Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Κορίτσια μου καλησπέρα. Τώρα που συνήλθαμε λίγο και έχουμε βρει τους ρυθμούς μας, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας και τη δική μας ιστορία τοκετού!

Ξημερώματα Κυριακής 26/8/2018 νιώθω πως κάτι θα γίνει. Έχω πονάκια περιόδου πιο έντονα και συχνά και δε με αφήνουν να κοιμηθώ. Είμαι 40+4! Στις 5 το πρωί πάω τουαλέτα και βλέπω νερά με αίμα! Ξυπνάω τον άντρα μου, γεννάμε!!!

Φεύγουμε για το μαιευτήριο όσο μπορούμε πιο ήρεμα (λέμε τώρα!) και αφού έχουμε ενημερώσει γιατρό και μαία!

Φτάνουμε 5μιση και με κάνουν εισαγωγή. Τράχηλος κλειστός και καθόλου διαστολή, επιβεβαιώνεται όμως ότι τα υγρά αυτά είναι αμνιακά! Κάνουμε όλα τα απαραίτητα (κλίσμα, ξύρισμα) και με βλέπει και καρδιολόγος. Επειδή δε με έχουν πιάσει πόνοι, αποφασίζεται να με στείλουν σε δωμάτιο στον όροφο και να περιμένουμε κάποιες ώρες γιατί δεν έχω ακόμα πόνους και δεν έχει νόημα να κατεβούμε στην αίθουσα τοκετού ακόμα. Στο δωμάτιο μου κάνουν καρδιοτοκογράφο όπου διαπιστώνεται ότι έχω συσπάσεις απλώς δεν τις καταλαβαίνω! Με ενοχλούν αλλά δεν με πονάνε όπως περιγράφουν άλλες γυναίκες που γεννάνε. Γελάω και μιλάω στη διάρκεια της σύσπασης, ενώ φαίνεται να είναι κατοστάρες! Τελικά στις 9 κατεβαίνουμε στην αίθουσα τοκετού. Αποφασίζουν να μου βάλουν ωκυτοκίνη λίγη ώρα μετά καθώς οι συσπάσεις δε φαίνεται να κάνουν δουλειά. Διαστολή ακόμα 0. Μου βάζουν ωκυτοκίνη και ξεκινάνε πιο έντονοι πόνοι. Εντωμεταξύ έχουμε δει ότι το μωρό έρχεται με οπισθία, δλδ δεν κοιτάει σωστά έρχεται με το μεγάλο μέρος του κεφαλιού, κάτι που θα μας δυσκολέψει. 

Στις 5 το απόγευμα, 12 ώρες μετά το σπάσιμο των νερών, κάνω επισκληρίδιο, καθώς οι πόνοι έχουν γίνει πιο έντονοι, αλλά κυρίως δεν αντέχω καθόλου τις κολπικές εξετάσεις (είμαι ακόμα με διαστολή 1 και το μωρό πολύ ψηλά) και αποφασίζουμε να περιμένουμε έως τις 7. Αν και τότε δεν έχει αλλάξει κάτι πάμε με καισαρική. Όντως στις 7 η κατάσταση η ίδια : διαστολή 1 και το μωρό δεν έχει κατέβει καθόλου για να εξαλείψει τον τράχηλο. 

Τελικά μπαίνουμε για καισαρική και στις 19:57 βλέπω το πιο όμορφο μουσούδι να με κοιτάζει ήρεμο ήρεμο και χωρίς πολλά κλάματα! Δε θα ξεχάσω ποτέ την αίσθηση να την τραβάνε από μέσα μου, ούτε τη στιγμή που κατέβασαν το πανί για να τη συναντήσω για πρώτη φορά! Είναι αλλιώς να λες "περιμένω μωρό" κι αλλιώς να το βλέπεις εκεί, ολοζωντανο μπροστά σου! Δε θα ξεχάσω ποτέ πόσο όμορφη ήταν όταν την πρωτοείδα δε μπορούσα να πιστέψω ότι ήταν δική μου!

