Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Πηγα πολλες φορες να σου γραψω κ ολο το εσβηνα. Γενικα ειμαι πολυ σκληρος ανθρωπος λογω καταστασεων που εχω ζησει αλλα με αυτο που διαβασα λυγισα. Δε θα το ξεχασεις ποτε αυτο που περασες αλλα σου υποσχομαι οτι ο χρονος θα απαλυνει τον πονο κ στο επομενο παιδακι σου θα δωσεις διπλασια χαρα

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 7 ώρες, ο/η Lila..! είπε:

Πηγα πολλες φορες να σου γραψω κ ολο το εσβηνα. Γενικα ειμαι πολυ σκληρος ανθρωπος λογω καταστασεων που εχω ζησει αλλα με αυτο που διαβασα λυγισα. Δε θα το ξεχασεις ποτε αυτο που περασες αλλα σου υποσχομαι οτι ο χρονος θα απαλυνει τον πονο κ στο επομενο παιδακι σου θα δωσεις διπλασια χαρα

Αχ ποσο λειπει απο το κορμακι μου....δεν μπορώ να γίνω σκληρή πονάω και λυγίζω..πως το κατάφερες αυτό?

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 5 ώρες, ο/η Ρουλακι6 είπε:

Αχ ποσο λειπει απο το κορμακι μου....δεν μπορώ να γίνω σκληρή πονάω και λυγίζω..πως το κατάφερες αυτό?

Δε χρειαζεται να το καταφερεις. Πενθησε και ασε τον χρονο να κανει την δουλεια του. Ειναι πολυ νωπο ακομα. Κουραγιο να δειξεις και κλαψεις οσο το εχεις αναγκη.

  • Like 1

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις On 11/6/2018 at 3:25 ΜΜ, ο/η Ρουλακι6 είπε:

Καλησπέρα!!!Να που ήρθε η στιγμή να γράψω και εγώ την δική μου δυσάρεστη εμπειρία....Είμαι 27 ετών με έναν αντρουλη που δόξα τω θεώ ολα είναι αρμονικά μεταξύ μας..ήρθε και για εμας το θειο δώρο,το αντρακι μας το οποίο απο την 6 εβδομάδα κύησης έκανε την μανούλα να υποφέρει απο εμετούς Μέχρι και την 16 εβδομάδα...ολο αυτο το καιρό η νοσήλια στο νοσοκομείο επί μέρες ήταν κάτι δεδομένο...ενδιάμεσα πάθαμε και μια μικρή αποκόλληση προσέξαμε πήραμε τα φαρμακακια μας και ολα ηταν μια χαρά....απο την 16 εβδομάδα ηταν σκέτο όνειρο η εγκυμοσύνη μου...ο μπεμπακος μου ηταν υγιέστατος εκανε πολλές τούμπες στην κοιλίτσα μου...του μιλουσαμε του τραγουδαγαμε και κάναμε τα παντα να τον κάνουμε να εισπράξει ολη την Αγάπη μας...μόνο που το όνειρο τελείωσε στην 19 εβδομάδα...Δευτέρα βράδυ είχα κάτι πονακια στην κοιλίτσα,πηγαμε στο νοσοκομείο ηταν μια χαρα ολα...ολα όμως...Ίσως κάποιος κολικος εντέρου είπαν..να παω σπίτι να ξαπλώσω και θα με δει ο γυναικολόγος μου την επόμενη μερα...μόνο που την επόμενη μερα πλησίαζε στο τέλος..αιμα πρωί-πρωί!!πήγα στο προγραμματισμένο ραντεβού μου και κατι βουιζε στα αυτιά μου για ανεπάρκεια τραχήλου και οτι το θυλακιο είχε φτάσει στον κόλπο και δεν είναι βιώσιμο στην εβδομάδα αυτη το μικρό μου..εκει άρχισε ο Γολγοθάς μου....μπήκαμε Στην διαδικασία τοκετού...τρομερός πόνος Μέχρι που τον ακουμπισαν χαμηλά στην κοιλίτσα μου κουνήθηκε για λίγο,του εκοψαν τον ομφάλιο λώρο Και τον πήραν απο την μανούλα..με έβαλαν στο χειρουργείο και οταν βγήκα είχα μόνο τον αντρουλη μου χωρίς το όνειρο μας ανάμεσα μας...τον είδα παλι και του έκανα ενα χαδακι του ειπα Πόσο τον αγαπάω...αν και μικρος,πολυ όμορφος!γυρίσαμε σπίτι μόνοι μας...κενή,άδεια Μέχρι και τώρα που γράφω,εμένα μου λείπει και ας λένε Καλύτερα τώρα..ήταν νωρίς!για εμένα δεν ήταν όμως...ιδικά μετα απ ολα αυτα που πέρασα ολο αυτο το καιρο...εχω χάσει τον εαυτό μου..το παλεύω μονο και μονο να μην με βλέπουν με λύπη και μου λεει ο καθένας ότι του κατέβει στο κεφάλι...παντα θα μου λειπει ο μικρός μου πρίγκιπας

