μετά. Απ τα κάτω, μόνο το κουτάλι του έχω δώσει γιατί το πιρούνι δεν πιάνει τίποτα... Κι αυτό είχε περίπου την ίδια μοίρα  και λειτουργία με το απο πάνω... Σκέφτομαι να του πάρω κάτι που να μοιάζει με τα πραγματικά ή κάποιο σετ με γυριστή λαβή για να το φέρνει στο στόμα του καλυτερα. Τι λέτε; Πεταμένα λεφτά ή αξίζει τον κόπο;
    • Κορίτσια τι ωραίες τούρτες υπερπαραγωγή είναι αυτές;;!! Να σας ζήσουν οι κουκλίτσες σας 💕💕 @Kiddo μια χαρά τα πάει την ταρζανίτσα σου, και γλωσσικά και κοινωνικά και από motor skills! Aπλά αυτό που περιγράφεις με τον ύπνο με κάνει να σκέφτομαι ότι μια χαρά είναι ο δικός μου κι ας ξυπνάει 2-3 φορε΄ς 😂😂😂 Φίλη στέλνω αγωνιστικούς χαιρετισμούς στο μέτωπο - 1 και 3 η ώρα το πρωί ακούγεται ΠΟΛΥ δύσκολο 🥲 Εμάς, σαν παππούς, αν δεν πάει για ύπνο στο πρόγραμμά του, στις 7μμ , βαριά 7:30μμ, αρχίζει τρομερή γκρίνια 😅 ευτυχώς έχει πολύ σταθερό ωράριο σε ύπνο/φαγητό 🙏  Για τη φυσιοθεραπεία που ρώτησες, ξεκίνησε από τον Οκτώβρη γιατί το αριστερό του ποδαράκι το γυρίζει προς τα μέσα. Και η γιατρός του μας έδωσε τότε παραπεμπτικό σε Ορθοπεδικό η οποία μας έγραψε τις φυσιοθεραπειες προληπτικά για να μην σταθεί αυτή η κλίση εμπόδιο στη βάδιση. Την περασμένη βδομάδα ήταν η τελευταία θεραπεία, έχει βελτιωθεί η κλιση, απλά εξακολουθεί να μαζεύει τα δαχτυλάκια των ποδιών του προς τα μέσα, το οποίο κατά τη φυσιοθεραπεύτρια ίσως και να είναι ο λόγος που δεν έχει περπατήσει ακόμα ενώ στέκεται, σκαρφαλώνει, περπατάει με στήριξη  κτλ από 8/9 μηνών... Μας είπε να τον έχουμε όσο τ δυνατόν περισσότερο χωρίς κάλτσες και να τον ενθαρρύνουμε να σκαρφαλώνει και να κινείται για να δυναμώσουν οι μύες του. Είναι θέμα χρόνου να περπατήσει είπε, κι ούτως ή άλλως μέχρι τους 18 μήνες δε μας ανησυχεί. Επίσης είπε ότι ειναι ψηλός και βαρύς οπότε ίσως και γι αυτό χρειάζεται χρόνο να δουλέψει τους μύες του για να κρατήσουν το βάρος του. Συλλυπητήρια και για το σκυλάκι σας ρε συ, θυμάμαι και πέρυσι είχατε μια απώλεια.... 😢 @MarMar90 κάνω join στο club σάλια!! νόμιζα ότι μόνο το δικό μου το μωρό κατάβαζει σάλια σε κυβικά μέτρα 😂😂😂😂 Στον βρεφικό κάθε φορά που τον παραλαμβάνω του έχουν 3πλή σαλιάρα παρακαλώ! δε παλεύεται, έχω αγοράσει απ αυτες τις αδιάβροχες υφασμάτινες γιατί δε μου αρέσουν προσωπικά οι πλαστικές, αλλά και πάλι.... Σκέψου στη σαλιάρα φαγητού που έχει κι αυτ΄η τη γουρνίτσα να πέφτουν τα ψυχουλα κτλ, στις περιόδους που βγάζει δόντια, γεμίζει τόσο σάλια, που μοιαζει με λίμνη αυτή η σαλιάρα 🤯🤪 Κι εγώ δε ξέρω τι φάση, τλχ όπως λέει κι η παιδίατρος, αυτό σημαίνει ότι ειναι καλά ενυδατωμένος 🤪  άσε που φοράει συνέχει σαλιάρες και δε φαίνεται το outfit 😂😂😂 first world problems χαχαχα  
    • Παντελώς άσχετη ερώτηση…. Απο σάλια τα δικά σας πώς τα πάνε;  Η μικρή είχε ξεκινήσει από 3 μηνών σχεδόν με τα σάλια, αλλά τώρα με τα δόντια θέλω 30 σαλιαρες τη μέρα. Μιλάμε για παραγωγή.. όχι αστεία!! Της φοράω διπλή και τριπλή για να μην μουσκεύεται μπροστά και μου κρυώσει… Έχετε παρόμοια εμπειρία; Ποτέ σταματάει αυτό; 
    • Μια μικρή ιδέα και από τα δικά μας χθεσινά γενέθλια… Πραγματικά δεν το πιστεύω ότι πέρασε ένας χρόνος… οπως σωστά είπε και η @Θέτις Κ. 2 σχεδόν χρόνια από το θετικό τεστ!! Χαρηκα πολύ που διάβασα νέα σας, κορίτσια μου! Έτσι να μπαίνουμε και να γράφουμε μόνο όμορφα πράγματα για τα νηπιακια μας πια! 🙏
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...