Μετάβαση σε περιεχόμενο

Τελευταίες ευκαιρίες...


Recommended Posts

Δημοσίευση

Γεια σας κορίτσια κι από μένα. Νέα στο φόρουμ και είπα να σας πω κι εγώ τον πόνο μου. Μανούλα δεν έχω γίνει ακόμη, αλλά πάντα ελπίζουμε. Έχω στο ενεργητικό μου δύο παλίνδρομες κυήσεις, φυσιολογικά, αλλά πλέον ήρθε η ώρα για εξωσωματική. Η ηλικία πλέον δεν αφήνει περιθώρια. Είμαστε με τον άντρα μου 43 , υγιείς σχετικά, έχουμε περάσει μια φορά επιτροπή, αλλά πήραμε φάρμακα για μια φορά, γιατί τα οικονομικά δεν επέτρεπαν επανάληψη.

Αφήστε που ούτε στην εξωσωματική φτάσαμε, γιατί τέσσερα ωάρια που άρχισαν την γονιμοποίηση, τελικά δεν προχώρησαν, όπως μας είπαν από το κέντρο εξωσωματικής. Μας είπαν ότι συμβαίνει, αλλά δεν ξέρω κατά πόσο όντως συμβαίνει. Στο μεταξύ έληξε και η επιτροπή. Με puregon έβγαλα 14 ωάρια, εκ των οποίων τα 11 ήταν προς γονιμοποίηση. Δεν ξέρω και κατά πόσο έπρεπε να βγάλω τόσα πολλά για να είναι και καλής ποιότητας. Ο γιατρός ήταν απλά ευχαριστημένος, που έγινε ότι έγινε χωρίς να έχουμε κάνει την εμφύτευση. Δεν μας είπε και πολλά, και λίγο με ξενέρωσε μπορώ να πω. Η επιτροπή έληξε, και πρέπει να ξαναπεράσουμε, και δεν ξέρω κατά πόσο μας παίρνει ηλικιακά να ξανακάνουμε όλη τη διαδικασία. Λεφτά να αγοράσω και τα φάρμακα, και να κάνω εξωσωματική, δεν υπάρχουν. Ο γιατρός μάς είπε ότι θα κοιτάξει μήπως μας βρει αυτός κάποια, και κάποια να πληρώσουμε. Προς τιμήν του βεβαίως.

Παλεύουμε περίπου 6 χρόνια, και έχουμε χαλάσει μια περιουσία σε γιατρούς και εξετάσεις χωρίς να έχουμε κάτι το ουσιώδες. Ο άντρας μου είχε λίγο χαμηλή κινητικότητα που διορθώθηκε, κι εγώ έχω μια σοκολατοειδή κύστη που άλλοι γιατροί λένε ότι μας επηρεάζει, και άλλοι όχι. Πάντως έχω μείνει δυο φορές έγκυος που σταμάτησε η εγκυμοσύνη λίγο πριν τις 8 εβδομάδες, με αυτή την κύστη, η οποία δεν ήταν υπεύθυνη γι αυτό. Αυτό μας το τόνισαν οι πάντες. Έχουμε αλλάξει πολλούς γιατρούς, αλλά τζίφος. Έχουμε αγχωθεί και στεναχωρηθεί πολύ με τον άντρα μου, σε σημείο που δεν ευχαριστιόμαστε πια τη ζωή μας. Τουλάχιστον να μας το ξεκόψουν, να μας πουν ότι παιδί δεν κάνετε, να το πάρουμε απόφαση και να τελειώνουμε.

Ευχαριστώ για τον χρόνο σας που με διαβάσατε, είπα να σας πω τον πόνο μου, και εύχομαι όλες να γίνεται μανούλες και σύντομα. Κι εγώ μαζί φυσικά, που όπως γράφω και στον τίτλο του θέματος, τελευταίες ευκαιρίες για μένα.

