Η θλίψη των ημερών

[Μπεμπεδοσκονη]

Κάνεις όνειρα, σχεδιάζεις και προγραμματίζεις τη νέα σου ζωή με τα μικρουλια σου. Οργανώνεσαι και περιμένεις με λαχτάρα. Κάτι στραβώνει και χάνεις τον κόσμο. Μένεις μόνος να κλάψεις και κανεις δεν είναι δίπλα σου, γιατί είναι γιορτές και όλοι θέλουν να περνούν καλά. Ακόμα και ο γιατρός σου δεν απαντά στις κλήσεις σου. Μετά αρχίζουν οι σκεψεις: τι έκανα λάθος? γιατί δεν είδε κάτι ο γιατρός να με προειδοποιησει και με άφησε να ελπίζω? κόστος: εξωσωματικη + φάρμακα + εξετάσεις + επισκέψεις για υπέρηχο + αγορές μωρουδιακά + σωματική καταπόνηση + ψυχική φθορά = 0 μωρά   & πονος, κλάματα, νεύρα, απογοήτευση, μοναξιά. 

[misofeggaro]

στις πριν 17 ώρες, ο/η Μπεμπεδοσκονη είπε:

Κάνεις όνειρα, σχεδιάζεις και προγραμματίζεις τη νέα σου ζωή με τα μικρουλια σου. Οργανώνεσαι και περιμένεις με λαχτάρα. Κάτι στραβώνει και χάνεις τον κόσμο. Μένεις μόνος να κλάψεις και κανεις δεν είναι δίπλα σου, γιατί είναι γιορτές και όλοι θέλουν να περνούν καλά. Ακόμα και ο γιατρός σου δεν απαντά στις κλήσεις σου. Μετά αρχίζουν οι σκεψεις: τι έκανα λάθος? γιατί δεν είδε κάτι ο γιατρός να με προειδοποιησει και με άφησε να ελπίζω? κόστος: εξωσωματικη + φάρμακα + εξετάσεις + επισκέψεις για υπέρηχο + αγορές μωρουδιακά + σωματική καταπόνηση + ψυχική φθορά = 0 μωρά   & πονος, κλάματα, νεύρα, απογοήτευση, μοναξιά. 

Οσο και αν θα φανεί κοινότυπο, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία και δεν πρέπει να πεθαίνει ποτέ. Στη ζωή μας δοκιμαζομαστε ξανά και ξανά και μερικές φορές φτάνουμε στα όρια μας, τα ξεπερνάμε, φτάνουμε στον πάτο και αρχίζουμε ξανά από την αρχή. Με νέα όνειρα, με περισσότερη ελπίδα και με πιο πολύ δύναμη. Έτσι πάει ο κόσμος μπροστά, με αγώνες και ελπίδα. 

Η καταπίεση των γιορτών, ότι πρέπει να είσαι καλά και πρέπει να διασκεδάσεις και να συμμετάσχεις σε όλα, θες δεν θες, και εμένα μου τη δίνει. Μην κατηγορείς όμως αυτούς που θέλουν να το κάνουν. Εσύ επιλέγεις με ποιον θα πας και ποιον θα αφήνεις. 

Εμείς αποφασίζουμε πόσο θα μείνουμε στα σκοτάδια και για πόσο θα ξινουμε την πληγή. Στην αρχή την πειράζουμε και μας αρέσει που πονάει, μας ανακουφίζει, αλλά στο τέλος γίνεται εμμονή και εθιζομαστε σε αυτό. Όμως μένει μόνο μια απόφαση, η δική μας απόφαση, για να δούμε τα πράγματα αλλιώς και να πάμε παρακάτω. 

Δεν ξέρω τι ακριβώς έχεις περάσει, εύχομαι όμως η νέα χρονιά να σου δώσει την ευτυχία που ζητάς και να μπορέσεις να χαρίσεις την αγάπη σου σε αυτούς που υ θα την χρειάζονται περισσότερο. ❤️🎁🎶

[Zeta.]

στις πριν 18 ώρες, ο/η Μπεμπεδοσκονη είπε:

Κάνεις όνειρα, σχεδιάζεις και προγραμματίζεις τη νέα σου ζωή με τα μικρουλια σου. Οργανώνεσαι και περιμένεις με λαχτάρα. Κάτι στραβώνει και χάνεις τον κόσμο. Μένεις μόνος να κλάψεις και κανεις δεν είναι δίπλα σου, γιατί είναι γιορτές και όλοι θέλουν να περνούν καλά. Ακόμα και ο γιατρός σου δεν απαντά στις κλήσεις σου. Μετά αρχίζουν οι σκεψεις: τι έκανα λάθος? γιατί δεν είδε κάτι ο γιατρός να με προειδοποιησει και με άφησε να ελπίζω? κόστος: εξωσωματικη + φάρμακα + εξετάσεις + επισκέψεις για υπέρηχο + αγορές μωρουδιακά + σωματική καταπόνηση + ψυχική φθορά = 0 μωρά   & πονος, κλάματα, νεύρα, απογοήτευση, μοναξιά. 

