Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Κορίτσια μου στις 30 Ιανουαρίου του 2013 στις 08:40 έγινα πρώτη φορά μανούλα μετά από 5 χρόνια αναμονής και πολλών προσπαθειών!!!!

Την Τετάρτη (30-01) το πρωί λοιπόν στις 6 βρέθηκα στο Ολύμπιον Πατρών για προγραμματισμένη Καισαρική τομή 38 εβομάδων... με το καλημέρα σας μου είπαν να γδυθώ και μου κάνανε τα προκαταρκτικά μου βάλανε ορό κλπ και περίμενα στην αίθουσα αναμονής ξαπλωμένη και ο μπέμπης μου κλωτσούσε σαν τρελός!! Ο άντρας μου είχε τρομερη αγωνία!! Στις 8 ήρθε ο γιατρός μου με ένα μαγάλο χαμόγελο!! Τον καλημέρισα και του ρώτησα τι κάνει!!! Η απάντησή του: Αφού ήρθε αυτή η στιγμή είμαι πάρα πολύ ωραία!!! Αμέσως πήγαμε στην αίθουσα τοκετού ο αναισθησιολόγος μου εξηγούσε βήμα -βήμα τι κάνει και σε λίγο βρέθηκα χωρίς να καταλάβω τίποτα ναρκωμένη από την μέση και κάτω!!! Με σκεπάδανε να μην βλέπω ήμουν απόλυτα ήρεμη!! Μπήκε ο γιατρός μου ξεκίνησε η καισαρική ένιωθα πίεση και κάτι να βγένει από μέσα μου λες και το ξεριζώνεις... κατάλαβα απόλυτα το κόψιμο της κοιλιάς της μήτρας κλπ αλλά δεν πονούσα!!! Αμέσως άρχισα να κλαίω γιατί συνειδητοποίησα ότι σε λίγα μόνο δευτερόλεπτα θα αντίκριζα το πραγματικό μου θαυματάκι!!! και όντως έτσι έγινε... μου σήκωσε ο γιατρός μου τον μπέμπη μου πάνω και μου λέει: βλέπεις τον γιό σου???? Ήταν ένα κουκλάκι που δεν πρόλαβε να αναπνεύσει!!! Εκεί μου ράγισε η χαρά μου από ευτυχία!!! Αμέσως του κάνανε αναρρώφηση τα υγρά και άκουσα το πρώτο μας κλάμα!!! Βρέθηκα στον ωραίοτερο επίγειο παράδεισο!!!! Αυτό που περίμενα τόοοοοσα χρόνια πλέον είχε γίνει πραγματικότητα!!! Μου φωνάξανε όλοι με ένα στόμα μια φωνή... να σου ζήσει ο μπεμπάκος μας!!! Η παιδίατρος με ενημέρωσε ότι ο μπεμπης μας είναι μια χαρά γεννήθηκε 3.150 και 50,5 εκατοστά!!! Τον φέρανε να τον φιλήσω τυλιγμένο με τα ρουχαλάκια του μώλις τον ακούμπησα ήταν ή δεύτερη ευτυχία για μένα!!! Σε όλο το διάστημα αυτό δεν είχα σταματήσει να κλαίω!!!! Τον πήραν τον άγγελό μου για να τον ζεστάνουν και να τον δώσουν στον άντρα μου!!! Μετά η όλη διαδικασία καθαρισμού κλπ κράτησε 1 ώρα!! Πάνω που είχα ηρεμήσει από το κλάμα έρχετε ο γιατρός μου με ένα πλατύ χαμόγελο με αγκαλιάζει με φιλάει και μου ευχήθηκε... απλά δεν μπόρεσα από την συγκίνηση να του απαντήσω... το μόνο που έκανα ήταν να τον σφίξω στην αγκαλιά μου!!! Μετά με πείρανε με πήγανε στο δωμάτιο που ήταν το μωρό και ο άντρας μου!!! Η απόλυτη ευτυχία με περίμενε μέσα!!! Οι 2 άντρες της ζωής μου!!! Ο άντρας μου μου έδωσε ένα μεγάλο φιλί με δάκρυα στα μάτια.. ήταν η πρώτη φορά που τον είδα γεμάτο!! ολοκληρωμένο!!! Σε 1 ώρα που άρχισα και κουνούσα τα πόδια μου πήγαμε στο δωμάτιο με ετοιμάσανε μου φέρανε το μωρό και μπήκανε όλοι οι συγγενείς μου να με δουν... οι γονείς μου κλέγανε από την χαρά τους και γενικά το κλήμα ήταν ιδιαίτερο από συγκίνηση!!!!

