Μετάβαση σε περιεχόμενο

Τελευταίες ευκαιρίες...


Recommended Posts

Δημοσίευση

Γεια σας κορίτσια κι από μένα. Νέα στο φόρουμ και είπα να σας πω κι εγώ τον πόνο μου. Μανούλα δεν έχω γίνει ακόμη, αλλά πάντα ελπίζουμε. Έχω στο ενεργητικό μου δύο παλίνδρομες κυήσεις, φυσιολογικά, αλλά πλέον ήρθε η ώρα για εξωσωματική. Η ηλικία πλέον δεν αφήνει περιθώρια. Είμαστε με τον άντρα μου 43 , υγιείς σχετικά, έχουμε περάσει μια φορά επιτροπή, αλλά πήραμε φάρμακα για μια φορά, γιατί τα οικονομικά δεν επέτρεπαν επανάληψη.

Αφήστε που ούτε στην εξωσωματική φτάσαμε, γιατί τέσσερα ωάρια που άρχισαν την γονιμοποίηση, τελικά δεν προχώρησαν, όπως μας είπαν από το κέντρο εξωσωματικής. Μας είπαν ότι συμβαίνει, αλλά δεν ξέρω κατά πόσο όντως συμβαίνει. Στο μεταξύ έληξε και η επιτροπή. Με puregon έβγαλα 14 ωάρια, εκ των οποίων τα 11 ήταν προς γονιμοποίηση. Δεν ξέρω και κατά πόσο έπρεπε να βγάλω τόσα πολλά για να είναι και καλής ποιότητας. Ο γιατρός ήταν απλά ευχαριστημένος, που έγινε ότι έγινε χωρίς να έχουμε κάνει την εμφύτευση. Δεν μας είπε και πολλά, και λίγο με ξενέρωσε μπορώ να πω. Η επιτροπή έληξε, και πρέπει να ξαναπεράσουμε, και δεν ξέρω κατά πόσο μας παίρνει ηλικιακά να ξανακάνουμε όλη τη διαδικασία. Λεφτά να αγοράσω και τα φάρμακα, και να κάνω εξωσωματική, δεν υπάρχουν. Ο γιατρός μάς είπε ότι θα κοιτάξει μήπως μας βρει αυτός κάποια, και κάποια να πληρώσουμε. Προς τιμήν του βεβαίως.

Παλεύουμε περίπου 6 χρόνια, και έχουμε χαλάσει μια περιουσία σε γιατρούς και εξετάσεις χωρίς να έχουμε κάτι το ουσιώδες. Ο άντρας μου είχε λίγο χαμηλή κινητικότητα που διορθώθηκε, κι εγώ έχω μια σοκολατοειδή κύστη που άλλοι γιατροί λένε ότι μας επηρεάζει, και άλλοι όχι. Πάντως έχω μείνει δυο φορές έγκυος που σταμάτησε η εγκυμοσύνη λίγο πριν τις 8 εβδομάδες, με αυτή την κύστη, η οποία δεν ήταν υπεύθυνη γι αυτό. Αυτό μας το τόνισαν οι πάντες. Έχουμε αλλάξει πολλούς γιατρούς, αλλά τζίφος. Έχουμε αγχωθεί και στεναχωρηθεί πολύ με τον άντρα μου, σε σημείο που δεν ευχαριστιόμαστε πια τη ζωή μας. Τουλάχιστον να μας το ξεκόψουν, να μας πουν ότι παιδί δεν κάνετε, να το πάρουμε απόφαση και να τελειώνουμε.

Ευχαριστώ για τον χρόνο σας που με διαβάσατε, είπα να σας πω τον πόνο μου, και εύχομαι όλες να γίνεται μανούλες και σύντομα. Κι εγώ μαζί φυσικά, που όπως γράφω και στον τίτλο του θέματος, τελευταίες ευκαιρίες για μένα.

 

Υ.Γ. Η κουνιάδα μου, έμεινε έγκυος στα 46 της, και κατά λάθος. Και δεν ήθελε να μείνει κιόλας. Έτυχε. Και γέννησε ένα κουκλί και πήγαν όλα ρολόι. Τι να πεις... Τα περίεργα της φύσης...

