Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Καθώς τα σύγχρονα παιδιά μεγαλώνουν πια «βουτηγμένα» -θέλοντας και μη- σε ένα περιβάλλον με gadgets και οθόνες, ενώ οι γονείς συχνά δεν γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν, η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής εξέδωσε νέες επίσημες συστάσεις. Είναι ένα είδος «μπούσουλα» για να καθοδηγήσει τους μπαμπάδες και τις μαμάδες σχετικά με το αν και πόσο πρέπει να αφήνουν τα μικρά παιδιά τους να παίζουν με μια συσκευή ή να παρακολουθούν μια οθόνη.
Οι δύο βασικές συμβουλές είναι:
καμία οθόνη για τα παιδάκια έως 18 μηνών, όχι πάνω από 1 ώρα οθόνη για τα νήπια 2-5 ετών. Ακόμη, οι γονείς επ’ ουδενί δεν πρέπει να μπαίνουν στον πειρασμό να δίνουν ηλεκτρονικές συσκευές στα παιδιά τους για να τα καθησυχάζουν, όταν αυτά κλαίνε ή επιζητούν επίμονα την προσοχή των γονιών τους. Το «κόλπο» αυτό επιτρέπεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπως σε αεροπλάνα ή σε επισκέψεις σε γιατρούς.
Οι νέες συστάσεις, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Pediatrics» της Ακαδημίας, με υπεύθυνη την αναπληρώτρια καθηγήτρια παιδιατρικής, Μέγκαν Μορένο και τον ελληνικής καταγωγής, Δημήτρη Χρηστάκη του Πανεπιστημίου και του Νοσοκομείου Παίδων του Σιάτλ, επισημαίνουν την ανάγκη η χρήση ηλεκτρονικών συσκευών να εξισορροπείται με σωματική άσκηση, επαρκή ύπνο και αρκετό χρόνο με όλη μαζί την οικογένεια για φαγητό ή παιγνίδια (χωρίς οθόνες!).
Ακόμα, το σωστό είναι να μη γίνεται χρήση οθονών στην κρεβατοκάμαρα του παιδιού, ούτε την ώρα του φαγητού. Ένας βασικός κανόνας πρέπει να είναι, επίσης, καμία χρήση οθόνης 1 ώρα πριν τον ύπνο.
Όταν τα νήπια χρησιμοποιούν κάποια συσκευή, το ιδανικό θα είναι να πρόκειται για κάποιο τηλεοπτικό ή άλλο πρόγραμμα που μπορούν να παρακολουθήσουν ή για κάποιο ηλεκτρονικό παιγνίδι που μπορούν τα παιδιά να παίξουν μαζί με τους γονείς τους.
Ιδίως τα παιδάκια έως 2 ετών δεν μπορούν να μάθουν πολλά από μια ηλεκτρονική συσκευή (ηλεκτρονικό παιδικό βιβλίο, παιδικό βιντεοπαιγνίδι κ.ά.), χωρίς τη βοήθεια ενός μεγάλου. «Είναι σαν το αυτοκίνητο. Δεν του δίνεις απλώς τα κλειδιά και λες στο παιδί «εντάξει, οδήγα το». Κάθεσαι δίπλα του τα πρώτα χρόνια που οδηγεί» τόνισε η Μορένο. Και αν το παιδί παίζει με μια εφαρμογή (app) στην ταμπλέτα ή στο κινητό, ο γονιός θα πρέπει να την έχει «τσεκάρει» πρώτα.
Αλλά και στα μεγαλύτερα παιδιά, άνω των πέντε ετών, καθώς και στους εφήβους, πρέπει να τίθενται όρια, όσον αφορά τον χρόνο που περνάνε μπροστά σε μια οθόνη, μικρή ή μεγάλη. Η συχνή χρήση οθονών παρεμβαίνει στην ομαλή ανάπτυξη του εγκεφάλου, στον επαρκή ύπνο, στο «χτίσιμο» υγιών διαπροσωπικών σχέσεων κ.ά.
Μεγάλη σημασία, κατά τους Αμερικανούς παιδίατρους, έχει το τι κάνει ένα παιδί μπροστά σε μια οθόνη. Για παράδειγμα, δεν υπάρχει πρόβλημα αν μιλάει στο Skype με τη γιαγιά του ή αν χρησιμοποιεί το Facebook όταν νιώθει απομόνωση από τους συμμαθητές του επειδή είναι παχύσαρκος ή ομοφυλόφιλος.
Επίσης, η Ακαδημία Παιδιατρικής συστήνει στους γονείς να περιορίσουν και οι ίδιοι την υπερβολική χρήση των ηλεκτρονικών συσκευών (κινητών, υπολογιστών κ.α.) στο σπίτι, αλλά και όταν βρίσκονται μαζί με τα παιδιά τους (π.χ. στη διάρκεια μιας βόλτας), επειδή αυτή η ελλιπής επικοινωνία γονιού-παιδιού βάζει τα θεμέλια για μελλοντική αποξένωση και συγκρούσεις μεταξύ τους.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  • Νέες συστάσεις από την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής: Καμία οθόνη για τα παιδάκια έως 18 μηνών, ενώ όχι πάνω από 1 ώρα οθόνης για τα νήπια 2-5 ετών.
Όσον αφορά την ανδρική γονιμότητα, η «σωστή» διάρκεια ύπνου είναι από επτά έως οκτώ ώρες το βράδυ, καταλήγουν οι επιστήμονες.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Επιδημιολογίας της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Βοστόνης, Λορίν Γουάιζ, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής (δεν έχει υπάρξει ακόμη επιστημονική δημοσίευση), ανέλυσαν στοιχεία από 790 ζευγάρια, που προσπαθούσαν να κάνουν παιδί, συσχετίζοντας τη διάρκεια του ύπνου με τη γονιμότητα.
Διαπιστώθηκε ότι τόσο ο λίγος ύπνος (κάτω των έξι ωρών) όσο και ο πολύς (άνω των εννέα ωρών) σχετίζεται με μειωμένη, κατά 42%, πιθανότητα ο άνδρας να είναι σε θέση να κάνει παιδί, σε σχέση με όσους κοιμούνται οκτώ ώρες.
H συσχέτιση ανάμεσα στη διάρκεια του ύπνου και στην ανδρική υπογονιμότητα ισχύει ανεξάρτητα από την ηλικία του άνδρα, το βάρος του, αν είναι εργαζόμενος ή άνεργος κ.ά.
Η εξήγηση είναι πιθανώς ορμονική και σχετίζεται με την επίπτωση του ύπνου στα επίπεδα της τεστοστερόνης, η οποία είναι μια ζωτική ορμόνη για την αναπαραγωγή στους άνδρες και παράγεται κυρίως το βράδυ, κατά τη διάρκεια του ύπνου.