Ποσες φορες εχω παρακαλεσει να μη ζησει καμια αλλη αυτο ...Λυπαμαι τοσο πολυ που το ζησες και συ.Σε καταλαβαινω .Σε νιωθω γιατι το εζησα.Πριν απο 9 μηνες.Ο πονος δε θα περασει ποτε.Δε θα σου πω ψεματα.Ειναι σοκαριστικο εκτος απο την απωλεια και η ολη διαδικασια της γεννας και το φευγεις με αδεια χερια.Θα κλαψεις θα χτυπηθεις και θα σηκωθεις.Οταν νιωσεις εσυ ετοιμη.Ασε τους αλλους να λενε.Εξω απο το χορο ευκολα ειναι ολα.Ο πονος θα αλλαξει μορφη και θα μαθεις να ζεις μ αυτον.Θα ξαναγελασεις στο υποσχομαι αλλα σου υποσχομαι οτι δε θα ξεχασεις ποτε το μωρακι σου.Το σκεφτομαι καθε μερα αλλα προσπαθω να μαζεψω τα κομματια μου.Αν εχεις αναγκη να μιλησεις σε καποιον που το χει ζησει εδω ειμαι.

  • Sad 2

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 1 ώρα, ο/η Cecilaki είπε:

Ποσες φορες εχω παρακαλεσει να μη ζησει καμια αλλη αυτο ...Λυπαμαι τοσο πολυ που το ζησες και συ.Σε καταλαβαινω .Σε νιωθω γιατι το εζησα.Πριν απο 9 μηνες.Ο πονος δε θα περασει ποτε.Δε θα σου πω ψεματα.Ειναι σοκαριστικο εκτος απο την απωλεια και η ολη διαδικασια της γεννας και το φευγεις με αδεια χερια.Θα κλαψεις θα χτυπηθεις και θα σηκωθεις.Οταν νιωσεις εσυ ετοιμη.Ασε τους αλλους να λενε.Εξω απο το χορο ευκολα ειναι ολα.Ο πονος θα αλλαξει μορφη και θα μαθεις να ζεις μ αυτον.Θα ξαναγελασεις στο υποσχομαι αλλα σου υποσχομαι οτι δε θα ξεχασεις ποτε το μωρακι σου.Το σκεφτομαι καθε μερα αλλα προσπαθω να μαζεψω τα κομματια μου.Αν εχεις αναγκη να μιλησεις σε καποιον που το χει ζησει εδω ειμαι.

και συ σε προχωρημενη κυηση το επαθες? Αχ ρε παιδια, γιατι να τα βιωνουμε ολα αυτα? Θα έρθει όμως η ωρα που θα κρατησουμε και θα κρατησετε το μωρό σας στα χέρια σας και αυτο το βιωμα θα υπαρχει ως μια αναμνηση.

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 10 ώρες, ο/η Kat-Cat είπε:

και συ σε προχωρημενη κυηση το επαθες? Αχ ρε παιδια, γιατι να τα βιωνουμε ολα αυτα? Θα έρθει όμως η ωρα που θα κρατησουμε και θα κρατησετε το μωρό σας στα χέρια σας και αυτο το βιωμα θα υπαρχει ως μια αναμνηση.

