Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

  • Απαντήσεις 136
  • Created
  • Τελευταία απάντηση

Top Posters In This Topic

Δημοσίευση

Επειδή την έχω βιώσει την αποβολη και την αποξεση,γι αυτο γραφω.Αλλά δε γραφω για μας.γραφω για τους αντρες μας.Δε καταλαβαινουν οπως εμεις.Δεν ηταν μεσα σε αυτους.Αλλα προσοχή.Αυτό που θα πω ειναι πολυ σκληρο.Μην αφησετε το θρηνο και την στεναχωρια σας να διωξει τον αντρα σας.Δεν αντεχουν διπλα σε μια γυναικα χαλια επ απειρον.Ειδικα οταν συμβαινει πολλες φορες.Μασατε τα δοντια σας και σηκωθειτε.Αλλιως εκτος του μωρου θα χασετε και τον αντρα.

  • 1 month later...
Δημοσίευση
στις On 6/4/2021 at 1:25 ΜΜ, ο/η peacock είπε:

Ένας χρόνος πέρασε.... σας κραταω μεσα στη καρδιά μου σφιχτά..από εκεί δε θα μου φύγετε...

Μου λείπετε....💔

Σε σκέφτομαι  βρε καρντεσακι μου. 

  • 2 months later...
Δημοσίευση

Και πάλι κάθισα στη στάση του λεωφορείου...με φόβο μα και με ελπίδα ότι αυτή τη φορά θα τα καταφέρω να φτάσω...το λεωφορείο ήρθε, μπήκα μέσα, βρήκα και θέση, βολεύτηκα δειλά, πήρα βαθιά ανάσα και είπα "ξεκινάμε!".... Ξαφνικά ο οδηγός φρεναρε απότομα! "Peacock, λυπάμαι κατεβαίνεις πάλι..." Έμεινα πίσω να βλέπω το λεωφορείο να χάνεται στη στροφή μαζί με τον αγώνα μου και την ελπίδα μου. 

Πάλι αιμορραγία, πάλι πηγματα, πάλι πόνος, πάλι εικόνες... Συνήθισα μάλλον... 

Δύσκολος ο δρόμος της μητρότητας....

 

Δημοσίευση

Πω ρε κορίτσι μου, γιατί? Δεν μπορώ καν να φανταστώ τι περνάς. Σε θαυμάζω για τον αγώνα σου όπως κι άλλες πολλές εδώ μέσα. 

Εύχομαι όλος αυτός ο αγώνας να σε οδηγήσει σύντομα εκεί που θες! 

Δημοσίευση

@peacock δεν μπορώ να το πιστέψω... Είδα το ποστ σου κ λέω επιτέλους το κορίτσι μας θα πει τα κατάφερα! Ειλικρινά λυπάμαι τόσο πολύ. Ξέρω ότι τα λόγια δε σου λένε τπτ αυτή τη στιγμή αλλά ειλικρινά πονάω (κ όλα τα κορίτσια) με σένα. Πραγματικά δεν έχω άλλα λόγια 

 

Δημοσίευση
στις πριν 4 ώρες, ο/η peacock είπε:

Και πάλι κάθισα στη στάση του λεωφορείου...με φόβο μα και με ελπίδα ότι αυτή τη φορά θα τα καταφέρω να φτάσω...το λεωφορείο ήρθε, μπήκα μέσα, βρήκα και θέση, βολεύτηκα δειλά, πήρα βαθιά ανάσα και είπα "ξεκινάμε!".... Ξαφνικά ο οδηγός φρεναρε απότομα! "Peacock, λυπάμαι κατεβαίνεις πάλι..." Έμεινα πίσω να βλέπω το λεωφορείο να χάνεται στη στροφή μαζί με τον αγώνα μου και την ελπίδα μου. 

Πάλι αιμορραγία, πάλι πηγματα, πάλι πόνος, πάλι εικόνες... Συνήθισα μάλλον... 

Δύσκολος ο δρόμος της μητρότητας....