Ωστόσο, η καθηγήτρια Λορίν Γουάιζ τόνισε ότι η νέα μελέτη βρήκε μεν μια συσχέτιση ανάμεσα στη διάρκεια του ύπνου και στην ανδρική υπογονιμότητα, αλλά δεν μπορεί να αποδείξει ότι το πρώτο αποτελεί την άμεση αιτία για το δεύτερο. Η συσχέτιση, πάντως, ισχύει ανεξάρτητα από την ηλικία του άνδρα, το βάρος του, τη συχνότητα του σεξ, αν είναι καπνιστής, εργαζόμενος ή άνεργος, αν έχει κατάθλιψη κ.ά.
Έως σήμερα δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για το πώς ο ύπνος επηρεάζει την ανδρική γονιμότητα, ενώ για τις γυναίκες ακόμη λιγότερα. Περίπου το 85% των ζευγαριών καταφέρνουν να τεκνοποιήσουν μέσα σε ένα έτος από τότε που ξεκινούν να κάνουν τακτικά σεξ χωρίς προφύλαξη, ενώ ποσοστό 15% εμφανίζουν κάποιο πρόβλημα.
Μια άλλη μελέτη στο ίδιο αμερικανικό συνέδριο διαπίστωσε ότι όσοι άνδρες παίρνουν τακτικά ορισμένα φάρμακα για την υπέρταση (beta-blockers και αναστολείς ACE) είναι περίπου 10% πιθανότερο να είναι υπογόνιμοι. Τα φάρμακα, όμως, αυτά είναι σημαντικά για τη μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  • Αυξημένη πιθανότητα να αντιμετωπίσουν προβλήματα γονιμότητας έχουν οι άνδρες που κοιμούνται πολύ λίγο ή πάρα πολύ, σύμφωνα με πρόσφατη αμερικανική επιστημονική έρευνα. Ποια είναι, λοιπόν, η «ιδανική» διάρκεια ύπνου;
Την τακτική αυτή θα πρέπει να ακολουθούν οι γονείς για τους πρώτους έξι μήνες, ακόμη και για τον πρώτο χρόνο, διευκρινίζει η αμερικανική ιατρική ένωση, υπογραμμίζοντας ότι όταν τα νεογέννητα και τα βρέφη κοιμούνται στο ίδιο δωμάτιο με τους γονείς τους, ο κίνδυνος αιφνίδιου θανάτου μειώνεται έως και κατά 50%.
Η έκθεση αυτή παρουσιάστηκε σήμερα στο ετήσιο συνέδριο του AAP που πραγματοποιείται στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας και δημοσιεύθηκε και στο Διαδίκτυο στο ιατρικό περιοδικό Pediatrics.
Πρόκειται για την πρώτη σύσταση που κάνει η AAP από το 2011 με στόχο τη δημιουργία ενός πιο ασφαλούς περιβάλλοντος ύπνου για τα βρέφη.
Περίπου 3.500 μικρά παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο στις ΗΠΑ την ώρα που κοιμούνται εξαιτίας του συνδρόμου αιφνίδιου θανάτου ή από πνιγμό.
Η θνησιμότητα στα νεογέννητα στις ΗΠΑ είχε μειωθεί τη δεκαετία του 1990 έπειτα από μια εθνική εκστρατεία για τη βελτίωση της ασφάλειάς τους στη διάρκεια του ύπνου, όμως μετά έμεινε στάσιμη.
Η έκθεση της AAP συνιστά τα νεογέννητα να κοιμούνται ανάσκελα, σε μια σκληρή επιφάνεια στην κούνια τους, τυλιγμένα με ένα καλά τεντωμένο σεντόνι. Αντίθετα δεν θα πρέπει μέσα στην κούνια να υπάρχουν κουβέρτες, μαξιλάρια και μαλακά παιχνίδια.
Παράλληλα η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία τονίζει ότι αμέσως μετά τη γέννηση και για τουλάχιστον μία ώρα το νεογέννητο θα πρέπει να είναι σε επαφή δέρμα με δέρμα με τη μητέρα του, ανεξάρτητα από το αν θηλάζει ή όχι και ανεξαρτήτως από το αν γεννήθηκε με φυσιολογικό τοκετό ή καισαρική. Με αυτό τον τρόπο το νεογέννητο αισθάνεται πιο ασφαλές, η θερμοκρασία του σώματός του διατηρείται πιο σταθερή, όπως και οι καρδιακοί του παλμοί.
Επίσης φαίνεται ότι ο θηλασμός προσφέρει επιπλέον προστασία εναντία στο σύνδρομο αιφνίδιου θανάτου. Μετά το τάισμα η APP συνιστά το μωρό να μεταφέρεται στην κούνια του.
Τα βρέφη κινδυνεύουν περισσότερο από το σύνδρομο αιφνίδιου θανάτου μεταξύ του πρώτου και του τέταρτου μήνα της ζωής τους, όμως νέες έρευνες έχουν δείξει ότι οι κουβέρτες, τα μαξιλάρια και τα μαλακά παιχνίδια μπορεί να είναι επικίνδυνα και για βρέφη μεγαλύτερα των τεσσάρων μηνών.
Έρευνες έδειξαν επίσης ότι ο ύπνος ανάσκελα μείωσε κατά 53% τα ποσοστά αιφνίδιου θανάτου από το 1992 ως το 2001.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
  • Τα νεογέννητα θα πρέπει να κοιμούνται στο ίδιο δωμάτιο με τους γονείς τους, σε μια κούνια, προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος θνησιμότητας στη διάρκεια του ύπνου, όπως το σύνδρομο αιφνίδιου θανάτου, σύμφωνα με τις νέες συστάσεις της Αμερικανικής Παιδιατρικής Ακαδημίας (AAP).
Ο στόχος της δράσης, που ξεκίνησε στις 20 Σεπτεμβρίου, είναι η ανάδειξη της δυναμικής και της σημασίας της ανακύκλωσης, ώστε ακόμα περισσότεροι δημότες και μαθητές να γνωρίσουν το Σύστημα της Ανταποδοτικής Ανακύκλωσης και να συμμετάσχουν σε μια διαδικασία που όλοι κερδίζουν.
Σε κάθε Δήμο, τα σχολικά τμήματα που θα επιστρέψουν τις περισσότερες συσκευασίες, θα κερδίσουν (για όλους τους μαθητές) Tablet, Action Camera και MP3 player. Επίσης, το 1ο σχολικό τμήμα, πανελλαδικά, που θα ανακυκλώσει τις περισσότερες συσκευασίες θα κερδίσει επιπλέον ένα ταξίδι 4 ημερών στην Αράχωβα.
Το πρόγραμμα  θα εφαρμοσθεί στους Δήμους: Αθηναίων, Πειραιά, Ιωαννιτών, Ρόδου, Τήνου, Ύδρας, Κηφισιάς, Αγίας Παρασκευής, Καλλιθέας, Νίκαιας – Αγίου Ιωάννη Ρέντη, Νέας Σμύρνης, Μοσχάτου-Ταύρου, Αιγάλεω, Παπάγου-Χολαργού, Αγίων Αναργύρων-Καματερού, Ζωγράφου και Ιλίου.