14 βδομαδων.Καναμε την αυχενικη ολα ηταν καλα και ξαφνικα ανεβασα πυρετο που δεν επεφτε.Επαθα σηψαιμια και κοντεψα να πεθανω και γω μαζι με το μωρο.Μου ειπαν πρεπει να γεννησεις τωρα αλλιως κινδυνευεις να πεσεις σε κωμα η να παθεις ανεπαρκεια σε καποιο ζωτικο οργανο.Ενα βακτηριο απο τα φυσιολογικα που εχουμε στο εντερο πηγε στο αιμα και στον πλακουντα.Μια βδομ πριν ειχα κανει εξετ αιματος,κολπικου υγρου,ουρων κτλ και ηταν ολα μια χαρα.Ενιωσα ενα πονο και γβ στη κοιλια και μου παν οτι ειναι κολικος εντερου.4μερες μετα ανεβασα πυρετο σπασαν τα νερα και ηρθε το τελος.

  • Sad 2

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

θα ήθελα πολύ να κάνω μια μεγάλη αγκαλιά τα κορίτσια που έχουν περάσει μια τετοια κατάσταση, γιατί τα λόγια δεν αρκούν.

Επιτρέψτε στον εαυτό σας να θρηνήσει όσο χρειαστεί.

Είμαστε εδω να σας ακούσουμε σε ότι χρειαστείτε.

θα κλείσω με κατι που εχω διαβασει και προσωπικά μου δίνει "δύναμη", γιατί οι δοκιμασίες ειναι για όλους μας:

..για τις μεγάλες λύπες της ζωής μας χρειάζεται θάρρος, για τις μικρές υπομονή!

  • Like 3

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 3 ώρες, ο/η Cecilaki είπε:

14 βδομαδων.Καναμε την αυχενικη ολα ηταν καλα και ξαφνικα ανεβασα πυρετο που δεν επεφτε.Επαθα σηψαιμια και κοντεψα να πεθανω και γω μαζι με το μωρο.Μου ειπαν πρεπει να γεννησεις τωρα αλλιως κινδυνευεις να πεσεις σε κωμα η να παθεις ανεπαρκεια σε καποιο ζωτικο οργανο.Ενα βακτηριο απο τα φυσιολογικα που εχουμε στο εντερο πηγε στο αιμα και στον πλακουντα.Μια βδομ πριν ειχα κανει εξετ αιματος,κολπικου υγρου,ουρων κτλ και ηταν ολα μια χαρα.Ενιωσα ενα πονο και γβ στη κοιλια και μου παν οτι ειναι κολικος εντερου.4μερες μετα ανεβασα πυρετο σπασαν τα νερα και ηρθε το τελος.

ω ρε γαμωτο μου. Το χω ξανακουσει αυτο να συμβαινει. Παιζεις με τις ρημαδοπιθανοτητες καθε φορα. Ειναι αυτες οι λιγες πιθανοτητες που ομως καποιος πεφτει στο ποσοστό. Κριμα, αδικο, ολα μαζι. Επειδη ομως οι πιθανοτητες ειναι πιθανοτητες παντα, ε, η επομενη φορα θα παει καλα!

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 16 ώρες, ο/η Cecilaki είπε:

Ποσες φορες εχω παρακαλεσει να μη ζησει καμια αλλη αυτο ...Λυπαμαι τοσο πολυ που το ζησες και συ.Σε καταλαβαινω .Σε νιωθω γιατι το εζησα.Πριν απο 9 μηνες.Ο πονος δε θα περασει ποτε.Δε θα σου πω ψεματα.Ειναι σοκαριστικο εκτος απο την απωλεια και η ολη διαδικασια της γεννας και το φευγεις με αδεια χερια.Θα κλαψεις θα χτυπηθεις και θα σηκωθεις.Οταν νιωσεις εσυ ετοιμη.Ασε τους αλλους να λενε.Εξω απο το χορο ευκολα ειναι ολα.Ο πονος θα αλλαξει μορφη και θα μαθεις να ζεις μ αυτον.Θα ξαναγελασεις στο υποσχομαι αλλα σου υποσχομαι οτι δε θα ξεχασεις ποτε το μωρακι σου.Το σκεφτομαι καθε μερα αλλα προσπαθω να μαζεψω τα κομματια μου.Αν εχεις αναγκη να μιλησεις σε καποιον που το χει ζησει εδω ειμαι.