 

Υ.Γ. Η κουνιάδα μου, έμεινε έγκυος στα 46 της, και κατά λάθος. Και δεν ήθελε να μείνει κιόλας. Έτυχε. Και γέννησε ένα κουκλί και πήγαν όλα ρολόι. Τι να πεις... Τα περίεργα της φύσης...

Δημοσίευση

Εύχομαι όλα να πάνε καλά! έχεις κοιτάξει για θρομβοφιλία; σου το αναφέρω γιατί λες ότι οι κυήσεις παλινδρόμησαν στην 8η. Φαντάζομαι για να ετοιμάζεσαι για εξωσωματική, θα τα έχεις ελέγξει όλα. Μη σας παίρνει από κάτω. Καλή μου φίλη απέκτησε το μωρό της στα 44, άρα αφέσου λίγο, απόλαυσε και χαλάρωσε. 

Δημοσίευση

Σ' ευχαριστώ πολύ κοριτσάκι για τις ευχές σου. Ναι, βέβαια, έχω κάνει τα πάντα από εξετάσεις και εγώ και ο άντρας μου, και είναι καλές. Γι΄αυτό και το παράπονο. Αλλά όσο κι αν απογοητευόμαστε, πάντα ελπίζουμε.

Δημοσίευση

Ευχαριστώ πολύ. Όπως έγραψα και πριν, πάντα ελπίζουμε. Κι εσείς αν είστε ήδη μανούλες, να χαίρεστε τα λουκουμάκια σας, και να τα δείτε όπως ποθείτε. Αν όχι, με το καλό να γίνετε και γρήγορα κιόλας.

Δημοσίευση

@akiriaki θα δεις, που όλα θα πάνε καλά! το περίμενα ότι θα έχεις αποκλείσει ενδεχόμενο θρομβοφιλίας, οπότε όλα είναι οκ. Να μου επιτρέψεις να σταθώ σε κάτι: μην απογοητεύεστε με το έτερον ήμισυ και μη χαλάτε τη ζωή σας. Καταλαβαίνω απόλυτα ότι είναι ψυχοφθόρο όλο αυτό, αλλά έχει τελικά φανεί ότι με θετική διάθεση και ενέργεια γίνονται όλα καλύτερα!! Είμαι βέβαιη ότι θα πετύχεις! Αυτό έλεγα και στη φίλη, που σου έγραψα παραπάνω την περίπτωση (είχε και εκείνη μία παλίνδρομη): εφόσον έμεινες έγκυος, θα ξαναμείνεις με όποιον τρόπο και θα αποκτήσεις το μωράκι σου. Μόνο κάνε τη χάρη στον εαυτό και στον αντρούλη σου και αναθάρρησε! κάνε ό,τι σε ευχαριστεί, αφέσου. Εσύ έβαλες μόνη σου "ταβάνι", λες και είσαι καμιά υπερήλικη.. Βγάλε την ταμπέλα "τελευταίες ευκαιρίες", σε αγχώνει και σε ρίχνει. Νιώσε μάχιμη και ρίξου στον αγώνα, πάντα με τον σωστό καθοδηγητή (γιατρός εμπιστοσύνης). Θα χαρώ υπερβολικά με τα ευχάριστα!! σε φιλώ 

Δημοσίευση

Τι να πω... Πραγματικά τα λόγια σου και γενικά το νόημα των όλων όσων έγραψες, μου δίνουν απίστευτο κουράγιο και θέληση. Σ' ευχαριστώ πραγματικά γιατί ίσως δεν ξέρεις το πόσο καλό μου κάνει η όλη συζήτηση. Αλλά πραγματικά με κάνεις να ζωντανεύω τις ελπίδες μου και να αποβάλω έστω και προσωρινά το όλο άγχος μου. Και όλες ξέρουμε πόσο κακός παράγοντας είναι το άγχος.