Το Εθνικό Συλλογικό Σύστημα Ανταποδοτικής Ανακύκλωσης Συσκευασιών «Ανταποδοτική Ανακύκλωση» διοργανώνει τις «Μεγάλες Γιορτές Ανταποδοτικής Ανακύκλωσης» σε όλη την Ελλάδα, υπό την αιγίδα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας και την «Αποστολή».
  • Οι μαθητές από 1.500 σχολικά τμήματα και οι οικογένειές τους ανακυκλώνουν μεταλλικές, πλαστικές και γυάλινες συσκευασίες, έως τις 10 Δεκεμβρίου.
Η μελέτη – η πρώτη του είδους της- δείχνει ότι ο υψηλότερος δείκτης μάζας σώματος της μητέρας, λίγο πριν από την εγκυμοσύνη, σχετίζεται με μικρότερο μήκος τελομερών στο νεογέννητο μωρό, έναν δείκτη για τη βιολογική ηλικία του.
Τα τελομερή είναι τμήματα του DNA στο τέλος των χρωμοσωμάτων  που προστατεύουν το γονιδίωμα ενός ανθρώπου. Με το πέρασμα του χρόνου και όσες περισσότερες φορές τα κύτταρα διαιρούνται μέσα στο σώμα, τόσο τα τελομερή μικραίνουν.
Το μικρό μήκος των τελομερών στους ενηλίκους, που αποτελεί ένδειξη γήρανσης, έχει σχετιστεί με διάφορες παθήσεις. Στα νεογέννητα το μήκος των τελομερών δεν είχε μελετηθεί έως τώρα.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Χάσλετ, με επικεφαλής τον καθηγητή Τιμ Νάουροτ, που έκαναν τη δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «BMC Medicine», μελέτησαν 743 μητέρες ηλικίας 17 έως 44 ετών και τα μωρά τους, συσχετίζοντας το βάρος των πρώτων πριν μείνουν έγκυες, με το μήκος των τελομερών των παιδιών μετά τη γέννα. Η μελέτη βασίσθηκε στην ανάλυση δειγμάτων αίματος που ελήφθησαν από τον ομφάλιο λώρο των μωρών αμέσως μετά τη γέννησή τους.
Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι φυσιολογικά οι άνθρωποι χάνουν κάθε χρόνο 32 έως 45 ζεύγη βάσεων DNA από τα τελομερή τους. Η έρευνα έδειξε ότι για κάθε παραπάνω μονάδα στο δείκτη μάζας σώματος της μητέρας, τα τελομερή του παιδιού ήσαν κατά 50 ζεύγη βάσεων κοντύτερα. Αυτή η μείωση ισοδυναμεί με μια αύξηση της βιολογικής ηλικίας του παιδιού κατά 1,1 έως 1,6 χρόνια (τόσο μήκος τελομερών χάνει σε αυτό το χρονικό διάστημα ένας ενήλικας).
Ο Νάουροτ επεσήμανε ότι «η επίπτωση των ευρημάτων από άποψη δημόσιας υγείας είναι σημαντική, αν σκεφτεί κανείς ότι στις ευημερούσες κοινωνίες περίπου το 30% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας είναι υπέρβαρες».
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ -ΜΠΕ
  • Τα παιδιά που γεννιούνται από μητέρες με παραπανίσια κιλά, έχουν την τάση να γεράσουν πρόωρα, σύμφωνα με μια νέα βελγική επιστημονική έρευνα.
Τα εργαστήρια θα πραγματοποιηθούν στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση σε δύο κύκλους (Α΄ κύκλος: Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2016 & Β΄ κύκλος: Φεβρουάριος – Μάρτιος 2017).
Τα παιδιά αναπτύσσουν τις γλωσσικές, ακουστικές και κινητικές τους ικανότητες, ενώ παράλληλα βελτιώνουν την προσωπική τους οργάνωση, σε ένα ασφαλές προς τις ανάγκες τους εκπαιδευτικό περιβάλλον, με την καθοδήγηση εξειδικευμένων παιδαγωγών.
Κύριος στόχος του εργαστηρίου είναι να ενθαρρύνει το παιδί να εκφραστεί μέσα από τη μουσική και τις εικαστικές τέχνες, αλλά και να σχετιστεί θετικά με την υπόλοιπη ομάδα. Μέσα από το εργαστήρι, παιδιά και γονείς έρχονται σε επαφή με διάφορα μουσικά όργανα, παράγοντας ήχους και μελωδίες, ενώ το μουσικό παιχνίδι εναλλάσσεται με τις εικαστικές δραστηριότητες.
Τα παιδιά γνωρίζουν τα χρώματα και τα σχήματα και, με διαφορετικά εικαστικά υλικά, αποτυπώνουν στο χαρτί έννοιες που σχετίζονται με τη μουσική, όπως ο ρυθμός, η ένταση, το τονικό ύψος και η μελωδική γραμμή. Με αυτόν τον τρόπο ενισχύονται η λεπτή τους κινητικότητα, η αίσθηση του χώρου και του χρόνου, η αυτοεκτίμησή τους και η φαντασία τους.
Δημιουργώντας άλλοτε ατομικά και άλλοτε ομαδικά έργα, τα παιδιά ωφελούνται σημαντικά καθώς, με την καθοδήγηση των παιδαγωγών, μαθαίνουν να εκφράζονται και να συνεργάζονται με άλλα παιδιά. Επιπλέον, οι γονείς τους ανακαλύπτουν νέους δημιουργικούς τρόπους να επικοινωνήσουν με το παιδί, μέσα από τους μαγικούς δρόμους της μουσικής και της εικαστικής έκφρασης.
Υπεύθυνες εργαστηρίων:
Χριστίνα Παναγιωτάκου – μουσικολόγος και μουσικοθεραπεύτρια
Ελένη Παλλέ – εικαστική θεραπεύτρια
Συντελεστές:
Τα εργαστήρια πραγματοποιούνται από μια ομάδα εξειδικευμένων συνεργατών.