Ακριβώς ετσι ειναι....εχασα την γη κάτω απο τα πόδια μου....το Γιατί δεν φεύγει κατα βάθος απο μέσα μου...σε ευχαριστώ πολύ και για εσενα το ιδιο ισχύει..σε φιλώ

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 7 ώρες, ο/η Ρουλακι6 είπε:

Ακριβώς ετσι ειναι....εχασα την γη κάτω απο τα πόδια μου....το Γιατί δεν φεύγει κατα βάθος απο μέσα μου...σε ευχαριστώ πολύ και για εσενα το ιδιο ισχύει..σε φιλώ

Το γιατι δυστυχως δ θα το μαθουμε ποτε.Απο τους φιλους καη τους γνωστους θα ακουσεις οτι χαζομαρα υπαρχει.Προφυλαξε τον εαυτο σου απο ανθρωπους που δε θελουν να σου σταθουν.Θα θρηνησεις οσο χρειαζεται και θα σηκωθεις παλι να παλεψεις.Εισαι ηδη μανουλα και μην αφησεις κανεναν να σε κανει να νιωσεις το αντιθετο

  • Like 1

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις On 4/7/2018 at 10:10 ΠΜ, ο/η Cecilaki είπε:

14 βδομαδων.Καναμε την αυχενικη ολα ηταν καλα και ξαφνικα ανεβασα πυρετο που δεν επεφτε.Επαθα σηψαιμια και κοντεψα να πεθανω και γω μαζι με το μωρο.Μου ειπαν πρεπει να γεννησεις τωρα αλλιως κινδυνευεις να πεσεις σε κωμα η να παθεις ανεπαρκεια σε καποιο ζωτικο οργανο.Ενα βακτηριο απο τα φυσιολογικα που εχουμε στο εντερο πηγε στο αιμα και στον πλακουντα.Μια βδομ πριν ειχα κανει εξετ αιματος,κολπικου υγρου,ουρων κτλ και ηταν ολα μια χαρα.Ενιωσα ενα πονο και γβ στη κοιλια και μου παν οτι ειναι κολικος εντερου.4μερες μετα ανεβασα πυρετο σπασαν τα νερα και ηρθε το τελος.

Αχ κοριτσακι μου...σιδερένια παντα να εισαι....Ανυπομονώ να ερθει η στιγμή που θα μιλάμε για τα μωρακια μας...και οχι για κάτι τοσο δυσάρεστο

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις On 4/7/2018 at 10:33 ΠΜ, ο/η ΜΑΡΑΚΙ είπε:

θα ήθελα πολύ να κάνω μια μεγάλη αγκαλιά τα κορίτσια που έχουν περάσει μια τετοια κατάσταση, γιατί τα λόγια δεν αρκούν.

Επιτρέψτε στον εαυτό σας να θρηνήσει όσο χρειαστεί.

Είμαστε εδω να σας ακούσουμε σε ότι χρειαστείτε.

θα κλείσω με κατι που εχω διαβασει και προσωπικά μου δίνει "δύναμη", γιατί οι δοκιμασίες ειναι για όλους μας:

..για τις μεγάλες λύπες της ζωής μας χρειάζεται θάρρος, για τις μικρές υπομονή!