Την ίδια μέρα μου βγάλανε τον καθετήρα και σηκώθηκα και την άλλη μέρα τον ορό και από τότε δεν έχω πάρει ούτε ένα παυσίπονο... δεν πονάω είναι απόλυτα ευτυχισμένη και ήταν όλο αυτό που ονειρευόμουνα στην ζωή μου!!!! Την ευτυχία εκείνης της ημέρας την έχω κλείσει στην καρδιά μου σας επτασφράγιστο μυστικό που τίποτα δεν θα μου την χαλάσει!!!

Αυτή ήταν η δική μου εμπειρία τοκετού που τίποτα δεν θα με κάνει να ξεχάσω!!!

Ευχαριστώ πολύ τον Θεό και τον Άγιο Ιωάννη το Ρώσο για την Τιμή που μου κάνανε και αξιώθηκα και έγινα μανούλα!!! Εύχομαι κάθε γυναίκα να ζήσει τέτοια ευτυχία με την βοήθεια Του Θεού!!!

Ευχαριστώ πολύ τον αντρούλη μου για την στήριξή του όλα αυτά τα χρόνια... γιατί ο δρόμος που διανύσαμε δεν ήταν καθόλου εύκολος!!! Και όμως ήμασταν εδώ ο ένας για τον άλλον!!!

Ευχαριστώ ιδιαιτέρος την γιατρό μου ( Περδικάρη Αναστάσιο) για το πιο ωραίο δώρο που μου χάρισε και που τόσα χρόνια στάθηκε και στέκεται δίπλα μας που εάν δεν ήταν αυτός τίποτα δεν θα είχαμε καταφέρει!! Είναι ένας άξιος λαμπρός επιστήμονας και πάνω απ όλα άνθρωπος!!! Εύχομαι ο Θεός να του χαρίζει δύναμη και υγεία!!

Ευχαριστώ πολύ όλα τα κορίτσια του mammy για τις συμβουλές τους για την αγωνία τους εύχομαι ο Θεός να τους χαρίσει πολλά μωρά με υγεία και ευτυχία!!!

Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σας!!!

Φιλάκια πολλά!!!

Υ.Γ. Ιδιαίτερα πρέπει να ευχαριστήσω το μέλος του mammy "ninina" για το ενδιαφέρον την αγωνία της τόσα χρόνια για την αγάπη της και τις συμβουλές της!!! Κατερινάκι μου γλυκό εύχομαι ο Θεός να χαρίζει σε σένα και την Ευλογημένη οικογένειά σου Υγεία αγάπη και ευτυχία!!!

Δημοσίευση

Νικη μου με συγκηνισες αγαπη μου......σαν ψεματα ποσα χρονια περασανε απο τοτε που τα λεγαμε εδω....4 ειμουν εγκυος στο μεγαλο μου τοτε.θυμαμαι τις προσπαθειεσ σου κ τον αγωνα σου κ ηξερα τι περνας ακριβως γιατι τα ιδια περασα κ εγω...απογοητευσεις μια πανω μια κατω........κ να που τα καταφεραμε κ ζουμε το ονειρο....... ;):) ι ιστορια σου μου θυμισε πολυ τη δικη μου σαν προγραματισμενη καισαρικη,ευτηχως ολα πανε πολυ καλα......ευχομαι απο την καρδια μου να ειστε παντα γεροι κ να καμαρωνετε το μπεμπη σας,κ συντομα να περιμενετε ενα μορακι ακομη,οπως ηρθε κ σ εμας γιατι τωρα που ηρεμησεσ θα το δεισ καποια πραγματα θα ειναι πολυ καλυτερα...... ;):)

την αγαπη μου στον αντρα σου κ ελπιζω ο Θεος να μας αξιωσει να τα πουμε κ απο κοντα.....να προσεχεις κ να ξεκουραζεσαι,να κοιμασαι οταν κοιμαται ο μπεμπης,μου το λεγανε κ μενα κ δεν το πιστευα τωρα ομως το λεω κ εγω....... ;)

Δημοσίευση

Νίκη μου και πάλι να σας ζήσει!!!!!!!!!!!!!!

