Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

πριν μια εβδομαδα εχασα και εγω τη κορη μου στην 22 εβδομαδα.

τριπλη περιτυλιξη λωρου στο λαιμο.

μου την πηραν με καισαρικη.

δε ξερω πως να το αντιμετωπισω, εχω στερεψει απο το κλαμα.

εχω ενα κοριτσακι 2 ετων και δε θελω να με βλεπει σε αυτη τη κατασταση, ομως δε μπορω να το ελενξω.

γιατι να συμβαινουν αυτα τα πραγματα???

δεν αντεχω.ποναει η ψυχη μου.

Δημοσίευση

Τι να σου πω κοπέλα μου ! αυτά δυστυχώς είναι οι αδικίες της ζωής .. ! δεν υπάρχει λόγος που συμβαίνουν αυτά τ'άσχημα ! Προσπάθησε να είσαι δυνατή για τη κορούλα σου .. σ'έχει ανάγκη όπως και εσύ ! Βλέπε το χαμογελό της και παίρνε δύναμη ... Κουράγιο !

Δημοσίευση

Κουράγιο efi21. πιστεύω ότι ο καιρός θα γιατρέψει την πληγή σου. να χαίρεσαι την κορούλα σου και να προσπαθήσεις-θέλει προσπάθεια- να μη βλέπει τη μαμά της χάλια ψυχολογικά γιατί υποσυνείδητα όλα περνάνε στην ψυχολογία ενός παιδιού, ακόμα και αν δεν το δείχνει.

Δημοσίευση

Αχ βρε κοριτσάκι μου τι έπαθες??? Κρίμα και για εσένα και για την μικρούλα σου.

Ότι και να σου πω λίγο θα είναι, κουράγιο.

Μακάρι να μην ξανοιώσει καμία μάνα αυτόν τον πόνο το εύχομαι μέσα από την καρδιά μου για όλες τις μανούλες του κόσμου.

Δημοσίευση

Λυπάμαι, πραγματικά λυπάμαι. Δεν υπάρχουν λόγια να σε κάνουν να ξεχάσεις. Δυσυχως. Μόνο το χαμόγελο της μικρής σου κορουλας θα σε βοηθήσει. Ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός.

Το έχω βιώσει δυο φορές και ξέρω πως νιώθεις. Μόνο που εγω δεν είχα άλλο παιδάκι για να παίρνω δύναμη. Εύχομαι ο θεός να βοηθήσει και σύντομα να κρατάς στην αγκαλια σου το επόμενο. Ξέρω είναι δύσκολο αλλα μην αφήσεις να σε πάρει απο κάτω. Μακάρι να πανε όλα καλα απο δω και πέρα και να μην συμβεί σε καμία γυναίκα κάτι τέτοιο..

Δημοσίευση

Efi μου πραγματικά λυπάμαι πάαααρα πολύ.... :cry::cry::cry: Δεν έχω λόγια να σε παρηγορήσω....Δυστυχώς αυτό ήταν καθαρά θέμα ατυχίας... :(:(:(:(:(:( Από τα λίγα πράγματα που δεν μπορείς να ελέγξεις.... :(:(:( Κάνε κουράγιο για το κοριτσάκι σου το μεγάλο και σύντομα το μικρό αγγελάκι σου θα σου στείλει ένα αδερφάκι για την κορούλα σου...

Δημοσίευση

κουράγιο και πολλή υπομονή efi ! προσπάθησε όσο μπορείς για το κοριτσάκι σου κ όσο περνάει ο καιρός, σίγουρα δεν θα ξεχάσεις, τα πράγματα όμως θα είναι καλύτερα, και με την υποστηριξη του συντρόφου σου. μια αγκαλίτσα απο εμένα!

Δημοσίευση

Λυπαμαι απο τα βαθη της ψυχης μου!Εγω ειχα αποβολη λογω παλινδρομης πριν 1,5 μηνα στην 7η εβδομαδα!Ο πονος ειναι τοσο μεγαλος και καμια κουβεντα και καμια αγκαλια δεν μπορει να τον απαλυνει παρα μονο του παιδιου σου και του αντρα σου!Παρε δυναμη απο αυτους και προσπαθησε να σταθεις στα ποδια σου!