Ο γιατρός είπε ότι ερχόταν με οπισθία και είχε σφηνώσει πάνω από ένα οστό μου και είχε περιτυλιχτεί και διπλά με το λώρο που την κρατούσε ψηλά. Πιθανότατα δε θα έβγαινε ποτέ με φυσιολογικό.

Ήταν η πιο όμορφη εμπειρία της ζωής μου, όλα πήγαν κατευχήν και χάρη στη βοήθεια του Θεού και στον υπέροχο γιατρό μου, που θα ευγνωμονώ για πάντα, είμαστε και οι 2 καλά, δυνατές και υγιείς! Σήμερα είμαστε 26 ημερών!

Συγγνώμη αν σας κούρασα, αλλά ακόμα δεν πιστέυω ότι όλα πήγαν τέλεια και είμαι εδώ να σας διηγούμαι τη δική μου ιστορία τοκετού!

Το νεραϊδάκι μας είναι πια εδώ, κι όσο κλισέ κι αν ακούγεται, θα έκανα τα πάντα ξανά από την αρχή προκειμένου να την έχω τώρα δίπλα μου!

Δημοσίευση
στις πριν 20 λεπτά, ο/η babybaby είπε:

Κορίτσια μου καλησπέρα. Τώρα που συνήλθαμε λίγο και έχουμε βρει τους ρυθμούς μας, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας και τη δική μας ιστορία τοκετού!

Ξημερώματα Κυριακής 26/8/2018 νιώθω πως κάτι θα γίνει. Έχω πονάκια περιόδου πιο έντονα και συχνά και δε με αφήνουν να κοιμηθώ. Είμαι 40+4! Στις 5 το πρωί πάω τουαλέτα και βλέπω νερά με αίμα! Ξυπνάω τον άντρα μου, γεννάμε!!!

Φεύγουμε για το μαιευτήριο όσο μπορούμε πιο ήρεμα (λέμε τώρα!) και αφού έχουμε ενημερώσει γιατρό και μαία!

Φτάνουμε 5μιση και με κάνουν εισαγωγή. Τράχηλος κλειστός και καθόλου διαστολή, επιβεβαιώνεται όμως ότι τα υγρά αυτά είναι αμνιακά! Κάνουμε όλα τα απαραίτητα (κλίσμα, ξύρισμα) και με βλέπει και καρδιολόγος. Επειδή δε με έχουν πιάσει πόνοι, αποφασίζεται να με στείλουν σε δωμάτιο στον όροφο και να περιμένουμε κάποιες ώρες γιατί δεν έχω ακόμα πόνους και δεν έχει νόημα να κατεβούμε στην αίθουσα τοκετού ακόμα. Στο δωμάτιο μου κάνουν καρδιοτοκογράφο όπου διαπιστώνεται ότι έχω συσπάσεις απλώς δεν τις καταλαβαίνω! Με ενοχλούν αλλά δεν με πονάνε όπως περιγράφουν άλλες γυναίκες που γεννάνε. Γελάω και μιλάω στη διάρκεια της σύσπασης, ενώ φαίνεται να είναι κατοστάρες! Τελικά στις 9 κατεβαίνουμε στην αίθουσα τοκετού. Αποφασίζουν να μου βάλουν ωκυτοκίνη λίγη ώρα μετά καθώς οι συσπάσεις δε φαίνεται να κάνουν δουλειά. Διαστολή ακόμα 0. Μου βάζουν ωκυτοκίνη και ξεκινάνε πιο έντονοι πόνοι. Εντωμεταξύ έχουμε δει ότι το μωρό έρχεται με οπισθία, δλδ δεν κοιτάει σωστά έρχεται με το μεγάλο μέρος του κεφαλιού, κάτι που θα μας δυσκολέψει. 