Εύχομαι πάντα γερός να είναι και να τον καμαρώνετε όπως επιθυμείτε!!!

να έχεις καλή λοχεία και να περνάτε όμορφα....

Καταλαβαίνω ακριβώς πως νιώθεις, σαν να διάβασα την δική μου ιστορία τοκετού...εύχομαι και εγώ σε όλες τις γυναίκες που θέλουν να γίνουν μανούλες σύντομα να το καταφέρουν με τη βοήθεια του Θεού.

Δημοσίευση

Όντως θα είναι μια μέρα που δε θα ξεχάσεις ποτέ όσα χρόνια και να περάσουν...Κάθε χρόνο στα γενέθλια μου η μάνα μου μας περιγράφει ακόμα και τώρα στα 32 πως ήταν η μέρα που γέννησε.Πριν κάνω παιδιά της έλεγα ω ρε μάνα τα ίδια και τα ίδια μας λες κάθε χρόνο...Από τότε που γέννησα καταλαβαίνω πόσο έχει σημαδέψει τη ζωή της αυτή η μέρα.Ούτε η μέρα της ορκωμοσίας μου στο πανεπιστήμιο, ούτε του γάμου μου ούτε καμία δεν είναι τόσο ζωντανή στο μυαλό μου όσο η μέρα που γέννησα τις κόρες μου...

Να σου ζήσει,είναι γλύκας μόνο χαρές πια!

Δημοσίευση

Nίκη μου,να σου ευχηθώ και εδώ!Να σου ζήσει ο παίδαρος,μιλάμε είναι τρελή φάτσα!!Πολύ αγριογκόμενος μου φαίνεται!!!!!!!!!!χαχαχαχαχααα!! :lol::lol: Να είναι γερός και αυτός και εσείς και να τον καμαρώνετε!!

Ωραία που τα περιγράφεις όλα!Ουφ.....ανυπομονώ να γράψω και τα δικά μου!!

Απο εδώ και πέρα τέρμα τα δάκρυα της στενοχώριας,μόνο δάκρυα χαράς!!!

Και εγώ 5 χρόνια σχεδόν πάλευα για το 2ο.......πέρασα και εγώ διάφορα και σε καταλαβαίνω....Πάνε αυτά περάσανε.....

Όλες μου οι ευχές για μια όμορφη ζωή με τους δυο άντρες σου!!! ;)

Δημοσίευση

ειχα να μπω πολλους μηνες στο μαμμυ και μπηκα σημερα να δω τα νεα σας κι επεσα πανω στην ιστορια σου!!!!!!γερο και καλοτυχο να ειναι το παιδακι σας νικη μου!!!!!!!!!!ευχομαι ολη η ζωη σας απο'δω και περα να ειναι οπως η πρωτη μερα που "συναντηθηκατε"!!!!!!!

Δημοσίευση

τι υπεροχος τιτλος για θεμαααα................................να χαιρεσαι το αγγελουδι σου...ουφ παλι συγκηνηθηκα πρωι πρωι...καθε ευτυχια, σαν τα ψηλα βουνα να ειναι το παιδακι σου....καθυστερημενα οι ευχες μου, αλλα ειναι απο καρδιας....ειμαι παλια εδω, απλα λογω μετακομισης δεν ειχα ιντερνετ....οτι χρειαστεις εδω ειμαστε...φιλια πολλα. ευα