Πολυ δύναμη παίρνω απο τα λόγια σου....σε ευχαριστώ πάρα πολύ

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 21 ώρες, ο/η Ρουλακι6 είπε:

Αχ κοριτσακι μου...σιδερένια παντα να εισαι....Ανυπομονώ να ερθει η στιγμή που θα μιλάμε για τα μωρακια μας...και οχι για κάτι τοσο δυσάρεστο

Σ ευχαριστω κοριτσι μου.Καθε μερα παρακαλαω να ναι γερες ολες οι εγκυουλες του κοσμου και τα μωρακια τιυς για να μη νιωσει αλλη γυναικα αυτο τον πονο

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις On 11/6/2018 at 7:45 ΜΜ, ο/η Ρουλακι6 είπε:

Σας ευχαριστώ τόσο πολυ γι αυτά που λετε...μακαρι να περάσει Γιατί δεν υποφέρετε πραγματικά

θα περάσει και θα δεις τώρα που δε ξέρεις πως να ζήσεις πως να γεμίσεις το χρόνο σου θα ξαναμαθεις σιγά σιγά...ότι σου φαίνεται τώρα ανούσιο σιγά σιγά θα ξαναπάρει νόημα..και στο λέω αυτό εγώ επίσης 27 ετών που έχασα το δικό μου αγοράκι 2.1.18 στην 26η βδομάδα.. ενώ όλα ήταν τέλεια ως τότε απλά σταμάτησε η καρδούλα του εκείνη τη μέρα.. και δεν έμαθα ποτέ το λόγο...ποτέ δε το ξεχνάς απλά μαθαίνεις να ζεις ξανά όπως πριν.. 

  • Sad 1

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις On 17/7/2018 at 9:46 ΠΜ, ο/η erika01 είπε:

θα περάσει και θα δεις τώρα που δε ξέρεις πως να ζήσεις πως να γεμίσεις το χρόνο σου θα ξαναμαθεις σιγά σιγά...ότι σου φαίνεται τώρα ανούσιο σιγά σιγά θα ξαναπάρει νόημα..και στο λέω αυτό εγώ επίσης 27 ετών που έχασα το δικό μου αγοράκι 2.1.18 στην 26η βδομάδα.. ενώ όλα ήταν τέλεια ως τότε απλά σταμάτησε η καρδούλα του εκείνη τη μέρα.. και δεν έμαθα ποτέ το λόγο...ποτέ δε το ξεχνάς απλά μαθαίνεις να ζεις ξανά όπως πριν.. 

Αχ κοριτσι μου λυπαμαι τοσο πολυ για το αγορακι σου.Οπως τα λες ειναι.Μαθαινεις να ζεις ξανα εχοντας ενα καρφακι στη καρδια.Το να μη μαθεις το γιατι δεν αλλαζει κατι.Και γω που εμαθα τι καταλαβα??Κατηγορω τον εαυτο μου που δεν ημοθν ικανη να προστατευσω το μωρο μοθ και που για να ζησω εγω πεθανε αυτο.

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 8 ώρες, ο/η Cecilaki είπε:

Αχ κοριτσι μου λυπαμαι τοσο πολυ για το αγορακι σου.Οπως τα λες ειναι.Μαθαινεις να ζεις ξανα εχοντας ενα καρφακι στη καρδια.Το να μη μαθεις το γιατι δεν αλλαζει κατι.Και γω που εμαθα τι καταλαβα??Κατηγορω τον εαυτο μου που δεν ημοθν ικανη να προστατευσω το μωρο μοθ και που για να ζησω εγω πεθανε αυτο.

Καρδούλα μου, δεν το βλέπεις έτσι όπως πραγματικά είναι.... ο πόνος σε έχει κάνει να το βλέπεις λάθος...

Δεν μπορούσες να το προστατεύσεις γιατί δεν ήταν στο χέρι σου. Δεν έκανες εσύ κάποιο λάθος.

Και δεν πέθανε εκείνο για να ζήσεις εσύ, εκείνο δεν είχε καμία ελπίδα να ζήσει ενώ εσύ είχες και θα ήταν έγκλημα να σε αφήσουν να φύγεις και εσύ.

Οι γιατροί πάντα σε μια εγκυμοσύνη, σε όποιο στάδιο και αν βρίσκεται θα κοιτάξουν να σώσουν πρώτα την μαμά, γιατί όπως μου ειχε πει ο γιατρός μου, η μαμά δεν θα ξαναγεννηθεί, ενώ μωρά θα κάνει όσα θέλει.

Μια μεγάλη αγκαλιά....

