Τι είναι οι νησίδες στον πλακούντα?

[andriandri]

Γεια σας κοπέλες μου, είμαι στην 29η εβδομάδα με αρκετά θέματα μέχρι να φτάσω ως εδώ. Τους τελευταίους 2 μήνες τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα μέχρι που πριν 4 μέρες ξαφνικά είχα υγρά πολλά σαν νερό που τρέχει. Μετά από επικοινωνία με τον γιατρό μου με παρέπεμψε σε μια κλινική που συνεργαζεται γιατί αυτός είναι εκτός πολης, αγχώθηκα μήπως σπάσαν τα νερά γιατί ήταν αρκετή η ακράτεια χρειάστηκε να αλλάξω 3 φορές σε μια ώρα. Το υγρό ήταν άχρωμο και άοσμο. Ευτυχώς μετά από κολπική εξέταση στην κλινική μου είπαν ότι δεν είναι αμνιακο υγρό αλλα μύκητες και μου έδωσε κολπική κρέμα. Την επόμενη μέρα ξαφνικά εμφάνισα αιμοραγια και ξαναβρέθηκα στην ίδια κλινική όπου ο γιατρός με αγχωσε υπερβολικά γιατί στον υπέρηχο είπε ότι είδε νησίδες στον πλακούντα που σημαίνουν πρόωρο τοκετό. Δεν με άφησε να επιστρέψω στο σπίτι και μου άρχισαν ενέσεις για ενδυνάμωση των πνευμόνων του μωρού. Σήμερα δεν έχω αίμα τόσο πολύ, ίσα που φαίνεται στη σερβιεττα. Με ξαναείδε σήμερα στον υπέρηχο ο γιατρός και είπε ότι είναι θετικό ότι οι νησίδες παραμένουν στο ίδιο μέγεθος. Τον ρώτησα αν οι νησίδες ειναι σχισμές η πληγές? Εξού και η αιμοραγια, όμως μου είπε οχι. Δεν καταλαβαίνω πραγματικά.... Ευτυχώς αύριο επιστρέφει ο γιατρός μου και ελπίζω να με αφήσει να πάω σπίτι μου και ας ριζωσω στο κρεβάτι... Ο δικός μου γιατρός ήταν πιο καθησυχαστικος στο τηλέφωνο χτες, είπε ότι δεν σημαίνει ότι πάμε για πρόωρο τοκετό. Αν σταματήσει το αίμα δεν υπάρχει λόγος να το σκεφτόμαστε. Μένω μέσα καθαρά για προληπτικούς λόγους όμως για εμένα εινσι πολύ ψυχοφθόρο. Χτες εκλεγα συνεχεία όσο και αν προσπαθούσα να είμαι ήρεμη. Είναι και αυτός ο κορονοιος και μέχρι και τον γιο μου δεν μπορούσα να δω, μου τον έφεραν κρυφά από το μπαλκόνι οι δικοί μου για να ηρεμήσω λίγο. Σήμερα είμαι πολύ πιο καλά!

Αν γνωρίζει καποια κοπέλα τι είναι αυτές οι νησίδες μπας και με κατατοπίσει λίγο να μην με τρώει αγωνία μέχρι αύριο που θα δω τον γιατρό μου, θα ήμουν ευγνώμων.

Συγνώμη για το μεγάλο κείμενο.

 

 

[Antelope]

Γεια σου! Δεν το έχω ακούσει αυτό με τις νησίδες. Μήπως εννοεί μικρές αποκολλήσεις; Εξ ου και το αιμα;

Το μωρό πως μεγαλώνει; τρέφεται καλά από τον πλακούντα; αυτό έχει σημασία. 

Πωπω βρε παιδί μου πόσες τρομαρες θα περασεις πια σε αυτη την εγκυμοσύνη; εύχομαι αυτή να ήταν η τελευταία. Σε είδε ο δικός σου γιατρός;

[andriandri]

στις πριν 17 ώρες, ο/η Antelope είπε:

Γεια σου! Δεν το έχω ακούσει αυτό με τις νησίδες. Μήπως εννοεί μικρές αποκολλήσεις; Εξ ου και το αιμα;

Το μωρό πως μεγαλώνει; τρέφεται καλά από τον πλακούντα; αυτό έχει σημασία. 

Πωπω βρε παιδί μου πόσες τρομαρες θα περασεις πια σε αυτη την εγκυμοσύνη; εύχομαι αυτή να ήταν η τελευταία. Σε είδε ο δικός σου γιατρός;

Antelope μου τελικά βγήκα από την κλινική και πήγα στον γιατρό μου. Με εξέτασε στον υπέρηχο κοιλιακά αλλά και κολπικά γιατί ήθελε να σιγουρευτεί ότι δεν έχω κάποια ρήξη. Ευτυχώς δεν έχω, ο τράχηλος είναι καλά κλειστός και το μήκος του αρκετά καλό. Βλέπει κάποιες αλλοιώσεις στον πλακούντα όμως εφόσον αυτά που τον ανησυχούσαν είναι οκ, μου είπε προσοχή μεγάλη για τις επόμενες 3-4 εβδομάδες που είναι κρίσιμες. Τον ρώτησα και αυτόν τι είναι οι νησίδες και πραγματικά θύμωσε για τον τρόπο που με αγχωσε ο άλλος γιατρός. Συγκεκριμένα μου είπε " νησίδες και πράσινα άλογα, εγώ κάποιες αλλοιώσεις βλέπω όμως αυτά που με ανησυχούσαν είναι οκ, το αίμα σχεδόν σταμάτησε δεν υπάρχει λόγος να συζητούμε περαιτέρω" Τον ρώτησα επίσης αν έπαιξε ρόλο ότι είχα ψηλή πίεση για λίγες μέρες και μου είπε πως όλα παίζουν ρόλο. Γενικά η εγκυμοσύνη μου είναι δύσκολη και θα πρέπει να κάνω υπομονή γιατί τίποτα δεν είναι προβλέψιμο.