Στις 5 το απόγευμα, 12 ώρες μετά το σπάσιμο των νερών, κάνω επισκληρίδιο, καθώς οι πόνοι έχουν γίνει πιο έντονοι, αλλά κυρίως δεν αντέχω καθόλου τις κολπικές εξετάσεις (είμαι ακόμα με διαστολή 1 και το μωρό πολύ ψηλά) και αποφασίζουμε να περιμένουμε έως τις 7. Αν και τότε δεν έχει αλλάξει κάτι πάμε με καισαρική. Όντως στις 7 η κατάσταση η ίδια : διαστολή 1 και το μωρό δεν έχει κατέβει καθόλου για να εξαλείψει τον τράχηλο. 

Τελικά μπαίνουμε για καισαρική και στις 19:57 βλέπω το πιο όμορφο μουσούδι να με κοιτάζει ήρεμο ήρεμο και χωρίς πολλά κλάματα! Δε θα ξεχάσω ποτέ την αίσθηση να την τραβάνε από μέσα μου, ούτε τη στιγμή που κατέβασαν το πανί για να τη συναντήσω για πρώτη φορά! Είναι αλλιώς να λες "περιμένω μωρό" κι αλλιώς να το βλέπεις εκεί, ολοζωντανο μπροστά σου! Δε θα ξεχάσω ποτέ πόσο όμορφη ήταν όταν την πρωτοείδα δε μπορούσα να πιστέψω ότι ήταν δική μου!

Ο γιατρός είπε ότι ερχόταν με οπισθία και είχε σφηνώσει πάνω από ένα οστό μου και είχε περιτυλιχτεί και διπλά με το λώρο που την κρατούσε ψηλά. Πιθανότατα δε θα έβγαινε ποτέ με φυσιολογικό.

Ήταν η πιο όμορφη εμπειρία της ζωής μου, όλα πήγαν κατευχήν και χάρη στη βοήθεια του Θεού και στον υπέροχο γιατρό μου, που θα ευγνωμονώ για πάντα, είμαστε και οι 2 καλά, δυνατές και υγιείς! Σήμερα είμαστε 26 ημερών!

Συγγνώμη αν σας κούρασα, αλλά ακόμα δεν πιστέυω ότι όλα πήγαν τέλεια και είμαι εδώ να σας διηγούμαι τη δική μου ιστορία τοκετού!

Το νεραϊδάκι μας είναι πια εδώ, κι όσο κλισέ κι αν ακούγεται, θα έκανα τα πάντα ξανά από την αρχή προκειμένου να την έχω τώρα δίπλα μου!

Τι όμορφη ιστορία κοπέλα μου να σου ζήσει το ομορφο μωράκι σου... Κ όλες μας να έχουμε τόσο όμορφες εμπειρίες.. ???????????????????

Δημοσίευση
στις πριν 1 λεπτό, ο/η banesaki16 είπε:

Τι όμορφη ιστορία κοπέλα μου να σου ζήσει το ομορφο μωράκι σου... Κ όλες μας να έχουμε τόσο όμορφες εμπειρίες.. ???????????????????

Σας το εύχομαι κορίτσια!!! Και μακάρι σε όλες να καταλήγει σε φυσιολογικό τοκετό, αυτό είναι ευχής έργο! Αλλά αν δε γίνεται η καισαρική σώζει ζωές! Στο λέω εγώ που έλεγα δεν πρόκειται να κάνω καισαρική, δε θέεεελω!!

Δημοσίευση

Να σας ζήσει η κοράκλα σας!!!! Υγεία και τύχη να έχει όλη της την ζωή!!

Μου θύμισες τον δεύτερο μου τοκετό στον γιό μου! Ακριβώς έτσι ξεκίνησε και σε έμενα, ακριβώς έτσι ένιωθα και ενώ είχα μεγάλες συσπάσεις δεν πόναγα καθόλου και τελικά γέννησα και εγώ με καισαρική γιατί ο πλακούντας ήταν χαμηλά και τον εμπόδιζε για περάσει και να βγει.

Οσο για τα συναισθήματα που περιγράφεις;;; Αχχχ δεν τα ξεχνάς ποτε!!!

