Άρθρα

Δικαιολογητικά και προθεσμίες για τις εγγραφές στους παιδικούς σταθμούς!

Δικαιολογητικά και προθεσμίες για τις εγγραφές στους παιδικούς σταθμούς!

Διαβάστε παρακάτω προσεκτικά ποια δικαιολογητικά απαιτούνται και μέχρι πότε μπορείτε να υποβάλλετε την αίτηση:

ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΩΝ

1. Ληξιαρχική πράξη ή πιστοποιητικό γέννησης του παιδιού
2. Πιστοποιητικό υγειάς παιδιού – Εντυπο από τον παιδίατρο που το παρακολουθεί
3. Φωτοτυπία εμβολίων, πρόσφατο μαντού και αντίγραφο βιβλιαρίου του παιδιού
4. Πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης
5. Βεβαίωση εργασίας μετά αποδοχών από τον εργοδότη του τελευταίου μήνα προς της αιτήσεως της εγγραφής και των δυο γονιών. Στην βεβαίωση θα αναγράφεται η σχέση εργασίας και το ωράριο.
6. Βεβαίωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών τρέχοντος έτους
7. Αντίγραφο εκκαθαριστικού εισοδήματος οικείας ΔΟΥ καθώς και το αντίγραφο εισοδήματος του τρέχοντος οικονομικού έτους
8. Αδεια παραμονής για αλλοδαπούς
9. Υπεύθυνη δήλωση του Ν. 1599/1986 ότι τα στοιχεία είναι αληθή

Οι Δημοτικοί βρεφονηπιακοί σταθμοί, δέχονται δικαιολογητικά για την εγγραφή νηπίων και βρεφών γα το σχολικό έτος 2013 – 2014 από σήμερα έως και τις 15 Ιουνίου! (Επικοινωνήστε με τον δήμο σας γιατί μπορεί κάτι να αλλάζει ανά περιοχή).

• 
  <p>Ξεκινά σήμερα η διαδικασία υποβολής δικαιολογητικών για την εγγραφή βρεφών και νηπίων στους παιδικούς σταθμούς για την σχολική χρονιά 2013-2014.</p>
  

• 0 σχόλια
• 441 εμφανίσεις

Guest

20 Μαίου, 201312 yr

Παιδί και ζωγραφική

Παιδί και ζωγραφική

Γύρω στον δεύτερο με τρίτο χρόνο η ζωγραφική του παιδιού μπαίνει στη φάση της κακογραφίας, οπού το παιδί εξασκεί τις κινητικές του ικανότητες και το συντονισμό ματιών και χεριών. Η ζωγραφική ακόμα δεν είναι σκόπιμη. Μόνο αργότερα αφού διαπιστώσει τυχαία ότι οι γραμμές του έχουν δημιουργήσει ένα σχήμα που μοιάζει με γνωστό αντικείμενο, το παιδί προσπαθεί να ζωγραφίσει το ίδιο αντικείμενο με μεγαλύτερη επιτυχία, αρχίζει να δίνει όνομα στη ζωγραφιά του και το επαναλαμβάνει με πρόθεση.

Γύρω στον τρίτο χρόνο μπορεί να φτιάχνει καμπύλες και γραμμές και μπορεί να αντιγράφει πρόσωπα. Σιγά σιγά η ζωγραφική του αποκτάει περιεχόμενο, η παρατηρητικότητά του γίνεται όλο και πιο ακριβής και η προσοχή του αποσπάται λιγότερο. Για τον ενήλικα η ζωγραφική για να μοιάζει περισσότερο με την πραγματικότητα πρέπει να πλησιάζει φωτογραφικά το αντικείμενο.

Για το παιδί όμως της προσχολικής ηλικίας πρέπει να περιέχει όλα τα πραγματικά στοιχεία του αντικειμένου ακόμα και εκείνα που δεν φαίνονται για όποιον τα κοιτάζει. Οι ζωγραφιές του αποκαλύπτουν μια έννοια του χώρου διαφορετική από του ενήλικα. Στο κέντρο των δικών του εικόνων που φτιάχνει υπάρχει το δικό του εγώ, με όλα αυτά που το περιβάλλουν και τα πράγματα γενικά έχουν ψυχή.

Τα αντικείμενα τα βλέπει σε σχέση με το σώμα του και θεωρεί τον εαυτό του σαν κέντρο. Τα αντικείμενα είναι κοντά, κάτω , πίσω από αυτό.

Κατά τον πέμπτο χρόνο τα σχέδιά του εφοδιάζονται με λεπτομέρειες. Προσπαθεί να αποδώσει ρεαλιστικά αυτό που θέλει να ζωγραφίσει και να αναπαράγει την πραγματικότητα όπως είναι. Ακόμα όμως δεν μπορεί να το καταφέρει με μεγάλη επιτυχία γιατί του διαφεύγουν οι σχέσεις μεταξύ των αντικειμένων και των τμημάτων του ίδιου αντικειμένου. Το παιδί προσπαθεί να ζωγραφίσει φιγούρες που να αναγνωρίζονται, αλλά συχνά το αποτέλεσμα είναι πολύ πιο κάτω από τις προθέσεις του. Κάθε στοιχείο του σχεδίου είναι μελετημένο και μπορεί το σύνολο ή μερικά τμήματα να έχουν ξεχαστεί. Έτσι ορισμένα στοιχεία λείπουν, άλλα επαναλαμβάνονται συνέχεια και ορισμένα δεν έχουν συνοχή μεταξύ τους.

Η ανησυχία για την απεικόνιση όλων εμφανίζεται για παράδειγμα στο διπλασιασμό των πραγμάτων, στις αναπαραστάσεις της πρόσοψης ενός πράγματος (πρόσοψη προσώπου με δύο μάτια, αυτοκινήτου με τέσσερις ρόδες), ή κάνοντας τα αντικείμενα διαφανή ( εξωτερική όψη ενός σπιτιού που φαίνεται στο εσωτερικό του, ένα δέντρο που φαίνεται πίσω του το σώμα κάποιου που κρύβεται σε αυτό).