Δημοσίευση

@akiriaki Εύχομαι από την καρδιά μου όλα να πάνε καλά! Το άγχος σωματοποιείται και κάνει όντως μεγάλο κακό... Όλα στον εγκέφαλό μας είναι, συνεπώς "γέμισέ τον" με οτιδήποτε άλλο, εφόσον έχεις κάνει όλα όσα πρέπει και - όπως είπαμε - έχεις συμπαραστάτη κ καθοδηγητή τον γιατρό σου. 

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • @MinaSam @evaioan ευχαριστώ πολύ για τις πληροφορίες! @MinaSam είμαι εκπαιδευτικός οπότε και μέχρι τις 4 να είναι ανοιχτός δεν με πειράζει, όπως και είναι κλειστός τον Αυγουστο!  Ναι τους έχω ακούσει αυτούς!  Θα κλείσω ένα ραντεβού!  @evaioan ποια από τις δύο κοκκινοσκουφιτσες λες; Στην Πυλαία ή στο Πανόραμα ;  
    • Καλή χρονιά κορίτσια να έχουμε με υγεία και με το καλό τα μωράκια μας.! Εμείς σήμερα, αν και τα Φώτα, είχαμε ραντεβού στο νοσοκομείο στο γιατρό μας. Η μπέμπα είναι μια χαρά! Μεγαλώνει πολύ καλά! Είναι 31+3 σήμερα και έχουμε doppler 20/01 στην γυναικολόγο που μας παρακολουθεί εκτός νοσοκομείου. Έχουμε φτάσει σχεδόν 1.700 gr και θέλουμε λίγο προσοχή με το αλάτι.. το ζάχαρο το έχω ελεγχόμενο με μηχανάκι. Κάνω τη διατροφή όσο γίνεται πιο σωστά για να μην έχω απρόοπτα.  Έχω ξεκινήσει κι εγώ να ανοίγω κούτες τις ανηψιάς μου με μωρουδιακά και να παίρνω ότι χρειάζεται για τη βαλίτσα του νοσοκομείο.  Τώρα δυσκολεύομαι λίγο με τα πράγματα γιατί χρειάζομαι τη βοήθεια της μαμάς μου για να τα βρω όλα άκρη και εκείνη πρέπει να φροντίζει τη γιαγιά μου που είναι άρρωστη και δυστυχώς ολικά τυφλή. Οπότε χρειάζεται άνθρωπο 24 ώρες το 24ωρο. Μένουμε όλοι μαζί σε ένα σπίτι προς το παρόν, για να μπορεί η μαμά να φροντίζει και εμένα και τη γιαγιά ταυτόχρονα. Και έχει μείνει πίσω και η μετακόμιση μας. Γενικά λίγο σκατά μας πήγε ο Δεκέμβριος αλλά το παλεύουμε με αισιοδοξία. Βοήθεια από την πεθερά δεν μπορώ να έχω γιατί κι αυτή τρέχει με τον πεθερό μου, τον βάλαμε κι αυτόν σε νοσοκομείο και τώρα σε κέντρο αποκατάστασης γιατί του παρουσιάστηκε αυτοάνοσο σοβαρό. Τεσπα! ελπίζω να γεννήσω με το καλό και μετά όλα να πάρουν το δρόμο τους.
    • Αχ κορίτσια μια τρέλα ζω και εγώ τους τελευταίους μήνες...  