 

Κοριτσάκι μου γλυκο 😕 δεν ξέρω τι να πω ποσες δύναμης έχεις ,πόσες αντοχές.  Δεν ξέρω αλλά σκάω σκάω ρε γμτ δεν ξέρω πραγματικά αυτό το χαζολεωφορειο θέλει έναν οδηγό που θα βαστάει καλά το τιμόνι!!! 

Δεν ξερω πραγματικά πως μπορώ να σε βοηθήσω , τρέχουν τοοοοσαααα στο μυαλό μου πως θα μπορούσα να σε βοηθήσω.. 

Δες την καρεν κοπέλα μου δεν το έβαλε κάτω. Ξέρω επίπονο,  ξέρω οικονομικά δύσκολα αλλά  ΟΧΙ δεν θα του περάσει! 

Σε παρακαλώ πολύ με καθαρό μυαλό σκέψου το επόμενο σχέδιο και μέσα σε αυτό θέλω να έχεις πλάνοοοο Β !

Δημοσίευση
στις πριν 18 ώρες, ο/η peacock είπε:

Και πάλι κάθισα στη στάση του λεωφορείου...με φόβο μα και με ελπίδα ότι αυτή τη φορά θα τα καταφέρω να φτάσω...το λεωφορείο ήρθε, μπήκα μέσα, βρήκα και θέση, βολεύτηκα δειλά, πήρα βαθιά ανάσα και είπα "ξεκινάμε!".... Ξαφνικά ο οδηγός φρεναρε απότομα! "Peacock, λυπάμαι κατεβαίνεις πάλι..." Έμεινα πίσω να βλέπω το λεωφορείο να χάνεται στη στροφή μαζί με τον αγώνα μου και την ελπίδα μου. 

Πάλι αιμορραγία, πάλι πηγματα, πάλι πόνος, πάλι εικόνες... Συνήθισα μάλλον... 

Δύσκολος ο δρόμος της μητρότητας....

 

Λυπάμαι πολύ πάρα πολύ...

Καλό κουράγιο και δύναμη peacockακι!

Δεν έχω λόγια που να μπορούν να απαλύνουν τον πόνο σου μονο μια μεγάλη αγκαλιά έστω και απο εδώ.

Δημοσίευση

Καλησπέρα κορίτσια...είμαι κι εγώ μια κοπέλα που θέλω να κάνω τουλάχιστον ένα παιδάκι...με μένα όλα καλά...ο άντρας μου έχει πρόβλημα με το σπέρμα του...μέχρι να το ανακαλύψουμε πέρασαν τα χρόνια...τώρα είμαι 42...κάναμε ήδη μια εξωσωματική αποτυχημένη και έχουμε άλλα 4 έμβρυα κατεψυγμένα...αλλά εμένα έχει να μου έρθει περίοδος από  τις 16 Ιουνίου...έκανα δύο χοριακές την μια 19 Ιουλίου & την άλλη 27 Ιουλίου...αρνητικές και οι δύο...ενδιάμεσα μου ήρθαν και 2 σταγόνες αίμα...και νόμισα ότι μου ήρθε η περίοδος...όμως τίποτα...μετά από την 2 αρνητική χοριακή μετά από μια εβδομάδα χωρίς περίοδο και πάλι έκανα τεστ εγκυμοσύνης...αρνητικό βγήκε...από τότε τίποτα...δεν έχω περίοδο...είναι 10 Αυγούστου...η γιατρός που με εξέτασε είπε ότι δεν βλέπει κάτι.. έκανα και εξετάσεις θυρεοειδούς...σε φυσιολογικά επίπεδα...μήπως μπαίνω σε κλιμακτήριο...??? Μου το είπαν και αυτό...δεν ξέρω τι να κάνω...θα πάω και σε άλλο γιατρό...εσείς τι γνώμη έχετε...???

  • 1 year later...
Δημοσίευση

Τη τελευταία φορά που έγραψα εδώ δε πίστευα ποτέ ότι θα το έκανα πάλι έχοντας αυτή τη φορά τερματίσει στον τελικό προορισμό! 