Αυτός ο νηπιακός χαρακτήρας της ζωγραφικής οφείλεται στη συνθετική ανικανότητα του παιδιού, στον ακόμα ελλιπή συντονισμό και στο γεγονός ότι η ζωγραφική είναι για το παιδί ένα είδος ομιλίας. Σιγά σιγά το παιδί προσπαθεί να διορθώσει τις δικές του επεξεργασίες. Ένας τύπος ζωγραφικής που είναι αποδεκτός για ένα πράγμα διατηρείται για πολύ, εμπλουτίζεται λίγο κάθε φορά και γενικεύεται σε άλλες φιγούρες ( το παιδί που έμαθε να ζωγραφίζει το ανθρώπινο πρόσωπο, ζωγραφίζει με τον ίδιο τρόπο τον σκύλο και τα γατάκια, προσθέτοντας ή αφαιρώντας μόνο λεπτομέρειες).

Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν το παιδί σε αυτές τις μεταβατικές περιόδους της ζωγραφικής, διεγείροντας τη γνώση της σχέσης που το συνδέει με τα πράγματα που το περιβάλλουν, υποδεικνύοντας του θέματα για απεικόνιση κατάλληλα για αυτό, δηλαδή που αφορούν άμεσα το παιδί το ίδιο και είναι άμεσα συνδεδεμένα με εκείνο, και γεγονότα της καθημερινής ζωής του, επιδοκιμάζοντας τα αποτελέσματα και προτρέποντάς το να προσθέτει κι άλλες λεπτομέρειες στο σχέδιό του. Με τον ίδιο τρόπο είναι σημαντικό να του προμηθεύουμε τα απαραίτητα υλικά για τη ζωγραφική: χαρτιά, κιμωλίες, μαρκαδόρους, μολύβια, ξυλομπογιές, τέμπερες και πλαστελίνη.

• 
  <p><strong>Αρχικά τα σχέδια του παιδιού αποτελούνται από σχήματα που φτιάχνονται με ευρείες και ασυντόνιστες κινήσεις.</strong> Αργότερα, όσο μεγαλώνει, αποκτά περισσότερο έλεγχο πάνω στις κινήσεις του και μπορεί να ζωγραφίσει με πιο συντονισμένο τρόπο.</p>
  

• 0 σχόλια
• 771 εμφανίσεις

Guest

19 Μαίου, 201312 yr

Ημερήσιο πρόγραμμα για μωράκι που θηλάζει

Ημερήσιο πρόγραμμα για μωράκι που θηλάζει

Η μέρα του θα μπορούσε να αρχίσει έτσι:
Στις 7'30 με 8 το πρωί θα βγάλετε το μικρό από το κρεβατάκι του, θα το αλλάξετε και θα το χαϊδέψετε.
Να θυμάστε ότι σε αυτή την ηλικία τα μωρά είναι όλο ένστικτα και αισθάνονται την αγάπη που τους προσφέρεται.
Μετά από αυτή την ευγενική καλημέρα φτάνει η στιγμή που τόσο λαχταράει, το φαγητό.

Μετά την χώνεψη και το τυπικό ρέψιμο του μωρού, να του αφιερώνεται λίγο ακόμα χρόνο στοργής πριν το βάλετε ξανά στο κρεβατάκι του για έναν όμορφο και γλυκό ύπνο. Μην ξαφνιάζεστε!
Το νεογέννητο κοιμάται δεκαέξι με είκοσι ώρες τη μέρα, για να φτάσει μετά από τον πρώτο μήνα στις δώδεκα ώρες τη μέρα.
Κατά τις 11'30 π.μ. επαναλαμβάνεται η ίδια σκηνή: αλλαγή της πάνας, πλύσιμο και φαγητό.

Είναι πάρα πολύ σημαντικό για ένα μωρό ακόμα και λίγων ημερών να ακούει τη φωνή εκείνου που το πλησιάζει.
Το να του μιλάτε με στοργικό και γλυκό τρόπο είναι κάτι που του χαρίζει ηρεμία, το δένει ακόμα περισσότερο μαζί σας και θα το βοηθήσει αργότερα να μιλήσει πιο γρήγορα και με περισσότερη ευκολία.

Μη στερήσετε ποτέ την καθημερινή βόλτα από το παιδί.
Διαλέξτε τις πιο ζεστές ώρες τις κρύες μέρες και τις δροσερές κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.
Και αν ακόμα κάνει κρύο, βρέχει, χιονίζει έχει ανάγκη να βγει τουλάχιστον για λίγο.
Μόνο σε περίπτωση που φυσάει πάρα πολύ θα αναβληθούν οι περίπατοι ή θα ελαττωθούν στο ελάχιστο γιατί ο αέρας είναι ένας από τους χειρότερους εχθρούς των μικρών.
Ο αέρας εκνευρίζει τα μικρά και επιπλέον μπορεί να τα φέρει με σκόνη και ερεθιστικές ουσίες.

Κατά τις 4'30 μ.μ. και άλλη αλλαγή της πάνας, πλύσιμο και φαγητό. Το ίδιο επαναλαμβάνεται και στις 8'30 μ.μ.
Πριν από το τελευταίο γεύμα της ημέρας είναι σωστό, απλά για λόγους υγείας και σαν στιγμή χαλάρωσης και φροντίδας, να κάνουμε στο μωράκι ένα γρήγορο μπάνιο.
Είναι σημαντικό αυτή η διαδικασία να γίνει συνήθεια για να διατηρηθεί και στο μέλλον.
Επαναλαμβάνουμε ότι το μπάνιο για το μωράκι πρέπει να αντιπροσωπεύει μια στιγμή ηρεμίας, χαλάρωσης και προετοιμασία για ύπνο. Προσπαθήστε λοιπό να αποφεύγετε κάθε απότομη κίνηση και πολλά λόγια.

Σκουπίστε το με προσοχή, προσέχοντας ειδικά τις αναδιπλώσεις του δέρματος.
Αλείψτε με προστατευτική κρέμα το δερματάκι του μωρού και τέλος ντύστε το για τον ύπνο.

Στο ντύσιμο μην είστε ούτε πολύ μετρημένοι ούτε υπερβολικοί.
Το παιδί δεν πρέπει να ιδρώνει, ούτε να έχει τα χεράκια του κρύα.
Η ιδανική ατμόσφαιρα για αυτή την ηλικία, όπως παντού και για όλους, είναι η δροσερή.

