Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Τις περισσότερες φορές πρόκειται για μια ελαφριά ενόχληση που εξαφανίζεται αυτόματα με την πάροδο του χρόνου. Σε ορισμένες άλλες περιπτώσεις όμως οι δερματικές αυτές βλάβες μπορεί να οδηγήσουν στο σχηματισμό κακόμορφων ουλών.

Τι είναι η ακμή;

Είναι μια πάθηση του δέρματος, φλεγμονώδους φύσης, που προσβάλει τους σμηγματογόνους αδένες. Κάθε μικρή τρίχα του σώματός μας διαθέτει ένα μικρό σμηγματογόνο αδένα. Όσο μεγαλώνουν οι τρίχες μας μεγαλώνουν και οι αδένες τους που αρχίζουν να παράγουν περισσότερη ποσότητα σμήγματος. Για το λόγο αυτό το δέρμα στην εφηβική ηλικία, όσο μεγαλύτερη είναι η φυσική ανάπτυξη, γίνεται πιο λιπαρό.

Το πρόβλημα της ακμής δεν βρίσκεται στην υπερβολική παραγωγή σμήγματος, αλλά στο γεγονός ότι τα σωληνάρια που φέρνουν το σμήγμα στην επιφάνεια του δέρματος, κλείνουν σιγά σιγά, εμποδίζοντας την έξοδό του.

Τα βακτηρίδια που φυσικά βρίσκονται στα θυλάκια των τριχών έρχονται σε επαφή με το σμήγμα, που συγκεντρώνεται κατά μήκος της διαδρομής που κάνει η τρίχα για να βγει έξω στο δέρμα. Ο οργανισμός αντιδρά στην παρουσία αυτών των μικροβίων με την εμφάνιση της κλασικής ερυθρότητας, του πύου και της ενόχλησης.

Η ακμή δε μένει πάντα στις ίδιες θέσεις του δέρματος στις οποίες εμφανίστηκε την πρώτη φορά. Μετά από λίγο καιρό εξαφανίζεται από την αρχική θέση και παρουσιάζεται σε μια άλλη. Για παράδειγμα, ένας δωδεκάχρονος μπορεί να εμφανίσει ακμή στο μάγουλο, στα δεκατρία στη μύτη, ενώ θα εξαφανιστούν τα στίγματα που βρίσκονταν στην πρώτη θέση. Αργότερα, κατά τα δεκαέξι χρόνια, πιθανόν να είναι πιο συχνή η εντόπιση ακμής στην πιο εξωτερική περιοχή του μάγουλου, ενώ η μεσαία θα είναι ανέπαφη, αν και θα είναι λιπαρή. Στη συνέχεια, μπορεί να εμφανιστούν βλάβες που εντοπίζονται στην πλάτη και στη μέση.

Πως αντιμετωπίζεται η ακμή;

Πολλοί πιστεύουν ότι η δίαιτα παίζει σπουδαίο ρόλο στη δημιουργία και στη θεραπεία της ακμής. Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι το τι τρώει ο καθένας δεν επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό το δέρμα του. Τα γεγονότα έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι που τρέφονται κατά κύριο λόγο με φρούτα και λαχανικά, τα οποία είναι χαμηλά σε λιπαρά και ουσιαστικά χωρίς ζάχαρη τείνουν να έχουν λιγότερη τάση στο να εμφανίσουν ακμή σε σχέση με τα άτομα που η διατροφή τους περιλαμβάνει κρέατα, κορεσμένα λιπαρά, ζάχαρη και ιδιαίτερα επεξεργασμένα τρόφιμα.

Αν λοιπόν κάποιος αντιμετωπίζει το πρόβλημα της ακμής σύμφωνα με έρευνες καλό θα ήταν να ακολουθήσει μια διατροφή χαμηλή σε λιπαρά και υψηλής περιεκτικότητα φυτικών ινών σε συνδυασμό με την αποφυγή προϊόντων, όπως τα τηγανητά, το υπερβολικό αλάτι, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα τρόφιμα που είναι πλούσια σε εξευγενισμένα σάκχαρα και τις τροφές που είναι πλούσιες σε υδατάνθρακες.

Η θεραπεία της ακμής εξαρτάται από τη βαρύτητα της μορφής που εμφανίζεται και βασίζεται στη χρήση τοπικών σκευασμάτων, αντιβιοτικών και στην υγιεινή των τμημάτων που έχουν προσβληθεί. Η θεραπεία με φάρμακα, είτε τοπική είτε γενική, πρέπει να δίνετε αυστηρά από ειδικό. Ως προς την υγιεινή, ακολουθούν μερικές συμβουλές που θα σας διευκολύνουν να επιτύχετε ένα καλό αποτέλεσμα.

- Ποτέ μη πατάτε τα σπυράκια ή τα μαύρα στίγματα. Μπορεί να κάνετε την κατάσταση χειρότερη.

- Να κρατάτε τα μαλλιά μακριά από το πρόσωπο. Προσπαθήστε να τα φτιάχνεται με τρόπο που να μην έρχονται σε επαφή με τα σημεία που έχουν προσβληθεί από την ακμή. Τα μαλλιά είναι λιπαρά, έχουν μεγάλη ποσότητα μικροβίων και μπορεί να συμβάλλουν να γίνει η ενόχληση επίμονη ή χειρότερη.