Πρόγραμμα εργαστηρίου «Έλα κι εσύ ζωγραφίζω μουσική!»:
Α΄ Κύκλος, Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2016
Τετάρτες 2, 9, 16, 23, 30 Νοεμβρίου και 7 Δεκεμβρίου 2016
Παιδιά 5-7 ετών: 16:00-18:00
Παιδιά 8-11 ετών: 18:00-20:00
Β΄ Κύκλος, Φεβρουάριος –Δεκέμβριος 2017
Σάββατα 11, 18, 25 Φεβρουαρίου και 4, 11, 18 Μαρτίου 2017
Παιδιά 5-7 ετών: 10:00-12:00
Παιδιά 8-11 ετών: 12:00-14:00
Προϋποθέσεις:
Το εργαστήρι απευθύνεται σε παιδιά των οποίων το νοητικό δυναμικό δεν είναι χαμηλότερο από αυτό που αντιστοιχεί στη μέτρια νοητική υστέρηση. Κάθε παιδί συνοδεύεται από έναν μόνο γονέα. Η πρώτη συνάντηση κάθε κύκλου απευθύνεται μόνο στους γονείς, που θα συνοδεύουν τα παιδιά στο εργαστήρι. Υποχρεωτική η συμμετοχή και στις έξι συναντήσεις του κάθε κύκλου. Απαραίτητη η τηλεφωνική κράτηση θέσης. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Χώρος
Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση (Λεωφόρος Συγγρού 107, Νέος Κόσμος, Αθήνα)
Πληροφορίες – Κρατήσεις:
210 3713000
education@onassis.org
  • Για δεύτερη συνεχή χρονιά, το Ίδρυμα Ωνάση δίνει την ευκαιρία σε παιδιά με μέτρια νοητική υστέρηση και στους γονείς τους να πειραματιστούν με ήχους και χρώματα μέσα από εξειδικευμένα ομαδικά παιχνίδια στο πλαίσιο του προγράμματος «Έλα κι εσύ, ζωγραφίζω μουσική».
Ειδικότερα, το πρόγραμμα για την προαγωγή της στοματικής υγείας των μαθητών, που τελεί υπό την αιγίδα της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Μαγνησίας, ξεκίνησε στις 3 Οκτωβρίου από τη Ζαγορά και θα επεκταθεί σε όλο τον Δήμο Ζαγοράς-Μουρεσίου, στον Δήμο Νοτίου Πηλίου και στις Βόρειες Σποράδες, όπου και θα ολοκληρωθεί στις 27 Οκτωβρίου.
Το Χαμόγελο του Παιδιού, με κλιμάκιο από εθελοντές οδοντιάτρους του Οδοντιατρικού Συλλόγου Μαγνησίας, θα εξετάσει περισσότερους από 1.000 μαθητές, θα γίνει καταγραφή του επιπέδου της στοματικής τους υγείας, ενώ οι οδοντίατροι θα κάνουν ενημέρωση για το σωστό βούρτσισμα των δοντιών και θα διανέμουν φυλλάδια προς τους γονείς.
«Το Χαμόγελο του Παιδιού» υλοποιεί τη δράση Προληπτικής Ιατρικής για παιδιά από το 2002 και απευθύνεται πανελλαδικά σε όλα τα παιδιά, με έμφαση σε αυτά που ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές, που δεν έχουν πρόσβαση σε ιατρικά κέντρα, που βιώνουν τον κοινωνικό αποκλεισμό και που λόγω οικονομικών ή άλλων δυσκολιών δεν έχουν κατάλληλη ιατρική παρακολούθηση και φροντίδα.
«Το Χαμόγελο του Παιδιού» με τις 3 κινητές ιατρικές μονάδες του (κινητό πολυϊατρείο «Ιπποκράτης», Ακουολογική/Οφθαλμολογική μονάδα, Οδοντιατρική μονάδα) το 2015 παρείχε δωρεάν 24.749 εξετάσεις προληπτικής ιατρικής σε 15.038 παιδιά. Το α’ εξάμηνο του 2016 παρείχε 8.308 δωρεάν προληπτικές εξετάσεις σε 5.033 παιδιά πανελλαδικά ενώ βρέθηκε και δίπλα στα παιδιά πρόσφυγες-μετανάστες παρέχοντας 3.563 εξετάσεις και 4.318 φαρμακευτικά σκευάσματα.
Επόμενοι σταθμοί της κινητής μονάδας:
    10-12 Οκτωβρίου στο Πήλιο (Αργαλαστή, Λαύκος, Προμύρι, Μηλίνα, Τρίκερι)
    14-19 Οκτωβρίου: Σκιάθος
    21-25 Οκτωβρίου: Σκόπελος (Σκόπελος, Γλώσσα, Κλήμα)
    26-27Οκτωβρίου: Αλόννησος
Περισσότερες πληροφορίες για τη δράση της Κινητής Οδοντιατρικής Μονάδας στο Πήλιο και τις Σποράδες:
Το Χαμόγελο του Παιδιού
Τηλ. 2410-560900
thessaliasintonistis@hamogelo.gr
  • Δωρεάν οδοντιατρικές εξετάσεις σε παιδιά διαφόρων ηλικιών των σχολείων ανατολικού και νότιου Πηλίου και των Βορείων Σποράδων προσφέρει η κινητή οδοντιατρική μονάδα του οργανισμού Το Χαμόγελο του Παιδιού, με τη συνεργασία του Οδοντιατρικού Συλλόγου Μαγνησίας.
Σε υπ’ αριθμόν ένα εχθρό της υγείας διεθνώς εξελίσσεται η παχυσαρκία. Οι επιστήμονες πλέον κάνουν λόγο για σκληρή «μάχη» με την παιδική παχυσαρκία, μια νοσολογική οντότητα που αναδεικνύεται καθημερινά σε πρωταρχική κρίση δημόσιας υγείας.
Είναι πλέον γνωστό στους ερευνητές, ότι η παχυσαρκία είναι πολυπαραγοντική νόσος, αλλά και ένας από τους βασικότερους προδιαθεσικούς παράγοντες εμφάνισης πολλών άλλων σοβαρών νοσημάτων.
Μάλιστα, όπως προκύπτει από τα νέα επιστημονικά στοιχεία της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης Παχυσαρκίας, Μεταβολισμού & Διαταραχών Διατροφής (ΕΠΑΜΕΔΙ) και της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Παχυσαρκίας (World Obesity Federation- W.O.F), εάν οι σημερινές τάσεις συνεχιστούν, μέχρι το 2025 περισσότερα από 268 εκατομμύρια παιδιά σχολικής ηλικίας, 5 έως 18 ετών, σε όλο τον κόσμο θα είναι υπέρβαρα, ενώ 91 εκατομμύρια θα είναι παχύσαρκα.
Χαρακτηριστικούς δείκτες της κατάστασης αποτελούν η παράλληλη αύξηση, κατά τα τελευταία δέκα χρόνια, της παγκόσμιας κατανάλωσης σακχαρούχων ποτών κατά το ένα τρίτο (33%), η διαβίωση ποσοστού μεγαλύτερου από το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού σε αστικά περιβάλλοντα και η έλλειψη επαρκούς σωματικής δραστηριότητας στο 80% των νέων ηλικίας 11 - 17 ετών.