Μετά το τελευταίο γεύμα βάλτε το στο κρεβατάκι του για έναν καλό ύπνο αφού φυσικά προηγηθεί κανένα λεπτό με χάδια που τόσο πολύ του αρέσουν.
Για να μη φοβάται όταν ξυπνάει τη νύχτα από το σκοτάδι, αφήστε αναμμένο ένα μικρό φωτάκι που μπορεί να χρησιμεύσει και για όποιον σηκωθεί να ελέγξει αν όλα πάνε καλά με το μωράκι.

• Είναι σημαντικό για το βρέφος να περνάει τη μέρα του σε όσο το δυνατόν ήρεμο και ήσυχο περιβάλλον, χωρίς πολύ ταραχή και νευρικότητα.
  

• 0 σχόλια
• 829 εμφανίσεις

Guest

18 Μαίου, 201312 yr

Φοβίες στα παιδιά

Φοβίες στα παιδιά

Το παιδί μπορεί να μη φοβάται πράγματα που είναι πραγματικά επικίνδυνα και αντίθετα να φοβάται αθώα πράγματα, αφού οι φόβοι του εξαρτιούνται από την πείρα που τα αντιμετωπίζει. Μια εμπειρία είναι η μίμηση των γονιών, με την οποία το παιδί μαθαίνει να φοβάται τα πράγματα τα οποία φοβόμαστε κι εμείς. Για παράδειγμα μια μητέρα που φοβάται τα σκυλιά κάνει και το παιδί να έχει τον ίδιο φόβο.

Επιπλέον μια από τις πιο σημαντικές αιτίες του φόβου είναι μια καθόλου ήρεμη οικογενειακή ατμόσφαιρα με συνεχής τσακωμούς μεταξύ των γονιών. Το παιδί καταλαβαίνει τα πάντα και αρχίζει να φοβάται γιατί του λείπει η σιγουριά.

Μια άλλη συχνή αιτία οφείλεται σε μια γενική συμπεριφορά πολύ απαιτητική και ιδιαίτερα αυστηρή. Το παιδί αισθάνεται ότι δεν είναι ικανό να κάνει αυτό που του ζητούν οι γονείς του. Από την άλλη μεριά φοβάται την αποδοκιμασία τους και σιγά σιγά ο φόβος αρχίζει να γίνεται συνήθεια.

Τα παιδιά περνούν περιόδους φόβου σύντομες ή πολύ παρατεταμένες. Φοβούνται για κινδύνους που στην πραγματικότητα δε διατρέχουν και αισθάνονται ότι απειλούνται από πρόσωπα πραγματικά ή φανταστικά. Επίσης καταλαμβάνονται από πανικό στη θέα ορισμένων ζώων και συνήθως τρομάζουν από διάφορους θορύβους.

Οφείλουμε να σεβόμαστε τους φόβους τους, ας είναι και παράλογοι, εξηγώντας τους ότι έχει συμβεί και σε εμάς κατά καιρούς να φοβόμαστε και ότι καταφέραμε να το ξεπεράσουμε. Δε δίνουμε συγχρόνως πολύ βάρος στους φόβους τους αλλά προσπαθούμε να τους αποδραματοποιούμε ή να τα αποσπάμε με τρυφερότητα.

Είναι σημαντικό να τα βοηθάμε πάντα όταν μας χρειάζονται και μας το ζητάνε. Αν το παιδί κλαίει και μας φωνάζει το βράδυ κάνουμε ότι μπορούμε να το καθησυχάσουμε και αν θέλει το φως αναμμένο του το αφήνουμε.

Είναι καταστροφικό να αποδοκιμάζουμε το παιδί για τους φόβους του ή να το σπρώχνουμε σε τολμηρές πράξεις από τη στιγμή που δε αισθάνεται σιγουριά. Ακόμα και αν εμείς θεωρούμε ότι δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος να φοβάται, το παιδί μπορεί να βλέπει τον κίνδυνο που δεν υπάρχει και να είναι πραγματικά φοβισμένο. Πρέπει να το κάνουμε να καταλάβει πως το να φοβάται είναι ένα πράγμα συνηθισμένο που συμβαίνει σε όλους, ότι εύκολα μπορεί να το ξεπεράσει και ότι είμαστε διαθέσιμοι να το βοηθάμε οποιαδήποτε στιγμή.

• 
  <p><strong>Οι φόβοι του παιδιού μπορεί να είναι λογικοί ή όχι και επίσης υπερβολικοί αν και λογικοί.</strong></p>
  

• 0 σχόλια
• 667 εμφανίσεις

Guest

18 Μαίου, 201312 yr

Η αυτοπεποίθηση του παιδιού

Η αυτοπεποίθηση του παιδιού

Μια νηπιακή ηλικία που δίνει στο παιδί την ευκαιρία να επιδοκιμάζεται και να είναι σεβαστό για τις προθέσεις του και τις προσπάθειές του συμβάλει στο να αναπτύξει σε αυτήν την περίοδο σιγουριά για τις δικές του ικανότητες.

Όλοι έχουμε ανάγκη να αισθανόμαστε ότι είμαστε αποδεκτοί και σεβαστοί για το άτομό μας, όταν διαμέσου της επιδοκιμασίας το άτομο αποκτάει σιγουριά και εμπιστοσύνη για τις ικανότητες του.

Αν θέλουμε και η επιδοκιμασία έχει μεγάλη σημασία. Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι με το παιδί όταν εκφράζουμε κάποια επιφύλαξη ή αποδοκιμασία κάνοντάς το να καταλάβει πως η τιμωρία δεν απευθύνεται κατευθείαν προς αυτό, μα προς μια συμπεριφορά του ή πράξη που πρέπει να μάθει να την αποφεύγει.

Το παιδί έχει ανάγκη από την σιγουριά που βασίζεται στην πεποίθηση ότι γίνεται αποδεκτό όπως είναι. Αυτό το είδος της σιγουριάς και της αυτοεκτίμησης αυξάνει αργά με τα χρόνια και προέρχεται από την ικανοποίηση των προσωπικών του αναγκών, από την ευχαρίστηση να καταφέρνει να κάνει κάτι και από την αίσθηση ότι είναι αγαπητό στους άλλους.