Δημοσίευση

Να κάνεις κουράγιο και να πέρνεις δύναμη απο το μικρό σου κοριτσάκι, πραγματικά είναι πολύ δύσκολο και πολύ λυπηρό αυτό το γεγονός.

Να πέρνεις δύναμη και απο όσες άλλες κοπέλες έζησαν κάτι παρόμοιο και τελικά μετά απο λίγο καιρό έφεραν στον κόσμο τα μωράκια του. Ετσι κάνω και εγώ, έχασα τα δυδιμάκια μου πριν δυο εβδομάδες ήταν στην αρχή βέβαια ο πόνος δεν ξέρω αν είναι ο ίδιος αλλά εν μέρη μπορώ να σε νοιώσω.

Δημοσίευση

Κουράγιο κουκλίτσα μου και δύναμη!!!!!!!!!! Είναι πολύ δύσκολο αυτό που περνάς....σε καταλαβαίνω, το έχω ζήσει κι εγώ στην πρώτη μου εγκυμοσύνη (στην 25η εβδομάδα)......μόνο ο χρόνος θα σου απαλύνει τον πόνο!!!!!! Θα παίρνεις δύναμη από το κοριτσάκι σου......

Μια μεγάλη αγκαλιά από μένα.......

Δημοσίευση

ο Θεός σου έδωσα ένα κοριτσάκι για να σου απαλύνει τον πόνο σου. Φαντάζομαι θα σκέφτεσαι...ναι, αλλά γιατί μου πήρε το άλλο???.... Δεν υπάρχει απάντηση σε αυτό, μόνο ο ίδιος ξέρεις, μην χάνεις όμως την πίστη σου και σύντομα θα σου ξανά χτυπήσει την πόρτα η ευτυχία!!!

Αρκεί να είσαι έτοιμη και να το περιμένεις.....

Δημοσίευση

σας ευχαριστω πολυ για τα καλα σας λογια.δυστυχως βλεπω οτι πολλες το εχουν περασει.

σκεφτομαι οτι τα πραγματα μπορει να ηταν χειροτερα.ευτυχως πηγα για εξεταση εκεινη τη μερα και ειδαμε οτι δε ζουσε πια. ποιος ξερει τι θα παθαινα αν δε το βλεπαμε εγκαιρως... τι θα γινοταν το κοριτσακι μου μετα??? ο θεος με φυλαξε κατα καποιο τροπο.

ο γιατρος μου ειπε οτι συντομα μπορω να ξαναπροσπαθησω.

το κοριτσακι μου εφυγε αλλα συντομα θα ξαναερθει να μπει στη κοιλιτσα μου.

δε το βαζω κατω.