Ήρθα σπίτι και προσπαθώ να ξαπλώνω και να είμαι ξεκούραστη. Ώρες ώρες νοιωθω υγρά να φεύγουν και φοράω σερβιεττα συνέχεια. Δεν ξέρω τι να σκεφτώ παρα μόνο ότι είναι φυσιολογικό από την πίεση της κοιλιάς τώρα που παραμεγαλωσε... Εσυ που περιμένεις και διδυμακια σου έτυχε?

Δεν με έφταναν αυτά, μάλλον είμαι στα προθυρα κρυολογηματος γιατί ψες δεν έκλεισα μάτι από τον πονοκέφαλο και τους πόνους στα πόδια και τα κόκκαλα μου. Μίλησα με τον παθολόγο μου και σε είπε το μόνο που μπορώ να πάρω είναι panadol κάθε 6-8 ώρες.

Αυτά.... Περιμένω με αγωνία να κλείσω τουλάχιστον 34 εβδομάδες όπως μου έχει πει ο γιατρός μου και ελπίζω να μην έχω αλλά απρόοπτα!

Εσύ τι νέα?

[Antelope]

Μα καλά αυτός ο γιατρός στην κλινική πόσο άξεστος μπορεί να είναι; Τελικά το αιμα από που ήταν όμως; Αφου δεν τους απασχόλησε όλα καλά. Σου είπαν να κάθεσαι ξάπλα ή δεν χρειάζεται;

Πόσο πίεση ανεβάζεις; Την παρακολουθείς κάθε μέρα;

Αχ το μωρό να είναι καλά και ολα σε λίγο θα τελειώσουν και θα είσαι πολύ ευτυχισμένη

καλύτερα στο σπιτάκι σου να περάσετε ήρεμα τα Χριστούγεννα και μετά γεννάς όποτε θέλει η μπέμπα. 

Εγώ είμαι 26η εβδομάδα, δεν έχω περίεργα συμπτώματα, τα μωρά με έχουν πεθάνει στις κλωτσιές. Το μεγάλο μου πρόβλημα είναι ο τράχηλος που είχε κοντύνει αρκετά και έβαλα ένα δαχτυλίδι (πεσσσό) που τον συγκρατεί για να μην κάνει διαστολή. Δεν νιώθω κάτι άλλα είναι το ψυχολογικό που δεν ξέρω ανα πάσα στιγμή τι γίνεται και πόσο ακόμα έχει κοντύνει και ποσο θα αντέξει το δαχτυλίδι

Εγώ θέλω να φτάσω τις 32 εβδομάδες, αυτός είναι ο αρχικός μου στόχος. Την τελευταία φορά ζήτησα να κάνω και τις ενέσεις για τα πνευμονάκια μηπως έχουμε κανένα απρόοπτο αλλά ο γιατρός αρνήθηκε. Ειπε δεν γεννάς μέσα στις επόμενες 2 εβδομάδες. Οπότε καταλαβαίνεις, κάπως έτσι θα το πάμε. Ανα 2 βδομάδες θα παίρνω μια ανάσα μέχρι να με ξαναδεί.

Δεν με πειράζει η ξάπλα. Το μονο που δεν μπορώ να αντέξω είναι να μην μπορώ να φροντίσω το μικρακι μου. Να το πάρω αγκαλιά, να παιξουμε, να το κάνω μπάνιο κλπ. Βασικά συνειδητοποιώ πόση μυϊκή δύναμη χρειάζεται να φέρεις βόλτα ένα δίχρονο! Ευτυχώς όσο είναι ο άντρας μου σπίτι τα κάνει όλα αυτός και τις υπόλοιπες ώρες τις έχουν μοιρασμένες οι παππούδες+γιαγιάδες

[Antelope]

Αα ξέχασα να σου πω για τα υγρά που λες, έχω κι εγώ και μπορεί να νιώθω ότι τρέχουν ξαφνικά εκεί που θα σηκωθώ πχ. σαν νερό και να γίνομαι μούσκεμα. Την πρώτη φορά που έγινε τρόμαξα αλλά με είδε στον υπέρηχο ότι δεν υπάρχει κάποια ρήξη. Οποτε τις επομενες φορες ημουν λιγοτερο τρομοκρατημένη. Επιπλέον διάβασα οτι λογω του πεσσου μπορεί να συσσωρεύονται τα υγρά πίσω από το δαχτυλίδι και να φεύγουν ξαφνικά όλα μαζί μόλις βρουν διέξοδο. Μήπως κάτι τετοιο συμβαίνει και σε εσενα;

[andriandri]

στις πριν 8 ώρες, ο/η Antelope είπε:

Αα ξέχασα να σου πω για τα υγρά που λες, έχω κι εγώ και μπορεί να νιώθω ότι τρέχουν ξαφνικά εκεί που θα σηκωθώ πχ. σαν νερό και να γίνομαι μούσκεμα. Την πρώτη φορά που έγινε τρόμαξα αλλά με είδε στον υπέρηχο ότι δεν υπάρχει κάποια ρήξη. Οποτε τις επομενες φορες ημουν λιγοτερο τρομοκρατημένη. Επιπλέον διάβασα οτι λογω του πεσσου μπορεί να συσσωρεύονται τα υγρά πίσω από το δαχτυλίδι και να φεύγουν ξαφνικά όλα μαζί μόλις βρουν διέξοδο. Μήπως κάτι τετοιο συμβαίνει και σε εσενα;

Και εγώ θέλω να πιστεύω ότι είναι φυσιολογικό αυτό με τα υγρά αν και εμένα έχουν και λίγο χρώμα ροζ αλλά αν σκεφτείς ότι είχα αίμα μέχρι πριν 2 μέρες μου φαίνεται λογικό. Επίσης συνεχίζω την κολπικη κρέμα για τους μυκητες και δεν ξέρω αν παίζει κάποιο ρολο και αυτό και βγάζω τόσα υγρά. Πολύ ενοχλητικό όμως. Νοιωθω σαν κατουρημενη συνέχεια... 

Είμαι αγχωμενη συνέχεια, φοβάμαι μήπως έρθει η ώρα να γεννήσω και είμαι μόνη μου στο σπίτι, αν γεννήσω τόσο νωρίς, θα είναι καλά το μωρό? 