Πολύ συχνά, αντίθετα, η έλλειψη σιγουριάς γεννιέται από μια συμπεριφορά μεγάλης κριτικής σε σχέση με το παιδί, από έλλειψη ανεξαρτησίας και από την ελάχιστη δυνατότητα που του προσφέρεται για να δώσει διέξοδο στις επιθυμίες του.

Το παιδί έχει ανάγκη, και οι γονείς του το υποστηρίζουν , από τη βοήθεια τους για να ξεπερνάει τη σύγκρουση μεταξύ των πρωτόγονων ενστίκτων και της επιθυμίας να συμμορφώνεται με το περιβάλλον και μεταξύ της επιθυμίας να παραμείνει στο στάδιο της ανεξαρτησίας και της θέλησης να μεγαλώσει. Έχει για το λόγο αυτό ανάγκη από μια πειθαρχία που θα το βοηθά να αναπτύξει την αίσθηση της αυτοκυριαρχίας και ταυτόχρονα να προστατεύεται από εκείνες τις εξωτερικές εμπειρίες και τα εσωτερικά ένστικτα που θα μπορούσαν να είναι πολύ ισχυρά για αυτό.

• 
  <p>Η εμπιστοσύνη στον εαυτό τους γεννιέται πάνω από όλα με το να <strong>αισθάνονται αποδεκτοί από τους γονείς</strong> και με το να βοηθούνται για να αξιοποιήσουν τα χαρακτηριστικά και τις ικανότητες τους.</p>
  

• 0 σχόλια
• 676 εμφανίσεις

Guest

18 Μαίου, 201312 yr

Τετράδυμα ξεκαρδίζονται με τον μπαμπά τους!

Τετράδυμα ξεκαρδίζονται με τον μπαμπά τους!

Ούτε ένα, ούτε δύο, αλλά τέσσερα παιδιά απέκτησε με... ένα σμπάρο μια οικογένεια στις ΗΠΑ. Ο πατέρας των τετράδυμων δε, είναι τόσο ευτυχισμένος που έγινε μπαμπάς και για αυτό το λόγο δίνει... παράσταση γέλιου που κάνει τα μικρά του να ξεκαρδίζονται!

Ο ίδιος μάλιστα, ανέβασε στο YouTube βίντεο που δείχνει τον ίδιο και τα μωράκια του γύρω από ένα τραπέζι να απολαμβάνουν στιγμές γέλιου και οικογενειακής ευτυχίας, το οποίο κάνει θραύση στο Διαδίκτυο.

Αν μάλιστα έχει φτιάξει από μόνος του το εν λόγω τραπέζι, που απευθύνεται αποκλειστικά σε οικογένειες με τετράδυμα, εκτός από τα εύσημα για το... κουράγιο του, του αξίζει να του απονεμηθεί και βραβείο ευρεσιτεχνίας.

<div style="text-align:center">
<iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/2l22hZCznmQ" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>
</div>

Πηγή: Πρώτο Θέμα

• 
  
  

• 0 σχόλια
• 718 εμφανίσεις

Guest

17 Μαίου, 201312 yr

Έξυπνη κάλτσα σε ειδοποιεί αν το μωρό σου δεν αναπνέει σωστά

Έξυπνη κάλτσα σε ειδοποιεί αν το μωρό σου δεν αναπνέει σωστά

Επειδή είναι αδύνατο να είστε πάνω από το μωρό σας 24 ώρες το εικοσιτετράωρο για να είστε σίγουροι ότι είναι ασφαλές, σπουδαστές του Brigham Young University ανέπτυξαν ένα πρωτοποριακό baby monitor που ελέγχει αν το μωρό αναπνέει σωστά παρακολουθώντας το σφυγμό και τα επίπεδα οξυγόνου στο αίμα του.

Το Owlet Baby Monitor αποτελεί μια “έξυπνη κάλτσα” που φροντίζει να αποστέλλει άμεσα ειδοποιήσεις στο smartphone σας σε περίπτωση που παρατηρήσει αλλαγή στην αναπνοή ή τους σφυγμούς του μωρού.

Στόχος της ανάπτυξης του ήταν η μείωση των θανάτων από το λεγόμενο Σύνδρομο Αιφνίδιων Θανάτων Βρεφών (Sudden Infant Death Syndrome-SIDS). To project κατόρθωσε να κερδίσει το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό ‘Student Innovator of the Year’ με έπαθλο $6000, ποσό που θα βοηθήσει στην ταχύτερη κυκλοφορία του στην αγορά.

<div style="text-align:center">
<iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/L7vsOo9Erpw" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>
</div>

Πηγή:techgear.gr

• 
  
  

• 0 σχόλια
• 490 εμφανίσεις

Guest

17 Μαίου, 201312 yr

Θα αποκτήσεις αδερφάκι!

Θα αποκτήσεις αδερφάκι!

Τα άλλα παιδιά, κυρίως τα πιο μικρά, αντιμετωπίζονται από εκείνα σαν παρείσακτα που μπορούν να αποσπάσουν την προσοχή και την αγάπη των γονιών.

Η πρώτη ευκαιρία για να δοκιμάσει αισθήματα ζήλιας και ανταγωνισμού παρουσιάζεται με τη γέννηση ενός μικρού αδερφού, όταν βρίσκεται στη θέση να πρέπει να μοιραστεί με αυτόν την προσοχή των γονιών. Αυτά τα αισθήματα είναι τόσο πιο σφοδρά όσο πιο μικρό είναι το παιδί. Αν το παιδί είναι πέντε ή έξι χρονών έχει άλλες σχέσεις έξω από τον οικογενειακό κόσμο, έχει άλλα ενδιαφέροντα που του αποσπούν την προσοχή.

Μερικά παιδιά ξεπερνούν εύκολα αυτή τη στιγμή, άλλα μπορεί να υποφέρουν πάρα πολύ και να οπισθοδρομούν. Αυτή η οπισθοδρόμηση εκδηλώνεται με συμπεριφορές όπως να ρουφούν το δάχτυλο, να βρέχουν το κρεβάτι, να μιλάνε σαν μωρά και γενικότερα να κάνουν οτιδήποτε που θα μπορούσε να αποσπάσει την προσοχή σας.