- Να αποφεύγετε τα κανονικά ή τα ουδέτερα σαπούνια, τις μαλακτικές κρέμες και τα λάδια που χρησιμοποιούνται για την αισθητική είτε των μαλλιών είτε του προσώπου. Προτιμήστε τα όξινα σαπούνια που είναι πιο φυσιολογικά.

- Να προσπαθήσετε όσο μπορείτε να αποφεύγετε το μακιγιάζ και να το αφαιρείτε πάντα πριν πέσετε για ύπνο. Είναι σημαντικό να επιλέξετε ένα make-up, ή μία ενυδατική κρέμα που δεν δημιουργεί μαύρα στίγματα και αφαιρέστε το κάθε βράδυ με ένα απαλό καθαριστικό.

- Μην βάζετε τα χέρια σας στο πρόσωπό σας! Αυτό μπορεί να επιδεινώσει την ακμή.

- Να έχετε πολύ υπομονή! Δεν υπάρχει γρήγορη θεραπεία για την ακμή. Μια κατάλληλη θεραπεία έχει αποτελέσματα σε περίπου 2 μήνες. Να θυμάστε ότι η θεραπεία δε αντιμετωπίζει την ακμή αλλά μόνο την ελέγχει. Ο καιρός είναι το καλύτερο φάρμακο!

- Αν βλέπετε έντονα σημάδια βελτίωσης και το δέρμα σας αρχίζει να γίνεται φυσιολογικό μη σταματάτε αμέσως τη θεραπεία. Συνεχίστε όσο γίνεται περισσότερο. Συχνά οι βλάβες της ακμής αρχίζουν ένα μήνα πριν γίνουν αντιληπτές σε εσάς.

  • <p><strong>Η ακμή είναι μια ενόχληση πάρα πολύ συχνή στην εφηβική ηλικία και για τα αγόρια και για τα κορίτσια.</strong></p>
Guest
Guest
Το πάρκο δημιουργήθηκε με σκοπό να προστατέψει το παιδί που πηγαίνει με τα τέσσερα ή κάνει τα πρώτα του βήματα όταν οι γονείς δεν μπορούν να το προσέχουν.
Το αποτέλεσμα είναι ότι από τη μια μεριά επιτρέπει στους γονείς να απασχολούνται στο μεταξύ με άλλα πράγματα και ότι δίνει την ευκαιρία στο παιδί να μαθαίνει να παίζει μόνο του σε ένα ασφαλές μέρος.

Παρ'όλα αυτά το πάρκο δεν είναι κάτι αρνητικό αν χρησιμοποιείτε με σωστό τρόπο.
Για να αποτελεί θετικό στοιχείο για το παιδί και να μην το περιορίζει, πρέπει να αντιπροσωπεύει έναν καινούργιο κόσμο, γεμάτο νέα παιχνίδια που του τραβούν την προσοχή.
Το σπουδαίο είναι ότι ο περιφραγμένος χώρος διασκεδάζει το παιδί εκτός από το να το προστατεύει.
Γι'αυτό στη θέση του παιδικού πάρκου που είναι περικυκλωμένο από πασσάλους, θα ήταν καλύτερο να επινοήσουμε χώρους περιφραγμένους με μαξιλάρια, κούτες που μπορούν να αλλάξουν μορφή κάθε μέρα.

Σχετικά με το ποιος είναι καλύτερος τρόπος να βάλουμε το παιδί στο πάρκο, πρέπει πρώτα να του δημιουργούμε την επιθυμία για να μπει, προσελκύοντάς το με παιχνίδια που είναι μέσα.

Δεν πρέπει να αφήνουμε το παιδί για μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα στο πάρκο, αλλά το βγάζουμε προτού αρχίσει να στεναχωριέται και σε καμιά περίπτωση δε το πιέζουμε να μπει όταν δε θέλει.

Υπενθυμίζουμε επιπλέον ότι το πάρκο γενικά δεν απορρίπτεται από τα παιδιά, μέχρι το σημείο που μπορούν να περπατήσουν.
Από τη στιγμή όμως που αποκτήσουν αυτή την ικανότητα ο χώρος του πάρκου γίνεται πολύ μικρός και επιθυμούν μεγαλύτερους χώρους για να μπορούν να εξερευνούν.
  • Το πάρκο δεν είναι ένα πράγμα που βοηθάει ιδιαίτερα το παιδί γιατί τείνει λόγω του περιορισμού του χώρου να αποθαρρύνει την τάση του να εξερευνά.
Guest
Guest
Σύμφωνα με την έκθεση αυτή που τιτλοφορείται «Η Κατάσταση των Παιδιών στον Κόσμο 2013» και η οποία φέτος είναι αφιερωμένη στα παιδιά με ειδικές ανάγκες, τα παιδιά με αναπηρίες αντιμετωπίζουν τρεις με τέσσερις φορές μεγαλύτερο κίνδυνο από τα υπόλοιπα να πέσουν θύματα σωματικής και σεξουαλικής βίας, έχουν λιγότερες πιθανότητες πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας ή στην εκπαίδευση και είναι περισσότερο εκτεθειμένα στη φτώχεια.

Μάλιστα, σε πολλές χώρες τα εγκαταλείπουν ή τα κλείνουν σε ιδρύματα, υπογραμμίζεται στην έκθεση. «Καμία κατηγορία παιδιών δεν είναι τόσο παραμελημένη, σχεδόν αόρατη στους άλλους, απ' ό,τι τα παιδιά με αναπηρίες» δήλωσε στο Ανόι ο γενικός διευθυντής της Unicef, Άντονι Λέικ, πριν από τη δημοσιοποίηση της έκθεσης.