Αντίστοιχα ανησυχητικές διαστάσεις λαμβάνει το φαινόμενο και στην Ελλάδα, καθώς τα στοιχεία δείχνουν ότι μέχρι το 2025, 480.000 παιδιά σχολικής ηλικίας θα είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα. Παράλληλα, ένα πλήθος νοσημάτων που σχετίζονται με την παχυσαρκία, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2, η υπέρταση, η υπερλιπιδαιμία, το λιπώδες ήπαρ, τα καρδιαγγειακά νοσήματα, αλλά και διάφορες άλλες παθολογικές καταστάσεις, όπως η ινσουλινοαντοχή, οι διαταραχές πηκτικότητας, οι διαταραχές του ενδοθηλίου κ.α., θα επηρεάσουν μέχρι το 2025, 120.000 παιδιά σχολικής ηλικίας, συμπεριλαμβανομένων 23.000 παιδιών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, 39.000 παιδιών με υπέρταση και 55.000 παιδιών με λιπώδη νόσο του ήπατος στη χώρα μας.
Αυτά τόνισαν σήμερα σε συνέντευξη τύπου, με αφορμή τον εφετινό εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Παχυσαρκίας (11 Οκτωβρίου), οι εκπρόσωποι της ΕΠΑΜΕΔΙ, ο ειδικός παθολόγος και διαβητολόγος, Χρήστος Ζούπας, ο ειδικός παθολόγος - διατροφολόγος, Γεώργιος Πανοτόπουλος, η αναπληρώτρια καθηγήτρια Επιδημιολογίας & Προληπτικής Ιατρικής, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου και ο καθηγητής Μαιευτικής - Γυναικολογίας/Παιδικής & Εφηβικής Γυναικολογίας Ευθύμιος Δεληγεώρογλου.
Όπως επισημαίνουν οι επικεφαλείς της ΕΠΑΜΕΔΙ , η Παγκόσμια Ομοσπονδία Παχυσαρκίας έχει καθιερώσει ως Παγκόσμια Ημέρα Παχυσαρκίας την 11η Οκτωβρίου, για να υπενθυμίσει στις κυβερνήσεις την δέσμευσή τους, για δράσεις κατά της παχυσαρκίας και να ζητήσουν από αυτές να λάβουν επείγοντα μέτρα.
Είναι πλέον πολύ ανησυχητικό για τους επιστήμονες που ασχολούνται με το θέμα, ότι κοινοί παράγοντες κινδύνου, όπως η κατανάλωση αναψυκτικών και η καθιστική ζωή έχουν αυξηθεί. Η διαφήμιση των ταχυφαγείων συνεχίζει να επηρεάζει πραγματικά τις διατροφικές επιλογές και τη διατροφή, και αυξάνεται ο αριθμός των οικογενειών που ζουν σε αστικά περιβάλλοντα, χωρίς πρόσβαση σε χώρο για άσκηση ή χρόνο για άσκηση.
Εάν οι κυβερνήσεις ελπίζουν να επιτευχθεί ο στόχος της Π.Ο.Υ. για διατήρηση της παιδικής παχυσαρκίας στα επίπεδα του 2010, τότε η ώρα για δράση είναι τώρα, λένε οι επιστήμονες.
  • Σε υπ’ αριθμόν ένα εχθρό της υγείας διεθνώς εξελίσσεται η παχυσαρκία. Οι επιστήμονες πλέον κάνουν λόγο για σκληρή «μάχη» με την παιδική παχυσαρκία, μια νοσολογική οντότητα που αναδεικνύεται καθημερινά σε πρωταρχική κρίση δημόσιας υγείας.
Αν σας έχει πρήξει το παιδί σας με την άρνησή του να φάει τα φαγητά που με τόσο κόπο του έχετε ετοιμάσει, ίσως πρέπει να το δικαιολογήσετε: μπορεί να φταίνε και τα γονίδιά του. Μια νέα βρετανο-νορβηγική επιστημονική έρευνα κατέληξε για πρώτη φορά στο συμπέρασμα ότι οι ιδιοτροπίες των παιδιών στο θέμα του φαγητού έχουν και γενετικό υπόβαθρο - μάλιστα καθόλου ασήμαντο, αλλά περίπου κατά το ήμισυ (το άλλο μισό είναι οι επιρροές του περιβάλλοντος και της συμπεριφοράς των γονιών).
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Αντρέα Σμιθ του University College του Λονδίνου (UCL), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό παιδοψυχολογίας και παιδοψυχιατρικής "Journal of Child Psychology and Psychiatry", σύμφωνα με τις βρετανικές «Γκάρντιαν» και «Τέλεγκραφ», ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 2.000 οικογένειες με δίδυμα ηλικίας περίπου 16 μηνών.
Οι γονείς απάντησαν σε ερωτηματολόγια για τις διατροφικές συνήθειες των παιδιών τους. Για να απονομονώσουν τους γενετικούς παράγοντες που επηρεάζουν τη διατροφική συμπεριφορά των παιδιών, οι επιστήμονες συνέκριναν τις συνήθειες των μονοζυγωτικών διδύμων (με κοινό το 100% των γονιδίων) με τις συνήθειες των διζυγωτικών διδύμων (που έχουν κοινά μόνο τα μισά γονίδια).
Κατ' αρχήν διαπιστώθηκε ότι τα ιδιότροπα παιδιά, που είναι άκρως επιλεκτικά με το φαγητό τους, είναι χονδρικά τα ίδια που απορρίπτουν συνήθως τα καινούρια και άγνωστα φαγητά. Επίσης, η μελέτη δείχνει ότι η επιλεκτικότητα στο φαγητό έχει γενετική επιρροή σε ποσοστό 46%, ενώ η «νεοφοβία» (η απόρριψη των νέων φαγητών) έχει ακόμη πιο έντονο γενετικό υπόβαθρο, σε ποσοστό 58%.
«Τα 'δύσκολα' με το φαγητό παιδιά επηρεάζονται σημαντικά από τα γονίδιά τους, ήδη από πολύ νωρίς. Είναι μια έμφυτη τάση και δεν φταίνε οι γονείς που τα παιδιά τους είναι τόσο ιδιότροπα. Η γενετική επίδραση είναι ολοφάνερη στην ηλικία των 16 μηνών», δήλωσε η Σμιθ.
Επισήμανε πάντως ότι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες είναι εξίσου σημαντικοί, άρα οι γονείς έχουν σαφώς περιθώρια να επηρεάσουν τις διατροφικές συνήθειες των παιδιών τους. Πρόσθεσε ότι οι γονείς δεν πρέπει να πιέζουν το παιδί τους να φάει κάτι που δεν θέλει ή να το «δωροδοκούν» τεχνηέντως, αλλά είναι καλύτερα να του το προσφέρουν συχνά σε άσχετες στιγμές εκτός γευμάτων και να επικροτούν κάθε προσπάθειά του να το αγγίξει ή να το μυρίσει.
Παραμένει άγνωστο αν υπάρχουν συγκεκριμένα γονίδια και ποια είναι αυτά, που επηρεάζουν τις διατροφικές ιδιοτροπίες των παιδιών. Το πιθανότερο, κατά τους ερευνητές, είναι ότι πολλά γονίδια εμπλέκονται και το καθένα παίζει μικρό ρόλο από μόνο του.