Είναι καλό γενικά να προετοιμάζεται το παιδί για τον ερχομό του μικρού αδερφού μερικούς μήνες πριν από τη γέννηση του και να το περιγράφετε σαν ένα πολύ όμορφο και ευχάριστο γεγονός που πρόκειται να συμβεί, χωρίς όμως να δίνεται μεγάλη έμφαση και χωρίς να μιλάτε συνέχεια για αυτό.

Αν πρέπει να γίνει κάποια αλλαγή στη ζωή ή στις συνθήκες του παιδιού π.χ. αλλαγή δωματίου ή κρεβατιού, είσοδος στο σχολείο κ.τ.λ., θα είναι καλό να το κάνουμε όσο το δυνατόν νωρίτερα από τον ερχομό του δεύτερου παιδιού. Με αυτό τον τρόπο το παιδί δε θα συνδέσει τα δύο γεγονότα ώστε να αποδώσει το φταίξιμο στο αδερφάκι.

Ειδικά τον πρώτο καιρό η επαφή με το νεογέννητο θα είναι πολύ δύσκολη. Θα χρειαστεί πολύ υπομονή και επιμονή για να φτάσετε στο στόχο σας και τελικά το παιδί να το δεχθεί θετικά. Αν η μητέρα του δώσει όλη την προσοχή μπορεί, αν του δίνονται περισσότερα προνόμια χωρίς να του ζητούνται πολλά πράγματα, αν το αφήνουμε να μας βοηθάει στην περιποίηση του μικρού με το να του επιτρέπουμε και να το εμπιστευόμαστε να κάνει κάποια πράγματα, ίσως το παιδί να ξεπεράσει αρκετά σύντομα αυτή τη φυσική ζήλια.

• 
  <p>Στην πρώτη νηπιακή ηλικία το παιδί είναι πάνω απ' όλα προσανατολισμένο προς τους ενήλικες, δηλαδή τους γονείς του. Οι γονείς είναι για το παιδί η πηγή κάθε χαράς και σιγουριάς.</p>
  

• 0 σχόλια
• 676 εμφανίσεις

Guest

17 Μαίου, 201312 yr

Κέντρο για Χαρισματικά Παιδιά δημιουργείται στην Θεσσαλονίκη

Κέντρο για Χαρισματικά Παιδιά δημιουργείται στην Θεσσαλονίκη

«Στόχος του Κέντρου είναι να αποτελέσει μια παγκόσμια φωνή που να υποστηρίζει και να ενθαρρύνει το ακαδημαϊκό ταλέντο και να συμβάλει στον εντοπισμό και την καλλιέργεια ταλαντούχων παιδιών», εξήγησε σε σχετική συνέντευξη τύπου ο Διευθυντής του διεθνούς δικτύου Κέντρων για Χαρισματικά Παιδιά (Centere for Talented Youth International), Συμεών Μπρόντσκι.

«Το Κέντρο θα προσφέρει εκπαίδευση πανεπιστημιακού επιπέδου σε χαρισματικούς και ταλαντούχους μαθητές όλων των κοινωνικών τάξεων από όλη την Ελλάδα», συμπλήρωσε ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Ντάνιελ Σμιθ.

Το Κέντρο θα ξεκινήσει τη λειτουργία του το καλοκαίρι του 2014 και θα απευθύνεται σε χαρισματικούς μαθητές όλης της χώρας, ηλικίας 7 έως και 18 ετών. Μέσα από ολοκληρωμένα καλοκαιρινά προγράμματα διάρκειας τριών εβδομάδων και πρωτοποριακές μεθόδους διδασκαλίας οι συμμετέχοντες θα λαμβάνουν τις απαραίτητες εμπειρίες ώστε να ενισχύσουν την πνευματική τους ανάπτυξη. Η επιλογή των μαθητών θα γίνεται μέσω διαδικασιών αξιολόγησης, όπως τεστ αντίληψης και σκέψης και προφορικές συνεντεύξεις.

Υποτροφίες για τη δωρεάν συμμετοχή μαθητών θα προσφέρει το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος». Εξάλλου, για μία πρώτη γνωριμία με τα καλοκαιρινά προγράμματα του Κέντρου, το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» θα παρέχει υποτροφίες για τη δωρεάν συμμετοχή δέκα μαθητών από την Ελλάδα σε αντίστοιχο πρόγραμμα αυτό το καλοκαίρι στις ΗΠΑ.

Σε επόμενη φάση το Κέντρο στη Θεσσαλονίκη θα απευθύνεται και σε μαθητές όλης της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Το πρώτο Κέντρο για Χαρισματικά Παιδιά ιδρύθηκε το 1979 στη Βαλτιμόρη, ενώ σήμερα αντίστοιχα κέντρα λειτουργούν σε όλο τον κόσμο.

• 
  <p>Το πρώτο «Κέντρο για Χαρισματικά Παιδιά» δημιουργείται από το καλοκαίρι του 2014 στη Θεσσαλονίκη στο Κολέγιο «Ανατόλια», σε συνεργασία με το διεθνούς φήμης Πανεπιστήμιο «Τζον Χόπκινς» και την υποστήριξη του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος».</p>
  

• 0 σχόλια
• 539 εμφανίσεις

Guest

17 Μαίου, 201312 yr

Γιατί μαμά; Ερωτήσεις και απαντήσεις

Γιατί μαμά; Ερωτήσεις και απαντήσεις

Πριν φτάσει στην ηλικία που μπορεί να κάνει ακριβείς ερωτήσεις, το παιδί εκδηλώνει την περιέργεια του ακολουθώντας με το βλέμμα ένα αντικείμενο, προσπαθώντας μετά να συλλάβει όλα εκείνα που μπορούσε, βάζοντάς τα στο στόμα και εξερευνώντας με κάθε τρόπο το περιβάλλον που το περιέβαλε και τα πράγματα με τα οποία ερχόταν σε επαφή.