Καθώς τα παιδιά αυτά δεν έχουν καμία σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και δεν ενημερώνονται για τους κινδύνους όσον αφορά στο AIDS, αντιμετωπίζουν μεγάλο κίνδυνο να υποστούν σεξουαλική κακοποίηση και να προσβληθούν από τον θανατηφόρο αυτόν ιό, επισημαίνει η έκθεση. «Τα παιδιά αυτά δεν δηλώνονται κατά τη γέννησή τους. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν δεν είναι η αναπηρία τους, αλλά οι διακρίσεις εις βάρος τους. Και καμιά φορά, όπως στην περίπτωση των αλμπίνων της Τανζανίας, τα σκοτώνουν στο όνομα των δεισιδαιμονιών που συνδέονται με τη μαύρη μαγεία» τόνισε ο Λέικ.

Άνθρωποι με αλμπινισμό, μια γενετική ασθένεια με χαρακτηριστικό το λευκό χρώμα στο δέρμα και τις τρίχες των μαλλιών και ολόκληρου του σώματος, είναι θύματα διακρίσεων σε πολλές περιοχές της Αφρικής, όπου πιστεύουν ότι τα γεννητικά τους όργανα έχουν υπερφυσικές ικανότητες. Σύμφωνα με την έκθεση της Unicef, τα κορίτσια με αναπηρίες έχουν λιγότερες πιθανότητες από τα αγόρια να έχουν τροφή και φροντίδα.

Κανένα αξιόπιστο στοιχείο δεν είναι σήμερα διαθέσιμο όσον αφορά στον αριθμό των παιδιών με αναπηρία στον κόσμο. Μια εκτίμηση για 93 εκατομμύρια - δηλαδή τουλάχιστον 1 στα 20 παιδιά ηλικίας 14 ετών - απέχει πολύ από την πραγματικότητα, εκτιμά η Unicef.

  • <p>Από τις πιο ευάλωτες κατηγορίες πληθυσμού είναι τα παιδιά με αναπηρία, τα οποία πέφτουν πολύ εύκολα θύματα κοινωνικού αποκλεισμού, διακρίσεων και βίας, εκτιμά η Unicef σε έκθεσή της.</p>
Guest
Guest
Οι γιατροί με σειρά επώδυνων επεμβάσεων κατάφεραν να την ψηλώσουν και τελικά γεύτηκε την χαρά της μητρότητας.

«Μόνη μου γύριζα τις βίδες – οι οποίες διέτρεχαν τα οστά της – κάθε έξι ώρες, έτσι ώστε να ψηλώνω ένα χιλιοστό την ημέρα. Ένιωθα πώς δεν πονούσα όταν δεν αναζητούσα την βοήθεια των άλλων», λέει.

Η νεαρή μητέρα γεννήθηκε με αχονδροπλασία, την πιο κοινή μορφή νανισμού. Οι άνθρωποι με νανισμό δεν ξεπερνούν στην ενήλικη ζωή τους τα 1,23 εκατοστά, ενώ εκτός από το ανάστημα έχουν κοντά χέρια, δυσανάλογο κεφάλι, σπονδυλική στένωση κ.λ.π.

Η λύση δόθηκε από ένα γιατρό του ΚΑΤ, ο οποίος εξειδικευόταν στις επιμηκύνσεις. Στο πρώτο χειρουργείο υποβλήθηκε στα 12 της, ενώ μέχρι να κλείσει τα 15 ακολούθησαν άλλες 14 επεμβάσεις.

«Ήθελα να σταματήσει ο κόσμος να με επεξεργάζεται ως κάτι αξιοπερίεργο και να με κοροϊδεύει. Πιο πολύ από όλα όμως επιθυμούσα μια καθημερινότητα φυσιολογική, να μπορώ να αυτοεξυπηρετούμαι, να εργαστώ, να κάνω οικογένεια», λέει.
Όταν ξεκίνησε τις επεμβάσεις η Ζωή ήταν μόλις 110 εκατοστά. Σήμερα είναι 1,52 και κρατά στην αγκαλιά της το μωρό της.

«Επέλεξα να υποβληθώ σε εξωσωματική γιατί έπρεπε να σβήσω το προβληματικό γονίδιο από το οικογενειακό μας DNA. Ήθελα πρωτίστως να εξασφαλίσω ότι το παιδί μου θα είναι υγιές, όπως και τα εγγόνια και τα δισέγγονά μου», καταλήγει.

  • <p>Μοναδική επιστημονική κατάκτηση αποτελεί για τους Έλληνες ιατρούς η περίπτωση της 35χρονης Ζωής, η οποία έπασχε από νανισμό και ήταν δύσκολο να μείνει έγκυος.</p>
Guest
Guest
Το δικαστήριο χτες Τετάρτη απαγόρευσε στην ίδια να πάρει τα 3 μικρότερα παιδιά από το Νοσοκομείο της Καλαμάτας, όπου φιλοξενούνται προσωρινά, κρίνοντας ότι μπορεί να τα εκθέσει ξανά σε κίνδυνο.
Το δικαστήριο έκρινε ότι τα 3 αγόρια θα πρέπει να δει κοινωνικός λειτουργός και μετά να βγει απόφαση για το αν θα επιστρέψουν στο σπίτι με τη μητέρα τους.