Κορίτσι μου θυμάμαι που έψαχνες κλινική για να γεννήσεις. Καταλαβαίνω από τα λεγόμενά σου ότι πέρασες δύσκολα… Δύναμη σου εύχομαι, για να σταθείς γρήγορα στα πόδια σου❤️.

[Elli13]

στις πριν 18 ώρες, ο/η Μπεμπεδοσκονη είπε:

Κάνεις όνειρα, σχεδιάζεις και προγραμματίζεις τη νέα σου ζωή με τα μικρουλια σου. Οργανώνεσαι και περιμένεις με λαχτάρα. Κάτι στραβώνει και χάνεις τον κόσμο. Μένεις μόνος να κλάψεις και κανεις δεν είναι δίπλα σου, γιατί είναι γιορτές και όλοι θέλουν να περνούν καλά. Ακόμα και ο γιατρός σου δεν απαντά στις κλήσεις σου. Μετά αρχίζουν οι σκεψεις: τι έκανα λάθος? γιατί δεν είδε κάτι ο γιατρός να με προειδοποιησει και με άφησε να ελπίζω? κόστος: εξωσωματικη + φάρμακα + εξετάσεις + επισκέψεις για υπέρηχο + αγορές μωρουδιακά + σωματική καταπόνηση + ψυχική φθορά = 0 μωρά   & πονος, κλάματα, νεύρα, απογοήτευση, μοναξιά. 

Κορίτσι μου γλυκό, να πω ότι δεν σε νιώθω ; Θα είναι ψέματα... Πόσο να κλάψω και πόσο να ρίξω και τους γύρω μου. Επιλέγω να μην το κάνω, δεν έχει νόημα να τους μαυρίζω όλους μέρες που είναι. Το περνάω μέσα μου, σιωπηλά, και παλεύω να ξαναβρώ την ελπίδα.. Βουτηγμένη στην απελπισία είμαι αλλά δεν έχω επιλογή πλέον, οφείλω να σηκωθώ όσο και αν δεν θέλω!! Δεν περνάει λεπτό που να μην σκέφτομαι τι έγινε πριν 11 μέρες, είναι πλέον σαν να συνέβη σε κάποια άλλη και όχι σε μένα. Και οι γιορτές με ρίχνουν ακόμα περισσότερο για κάποιο λόγο. Και αυτές οι διαφημίσεις με μωράκια λίγο ακόμα, και οι ευχές για το νέο έτος, και οι κοινωνικές υποχρεώσεις, και τα καλά ρούχα που φοράω, και η μάσκα στο πρόσωπο μου για να μην καταλάβει κανείς τίποτα...

Καλή δύναμη εύχομαι μόνο, καλό κουράγιο και μια τεράστια αγκαλιά, γιατί δεν είσαι μόνη σου, στο λέω μέσα από την ψυχή μου. Είμαστε εδώ, ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ για όποια το έχει ανάγκη!! 

[evaioan]

Στις 16.12 έχασα τον πατέρα μου, όλο το βράδυ ήμασταν στα τηλέφωνα Θεσσαλονίκη Αθήνα, τελικά εξέπνευσε μετά από 25 χρόνια ανάπηρος. Έχω ένα μωράκι 5 μηνών, δεν μπόρεσα λόγω φόρτου να είμαι δίπλα του πριν πεθάνει, πήγα μετά στην κηδεία, του έπιασα το χέρι και του είπα "σε αγαπώ μπαμπάκα μου". Θα σου συνιστούσα με αγάπη να δεχτείς τα συναισθήματα που αισθάνεσαι, να τα αγκαλιασεις και να αφήσεις τη ψυχή σου να γιατρευτει μιλώντας σε όσους σε αγαπούν και εδώ σε εμάς. Γιορτάζουμε τη γέννηση του Χριστού που έγινε σε μία φατνη με δυσκολίες και προβλήματα. Μετά από λίγο καιρό ο Ηρώδης διατάζει τη σφαγή βρεφών και νηπίων. Ο πόνος είναι συνυφασμένος με την πίστη και την ανθρώπινη φύση.