Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Μετα απο 3 ακριβως χρονια κραταω το δευτερο μωρακι μου στην αγκαλια μου...την μπουμπου μου

Πιστευα οτι ποτε δεν θα καταφερνα να χαρισω ενα αδελφακι στον γιο μου, αλλα ο θεος με βοηθησε.

Στο φορουμ δεν εμπαινα γιατι δεν ηθελα να διαβασω τιποτα ασχημο κ στεναχωριεμαι...γιατι ημουν σιγουρη οτι θα διαβαζα.

Μονο οι δικοι μας το ξεραν οτι ημουν εγκυος κ οταν ειχα υπερηχο δεν ηξεραν ουτε οι δικοι μας οτι παω...το μαθαιναν μετα...ΟΙ περισσοτεροι το μαθαν τα χριστουγεννα στην γιορτη μου κ οσοι με βλεπαν.

Εμεινα εγκυος καπου τον Μαιο, ουτε ξερω ποτε αφου δεν προσπαθουσα καν...ειχα πει ας φυγουμε με την μεταθεση να ειμαστε αθηνα κ θα δουμε..το θεμα εγκυμοσυνη το ειχα διαγραψει απο το μυαλο μου.Ειχα 3 μερες καθυστερηση κ ελεγα οκ δεν ειμαι....αλλα χοριακη 1490.Μεχρι κ την 15 εβδομαδα δεν ειχα καθολου αγχος.Ημουν ηρεμη.

Στις 15+6 ειχα υπερηχο θυμαμαι εκλαιγα γιατι πιστευα οτι δεν ηταν καλα...αλλα η μπουμπουκα μας κλωτσουσε σαν τρελη κ εγω απο το αγχος δεν ενιωθα τιποτα...οταν γυρισα σπιτι απο τον υπερηχο την ενιωσα πρωτη φορα....αγχος πολυ καθε βδομαδα πηγαινα για υπερηχο για να βλεπω οτι ειναι καλα κ να ηρεμω...δεν το συζητω για την β επιπεδου....παλι κλαματα..ημουν 20+6 εβδομ καναμε 1,5ωρα υπερηχο κ ολοκληρη ημουν μουδιασμενη κ μολις μου ειπε οτι ολα καλα δεν μπορουσα να το πιστεψω αρχισα να τρεμω, οταν βγηκα απο το ιατρειο ηθελα να φωναξω απο την χαρα αλλα συγκρατηθηκα :roll: μετα ξαναπηγα κ στην 22η κ στην 23 για επανελεγχο για να ειμαι εγω σιγουρη.Μεχρι της 18 εβδομαδες δεν ειχα παρει κανενα κιλο, μαλλιστα ειχα χασει κ 2.Μετα πηρα 13 κιλα μεχρι τις 28 γιατι οταν δεν αισθανομουν λιγο το μωρο ετρωγα διπλη σοκολατα :lol: ...τελικα εφτασα τα 20....αλλα μου μειναν 7 ευτυχως.

Μετα κυλησε σχεδον ηρεμα η εγκυμοσυνη μου....κ φτασαμε στις 37 εβδομαδες...κανονισαμε να γεννησω στις 25 ιανουαριου..αλλα η μπουμπου βιαζοταν κ ανεβασα πιεση πολυ...πηγα στο μαιυτηριο μεσα στην νυχτα (εντωμεταξυ την προηγουμενη εκει ημουν για να κανω ενα nst το οποιο βγηκε κ τελειο) η πιεση 10-16,κ μου ειπαν οτι ειχα κ πονακια (εγω δεν πονουσα καθολου)...η πιεση δεν επεφτε αργησε παρα πολυ να πεσει κ τελικα γεννησα στις 20/1 14:00...ειχαμε συμφωνησει για επισκλ..αλλα εφαγα κ μια ωραιοτατη ναρκωση διοτι η επισκλ δεν με επιασε (μαλλον εφταιγε το πολυ αγχος που ειχα)..ευτυχως η γιατρος οταν ελεγα νιωθω την κοιλια μου με ακουγε (γιατι εγω εκανα τεστ μονη μου, εβαζα τον αντρα μου να ακουμπαει την παλια τομη κ την ενιωθα) κ με γρατσουνισε στην τομη πριν βαλει νυστερι κ της ειπα οτι αυτο που εκανε το ενιωσα κ με κοιμησε κατευθειαν...οταν ξυπνησα η γιατρος μου ηταν διπλα μου κ την ευχαριστω για ολα κ μου ειπε 3020γρ, εκλαψε αμεσως, ολοι η ομαδα του χειρουργειου την χαζευε κ εχει καστανα μαλλακια(περιμενα οτι θα ειναι ξανθια)....