7 χρόνια προσπαθειών.... Για μένα ήταν μακρύς και μεγάλος ο δρόμος της μητρότητας και με πολλές δυσκολίες... 

25/10 μπήκα στο λεωφορείο, δειλά... Χωρίς να βρω θέση αυτή τη φορά... Είχα συνηθίσει να κατεβαίνω νωρίς από το λεωφορείο άλλωστε. Και οι μήνες περνούσαν και πηγαίναμε όλο και πιο μακριά...

03/07 το λεωφορείο σταμάτησε επιτέλους στο προορισμό του, εκεί με περίμενε ένα καστανό  αγοράκι, του έπιασα το χέρι, του υποσχέθηκα ότι θα είμαι δίπλα του πάντα και ξεκινήσαμε το νέο μας ταξίδι για τη πιο συναρπαστική μας περιπέτεια! 

 

Δημοσίευση

@peacock ακι μας.. είναι πολύ συγκινητική η ιστορία σας..  Να το χαίρεστε το αγοράκι σας! Γερό και τυχερό που είναι σίγουρα με εσάς γονείς! 
Ολα τα καλά και πολλή αγάπη εύχομαι στο καινούριο σας ταξίδι.. 
 

Δημοσίευση
στις πριν 6 ώρες, ο/η peacock είπε:

Τη τελευταία φορά που έγραψα εδώ δε πίστευα ποτέ ότι θα το έκανα πάλι έχοντας αυτή τη φορά τερματίσει στον τελικό προορισμό! 

7 χρόνια προσπαθειών.... Για μένα ήταν μακρύς και μεγάλος ο δρόμος της μητρότητας και με πολλές δυσκολίες... 

25/10 μπήκα στο λεωφορείο, δειλά... Χωρίς να βρω θέση αυτή τη φορά... Είχα συνηθίσει να κατεβαίνω νωρίς από το λεωφορείο άλλωστε. Και οι μήνες περνούσαν και πηγαίναμε όλο και πιο μακριά...

03/07 το λεωφορείο σταμάτησε επιτέλους στο προορισμό του, εκεί με περίμενε ένα καστανό  αγοράκι, του έπιασα το χέρι, του υποσχέθηκα ότι θα είμαι δίπλα του πάντα και ξεκινήσαμε το νέο μας ταξίδι για τη πιο συναρπαστική μας περιπέτεια! 

 

Να σου ζήσει, γερό να είναι! Καλά έκανες και το έγραψες να δώσεις ελπίδα και σε εμάς που προσπαθούμε και πολλές φορές απογοητευόμαστε. 😇

Δημοσίευση
στις πριν 7 ώρες, ο/η peacock είπε:

Τη τελευταία φορά που έγραψα εδώ δε πίστευα ποτέ ότι θα το έκανα πάλι έχοντας αυτή τη φορά τερματίσει στον τελικό προορισμό! 

7 χρόνια προσπαθειών.... Για μένα ήταν μακρύς και μεγάλος ο δρόμος της μητρότητας και με πολλές δυσκολίες... 

25/10 μπήκα στο λεωφορείο, δειλά... Χωρίς να βρω θέση αυτή τη φορά... Είχα συνηθίσει να κατεβαίνω νωρίς από το λεωφορείο άλλωστε. Και οι μήνες περνούσαν και πηγαίναμε όλο και πιο μακριά...

03/07 το λεωφορείο σταμάτησε επιτέλους στο προορισμό του, εκεί με περίμενε ένα καστανό  αγοράκι, του έπιασα το χέρι, του υποσχέθηκα ότι θα είμαι δίπλα του πάντα και ξεκινήσαμε το νέο μας ταξίδι για τη πιο συναρπαστική μας περιπέτεια! 

