Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Και ναι εφτασε η ωρα να μοιραστω μαζι σας την δικη μου εμπειρια τοκετου!! :D:D

Παρασκευη ξυμερωματα 1:30, εγω 36+6 εβδ. και οπως ξυπνησα αποτομα αντιλαμβανομαι καποια υγρα. Ητανε λιγα και δεν ειμουνα σιγουρη αν ειναι αμνιακα υγρα.

Λεω στον αντρα μου να παμε στο νοσοκομειο της πολης και ανμας πουν οτι ειναι αμνιακα υγρα να παμε για το Πανεπιστημιακο στη Λαρισα οπου θα γεννουσα...δεν ειμουνα και σιγουρη...μην παμε και τζαμπα.

Στο νοσοκομειο η μαιες μου ελεγαν αμφιλεγομενα πραγματα και δεν ηξερα κι εγω αν γενναω ή οχι...

Αποφασιζουμε να παμε λοιπον στη Λαρισα. Παμε στο σπιτι, παιρνουμε την περιβοητη βαλιτσα και ξεκιναμε.

Φτασαμε εκει κατα τις 3.30-4 παρα. Η ιατρος εκει ειδοποιει τον γιατρο μου και μου κανει υπερηχο, με βαζει στον καρδιοτοκογραφο. Οι πονοι πολυ χαμηλης εντασης και πολυ ανεκτοι. 5 παρα δεκα μπαινω στην Αιθουσα Τοκετου. Εκει συνηδητοποιω οτι γενναω γιατι δεν ειμουνα και σιγουρη μεχρι τοτε. :oops::oops:

Ητανε ξυμερωματα και δεν γεννουσε καμια αλλη κοπελλα. Με συνεδεσαν με τον καρδιοτοκογραφο και οι πονοι και οι συσπασεις εγιναν πιο συχνοι και μεγαλυτερης εντασης. Βεβαια ηξερα απο την αρχη οτι δεν θα κανω επισκληριδιο και το ειχα παρει αποφαση.

Οι μαιες ηταν εξαιρετικες και με βοηθησαν παρα πολυ. Οταν οι πονοι αυξηθηκαν ζητησα αν γινοταν ενα παυσιπονο αλλα μου ειπαν οτι με διαστολη 8 δεν μπορουσαν να μου παρεχουν τιποτα. Οταν ειχαμε την τελεια διαστολη, ξεκινησα την εξωθηση που διηρκησε 45 λεπτα. Εκει βεβαια δεν πονας απλα εξαντλησε. Ο γιατρος βεβαια εκανε χιουμορ και μου εδινε θαρρος.

8 το πρωι γεννηθηκε το μωρακι μου. 2670 γρ. και ενας κουκλος. Καλοσχηματισμενος και καθολου ταλαιπωρημενος.

Δεν θα ξεχασω το πως ενιωσα οταν εβγαινε ο μωρο. Απιστευτο συναισθημα και γι αυτο δεν μετανιωσα που δεν εκανα επισκληριδιο. Οταν μου το εδωσαν αγκαλια στο φιλησα στο μετωπο. Ηταν η πιο ευτυχισμενη μου στιγμη. Κατευθειαν ξεχασα οτι λιγη ωρα πριν πονουσα. Ειχαν δικαιο ολες οι παλιες που ελεγαν οτι οι πονοι της γεννας ξεχνιουνται.

Μολις τελειωσαν με το ραψιμο σηκωθηκα μονη μου και πηγα στην Αιθουσα ανανηψης. Μετα απο 2 ωρες οταν πηγα στο δωματιο ειμουν τοσο καλα σαν να μην γεννησα.

Η ολη εμπειρια ηταν εκπληκτικη!!! Πραγματικα υπεροχη. Οι μαιες εξαιρετικες και ο γιατρος μου αψογος. Ειλικρινα χαιρομαι τοσο που ειμαι γυναικα και εζησα αυτο το θαυμα.

Και τωρα αρχισε το αλλο ταξιδι!! Η μητροτητα!!!!

Δημοσίευση

μαχη μου μακαρι ολες μας να εχουμε μια τετοια γεννα....ειδες λοιπον που τα καταφερες?κ ομως ξεχνας πονους,ταλαιπωρια...τα παντα...να σου ζησει κ παλι κ να το καμαρωνεις!!!!τελικα οντως σου βγηκε λιγο βιαστικουλης ο μικρος :):):)

Δημοσίευση

Μάχη μου χαίρομαι που δεν ταλαιπωρηθηκες πολύ και είχες εύκολη γέννα..

Σου εύχομαι κι από δω τα καλύτερα...Να χαίρεσται το μωράκι σας και να είναι πάντα γερό και καλότυχο!! Καλή λοχεία κοριτσάκι μου!!

Δημοσίευση

γερος κ καλοτυχος να ειναι

να τον χαιρεστε κ να τον καμαρωσετε οπως επιθυμειτε

ευχομαι καλη λοχεια κ με το καλο να σαραντησεις κουκλιτσα μου

υγ αχ μου θυμησες την δικη μου γεννα κ ναι ηταν τοσο υπεροχα κ αξεχαστα

αχχχχχχχχχχχχχχχ!!!!!!!!!!!!!!!! :D

Δημοσίευση

Σας ευχαριστω ολους τοσο πολυ για τις ευχες σας!! Ευχομαι σε ολους να χαιρεστε τα μωρακια σας, καλη λεφτερια σε οσες ειναι στην αναμονη. Και συντομα με ενα μωρακι σε οσους προσπαθουν!

Πραγματικα υπεροχη εμπειρια ο τοκετος, ισως η καλυτερη της ζωης μου. Ζεις το θαυμα πραγματικα.