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Εγώ γέννησα  φυσιολογικά με πρόκληση!!! Πονεσα πολύ δεν στο κρύβω.  Στο τέλος πονάει πολύ το έντερο χαμηλά.  Ολη μέρα πονοι.  Μου έσπασε ο γιατρός τα νερά.  Αλλά τώρα μετά από 2μιση μήνες όλο αυτό,εγώ που είμαι γκρινιάρα, το βλέπω σαν μια πάρα πολύ όμορφη και πάρα πολύ γλυκιά  ανάμνηση!! Γιατί έτσι γνώρισα την  πανέμορφη κόρη μου!!! Όπως και να γίνει εύκολα δύσκολα  αξίζει 1000 φορές να έχεις αυτό το πλασματάκι στην αγκαλιά σου! Ζήσε το και μην φοβάσαι τίποτα 
    • Μπράβο σούπερ το μωράκι!!! Συμφωνώ να γεννήσεις 7 ή 10!! Όσο περισσότερο κάτσει τόσο καλύτερα! Κ από θέμα υγείας αν το σκεφτείς όσες μέρες μένει κέρδος είναι! Κ μια χαρά ημερομηνίες είναι κι αυτές ☺️💕
    • Κοιτα έχω κάνει 3 φυσιολογικούς τοκετούς, αλλά μόνο ο δεύτερος ξεκίνησε μόνος του κ μπορώ να σου πω. Στον πρώτο κ στην τρίτη πήγα με πρόκληση γιατί δεν έβγαιναν. Στη μεσαία επειδή ρωτάς πώς το καταλαβαίνουμε, εγώ δεν το κατάλαβα. Δεν είχα κ την εμπειρία από το πρώτο γιατί είχα πάει με πρόκληση. Μου είχε πει κ μια φίλη μου που είχε μιλήσει με τη μαία τις εκείνες τις μέρες, ότι όταν έχεις πόνους που δεν είναι τακτικοί είναι ψευτόπονοι, δεν είναι γέννα, οπότε μου είχε κάτσει αυτό. Κ ότι έτσι θα καταλάβεις τη γέννα είπε γιατί θα είναι ανά συγκεκριμένα διαστήματα οι πόνοι, πχ ανά 5 λεπτά, ανά 3 λεπτά, ανά 8 λεπτά. Οπότε μου είχε μείνει αυτό. Εμένα εκείνη την νύχτα με έπιασε κ ποναγα, από τις 1-2 τη νύχτα νομίζω αλλά δεν πέρναγε (καμπανάκι). Επίσης δε μπορούσα να ξαπλώσω, ένιωθα καλύτερα όρθια (επίσης καμπανάκι όπως κατάλαβα μετά). Αφού είχε πάει 3 κ δεν πέρναγε κ πήγαινα πάνω κάτω, λέω ας μετρήσω να δω. Αλλά ήταν ακανόνιστοι πόνοι. Δηλαδή μετά από 5 λεπτά, μετά ο άλλος μετά από 2 λεπτά, μετά ο άλλος μετά από 8 λεπτά. Δεν ήταν τακτικοί δηλαδή. Ξυπνάω τον άντρα μου του λέω πονάω, αλλά δεν είναι γέννα είναι ψευτόπονοι. Μου λέει ξάπλωσε να ηρεμήσεις. Του λέω δε μπορώ, πάω να κάνω μπάνιο(είχα κ το άγχος μη με πιάσει γέννα κ πάω άπλυτη🤣). Μου λέει τέτοια ώρα; Ναι του λέω. Τελικά ήταν η καλύτερη απόφαση που πήρα, το ζεστό νερό με ανακούφιζε πολύ. Βγαινω λέω ας πάρω τη μαμά που έχει κάνει 2 παιδιά κ ξέρει. Την παίρνω της λέω αν δε γεννάω, μπορώ να πάω στο μαιευτήριο να με δουν που πονάω; Ναι μου λέει βέβαια. Οπότε ήρθε να κρατήσει το μικρό, δεν ήθελα να πάρω τη μαία μου γιατί την άλλη μέρα είχα ραντεβού στο γιατρό κ λέω αν τους πάρω 4 τη νύχτα με τι μούτρα θα πάω αύριο; Έρχεται η μαμά , με έβλεπε πως διπλωνόμουν όποτε άρχιζε ο πόνος κ κατάλαβε. Πήρε το σεσουάρ μου στέγνωσε τα μαλλιά εκείνη, κ πάμε να φύγουμε μου λέει η βαλίτσα σου; Καλά της λέω να με δουν πάω, δε γεννάω. Καλά μου λέει πάρτην καλού κακού 🤣 Άντε φερτη της λέω. Στο δρόμο πήραμε τη μαία, ας την ενημερώσω