 

Καλώς δεχτηκατε στην αγκαλιά σας το πρίγκιπα της ζωής σας!! 😍😍😍😍

Να τον χαίρεστε και να τον καμαρώνετε γλυκιά μου, πάντα υγιή και ευτυχισμένο να είναι το αγοράκι σας για μια ολόκληρη ζωή!! Ότι καλύτερο εύχομαι ολόψυχα!! 💖💖💖💖💖

Καλή ανάρρωση και σε εσένα γλυκιά μανούλα! 😘😘😘

Δημοσίευση
στις πριν 9 ώρες, ο/η peacock είπε:

Τη τελευταία φορά που έγραψα εδώ δε πίστευα ποτέ ότι θα το έκανα πάλι έχοντας αυτή τη φορά τερματίσει στον τελικό προορισμό! 

7 χρόνια προσπαθειών.... Για μένα ήταν μακρύς και μεγάλος ο δρόμος της μητρότητας και με πολλές δυσκολίες... 

25/10 μπήκα στο λεωφορείο, δειλά... Χωρίς να βρω θέση αυτή τη φορά... Είχα συνηθίσει να κατεβαίνω νωρίς από το λεωφορείο άλλωστε. Και οι μήνες περνούσαν και πηγαίναμε όλο και πιο μακριά...

03/07 το λεωφορείο σταμάτησε επιτέλους στο προορισμό του, εκεί με περίμενε ένα καστανό  αγοράκι, του έπιασα το χέρι, του υποσχέθηκα ότι θα είμαι δίπλα του πάντα και ξεκινήσαμε το νέο μας ταξίδι για τη πιο συναρπαστική μας περιπέτεια! 

 

Τι να πει κανεις για αυτό...!! Δεν κρατας ολον τον κοσμο αγκαλια΄ τώρα? Χαλάλι οι αμέτρητες διαδρομές, διέγραψε τα όλα, τίποτα δεν ειναι ίδιο. Ενας άλλος ανθρωπος ξύπνησε στις 3/7 μαζί με αυτό το καστανό αγόρι. 

ΖΗΣΕ την κάθε στιγμή, ρούφα τις μυρωδιές, κράτα στη μνήμη σου κάθε ερέθισμα. Αφοσιωσου σε αυτο το πλάσμα, η καταιγίδα κόπασε και βγηκε ενα λαμπερο ουρανιο τόξο. Στέγνωσαν τα δάκρυα, μονο χαράς τώρα! ❤️ Ευχομαι το καστανό αγόρι να ειναι ευτυχισμένο και να γίνει ενας υπεροχος άνθρωπος που θα κανει τον κοσμο αυτό λίγο καλύτερο στην πορεία της ζωής του. 🥰

Δημοσίευση
στις πριν 9 ώρες, ο/η peacock είπε:

Τη τελευταία φορά που έγραψα εδώ δε πίστευα ποτέ ότι θα το έκανα πάλι έχοντας αυτή τη φορά τερματίσει στον τελικό προορισμό! 

7 χρόνια προσπαθειών.... Για μένα ήταν μακρύς και μεγάλος ο δρόμος της μητρότητας και με πολλές δυσκολίες... 

25/10 μπήκα στο λεωφορείο, δειλά... Χωρίς να βρω θέση αυτή τη φορά... Είχα συνηθίσει να κατεβαίνω νωρίς από το λεωφορείο άλλωστε. Και οι μήνες περνούσαν και πηγαίναμε όλο και πιο μακριά...

03/07 το λεωφορείο σταμάτησε επιτέλους στο προορισμό του, εκεί με περίμενε ένα καστανό  αγοράκι, του έπιασα το χέρι, του υποσχέθηκα ότι θα είμαι δίπλα του πάντα και ξεκινήσαμε το νέο μας ταξίδι για τη πιο συναρπαστική μας περιπέτεια! 