Δεν ξέρω ρε παιδί μου όλα μου φαίνονται βουνό, στην πρώτη μου εγκυμοσύνη ήταν όλα τέλεια....

[Antelope]

στις πριν 15 ώρες, ο/η andriandri είπε:

Και εγώ θέλω να πιστεύω ότι είναι φυσιολογικό αυτό με τα υγρά αν και εμένα έχουν και λίγο χρώμα ροζ αλλά αν σκεφτείς ότι είχα αίμα μέχρι πριν 2 μέρες μου φαίνεται λογικό. Επίσης συνεχίζω την κολπικη κρέμα για τους μυκητες και δεν ξέρω αν παίζει κάποιο ρολο και αυτό και βγάζω τόσα υγρά. Πολύ ενοχλητικό όμως. Νοιωθω σαν κατουρημενη συνέχεια... 

Είμαι αγχωμενη συνέχεια, φοβάμαι μήπως έρθει η ώρα να γεννήσω και είμαι μόνη μου στο σπίτι, αν γεννήσω τόσο νωρίς, θα είναι καλά το μωρό? 

Δεν ξέρω ρε παιδί μου όλα μου φαίνονται βουνό, στην πρώτη μου εγκυμοσύνη ήταν όλα τέλεια....

Αχ σε καταλαβαίνω τόσο πολύ. Αν συμβεί κάτι έκτακτο και είσαι μόνη σου θα καλέσεις ασθενοφόρο και θα σε πάει γρήγορα στο νοσοκομείο.

Αλλά γενικά προλαβαίνεις, δεν θα γίνουν όλα από τη μια στιγμή στην άλλη. Άσε που αν έβλεπε κάτι ανησυχητικό ο γιατρός σου δεν θα διακινδύνευε να σε στείλει σπίτι. 

Και τώρα να γεννηθεί εντάξει θα είναι, αλλά δεν το θέλουμε τώρα γιατί μπορει να ταλαιπωρηθείτε καιρό στη μονάδα

[andriandri]

στις On 4/12/2020 at 1:27 ΜΜ, ο/η Antelope είπε:

Αχ σε καταλαβαίνω τόσο πολύ. Αν συμβεί κάτι έκτακτο και είσαι μόνη σου θα καλέσεις ασθενοφόρο και θα σε πάει γρήγορα στο νοσοκομείο.

Αλλά γενικά προλαβαίνεις, δεν θα γίνουν όλα από τη μια στιγμή στην άλλη. Άσε που αν έβλεπε κάτι ανησυχητικό ο γιατρός σου δεν θα διακινδύνευε να σε στείλει σπίτι. 

Και τώρα να γεννηθεί εντάξει θα είναι, αλλά δεν το θέλουμε τώρα γιατί μπορει να ταλαιπωρηθείτε καιρό στη μονάδα

Πάλι άρχισε το αίμα.... Στις 3 το πρωί ξύπνησα με αιμοραγια. Περιμενα μέχρι τις 11 αφού είχα μιλήσει ήδη με τον γιατρό μου 2 φορές και μου είπε να περιμένω να δω μήπως σταματήσει. Τελικά μου είπε να πάω στη γνωστή κλινική να με δει ο άλλο γιατρός γιατί αυτός είναι εκτός πόλης. Ετοίμασα τη βαλίτσα μου και με βαριά καρδιά μπήκα στο αυτοκίνητο λέγοντας στο άντρα μου ότι αν το μωρό είναι καλά δεν θέλω να νοσηλευτών. Τελικά μου συνταγογραφήσε τα γνωστά σε μένα καπάκια για να σταματήσει η αιμοραγια, για αντιπηκτικες ούτε λόγος και ξανά στο κρεβατάκι μου στο σπίτι μου ευτυχώς. Το μόνο θετικό είναι ότι αυτές οι νησίδες που έβλεπε λέει τις προηγούμενες μέρες, έχουν εξαφανίστει και έτσι δεν τον ανησυχεί. Δεν φτάνουν αυτά, ωρες ώρες έχω κάτι δυνατές συσπάσεις που σκληραίνει τόσο πολύ η κοιλιά μου και τώρα με την αιμοραγια μου κτυπάς πόνος από κάτω....

Θα τρελαθώ, δεν αντέχω άλλο..... Ελπίζω και παρακαλώ το Θεό να σταματήσουν τα προβλήματα μου σύντομα...

Αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάποια άλλη κοπέλα με παρόμοια περιστατικά σε αιμοραγιας να μου δώσει λίγο θάρρος...

[Antelope]

Κορίτσι μου πως εισαι σήμερα; Είναι πολύ δύσκολο όλο αυτό που περνάς. Σε καταλαβαίνω, ήταν από πιο τρομακτικές στιγμές της ζωής μου όταν είχα τις αιμορραγίες, όταν ξυπνούσα μέσα στα αίματα και δεν ήξερα τι γίνεται...

Σου είπαν που οφείλονται; σου κάνανε και καρδιοτοκογραφο για τις συσπάσεις; Σου στέλνω όλη την αγάπη μου, υπομονή, σύντομα όλα θα είναι παρελθόν και θα έχεις το υγιέστατο μωράκι στην αγκαλιά σου 

Δεν ξέρω αν υπάρχουν άλλες κοπέλες με παρομοια εμπειρια να το διαβάζουν και να σου δώσουν κουραγιο. Όμως η δική σου ιστορία που θα εχει αισιο τελος θα δινει δύναμη σε άλλες κοπέλες στο μέλλον.

[andriandri]

στις On 9/12/2020 at 12:01 ΠΜ, ο/η Antelope είπε:

Κορίτσι μου πως εισαι σήμερα; Είναι πολύ δύσκολο όλο αυτό που περνάς. Σε καταλαβαίνω, ήταν από πιο τρομακτικές στιγμές της ζωής μου όταν είχα τις αιμορραγίες, όταν ξυπνούσα μέσα στα αίματα και δεν ήξερα τι γίνεται...