  • «Τα 'δύσκολα' με το φαγητό παιδιά επηρεάζονται σημαντικά από τα γονίδιά τους, ήδη από πολύ νωρίς. Είναι μια έμφυτη τάση και δεν φταίνε οι γονείς που τα παιδιά τους είναι τόσο ιδιότροπα. Η γενετική επίδραση είναι ολοφάνερη στην ηλικία των 16 μηνών», δήώσε η επικεφαλής νέας έρευνας του UCL.
Σε μία προσπάθεια να λύσει απορίες που ταλανίζουν τις ασθενείς εκείνες που αισθάνονται να πλήττεται το απόλυτο σύμβολο της θηλυκότητας τους, μιλάει χωρίς περιστροφές για το τι μπορούν να περιμένουν από μία τέτοια επέμβαση.
Τι διαφορές έχει μια ογκολογική αποκατάσταση από μία απλή προσθετική στήθους και ποια μέθοδος είναι πιο ασφαλής; Θα ξαναγίνει το στήθος όπως παλιά; Σε ποιες περιπτώσεις διατηρείται η θηλή και τι λένε πρόσφατες μελέτες;
Το στήθος δεν θα γίνει ποτέ ξανά όπως πριν
Oι περισσότερες γυναίκες έχουν την εντύπωση ότι αποκατάσταση σημαίνει επανάπλαση του στήθους, δηλαδή νομίζουν ότι θα γίνει έτσι ακριβώς όπως ήταν πριν, αλλά αυτό δεν ισχύει, μας λέει ο κ. Φιλόπουλος.
 
Αντενδείξεις για αποκατάσταση
«Δεν επιτρέπεται να γίνει αποκατάσταση σε ασθενείς που βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο της νόσου, σε ασθενείς που έχουν φλεγμονώδη καρκίνο, σε περιπτώσεις τοπικής υποτροπής και βέβαια όταν η γενική κατάσταση της υγείας της ασθενούς είναι κακή με πολλή συνοσηρότητα».
Οι διαφορές της προσθετικής στήθους από την ογκολογική αποκατάσταση
«Ευτυχώς πια δεν χρειάζεται να κάνουμε τόσες πολλές μαστεκτομές όπως παλιά, γιατί πλέον κάνουμε απλές ή μερικές ογκεκτομές. Στις περιπτώσεις που υπάρχει ένδειξη μαστεκτομής, μετά την επέμβαση εκεί που υπήρχε η μάζα του στήθους μένει στην επιπεδωμένη περιοχή μία εγκάρσια ή ελαφρά λοξή ουλή. Στην αυξητική του στήθους η ουλή είναι σχεδόν αόρατη. Αυτή είναι η πρώτη διαφορά (παρόλο που σήμερα στις περιπτώσεις μαστεκτομών που διατηρείται το δέρμα, η ουλή είναι μικρή και αισθητικά πολύ καλή).
Η δεύτερη διαφορά είναι ότι στην αυξητική του στήθους, μία καθαρά αισθητική επέμβαση, το ένθεμα τοποθετείται στο πίσω μέρος του μαστού, ενώ στην ογκολογική αποκατάσταση το ένθεμα μπαίνει πίσω από τον μεγάλο μυ του θώρακα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το αναπλασμένο στήθος να είναι πιο στητό, από το υγιές, ανεξαρτήτως ηλικίας της γυναίκας. Μία τρίτη διαφορά είναι ότι για να ξαναφιαχτεί το στήθος πρέπει να δημιουργηθεί ο κατάλληλος χώρος και η κατάλληλη διάταση των ιστών που έχουν ισοπεδωθεί.
Τι ρόλο παίζει ο διατατήρας
Αυτό επιτυγχάνεται με την τοποθέτηση ενός διατατήρα, δηλαδή μίας σακούλας που προοδευτικά φουσκώνει με τη χορήγηση ορού. Κάτι που γίνεται σταδιακά. Όταν το μέγεθος της διάτασης των ιστών φτάσει στο επιθυμητό, συνήθως μετά από 3-6 μήνες, αφαιρείται ο διατατήρας, μέσω τομής στην παλιά ουλή, και τοποθετείται το ένθεμα.
Ο διατατήρας χρειάζεται, επειδή το ένθεμα θα μπει κάτω από το μεγάλο μυ του θώρακα, πρακτική που επιτρέπει στο γιατρό να ψηλαφεί την περιοχή της επέμβασης, ώστε να ανακαλύψει έγκαιρα, τυχόν εμφάνιση τοπικής υποτροπής. Αν το ένθεμα μπει ανάμεσα στο δέρμα και στο μυ, κάτι τέτοιο δεν θα είναι εφικτό, και αυτό είναι ένα λάθος που μπορεί να βάλει σε κίνδυνο τη ζωή των ασθενών».
Επειδή, συχνά, οι δύο μαστοί είναι ασύμμετροι, μαζί με την τοποθέτηση του ενθέματος γίνεται και ανόρθωση του δεύτερου υγιούς μαστού. Στις περιπτώσεις, δε, που οι μαστοί είναι μικροί και δεν είχαν πτώση από πριν, αυτή η διαδικασία είναι απλούστερη και ταχύτερη. Η αποκατάσταση με ενθέματα είναι η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη μέθοδος αποκατάστασης.
Υπάρχουν και άλλες μέθοδοι, όπως να χρησιμοποιηθούν ιστοί από άλλο σημείο του σώματος της ασθενούς. Να φέρεις, δηλαδή,από το κάτω μέρος της κοιλιάς ή από την πλάτη της ασθενούς (όπως συνηθίζεται) ένα κομμάτι δέρμα και μυ, και να φτιάξεις μία μάζα στήθους. Αυτές οι πρακτικές δημιουργούν πρόσθετες ουλές, είναι τεχνικά πιο δύσκολες, και απαιτούν μεγαλύτερο χρόνο χειρουργείου. Ωστόσο, επιφέρουν ένα πιο φυσικό αποτέλεσμα».
Άμεση ή απώτερη αποκατάσταση και σε ποιες περιπτώσεις;
Όταν υπάρχει αναγκαιότητα η χειρουργική επέμβαση να συμπληρωθεί με περαιτέρω θεραπείες, όπως χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία, πολλοί γιατροί προκρίνουν την αποκατάσταση σε δεύτερο χρόνο, αφού η γυναίκα ολοκληρώσει με επιτυχία όλη τη θεραπευτική αγωγή της, αναφέρει ο κύριος Φιλόπουλος. Σχετικά με την επέμβαση που γίνεται ταυτόχρονα μαστεκτομή και αποκατάσταση στο ίδιο χειρουργείο,ο κ. Φιλόπουλος αναφέρει ότι είναι μία πρακτική που κερδίζει έδαφος τα τελευταία χρόνια, αλλά η εφαρμογή της έχει ορισμένες ιδιαιτερότητες.