 

Συγκινητική η ιστορία σου κορίτσι μου γλυκό. Κάποτε ανέβηκα κ εγω στο τρένο και με κατέβασαν ακριβώς στη μέση της διαδρομής. 4 χρόνια τώρα το έχω πάρει μετά πόδια τι κ αν τρεχω είμαι στο ίδιο σημείο ταλαιπωρημενη αλλά ακόμα συνεχίζω κ ελπίζω να περάσει το τρενο κ για μένα κ να με πάει στο προορισμό. Χάρηκα για το αισιο τέλος να χαίρεσαι το παιδάκι σου να είναι πάντα γερό και καλοτυχο ❤

Δημοσίευση
στις πριν 20 ώρες, ο/η peacock είπε:

Τη τελευταία φορά που έγραψα εδώ δε πίστευα ποτέ ότι θα το έκανα πάλι έχοντας αυτή τη φορά τερματίσει στον τελικό προορισμό! 

7 χρόνια προσπαθειών.... Για μένα ήταν μακρύς και μεγάλος ο δρόμος της μητρότητας και με πολλές δυσκολίες... 

25/10 μπήκα στο λεωφορείο, δειλά... Χωρίς να βρω θέση αυτή τη φορά... Είχα συνηθίσει να κατεβαίνω νωρίς από το λεωφορείο άλλωστε. Και οι μήνες περνούσαν και πηγαίναμε όλο και πιο μακριά...

03/07 το λεωφορείο σταμάτησε επιτέλους στο προορισμό του, εκεί με περίμενε ένα καστανό  αγοράκι, του έπιασα το χέρι, του υποσχέθηκα ότι θα είμαι δίπλα του πάντα και ξεκινήσαμε το νέο μας ταξίδι για τη πιο συναρπαστική μας περιπέτεια! 

 

Ποσο δυναμη και κουραγιο δινει το μηνυμα σου σε ολες εμας που προσπαθουμε και ποναμε. Να σας ζησει το μωρακι σας. Να ειναι καλοτυχο και να ειστε παντα ευτυχισμενοι και χαμογελαστοι!!

Δημοσίευση
στις On 5/7/2023 at 7:29 ΠΜ, ο/η Lisaki 80 είπε:

@peacock ακι μας.. είναι πολύ συγκινητική η ιστορία σας..  Να το χαίρεστε το αγοράκι σας! Γερό και τυχερό που είναι σίγουρα με εσάς γονείς! 
Ολα τα καλά και πολλή αγάπη εύχομαι στο καινούριο σας ταξίδι.. 
 

Ευχαριστώ ☺️❤️ εσύ ξέρεις από την αρχή όλον αυτόν τον αγώνα! ❤️ 

Δημοσίευση
στις On 5/7/2023 at 9:30 ΠΜ, ο/η Mary_piggy είπε:

Να σου ζήσει, γερό να είναι! Καλά έκανες και το έγραψες να δώσεις ελπίδα και σε εμάς που προσπαθούμε και πολλές φορές απογοητευόμαστε. 😇

Ευχαριστώ ☺️ 

Χαίρομαι αν μπορώ να δώσω ελπίδα σε κάποιο κορίτσι με την ιστορία μου... Δε ξεχνώ τι πέρασα...είμαι εδώ για όποια κοπέλα θέλει βοήθεια η σε κάποιον να μιλήσει...

Δημοσίευση
στις On 5/7/2023 at 10:43 ΠΜ, ο/η Kiddo είπε:

Καλώς δεχτηκατε στην αγκαλιά σας το πρίγκιπα της ζωής σας!! 😍😍😍😍

Να τον χαίρεστε και να τον καμαρώνετε γλυκιά μου, πάντα υγιή και ευτυχισμένο να είναι το αγοράκι σας για μια ολόκληρη ζωή!! Ότι καλύτερο εύχομαι ολόψυχα!! 💖💖💖💖💖

Καλή ανάρρωση και σε εσένα γλυκιά μανούλα! 😘😘😘

Ευχαριστώ κοριτσάκι μου ☺️ 

Είμαι εδώ και το ξέρεις...