 

Δημοσίευση

Αχχχχ συγκινηθηκα!!! Να σου ζησει η μπουμπουκα σου..Γερη και καλοτυχη να ειναι!!!❤❤❤Σου ευχομαι ιτι καλυτεροοοο..!!?

 

αχ ποσο ανυπομονω να κρατησω και τη δικη ζωουλα στην αγκαλια μου..ποσο θελω να ζησω αυτο το ονειρο και να τη μυρισω..!!!❤

Δημοσίευση

Αχ πόσο πολύ συγκινήθηκα!
Θυμάμαι όταν πρωτομπήκα εδώ που στις συζητήσεις μιλάγαμε όλες @NikhNikh @Scooby! @γωγω γωγω @ditaki @Kat-Cat @Rosemary και πόσες άλλες που μπορεί να ξεχνάω, για τις μικρές ή μεγάλες ανησυχίες μας , και για το μεγάλο όνειρο της ζωής μας, να γίνουμε μαμάδες! Και σιγά σιγά τα όνειρα εκπληρώνονται και αυτό είναι θαυμάσιο, είναι η αρχή του κύκλου της ζωής , είναι η απόδειξη ότι οι ευχές γίνονται πραγματικότητα και με τη δύναμη που κρύβουμε μέσα μας θα έρθει η στιγμή να το ζήσουμε όλες μας! Κάνοντας μεγάλες θυσίες που αξίζουν 100% και χύνοντας ποτάμια δάκρυα! Κάποτε έρχεται και η σειρά μας, το πιστεύω γ@μώτο!
Να σου ζήσει η κόρη σου @babybaby και να είστε πάντα καλά, μια ευτυχισμένη και γερή οικογένεια! 

Δημοσίευση
στις πριν 3 ώρες, ο/η misofeggaro είπε:

Αχ πόσο πολύ συγκινήθηκα!
Θυμάμαι όταν πρωτομπήκα εδώ που στις συζητήσεις μιλάγαμε όλες @NikhNikh @Scooby! @γωγω γωγω @ditaki @Kat-Cat @Rosemary και πόσες άλλες που μπορεί να ξεχνάω, για τις μικρές ή μεγάλες ανησυχίες μας , και για το μεγάλο όνειρο της ζωής μας, να γίνουμε μαμάδες! Και σιγά σιγά τα όνειρα εκπληρώνονται και αυτό είναι θαυμάσιο, είναι η αρχή του κύκλου της ζωής , είναι η απόδειξη ότι οι ευχές γίνονται πραγματικότητα και με τη δύναμη που κρύβουμε μέσα μας θα έρθει η στιγμή να το ζήσουμε όλες μας! Κάνοντας μεγάλες θυσίες που αξίζουν 100% και χύνοντας ποτάμια δάκρυα! Κάποτε έρχεται και η σειρά μας, το πιστεύω γ@μώτο!
Να σου ζήσει η κόρη σου @babybaby και να είστε πάντα καλά, μια ευτυχισμένη και γερή οικογένεια! 

Μακαρι να εκπληρωθει σε μια μια απο εμας το ονειρο....Να σου ζησει το μωρακι σου Babybaby

Δημοσίευση
στις πριν 6 ώρες, ο/η misofeggaro είπε:

Αχ πόσο πολύ συγκινήθηκα!
Θυμάμαι όταν πρωτομπήκα εδώ που στις συζητήσεις μιλάγαμε όλες @NikhNikh @Scooby! @γωγω γωγω @ditaki @Kat-Cat @Rosemary και πόσες άλλες που μπορεί να ξεχνάω, για τις μικρές ή μεγάλες ανησυχίες μας , και για το μεγάλο όνειρο της ζωής μας, να γίνουμε μαμάδες! Και σιγά σιγά τα όνειρα εκπληρώνονται και αυτό είναι θαυμάσιο, είναι η αρχή του κύκλου της ζωής , είναι η απόδειξη ότι οι ευχές γίνονται πραγματικότητα και με τη δύναμη που κρύβουμε μέσα μας θα έρθει η στιγμή να το ζήσουμε όλες μας! Κάνοντας μεγάλες θυσίες που αξίζουν 100% και χύνοντας ποτάμια δάκρυα! Κάποτε έρχεται και η σειρά μας, το πιστεύω γ@μώτο!
Να σου ζήσει η κόρη σου @babybaby και να είστε πάντα καλά, μια ευτυχισμένη και γερή οικογένεια! 