Από την ώρα που βγήκα απ' το νοσοκομείο έκανα ένα μήνα ακριβώς για να συνέλθω! Μένω στο πατρικό μου για να με φροντίζει η μαμά μου. Αρχές Δεκεμβρίου μπήκαν έκτακτα νοσοκομείο η γιαγιά μου ( η μαμά της μαμάς μου, που είναι ολικά τυφλή) και ο πεθερός μου.. με αποτέλεσμα να έχουμε πιάσει όλα τα νοσοκομεία του νομού. Η μία στο Διδυμότειχο και ο άλλος στην Αλεξανδρούπολη. Έμεινε πίσω η δική μας μετακόμιση γιατί η μαμά μου έπρεπε για 8 μέρες να είναι στο νοσοκομείο με τη γιαγιά και η πεθερά μου στο άλλο νοσοκομείο με τον πεθερό μου... Μια τρέλα γενικότερα. Εγώ αναγκαστικά γύρισα σπίτι με τον άντρα μου ο οποίος δούλευε ταυτόχρονα και τις μέρες που είχε υπηρεσίες έπρεπε να είμαι τελείως μόνη στο σπίτι.  Τελικά η γιαγιά βγήκε, απλά χρειάζεται τη μαμά 24 ώρες το 24ωρο στο σπίτι και ο πεθερός μου είναι με σοβαρό αυτοάνοσο σε κέντρο αποκατάστασης στην Καβάλα. Στο καπάκι πρέπει να αρχίσω να ετοιμάζω βαλίτσα μαιευτηρίου γιατί έχω μπει στον 8ο και χρειάζομαι τη βοήθειά της μαμάς μου γιατί μόνη δεν μπορώ να κάνω τπτ! Τελευταίο υπέρηχο έχω 20/01 στη γυναικολόγο μου και μετά 03/02 στο νοσοκομείο αρχίζω τις κορδέλες.  Σήμερα πήγαμε στο νοσοκομείο, είχαμε ραντεβού με το γιατρό, είδαμε τη μπέμπα, είναι μια χαρά, 1700 περίπου με το κεφάλι κάτω.  Είμαστε 31+3 σήμερα και λίγο το αλάτι θα πρέπει να προσέξω, αλλιώς όλα καλά! Ελέγχω το ζάχαρο καθημερινά και όσο μπορώ κοιτάω να ακολουθώ σωστότερα τη διατροφή μου για να φτάσω αισίως σε φυσιολογικό τοκετό. Ο γιατρός μου δηλαδή αυτό επιδιώκει, είναι ευτυχώς υπέρ του φυσιολογικού τοκετού.  @Princess28 εγώ κορίτσι δεν είχα σε όλη την εγκυμοσύνη ούτε εμετούς, ούτε αναγούλες, ούτε ζαλάδες.. αυτό που έχω και δεν περνάει τόσο καιρό είναι οι καούρες.. αυτό που πας να ξαπλώσεις και μέσα στη νύχτα ανεβαίνει ένα κάψιμο στο λαιμό σου και σε όλα σου τα σώθηκα μπορεί να με τρελένει άνετα.. ευτυχώς έχω βρει λίγο τη γιατρειά μου στο malox plus. Το παίρνω σχεδόν κάθε μέρα πριν κοιμηθώ και μπορώ λίγο να ηρεμώ. Στα κιλά έχω φτάσει αυτά που είχα όταν ξεκίνησα την εγκυμοσύνη, στα 100 δηλαδή. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης στους πρώτους μήνες κατέβηκα στα 93 και τώρα ήρθα ξανά στα αρχικά.. δεν ξέρω πόσα κιλά θα πάρω ακόμη.. αλλά ελπίζω όχι πολλά. Είχα ήδη 30 κιλά επάνω στην έναρξη της εγκυμοσύνης από τις ορμόνες και τα φάρμακα που έπαιρνα τόσο καιρό για την εξωσωματική. Ελπίζω μετά τη γέννα να μπορέσω να επανέλθω στα αρχικά μου. 
    • Καλη χρονια κοριτσια!!! Να χαιρεστε τις οικογενειες σας! Χαθηκατε ολες!!
    • Προσωπικά δεν έχουμε καθόλου επαφές κάτι η αποκόλληση κάτι η θέση του πλακούντα και οι δύο γιατροί (γυναικολόγος και αυτός που είχαμε πάει για την α' επιπέδου) δε μας το έχουν επιτρέψει. 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...