Δημοσίευση
στις On 5/7/2023 at 12:30 ΜΜ, ο/η Mummy2be είπε:

Τι να πει κανεις για αυτό...!! Δεν κρατας ολον τον κοσμο αγκαλια΄ τώρα? Χαλάλι οι αμέτρητες διαδρομές, διέγραψε τα όλα, τίποτα δεν ειναι ίδιο. Ενας άλλος ανθρωπος ξύπνησε στις 3/7 μαζί με αυτό το καστανό αγόρι. 

ΖΗΣΕ την κάθε στιγμή, ρούφα τις μυρωδιές, κράτα στη μνήμη σου κάθε ερέθισμα. Αφοσιωσου σε αυτο το πλάσμα, η καταιγίδα κόπασε και βγηκε ενα λαμπερο ουρανιο τόξο. Στέγνωσαν τα δάκρυα, μονο χαράς τώρα! ❤️ Ευχομαι το καστανό αγόρι να ειναι ευτυχισμένο και να γίνει ενας υπεροχος άνθρωπος που θα κανει τον κοσμο αυτό λίγο καλύτερο στην πορεία της ζωής του. 🥰

Ευχαριστώ για τις ευχές! 

Τα ίδια και περισσότερα θα περνούσα αρκεί να είχα αυτό το καστανό αγόρι στην αγκαλιά μου! Με τη γέννηση του....ξαναγεννήθηκα...❤️

Δημοσίευση
στις On 5/7/2023 at 12:33 ΜΜ, ο/η Zenia z είπε:

Συγκινητική η ιστορία σου κορίτσι μου γλυκό. Κάποτε ανέβηκα κ εγω στο τρένο και με κατέβασαν ακριβώς στη μέση της διαδρομής. 4 χρόνια τώρα το έχω πάρει μετά πόδια τι κ αν τρεχω είμαι στο ίδιο σημείο ταλαιπωρημενη αλλά ακόμα συνεχίζω κ ελπίζω να περάσει το τρενο κ για μένα κ να με πάει στο προορισμό. Χάρηκα για το αισιο τέλος να χαίρεσαι το παιδάκι σου να είναι πάντα γερό και καλοτυχο ❤

Λυπάμαι πολύ που έχεις ταλαιπωρηθεί τόσο.... Πραγματικά σε καταλαβαίνω... 

Εύχομαι μέσα από τη καρδιά μου να έρθει σύντομα το ουράνιο τόξο σου! 