η επισκλ με την ολικη ηταν τελεια....δεν πονουσα καθολου...την επομενη σηκωθηκα αμεσως...κ περπατουσα κανονικοτατα...δεν πονεσα αλλη φορα.Αφου οι δικη μου που ηρθαν να με δουν απορουσαν που ημουν τοσο καλα...αυτο που πονουσε ηταν οτι μου σπασαν ολες τις φλεβες για τον ορο κ δεν μπορουσα να κουνησω τα χερια μου (ειχαν πρηστει) αφου φωναζαν αναισθ για να μου βαλει ορο....κ κλαματα εγω απο τα πολλα τρυπηματα...γενικα στο νοσοκομειο πολυ κλαμα εριξα.

Τωρα ειμαστε σπιτι τρωμε γαλατακι μαμας συνεχεια..ειμαι χαρουμενη.Μοιαζει πολυ με τον αδελφουλη της...

Ευχαριστω τον θεο που με βοηθησε κ την γιατρο μου για ολα.

Α μολις βγηκα απο το χειρουργειο κ ειδα τον αντρα μου του ειπα οτι δεν κανω αλλο γιατι φοβηθηκα πολυ....

Δημοσίευση

Χρυσάνθη χαίρομαι πάρα μα πάρα πολύ για σένα!!!!

Η ιστορία τοκετού σου είναι περίπου όπως τη δική μου: υψηλή πίεση, καισαρική με ολική.

Να σας ζήσει και να τη χαίρεστε!!!

Δημοσίευση
Χρυσάνθη χαίρομαι πάρα μα πάρα πολύ για σένα!!!!

Η ιστορία τοκετού σου είναι περίπου όπως τη δική μου: υψηλή πίεση, καισαρική με ολική.

Να σας ζήσει και να τη χαίρεστε!!!

Ειπα να τα ζησω ολα...οχι αστεια

εντωμεταξυ η φαση ειναι οτι μια εβδομαδα πριν ελεγα στη γιατρο...δεν πιστευω να μην με πιασει η ναρκωση :lol: κ το καλυτερο της ειχα πει να παει ο αντρας μου να δωσει αιμα σε περιπτωση που χρειαστει γιατι εγω ξενο δεν ηθελα...ευτυχως που δεν εδωσε γιατι θα το χρειαζομουν σιγουρα :lol:

Δημοσίευση

Χρυσάνθη μου, να χαίρεσαι την κουκλίτσα σου! Σε θυμάμαι απο πιο παλιά κ ειλικρινά νιώθω μεγάλη χαρά που όλα πήγαν καλά κ ήρθε το αδερφάκι του μικρού σου! Καλή λοχεία, να έχετε πάντα μόνο χαρές! :D

Δημοσίευση

Να σου ζησει η κορουλα σο!ναστε ολοι ευτυχισμενοι και δυνατοι!!η οικογενεια σου να ζει μονο ευχαριστες στιγμες γεματες χαμογελα και τα παιδακια σας να τα δειτε να μεγαλωνουν και να γινονται καλοι ανθρωποι!καθε ευτυχια!!!κι εγω περιμενω το 2ο κοριτσακι μου και ειμαι μεσα στο αγχος....χαρηκα που διαβασα την ιστορια σου και ειδα ποσο καλα πηγανε ολα!

Δημοσίευση

"Ραφαελ" μου να σου ζήσει!!!!!!!!!Απίστευτη η ιστορία σου,θυμάμαι σαν σημερα όλα όσα έχεις τραβήξει!Και που σου έλεγαν ότι κάτι συμβαίνει στις εγκυμοσύνες σου όταν είναι κορίτσι.Τελικά τους διέψευσες όλους ε;;;Μπράβο και πάλι μπράβο.Και άπό ότι διαβάζω φύγατε και από Ρόδο ε;Τέλεια να σαι κοντά με τον αντρούλη σου.Πάντα χαρές να τα χαίρεστε και τα δυο τα ζουζούνια σας!

Δημοσίευση

Αγαπημένη μου φιλενάδα!