Τώρα το παιδί δεν ευχαριστιέται με το να παρατηρεί, να πιάνει, να εξερευνά τα αντικείμενα. Στο λεξιλόγιό του έχουν μπει λέξεις, όπως ΓΙΑΤΙ? ΠΩΣ? ΠΟΥ? ΠΟΙΟΣ?. Αυτές τις λέξεις τις χρησιμοποιεί για να γνωρίσει την πραγματικότητα και με έναν άλλο τρόπο.

Οι πρώτες ερωτήσεις του παιδιού είναι συνήθως προσπάθειες να γνωριστεί, όχι μόνο διαμέσου της αντίληψης και της αφής, αλλά διαμέσου της ομιλίας με αυτό που βλέπει. Μερικές φορές οι γονείς βρίσκονται σε αμηχανία από τις παράξενες ερωτήσεις, στις οποίες πολλές φορές δεν μπορούν να δώσουν κάποια απάντηση. Είναι όμως σημαντικό να καλύπτουμε την περιέργειά του απαντώντας κατ'ευθείαν στις ερωτήσεις του. Ενθαρρύνοντας και ερεθίζοντας την περιέργειά του σημαίνει επίσης ότι ενθαρρύνουμε και τη μάθηση.

Το παιδί πρέπει να ξέρει ότι μπορεί πάντα να βασίζεται σε μια ειλικρινή απάντηση. Εάν ο γονέας ξέρει να δώσει την απάντηση, θα τη δώσει. Εάν έχει αμφιβολίες ή δεν ξέρει να απαντήσει θα δεχτεί το γεγονός, λέγοντας απλά το "Δεν ξέρω".

Σε μια δεύτερη φάση, το παιδί δεν ευχαριστιέται πια από την γνωριμία των πραγμάτων, αλλά θέλει να ξέρει την αιτία. Συχνά κάνει ερωτήσεις δύσκολες, στις οποίες δεν ξέρουμε πραγματικά να απαντήσουμε. Μπορούμε επίσης να ερεθίσουμε την περιέργειά του, όχι περιορίζοντας την απάντηση σε ένα απλό "δεν ξέρω", αλλά προτείνοντάς του να ζητήσει από κάποιον άλλον πιο έμπειρο μια σίγουρη απάντηση.

Οι προφορικές επεξηγήσεις είναι ελλιπείς εάν δεν είναι επαρκείς ανάλογα με την αντιληπτική ικανότητα του παιδιού. Αν δώσουμε μπερδεμένες εξηγήσεις για εκείνο, το παιδί βαριέται και αφαιρείται. Θέλει να του απαντάμε απλά και σύντομα για να μπορεί να καταλάβει.

Ένα παιδί μαθαίνει διαμέσου της επικοινωνίας, μόνο από τη στιγμή που θα καταφέρει να συσχετίσει μεταξύ τους τα πράγματα που αποτελούν τον κόσμο του. Αυτό είναι πιο εύκολο να το κάνει όταν τα γεγονότα της ζωής εξελίσσονται σύμφωνα με μια σταθερή πορεία. Αν ορισμένα πράγματα εμφανίζονται πάντα συγχρόνως, το παιδί αρχίζει να συσχετίζει το ένα με το άλλο, προσπαθώντας να τα συνδέσει με τρόπο που να έχουν μια έννοια. Οι πρώτες προσπάθειες μπορεί να φανούν αστείες, αλλά πρέπει να επαινούνται το ίδιο όπως μια μεγάλη επιτυχία.

Μπορεί το παιδί να μη θυμάται όλα εκείνα που του εξηγούνται και να μην καταλάβει. Αυτό όμως δεν έχει πολύ μεγάλη σημασία. Σημασία έχει ότι με τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις, συνεχίζει να τρέφει την περιέργειά του. Παράλληλα συνεχίζει τις ερωτήσεις γιατί δεν ικανοποιείται με τις απαντήσεις που ήδη του έχουν δοθεί.

Οι ερωτήσεις είναι η αληθινή μηχανή για την πνευματική δραστηριότητα. Η αμφιβολία, η ερευνητική και η εξερευνητική συμπεριφορά υπάρχουν ήδη από την πρώτη νηπιακή ηλικία, συνηθίζοντας το παιδί να κάνει και να δέχεται ερωτήσεις στην οικογένεια, στο σχολείο, σε όλους.

• 
  <p>Γύρω στα 3 χρόνια τα παιδιά αρχίζουν να <strong>πολιορκούν τους γονείς με ερωτήσεις, στις οποίες συχνά εκείνοι δεν μπορούν να απαντήσουν</strong>.</p>
  

• 0 σχόλια
• 636 εμφανίσεις

Guest

17 Μαίου, 201312 yr

Κανόνες υγιεινής στη διατροφή του βρέφους

Κανόνες υγιεινής στη διατροφή του βρέφους

Στα είδη που χρησιμοποιούνται για τη σίτιση του βρέφους πρέπει να περιλαμβάνονται δύο μπουκάλια, δύο θήλαστρα, ένα δοχείο όπου θα γίνεται η αποστείρωση των μπουκαλιών, ειδικά βουρτσάκια για τον καθαρισμό των μπουκαλιών, ένα κουταλάκι, ένα φλιτζανάκι και ένα πιατάκι.
Αυτά τα αντικείμενα πρέπει να είναι αποκλειστικά για τη χρήση του βρέφους και δεν πρέπει να ανακατεύονται με άλλα αντικείμενα του σπιτιού.

Τόσο στην τεχνητή διατροφή, όσο και στην μεικτή αυτά τα αντικείμενα πλένονται με μεγάλη προσοχή και αποστειρώνονται μεταξύ των 2 θηλασμών για όλη την περίοδο που το βρέφος είναι περισσότερο ευαίσθητο και εκτεθειμένο σε διατροφικές δηλητηριάσεις.

Για την καθαριότητα αρκεί να ξεπλένονται κάτω από τη βρύση που τρέχει συνεχώς (χωρίς να χρησιμοποιούνται απορρυπαντικά), το μπουκάλι και τα θήλαστρα, προσέχοντας η καθαριότητα να γίνεται τόσο στο εσωτερικό αυτών όσο και εξωτερικά.