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Απαντήσεις

    • Συνήθως λένε ότι στα δεύτερα η κοιλιά είναι μεγαλύτερη. Εμείς καλά τα πάμε. Έχει πολύ πλάκα γιατί είναι παπαγάλος. Μιλάει πάρα πολύ σε σημείο που κάνουμε συζήτηση. Ρωτάς κ απαντάει τα πάντα. Έχει κόλλημα με την καθαριότητα, δεν του αρέσει με τίποτα να κάνει παζλ παρα μόνο να τα πετάει. Τον έβαλα να κάνουμε μπισκότα κ έκλαιγε από το ζυμάρι γιατί λέρωσε τα χέρια του. Δεν μπορούμε να αφήσουμε μπουκάλι με νερό για τα ξεβιδωνει. Στη δουλειά είμαι σπαστό 8ωρο, οπότε τον βλέπω το πρωί, το μεσημέρι κ το απόγευμα κ με βολεύει αυτό το πρόγραμμα, γιατί τον βλέπω όλη τη μέρα! Με το καλό να έρθει και η δεύτερη κόρη!!! Να σας ζήσει η Αργυρώ σας!!!
    • Ναι να το ξεκινήσετε χωρίς πίεση κλασικά με υπομονή.. τα ξέρεις.. θέλει χρόνο και εξάσκηση να συνηθίσει και να μάθει το καλαμάκι.. Ναι ισχύει ότι είναι προτιμότερο, για εμένα λόγο ορμονών που έχει το αγελαδινό.. σκέψου το αγελαδινό είναι για να μεγαλώσει το μοσχαράκι σε αγελάδα.. πόσες ορμόνες έχει για να μεγαλώσει αυτό το ζώο το μωρό του.. γενικότερα προσπαθώ να αποφεύγω τα αγελαδινα και σε γιαούρτι/τυριά.. όπου μπορώ περισσότερο βέβαια.. Ναι εννοείται ότι είναι και το στυλ της κάθε οικογένειας! Για αυτό κιόλας λέω ότι για εμένα το ιδανικό είναι εκεί κάπου στις 10-10:30.. γιατί αυτή θέλει να με ακουμπάει κιόλας και δεν μπορώ να με φανταστώ να κάθομαι στο κρεβάτι αγαλματάκια ακίνητα αμίλητα και αγέλαστα από τις 7-7:30 πχ 😂😂 Και σου κοιμάται και αρκετές ώρες!! Μωρέ μπράβο το παιδί!! Φτου φτου φτου!! Όχι εμένα σου λέω, πόσες ώρες είναι.. 7 ώρες το βράδυ και 2 ώρες το μεσημέρι.. εκεί δηλαδή συνολικά περίπου 9-9:30 ώρες/24ωρο, τέλος.. και πάνω μου κολλημένη πάντα αγκαλίτσα, αλλιώς δεν.. το κυριότερο είναι ότι δεν το χωράει κάν ο νους μου το πως σου ξανακοιμαται..🤯 όχι μόνο εσένα δηλαδή, που διαβάζω λέτε αφυπνίσεις.. εμάς οι "αφυπνίσεις" της συνοδεύονται από 4-5 ώρες τουλάχιστον, όρθια στο πόδι να "χοροπηδάει"..🥴 Μωρέ και εμάς κάπου εκεί 2 μηνών περίπου στον ύπνο ζούσαμε την ουτοπία.. το παιδί κοιμόταν σερί από τις 10 το βράδυ μέχρι τις 6-6:30 το πρωί σερί.. και ανά 3ωρο κοιμόταν ένα 2:30ωρο τουλάχιστον.. σου μιλάω για ουτοπία.. 🥹 πόσο μου λείπει.. 6 μηνών έγινε το πρώτο μεγάλο sleep regression με το άλμα.. καταφέραμε με πολύ κόπο πολύ αργά και με πισογυρισματα φυσικά να κοιμάται κάπου 11:30-12 το βράδυ.. κράτησε 1-1,5 μήνα περίπου Σεπτέμβρη - Οκτώβρη και με το που μπήκε ο Νοέμβρης με την αλλαγή της ώρας όμως σχεδόν άμεσα σε 1-2 μέρες από την αλλαγή της ώρας, γμθκε ο Δίας όμως.. και από τότε παλεύουμε πάλι να το φέρουμε σιγά σιγά.. και πολλές φορές μας φέρνει στα όρια μας δηλαδή.. τίποτα, υπομονή μόνο.. αφού το διάβαζα στον άντρα μου που γράφεις για τον ύπνο και δεν το πίστευε σκέψου.. μου λέει δεν το κοιμίζει όλη μέρα; Και τι ώρα σηκώνεται το πρωί από τις 4; 🤣🤣 Είναι και στο παιδί καταλαβαίνω.. μιας φίλης μου ο πρώτος γιός της ήταν το όνειρο θερινής νυκτός κάθε μαμάς στον ύπνο από την γέννηση.. λες και δεν υπήρχε παιδί στο σπίτι.. ο δεύτερος τής έχει αλλάξει τα φώτα!! 😅😅 Ίδιος με την δικιά μου από τις περιγραφές της.. 🫣🤭