Ο μεγαλύτερος γιος της κατηγορουμένης γύρισε στη μητέρα του το ίδιο απόγευμα (της Δευτέρας), καθώς ο εισαγγελέας κατανόησε την ανησυχία της να επιστρέψει το παιδί στο σπίτι γιατί την επομένη έγραφε εξετάσεις στο σχολείο και έπρεπε να διαβάσει.

Ωστόσο - όπως επεσήμανε η δικαστής - η κατηγορούμενη αρνήθηκε να πάρει πίσω στο σπίτι τα τρία μικρότερα αγόρια, για να προκαλέσει έτσι το ενδιαφέρον του πατέρα τους.

Όπως η ίδια είπε στο δικαστήριο, τα τελευταία 7 χρόνια αυτή και τα παιδιά ζουν χάρις στη βοήθεια που τους προσφέρουν οι κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου Καλαμάτας και τα Παιδικά Χωριά SOS, καθώς ο πατέρας τους είναι απών.

Κλαίγοντας παραδέχτηκε ότι πάνω στον πανικό και την απόγνωσή της αναγκάστηκε να τα παρατήσει στην Αστυνομία, γιατί εκεί πίστευε ότι θα είναι ασφαλή.

Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι έγινε έξαλλη όταν διαπίστωσε πως τα δύο μικρότερα αγόρια έκλεψαν το κινητό μιας φίλης της οικογένειας, η οποία είχε πάει στο σπίτι για επίσκεψη. "Είχα πρόθεση να τα συνετίσω", ανέφερε η κατηγορουμένη και επικαλέστηκε ότι είχε από πριν ειδοποιήσει την Άμεση Δράση πως θα τους πήγαινε 4 παιδιά.

  • <p>Ποινή φυλάκισης 12 μηνών με διετή αναστολή επέβαλε το Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο στην ανύπαντρη μητέρα 4 αγοριών, ηλικίας από 9 έως 13 ετών, τα οποία άφησε το μεσημέρι της Δευτέρας μπροστά στην πύλη της Αστυνομικής Διεύθυνσης και... έφυγε.</p>
Guest
Guest
Στόχος να αποφεύγονται περιπέτειες όπως αυτή της 13χρονης Χριστίνας από τα Σπάτα που παρασύρθηκε από έναν 23χρονο Αλβανό τον οποίο γνώρισε μέσω διαδικτύου.

Όπως λένε χαρακτηριστικά αστυνομικοί που ασχολούνται με αντίστοιχες υποθέσεις, οι ανήλικοι δεν θα πρέπει να απαντούν σε ηλεκτρονικά μηνύματα που τους κάνουν να αισθανθούν «άβολα». Αντίθετα παροτρύνονται να ενημερώνουν τους γονείς ή κάποιο πρόσωπο που εμπιστεύονται.

Καλό θα είναι να αποφύγουν να στέλνουν τις φωτογραφίες και τα προσωπικά τους στοιχεία μέσω διαδικτύου σε αγνώστους και άρα θα πρέπει, αντίστοιχα, να προσαρμόζουν τις ρυθμίσεις των λογαριασμών τους στο Facebook προκειμένου να είναι «ορατοί» μόνο στους φίλους τους.

Σκέψου πολύ καλά πριν αποφασίσεις να συναντηθείς με κάποιο άτομο που γνώρισες στο διαδίκτυο τονίζουν οι αστυνομικοί και καλούν τους νέους να ζητούν την άποψη των γονιών τους ενώ σε περίπτωση που αποφασίσουν να συναντηθούν με «διαδικτυακούς φίλους», καλούνται να ενημερώνουν τους γονείς και να φροντίζουν αυτή η συνάντηση να γίνει σε δημόσιο χώρο.

Καλό θα είναι, επίσης, να μη χρησιμοποιούνται ως φωτογραφία προφίλ, εικόνες που δείχνουν πρόσωπο ή εμφανίζουν άλλες πληροφορίες.

Δεν θα πρέπει, τέλος, να δίνονται πληροφορίες για το σχολείο, τον τόπο διαμονής και το τηλέφωνο.

  • <p>Απλές οδηγίες προς γονείς και παιδιά απευθύνει η Ελληνική Αστυνομία για τη χρήση σελίδων κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook.</p>
Guest
Guest

  • <p>Δείτε το απίστευτο video που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και δείχνει τον μόλις 2,5 Τάιτους να μην χάνει σουτ και παράλληλα να ευστοχεί σε πολύ δύσκολες προσπάθειες.</p>
Guest
Guest
Στις περισσότερες περιπτώσεις αυτά τα ελαττώματα εξαφανίζονται αυθόρμητα, χωρίς θεραπεία. Αν το παιδάκι ζει σε ένα ήρεμο περιβάλλον και οι γονείς δε δίνουν μεγάλη έμφαση στον τρόπο που μιλάει, το παιδάκι μπορεί να ξεπεράσει πιο εύκολα αυτό το πρόβλημα.

Αν όμως το φαινόμενο του τραυλίσματος διαρκεί πάνω από χρόνο και παίρνει σημαντικές διαστάσεις, αυτό σημαίνει σχεδόν πάντα ότι υπάρχει μια κατάσταση νευρικότητας στο παιδί: Μερικές καταστάσεις μεγάλης συγκίνησης και ευαισθησίας, όχι απαραίτητα συναφείς με τις λέξεις ή με τα πράγματα που μπορούν να συμβάλλουν στο τραύλισμα. Τέτοιες είναι η ένταση, η αγωνία, μια πολύ σκληρή η πολύ προστατευτική συμπεριφορά, φόβος, απαιτήσεις πολύ ανώτερες από τις δυνατότητες του παιδιού, εγκατάλειψη μιας συνήθειας ( μπιμπερό, πιπίλα, δάχτυλο στο στόμα).