Σου είπαν που οφείλονται; σου κάνανε και καρδιοτοκογραφο για τις συσπάσεις; Σου στέλνω όλη την αγάπη μου, υπομονή, σύντομα όλα θα είναι παρελθόν και θα έχεις το υγιέστατο μωράκι στην αγκαλιά σου 

Δεν ξέρω αν υπάρχουν άλλες κοπέλες με παρομοια εμπειρια να το διαβάζουν και να σου δώσουν κουραγιο. Όμως η δική σου ιστορία που θα εχει αισιο τελος θα δινει δύναμη σε άλλες κοπέλες στο μέλλον.

Antelope μου τα νέα μου δεν είναι καθόλου ευχάριστα. Δευτέρα μεσάνυχτα είχα συσπάσεις για πρώτο τοκετό, πήγα στην κλινική και ο γιατρός είδε στον υπέρηχο οτι άρχισε να ξεκόλλα ο πλακούντας με κίνδυνο να πεθάνω και εγώ και το μωρό. Έτσι μπήκα επεγον χειρουργείο, γέννησα, το μωρό μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στη ΜΕΘΝ αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερε. Ήταν μόλις 1250 γραμμάρια όμως ο λόγος που δεν άντεξε ήταν γιατί είχε εσωτερικες αιμοραγιες και στους πνεύμονες και στον εγκέφαλο..... Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμη πλήρως, νοιωθω χαμένη, απελπισμένη, ώρες ώρες ξεσπω σε κλάματα όμως πρέπει να φανώ δυνατή γιατί έχω ένα μικρό παιδάκι που πρέπει να είμαι δίπλα του γερή και δυνατή. Έκανα ότι περνούσε από το χέρι μου αλλά δυστυχώς στη ζωή συμβαίνουν και άσχημα γεγονοτα χωρίς να μπορούμε εμείς να τα ανατρεψουμε.

Εύχομαι σε εσένα τα καλύτερα, να μην αγχώνεσαι και σε λίγο καιρό θα κρατάς τα μωράκια σου αγκαλια. 

[Antelope]

Κορίτσι μου δεν μπορώ να το πιστέψω αυτό που διάβασα... Σπαράζει η καρδιά μου. Βίωσες τη μεγαλύτερη απώλεια που μπορεί να βιώσει άνθρωπος. Κουράγιο ψυχή μου. Ειναι δύσκολες αυτες οι ωρες.

Εύχομαι σύντομα να νιώσεις καλύτερα και όπως είπες, έχεις και το παιδάκι σου που σε χρειάζεται δυνατή.

Μιλα μας αν χρειάζεσαι, μην τα κρατάς μέσα σου

[andriandri]

στις πριν 6 ώρες, ο/η Antelope είπε:

Κορίτσι μου δεν μπορώ να το πιστέψω αυτό που διάβασα... Σπαράζει η καρδιά μου. Βίωσες τη μεγαλύτερη απώλεια που μπορεί να βιώσει άνθρωπος. Κουράγιο ψυχή μου. Ειναι δύσκολες αυτες οι ωρες.

Εύχομαι σύντομα να νιώσεις καλύτερα και όπως είπες, έχεις και το παιδάκι σου που σε χρειάζεται δυνατή.

Μιλα μας αν χρειάζεσαι, μην τα κρατάς μέσα σου

Η αλήθεια χρειάζομαι συμπαράσταση κυρίως από στόμα που δεν είναι στο οικείο περιβάλλον μου γιατί δεν θέλω να τους στεναχωρώ. Αρκετά έχουν τραβήξει όλοι αυτούς τους 7 μήνες που με έβλεπαν να υποφέρω.

Από την άλλη δεν θέλω να στεναχωρώ εσάς που είσαστε σε μια ευαίσθητη φάση τώρα και πρέπει να σκέφτεστε θετικά και όμορφα.

[kaounmar]

στις πριν 9 ώρες, ο/η andriandri είπε:

Η αλήθεια χρειάζομαι συμπαράσταση κυρίως από στόμα που δεν είναι στο οικείο περιβάλλον μου γιατί δεν θέλω να τους στεναχωρώ. Αρκετά έχουν τραβήξει όλοι αυτούς τους 7 μήνες που με έβλεπαν να υποφέρω.

Από την άλλη δεν θέλω να στεναχωρώ εσάς που είσαστε σε μια ευαίσθητη φάση τώρα και πρέπει να σκέφτεστε θετικά και όμορφα.

Κορίτσι μου δε μας στεναχωρείς καθόλου εδώ είμαστε για να δίνουμε θάρρος και δύναμη η μία στην άλλη!!! Ξέρω πως ό,τι πω για να σε παρηγορήσω θα ακουστεί λίγο αλλά εύχομαι να βρεις δύναμη να σταθείς όρθια για την οικογένειά σου! Έχω μια απώλεια κύησης τη 14η εβδομάδα που ήρθε μετά από κόπο αυτή η εγκυμοσύνη και ακόμα και τώρα 1,5 χρόνο μετά σκέφτομαι κάποιες φορές το γιατί. Θυμάμαι την πεθερά μου να μου λέει πως δεν οφείλει το περιβάλλον μου να με βλέπει θλιμμένη. Πως να μην ήμουν; ειδικά τον πρώτο καιρό; Δεν έχω παιδάκι ακόμη και καταλαβαίνεις πως νιώθω κάποιες φορές ότι πάει δε θα γίνω μητέρα. Ελπίζω όμως η νέα χρονιά να έχει χαρά! Εύχομαι και για σένα ό,τι ποθείς, να είσαι γερή και όποτε θες να μας μιλάς να φεύγει από μέσα σου!!!

[andriandri]

Σας ευχαριστώ για την συμπαράσταση σας, ειλικρινά. Υπαρχουν στιγμες που κάθομαι και κλαίω στα κρυφά απο ολους για να τα βγάλω από μέσα μου. Δεν ξέσπασα ακόμη. Ειδικά την πρώτη μέρα ήμουν σαν φυτό που απλά κοιταζα τις γωνίες στους τοίχους στο δωμάτιο της κλινικής. Ένα κένο αίσθημα που όμως σε σκοτώνει. 