Συμφωνώ σε όλα..!!!! Όλες μας θα το ζήσουμε μπορεί να μας παιδεύει αλλά στο τέλος όλες μας θα κρατάμε 1 η 2 η 3 η 4 παιδάκια στην αγγελία μας. Το τέλος του ταξιδιού πως την μητρότητα δεν υπάρχει..!! Είναι ένα ατελείωτο ταξίδι. Εδώ και λίγο καιρό η @babybaby άρχισε το πιο όμορφο ταξίδι της με τον καρπό του έρωτα τους στην αγγελία της όπως το είπες η νεράιδα τους.. 

Για όλες μας έχει παιδάκι. Δεν πρέπει να τα παρατάμε.. και θα πέσουμε και θα ξανά σικοθουμε.. 

@babybaby να σας ζήσει και τώρα αρχίζει το πιο όμορφο ταξιδι.. 

Δημοσίευση

@babybaby Συγκινήθηκα. Με πήγες πίσω στις 23/08 που γέννησα κ εγω με καισαρική κ λες κ διάβαζα εμένα.ΕΝΙΩΣΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΣΑ ΠΕΡΙΕΓΡΑΨΕΣ!

να σας ζήσει το νεραιδακι σας!!! Να σκορπίζει γυρω του νεραιδοσκονη μαγική κ να είναι πάντα ευτυχισμένη κ γερή κ εσείς να την καμαρώνετε!

  • 1 month later...
Δημοσίευση

κορίτσι μου να σου ζησει να χαίρεσαι το κοριτσακι σου σε καταλαβαίνω απολυτα το συναίσθημα που λες γεννησα και γω με καισαρική αλλα προγραμματισμενη λογο ισχιακης προβολής. ειχα ολικη ναρκωση εγω αλλα τη στιγμη που μου την εδωσαν αγκαλια οταν ξύπνησα δεν περιγραφεται την κοιτουσα και έκλαιγα συνέχεια. 