Γενικά τα παιδάκια που τραυλίζουν εκδηλώνουν αυτή την τάση σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως όταν θυμώνουν, όταν μιλάνε με ξένους, όταν διηγούνται κάτι που μπορεί να επιφέρει μια τιμωρία, όταν είναι φοβισμένα και ντροπαλά, όταν αγωνιούν, όταν διηγούνται κάποιο δυσάρεστο γεγονός και όταν νιώθουν άβολα.

Η παρατήρηση των συνθηκών που προκαλούν αυτή τη δυσκολία μπορεί να μας δείξει τους τρόπους για ουσιαστική βοήθεια. Ένα πρώιμο τραύλισμα μπορεί να ξεπεραστεί σε λίγο χρονικό διάστημα, αν οι γονείς προσπαθούν να αποφεύγουν τις αιτίες έντασης, βιασύνης, ερεθισμού στη ζωή του παιδιού, εάν περνάει ο καιρός μιλώντας με αυτό (αργά) για πράγματα που το ενδιαφέρουν χωρίς να το βιάζουν, να του διορθώνουν τα λάθη και να είναι πρόθυμοι να ακούν φιλικά αυτό που λέει, όπως και να το λέει.

Αν παρ΄όλα αυτά το τραύλισμα παραμένει και δεν υποχωρεί θα είναι καλύτερο να απευθυνθούμε σε έναν ειδικό πριν το πρωτοπαθές τραύλισμα γίνει δευτεροπαθές και είναι δυσκολότερο να θεραπευθεί. Στην αρχή της ενόχλησης το παιδί δε φαίνεται να καταλαβαίνει ότι κάτι δε πάει καλά με τον τρόπο που μιλάει. Αν όμως το τραύλισμα παραμείνει και οι άλλοι του το επισημαίνουν, το παιδί αρχίζει να κάνει άλλες χειρονομίες που δείχνουν ένταση για να βοηθιέται να λέει τις λέξεις και όλα γίνονται έτσι δυσκολότερα.

  • <p><strong>Σχεδόν όλα τα παιδάκια μεταξύ 2 και 4 ετών περνούν μια περίοδο τραυλίσματος. </strong>Μαθαίνουν καινούργιες λέξεις και στην προσπάθειά τους να προφέρουν δύσκολες λεξούλες μπορεί να "κολλήσουν" ήδη από την πρώτη συλλαβή.</p>
Guest
Guest
Η 13χρονη εξαφανίστηκε στις 9 το βράδυ της Κυριακής από το σπίτι της.

Η Χριστίνα έχει καστανά σγουρά μαλλιά, καστανά μάτια, ύψος 1,50 μ. και βάρος 44 κιλά. Όταν εξαφανίστηκε φορούσε μαύρη μπλούζα, τζιν σορτς, γκρι αθλητικά παπούτσια και κρατούσε πράσινη τσάντα.

Ιδιαίτεροι λόγοι καθιστούν επιτακτική την άμεση εύρεση της ανήλικης, η οποία βρίσκεται ήδη τέσσερις ημέρες μακριά από την οικογένεια της.

Οποιοσδήποτε έχει κάποια πληροφορία, μπορεί να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με «Το Χαμόγελο του Παιδιού» όλο το 24ωρο, στην Ευρωπαϊκή Γραμμή για τις Εξαφανίσεις 116.000 καθώς και σε όλα τα Αστυνομικά Τμήματα της χώρας.

  • <p>«Amber Alert» έχει σημάνει το Χαμόγελο του Παιδιού για την εξαφάνιση της Χριστίνας Κρασσά, μιας 13χρονης μαθήτριας από τα Σπάτα Αττικής.</p>
Guest
Guest
Οι παιδικοί σταθμοί δεν είναι κρατικά σχολεία, ούτε προβλέπονται από επίσημους σχολικούς κανονισμούς και πολύ περισσότερο δεν υπάρχει δεν υπάρχει ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης για τα παιδιά μέχρι τριών ετών.
Υπάρχουν αντίθετα, παιδικοί σταθμοί που διοικούνται από τοπικές αρχές (δήμοι- κοινότητες) ή από ιδιώτες ή από μεγάλες εταιρείες.

Οι γονείς που σκέπτονται να βάλουν το παιδί τους στο περιβάλλον ενός παιδικού σταθμού πρέπει να λάβουν υπόψη τους την ποιότητα εκείνου που έχουν στη διάθεσή τους και έπειτα να σκεφτούν ποιες άλλες επιλογές και εναλλακτικές λύσεις μπορούν να υπάρχουν (γιαγιάδες, γείτονες, μπέιμπι-σίτερ).

Το παιδί τα πρώτα χρόνια δεν έχει ανάγκη μόνο από φυσικές φροντίδες, που σε ένα παιδικό σταθμό εξασφαλίζονται από ειδικευμένο προσωπικό, αλλά από πολύ πιο ουσιαστική φροντίδα.

Η εκλογή του παιδικού σταθμού ή μιας άλλης εναλλακτικής λύσης είναι πολύ σημαντική για τη μετέπειτα ανάπτυξή του.
Για το λόγο αυτό πριν πάρετε μια απόφαση πρέπει να το σκεφτείτε με μεγάλη προσοχή, να επισκεφτείτε και να μελετήσετε το περιβάλλον και να εξετάσετε αν το παιδί σας μπορεί να προσαρμοστεί σε αυτό και πάνω από όλα να νιώθει όμορφα και άνετα.