Άμεση αποκατάσταση δεν σημαίνει πάντα ότι αποκτάς καινούργιο στήθος τη ίδια στιγμή
Πολλές γυναίκες έχουν την εντύπωση ότι θα μπουν στο χειρουργείο να κάνουν μαστεκτομή και θα βγουν με ένα καινούργιο στήθος. Κάτι τέτοιο, όμως, ισχύει μόνο στις περιπτώσεις που το στήθος είναι μικρό και χρησιμοποιηθούν κρημνοί (ιστοί δέρματος από άλλο σημείο του σώματος) όπως λέει ο κ. Φιλόπουλος.
Πόσο επώδυνη είναι η διαδικασία της αποκατάστασης;
«Η αποκατάσταση δεν είναι τόσο επώδυνη, όσο νομίζουν πολλές γυναίκες. Βεβαίως και έχει πόνο και πρέπει να το ξέρουν,αλλά είναι ένας πόνος ανεκτός για λίγες μέρες και σε συγκεκριμένες φάσεις της διαδικασίας και αντιμετωπίζεται με παυσίπονο».
Σε ποιες περιπτώσεις διατηρείται η θηλή
Όσον αφορά στη διατήρηση της θηλής είναι ένα ζητούμενο για τους γιατρούς, όπως επισημαίνει ο πρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας. «Μέχρι πριν μερικά χρόνια υπήρχαν πολύ μεγάλοι φόβοι ό,τι αν διατηρηθεί η θηλή, μπορεί να εμφανιστούν συχνότερα τοπικές υποτροπές. Τα τελευταία χρόνια υπάρχουν πολλές μελέτες που δείχνουν ότι μπορεί να αποτελέσει μία ασφαλή πρακτική για ορισμένες όμως περιπτώσεις, όπως π.χ όταν οι όγκοι είναι σε αρχικό στάδιο και μικρό μεγέθος, όταν είναι μακριά από τη θηλή και χωρίς λεμφαγγειακή διήθηση ή όταν η μαστεκτομή γίνεται προληπτικά.
Πόσο φυσικό αποτέλεσμα έχει μία ψεύτικη θηλή;
Στο πλαίσιο της αποκατάστασης του μαστού, η επέμβαση για διαμόρφωση της θηλής προσφέρει ένα αισθητικό αποτέλεσμα μερικές φορές πολύ καλό, μερικές φορές απλά ικανοποιητικό. Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για την ανάπλαση της εικόνας και όχι της αίσθησης της θηλής. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται είναι με λήψη δέρματος από το πάνω μέρος του μηρού ή από τμήμα της άλλης θηλής (αν είναι μεγάλη) ή το τατουάζ.
Προσωπική μαρτυρία
Έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο, η οποία δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο περιοδικό Plastic and Reconstructive Surgery, αναφέρει ότι η αποκατάσταση μαστού, αμέσως μετά τη μαστεκτομή, μπορεί ενδεχομένως να προστατεύει τις ασθενείς από περίοδο ψυχικής δυσφορίας, κακή εικόνα σώματος και μειωμένη σεξουαλικότητα, σε σύγκριση με όσες περιμένουν κάποιο διάστημα πριν υποβληθούν σε αυτήν. Φυσικά, η έρευνα αναφέρεται σε υποψήφιες που τηρούν τα ιατρικά κριτήρια για άμεση αποκατάσταση, όπως η δημοσιογράφος, Μαίρη Κοντολούρη, που πρόσφατα υπεβλήθη σε διπλή μαστκετομή και μιλά στο ΑΠΕ- ΜΠΕ για την προσωπική της εμπειρία:
 
Πηγή: ΑΠΕ- ΜΠΕ
 
  • Ο καρκίνος του μαστού έχει πάψει πια να απειλεί τη ζωή γι' αυτό, πλέον, αυξάνεται ο αριθμός των γυναικών που ζητούν αποκατάσταση μετά από μαστεκτομή, δηλώνει στο Πρακτορείο Fm και στην εκπομπή 104,9 ΜΥΣΤΙΚΑ ΥΓΕΙΑΣ, ο πρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας, Ευάγγελος Φιλόπουλος.
Οι δηλητηριάσεις αποτελούν την πιο συχνή μορφή ατυχημάτων στα παιδιά. Ωστόσο, στοιχεία ερευνών δείχνουν ότι είναι σπάνια θανατηφόρες στις μικρές ηλικίες.
Σε περίπτωση δηλητηρίασης καλούμε το Κέντρο Δηλητηριάσεων 210-7793777 ή μεταφέρουμε το παιδί στο νοσοκομείο.
Τα παραπάνω ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η ειδικευμένη στη διοίκηση μονάδων υγείας νοσηλεύτρια της Μονάδας Ειδικών Λοιμώξεων Παίδων του Ιπποκρατείου Θεσσαλονίκης, Εμμανουέλα Αγγελή, με αφορμή ανακοίνωσή της με θέμα "φαρμακευτική δηλητηρίαση Παίδων - Προσέλευση σε ΤΕΠ - Τρόπος αντιμετώπισης - Νομικές προεκτάσεις", στη 2η ημερίδα Επιστημονική Νοσηλευτική Ημερίδα "Νοσηλευτικοί Ορίζοντες", του νοσοκομείου Γρεβενών.
«Δηλητήριο είναι κάθε ουσία η οποία όταν μπει στον οργανισμό, σε αρκετή ποσότητα, μπορεί να προκαλέσει μόνιμη ή προσωρινή βλάβη. Μπορεί να είναι: κάποια ουσία που πήραμε από το φυσικό περιβάλλον (πχ. τρώγοντας μανιτάρια) ή κάποια τεχνητή ουσία (πχ. καθαριστικά σπιτιών, σιρόπια κ.α).
Ο συχνότερος τρόπος δηλητηρίασης είναι η κατάποση από το στόμα, ενώ σπάνια γίνεται εισπνοή από το αναπνευστικό σύστημα ή απορρόφηση από το δέρμα.
Σχεδόν το σύνολο των δηλητηριάσεων στην παιδική ηλικία (90%) συμβαίνει μέσα στο σπίτι.
Σύμφωνα με επιδημιολογικά στοιχεία του 2013 από το Κέντρο Δηλητηριάσεων οι δηλητηριάσεις που αφορούν παιδιά, ηλικίας 0-14 ετών, καταλαμβάνουν το 52,2% του συνόλου των δηλητηριάσεων.
Στη βρεφική ηλικία (0-1 έτους) είναι 3,4% επί των παιδικών δηλητηριάσεων. Πιο επικίνδυνες ηλικίες είναι μεταξύ 1-5 ετών όπου συμβαίνει το 81% των δηλητηριάσεων της παιδικής ηλικίας. Στην ηλικία 5 - 10 ετών η συχνότητα είναι 11,9%, ενώ σαφής μείωση παρατηρείται στις ηλικίες 10 - 14 ετών (3,7%)", εξηγεί η κ. Αγγελή. Σύμφωνα με δεδομένα του Κέντρου Δηλητηριάσεων σε όλες τις ομάδες ηλικιών διαπιστώνεται ότι υπερτερούν σαφώς οι δηλητηριάσεις από φάρμακα.