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Εγώ γέννησα  φυσιολογικά με πρόκληση!!! Πονεσα πολύ δεν στο κρύβω.  Στο τέλος πονάει πολύ το έντερο χαμηλά.  Ολη μέρα πονοι.  Μου έσπασε ο γιατρός τα νερά.  Αλλά τώρα μετά από 2μιση μήνες όλο αυτό,εγώ που είμαι γκρινιάρα, το βλέπω σαν μια πάρα πολύ όμορφη και πάρα πολύ γλυκιά  ανάμνηση!! Γιατί έτσι γνώρισα την  πανέμορφη κόρη μου!!! Όπως και να γίνει εύκολα δύσκολα  αξίζει 1000 φορές να έχεις αυτό το πλασματάκι στην αγκαλιά σου! Ζήσε το και μην φοβάσαι τίποτα 
    • Μπράβο σούπερ το μωράκι!!! Συμφωνώ να γεννήσεις 7 ή 10!! Όσο περισσότερο κάτσει τόσο καλύτερα! Κ από θέμα υγείας αν το σκεφτείς όσες μέρες μένει κέρδος είναι! Κ μια χαρά ημερομηνίες είναι κι αυτές ☺️💕
    • Κοιτα έχω κάνει 3 φυσιολογικούς τοκετούς, αλλά μόνο ο δεύτερος ξεκίνησε μόνος του κ μπορώ να σου πω. Στον πρώτο κ στην τρίτη πήγα με πρόκληση γιατί δεν έβγαιναν. Στη μεσαία επειδή ρωτάς πώς το καταλαβαίνουμε, εγώ δεν το κατάλαβα. Δεν είχα κ την εμπειρία από το πρώτο γιατί είχα πάει με πρόκληση. Μου είχε πει κ μια φίλη μου που είχε μιλήσει με τη μαία τις εκείνες τις μέρες, ότι όταν έχεις πόνους που δεν είναι τακτικοί είναι ψευτόπονοι, δεν είναι γέννα, οπότε μου είχε κάτσει αυτό. Κ ότι έτσι θα καταλάβεις τη γέννα είπε γιατί θα είναι ανά συγκεκριμένα διαστήματα οι πόνοι, πχ ανά 5 λεπτά, ανά 3 λεπτά, ανά 8 λεπτά. Οπότε μου είχε μείνει αυτό. Εμένα εκείνη την νύχτα με έπιασε κ ποναγα, από τις 1-2 τη νύχτα νομίζω αλλά δεν πέρναγε (καμπανάκι). Επίσης δε μπορούσα να ξαπλώσω, ένιωθα καλύτερα όρθια (επίσης καμπανάκι όπως κατάλαβα μετά). Αφού είχε πάει 3 κ δεν πέρναγε κ πήγαινα πάνω κάτω, λέω ας μετρήσω να δω. Αλλά ήταν ακανόνιστοι πόνοι. Δηλαδή μετά από 5 λεπτά, μετά ο άλλος μετά από 2 λεπτά, μετά ο άλλος μετά από 8 λεπτά. Δεν ήταν τακτικοί δηλαδή. Ξυπνάω τον άντρα μου του λέω πονάω, αλλά δεν είναι γέννα είναι ψευτόπονοι. Μου λέει ξάπλωσε να ηρεμήσεις. Του λέω δε μπορώ, πάω να κάνω μπάνιο(είχα κ το άγχος μη με πιάσει γέννα κ πάω άπλυτη🤣). Μου λέει τέτοια ώρα; Ναι του λέω. Τελικά ήταν η καλύτερη απόφαση που πήρα, το ζεστό νερό με ανακούφιζε πολύ. Βγαινω λέω ας πάρω τη μαμά που έχει κάνει 2 παιδιά κ ξέρει. Την παίρνω της λέω αν δε γεννάω, μπορώ να πάω στο μαιευτήριο να με δουν που πονάω; Ναι μου λέει βέβαια. Οπότε ήρθε να κρατήσει το μικρό, δεν ήθελα να πάρω τη μαία μου γιατί την άλλη μέρα είχα ραντεβού στο γιατρό κ λέω αν τους πάρω 4 τη νύχτα με τι μούτρα θα πάω αύριο; Έρχεται η μαμά , με έβλεπε πως διπλωνόμουν όποτε άρχιζε ο πόνος κ κατάλαβε. Πήρε το σεσουάρ μου στέγνωσε τα μαλλιά εκείνη, κ πάμε να φύγουμε μου λέει η βαλίτσα σου; Καλά της λέω να με δουν πάω, δε γεννάω. Καλά μου λέει πάρτην καλού κακού 🤣 Άντε φερτη της λέω. Στο δρόμο πήραμε τη μαία, ας την ενημερώσω