Το πέρασμα από το οικογενειακό περιβάλλον στο σχολείο είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία για το παιδάκι σας και φυσικά η δική σας συμβολή για να προσαρμοστεί σε αυτό είναι απαραίτητη.
Σιγά σιγά θα πρέπει να σας αποχωριστεί για κάποιες ώρες την ημέρα και θα έρχεται σε καθημερινή επαφή με ανθρώπους που δεν γνωρίζει και με άλλα παιδάκια.
Στην αρχή όλα αυτά θα το φοβίσουν και θα του δημιουργήσουν άγχος και ανασφάλεια, αλλά πολύ γρήγορα θα προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες και θα ενταχθεί στο νέο κοινωνικό περιβάλλον.

Σημάδια που δείχνουν αν το παιδάκι σας είναι έτοιμο για το μεγάλο βήμα!

- Αν δεν επικεντρώνει συνέχεια το ενδιαφέρον του σε εσάς και είναι θετικό να καθίσει για μικρά χρονικά διαστήματα με κάποιον από το περιβάλλον σας που γνωρίζετε και εμπιστεύεστε χωρίς τη δική σας παρουσία.

- Αν μπορεί να επικοινωνήσει με άλλους ενήλικες χωρίς τη δική σας παρέμβαση και προτροπή.

- Αν δείχνει ενδιαφέρον όταν παίζουν τα άλλα παιδάκια και θέλει να συμμετέχει στο παιχνίδι μαζί τους.

Προετοιμασία

- Ποτέ μη δείξετε στο παιδάκι σας ότι με την επιλογή σας να το στείλετε στον παιδικό σταθμό το απορρίπτεται ή το διώχνεται μακρυά σας.

- Προσπαθήστε να του συμπαρασταθείτε όσο μπορείτε και όσο χρειάζεται τον πρώτο καιρό στην νέα του εμπειρία.

- Μην προσπαθείτε να το προετοιμάσετε με λόγια.
Ο παιδικός σταθμός είναι είναι κάτι τελείως καινούργιο που δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα άλλο στη ζωή του.
Για το λόγο αυτό, όσο κι αν προσπαθήσετε να εξηγήσετε τι θα του συμβεί εκεί που θα πάει και να προσπαθήσετε να του περιγράψετε το περιβάλλον δεν πρόκειται να καταλάβει.
Παρόλα αυτά όμως μια κουβεντούλα μπορεί να του δώσει μια ιδέα.

- Ένας πολύ καλός τρόπος είναι να επισκεφτείτε μαζί το καινούργιο του περιβάλλον για να πάρει μια πρώτη γεύση από αυτό που πρόκειται να μπει στην καθημερινότητά του.
Γνωρίστε του τη νέα του δασκάλα, τα άλλα παιδάκια, δείξτε του τα παιχνίδια και τις δραστηριότητες εκεί και αφήστε το να εξοικειωθεί με το χώρο. Αυτή η επίσκεψη είναι καλό να γίνει πριν ξεκινήσει κανονικά τον παιδικό σταθμό, περίπου ένα μήνα νωρίτερα.

- Στη συνέχεια προσπαθήστε να του υπενθυμίζετε όλα όσα είδατε εκεί με ερωτήσεις όπως "Θυμάσαι πως λένε τη δασκάλα σου;", "Θυμάσαι εκείνο το ωραίο παιχνίδι που είδαμε στο σχολείο;"και φροντίστε να απαντάτε πάντα στις ερωτήσεις και τις απορίες του.

- Τέλος, κάντε του σαφές ότι θα είστε πάντα δίπλα του, χρησιμοποιώντας όταν μιλάτε το πρώτο πληθυντικό πρόσωπο. "Θα πάμε σχολείο", "Θα ζωγραφίσουμε με τα άλλα παιδάκια", "Θα παίξουμε με τα παιχνίδια".
Με αυτό τον τρόπο θα νιώσει ασφάλεια και μεγάλη σιγουριά!
  • Για μια μητέρα που εργάζεται ή που για άλλους λόγους δεν μπορεί να ασχοληθεί κατά τη διάρκεια της ημέρας με το παιδάκι της, μια λύση μπορεί να αποτελέσει ο παιδικός σταθμός.
Guest
Guest
Δεν χρειάζεται να συμπαθούμε τους πάντες, ούτε χρειάζεται να έχουμε ενοχές που δεν συμπαθούμε κάποιους ανθρώπους ή που βρίσκουμε τις ερωτήσεις τους αγενείς, μας λέει η Jodi R. R. Smith .

Όταν γίνεσαι μητέρα, όλοι μεταμορφώνονται σε ειδικούς. Η μαμά σου, η πεθερά σου, οι φίλες σου, ο σύντροφός σου, ακόμη και τα παιδιά σου. Τι μπορούμε να κάνουμε όταν οι άλλοι γίνονται μ' εμάς απαιτητικοί, αγενείς ή καταπιεστικοί; Η απάντηση είναι μια: Βάζουμε όρια!