Στις ηλικίες 1 - 5 ετών υπερτερούν αθροιστικά διάφορα χημικά προϊόντα που βρίσκονται στο σπίτι (είδη οικιακής χρήσης, διάφορες χημικές ουσίες , καλλυντικά) για τα οποία πρέπει να υπάρχει ιδιαίτερη μέριμνα σωστής φύλαξης.
Δηλητηριάσεις από περιέργεια
Αναφερόμενη στους λόγους των δηλητηριάσεων στην παιδική ηλικία, η κ. Αγγελή επισημαίνει ότι τα παιδιά είναι περίεργα και εξερευνούν τον κόσμο με όλες τους τις αισθήσεις, συμπεριλαμβανομένης της γεύσης. "Ως εκ τούτου, το σπίτι και ο περιβάλλων χώρος μπορεί να είναι ένα επικίνδυνο μέρος για ακούσια δηλητηρίαση" τονίζει.
Τα μοτίβα της δηλητηρίασης αλλάζουν ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα τον τύπο της έκθεσης τη φύση και τη δόση του δηλητηρίου.
«Με βάση τα στατιστικά στοιχεία στην Αμερική, η αυτο - έκθεση των παιδιών ευθύνεται για το 95% των φαρμακευτικών δηλητηριάσεων. Συχνότερες αιτίες είναι η υπερβολική ζωηράδα των παιδιών, η έντονη περιέργεια τους, η μεγάλη επιθυμία να βάλουν στο στόμα τους διάφορα πράγματα τόσο για να εξακριβώσουν τη φύση τους, όσο και για να ευχαριστηθούν γενικά», αναφέρει η κ. Αγγελή.
Παράλληλα, σημειώνει, ότι το είδος και ο τρόπος με το οποίο δηλητηριάζονται τα παιδιά έχει σχέση:
με το εθνικό και βιοτικό επίπεδο: (40% των δηλητηριάσεων στις υποανάπτυκτες χώρες οφείλονται στο φωτιστικό και θερμαντικό πετρέλαιο). τις καθημερινές συνήθειες του λαού: (χώρες που χρησιμοποιείται το γκάζι: δηλητηριάσεις με μονοξείδιο του άνθρακα). τη σύνθεση του πληθυσμού: (παιδιά αγροτικών περιοχών δηλητηριάζονται ευκολότερα με φυτοφάρμακα και εντομοκτόνα.) το ρεύμα της σύγχρονης συνταγογραφίας: (ηρεμιστικά, αντιβιοτικά και αντιπυρετικά  βρίσκονται πρώτα από σειράς συχνότητας στις φαρμακευτικές δηλητηριάσεις. Συγκεκριμένα τα: αναλγητικά (10%), καθαριστικά ή απολυμαντικά σκευάσματα (9,5%), καλλυντικά προϊόντα (9%) ξένα σώματα (5%), φυτά (4,7%), κατασταλτικά υπναγωγά φάρμακα (4,4%), αντιβηχικά σιρόπια (4,3%) Ενδείξεις δηλητηρίασης
Ενδείξεις ότι το παιδί έχει δηλητηριαστεί, όπως αναφέρει η κ Αγγελή είναι: "η "σύλληψή" του επ' αυτοφώρω, η απώλεια φαρμάκων, η αποκάλυψη από το ίδιο το παιδί, η εμφάνιση συμπτωμάτων όπως: ανησυχία, διαταραχές συνείδησης, παραισθήσεις, σπασμοί, αιμορραγίες, εμετοί, διάρροιες δερματικές αλλοιώσεις".
Τι πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση δηλητηρίασης
Για να αντιμετωπίσουμε τη δηλητηρίαση το βασικό είναι η παροχή πρώτων βοηθειών με σκοπό τη διατήρηση των ζωτικών του λειτουργιών, της αναπνοής και της κυκλοφορίας και η όσο το δυνατόν ταχύτερη εξουδετέρωση, ή απομάκρυνση του δηλητηρίου από τον οργανισμό. Καλούμε το Κέντρο Δηλητηριάσεων (210-7793777) ή μεταφέρουμε το παιδί στο νοσοκομείο. Διευκρινίζουμε το είδος του φαρμάκου και την ποσότητα. Εάν η ουσία είναι καυστικής προέλευσης η οδηγία από το Κέντρου Δηλητηριάσεων είναι όχι στην πλύση στομάχου.
«Οι δηλητηριάσεις αποτελούν το 10% των επειγόντων ιατρικών περιστατικών παγκοσμίως. Πρέπει να αντιμετωπίζονται χωρίς καθυστέρηση στον χώρο του νοσοκομείου, ανεξάρτητα από την παρουσία ή όχι συμπτωμάτων. Η υποστηρικτική αγωγή αποτελεί το κλειδί στην αντιμετώπιση των δηλητηριάσεων.
Σε ειδικές περιπτώσεις, απαιτείται η χορήγηση αντιδότου. Οι ασθενείς με επηρεασμένο επίπεδο επικοινωνίας πρέπει να αντιμετωπίζονται άμεσα, με χορήγηση οξυγόνου, γλυκόζης, θειαμίνης και ναλοξόνης», αναφέρει η κ. Αγγελή.
  • Το 90% των δηλητηριάσεων στα παιδιά σημειώνονται μέσα στο σπίτι με το 81% του συνολικού αριθμού δηλητηριάσεων που παρατηρούνται σε παιδιά, να συμβαίνουν σε ηλικίες κάτω των 5 ετών.
Τη σημαντική αυτή εξαγγελία, που αφορά όλες τις Ελληνιδες, έκανε μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Κόκκινο» ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης, ο οποίος συμπλήρωσε ότι η απόφαση βρίσκεται στο τελικό στάδιο υλοποίησης, καθώς ήδη έχει υπογραφεί από την ηγεσία του υπουργείου Υγείας.
Με αυτή την απόφαση θα εξοικονομηθούν μακροπρόθεσμα πόροι γα το σύστημα Υγείας καθώς η πρόληψη κοστίζει πολύ λιγότερο από την θεραπεία.
Η συγκεκριμένη απόφαση να υπενθυμίσουμε ότι έρχεται μία μόλις μέρα μετά την διακομματική πρωτοβουλία 45 γυναικών βουλευτών, που ζητούσαν τη συνταγογράφηση της ψηφιακής μαστογραφίας.
Πηγή: womantoc
  • Θέμα λίγων ημερών είναι η υλοποίηση της κοινής υπουργικής απόφασης βάσει της οποίας η ψηφιακή μαστογραφία θα συνταγογραφείται πλέον από τον ΕΟΠΥΥ, αφού αυτό που απομένει είναι η υπογραφή του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Γιώργου Χουλιαράκη.

Account

Navigation

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.