Σου εύχομαι και από εδώ να ζήσετε μια ονειρεμένη ζωή με τα παιδάκια σου όπως σας αξίζει!!!!

Να σας ζήσει το νέο μέλος της οικογένειάς σας και να είναι πάντα γερή, δυνατή, καλότυχη και ΟΜΟΡΦΗ σαν την μαμά της :D:D:D:D:D:D

Περιμένουμε να γυρίσεις στο μαμμυ όταν βρεις χρόνο!

Φιλάκια σε όλους σας!!

Δημοσίευση

Χρυσάνθη μου να ζήσει κορίτσι μου η μπουμπού σου!!! Να είναι πάντα γερή και καλότυχη!!! Καλούς θηλασμούς και καλή λοχεία σου εύχομαι!!!

Να που ήρθε η κόρη τελικά!!! :D:D:D Να μου φιλήσεις τον Άκη σου και την μπουμπού!!! Σε φιλώ!!!

Δημοσίευση

Να σου ζήσει η μπουμπούκα σου

Σε θυμάμαι από παλιά και όλα όσα τράβηξες και το πόσο ταλαιπωρήθηκες

Τώρα όως έχεις έχει αγκαλιά την κορούλα σου και φαντάζομαι την ευτυχία σου

Πολύ χάρηκα με τα νέα σου :D

Δημοσίευση

κοριτσακι μου γλικο...να σου ζισι το μορακι σου..να την χερεσε..και να την δισ να μεγαλο μια ομορφι δεσπινιδα και εσι να την καμαροσισ..και να θιμασε ποσο πολι την ποτουσεσ!!!

αφτεσ τησ μερεσ σε σκεφτομουν..αλα δισταζα να σου στηλο μονιμα..φοβομουν...

σιμερα που μπικα ετσι ιχεεα διαβασα τα νεεα σου..και πιρα μεγαλι χαρα..πολι μεγαλι χαρα...

Δημοσίευση

Κοριτσάκι μου γλυκο...και πανω που σκεφτομουν ότι εχει καιρο να μιλησουμε...Κι αναρωτιομουν αν γεννησες..

Δεν ξερεις όσο πολύ χαίρομαι για σενα... Να σας ζησει! Να ειναι παντα γερη και καλοτυχη. Η αγάπη και η επιμονη σου σε βοηθησαν και τα καταφερες...

Φιλιά σε εσένα και στα παιδάκια σου...και καλή λοχεία!

Δημοσίευση

χρυσανθακι μου αν και σου τα'πα,δεν πειραζει αλλη μια φορα!ευχες ειναι αυτες!!!!να ειναι γερη κοπελα μου η κοριτσαρα σας!!!!!!ειδες τελικα που το ονειρο σου πραγματοποιηθηκε?αδικα ολο το αγχος που τραβηξες!τωρα εχεις μια ομορφη και γερη μπουμπου στα χερια σου!!!!φανταζομαι χαρα ο ακης,ε?????ευχομαι να ειναι γερα και τα δυο παιδακια σου και να σας δινουν ΜΟΝΟ χαρες!!!!!!!!καλη λοχεια και καλους θυλασμους!!!!!!πολλα πολλα φιλακια στα πατουσακια της!!!!!!!!

Δημοσίευση

χρυσανθαααακιιιιιιιι!!!!!!!!!!τι διαβαζω?????????ειχα πολυ καιρο να μπω στο μαμμυ κ δεν ηξερα τπτ....μπραβο κοριτσι μου,να σου ζησει η κοπελαρα σου,πολυ χαρηκα!!! Απο δω κ περα μονο χαμόγελα φιλεναδα!!!!!!!!

Δημοσίευση

ή έχω πολύ καιρό να μπω....ή δεν πήρα είδηση το νέο αυτό ποστάκι ή μπορεί να συμβαίνουν και τα 2 συγχρόνως καθότι ένα μυαλό χειμώνα καλοκαίρι...βαρέσαμε tilt!

Να ευχηθώ κι εγώ από εδώ να σου ζήσει και καλή ανατροφή!

Τέτοιες μέρες πέρυσι είχα μάθει κι εγώ οτι περιμένω 2 σπόρια...πως περνάει ο καιρός...και τώρα είναι ολόκληρες κοπέλες. Μεγαλώνουν τα άτιμα...ούτε λίπασμα να τα βάζαμε!