Ως γονείς η δουλειά μας είναι να διδάσκουμε τα παιδιά μας να είναι ευγενικά. Υπάρχουν, όμως, κάποιες φορές που οι άλλοι μάς φέρνουν στα όριά μας με τις απαιτήσεις ή τις παρατηρήσεις τους σχετικά με τα παιδιά μας. Πώς μπορούμε να διαχειριστούμε αυτές τις δύσκολες καταστάσεις;

Δύο ειδικοί σύμβουλοι και ψυχολόγοι σε θέματα παιδιών μάς βρίσκουν τις λύσεις σε πέντε δύσκολες καταστάσεις:

1. Συνεχώς κριτικάρουν τον τρόπο που ανατρέφετε τα παιδιά

«Α, μην το μαθαίνεις αγκαλιά», «γιατί το αφήνεις να κλαίει;» «Εσύ κι ο αδελφός σου όταν ήσασταν μικροί δεν τολμούσατε να μου αντιμιλήσετε». Η μαμά σας και η πεθερά σας από τότε που γίνατε μητέρα σάς αντιμετωπίζουν επικριτικά, σαν να κάνετε τα πάντα λάθος. Η οικογενειακή σύμβουλος Jodi R. R. Smith και πρόεδρος του οργανισμού Mannersmith Etiquette Consulting μάς λέει:

«Προσπαθήστε να αντιμετωπίσετε τις μαμάδες σας, όσο πιο ανώδυνα γίνεται. Τις περισσότερες φορές -όπως όλοι οι παππούδες και γιαγιάδες- εμπλέκονται επειδή απλώς θέλουν να συμμετέχουν στην ανατροφή των εγγονιών τους. Η εύκολη απάντηση στην κριτική τους είναι η εξής: «Σας ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές σας». Αν σταματήσουν, σημαίνει ότι έλαβαν το νόημα. Αν συνεχίσουν, πείτε τους κοφτά: «Ξέρω πως δεν είναι κακή η πρόθεσή σας, αλλά τις περισσότερες φορές οι συμβουλές αυτές μοιάζουν να απευθύνονται σε μια κακή μητέρα».

2. Οι φίλοι τους συμπεριφέρονται σαν βάνδαλοι στο σπίτι σας

Αυτό που θα πρέπει πρώτα εσείς να συνειδητοποιήσετε είναι πως στο σπίτι σας υπάρχουν κανόνες. Η Jodi Smith μάς λέει πως οφείλουμε να δείξουμε στα παιδιά ότι στο σπίτι φερόμαστε διαφορετικά απ' ό,τι στους εξωτερικούς χώρους (που κι εκεί βεβαίως υπάρχουν κανόνες άλλου είδους). Αν το παιδί αρνηθεί να καταλάβει, τότε θα πρέπει, δυστυχώς, να απευθυνθείτε στη μητέρα του.

Αν η μητέρα του φίλου του παιδιού είναι συνεργάσιμη, τότε θα πρέπει να της πείτε ακριβώς τι σας ενοχλεί, χωρίς να νιώσετε ενοχικά ότι είστε σπαστικιά ή καταπιεστική. Αν δεν είναι συνεργάσιμη, τότε θα πρέπει να εξηγήσετε στον γιο σας ότι είναι προτιμότερο να συναντιούνται με τον φίλο μόνο στο σχολείο, ή σε κάποιο άλλο «ουδέτερο» έδαφος.


3. Σας επικρίνουν για το φαγητό που δίνετε στο παιδί

Κρίνει άραγε στ' αλήθεια εσάς, ή πρόκειται για δική της εμμονή; Αν εσείς αισθάνεστε πως οι διατροφικές σας επιλογές είναι οι σωστές για το παιδί σας, μας λέει η Meagan Francis, συγγραφέας του βιβλίου The Happiest Mom, δεν υπάρχει λόγος να νιώθετε ενοχικά.

Την επόμενη φορά που θα έχετε παραγγείλει πίτσα και θα ακούσετε τη φίλη σας να κάνει τη «βαρυσήμαντη» δήλωση: «εμείς στο σπίτι μας δεν τα τρώμε αυτά», πείτε της απλώς ότι κάθε οικογένεια αποφασίζει από μόνη της τι είναι καλό και τι όχι. Αν συνεχίσει να σας σνομπάρει, μήπως να ξανασκεφτείτε πόσο αληθινή φίλη σας είναι; καταλήγει η Meagan Francis.


4. Αντιπαθείτε τους άλλους γονείς

Δεν χρειάζεται να συμπαθούμε τους πάντες, ούτε χρειάζεται να έχουμε ενοχές που δεν συμπαθούμε κάποιους ανθρώπους, μας λέει η Jodi R. R. Smith. Αν μπορείτε να κανονίσετε να παίξει το παιδί σας με το άλλο παιδάκι, χωρίς να χρειαστεί να είστε παρούσες, κάντε το. Αν σας πιέζουν να πάτε κι εσείς, πάρτε τηλέφωνο και πέστε τους ευγενικά, ότι έχετε άλλα σχέδια για εκείνη την ημέρα. Τόσο απλά.


5. Όλοι σας ρωτούν γιατί δεν θέλετε δεύτερο παιδί

«Αχ, γιατί έχεις μόνο ένα, δεν θέλει μια παρεούλα... κι αυτό το καημένο; Δεν θέλεις κι ένα κοριτσάκι, ή ένα αγοράκι;». Αν βαρεθήκατε αυτές τις ενοχλητικές ρωτήσεις, μην τις αντιμετωπίζετε με ευγένεια, μας λέει η Meagan Francis. Κοιτάξτε αυτόν που σας κάνει την αγενή ερώτηση στα μάτια και πείτε του: «Συγγνώμη, τι είπατε;».