Δημοσίευση

Εύχομαι όλα να πάνε καλά! έχεις κοιτάξει για θρομβοφιλία; σου το αναφέρω γιατί λες ότι οι κυήσεις παλινδρόμησαν στην 8η. Φαντάζομαι για να ετοιμάζεσαι για εξωσωματική, θα τα έχεις ελέγξει όλα. Μη σας παίρνει από κάτω. Καλή μου φίλη απέκτησε το μωρό της στα 44, άρα αφέσου λίγο, απόλαυσε και χαλάρωσε. 

Δημοσίευση

Σ' ευχαριστώ πολύ κοριτσάκι για τις ευχές σου. Ναι, βέβαια, έχω κάνει τα πάντα από εξετάσεις και εγώ και ο άντρας μου, και είναι καλές. Γι΄αυτό και το παράπονο. Αλλά όσο κι αν απογοητευόμαστε, πάντα ελπίζουμε.

Δημοσίευση

Ευχαριστώ πολύ. Όπως έγραψα και πριν, πάντα ελπίζουμε. Κι εσείς αν είστε ήδη μανούλες, να χαίρεστε τα λουκουμάκια σας, και να τα δείτε όπως ποθείτε. Αν όχι, με το καλό να γίνετε και γρήγορα κιόλας.

Δημοσίευση

@akiriaki θα δεις, που όλα θα πάνε καλά! το περίμενα ότι θα έχεις αποκλείσει ενδεχόμενο θρομβοφιλίας, οπότε όλα είναι οκ. Να μου επιτρέψεις να σταθώ σε κάτι: μην απογοητεύεστε με το έτερον ήμισυ και μη χαλάτε τη ζωή σας. Καταλαβαίνω απόλυτα ότι είναι ψυχοφθόρο όλο αυτό, αλλά έχει τελικά φανεί ότι με θετική διάθεση και ενέργεια γίνονται όλα καλύτερα!! Είμαι βέβαιη ότι θα πετύχεις! Αυτό έλεγα και στη φίλη, που σου έγραψα παραπάνω την περίπτωση (είχε και εκείνη μία παλίνδρομη): εφόσον έμεινες έγκυος, θα ξαναμείνεις με όποιον τρόπο και θα αποκτήσεις το μωράκι σου. Μόνο κάνε τη χάρη στον εαυτό και στον αντρούλη σου και αναθάρρησε! κάνε ό,τι σε ευχαριστεί, αφέσου. Εσύ έβαλες μόνη σου "ταβάνι", λες και είσαι καμιά υπερήλικη.. Βγάλε την ταμπέλα "τελευταίες ευκαιρίες", σε αγχώνει και σε ρίχνει. Νιώσε μάχιμη και ρίξου στον αγώνα, πάντα με τον σωστό καθοδηγητή (γιατρός εμπιστοσύνης). Θα χαρώ υπερβολικά με τα ευχάριστα!! σε φιλώ 

Δημοσίευση

Τι να πω... Πραγματικά τα λόγια σου και γενικά το νόημα των όλων όσων έγραψες, μου δίνουν απίστευτο κουράγιο και θέληση. Σ' ευχαριστώ πραγματικά γιατί ίσως δεν ξέρεις το πόσο καλό μου κάνει η όλη συζήτηση. Αλλά πραγματικά με κάνεις να ζωντανεύω τις ελπίδες μου και να αποβάλω έστω και προσωρινά το όλο άγχος μου. Και όλες ξέρουμε πόσο κακός παράγοντας είναι το άγχος.

Δημοσίευση

@akiriaki Εύχομαι από την καρδιά μου όλα να πάνε καλά! Το άγχος σωματοποιείται και κάνει όντως μεγάλο κακό... Όλα στον εγκέφαλό μας είναι, συνεπώς "γέμισέ τον" με οτιδήποτε άλλο, εφόσον έχεις κάνει όλα όσα πρέπει και - όπως είπαμε - έχεις συμπαραστάτη κ καθοδηγητή τον γιατρό σου. 