λέω να ξέρει, της μίλησε ο άντρας μου της λέει πάμε μαιευτήριο να τη δουν αλλά δε γεννάει, είναι ψευτόπονοι(τον είχα πείσει κι αυτόν🤣). Καλά καλά λέει η μαία πάτε κ έρχομαι. Στην είσοδο εγώ μπαίνω διπλωμένη, του λέω του κυρίου στην υποδοχή ήρθα να με δουν δε γεννάω. Εντάξει μου λέει με το ασανσέρ πας κάτω. Ωραία του λέω κ μόλις φεύγω κάνει του άντρα μου, εισαγωγή κάνω έτσι;😂 Κι αυτός το κατάλαβε. Ερχεται εκεί μια μαία με βλέπει είχα διαστολή 5 ήδη. Εντωμεταξύ έβηχα γιατί ήμουν κρυωμένη, κ δε μου έκαναν επισκληρίδειο μέχρι να βγει το κοβιντ τεστ. Τους έλεγα δεν έχω κοβιντ σας παρακαλώ κάντε μου, γιατί όσο περναγε η ώρα οι πόνοι ήταν πιο δυνατοί. Τίποτα αυτοί ανένδοτοι. Ήρθε κ η μαία μου εκεί γρήγορα δηλαδή μόλις πήγα στο μισάωρο είχε έρθει κι ούτε. Μ λέει θυμάσαι να σπρώχνεις; Δε ξέρω της λέω. Μου λέει για δοκίμασε. Πάω να σπρώξω μου λέει μη, βγαίνει το κεφάλι, περίμενε να έρθει ο γιατρός. Μου έκαναν κ επισκληρίδειο επιτέλους, ηρέμησα, ήρθε ο γιατρός με πήγαν στο άλλο δωμάτιο μου λέει νταξει τώρα σπρώξε. Πάω να σπρώξω κ μου βγαίνει βήξιμο κ έβηξα. Κ λέει ο γιατρός νταξει βγήκε. Κυριολεκτικά με ένα βήξιμο δηλαδή🤣ούτε να σπρώξω δεν πρόλαβα. Ο άντρας μου δεν το πίστευε, γιατί στον πρώτο είχα κάνει πολλές ώρες με την πρόκληση κ είχα ταλαιπωρηθεί πολύ. Αλλά του δείχνουν το μωρό κ έπαθε σοκ.  Αυτή ήταν η εμπειρία μου αυτή σου λέω γιατί ήταν κ η καλύτερη γέννα. Τα καμπανάκια είναι αν σε πιάσουν πόνοι που δεν περνάνε αλλά δυναμώνουν αποτι κατάλαβα. Ή αν σου σπάσουν τα νερά οκ. Εγώ δεν ένιωσα ποτέ να μου σπάνε τα νερά, αλλά στο μαιευτήριο μου είπε η μαία ότι δε μου τα έσπασαν αυτοί, ήταν ήδη σπασμένα όταν πήγα. Οπότε ίσως έσπασαν όταν μπήκα για μπάνιο σκέφτομαι.  Τώρα την πρώτη γέννα δε στη λέω δεν υπάρχει λόγος🤣 δεν ήταν κάτι τραγικό αλλά πέρασα τις 40 εβδ, πήγα με πρόκληση, ταλαιπωρήθηκα γιατί έκανα πολλές ώρες δεν υπάρχει λόγος τώρα να σε αγχώνω. Είχα πάει από το προηγούμενο βράδυ θυμάμαι 11.30 η ώρα κ γέννησα την άλλη μέρα 7 παρά 10 το απόγευμα. Κ στην τρίτη γέννα πάλι πήγα με πρόκληση αλλά καμία σχέση. Δηλαδή πήγα 9 το πρωί κ 3 παρά είχα γεννήσει. Δεν ταλαιπωρήθηκα πολύ.  Γενικά τα σεμινάρια δε βοηθανε τόσο αποτι κατάλαβα, είχα κάνει κι εγώ στο πρώτο παιδί, αλλά το σίγουρο είναι ότι όταν έρθει εκείνη η ώρα κάπως θα το καταλάβεις. Κ εκ πείρας σου λέω ότι είναι πιο εύκολο αν ξεκινήσει μόνος του ο τοκετός από το να πας για πρόκληση(πονάει κ περισσότερο η πρόκληση αποτι κατάλαβα).  Ό,τι άλλο θες κ μπορώ να βοηθήσω, ρώτα με ευχαρίστως !! ☺️🙏
    • Αντε, είσαι στην τελική ευθεία!! Με το καλό!!!😍🙏💕
    • Εγώ κανονικά ΠΗΤ έχω 28/2, αλλά μέχρι 14/02 θα γεννήσω αν φτάσω μέχρι εκεί, γιατί είναι πολύ πιθανό να βγει νωρίτερα 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...