Μετά περνάμε στην αποστείρωση, όπου χρησιμοποιείται ένα αντισηπτικό σε κατάλληλη διάλυση (π.χ υποχλωριώδες νάτριο, που είναι μια ουσία άγευστη και αβλαβής για το βρέφος).
Στο δοχείο που περιέχει το διάλυμα του αντισηπτικού τοποθετούνται το μπουκάλι και τα θήλαστρα τουλάχιστον για 3 ώρες.

Όταν είναι η ώρα του γεύματος, το μπουκάλι και το θήλαστρο που θα χρησιμοποιηθούν αφαιρούνται από το υγρό και αφού στραγγίσουν τοποθετείται αμέσως το γάλα, πάντα υπενθυμίζοντας ότι δεν πρέπει να ξεπλένονται.

Μια άλλη μέθοδος είναι εκείνη του βρασμού.
Το υλικό που προορίζεται για αποστείρωση τοποθετείται σε ένα δοχείο που αντέχει στη φωτιά και καλύπτεται με νερό.
Ο βρασμός γίνεται τουλάχιστον επί πέντε λεπτά.
Πώς ετοιμάζεται ένα γεύμα;
Αρχικά, είτε χρησιμοποιείται αγελαδινό γάλα είτε γάλα σε σκόνη, είναι ανάγκη να γίνεται η κατάλληλη διάλυση του γάλακτος ή της σκόνης.

Για τις ποσότητες των γευμάτων θα ακολουθήσετε τις οδηγίες και τις συμβουλές του παιδιάτρου σας, που θα σας δώσει μετά την έξοδό σας από την κλινική.
Το διάλυμα τελικά γίνεται με αποστειρωμένο νερό, δηλαδή βρασμένο.
Εάν χρησιμοποιούνται σκόνες, αυτές είναι ήδη έτοιμες κάτω από συνθήκες αποστείρωσης.
Εάν χρησιμοποιείται αγελαδινό γάλα επειδή η παστερίωση καταστρέφει τα μικρόβια μέχρι 99,5%, είναι καλό να βράζει παρόμοια το γάλα πριν από τη χρήση του για τουλάχιστον 10 λεπτά.
Προσέχουμε να μη κολλήσει στα τοιχώματα του δοχείου που βράζει, διότι αυτό θα ισοδυναμούσε με καταστροφή των πρωτεϊνικών ουσιών.

Μπορούμε να βράσουμε το γάλα μιας ημέρας σε μια φορά.
Μεταξύ του ενός γεύματος και του άλλου το υπόλοιπο βρασμένο γάλα διατηρείται στο ψυγείο.
Τη στιγμή του γεύματος προετοιμάζεται το μπιμπερό αναμειγνύοντας γάλα, νερό και ζάχαρη ή σκόνη και νερό και μετά θερμαίνεται το μπουκάλι σε ένα δοχείο γεμάτο με νερό, μέχρι που να πάρει τη σωστή θερμοκρασία.
Το γάλα πρέπει να είναι χλιαρό, να έχει δηλαδή την ίδια θερμοκρασία με το μητρικό σώμα -γύρω στους 37 βαθμούς- και είναι παλιά συνήθεια να δοκιμάζεται η θερμοκρασία αφήνοντας να πέσει μια σταγόνα γάλα στον καρπό του χεριού.

Για να χορηγήσουμε το γάλα με το μπιμπερό είναι αναγκαίο να προσέχουμε να κρατάμε το μπουκάλι λοξά και όχι οριζόντια, δηλαδή το γάλα πρέπει πάντα να καλύπτει την έξοδο του θηλάστρου.
Με αυτό τον τρόπο καμία φυσαλίδα αέρα δε μπορεί να καταποθεί από το βρέφος.

Μεταξύ του ενός θηλασμού και του άλλου, το βρέφος μπορεί να διψάσει και να έχει επομένως ανάγκη από νερό.
Τότε το βρέφος κλαίει για αυτή την ανάγκη του και η χορήγηση λίγο νερού ( ακόμη και από το βρασμένο) μπορεί να το ανακουφίσει.

• Όταν η μητέρα θηλάζει το πιο σημαντικό είναι να φροντίζει για την καθημερινή καθαριότητα του μαστού. Όταν αντίθετα περνάει στην τεχνητή σίτιση με γάλα αγελάδας ή με σκόνη, ο μητρικός μαστός αντικαθίστανται με μπιμπερό ή θήλαστρο, στα οποία πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή.
  

• 0 σχόλια
• 2827 εμφανίσεις

Guest

17 Μαίου, 201312 yr

Η ελευθερία και η πειθαρχία του παιδιού

Η ελευθερία και η πειθαρχία του παιδιού

Εμφανίζονται συνεχώς να πρέπει να υπολογίσουν την καθημερινή πραγματικότητα και να πρέπει να διαλέξουν μεταξύ της συγκατάθεσης και της άρνησης, μεταξύ της επιδοκιμασίας και της τιμωρίας, μεταξύ του ναι και του όχι, μεταξύ του διαλόγου και του μαλώματος. Ποιο τύπο διαπαιδαγώγησης είναι καλύτερα να υιοθετήσουν, μέχρι ποιο σημείο είναι καλό να είναι αυταρχικοί ή ανεκτικοί;

Εάν υπάρχει ένα πράγμα στο οποίο συμφωνούν εκείνοι που ασχολούνται με μελέτες πάνω στη νηπιακή ηλικία, είναι ότι τα παιδιά έχουν πραγματική ανάγκη από πειθαρχία για να αναπτυχθούν αρμονικά και για να αισθάνονται σιγουριά.

Το παιδί πρέπει να ξέρει να συσχετίζεται με κάτι και με κάποιον, έχει ανάγκη από σημεία αναφοράς. Αυτό απαιτεί την ύπαρξη ορισμένων αξιών, σύμφωνα με τις οποίες θα μπορεί να συγκρίνει και να κρίνει τις επιτυχίες του και φυσικά όλα αυτά απαιτούν ορισμένους κανόνες και πειθαρχία.