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • @elen. αιγοκεράκι είμαι και εγώ.. 😉 @Princess28 ναι καρδιοτοκογράφο εννοώ. Ο γιατρός στο νοσοκομείο έτσι θέλει, θα έχει τους λόγους του, ποιος ξέρει.. 😆 Εγώ έχω ΠΗΤ 7/3.. Για βοήθεια ποντάρω στη μαμά η αλήθεια είναι γιατί είναι πιο κοντά σε απόσταση από ότι η πεθερά.. η γιαγιά είναι σε καλύτερη λίγο κατάσταση οπότε για κάνα 2ωρο μπορεί να την αφήσει με το μπαμπά. Το σπίτι και τη μετακόμιση εννοείται τα αφήσαμε στη μέση. Αυτά θα γίνουν με το καλό φαντάζομαι μετά τη γέννα και το σαράντισμα το δικό μου, για να μπορώ κι εγώ να αφήνω το μωρό στη μαμά και να πακετάρω πράγματα. Ο σύζυγος είναι στο στρατό οπότε μπορεί άνετα να πάρει την 9μηνη του και εγώ το 6μηνο που δικαιούμαι από τον ΟΑΕΔ & να κάνουμε το σπίτι με την άνεση μας.! Χωρίς άγχος.. Για την ώρα θα βολευτούμε στην πόλη και μεχρι το καλοκαίρι θα έχουμε έρθει στο χωριό. Άσε που ο κανακάρης μου νομίζει ότι για τις πρώτες 40 μέρες μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας χωρίς τη βοήθεια της μαμάς μου και έχει τρελαθεί με το να μην έρθει κανένας στο σπίτι για να μην κολλήσει τπτ το μωρό. Ούτε οι παππούδες δηλαδή.. του λέω καλά, καλά! ας έρθει εκείνη η ώρα και θα σου πω εγώ πως θα παρακαλάς να ρθει η μαμά στο σπίτι για βοήθεια.  Αχ! ρε κορίτσια δεν ξέρω αν είναι όλοι έτσι ή μόνο ο δικός μου είναι τόσο πολύξερος που στο τέλος την πετάει.. Τα κόβει όλα τρανά και μόλις του ρθει το αυγό στον κώλο τότε καταλαβαίνει ότι στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα. Εγώ δηλαδή πως βλέπω την πραγματικότητα και δεν πέφτω ποτέ από τα σύννεφα γιατί απλά ξέρω τι να περιμένω. 🤔
    • Ναι εξαρτάται κ απ το ποσο θα γεννηθεί το μωρό αλλα να σου πω την αλήθεια εγω στον πρώτο μου, δεν ειχα παρει καθόλου το νούμερο 0, για νεογέννητο. Πηρα κατευθείαν 0-3 ή 3 μηνών (εξαρτάται την εταιρεία). Κ παρόλο που γεννήθηκε κ μικρούλης, οκ του έκαναν λιγο μεγάλα στην αρχή αλλα μεγαλώνουν τοσο γρήγορα τις πρώτες μερες που σύντομα του έκαναν κανονικά οποτε πιστεύω δεν αξίζει να παρεις το μικρότερο νούμερο. Ποσο μαλλον αν βγει κ το μωρό λιγο πιο μεγαλούτσικο, τοτε δε θα προλάβει να τα φορέσει σχεδόν καθόλου. Για τον αριθμό, νομίζω αν εχεις καμια 10ρια απ το καθένα είναι καλα για αρχη. Κ μπορει να σου φέρουν κ δωρα ή αν δεις στην πορεία οτι χρειάζεσαι κ άλλα, ξαναπαίρνεις τοτε.
    • Τέλεια κορίτσι μου, πολυ χαίρομαι που ειναι ολα καλα! Με το καλο να ερθει κ το αγορακι στην οικογένειά σας!!! Αν δεν κανω λαθος, οι περισσότερες εδω στου Απριλίου έχουμε αγόρια εε?? 😅
    • Α, ναι εμένα Μ είπε θα με βάλει νωρίτερα να κάνω.. εκεί στην 20-21 εβδομάδα...
    • Σ ευχαριστώ πολύ κ εσυ να τα χαίρεσαι τα κορίτσια σου!!! Κ εγω περίπου τα ιδια. Τον ξεκινησα φετος παιδικο αλλα ηταν κ η πρώτη χρονιά που πηγε κ αρχισε απο νωρις νωρις να αρρωσταίνει συνέχεια. Με κόλλαγε κ εμενα, οχι κατι σοβαρό αλλα ταλαιπωρουμουν λιγο, μετα άρχισα να φοβάμαι κ τα πιο σοβαρά πχ κοξακι κλπ οποτε τελικα τον σταματησα για φετος. Αν τον ξαναστείλω, θα παει κανα δυο μήνες το καλοκαίρι. Αλλιώς απο Σεπτέμβρη κανονικά.
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...