Σήμερα με έπιασε μια φάση το πρωί αφού είχε φύγει ο άντρας μου με το μωρό για το σχολείο. Με βρήκε στον γυρισμό να κλαίω και ξέσπασε και αυτός για λίγο. Ήμουν και άυπνη όλη νύχτα από τους πονους. Όση ώρα κατάφερα να κοιμηθώ και αυτό καθιστή στο κρεβάτι έβλεπα εφιάλτες ότι κάτι παθαίνει ο γιος μου και τον χάνω και αυτόν. Με ξύπνησε ο άντρας μου γιατί εκλεγα στον ύπνο μου. Το μεσημέρι λίγο πάλι.... Μετά γύρισε το μωρό  από το σχολείο και ήμουν απασχολημένη μαζί του.

Έτσι κλαίμε με δόσεις αλλά το χρειαζόμαστε και οι δύο μας. Προσπαθώ να το κρύβω από τον άντρα μου για να μην τον επηρεάζω αλλά από την άλλη και αυτός πρέπει να τα βγάλει από μέσα του. Όσο δυνατός και να δείχνει έτσι πόνος είναι αβάσταχτος. 

Κορίτσια μου αυτό που με τρόμαξε πιο πολύ είναι ότι κόντεψα να πεθάνω, κινδύνεψε η ζωή μου και παρολίγον να μείνει ένα αξιολστρευτο αγοράκι 6 χρόνων ορφανό. Ότι προσπάθεια έκανα το έκανα για αυτόν για να του χαρίσω ένα αδερφάκι που τόσο ήθελε. Δεν τα καταφερα όμως, δεν ήταν στο χέρι μου.

Στο χέρι μου όμως είναι να τον προστατέψω και να είμαι γερή και δυνατή δίπλα του όσα πιο πολλά χρόνια μπορώ, και εγώ αλλά και ο μπαμπάς του. Με αγκαλιάζει τόσο σφιχτά με τα χεράκια του και ξέρω ότι φοβάται μην με χασει. Τα βράδυα κοιμάται στο κρεβάτι μαζί μας και ψάχνει συνεχώς το χέρι μου.

Για αυτό τον λόγο προσπαθώ να μην με τρώει το γιατί μου συνεβηκε αυτό αλλά ευχαριστώ το Θεό και τους γιατρούς που είμαι ζωντανή.

Είμαι συνέχεια φοβισμένη μην πάθω κάτι, τα πόδια μου είναι φουσκωμένα σαν μπαλόνια, νοιωθω βάρος  στο στήθος μου και στην πλάτη, φοβάμαι για την υγεία μου. Τρέμω στην ιδέα να έχω κάποια επιπλοκή..... 

[Antelope]

Φαινεσαι ανθρωπος με μεγαλη καρδια και απίστευτη καλοσύνη. Ομως ειναι πολύ νωπά όλα για να τα διαχειριστείς. Πρώτα πρέπει να αναρρώσεις σωματικά γιατί απ ότι καταλαβαίνω απειλήθηκε η ζωή σου με όλη αυτή την περιπέτεια. Μετά πρέπει να δώσεις χρόνο στον εαυτό σου να βιώσει το πένθος. Μη διστάσεις να ζητήσεις τη βοήθεια ειδικού. Δεν χρειάζεται να το περάσεις όλο αυτό μόνη σου και στα βουβά. Ο άντρας σου υποφέρει κι αυτός αλλά δεν μπορούμε τώρα να συγκρίνουμε τον δικό σου πόνο. 

Αν θέλεις γράψε στην ενότητα "απώλεια και στήριξη" να το δουν κι άλλες κοπέλες που έχουν περάσει παρόμοιες καταστάσεις. Ίσως σε βοηθήσει να σου πουν πως το αντιμετώπισαν

Από μένα μια μεγάλη αγκαλιά και να ξέρεις ότι είμαστε εδώ για σένα

[andriandri]

στις πριν 11 ώρες, ο/η Antelope είπε:

Φαινεσαι ανθρωπος με μεγαλη καρδια και απίστευτη καλοσύνη. Ομως ειναι πολύ νωπά όλα για να τα διαχειριστείς. Πρώτα πρέπει να αναρρώσεις σωματικά γιατί απ ότι καταλαβαίνω απειλήθηκε η ζωή σου με όλη αυτή την περιπέτεια. Μετά πρέπει να δώσεις χρόνο στον εαυτό σου να βιώσει το πένθος. Μη διστάσεις να ζητήσεις τη βοήθεια ειδικού. Δεν χρειάζεται να το περάσεις όλο αυτό μόνη σου και στα βουβά. Ο άντρας σου υποφέρει κι αυτός αλλά δεν μπορούμε τώρα να συγκρίνουμε τον δικό σου πόνο. 

Αν θέλεις γράψε στην ενότητα "απώλεια και στήριξη" να το δουν κι άλλες κοπέλες που έχουν περάσει παρόμοιες καταστάσεις. Ίσως σε βοηθήσει να σου πουν πως το αντιμετώπισαν

Από μένα μια μεγάλη αγκαλιά και να ξέρεις ότι είμαστε εδώ για σένα

Ευχαριστώ πολύ Antelope μου. Να ξέρεις ότι με βοηθήσεις πολύ κάθε φορά που μου έστελνες μήνυμα και το εκτιμώ αφάνταστα. Συμπαράσταση και συμπόνια μεταξύ αγνώστων, τι πιο ανθρώπινο συναίσθημα.....

Δεν ξέρω να χειρίζομαι καλά το site αλλά πιστεύω και εγώ ότι θα με βοηθήσει να γράψω στην αντίστοιχη ομάδα. Θα ψάξω και θα το βρω.

Ας πάμε λίγο στα ευχάριστα τωρα... Εσύ πως τα πας? Πόσων είσαι τώρα? Ετοιμάστηκες με τα πράγματα που θα χρειαστείς? 