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 2 ώρες, ο/η ΜΑΡΑΚΙ είπε:

Καρδούλα μου, δεν το βλέπεις έτσι όπως πραγματικά είναι.... ο πόνος σε έχει κάνει να το βλέπεις λάθος...

Δεν μπορούσες να το προστατεύσεις γιατί δεν ήταν στο χέρι σου. Δεν έκανες εσύ κάποιο λάθος.

Και δεν πέθανε εκείνο για να ζήσεις εσύ, εκείνο δεν είχε καμία ελπίδα να ζήσει ενώ εσύ είχες και θα ήταν έγκλημα να σε αφήσουν να φύγεις και εσύ.

Οι γιατροί πάντα σε μια εγκυμοσύνη, σε όποιο στάδιο και αν βρίσκεται θα κοιτάξουν να σώσουν πρώτα την μαμά, γιατί όπως μου ειχε πει ο γιατρός μου, η μαμά δεν θα ξαναγεννηθεί, ενώ μωρά θα κάνει όσα θέλει.

Μια μεγάλη αγκαλιά....

Σ ευχαριστω για τα γλυκα σου λογια.Το ξερω οτι ειναι οπως τα λες αλλα μεσα μου νιωθω τετοιες τυψεις...Το ξερω οτι δε φταιω εγω για το βακτηριο που εχασε το δρομο του και πηγε στο αιμα μου.Εκανα οτι μπορουσα αυτους τους 4μηνες της εγκυμ.Εμεινα ξαπλα 3μηνες,εχασα τη δουλεια μου γιατι πηρα αναρρωτικη,Κοντεψα να πεθανω αλλα και παλι μεσα μου νιωθω οτι ισως θα μπορουσα να το καταλαβω πιο νωρις.Δε ξερω πως αλλα ισως μπορουσα να το σωσω και δε το κανα. Οι πιθανοτητες να συμβει αυτο που επαθα ειναι 1/25.000.Για τετοια «τυχη» μιλαμε

  • Sad 1

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Νευριαζω πολυ με τη τυχη μας....ενω αλλες  πετανε τα μωρακια τους... 😟😟😟😟

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 1 ώρα, ο/η Cecilaki είπε:

Δε ξερω πως αλλα ισως μπορουσα να το σωσω και δε το κανα. Οι πιθανοτητες να συμβει αυτο που επαθα ειναι 1/25.000.Για τετοια «τυχη» μιλαμε

Δεν ξέρεις πως γιατί δεν υπάρχει το πως!!!

Αν υπήρχε να είσαι σίγουρη ότι θα το είχες κάνει!

Κακά τα ψέμματα, αυτό που λέγανε οι γιαγιάδες μας, ότι όταν η γυναίκα είναι έγκυος είναι με το ενα πόδι στον τάφο, ισχύει και εσύ το βίωσες.

Σταμάτα να τιμωρείς τον εαυτό σου για κάτι που δεν φταίει. Για κάποιο λόγο που εμείς δεν γνωρίζουμε, αυτό το μωρό δεν ήταν γραφτό να γεννηθεί. Κάποιος Άλλος τα επιλέγει αυτά κορίτσι μου, όχι εμείς!!!

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 1 ώρα, ο/η Cecilaki είπε:

Σ ευχαριστω για τα γλυκα σου λογια.Το ξερω οτι ειναι οπως τα λες αλλα μεσα μου νιωθω τετοιες τυψεις...Το ξερω οτι δε φταιω εγω για το βακτηριο που εχασε το δρομο του και πηγε στο αιμα μου.Εκανα οτι μπορουσα αυτους τους 4μηνες της εγκυμ.Εμεινα ξαπλα 3μηνες,εχασα τη δουλεια μου γιατι πηρα αναρρωτικη,Κοντεψα να πεθανω αλλα και παλι μεσα μου νιωθω οτι ισως θα μπορουσα να το καταλαβω πιο νωρις.Δε ξερω πως αλλα ισως μπορουσα να το σωσω και δε το κανα. Οι πιθανοτητες να συμβει αυτο που επαθα ειναι 1/25.000.Για τετοια «τυχη» μιλαμε