Αν εκείνος προσπαθήσει να απολογηθεί, να αστειευτεί ή να αλλάξει συζήτηση, τότε ναι, το έπιασε το νόημα. Αν επαναλάβει την ερώτηση: Πείτε του ότι δεν συνηθίζετε να απαντάτε σε αγενείς ερωτήσεις!

  • <p>Πώς μπορούμε να διαχειριστούμε τη δύσκολη θέση στην οποία μας φέρνουν άτομα του περιβάλλοντός μας;</p>
Guest
Guest
Μια συνηθισμένη τακτική από τους γονείς είναι να μη δίνουν εβδομαδιαία χαρτζιλίκι, αλλά σταδιακά κάποια μικρά ποσά ως αντάλλαγμα της βοήθειας στο σπίτι η της εκτέλεσης κάποιων θελημάτων. Με τον τρόπο αυτό πιστεύουν ότι κάνουν το παιδί υπεύθυνο και ότι έτσι μπορεί να καταλάβει ότι το χρήμα κερδίζετε.

Αυτό το σύστημα αντίθετα δεν κάνει το παιδί υπεύθυνο γιατί δεν μαθαίνει τις δικές του ευθύνες σαν μέλος της οικογένειας αλλά συνεργάζεται μόνο όταν υπάρχει επιβράβευση. Ακόμα τα παιδιά ξέρουν πολύ καλά ότι αυτός δεν είναι ένας πραγματικός τρόπος για να κερδίζουν. Το χρήμα δε πρέπει να δεσμεύει τη συμπεριφορά του, τους σχολικούς βαθμούς, τη βοήθεια που παρέχει.

Άλλοι γονείς δίνουν στα παιδιά τους χρήματα όταν το ζητάνε, ελέγχοντας έτσι τα έξοδά του, αλλά δε συμφωνούν να διαχειρίζεται το παιδί μόνο του τα χρήματα. Άλλοι δίνουν ένα ορισμένο ποσό κανονικά στο παιδί, παρέχοντάς του με αυτό τον τρόπο τα χρήματα που έχει ανάγκη και συγχρόνως την ευκαιρία να μάθει να διαχειρίζεται το χρήμα με καλό τρόπο. Το παιδί αισθάνεται καλύτερα όταν διαχειρίζεται μικρά ποσά, που θα αυξάνονται ανάλογα με την ηλικία του.

Αυξάνοντας το ποσό δε σημαίνει αναγκαστικά ότι ξοδεύουμε περισσότερα για το παιδί, αλλά έτσι του δίνουμε μια μεγαλύτερη δυνατότητα να διαλέγει και να ξοδεύει από μόνο του. Όταν το παιδάκι ζητάει χρήματα κάθε φορά που θέλει να αγοράσει κάτι, δεν κάθεται να σκεφτεί αν αυτό που θέλει αξίζει τα λεφτά του. Αν όμως πρέπει να διαχειρίζεται τα λεφτά του, αρχίζει και σκέφτεται πώς πρέπει να τα ξοδέψει γιατί ξέρει πως δεν θα έχει άλλα μέχρι το τέλος της εβδομάδας. Συχνά είναι πολύ δύσκολο για το παιδί να αποφασίσει και σε αυτό το κομμάτι χρειάζεται τη συμβουλή του γονέα. Θα πρέπει να αποφεύγετε να το πιέζετε και να προσπαθείτε να περιορίζεστε μόνο στις συμβουλές.

Η απόφαση για το τι θα κάνει με τα χρήματα αφορά μόνο εκείνο, αφού όταν κάνει επιλογές από μόνο του, οι απογοητεύσεις και οι ικανοποιήσεις που προκύπτουν σαν αποτέλεσμα των επιλογών του, κάνουν το παιδί να αναπτύσσει την κριτική του ικανότητα.

Όσο μεγαλώνει το παιδί έχει ανάγκη να διαχειρίζεται περισσότερα χρήματα, όχι μόνο για την απόκτηση περιττών πραγμάτων, αλλά και για ορισμένων σημαντικών και απαραίτητων αναγκών. Έτσι, γύρω στα δέκα χρόνια, το ποσό που του δίνουμε πρέπει να συμπεριλαμβάνει κι ένα ποσό που αφορά τα βιβλία και το ρουχισμό του.

Μερικοί γονείς προσπαθούν να εμφυτεύσουν στα παιδιά, ακόμα και στα πολύ μικρά, τη συνήθεια της αποταμίευσης, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι η οικονομία δεν έχει καμία σημασία για το παιδί. Το να βάζει στην άκρη χρήματα για μια πιθανή μελλοντική ανάγκη δεν έχει για το παιδί απολύτως κανένα νόημα. Τέλος, πρέπει να ξέρουμε ότι ένα παιδί που δίνει υπερβολική σημασία στην οικονομία δε συμπεριφέρεται σίγουρα πιο σωστά σχετικά με το χρήμα από ένα παιδί που δεν κάνει καθόλου οικονομία.

  • <p>Είναι αρκετά κοινή η συνήθεια να δίνουμε στα παιδιά μας σε ένα ορισμένο χρονικό διάστημα ένα ποσό που μπορεί να διαθέτει όπως θέλει. <strong>Οι τρόποι όμως με τους οποίους οι γονείς δίνουν τα χρήματα είναι πολλοί.</strong></p>
Guest
Guest

Account

Navigation

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.