[Antelope]

στις πριν 11 λεπτά, ο/η andriandri είπε:

Ευχαριστώ πολύ Antelope μου. Να ξέρεις ότι με βοηθήσεις πολύ κάθε φορά που μου έστελνες μήνυμα και το εκτιμώ αφάνταστα. Συμπαράσταση και συμπόνια μεταξύ αγνώστων, τι πιο ανθρώπινο συναίσθημα.....

Δεν ξέρω να χειρίζομαι καλά το site αλλά πιστεύω και εγώ ότι θα με βοηθήσει να γράψω στην αντίστοιχη ομάδα. Θα ψάξω και θα το βρω.

Ας πάμε λίγο στα ευχάριστα τωρα... Εσύ πως τα πας? Πόσων είσαι τώρα? Ετοιμάστηκες με τα πράγματα που θα χρειαστείς? 

Κι εγώ το βρίσκω πολύ όμορφο να υπάρχει τετοια συμπαράσταση μεταξύ αγνώστων. Και το έχω δει πολύ μέσα σε αυτο το φόρουμ. Δείχνει το μεγαλείο της ανθρώπινης φύσης. Το ότι ένας άνθρωπος μπορεί να προσφέρει χωρίς αντάλλαγμα. Καμία φορά είναι πιο δύσκολο με τους δικούς μας ανθρώπους γιατί εμπλέκονται πολλά. Καλά αυτό που είπε στην @kaounmar η πεθερά ήταν εξοργιστικό και ασχολίαστο...

Στα δικά μου νέα, κλείνω 27 εβδομάδες μεθαύριο. Παίρνω λίγο θάρρος κάθε μέρα αλλά ακόμα δεν νιώθω ασφάλεια. Και για αυτό δεν έχω ετοιμάσει σχεδόν τίποτα

Πες μας πως εισαι σημερα. Αναρρώνεις καλά από την καισαρική;

[kaounmar]

στις πριν 19 λεπτά, ο/η Antelope είπε:

Κι εγώ το βρίσκω πολύ όμορφο να υπάρχει τετοια συμπαράσταση μεταξύ αγνώστων. Και το έχω δει πολύ μέσα σε αυτο το φόρουμ. Δείχνει το μεγαλείο της ανθρώπινης φύσης. Το ότι ένας άνθρωπος μπορεί να προσφέρει χωρίς αντάλλαγμα. Καμία φορά είναι πιο δύσκολο με τους δικούς μας ανθρώπους γιατί εμπλέκονται πολλά. Καλά αυτό που είπε στην @kaounmar η πεθερά ήταν εξοργιστικό και ασχολίαστο...

Στα δικά μου νέα, κλείνω 27 εβδομάδες μεθαύριο. Παίρνω λίγο θάρρος κάθε μέρα αλλά ακόμα δεν νιώθω ασφάλεια. Και για αυτό δεν έχω ετοιμάσει σχεδόν τίποτα

Πες μας πως εισαι σημερα. Αναρρώνεις καλά από την καισαρική;

Φίλη μου το καλό να έρθουν τα μωράκια!!! Άσε η πεθερά μου ό,τι να ναι, δεν πειράζει προσπαθώ να μην επηρεάζομαι! Ας τα καταφέρω και ας λέει ο καθένας ό,τι νομίζει!

[andriandri]

Να μην ακούς κανένα αρνητικό ανθρωπο. Μερικές φορές ο κόσμος γίνεται πολύ κακός. Αναρωτιέμαι δεν βουτάνε τη γλώσσα τους στο μυαλό τους πριν μιλήσουν? Το πιο απλό ρε κορίτσια, αν σκέφτοταν ο καθενας ότι αυτό που δεν θες να σου κάνουν δεν το κάνεις ούτε εσύ στους άλλους, ο κόσμος μας θα ήταν πολύ καλύτερος.

Τώρα όσον αφορά την ανάρρωση μου.... νοιωθω ότι είναι δυσκολη. Δεν θυμάμαι στην πρώτη μου γέννα να ήταν τόσο δύσκολο όμως νομίζω ότι τωρα είναι και το ψυχολογικό κομματι που με επηρεαζει. Έχω πόνους πολλούς στην τομη μου που δυστυχώς από ότι μου είπε ο σύζυγός δεν φαίνεται και τόσο καλό το ράψιμο όπως την πρώτη φορά. Δυσκολεύομαι να περπατήσω αλλά το προσπαθώ συνέχεια γιατί ξέρω ότι θα βοηθήσει στην γρήγορη ανάρρωση. Μεγάλο πρόβλημα είναι ο ύπνος γιατί από τον πόνο δεν μπορώ να γυρίσω στο κρεβάτι και αναγκάζομαι η να μένω ξύπνια η να κοιμάμαι λίγο κάθιστη στο κρεβάτι. Όταν κοιμάμαι βλέπω εφιάλτες και ξυπνω κατά διαστήματα αναστατωμένη και ιδρωμενη. Τα πόδια μου βρε κορίτσια είναι φουσκωμένα πολύ ενώ στην εγκυμοσύνη δεν ήταν. Με αγχωνει όταν τα βλέπω όμως από ότι διάβασα είναι φυσιολογικό για την πρώτη εβδομάδα λόγω της κατακράτησης υγρών. Ο γιατρός είπε είναι οκ. Θα βάζω αντιπηκτικες προληπτικά για ακόμη δύο εβδομάδες. Το τραγικό είναι μην με πιάσει βήχας η αναγουλα... Α πα πα πα πα..... Πόνος πολύς στην τομη. Ελπίζω σε καμία εβδομάδα να είμαι καλύτερα.

 

[kaounmar]

στις πριν 1 ώρα, ο/η andriandri είπε:

Να μην ακούς κανένα αρνητικό ανθρωπο. Μερικές φορές ο κόσμος γίνεται πολύ κακός. Αναρωτιέμαι δεν βουτάνε τη γλώσσα τους στο μυαλό τους πριν μιλήσουν? Το πιο απλό ρε κορίτσια, αν σκέφτοταν ο καθενας ότι αυτό που δεν θες να σου κάνουν δεν το κάνεις ούτε εσύ στους άλλους, ο κόσμος μας θα ήταν πολύ καλύτερος.