Δυστυχώς δεν περνάνε όλα απο το χέρι μας. Για την ακριβεια αν το καλοσκεφτείς ειναι πάρα πολλά αυτά που δεν περνάνε από το χέρι μας και αφήνονται στον παράγοντα τύχη. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να έχεις οποιαδήποτε τύψη. Ήταν ενα καθαρά τυχαίο γεγονός και δεν μπορούσες να κάνεις τιποτα για να το προβλέψεις. Εξάλλου όταν συμβαίνει αυτή η 1 πιθανοτητα στις 25000 δεν υπάρχει περιθώριο να σώσεις τίποτα. Ειναι πολυ ακαριαία και δύσκολα τα πράγματα. Εκει που έχω καταλήξει εγώ ειναι πως υπάρχουν και οι τυχεροί άνθρωποι και υπάρχουν και αυτοί που δυσκολεύονται λίγο παραπάνω. Στο τέλος όμως το αποτέλεσμα θα ειναι ιδιο και για τους μεν και για τους δε. Το πιστέυω. Απλά κάποιοι θα ταλαιπωρηθούν λίγο περισσότερο

  • Like 3

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 3 ώρες, ο/η peacock είπε:

Νευριαζω πολυ με τη τυχη μας....ενω αλλες  πετανε τα μωρακια τους... 😟😟😟😟

Εγω να δεις!!!Επισης νευριαζω οταν μου λενε εισαι τυχερη μενεις ευκολα εγκυος.Αληθεια??Ναι εμεινα ευκολα δυο φορες εγκυος και???Ειχα μια βιοχημικη και μετα αυτο.Με ρωταει εμενα κανεις που θα βρω δυναμη να ξαναπροσπαθησω??Αστα κοριτσι μου ειμαστε ατυχες αλλα δυνατες μαλλον γι αυτο τα τραβαμε ολα αυτα

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 3 ώρες, ο/η ΜΑΡΑΚΙ είπε:

Δεν ξέρεις πως γιατί δεν υπάρχει το πως!!!

Αν υπήρχε να είσαι σίγουρη ότι θα το είχες κάνει!

Κακά τα ψέμματα, αυτό που λέγανε οι γιαγιάδες μας, ότι όταν η γυναίκα είναι έγκυος είναι με το ενα πόδι στον τάφο, ισχύει και εσύ το βίωσες.

Σταμάτα να τιμωρείς τον εαυτό σου για κάτι που δεν φταίει. Για κάποιο λόγο που εμείς δεν γνωρίζουμε, αυτό το μωρό δεν ήταν γραφτό να γεννηθεί. Κάποιος Άλλος τα επιλέγει αυτά κορίτσι μου, όχι εμείς!!!

Το καταλαβα πλεον καλα οτι αυτα δε τα ελεγχουμε εμεις.Οτι και αν κανουμε😢

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 4 ώρες, ο/η peacock είπε:

Νευριαζω πολυ με τη τυχη μας....ενω αλλες  πετανε τα μωρακια τους... 😟😟😟😟

Αυτο με τρωει και μενα. Αλλες πινουν ,κανουν ναρκωτικα κανουν παλιοζωη γεννανε σαν κουνελες και τα πετανε και αλλες τα θελουν και δε μενουν εγκυες.

Και αμα μεινουμε φοβομαστε και να κλασουμε μη παθει τπτ και αλλες κανουν τις αθλιοτητες...

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Σου εύχομαι με τον καιρό ο πόνος αυτός να αλλάξει μορφή... Μην κατηγορείς τον εαυτό σου για το αν θα μπορούσες να έχεις κάνει κάτι. Έχε ανθρώπους δίπλα σου που να καταλαβαίνουν τη θλίψη σου, αλλά και που να σε κάνουν να χαμογελάς.

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Πρέπει να είστε μέλος για να προσθέσετε κάποιο σχόλιο.

Δημιουργία νέου λογαριασμού

Εγγραφείτε στην κοινότητα μας. Είναι πανεύκολο!

Δημιουργία λογαριασμού

Σύνδεση

Έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

Σύνδεση Τώρα

  • Απαντήσεις

  • Νέες συζητήσεις

×