Είναι αυταπάτη να πιστεύουμε ότι το παιδί αισθάνεται πιο ελεύθερο έξω από ένα πλαίσιο παραδεκτών πράξεων και είναι μάλλον αλήθεια το αντίθετο, δηλαδή υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος να περιορίζουμε το παιδί μας όταν σκεπτόμαστε ότι δεν το περιορίζουμε. Το να απαλλάσσουμε το παιδί μας από τον δικό μας έλεγχο σημαίνει ότι επιτρέπουμε ο έλεγχος αυτός να ασκηθεί από άλλους. Η απόλυτη συγκαταβατικότητα δεν είναι μια πολιτική, μα μια εγκατάλειψη και είναι τόσο αρνητική στην ομαλή ανάπτυξη του παιδιού όσο και στην αυταρχικότητα.

Το να αφήσουμε το παιδί να απελευθερώνει τις πρωτόγονες επιθυμίες του σημαίνει ότι αποκλείουμε την εξέλιξη της ωρίμανσης και υπονομεύουμε το αίσθημα της σιγουριάς. Οι επιθυμίες του παιδιού δεν συμπίπτουν με τις ανάγκες του και συχνά επιθυμίες και ανάγκες συγκρούονται. Για παράδειγμα το παιδί έχει ανάγκη να κοιμηθεί, μα επιθυμεί και να παίξει. Είναι δουλειά των γονέων να ορίσουν κανόνες που επιτρέπουν στο παιδί να δέχεται και αυτό που δεν συμπίπτει με τις επιθυμίες του, βοηθώντας το έτσι να μεγαλώνει, να ελέγχει τις επιθυμίες του, να αποδέχεται τους καινούργιους όρους που προκύπτουν από την ανάπτυξή του, εγκαταλείποντας αυτά που χαρακτηρίζουν το προηγούμενο στάδιο.

Συνήθως θεωρούμε ότι η πειθαρχία είναι το μέσο για να εμποδίζουμε το παιδί να λειτουργεί σύμφωνα με τις δικές του επιθυμίες. Όμως πιο σημαντική από την πειθαρχία είναι η δυνατότητα να κάνουμε το παιδί ικανό να αναπτύξει την αυτοπειθαρχία, δηλαδή την αίσθηση ευθύνης και εκτίμησης του εαυτού του που είναι η βάση κάθε μόρφωσης.

Η σωστή πειθαρχία δεν πρέπει να είναι μια άρνηση αλλά ένας θετικός οδηγός που καθοδηγεί το παιδί προς αυτό που είναι επιτρεπτό και χρήσιμο. Μια από τις γενικές αρχές είναι ότι τα παιδιά είναι διατεθειμένα να μη μαθαίνουν σύμφωνα με τα διάφορα στάδια της ανάπτυξης και τα καλύτερα αποτελέσματα επιτυγχάνονται εάν αυτό που ζητείται συμφωνεί με τις επιθυμίες τους.

Την πειθαρχία, όπως και τις άλλες μορφές εκπαίδευσης, το παιδί την μαθαίνει πιο εύκολα όταν η σχέση του με τους γονείς είναι τέτοια που να το κάνει να θέλει να τους ευχαριστεί, όταν είναι σίγουρο ότι είναι αποδεκτό και αγαπητό. Με την εμπιστοσύνη και τη στοργή το παιδί μπορεί να αποσπαστεί από τις παρορμήσεις του, δυναμώνοντας την επιθυμία του για ωρίμανση.

Είναι ανάγκη να αρχίζει να συνηθίζει σε ορισμένους κανόνες με τέτοιο τρόπο, ώστε να τους δέχεται με φυσικότητα, αναπτύσσοντας εξαρχής τη συμπεριφορά του μέσα στο σύστημα αμοιβές-τιμωρίες. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι πρέπει να υποτάσσεται σε ένα στενό αυταρχικό καθεστώς. Σημαίνει απλά να κάνουμε το παιδί να καταλάβει τι πράγμα περιμένουμε από εκείνο, καθορίζοντας τα όρια με σαφήνεια και με τρόπο που να μπορεί να καταλάβει ποιο είδος συμπεριφοράς είναι αποδεκτό και ποιο όχι.

Πρέπει να είμαστε απλοί και ξεκάθαροι στον ορισμό των κανόνων, περιορίζοντας τους στο ελάχιστο και φυλάγοντάς τους για καταστάσεις για τις οποίες είναι απαραίτητοι. Οι κανόνες δεν πρέπει δηλαδή να υπαγορεύονται από μια παρεξηγημένη αίσθηση εξουσίας, αλλά πρέπει να εξυπηρετούν μια αντικειμενική αναγκαιότητα (κίνδυνος ή σχέση με τους άλλους κ.τ.λ).

Όταν καθοριστεί ένας κανόνας πρέπει να είμαστε ελαστικοί και με την εφαρμογή του. Ελαστικότητα δε σημαίνει κάμψη, σημαίνει ότι σε ειδικές περιπτώσεις μπορεί να γίνει μια εξαίρεση. Εκείνο που τα παιδιά δε μπορούν να ανεχθούν είναι η έλλειψη επιβολής (από τον ένα μόνο ή και από τους δύο γονείς) σαν διαλείπουσα κατάσταση, δηλαδή όταν οι γονείς καθορίζουν πρότυπα ή κανόνες συμπεριφοράς για το παιδί και μετά δεν μπορούν να τους επιβάλλουν με σταθερότητα.

Αν το παιδί δεν είναι σίγουρο για εκείνο που οι γονείς περιμένουν από αυτό και για τις αντιδράσεις τους, τείνει να γίνει αβέβαιο για όλα.

Μια γενικά ήρεμη και αρμονική ατμόσφαιρα συμβάλει στο να δώσει μια αίσθηση σιγουριάς στο παιδί, αφού έτσι καταλαβαίνει ευκολότερα τι περιμένουμε και ποια θα είναι η στάση και η συμπεριφορά μας απέναντί του σχετικά με μια ορισμένη πράξη.

• 
  <p>Σήμερα οι γονείς είναι συχνά αποπροσανατολισμένοι σχετικά με το δικαίωμα-καθήκον τους και δεν ξέρουν πως να συμπεριφερθούν στην άσκηση μιας συγκεκριμένης εξουσίας.</p>
  

• 0 σχόλια
• 780 εμφανίσεις

Guest

16 Μαίου, 201312 yr