Τώρα όσον αφορά την ανάρρωση μου.... νοιωθω ότι είναι δυσκολη. Δεν θυμάμαι στην πρώτη μου γέννα να ήταν τόσο δύσκολο όμως νομίζω ότι τωρα είναι και το ψυχολογικό κομματι που με επηρεαζει. Έχω πόνους πολλούς στην τομη μου που δυστυχώς από ότι μου είπε ο σύζυγός δεν φαίνεται και τόσο καλό το ράψιμο όπως την πρώτη φορά. Δυσκολεύομαι να περπατήσω αλλά το προσπαθώ συνέχεια γιατί ξέρω ότι θα βοηθήσει στην γρήγορη ανάρρωση. Μεγάλο πρόβλημα είναι ο ύπνος γιατί από τον πόνο δεν μπορώ να γυρίσω στο κρεβάτι και αναγκάζομαι η να μένω ξύπνια η να κοιμάμαι λίγο κάθιστη στο κρεβάτι. Όταν κοιμάμαι βλέπω εφιάλτες και ξυπνω κατά διαστήματα αναστατωμένη και ιδρωμενη. Τα πόδια μου βρε κορίτσια είναι φουσκωμένα πολύ ενώ στην εγκυμοσύνη δεν ήταν. Με αγχωνει όταν τα βλέπω όμως από ότι διάβασα είναι φυσιολογικό για την πρώτη εβδομάδα λόγω της κατακράτησης υγρών. Ο γιατρός είπε είναι οκ. Θα βάζω αντιπηκτικες προληπτικά για ακόμη δύο εβδομάδες. Το τραγικό είναι μην με πιάσει βήχας η αναγουλα... Α πα πα πα πα..... Πόνος πολύς στην τομη. Ελπίζω σε καμία εβδομάδα να είμαι καλύτερα.

 

Άσε δεν σκέφτονται όλοι δυστυχώς! Καλή ανάρρωση σου εύχομαι, να ηρεμήσεις σωματικά αλλά κυρίως και ψυχικά!

[Lisaki 80]

στις On 12/12/2020 at 3:27 ΜΜ, ο/η andriandri είπε:

Να μην ακούς κανένα αρνητικό ανθρωπο. Μερικές φορές ο κόσμος γίνεται πολύ κακός. Αναρωτιέμαι δεν βουτάνε τη γλώσσα τους στο μυαλό τους πριν μιλήσουν? Το πιο απλό ρε κορίτσια, αν σκέφτοταν ο καθενας ότι αυτό που δεν θες να σου κάνουν δεν το κάνεις ούτε εσύ στους άλλους, ο κόσμος μας θα ήταν πολύ καλύτερος.

Τώρα όσον αφορά την ανάρρωση μου.... νοιωθω ότι είναι δυσκολη. Δεν θυμάμαι στην πρώτη μου γέννα να ήταν τόσο δύσκολο όμως νομίζω ότι τωρα είναι και το ψυχολογικό κομματι που με επηρεαζει. Έχω πόνους πολλούς στην τομη μου που δυστυχώς από ότι μου είπε ο σύζυγός δεν φαίνεται και τόσο καλό το ράψιμο όπως την πρώτη φορά. Δυσκολεύομαι να περπατήσω αλλά το προσπαθώ συνέχεια γιατί ξέρω ότι θα βοηθήσει στην γρήγορη ανάρρωση. Μεγάλο πρόβλημα είναι ο ύπνος γιατί από τον πόνο δεν μπορώ να γυρίσω στο κρεβάτι και αναγκάζομαι η να μένω ξύπνια η να κοιμάμαι λίγο κάθιστη στο κρεβάτι. Όταν κοιμάμαι βλέπω εφιάλτες και ξυπνω κατά διαστήματα αναστατωμένη και ιδρωμενη. Τα πόδια μου βρε κορίτσια είναι φουσκωμένα πολύ ενώ στην εγκυμοσύνη δεν ήταν. Με αγχωνει όταν τα βλέπω όμως από ότι διάβασα είναι φυσιολογικό για την πρώτη εβδομάδα λόγω της κατακράτησης υγρών. Ο γιατρός είπε είναι οκ. Θα βάζω αντιπηκτικες προληπτικά για ακόμη δύο εβδομάδες. Το τραγικό είναι μην με πιάσει βήχας η αναγουλα... Α πα πα πα πα..... Πόνος πολύς στην τομη. Ελπίζω σε καμία εβδομάδα να είμαι καλύτερα.

 

Έχω στεναχωρηθεί πάρα πολύ με την ιστορία σου...  Πάρε τον χρόνο σου να θρηνήσεις και μην καταπιέζεσαι.. Μπορεί πολλές φορές να ακούσεις από τον περίγυρο σου πως δεν πρέπει να θρηνείς τόσο πολύ γιατί τουλάχιστον είσαι ζωντανή... Έχεις δικαίωμα όμως και να εκτιμάς το γεγονός ότι είσαι καλά και υγιής αλλά και ταυτόχρονα να θρηνείς την απώλεια του μωρού.. ή ότι έχεις ήδη ένα παιδί οπότε πρέπει να είσαι δυνατή και  να προσπαθήσεις να μην το καταλάβει.. Αλλά ούτε αυτό γίνεται. Χρειάζεται και εσύ να περάσεις την περίοδο του πένθους, να ξεσπάσεις και να μπορέσεις μέσα από αυτή τη διαδικασία να ξανασηκωθείς.. Φρόντισε τον εαυτό σου χωρίς ενοχές και πρέπει.. 
Έχω και εγώ ένα αγοράκι 5 χρονών και 2 αποβολές στην προσπάθεια για 2ο. Δεν συγκρίνεται βέβαια μία απλή αποβολή με αυτό που έζησες εσύ.. Λυπάμαι πάρα πολύ..