Σε φιλώ και σου εύχομαι μόνο χαρές από εδώ και πέρα. Και αυτό για το 3ο... που "δεν σκέφτεσαι..." σε λίγο θα το ...ξανασκεφτείς!

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Καλησπερα. Οπως σου εγραψε και η αλλη κοπελα οι περισσοτερες γυναικες περναμε απο αυτην τη φαση αργα η γρηγορα. Ειτε απευθειας μετα τον τοκετο ειτε καποιους μηνες μετα. Θα σου γραψω για την προσωπικη μου εμπειρια επειδη καποια πραγματα που ειπες τα νιωθω κι εγω. Εχω ενα παιδι,τωρα ειναι 16 μηνων και καθε μερα νιωθω οτι δεν μπορω να παρω τα ποδια μου. Βλεπω αλλες μανουλες που ειναι παντα περιποιημενες ενω εγω οταν βγαινουμε συνηθως επειδη δεν προλαβαινω βγαινω οπως να ναι. Τωρα π ξεκινησα τη δουλεια εχω εξαντληθει με αποτελεσμα να ειμαι πολυ συχνα αρρωστη και πολλες φορες σκεφτομαι οτι το παιδι μου θα ηταν καλυτερα αν ειχε αλλη μαμα. Αυτες οι σκεψεις ειναι στιγμιαιες, οταν παρεις μια ανασα και δωσεις λιγο χρονο στον εαυτο σου θα δεις τα πραγματα πιο καθαρα. Για το μωρακι σου εισαι ολος του ο κοσμος προσπαθεις καθε μερα να του δωσεις το καλυτερο κι αυτο ειναι πολυ σπουδαιο. Μη συγκρινεις τον εαυτο σου με αλλες γυναικες,η καθεμια εχει τις δικες της αντοχες και αυτο δεν ειναι κακο. Αλλωστε να σου πω και κατι τα παιδακια θελουν απλα πραγματα και λιγα για να ειναι χαρουμενα. Δε χρειαζεται να πασχιζουμε παντα για το τελειο. Φροντισε τον εαυτο σου γιατι το μωρο σου πιο πολυ αυτο εχει αναγκη μια χαρουμενη μαμα.
    • Καλησπερα,οχι δεν εχω δωσει ψαρι. Της δινω λιγο μοσχαρι και μεχρι στιγμης το εχει δεχτει και απλα εισαγω λαχανικα για να εχω επιλογες. Θα την δοκιμασουμε παλι λιγο κοτοπουλο αλλα τωρα που ειναι αρρωστουλα δεν θα εισαγω κατι νεο. Σημερα το απογευμα μου σηκωσε και 38 πυρετο αλλα ισως ειναι τα δοντακια της γιατι και στο φαγητο αν ακουμπησει το κουταλακι στα πρησμενα ουλα αρχιζει και κλαει με λυγμους. 
    • Μακαρι μακαρι μακαρι! Η αληθεια ειναι οτι φοβομαστε να παραδεχτούμε οτι νιώθουμε ολα αυτά σε μια απ τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής μας που τελικά δεν ειναι ακριβώς έτσι..λογω των ορμονών και των απαιτητικων συνθηκών. Φανταζόμουν βέβαια οτι με το πέρασμα του καιρού ολα αυτα τα ψυχικά βαρη θα εξασθενούν ενώ σε μενα πχ συμβαίνει το ανάποδο. Ευελπιστώ να επιστρέψω σε λιγο διάστημα και να ξαναγράψω με πιο καθαρο μυαλό την εξέλιξη γιατι θεωρώ οτι πολλες γυναίκες εχουν αναγκη απο αυτό. Οπως κι εγω που άνοιξα αυτο το θέμα διαβαζοντας κι αλλα παρομοια. Εχω απευθυνθεί στην φαιναρετη και ελπίζω ολα καλα! Επισης ,δυστυχώς στον κυκλο μου καμια φιλη μου δεν εχει παιδι ακόμα οποτε θεωρω οτι θα καταλάβουν μόνο οσες εχουν βιώσει οτι βιωνει μια μαμά. Αυτός ειναι και ο λογος που ενιωσα την αναγκη να το συζητήσω με σας
    • Ούτε το εχω συνειδητοποιήσει, σ'ευχαριστω γλυκιά μου με το καλο να κρατήσεις το κοριτσάκι σου🩷
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...