  • 1 month later...

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Καλημερα κοριτσι μου. Θα με ακουσεις λιγο αυστηρη αλλα εφοσον δεν εχεις καποιον ανθρωπο στο περιβαλλον σου να το κανει, ας γινω εγω. Θελω σε παρακαλω να βρεις αμεσα εναν ειδικο ψυχικης υγειας και να απευθυνθεις. Δε θα σου χαιδεψω τα αυτια, το αγχος, η κουραση και η αγωνια, ναι, σαφως και υπαρχουν στο 80% των μαμαδων. Δεν ειναι ομως μονιμα, ουτε αγουν την καθημερινοτητα μας. Οι αυτοκαταστροφικες σκεψεις, η μονιμη μελαγχολια, η πεποιθηση οτι η ζωη σου τελειωσε, η δυσφορια που αυξανεται τη νυχτα, οι φοβιες για το παιδι το σκοταδι κλπ ομως δειχνουν οτι κατι παθολογικο ελλοχευει. Προφανως κι ολα μπορουν να βελτιωθουν αλλα πρεπει να φροντισεις τον εαυτο σου και την ψυχικη σου υγεια κι ισορροπια. Κι εφοσον δεν εχεις υποστηρικτικο περιβαλλον να το κανει για σενα και να σε παρει απ το χερι να σε παει σε εναν εξειδικευμενο ψυχιατρο η εστω ψυχολογο, πρεπει να το κανεις μονη σου εσυ. Τωρα ειναι η στιγμη. Μην το αφηνεις αλλο να σε τρωει. Ολα θα βελτιωθουν, αλλα πρεπει να αναλαβεις δραση. 
    • Καλησπερα. Οπως σου εγραψε και η αλλη κοπελα οι περισσοτερες γυναικες περναμε απο αυτην τη φαση αργα η γρηγορα. Ειτε απευθειας μετα τον τοκετο ειτε καποιους μηνες μετα. Θα σου γραψω για την προσωπικη μου εμπειρια επειδη καποια πραγματα που ειπες τα νιωθω κι εγω. Εχω ενα παιδι,τωρα ειναι 16 μηνων και καθε μερα νιωθω οτι δεν μπορω να παρω τα ποδια μου. Βλεπω αλλες μανουλες που ειναι παντα περιποιημενες ενω εγω οταν βγαινουμε συνηθως επειδη δεν προλαβαινω βγαινω οπως να ναι. Τωρα π ξεκινησα τη δουλεια εχω εξαντληθει με αποτελεσμα να ειμαι πολυ συχνα αρρωστη και πολλες φορες σκεφτομαι οτι το παιδι μου θα ηταν καλυτερα αν ειχε αλλη μαμα. Αυτες οι σκεψεις ειναι στιγμιαιες, οταν παρεις μια ανασα και δωσεις λιγο χρονο στον εαυτο σου θα δεις τα πραγματα πιο καθαρα. Για το μωρακι σου εισαι ολος του ο κοσμος προσπαθεις καθε μερα να του δωσεις το καλυτερο κι αυτο ειναι πολυ σπουδαιο. Μη συγκρινεις τον εαυτο σου με αλλες γυναικες,η καθεμια εχει τις δικες της αντοχες και αυτο δεν ειναι κακο. Αλλωστε να σου πω και κατι τα παιδακια θελουν απλα πραγματα και λιγα για να ειναι χαρουμενα. Δε χρειαζεται να πασχιζουμε παντα για το τελειο. Φροντισε τον εαυτο σου γιατι το μωρο σου πιο πολυ αυτο εχει αναγκη μια χαρουμενη μαμα.
    • Καλησπερα,οχι δεν εχω δωσει ψαρι. Της δινω λιγο μοσχαρι και μεχρι στιγμης το εχει δεχτει και απλα εισαγω λαχανικα για να εχω επιλογες. Θα την δοκιμασουμε παλι λιγο κοτοπουλο αλλα τωρα που ειναι αρρωστουλα δεν θα εισαγω κατι νεο. Σημερα το απογευμα μου σηκωσε και 38 πυρετο αλλα ισως ειναι τα δοντακια της γιατι και στο φαγητο αν ακουμπησει το κουταλακι στα πρησμενα ουλα αρχιζει και κλαει με λυγμους. 
    • Μακαρι μακαρι μακαρι! Η αληθεια ειναι οτι φοβομαστε να παραδεχτούμε οτι νιώθουμε ολα αυτά σε μια απ τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής μας που τελικά δεν ειναι ακριβώς έτσι..λογω των ορμονών και των απαιτητικων συνθηκών. Φανταζόμουν βέβαια οτι με το πέρασμα του καιρού ολα αυτα τα ψυχικά βαρη θα εξασθενούν ενώ σε μενα πχ συμβαίνει το ανάποδο. Ευελπιστώ να επιστρέψω σε λιγο διάστημα και να ξαναγράψω με πιο καθαρο μυαλό την εξέλιξη γιατι θεωρώ οτι πολλες γυναίκες εχουν αναγκη απο αυτό. Οπως κι εγω που άνοιξα αυτο το θέμα διαβαζοντας κι αλλα παρομοια. Εχω απευθυνθεί στην φαιναρετη και ελπίζω ολα καλα! Επισης ,δυστυχώς στον κυκλο μου καμια φιλη μου δεν εχει παιδι ακόμα οποτε θεωρω οτι θα καταλάβουν μόνο οσες εχουν βιώσει οτι βιωνει μια μαμά. Αυτός ειναι και ο λογος που ενιωσα την αναγκη να το συζητήσω με σας
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...