[andriandri]

στις On 15/12/2020 at 3:13 ΜΜ, ο/η Lisaki 80 είπε:

Έχω στεναχωρηθεί πάρα πολύ με την ιστορία σου...  Πάρε τον χρόνο σου να θρηνήσεις και μην καταπιέζεσαι.. Μπορεί πολλές φορές να ακούσεις από τον περίγυρο σου πως δεν πρέπει να θρηνείς τόσο πολύ γιατί τουλάχιστον είσαι ζωντανή... Έχεις δικαίωμα όμως και να εκτιμάς το γεγονός ότι είσαι καλά και υγιής αλλά και ταυτόχρονα να θρηνείς την απώλεια του μωρού.. ή ότι έχεις ήδη ένα παιδί οπότε πρέπει να είσαι δυνατή και  να προσπαθήσεις να μην το καταλάβει.. Αλλά ούτε αυτό γίνεται. Χρειάζεται και εσύ να περάσεις την περίοδο του πένθους, να ξεσπάσεις και να μπορέσεις μέσα από αυτή τη διαδικασία να ξανασηκωθείς.. Φρόντισε τον εαυτό σου χωρίς ενοχές και πρέπει.. 
Έχω και εγώ ένα αγοράκι 5 χρονών και 2 αποβολές στην προσπάθεια για 2ο. Δεν συγκρίνεται βέβαια μία απλή αποβολή με αυτό που έζησες εσύ.. Λυπάμαι πάρα πολύ..

Σε ευχαριστώ πολύ για την συμπαράσταση. Απολογουμαι που άργησα να απαντήσω. Από την μια έχω ανάγκη να γράψω και να πω πως νοιωθω από την άλλη μερικές φορές όταν ψυχολογικά είμαι πιο καλα το αποφεύγω. Ίσως έτσι νομιζω ότι προστατεύω τον εαυτό μου να μην ξαναλιγισω. Είναι πολύς ο πόνος κορίτσια. Δεν ξέρω αν ποτέ θα καταφέρω να είμαι όπως πριν. Ένα μεγάλο παραπονο με κρατάει γιατί να βασανιστών 7 μήνες. Καλύτερα να μην πετύχαινε από την αρχή αυτή η εξωσωματική, γιατί έπρεπε να βασανιζομαι τόσους μήνες με αιμοραγιες και να είμαι κλεισμένη σπίτι, στέρησα τόσες στιγμές στον γιο μου με την δικαιολογία ότι θα γεννηθεί η αδερφούλα του και θα είμαστε όλοι ευτυχισμένοι. Κάθε φορά που περνούσε μια δύσκολη στιγμή είχα τόσες ελπίδες που άκουγα την καρδούλα του μωρού μου να χτυπα στον υπέρηχο. Κάθε φορά ο γιατρός να λέει ευτυχώς το μωρό είναι καλά και εγώ να ανακουφίζονται και να λέω θα αντέξω, αφού αντέχει το μωρό μου στη κοιλιά μου θα αντέξω και εγώ.... Γιατί έπρεπε να γεννηθεί ζωντανό και να μου το πάρει ο Θεός. Θα μου πείτε όλοι Αυτός ξέρει τι κάνει όμως δεν μπορώ να μην έχω παράπονο και θλίψη. Δεν ξέρω πότε θα μου φύγει αυτό και αν θα μου φύγει....

[Gif-e]

στις On 18/12/2020 at 12:37 ΜΜ, ο/η andriandri είπε:

Σε ευχαριστώ πολύ για την συμπαράσταση. Απολογουμαι που άργησα να απαντήσω. Από την μια έχω ανάγκη να γράψω και να πω πως νοιωθω από την άλλη μερικές φορές όταν ψυχολογικά είμαι πιο καλα το αποφεύγω. Ίσως έτσι νομιζω ότι προστατεύω τον εαυτό μου να μην ξαναλιγισω. Είναι πολύς ο πόνος κορίτσια. Δεν ξέρω αν ποτέ θα καταφέρω να είμαι όπως πριν. Ένα μεγάλο παραπονο με κρατάει γιατί να βασανιστών 7 μήνες. Καλύτερα να μην πετύχαινε από την αρχή αυτή η εξωσωματική, γιατί έπρεπε να βασανιζομαι τόσους μήνες με αιμοραγιες και να είμαι κλεισμένη σπίτι, στέρησα τόσες στιγμές στον γιο μου με την δικαιολογία ότι θα γεννηθεί η αδερφούλα του και θα είμαστε όλοι ευτυχισμένοι. Κάθε φορά που περνούσε μια δύσκολη στιγμή είχα τόσες ελπίδες που άκουγα την καρδούλα του μωρού μου να χτυπα στον υπέρηχο. Κάθε φορά ο γιατρός να λέει ευτυχώς το μωρό είναι καλά και εγώ να ανακουφίζονται και να λέω θα αντέξω, αφού αντέχει το μωρό μου στη κοιλιά μου θα αντέξω και εγώ.... Γιατί έπρεπε να γεννηθεί ζωντανό και να μου το πάρει ο Θεός. Θα μου πείτε όλοι Αυτός ξέρει τι κάνει όμως δεν μπορώ να μην έχω παράπονο και θλίψη. Δεν ξέρω πότε θα μου φύγει αυτό και αν θα μου φύγει....

Διάβασα την ιστορία σου και βρήκα πάρα πολλά κοινά με τη δική μου κακή εμπειρία. Αιματώματα, κρεβάτωμα και τελικά αποβολή με τοκετό. Πραγματικά εύχομαι να το ξεπεράσεις όσο πιο γρήγορα και ανώδυνα γίνεται, και να σου έρθουν όλα όπως τα θέλεις το συντομότερο δυνατό!

 

[andriandri]

Ευχαριστώ. Είμαι αρκετά καλύτερα όμως δεν περνά μέρα που να μην σκεφτώ το μωρό μου που έχασα. Πάντα θα αναρωτιέμαι αν θα μπορούσε με κάποιο τρόπο να σωθεί... Εσύ πως το διαχειρίζεσαι? Ο γιατρός σου σου εξήγησε για ποιο λόγο μπορεί να συνεβηκε αυτό?