λέω να ξέρει, της μίλησε ο άντρας μου της λέει πάμε μαιευτήριο να τη δουν αλλά δε γεννάει, είναι ψευτόπονοι(τον είχα πείσει κι αυτόν🤣). Καλά καλά λέει η μαία πάτε κ έρχομαι. Στην είσοδο εγώ μπαίνω διπλωμένη, του λέω του κυρίου στην υποδοχή ήρθα να με δουν δε γεννάω. Εντάξει μου λέει με το ασανσέρ πας κάτω. Ωραία του λέω κ μόλις φεύγω κάνει του άντρα μου, εισαγωγή κάνω έτσι;😂 Κι αυτός το κατάλαβε. Ερχεται εκεί μια μαία με βλέπει είχα διαστολή 5 ήδη. Εντωμεταξύ έβηχα γιατί ήμουν κρυωμένη, κ δε μου έκαναν επισκληρίδειο μέχρι να βγει το κοβιντ τεστ. Τους έλεγα δεν έχω κοβιντ σας παρακαλώ κάντε μου, γιατί όσο περναγε η ώρα οι πόνοι ήταν πιο δυνατοί. Τίποτα αυτοί ανένδοτοι. Ήρθε κ η μαία μου εκεί γρήγορα δηλαδή μόλις πήγα στο μισάωρο είχε έρθει κι ούτε. Μ λέει θυμάσαι να σπρώχνεις; Δε ξέρω της λέω. Μου λέει για δοκίμασε. Πάω να σπρώξω μου λέει μη, βγαίνει το κεφάλι, περίμενε να έρθει ο γιατρός. Μου έκαναν κ επισκληρίδειο επιτέλους, ηρέμησα, ήρθε ο γιατρός με πήγαν στο άλλο δωμάτιο μου λέει νταξει τώρα σπρώξε. Πάω να σπρώξω κ μου βγαίνει βήξιμο κ έβηξα. Κ λέει ο γιατρός νταξει βγήκε. Κυριολεκτικά με ένα βήξιμο δηλαδή🤣ούτε να σπρώξω δεν πρόλαβα. Ο άντρας μου δεν το πίστευε, γιατί στον πρώτο είχα κάνει πολλές ώρες με την πρόκληση κ είχα ταλαιπωρηθεί πολύ. Αλλά του δείχνουν το μωρό κ έπαθε σοκ.  Αυτή ήταν η εμπειρία μου αυτή σου λέω γιατί ήταν κ η καλύτερη γέννα. Τα καμπανάκια είναι αν σε πιάσουν πόνοι που δεν περνάνε αλλά δυναμώνουν αποτι κατάλαβα. Ή αν σου σπάσουν τα νερά οκ. Εγώ δεν ένιωσα ποτέ να μου σπάνε τα νερά, αλλά στο μαιευτήριο μου είπε η μαία ότι δε μου τα έσπασαν αυτοί, ήταν ήδη σπασμένα όταν πήγα. Οπότε ίσως έσπασαν όταν μπήκα για μπάνιο σκέφτομαι.  Τώρα την πρώτη γέννα δε στη λέω δεν υπάρχει λόγος🤣 δεν ήταν κάτι τραγικό αλλά πέρασα τις 40 εβδ, πήγα με πρόκληση, ταλαιπωρήθηκα γιατί έκανα πολλές ώρες δεν υπάρχει λόγος τώρα να σε αγχώνω. Είχα πάει από το προηγούμενο βράδυ θυμάμαι 11.30 η ώρα κ γέννησα την άλλη μέρα 7 παρά 10 το απόγευμα. Κ στην τρίτη γέννα πάλι πήγα με πρόκληση αλλά καμία σχέση. Δηλαδή πήγα 9 το πρωί κ 3 παρά είχα γεννήσει. Δεν ταλαιπωρήθηκα πολύ.  Γενικά τα σεμινάρια δε βοηθανε τόσο αποτι κατάλαβα, είχα κάνει κι εγώ στο πρώτο παιδί, αλλά το σίγουρο είναι ότι όταν έρθει εκείνη η ώρα κάπως θα το καταλάβεις. Κ εκ πείρας σου λέω ότι είναι πιο εύκολο αν ξεκινήσει μόνος του ο τοκετός από το να πας για πρόκληση(πονάει κ περισσότερο η πρόκληση αποτι κατάλαβα).  Ό,τι άλλο θες κ μπορώ να βοηθήσω, ρώτα με ευχαρίστως !! ☺️🙏
    • Αντε, είσαι στην τελική ευθεία!! Με το καλό!!!😍🙏💕
    • Εγώ κανονικά ΠΗΤ έχω 28/2, αλλά μέχρι 14/02 θα γεννήσω αν φτάσω μέχρι εκεί, γιατί είναι πολύ πιθανό να βγει νωρίτερα 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...