    • Κορίτσια λ,Μ έστειλε σήμερα τα αποτελέσματα..απορώ πώς...92 157 105..όμως από φέτος Μ είπε άλλαξαν τα όρια κ εκεί που ήταν 160 ή 180 την πρώτη ώρα έγινε 140 κ είμαι πάνω από τα όρια στη μια μέτρηση..τα έχω στείλει στον γιατρό..δεν απάντησε κάτι..αν δεν απαντήσει κάτι,θα περιμένω την Παρασκευή να Μ πει στο ραντεβού...
    • Σχετικά με τον ύπνο τι να σου πω... Κάπως ο ίδιος μας υπέδειξε αυτο το ωράριο. Δλδ από 2/3 μηνών κάναμε πάντα τη ρουτίνα του μπάνιου κάπου 7/8μμ και μετά γλαρωνε, θήλαζε και κοιμόταν το μεγαλύτερο stretch ύπνου (4-5 ώρες και καμιά φορά και 6 ώρες σερί). Οπότε το τηρήσαμε έκτοτε και χτίσαμε τις ρουτίνες γύρω απ' αυτο το ωράριο του νυχτερινού ύπνου. Ειδικά απ' όταν ξεκίνησε βρεφικό αυτό το ωράριο όχι απλά εδραιώθηκε αλλά απ' τις 6.30μμ είναι ήδη κουρασμένος φουλ, κι αν χάσουμε το παράθυρο μπάνιο-γαλα-νανι θα πέσει το ταβάνι να μας πλακώσει απ' τις κραυγές του 😂😂  Κάνει και 2 ημερήσιους ακόμα (πρωί περίπου 30/45λεπτα και μεσημέρι 1/2ωρες), από τον 15ο/18ο μήνα θα αφαιρέσουμε σταδιακά τον πρωινό και θα μείνει ο μεσημεριανος μόνο που τον κάνει ούτως ή άλλως στο σχολείο.  Σε γενικές γραμμές η βραδινή του ρουτίνα είναι η εξής (το έγραψα και πρόσφατα σε άλλη ενότητα, κάνω αντιγραφή εδώ): 5.30/6μμ (βραδινό) - 6/6.30μμ τα φώτα και οι φωνές στο σπίτι χαμηλώνουν/κατεβάζουμε παντζούρια, μπάνιο + μασαζάκι (δε βάζουμε σαπούνια καθε μέρα, απλά σε ζεστό νερό να ηρεμεί και να παίζει) - 7μμ μπιμπερό στο σαλόνι, όχι στο κρε΄βατι του + ιστοριούλα - 7/730μμ στο κρεβάτι για ύπνο.  Από εκεί και πέρα, συνήθως κάνει 2 αφυπνίσεις, μια στις 00:00/01:00 και μετά 03:00/04:00. Ξυπνάει 6/6:30 για πρωί 🫠 ιδανικά θα ήθελα να ξυπνάει 7/7.30 αλλά όσες φορές και να προσπαθήσαμε να καθυστερήσουμε τον βραδινό ύπνο έβγαζε τρομερή γκρίνια, ήταν υπέρ κουρασμένος και υπέρ νευριασμένος που μετά κάναμε αμάν να τον κοιμίσουμε, Ενώ άμα μένουμε πιστοί στο πρόγραμμα του πλέον τον ακουμπάμε στο κρεβάτι του, κάνουμε πατ πατ στο πωπουδακι μαξ 5 λεπτά και γεια σας. Οπότε καταλαβαίνεις ότι δύσκολα να ξεβολευτουμε κι εμείς 😂😂😂  Πάντως έχει να κάνει και με το στυλ ζωής της κάθε οικογένειας ρε συ - έχουμε κι εμείς φιλικό ζευγάρι που βάζουν τον μικρό τους το νωρίτερο 11μμ γτ έτσι τους βολεύει επειδή μετά ξυπνάει 9 το πρωί. Εμείς ούτως ή άλλως ξεκινάμε δουλειά 8πμ και κοιμόμαστε κι οι ίδιοι νωρίς, οπότε λειτουργεί όπως έχει. 
    • Εγω βάζω από αρκετά νωρίς το λαδάκι της  weleda κ είμαι πολύ ευχαριστημένη. Όχι τόσο για ραγαδες γιατί είχα ηδη απο προηγούμενες εγκυμοσύνες, όμως ενυδατώνει εξαιρετικά το δέρμα κ αφήνει ωραία αίσθηση 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...