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Πίστευα ότι μέχρι το βράδυ θα μου τα στείλει.. συνήθως έτσι κανει...μήπως δεν πρόλαβε..τη Δευτέρα πια...
    • Μια χαρά σε βρίσκω φίλη, κάνεις αυτό που ταιριάζει σε εσάς και στην καθημερινότητά σας 💕 Όλα θα πάνε υπεροχα, εφόσον δε πιέζεις τον εαυτό σου για κάτι, έχεις ήδη σκεφτεί εναλλακτικές, αυτό είναι το πιο σημαντικό 🙏
    • Α! και για τους ημερίσιους που ανέφερες, εκτός από contact naps, το οποίο καταλαβαίνω είναι φουλ δεσμευτικό, ειδικά όταν κοιμούνται 2ωρα και 3ωρα πάνω σου, έχεις δοκιμάσει να βγαίνεις βόλτα με το καρότσι να κοιμάται εκεί; Είχα μπουχτίσει κι εγώ να είμαι κολλημένη στον καναπέ 2ωρα και 3ωρα και να μη μπορώ ούτε καλά καλά να φάω μεσημεριανό, οπότε βγήκα μια μέρα με το καρότσι στο πάρκο, τον θήλασα και μετά τον έβαλα στο καρότσι και δώστου βόλτες μέχρι που αποκοιμήθηκε.  έκτοτε το έκανα συστηματικά, προσπαθούσα να το κάνω κάθε μέρα - θηλασμός στο πάρκο, μετ'α μέσα στο αυγό/καρ΄οτσι/καλαθούνα μόλις γλάρωνε, 2-3 γύρες και είχε κοιμηθεί. Μετά καθόμουν με το ταπεράκι μου κι απολάμβανα το φαγητό μου, βιβλίο, ό,τι χρειάζεται κανείς! ή πολλές φορές απλά έβαζα μουσική στα ακουστικά και περπατούσα με τις ώρες. Μου έκανε πολύ καλό και για τη δική μου ψυχική υγεία, οπότε το προτείνω φουλ! Και με τον καιρό, μετά τον 3ο μ΄ήνα άρχισα να τον πηγαίνω και σε μολ, κάτι άκυρες Τετάρες 10 το πρωί, ήμουν εγώ κι ο κούκος 🤣 Κι ενώ κοιμόταν το μωρό έκανα κι εγώ τις βόλτες μου στα μαγαζία. Η λοχεία είναι τόσο απομονωτική περίοδος, κι αν δεν έχεις να αφήσεις το μωρό, απλά πάρτο μαζί σου! Χαρούμενη μαμά = χαρούμενο μωρό 💕🫂
    • Στους νυχτερινούς ύπνους τότε είσαι κομπλέ - μη το πεις ούτε του παππά, έτσι μου λέγανε και μένα! 🤣 2-3 αφυπνίσεις είναι απόλυτα φυσιολογικό ως και πολυτέλεια όπως καταλαβα από άλλους γονείς στον περίγυρο 🤪 Επίσης συμφωνώ ότι ρουτίνα/πρόγραμμα δύσκολα να εφαρμόσεις τώρα, είναι πολύ νωρίς όπως και σου έγραψα και παράπανω, αυτή η φάση νεογέννητου είναι απλά ό,τι λειτουργεί, φουλ survival mode, δεν υπάρχει ούτε λάθος ούτε σωστό κατ εμέ.  Αυτό με το κλάμα που λες πάντως, ακούγεται όντως ζόρικο, εγώ δε θυμάμαι να το είχαμε συστηματικά πέρα από κάποιες νύχτες που είτε είχε κολικούς είτε κάτι θα τον ταλαιπωρούσε γενικά. Θυμάμαι και τις "ώρες της μάγισσας" (witching hours) εμένα έκλαιγε πολύ έντονα 7-10μμ, δλδ μπορεί να αποκοιμόταν και να ξυπνούσε ο καημενος μες τον ύπνο του κλαίγοντας σπαραχτικά. Η μαία ή η σύμβουλος θηλασμός (τώρα δε θυμάμαι ποιά μου το είπε) που το συζητούσαμε τότε μου ε΄ιχε πει ότι τα νεογέννητα το χουν αυτό γιατί περνούν και το σοκ της προσαρμογής στη ζωή εκτός μήτρας. Γενικά πολλά μπορούν να συμβαίνουν, αλλά δυστυχώς δε μπορούμε να ξέρουμε.  Υπομονή, πολ΄λά contact naps, και καφέ 😅❤️
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...